Mahakala Samhita Kamakala Khanda Devanagari

Mahakala Samhita – Kamakala-Khanda in Devanagari: Diese Schriftfassung begleitet die IAST-Ausgabe mit deutscher Übersetzung. Sie bewahrt den hinreichend lesbaren Sanskritumfang der fünfzehn Kapitel. Beschädigte Teile bleiben offen; die gesondert bezeichneten, nur sachlich zusammengefassten Passagen werden auch hier nicht als vollständiger Sanskrittext ausgegeben.

Lesen und weitergehen: Einführung · 108 Verse und Mantras · IAST und deutsche Übersetzung · Nächster Textteil · Alle Teile

Kali und Shiva als Bild der Verehrung. Die Darstellung dient der allgemeinen Einordnung und zeigt keine besondere Ritualgestalt dieses Abschnitts.

Anregung zum Studium: Die fünfzehn Kapitel lassen Kamakala als Gegenstand einer vielgestaltigen Kali-Verehrung hervortreten: Gebet, Puja, Mantra, Nyasa und die Sehnsucht nach Befreiung gehören zu ihrem Zusammenhang. Für Yoga-Aspiranten ist es hilfreich, zunächst den Gebeten und den Aussagen über innere Sammlung zu folgen und anschließend die ausführlichen Ritualordnungen zu studieren. Diese Seite dient dem Mitlesen in Devanagari. Für Bedeutung und Zusammenhang ziehe die zugehörige deutsche Erläuterung hinzu. Die Schriftkenntnis kann Schritt für Schritt wachsen; sorgfältiges Lesen ist wichtiger als Eile.

Verwandte Lektüre: Zur vergleichenden Lektüre führt das Kularnava Tantra zu Fragen nach Lehrer, Einweihung und Befreiung. Im Vijnana Bhairava Tantra steht die meditative Betrachtung im Vordergrund. Die Hinweise eröffnen einen Vergleich, keine Gleichsetzung der Überlieferungen.

Kamakala-Khanda, Kapitel 1: Die Frage nach Kamakalakali und der Wert der Lehre

Devi bittet um die bisher zurückgehaltene Lehre Kamakalakalis. Mahakala preist deren Macht und Geheimhaltung. Das Kapitel nennt neun Formen Kalis, erläutert die Beziehung zu Guhyakali und kündigt den achtzehnsilbigen Mantra an.

Vers 1
परापर परेशान शशाङ्ककृतशेखर |
योगाधियोगिन् सर्वज्ञ सर्वभूतदयापर ||

Anmerkung: Sprecherin: Devi. „parāpara“ kann auch „jenseits von Höherem und Niederem“ verstanden werden.

Vers 2
त्वत्तः श्रुता मया मन्त्राः सर्वागमसुगोपिताः |
विधिवत्पूजनं चापि नानावरणक्रमैः ||

Vers 3
तारा च छिन्नमस्ता च तथा त्रिपुरसुन्दरी |
बाला च बगला चापि त्रिपुरा भैरवी तथा ||

Anmerkung: Die Aufzählung setzt sich bis Vers 7 fort.

Vers 4
काली दक्षिणकाली च कुञ्जिका शबरेश्वरी |
अघोरा राजमातङ्गी सिद्धिलक्ष्मीररुन्धती ||

Vers 5
अश्वारूढा भोगवती नित्यक्लिन्ना च कुक्कुटी |
कौमारी चापि वाराही चामुण्डा चण्डिकापि च ||

Anmerkung: Der Name Kukkuti ist in den Parallel-OCR-Texten schwankend wiedergegeben.

Vers 6
भुवनेशी तथोच्छिष्टचाण्डाली चण्डघण्टिका |
कालसंकर्षणी चापि गुह्यकाली तथापरा ||

Vers 7
एताश्चान्याश्च वै देव्यः समन्त्राः कथितास्त्वया |
किन्तु कामकलाकालीं नोक्तवानसि मे प्रभो ||

Vers 8
तत्किं मय्यपि गोप्यं ते प्रायशः परमेश्वर |
नहीदृशं त्रिलोकेषु तव किंचन विद्यते ||

Anmerkung: Der Satz wird in Vers 9 fortgesetzt.

Vers 9
यदकथ्यं मयि भवेदपि प्राणाधिकायिकम् |
तत्किं गोपयसि प्राज्ञ मयीदं दैवतं महत् ||

Anmerkung: „prāṇādhikāyikam“: ungewöhnliche, in beiden Fassungen ähnlich überlieferte Lesung; Übersetzung sinngemäß.

Vers 10
यद्यस्मि ते दयापात्रं मान्यास्मि स्नेहभाग्भवे |
अनुग्राह्यास्मि कान्तास्मि तदेमां वद सांप्रतम् ||

Anmerkung: Die Wortfügung um „snehabhāg bhave“ bleibt unsicher; der Zusammenhang ist verständlich.

Vers 11
देवीं कामकलाकालीं समन्त्रां ध्यानपूर्विकाम् |
सरहस्यां सकवचां कथयस्व मम प्रभो ||

Vers 12
धन्यास्यनुगृहीतासि तया देव्येव सर्वथा |
यत्ते बुद्धिः समुत्पन्ना तां देवीं प्रति भामिनि ||

Anmerkung: Sprecher: Mahakala.

Vers 13
विधाय शपथं देवि कथयामि तवाग्रतः |
नहीदृशं भुक्तिमुक्तिसाधनं भुवि विद्यते ||

Anmerkung: Dies ist der ausschließliche Geltungsanspruch des Textes.

Vers 14
यथार्थमात्थ देवि त्वं गोप्यं त्वय्यपि सर्वथा |
किंतु भक्तिविशेषात्ते कथयामि न संशयः ||

Vers 15
राज्यं दद्याद्धनं दद्यात् स्त्रियं दद्याच्छिरस्तथा |
न तु कामकलाकालीं दद्यात्कस्मा अपि क्वचित् ||

Anmerkung: Die patriarchale Rede vom „Hergeben einer Frau“ und die Übertreibung des Geheimhaltungsgebots werden als historische Textaussage wiedergegeben.

Vers 16
इन्द्रेणोपासिता पूर्वं देवराज्यमभीप्सता |
वरुणेन कुबेरेण ब्रह्मणा च मया तथा ||

Vers 17
बाणेन रावणेनापि यमेनापि विवस्वता |
चन्द्रेण विष्णुना चापि तथान्यैश्च महर्षिभिः ||

Vers 18
सहेलं वा सलीलं वा यस्याः स्मरणमात्रतः |
विद्यालक्ष्मी राज्यलक्ष्मीर्मोक्षलक्ष्मीर्वशे स्थिता ||

Anmerkung: „sah elam/sahēlam“ und die Sandhi-Schreibung sind unsicher; „sahēla“ wird hier im Sinne von beiläufig verstanden. Die Wirkungen sind Verheißungen des Textes.

Vers 19
विद्यार्थी लभते विद्यां धनार्थी लभते धनम् |
राज्यार्थी लभते राज्यं कान्तार्थी कामिनीं शुभाम् ||

Vers 20
यशोऽर्थी कीर्तिमाप्नोति मुक्त्यर्थी मोक्षमव्ययम् |
अणिमाद्यष्टसिद्ध्यर्थी सिद्ध्यष्टकमवाप्नुयात् ||

Vers 21
वशीकरणमाकर्षं द्रावणं मोहनं तथा |
स्तम्भनं च तथोच्चाटं मारणं द्वेषणं तथा ||

Anmerkung: Das vorletzte Wort der zweiten Hälfte ist in den OCR-Fassungen beschädigt; „dveṣaṇa“ ist eine kontextgestützte, unsichere Lesung. Der Satz setzt sich in Vers 22 fort.

Vers 22
शोषणं मूर्च्छनं त्रासं तथापस्मारमेव च |
क्षोभणं च महोन्मादं कुर्यादेतदुपासकः ||

Anmerkung: Historischer Anspruch auf schädigende Ritualmacht, keine heutige Praxisanregung.

Vers 23
अञ्जनं खड्गवेतालपादुकायक्षिणीगतिम् |
गुटिकाधातुवादादि वर्षसाहस्रजीवनम् ||

Anmerkung: Die Kompositumsgrenzen sind nicht ganz eindeutig. Die Passage nennt traditionelle Siddhi-Kategorien, ohne sie hier näher zu erklären.

Vers 24
साधयेत् खेचरत्वं च कामरूपित्वमेव च |
नानया सदृशी विद्या त्रैलोक्ये क्वापि विद्यते ||

Vers 25
कुर्याद् ग्रहगतिस्तम्भं पिशाचोरगरक्षसाम् |
[…] अर्णवस्तम्भमनिलानलयोरपि ||

Anmerkung: Teilweise beschädigt: Die Verbindung vor „arṇavastambham“ ist nicht sicher lesbar. „Graha“ kann hier Planetenmächte oder ergreifende Geistwesen bezeichnen.

Vers 26
धारास्तम्भं शत्रुसैन्यस्तम्भं वाक्स्तम्भनं तथा |
यद्यदिच्छति तत्सर्वं कुर्यादेव न संशयः ||

Vers 27
चतुर्वर्गश्चतुर्भद्रो लभ्यते यत्प्रसादतः |
अन्यासां क्षुद्रसिद्धीनां तत्र कैव कथा प्रिये ||

Anmerkung: Chaturvarga und Chaturbhadra sind zwei verschiedene Vierergruppen. Die editorische Anmerkung in e, Zeilen 13527–13529, nennt für Chaturbhadra mehrere traditionelle Deutungen; keine davon wird hier als einzig richtige eingesetzt.

Vers 28
द्विसप्ततितमं यावत्पुरुषाः पूर्वजाः स्मृताः |
तेषां भाग्योदयः पूर्णो विद्येयं यदि लभ्यते ||

Anmerkung: „pūrṇaḥ“ ist eine unsichere Glättung der OCR-Lesung; der behauptete Segen für die Vorfahren ist deutlich.

Vers 29
तदा सर्वस्वदानेन गृह्णीयादविचारयन् |
कृतकृत्यं मन्यमानो गुरोः पादावभिस्पृशन् ||

Vers 30
नात्र सिद्धाद्यपेक्षास्ति न कालनियमस्तथा |
नैव शुक्रास्तदोषादि मलमासादिको न च ||

Anmerkung: „siddhādi“ bezeichnet hier vermutlich die traditionelle Prüfung der Mantra-Eignung; die OCR-Endung ist unsicher.

Vers 31
एकतः प्राणदानं स्यादेकतश्चैतदर्पणम् |
तुलया विधृतं चेत्स्यादेतद्दानं विशिष्यते ||

Vers 32
पद्मिनीपत्रसंस्थायिजलवज्जीवनं चलम् |
ततोऽपि चञ्चला सम्पत् […] ||

Anmerkung: Fragment: Die anschließende Wortfügung ist in den Parallelfassungen beschädigt; sie wird nicht ergänzt.

Vers 33
लभ्यतेऽसौ महाविद्या किं नु भाग्यमतः परम् |
कोटिजन्मार्जितैः पुण्यैर्लभ्यते वा न लभ्यते ||

Vers 34
शपथं कुरु देवेशि प्रकाश्येयं न कुत्रचित् |
सत्यं सत्यं त्रिसत्यं मे ततो वक्ष्यामि ते त्विमाम् ||

Vers 35
नो चेत्तेऽपि न वक्ष्यामि प्रमाणं तत्र सैव मे |
तस्मात्कुरुष्व शपथं यदि शुश्रूषसे प्रिये ||

Vers 36
शपे त्वच्चरणाब्जाभ्यां हिमाद्रिशिरसा शपे |
शपे स्कन्दैकदन्ताभ्यां यद्येनामन्यतो ब्रुवे ||

Anmerkung: Sprecherin: Devi. Der Eid ist im Sanskrit verkürzt als Bedingung formuliert.

Vers 37
शपेऽथवा तया देव्या यां मे त्वं कथयिष्यसि |
प्रकाशयामि यद्येनां सैव मे विमुखी भवेत् ||

Vers 38
साधु साधु महाभागे प्रतीतिर्मेऽधुना त्वयि |
अकार्षीः शपथं यस्मात्तस्माद्वक्ष्याम्यसंशयम् ||

Anmerkung: Sprecher: Mahakala.

Vers 39
समाहिता सावधाना भव देवि वराङ्गने |
विधेहि चित्तमेकाग्रं बध्यतामञ्जलिस्तथा ||

Vers 40
कालीं कामकलापूर्वां शृणुष्वावहिता मम |
मन्त्रं ध्यानं तथा पूजां कवचं च निशामय ||

Vers 41
सहस्रनामस्तोत्रं च प्रयोगान्विविधानपि |
सर्वं तेऽहं प्रवक्ष्यामि यद्यज्जानामि पार्वति ||

Vers 42
काली नवविधा प्रोक्ता सर्वतन्त्रेषु गोपिता |
आद्या दक्षिणकाली सा भद्रकाली तथापरा ||

Vers 43
अन्या श्मशानकाली च कालकाली चतुर्थिका |
पञ्चमी गुह्यकाली च पूर्वं या कथिता मया ||

Vers 44
षष्ठी कामकलाकाली सप्तमी धनकालिका |
अष्टमी सिद्धिकाली च नवमी चण्डकालिका ||

Vers 45
तत्राद्या दक्षिणा काली पुरैव कथिता त्वयि |
भद्रकाली च कथिता समन्त्रध्यानपूजना ||

Vers 46
श्मशानकाल्या भेदास्तु डामरे प्रतिपादिताः |
भीमातन्त्रे कालकालीमनुरुक्तो मया तव ||

Anmerkung: „Bhīma-Tantra“ ist die in beiden Parallelfassungen erkennbare Werkbezeichnung; eine Identifikation mit einer bestimmten erhaltenen Schrift ist hier nicht gesichert.

Vers 47
शास्त्रेऽस्मिन्नेव कथितो गुह्यकालीमहामनुः |
या गुह्यकाली सैवेयं काली कामकलाभिधा ||

Vers 48
मन्त्रभेदाद्ध्यानभेदाद्भवेत्कामकलात्मिका |
प्रयोगभेदतश्चापि पूजाया भेदतस्तथा ||

Vers 49
यथा त्रिभेदा तारा स्यात्सुन्दरी सप्तसप्ततिः |
दक्षिणा पञ्चभेदा स्यात्तथेयं गुह्यकालिका ||

Anmerkung: Die OCR-Ziffer ist beschädigt; die Nummer 49 ergibt sich aus der unmittelbaren Folge 48–50. Der Satz setzt sich in Vers 50 fort.

Vers 50
सप्तधा ध्यानमन्त्राभ्यां भिन्नाभ्यां भिन्नरूपिणी |
यथा पञ्चाक्षरो मन्त्रो देवी चैकजटा स्मृता ||

Vers 51
द्वाविंशत्यक्षरो मन्त्रो देवी दक्षिणकालिका |
तथान्येष्वपि भेदेषु तिष्ठत्सु बहुषु प्रिये ||

Vers 52
देवी कामकलाकाली मनुरष्टादशाक्षरः |
षोडशार्णा यथा मुख्या सर्वश्रीचक्रमध्यगा ||

Vers 53
तथेयं नवकालीषु सदा मुख्यतमा स्मृता |
त्रैलोक्याकर्षणो नाम मन्त्रोऽस्याः परिकीर्तितः ||

Vers 54
तस्योद्धारं प्रवक्ष्यामि शृणु यत्नेन पार्वति |
श्रुत्वा च धारयस्वैनं सर्वकल्याणहेतवे ||

Kolophon
इत्यादिनाथविरचितायां पञ्चशतसाहस्र्यां महाकालसंहितायां प्रथमः पटलः ||१॥

Anmerkung: Der ältere Paralleltext nennt dieses Kapitel zugleich das 241. Kapitel. Zuschreibung und Gesamtumfang sind Aussagen des Kolophons, keine unabhängig bestätigten historischen Angaben.

Kamakala-Khanda, Kapitel 2: Mantra, meditative Gestalt und erste Verehrung

Das Kapitel beginnt mit einer teilweise beschädigten, verschlüsselten Mantraerschließung. Es folgen der Mantra-Rahmen, eine ausführliche Visualisierung, das Yantra sowie die Regeln für verschiedene Opfergaben. Die drastischen und tabuüberschreitenden Passagen gehören zum Grundtext und sind entsprechend gekennzeichnet.

Vers 1
आद्यवर्गाद्यवर्णोऽक्ष्णा वामेन परिशीलितः |
[…] ||

Anmerkung: Sprecher: Mahakala. Fragment einer verschlüsselten Mantraerschließung. Die zweite Hälfte ist in beiden OCR-Fassungen beschädigt; keine Silbenfolge rekonstruiert.

Vers 2
बिन्दुवामाक्षिसंपृक्तो […] |
वामश्रुत्यर्धचन्द्रेण […] ||

Anmerkung: Nur die sicher erkennbaren Bestandteile der verschlüsselten Lautbeschreibung werden übersetzt. Die Verknüpfung zum zweiten und dritten Bija bleibt unsicher.

Vers 3
दक्षस्कन्धोर्ध्वदन्ताभ्यां […] बिन्दुमस्तकः |
ओष्ठवर्गद्वितीयो […] ओष्ठबिन्दुयुक् ||

Anmerkung: Fragment. Bereits der ältere Textzeuge setzt bei einem Wort ein Fragezeichen. Keine rezitierbare Formel daraus abgeleitet.

Vers 4
षडक्षराणि संबोध्य यथानामस्थितिक्रमात् |
प्रतिलोमेन चोद्धृत्य तानि बीजानि पञ्च वै ||

Vers 5
भूतबीजाद्यमारभ्य मारबीजान्तमेव हि |
वैश्वानरवधूयुक्तो मन्त्रो ह्यष्टादशाक्षरः ||

Anmerkung: „Gattin des Feuers“ ist eine verschlüsselte Bezeichnung für Svaha. Die vorherigen Bijas werden hier nur benannt, nicht ausgeschrieben.

Vers 6
अस्य स्मरणमात्रेण यावत्यः सन्ति सिद्धयः |
स्वयमायान्ति पुरतो जपादीनां तु का कथा ||

Anmerkung: Verheißung des Textes.

Vers 7
सप्त कामकलाकाल्याः मनवः सन्ति गोपिताः |
तेषु सर्वेषु मन्त्रेषु मुख्योऽयं परिनिष्ठितः ||

Vers 8
स्मरणादस्य मन्त्रस्य मूर्च्छिताः सर्वदेवताः |
स्तम्भिता वेपमानाश्च उत्तिष्ठन्त्यतिविह्वलाः ||

Vers 9
निदेशवर्तिनो भूत्वा वर्तन्ते चेटका इव |
किं बहूक्तेन देवेशि सत्यपूर्वं ब्रवीम्यहम् ||

Vers 10
सहस्रवदनेनापि लक्षकोट्याननेन वा |
महिमा वर्णितुं शक्यो नास्य वर्षायुतैर्मया ||

Anmerkung: „lakṣakoṭi“ ist eine hyperbolische große Zahl, wörtlich „hunderttausendmal zehn Millionen“.

Vers 11
सामान्यतो विजानीहि यद्यदिच्छति साधकः |
तत्तत्करोति सकलं प्रजापतिरिवापरः ||

Vers 12
त्रैलोक्याकर्षणो नाम मन्त्रः सर्वार्थसाधकः |
अतः परं प्रवक्ष्यामि छन्दश्चर्षिं च बीजकम् ||

Vers 13
अस्य कामकलाकालीमन्त्रस्याहमृषिर्मतः |
छन्दश्च बृहती ख्यातं देवी चेयं प्रकीर्तिता ||

Anmerkung: Die OCR-Zahl ist beschädigt; die Position zwischen 12 und 14 ist eindeutig.

Vers 14
आद्यं बीजं तु बीजं स्यात् क्रोधार्णं शक्तिरेव च |
विनियोगोऽस्य सर्वत्र सर्वदा सर्वसिद्धये ||

Anmerkung: Die Laute sind hier verschlüsselt benannt.

Vers 15
षडङ्गं पञ्चबीजैस्तन्नाम्नाप्येकं च कारयेत् |
नामाक्षराणि प्रत्येकं तत्र देयानि पार्वति ||

Anmerkung: Die genaue Verteilung ist knapp und nicht vollständig eindeutig beschrieben; keine praktische Ergänzung hinzugefügt.

Vers 16
ध्यानमस्याः प्रवक्ष्यामि कुरु चित्तैकतानताम् |
उद्यद्घनाघनाश्लिष्यज्जवाकुसुमसन्निभाम् ||

Anmerkung: Beginn einer zusammenhängenden Visualisierung bis Vers 43. Die Farbmetapher verbindet dunkle und rote Töne.

Vers 17
मत्तकोकिलनेत्राभां पक्वजम्बूफलप्रभाम् |
सुदीर्घप्रपदालम्बिविस्रस्तघनमूर्धजाम् ||

Vers 18
ज्वलदङ्गारवच्छोणनेत्रत्रितयभूषिताम् |
उद्यच्छारदसम्पूर्णचन्द्रकोकनदाननाम् ||

Vers 19
दीर्घदंष्ट्रायुगोदञ्चद्विकरालमुखाम्बुजाम् |
वितस्तिमात्रनिष्क्रान्तललज्जिह्वाभयानकाम् ||

Vers 20
व्यात्ताननतया दृश्यद्द्वात्रिंशद्दन्तमण्डलाम् |
निरन्तरं वेपमानोत्तमाङ्गां घोररूपिणीम् ||

Vers 21
अंसासक्तनृमुण्डासृक् पिबन्तीं वक्रकन्धराम् |
सृक्कद्वन्द्वस्रवद्रक्तस्नापितोरोजयुग्मकाम् ||

Anmerkung: Die groteske Bildsprache der Quelle wird unverkürzt wiedergegeben.

Vers 22
उरोजाभोगसंसक्तसंपतद्रुधिरोच्चयाम् |
सशीत्कृतिधयन्तीं तल्लेलिहानरसज्ञया ||

Vers 23
ललाटे घननरासृग्विहितारुणचित्रकाम् |
सद्यश्छिन्नगलद्रक्तनृमुण्डकृतकुण्डलाम् ||

Anmerkung: Die OCR liest im Kompositum „nārāsṛg“; hier als „narāsṛg“, Menschenblut, verstanden.

Vers 24
श्रुतिनद्धकचालम्बिवतंसलसदंसकाम् |
स्रवदस्रौघया शश्वन्मानव्या मुण्डमालया ||

Anmerkung: Der erste Halbvers bleibt in der genauen Konstruktion unsicher; „kaca“ ist im älteren Textzeugen fraglich markiert. Fortsetzung in Vers 25.

Vers 25
आकण्ठगुल्फलम्बिन्यालंकृतां केशबद्धया |
श्वेतास्थिगुलिकाहारग्रैवेयकमहोज्ज्वलाम् ||

Vers 26
शवदीर्घाङ्गुलीपंक्तिमण्डितोरःस्थलस्थिराम् |
कठोरपीवरोत्तुङ्गवक्षोजयुगलान्विताम् ||

Anmerkung: „sthirām“ und sein syntaktischer Bezug sind unsicher; der erkennbare Bildinhalt wird übersetzt.

Vers 27
महामारकतग्राववेदिश्रोणिपरिष्कृताम् |
विशालजघनाभोगामतिक्षीणकटिस्थलाम् ||

Vers 28
अन्त्रनद्धार्भकशिरोवलत्किङ्किणिमण्डिताम् |
सुपीनषोडशभुजां महाशङ्खाञ्चदङ्गकाम् ||

Anmerkung: „Mahashankha“, wörtlich „große Muschel“, kann im tantrischen Sprachgebrauch menschlichen Knochen bezeichnen. Die genaue Form des Schmuckes bleibt hier offen.

Vers 29
शवानां धमनीपुञ्जैर्वेष्टितैः कृतकङ्कणाम् |
ग्रथितैः शवकेशस्रग्दामभिः कटिसूत्रिणीम् ||

Vers 30
शवपोतकरश्रेणीग्रथनैः कृतमेखलाम् |
शोभमानाङ्गुलीं मांसमेदोमज्जाङ्गुलीयकैः ||

Vers 31
असिं त्रिशूलं चक्रं च शरमङ्कुशमेव च |
लालनं च तथा कर्त्रीमक्षमालां च दक्षिणे ||

Anmerkung: „lālana“ ist in beiden Textzeugen erkennbar, seine Bedeutung als Attribut hier aber nicht zuverlässig geklärt; es wird nicht als bestimmtes Gerät ausgegeben.

Vers 32
पाशं च परशुं नागं चापं मुद्गरमेव च |
शिवापोतं खर्परं च वसासृङ्मेदसान्वितम् ||

Anmerkung: „vasā“ und „medas“ bezeichnen verschiedene Fett- beziehungsweise Gewebesubstanzen. Fortsetzung in Vers 33.

Vers 33
लम्बत्कचं नृमुण्डं च धारयन्तीं स्ववामतः |
विलसन्नूपुरां देवीं ग्रथितैः शवपञ्जरैः ||

Vers 34
श्मशानप्रज्वलद्घोरचिताग्निज्वालमध्यगाम् |
अधोमुखमहादीर्घप्रसुप्तशवपृष्ठगाम् ||

Vers 35
वमन्मुखानलज्वालाजालव्याप्तदिगन्तराम् |
प्रोत्थायेव हि तिष्ठन्तीं प्रत्यालीढपदक्रमाम् ||

Anmerkung: Pratyalidha bezeichnet eine bestimmte weit ausgreifende Beinstellung; die Passage erläutert deren Ausführung nicht.

Vers 36
वामदक्षिणसंस्थाभ्यां नदन्तीभ्यां मुहुर्मुहुः |
शिवाभ्यां घोररूपाभ्यां वमन्तीभ्यां महानलम् ||

Vers 37
विद्युदङ्गारवर्णाभ्यां वेष्टितां परमेश्वरीम् |
सर्वदैवानुलग्नाभ्यां पश्यन्तीभ्यां महेश्वरीम् ||

Anmerkung: „sarvadaivānulagnābhyām“ wird als „sarvadā eva“, immerzu, gelesen; die OCR-Wortgrenze ist uneindeutig.

Vers 38
अतीव भषमाणाभ्यां शिवाभ्यां शोभितां मुहुः |
कपालसंस्थं मस्तिष्कं ददतीं च तयोर्द्वयोः ||

Vers 39
दिगम्बरां मुक्तकेशीमट्टहासां भयानकाम् |
सप्तधा नद्धनरान्त्रयोगपट्टविभूषिताम् ||

Vers 40
संहारभैरवेणैव सार्धं संभोगमिच्छतीम् |
अतिकामातुरां कालीं हसन्तीं खर्वविग्रहाम् ||

Anmerkung: Die sexuelle Aussage des Textes wird nicht in eine bloß symbolische Yogaübung umgedeutet.

Vers 41
कोटिकालानलज्वालान्यक्कारोद्यत्कलेवराम् |
महाप्रलयकोट्यर्कविद्युदर्बुदसन्निभाम् ||

Vers 42
कल्पान्तकारिणीं कालीं महाभैरवरूपिणीम् |
महाभीमां दुर्निरीक्ष्यां सेन्द्रैरपि सुरासुरैः ||

Anmerkung: Fassung e: „mahābhairavarūpiṇī“. Der ältere Paralleltext liest „mahārauravarūpiṇī“. Die Varianten werden nicht verschmolzen.

Vers 43
शत्रुपक्षक्षयकरीं दैत्यदानवसूदनीम् |
चिन्तयेदीदृशीं देवीं कालीं कामकलाभिधाम् ||

Vers 44
ततो निःसार्य हृत्पद्मात्पीठे श्रीकाममोहने |
यजेदावाह्य तां देवीं परिवारायुधैः सह ||

Vers 45
यन्त्रमस्याः प्रवक्ष्यामि तत्र धेहि मनः प्रिये |
भूपुरे वसुवज्राद्ये पद्ममष्टदलान्वितम् ||

Anmerkung: Das Kompositum „vasuvajrādya“ ist knapp und in den OCR-Zeugen schwankend; die genaue Zeichnung wird daraus nicht rekonstruiert.

Vers 46
केसराणि प्रकल्प्यानि तत्रान्तश्चापि कर्णिका |
कर्णिकान्तस्त्रिकोणस्य त्रितयं पृथगेव हि ||

Vers 47
बहिस्त्रिकोणकोणेषु लिखेद्बीजत्रयं शुभम् |
मायाबीजं तु वामे स्यात्क्रोधबीजं च दक्षिणे ||

Vers 48
अधः पाशं विनिर्दिश्य कन्दर्पार्णं तु मध्यतः |
तदन्तःस्थायिनी देवी तत्र सर्वं प्रतिष्ठितम् ||

Anmerkung: Die Formel bleibt in der Quelle verschlüsselt.

Vers 49
एतद्यन्त्रं महादेवि सर्वकामफलप्रदम् |
एतस्य सर्वयन्त्राणि कलां नार्हन्ति षोडशीम् ||

Anmerkung: Textinterner Vorranganspruch.

Vers 50
भूतशुद्धिं विधायादौ पूर्ववत्कथितां प्रिये |
मातृकान्यासपीठादिन्यासं कुर्यात्पुरोक्तवत् ||

Vers 51
क्वचिच्च गुह्यकालीवत् क्वचिद्दक्षिणकालिवत् |
न्यासपूजादिकं सर्वं विशेषः कुत्रचित्प्रिये ||

Vers 52
सामान्यं च विशेषं च स्थापयेदर्घ्ययुग्मकम् |
चतुरः पूजयेद्देवान् गणार्काच्युतशूलिनः ||

Anmerkung: Das Namenkompositum ist in beiden OCR-Fassungen beschädigt; die vier Bestandteile Gaṇa, Arka, Acyuta und Śūlin sind erkennbar. Der Sanskrit-Wortlaut wird an dieser Stelle nicht als gesichert behandelt.

Vers 53
कुर्याच्च मानसीं पूजामुपचारैश्च पार्थिवैः |
ततो मुख्यां यजेदाद्यां कालीं कामकलाभिधाम् ||

Vers 54
आवाहयेदनेनैव मन्त्रेण शृणु पार्वति |
तारं मायां स्मरं पाशमुच्चार्यार्णचतुष्टयम् ||

Anmerkung: Die Namen bezeichnen Bijas; keine vollständige Lautfolge ausgeschrieben.

Vers 55
षडक्षराणि संबोध्य देवीनाम यथार्थवत् |
आगच्छ द्वितयं तिष्ठ युगलं तदनु क्षिपेत् ||

Anmerkung: Sicher lesbare Formelteile: „āgaccha āgaccha“, „tiṣṭha tiṣṭha“.

Vers 56
पूजां गृहाणेति युगं वह्निजायान्तमेव हि |
आवाहयेदनेनैव मन्त्रेण परमेश्वरीम् ||

Anmerkung: „pūjāṃ gṛhāṇa“; Abschlussbezeichnung für Svaha. Die vollständige Formel wird nicht aus ungesicherten Bijas zusammengesetzt.

Vers 57
मूलमन्त्रेण वै कार्यमन्यत्सर्वं शुचिस्मिते |
ङेऽन्तं तन्नाम चोच्चार्य कामबीजाद्यमग्रतः ||

Anmerkung: Der Schluss des zweiten Halbverses ist orthographisch unsicher; Dativ und anfängliches Kama-Bija sind klar.

Vers 58
सर्वेष्वेवोपचारेषु मन्त्रोऽसौ परिकीर्तितः |
विशेषमन्त्रो नो यत्र तत्रासौ मनुरिष्यते ||

Vers 59
यत्र यत्र विशेषोऽस्ति तत्प्रवक्ष्ये न संशयः |
अर्घ्यदाने विशेषोऽस्ति तदपि व्याहरामि ते ||

Vers 60
प्रणवं पाशरोषौ च लज्जां भौतं च बीजकम् |
श्मशानवासिनीं ङेऽन्तां ङेऽन्तं नाम तथोच्चरेत् ||

Anmerkung: Die Bija-Bezeichnungen bleiben als solche stehen.

Vers 61
एषोऽर्घो नम इत्युक्त्वा दद्यादर्घं सुकल्पितम् |
मूलमन्त्रेण नाम्ना च ह्युपचारांश्च षोडश ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 62. Sicher lesbarer Formelteil: „eṣo ’rgho namaḥ“.

Vers 62
निवेदयेन्महाकाल्यै यद्यदुक्तं प्रपूजने |
न गन्धदाने मन्त्रोऽस्ति न वा पुष्पसमर्पणे ||

Anmerkung: Die Negation wird aus dem Zusammenhang als Ausnahme vom eben genannten allgemeinen Mantra verstanden; anschließend folgen eigene Formeln.

Vers 63
तयोरेव विशेषोऽस्ति कथयिष्यामि तच्छृणु |
यदष्टादशवार्षिक्या न्यूनाया अपि वा भवेत् ||

Anmerkung: Beginn der historischen Definition einer tabuüberschreitenden Opfergabe; Fortsetzung in Vers 64.

Vers 64
आर्तवं मासिकं यत्स्यादाद्याहोजातशोणितम् |
अनङ्गगन्धस्तन्नाम नाधिकायाः कदाचन ||

Anmerkung: Historische Ritualvorschrift; keine heutige Praxisempfehlung.

Vers 65
तद्दानफलबाहुल्यं वक्तुमेव न शक्यते |
स्वयमागत्य देवी सा गृह्णाति शिरसार्पितम् ||

Anmerkung: „śirasārpitam“ kann auch eine ehrerbietige Darbringung mit geneigtem Haupt bezeichnen; der Bezug bleibt unsicher.

Vers 66
तस्माद्घृणां न कुर्वीत तद्दाने प्रयतेत वै |
अनङ्गगन्धदानस्य मन्त्रमाकर्णय प्रिये ||

Anmerkung: Die Aufforderung gehört zum historischen Text.

Vers 67
तारं वाग्भवबीजं च प्रासादं कमलार्णकम् |
क्रोधमारपिशाचार्णं मायां पाशमुदीर्य च ||

Anmerkung: Neun verschlüsselte Bija-Bezeichnungen; keine Silben ergänzt.

Vers 68
ङेऽन्तं रतिप्रियाशब्दं प्रोच्चरेन्नवबीजतः |
ङेऽन्तं तन्नाम चोच्चार्य एष तन्नाम चोद्धरेत् ||

Anmerkung: Paralleltext ohne Buchstabe liest Ratipriya, e offenbar Ratiśriyā; hier folgt die Übersetzung dem älteren Paralleltext. Die Varianten bleiben dokumentiert.

Vers 69
हार्दं मन्त्रं समुच्चार्य गन्धं दद्याच्च साधकः |
जाताद्यरजसो नार्या यदाद्यदिनसंभवम् ||

Anmerkung: Die zuvor beschädigte Anfangshälfte wird durch den älteren Kamakala-Zeugen ohne Buchstaben,2566–2567, geklärt. Hārda ist dort leicht beschädigt, aber als Herz-Mantra hinreichend verständlich. Die folgende Stoffdefinition setzt sich in70 fort.

Vers 70
पुष्पं स्वयंभूपुष्पं तत्तदानन्दाय कल्पते |
न सौवर्णेन पुष्पेण न मुक्तामणिभिस्तथा ||

Anmerkung: Fortsetzung bis Vers 72.

Vers 71
न दीपैर्नापि नैवेद्यैर्नापि पूजादिसंभरैः |
न होमैर्न जपैर्नापि तर्पणैः प्रीयते शिवा ||

Vers 72
यथा स्वयंभूपुष्पेण प्रीयते जगदम्बिका |
तत्रापि परयोषाया इत्यागमसुगोपितम् ||

Anmerkung: Die transgressive Forderung wird als Textaussage wiedergegeben, nicht befürwortet.

Vers 73
अधुना कथ्यते तस्य दानमन्त्रो वराङ्गने |
प्रणवादौ त्रपारत्यौ ङेऽन्तं नाम ततो वदेत् ||

Anmerkung: Bezeichnungen von Bijas; nicht vollständig ausgeschrieben.

Vers 74
क्रोधं पाशं समुच्चार्य ङेऽन्ता च भगमालिनी |
वाग्भवं च वधूबीजं ङेऽन्ता चापि भगप्रिया ||

Anmerkung: Bhagamalini: etwa „die mit einer Girlande von Bhaga Geschmückte“; Bhagapriya: „die Bhaga liebt“. Bhaga ist hier ein sexuell-ritueller Begriff für die Vulva, zugleich ein Wort mit weiteren Bedeutungen wie Glück und Anteil.

Vers 75
पैशाचं कामलं बीजं ङेऽन्ता च मदनातुरा |
एतत्पुष्पस्य नामापि नम इत्यक्षरद्वयम् ||

Anmerkung: Madanatura bedeutet „von Liebesverlangen erfüllt“. Der Wortlaut bleibt eine Bauanweisung für den Mantra.

Vers 76
प्रोच्चार्य दद्यात्तद्देव्यै सर्वकामार्थसिद्धये |
परमाभीष्टमाप्नोति दत्त्वैतत्पुष्पमुत्तमम् ||

Anmerkung: Textinterne Wirkungsverheißung.

Vers 77
धूपे दीपे च नैवेद्ये मूलमन्त्रः प्रकीर्तितः |
चामरच्छत्रदाने च स एव परिकीर्तितः ||

Vers 78
पूजायां बलिदानस्य मन्त्रमाकर्णय प्रिये |
एकं तारं समुद्धृत्य मारमायारुषोऽर्णकान् ||

Anmerkung: Bali bezeichnet hier eine gesonderte Opfergabe. Ihr Stoff wird in diesen Versen nicht genannt.

Vers 79
त्रिस्त्रिः प्रोच्चार्य […] |
भगप्रिये त्विति पदं भगमालिनि चेति च ||

Anmerkung: Die Bija-Folge ist in e stark beschädigt und im Paralleltext nur teilweise lesbar. Sie wird nicht als gesicherte Rezitationsformel hergestellt.

Vers 80
महाबलिमिति स्मृत्वा गृह्णेति च पदद्वयम् |
भक्षयेति पदद्वन्द्वं मम शत्रूनथापि च ||

Anmerkung: „mahābalim“ ist durch den älteren Paralleltext gestützt. Die nachfolgenden Verben bilden eine schädigende Ritualformel.

Vers 81
नाशयोच्चाटय हन त्रुट छिन्धि पचापि च |
मथ विध्वंसय तथा मारय द्रावयापि च ||

Anmerkung: Das vierte Verb ist unsicher gelesen („truṭ“); die Übersetzung „zerbrich“ bleibt entsprechend vorläufig.

Vers 82
युगं युगं दश भवेन्मायाग्निवनितायुतः |
बलिदाने महामन्त्रः सर्वकामफलप्रदः ||

Vers 83
भोजने बलिदानस्य मन्त्रोऽन्योऽस्ति वरानने |
प्रणवं पूर्वमुच्चार्य लज्जां […] ||

Anmerkung: Fragment: Die anschließenden Bijas beziehungsweise Wiederholungen sind beschädigt.

Vers 84
क्षौ क्षौ भूतार्णयुगलं पाशयुग्मं स्मरद्वयम् |
नाम संबोध्य देव्यास्तु महाकामातुरेऽपि च ||

Anmerkung: „kṣau kṣau“ ist die Lesung des älteren Paralleltextes; e ist beschädigt. Kein Anusvara ergänzt. Die Anrede lautet in IAST mahākāmāture.

Vers 85
महाकालप्रिये चापि ममानिष्टं ततो वदेत् |
निवारय पदद्वन्द्वं शत्रूनिति पदं ततः ||

Vers 86
स्तम्भयेति पदद्वन्द्वं मारयेति तथैव च |
दम […] शोषयेति युगं ततः ||

Anmerkung: Fragment. Die Wortfolge zwischen „dama“ und „śoṣaya“ ist nicht zuverlässig lesbar.

Vers 87
इमं बलिं गृह्ण गृह्ण तत एतावदुच्चरेत् |
खादयेति पदद्वन्द्वं क्रोधाग्निवनितायुतः ||

Vers 88
भोजनादौ महामन्त्रो बलिदाने प्रकीर्तितः |
एवं निर्वर्त्य देव्यास्तु पूजां सर्वोपचारिकाम् ||

Unnummerierter Text
सप्तावरणपूजां तामारभेत ततः क्रमात् ।

Anmerkung: Unnummerierter abschließender Halbvers nach Vers 88; keine zusätzliche Versnummer vergeben.

Kolophon
इति श्रीमदादिनाथविरचितायां पञ्चशतसाहस्र्यां महाकालसंहितायां द्वितीयः पटलः ।

Anmerkung: Der ältere Paralleltext nennt zugleich die fortlaufende Kapitelnummer 242.

Kamakala-Khanda, Kapitel 3: Die sieben Umkreise und die allgemeinen Anwendungen

Die Göttinnen, Bhairavas, Bezirkswächter und Yoginis werden ihren Plätzen im Yantra zugeordnet. Es folgen der Abschluss der Puja, Purashcharana und allgemeine Anwendungen, einschließlich sexualritueller und schädigender Passagen. Diese werden als historische Textaussagen wiedergegeben.

Vers 1
पूर्वं यत्कथितं यन्त्रं त्रित्रिकोणपरिष्कृतम् |
बहिस्त्रिकोणे तस्यैव तयोर्मध्ये च षड् यजेत् ||

Anmerkung: Sprecher: Mahakala.

Vers 2
संहारिणी भीषणा च मोहिनी कोणगा इमाः |
कोणमध्यस्थितास्तिस्रः कुरुकुल्ला कपालिनी ||

Vers 3
विप्रचित्ता क्रमेणैव पूज्याः षट् प्रथमावृतौ |
मध्यत्रिकोणेऽपि तथा कोणकोणान्तरस्थिताः ||

Vers 4
उग्रा चोग्रप्रभा दीप्ता त्रिकोणाग्रे व्यवस्थिताः |
नीला घना बलाका च तयोरन्तरगोचराः ||

Anmerkung: Der letzte Name ist in e als „valākā“ OCR-erfasst; die Lesung Balaka bleibt vorläufig.

Vers 5
पूजनीयाः प्रयत्नेन द्वितीयावरणे प्रिये |
सर्वान्तःस्थे त्रिकोणे तु त्रिस्त्रिरेकत्र पूजयेत् ||

Vers 6
ब्राह्मी नारायणी चैव सव्ये माहेश्वरी तथा |
चामुण्डा चापि कौमारी तथा चैवापराजिता ||

Vers 7
दक्षिणे पूजयेत्तिस्रस्तिस्रः पश्चिमगा अपि |
वाराही नारसिंही च तथेन्द्राणी प्रकीर्तिता ||

Vers 8
सर्वाः श्यामा असिकरा मुण्डमालाविभूषिताः |
कपालं तर्जनं चैव धारयन्त्यः सुसंमदाः ||

Anmerkung: „tarjana“ als Drohgebärde verstanden; die konkrete Handhaltung wird nicht näher bestimmt.

Vers 9
सर्वासामपि वै देयो बलिः पूजा तथैव च |
अनुलेपनकं चापि विभवेनोपकल्पितम् ||

Vers 10
त्रिस्त्रिः पूजा प्रकर्तव्या सर्वासामपि सर्वदा |
दलेषु पूजयेदष्टौ भैरवा ये प्रकीर्तिताः ||

Vers 11
असिताङ्गो रुरुश्चैव चण्ड उन्मत्तसंज्ञकः |
क्रोधस्तथैव कापाली तथा भीषणनामकः ||

Vers 12
संमोहनस्तथा सर्वे कर्तृखर्परधारिणः |
कालाञ्जनचयप्रख्या द्विभुजा रौद्ररूपिणः ||

Anmerkung: Das erste Kompositum der Attribute ist beschädigt; „kartṛ“ wird hier als Schneidewerkzeug verstanden, nicht als gesicherter Gerätebegriff.

Vers 13
एतान्संपूज्य विधिवत् क्षेत्रपालान्प्रपूजयेत् |
एकपादो विरूपाक्षो भीमः संकर्षणस्तथा ||

Vers 14
चण्डघण्टो मेघनादो वेगमाली प्रकम्पनः |
एते चाष्टौ क्षेत्रपाला दलयोरन्तरे स्थिताः ||

Vers 15
विकृतास्या भीमरूपा गदापरिघपाणयः |
दलयोरन्तरे पूज्याः पञ्चमावरणे प्रिये ||

Vers 16
षष्ठे चावरणे देव्या योगिनीरष्ट पूजयेत् |
उल्कामुखी कोटराक्षी विद्युज्जिह्वा करालिनी ||

Anmerkung: „Ulkamukhi“ ist eine behutsame, aber nicht durch eine hier erneut gelesene Parallelstelle gesicherte Normalisierung von „utkāmukhī“ in e.

Vers 17
वज्रोदरी लापिनी च ज्वाला जालन्धरी तथा |
व्यात्तानना घोररावा जिह्वाललनभीषणाः ||

Anmerkung: Der Name Lapini ist so erkennbar, aber nicht weiter verifiziert.

Vers 18
वसासृङ्मांससंपूर्णकपालासिकराः स्मृताः |
एता दलाग्रे संपूज्याः षष्ठावरणके क्रमात् ||

Vers 19
लोकपालाश्च संपूज्या बहिर्दशसु दिक्ष्वपि |
स्वस्वायुधासक्तकराः स्वस्ववाहनसंयुताः ||

Vers 20
सप्तावरणमेतत्ते कथितं भक्तितत्परे |
देव्याः कामकलाकाल्याः समन्त्रध्यानपूर्वकम् ||

Vers 21
एवं पूर्वोक्तरूपां तां संपूज्य परमेश्वरीम् |
योगिनीचक्रसहितां भैरवेण समन्विताम् ||

Vers 22
ततश्च यत्नतः कान्ते बलिं संप्रतिपादयेत् |
बलिमुत्सार्य नैवेद्यं नैऋत्यां दिशि चोत्सृजेत् ||

Anmerkung: Die genaue Bedeutung von „utsārya“ ist kontextabhängig; Darbringung beziehungsweise Weglegen ist gemeint.

Vers 23
हृदये चैव देवीं तां संस्थाप्य विधिवत्पुनः |
निर्माल्यं च शुचौ देशे धारणीयं शिरस्यपि ||

Anmerkung: Das OCR-Wort „nirmalya“ ist beschädigt; es ist aus dem Zusammenhang als „nirmālya“ gelesen.

Vers 24
अतः परं प्रवक्ष्यामि पौरश्चरणिकं विधिम् |
एकस्मिन्यत्र विहिते सिद्धिस्तात्कालिकी भवेत् ||

Anmerkung: Purashcharana: ein vorbereitender oder vervollständigender Ritualzyklus zur Mantra-Praxis. Die Erfolgszusage gehört zum Text.

Vers 25
भूमिशुद्धिर्द्रव्यशुद्धिः पुरैव कथिता मया |
यमाश्च नियमा ये स्युः पुरश्चरणकर्मणि ||

Vers 26
सर्वानेव प्रयुञ्जीत सततं भक्तितत्परः |
कृतनित्यक्रियः प्रातः कृतपूजाविधिः शुचिः ||

Vers 27
नरास्थि निखनेद्भूमावमुं मन्त्रमुदीरयन् |
तारक्रोधार्णह्रीपाशस्मरभूतान्समुद्धरन् ||

Anmerkung: Historische Ritualvorschrift. Bijas nur mit ihren verschlüsselten Namen angegeben.

Vers 28
सिद्धिमुच्चार्य देहीति युग्मं वह्न्यङ्गनां वदेत् |
तदुपर्येव चास्तीर्य स्वासनं सुष्ठु कल्पितम् ||

Anmerkung: Lesbarer Formelteil: „siddhiṃ dehi dehi“, „Gib Vollendung, gib sie!“

Vers 29
नृमुण्डमग्रतः कृत्वा नरास्थिजपमालया |
लक्षमेकं जपेन्मन्त्री हविष्याशी दिवा शुचिः ||

Anmerkung: Havishya bezeichnet für diesen Ritualzweck erlaubte schlichte Nahrung.

Vers 30
अशुचिश्च तथा रात्रौ लक्षमेकं तथैव च |
दशांशं होमयेन्मन्त्री तर्पयेदभिषेचयेत् ||

Anmerkung: Die besonderen Zahlenverhältnisse für die beiden letzten Handlungen werden in diesem Vers nicht ausgeschrieben und hier nicht ergänzt.

Vers 31
होमे संतर्पणे चैव पूजावत्कथितो विधिः |
शून्यं च प्रयोगे या होमे वा तर्पणेऽथवा ||

Anmerkung: Der zweite Halbvers ist sprachlich beschädigt; die Bedeutung wird durch den folgenden Vers gestützt, der Sanskritwortlaut bleibt unsicher.

Vers 32
गुह्यकालीविधानेन सर्वं कार्यं शुचिस्मिते |
अत्रानुक्तं विधानं यत्तत्रत्यं तत्प्रकल्पयेत् ||

Vers 33
तत्राप्यनुक्तं यत्किंचित्तत्रोक्तो दक्षिणाविधिः |
एतत्ते सर्वमाख्यातं समासेन वरानने ||

Anmerkung: Die Verweisfügung im ersten Halbvers ist beschädigt; „dakṣiṇāvidhi“ wird im Kontext als Regel der Dakshinakali verstanden.

Vers 34
देव्याः कामकलाकाल्याः पूजाविधिरनुत्तमः |
अतः परं प्रयोगांस्तान्वक्ष्यामि प्रयता शृणु ||

Vers 35
स्नातः शुक्लाम्बरधरः कृतनित्यक्रियो दिवा |
रात्रौ नग्नः शयानश्च मैथुने च व्यवस्थितः ||

Anmerkung: Beginn der historischen Anwendungsvorschriften. Die sexualrituelle Aussage wird nicht symbolisch umgedeutet.

Vers 36
अथवा मुक्तकेशश्च प्रजपेदयुतं नरः |
भवन्ति तत्क्षणाद्देवि तेन सर्वार्थसिद्धयः ||

Vers 37
स्तम्भनं मोहनं वापि वशीकारो विशेषतः |
यद्यदिच्छति तत्सर्वं साधयेदविचारयन् ||

Anmerkung: Schädigende Wirkungsansprüche des historischen Textes.

Vers 38
नग्नां परस्त्रियं वीक्ष्य प्रजपेदयुतं सुधीः |
स भवेत्सर्वविद्यानां पारगः सर्वदैव हि ||

Anmerkung: „parastrī“ bezeichnet hier eine fremde beziehungsweise einem anderen Mann zugehörige Frau, keine Altersangabe.

Vers 39
तस्य दर्शनमात्रेण वादिनो निष्प्रभा मताः |
गद्यपद्यमयी वाणी सभायां तस्य जायते ||

Vers 40
अथवा मुक्तकेशोऽसौ हविष्यं भक्षयन्नरः |
अष्टोत्तरशतं जप्त्वा भगमामन्त्र्य यत्नतः ||

Anmerkung: „bhagam āmantrya“: rituelles Ansprechen beziehungsweise Besprechen des weiblichen Geschlechtsorgans.

Vers 41
मैथुनं यः प्रकुर्वीत धनधान्यसमन्वितः |
सर्वविद्यावतां श्रेष्ठः स भवेन्नात्र संशयः ||

Vers 42
ऋतुमत्या भगं पश्यन्प्रजपेदयुतं नरः |
[…] तद्वाणी गद्यपद्यमयी भवेत् ||

Anmerkung: Fragment: Das einleitende Wort des zweiten Halbverses ist beschädigt.

Vers 43
छन्दोबद्धा परं तस्य वाणी वक्त्रात्प्रजायते |
सुरतेषु च जप्तव्यं महापातकमुक्तये ||

Vers 44
धनागमाय च तथा परयोषासमागमे |
यदि नो योषितः सङ्गस्तदा रेतः प्रयत्नतः ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 45.

Vers 45
समुत्सार्य जपं कुर्यात्सर्वकामार्थसिद्धये |
तत्रैव रतिमारभ्य यो जपेन्मन्त्रवित्तमः ||

Anmerkung: Der Übergang zwischen eigenständiger Samengabe und erneuter Schilderung der Vereinigung ist im vorliegenden Wortlaut knapp; er wird nicht durch zusätzliche Handlungsanweisungen ausgefüllt.

Vers 46
अयुतं मैथुनी भूत्वा मन्त्रजापपरायणः |
स याति परमां सिद्धिं देवैरपि सुदुर्लभाम् ||

Vers 47
आकर्षणवशीकारौ मारणोच्चाटने तथा |
स्तम्भनं मोहनं चैव बुद्धेः संत्रासनं तथा ||

Vers 48
करोति तत्क्षणादेव नात्र कार्या विचारणा |
वाग्मित्वं च धनित्वं च बहुपुत्रत्वमेव च ||

Vers 49
न जरा न च रोगो वा न च मृत्युर्न वा भयम् |
न च त्रासो मनुष्येभ्यो न च वाक्कायपातनम् ||

Anmerkung: „vākkāyapātana“ ist die erkennbare, jedoch ungewöhnliche Lesung; Übersetzung sinngemäß. Keine medizinische Tatsachenbehauptung.

Vers 50
अथवा स भवेन्नित्यं चतुर्विंशतिसिद्धिभाक् |
स्वदेहरुधिराक्तैश्च बिल्वपत्रैः सहस्रशः ||

Anmerkung: Der zweite Halbvers leitet eine weitere historische Anwendung ein.

Vers 51
श्मशानेऽभ्यर्चयेद्देवीं वागीशसमतां व्रजेत् |
रेतोयुक्तजपापुष्पैः करवीरस्य वा प्रिये ||

Vers 52
श्मशानेऽभ्यर्चयेद्देवीं सर्वसिद्धिं स विन्दति |
धनवान्बलवान्वाग्मी सर्वयोषित्प्रियो भवेत् ||

Vers 53
सुखी स्यान्नात्र संदेहो महाकालवचो यथा |
श्मशाने योषितं बीजमध्येऽभ्यर्च्य सहस्रशः ||

Anmerkung: „bījamadhye“ ist in e so zu lesen, sein genauer ritueller Bezug bleibt unklar. Nicht eigenmächtig als bestimmtes Diagramm oder als Körperstoff bestimmt.

Vers 54
रक्तचन्दनदिग्धाङ्गीं रक्तपुष्पैरलंकृताम् |
पूजयित्वा भगं वीक्ष्य ततो ध्यायेत्कालिकाम् ||

Vers 55
सद्यो हि लभते राज्यं यदि सा न भयायते |
मेषमाहिषमांसेन वाग्मित्वं तस्य जायते ||

Anmerkung: Die Bedingung „wenn sie sich nicht fürchtet“ wird nicht ausgelassen; sie ist noch keine umfassende moderne Einwilligungsregel.

Vers 56
श्मशाने शयने चैव शवासनगतः पुमान् |
असकृच्च जपेन्मन्त्रं सर्वसिद्धिफलप्रदम् ||

Anmerkung: „Shavasana“ bedeutet hier im Ritualzusammenhang einen Leichnam als Sitz, nicht die moderne Entspannungshaltung.

Vers 57
तर्पयेत्तां श्मशाने तु रक्तमांसादिभिस्त्रिधा |
त्रिस्त्रिर्मनुमुदीर्यैव सर्वसिद्धिर्भवेद्ध्रुवम् ||

Vers 58
रेतोभिश्च तथा तद्वत्स्वकीयेन वरानने |
मैथुनायितयोषायाः भगप्रक्षालनोदकैः ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 59. Die Quelle verzeichnet eine Variante im Kompositum „maithunāyita“.

Vers 59
मेषमाहिषरक्तेन नररक्तेन चैव हि |
उन्दुरोलूकरक्तेन वाग्मिता तस्य जायते ||

Vers 60
धनित्वं जायते तस्य सर्वसिद्धिः प्रजायते |
वचसा स भवेज्जीवो धनेन च धनाधिपः ||

Anmerkung: Jiva bezeichnet hier wahrscheinlich Brihaspati, den Lehrer der Götter; der Herr der Schätze ist Kubera. Das ist eine kontextuelle Deutung der Namen.

Vers 61
आज्ञया देवराजोऽसौ रूपेण च मनोभवः |
बलेन पवनो ह्येष सर्वतश्चार्थसाधकः ||

Vers 62
पक्वापक्वं हि यन्मांसं सास्थि दद्यात्सदा बलिम् |
मूषमार्जारमांसं च मेषमाहिषसंभवम् ||

Vers 63
सर्वं सास्थि प्रदातव्यं सदा लोमसमन्वितम् |
स्ववीर्यं स्वनखं छिन्नं केशं संमार्जनागतम् ||

Anmerkung: Der zweite Halbvers beginnt eine weitere Anwendung; „saṃmārjana“ ist nicht eindeutig auf Kämmen beschränkt.

Vers 64
निवेदयेच्छ्मशाने तत्सर्वसिद्धिं स विन्दति |
नारीरजोऽन्वितं कृत्वा पर्णानां शतमुत्तमम् ||

Vers 65
प्रत्येकं प्रजपेन्मन्त्रं ततस्तद्धोमयेद्बुधः |
युगानामयुतं तेन मान्मथी पूजिता भवेत् ||

Anmerkung: Manmathi ist hier eine Bezeichnung der mit dem Liebesgott verbundenen Göttin; die Lesung ist erkennbar, ihre genaue Einordnung bleibt offen.

Vers 66
सर्वसिद्धिर्भवेत्तस्य वाग्मी धीरश्च जायते |
न तस्य दुर्लभं किंचित्पृथिव्यां जातु विद्यते ||

Vers 67
योनिरूपं हि कुण्डं वै कृत्वा वैतस्तिमानतः |
हस्तविस्तारतः कृत्वा हस्तं चापि तथाधः ||

Anmerkung: Das Verhältnis von Handspannenmaß und Ellenmaßen ist in der knappen Quelle nicht eindeutig; keine ergänzte Bauanleitung.

Vers 68
तत्र कार्या हि मन्त्रेण वह्निस्थापनिकाः क्रियाः |
संहारभैरवायादौ दद्यात्प्रथममाहुतिम् ||

Vers 69
रुरुमांसेन साज्येन भक्तेन रुधिरेण च |
कृष्णपुष्पेण साज्येन सरक्तेन विशेषतः ||

Anmerkung: „kṛṣṇapuṣpa“ bedeutet wörtlich schwarze beziehungsweise dunkle Blüte; keine Pflanzenart festgelegt.

Vers 70
आमिषादिभिरप्येव श्मशाने जुहुयात्सुधीः |
स्नातः शुक्लाम्बरधरः शुचिः प्रयतमानसः ||

Vers 71
दिवा चैव प्रकर्तव्यं सर्वकामार्थसिद्धये |
रात्रौ नग्नो मुक्तकेशो मैथुने च व्यवस्थितः ||

Vers 72
प्रकर्तव्यं प्रयत्नेन सर्वकामार्थसिद्धये |
किं बहूक्तेन देवेशि सर्वं प्राप्नोत्यसंशयम् ||

Vers 73
द्विजादीनां तु सर्वेषां दिवाविधिरिहोच्यते |
शूद्राणां तु तथा प्रोक्तं रात्रिदृष्टं महामतम् ||

Anmerkung: Historische, hierarchische Zuordnung nach Varna, keine heutige Empfehlung zur sozialen Einteilung.

Vers 74
यद्यत्कामयते चित्ते तत्तदाप्नोति नित्यशः |
भैरवं तं यजेदादौ पश्चाद्देवीं प्रयत्नतः ||

Vers 75
द्विधा विभज्य वस्तूनि यत्नात्साधकसत्तमः |
मांसं रक्तं तिलं केशं नखं भक्तं च पायसम् ||

Vers 76
आज्यं चेति प्रयत्नेन होतव्यं सर्वसिद्धये |
एवं कृत्वा विधानं हि लभते सिद्धिमुत्तमाम् ||

Vers 77
यद्यत्प्रार्थयते चित्ते तत्तदाप्नोति सर्वथा |
देवत्वं दानवत्वं च सिद्धचारणतां तथा ||

Anmerkung: Die beiden letzten Namen bezeichnen übermenschliche Wesenklassen; sie werden nicht als bestimmte moderne Entwicklungsstufen ausgelegt.

Vers 78
दत्त्वा संपूज्य चाप्नोति सर्वमेवमतन्द्रितः |
किं बहूक्तेन देवेशि सत्यं कृत्वा त्वयि ब्रुवे ||

Anmerkung: Der letzte Verbalausdruck ist in der OCR beschädigt; Übersetzung nach dem klaren Aussagezusammenhang.

Vers 79
ब्रह्माण्डगोलके सिद्धिर्या काचिज्जगतीतले |
करामलकवत्सिद्धिस्तस्य स्यान्नात्र संशयः ||

Vers 80
एते सामान्यतः प्रोक्ताः प्रयोगा मन्त्रसिद्धये |
विशेषतस्तु तानेव कथयिष्याम्यतः परम् ||

Vers 81
एवं देवीं कलुषदहनीं पूजयित्वा यथावद् हुत्वा दत्त्वा बलिमपि तथा तर्पयित्वाभिषिच्य |
यं यं कामं रचयति मनस्याहितं संहितं वा तं तं प्राप्य श्रयति पदवीं योगिभिः प्रार्थनीयाम् ||

Anmerkung: „āhitaṃ saṃhitaṃ vā“ ist im OCR-Text erkennbar, in dieser Verbindung aber nicht zuverlässig verständlich. Nicht als sichere Lesung oder Bedeutung ausgegeben.

Kolophon
इत्यादिनाथविरचितायां पञ्चशतसाहस्र्यां महाकालसंहितायां सप्तावरणसामान्यप्रयोगो नाम तृतीयः पटलः ।

Anmerkung: Kolophon gemäß Fassung e.

Kamakala-Khanda, Kapitel 4: Die Gabe an die Schakalinnen

Das Kapitel beschreibt Shiva-Bali: Schakalinnen werden als Gestalten Kalis eingeladen und verehrt. Ausführliche Listen von Gaben und zugeschriebenen Wirkungen, Anrufungen, ein achtversiges Stotra und Vorschriften zur Überlieferung des Mantras bilden den Zusammenhang. Die Laute und Tiernamen sind teilweise unsicher überliefert.

Vers 1
अथातः संप्रवक्ष्यामि प्रयोगानतिगोपितान् |
सकृद्विधानतो येषां सर्वसिद्धिः करे स्थिता ||

Anmerkung: Sprecher: Mahakala. Das ganze Kapitel schildert historische Rituale und ihre behaupteten Wirkungen.

Vers 2
कामराजादयो भेदास्त्रिपुराया यथा प्रिये |
तथा कामकलाकाल्या भेदाश्चाष्टौ पुरोदिताः ||

Anmerkung: Die Zahl acht wird bewahrt; sie wird nicht mit den sieben Mantras aus 2.7 gleichgesetzt.

Vers 3
एषैव प्रकृतिर्ज्ञेया सर्वा विकृतयोऽपराः |
मन्त्रे ध्याने विशेषोऽस्ति न प्रयोगे कदाचन ||

Vers 4
या गुह्यकाली कथिता समन्त्रध्यानपूजना |
वक्ष्यमाणप्रयोगेण सैव कामकला भवेत् ||

Vers 5
पुरश्चरणमेकं हि कृत्वा देवि वरानने |
तत एते प्रकर्तव्याः प्रयोगा मन्त्रसिद्धये ||

Vers 6
शिवाप्रयोगं वक्ष्यामि तत्राप्यादौ वरानने |
सदा कृष्णचतुर्दश्यां कृतनित्यक्रियो दिवा ||

Anmerkung: „Śivā“ bezeichnet in diesem Kapitel eine Schakalin; nicht den männlichen Gott Shiva. Das Ritual richtet sich an Schakalinnen als Gestalten Kalis.

Vers 7
चतुर्विधान्नसामग्रीं रात्रौ निष्पादयेत्सुधीः |
पायसापूपसंयावशष्कुलीमोदकान्विताम् ||

Anmerkung: Die Sanskritnamen bezeichnen traditionelle Speisen; genaue Rezepte stehen hier nicht.

Vers 8
नानाविधौदनयुतां नानाव्यञ्जनपूरिताम् |
नानाविधमहामत्स्यमांससंभारसंभृताम् ||

Vers 9
अन्यैश्च विविधैर्भक्ष्यैः षड्रसैः परिपूरितम् |
हैमे वा राजते ताम्रे मृण्मये भाजनेऽथवा ||

Vers 10
पलाशपुटके वापि मधूकस्य दलेऽथवा |
एकीकुर्यात्ततः सर्वं पृथक्पृथगुदारधीः ||

Anmerkung: Die Verbindung von „zusammen“ und „getrennt“ bezeichnet hier offenbar eine gemeinsame Anordnung gesonderter Portionen; der nächste Vers verlangt ausdrücklich Trennung.

Vers 11
अथान्यभाजने तद्वद्भिन्नभिन्नतया प्रिये |
स्थापयेद्वक्ष्यमाणानि शुचिमांसानि भागशः ||

Vers 12
पुटके पुटके कुर्यादेकीभावं न कारयेत् |
एकीभावान्महान्दोषः फलसिद्धिश्च नो भवेत् ||

Vers 13
आमान्यद्यतनानीह तथापर्युषितानि च |
अनुत्तप्तानि मेध्यानि पाष्ठान्त्ररहितानि च ||

Anmerkung: Für den beschädigten Beginn folgt die Lesung der ausdrücklichen editorischen Korrektur in e, Zeile 4173. „pāṣṭha“ ist unsicher; „Darminhalt“ nur sinngemäß.

Vers 14
अपूतिगन्धीनि तथा क्रव्याद्भिरहतानि च |
रक्तवन्ति च रक्तानि रसवन्ति तथैव च ||

Anmerkung: „kravyādbhir ahatāni“ ist die naheliegende Trennung der OCR-Lesung; der genaue Wortlaut bleibt vorläufig.

Vers 15
वाराहमार्क्षं कापेयं खाड्गं माहिषमेव च |
गौधं शाल्यं तथा मार्गं कार्ष्णसारं च राङ्कवम् ||

Anmerkung: Godha: Waran; Shalya vermutlich Stachelschwein. Ranku bezeichnet eine Hirsch- oder Antilopenart, hier nicht zoologisch genauer bestimmt.

Vers 16
गावयं च तथा शाशमाजमौरणमेव च |
नाक्रं च कामठं ग्राहं वाभ्रवं सर्वकामदम् ||

Anmerkung: Gavaya: Wildrind; Nakra und Graha: verschiedene Wasserraubtiere, häufig als Krokodilarten verstanden. „vābhrava“ ist unsicher. Der folgende Ergebniskatalog nennt an entsprechender Stelle Nakula, Manguste; beide Lesungen werden nicht stillschweigend vereinheitlicht.

Vers 17
अष्टादशापि मांसानि कुर्यादेकत्र साधकः |
स्थलजान्यपि वारिजानि ग्रामजारण्यजान्यपि ||

Anmerkung: Die genannte Gesamtzahl wird als Quellenangabe bewahrt; die beschädigte Aufzählung erlaubt keine lückenlos sichere zoologische Zuordnung.

Vers 18
अथापराणि खगानि षट्त्रिंशत्पललान्यपि |
कुर्यादेकत्र विधिवत्साहसी साधकोत्तमः ||

Vers 19
वार्ध्रणिसं च कापोतं पारावतमथापि च |
औलूकं च तथा श्येनं खाञ्जनं चाषमेव च ||

Anmerkung: Mehrere traditionelle Vogelnamen sind nicht eindeutig auf moderne Arten abbildbar. Kapota/Paravata: Tauben; Shyena: Greifvogel; Khanjana: Stelze; Chasha häufig Blauracke.

Vers 20
काकं च कौररं पैकं कौक्कुटं चाटकं तथा |
कालिङ्गं कारटं चापि दात्यूहं चातकं तथा ||

Anmerkung: „cāṭaka“ und „cātaka“ sind im Schrifttext unterschieden. Die Bestimmung einzelner Arten und mehrere Namenslesungen bleiben unsicher; keine scheinbar exakte Tierliste erfunden.

Vers 21
गार्ध्रं चैलं च कैरं च क्रौञ्चं बाकं तथैव च |
मायूरं तैत्तिरं चापि हांसं चाक्रं च सारसम् ||

Anmerkung: Chilla: vermutlich ein Milan; Krauncha/Sarasa: Kranichvögel; Baka: Reiher; Hamsa: Gans oder Schwan; Chakravaka: ein Entenvogel. Die traditionellen Kategorien werden nicht auf sichere moderne Arten verengt.

Vers 22
चाकोरं टैट्टिभं चापि लावं हारीतमेव च |
कारण्डवं च वार्ताकं शातपत्रं च माद्गवम् ||

Anmerkung: Traditionelle Vogelnamen; darunter Wachtel-, Tauben- und Wasservogelbezeichnungen. Unsichere OCR-Lesungen werden nicht zoologisch ausgeschmückt.

Vers 23
कौथण्टिकं भरद्वाजं सर्वं षट्त्रिंशदीरितम् |
कर्तव्यानि तथैतानि पूर्वोक्तगुणवन्ति वै ||

Anmerkung: „kauthaṇṭika“ ist unsicher gelesen. Die Quellenzahl wird bewahrt, ohne eine fehlende oder doppelte Art aus Vermutung zu ergänzen.

Vers 24
एतानि मांसान्यादाय सर्वाण्येव शुचिस्मिते |
पुटके पुटके कुर्यात्पृथक्पृथगमायया ||

Vers 25
तदन्नं तानि मांसानि गृहीत्वा कुसुमादि च |
ततोऽर्धरात्रे चोत्थाय श्मशानाभिमुखो व्रजेत् ||

Vers 26
अथवा विपिनं घोरं निर्जनं भूतसंकुलम् |
उत्तराभिमुखो भूत्वा साधको वीतभीः शुचिः ||

Vers 27
प्रेतचेलासनं कृत्वा कृत्वा चाम्बुजमासनम् |
उपविश्यार्चयेद्देवीं कालीं कामकलाभिधाम् ||

Vers 28
गन्धैः पुष्पैश्च धूपैश्च दीपैर्नैवेद्यसंचयैः |
जप्त्वा स्तुत्वा नमस्कृत्य ततोऽनुज्ञां हि याचयेत् ||

Vers 29
अनेनैव तु मन्त्रेण वक्ष्यमाणेन पार्वति |
कृताञ्जलिपुटो भूत्वा धरातलमिलच्छिराः ||

Vers 30
देवि कामकलाकालि सृष्टिस्थित्यन्तकारिणि |
अनुज्ञां देहि मे देवि करिष्येऽहं शिवाबलिम् ||

Anmerkung: Vollständige verständliche Gebetsformel; die OCR-Ziffer ist beschädigt, die Stellung 29–31 eindeutig.

Vers 31
इत्यनुज्ञां समादाय निर्भीः प्रयतमानसः |
उल्कामुखीर्घोररूपाः शिवा आवाहयेच्छनैः ||

Vers 32
वक्ष्यमाणेन मन्त्रेण त्रिरुच्चार्य विशेषतः |
बद्धाञ्जलिर्मुक्तकेशो मालावान्नग्न उत्थितः ||

Vers 33
तारवाग्भवह्रीरोषप्रासादानङ्गभौतकम् |
मुखवामेक्षणोष्ठाधो रदाधोयुग्धकारकः ||

Anmerkung: Die zweite Hälfte ist beschädigt und nur in ihren erkennbaren Bestandteilen übersetzt. Keine Lautformel rekonstruiert.

Vers 34
[…] कामलं च ततः प्रिये |
बीजमुद्धृत्य षड्वर्णं नाम संबोधयेत्ततः ||

Anmerkung: Fragment: Die erste Zeile vor „kāmala“ ist nicht zuverlässig verständlich.

Vers 35
घोररावे इति पदं ततोऽनन्तरमुच्चरेत् |
महाकापालि च तथा विकटदंष्ट्रे तथैव च ||

Anmerkung: „Mahakapali“ ist eine Anrede der Schädelschmuck tragenden Göttin.

Vers 36
संमोदिनी शोषिणी च संबोधनतया वदेत् |
करालवदने चेति तत उच्चारयेत्सुधीः ||

Anmerkung: Sammodini: die Beglückende; Shoshini: die Austrocknende. Die Quelle nennt die Namen zunächst in Nennform und fordert die Anredeform.

Vers 37
मदनोन्मादिनि पदं ज्वालामालिनि चेति च |
शिवारूपिणि चोद्धृत्य ततो भगवतीति च ||

Anmerkung: Bhagavati: ehrwürdige Göttin; die Imperativanweisung verlangt auch hier eine Anrede.

Vers 38
आगच्छ द्वन्द्वमुल्लिख्य मम सिद्धिमितीति च |
देहि युग्मं मामिति च रक्ष रक्षेति चोद्धरेत् ||

Anmerkung: Lesbare Wortformel: āgaccha āgaccha, mama siddhiṃ dehi dehi, māṃ rakṣa rakṣa.

Vers 39
हां हीं […] हों […] क्षां क्षीं […] क्षौ […] |
क्रोधयुग्मं चास्त्रयुगं वह्निजायान्तगो मनुः ||

Anmerkung: Fragmentierte Bija-Reihen. Keine fehlenden Vokale oder Nasalzeichen ergänzt.

Vers 40
त्रिरुच्चार्य शनैरित्थं प्रतीक्षेत शिवापथम् |
कालीरूपधराः सर्वा यद्यागच्छन्ति तत्क्षणात् ||

Vers 41
तदा सिद्धिं विजानीयाद्विपरीते तु सान्यथा |
शनैरुच्चारयन्मन्त्रं पूर्वोक्तं भक्तितत्परः ||

Anmerkung: Ritualinterne Zeichendeutung.

Vers 42
अर्धप्रहरपर्यन्तं पश्येत्तन्मार्गमादरात् |
आगताभ्यो नमस्कुर्याद्दूरेणैव तु साधकः ||

Anmerkung: Ein Prahara ist ein traditioneller Zeitabschnitt; eine exakte moderne Dauer ist für die Übersetzung nicht nötig.

Vers 43
पूजयेद्दूरतः स्थित्वा भक्तिभावेन भामिनि |
पाद्यार्घ्याचमनीयैश्च स्नानीयैर्गन्धपुष्पकैः ||

Vers 44
धूपैर्दीपैश्च नैवेद्यैरन्यद्यद्यच्च संभरेत् |
सर्वोपचारैः संपूज्य भक्तिनम्रः प्रसन्नधीः ||

Vers 45
तदन्नमग्रतः कृत्वा ततो दद्याच्छिवाबलिम् |
वैहंगमानि मांसानि पङ्क्तिशः स्थापयेदपि ||

Vers 46
सर्वमेकत्र संस्थाप्य गृहीत्वा पाणिना जलम् |
उत्सृजेन्मनुनानेन गदतो मे निशामय ||

Vers 47
प्रणवं च त्रपाक्रोधौ ङेऽन्तं नाम समुच्चरेत् |
ङेऽन्तं महाघोररावा भगमालिनि चेति च ||

Anmerkung: Die überlieferte Nennform des zweiten Namens schwankt grammatisch; die Anweisung zum Dativ bleibt maßgeblich.

Vers 48
तद्वच्छिवारूपिणी च ज्वालामालिनि ङेऽन्तवत् |
इमं बलिमिति स्थाप्य प्रयच्छामि समुद्धरेत् ||

Vers 49
गृह्ण द्वन्द्वं खाद युगं मम सिद्धिमितीति च |
कुरु युग्मं समुद्धृत्य मम शत्रूनथोच्चरेत् ||

Anmerkung: Beginn einer ausdrücklich feindgerichteten Ritualformel.

Vers 50
नाशयेति युगं प्रोच्य मारयेति तथैव च |
स्तम्भयोच्चाटय हन विध्वंसय मथापि च ||

Vers 51
विद्रावय पच च्छिन्धि शोषय त्रासय त्रुट |
मोहयोन्मूलय तथा भस्मीकुरु तथैव च ||

Anmerkung: Das als „truṭ“ gelesene Verb ist beschädigt; Übersetzung vorläufig.

Vers 52
जम्भय स्फोटय तथा मथ विद्रावयेति च |
हर विक्षोभय […] दम […] पातय ||

Anmerkung: Fragment: Zwei Verben der Reihe sind nicht zuverlässig lesbar. Die Wiederholung bereits genannter Verben wird beibehalten.

Vers 53
चतुर्विंशतिकस्यास्य युगं युगमुदीरयेत् |
तत उच्चारयेदेतत्सर्वभूतभयंकरि ||

Anmerkung: Die Quellenzahl vierundzwanzig wird trotz beschädigter Einträge unverändert wiedergegeben.

Vers 54
ततः सर्वजनेत्युक्त्वा मनोहारिणि चोद्धरेत् |
सर्वशत्रुक्षयं प्रोच्य कारिणीशब्दं विनिर्दिशेत् ||

Anmerkung: Die Quelle gibt die Anreden als zusammensetzbare Wortbestandteile an.

Vers 55
ज्वलयुग्मं प्रज्वलयुग्मं शिवारूपधरेति च |
काली कपाली संबोध्या महाकापालि चेति च ||

Vers 56
हीं युग्मं […] युगलं प्रासादयुगलं तथा |
राज्यं मे समुद्धृत्य देहि युग्ममथो वदेत् ||

Anmerkung: Fragment. Kein fehlendes Bija ergänzt.

Vers 57
किलियुग्माच्च चामुण्डे यमघण्टे […] |
मम सर्वाभीष्टपदं ततो वै साधयद्वयम् ||

Anmerkung: Fragment; Wort- und Lautbestandteile getrennt kenntlich gemacht.

Vers 58
संहारिणिपदं दत्त्वा संमोहिनिपदं ततः |
कुरुकुल्लेति संबोध्य ततः किरियुगं पठेत् ||

Anmerkung: Samharini: die Auflösende; Sammohini: die Verblendende. „kiri“ wird nicht wörtlich übersetzt.

Vers 59
क्रोधयुग्मास्त्रयुग्मं च शिरोऽन्तो मनुरीरितः |
त्रिरुच्चार्योत्सृजेदन्नं पललं शाकुनं च यत् ||

Anmerkung: Der verschlüsselte Abschluss „śiras“ wird hier nicht ohne gesicherten Kontext durch eine bestimmte Silbe ersetzt.

Vers 60
कालीरूपास्तु ता ध्यायेदेवमेव न संशयः |
ततोऽपसृत्य तत्स्थानात्किंचिद्दूरे व्रजेत् ||

Vers 61
यथागच्छन्ति ताः सर्वा न बिभ्यति तथाचरेत् |
दूरे स्थित्वा निरीक्षेत किमादौ भक्षयन्ति ताः ||

Vers 62
सर्वा आगत्य चेत्सर्वमश्नन्ति दयिते तदा |
सर्वसिद्धिं विजानीयाद्राज्यलाभं तथैव च ||

Anmerkung: Ritualinterne Omenlehre, keine empirische Prognose.

Vers 63
यद्यच्च भक्षयन्त्येतास्तत्तत्फलमवाप्नुयात् |
यद्यच्च नैव खादन्ति तत्तन्नैव फलं भवेत् ||

Vers 64
विशेषं च प्रवक्ष्यामि श्रुत्वा तदवधारय |
अन्नेन धनलाभः स्यात्पायसैर्वाग्मिता भवेत् ||

Vers 65
घृतेनायुरवाप्नोति पूपैः पुण्यमवाप्नुयात् |
शष्कुलीमोदकैः कीर्तिं वाहनं कृशरैरपि ||

Vers 66
तेमनैः पुत्रलाभः स्यान्मत्स्यैराप्नोति कामिनीम् |
आममांसाच्च या सिद्धिस्तदपि व्याहरामि ते ||

Vers 67
वाराहेणार्थलाभः स्याद्भाल्लूकेन गृहस्य च |
प्लावंगमेन विद्या स्यात्खाड्गकैर्विजयं रणे ||

Vers 68
माहिषेणैव मांसेन राज्यप्राप्तिर्भवेद्ध्रुवम् |
गौधेनापत्यमाप्नोति शाल्यैः सौन्दर्यमुत्तमम् ||

Anmerkung: Shalya vermutlich Stachelschwein; Artbestimmung nicht gesichert.

Vers 69
आरोग्यं हारिणेनाशु कार्ष्णसारैर्बलोन्नतिम् |
ज्ञातिश्रैष्ठ्यं राङ्कवैश्च गावये राजमान्यताम् ||

Anmerkung: Traditionelle Wirkungszuordnung, keine medizinische Empfehlung.

Vers 70
शाशैर्मेधावितां गच्छेदाजैरजरतां व्रजेत् |
आवेयेन तु मांसेन सर्वकल्याणमाप्नुयात् ||

Anmerkung: „āveya“ ist die erkennbare, sprachlich auffällige Lesung für Schaffleisch.

Vers 71
बह्वन्नं चापि नाक्रेण भूमिप्राप्तिस्तु कामठैः |
ग्राहेणाभेद्यतनुतां नाकुलैर्महतीं श्रियम् ||

Anmerkung: Die letzte Zuordnung nennt klar Nakula; sie weicht von der unsicheren Namenslesung in 4.16 ab.

Vers 72
अष्टादशानां मांसानां फलं ते कथितं मया |
अतः परं प्रवक्ष्यामि पक्षिमांसफलं महत् ||

Vers 73
वार्ध्रणिसे राज्यफलं कापोते मोक्षमव्ययम् |
पारावते राजकन्यामौलूके रिपुसंक्षयम् ||

Anmerkung: Die Vogelnamen folgen der Quelle; ihre Unterscheidung bleibt teilweise unklar.

Vers 74
शत्रुवाक्स्तम्भनं श्येने खाञ्जनेऽदृश्यरूपताम् |
चाषेऽणिमपदप्राप्तिः काके खेचरतां व्रजेत् ||

Vers 75
कौररे वशकारित्वं पैके चाकर्षणं भवेत् |
कौक्कुटे द्रावणं सिद्ध्येच्चाटके मोहनं तथा ||

Vers 76
कालिङ्गे स्तम्भनं विन्देदुच्चाटं काकमांसके |
दात्यूहे मारणं गच्छेच्चातके द्वेषणं तथा ||

Anmerkung: Die Quelle liest hier „kāka“, obwohl die frühere Aufzählung „kāraṭa“ nennt. Nicht stillschweigend korrigiert.

Vers 77
शोषणं जायते गार्ध्रे चैले मूर्च्छनमेव च |
शौके च क्षोभणं सिद्ध्येत्क्रौञ्चे चोन्मादमेव च ||

Vers 78
बाके चाञ्जनलाभः स्यात्खड्गसिद्धिश्च बार्हिणे |
भूताः प्रेताः पिशाचाश्च वेताला गुह्यकास्तथा ||

Anmerkung: Beginn einer zusammenhängenden Aufzählung von Wesenklassen bis Vers 80.

Vers 79
विनायकाः क्षेत्रपाला यक्षा राक्षसजातयः |
गन्धर्वाश्च तथा नागा डाकिन्यो घोणका अपि ||

Anmerkung: „ghoṇaka“ ist eine unsichere Wesenbezeichnung im OCR-Text; keine Identifikation erfunden.

Vers 80
विद्याधराश्च सर्पाश्च तथैवाप्सरसां गणाः |
सर्वे भवन्ति वशगास्तैत्तिरे पलले प्रिये ||

Vers 81
हांसे तु पादुकासिद्धिर्यक्षिण्यश्चाक्रवाकके |
सारसे धातुवादः स्याच्चाकोरे गुटिका प्रिये ||

Vers 82
टैट्टिभे चिरजीवित्वं लावेऽन्तर्धानमाप्नुयात् |
हारीते कामरूपित्वं सत्यं प्राप्नोति भामिनि ||

Vers 83
कारण्डवे जलस्तम्भं वह्निस्तम्भं च वार्तके |
शातपत्रे स्वर्गगतिं प्राप्नुयान्नात्र संशयः ||

Vers 84
शापानुग्रहसामर्थ्यं माद्गवेनैव विन्दति |
भारद्वाजेन मांसेन चक्रवर्तित्वमाप्नुयात् ||

Vers 85
नारं मांसं न दातव्यं ब्राह्मणेन कदाचन |
शूद्रेणैव प्रदातव्यं सप्तत्रिंशत्तमं हि तत् ||

Anmerkung: Historische, zugleich gewaltbezogene und hierarchische Ritualvorschrift; keine Befürwortung. Die Quelle erklärt hier nicht die Herkunft des Menschenfleisches.

Vers 86
तस्य प्रदानाद्देवेशि साधकः षष्टिसिद्धिभाक् |
तवैतत्कथितं कान्ते मांसदानफलं महत् ||

Vers 87
शिवास्तु नावमन्तव्या देवीरूपा हि ता यतः |
फेरुरूपं हि धृत्वा सा स्वयमायाति कालिका ||

Anmerkung: „pheru“ ist in e beschädigt; „Schakal“ ist durch den gesamten Abschnitt gesichert, der Sanskritwortlaut bleibt vorläufig.

Vers 88
कालीभावेन ता ध्येयाः सत्यं सत्यं हि भामिनि |
यदि नायान्ति ताः सर्वास्तदा विघ्नः प्रजायते ||

Vers 89
भक्षयन्ति न चेत्तास्तु तदैव मरणं भवेत् |
तस्मात्सर्वं प्रयत्नेन पूर्वमेव परीक्षयेत् ||

Anmerkung: Unheilserwartung innerhalb der Rituallehre, keine tatsächliche Todesprognose.

Vers 90
आयान्ति वाथ नायान्ति श्मशाने वाथ निर्जने |
शिवासु भक्षयन्तीषु भूतेभ्यो बलिमाहरेत् ||

Vers 91
संहारभैरवायापि क्षेत्रपालेभ्य एव च |
डाकिनीभ्यश्च सर्वाभ्यो बलिं दद्याच्च साधकः ||

Vers 92
महदैश्वर्यमाप्नोति निःशेषं भक्षयन्ति चेत् |
अर्धं तु स्वल्पसिद्धिः स्यादभोज्ये तु विपद्भवेत् ||

Vers 93
अनागमे तु मरणं तस्माद्यत्नेन साधयेत् |
प्रत्यष्टम्यां चतुर्दश्यामेवं कुर्वीत साधकः ||

Anmerkung: Die im OCR beschädigten Zahlen 90–99 wurden aus dem fortlaufenden Zusammenhang bestimmt.

Vers 94
सार्धाब्दमध्ये सिध्येत वारे षट्त्रिंशके प्रिये |
शिवाबलिरयं प्रोक्तो महाफलमहोदयः ||

Anmerkung: Die beschädigte Zeitangabe wird als sārdhābdamadhye gelesen: innerhalb von anderthalb Jahren. Dies passt zu den zwei monatlichen Terminen und den ausdrücklich genannten 36 Ausführungen; Lesung dennoch als Normalisierung gekennzeichnet.

Vers 95
एतस्य फलबाहुल्यं कथितुं नैव शक्यते |
विद्यावान्बलवान्वाग्मी चिरजीवी निरामयः ||

Vers 96
धार्मिको विजयी दक्षो यशस्वी भूपवल्लभः |
ज्ञातिश्रेष्ठः पुत्रवांश्च सर्वयोषित्प्रियः सुखी ||

Vers 97
रूपवान्बलवान्धीरो विक्रान्तो विश्वपूजितः |
स धन्यः सर्वविच्चैव भवत्यत्र न संशयः ||

Vers 98
सौन्दर्ये मन्मथः साक्षाद्बलेऽपि स्यात्समीरणः |
रामार्जुनसमो युद्धे विद्यायां गीष्पतिर्यथा ||

Anmerkung: Gishpati bezeichnet Brihaspati.

Vers 99
धने कुबेरसदृशश्चिरायुष्येऽसिरामवत् |
क्षमायां पृथिवीतुल्यो गाम्भीर्ये सागरो यथा ||

Anmerkung: „asirāma“ ist unsicher gelesen; vermutlich ein Beiname Parashuramas. Die Identifikation wird nicht als gesichert ausgegeben.

Vers 100
मेरुकैलासवद्धैर्ये प्रभुत्वे वासवोपमः |
लावण्ये चन्द्रतुल्योऽसौ प्रतापे भास्करोपमः ||

Vers 101
तडिद्वद्दुर्निरीक्ष्योऽसौ भवेद्देव्याः प्रसादतः |
यावत्यः सिद्धयः सन्ति समस्तजगतीतले ||

Vers 102
करामलकवत्सर्वा भवन्त्येव न संशयः |
अन्या अपि प्रसिद्ध्यन्ति सिद्धयः साधकस्य तु ||

Vers 103
अणिमा खेचरत्वं च कामरूपित्वमिच्छया |
शापानुग्रहसामर्थ्यं त्रैलोक्यवशता तथा ||

Vers 104
कृपाणाञ्जनसिद्धिश्च वेतालगुटिकादि च |
यक्षिणी धातुवादश्च स्तम्भोऽनलखगाम्बुनाम् ||

Anmerkung: „khaga“ ist erkennbar, kann Vögel oder andere Luftgänger bezeichnen; nicht stillschweigend zu „Wind“ geändert.

Vers 105
अव्याहतगतित्वं च सर्वाकर्षणमोहनम् |
मेरुमन्दरकैलासस्वर्गादिगमनं तथा ||

Vers 106
सर्वं साधयति क्षिप्रं शिवाबलिविधानतः |
आरोग्यं मनसः सौख्यं विजयोऽबाधता तथा ||

Vers 107
अविघ्नता दुःखनाशः पुत्रलाभः सुखोन्नतिः |
सर्वकल्याणवाञ्छाप्तिर्भयनाशो महोदयः ||

Vers 108
नानारोगादिनाशश्च बलिदानात्प्रजायते |
बलिदानस्य माहात्म्यं कथयिष्ये कियत्तव ||

Vers 109
स्वल्पमेव मया प्रोक्तं बहु वक्तुं न शक्यते |
इतोऽपि फलबाहुल्यं सत्यं सत्यं हि पार्वति ||

Vers 110
दण्डवत्प्रणमेत्तास्तु ततो वै देवताधिया |
स्तुतिं कुर्यात्स्तवैरेतैः कवचैश्च विशेषतः ||

Vers 111
शिवारूपधरे देवि कामकालि नमोऽस्तु ते |
उल्कामुखि ललज्जिह्वे घोररावे शृगालिनि ||

Anmerkung: Beginn des achtversigen Shiva-Stotra, 4.111–118. „śṛgālini“ ist eine kontextgestützte Lesung des beschädigten letzten Wortes.

Vers 112
श्मशानवासिनि प्रेते शवमांसप्रियेऽनघे |
अरण्यचारिणि शिवे फेरुजम्बुकरूपिणि ||

Anmerkung: Pheru und Jambuka sind Schakalbezeichnungen; der erste Bestandteil ist im OCR beschädigt.

Vers 113
नमोऽस्तु ते महामात्रे जगत्तारिणि कालिके |
मातङ्गि कुक्कुटे रौद्रि कालकालि नमोऽस्तु ते ||

Anmerkung: Die Kukkuti-Anrede ist beschädigt; hier als Namensanrufung wiedergegeben.

Vers 114
सर्वसिद्धिप्रदे देवि भयंकरि भयावहे |
प्रसन्ना भव देवेशि मम भक्तस्य कालिके ||

Vers 115
संसारतारिणि जये जय सर्वशुभंकरि |
विस्रस्तचिकुरे चण्डे चामुण्डे मुण्डमालिनि ||

Anmerkung: „cāmuṇḍe“ ist an dieser Stelle in der OCR beschädigt; die Normalisierung ist vorläufig.

Vers 116
संहारकारिणि क्रुद्धे सर्वसिद्धिं प्रयच्छ मे |
दुर्गे किराति शबरि प्रेतासनगतेऽभये ||

Anmerkung: Kirati und Shabari sind Namen in Anlehnung an traditionelle Wald- und Bergbevölkerungen.

Vers 117
अनुग्रहं कुरु सदा कृपया मां विलोकय |
राज्यं प्रयच्छ विकटे वित्तमायुः सुतान्स्त्रियम् ||

Vers 118
शिवाबलिविधानेन प्रसन्ना भव फेरवे |
नमस्तेऽस्तु नमस्तेऽस्तु नमस्तेऽस्तु नमो नमः ||

Anmerkung: Die Anrede „pherave“ ist in e beschädigt; Deutung aus dem Kontext. Hier endet das achtversige Stotra.

Vers 119
इत्येतैरष्टभिः श्लोकैः शिवास्तोत्रमुदीरयेत् |
ततस्तच्छेषमन्नं यद्भाजनं वान्यदेव वा ||

Vers 120
सर्वं हि निखनेद्भूमौ प्रयत्नेनैव पार्वति |
यदि काका मृगाः श्वानो ये चान्येऽरण्यवासिनः ||

Vers 121
भक्षयन्ति तदुच्छिष्टं तदा विघ्नः प्रजायते |
स्वयं तदवशिष्टं यत्प्रसादमुपयोजयेत् ||

Anmerkung: Der Text unterscheidet offenbar zu vergrabende Reste von Prasada; die genaue praktische Abgrenzung bleibt hier knapp und wird nicht erfunden.

Vers 122
गन्धं माल्यं च नैवेद्यं यद्यद्देव्यै प्रकल्पितम् |
रात्रावेव समागच्छेत्प्रयतः प्रेतमन्दिरात् ||

Vers 123
एष मुख्यः प्रयोगस्तु गुह्यकाल्या वरानने |
एतत्प्रयोगादेषैव काली कामकला भवेत् ||

Vers 124
न भेदस्त्वनयोः सत्यं प्रयोगे मन्त्रसिद्धये |
अन्येऽपि भेदाः सन्त्यस्याः कथयिष्यामि तानहम् ||

Vers 125
योऽसावुक्तो मनुर्देव्याः पूर्वमष्टादशाक्षरः |
श्रेष्ठः स सर्वमन्त्राणां सर्वमन्त्रोत्तमोत्तमः ||

Anmerkung: Vorranganspruch der Quelle.

Vers 126
एष कामकलाकाल्या मन्त्रः प्रकृतिरुच्यते |
विकृतिर्गुह्यकाल्यास्तु मन्त्रो यः षोडशाक्षरः ||

Vers 127
स्थितायां प्रकृतौ देवि विकृतिर्न बलीयसी |
सप्तानामपि मन्त्राणामयमेवाग्रणीः प्रिये ||

Vers 128
त्रैलोक्याकर्षणो मन्त्रो यदि भाग्येन लभ्यते |
तदा शिवाविधाने तु स एव परिनिष्ठितः ||

Vers 129
अभावे तस्य मन्त्रस्य गुह्यकाल्या मनुस्ततः |
विनोपदेशं यः कुर्यात्प्रयोगं कामकालिकम् ||

Vers 130
सद्यः स मृत्युमाप्नोति भक्षितो योगिनीगणैः |
ग्राह्यस्तस्मात्प्रयत्नेन मनुरष्टादशाक्षरः ||

Anmerkung: Religiöse Sanktionsdrohung des Textes, keine als Tatsache übernommene Todesprognose.

Vers 131
राज्यदानैः प्राणदानैरुपदेशो गुरोः प्रिये |
आत्मनः क्षेममन्विच्छेद्यदि साधकसत्तमः ||

Anmerkung: Nominal verkürzter und OCR-beschädigter Satz; ergänzte Satzglieder sind markiert. Nicht als heutige Forderung übernommen.

Vers 132
न तु वा गुह्यकाल्यास्तु मनुनैवाखिलं भवेत् |
गुरूपदिष्टमार्गेण प्रयोगेण वरानने ||

Anmerkung: Die einleitende Partikelfolge „na tu vā“ ist unsicher; die Alternative mit Guhyakalis Mantra wird durch den folgenden Halbvers gestützt.

Vers 133
इत्येष कथितो यत्नाच्छिवाबलिविधिस्तव |
कथयस्व महागौरि किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ||

Anmerkung: Die Schlussziffer ist in e als 33 OCR-erfasst; nach 132 eindeutig als 133 einzuordnen.

Kolophon
इत्यादिनाथविरचितायां महाकालसंहितायां पञ्चशतसाहस्र्यां शिवाबलिप्रयोगो नाम चतुर्थः पटलः ।

Kamakala-Khanda, Kapitel 5: Kamakala-Anwendung und allgemeine Puja

Devi fragt nach dem Namen Kamakala. Auf eine hier nur sachlich zusammengefasste Ritualpassage folgen ausführliche Vorschriften für Nyasa, Mandala, innere und äußere Verehrung, eine Gayatri sowie Regeln für Gaben und deren Ersatzformen ohne Tiertötung. Die Darstellungsgrenze bei den Passagen mit minderjährigen Teilnehmerinnen ist ausdrücklich markiert.

Vers 1
विश्वोपकारक विभो शंभो संसारतारक |
त्वत्तः श्रुतमिदं सर्वं श्रुत्वा चैवावधारितम् ||

Anmerkung: Sprecherin: Devi.

Vers 2
केन कामकलानाम प्राप्तवत्यम्बिका परा |
तदहं श्रोतुमिच्छामि त्वत्तो योगिजनप्रिय ||

Vers 3
प्रयोगेणार्चया वापि ध्यानेनाथ स्तवेन वा |
प्रोच्यते सा परा शक्तिः काली कामकलाह्वया ||

Vers 4
शृण्वन्ती ते मुखाम्भोजान्न तृप्तिमधियाम्यहम् |
कथयस्व महादेव प्रयोगं कामकालिकम् ||

Anmerkung: Das Verb ist in e beschädigt; die dort verzeichnete Variante „upayāmi“ bestätigt den Sinn „Sättigung erreichen“.

Vers 5
अतिगुह्यतमं देवि प्रयोगं पृष्टवत्यसि |
नाख्यातो योऽद्यपर्यन्तं कस्मा अपि वरानने ||

Anmerkung: Sprecher: Mahakala.

Vers 6
तमहं कथयिष्यामि यतो भक्तासि पार्वति |
संगोपनीयो यत्नेन न वाच्यो यस्य कस्यचित् ||

Vers 7
चिकीर्षयापि यस्यास्य सिद्धिं विन्दति साधकः |
किं पुनः करणेनेह भविष्यति शुचिस्मिते ||

Vers 8
प्राणात्ययेनापि पुनर्न वाच्यं यत्र कुत्रचित् |
स्मरणादस्य योगस्य प्रसन्ना कालिका भवेत् ||

Anmerkung: Textinternes Geheimhaltungsgebot und Wirkungsverheißung.

Vers 9
किं बहूक्तेन देवेशि धन्यावावां जगत्त्रये |
यतः पृच्छसि वक्तास्मि प्रयोगं कामकालिकम् ||

Vers 10
नैवास्ति त्वय्यकथ्यं मे गुह्याद्गुह्यतरं हि यत् |
शृणुष्व तं योगवरं भक्तियुक्तेन चेतसा ||

Vers 11
अवहेला न कर्तव्या न जुगुप्सा कदाचन |
न निन्दा न परीवादो न द्वेषो नैव धिक्कृतिः ||

Anmerkung: Historische Aufforderung zur Haltung gegenüber dem folgenden Ritual; keine Verpflichtung heutiger Leser, auf eigene ethische Beurteilung zu verzichten.

Vers 12
कृते तु सर्वनाशः स्यान्मरणं रोगपुञ्जता |
दारिद्र्यं पुत्रनाशश्च बन्धनं निगडादिभिः ||

Anmerkung: Sanktionsdrohung der Quelle, keine bestätigte Prognose.

Vers 13
तस्मान्निन्दा न कर्तव्या यदीच्छेदात्मनः शुभम् |
स्वभाव एव देव्यास्तु प्रीतिरेतत्प्रयोगतः ||

Vers 14
राजाज्ञेवाप्रणोद्येयं सैव ब्रूते सनातनी |
प्रयोगस्त्रिविधोऽयं च शक्याशक्यनिबन्धनः ||

Anmerkung: Die erste Wortfügung ist beschädigt; „wie ein königlicher Befehl nicht zurückzuweisen“ ist eine sinngemäße, vorläufige Übersetzung.

Vers 15
राजपूर्वो मध्यपूर्वो लघुपूर्वस्तथैव च |
योगः कामकलाख्योऽयं तत्रादौ व्याहरामि ते ||

Vers(e) 16–69 – sachliche Inhaltswiedergabe

Dieser Abschnitt wird in der deutschen Übersetzung sachlich zusammengefasst; keine Sanskritwiedergabe.

Anmerkung: Bewusste Darstellungsgrenze, keine Quellenlücke: Wegen der Verbindung von Minderjährigen mit erotischer Darstellung und sexualrituellem Kontext werden diese Verse hier nicht wörtlich und nicht mit dem entsprechenden Sanskrit reproduziert. Die Inhaltswiedergabe ist keine Versübersetzung und wird nicht als solche gezählt. Der anschließende allgemeine Puja-Abschnitt wird wieder fortlaufend übersetzt.

Vers 70
नित्यपूजोक्तविधिना सर्वसंभारसंचयैः |
षडङ्गानि प्रविन्यस्य पीठन्यासं समाचरेत् ||

Anmerkung: Beginn eines allgemeinen Abschnitts über Nyasa und äußere Puja.

Vers 71
महामण्डूककालाग्निरुद्रं च कच्छपं तथा |
आधारे लिङ्गनाभौ च क्रमेणोपन्यसेत्सुधीः ||

Anmerkung: Die mythologisch-rituellen Träger werden als Körper-Nyasa eingesetzt. „Linga“ wird hier als Körperstelle im Genitalbereich verstanden.

Vers 72
एवं विचिन्त्य विधिवद्धर्मादीन्विन्यसेत्ततः |
अंसोरुयुग्मयोर्विद्वान्प्रादक्षिण्येन देशिकः ||

Vers 73
धर्मज्ञानं सवैराग्यमैश्वर्यं विन्यसेत्क्रमात् |
मुखपार्श्वनाभिपार्श्वेष्वधर्मादीन्प्रकल्पयेत् ||

Anmerkung: Die Seitenzuordnung ist knapp; keine Richtungen ergänzt, die nicht im Vers stehen.

Vers 74
अनन्तं हृदये पद्ममस्मिन्सूर्येन्दुपावकान् |
एषु स्वस्वकला न्यसेन्नामाद्यक्षरपूर्विकाः ||

Vers 75
सत्त्वादींस्त्रीन्गुणान्न्यसेत्तथैवात्र गुरूत्तमः |
आत्मानमन्तरात्मानं परमात्मानमेव च ||

Anmerkung: Die weiteren Gunas sind Rajas und Tamas; die Atman-Bezeichnungen stehen für Selbst, inneres Selbst und höchstes Selbst.

Vers 76
ज्ञानात्मानं प्रविन्यस्य न्यसेत्पीठमनुं ततः |
एवं देहमये पीठे चिन्तयेदिष्टदेवताम् ||

Vers 77
पूर्वोक्तेन विधानेन मनसा परिपूजयेत् |
मुद्रां प्रदर्श्य विधिना शङ्खस्थापनमाचरेत् ||

Vers 78
शङ्खमस्त्रेण संप्रोक्ष्य वामतो वह्निमण्डले |
साधारं स्थापयेद्विद्वान्व्युत्क्रमार्णैर्जलं क्षिपेत् ||

Anmerkung: Die Lautreihe wird hier nicht ausgeschrieben.

Vers 79
पूजयेद्वह्निसूर्येन्दून्बीजैस्तत्तत्कलान्वितैः |
तत्तत्कला तु संख्याता दशद्वादशषोडशैः ||

Vers 80
तीर्थावाहनमन्त्रैश्च तीर्थान्यावाह्य पूजयेत् |
गन्धपुष्पाक्षतैर्धूपदीपाद्यैरभिपूजिते ||

Anmerkung: Die Mantras werden nur bezeichnet, nicht ausgeschrieben.

Vers 81
शङ्खे पाणितलं दत्त्वा चाष्टधा प्रजपेन्मनुम् |
चिन्मयं चिन्तयेत्तीर्थमानीयाङ्कुशमुद्रया ||

Anmerkung: Der Sanskrit-Wortlaut der zweiten Hälfte ist normalisiert; die Reihenfolge der beschriebenen Gesten bleibt knapp.

Vers 82
अस्त्रमन्त्रेण रक्षित्वा कवचेनावगुण्ठ्य च |
धेनुमुद्रां समासाद्य बोधयेत्तत्त्वमुद्रया ||

Vers 83
दक्षिणे प्रोक्षिणीपात्रमाधायाद्भिः प्रपूजयेत् |
किंचिदर्घ्याम्बु संगृह्य प्रोक्षण्यंभसि योजयेत् ||

Vers 84
अर्घ्यस्योत्तरतः कार्यं पाद्यमाचमनीयकम् |
परमीकृत्य तं शङ्खं पावनं परिचिन्तयेत् ||

Anmerkung: „paramīkṛtya“ bezeichnet eine Weihe oder Erhöhung; die genaue rituelle Bedeutung bleibt offen.

Vers 85
देवस्य मूर्ध्नि तत्किंचित्पूजाद्रव्येषु चात्मनः |
अवेक्षणं प्रोक्षणं च वीक्षणं ताडनं तथा ||

Anmerkung: Der erste Halbvers ist elliptisch. Die beiden Begriffe für das Schauen bleiben getrennt, obwohl ihre genaue technische Unterscheidung hier nicht erläutert wird.

Vers 86
अर्चनं चैव सर्वेषां पावनं संप्रकल्पयेत् |
अर्घ्यपात्रे प्रदातव्या गन्धपुष्पयवाक्षताः ||

Vers 87
कुशाग्रतिलदूर्वाश्च सर्षपाश्चार्थसिद्धये |
पाद्यपात्रे प्रदातव्यं श्यामाकं कूर्चमेव च ||

Anmerkung: Shyamaka bezeichnet eine Hirseart; Kurcha kann ein Bündel von Ritualgras sein. Die Quelle bestimmt es hier nicht näher.

Vers 88
अब्जं च विष्णुक्रान्तां च पाद्यसिद्ध्यै प्रकल्पयेत् |
तथाचमनपात्रे च दद्याज्जातीफलं पुनः ||

Vers 89
लवङ्गमपि कक्कोलं शस्तमाचमनीयकम् |
दध्ना च मधुसर्पिर्भ्यां मधुपर्को भविष्यति ||

Anmerkung: Kakkola ist eine traditionelle Gewürzbezeichnung, hier nicht botanisch genauer bestimmt.

Vers 90
बाह्यपूजां ततो कुर्यादैहिकाभ्युदयाय वै |
पूर्वमेवोदितं देवि मण्डलस्य प्रकल्पनम् ||

Vers 91
तथापि फलबाहुल्यात्प्रसङ्गादुच्यते पुनः |
गोमयैर्लिप्तदेशे च मण्डलं तत्र कारयेत् ||

Vers 92
शालितण्डलचूर्णैश्च नीलपीतसितासितैः |
लिखेदष्टदलं पद्मं चतुरस्रसमावृतम् ||

Vers 93
नवकोणं कर्णिकायां कोणाग्रं बीजभूषितम् |
कूर्मं च बृहदाकारं महामण्डूकमेव च ||

Vers 94
कालाग्निसंज्ञकं रुद्रं तस्मिन्पीठे प्रपूजयेत् |
तन्मध्ये साध्यमालिख्य कालीबीजानि संलिखेत् ||

Anmerkung: Die Bijas sind hier nicht ausgeschrieben.

Vers 95
सर्वतो मण्डलं चापि गायत्र्या परिवेष्टयेत् |
गायत्रीं च प्रवक्ष्यामि यथावदवधारय ||

Vers 96
जपादस्याश्च दयिते राजसूयफलं लभेत् |
अनङ्गाकुलायै विद्महे मदनातुरायै धीमहि ||

Anmerkung: Der folgende unnummerierte Satz vervollständigt die Gayatri. Ananga ist ein Name Kamas, des Liebesgottes.

Unnummerierter Text
तन्नः कामकलाकाली प्रचोदयात् ।

Anmerkung: Unnummerierter Abschluss der in Vers 96 begonnenen Gayatri; nicht als zusätzlicher nummerierter Vers gezählt.

Vers 97
गुरुपङ्क्तिं नमेद्वामे गणेशादीनपरे तथा ।

Anmerkung: In e ist bei 97 nur dieser Halbvers vor dem folgenden Abschnitt erkennbar. Keine weitere Hälfte ergänzt; Fragmentstatus.

Vers 98
मध्ये त्वाधारशक्तिं च पङ्कजद्वयधारिणीम् |
कूर्मं च बृहदाकारं महामण्डूकमेव च ||

Vers 99
कालाग्निसंज्ञकं रुद्रं तस्मिन्पीठे प्रपूजयेत् |
अभ्यर्चयेद्वसुमतीं स्फुरत्सागरमेखलाम् ||

Vers 100
तत्र रत्नमयं द्वीपं तस्मिंस्तु मणिमण्डपम् |
यजेत्कल्पतरुं तस्मिन्साधकोऽभीष्टसिद्धये ||

Vers 101
अधस्तात्पूजयेत्तस्य वेदिकां मण्डलोज्ज्वलाम् |
पश्चादभ्यर्चयेत्तस्यां पीठे धर्मादिभिः पुनः ||

Anmerkung: Die Kasusfügung der zweiten Hälfte ist in e unklar; der rituelle Zusammenhang ist erkennbar.

Vers 102
रक्तश्यामहरिच्छुक्लनीलाभां नादरूपिणीम् |
वृषकेसरिभूतेभरूपान्धर्मादिकान्यजेत् ||

Anmerkung: Die Zuordnung der fünf Farben und der grammatische Bezug des ersten Halbverses sind unsicher. „Bhuta“ bleibt als überlieferte Gestaltbezeichnung stehen.

Vers 103
अग्न्यादिषु विदिक्ष्वेवं धर्मादीन्पूजयेत्सदा |
अधर्मादीन्पश्चात्पूर्वादिदिक्चतुष्टये ||

Vers 104
आनन्दकन्दं प्रथमं संविन्नालमनन्तरम् |
मन्त्री प्रकृतिपत्राणि विकारमयकेसरान् ||

Anmerkung: Symbolischer innerer Lotus.

Vers 105
पञ्चाशद्वर्णबीजाढ्यां कर्णिकां पूजयेत् ततः |
कलाभिः पूजयेत्सार्धं तस्मिन्सूर्येन्दुपावकान् ||

Vers 106
प्रणवस्य त्रिभिर्वर्णैरथ सत्त्वादिकान्गुणान् |
आत्मानमन्तरात्मानं परमात्मानमेव च ||

Vers 107
ज्ञानात्मानं च विविधां पीठशक्तिं यजेत्पुनः |
तत्र पीठमनुं प्रोक्त्वा तत्र सिंहासनं न्यसेत् ||

Anmerkung: Die genaue Flexion von „vividhāṃ pīṭhaśaktim“ bleibt unsicher; sinngemäß die mannigfachen Kräfte des Sitzes.

Vers 108
उच्चरन्मूलमन्त्रं हि देवीं हृदि विचिन्तयन् |
करकच्छपिकारूपमुद्रया पुष्पमुत्तमम् ||

Vers 109
गृहीत्वा चिन्तयेद्देवीं तत्तन्मन्त्रानुसारतः |
तन्मध्ये चिन्तयेद्देव्या वाहनं शवमेव च ||

Vers 110
श्मशानं चिन्तयेत्तत्र शिवागणविराजितम् |
मुण्डाट्टहाससंयुक्तं शिवाशतनिनादितम् ||

Anmerkung: „muṇḍāṭṭahāsa“ ist aus der beschädigten OCR normalisiert; das genaue Bild bleibt ungewöhnlich.

Vers 111
शिवाभिर्बहुमांसास्थिमोदमानाभिरन्विताम् |
सुरासुरमुनीन्द्रैश्च योगिवृन्दनिषेविताम् ||

Vers 112
ध्यायेत्तत्रस्थितां देवीं कालीं कामकलाभिधाम् |
ध्यात्वा पूर्वोक्तविधिना चित्ते चानीय सुन्दरि ||

Vers 113
अञ्जल्यावाहयेत्तत्र देवीं साधकसत्तमः |
स्वागतादि ततः प्रश्नं प्रत्युत्तरसमन्वितम् ||

Anmerkung: Die konkreten Begrüßungsformeln werden hier nicht ausgeschrieben.

Vers 114
ततश्चासनं दत्त्वा पाद्यमर्घ्यं प्रकल्पयेत् |
तत आचमनीयं च स्नानोद्धर्तनमेव च ||

Vers 115
स्नानीयं च जलं दद्यात्स्वाहामन्त्रैः प्रयत्नतः |
दिव्यवस्त्रं ततो दत्त्वा दद्यादाभरणानि च ||

Vers 116
नमः पाद्यं तथार्घ्यं स्वाहान्ते दीयते ततः |
आचमनं स्वधान्ते च स्वाहान्ते च तथा मधु ||

Anmerkung: Der erste Halbvers ist knapp und in der Zeichensetzung unsicher; die Zuordnung folgt der erkennbaren Reihenfolge.

Vers 117
गन्धं नानाविधं रम्यं रक्तचन्दनमेव च |
सिन्दूरं कुङ्कुमं चैव पुष्पदाम तथा पुनः ||

Vers 118
परिवारं ततो देव्याः पूजयेत्साधकोत्तमः |
ततो गुग्गुलजं धूपं दद्यान्मन्त्रं समुच्चरन् ||

Vers 119
तद्वद्दीपः प्रदातव्यो मन्त्रोच्चारणपूर्वकम् |
ततः पाद्यादिकं दत्त्वा नैवेद्यादीन्प्रकल्पयेत् ||

Vers 120
अन्नं पानं च नैवेद्यं बलिदानं तथैव च |
रक्तं मांसं मनोरम्यमामं पक्वं पृथक्पृथक् ||

Vers 121
क्रमेण संप्रवक्ष्यामि देव्याः प्रीतिकरं परम् |
पञ्चामृतं तथा खण्डं शाल्यन्नं पिष्टकं तथा ||

Anmerkung: Panchamrita wird hier benannt, nicht in seinen Zutaten erklärt.

Vers 122
यवगोधूमजैर्मुद्गैः पक्वान्नं परिकल्पयेत् |
व्यञ्जनं षड्रसोपेतं घृताक्तं सुमनोहरम् ||

Vers 123
फलं नानाविधं रम्यं परमान्नं तथैव च |
द्रव्येण सात्त्विकेनैव ब्राह्मणः पूजयेच्छिवाम् ||

Anmerkung: Historische Varna-Zuordnung der Quelle.

Vers 124
शाल्यन्नं सामिषं चैव सुरां माक्षिकसंभवाम् |
तालीं च विविधां गौडीं खार्जूरीं पुष्पसंभवाम् ||

Anmerkung: Die erste Einordnung als Kshatriya-Gabe wird im folgenden Vers ausdrücklich genannt.

Vers 125
एवं दद्यात्क्षत्रियोऽपि पैष्टिकीं न कदाचन |
नारिकेलोदकं कांस्ये ताम्रे गव्यं तथा मधु ||

Anmerkung: „gavya“ bedeutet ein Erzeugnis der Kuh; hier als Milch verstanden, aber die Stoffbezeichnung ist nicht genauer bestimmt.

Vers 126
राजन्यवैश्ययोर्दानं न द्विजस्य कदाचन |
एवं प्रदानमात्रेण हीनायुर्ब्राह्मणो भवेत् ||

Anmerkung: Der Text gebraucht „dvija“ hier im engeren Sinn; die angedrohte Lebensverkürzung ist keine Tatsachenbehauptung dieser Ausgabe.

Vers 127
शूद्रस्य पैष्टिकीदानं नापरस्य विधीयते |
कृष्णसारं तथा छागं मृगान्नानाविधानपि ||

Vers 128
मेषं च महिषं घृष्टिं तथा पञ्चनखानपि |
कपोतं टिट्टिभं हंसं चक्रवाकं च लावकम् ||

Anmerkung: „ghṛṣṭi“ ist eine unsichere Tierbezeichnung; keine Art erfunden. Die Vogelnamen bleiben nach der Quelle stehen.

Vers 129
शरालिं तित्तिरिं मत्स्यान्कलविङ्कं चकोरकम् |
अनुक्तं नैव दातव्यं द्विजवर्यैः कदाचन ||

Anmerkung: Einzelne Tiernamen sind unsicher oder nicht eindeutig modern zu bestimmen.

Vers 130
सिंहं व्याघ्रं नरं तद्वत्क्षत्रियः परिकल्पयेत् |
विहाय कृष्णसारं च क्षत्रियादेर्भवेद्बलिः ||

Anmerkung: Die Quelle nennt hier ausdrücklich Menschenopfer. Dies ist eine historische Textaussage und wird nicht befürwortet. Die zweite Zuordnung ist sprachlich knapp.

Vers 131
सिंहं व्याघ्रं नरं हत्वा ब्राह्मणो ब्रह्महा भवेत् |
मूषं मार्जारकं चाषं शूद्रो दत्त्वा पतत्यधः ||

Anmerkung: Historische Verbots- und Sanktionsordnung; keine heutige Bewertung von Menschen nach Varna.

Vers 132
चन्द्रहासेन खड्गेन हन्यादेकप्रहारतः |
उत्थाय हननं कुर्यान्नोपविश्य कदाचन ||

Anmerkung: Quellengetreue historische Wiedergabe einer Tötungsvorschrift, keine Handlungsanleitung für heutige Praxis.

Vers 133
स्वहस्तेन पशुं हत्वा पशुयोनिमवाप्नुयात् |
[…] त्रिपक्षतो न्यूनं महिषादींस्त्रिवर्षतः ||

Anmerkung: Fragment: Der Tiername vor „tripakṣato“ ist beschädigt. Die Spannung zur vorangehenden Tötungsvorschrift wird nicht durch erfundene Erklärungen aufgelöst.

Vers 134
अन्यं त्रिमासतो न्यूनं न दद्याच्च कदाचन |
वृद्धं वा विकृताङ्गं वा न कुर्याद्बलिकर्मणि ||

Vers 135
स्वगात्ररुधिरं दातुं क्षत्रियादेर्भवेद्बलिः |
सात्त्विको जीवहत्यां हि कदाचिदपि नो चरेत् ||

Anmerkung: Der zweite Halbvers enthält eine ausdrückliche Nichttötungsregel; er steht neben den anderen, abweichenden Ritualvorschriften.

Vers 136
इक्षुदण्डं च कूष्माण्डं तथा वन्यफलादिकम् |
क्षीरपिण्डैः शालिचूर्णैः पशुं कृत्वा चरेद्बलिम् ||

Anmerkung: Die Quelle nennt ausdrücklich Ersatzopfer ohne Tiertötung.

Vers 137
तत्तत्फलविशेषेण तत्तत्पशुमुपानयेत् |
कूष्माण्डं महिषत्वेन छागत्वेन च कर्कटीम् ||

Vers 138
जातीकोषफलेलात्वग्लवङ्गमृगनाभियुक् |
कर्पूरशकलोन्मिश्रं ताम्बूलं कल्पयेत्ततः ||

Anmerkung: Das erste Zutatenkompositum ist knapp und nicht völlig eindeutig aufgelöst; keine Rezeptmengen ergänzt.

Vers 139
पातालतलसंभूतं स्वोपस्करसंयुतम् |
देवि कामकलाकालि त्वं ताम्बूलं गृहाण मे ||

Anmerkung: Rezitationsformel; die mythische Herkunftsangabe wird als solche bewahrt.

Vers 140
इति मन्त्रेण सततं ताम्बूलं विनिवेदयेत् |
ततस्तद्विधिना सम्यग्जपेन्मन्त्रमनन्यधीः ||

Vers(e) 141–147 – sachliche Inhaltswiedergabe

Dieser Abschnitt wird in der deutschen Übersetzung sachlich zusammengefasst; keine Sanskritwiedergabe.

Anmerkung: Bewusste Darstellungsgrenze im sexualrituellen Zusammenhang des Kapitels mit ausdrücklich minderjährigen Teilnehmerinnen, keine OCR-Lücke. Keine wörtliche oder Sanskrit-Wiedergabe dieser Passage; nicht als übersetzte Verse gezählt.

Vers 148
पूजाकाले च देवेशि विकारं वर्जयेत्सदा |
विकारात्सिद्धिहानिः स्यात्साधकस्य न संशयः ||

Anmerkung: „vikāra“ ist mehrdeutig; der Kontext legt auch sinnliche Erregung nahe. Keine einzige Bedeutung als sicher ausgegeben.

Vers 149
जपं समर्पयेत्तस्यै मन्त्रोच्चारणपूर्वकम् |
पुष्पाञ्जलित्रयं दत्त्वा प्रदक्षिणमथो चरेत् ||

Vers 150
ततश्च स्तोत्रपाठादि कुर्यात्साधकसत्तमः |
सहस्रनामस्तोत्रं च कवचं चान्वहं पठेत् ||

Vers 151
प्राणायामं षडङ्गं च विधाय तदनन्तरम् |
आत्मानं देवतारूपं विचिन्त्यैनां विसर्जयेत् ||

Anmerkung: „ṣaḍaṅga“ ist hier elliptisch; der Bezug auf Nyasa ist aus dem Ritualzusammenhang erschlossen.

Kolophon
इत्यादिनाथविरचितायां महाकालसंहितायां कामकलाप्रयोगो नाम पञ्चमः पटलः ।

Kamakala-Khanda, Kapitel 6: Allgemeine und besondere Anwendungen

Mahakala beschreibt weitere rituelle Anwendungen und ihre behaupteten Wirkungen: Yantras, Anziehung, wunderbare Fortbewegung, Schwert-Siddhi, Unsichtbarkeit, eine alchemistische Kugel und Tala-Vetala. Die drastischen Vorschriften und außerordentlichen Verheißungen werden als historische Textaussagen wiedergegeben. Beschädigte Mantraabschnitte bleiben als Fragmente erkennbar; 6.17 und 6.45–48 werden im fortgesetzten sexualrituellen Zusammenhang nur sachlich zusammengefasst.

Vers 1
अथ देवेशि सामान्यप्रयोगान्व्याहरामि ते |
चिकीर्षयापि येषां हि राज्यं विद्या च हस्तगा ||

Anmerkung: Sprecher: Mahakala. Die Erfolgsversprechen dieses Kapitels sind Aussagen der Quelle.

Vers 2
चतुर्विंशतिभिश्चासां मध्यपूर्वो भवेद्विधिः |
पूजामन्त्रप्रकारस्तु स एव परिकीर्तितः ||

Anmerkung: Rückverweis auf die Teilnehmerinnen des vorherigen Kapitels; keine erneute Wiedergabe der dort begrenzten Beschreibungen.

Vers 3
आसां द्वादशभिर्ज्ञेयो लघुपूर्वविधिः प्रिये |
राज्ञामेतत्प्रशस्तं हि न द्विजस्य कदाचन ||

Anmerkung: Historische soziale Zuordnung; „dvija“ wird hier enger als „Brahmane“ verstanden.

Vers 4
यथोक्तविधिना चीर्णपौरश्चरणिकक्रमः |
एतान्प्रयोगान्वीक्षेत नाजपित्वा कदाचन ||

Vers 5
पर्वते वा नदीकूले शून्यागारे शिवालये |
पीठे चतुष्पथे कुर्यात्पुरश्चरणमुत्तमम् ||

Vers 6
नियमास्तत्र भूयांसः प्रकर्तव्याः प्रयत्नतः |
अवैधकरणात्सिद्धिहानिः स्यान्नात्र संशयः ||

Anmerkung: „avaidha“ ist eine behutsame Normalisierung der beschädigten Lesung.

Vers 7
त्रिकालमाचरेत्स्नानं हविष्यं भक्षयेन्निशि |
स्वमन्त्रं चाक्षसूत्रं च गुरोरपि न दर्शयेत् ||

Anmerkung: Die ungewöhnliche Aussage „selbst dem Guru“ wird bewahrt und nicht stillschweigend geändert.

Vers 8
त्यजेद्दुष्टप्रवादं च परीवादं च वर्जयेत् |
तथा दुर्जनसंसर्गं स्त्रीशूद्रालापनं तथा ||

Anmerkung: Die ausschließende historische Regel wird quellentreu wiedergegeben, nicht als heutiges Ideal empfohlen.

Vers 9
वस्त्रं कुशासनं व्याघ्रचर्म चापि नृमुण्डकम् |
आसनेषु महादेवि प्रशस्तं चोत्तरोत्तरम् ||

Vers 10
फलस्फटिकरुद्राक्षमुक्तानृस्थिविनिर्मिताम् |
जपमालां शुभां विद्धि प्रशस्तामुत्तरोत्तराम् ||

Anmerkung: „nṛsthi“ ist die knappe, ungewöhnliche Lesung im Kompositum, verstanden als Menschenknochen.

Vers 11
अनेनोक्तविधानेन लक्षसंख्यं जपेन्मनुम् |
होमं दशांशतः कुर्यात्तर्पणं चाभिषेचनम् ||

Anmerkung: Für die letzten beiden Handlungen nennt dieser Vers keine eigenen Zahlen.

Vers 12
ततः सिद्धमनुर्मन्त्री प्रयोगानाचरेत्प्रिये |
शताभिजप्तमन्त्रेण रोचनातिलके कृते ||

Vers 13
दासा इव महीपालाः स्वयमायान्ति सन्निधौ |
प्रमदा अपि तं दृष्ट्वा भवेयुर्गलिताम्बराः ||

Anmerkung: Historische Behauptung über die Überwältigung anderer; keine Befürwortung oder belegte Wirkung.

Vers 14
काकोलूकनरास्थीनि गृहीत्वा भौमवासरे |
रात्रौ कृष्णचतुर्दश्यां संवेष्ट्यारक्ततन्तुना ||

Anmerkung: Beschreibung eines historischen Schadenrituals, das der nächste Vers fortsetzt.

Vers 15
शताभिमन्त्रितं कृत्वा निक्षिपेच्छत्रुमन्दिरे |
सप्ताहाभ्यन्तरे तेषां महदुच्चाटनं भवेत् ||

Anmerkung: Rituelle Wirkungsverheißung, keine tatsächliche Wirksamkeitsbehauptung.

Vers 16
उदयात्पूर्वमारभ्य जपेदस्तंगमावधि |
एकविंशदिनं यावदर्धरात्रे बलिं क्षिपेत् ||

Vers(e) 17 – sachliche Inhaltswiedergabe

Dieser Abschnitt wird in der deutschen Übersetzung sachlich zusammengefasst; keine Sanskritwiedergabe.

Anmerkung: Keine wörtliche Wiedergabe, da dieser Abschnitt an den sexualrituellen Rahmen mit ausdrücklich minderjährigen Teilnehmerinnen des vorangehenden Kapitels anschließt. Keine OCR-Lücke; nicht als Versübersetzung gezählt.

Vers 18
नरास्थि निखनेद्भूमौ स्वमूत्रप्लावितं निशि |
शतं च प्रजपेन्मन्त्रं रिपुर्ज्वरयुतो भवेत् ||

Anmerkung: Historische schädigende Ritualvorschrift und Krankheitszuschreibung.

Vers 19
काकपक्षैः शिवासृग्भिर्नरास्थिनि लिखेदिदम् |
तारं क्रोधत्रयं साध्यं द्वितीयान्तं बलिं वदेत् ||

Anmerkung: Die Bijas sind verschlüsselt bezeichnet.

Vers 20
गृह्णद्वयं भक्षयुगं मारयद्वितयं ततः |
वह्निजायान्तगं मन्त्रं मूलमन्त्रस्य साधकः ||

Anmerkung: Der Satz setzt sich im nächsten Vers fort. Keine fehlenden Bijas ergänzt.

Vers 21
सहस्रं परिजप्याथ निशायां वैरिमन्दिरे |
क्षिपेद्देवीं हृदि ध्यात्वा मृत्युस्तस्य त्रिमासतः ||

Anmerkung: Sanktions- und Schadenbehauptung des Ritualtextes, keine Todesprognose.

Vers 22
पद्ममष्टदलं भूर्जे योनियुग्मसमन्विते |
लाक्षागोरोचनाचन्द्रकाश्मीरमृगनाभिभिः ||

Anmerkung: „Chandra“ ist vermutlich eine Bezeichnung für Kampfer; Identifikation vorläufig.

Vers 23
वक्ष्यमाणक्रमेणैव लिखेन्मन्त्रमनन्यधीः |
योनिमध्ये लिखेन्मूलमन्त्रमष्टादशाक्षरम् ||

Vers 24
वक्ष्यमाणानि बीजानि लिखेदष्टदलेष्वपि |
आमृतं प्रथमं बीजं गारुडं तदनन्तरम् ||

Anmerkung: Verschlüsselte Bezeichnungen, keine ausgeschriebenen Lautkerne.

Vers 25
महाक्रोधं क्षेत्रपालं प्रेतबीजं च पञ्चमम् |
प्रासादं चण्डबीजं च कालीबीजमथाष्टमम् ||

Vers 26
दलयोरन्तरे लेख्यं तारं वाग्भवमेव च |
मायाबीजं वधूबीजं बीजं कमलकामयोः ||

Vers 27
रतिबीजं मेघबीजं लिखित्वा तदनन्तरम् |
पाशाङ्कुशक्रोधभूतबीजानि द्वारि संलिखेत् ||

Vers 28
अकारादिक्षकारान्तैर्वर्णैर्बिन्दुसमन्वितैः |
वेष्टयेद्वसुवज्राढ्यं यन्त्रं सर्वोत्तमोत्तमम् ||

Anmerkung: „vasuvajrāḍhya“ ist eine vorläufige Normalisierung der beschädigten Endung.

Vers 29
वेष्टितं रक्तवस्त्रेण जतुभिर्वेष्टयेत्ततः |
बध्नीयात्पटवस्त्रेण बाहौ कण्ठेऽथवा नृणाम् ||

Anmerkung: Die Quelle verzeichnet bei „jatu“ eine Variante mit „Fäden“; die Hauptlesung bleibt erhalten.

Vers 30
स्त्रीणां वामकरे बद्धमन्येषां दक्षिणे करे |
सर्वं संपादयेत्सद्यो नात्र कार्या विचारणा ||

Vers 31
इयं रक्षा पुरा बद्धा सिद्ध्यर्थं साधकोत्तमैः |
शक्रेण नमुचेर्युद्धे विष्णुना तारकामये ||

Anmerkung: Mythische Herkunftserzählung.

Vers 32
हरेणान्धकसंग्रामे गरुडेनेन्द्रसंयुगे |
वायुना माहिषे युद्धे कुबेरेणामृताहवे ||

Anmerkung: Einzelne Kriegsbezeichnungen werden nur nach der Quelle wiedergegeben, nicht unabhängig historisch identifiziert.

Vers 33
स्कन्देन तारकानीके पाशिना सुरभीरणे |
यमेन रावणस्याजौ चन्द्रेण त्रिदशाजिरे ||

Anmerkung: Die ältere Fassung liest pāśinā, „vom Schlingenträger“, statt des beschädigten pāṇinā in e. Der Titel wird bewahrt; keine zusätzliche Personenzuweisung. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 3775–3780. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 246.

Vers 34
तथा कृतयुगादौ च राजानो ये महाबलाः |
तैश्चापि विधृतं यन्त्रं सर्वविपत्तिनिवारणम् ||

Vers 35
मान्धाता जामदग्न्यश्च नहुषः शिबिरेव च |
रामः पृथुः कार्तवीर्यः पुरुकुत्सो रघुर्नलः ||

Anmerkung: Namensschreibungen aus dem lesbaren Zusammenhang normalisiert; keine zusätzlichen Personen eingefügt.

Vers 36
भरतः शशबिन्दुश्च ययातिर्वसुकोऽर्जुनः |
पुरुः पुरूरवा भीमो जरासन्धो विदूरथः ||

Anmerkung: „Vasuka“ ist die erkennbare, aber unsichere Lesung.

Vers 37
एभिश्चान्यैश्च भूपालैरेतद्यन्त्रं धृतं पुरा |
एतस्यान्यानि यन्त्राणि कलां नार्हन्ति षोडशीम् ||

Anmerkung: Textinterner Vorranganspruch.

Vers 38
य एतं यन्त्रराजं हि धारयत्यप्रमादतः |
स श्रिया विष्णुसदृशः प्रभया सूर्यसन्निभः ||

Vers 39
कान्त्या चन्द्रमसा तुल्यो यक्षाधिपसमो धने |
बलेन वायुना तुल्यो विद्यया गुरुणा समः ||

Anmerkung: Guru bezeichnet hier im Vergleich wahrscheinlich Brihaspati.

Vers 40
सौन्दर्ये मन्मथप्रायो वैभवेनेन्द्रसन्निभः |
तेजसा वह्निसदृशो रामार्जुनसमो रणे ||

Vers 41
अथ किं बहुनोक्तेन शृणु पार्वति निश्चितम् |
न कोऽपि भविता कश्चित्तत्तुल्यः पृथिवीतले ||

Vers 42
स सर्वसिद्धिमाप्नोति सुराणामपि दुर्लभाम् |
रिपुसैन्यं महाघोरं स्तम्भयत्यचिरात्प्रिये ||

Vers 43
बन्ध्यापि लभते पुत्रं निर्धनो धनवान्भवेत् |
विद्यार्थी लभते विद्यां कन्यार्थी कन्यकामपि ||

Anmerkung: Historische Fruchtverheißungen, keine Zusage medizinischer oder sozialer Ergebnisse.

Vers 44
यं यं कामं हृदि ध्यात्वा यन्त्रमेतत्प्रधारयेत् |
तं तं काममवाप्नोति महाकालवचो यथा ||

Vers(e) 45–48 – sachliche Inhaltswiedergabe

Dieser Abschnitt wird in der deutschen Übersetzung sachlich zusammengefasst; keine Sanskritwiedergabe.

Anmerkung: Vorsichtige nichtgrafische Wiedergabe im fortgesetzten Ritualzusammenhang des zuvor ausdrücklich auf Sechzehnjährige bezogenen Verfahrens. Keine OCR-Lücke; nicht als Versübersetzung gezählt.

Vers 49
ततश्चराचरं सर्वं ज्ञात्वा सर्वज्ञतां लभेत् |
मूकाश्च वादयेत् सत्सु कवित्वं चापि कारयेत् ||

Anmerkung: Die OCR-Verszahl ist beschädigt; die Stellung zwischen 48 und 50 sichert die Zuordnung.

Vers 50
अतीतानागतं वेत्ति वर्तमानं च पश्यति |
कुर्याच्च वादिनो मूकान् सभायां पण्डितानपि ||

Vers 51
विवादे जयमाप्नोति पूजां सर्वत्र विन्दते |
किमन्येन प्रकारेण नराणां मन्त्रसिद्धये ||

Vers 52
अनेन विधिना विद्यां लक्ष्मीमपि सदाप्नुयात् |
द्वादशाब्दं चरन्नेवं सिद्ध्यष्टकमवाप्नुयात् ||

Vers 53
विद्याधरत्वमाप्नोति खेचरत्वं तथैव च |
पातालतलचारित्वं तथा वाक्सिद्धिमेव च ||

Vers 54
तस्य दर्शनमात्रेण मार्तण्डसमतेजसः |
पिशाचयक्षरक्षांसि पलायन्ते दिशो दश ||

Anziehungsrituale

Die folgenden historischen Anwendungen sollen andere Menschen beeinflussen. Die Übersetzung bewahrt diese Zielsetzung, ohne sie als heutige Praxis zu empfehlen.

Vers 55
ताम्बूलपत्रे मधुना साध्यनाम लिखेत् सुधीः |
मूलमन्त्रेण संवेष्ट्य मुक्तवासाः दिगम्बरः ||

Anmerkung: Beginn eines historischen Anziehungsrituals zur Beeinflussung einer anderen Person.

Vers 56
वक्ष्यमाणेन मन्त्रेण भक्षयेदविचारयन् |
प्रणवं च त्रपाबीजं कामबीजमनन्तरम् ||

Anmerkung: Die Bija-Bezeichnungen werden nicht stillschweigend in einzelne Silben aufgelöst.

Vers 57
साध्यनाम द्वितीयान्तं क्लेदय द्वितयं वदेत् |
आकर्षय युगं चापि मथ द्वन्द्वं वदेत्ततः ||

Vers 58
युगं युगं वदेद् देवि पच द्रावय शब्दयोः |
आनय द्वितयं प्रोच्य मम सन्निधिमुच्चरेत् ||

Vers 59
क्रोधवाग्भवलक्ष्मीणां युगं युगमुदीरयेत् |
वह्निजायान्तगो मन्त्रः सर्वाकर्षणकारकः ||

Anmerkung: »Vahnijaya« bezeichnet hier den Abschluss svāhā; die OCR des Kompositums ist beschädigt, die Formel im Kontext eindeutig.

Vers 60
अनेन विधिनाकर्षेद् यां यामिच्छति साधकः |
तथाप्यागच्छति क्षिप्रं यदि भूपस्य वल्लभा ||

Anmerkung: Behauptung des historischen Textes über fremdbestimmende Ritualmacht; keine heutige Praxisempfehlung.

Vers 61
सहस्रजनगुप्तापि यद्यन्तःपुरवासिनी |
यदि साक्षात् स्वयं देवी यदि वा स्यादरुन्धती ||

Anmerkung: Der Satz läuft in Vers 62 weiter.

Vers 62
तथापि तस्याः सामर्थ्यं न स्यात् स्थातुं सुरेश्वरि |
स्वयमायान्ति निर्लज्जा इतरासां तु का कथा ||

Vers 63
पत्युरङ्कं समुत्सृज्य सुतमङ्कान्निरस्य च |
पितरं चावमन्यापि बन्धून् धिक्कृत्य सर्वतः ||

Vers 64
गृहीता इव भूतेन स्वयमायान्ति योषितः |
तस्मान्निरीक्ष्य कर्तव्यः प्रयोगोऽयं शुचिस्मिते ||

Vers 65
प्रणवं रतिकामौ च मायाक्रोधाङ्कुशश्रियः |
पाशं वाग्भवमुच्चार्य कालीबीजमथोच्चरेत् ||

Anmerkung: Eine weitere Anziehungsformel; die verschlüsselten Bija-Namen bleiben als solche erhalten.

Vers 66
वदेत् कामकलाकालि सर्वाकर्षिणि चेत्यपि |
साध्यमाकर्षयेत्युक्त्वा वह्निजायामुदीरयेत् ||

Vers 67
मन्त्रेणानेनाभिमन्त्र्य तोयं वामेन पाणिना |
पिबेत् प्रक्षालयेत्तेन मुखमात्मन एव च ||

Vers 68
या याः पश्यन्ति तं नार्यो यदि साध्व्योऽपि भामिनि |
तास्ता मुह्यन्ति निर्धूतधर्मभयकुलत्रपाः ||

Anmerkung: Die Wortverbindung dharmabhayakulatra- ist im OCR beschädigt; hier als dharma-bhaya-kula-trapāḥ gelesen.

Vers 69
आविष्टा इव निर्लज्जास्तिष्ठेयुः साधकाग्रतः |
दास्यो भवाम इत्येवं वादिन्यस्ताः कुलाङ्गनाः ||

Anmerkung: Die OCR-Verszahl ist beschädigt; durch den fortlaufenden Zusammenhang gesichert.

Sandalen und Himmelswandeln

Es folgen Verfahren zur angeblichen außergewöhnlichen Fortbewegung, mit verschlüsselten Mantras und einer Reihe von Wirksamkeitsverheißungen.

Vers 70
पलाशकाष्ठसंभूतपादुकायुगमाहरेत् |
श्मशानाङ्गारमादाय तत्र मन्त्रं लिखेदमुम् ||

Anmerkung: Beginn der Sandalen-Siddhi.

Vers 71
तारं वाग्वादिनीबीजं कालीयं कमलाणकम् |
लज्जां क्रोधं समुद्धृत्य देव्याः संबोधनं लिखेत् ||

Anmerkung: »Vagvadini« und »Kamala« sind gegenüber der beschädigten OCR normalisierte, nicht diplomatische Lesungen; Bija-Silben werden nicht ergänzt.

Vers 72
गन्तव्यभूमिमुल्लिख्य खण्डय च्छेदय द्वयम् |
त्रुट युग्मं छिन्धि युगं भूतपाशाङ्कुशार्णकम् ||

Anmerkung: Die OCR der abschließenden Bija-Bezeichnung ist beschädigt; bhūta bleibt unsicher. Keine Auflösung in Silben.

Vers 73
सिद्धिं देहीति संप्रोच्य दापयेति पदं ततः |
अस्त्रत्रितयमालिख्य वह्निजायायुतो मनुः ||

Vers 74
लेपयित्वा स्नुहीदुग्धं पादयोः साधकोत्तमः |
इच्छागामी भवेद् देवि नात्र कार्या विचारणा ||

Anmerkung: Historische Siddhi-Verheißung; keine Empfehlung, Pflanzensäfte auf die Haut aufzutragen.

Vers 75
पूर्वस्यां दिशि गच्छेत् स योजनानां शतद्वयम् |
याम्यायां त्रिशतं विद्धि वारुण्यां च चतुःशतम् ||

Anmerkung: Yojana: traditionelles, regional unterschiedlich bestimmtes Entfernungsmaß.

Vers 76
उत्तरस्यां पञ्चशतं विदिक्षु शतमेव च |
व्रजेदलक्षितो भूत्वा यथेच्छं साधकाग्रणीः ||

Vers 77
परावृत्य समायाति तावदेव वरानने |
अतश्च खेचरीसिद्धिं शृणु सावहिता मम ||

Anmerkung: Hier bezeichnet khecarī eine außergewöhnliche Bewegungsfähigkeit; der Text beschreibt keine moderne Zungenübung.

Vers 78
स्वर्णक्षीरीलतामूलं ग्राह्यं चन्द्रग्रहे सति |
रजःस्वलाभगे स्थाप्यं दिवसं त्रितयं प्रिये ||

Anmerkung: Eigenständiges Ritual ohne Altersangabe; sachliche Wiedergabe einer historischen Vorschrift.

Vers 79
ततो धूपैश्च दीपैश्च नैवेद्यैस्तत् प्रपूजयेत् |
तावद् यत्नेन संस्थाप्यं यावत् सूर्यग्रहो भवेत् ||

Vers 80
सूर्यग्रहे तु संप्राप्ते खञ्जरीटासृजा प्रिये |
संचूर्ण्य गुटिका कार्या यवत्रितयसंमिता ||

Anmerkung: Guṭikā bezeichnet hier eine kleine rituell präparierte Kugel.

Vers 81
भाद्रकृष्णचतुर्दश्यां बलिं दत्त्वा च कुक्कुटम् |
धारयेच्छिखामूले मनुमेनमुदीरयन् ||

Anmerkung: Das Verb dhārayet ist aus dem Kontext normalisiert; die OCR bietet eine beschädigte Form.

Vers 82
निगमादिं वाग्भवं च मायां कामार्णमुच्चरेत् |
पाशाङ्कुशक्रोधामृतलक्ष्मीबीजानि चोच्चरेत् ||

Anmerkung: Bija-Namen bleiben verschlüsselte Bezeichnungen; nigamādi heißt wörtlich »Anfang der heiligen Überlieferung«.

Vers 83
नाम देव्याश्च संबोध्य रतिमोहिनि चोल्लिखेत् |
वसामांसपदं चोक्त्वा रक्तप्रिय इतीरयेत् ||

Anmerkung: Die Anrede-Endung des letzten Wortes ist im OCR nicht sicher; keine stillschweigende Ergänzung zur vollständigen Formel.

Vers 84
खेचरं मामिति प्रोच्य कुरु युग्मं विनिर्दिशेत् |
रक्षोभूतपिशाचेति पदमुच्चारयेत् ततः ||

Vers 85
ततश्च विन्यसेद् देवि सिद्धविद्याधरोरगान् |
समुच्चरेत् कुरुद्वन्द्वमुक्त्वा मम वशं पदम् ||

Vers 86
खेचरीसिद्धिशब्दाच्च दायिनीति पदं लिखेत् ||

Anmerkung: Fragment: Die vorausgehende Reihe von Bija-Silben ist beschädigt und wird nicht rekonstruiert.

Vers 87
त्वरयुग्मं समाहृत्य कहयुग्मं ततो वदेत् |
कालि कापालि सम्बोध्य क्रोधत्रितयमुल्लिखेत् ||

Anmerkung: Die Formel kaha ist als lesbare Lautfolge übernommen; ihre Bedeutung und die vorausgehende Verblesung bleiben unsicher.

Vers 88
अस्त्रत्रितयमुच्चार्य स्वाहान्तो मनुरीरितः |
ततः स खेचरो भूत्वा यादृच्छिकगतिर्भवेत् ||

Vers 89
सिद्धैः साध्यैरप्सरोभिर्देवैश्च सह मोदते |
मेरुमन्दरकैलासहेमकूटहिमालयान् ||

Anmerkung: Der Satz setzt sich in Vers 90 fort.

Vers 90
अद्रीनारोहते सर्वान् प्रयोगस्यास्य शक्तितः |
इन्द्राग्नियमयक्षेशवरुणानिलरक्षसाम् ||

Anmerkung: Die Genitivreihe setzt sich in Vers 91 fort; die OCR der Verszahl ist beschädigt.

Vers 91
ईशस्यापि पुरं गच्छेदन्यत्रैव च का कथा |
न गतिस्तस्य हन्येत पातालेऽपि कदाचन ||

Vers 92
सर्वेषामप्यधृष्यः स्याद् भूपातालखचारिणाम् |
सिद्धैः साध्यैश्च देवैश्च यक्षरक्षोभिरेव च ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 93.

Vers 93
नागैश्च दानवैर्भूतैः सह संभाषणं चरेत् |
वज्रकायः स्वयं भूत्वा विचरत्यवनीतले ||

Vers 94
न तस्याभिभवं कर्तुं शक्यते त्रिदशैरपि |
अथापरं प्रयोगं च वदतो मेऽवधारय ||

Anmerkung: Die Schlusswendung ist sprachlich normalisiert; die OCR ist dort beschädigt.

Schwert-Siddhi

Herstellung, Weihe und mythische Anrufung eines siegbringenden Schwertes werden beschrieben. Beschädigte Stellen bleiben als Fragmente erkennbar.

Vers 95
काम्बोजदेशसंभूतं पलषोडशसंमितम् |
लौहमानीय देवेशि संक्रान्तौ मकरस्य च ||

Anmerkung: Beginn der Schwert-Siddhi. Pala ist ein traditionelles Gewichtsmaß; Makara das Tierkreiszeichen Steinbock.

Vers 96
तावत्संपूजयेद् यत्नाद् यावत् कर्कटसंक्रमः |
ततो व्योकारमाहूय स्वगृहे कारयेदसिम् ||

Anmerkung: Das seltene Berufswort vyokāra bleibt als Quellenlesung erhalten; lohakāraka in Vers 97 sichert die Bedeutung »Schmied«.

Vers 97
शुचिर्दिगम्बरो मुक्तचिकुरो लोहकारकः |
कृष्णाष्टम्यामाश्विनस्य प्रारभेतासिमुत्तमम् ||

Vers 98
कुर्याच्छनैः शनैस्तावद् यावन्मकरसंक्रमः |
तत आनीय तं रात्रौ कृष्णपक्षे चतुर्दशीम् ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 99; die grammatisch auffällige Akkusativform caturdaśīm bleibt erhalten.

Vers 99
पूजां विधाय विधिवत् स्थापयेत् कालिकाग्रतः |
आर्तवेन युवत्यास्तं लेपयेदविचारयन् ||

Anmerkung: Sachliche Wiedergabe des historischen Rituals; keine Altersangabe in dieser eigenständigen Passage.

Vers 100
नैवेद्यधूपदीपाद्यैर्जवापुष्पैश्च पूजयेत् |
स्नुहीवटार्कदुग्धेन विलिम्पेन्मुष्टिमेव च ||

Anmerkung: Pflanzennamen sind als traditionelle Bezeichnungen erhalten.

Vers 101
वक्ष्यमाणेन मन्त्रेण देव्यै खड्गं समर्पयेत् |
वेदादिवाग्भवक्रोधमेघविद्युद्रमार्णकान् ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 102; Rama meint hier ramā, die Göttin Lakshmi.

Vers 102
उच्चार्य घोरनादे च दंष्ट्राविकट इत्यपि |
मुखमण्डन उच्चार्य महाघोर इतीरयेत् ||

Anmerkung: Die Verknüpfung und Anrede-Endungen der Formel sind beschädigt; daher keine vorgetäuschte lückenlose Mantrarekonstruktion.

Vers 103
तथा घोरतरे चैव महाशब्दाद् भयंकरि |
श्मशानवासिनीत्युक्त्वा योगिनीडाकिनीपदम् ||

Anmerkung: Die überlieferte Endung bei bhayaṃkara ist beschädigt; die Anrede ist grammatisch normalisiert und bleibt redaktionelle Lesung.

Vers 104
ततः परिवृते प्रोच्य कल्पान्तेति पदं लिखेत् |
कालानलं निगद्यैव विकराल इतीरयेत् ||

Anmerkung: Die Wortfolge ist lesbar, die genaue Verbindung der Anrufung nicht vollständig gesichert.

Vers 105
दुर्निरीक्ष्य ततो रूपे दशानां युगकं वदेत् |
गर्ज विध्वंसय च्छिन्धि दम मदय पातय ||

Anmerkung: Die Befehlsreihe wird in Vers 106 abgeschlossen.

Vers 106
उच्छादय क्षोभय च मारय द्रावयेत्यपि |
ततो वदेदिमं खड्गं देहि मेऽग्न्यङ्गनायुतः ||

Anmerkung: Agnyangana bezeichnet hier svāhā. Historische Anrufung mit schädigenden Befehlen.

Vers 107
ततः स्वगात्ररुधिरं देव्यै दद्यान्नृपो बलिम् |
ततो दद्यान्नरबलिमभावे महिषायुतम् ||

Anmerkung: Die ältere Fassung erhält die in e beschädigte erste Halbzeile. Historische Opferforderung; ayuta bedeutet zehntausend. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 3986–3989. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 246.

Vers 108
देवि कामकलाकालि सृष्टिस्थित्यन्तकारिणि |
देहि खड्गं भगवति त्रिलोकीविजयाय मे ||

Vers 109
एवं गृहीत्वानुज्ञां […] अङ्कोलीतैलम् […] मन्त्रमुच्चरन् ||

Anmerkung: Fragment: Handhabung und weitere Verben sind im OCR nicht zuverlässig verständlich; keine Rekonstruktion.

Vers 110
करवाल महाराज सर्वदेवधृत प्रभो |
कालनेमिवधे त्वं हि विष्णुना विधृतः पुरा ||

Anmerkung: Anrede an das personifizierte Schwert.

Vers 111
नन्दकेति ततः संज्ञां संप्राप्तस्त्वं जगत्प्रभो |
इन्द्रेण जम्भसंग्रामे धृतस्त्वं क्रथनोऽभवः ||

Vers 112
दुर्गया दुर्गसंग्रामे यदा त्वं विधृतो ह्यभूः |
विद्युत्पातेति संज्ञां त्वमवाप्तस्तत्क्षणे विभो ||

Anmerkung: Der Text unterscheidet die Göttin Durgā und den Gegner Durga.

Vers 113
सर्वदेवगणैः सार्धं जायमाने महाहवे |
रावणेन धृतः पूर्वं चन्द्रहासस्त्वमप्यभूः ||

Vers 114
त्रैलोक्यविजयार्थं हि त्वमिदानीं मया धृतः |
वज्रघात इतीयं ते संज्ञा देव मया कृता ||

Vers 115
एवं मन्त्रं समुच्चार्य त्सरुं मुष्टौ निवेशयेत् |
स नग्न एव तिष्ठेद्धि यावदिच्छं महात्मनः ||

Anmerkung: Die zweite Hälfte ist im älteren Kamakala-Zeugen ohne Buchstaben,4013, lesbar. „Unverhüllt“ bezieht sich hier auf das Schwert; die grammatisch auffällige Form yāvadiccham bleibt bewahrt.

Vers 116
एवं खड्गमुपादाय यत्र युद्धे व्रजत्यसौ |
जयस्तत्र भवेदस्य नात्र कार्या विचारणा ||

Vers 117
साधकेन तु कर्तव्या केवलं चालनक्रिया |
स्वयमेव कृपाणोऽयं शातयत्याशु वैरिणः ||

Vers 118
यत्र यत्रैव पतति वज्रघातोऽसिपुंगवः |
केवलं तत्र तत्रैव पतत्यशनिरेव हि ||

Vers 119
एकतो वज्रघातोऽयमेकतो वीरकोटयः |
द्रष्टुमेव न शक्तास्ते किं पुनर्योद्धुमाहवे ||

Vers 120
तत्कृपाणकरं ये ये पश्यन्ति रणमध्यगाः |
ते ते चक्षुर्निमील्यैव तत्रैव निपतन्त्यधः ||

Anmerkung: Das Wort für das Schließen der Augen ist im OCR beschädigt; nimīlya ist eine kontextuelle Lesung.

Vers 121
वज्रघातप्रभावोऽयं वर्णितुं नैव शक्यते |
तथापि किञ्चिच्चापल्यात् कथितं देवि तेऽग्रतः ||

Vers 122
निशुम्भशुम्भसंग्रामे देव्या चायं धृतः पुरा |
ततो देवासुरे युद्धे बलिना बलिना धृतः ||

Vers 123
रक्षोवानरसंग्रामे ततो रावणिना धृतः |
निवातकवचाख्यानाः कालकेयाभिधास्तथा ||

Anmerkung: Der Satz setzt sich über Vers 124 in Vers 125 fort.

Vers 124
देवानामप्यवध्या ये हिरण्यपुरवासिनः |
नवत्यर्बुदषट्खर्वनिखर्वशतसम्मिताः ||

Anmerkung: Zusätzliche Zahlenlesung aus dem älteren Kamakala-Zeugen ohne Buchstaben,4034–4036. Die großen traditionellen Zahleinheiten werden ohne ungesicherte Umrechnung bewahrt; Fortsetzung125. Einzelne Sanskritzeichen bleiben OCR-bedingt unsicher.

Vers 125
वज्रघातप्रसादेन तेऽर्जुनेन जिताः पुरा |
वीरभद्रं समाराध्य सौप्तिकानीकचारिणा ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 126. Das Kompositum sauptikānīkacārin bezeichnet den Zusammenhang des nächtlichen Angriffs.

Vers 126
द्रौणिना निशि धृत्वैनमवशिष्टा निपातिताः |
यावच्छत्रुबलं सर्वं न निःशेषं भवेत् प्रिये ||

Anmerkung: Drauṇi: Dronas Sohn, Ashvatthaman; der Satz läuft in Vers 127 weiter.

Vers 127
तावन्मुष्टिर्न च्यवति कराग्रादिति निश्चितम् |
खड्गसिद्धिमिमां श्रुत्वा समरे विजयो भवेत् ||

Anmerkung: Die Quelle liest śrutvā, »nachdem man gehört hat«; nicht stillschweigend zu »erlangt« verändert.

Augensalbe und Unsichtbarkeit

Eine historische Salbenvorschrift wird mit Unsichtbarkeit und dem Sehen verborgener Schätze verbunden; sie ist keine Empfehlung zur Augenbehandlung.

Vers 128
अथाञ्जनप्रयोगं ते प्रवक्ष्यामि वरानने |
येनाञ्जितो निधिं पश्येदेनं कश्चन नेक्षते ||

Anmerkung: Beginn eines historischen Unsichtbarkeitsrituals, keine Empfehlung einer Augenbehandlung.

Vers 129
भौमवाराप्तपञ्चत्वसूतिकाबालखर्परम् |
समानीय श्मशाने तु कज्जलं तत्र पातयेत् ||

Anmerkung: Āptapañcatva, »zu den fünf Elementen gelangt«, ist eine Umschreibung für das Gestorbensein; der Text fordert hier keine Tötung.

Vers 130
नवनीतं भक्षयित्वा कृष्णमार्जारकं सदा |
तद्वान्तं तत्समादाय राजीवार्कस्य तन्तुना ||

Anmerkung: Die OCR ist im Pflanzennamen nicht eindeutig; rājīvārka wird ohne sichere botanische Zuordnung bewahrt. Fortsetzung in Vers 131.

Vers 131
खञ्जरीटस्य गरुता सार्धं वर्तिं प्रकल्पयेत् |
ततस्तत्कज्जलं नीत्वा शनिवारे निमन्त्रयेत् ||

Anmerkung: Die Quellenfußnote bietet abhimantrayet, »mit einem Mantra besprechen«, statt nimantrayet; beide bezeichnen hier die rituelle Behandlung.

Vers 132
प्रातर्देव्यै समर्प्याथ मन्त्रेणानेन चाञ्जयेत् |
वाग्भवं कमलं क्रोधं भूतबीजमथोच्चरेत् ||

Anmerkung: Die Kamala-Bezeichnung ist im OCR unsicher; keine Ergänzung konkreter Bija-Silben.

Vers 133
निगद्य सर्वसिद्धीति दायिनीति पदं वदेत् |
मा मां पश्यन्तु चोद्धृत्य सर्वभूतानि चोच्चरेत् ||

Vers 134
स्वाहान्तं मन्त्रमुल्लिख्याञ्जयेन्नेत्रेऽविचारयन् |
नैनं पश्यन्ति भूतानि नैनं पश्यन्ति मानुषाः ||

Anmerkung: Historischer Ritualwortlaut; die Wirksamkeitsbehauptung wird nicht als Tatsache übernommen.

Vers 135
नैनं पश्यन्ति गीर्वाणा न नागा नासुराः खगाः |
अयं पश्यति भूतानि परमाणुसमान्यपि ||

Vers 136
निधिं भूमितलगतं सर्वं पश्यति साधकः |
व्यवधानगतं चापि दूरदेशगतं तथा ||

Vers 137
तिरश्चां विरुतं वेत्ति वेत्ति चैषां च चेष्टितम् |
आकाशचारिणः सर्वान् पश्यत्येव न संशयः ||

Vers 138
सुभगः सर्वनारीणां भवेत् काम इवापरः |
सर्वत्रैवाप्रतिहतो विचरेत महीतले ||

Die alchemistische Gutika

Eine lange Vorschrift verbindet Tierbehandlung, Quecksilber, Pflanzenstoffe, Mantras und göttliche Vollendungsverheißungen. Sie wird als historischer Text, nicht als anwendbares Rezept, gelesen.

Vers 139
अथ ते गुटिकासिद्धिं प्रवदामि समासतः |
यत्सिद्धौ सर्वसिद्धिः स्यादेकसिद्ध्या न संशयः ||

Anmerkung: Guṭikā: hier eine alchemistisch-rituelle Kugel; die folgende Herstellung ist keine heutige Praxisanregung.

Vers 140
रेखायुतं स्थूलपीतं शुचिदेशगतं प्रिये |
पुष्करिण्युदपानस्थं भेकमेकमुपाहरेत् ||

Anmerkung: Beginn einer historischen alchemistischen Vorschrift mit Tierbehandlung und Quecksilber, keine praktische oder medizinische Empfehlung.

Vers 141
एकस्मिन् मार्त्तिके कुम्भे नूतने तं निधापयेत् |
पलमेकं शुद्धसूतं तन्मध्ये निक्षिपेत् प्रिये ||

Anmerkung: Sūta bezeichnet hier Quecksilber. »Gereinigt« ist ein Begriff der traditionellen Alchemie und bedeutet nicht gesundheitlich unbedenklich.

Vers 142
मुखमाच्छादयेत्तस्य शरावेण प्रयत्नतः |
बहुना जतुना तच्च मुद्रयेद् वारपञ्चकम् ||

Vers 143
तथाचरेत् प्रयत्नेन विशेन्नाम्भो यथाण्वपि |
ततो लिखेदमुं मन्त्रं कुम्भे साधकसत्तमः ||

Vers 144
तारवाग्भवकन्दर्पवधूलज्जारमारुषः |
पाशप्रासादफेत्कारीभूतप्रेतामृतान्यपि ||

Anmerkung: Aufzählung verschlüsselter Bijas, fortgesetzt in Vers 145. Ruṣ, »Zorn«, bleibt die gelesene Bezeichnung; keine Silben ergänzt.

Vers 145
महाक्रोधं क्षेत्रपालं चण्डकालीयगारुडान् |
कालविद्युन्मेघनागरतीबीजानि चालिखेत् ||

Anmerkung: Die Trennung von caṇḍakālīya in der Aufzählung ist nicht völlig sicher; die Quelle nennt anschließend insgesamt 24 Bijas. Fußnotenvariante nāda statt nāga.

Vers 146
चतुर्विंशतिबीजानि खेचरीसहितानि च |
उक्त्वा कामकलाकालि रक्ष रक्षेति चोच्चरेत् ||

Anmerkung: Khecarī ist aus beschädigter OCR kontextuell gelesen; keine zusätzliche Lautform hergestellt.

Vers 147
आकाशबीजत्रितयं महीबीजद्वयं ततः |
वारुणं बीजमेकं हि प्रोच्चरेत्तदनन्तरम् ||

Anmerkung: Akasha: Raum; Mahi: Erde; Varuna: Gottheit mit Bezug zum Wasser. Die Namen erklären die Zuordnung, nicht den Lautwert.

Vers 148
अस्त्रत्रितयसंयुक्तः स्वाहान्तो मनुरीरितः |
चलत्तोयप्रवाहायाः कुल्याया हस्तमात्रतः ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 149; die Maßangabe wird ohne moderne Umrechnung übernommen.

Vers 149
भूमेः खनित्वा तत्राधो घटं संस्थापयेदमुम् |
उपरिष्टात् प्रदेयानि शर्कराशकलानि च ||

Vers 150
यथोपरि प्रवाहस्तु गच्छेत् कुर्यात्तथाविधिम् |
तत्र षण्मासपर्यन्तं स्थापयेद् यत्नतो घटम् ||

Vers 151
अन्वहं भक्षयेत् तत्स्थसूतं भेकः क्षुधान्वितः |
बलिस्तत्र प्रयत्नेन देयः प्रतिचतुर्दशि ||

Anmerkung: Historische alchemistische Vorstellung, keine sachliche Bestätigung des behaupteten Vorgangs.

Vers 152
भेकरूपेण सा देवी स्वयमेवात्ति तद्यतः |
तस्मात्तत्रार्चनं कार्यं देवीबुद्ध्या न संशयः ||

Vers 153
सूतस्तदुदरे बद्धो भवतीति सुनिश्चितम् |
षण्मासानन्तरं देवि तत उत्थापयेत्सुधीः ||

Anmerkung: »Binden« ist hier alchemistische Terminologie.

Vers 154
गृहकोणे ततः स्थाप्यमन्धकारे रहस्यपि |
एकं हि विवरं कार्यं कुम्भे तत्र शनैः शनैः ||

Vers 155
संपिष्टहिङ्गुलीतोयं पलमात्रं विनिःक्षिपेत् |
तेन छिद्रपथा देवि मासि मास्येवमाचरेत् ||

Anmerkung: Hiṅgulī: Zinnober, eine Quecksilberverbindung.

Vers 156
तत्तोयं षट्पलमितं षट्सु मासेषु दापयेत् |
ततः संवत्सरे पूर्णे बहिर्निष्कासयेच्छनैः ||

Vers 157
ततोऽन्तरीक्षे तत्स्थाप्यं प्रयत्नेन विचक्षणः |
तत्र विघ्नकराः सर्वे देवदानवराक्षसाः ||

Anmerkung: Antarikṣa, wörtlich »Luftraum«, wird im Zusammenhang als Ort im Freien verstanden.

Vers 158
सावधानो भवेत्तस्मात् प्रतिक्षणमनन्यधीः |
तत्र रक्षा प्रकर्तव्या मन्त्रेणानेन पार्वति ||

Vers 159
क्रोधबीजत्रयं प्रोच्य देव्याः सम्बोधनं वदेत् |
यक्षराक्षसभूतेति पिशाचप्रेत इत्यपि ||

Anmerkung: Beginn der Schutzformel; Fortsetzung bis Vers 162.

Vers 160
कूष्माण्डजम्भकेत्येव योगिनीडाकिनीति च |
स्कन्दवेताल उच्चार्य क्षेत्रपालविनायक ||

Anmerkung: Liste unterschiedlicher göttlicher oder geisterhafter Wesen, nicht pauschal einheitlich als Dämonen übersetzt.

Vers 161
ततो घोणक उल्लिख्य गुह्यकेति पदं वदेत् |
विनायकेभ्य इत्युक्त्वा इमं घटमुदीरयेत् ||

Anmerkung: Ghoṇaka bleibt ein nicht sicher bestimmter Name. Der Ablativ -ebhyaḥ leitet die Bitte um Schutz vor den genannten Wesen ein.

Vers 162
रक्ष रक्षेति चोद्धृत्य स्वाहान्तो मन्त्र उत्तमः |
मन्त्रेणानेनावगुण्ठ्य कुर्यादेवं ततः परम् ||

Vers 163
कृष्णधुत्तरवृक्षस्य पलमात्रं द्रवं शुचि |
दद्याच्च प्रथमे मासि तेन छिद्रेण साधकः ||

Anmerkung: Dhattura: Stechapfel. Die gefährlichen Stoffe dieses historischen Rezepts werden nicht als heutige Anwendung empfohlen.

Vers 164
द्वितीये मासि तुलसीं तृतीये श्रेयसीरसम् |
चतुर्थे मार्करीं दद्यात् पञ्चमे लक्ष्मणारसम् ||

Anmerkung: Die Pflanzennamen bleiben ohne unsichere botanische Gleichsetzung; insbesondere mārkarī ist im OCR nicht sicher.

Vers 165
षष्ठे हैमवतीपत्रद्रवदानं विधीयते |
पूर्णे त्वष्टादशे मासि प्रदद्यान्माहिषं बलिम् ||

Anmerkung: Die sechs zuletzt beschriebenen Monate schließen an die beiden vorherigen Halbjahre an.

Vers 166
ततो निष्कासयेद् भेकं सिन्दूरारुणसन्निभम् |
वस्त्रैः करं वेष्टयित्वा ततस्तमवनामयेत् ||

Vers 167
शनैः शनैर्धूनयेच्च यावद्वमति दर्दुरः |
ततः सा गुटिका देवि सिन्दूरारुणसन्निभा ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 168; keine Bestätigung des alchemistischen Wirkungsberichts.

Vers 168
इन्द्रगोपादपि तथा माणिक्यशकलादपि |
महाशोणा भवेद् देवि तां प्रगृह्य विचक्षणः ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 169.

Vers 169
प्राणप्रतिष्ठामापाद्य पूजयित्वा यथाविधि |
देव्यानुज्ञां समासाद्य मन्त्रेणानेन धारयेत् ||

Vers 170
प्रणवं शाम्भवं बीजं मायाकामाङ्कुशामृतम् |
सर्वसिद्धिमथोच्चार्य देहि देहीति संगृणेत् ||

Anmerkung: Verschlüsselte Bijas werden nicht zu einer vermeintlich gesicherten Lautfolge ergänzt.

Vers 171
ततः स्वाहापदं चोक्त्वा शिखायां बन्धयेत्ततः |
अव्याहतगतिर्भूत्वा यत्रेच्छा तत्र गच्छतु ||

Vers 172
अनेनैव शरीरेण देवत्वं प्राप्नुयान्नरः |
खेचरो जायते देवि तथैवादृश्यतां व्रजेत् ||

Vers 173
लीयते वायुभूतोऽयं वायुमध्ये न संशयः |
तेजो भूत्वा निविशते तेजस्येव स साधकः ||

Anmerkung: Tejas kann Feuer, Glanz und strahlende Kraft bezeichnen; hier im Zusammenhang der Elemente.

Vers 174
जले प्रविष्टो भवति जलरूपो वरानने |
स आकाशतनुर्भूत्वाकाश एव विलीयते ||

Vers 175
सुमेरुशतसंकाशो गरिम्णा स भवत्यपि |
परमाणुसमो भूयादणिम्ना स क्षणान्तरम् ||

Vers 176
पिबत्यब्धिचतुष्कं स यदि देवि पिपासति |
चन्द्रसूर्यग्रहर्क्षाणि साधकश्चेद् […] ।

Anmerkung: Fragment: Im älteren Parallelzeugen ohne Buchstaben,4177, ist die Folge von Himmelskörpern besser lesbar; graharkṣāṇi enthält Planeten und Sterne. Das abschließende Verb bleibt beschädigt, der Ergreifungswunsch ergibt sich aus 177.

Vers 177
ध्रियते तत्क्षणादेव कराभ्यां स्थित एव सः |
शापानुग्रहसामर्थ्यं भवति क्षिप्रमेव हि ||

Anmerkung: Der erste Satz schließt an den beschädigten Vers 176 an; dhriyate ist die grammatisch auffällige Quellenlesung.

Vers 178
लोकपालैः समं तस्य संवादो जायते मिथः |
तेषां पुराणि व्रजति सखा चैषां भवेदसौ ||

Vers 179
नागाङ्गना देवकन्या यक्षिण्योऽप्सरसस्तथा |
तस्याग्रतः समायान्ति स्वयं मदनविह्वलाः ||

Vers 180
जीवेत् स साधकश्रेष्ठो यावदाचन्द्रतारकम् |
न शक्यते समाख्यातुं महिमा मादृशा प्रिये ||

Vers 181
अथवा किं बहूक्तेन सत्यं सत्यं वचो मम |
स साक्षाद् रुद्र एवेति मन्तव्यो नात्र संशयः ||

Vers 182
रौप्यताम्राहिवङ्गायोराशीन् पर्वतसन्निभान् |
यद्येष स्पृशति क्षिप्रं सुवर्णं निश्चितं भवेत् ||

Anmerkung: Ahi ist hier eine traditionelle Bezeichnung für Blei; die Aussage gehört zur alchemistischen Verheißung.

Vers 183
यस्मात्कामकलाकालीरूपेयं गुटिका प्रिये |
तस्मान्नैव प्रयोक्तव्या ह्यन्यासु क्षुद्रसिद्धिषु ||

Vers 184
केवलं देवतात्वैककारिणीं गुटिकामिमाम् |
धारयेत् कालिकारूपामप्रमत्तेन चेतसा ||

Tala und Vetala

Der Schluss beschreibt ein Leichenritual mit Menschenopferforderung und die behauptete Hilfe zweier Geisterdiener.

Vers 185
अथापरं प्रयोगं च शृणु वक्ष्यामि कञ्चन |
कोऽपि वीरो महायुद्धे संमुखे पतितो हि यः ||

Anmerkung: Beginn des Tala-Vetala-Rituals; Fortsetzung in Vers 186. Die folgende Passage enthält eine historische Menschenopferforderung.

Vers 186
सशिरस्कं समादाय स्थापयेत् पितृकानने |
अथ स्वयं शुचिः स्नातः कृतनित्याह्निकक्रियः ||

Anmerkung: Pitṛkānana, »Hain der Ahnen«, bezeichnet hier den Verbrennungsplatz.

Vers 187
रात्रौ कृष्णचतुर्दश्यामभीतः साधकः सुधीः |
वध्यमेकं नरं चौरं समादाय व्रजेन्नृपः ||

Anmerkung: Die wechselnde Bezeichnung von Sadhaka und König bleibt sichtbar; keine stillschweigende Gleichsetzung der Rollen.

Vers 188
आरुह्य तं शवं तत्र जपेन्मन्त्रमभीः शुचिः |
साहस्रे वा द्विसाहस्रे जपे पूर्णे कपालिनी ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 189. Quellenfußnote: Kalapini statt Kapalini.

Vers 189
प्रविश्य तत्र कुणपमावेशं विदधीत वै |
ततो नरबलिं दद्याद् देव्यै साधकसत्तमः ||

Anmerkung: Aussage des historischen Textes; keine Übertragung in eine heutige Praxis.

Vers 190
तारवाग्भवकन्दर्पप्रेतभूतामृतैः सह |
प्रासादाङ्कुशफेत्कारीगारुडक्षेत्रपालकैः ||

Anmerkung: Verschlüsselte Bija-Namen; Fortsetzung der Darbringungsformel in Vers 191.

Vers 191
सम्बोध्य देव्या नामापि बलिं गृह्ण मुहुर्मुहुः |
सिद्धिं मे देहि संभाष्य दापयेति ततः परम् ||

Vers 192
स्वाहान्तं मन्त्रमुल्लिख्य दद्यादेतेन साधकः |
भवेतां तालवेतालौ नामानौ सेवकोत्तमौ ||

Vers 193
तावारुह्य व्रजेद् देवि भूर्भुवःस्वःपुरत्रयम् |
तलं रसातलं चैव पातालसुतलातलान् ||

Anmerkung: Die Unterweltnamen werden entsprechend der lesbaren Quelle übernommen; keine Ergänzung zu einer systematischen Liste.

Vers 194
मेरुशैलादिकांश्चैव व्रजेदेवं न संशयः |
अन्तः समुद्रे विशति जले तेजसि लीयते ||

Vers 195
आकाशे पर्वतादींश्च भिनत्ति स्वेन तेजसा |
त्रैलोक्यान्तरगं स्थानं तादृशं नास्ति पार्वति ||

Anmerkung: Der erste Satz ist räumlich auffällig, wird aber nicht durch eine erfundene kosmologische Erklärung geglättet.

Vers 196
यत्रायं नैव गच्छेत् स इत्येवं निश्चयो मम |
अन्ये च बहवो देवि प्रयोगाः सन्ति भूरिशः ||

Vers 197
ते सर्वेऽन्वेषणीयाश्च ह्यन्यकालीविधिष्वपि |
इत्येते कथिता देवि प्रयोगाः सर्वसिद्धिदाः ||

Kolophon
इत्यादिनाथविरचितायां महाकालसंहितायां सामान्यविशेषप्रयोगो नाम षष्ठः पटलः ।

Anmerkung: Die Verfasserzuschreibung gehört zum Kolophon und ist keine unabhängig gesicherte historische Autorschaft.

Kamakala-Khanda, Kapitel 7: Feueropfer, subtiler Körper und der Vorrang der Befreiung

Auf die Einrichtung des Homa folgen ausführliche Zuordnungen von Blüten, Früchten, Getreide, anderen Stoffen, Brennhölzern sowie Tier- und Menschenfleisch zu behaupteten Ritualwirkungen. Danach erläutert Mahakala Nadis, Vayus, Kundalini und die Meditation über die gestaltlose und die bildhaft gegenwärtige Göttin. Der Text stellt die Befreiung über das Streben nach Siddhis und unterscheidet mehrere Wege der Verehrung. Widersprüchliche Zahlen und unsichere Chakra-Zuordnungen werden nicht stillschweigend vereinheitlicht.

Vers 1
कर्तव्यं केन रूपेण स्थापनं जातवेदसः |
देवेश तन्मे कथय महाकाल जगत्पते ||

Anmerkung: Sprecherin: Devi. Jatavedas ist ein Name Agnis.

Vers 2
शृणु देवि प्रवक्ष्यामि वह्नेः स्थापनमुत्तमम् |
जायते सर्वथा येन साधकस्येप्सितं वरम् ||

Anmerkung: Sprecher: Mahakala.

Vers 3
पूर्वोत्तरप्लवं रम्यमादौ मण्डलमाचरेत् |
ततस्त्रिकोणं षट्कोणं नवकोणमथापि च ||

Anmerkung: Die beschädigte Anfangslesung wird durch den älteren Kamakala-Zeugen ohne Buchstaben,4257, und den Kommentar e14686–14687 geklärt. Pūrvottaraplava bezeichnet das Gefälle nach Nordosten; keine moderne Bauempfehlung.

Vers 4
तत्तत्कार्यानुसारेण विदधीत विचक्षणः |
वाञ्छाभेदाद् द्रव्यभेदाः काष्ठभेदाः भवन्ति हि ||

Vers 5
फलं फलानामन्यत् स्यादन्यदन्नस्य पार्वति |
तथान्यदेव पुष्पाणामन्यदेवान्यवस्तुनः ||

Anmerkung: Phala bedeutet hier sowohl Frucht als auch Ergebnis beziehungsweise Ritualwirkung.

Vers 6
अन्यामन्यां होमकर्मकामनां मन्त्रविच्चरेत् |
ध्यायन् देवीं चरेद्धोमं समिद्भिः सर्पिषा सह ||

Vers 7
ततो जपं प्रकुर्वीत होमान्ते सर्वथा प्रिये |
ततः सजपहोमाद्धि जायन्ते सर्वसिद्धयः ||

Vers 8
अथ होमविधिं वक्ष्ये ये शास्त्रे विहिताः सदा |
यस्य सम्यग्विधानेन सर्वसिद्धिः प्रजायते ||

Anmerkung: Die Quelle wechselt grammatisch zwischen Einzahl und Mehrzahl; der Sinn der Ankündigung ist klar.

Vers 9
पूर्ववन्मण्डलं कृत्वा कोणं चापि यथाविधि |
तत्राचरेच्छुचिर्भूत्वा स्थापनं जातवेदसः ||

Vers 10
न्यासं कराङ्गयोः कृत्वा ध्यात्वा देवीं हृदि स्थिताम् |
मण्डले कोण ऐशान्यां होमकर्मारभेत वै ||

Anmerkung: Der Satzbau der Ortsangabe ist beschädigt; aiśānya sichert den Bezug zum Nordosten.

Vers 11
विधाय विधिवत्पूजां होमकर्मणि मण्डले |
अग्न आयाहि मन्त्रेण वह्नेरावाहनं चरेत् ||

Anmerkung: Nur der angeführte Mantra-Anfang ist überliefert; kein vollständiger Veda-Vers ergänzt.

Vers 12
अग्नये रोचमानायेति मन्त्रैः स्थापनं ततः |
होमं पश्चात् प्रकुर्वीत समिद्भिः कुसुमैरपि ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 13. Die Quelle gibt nur den Anfang der Formel.

Vers 13
फलैः पत्रैर्व्रीहिभिश्च तथान्यैरपि वस्तुभिः |
शतमष्टोत्तरं चापि सहस्रं चायुतं तथा ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 14; die OCR-Ziffer ist beschädigt, die Reihenfolge sichert 13.

Vers 14
लक्षं चापि प्रकर्तव्यं लक्षोपरि न विद्यते |
कामनागौरवादेव होमो गौरवमिच्छति ||

Vers 15
सर्वत्र तु होमान्ते जपं कुर्यादनन्यधीः |
एकेन केवलेनैव द्रव्येणान्यत् फलं भवेत् ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 16.

Vers 16
अन्यदेव विमिश्रेण फलं देवि विधीयते |
कुसुमानां फलं सर्वमादौ मत्तोऽवधारय ||

Anmerkung: Die nachfolgenden Zuordnungen sind historische Ritualverheißungen, keine naturwissenschaftlich oder medizinisch bestätigten Wirkungen.

Opferstoffe und zugeschriebene Wirkungen

Die Quelle ordnet Blüten, Früchten, Getreide, Flüssigkeiten, weiteren Stoffen und Hölzern jeweils besondere Ritualziele zu. Auch wiederholende und schädigende Zuordnungen werden übersetzt.

Vers 17
समिद्घृतमधून्मिश्रा मालतीकुसुमाहुतिः |
बृहस्पतेरप्यधिका वागीशत्वप्रदायिका ||

Vers 18
वशगाः स्युर्महीपाला जातीपुष्पकहोमतः |
मेधावृद्धिर्यूथिकाभिर्नृपत्वं नागकेशरैः ||

Anmerkung: Die Sanskrit-Pflanzennamen bleiben ohne unsichere botanische Gleichsetzung.

Vers 19
माधवीभिर्महीलाभो हेमलाभश्च चम्पकैः |
अतिमुक्तैर्बुद्धिवृद्धिर्मल्लिकाभिर्धनागमः ||

Vers 20
कुन्दैः कीर्तिमवाप्नोति बन्धूकैर्बान्धवप्रियः |
जवापुष्पेण रिपवः संक्षयं यान्ति तत्क्षणात् ||

Vers 21
पद्मैरायुरवाप्नोति कुमुदैः कविता भवेत् |
कदम्बैर्व्याधिनाशः स्यादम्लानैर्वृद्धिभाग्भवेत् ||

Anmerkung: Rituelle Verheißungen, keine Heilzusagen.

Vers 22
जयप्राप्तिर्मरुवकैर्जयलाभः कुरुण्टकैः |
झिण्टीभिर्हयलाभः स्यान्नृलाभो मुनिपुष्पकैः ||

Anmerkung: Die Pflanzennamen und nṛlābha sind lokal unsicher gelesen; der Sinn der einzelnen Gewinn-Zuordnungen ist nur soweit wiedergegeben, wie er aus der OCR hervorgeht.

Vers 23
तथापराजितापुष्पैर्भवेत् सर्वाङ्गसुन्दरः |
शेफालिकाप्रसूनेन सुतलाभः प्रदिश्यते ||

Vers 24
शोकहानिरशोकेन बकुलैः कुलमान्यता |
दूर्वया धनधान्यानि शाल्मल्या शात्रवक्षयः ||

Vers 25
द्रोणपुष्पेणार्थलाभो बकपुष्पैर्धनागमः |
राज्यलाभश्च पुन्नागैः कर्णिकारैर्बहून्नतिः ||

Vers 26
दीर्घायुष्ट्वं पाटलेन तगरैः सर्वमान्यता |
पलाशकुसुमैर्होमो बहुगोऽजाविकारकः ||

Vers 27
शिरीषपुष्पैः प्रमदा जयन्त्या च जयश्रियः |
विद्वेषणं चार्कपुष्पैर्धुत्तरै रिपुमारणम् ||

Anmerkung: Der Text nennt sowohl gewinnende als auch schädigende Ritualziele.

Vers 28
कोविदारैर्बलावाप्तिः पारिजातैर्जयोच्छ्रयः |
अन्येषामपि पुष्पाणामन्यदन्यत् फलं भवेत् ||

Anmerkung: Die Fußnote bietet jayaśriyaḥ, »Siegesglück«, für jayocchrayaḥ.

Vers 29
फलहोमस्यापि फलं कथयामि वरानने |
श्रीफलैः श्रीफलावाप्तिः क्रमुकैर्भोगसञ्चयः ||

Anmerkung: Der Text spielt mit śrīphala als Fruchtname und »Frucht des Glücks«.

Vers 30
नागरङ्गेण सौन्दर्यं पनसैः कान्तिमान् भवेत् |
वशित्वं नारिकेलेन जम्बीरैः शत्रुसंक्षयः ||

Vers 31
आम्रेण राज्यलाभः स्यात् स्तम्भनं जाम्बवैः फलैः |
रम्भाफलेन देवेशि सर्वसिद्धिरवाप्यते ||

Anmerkung: Stambhana meint hier rituelles Hemmen oder Lähmen, keine Meditationshaltung.

Vers 32
रिपूच्चाटः कपित्थेन बदर्या बलवान् रणे |
क्षीरीफलेन तनयो द्राक्षाभिर्मुक्तिमाप्नुयात् ||

Anmerkung: Die Lesung kṣīrīphala ist im OCR unsicher; keine botanische Bestimmung ergänzt.

Vers 33
उदुम्बरेण धर्माप्तिर्वटेनापत्यपूर्णता |
जातीफलस्य होमेन वशीकुर्याज्जगत्त्रयम् ||

Vers 34
कूष्माण्डैर्ग्रहशान्तिः स्याद्वृद्धिर्धात्रीफलैस्तथा |
बीजपूरेणार्थपूरो मारणं च विभीतकैः ||

Anmerkung: Graha kann hier eine planetarische oder ergreifende störende Macht bezeichnen; der Vers entscheidet dies nicht näher.

Vers 35
मोक्षः स्यादेव रुद्राक्षैर्हरीतक्यामघक्षतिः |
लकुचैर्युवतिप्राप्तिस्तालैरुन्मादयेद्रिपून् ||

Vers 36
मधूकैर्महती लक्ष्मीः करमर्दैर्बलोन्नतिः |
अन्येषां च फलानां हि भूयांसि हि फलानि च ||

Vers 37
महदायुर्यवैर्होमे मुद्गैरन्नप्रपूर्णता |
शालिभिस्तण्डुलैर्वापि सम्पत्तिर्भूयसी भवेत् ||

Anmerkung: Die OCR-Verszahl ist beschädigt; Position zwischen 36 und 38 gesichert.

Vers 38
सर्वसिद्धिस्तिलैर्होमे माषैर्मासेन रिपुक्षयः |
श्यामाकैस्तपसो लाभो नीवारैस्तेज उत्तमम् ||

Vers 39
सर्वाकृष्टिः कोद्रवेण कुल्माषैरामयक्षयः |
सिद्धार्थकैः सर्षपैश्च सर्वसिद्धिः करे स्थिता ||

Anmerkung: Kulmāṣa bezeichnet eine zubereitete Getreide- oder Hülsenfruchtspeise; keine bestimmte Rezeptur ergänzt.

Vers 40
दुग्धेन नृपवश्यत्वं दध्ना नृपसुतास्तथा |
इक्षुभिश्च गुडैर्वापि वशीभूताः स्त्रियोऽखिलाः ||

Anmerkung: Historische fremdbestimmende Ritualverheißungen.

Vers 41
सर्वानेवाज्यहोमेन वशीकुर्यान्न संशयः |
मधुना भोगभूयस्त्वं शर्कराभिर्महोदयः ||

Anmerkung: Der ältere Kamakala-Zeuge ohne Buchstaben,4364–4366, stützt sarvān evājyahomena. Die zusätzliche ungeklärte Lücke vor ājyahoma entfällt; kein zweites Wort für Butter ergänzt.

Vers 42
राज्यावाप्तिः पटुवस्त्रैः कर्पूरैः कीर्तिरुत्तमा |
विद्याधरत्वं देवत्वं सिद्धत्वं मृगनाभिना ||

Anmerkung: Das Attribut paṭu vor vastra ist unsicher; keine bestimmte Textilsorte behauptet.

Vers 43
कुङ्कुमैः रूपशालित्वं चन्दनैर्वाग्मिता भवेत् |
सिद्ध्यष्टकं चागुरुणा जयो रोचनया भवेत् ||

Anmerkung: Kumkuma und Rochana bleiben traditionelle Stoffbezeichnungen ohne hier ungesicherte Materialbestimmung.

Vers 44
मुक्तया शिवसायुज्यं माणिक्येनार्कपूःस्थितिः |
वैदूर्यान्नागलोकाप्तिर्वज्रैर्वह्निपुरे स्थितिः ||

Vers 45
इन्द्रनीलेन मणिना गन्धर्वत्वमवाप्यते |
गोमेदैः किन्नरत्वं च पुष्परागेण यक्षता ||

Anmerkung: Historische Edelsteinnamen ohne moderne mineralogische Gleichsetzung.

Vers 46
गारुत्मतैः प्रवालैश्च तथा मरकतेन च |
सप्तद्वीपेश्वरत्वं हि जायते नात्र संशयः ||

Anmerkung: Garutmata und Marakata werden getrennt entsprechend der Quelle genannt, auch wenn sich ihre traditionellen Steinzuordnungen überschneiden können.

Vers 47
कनकेन भवेत् कान्तिः सुवर्णेन यशो भवेत् |
ताम्रेण भूमिलाभः स्याद्रीत्या हि कलहे जयम् ||

Anmerkung: Kanaka und suvarṇa bezeichnen gewöhnlich beide Gold; die auffällige Doppelung bleibt erhalten. Rīti wird traditionell für eine Kupferlegierung verwendet.

Vers 48
नागेन विषहानित्वं लौहैर्मारणमादिशेत् |
लाक्षारसमयो होमः सर्वापत्तिनिवारणः ||

Anmerkung: Nāga bezeichnet im metallischen Zusammenhang Blei. Die Aussage zur Giftwirkung ist keine medizinische Empfehlung.

Vers 49
कज्जलैरधृष्यत्वं सिन्दूरैर्मोहनं भवेत् |
बिल्वपत्रैर्नागवल्लीदलैर्लक्ष्मीरवाप्यते ||

Vers 50
यावत्यः सिद्धयः सन्ति तावत्यः पायसैर्भवेत् |
अपूपैः शष्कुलीभिश्च लक्ष्मीव्याप्तिरेव च ||

Anmerkung: Die grammatische Inkongruenz der ersten Vershälfte ist nicht stillschweigend als diplomatisch fehlerfreier Text ausgegeben.

Vers 51
कटुत्रयेण शत्रूणामुच्चाटनमुदाहृतम् |
लवणेन भवेद् द्वेषः केशैर्मरणमादिशेत् ||

Anmerkung: Kaṭutraya ist eine traditionelle Dreiergruppe scharfer Stoffe; der Vers selbst zählt ihre Bestandteile nicht auf.

Vers 52
रजस्वलानां नारीणामार्तवेन धनागमः |
रेतसा स्तम्भनं देवि मोहनं स्वमलैरपि ||

Anmerkung: Sachliche Übersetzung historischer Ritualstoffe; svamalaiḥ ist gegenüber der beschädigten OCR normalisiert.

Vers 53
स्वीयेनोद्वर्तनेनैव त्रैलोक्यं वशमानयेत् |
उलूककाकयोः पक्षैर्महद्विद्वेषणं भवेत् ||

Anmerkung: Udvartana bezeichnet eine Körperabreibung; der genaue verwendete Stoff ist nicht näher erklärt.

Vers 54
कटुतैलस्य होमेन वशीकुर्याज्जगत्त्रयम् |
धाना लाजाश्च पक्वान्नमोदनं सर्वकामदम् ||

Vers 55
कृशरान्नैर्मोदकैश्च सर्वसिद्धिर्भवत्यसौ |
कञ्चिद्विशेषं ते वक्ष्ये समिधां देवि तच्छृणु ||

Anmerkung: Krishara ist eine gemischte Getreide- beziehungsweise Hülsenfruchtspeise; keine genaue Rezeptur ergänzt.

Vers 56
पालाश्याः समिधः शुद्धाः प्रशस्ताः सर्वकर्मणि |
महद्धनाप्तिर्बिल्वेन खादिरेण नृपो वशः ||

Vers 57
वाटेन कामिनीप्राप्तिर्विद्याप्तिः पैप्पलेन च |
औदुम्बर्या च समिधा खेचरत्वं प्रजायते ||

Vers 58
सर्वज्ञत्वमपामार्गैरामलक्या महीपता |
धुत्तरेणारिनिधनं मुनिवृक्षैः स्थिरा मतिः ||

Fleischgaben und ihre historischen Verheißungen

Tierarten und Menschenfleisch werden im Zusammenhang des Homa behandelt. Die ausdrückliche Einschränkung gegen Tötung in Vers 79 bleibt neben den anderen Aussagen des Werkes sichtbar.

Vers 59
शाखिभिर्यज्ञियैर्मेध्यैर्भिन्नं भिन्नं फलं भवेत् |
निशामयाथ देवेशि मांसहोमफलं महत् ||

Vers 60
छागमांसेनार्थलाभो विद्या मेषेण लभ्यते |
कृष्णसारस्य मांसेन भवेयुर्वशगा नृपाः ||

Anmerkung: Die Zuordnungen geben historische Ritualverheißungen wieder.

Vers 61
रुरुमांसेन साज्येन कृत्वा होमं वरानने |
सर्वसिद्धिमवाप्नोति देवानामपि दुर्लभाम् ||

Anmerkung: Ruru ist eine traditionelle Hirschbezeichnung; der Name ist in der OCR beschädigt und kontextuell gelesen.

Vers 62
स्तम्भयत्यरिसैन्यानि माहिषं पललं प्रिये |
अतीतानागतज्ञानं वाराहेण च लभ्यते ||

Vers 63
शत्रुवाक्स्तम्भनं कुर्यादार्क्षमांसाहुतिं चरेत् |
कापेयपललेनैव रणेऽधृष्यः प्रजायते ||

Vers 64
खाड्गेनाभेद्यकवचो भूत्वा भ्रमति मेदिनीम् |
गोधामांसस्य होमेन निधिं पश्यति भूतले ||

Anmerkung: Godhā: eine große Echse; keine genauere Tierart festgelegt.

Vers 65
सामान्यमृगमांसेन वायुतुल्यबलो भवेत् |
राङ्कवामिषहोमेन वशे स्युर्नृपयोषितः ||

Anmerkung: Rāṅkava: Fleisch des Raṅku, einer nicht sicher bestimmbaren Wildart; die OCR-Schreibung des Namens ist unsicher.

Vers 66
शल्लकीपललाहुत्या कविः कविसमो भवेत् |
गावयामिषहोमेन दीर्घमायुरवाप्यते ||

Anmerkung: Kavi kann hier eine ausgezeichnete dichterische oder göttliche Gestalt bezeichnen; keine ungesicherte Identifikation. Gavaya bleibt eine traditionelle Wildrindbezeichnung.

Vers 67
गोमांसं मधुनालोड्य वामहस्तेन होमयेत् |
अपि देवा वशं यान्ति किं पुनः क्षुद्रमानुषाः ||

Vers 68
शाशेनादृश्यतां गच्छेत् कच्छपेनाप्नुयाद्धनम् |
नाक्रमांसस्य होमेन विषं न लगति क्वचित् ||

Anmerkung: Nakra: ein krokodilartiges Wassertier. Die Giftverheißung ist keine medizinische Aussage.

Vers 69
नाकुलं पललं हुत्वा वाक्सिद्धिर्भवति क्षणात् |
मार्जारमांसहोमेन कुबेरसदृशो भवेत् ||

Vers 70
सिंहमांसस्य होमेन साक्षाद्विद्याधरो भवेत् |
राज्यावाप्तिर्व्याघ्रमांसहोमेन भवति ध्रुवम् ||

Vers 71
तुरगामिषहोमेन सर्वपृथ्वीपतिर्भवेत् |
दुःस्वप्नहानिरौष्ट्रेण हस्तिमांसैर्महीपतिः ||

Vers 72
गोमायुमांसहोमेन धनदेन समो भवेत् |
विवादे जयलाभः स्याद्राज्यलाभोऽपि जायते ||

Vers 73
स्तम्भयत्यरिसैन्यं च स्त्रीणां प्रियतमो भवेत् |
अपि सर्वे महीपालास्तस्य दासा न संशयः ||

Vers 74
महामांसस्य होमेन किं तद् यन्न फलं भवेत् |
गुरुणा सदृशी विद्या कुबेरादधिकं धनम् ||

Anmerkung: Mahāmāṃsa, »großes Fleisch«, meint hier Menschenfleisch, wie die folgende Einschränkung zeigt. Guru kann hier der göttliche Lehrer Brihaspati sein; keine sichere Gleichsetzung behauptet.

Vers 75
ब्रह्मणोऽप्यधिकं दीर्घमायुरस्य तु निश्चितम् |
ऐश्वर्ये शक्रसदृशः कान्त्या चन्द्र इवापरः ||

Anmerkung: Die erste Silbengruppe der zweiten Hälfte ist beschädigt; aiśvarye ist eine kontextuelle Lesung.

Vers 76
तेजसा रवितुल्योऽयं दुःस्पृश्योऽप्यग्निना सह |
क्रोधे यमेन सदृशः सर्वसिद्ध्याकरः भवेत् ||

Vers 77
वचसा बहुना किं स्यादेतदेवावधारय |
स देवीपुत्र एव स्यात् सिद्धादीनां तु का कथा ||

Vers 78
किन्तु न स्याद् द्विजातीनामेष धर्मो वरानने |
नृपस्य वाथ शूद्रस्य भवेत्तत्रापि पाक्षिकः ||

Anmerkung: Historische soziale Einschränkung; pākṣika wird als bedingt beziehungsweise nur fallweise zulässig verstanden.

Vers 79
न तद्वधाद् भवेन्मांसं वधो वै घोरपापकृत् |
घोरपापान्न सिद्धिः स्यादिति बुद्ध्या समाचरेत् ||

Anmerkung: Diese ausdrückliche Einschränkung steht hier im Text und wird nicht mit anderslautenden Opferpassagen des Werkes harmonisiert.

Vers 80
इदानीं पक्षिपललहोमजन्यं फलं शृणु |
वार्ध्रीणसामिषाहुत्या जायते धर्मभाजनम् ||

Anmerkung: Der Vogelname vārdhrīṇasa ist im OCR beschädigt und nicht zoologisch sicher bestimmt.

Vers 81
कपोतमांसहोमेन रम्यां कन्यां लभेत वै |
भारद्वाजेन मांसेन मृतं सञ्जीवयेदसौ ||

Anmerkung: Traditionelle Vogelnamen; Bharadvaja bezeichnet hier einen Vogel, nicht den gleichnamigen Weisen.

Vers 82
पारावतक्रव्यहोमात् कामिनीनां प्रियो भवेत् |
कौयष्टिकस्य मांसेन खेचरीसिद्धिभाग्भवेत् ||

Anmerkung: Die Vogelarten werden nicht durch unsichere moderne Artbestimmungen ersetzt.

Vers 83
महद्दरं जनयति उलूकपललाहुतिः |
साधको मद्गुहोमेन कामरूपः क्षणाद्भवेत् ||

Anmerkung: Dara, »Furcht«, ist die hier angenommene Lesung; Madgu bleibt eine traditionelle Wasservogelbezeichnung.

Vers 84
जङ्गमाजङ्गमं सर्वमाकर्षेच्छ्येनहोमतः |
शातपत्तामिषैर्हुत्वा राजानं वशमानयेत् ||

Anmerkung: Shyena bezeichnet einen Greifvogel; der zweite Vogelname ist unsicher gelesen.

Vers 85
अदृश्यः स्यात् खञ्जरीटैर्देवतासुररक्षसाम् |
धनावाप्तिः सुतावाप्तिर्वार्त्तिकेन न संशयः ||

Vers 86
चाषेन देवलोकादिगमनं विदधाति वै |
कारण्डवस्य मांसेन भवेज्जातिस्मरो नरः ||

Vers 87
उच्चाटनं मारणं च विद्वेषः काकमांसतः |
हारीतमांसहोमेन पर्वतानुद्धरेदपि ||

Vers 88
कुररक्रव्यहोमेन मूकानपि च वादयेत् |
लावमांसस्य होमेन तेजस्वी चाग्निमान् भवेत् ||

Anmerkung: Agnimān, »Feuer besitzend«, bleibt in seiner hier nicht näher erläuterten Bedeutung erhalten.

Vers 89
पिकक्रव्याहुतिः कुर्यात् साधकं किन्नरेश्वरम् |
धत्ते सत्यं परपुरप्रवेशं टिट्टिभाहुतिः ||

Anmerkung: Parapurapraveśa, wörtlich »Eintreten in eine fremde Stadt«, wird im Siddhi-Zusammenhang als Eintritt in einen fremden Körper verstanden; dies ist eine kontextuelle Deutung.

Vers 90
कुक्कुटक्रव्यहोमोऽयं सद्यो लक्ष्मीफलप्रदः |
साधकस्याथ तनुते चकोरश्चिरजीविताम् ||

Vers 91
कान्ताप्रियत्वं सौन्दर्यं क्रियते चटकाहुतिः |
सारसो योगसिद्धिं च वितनोति वरानने ||

Anmerkung: Der ältere Zeuge ohne Buchstaben,4499–4500, liest kriyate statt einer verdoppelten Verbfolge. Die grammatisch auffällige Kasusfügung bleibt im Sanskrit erhalten. Chataka mit kurzem a bleibt von cātaka in94 unterschieden.

Vers 92
कालिङ्गस्तनुते होम आरोग्यमपराजयम् |
चक्रवाकेन बन्धूनां सर्वेषामीश्वरो भवेत् ||

Vers 93
कारटेन तु होमेन धनायुःकवितां लभेत् |
हांसेन मोक्षमाप्नोति दात्यूहैरतिबुद्धिताम् ||

Anmerkung: Karata ist eine unsichere Vogelbezeichnung der Quelle.

Vers 94
तित्तिरैश्चिरजीवित्वं चातकैर्मोहनं तथा |
मायूरमांसहोमेन विमानाधिपतिर्भवेत् ||

Vers 95
गार्ध्रेण खड्गसिद्धिः स्याद्बकैः सौभाग्यसौख्यभाक् |
चिलेन धातुसिद्धिः स्यात् क्रौञ्चैस्तरति दुर्गतिम् ||

Anmerkung: Dhātusiddhi ist hier wahrscheinlich alchemistische Metallvervollkommnung; der Vers erläutert sie nicht näher.

Vers 96
यावत्यः सिद्धयः सन्ति त्रिलोक्यां वरवर्णिनि |
तावतीर्लभते सद्यो होमं कीरामिषैश्चरन् ||

Mischungen, Mengen und Feuergruben

Der Abschnitt nennt Maße und Formen nach dem jeweiligen Ritualzweck, bevor er zur Yoga-Lehre übergeht.

Vers 97
आज्येन वापि मधुना दध्ना वा पयसाथ वा |
आमिक्षयेक्षुदण्डेन तिलैः शर्करयापि वा ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 98. Amiksha ist ein traditionelles Milchprodukt; keine genaue Rezeptur ergänzt.

Vers 98
मिश्रितैराहुतिर्ग्राह्या केवला न कदाचन |
प्रसृतिर्मुख्यपक्षः स्यान्मध्यमोऽर्धमितो भवेत् ||

Anmerkung: Prasṛti ist ein traditionelles Hohlmaß; eine exakte moderne Umrechnung ist hier nicht gesichert.

Vers 99
होमकर्मणि चैवात्र त्रिपर्वप्रमितोऽधमः |
चतुरस्रं भवेत् कुण्डं शान्तिपुष्ट्यादिकर्मणि ||

Anmerkung: Die Maßlesung triparvapramita ist im OCR beschädigt; die Quellenfußnote stützt pramita. Keine technische Ausführung ergänzt.

Vers 100
मारणोच्चाटने द्वेषवशीकारे त्रिकोणकम् |
स्तम्भने मोहने वापि वर्तुलं कुण्डमाचरेत् ||

Anmerkung: Historische Ritualzuordnungen, keine heutige Praxisanleitung.

Vers 101
भुक्तिमुक्त्येकसिद्ध्यर्थं दीर्घं कुण्डं समाचरेत् |
यथा यत्समये प्रोक्तं तत्र कुर्यात्तथाविधिम् ||

Anmerkung: Samaya kann hier die verbindliche Überlieferungsordnung oder den jeweiligen Anlass bezeichnen; die Übersetzung legt keine ungesicherte Datierung fest.

Yoga, Nadis und Lebenshauch

Die subtile Körperlehre beschreibt Kanäle und Vayus. Zahlen und Ortsangaben werden quellentreu bewahrt, auch wo sie nicht ohne Weiteres zusammenpassen.

Vers 102
एष ते कथितो देवि होमक्रमविधिर्मया |
अथ योगविधिं मत्तः शृणु सावहिता सती ||

Anmerkung: Übergang vom Feueropfer zum Yoga.

Vers 103
जपहोमार्चनध्यानप्रयोगाश्चैकतः स्थिताः |
एकतो वायुरोधेन देहषट्चक्रभेदनम् ||

Anmerkung: Das Schlusswort der ersten Hälfte ist in der OCR beschädigt; sthitāḥ ist eine kontextuelle Lesung.

Vers 104
सदाशिवेन यः प्रोक्तः क्रमो योगविधेर्मम |
तस्मिन् कृते किमेभिर्वा प्रयोगैः साधनैरपि ||

Anmerkung: Die Aussage gehört zur internen Gewichtung des Textes; kein pauschales Urteil über alle Yogawege ergänzt.

Vers 105
यो योगेन तनूमेतां साधयेद्विधिवत् […] |
परार्धशतजीवी स एवमाह सदाशिवः ||

Anmerkung: Fragment: Anfangsschluss nach vidhivat bleibt beschädigt. Der ältere Kamakala-Zeuge ohne Buchstaben,4534–4535, erlaubt die zusätzliche Lesung parārdhaśatajīvī. Parardha ist eine außerordentlich große traditionelle Zahl; die Verheißung wird nicht in eine scheinbar gesicherte moderne Lebensdauer umgerechnet.

Vers 106
तत्रादौ देहसंस्थानमाकर्णय वरानने |
द्वे सहस्रे तु नाडीनां वसतो देहपञ्जरे ||

Anmerkung: Die Zahl folgt der lesbaren Quelle und wird nicht an die abweichende Zahl in Vers 136 angepasst. Nadi meint hier einen Kanal der subtilen Körperlehre.

Vers 107
कीकसानि च तिष्ठन्ति द्वात्रिंशदिति निश्चयः |
वायवो दश तिष्ठन्ति पञ्च तेषु महत्तराः ||

Anmerkung: Historische Körperlehre, keine anatomische Bestandsaufnahme. Kīkasa bezeichnet Knochen; eine speziellere Zuordnung wäre ungesichert.

Vers 108
सूर्याचन्द्रमसोः स्थानं देहमध्ये व्यवस्थितम् |
आकाशभूमिसलिलवह्नीनां तत्र संस्थितिः ||

Vers 109
वायुस्तु सर्वदेहेषु चलत्येव प्रतिक्षणम् |
यस्मात् प्रयात्यणुर्भूत्वा तस्मात् प्राण इतीर्यते ||

Anmerkung: Traditionelle Worterklärung des Textes, keine sprachhistorische Etymologie.

Vers 110
अग्निस्थानं यदेतस्मिंस्तज्जाम्बूनदसन्निभम् |
त्रिकोणाकारतो ज्ञेयमितरेषां तु मण्डलम् ||

Anmerkung: Die genaue Geometrie der übrigen Elemente wird hier nicht weiter ausgeführt.

Vers 111
त्रिकोणमग्निस्थानं यद्देहमध्यं तदुच्यते |
यद्यत्र तिष्ठति तनौ त्वं तदादौ निबोध मे ||

Vers 112
अधो मेढ्राद् द्व्यङ्गुलं तत्तावदेव गुदोपरि |
एकाङ्गुलप्रमाणं तद्देहमध्यं प्रकीर्तितम् ||

Anmerkung: Die Maßangabe dvy-aṅgula ist aus beschädigter OCR normalisiert; als traditionelle Ortsbeschreibung, nicht als moderne Anatomie, wiedergegeben.

Vers 113
देहमध्यादूर्ध्वमस्ति कन्दं देवि नवाङ्गुलम् |
चतुरङ्गुलमुच्छायमायामं तावदेव च ||

Anmerkung: Kanda: der knollenförmig gedachte Ursprung der Nadis.

Vers 114
आकारेणाण्डसदृशं त्वगस्थिपरिवेष्टितम् |
तत्र संचरति प्राणः स्वे स्थाने परमोपरि ||

Anmerkung: Die Schlusswendung paramopari ist ungewöhnlich und lokal unsicher; keine genauere Körperstelle ergänzt.

Vers 115
तस्योपरिष्टाद्विज्ञेयं कुण्डलीस्थानमुत्तमम् |
कृत्स्नो योगविधिस्तत्र सिद्धिश्चापि प्रतिष्ठिता ||

Anmerkung: Kundali ist hier eine Namensform von Kundalini.

Vers 116
कन्दमध्ये स्थितास्तत्र मुख्या नाड्यश्चतुर्दश |
एकैकस्यां द्विचत्वारिंशच्छतं परिनिष्ठिताः ||

Anmerkung: Die auffällige Zahlenangabe bleibt erhalten; sie wird nicht rechnerisch mit Vers 106 oder 136 harmonisiert.

Vers 117
तिस्रस्तास्वपि मुख्याः स्युः सुषुम्णेडाथ पिङ्गला |
पयस्विनीसरस्वत्यौ वारणा च कुहूस्तथा ||

Anmerkung: Die Liste wird in Vers 118 abgeschlossen. Vāraṇā folgt der hier lesbaren Form der Quelle.

Vers 118
गान्धारी शङ्खिनी पूषा हस्तिजिह्वाप्यलम्बुषा |
विश्वोदरा यशस्विन्यौ मुख्या ह्येताश्चतुर्दश ||

Vers 119
मोक्षमार्गः सुषुम्णा सा ब्रह्मरन्ध्रे प्रतिष्ठिता |
तस्या वामे इडा ज्ञेया चन्द्रसञ्चारसञ्चिता ||

Anmerkung: Brahmarandhra: die in dieser Yoga-Lehre gedachte Öffnung am Scheitel.

Vers 120
दक्षिणे पिङ्गला नाडी रविसञ्चारशोभिता |
सरस्वती कुहूश्चैव सुषुम्णापार्श्वयोः स्थिते ||

Anmerkung: Die dualische Endung sthite ist grammatisch normalisiert gegenüber dem OCR sthitā.

Vers 121
गान्धारी हस्तिजिह्वा च इडायाः पृष्ठपार्श्वयोः |
पूषा पयस्विनी चैव पिङ्गलापृष्ठपार्श्वयोः ||

Vers 122
कुहोश्च हस्तिजिह्वाया मध्ये विश्वोदरा स्थिता |
पयस्विनीकुहोर्मध्ये वारणा च प्रकीर्तिता ||

Vers 123
पूषायाश्च सरस्वत्याः स्थिता मध्ये यशस्विनी |
गान्धार्याश्च सरस्वत्याः शङ्खिनी मध्यसंस्थिता ||

Vers 124
अलम्बुषा च देवेशि कन्दमध्यादधः स्थिता |
पूर्वभागे सुषुम्णाया मेढ्रान्तं च कुहूः स्थिता ||

Vers 125
अधश्चोर्ध्वं च विज्ञेया वारणा सर्वगामिनी |
पयस्विनी च याम्यस्य पादाङ्गुष्ठान्तमिष्यते ||

Anmerkung: Yāmya wird hier im Körperkontext als rechte Seite verstanden.

Vers 126
पिङ्गला चोर्ध्वगा याम्ये नासान्तं विद्धि पार्वति |
याम्ये पूषा च नेत्रान्तं पिङ्गलायास्तु पृष्ठतः ||

Vers 127
यशस्विनी नाडिका च याम्यकर्णान्तमिष्यते |
सरस्वती तथा चोर्ध्वमाजिह्वायां प्रतिष्ठिता ||

Anmerkung: Die Verbindung ājihvāyām ist in der OCR beschädigt; die Endstelle Zunge ist klar.

Unnummerierter Text
इडा च सव्यनासान्ता सव्यभागव्यवस्थिता ।

Anmerkung: Zusätzlicher Halbvers aus der Variantenfußnote der Datei e, dort einem Parallelzeugen zugeschrieben und vor 7.128 eingeordnet. Kein stillschweigender Bestandteil der Hauptfassung und keine eigene Versnummer.

Vers 128
आसव्यकर्णाद्देवेशि शङ्खिनी चोर्ध्वगा मता |
गान्धारी सव्यनेत्रान्तमिडायाः पृष्ठतः स्थिता ||

Vers 129
हस्तिजिह्वा तथा सव्यं पादाङ्गुष्ठान्तमिष्यते |
विश्वोदरा च या नाडी सव्ये सव्ये गता स्मृता ||

Anmerkung: Die Quelle wiederholt savye; die genaue Verteilung der Vishvodara bleibt deshalb unsicher. Nicht stillschweigend zu »beiderseits« korrigiert.

Vers 130
अलम्बुषा महाभागा पादमूलादधोगता |
प्राणोऽपानः समानश्च उदानो व्यान एव च ||

Anmerkung: Die Ortsangabe pādamūla ist auffällig und bleibt als Quellenlesung erhalten. Beginn der Vayu-Liste, fortgesetzt in Vers 131.

Vers 131
नागः कूर्मः कृकरश्च देवदत्तो धनञ्जयः |
एते नाडीषु सर्वासु चरन्ति दश वायवः ||

Anmerkung: Vayu meint hier eine Funktion des Lebenshauchs.

Vers 132
एतेषु वायवः पञ्च मुख्याः पूर्वोदिताः प्रिये |
तेषु मुख्यतमः प्राणः कन्दस्याधः प्रतिष्ठितः ||

Anmerkung: Die Quelle nennt anschließend weitere Aufenthaltsorte Pranas.

Vers 133
मुखनासिकयोर्मध्ये हृदये नाभिमण्डले |
कन्दमध्येऽपि च प्राणः स्वयमेवावतिष्ठते ||

Vers 134
अपानो मेढ्रपाय्वोश्च ऊरुवङ्क्षणजानुषु |
जङ्घोदरे च कट्यां च नाभिमूले च तिष्ठति ||

Anmerkung: Die Verbindung jaṅghodara ist als Unterschenkel und Bauch verstanden; eine alternative engere Körperregion wird nicht ergänzt.

Vers 135
व्यानः श्रोत्राक्षिमध्ये च हृत्कट्यां गुल्फयोरपि |
समानः सर्वदेहेषु सर्वव्यापी प्रतिष्ठितः ||

Vers 136
भुक्तं सर्वरसं गात्रे व्यापयन् वह्निना सह |
द्विसप्ततिसहस्रेषु नाडीमध्येषु सञ्चरन् ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 137. Die Zahl wird unverändert neben den anderen Nadi-Zahlen des Kapitels bewahrt.

Vers 137
समानो वायुरेवैकः स्थितो व्याप्य कलेवरम् |
नागादिवायवः पञ्च त्वगस्थ्यादिषु संस्थिताः ||

Vers 138
निःश्वासोच्छ्वासकादिश्च प्राणकर्मेतीष्यते |
अपानवायोः कर्मैतद्विण्मूत्रादिविसर्जनम् ||

Vers 139
प्राणोपादानचेष्टादि व्यानकर्मेति कीर्तितम् |
उदानकर्म तत्प्रोक्तं देहस्योन्नमनादिकम् ||

Anmerkung: Die Verbindung prāṇopādāna ist ungewöhnlich; wörtlich wiedergegeben, ohne eine moderne physiologische Funktion zu ergänzen.

Vers 140
शोषणादि समानस्य शरीरे कर्म कीर्त्यते |
क्षेपणादिगुणो यश्च नागकर्मेति कीर्तितम् ||

Anmerkung: Śoṣaṇa ist die lesbare Quellenform; nicht stillschweigend an andere Prana-Lehren angepasst.

Vers 141
निमीलनादि कूर्मस्य क्षुत्तृष्णा कृकरस्य च |
देवदत्तस्य देवेशि निद्रा तन्द्रेति कीर्तितम् ||

Anmerkung: Kṣut ist hier im Paar mit Durst als Hunger verstanden; andere Vayu-Zuordnungen werden nicht eingemischt.

Vers 142
धनञ्जयस्य शोषादि सर्वकर्म प्रकीर्तितम् |
ज्ञात्वैवं नाडिकास्थानं वायुयानं च यत्नतः ||

Anmerkung: Die Wiederholung von śoṣa bleibt erhalten. Fortsetzung in Vers 143.

Rückzug, Kundalini und die gestaltlose Göttin

Nach Reinigung und Vorbereitung führt der Text in eine Meditation über Licht, Bewusstsein und gestaltlose Gegenwart. Beschädigte Lautanordnungen werden nicht rekonstruiert.

Vers 143
नाडीनां शोधनं कुर्याद्यथाविधि पुरःसरः |
ततस्तपोवनं गत्वा फलमूलोदकान्वितम् ||

Anmerkung: Die Lesung puraḥsaraḥ ist grammatisch auffällig, aber der Sinn der vorgeschriebenen Nadi-Reinigung ist klar.

Vers 144
तत्र रम्ये शुचौ देशे नद्यां देवालयेऽपि वा |
सुशोभनं स्थलं कृत्वा सर्वरक्षासमन्वितम् ||

Vers 145
त्रिकालस्नानसंयुक्तः शुचिर्भूत्वा समाहितः |
मन्त्रन्यासिन्यस्ततनुः सितभस्मधरः सदा ||

Anmerkung: Die Mantra-Nyasa-Verbindung ist in der OCR beschädigt; hier behutsam normalisiert.

Vers 146
समस्थलोपरि कुशान् समास्तीर्याथ वाजिनम् |
विनायकं सुसंपूज्य कुशपुष्पोदकादिभिः ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 147; ajina bezeichnet ein Tierfell, nicht eine moderne Yogamatte.

Vers 147
गुरून् देवीं नमस्कृत्य तत्र चाबध्य चासनम् |
उदङ्मुखः प्राङ्मुखो वा पवित्रासनसङ्गतः ||

Vers 148
समग्रीवशिरःकायः संवृतास्यः सुनिश्चलः |
सुषुम्णावर्त्मना वायुं कुण्डलिन्यां धमेत् क्षणम् ||

Anmerkung: Historische Yoga-Vorschrift; keine individuelle Anleitung zur Atemretention.

Vers 149
गच्छत्यभिव्यक्तिमिदं नादब्रह्म सनातनम् |
तन्नादं पिङ्गलामार्गे समानीय हृदम्बुजे ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 150; die beschädigte Herzlotus-Lesung ist kontextuell normalisiert.

Vers 150
इडया पूरयेत्तावद्यावद्वर्णात्मकं भवेत् |
भूमेरुपरि धातारं रत्या बिन्दुसमन्वितम् ||

Anmerkung: Beginn einer verschlüsselten Laut- beziehungsweise Visualisierungsanordnung. Die tatsächlichen Silben sind nicht sicher bestimmt; keine vollständige Formel rekonstruiert.

Vers 151
[…] एकीकृत्य तु तत्सर्वमाकर्षेद्धस्तिजिह्वया ||

Anmerkung: Fragment: Die erste Hälfte enthält eine beschädigte Anordnung innerhalb einer Scheibe beziehungsweise Einfassung und ein ungesichertes Silbenzeichen. Keine scheinbar sichere Rekonstruktion.

Vers 152
विश्वोदरालम्बुषाभ्यां ब्रह्मरन्ध्रे निवेशयेत् |
निवेश्य तां तत्र देवीं निराकारां विचिन्तयेत् ||

Vers 153
एकां ज्योतिर्मयीं शुक्लां सर्वगां व्योमरूपिणीम् |
अत्यन्तनिर्मलां शुद्धामादिमध्यान्तवर्जिताम् ||

Anmerkung: Teil einer zusammenhängenden Meditation über die gestaltlose Göttin.

Vers 154
अतिसूक्ष्मामनाकाशामस्पृश्यां तामचाक्षुषीम् |
कूटस्थामप्यदृश्यां तां सच्चिदानन्दविग्रहाम् ||

Anmerkung: Anākāśa heißt wörtlich »nicht Raum«; »nicht räumlich begrenzt« ist eine sinngemäße Deutung im Kontext. Die Spannung zu vyomarūpiṇī in 153 bleibt erkennbar.

Vers 155
अगन्धामरसां स्वच्छामप्रमेयामनूपमाम् |
आनन्दामजरां नित्यां सदसत्सर्वकारिणीम् ||

Anmerkung: Aprameyā, »unermesslich«, ist aus beschädigter OCR kontextuell gelesen.

Vers 156
सर्वाधारां जगद्रूपाममृत्युं चाव्ययामजाम् |
अनवस्थामप्रतर्क्यां बहिःस्थां सर्वतोमुखीम् ||

Anmerkung: Bahiḥsthā ist eine unsichere Lesung der beschädigten Quelle; keine weitere Ortsangabe ergänzt.

Vers 157
सर्वदृक् सर्वतःपादां सर्वस्पृक् सर्वतःशिराम् |
निरञ्जनीं निर्विकारां शुद्धचैतन्यरूपिणीम् ||

Anmerkung: Die ersten Kompositionsformen sind grammatisch unregelmäßig überliefert; ihre Bedeutung ist hinreichend klar.

Vers 158
नादोपाहृतबीजेन ध्यायंस्तत्र यजेदिमाम् |
कुलाकुलसमुद्भूताममृतानन्दसञ्चयाम् ||

Anmerkung: Kula und Akula bleiben als Begriffe der tantrischen Lehre erhalten; der Vers selbst entfaltet ihre Bedeutung nicht.

Vers 159
सूर्यकोटिसमां शुभ्रां नादबीजतया स्थिताम् |
षट्चक्रभेदेन यजेद्योगे कुण्डलिनीहृदोः ||

Anmerkung: Die abschließende Verbindung kuṇḍalinīhṛdoḥ ist auffällig; »Vereinigung von Kundalini und Herz« ist eine vorsichtige wörtliche Deutung, keine gesicherte Rekonstruktion eines anderen Begriffs.

Vers 160
आधारपद्ममध्येऽन्तर्द्विपत्रे त्रिदलेऽपि च |
स्वाधिष्ठाने षोडशारे पीठे च मणिपूरके ||

Anmerkung: Die Folge und Zuordnung der Chakra-Bezeichnungen ist in dieser Quelle auffällig. Sie wird nicht an ein geläufigeres Chakra-System angepasst; der Satz setzt sich fort.

Vers 161
द्वादशे च विशुद्धेऽपि तत्राप्यष्टदले तथा |
हृदये दशपत्रे तु द्वादशार्धे चतुर्दले ||

Anmerkung: Die Aufzählung ist lesbar, ihre genaue anatomisch-rituelle Zuordnung jedoch nicht zuverlässig erschließbar. Keine Umordnung zu einem geläufigen Chakrasystem.

Vers 162
कण्ठे भाले यजेद्देवीं जिह्वया नादमुच्चरन् |
गच्छन्तीं ब्रह्ममार्गेण सूक्ष्मषट्चक्रभेदिनीम् ||

Vers 163
प्रच्योतदमृतं दिव्यं क्षीरधारोपमं द्रवम् |
पीत्वा सदाशिवेनैव सामरस्यपदं गताम् ||

Anmerkung: Pracyotat ist als Quellenlesung bewahrt; das Wort für das Fließen ist im OCR beschädigt. Samarasa bedeutet wörtlich »gleicher Geschmack«.

Vers 164
यजेद्ध्यायेन्नमस्कुर्याद्यद्यदिच्छेदनन्यधीः |
सामरस्यपदं प्राप्तां यः क्षणं चिन्तयेत्सुधीः ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 165.

Vers 165
राजसूयाश्वमेधानां तेनेष्टा यज्ञकोटयः |
काष्ठां कलां क्षणं व्याप्य यः स्थितस्तत्र साधकः ||

Anmerkung: Traditionelle kleine Zeiteinheiten, hier ohne Umrechnung. Die Opfergleichsetzung ist eine religiöse Wertung des Textes.

Vers 166
वाजपेयः पुण्डरीको विश्वजित्तेन वै कृतः |
पुनस्तेनैव मार्गेण नयेत्कुण्डलिनीमधः ||

Anmerkung: Die drei Namen bezeichnen Opferhandlungen.

Vers 167
पश्यन्त्यापरया तत्र वैखर्या वर्त्मनापि च |
संयोज्य लम्बिकामार्गात्तालुमूलादधो नयेत् ||

Anmerkung: Die Trennung paśyantyā parayā ist unsicher; die Quelle könnte auch eine andere Verbindung voraussetzen. Die genannten Begriffe gehören zur Lehre von den Sprachstufen. Lambika bezeichnet das Gaumenzäpfchen beziehungsweise den entsprechenden subtilen Bereich.

Vers 168
जिह्वयाकृष्य तां विद्यां हृदब्जे विनिवेशयेत् |
मूलाद्ब्रह्मरन्ध्रान्तमेकीभूतं विचिन्तयेत् ||

Anmerkung: Die Vidya wird hier personifiziert; keine rein körperliche Übung aus dieser knappen Formel abgeleitet.

Vers 169
हृदब्जादपि निष्कास्य तथा नाडीपथादपि |
प्रदीपकलिकाकारां कन्द एव निवेशयेत् ||

Anmerkung: Die Lesung nāḍīpatha ist gegenüber der beschädigten OCR normalisiert.

Befreiung und die Grenze des Siddhi-Strebens

Auf Vollendungsverheißungen folgt die ausdrückliche Warnung, außergewöhnliche Kräfte könnten vom Ziel der Befreiung ablenken.

Vers 170
एतदभ्यासयोगेन यत्फलं तच्छृणुष्व मे |
न क्षुत्पिपासा न जरा न मृत्युर्नामयादि च ||

Anmerkung: Religiöse Vollendungsverheißung; keine physiologische oder medizinische Zusage.

Vers 171
पुरीषमूत्रे नैव […] निद्रा तन्द्रा भवेन्न च |
यावान् दोषः शरीरस्य तेषु कोऽपि न जायते ||

Anmerkung: Die Verbalform nach naiva ist beschädigt; die Verneinung der Körperfunktionen ist verständlich. Historische Behauptung, keine heutige Gesundheitslehre.

Vers 172
अतीतानागतं वेत्ति वाक्सिद्धिरपि जायते |
सरस्वती तस्य मुखे स्वयमेत्य वसेत्सदा ||

Anmerkung: Vaksiddhi: Vollendung oder Wirkmacht der Rede.

Vers 173
परार्धजीवी च भवेत् कामरूपी भवत्यपि |
देवानाकर्षयेच्चापि खेचरो जायते तथा ||

Anmerkung: Parārdha bezeichnet eine außerordentlich große traditionelle Zahl beziehungsweise Zeitspanne; keine ungesicherte moderne Jahreszahl berechnet.

Vers 174
वर्णितुं शक्यते नास्य महिमा वर्षकोटिभिः |
साक्षात्स रुद्रो भवति पाञ्चभौतिकदेहभृत् ||

Vers 175
प्राप्नोति मोक्षमेवासौ षण्मासाभ्यन्तरे नरः |
मोक्षैकसाधकस्यास्य विधेरन्यास्तु सिद्धयः ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 176. Die Zeitangabe ist eine Verheißung der Quelle.

Vers 176
केवलं विघ्नकारिण्य इत्येतद्विद्धि पार्वति |
मूढास्तु केवलं सिद्धीरभिकाङ्क्षन्ति नित्यशः ||

Vers 177
मोक्षार्थमेव यतते धीरः संसारसागरे |
नाड्यश्चतुर्दश प्रोक्ताः पूर्वं मुख्यतमा हि याः ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 178.

Vers 178
तासु वायुनिरोधेन भूयस्यः स्युर्हि सिद्धयः |
तेषां प्रकारा नाख्याता विस्तरत्वान्मया प्रिये ||

Vers 179
केवलं सिद्धिहेतुत्वं तेषां नात्रोपयोगिता |
विधिमेनं विधातुं यो न समर्थो विमूढधीः ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 180.

Bildhafte Meditation und Wege der Verehrung

Die Göttin wird im Herzlotus in ihrer furchtbaren Gestalt meditiert. Das Kapitel endet mit verschiedenen Verehrungswegen und der Bedeutung der inneren Ausrichtung.

Vers 180
स चिन्तयेत्तु साकारां तां देवीं हृदयाम्बुजे |
ध्यानं सम्प्रति वक्ष्यामि शृणु देवि समाहिता ||

Vers 181
ध्यानमेव हि जन्तूनां कारणं सौख्यमोक्षयोः |
हृत्पद्माष्टदलोपेते कन्दमूलसमुत्थिते ||

Anmerkung: Beginn der bildhaften Meditation; der Satz läuft weiter.

Vers 182
द्वादशाङ्गुलनालेऽस्मिंश्चतुरङ्गुलमुच्छ्रिते |
प्राणायामैर्विकसिते केशरान्वितकर्णिके ||

Anmerkung: Die Maße folgen der Quelle ohne moderne anatomische Gleichsetzung.

Vers 183
हृत्सरोरुहमध्येऽस्मिन् प्रकृत्यात्मिककर्णिके |
अष्टैश्वर्यदलोपेते विद्याकेशरसंयुते ||

Anmerkung: Prakriti: die schöpferische Natur; Vidyas: heilige Wissens- beziehungsweise Mantrakräfte.

Vers 184
ज्ञाननाले महाकन्दे प्राणायामप्रबोधिते |
विश्वार्चिषं महावह्निं वमन्तीं सर्वतोमुखीम् ||

Anmerkung: Der Anfang jñānanāla ist beschädigt und kontextuell gelesen. »Dort soll man sie betrachten« ergänzt im Deutschen den übergeordneten Meditationsauftrag, keine zusätzliche Sanskritpassage.

Vers 185
भयङ्करीं जगद्योनिं ललज्जिह्वाकरालिनीम् |
भासयन्तीं स्वकं देहमापादतलमस्तकम् ||

Vers 186
प्रेतभूतपिशाचादिडाकिनीयोगिनीगणैः |
भैरवाद्यैः परिवृतां श्मशानतलवासिनीम् ||

Vers 187
ज्वलत्करालज्वलनचितामध्यकृतस्थितिम् |
शवोपरि समारूढां विमुक्तचिकुरोच्चयाम् ||

Anmerkung: Śava, »Leichnam«, ist aus beschädigter OCR kontextuell gelesen.

Vers 188
निष्क्रान्तरसनाकम्पप्रकम्पितजगत्त्रयाम् |
दन्तमण्डलनिर्गच्छच्चारुचन्द्रिकया तया ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 189.

Vers 189
द्योतयन्तीं जगत्सर्वं चन्द्रमण्डलवत्सदा |
तुङ्गपीवरवक्षोजभरनम्रकलेवराम् ||

Anmerkung: Ikonographische Beschreibung der Göttin; keine Altersangabe.

Vers 190
प्रत्यालीढपदां देवीमट्टहासभयप्रदाम् |
पार्श्वस्थिताभ्यां फणिभ्यामतीव विकरालिनीम् ||

Anmerkung: Die Lesung phaṇibhyām, »durch zwei Schlangen«, ist in der OCR unsicher; keine vermeintlich sichere Tieridentifikation. Pratyalidha bezeichnet eine breit ausgreifende Standhaltung.

Vers 191
नृमुण्डमालासन्दोहकृतमालावगुण्ठिनीम् |
सद्यश्छिन्ननृमुण्डाभ्यां कुण्डलद्वयशोभिनीम् ||

Anmerkung: Die erste Hälfte ist im OCR beschädigt; die Girlandenbeschreibung ist kontextuell normalisiert, nicht diplomatisch gesichert.

Vers 192
कठोरपीवरानीलदोःषोडशविराजिताम् |
नरान्त्रस्नायुबद्धोग्रपट्टपरिच्छदाम् ||

Anmerkung: Die zweite Hälfte ist beschädigt; der Sinn der Körperstoff- und Gürtelbeschreibung ist erkennbar, die genaue Kompositumform bleibt eine unsichere Lesung.

Vers 193
दिगम्बरां खर्वतनुं हसन्तीं कामलालसाम् |
संवर्तकालज्वलनदुर्निरीक्ष्यतनुप्रभाम् ||

Vers 194
कल्पान्तकोपमार्तण्डकोटिस्तम्भनकारिणीम् |
निर्वातदीपवत्तस्मिन् दीपितां हव्यवाहने ||

Anmerkung: Die Verbindung kalpāntakopamārtaṇḍa ist aus der beschädigten OCR gelesen; die Sonnenzahl und der Gegensatz zum ruhigen Licht sind klar.

Vers 195
ततस्तस्य शिखामध्ये संस्थितां जगदम्बिकाम् |
ध्यात्वा कामकलाकालीं सोऽहमस्मीति भावयेत् ||

Anmerkung: Die Formel so ’ham asmi steht grammatisch männlich im Text; im Kontext der Göttinnenmeditation nicht stillschweigend in sāham umgeschrieben.

Vers 196
तद्रूपतां समासाद्य मुक्तिं तेनैव गच्छति |
अथवा सिद्धिलिप्सा चेद्भवत्येव न संशयः ||

Vers 197
ध्यायन् वै पञ्चघटिकाः सर्वरोगैः प्रमुच्यते |
घटिकादशकध्यानात् पृथिव्या जयमाप्नुयात् ||

Anmerkung: Traditionelle Wirkungsbehauptungen. Ghatika ist eine Zeiteinheit; die Passage ist keine medizinische oder praktische Übungszusage.

Vers 198
नाडीपञ्चदशध्यानाद्वह्निनासौ न दह्यते |
घटिकाविंशतिध्यानाद्वायुवद्व्योमगो भवेत् ||

Anmerkung: Nadi bezeichnet hier eine Zeiteinheit, nicht einen Körperkanal. Die Unverbrennbarkeit wird ausschließlich als Behauptung des Textes wiedergegeben.

Vers 199
मूत्रं पुरीषं जयति पञ्चविंशतिनाडिभिः |
सम्पूर्णदिवसेनैव सर्वसिद्धिः प्रजायते ||

Vers 200
अहोरात्रेण देवेशि जीवन्मुक्तो भवेन्नरः |
इति योगविधिः सर्वः कथितस्ते मया क्रमात् ||

Vers 201
उत्तमो मध्यमः पक्षस्तथैवाधम एव च |
उत्तमो योगमार्गेण मध्यमो ध्यानसंश्रयात् ||

Anmerkung: Dies ist die Rangordnung dieser Textpassage.

Vers 202
पूजाध्यानादिभिर्ज्ञेयोऽप्यधमाराधनक्रमः |
कृते युगे वा त्रेतायां योग एवोत्तमो विधिः ||

Anmerkung: Die erneute Nennung von dhyāna neben der mittleren Stufe bleibt als Quellenbefund erhalten; keine systematische Glättung.

Vers 203
ध्यानमेव द्वापरादौ कलौ न्यासार्चनं खलु |
अल्पायुषोऽल्पमेधाश्च स्वल्पप्रज्ञा महालसाः ||

Anmerkung: Beginn der traditionellen Klage über das Kali-Zeitalter; Fortsetzung in Vers 204.

Vers 204
दुराचारा नास्तिकाश्च कामलोभपरायणाः |
ईदृशाश्च नराः सर्वे भविष्यन्ति कलौ युगे ||

Anmerkung: Nāstika ist ein polemischer religiöser Begriff der Quelle, nicht eine neutrale Beschreibung heutiger nichtreligiöser Menschen.

Vers 205
नायं योगो महेशानि भविष्यति गुरुं विना |
केवलं न्यासपूजादि करिष्यन्ति फलार्थिनः ||

Vers 206
तथाप्यास्थावतां देवि फलं किञ्चित्प्रयच्छति |
एवं ज्ञात्वा तु यः कुर्याद्ध्यानन्यासार्चनानि हि ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 207.

Vers 207
अवश्यं फलभाग्भूयान्नात्र कार्या विचारणा |
ध्यानेऽर्चने जपे न्यासे होमे च बलिकर्मणि ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 208.

Vers 208
भावना यादृशी यस्य सिद्धिः स्यादेव तादृशी |
इति ते कथितो देवि प्रपञ्चः कामकालिकः ||

Anmerkung: Bhāvanā: innere Vergegenwärtigung, Ausrichtung oder meditative Gestaltung; nicht auf bloßes Wunschdenken reduziert.

Vers 209
वद सत्यं पुनर्मत्तः किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ||

Anmerkung: In der Quelle ein nummerierter Halbvers; nicht als fehlender vollständiger Doppelvers ergänzt und nicht für die Auswahl vollständiger Verse vorgesehen.

Kolophon
इत्यादिनाथविरचितायां महाकालसंहितायां सामान्यविशेषप्रयोगो नाम सप्तमः पटलः ।

Anmerkung: Der Kolophon verwendet denselben Titel wie Kapitel 6; diese Wiederholung bleibt erhalten. Die Zuschreibung ist eine Textangabe, keine unabhängig gesicherte Autorschaft.

Kamakala-Khanda, Kapitel 8: Der sechsfache Nyasa: Erzählung, Namen und Meditationen

Devi bittet um die weitere Geheimlehre. Mahakala erzählt von den drei Asura-Städten und Shivas Empfang eines Schutzrituals. Darauf folgen Narasimha-, Bhairava-, Kamakala-, Dakini-, Shakti- und Devi-Nyasa mit Mantra-Rahmen, Namen und Meditationen. Das Kapitel ist bis Vers 724, dem unnummerierten Schluss-Halbvers und dem Kolophon bearbeitet. Es enthält die Einzelmantras und Meditationen, die abschließende Nyasa-Widmung sowie Bali und Wirkungsverheißungen.

Vers 1
महायोगिन् महाकाल कलानिधिविभूषित |
सर्वज्ञ सर्वलोकेश धूर्जटे भक्तवत्सल ||

Anmerkung: Sprecherin: Devi. Kalanidhi, »Schatz der Mondphasen«, bezeichnet den Mond.

Vers 2
त्वत्प्रसादादिदं सर्वं प्रयोगं कामकालिकम् |
अश्रौषं सर्वमेवाहमप्रमत्तेन चेतसा ||

Vers 3
अन्यद्रहस्यं यद्यत्स्यात्तच्चापि कथय प्रभो |
आकर्णयन्त्याश्चेतो मे न तृप्तिमधिगच्छति ||

Vers 4
देव्या रहस्यं यत्किञ्चिदेतद्व्यावर्तते विभो |
तत्तत्सर्वमशेषेण कथय त्वं दयानिधे ||

Anmerkung: Die Verbindung etad vyāvartate ist syntaktisch nicht ganz sicher; als Bitte um weitere, bisher nicht behandelte Geheimnisse verstanden.

Vers 5
साधु देवि वरारोहे धन्यासि त्वं न संशयः |
शृण्वन्त्या अपि ते यस्माच्छुश्रूषानुक्षणं भवेत् ||

Anmerkung: Sprecher: Mahakala.

Vers 6
चेतसा भक्तियुक्तेन शुश्रूषुर्योऽनसूयकः |
तस्मै रहस्यं नाचष्टे यः स पापकृदग्रणीः ||

Anmerkung: Śuśrūṣā verbindet den Wunsch zu hören mit lernbereiter Zuwendung.

Vers 7
तस्मात्तव प्रवक्ष्यामि रहस्यं यद्धि वेद्म्यहम् |
भक्तिश्रद्धापरायास्ते नाकथ्यं विद्यते मम ||

Vers 8
न चाख्येयं त्वयान्यस्य प्राणेषु विगलत्स्वपि |
रहस्यमेतद्देवानां सर्वसिद्धिमभीप्सताम् ||

Anmerkung: Die Spannung zwischen Mitteilung an geeignete Lernende und Geheimhaltung bleibt als Textaussage erhalten.

Vers 9
न कामकालिको योगो न विधानं शिवाबलेः |
नान्यप्रयोगो न जपो न होमो न च पूजनम् ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 10.

Vers 10
वक्ष्यमाणरहस्यस्य सहस्रांशं न चार्हति |
सिद्धिमीयुः पुरा तस्याः प्रसादात्पार्थिवर्षयः ||

Anmerkung: Die Bezugnahme »ihre Gnade« gilt im Zusammenhang der Göttin.

Vers 11
पौरवो बृहदश्वश्च सोमदत्तो बृहद्रथः |
अजमीढः कार्तवीर्यो भद्रश्रेण्यः पुरूरवाः ||

Anmerkung: Namensliste, fortgesetzt in den folgenden Versen; keine Gleichsetzung mit historischen Personen behauptet.

Vers 12
पृथुर्गयो रन्तिदेवो मान्धाता नहुषो रघुः |
विदूरथश्च भरतो दिवोदासः प्रतर्दनः ||

Vers 13
कृशाश्वो जमदग्निश्च जैगीषव्यश्च देवलः |
पैठीनसिर्वीतहव्यः कश्यपो भृगुरङ्गिराः ||

Anmerkung: Mehrere Namen sind im OCR beschädigt und in ihren gut erkennbaren Namensformen normalisiert; bei Vitahavya bleibt die Lesung unsicher.

Vers 14
संवर्तश्च वशिष्ठोऽत्रिर्व्यासः शातातपस्तथा |
उद्दालको भरद्वाजो जाबालो जैमिनिस्तथा ||

Anmerkung: Die Namensliste wird in Versen 15–16 erläutert.

Vers 15
सप्तद्वीपेश्वरत्वं हि चक्रवर्तित्वमेव च |
प्रापुः पूर्वे महीपालाश्चिरजीवित्वमप्यलम् ||

Vers 16
योगसिद्धिं तथाप्यन्ये तपस्यां सर्वसाधिकाम् |
शापानुग्रहसामर्थ्यं प्राप्तवन्तो महर्षयः ||

Vers 17
कथयामि तमेवाहं षोढान्यासं शुचिस्मिते |
त्रैलोक्याधिपतित्वं हि यत्प्रसादात्करे स्थितम् ||

Anmerkung: Ṣoḍhānyāsa: sechsfacher Nyasa; seine Glieder werden im weiteren Kapitel erläutert.

Die drei Städte und Shivas Schutz

Die Tripura-Erzählung begründet innerhalb des Textes den Rang des sechsfachen Nyasa. Sie ist eine mythologische Erzählung, keine historische Chronik.

Vers 18
ताराक्षः कमलाक्षश्च विद्युन्माली तथैव च |
एते ह्यासन् कृते युगे दैतेया भ्रातरस्त्रयः ||

Anmerkung: Die Quelle liest Tārākṣa; nicht stillschweigend an andere Fassungen der Tripura-Erzählung angeglichen.

Vers 19
तेऽतप्यन्त तपो घोरं दिव्यं वर्षायुतं प्रिये |
ततः प्रजापतिस्तेभ्यो वरं सम्प्रार्थितो ददौ ||

Vers 20
वव्रुर्वरद्वयं दैत्यास्ते शौर्यमदगर्विताः |
एकं त्वेषामवध्यत्वं सर्वभूतेभ्य उत्थितम् ||

Anmerkung: Die Verbverbindung am Anfang ist in der OCR beschädigt; die Bitte um zwei Gaben ist klar.

Vers 21
द्वितीयं योजनानां तु त्रिलक्षान्तरसंस्थितम् |
त्रयाणां त्रिपुरं भूयाद्दुर्लङ्घ्यं त्रिदशैरपि ||

Anmerkung: Die wiederholte Zahlengruppe in der OCR ist beschädigt; trilakṣa, dreihunderttausend, folgt der hier naheliegenden Lesung und bleibt als unsicher gekennzeichnet.

Vers 22
वरं दत्त्वावदद्धाता सर्वे शृणुत पुत्रकाः |
सर्वप्रकारैः कस्यापि नावध्यत्वं जगत्त्रये ||

Vers 23
एकेनापि प्रकारेण घटमानेन सर्वथा |
सर्वे स्वकीयं निधनमङ्गीकुरुत दानवाः ||

Vers 24
ते विचार्यावदन् सर्वे शरेणैकेन यः क्षणात् |
दहेत्त्रयाणां त्रिपुरं स नो मृत्युर्भविष्यति ||

Vers 25
तथेत्युक्त्वा ययौ वेधा ब्रह्मलोकं सुरैर्वृतः |
तेऽपि सर्वे तथा चक्रुर्यथा पूर्वं विचारितम् ||

Vers 26
ताराक्षस्य तु सौवर्णं पुरं सर्वोपरि स्थितम् |
योजनायुतविस्तीर्णं तावदेवायतं प्रिये ||

Vers 27
राजतं कमलाक्षस्य योजनायुतविस्तृतम् |
दिक्षु तादृशविस्तीर्णं विद्युन्मालिन आयसम् ||

Anmerkung: Der Satzanschluss dikṣu tādṛśa ist im OCR unsicher; die gleiche Ausdehnung ist hinreichend erkennbar.

Vers 28
त्रित्रिलक्षान्तरं तेषां पुरं गगनसीमनि |
प्राकारपरिखोपेतं चयाट्टालकशोभितम् ||

Anmerkung: Die Zahlengruppe und das Kompositum der Wehrbauten sind beschädigt; vorsichtige kontextuelle Lesung, kein gesicherter diplomatischer Text.

Vers 29
ध्वजगोपुरनिःश्रेणीपताकायन्त्रशोभितम् |
खड्गप्रासाङ्कुशासिकगदाकार्मुकधारिभिः ||

Anmerkung: Die Waffenbezeichnung āsika ist unsicher; keine präzisere Waffenart erfunden. Fortsetzung in Vers 30.

Vers 30
पाशशूलभुशुण्ड्यष्टिचक्रमुद्गरपाणिभिः |
[…] ||

Anmerkung: Fragment: Die große zusammengesetzte Zahl der zweiten Hälfte ist beschädigt; keine exakte Menge errechnet. Bhushundi bleibt eine traditionelle Waffenbezeichnung.

Vers 31
एकैकं पुरमाक्रान्तं दानवैर्युद्धदुर्मदैः |
दृष्ट्वा तु तादृशीमृद्धिं देवाः सर्वे सवासवाः ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 32.

Vers 32
पलायाञ्चक्रिरे केचित्केचिच्चापि तमभ्ययुः |
केचिच्च युयुधुर्देवास्तत्यजुस्त्रिदिवं परे ||

Anmerkung: Tam abhyayuḥ, »gingen zu ihm«, ist im OCR beschädigt; ob Unterwerfung oder Annäherung gemeint ist, bleibt offen.

Vers 33
केचित्समुद्रं विविशुः केचिच्च गिरिगह्वरम् |
जहुः केचिद्भिया प्राणानगुः केचिच्चतुर्दिशम् ||

Vers 34
दृष्ट्वा सुराणामधिपो देवानामीदृशीं दशाम् |
रुद्रं जगाम शरणं पुरोधाय प्रजापतिम् ||

Vers 35
दण्डवत्प्रणता भूत्वा ते देवाः सपितामहाः |
ऊचुः प्राञ्जलयो भूत्वा पिनाकिनमुमापतिम् ||

Anmerkung: Pinakin: Shiva als Träger des Bogens Pinaka.

Vers 36
तपस्यया वरं धातुः सम्प्राप्य त्रिपुरासुराः |
बाधन्तेऽस्मान् महेशान शैलगह्वरगानपि ||

Vers 37
त्वत्तः शरण्यो नास्माकं विद्यते देव कश्चन |
अतो निवेदयामस्ते प्रमथाधिपते प्रभो ||

Anmerkung: Pramathas: eine Schar im Gefolge Shivas.

Vers 38
देवाङ्गनाः समाकृष्य नयन्ति स्वपुरं प्रति |
निरध्वरं जगज्जातं निष्कल्पतरुनन्दनम् ||

Anmerkung: Die syntaktische Verbindung des zweiten Bildes ist verkürzt; der Verlust von Kalpataru und Nandana ist der erkennbare Sinn.

Vers 39
निर्मनुष्या मही सर्वा निर्देवाप्यमरावती |
निस्तोया निम्नगा जाता नीरत्नाः सागरा अपि ||

Vers 40
पादपानां कोटरेषु कन्दरेषु महीभृताम् |
लीना भूत्वा वयं सर्वे तिष्ठामस्तद्भयार्दिताः ||

Vers 41
तेषां हि शास्ता त्रैलोक्ये त्वदन्यो नास्ति कश्चन |
तान्निहत्यासुरान् स्वर्गे पुनरस्मान्निवेशय ||

Vers 42
इत्युक्तः प्रणतः सर्वैर्विहस्य वृषभध्वजः |
प्रत्युवाच सुरान् सर्वान्रथो मे कल्प्यतामिति ||

Vers 43
ततो ब्रह्माब्रवीत्तत्र स्मितं कुर्वन्महेश्वरम् |
निर्मातव्यो रथो देव कैस्त्वदारोहणक्षमः ||

Vers 44
त्वद्वोढृरथनिर्माणे सामर्थ्यं कस्य विद्यते |
स्वयोग्यं स्यन्दनं चास्त्रं स्वयमेवोपकल्पय ||

Vers 45
इत्युक्तो ब्रह्मणा शम्भुरवदद्धर्षयन् सुरान् |
चत्वारो वाजिनो वेदाः सम्पूर्णा मेदिनी रथः ||

Vers 46
सूर्याचन्द्रमसौ चक्रे कूबरः गन्धमादनः |
विन्ध्यो गिरिर्नाभिरस्तु कैलासोऽक्षत्वमेव तु ||

Anmerkung: Kūbara bezeichnet einen Teil des Wagengestells; keine präzisere technische Rekonstruktion.

Vers 47
मेरुर्मम ध्वजदण्डः स्यात्सारथिर्भगवान्विधिः |
प्रणवस्तु प्रतोदः स्यात्प्रकाशानि च रश्मयः ||

Anmerkung: Die Lesung prakāśāni ist sprachlich auffällig; das Bild von Licht und Zügeln bleibt in der übersetzten Quellenform erhalten.

Vers 48
धनुर्मे मन्दरो भूयाच्छिञ्जिनी वासुकिर्भवेत् |
विष्णुः शरो मे भवतु वाजे वायुर्विशत्वपि ||

Vers 49
यमो मृत्युश्च कालश्च फलीमध्ये विशन्तु च |
वासवः शरपृष्ठे स्यात्कुबेरवरुणावुभौ ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 50.

Vers 50
भवतः पुङ्खसंस्थानौ […] नासत्यावटनीसंस्थौ यज्ञाः सर्वे पदातयः ||

Anmerkung: Fragment: Die Ortsangabe für »alle Gottheiten« zwischen diesen Aussagen ist beschädigt. Nasatyas: die beiden Ashvins. Keine technische Wagenrekonstruktion ergänzt.

Vers 51
स्वेच्छयान्यच्च सकलं कल्पयामास शङ्करः |
स्वयोग्यं कवचं शम्भुरलब्ध्वा चिन्तितोऽभवत् ||

Vers 52
निमील्य त्रीणि नेत्राणि चिरं तस्थौ जगत्पतिः |
अथ ध्यानगतो भूत्वा तुष्टाव जगदम्बिकाम् ||

Vers 53
स्तुत्वा सम्प्रार्थयामासाभेद्यं कवचमात्मनः |
ततः सोपदिदेशास्मै षोढान्यासं महात्मने ||

Vers 54
स्वीयं च कवचं देवी कवचत्वेन तं ददौ |
तेनामुक्तो हरो भूत्वा जगाम त्रिपुरं प्रति ||

Anmerkung: Kavacha bezeichnet hier zugleich rituellen Schutz und Panzerung; der Vers wird nicht als eigenständiger ausgeschriebener Kavacha-Text ausgegeben.

Vers 55
अस्त्रं पाशुपतं चापि सन्धाय वृषभध्वजः |
पुराणि त्रीणि दैत्यानां बिभेदैकेन पत्रिणा ||

Vers 56
क्षणेन भस्मसाद्भूता जग्मुर्दैत्याः यमालयम् |
तमेव षोढान्यासं ते प्रवदामि वरानने ||

Vers 57
यदेकवारं कृत्वैव भवेत्त्रिजगतीपतिः |
प्राणव्ययेऽपि नान्येषां कथनीयं कदाचन ||

Anmerkung: Historische Geheimhaltungsforderung des Textes.

Rahmen des sechsfachen Nyasa

Rishi, Metrum, Gottheit, Bija, Shakti und die sechs Teilrituale werden eingeführt.

Vers 58
षोढान्यासस्यास्य ऋषिस्त्रिपुरारिर्महेश्वरः |
छन्दश्च जगती प्रोक्तं देवतेयं प्रकीर्तिता ||

Anmerkung: Rishi und Metrum sind Teile des rituellen Mantra-Rahmens, keine historische Verfasserbestimmung.

Vers 59
कान्दर्पार्णं तु बीजं स्यात्क्रोधः कीलकमुच्यते |
मायाबीजं च शक्तिः स्यात्कामना यद्यदिष्यते ||

Anmerkung: Kilaka: ritueller »Keil« oder »Verschluss« des Mantras; die verschlüsselten Bija-Namen werden nicht zu Silben ergänzt.

Vers 60
आदौ नृसिंहन्यासः स्याद्द्वितीये भैरवस्य च |
तृतीयेऽपि च विज्ञेयो न्यासः कामकलाभिधः ||

Vers 61
चतुर्थे डाकिनीन्यासः शक्तिन्यासश्च पञ्चमे |
षष्ठेऽपि देवीन्यासः स्यादथैतस्य विधिं शृणु ||

Vers 62
वर्गाः कचटतपाः पञ्च षष्ठो यरलवस्तथा |
सप्तमः शषसाश्चापि हलक्षाश्चाष्टमः प्रिये ||

Anmerkung: Die Quellenfußnote ergänzt ausdrücklich die im Haupt-OCR fehlende pa-Gruppe. Die Zeichenfolge halakṣa der achten Gruppe bleibt unsicher, insbesondere la/ḷa; keine vollständige Alphabetfassung aus anderer Überlieferung eingesetzt.

Narasimha-Nyasa

Lautanordnungen, Namen und die kraftvolle meditative Gestalt Narasimhas bilden den ersten Teil.

Vers 63
ऋषिर्नृसिंहन्यासस्य हयग्रीवः प्रकीर्तितः |
गायत्रीच्छन्द इत्युक्तं नरसिंहोऽस्य देवता ||

Vers 64
बीजानि वर्णा विज्ञेयाः स्वराः षोडश शक्तयः |
विनियोगो नृसिंहस्य न्यास एवेति सम्मतः ||

Vers 65
षड्भिर्दीर्घैः क्षबीजस्य कराङ्गन्यासमाचरेत् |
पुनस्तद्वद्वरारोहे तैरेव च षडङ्गकम् ||

Anmerkung: Die sechs Vokalformen werden im Vers nicht einzeln ausgeschrieben; keine vollständige Formel ergänzt.

Vers 66
सबिन्दुवर्गमध्यस्थः कवर्गो बिन्दुसंयुतः |
क्रमेणानेन देवेशि वर्गाः कचवर्गयोः ||

Anmerkung: Die Satzverknüpfung ist beschädigt; die Quelle vermerkt selbst vargāḥ/varṇāḥ. Nur die lesbare Lautanordnung wird wiedergegeben, kein ausführbares vollständiges Schema rekonstruiert.

Vers 67
अष्टावृत्त्या भवेन्न्यासस्ततश्चापि निबोध मे |
सबिन्दवो हलः सर्वे सृष्टिमार्गेण चैककम् ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 68.

Vers 68
त एव तादृशा ज्ञेयाः पुनः संहारवर्त्मना |
सृष्टिस्थितिभ्यामन्तेऽपि न्यासः सम्पूर्ण उच्यते ||

Anmerkung: Die genaue Abfolge von sṛṣṭi, sthiti und saṃhāra wird nicht über die knappen Quellenangaben hinaus ergänzt.

Vers 69
ज्वालामाली करालश्च भीमश्चैवापराजितः |
क्षोभणश्च तथा सृष्टिः स्थितिः कल्पान्त इत्यपि ||

Anmerkung: Beginn der Narasimha-Namensliste.

Vers 70
अनन्तश्च विरूपश्च वज्रायुधपरापरौ |
प्रध्वंसनश्च विज्ञेयो विश्वमर्दन इत्यपि ||

Anmerkung: Die Teilung vajrāyudha/parāpara ist aus dem Kompositum erschlossen; keine zusätzliche Namensform ergänzt.

Vers 71
उग्रो भद्रश्च मृत्युश्च सहस्रभुज इत्यपि |
विद्युज्जिह्वा घोरदंष्ट्रा महाकालाग्निरेव च ||

Anmerkung: Einzelne Namensendungen erscheinen in der Quelle weiblich; nicht stillschweigend in einheitliche männliche Formen geändert.

Vers 72
मेघनादश्च विकटस्तथा पिङ्गजटोऽपि च |
प्रदीपो विश्वरूपश्च विद्युद्दशन एव च ||

Anmerkung: Der letzte Name ist in der OCR beschädigt; vidyuddaśana ist eine kontextuelle Lesung.

Vers 73
विदारो विक्रमश्चापि प्रचण्डः सर्वतोमुखः |
वरो दिव्यश्च भोगश्च मोक्षो लक्ष्मीरपि क्रमात् ||

Vers 74
विद्रावणः कालचक्रः कृतान्तस्तप्तहाटकः |
भ्रामकश्च महारौद्रो विश्वान्तकभयङ्करौ ||

Vers 75
प्रतप्तो विजयश्चापि सर्वतेजोमयस्तथा |
ज्वालाजटालश्च खरनखरो नाददारुणः ||

Vers 76
निर्वाणनरसिंहश्चेत्येकपञ्चाशदीरिताः |
अथ ध्यानं प्रवक्ष्यामि यत्कृत्वा न्यासमाचरेत् ||

Anmerkung: Die angegebene Zahl wird bewahrt; unsichere Trennungen der Namen werden nicht durch künstliche Ergänzungen ausgeglichen.

Vers 77
उद्यन्मार्तण्डकोट्यंशुसमारुणतनुप्रभाः |
उलूकाकारपृथुलनेत्रत्रितयभूषिताः ||

Anmerkung: Die Meditation beschreibt die Narasimha-Gestalten im Plural.

Vers 78
विदारितसृक्कनिर्गच्छद्दंष्ट्राचन्द्रकलान्विताः |
विदीर्णविकरालास्यनिर्यज्जिह्वाविराजिताः ||

Anmerkung: Die erste Wortverbindung ist im OCR beschädigt und kontextuell normalisiert.

Vers 79
विमुक्तचामराकारसटाकेसरमण्डिताः |
आबद्धयोगपट्टान्ता जानुन्यस्तकराम्बुजाः ||

Anmerkung: Yogapatta bezeichnet ein Sitzband; keine genaue Konstruktion ergänzt.

Vers 80
कोटिकल्पान्तार्कसमा भीमदंष्ट्राट्टहासिनः |
कौस्तुभोद्भासिहृदयाः श्वेतपद्मोपरि स्थिताः ||

Anmerkung: Kaustubha ist der mit Vishnu verbundene Edelstein.

Vers 81
किरीटहारकेयूरकिङ्किण्यङ्गदशोभिताः |
मुखैः कल्पान्तकालाग्निं वमन्तः सर्वतोमुखाः ||

Vers 82
करालभ्रुकुटीदृष्टिसन्त्रासितजगत्त्रयाः |
नखनिर्भिन्नदैत्येन्द्ररुधिरोक्षितबाहवः ||

Anmerkung: Ikonographische Darstellung des Narasimha-Mythos.

Vers 83
विपाटितान्त्रनिर्गच्छद्वसालिप्ताङ्गकुक्षयः |
अस्त्रैर्विभूषितान्दीर्घान्भुजान्षोडश बिभ्रतः ||

Anmerkung: Drastische Bildsprache der Quelle, nicht symbolisch entschärft.

Vers 84
शरं चक्रं गदां खड्गं पाशमङ्कुशमेव च |
वज्रं विदारणं चापि दक्षिणेन क्रमादपि ||

Anmerkung: Vidāraṇa, »Zerreißen« oder »Zerreißer«, ist hier eine nicht genauer bestimmte Waffe oder Gebärde; keine sichere Waffenart behauptet.

Vers 85
धनुः शङ्खं च पद्मं च खेटकं मुशलं तथा |
परशुं पट्टिशं चापि विदारणमतः परम् ||

Anmerkung: Die Zuordnung zur linken Seite folgt in Vers 86. Pattisha ist eine traditionelle Stangenwaffe.

Vers 86
वामेन धारयन्तस्ते रत्नाकल्पविराजिताः |
वामजङ्घासन्निविष्टलक्ष्मीकाः सिद्धिदायिनः ||

Anmerkung: Die Quelle sagt jaṅghā, Bein beziehungsweise Unterschenkel; nicht stillschweigend zu »Schoß« umgeschrieben.

Vers 87
स्थिता देव्याश्चतुर्दिक्षु नरसिंहा वरानने |
मातृकान्याससंस्थाने न्यसेत्साधकसत्तमः ||

Bhairava-Nyasa

Der zweite Teil beschreibt Bhairava-Namen und ihre furchtbaren Gestalten. Unsichere Waffen- und Namenslesungen bleiben markiert.

Vers 88
एष ते कथितो देवि नृसिंहन्यास उत्तमः |
अथातो भैरवन्यासं प्रवदामि निबोध तम् ||

Vers 89
अस्य भैरवन्यासस्य ऋषिस्तावत्प्रकीर्तितः |
कालाग्निरुद्रश्छन्दश्च जगती सम्प्रकीर्तिता ||

Vers 90
भैरवो देवता प्रोक्ता क्रोधबीजं च बीजकम् |
शक्तिरङ्कुशबीजं च देवि ते परिकीर्तितम् ||

Vers 91
विनियोगोऽस्य विज्ञेयो भैरवन्यास एव हि |
कराङ्गन्यासमेतस्य षडङ्गन्यासमेव च ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 92.

Vers 92
चण्डबीजेन कर्तव्यं दीर्घैः षड्भिः समन्वितम् |
आदौ तारं समुल्लिख्य द्वितीयं वाग्भवं वदेत् ||

Anmerkung: Die Quelle wechselt von Krodha in Vers 90 zu Chanda in Vers 92; nicht stillschweigend vereinheitlicht.

Vers 93
तृतीया तु तृतीयं स्याद्रमाबीजं चतुर्थकम् |
पञ्चमं शृणिमुद्दिष्टं प्रासादं षष्ठमुच्यते ||

Anmerkung: Tṛtīyā ist eine verschlüsselte, hier nicht sicher aufgelöste Bezeichnung. Keine bestimmte Silbe ergänzt.

Vers 94
सप्तमं क्रोधबीजं स्यान्महाक्रोधं तथाष्टमम् |
तत्तद्भैरवनामापि […] उच्चारयेत्ततः ||

Anmerkung: Fragment: Die Anweisung zur grammatischen oder lautlichen Endung des Namens ist im OCR beschädigt; keine sichere Endung erfunden.

Vers 95
पुनरप्यष्टबीजानि प्रतिलोमेन चोद्धरेत् |
हार्देन मनुना युक्तो मनुः सर्वार्थसाधकः ||

Anmerkung: Hārda-mantra wird benannt, aber hier nicht vollständig ausgeschrieben.

Vers 96
पूर्ववन्मातृकास्थाने सर्वत्रैव वरानने |
भैरवाणामथो नाम गदतो मेऽवधारय ||

Vers 97
क्रोधः श्मशानः कापाली कालः कालान्तको रुरुः |
महाघोरो घोरतरः संहारश्चण्ड इत्यपि ||

Anmerkung: Beginn der Bhairava-Namensliste; Ruru bleibt als Eigenname erhalten.

Vers 98
हकारोऽनादिरुन्मत्त आनन्दस्तदनन्तरम् |
भूताधिपः कृतान्तोऽसिताङ्गः कालाग्निरित्यपि ||

Anmerkung: Der erste Name ist in der OCR unsicher; hakāra wird ohne Ergänzung eines vermeintlich passenderen Bhairava-Namens bewahrt.

Vers 99
उग्रायुधश्च वज्राङ्गः करालस्तदनन्तरम् |
विकरालो महाकालः कल्पान्तोऽपि ततः परम् ||

Anmerkung: Vajrāṅga ist aus beschädigter OCR gelesen.

Vers 100
विश्वान्तकः प्रचण्डश्च भगमाल्युग्र एव च |
भूतनाथश्च भद्रश्च तथा सम्पत्प्रदोऽपि च ||

Anmerkung: Bhagamālin enthält den mehrdeutigen Begriff bhaga; keine eindeutige wörtliche Bedeutung für diesen Namen behauptet.

Vers 101
मृत्युर्यमोऽन्तकश्चापि ततश्चोल्कामुखः स्मृतः |
एकपादस्तथा प्रेतो मुण्डमाली ततः परम् ||

Vers 102
बटुकः क्षेत्रपालश्च ततोऽपि च दिगम्बरः |
वज्रमुष्टिर्घोरनादश्चण्डोग्रोऽपि प्रकीर्तितः ||

Anmerkung: Die Namensform baṭuka ist aus beschädigter OCR normalisiert.

Vers 103
सन्तापनः क्षोभणश्च ज्वालासंवर्त एव च |
वीरभद्रस्त्रिकालाग्निः शोषणस्त्रिपुरान्तकः ||

Vers 104
भैरवा एकपञ्चाशदेते देवि प्रकीर्तिताः |
ध्यानमेषां भैरवाणां कथ्यमानं मया शृणु ||

Anmerkung: Die Zahl folgt der Quelle; lokale Unsicherheiten der Namensliste werden dadurch nicht zu gesicherten Lesungen.

Vers 105
ज्वलद्धुतवहज्वालाश्मशानस्थलचारिणः |
पादालम्बिजटाभारा मषीपुञ्जसमप्रभाः ||

Vers 106
ज्वलच्चिताकुण्डनिभलोचनत्रयभूषिताः |
लम्बोदराः पिङ्गजटाः स्थूलाः खर्वकलेवराः ||

Vers 107
नृमुण्डमालाघटितहारग्रैवेयकोज्ज्वलाः |
मज्जासृङ्मांसमेदोऽस्थिवसासम्पूरिताननाः ||

Anmerkung: Drastische ikonographische Beschreibung des Grundtextes.

Vers 108
घोरदंष्ट्रा ललज्जिह्वाः करालमुखमण्डलाः |
शवोपरि कृतावासा अट्टहासभयानकाः ||

Vers 109
द्विशीर्षाश्च त्रिशीर्षाश्च तथा विंशतिमौलयः |
शतशीर्षास्त्रिपादाश्च बहुपादा अपादकाः ||

Vers 110
त्रिशूलचक्रपरिघगदामुसलतोमरान् |
भुशुण्डीचापविशिखपाशपट्टिशमुद्गरान् ||

Anmerkung: Die Waffenliste wird in Versen 111–113 fortgesetzt.

Vers 111
परश्वङ्कुशखट्वाङ्गभिन्दिपाल […] अयोगुडान् |
कुन्तप्रास […] यष्टिशक्तिच्छुरिककर्त्तकान् ||

Anmerkung: Fragment: Mehrere Waffenbezeichnungen beziehungsweise ihre Verbindungen sind beschädigt; keine vollständige Waffenliste rekonstruiert.

Vers 112
मुष्टिनीचर्मकुणपनागपाश […] |
घण्टाखर्परपाषाणांस्तथा तर्जनमेव च ||

Anmerkung: Fragment: Nach nāgapāśa ist eine Bezeichnung nicht sicher lesbar. Muṣṭinī bleibt nur allgemein als Faustwaffe wiedergegeben.

Vers 113
धारयन्तः करैः सर्वे व्याघ्रचर्मावगुण्ठिताः |
एवं ध्यात्वा न्यसेद्देवि मातृकान्यासवर्णकैः ||

Kamakala-Nyasa

Der dritte Teil verbindet verschlüsselte Bijas mit Kama-Gestalten, ihrer Benennung und ihrer Meditation.

Vers 114
एष द्वितीयस्ते प्रोक्तो भैरवन्यास उत्तमः |
अतः कामकलान्यासं समाकर्णय भामिनि ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 115.

Vers 115
चिकीर्षयापि यस्य स्याद्देवी प्रत्यक्षरूपिणी |
अस्य कामकलाख्यस्य न्यासस्य जगदम्बिके ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 116.

Vers 116
ऋषिश्च दक्षिणामूर्तिर्महादेवः प्रकीर्तितः |
छन्दश्च बृहती ख्यातं देवता सा प्रकीर्तिता ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 117.

Vers 117
येयं कामकलाकाली कामार्णं बीजमुच्यते |
रतिबीजं हि शक्तिः स्याद्विनियोगं च मे शृणु ||

Vers 118
देवि कामकलान्यासे एवमेव प्रकीर्तयेत् |
कराङ्गन्यासमादध्यात्षडङ्गन्यासमेव च ||

Anmerkung: Die deutsche Wiedergabe des Viniyoga-Sinns ist keine zusätzlich überlieferte Sanskritformel.

Vers 119
धरारूढेण विधिना षड्दीर्घेणाचरेदिमम् |
अथ मन्त्रं निबोधास्य न्यासस्य जगदम्बिके ||

Anmerkung: Verschlüsselte Silbenanordnung; Vidhi und Dhara werden nicht in unsicher erschlossene Lautwerte aufgelöst.

Vers 120
पाशं भूतं समुद्धृत्य फेत्कारीं प्रेतमुद्धरेत् |
कालीं च गारुडं कालं विद्युन्मेघौ समाहरेत् ||

Anmerkung: Bija-Namen, keine wörtlich übersetzbare Mantrakette.

Vers 121
अमृतं नागबीजं च खेचरीं च ततो वदेत् |
रतित्रयं कामयुगं ङेऽन्ता कामाभिधा ततः ||

Anmerkung: Die Endungsanweisung ist beschädigt, aber als Dativ-Anweisung erkennbar; die konkreten deklinierten Namen werden nicht zusätzlich ausgeschrieben.

Vers 122
ततश्च मूलमन्त्रः स्यात्त्रिरतिः कामयुक् ततः |
हार्देन मनुना युक्तस्त्रैलोक्यैश्वर्यसाधकः ||

Anmerkung: Die Anzahl von Kama wird im zweiten Satzteil nicht ergänzt; die Quelle nennt dort nur die Verbindung.

Vers 123
आद्योऽनङ्गः समाख्यातस्ततः कन्दर्प उच्यते |
रतिप्रियः पञ्चशरः सुरतातुर इत्यपि ||

Anmerkung: Namen der Kama-Gestalten, nicht menschlicher Ritualteilnehmer; suratātura bedeutet »vom Liebesspiel ergriffen«.

Vers 124
मनोभवस्ततो जयः कुसुमायुध इत्यपि |
चित्ततर्जन इत्येवं मन्मथस्तदनन्तरम् ||

Vers 125
सम्मोहनो यौवनेशो मदनस्तदनन्तरम् |
हृत्क्षोभकश्चाकर्षकः केलिवल्लभ एव च ||

Vers 126
चित्तविद्रावणश्चापि दर्पको भ्रामकस्तथा |
त्रिलोकीवशकारी च मकरध्वज इत्यपि ||

Vers 127
उन्मादकोऽन्धकारी च चण्डवेगस्ततो वदेत् |
मार उच्चाटनश्चापि तथा व्यामोहदाय्यपि ||

Anmerkung: Mara ist ein Name Kamas; keine eindeutige Wortbedeutung an dieser Stelle erzwungen.

Vers 128
पुष्पधन्वा स्मरश्चापि ततः सन्तापनः स्मृतः |
मनःप्रमाथी भगदो मीनकेतुरितः परम् ||

Anmerkung: Bhagada bleibt wegen der Mehrdeutigkeit von bhaga als Name stehen; die unsichere Lesung wird nicht zu bhogada verändert.

Vers 129
उपस्थगो योनिवासी तथा मनसिजोऽपि च |
पुष्पचापो यौवतेशस्तथा विश्वोपताप्यपि ||

Anmerkung: Sachliche Bedeutungsangaben von Gottheitsnamen.

Vers 130
वसन्तमित्रो मलयकेतुश्चेतःप्रमोदनः |
क्रथनश्चण्डतेजाश्च धर्माधर्मप्रवर्तकः ||

Anmerkung: Die ältere Fassung erhält die beiden zusätzlichen Namen in der zweiten Hälfte. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 5173–5176. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 248.

Vers 131
कोमलायुध इत्येवं प्रमर्दन इतः परम् |
त्रिलोकीसुखदः पश्चात्पिकदुन्दुभिरेव च ||

Vers 132
अलिमाली जगज्जेता कामोऽन्ते च प्रकीर्तितः |
कामा इत्येकपञ्चाशद्देव्याः पारिषदाः स्मृताः ||

Anmerkung: Die Gesamtzahl wird als Quellenangabe bewahrt; die beschädigten Namen in 130 bleiben offen.

Vers 133
शृणु देवि ध्यानमेषां यद्ध्यात्वा न्यासमाचरेत् |
रत्नसन्दोहसंशोभिकिरीटोज्ज्वलमौलयः ||

Vers 134
माणिक्यशकलोद्भासिकुण्डलद्वयशोभिताः |
शारदपार्वणशीतांशुसमानमुखदीप्तयः ||

Anmerkung: Die Vollmond-Verbindung ist aus beschädigter OCR normalisiert.

Vers 135
माणिक्यखण्डभ्रमकृद्दन्तमण्डलमण्डिताः |
विशाललोचनयुगाः श्यामकुञ्चितमूर्धजाः ||

Anmerkung: Die ungewöhnliche Rubinmetapher wird nicht in eine Perlenmetapher umgeschrieben.

Vers 136
कङ्कणाङ्गदकेयूरमुक्ताहारविराजिताः |
चलत्कुण्डलसंशोभिकपोलद्वयराजिताः ||

Anmerkung: Die Anfangslesung calat der zweiten Hälfte ist beschädigt und kontextuell verstanden. Die Quellenfußnote meldet diese Zeile in einem Zeugen als fehlend.

Vers 137
गौरा हसन्तश्चपलाः सर्वे सर्वाङ्गसुन्दराः |
पौष्पं चापं करे वामे दक्षिणे पञ्चसायकान् ||

Anmerkung: Die Lesung pauṣpa des Bogens ist im OCR stark beschädigt, aber durch den Namens- und Bildzusammenhang gestützt.

Vers 138
दधतश्चित्रवसनाः मञ्जीररणिताङ्घ्रयः |
पिककोकिलकारववसन्तमलयानिलैः ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 139. Die genaue Verbindung der beiden Vogelbezeichnungen ist beschädigt; kein weiterer Vogelname erfunden.

Vers 139
सेव्यमाना मुदा स्वस्वशक्त्यालिङ्गितमूर्तयः |
[…] देव्याश्च पुरतो नृत्यन्तः सस्मिताननाः ||

Anmerkung: Fragment: Der Anfang der zweiten Hälfte ist beschädigt. Der Bezug auf göttliche Shaktis wird nicht in menschliche Ritualhandlungen umgedeutet.

Dakini-Nyasa

Der vierte Teil führt die Dakinis als Gefolge der Göttin ein und erläutert Namen, Mantra-Rahmen und Meditation.

Vers 140
तत्तत्कलाभिः सहिताः ध्यातव्याः सिद्धिदायिनः |
अथ प्रवक्ष्ये ते देवि डाकिनीन्यासमुत्तमम् ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 141.

Vers 141
यदाचरन्नरो याति समग्रैश्वर्यपात्रताम् |
न्यासस्य डाकिनीनाम्नो विरूपाक्ष ऋषिर्मतः ||

Vers 142
पङ्क्तिश्छन्दः समाख्यातं डाकिन्यो देवता अपि |
बीजं तु डाकिनीबीजं खेचरी शक्तिरुच्यते ||

Vers 143
डाकिनीन्यास एवास्य विनियोगः प्रकीर्तितः |
षड्दीर्घैर्डाकिनीबीजैः षडङ्गन्यासमाचरेत् ||

Vers 144
वाग्भवं च पराकूटं मायां लक्ष्मीं ततः परम् |
क्रोधबीजं वधूबीजं योगिनीबीजमेव च ||

Anmerkung: Beginn der verschlüsselten Bija-Reihe; Fortsetzung in Vers 145.

Vers 145
शाकिनीकामबीजे च धनदाबीजमेव च |
कालीचण्डाङ्कुशार्णं च बीजानीह त्रयोदश ||

Vers 146
सनाम डाकिनी ङेऽन्तं सर्वशेषे नमः पदम् |
मातृकान्यासवत्स्थानमासां देवि प्रकीर्तितम् ||

Anmerkung: Die Endungsanweisung ist im OCR beschädigt und als ṅe, Dativ, verstanden; kein vollständiger Rezitationstext ergänzt.

Vers 147
डाकिनीनां च नामापि गदतो मेऽवधारय |
महारात्रिः कालरात्रिर्विरूपा च कपालिनी ||

Vers 148
महोत्सवा गुह्यनिद्रा ततो दोर्दण्डखण्डिनी |
वज्रिणी शूलिनी चापि विमला च महोदरी ||

Anmerkung: Der Name dordaṇḍakhaṇḍinī ist beschädigt und kontextuell gelesen.

Vers 149
कुरुकुल्ला कौमुदी च कौलिनी कालसुन्दरी |
बलाकिनी फेरवी च ज्ञेया डमरुका तथा ||

Anmerkung: Mehrere Namen, besonders Pheravi und Damaruka, sind unsicher gelesen. Wo die Bedeutung nicht zuverlässig feststeht, bleibt der Name ohne erfundene Übersetzung.

Vers 150
घटोदरी भीमदंष्ट्रा ततश्च भगमालिनी |
मेना तारावती भानुमती तदनु कीर्तिता ||

Anmerkung: Bhaga ist im Namen Bhagamalini mehrdeutig; keine einzige wörtliche Deutung festgeschrieben.

Vers 151
एकानङ्गा केकराक्षीन्द्राक्षी संहारिणी तथा |
प्रभञ्जना भ्रामरी च प्रचण्डाक्ष्यपराजिता ||

Anmerkung: Ekananga wird als unsichere Quellenform bewahrt, nicht stillschweigend durch einen bekannteren Göttinnennamen ersetzt.

Vers 152
विद्युत्केशी महामारी शोषिणी वज्रनख्यपि |
सूची तुण्डी जम्भका च तीव्रा प्रस्वापनी ततः ||

Anmerkung: Die Trennung sūcī/tuṇḍī ist im OCR nicht sicher; beide lesbaren Namensteile werden ohne künstliche Zählung bewahrt.

Vers 153
ज्वालिनी चण्डघण्टा च लम्बोदर्यग्निमर्दिनी |
एकदन्तोल्कामुखी च सूर्पजिह्वा च घोणकी ||

Vers 154
तना वेगमाला च ततो जालन्धरी मता |
एकपञ्चाशदित्येता डाकिन्यः परिकीर्तिताः ||

Anmerkung: Tana ist eine unsichere Namenslesung; keine ungesicherte Bedeutung ergänzt. Die angegebene Gesamtzahl wird nicht durch erfundene Namen hergestellt.

Vers 155
नमस्कृताः स्तुता ध्याताः प्रयच्छन्त्युत्तमां श्रियम् |
विपरीतेन विधिना साधकं भक्षयन्ति तम् ||

Anmerkung: Historische Ritualwarnung des Textes, keine Behauptung tatsächlicher Gefährdung durch Gottheiten.

Vers 156
ध्यानं ब्रवीम्यहं तासां यत्कृत्वा न्यासमाचरेत् |
काश्चिद्बन्धूकसदृशाः काश्चिन्नीलघनप्रभाः ||

Vers 157
काश्चिन्मार्तण्डबिम्बाभदेहद्युतय ईरिताः |
काश्चित्स्फटिकखण्डाभाः काश्चित्स्वर्णसमप्रभाः ||

Vers 158
दीर्घकर्णचलद्घोरनृमुण्डाङ्कितकुण्डलाः |
शुष्कस्तनकपोलोरोजङ्घाग्रीवामुखोदराः ||

Vers 159
नरास्थिकृतसर्वाङ्गभूषणा घोरदर्शनाः |
ज्वलच्चिताग्निजिह्वाभजटामण्डलमण्डिताः ||

Vers 160
अर्धचन्द्रसमुद्भासिललाटतटपट्टिकाः |
विदीर्णमुखनिर्गच्छज्जिह्वादंष्ट्राविराजिताः ||

Vers 161
पादालम्बिजटाभाराः श्मशानस्था दिगम्बराः |
भूतप्रेतपिशाचाद्यैः सज्जन्त्यः कामलालसाः ||

Anmerkung: Die genaue Bedeutung von sajjantyaḥ ist im OCR unsicher; keine ausdrücklichere Handlung hinzuerfunden.

Vers 162
दोर्भ्यामादाय कुणपान्गिलन्त्यः पितृकानने |
त्रासयन्त्यस्तर्जयन्त्यो जगदेतच्चराचरम् ||

Vers 163
दीर्घैर्भुजैर्धारयन्त्यः शस्त्रास्त्राणि च भूरिशः |
बाणान्धनूंषि परिघान्कृपाणांस्तोमरान्गदाः ||

Anmerkung: Die Liste wird fortgesetzt.

Vers 164
खट्वाङ्गानि त्रिशूलानि कुठारान्मुद्गरानपि |
भिन्दिपालान्भुशुण्डीश्च शक्तीश्चक्राणि पट्टिशान् ||

Anmerkung: Traditionelle Waffennamen bleiben stehen, wo eine präzisere Zuordnung nicht gesichert ist.

Vers 165
[…] पाशांश्च कुणपान्मुसलानङ्कुशान्गुडान् |
चर्माणि घण्टा डमरून् भेरी […] ||

Anmerkung: Fragment: Die erste Bezeichnung und weitere Instrumentennamen am Ende sind beschädigt; keine vollständige Liste rekonstruiert.

Vers 166
सवसासृक्पलास्थीनि खर्पराणि बहूनि च |
नृत्यन्त्यश्चर्चरीशब्दैः प्रकम्पितजगत्त्रयाः ||

Anmerkung: Carcarī ist eine traditionelle Tanz- oder Gesangsbezeichnung; die konkrete Aufführung wird hier nicht erläutert.

Vers 167
कोटिविद्युद्दुर्निरीक्ष्यज्वलच्चपलतारकाः |
दीर्घातिशुष्ककठिनगर्तभुग्नकलेवराः ||

Anmerkung: Die Schlussverbindung ist im OCR beschädigt; die erkennbaren Körpermerkmale werden ohne vermeintlich gesicherte anatomische Einzelheiten wiedergegeben.

Vers 168
देव्याः पारिषदीभूताः बद्धाञ्जलिपुटद्वयाः |
किङ्कर्य आज्ञाकारिण्यः सर्वा देव्याः पुरः स्थिताः ||

Shakti-Nyasa

Der fünfte Teil nennt die Kräfte der Göttin, darunter Einsicht, Vertrauen, Wollen, Handeln und Frieden, als zu vergegenwärtigende Gestalten.

Vers 169
एवंरूपाः प्रध्यातव्या डाकिनीन्यासकारिणा |
अतः शृणु वरारोहे शक्तिन्यासमनुत्तमम् ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 170.

Vers 170
यदाचरन्सिद्धिमिष्टामाप्नोति शतवासरैः |
शक्तिन्यासस्य देवेशि ऋषिः कपिल उच्यते ||

Vers 171
छन्दोऽनुष्टुप्समाख्यातं देवता शक्तयस्त्विमाः |
लज्जाबीजं तु बीजं स्याच्छक्तिश्च कमलार्णकम् ||

Vers 172
न्यासस्य विनियोगोऽस्य शक्तिन्यासे प्रकीर्तितः |
अग्न्यारूढाकाशबीजैः षडङ्गन्यासमाचरेत् ||

Anmerkung: Verschlüsselte Lautanordnung, keine konkreten Silben ergänzt.

Vers 173
षड्भिर्दीर्घैः समेतैश्च कराङ्गन्यासमेव च |
तारमायारमाक्रोधकालीकामाङ्कुशामृतैः ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 174.

Vers 174
शक्तिनाम चतुर्थ्यन्तं दत्त्वा तदनु कीर्तयेत् |
कुवर्गाद्यर्णयुगलमवर्गेणान्वितं प्रिये ||

Anmerkung: Die Verbindung ku-vargādya und a-varga ist im OCR unsicher. Als Lautgruppen-Anweisung übersetzt, ohne ein vollständiges Nyasa-Schema daraus zu konstruieren.

Vers 175
ततः प्रासादमुद्धृत्य महाक्रोधं च गारुडम् |
अस्त्रत्रितयमुद्धृत्य स्वाहान्तो मनुराडसौ ||

Vers 176
चवर्गवर्णयोरेव टवर्गवर्णयोरपि |
तवर्गवर्णयोरेव पवर्गवर्णयोरपि ||

Anmerkung: Die Herausgeberfußnote kennzeichnet varṇa statt varga in diesen Anweisungen ausdrücklich als redaktionelle Lesung; diese Fassung wird nicht als widerspruchslos überliefert ausgegeben.

Vers 177
यवर्गवर्णयोः पश्चाच्छवर्गवर्णयोरपि |
स्वरान्त्यवर्णसंयुक्तो हवर्णस्तदनन्तरम् ||

Vers 178
पुनः स्वरात्समुच्चार्य वर्गान्त्याक्षरं वदेत् |
आवृत्तयश्चतस्रः स्युः सर्वशेषविवर्जितम् ||

Anmerkung: Die genaue Verteilung der Gruppen und Auslassungen ist nicht vollständig gesichert; keine zusätzliche ausführbare Reihenfolge erfunden.

Vers 179
उक्ता मयैते शक्तीनां मन्त्राः सर्वार्थसाधकाः |
नामानि तासामधुना समाकर्णय पार्वति ||

Vers 180
सूक्ष्मा जया तथा माया प्रभा च विजया पुनः |
सुप्रभा नन्दिनी पश्चाद्विशुद्धिः कान्तिरुन्नतिः ||

Anmerkung: Beginn der Shakti-Namensliste.

Vers 181
कीर्तिर्विभूतिर्हृष्टिश्च व्युष्टिः सन्नतिरुन्नतिः |
ऋद्धिरुत्कृष्टिरजिता तथा चैवापराजिता ||

Anmerkung: Unnati wiederholt sich in der Quelle; keine Ersatzgottheit zur Vermeidung der Dublette erfunden. Die Lesung hṛṣṭi ist lokal unsicher.

Vers 182
नित्या सरस्वती श्रीश्च स्मृतिर्लक्ष्मीरुषा धृतिः |
बुद्धिः श्रद्धा मतिर्मेधा विद्या प्रज्ञा प्रकीर्तिता ||

Vers 183
इच्छा क्रिया तथा माया दीप्ता प्रीतिस्ततः परम् |
नीतिः सृष्टिः स्थितिर्ज्ञेया संहृतिश्चेतनापि च ||

Anmerkung: Maya steht erneut in der Quelle; keine Harmonisierung der Namensliste.

Vers 184
सत्या शान्ती रतिर्भद्रा रौद्री ज्येष्ठा च विद्युता |
एकपञ्चाशत्तमा च ज्ञेया शक्तिः परापरा ||

Anmerkung: Die Gesamtzählung bleibt eine Angabe der Quelle; Wiederholungen und Lesungsunsicherheiten werden nicht künstlich ausgeglichen.

Vers 185
इत्येताः शक्तयः सर्वा देव्याः पारिषदा मताः |
देव्यास्तनौ च संविष्टा ध्यानमासां निशामय ||

Vers 186
निरङ्कपौर्णिमापूर्णचन्द्रबिम्बसमाननाः |
विशालप्रफुल्लराजीवदलशोणायतेक्षणाः ||

Anmerkung: Die erste Wortverbindung ist im OCR beschädigt; das Bild des makellosen Vollmonds ist klar erkennbar.

Vers 187
विलसद्रत्नताटङ्कश्रवणाभरणोज्ज्वलाः |
मन्दारमालासन्नद्धधम्मिल्लभरगर्विताः ||

Vers 188
विशालजघनाभोगा अतिक्षीणकटिस्थलाः |
कठोरपीवरोत्तुङ्गवक्षोजयुगलान्विताः ||

Anmerkung: Ikonographische Beschreibung göttlicher Gestalten ohne Altersangabe.

Vers 189
रत्नमञ्जीरकेयूरकङ्कणाङ्गदशोभिताः |
किङ्किणीहारमुकुटमुद्रिकावलयान्विताः ||

Vers 190
त्रैलोक्यसारसौन्दर्ययौवनोन्मादगर्विताः |
सिंहासनसमारूढा विचित्रविविधाम्बराः ||

Vers 191
स्वच्छशीतांशुशकलविराजितललाटिकाः |
सुशुक्लमाल्यललिताः स्वस्वचेटीगणैर्वृताः ||

Vers 192
गौराङ्गदेहसंशोभिचन्दनागुरुचित्रकाः |
सुस्मितोद्भासिवदनचञ्चद्दशनपङ्क्तयः ||

Anmerkung: Die ältere Fassung klärt cañcat, „schimmernd“. Ergänzung nach der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 5337–5340; deren Kapitelzählung 248.

Vers 193
कराभ्यां धारयन्त्यस्ता वराभयमनुत्तमम् |
न्यसनीयस्थानगता देव्यास्तु तत्तनौ प्रिये ||

Anmerkung: Die Verbindung tat-tanau ist im OCR beschädigt; der Körperbezug wird nicht genauer festgelegt, als es der Satz erlaubt.

Devi-Nyasa

Der sechste Teil vereinigt eine Vielzahl von Göttinnen. Auf ihre Namensliste folgen im weiteren Quellentext ihre Mantras und Meditationen.

Vers 194
एवं ध्यात्वा चरेन्न्यासं सर्वकामार्थसिद्धये |
अथ षष्ठो वरारोहे देवीन्यासः प्रकीर्त्यते ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 195.

Vers 195
षोढान्यासः समग्रोऽपि यत्र देवि प्रतिष्ठितः |
वक्तुं न शक्यो महिमा यस्य वर्षशतैरपि ||

Vers 196
या यामले कृतोद्धारा डामरे याः प्रकीर्तिताः |
भीमातन्त्रे च याः प्रोक्ता या प्रोक्ताः कौलिकार्णवे ||

Anmerkung: Die Werknamen werden entsprechend der Quelle bewahrt. »Bhima-Tantra« ist eine unsichere OCR-Lesung; keine sichere bibliographische Identifikation behauptet.

Vers 197
देव्यस्ताः एकपञ्चाशत्समन्त्रध्यानपूर्विकाः |
न्यसनीयास्तनौ देवि तासां मन्त्रं समुच्चरेत् ||

Vers 198
देवीन्यासस्यास्य ऋषिः सदाशिव इतीरितः |
जगत्यनुष्टुब्बृहतीगायत्रीपङ्क्तयोऽपि च ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 199.

Vers 199
छन्दांसि कथितानीह देवता परिकीर्तिता |
देवी कामकलाकाली बीजं कामस्य […] ||

Anmerkung: Fragment: Die nähere Bestimmung nach kāmasya ist beschädigt; keine gesicherte Bija-Formel ergänzt.

Vers 200
क्रोधबीजं तु शक्तिः स्याद्विनियोगः प्रकीर्तितः |
देवीन्यासे कामबीजैः षडङ्गन्यासमाचरेत् ||

Vers 201
कराङ्गन्यासमेतैश्च षड्दीर्घैराचरेद्बुधः |
आदौ नाम वदाम्यासां मन्त्रध्याने ततः परम् ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 202.

Vers 202
कथयिष्यामि विधिवत्सावधानं मनः कुरु |
आदौ ज्ञेया महालक्ष्मीस्ततो वागीश्वरी मता ||

Vers 203
अश्वारूढा च मातङ्गी नित्यक्लिन्ना ततः परम् |
भुवनेशी तथोच्छिष्टचाण्डाली भैरवी ततः ||

Anmerkung: Namen der Göttinnen; Nityaklinna wird wörtlich wiedergegeben, ohne zusätzliche Ritualhandlung daraus abzuleiten.

Vers 204
शूलिनी वनदुर्गा च त्रिपुटा त्वरिता ततः |
अघोरा जयलक्ष्मीश्च वज्रप्रस्तारिणी ततः ||

Vers 205
पद्मावत्यन्नपूर्णा च कालसङ्कर्षणी ततः |
धनदा कुक्कुटी भोगवती च शबरेश्वरी ||

Anmerkung: Shabaras ist eine historische Bevölkerungsbezeichnung der Quelle; keine moderne ethnische Gleichsetzung.

Vers 206
कुञ्जिका सिद्धिलक्ष्मीश्च बाला च त्रिपुरा ततः |
तारा दक्षिणकाली च छिन्नमस्ता त्रिकण्टका ||

Anmerkung: Die beschädigte Verszahl wird aus der fortlaufenden Reihe als 206 gelesen.

Vers 207
ततो नीलपताका च चण्डघण्टा ततः परम् |
चण्डेश्वरी भद्रकाली गुह्यकाली ततः परम् ||

Vers 208
अनङ्गमाला चामुण्डा वाराही बगला अपि च |
जयदुर्गा नारसिंही ब्रह्माणी वैष्णवी ततः ||

Anmerkung: Die Namen werden ohne ungesicherte Gleichsetzung mit bestimmten späteren Kultsystemen übernommen.

Vers 209
माहेश्वरी तथेन्द्राणी हरसिद्धा ततोऽपि च |
फेत्कारी लवणेशी च नाकुली मृत्युहारिणी ||

Anmerkung: Fortsetzung der Göttinnenliste.

Vers 210
ततः कामकलाकालीत्येकपञ्चाशदीरिताः |
एकैकस्या महादेव्या मूलमन्त्रेण साधकः ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 211; keine künstliche Vervollständigung der Namenszählung.

Einzelmantras und Meditationen: Mahalakshmi bis Bhuvaneshvari

Die folgenden Abschnitte nennen jeweils Mantra-Bestandteile und die zu vergegenwärtigende Gestalt. Die Bijas bleiben dort verschlüsselt, wo die Quelle nur ihre Namen nennt.

Vers 211
अकारादिक्षकारान्तस्थानेषु न्यसनं चरेत् |
अथासां मूलमन्त्रांस्तान् क्रमादुद्धारयाम्यहम् ||

Vers 212
ध्यानं च मन्त्रानुपदं यथाम्नायेषु कीर्तितम् |
वाग्भवं कमलं मायां कामबीजं ततः परम् ||

Anmerkung: Beginn des Mahalakshmi-Mantras als verschlüsselte Bija-Aufzählung.

Vers 213
चतुरक्षरमन्त्रोऽयं महालक्ष्म्याः प्रकीर्तितः |
पूर्णचन्द्राननां लक्ष्मीमरविन्दोपरि स्थिताम् ||

Anmerkung: Fortsetzung in Versen 214–215.

Vers 214
गौराङ्गीं विविधाकल्परत्नाभरणमण्डिताम् |
क्षौमाबद्धनितम्बां तां वराभयकरद्वयाम् ||

Vers 215
श्वेतैश्चतुर्भिर्द्विरदैः शुण्डदण्डनिवेशितैः |
हिरण्मयामृतघटैः सिच्यमानां विभावयेत् ||

Vers 216
अथ वागीश्वरीमन्त्रस्तारं माया च वाग्भवः |
पुनर्माया पुनस्तारो ङेऽन्तापि च सरस्वती ||

Anmerkung: Verschlüsselte Bijas bleiben unaufgelöst; Dativname Sarasvatyai ist nicht als vollständig im Vers ausgeschriebene Formel ausgegeben.

Vers 217
अन्ते हृन्मनुना ज्ञेयो मन्त्रो ह्येकादशाक्षरः |
ध्यायेद्वागीश्वरीं देवीं हंसारूढां हसन्मुखीम् ||

Vers 218
पूर्णेन्दुवदनां कुन्दकर्पूरसितविग्रहाम् |
अर्धेन्दुविलसद्भालां दिव्याभरणभूषिताम् ||

Vers 219
विशाललोचनां तुङ्गस्तनीं स्मितमनोहराम् |
पीयूषकुम्भं विद्यां च वामे संविभ्रतीं शिवाम् ||

Anmerkung: Vidya heißt wörtlich Wissen; die Deutung als Buch folgt der ikonographischen Aufzählung.

Vers 220
वीणामक्षगुणान्दक्षे धारयन्तीं चतुर्भुजाम् |
ध्यात्वा तु मूलमन्त्रेण साधको न्यासमाचरेत् ||

Anmerkung: Die Verteilung der Gegenstände folgt der Quelle und wird nicht an geläufigere Sarasvati-Bilder angepasst.

Vers 221
अश्वारूढा तृतीया स्यादस्या मन्त्रं निबोध मे |
तारं लज्जां रमां क्रोधं कामं पाशं ततः परम् ||

Vers 222
अश्वारूढा चतुर्थ्यन्ता ततोऽस्त्रद्वितयं वदेत् |
वह्निजायान्तगो मन्त्रो ज्ञेयः पञ्चदशाक्षरः ||

Vers 223
ध्यानं चास्याः कथ्यमानं निबोध वरवर्णिनि |
पूर्णशारदशीतांशुसमानवदनां शिवाम् ||

Anmerkung: Das Schlusswort und die Verszahl stehen im OCR durch den Seitenumbruch versetzt; hier wieder an die lesbare Vershälfte angeschlossen.

Vers 224
सन्तप्तकाञ्चनाभासां विशालाम्बुजलोचनाम् |
व्यालम्बमानवेणीकां स्थितां जवनवाजिनि ||

Anmerkung: Javana ist bereits in der Quelle als korrigierte beziehungsweise ergänzte Lesung angezeigt.

Vers 225
करे च दक्षिणे बाणं वामे रश्मिं च वाजिनः |
चन्द्रखण्डलसद्भालां वेत्रं पद्मं च बिभ्रतीम् ||

Anmerkung: Der Vers verteilt Stab und Lotus nicht nochmals eindeutig auf Hände; keine zusätzliche Armzahl erschlossen.

Vers 226
निशामयाथ मातङ्गीमन्त्रं सर्वार्थसाधकम् |
वाग्भवं च त्रपा लक्ष्मीस्ततः प्रणव एव च ||

Vers 227
नमो भगवतीत्युक्त्वा मातङ्गेश्वरि चोद्धरेत् |
ततः सर्वजनेत्येवं मनोहरि पदं ततः ||

Anmerkung: Die Quelle gibt Wörter als Bauanweisung; keine darüber hinaus ergänzte Gesamtformel. Fußnotenvariante bei sarvajana dokumentiert, hier Hauptlesung.

Vers 228
पुनः सर्वमुखेत्युक्त्वा रञ्जिनीति समुद्धरेत् |
तत उच्चारयेदेवं सर्वराजवशङ्करि ||

Vers 229
सर्वस्त्रीपुरुषेत्युक्त्वा वशङ्करि ततो वदेत् |
सर्वदुष्टमृगाभाष्य ततश्चापि वशङ्करि ||

Anmerkung: Die Verbindungsform im zweiten Halbvers ist beschädigt; der Wortbestand der Anrufung ist verständlich.

Vers 230
ततोऽपि चोद्धरेदेवं सर्वसत्त्ववशङ्करि |
सर्वलोकममुं मे च वशमानय चेत्यपि ||

Anmerkung: Historische Unterwerfungsformel, keine heutige Praxisempfehlung.

Vers 231
शिरोऽन्तो मनुरुद्दिष्टो वश्यकर्मफलप्रदः |
रत्नपीठोपरिगतां सान्द्रनीरदसच्छविम् ||

Anmerkung: Shiras ist eine rituelle Abschlussbezeichnung; hier keine ungesicherte Lautfolge ergänzt.

Vers 232
शृण्वन्तीं कीरपोतस्य कलभाषितमुत्तमम् |
न्यस्तैकपादां कमले बालेन्दुकृतशेखराम् ||

Vers 233
करपल्लवयुग्मेन वीणावादनतत्पराम् |
आपादप्रलम्बिन्या रम्यां कल्हारमालया ||

Vers 234
तिलकोद्भासिवदनां वारुणीपानविह्वलाम् |
अथ धारय चेतस्त्वं नित्यक्लिन्नामनौ मनः ||

Anmerkung: Varuni bezeichnet hier ein berauschendes Getränk; nicht stillschweigend als rein innerer Nektar gedeutet. Die Schlusswendung wiederholt im OCR »Geist« und ist sprachlich holprig.

Vers 235
प्रणवं वाग्भवं बीजं मायिकं तदनन्तरम् |
नित्यक्लिन्ने समुद्धृत्य ततोऽपि च मदद्रवे ||

Vers 236
सवाग्भवत्रपास्वाहा मनुः पञ्चदशाक्षरः |
रक्ताङ्गीं यौवनोद्भिन्नपीनवक्षोरुहद्वयाम् ||

Anmerkung: Ikonographische Beschreibung ohne konkrete Altersangabe; Fortsetzung in den folgenden Versen.

Vers 237
त्रिनेत्रां मदिरापानविह्वलाङ्गीं शिवप्रियाम् |
रक्ताङ्गरागवसनाभरणां सस्मिताननाम् ||

Vers 238
बालेन्दुमौलिमरुणसरोरुहकृतस्थितिम् |
कल्पवल्लीं कपालं च वामतो बिभ्रतीं शिवाम् ||

Vers 239
पाशाङ्कुशौ दक्षिणे च धारयन्तीं विचिन्तयेत् |
शृणु षष्ठीं महादेवीमतस्त्वं भुवनेश्वरीम् ||

Vers 240
पाशलज्जाङ्कुशैरेव मन्त्रस्त्र्यक्षर एव च |
महिमा वर्णितुं देवि न शक्यस्त्रिदशैरपि ||

Vers 241
भुवनेशीमथ ध्यायेत्सिन्दूरारुणविग्रहाम् |
त्रिलोचनां स्मेरमुखीं चन्द्रार्धकृतशेखराम् ||

Vers 242
पीनवक्षोरुहद्वन्द्वां सर्वाभरणशोभिताम् |
माणिक्यरत्नकुम्भस्थसव्यपादां करद्वये ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 243.

Ucchishta-Chandali, Bhairavi, Shulini und weitere Gestalten

Die Meditationen werden in ihrer überlieferten Reihenfolge fortgesetzt. 8.248 ist aus einer ausdrücklich bezeichneten Darstellungsgrenze nur sachlich wiedergegeben.

Vers 243
बिभ्रतीं रत्नचषकं रक्तोत्पलमथापि च |
अथ वक्ष्येऽहमुच्छिष्टचाण्डालीमन्त्रमादृतम् ||

Vers 244
आदौ सम्बोधनं देव्याः सुमुखी तद्वदेव च |
ततो देवि महाप्रोच्य वदेत्पश्चात्पिशाचिनी ||

Anmerkung: Die Quelle gibt teilweise Nennformen statt durchgängig flektierter Anreden; nicht stillschweigend zu einer vollständigen Rezitationsfassung umgebaut.

Vers 245
मायाबीजं विसर्गेण सहितं ठत्रयं ततः |
द्वाविंशत्यक्षरो मन्त्रः सर्वसिद्धिविधायकः ||

Anmerkung: Die Quelle verzeichnet Varianten bei der dreifachen Silbe und bei der Silbenzahl, darunter 32. Deshalb keine gesicherte Gesamtformel behauptet; die lesbare Hauptangabe bleibt sichtbar.

Vers 246
ध्यानमस्याः प्रवक्ष्यामि यथावज्जगदीश्वरि |
शवोपरि समासीनां रक्ताम्बरपरिच्छदाम् ||

Vers 247
रक्तालङ्कारसंयुक्तां नीलमेघसमप्रभाम् |
ईषद्धास्यसमायुक्तां गुञ्जाहारविराजिताम् ||

Anmerkung: Gunjā bezeichnet eine traditionelle Samenart für Schmuck; keine Anwendungsempfehlung.

Vers(e) 248 – sachliche Inhaltswiedergabe

Dieser Abschnitt wird in der deutschen Übersetzung sachlich zusammengefasst; keine Sanskritwiedergabe.

Anmerkung: Nichtgrafische Inhaltswiedergabe: Eine sexualisierte Körperbeschreibung der ausdrücklich sechzehnjährigen Gestalt wird nicht wiedergegeben. Keine OCR-Lücke; nicht als vollständige Versübersetzung gezählt. Sanskrit deshalb hier nicht abgedruckt.

Vers 249
अथ ब्रवीमि भैरव्या मन्त्रमागमगोपितम् |
यन्न कस्यचिदाख्यातं न कस्मा अपि केन च ||

Anmerkung: Rhetorische Geheimhaltungsbehauptung des Textes, keine historische Aussage über sämtliche Überlieferungen.

Vers 250
न कीलितं न शप्तं च स्तम्भितं न च कैरपि |
पञ्चकूटात्मिकां विद्यामुद्धरामि शृणुष्व ताम् ||

Anmerkung: Kuta: eine verschlüsselte Silben- beziehungsweise Mantragruppe.

Vers 251
खं खपूर्वो विधिर्भूमिस्तार्तीयकविराजितः |
नभो वह्निविधिक्षोणीसवृद्धिधनदार्णकम् ||

Anmerkung: Verschlüsselte und teilweise beschädigte Kuta-Anweisung. Die Namen der erkennbaren Bestandteile sind wiedergegeben; Verbindungen und Lautwerte bleiben unsicher. Keine rezitierbare Gesamtformel rekonstruiert.

Vers 252
तृतीयं कूटं फेत्कारी चतुर्थी शाङ्करी भवेत् |
पञ्चमी व्योमकूटाख्या सर्वकामफलप्रदा ||

Vers 253
कथयामि ध्यानमस्या यद्विधाय न्यसेत्तनुम् |
उद्यत्सहस्रमार्तण्डकान्तिमिन्दुकलोज्ज्वलाम् ||

Vers 254
त्रिनेत्रां पीनवक्षोजां पद्मासनपरिस्थिताम् |
सर्वाभरणसम्पूर्णां पूर्णयौवनशालिनीम् ||

Anmerkung: Ikonographische Beschreibung einer eigenständigen Göttinnengestalt ohne konkrete Altersangabe.

Vers 255
चतुर्भुजां जपवटीं दक्षिणे बिभ्रतीं वरम् |
वामे विद्यामभीतिं च धारयन्तीं विचिन्तयेत् ||

Vers 256
अथाकर्णय शूलिन्या मन्त्रं ध्यानं च पार्वति |
ज्वलयुग्मं समुद्धृत्य वदेत्तदनु शूलिनी ||

Anmerkung: Die Anredeform wird in der Quelle nicht einheitlich flektiert; nur die lesbare Bauanweisung übernommen.

Vers 257
दुष्टग्रहं समाभाष्य क्रोधबीजमथोद्धरेत् |
अस्त्रं शिरस्ततः पश्चान्मनुः पञ्चदशाक्षरः ||

Anmerkung: Die genaue grammatische Verbindung des Graha-Wortes bleibt offen. Die Abschlussnamen werden nicht in fehlende Silben umgewandelt.

Vers 258
ध्यायेन्मृगेन्द्रमारूढां सतोयजलदच्छविम् |
त्रिनेत्रां बिभ्रतीं भालं चन्द्रखण्डावतंसितम् ||

Vers 259
ददतीं द्विषतां भीतिं युद्धोद्यतकलेवराम् |
देवीमष्टभुजां घोरभ्रुकुटीभीषणाकृतिम् ||

Vers 260
पद्मं गदां धनुर्मुण्डं वामे संविभ्रतीं क्रमात् |
त्रिशूलं करवालं च विशिखं पाशमेव च ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 261. Muṇḍa kann Kopf oder Schädel bezeichnen; hier ohne zusätzliche Beschreibung.

Vers 261
धारयन्तीं दक्षिणेन सर्वालङ्कारमण्डिताम् |
कृपाणखेटकौ दोर्भ्यां बिभ्रतीभिरहर्निशम् ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 262; der Satz wird über die Versgrenze bewahrt.

Vers 262
कन्यकाभिश्चतसृभिः सेव्यमानां विचिन्तयेत् |
अथातो वनदुर्गायाः प्रवक्ष्ये मनुमुत्तमम् ||

Anmerkung: Erster Halbvers schließt Shulinis Meditation ab.

Vers 263
तारं वाग्भवमुद्धृत्य लक्ष्मीं लज्जां च योगिनीम् |
क्रोधमङ्कुशमुल्लिख्य शिरोऽन्तोऽयं नवाक्षरः ||

Vers 264
कालाभ्रसमदेहाभां सिंहस्कन्धोपरि स्थिताम् |
मौलिबद्धेन्दुशकलां कटाक्षैः शत्रुभीतिदाम् ||

Vers 265
त्रिनेत्रां पीवरोरोजां स्मेरवक्त्रां चतुर्भुजाम् |
शङ्खं चक्रं गदां खड्गमुद्वहन्तीं हरप्रियाम् ||

Vers 266
पूजयन्तीं जगत्सर्वं स्वतेजोभिर्विचिन्तयेत् |
त्रिपुटाया मनुर्बीजैस्त्रिभिर्लक्ष्मीत्रपास्मरैः ||

Anmerkung: Die Quelle liest pūjayantīm, »verehrend«; nicht stillschweigend in »erfüllend« oder »erhellend« geändert.

Vers 267
ध्यानं वदाम्यथैतस्याः सर्वसिद्धिविधायकम् |
गौराङ्गीं रत्नमञ्जीरकाञ्चीग्रैवेयकोज्ज्वलाम् ||

Vers 268
रत्नमौलिं त्रिनयनामर्धेन्दुकृतशेखराम् |
चतुर्भुजां रक्तवस्त्रगन्धमाल्यानुलेपनाम् ||

Vers 269
रक्तोत्पलं चापपाशौ वामतो दधतीं शिवाम् |
दक्षिणेऽप्यङ्कुशं पुष्पबाणान्संविभ्रतीं तथा ||

Anmerkung: Die Anzahl der Gegenstände passt nicht ohne Weiteres zu vier Armen; die Quelle wird nicht durch eine ergänzte Handverteilung harmonisiert.

Vers 270
प्रवदामि मनूद्धारं त्वरिताया अतः परम् |
प्रणवं मायिकं बीजं क्रोधबीजमतः परम् ||

Vers 271
पाशमङ्कुशबीजं च वधूबीजमतः परम् |
पुनः क्रोधं ततोऽन्त्यार्णे युञ्जीताधोदतं स्वरम् ||

Anmerkung: Die verschlüsselte Vokalanweisung ist beschädigt und nicht sicher aufzulösen; keine konkrete Silbe ergänzt.

Vers 272
पुनर्मायां तदन्तेऽस्त्रं मन्त्रः प्रोक्तो दशाक्षरः |
कथ्यमानमथ ध्यानं समाकर्णय पार्वति ||

Vers 273
इन्द्रनीलशिलाखण्डतुल्यावयवरोचिषम् |
पत्राच्छादितवक्षोजनितम्बजघनस्फिचम् ||

Anmerkung: Ikonographische Beschreibung ohne Altersangabe.

Vers 274
गुञ्जाहारसमुल्लासिपीवरोरोजयुग्मकाम् |
अलङ्कारतया बद्धान्भुजगानष्ट बिभ्रतीम् ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 275.

Vers 275
ताटङ्काङ्गदमञ्जीरहारकुण्डलतामितान् |
मयूरपिच्छसम्बद्धकपालकृतशेखराम् ||

Anmerkung: Die Schmuckaufzählung wird unverändert belassen; die acht Schlangen werden nicht zusätzlich einzeln verteilt.

Vers 276
किरातवेषं दधतीं त्रिनेत्रां जगदम्बिकाम् |
वराभयोद्यतकरां कृपास्मेरमुखाम्बुजाम् ||

Anmerkung: Kirata ist eine historische Bezeichnung für Wald- beziehungsweise Bergbewohner; keine moderne ethnische Identifikation.

Vers 277
अथाघोरामनुं वक्ष्ये येन सिद्ध्यन्ति साधकाः |
करामलकवद्विश्वं यस्य संस्मरणादपि ||

Vers 278
मायारमाङ्कुशानङ्गवधूवाग्भवगारुडैः |
योगिनीशाकिनीकालीफेत्कारीक्रोधबीजकैः ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 279.

Vers 279
सम्बोधनमघोरायाः सिद्धिं मे देहि चोद्धरेत् |
ततश्च दापयेत्युक्त्वा स्वाहान्तो मनुरिष्यते ||

Vers 280
पञ्चविंशत्यक्षरोऽयं मन्त्रो वाञ्छितसिद्धिकृत् |
अथ ध्यानं व्याहरामि येन मन्त्रः प्रसिद्ध्यति ||

Vers 281
सुस्निग्धकज्जलग्रावतुल्यावयवरोचिषम् |
विशालवर्तुलारक्तनयनत्रितयान्विताम् ||

Anmerkung: Die Verbindung kajjalagrāva ist im OCR beschädigt; die schwarze, glatte Erscheinung ist erkennbar.

Vers 282
श्वेतनरास्थिकृताकल्पसमुज्ज्वलतनुच्छविम् |
दिगम्बरां मुक्तकेशीं नृमुण्डकृतकुण्डलाम् ||

Vers 283
शवोपरि समारूढां दंष्ट्राविकटदर्शनाम् |
द्विभुजां मार्जनीसूर्पहस्तां पितृवनस्थिताम् ||

Vers 284
जयलक्ष्मीमन्त्रमतो ब्रवीमि परमेश्वरि |
वाग्भवं भुवनेशी च लक्ष्मीकामसदाशिवाः ||

Anmerkung: Verschlüsselte Mantrakomponenten; Fortsetzung in Vers 285.

Vers 285
जयलक्ष्मि ततो ब्रूयाद्युद्धे मे विजयं वदेत् |
देहि प्रासादपाशौ च शृणिबीजमतः परम् ||

Vers 286
अस्त्रत्रितयसंयुक्तं शिरस्तदनु कीर्तयेत् |
जयलक्ष्मीमथो ध्यायेदासीनां कमलोपरि ||

Vers 287
विद्युत्कनकवर्णाभां मुक्तादामविराजिताम् |
पृथुलोत्तुङ्गवक्षोजां लोचनत्रितयान्विताम् ||

Vers 288
चतुर्भुजां पद्मयुगं वराभयमथापि च |
दधतीं कौस्तुभोद्भासिहृदयां चिन्तयेत्पराम् ||

Vers 289
व्याहराम्यथ देवेशि वज्रप्रस्तारिणीमनुम् |
तारत्रपारमाकामप्रासादाङ्कुशबीजकैः ||

Vers 290
सम्बोधनं ततो देव्याः स्वाहान्तो मनुरीरितः |
रत्नसिन्धौ रत्नपोतोपरि देवीं निषेदुषीम् ||

Anmerkung: Ältere Fassung ratnapotopari, „auf einem Edelsteinschiff“; e hat hier eine beschädigte Berg-Lesung. Fortsetzung in 291. Die Fassungen werden nicht gleichgesetzt. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 5610–5615. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 248.

Vers 291
कमले द्वादशदले सन्निविष्टां हसन्मुखीम् |
रत्नाङ्गीं रत्नमुकुटां चन्द्रखण्डविराजिताम् ||

Anmerkung: Die Quellenfußnote bietet raktāṅgī/raktamukuṭā, »rotgliedrig/mit roter Krone«, statt ratnāṅgī/ratnamukuṭā. Die Fassungen werden nicht vermischt.

Vers 292
स्तनभारावनम्राङ्गीं विशालानयनत्रयाम् |
षड्भुजां रत्नखचितरक्ताम्बरविराजिताम् ||

Anmerkung: Die Form viśālānayanatrayā ist sprachlich auffällig; die Bedeutung ist klar.

Vers 293
बीजपूरधनुःपाशान्दक्षिणे दधतीं शिवाम् |
अङ्कुशस्मरकोदण्डकपालानि च वामतः ||

Anmerkung: Die doppelte Bogenangabe wird nicht stillschweigend in einen Pfeil verändert.

Padmavati, Annapurna und Kalasamkarshini

Nahrung, Fülle und die Auflösung der Zeit erscheinen als unterschiedliche Kräfte der Göttin. Die lieblichen und furchtbaren Darstellungen bleiben nebeneinander stehen.

Vers 294
विचिन्त्यैवं जगद्धात्रीं न्यासं कुर्यादतन्द्रितः |
मायामादौ समुद्धृत्य पद्मावतिपदं ततः ||

Anmerkung: Übergang zur nächsten Göttin innerhalb des Verses.

Vers 295
शिरोमन्त्रान्वितो ज्ञेयो मन्त्रः सप्ताक्षरो महान् |
अरुणामरविन्दस्थां फुल्लपद्मसमाननाम् ||

Vers 296
कराभ्यां दधतीं रक्तोत्पलद्वन्द्वं त्रिलोचनाम् |
अथ वक्ष्येऽन्नपूर्णाया मन्त्रं सप्तदशाक्षरम् ||

Vers 297
मायाबीजं समुद्धृत्य नमो भग इतीरयेत् |
वति माहेश्वरि ततोऽप्यन्नपूर्णे समाहरेत् ||

Anmerkung: Bhagavati ist in der Quelle über die Vershälften getrennt; im zitierten Wortlaut zusammengezogen.

Vers 298
वह्निजायायुतो मन्त्रो महदन्नसमृद्धिकृत् |
विचित्रवसनां देवीमरुणामम्बुजासनाम् ||

Vers 299
स्तनभारावनम्राङ्गीं नवचन्द्रार्धशेखराम् |
प्रमथाधिपमालोक्य प्रहृष्टवदनाम्बुजाम् ||

Vers 300
हेमभाण्डं रत्नदर्वीं दधतीं करयोर्द्वयोः |
अथ प्रवक्ष्ये देवेशि कालसङ्कर्षणीमनुम् ||

Anmerkung: Übergang zur nächsten Göttin.

Vers 301
यन्न ज्ञातं न चाख्यातं कस्मैचिदपि केन च |
तारत्रपारमाकामवाग्भवाङ्कुशकालिकाः ||

Anmerkung: Beginn der verschlüsselten Bija-Aufzählung.

Vers 302
पाशक्रोधमहाक्रोधप्रासादामृतगारुडाः |
फेत्कारीधनदाचण्डयोगिनीशाकिनीघनैः ||

Anmerkung: Ghana, »Wolke«, bleibt als Bezeichnung der Quelle erhalten; nicht durch eine andere Bija-Silbe ersetzt.

Vers 303
विद्युद्रतिप्रेतभूतखेचरीकालपन्नगाः |
कालसङ्कर्षणि प्रोच्य क्रोधयुग्मं ततः परम् ||

Vers 304
स्वाहान्तो मन्त्रराजोऽयं मन्त्रः षट्त्रिंशदक्षरः |
ध्यानं वदामि ते देवि तत्र चेतो निवेशय ||

Vers 305
घनाघनप्रभां देवीं पितृकाननचारिणीम् |
प्रज्वलत्पावकचिताशवमध्यनिषेदुषीम् ||

Vers 306
अग्निकीलालसमया जटया गुल्फसंस्पृशा |
विमुक्तया शोभमानां शोणनेत्रत्रयान्विताम् ||

Anmerkung: Die ungewöhnliche Verbindung agnikīlāla wird wörtlich angenähert; keine andere gesicherte Lesung behauptet.

Vers 307
अस्थि […] नरास्थिभूषणोज्ज्वलविग्रहाम् |
पीवरापघनां खर्वां लम्बमानमहोदरीम् ||

Anmerkung: Fragment: Der Beginn der ersten Hälfte ist beschädigt; die Knochen-Schmuckbeschreibung bleibt nur in ihrem lesbaren Umfang erhalten.

Vers 308
छिन्नचन्द्रकलातुल्यदंष्ट्राकोटिभयङ्कराम् |
लेलिहानमहाशोणप्रकम्पिरसनां शिवाम् ||

Anmerkung: Mahāśoṇa ist aus beschädigter OCR gelesen.

Vers 309
विस्रस्तकेशमनुजकपालकृतकुण्डलाम् |
शुष्कैर्नरास्थिभिः शुभ्रैर्विहिताशेषभूषणाम् ||

Vers 310
मयूरपिच्छनिचयच्छादितोरुकटिस्थलाम् |
मृतब्रह्मादिगीर्वाणकपालरचितस्रजम् ||

Anmerkung: Mythisches Bild der Vergänglichkeit auch göttlicher Gestalten; keine historische Todesbehauptung.

Vers 311
कृत्वाट्टहासं धावन्तीं पीनोन्नतपयोधराम् |
विदीर्णसृक्कयुगलां व्यात्तघोराननां सदा ||

Anmerkung: Das Bewegungsverb dhāvantī ist in der OCR unsicher.

Vers 312
सर्वशस्त्रास्त्रसम्पूर्णषट्त्रिंशद्दोर्विराजिताम् |
पद्मं चर्मधनुःपाशाङ्कुशानपि वरानने ||

Anmerkung: Beginn der Gegenstandsliste; Zuordnung zur linken Seite in Vers 314.

Vers 313
भिन्दिपालं तथा प्रासं घण्टां कुणपमेव च |
शङ्खमुष्टिं च डमरुमक्षमालां क्रमेण च ||

Anmerkung: Die Trennung śaṅkha/muṣṭi ist kontextuell; keine zusätzlich erfundene Waffenart.

Vers 314
रक्तकुम्भं नृमुण्डं च शत्रुजिह्वां ततः परम् |
फेरुं चाभयं वामे दधतीं भीषणाकृतिम् ||

Anmerkung: Pheru, Schakal, ist aus beschädigter OCR gelesen.

Vers 315
त्रिशूलखड्गविशिखचक्रशक्तिगदा अपि |
मुद्गरं परिघं कुन्तं तथा मुसलतोमरौ ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 316.

Vers 316
परश्वधं नागपाशं भुशुण्डीं पट्टिशं तथा |
खट्वाङ्गं कर्त्तकां दक्षे वहन्तीं च तथा वरम् ||

Vers 317
करालाभिः परिवृतां डाकिनीनवकोटिभिः |
कालसङ्कर्षणीनाम्नीं कल्पान्ते क्षयकारिणीम् ||

Anmerkung: Nava-koṭi: neun Zehnmillionen-Einheiten; traditionelle mythologische Größenangabe.

Vers 318
कोटिविद्युद्दुर्निरीक्ष्यां देवैर्हरिहरादिभिः |
एवं ध्यात्वा न्यसेद्देवीं चतुर्वर्गफलप्रदाम् ||

Dhanada, Kukkuti, Bhogavati und Shabareshvari

Auf Reichtums- und Glücksgestalten folgt die schlichte Waldgestalt Shabareshvaris. Die jeweiligen Lautchiffren werden nicht aus Vermutungen ergänzt.

Vers 319
अथातो धनदामन्त्रं व्याहरामि तवाग्रतः |
महाकालसमारूढः क्षेत्रपालो वरानने ||

Anmerkung: Verschlüsselte Silbenanordnung; Fortsetzung in Vers 320.

Vers 320
वामकर्णान्वितं बीजं सद्य एव वसुप्रदम् |
देवीं कोकनदारूढां विकचाब्जसमाननाम् ||

Anmerkung: Vāmakarṇa ist eine Lautchiffre, nicht sicher aufgelöst. Die Quellenfußnote bietet sukhaprada, »Glück verleihend«, statt vasuprada.

Vers 321
कृतपद्ममहापद्मनिधिकुण्डलयुग्मिकाम् |
मञ्जीरतापन्नशङ्खमकराख्यनिधिद्वयाम् ||

Anmerkung: Nidhi bezeichnet hier personifizierte beziehungsweise mythische Schätze.

Vers 322
रत्नकङ्कणतापन्नमुकुन्दनिधिकच्छपाम् |
ललाटबिन्दुतापन्नविराजत्कुन्दसेवधि ||

Anmerkung: Der Schluss sevadhi bedeutet „Schatz“; die ungewöhnliche Endung der Quelle wird bewahrt. Ergänzung nach der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 5708–5711; deren Kapitelzählung 248.

Vers 323
त्रिलोचनां नीलनिधिकृतहारां हसन्मुखीम् |
अञ्जलिद्वितयेनापि ददतीं सर्वतो धनम् ||

Vers 324
सर्वालङ्कारसंयुक्तां विचित्रवसनां पराम् |
चिन्तयेद्धनदां देवीं वाञ्छितार्थफलप्रदाम् ||

Vers 325
प्रवक्ष्ये कुक्कुटीमन्त्रं सद्यःप्रत्ययकारकम् |
वाग्भवं मायिकं बीजं लक्ष्मीं काममनूच्चरेत् ||

Vers 326
फेत्कारीं क्रोधमुल्लिख्य कुक्कुटीति ततो वदेत् |
कालीपाशाङ्कुशानुक्त्वा शाकिनीचण्डमुच्चरेत् ||

Vers 327
सास्त्रद्वयं शिरः पश्चाद्विज्ञेयोऽष्टादशाक्षरः |
इयं वै कुक्कुटीविद्या गुप्ता सर्वागमेष्वपि ||

Vers 328
स्कन्देनोपासिता पूर्वं तारकस्य जयेप्सुना |
अब्धौ रत्नमये पोते रत्नसिंहासनस्थिताम् ||

Anmerkung: Die Anfangslesung abdhau der zweiten Hälfte ist im OCR beschädigt und kontextuell erschlossen.

Vers 329
श्यामां त्रिनेत्रां कुटिलकुन्तलश्रीविराजिताम् |
माणिक्यशकलद्योतिदन्तमण्डलमण्डिताम् ||

Vers 330
रत्नाभरणनद्धाङ्गीं चतुर्दोर्भिर्विशोभिताम् |
कुक्कुटीं खर्परं वामे बिभ्रतीं शशिशेखराम् ||

Anmerkung: Kukkuṭī steht hier sowohl als Göttinnenname als auch als Bezeichnung des getragenen Tieres.

Vers 331
खड्गं च कर्त्तकां दक्षे धारयन्तीं शुचिस्मिताम् |
चिन्तयित्वा चरेन्न्यासं शृणु भोगवतीमथ ||

Vers 332
पाशाङ्कुशौ समुद्धृत्य प्रासादोऽन्तो मनुर्मतः |
त्र्यक्षरो जगतीमध्ये सर्वसौख्यप्रदायकः ||

Vers 333
अरुणामरविन्दास्यामतिपीनपयोधराम् |
शेखरीकृतशीतांशुं रत्नमौलिं त्रिलोचनाम् ||

Vers 334
वराभयकरां शान्तां सितपद्मोपरि स्थिताम् |
कथयाम्यथ देवेशि विद्यां तां शबरेश्वरीम् ||

Vers 335
तारं त्रपां तथा पाशं ङेऽन्ता च शबरेश्वरी |
युक्तो हृन्मनुनाप्यन्ते महामन्त्रो दशाक्षरः ||

Vers 336
श्यामा पर्णावृततनुर्गुञ्जाहारविराजिता |
स्मेरा षोडशवर्षीयावतंसितलतादला ||

Anmerkung: Nichtsexualisierte ikonographische Beschreibung; Altersangabe und Blattkleidung sachlich bewahrt.

Vers 337
वैणवं भाजनं वामे कटेरुपरि बिभ्रतीम् |
फलानि चिन्वतीं दक्षकरेण विपिनावनौ ||

Vers 338
वराटककृताकल्पां गायन्तीं खर्वविग्रहाम् |
भक्तिभावतया देवी ध्यातव्या शबरेश्वरी ||

Kunjika, Siddhilakshmi und Bala

Der Text verweist bei Kunjika auf eine frühere Lehre und führt dann Siddhilakshmi und Bala ein. Die Körperbeschreibung 8.354 ist ausdrücklich nur sachlich wiedergegeben.

Vers 339
अथातः कुञ्जिकामन्त्रमाकर्णय वरानने |
नवकूटात्मिका विद्या चिन्तामणिरितीरिता ||

Anmerkung: Die Quelle bietet cintā mit redaktioneller Alternative vidyā; hier ist ausdrücklich diese Alternative verwendet.

Vers 340
आदौ वैहायसं कूटं वायवीयं द्वितीयकम् |
आग्नेयकूटं तृतीयं फेत्कारी तुरीयमुच्यते ||

Anmerkung: Die Silbengruppen werden lediglich benannt, nicht vollständig ausgeschrieben.

Vers 341
पञ्चमं वारुणं कूटं शाङ्करं षष्ठमुच्यते |
सप्तमं हंसकूटं स्यात्पराकूटमथाष्टमम् ||

Vers 342
नवमं डाकिनीकूटं गुप्तं सर्वागमेष्वपि |
पूर्वमेव विशेषोऽस्याः कथितस्त्वयि पार्वति ||

Anmerkung: Rückverweis der Quelle; daraus wird kein im vorhandenen Material sicher identifizierter vollständiger Mantra erfunden.

Vers 343
अतो विशिष्य नो वच्मि तथाप्युक्तं समासतः |
ध्यानं पूर्वोदितं कुर्याद्यथा देवि मयोदितम् ||

Vers 344
त्वं चतुर्विंशतितमां सिद्धिलक्ष्मीमथो शृणु |
लज्जां क्रोधं शाकिनीं च योगिनीं प्रेतमेव च ||

Anmerkung: Die Ordnungszahl bleibt entsprechend der Quelle erhalten; Beginn der Bija-Liste.

Vers 345
कालीमथाङ्कुशं बीजं शाकिनीं कामिनीमपि |
लक्ष्मीं चण्डं च कालं च वैद्युतं भुजगार्णकम् ||

Anmerkung: Die wiederholte Shakini-Bezeichnung bleibt erhalten; keine abweichende Silbe eingesetzt.

Vers 346
स्वाहान्तः षोडशार्णोऽयं मन्त्रोऽमृतफलप्रदः |
श्वेतां श्वेतशवारूढां नृमुण्डकृतकुण्डलाम् ||

Vers 347
पञ्चवक्त्रां महारौद्रीं प्रतिवक्त्रत्रिलोचनाम् |
व्याघ्रचर्मावृतकटिं शुष्कावयवभूषिताम् ||

Anmerkung: Die Wendung »mit ausgemergelten Gliedern geschmückt« ist wörtlich ungewöhnlich; nicht stillschweigend in üppige Körperfülle verändert.

Vers 348
आबद्धयोगपट्टां च नरास्थिकृतभूषणाम् |
हस्तैः षोडशभिर्युक्तां विस्रस्तघनकुन्तलाम् ||

Vers 349
खड्गं बाणं तथा शूलं चक्रं शक्तिं गदामपि |
जपमालां कर्त्तकां च बिभ्रतीं दक्षिणे भुजे ||

Anmerkung: Die Quelle verwendet die Einzahl »im rechten Arm« für die Reihe; im Deutschen nach dem Sinn der sechzehn Hände wiedergegeben.

Vers 350
फलकं कार्मुकं नागपाशं परशुमेव च |
डमरुं फेरुपोतं च नरमुण्डं कपालकम् ||

Anmerkung: Zuordnung zur linken Seite in Vers 351.

Vers 351
उद्वहन्तीं करे वामे दीर्घसर्वाङ्गभीषणाम् |
कृत्वा ध्यानं न्यसेदङ्गे बालामाकलयाधुना ||

Vers 352
आदौ वाग्भवमुद्धृत्य कामबीजं ततः परम् |
सकारोऽधोदन्तयुतो महासेनविराजितः ||

Anmerkung: Verschlüsselte Lautbeschreibung; keine fehlende Bija-Form ergänzt.

Vers 353
त्र्यक्षरः परमो मन्त्रो विद्यैश्वर्यप्रदायकः |
समुद्यद्रविबिम्बाभामरुणक्षौमधारिणीम् ||

Anmerkung: Beginn der Bala-Meditation.

Vers(e) 354 – sachliche Inhaltswiedergabe

Dieser Abschnitt wird in der deutschen Übersetzung sachlich zusammengefasst; keine Sanskritwiedergabe.

Anmerkung: Nichtgrafische Inhaltswiedergabe: Die sexualisierte Körperbeschreibung der als Bala, »Mädchen/Kind«, bezeichneten Gestalt wird ausgelassen. Keine OCR-Lücke; nicht als Versübersetzung gezählt, kein Sanskritabdruck dieses Verses.

Vers 355
त्रिनेत्रां बालशीतांशुखण्डशोभिललाटिकाम् |
पद्मोपरि समासीनां बालां देवीं चतुर्भुजाम् ||

Vers 356
विद्यामभीतिं वामेन दक्षे जपवटीं वरम् |
धारयन्तीं जगद्धात्रीं सर्वदा हसन्मुखीम् ||

Tripurasundari: Nektarmeer, Lichtheiligtum und Göttinnenmeditation

Die lange Meditation führt vom Nektarmeer durch Garten und Edelsteinheiligtum zur Gegenwart Tripurasundaris. Alle lesbaren Verse dieser ausführlichen Bildfolge sind übersetzt.

Vers 357
सञ्चिन्त्य न्यसनं कुर्यादप्रमत्तेन चेतसा |
अथाकर्णय देवेशि विद्यां त्रिपुरसुन्दरीम् ||

Vers 358
यत्र प्रतिष्ठिताः सर्वे तन्त्रडामरयामलाः |
यतः परतरा विद्या न भूता न भविष्यति ||

Anmerkung: Überlieferungsinterne Rangbehauptung, keine unabhängig geprüfte Aussage über sämtliche tantrischen Werke.

Vers 359
केनापि नैव शप्तेयं नैव केन च कीलिता |
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि यथावदुपधारय ||

Vers 360
[…] ब्रह्मभूमित्रपार्णैराद्यकूटकम् |
व्योमसब्रह्मगगनमेदिनीभुवनेश्वरी ||

Anmerkung: Fragment: Der Beginn und die genaue Verbindung der verschlüsselten Lautnamen sind beschädigt. Keine vollständige Silbenfolge rekonstruiert.

Vers 361
द्वितीयकूटमुद्दिष्टं विद्याराज्यफलप्रदम् |
सक्रोधेशपिनाकेशलज्जाबीजान्त्यसंयुतम् ||

Anmerkung: Die genaue Worttrennung im zweiten Halbvers ist unsicher; die verschlüsselte Formel wird nicht in konkrete Mantrasilben aufgelöst.

Vers 362
तृतीयकूटमुद्दिष्टं सर्वसिद्धिविधायकम् |
एषा प्रकाशिता विद्या लोपामुद्राविधायिनी ||

Anmerkung: Die Verbindung lopāmudrāvidhāyinī ist sprachlich mehrdeutig; keine sichere historische Zuschreibung der Mantra-Autorschaft daraus abgeleitet.

Vers 363
यस्याः संस्मरणेनापि किं कार्यं नैव सिद्ध्यति |
कथ्यमानं मया देवि ध्यानमस्या निशामय ||

Vers 364
उद्यच्चन्द्रोदयक्षुब्धरक्तपीयूषवारिधेः |
मध्ये हेममयी भूमी रत्नमाणिक्यमण्डिता ||

Vers 365
तन्मध्ये नन्दनोद्यानं मदनोन्मादनं महत् |
याम्युदितपूर्णेन्दुज्योत्स्नाजालविराजितम् ||

Anmerkung: Die Lesung yāmyudita ist im OCR beschädigt; der genaue Zeitpunkt des Mondaufgangs bleibt unsicher.

Vers 366
सदा सह वसन्तेन कामदेवेन रक्षितम् |
कदम्बचूतपुन्नागनागकेशरचम्पकैः ||

Anmerkung: Fortsetzung der Gartenbeschreibung.

Vers 367
बकुलैः पारिजातैश्च सर्वर्तुकुसुमोज्ज्वलैः |
झङ्कारमुखरैर्भृङ्गैः कूजद्भिः कोकिलैः शुकैः ||

Vers 368
नानावर्णैरथान्यैश्च द्विजसङ्घैर्निषेवितम् |
शिखिकारण्डहंसाद्यैर्नानापक्षिभिरावृतम् ||

Anmerkung: Traditionelle Vogelnamen bleiben ohne ungesicherte Artbestimmungen.

Vers 369
नानापुष्पलताकीर्णैः शोभितं वृक्षखण्डकैः |
पर्यन्तदीर्घिकोत्फुल्लकमलोत्पलसम्भवैः ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 370.

Vers 370
रजोभिर्धूसरैः सम्यक्सेवितं मलयानिलैः |
ध्यात्वैतन्नन्दनोद्यानं तदन्तः प्राङ्गणं स्मरेत् ||

Vers 371
शुद्धकाञ्चनसङ्काशवसुधाभिरलङ्कृतम् |
प्राङ्गणं चिन्तयित्वेत्थं सुरसिद्धनिषेवितम् ||

Anmerkung: Die erste Bodenbezeichnung ist im OCR beschädigt; der Goldvergleich ist klar.

Vers 372
तन्मध्ये मण्डपं ध्यायेद्व्याप्तब्रह्माण्डमण्डलम् |
सहस्रादित्यसङ्काशं चतुरस्रं सुशोभितम् ||

Vers 373
रत्नतेजःप्रभापुञ्जपिञ्जरीकृतदिङ्मुखम् |
मध्यस्तम्भविनिर्मुक्तं कोणस्तम्भसमन्वितम् ||

Anmerkung: Die Architekturangabe wird nicht mit der späteren Säulenbeschreibung harmonisiert.

Vers 374
महामाणिक्यवैदूर्यरत्नकाञ्चनभूषितम् |
मुक्तादामवितानाढ्यं रत्नसोपानमण्डितम् ||

Vers 375
मन्दवायुसमाक्रान्तं गन्धधूपतरङ्गितम् |
रत्नचामरघण्टादिवितानैरुपशोभितम् ||

Vers 376
जातीचम्पकपुन्नागकेतकीमल्लिकादिभिः |
रक्तोत्पलसिताम्भोजमाधवीभिः सुपुष्पकैः ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 377.

Vers 377
बद्धाभिश्चित्रमालाभिः सर्वत्र समलङ्कृतम् |
तिर्यगूर्ध्वलसद्रत्नं पुत्तलीकोटिमण्डितम् ||

Vers 378
नानारत्नादिभिर्दिव्यैर्निर्मितं विश्वकर्मणा |
तन्मध्ये भावयेन्मन्त्री पारिजातं मनोहरम् ||

Vers 379
स्वर्णादिरत्नभूमिं च वालुकां काञ्चनप्रभाम् |
उद्यदादित्यसङ्काशं व्याप्तब्रह्माण्डमण्डपम् ||

Anmerkung: Die Quelle setzt mehrere Ortsbilder aneinander; keine eindeutige architektonische Rekonstruktion erzwungen.

Vers 380
शतयोजनविस्तीर्णं ज्योतिर्मन्दिरमुत्तमम् |
चतुर्द्वारसमायुक्तं हेमप्राकारमण्डितम् ||

Vers 381
रत्नोपक्लृप्तसंशोभिकपाटाष्टकसंयुतम् |
नवरत्नसमाक्लृप्ततुङ्गगोपुरतोरणम् ||

Vers 382
हेमदण्डशिखालम्बिध्वजावलिपरिष्कृतम् |
मध्यकोणस्थितस्तम्भनवरत्नसमन्वितम् ||

Anmerkung: Der Text nennt hier Mittelsäulen, obwohl 373 deren Abwesenheit beschreibt. Die unterschiedlichen Beschreibungsstufen werden nicht stillschweigend vereinheitlicht.

Vers 383
महामाणिक्यवैदूर्यरत्नचामरशोभितम् |
मन्दवायुसमाक्रान्तं गन्धधूपैरलङ्कृतम् ||

Vers 384
बहुचामरघण्टादिवितानैरुपशोभितम् |
कल्पवृक्षे गिरेः पार्श्वे छत्रं तन्मण्डपोपरि ||

Anmerkung: Die räumliche Verbindung ist knapp und unsicher; keine zusätzliche Landschaftsordnung erfunden.

Vers 385
सुवर्णसूत्रै रचितं तन्मध्ये रत्नमण्डपम् |
तन्मध्ये स्फुरितं ध्यायेत्त्रिशृङ्गज्योतिरुत्तमम् ||

Anmerkung: Die grammatisch auffällige Form sūtrai ist aus der Quelle bewahrt; keine sichere technische Bauanweisung.

Vers 386
तस्य मध्ये महाचक्रं पीयूषपरिपूरितम् |
रत्नसिंहासनं तस्या वेद्या मध्ये स्मरेच्छुभम् ||

Vers 387
विरिञ्चिविष्णुरुद्रेशरूपपादचतुष्टयम् |
सदाशिवमयं साक्षात्तस्मिन्परशिवात्मकम् ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 388; die genaue Unterscheidung von Sitzfläche und Lager ergibt sich nur aus dem Zusammenhang.

Vers 388
पुष्पपर्यङ्कम् आश्चर्यं […] तन्मध्ये योनिमध्यस्थे श्रीमदोड्याणपीठके ||

Anmerkung: Fragment: Die erste Hälfte ist im OCR verkürzt beziehungsweise beschädigt; keine fehlenden Silben ergänzt. Die Schreibung des Pitha-Namens bleibt gegenüber gebräuchlichem Uddiyana unsicher.

Vers 389
पर्यङ्कबद्धविलसत्स्वस्तिकासनशालिनीम् |
ध्यायेत्परशिवाङ्कस्थां पद्ममध्योज्ज्वलाकृतिम् ||

Vers 390
त्रिपुरासुन्दरीं देवीं बालार्ककिरणारुणाम् |
जवाकुसुमसङ्काशां दाडिमीकुसुमोपमाम् ||

Anmerkung: Bālārka bezeichnet hier die junge beziehungsweise aufgehende Sonne, keine Altersangabe der Göttin.

Vers 391
पद्मरागप्रतीकाशां कुङ्कुमोदकसन्निभाम् |
स्फुरन्मुकुटमाणिक्यकिङ्किणीजालमण्डिताम् ||

Vers 392
कालालिकुलसङ्काशकुटिलालकपल्लवाम् |
प्रत्यग्रारुणसङ्काशवदनाम्भोजमण्डलाम् ||

Vers 393
किञ्चिदर्धेन्दुकुटिलललाटमृदुपट्टिकाम् |
पिनाकधनुराकारसुभ्रुवं परमेश्वरीम् ||

Vers 394
आनन्दमुदितोल्लोललीलान्दोलितलोचनाम् |
स्फुरन्मयूखसङ्घातविलसद्धेमकुण्डलाम् ||

Vers 395
स्वगण्डमण्डलाभोगजितेन्द्वमृतमण्डलाम् |
विश्वकर्मादिनिर्माणसूत्रसुस्पष्टनासिकाम् ||

Vers 396
ताम्रविद्रुमबिम्बाभरक्तोष्ठीममृतोपमाम् |
दाडिमीबीजपङ्क्त्याभदन्तपङ्क्तिविराजिताम् ||

Anmerkung: Die ungewöhnliche rote Zahnmetapher bleibt erhalten.

Vers 397
स्मितमाधुर्यविजितमाधुर्यरससागराम् |
अनौपम्यगुणोपेतचिबुकोद्देशशोभिताम् ||

Vers 398
कम्बुग्रीवां महादेवीं मृणालललितैर्भुजैः |
रक्तोत्पलदलाकारसुकुमारकराम्बुजाम् ||

Vers 399
कराम्बुजनखज्योतिर्विद्योतितनभःस्थलाम् |
मुक्ताहारलतोपेतसमुन्नतपयोधराम् ||

Vers 400
त्रिवलीवलिनायुक्तमध्यदेशोपशोभिताम् |
लावण्यसरिदावर्ताकारनाभिविभूषिताम् ||

Vers 401
अनर्घ्यरत्नघटितकाञ्चीयुक्तनितम्बिनीम् |
नितम्बबिम्बद्विरदरोमराजिवराङ्कुशाम् ||

Anmerkung: Das zweite Bild ist ein dichterisches Kompositum und lokal unsicher; nicht als konkrete Ritualanweisung verstanden.

Vers 402
कदलीललितस्तम्भसुकुमारोरुमीश्वरीम् |
लावण्यकदलीतुल्यजङ्घायुगलमण्डिताम् ||

Anmerkung: Die Wiederholung des Pflanzenvergleichs bleibt erhalten.

Vers 403
गूढगुल्फपदद्वन्द्वां प्रपदाजितकच्छपाम् |
ब्रह्मविष्णुशिरोरत्ननिघृष्टचरणाम्बुजाम् ||

Anmerkung: Das Bild setzt die Verneigung der Gottheiten voraus; keine zusätzliche Erzählung ergänzt.

Vers 404
तनुदीर्घाङ्गुलीयाभिर्नखचन्द्रविराजिताम् |
शीतांशुशतसङ्काशकान्तिसन्तानहासिनीम् ||

Anmerkung: Die genaue Wortform nach tanudīrgha ist beschädigt; der Bezug auf Nägel und langgliedrige Finger/Zehen bleibt unsicher.

Vers 405
लौहित्यजितसिन्दूरजवादाडिमरागिणीम् |
रक्तवस्त्रपरीधानां पाशाङ्कुशकरोद्यताम् ||

Vers 406
रक्तपुष्पनिविष्टां च रक्ताभरणमण्डिताम् |
चतुर्भुजां त्रिनेत्रां च पञ्चबाणधनुर्धराम् ||

Anmerkung: Die Verbindung raktapuṣpaniviṣṭa ist im OCR unsicher; keine feste Sitzform daraus abgeleitet.

Vers 407
कर्पूरशकलोन्मिश्रताम्बूलापूरिताननाम् |
महामृगमदोद्दामकुङ्कुमारुणविग्रहाम् ||

Vers 408
सर्वशृङ्गारवेषाढ्यां सर्वालङ्कारभूषिताम् |
जगदाह्लादजननीं जगद्रञ्जनकारिणीम् ||

Anmerkung: Śṛṅgāra bezeichnet hier die ästhetische Sphäre der Liebe und des Schmucks.

Vers 409
जगदाकर्षणकरीं जगत्कारणरूपिणीम् |
सर्वमन्त्रमयीं देवीं सर्वसौभाग्यसुन्दरीम् ||

Vers 410
सर्वलक्ष्मीमयीं नित्यां परमानन्दनन्दिताम् |
प्रदीपैः पूर्णकुम्भैश्च सर्वतः समलङ्कृताम् ||

Vers 411
हैमीभिः पालिकाभिश्च साङ्कुराभिरलङ्कृताम् |
रत्नपीठस्थितैर्दिव्यैरागमैः परिशोभिताम् ||

Anmerkung: Die Agamas erscheinen als verehrte Überlieferungen beziehungsweise personifizierte Gegenwart; der Vers entscheidet die Darstellungsform nicht ausdrücklich.

Vers 412
तदन्तरान्तराप्रोद्यन्मणिदर्पणमङ्गलाम् |
मधुरोदारविविधगान्धर्वस्तोत्रबृंहिताम् ||

Vers 413
शृङ्गाररससन्नद्धैर्नवयौवनलम्पटैः |
अमरीनिकरैर्नानामणिभूषणभूषितैः ||

Anmerkung: Keine konkrete Altersangabe; Fortsetzung in Vers 414.

Vers 414
वीणावेणुमृदङ्गादिवादनेन च नृत्यकैः |
प्रीणयद्भिर्महादेवीं परीतां परितः सदा ||

Tara

Auf den verschlüsselt angegebenen Tara-Mantra folgt ihre furchtbare, schützende Gestalt mit Schlangen als Schmuck.

Vers 415
देवीं ध्यात्वा न्यसेदेवं सर्वान्कामानवाप्नुयात् |
अथ वक्ष्ये महादेव्यास्ताराया मन्त्रमुत्तमम् ||

Vers 416
मायाबीजं निःसकारं वधूबीजं ततः परम् |
क्रोधबीजमथोच्चार्य शेषेऽस्त्रं प्रतिपादयेत् ||

Anmerkung: Die Zuordnung von niḥsakāra ist syntaktisch nicht völlig eindeutig; die Lautchiffre wird nicht in eine vollständige Tara-Mantraformel aufgelöst.

Vers 417
ध्यानमस्याः समासेन कथ्यमानं निबोध मे |
प्रत्यालीढपदां घोरां मुण्डमालाविभूषिताम् ||

Vers 418
खर्वां लम्बोदरीं भीमां व्याघ्रचर्मावृतोरुकाम् |
नवयौवनसम्पन्नां पञ्चमुद्राविभूषिताम् ||

Anmerkung: Pañcamudrā bezeichnet hier rituelle Schmuckzeichen; der Vers selbst zählt sie nicht einzeln auf.

Vers 419
चतुर्भुजां महादेवीं ललज्जिह्वां वरप्रदाम् |
खड्गकर्त्तृधरां दक्षे तथोत्पलकपालके ||

Anmerkung: Fortsetzung und linke Zuordnung in Vers 420.

Vers 420
वामतो बिभ्रतीं देवीं दंष्ट्राघोरतराननाम् |
पिङ्गोग्रैकजटां ध्यायेन्मौलावक्षोभ्यभूषिताम् ||

Anmerkung: Akshobhya wird als Name der Quelle bewahrt, ohne die genaue traditionsgeschichtliche Identifikation hier festzulegen.

Vers 421
कुणपं वामपादेन चाक्रम्य परिनिष्ठिताम् |
नीलेन्दीवरमालाभिः संशोभिचिकुरोच्चयाम् ||

Vers 422
नीलमेघाभभुजगपरिनद्धजटाभराम् |
जवाकुसुमसङ्काशभुजङ्गकृतकुण्डलाम् ||

Vers 423
धूम्राभमहानागकृतकेयूरमण्डलाम् |
तप्तकाञ्चनरुग्भोगिविहितोज्ज्वलकङ्कणाम् ||

Vers 424
दूर्वादलश्यामनागकृतयज्ञोपवीतिनीम् |
हिमकुन्दाभभोगीन्द्रविराजत्कटिसूत्रिणीम् ||

Vers 425
पाटलीकुसुमाभाहिकृतमञ्जीरशोभिताम् |
प्रज्वालत्पितृभूमध्यगतां दंष्ट्राकरालिनीम् ||

Anmerkung: Die Verbindung der Schlangenfarbe ist im OCR beschädigt, im Zusammenhang der Schmuckliste jedoch verständlich.

Vers 426
सावेशस्मेरवदनां स्त्रीअलङ्कारविभूषिताम् |
सद्यः कवित्वफलदां सद्यो राज्यफलप्रदाम् ||

Anmerkung: Die Verbindung vor alaṅkāra ist beschädigt; »weiblicher Schmuck« ist eine vorsichtige Lesung, keine gesicherte diplomatische Form.

Vers 427
भवाब्धितारिणीं तारां चिन्तयित्वा न्यसेन्मनुम् |
अथ दक्षिणकाल्यास्तु मन्त्रमुद्धारयाम्यहम् ||

Anmerkung: Übergang zwischen zwei Göttinnenabschnitten im selben Vers.

Dakshinakali bis Chandeshvari

Die Reihe der Göttinnen setzt sich mit verschlüsselten Mantras, rituellen Rahmendaten und teils furchtbaren Visualisierungen fort.

Vers 428
यदेकवारस्मरणात्किं तद्यन्न करे स्थितम् |
आदौ बीजत्रयं काल्यास्ततः क्रोधयुगं वदेत् ||

Vers 429
लज्जाबीजद्वयं प्रोच्य वदेद्दक्षिणकालिके |
पुनर्बीजत्रयं काल्याः क्रोधबीजद्वयं पुनः ||

Vers 430
लज्जायुगं वह्निजाया द्वाविंशत्यक्षरो मनुः |
धन्यः सोऽपि नरो लोके यः सकृत्प्रोच्चरेदमुम् ||

Anmerkung: Die Lautkerne bleiben in der von der Quelle gegebenen Bija-Bezeichnung.

Vers 431
महिमा वर्णितुं देवि न शक्योऽस्य कथञ्चन |
विस्तारोऽस्याः पूर्वमेव देवि ते वर्णितो मया ||

Vers 432
ध्यानं पूजादिकं सर्वं कथितं तत्प्रसङ्गतः |
किञ्चिद्ध्यानं प्रवक्ष्यामि तस्या ध्यानक्रमागतम् ||

Anmerkung: Rückverweis der Quelle; keine fehlende frühere Passage ergänzt.

Vers 433
ज्वलत्पावककीलालश्मशानचितिमध्यगाम् |
करालवदनां घोरां मुक्तकेशीं चतुर्भुजाम् ||

Anmerkung: Die Verbindung pāvakakīlāla ist im OCR unsicher; als Feuerglut sinngemäß wiedergegeben.

Vers 434
कालिकां दक्षिणां दिव्यां मुण्डमालाविभूषिताम् |
नागयज्ञोपवीतां च चन्द्रार्धकृतशेखराम् ||

Vers 435
जटायुक्तां घोररूपां महाकालसमीपगाम् |
सद्यश्छिन्नशिरःखड्गवामोर्ध्वाधःकराम्बुजाम् ||

Anmerkung: Die Reihenfolge folgt dem lesbaren Kompositum; nicht an geläufigere ikonographische Darstellungen angepasst.

Vers 436
अभयं वरदं चापि दक्षिणाधोर्ध्वपाणिकाम् |
महामेघप्रभां श्यामां तथैव च दिगम्बराम् ||

Vers 437
कण्ठावसक्तमुण्डालीगलद्रुधिरचर्चिताम् |
कर्णावतंसतानीतशवयुग्मभयानकाम् ||

Vers 438
घोरदंष्ट्राकरालास्यां पीनोन्नतपयोधराम् |
शवानां करसङ्घातैः कृतकाञ्चीं हसन्मुखीम् ||

Vers 439
सृक्कद्वन्द्वस्रवद्रक्तधाराविच्छुरिताननाम् |
घोराकारां महारौद्रीं श्मशानालयवासिनीम् ||

Vers 440
भूतप्रेतपिशाचादिडाकिनीगणमध्यगाम् |
दैत्यदानवकोटिघ्नीं ललज्जिह्वाभयानकाम् ||

Vers 441
दक्षिणां कालिकां ध्यायेदित्थं सिद्धिविधायिनीम् |
अथातश्छिन्नमस्ताया मन्त्रं ते व्याहराम्यहम् ||

Anmerkung: Die beschädigte OCR-Verszahl wird aus der fortlaufenden Folge als 441 gelesen.

Vers 442
जिघृक्षयापि यस्य स्युः साधकस्याष्टसिद्धयः |
नातः परतरा काचिदुग्रा देवी भविष्यति ||

Vers 443
तस्मादशक्तेन मनुजेन ग्राह्योऽयं न कथञ्चन |
सिद्धिर्वा मृत्युरपि वा द्वयोरेकतरं भवेत् ||

Anmerkung: Historische Ritualwarnung; keine Bestätigung einer tödlichen Wirkung durch Rezitation. Die Worttrennung ist gegenüber der beschädigten OCR normalisiert.

Vers 444
प्रणवं च रमाबीजं लज्जां वाग्भवमेव च |
वज्रवैरोचनीये च इत्येवं तत उद्धरेत् ||

Anmerkung: Die Anredeform ist als Quellenlesung bewahrt; keine andere verbreitete Mantraversion eingesetzt.

Vers 445
क्रोधद्वयं ततश्चास्त्रं स्वाहान्तः षोडशाक्षरः |
ध्यानं चास्याः प्रवक्ष्यामि तत्र चेतो निवेशय ||

Vers 446
स्वनाभौ नीरजं ध्यायेच्छुद्धं विकसितं सितम् |
तत्पद्मकोषमध्ये तु मण्डलं चण्डरोचिषः ||

Vers 447
जवाकुसुमसङ्काशं रक्तबन्धूकसन्निभम् |
रजःसत्त्वतमोरेखायोनिमण्डलसन्निभम् ||

Anmerkung: Die drei Gunas erscheinen als Linien der Visualisierung.

Vers 448
मध्ये तस्या महादेवीं सूर्यकोटिसमप्रभाम् |
छिन्नमस्तां करे वामे धारयन्तीं स्वमस्तकम् ||

Anmerkung: Mythologisch-ikonographische Darstellung, keine Selbstverletzungsanleitung.

Vers 449
प्रसारितमुखं भीमं लेलिहानोग्रजिह्वकम् |
प्रपिबद्रौधिरीं धारां निजकण्ठसमुद्भवाम् ||

Anmerkung: Die Partizipformen beziehen sich hier auf den getragenen Kopf.

Vers 450
विकीर्णकेशपाशं च नानापुष्पविराजितम् |
दिगम्बरां महारूपां प्रत्यालीढपदस्थिताम् ||

Vers 451
अस्थिमालाधरां देवीं नागयज्ञोपवीतिनीम् |
विपरीतरतासक्तरतिकामोपरिस्थिताम् ||

Anmerkung: Sachliche Wiedergabe eines ikonographischen Motivs mit erwachsenen Gottheiten; keine Umdeutung in eine moderne Yogaübung.

Vers 452
वर्णिनीडाकिनीयुक्तां वामदक्षिणपार्श्वतः |
दक्षिणे वर्णिनीं ध्यायेद्वामपार्श्वे च डाकिनीम् ||

Anmerkung: Die zweite Hälfte legt die Seiten ausdrücklich fest.

Vers 453
वर्णिनीं लोहितश्यामां मुक्तकेशीं दिगम्बराम् |
कपालकर्त्तकाहस्तां वामदक्षिणयोगतः ||

Vers 454
देवीकण्ठोच्छलद्रक्तधारापानं प्रकुर्वतीम् |
अस्थिमालाधरां देवीं नागयज्ञोपवीतिनीम् ||

Vers 455
डाकिनीं वामपार्श्वे च कल्पान्तजलदोपमाम् |
विद्युच्छटाभनयनां दन्तपङ्क्तिबलाकिनीम् ||

Anmerkung: Die Metapher verbindet dunkle Wolke, Blitze und weiße Vogelreihe.

Vers 456
दंष्ट्राकरालवदनां पीनोत्तुङ्गकुचद्वयाम् |
महोदरीं मुक्तकेशीं महाघोरां दिगम्बराम् ||

Vers 457
लेलिहानचलज्जिह्वां मुण्डमालाविभूषिताम् |
कपालकर्त्तकाहस्तां वामदक्षिणयोगतः ||

Vers 458
देवीगलोच्छलद्रक्तधारापानं प्रकुर्वतीम् |
करस्थितकपालेन भीषणेनातिभीषणाम् ||

Vers 459
दुर्निरीक्ष्यां चेतसापि सर्वकामफलप्रदाम् |
ध्यात्वेत्थं मनुनानेन न्यसेत्साधकसत्तमः ||

Vers 460
अथ त्रिकण्टकीमन्त्रं समाकर्णय भामिनि |
क्रोधमादौ समुद्धृत्य […] चण्डघण्टिकौ ||

Anmerkung: Fragment: Die mittlere Lautanordnung und ihre genaue Verknüpfung sind nicht zuverlässig lesbar; keine vollständige Formel ergänzt.

Vers 461
सविसर्गं क्षबीजं च तृतीयं परिकीर्तितम् |
अथ ध्यानं शृणु त्वं मे यथावद्वरवर्णिनि ||

Vers 462
पादादानाभिपर्यन्तं घनाघनतनुच्छविः |
नाभेराकण्ठपर्यन्तं सिन्दूरारुणविग्रहा ||

Vers 463
चतुर्भिर्वदनैर्युक्ता दंष्ट्रापटलभीषणैः |
दुर्निरीक्ष्यैर्महाघोरैः पतितैरुदरोपरि ||

Anmerkung: Patitair udaropari ist räumlich unklar; keine sichere zusätzliche Körperform daraus rekonstruiert.

Vers 464
त्रिनेत्रा चन्द्रशकलद्योतिभालस्थला शिवा |
हस्ताभ्यां दधती शङ्खं चक्रमद्भुतविक्रमम् ||

Anmerkung: Die drei Augen werden nicht ohne ausdrücklichen Textbeleg auf jedes der vier Gesichter verteilt.

Vers 465
सर्वालङ्कारशोभाढ्या सर्वकामफलप्रदा |
ध्येया त्रिकण्टकी देवी न्यासकर्मणि साधकैः ||

Vers 466
अतो नीलपताकाख्यां विद्यामाकर्णयाम्बिके |
तारं हृत्पदमाभाष्य कामेश्वरिपदं ततः ||

Vers 467
कामाङ्कुशे पदं चोक्त्वा ततः कामप्रदायिके |
भगवत्यथ नीलान्ते पताके च भगान्तिके ||

Anmerkung: Die letzte Anrede ist unsicher und mehrdeutig; keine erfundene eindeutige Übersetzung.

Vers 468
रतिहृन्मन्त्रमालिख्य ततोऽस्त्विति च ते वदेत् |
परमान्ते तथा गुह्ये हुंकारत्रिकमालिखेत् ||

Anmerkung: Die ältere Fassung erhält die Anweisung nach parama. Keine stillschweigende Zusammenziehung zu einer rezitierbaren Gesamtformel. Ergänzung nach der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 6095–6098; deren Kapitelzählung 248.

Vers 469
मदने मदनान्ते च देहे त्रैलोक्यमावदेत् |
आवेशय तथा लेख्यं कवचास्त्राग्निवल्लभा ||

Anmerkung: Dehe und lekhyaṃ sind durch die ältere Fassung gesichert. Die Wortgrenzen innerhalb der entstehenden Formel bleiben auslegungsbedürftig. Ergänzung nach der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 6098–6101; deren Kapitelzählung 248.

Vers 470
षट्षष्ट्यर्णा महेशानी विद्या नीलपताकिका |
निगद्यमानं ध्यानं च समाकर्णय पार्वति ||

Anmerkung: Die Quelle bietet Namens- beziehungsweise Titelformen als Varianten; die Silbenzahl wird nur als Angabe der Quelle wiedergegeben.

Vers 471
इन्द्रनीलशिलाखण्डसमानतनुरोचिषम् |
प्रफुल्लपुण्डरीकाभवदनां स्मितशालिनीम् ||

Vers 472
कबरीबन्धशोभाढ्यां पीवरोरोजसंयुताम् |
रम्याभिः सर्वतो नीलपताकाभिरलङ्कृताम् ||

Vers 473
वराभयकरद्वन्द्वां धारयन्तीं शुचिस्मिताम् |
ध्यायेद्यतमनाः स्वस्थः साधको विजितेन्द्रियः ||

Vers 474
द्वाविंशत्तमिकां देवीं चण्डघण्टामथो शृणु |
युद्धे जयेप्सुभिर्दैत्यैः पूर्वमाराधिता परा ||

Anmerkung: Die Ordnungszahl weicht von der fortlaufenden Position ab und wird nicht stillschweigend berichtigt.

Vers 475
द्विकाली च चतुःक्रोधमङ्कुशत्रितयं ततः |
द्विरमा च द्विमाया च योगिनीशाकिनीवधूः ||

Anmerkung: Bija-Reihe in der Form der Quellenanweisung.

Vers 476
चण्डघण्टे ततो वाच्यं शत्रूंश्च तदनन्तरम् |
स्तम्भय द्वितयं प्रोच्य मारय द्वितयं ततः ||

Anmerkung: Historische schädigende Ritualformel.

Vers 477
कवचास्त्राग्निजायान्तो ह्यष्टत्रिंशाक्षरो मनुः |
ध्यायेद्दूर्वादलश्यामां पूर्णचन्द्राननत्रयाम् ||

Vers 478
एकैकवक्त्रनयनत्रितयोज्ज्वलविग्रहाम् |
पीताम्बरपरीधानां पीतस्रगनुलेपनाम् ||

Vers 479
सर्वाभरणनद्धाङ्गीं रत्नाकल्पपरिष्कृताम् |
चण्डघण्टामष्टभुजां स्थितां मत्तगजोपरि ||

Vers 480
खड्गं त्रिशूलं विशिखं कर्त्तकां दक्षिणे करे |
चर्मपाशधनुर्दण्डखर्पराणि च वामतः ||

Anmerkung: Dhanu-daṇḍa ist als zusammengehörender Bogenstab gelesen; die Gruppierung der Gegenstände bleibt lokal unsicher.

Vers 481
धारयन्तीं क्रूरदृष्टिं चण्डघण्टां विचिन्तयेत् |
अतश्चण्डेश्वरीमन्त्रं शृणु सावहिता सति ||

Vers 482
तारलज्जारमाक्रोधाङ्कुशकालीवधूस्मराः |
अष्टबीजं समुद्धृत्य शाम्भवं कूटमुद्धरेत् ||

Vers 483
ततश्च भैरवीकूटं कूटं माहेश्वरं ततः |
ततः परापरं कूटं व्योमकूटं च पञ्चमम् ||

Anmerkung: Die Quellenfußnote bietet für die Maheshvara-Bezeichnung eine abweichende Form; hier Hauptlesung.

Vers 484
उक्त्वा चण्डेश्वरि ततः खेचरीं योगिनीं लिखेत् |
शाकिनीं गारुडं बीजं युगं क्रोधास्त्रयोस्ततः ||

Vers 485
वह्निजायान्वितो मन्त्रो जगतीतलदुर्लभः |
नातः परतरो मन्त्रो न भूतो न भविष्यति ||

Anmerkung: Überlieferungsinterner Lobpreis; nicht mit gleichartigen Rangbehauptungen anderer Abschnitte harmonisiert.

Vers 486
शृणु ध्यानममुष्यास्त्वमतिनिर्मलचेतसा |
इन्द्रगोपनिभां देवीं प्रौढस्त्रीरूपधारिणीम् ||

Vers 487
पञ्चवक्त्रां महाभीमां दंष्ट्राभिर्विकरालिनीम् |
प्रविस्रस्तजटाभारां नरास्थिकृतभूषणाम् ||

Vers 488
केयूराङ्गदकोटीरहारनूपुरशालिनीम् |
किङ्किणीकुण्डलापीडधारिणीं त्वस्थिनिर्मिताम् ||

Anmerkung: Die grammatische Verbindung »aus Knochen gefertigt« ist in der Quelle unregelmäßig; sie wird auf den aufgezählten Schmuck bezogen.

Vers 489
राङ्कवत्वक्परीधानां शुष्कलम्बस्तनद्वयाम् |
शवद्वयोपरिगतां दक्षवामाङ्घ्रियोगतः ||

Anmerkung: Ranku bleibt eine traditionelle, nicht sicher bestimmte Wildtierbezeichnung.

Vers 490
सकेशनरमुण्डाभ्यां बद्धाभ्यां पादयोर्द्वयोः |
त्रिलोचनसंयुक्तवदनां घोररूपिणीम् ||

Vers 491
चण्डेश्वरीं दशभुजामट्टहासं वितन्वतीम् |
वक्त्रे मुखद्वयं वामे दक्षिणे वदनद्वयम् ||

Anmerkung: Die Anfangsform der zweiten Hälfte ist beschädigt; die Verteilung der Gesichter ist verständlich.

Vers 492
सम्मुखे वदनं चैकं धारयन्तीं प्रकल्पितम् |
हस्तमात्रविनिष्क्रान्तलेलिहानभयानकम् ||

Anmerkung: Die Zungen werden im folgenden Vers ausdrücklich genannt; keine zusätzlichen Körperteile ergänzt.

Vers 493
जिह्वायुगं दक्षिणयोः करयोर्बिभ्रतीं सदा |
तथैव रसनायुग्मं दधतीं वामहस्तयोः ||

Vers 494
सम्मुखास्यगतां जिह्वां नभःस्थलप्रसारिताम् |
दधतीं घोरनादाट्टहासत्रस्तजगत्त्रयाम् ||

Vers 495
सद्यःकृत्तस्रवद्रक्तधारं मुण्डं कचान्वितम् |
कराभ्यां वामदक्षाभ्यां वहन्तीं सकलोपरि ||

Anmerkung: Die Einzahl Kopf und die zwei Hände werden entsprechend der Quelle belassen.

Vers 496
ततो हस्तद्वये जिह्वां विस्फुरन्तीं च बिभ्रतीम् |
मुण्डवत्तासृजां धारां पतन्तीं रसनोपरि ||

Anmerkung: Die Wortverbindung muṇḍavatta ist beschädigt; der Bezug zwischen Kopf, Blutstrom und Zunge ist erkennbar.

Vers 497
पिबन्तीं शीत्कृतिं कृत्वा हुंहुंकारविनादिनीम् |
तथा नृमुण्डयुगलं पुनर्दक्षिणवामयोः ||

Anmerkung: Huṃ ist hier ausdrücklich dargestellter Laut, nicht stillschweigend als eigenständiger vollständiger Mantra ausgegeben.

Bhadrakali, Guhyakali und weitere Göttinnen

Die Gestalten wechseln von schützenden und hingebungsvollen zu schreckenerregenden Erscheinungen. Unsichere Mantrazeichen und Namen bleiben ausdrücklich markiert.

Vers 498
पुनर्जिह्वायुगं तद्वद्वामदक्षिणहस्तयोः |
धयन्तीं पूर्ववद्रक्तं सशब्दपरिशोषितम् ||

Anmerkung: Die komplexe Handverteilung wird nicht nachträglich zu einem eindeutigen bildlichen Schema geglättet.

Vers 499
पुरःस्थिताभ्यां घोराभ्यां करालाभ्यामतीव हि |
योगिनीडाकिनीभ्यां च रक्तपूर्णं घटद्वयम् ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 500.

Vers 500
सर्वदा पातयन्तीभ्यां स्थिताभ्यां पुरतः सदा |
सम्मुखस्थितजिह्वायां मांसखण्डास्थिपूरितम् ||

Vers 501
पिबन्तीमीदृशाकारां दुर्निरीक्ष्यां सुरासुरैः |
कपालं खर्परं शेषभुजाभ्यां बिभ्रतीं पराम् ||

Anmerkung: Kapāla und kharpara werden nebeneinander entsprechend der Quelle bewahrt.

Vers 502
चिन्तयेन्मन्त्रविन्न्यासे देवीं चण्डेश्वरीं हृदि |
इदानीं भद्रकाल्यास्त्वं शृणु मन्त्रमनुत्तमम् ||

Vers 503
येन सिद्धिमवाप्नोति परत्रामुत्र मानवः |
प्रणवं शाकिनीबीजं वधूं कवचमेव च ||

Anmerkung: Die Quelle verbindet paratra und amutra, beides Ortsausdrücke für »dort/jenseits«; nicht stillschweigend durch eine gesicherte »Diesseits-und-Jenseits«-Lesung ersetzt.

Vers 504
योगिनीमङ्कुशं पाशं फेत्कारीस्मरमायिकम् |
नवाक्षरो महामन्त्रो भद्रकाल्याः प्रकीर्त्यते ||

Anmerkung: Die Zahl passt nicht ohne Weiteres zur Aufzählung; keine Silbe gestrichen oder hinzugefügt, um sie rechnerisch herzustellen.

Vers 505
ध्यानं चास्याः कथ्यमानमवधारय पार्वति |
सिंहोपरि समासीनां मषीपुञ्जसमप्रभाम् ||

Vers 506
भ्रुकुट्यरालवदनां त्रीक्षणां घोरदर्शनाम् |
शार्दूलत्वक्परीधानां विष्वग्विस्तारिताननाम् ||

Vers 507
अत्यन्तशुष्कसर्वाङ्गीं ललज्जिह्वाकरालिनीम् |
त्रेतागर्त्तस्थिताग्निसमाननयनां शिवाम् ||

Anmerkung: Die Verbindung tretā-garta ist beschädigt; als Vergleich mit den drei Opferfeuern verstanden, ohne eine bestimmte Feueranlage zu rekonstruieren.

Vers 508
नरमुण्डावलीहारां नादापूरितपुष्कराम् |
ज्वलद्धुतवहाकारविस्रस्तकचसञ्चयाम् ||

Vers 509
नरास्थिकृतसर्वाङ्गभूषणां जगदम्बिकाम् |
कोटिकोटिमहाघोरयोगिनीगणमध्यगाम् ||

Vers 510
कालीं दशभुजां सृक्कगलद्रुधिरचर्चिताम् |
खड्गं त्रिशूलं विशिखं शक्तिं दक्षिणतः स्मरेत् ||

Vers 511
फलकं डमरुं चापं कपालं वामतोऽपि च |
व्यादाय वदनं घोरं दंष्ट्राभिः पूरितान्तरम् ||

Anmerkung: Die weiteren beiden Hände sind Teil der folgenden Handlung.

Vers 512
लेलिहानचलद्विद्युत्समानरसनं महत् |
दानवासुरदैत्यानां कोटिमर्बुदमेव च ||

Anmerkung: Koṭi und arbuda sind traditionelle große Zahleneinheiten; als gehäufte mythologische Menge wiedergegeben.

Vers 513
धारयित्वा च धृत्वा च सार्धं कटकटारवैः |
प्रक्षिप्य तत्र बाहुभ्यां चर्वयन्तीं हसन्मुखीम् ||

Vers 514
गिलन्तीं पूरयन्तीं च पातालतुलितोदरम् |
ध्यात्वा चैवंविधां कालीं ततोऽङ्गेषु न्यसेदमुम् ||

Vers 515
गुह्यकालीमन्त्रमतः समाकर्णय भामिनि |
यत्तवैवोच्यते देवि नैवान्यत्र कदाचन ||

Anmerkung: Geheimhaltungsrhetorik der Quelle.

Vers 516
त्रपानङ्गं शाकिनीं च क्रोधमङ्कुशमेव च |
गुह्यशब्दादपि वदेत्कालिशब्दं वरानने ||

Vers 517
कालीं च योगिनीबीजं फेत्कारीं चण्डमेव च |
योगिनीकामिनीबीजं स्वाहान्ते विनिवेशयेत् ||

Anmerkung: Die wiederholte Yogini-Bezeichnung bleibt erhalten.

Vers 518
सुदुर्लभो मन्त्रराजो ज्ञेयः सप्तदशाक्षरः |
न तीर्यतेऽस्य महिमा वर्णितुं वरवर्णिनि ||

Vers 519
ध्यानं निशामयाथास्याः प्रोच्यमानं मया स्वयम् |
आपादपद्मादारभ्य कण्ठं पाटलसन्निभा ||

Anmerkung: Pāṭala kann eine Blütenfarbe oder einen hellrötlichen Farbton bezeichnen; keine genauere Farbbestimmung erzwungen.

Vers 520
मुखे दूर्वादलश्यामा जटाभारविराजिता |
शवोपरि समासीना किञ्चिद्विस्तारितानना ||

Vers 521
दशभिर्वदनैर्युक्ता ननु त्रिचक्षुर्विराजितैः |
मुण्डकुण्डलसंवीता सर्वेषु वदनेष्वपि ||

Anmerkung: Die Verbindung vor tricakṣus ist im OCR beschädigt; die zehn Gesichter mit je drei Augen sind erkennbar.

Vers 522
नरास्थिविहिताकल्पा कल्पकल्पक्षयङ्करा |
सर्वतो लम्बितजटा सर्वत्रापदि तारिणी ||

Anmerkung: Die Quellenfußnote bietet bhayaṅkarā, »Furcht erregend«, als Variante im ersten Halbvers; die Lesungen werden nicht vermischt.

Vers 523
किञ्चिच्छुष्कगलोद्देशा किञ्चिदाकुञ्चितानना |
पिचिण्डिला निम्ननाभिर्नातिपीनपयोधरा ||

Anmerkung: Piciṇḍilā ist als Bauchbeschreibung wiedergegeben; keine nähere körperliche Deutung ergänzt.

Vers 524
स्थूलोरुजङ्घाविकटा सर्वाभरणभूषिता |
अदीर्घषोडशापीनदोर्मण्डलविराजिता ||

Vers 525
नीलाम्बरपरीधाना नीलस्रग्गन्धलेपना |
शिवापोतं च खट्वाङ्गं गदामङ्कुशमेव च ||

Anmerkung: Die Gegenstandsreihe wird fortgesetzt; śivā bezeichnet hier die Schakalin.

Vers 526
घण्टां नृमुण्डं वामेन दधती खर्पराभये |
खड्गं त्रिशूलं चक्रं च नागपाशं ततः परम् ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 527.

Vers 527
जपमालां च डमरुं कर्त्तकां वरमेव च |
धारयन्ती दक्षिणेनोपविष्टा कुणपोपरि ||

Vers 528
योगपट्टसमुन्नद्धजानुमध्यकराम्बुजा |
समस्तविघ्नहन्त्री च मुण्डमालाविराजिता ||

Anmerkung: Die Schlusslesung der ersten Hälfte ist räumlich nicht eindeutig; keine genaue Sitztechnik daraus konstruiert.

Vers 529
सर्वकामप्रदा देवी सर्वसिद्धिविधायिनी |
ध्यातव्या भक्तिभावेन परमैश्वर्यदायिनी ||

Vers 530
नातः परतरा कापि त्रैलोक्यैश्वर्यसाधिका |
विद्यते दयिते देवी सद्यःप्रत्ययकारिणी ||

Vers 531
लोकपालशिरोरत्ननिघृष्टचरणद्वयः |
त्रैलोक्यविजयी यत्र प्रमाणं दशकन्धरः ||

Anmerkung: Dashakandhara bezeichnet Ravana; der Text führt ihn als mythisches Beispiel an.

Vers 532
दिव्यं वर्षायुतं देवि ध्यायता येन तां पराम् |
पैशाचीयतया कालात्प्राप्ता सत्यं दशास्यता ||

Anmerkung: Die Verbindung paiśācīyatā ist beschädigt; die Aussage über zehn Gesichter ist klar, ihre genauere Erklärung bleibt unsicher.

Vers 533
यमेन्द्रचन्द्रवरुणकुबेरानिलनैरृताः |
मित्राग्निरविनासत्यरुद्रब्रह्मादिदेवताः ||

Anmerkung: Mitra wird durch die ältere Fassung gesichert. Fortsetzung in Vers 534. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 6269–6272. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 248.

Vers 534
यक्षराक्षसगन्धर्वसिद्धविद्याधरोरगाः |
उपासते सभायां यं नित्यमेव समाहिताः ||

Vers 535
मन्वन्तरद्वयं पूर्णं किञ्चिदप्यधिकं प्रिये |
यः शशासाखण्डिताज्ञो भुवनानि चतुर्दश ||

Anmerkung: Manvantara ist eine kosmische Zeitperiode der traditionellen Weltlehre.

Vers 536
नास्त्यमरत्वमेतस्मात्कालेनासौ निपातितः |
अथातोऽनङ्गमालाया व्याहरामि मनुं शुभम् ||

Anmerkung: Die erste Wortverbindung ist beschädigt; die abschließende Relativierung der Machtverheißung ist deutlich.

Vers 537
प्रणवं वाग्भवं पाशं त्रपाक्रोधाङ्कुशान्यपि |
क्षेत्रपालं च कालीं च गारुडं शाकिनीमपि ||

Anmerkung: Beginn der Bija-Reihe.

Vers 538
अनङ्गमाले उल्लिख्य स्त्रियमित्युच्चरेदथ |
आकर्षयद्वयं चोक्त्वा त्रुटच्छेदययोर्युगम् ||

Anmerkung: Historische fremdbestimmende Anziehungsformel.

Vers 539
कवचद्वितयं चास्त्रद्वयं स्वाहान्तगो मनुः |
स्वर्णसिंहासनगतां तप्तकाञ्चनसन्निभाम् ||

Anmerkung: Beginn der Meditation.

Vers 540
विशालमुकुराकारवदनां स्मितशालिनीम् |
चलत्खञ्जनलोलानुकारित्रिनयनां सदा ||

Anmerkung: Der Augenvergleich ist im OCR beschädigt, das Bachstelzenmotiv jedoch erkennbar.

Vers 541
अर्धेन्दुशेखरां देवीं किञ्चिदाकुञ्चितभ्रुवम् |
कर्णान्दोलस्फुरद्रत्नकुण्डलोद्यत्कपोलकाम् ||

Vers 542
पीवरोत्तुङ्गवक्षोजां वक्षोजोद्योतिगोस्तनाम् |
गोस्तनोद्योतिशशभृच्छेखरां जगदम्बिकाम् ||

Anmerkung: Gostana ist hier offenbar eine Form herabhängenden Halsschmucks; die genaue Verbindung ist unsicher, keine sichere Schmuckrekonstruktion.

Vers 543
बृहन्नितम्बवेदीकां तनुमध्यां वरोरुकाम् |
मञ्जीरकिङ्किणीहारकङ्कणाङ्गदराजिताम् ||

Vers 544
वराभयकरां देवीं द्विभुजां सिद्धिदायिनीम् |
ध्यात्वा चित्ते न्यसेद्देवीं सर्वकामार्थसिद्धये ||

Vers 545
कथयाम्यथ चामुण्डामन्त्रमुन्नतिकारकम् |
यज्ज्ञात्वा यत्रकुत्रापि सङ्कटे नावसीदति ||

Anmerkung: Die ältere Fassung erhält die Bedingung „wer ihn kennt“. Das Erfolgsversprechen ist eine Aussage des Grundtextes. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 6301–6304. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 248.

Vers 546
संयुगे निर्भयो भूयादधिगच्छेच्च सम्पदम् |
प्रणवाङ्कुशकालीयशाकिनीचण्डयोगिनीः ||

Anmerkung: Beginn der Bija-Reihe.

Vers 547
खेचरीक्रोधफेत्कारीविद्युत्कालरतित्रपाः |
भौजङ्गममहाक्रोधसौपर्णान्षोडशोच्चरेत् ||

Anmerkung: Suparna verweist auf Garuda; keine konkrete Silbe ergänzt.

Vers 548
चामुण्डे इति सङ्कीर्त्य युग्मं ज्वल हिनः किलेः |
मम शत्रूनिति प्रोच्य युगं त्रासय मारय ||

Anmerkung: Hina und kili sind unsichere Lautlesungen ohne sichere wörtliche Bedeutung. Keine ergänzte Rezitationsfolge ausgegeben.

Vers 549
हनयुग्मं पदयुगं भक्षयद्वितयं ततः |
कालात्मायुग्मं फड्द्वयं स्वाहया युतम् ||

Anmerkung: Die Bezeichnung padayugam und die Form kālātma sind unsicher; sie werden nicht als sicher entschlüsselte Mantrabestandteile behandelt.

Vers 550
एकसप्तत्यक्षरोऽसौ मन्त्रः परमशोभनः |
धरालग्नशिरोजानुप्रसुप्तकुणपोपरि ||

Anmerkung: Beginn der Meditation; Fortsetzung in Vers 551.

Vers 551
निषेदुषीं निष्पललसर्वावयवभीषणाम् |
त्वगस्थिमात्रघटितामत्युग्राकारदर्शनाम् ||

Vers 552
कपालाकारशिरसं विलुण्ठितशिरोरुहाम् |
स्कन्धावसक्तयुगलकुण्डलीकृतखर्पराम् ||

Anmerkung: Die Haarbeschreibung ist lokal unsicher, nicht als gesicherte Kahlköpfigkeit gedeutet.

Vers 553
नरास्थिनिर्मितानेकभूषणां भीषणाकृतिम् |
मुण्डमालापरिक्षिप्तां ललज्जिह्वाभयानकाम् ||

Vers 554
विकरालमहादंष्ट्रां रौद्रीं रुद्रपरिग्रहाम् |
अतिशुष्कोदरश्रोणिनितम्बोरुपयोधराम् ||

Vers 555
गण्डयोरुभयपार्श्वस्थपञ्जरास्थिकरालिनीम् |
दीर्घतालद्रुमाकारकरपादां हसन्मुखीम् ||

Anmerkung: Die genaue Körperzuordnung der ersten Hälfte ist beschädigt; nur die hervortretenden Knochen werden sicher wiedergegeben.

Vers 556
खर्जूरकण्टकाकाररोमराजिविराजिताम् |
लौहसूर्पाकृतिनखां समुत्कम्पिशिरोधराम् ||

Vers 557
कूपाकारत्रिनयनां विद्युच्चपलतारकाम् |
लम्बमानौष्ठाधरां तां वलीलग्नपयोधराम् ||

Vers 558
विदीर्णसृक्कयुगलां नरान्त्रकटिसूत्रिणीम् |
दिगम्बरां चर्वयन्तीं शवं कटकटारवैः ||

Vers 559
अष्टादशभुजां भीमां चरन्तीं पितृकानने |
वामे करे चर्मचापखट्वाङ्गडमरून्क्रमात् ||

Vers 560
अङ्कुशं च तथा पाशं भिन्दिपालं शवं तथा |
रक्तपूर्णं कपालं च धारयन्तीं महोदरीम् ||

Anmerkung: Die Bezeichnung mahodarī bleibt neben der zuvor beschriebenen Ausgemergeltheit stehen.

Vers 561
दक्षिणे बिभ्रतीं खड्गं विशिखं च त्रिशूलकम् |
चक्रं शक्तिं गदां परशुमस्थिमालां च कर्त्तकाम् ||

Vers 562
दिवा कालाभ्रसदृशां जवापुष्पारुणां निशि |
बलाकासमदन्तालीं भुजङ्गकुटिलभ्रुवम् ||

Vers 563
अतिक्रूराकृतिधरां दृष्ट्यैव मरणप्रदाम् |
घोराट्टहासां गगने प्लवन्तीं सर्वतोमुखीम् ||

Anmerkung: Ikonographische und rituelle Aussage der Quelle, keine tatsächliche Todesprognose.

Vers 564
चिन्तयित्वा तु चामुण्डामित्थमङ्गे न्यसेन्मनुम् |
धरित्रीधरणे धीरामाकर्णय इतः परम् ||

Anmerkung: Übergang zu Varahi.

Varahi bis Mrityuharini

Weitere Göttinnen werden durch Mantra, Meditation und Ritualfunktion beschrieben. Die teils gewaltsamen Wirkungsverheißungen sind historische Textaussagen.

Vers 565
तारं नमः समाभाष्य भगवत्यै ततो वदेत् |
वाराह इति चोद्धृत्य रूपिण्यै तदनन्तरम् ||

Anmerkung: Die Quelle zerlegt das zusammengesetzte Anredewort in seine Bestandteile.

Vers 566
ततश्चतुर्दश प्रोच्य कीर्तयेद्भुवना ततः |
धिपायै समनुद्धृत्य वाराह्यै तदनन्तरम् ||

Anmerkung: Die über Versglieder getrennten Wortteile sind für die deutsche Erklärung verbunden; keine zusätzliche Mantrapassage ergänzt.

Vers 567
भूपतित्वं ततः प्रोच्य मे देहि तदनन्तरम् |
दापयानन्तरं वह्निजायान्तो मनुरीरितः ||

Vers 568
घननीलघनाकारां खर्वस्थूलकलेवराम् |
हस्तमात्रविनिष्क्रान्त […] ||

Anmerkung: Fragment: Die genaue Beschreibung des vorstehenden Gesichtsteils ist beschädigt; im Varahi-Kontext ist eine Schnauze naheliegend, wird aber nicht als gesicherter Wortlaut ergänzt.

Vers 569
वामभागेऽस्य वदनं धारयन्तीं द्विलोचनाम् |
अष्टमीचन्द्रखण्डाभदंष्ट्राशृङ्गविराजिताम् ||

Anmerkung: Die erste Verbindung ist beschädigt; die seitliche Ausrichtung bleibt eine vorsichtige Lesung.

Vers 570
कोपादालोलरसनां विस्तारविवृताननाम् |
कल्पान्तारावसङ्काशां पूरयन्तीं जगत् त्विषा ||

Anmerkung: Der ältere Textzeuge erhält tviṣā, „mit Glanz“; die Angabe ergänzt die Lautbeschreibung. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 6365–6368. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 248.

Vers 571
भीमदंष्ट्राट्टहासां च रक्ताक्षीं रक्तवाससम् |
कृपाणाकाररोमालीपरिपूर्णकलेवराम् ||

Vers 572
भूदाररूपधात्रीं च सञ्चरन्तीं विहायसि |
सटाधूननवित्रस्तप्रपलायितखेचराम् ||

Anmerkung: Bhūdāra, »Erdspalter«, bezeichnet hier den Eber.

Vers 573
सर्वालङ्कारसंयुक्तां घुर्घुरारावकारिणीम् |
अब्जचापाङ्कुशान्पाशं वामगे बिभ्रतीं करे ||

Vers 574
चक्रं बाणं गदां शङ्खं दधतीं दक्षिणे करे |
दूर्वादलश्यामलया धरण्या सेवितां सदा ||

Vers 575
वाराहीं चिन्तयेदित्थं सर्वकामफलप्रदाम् |
शृण्वतो बगलामन्त्रं येन संवदनं भवेत् ||

Anmerkung: Saṃvadana kann Bezauberung oder Einwirkung auf andere bezeichnen; nicht auf ein harmloses Gespräch reduziert.

Vers 576
प्रणवान्ते नमो दत्त्वा भगवत्यै ततोऽपि च |
पीताम्बरायै चोद्धृत्य त्रपायुग्मं ततः परम् ||

Vers 577
ततश्च सुमुखि प्रोच्य बगले तदनन्तरम् |
विश्वमेतद्वशं प्रोच्य कुरुयुग्मं शिरोऽपि च ||

Anmerkung: Die Quelle ergänzt hier nicht ausdrücklich »meine«; die Übersetzung erfindet kein entsprechendes Sanskritpronomen.

Vers 578
एकत्रिंशाक्षरो मन्त्रो जगद्वश्यकरः प्रिये |
निगद्यमानमस्यास्त्वं ध्यानमप्यवधारय ||

Vers 579
गौरी पीताम्बरधरा पीतस्रगनुलेपना |
रत्नसिंहासनगता रत्नालङ्कारभूषिता ||

Vers 580
त्रिनेत्रा चन्द्रशकलविराजितललाटिका |
सौन्दर्यसारविजितजगल्लावण्यपुञ्जिका ||

Vers 581
चतुर्भुजाङ्कुशवरौ दक्षिणे बिभ्रती करे |
तथैव धारयन्ती च वामे दीपाभये करे ||

Anmerkung: Dīpa, Licht, folgt der Quelle; nicht stillschweigend durch eine bekanntere Bagala-Ikonographie ersetzt.

Vers 582
ध्यातव्या भक्तिभावेन वश्यकर्म चिकीर्षता |
अथातो जयदुर्गाया रम्यं मनुमुदीरये ||

Anmerkung: Historische Zweckangabe, keine heutige Praxisempfehlung.

Vers 583
ताराङ्कुशस्मररमामायापाशवधूस्वराः |
जयदुर्गे ततश्चोक्त्वा रक्ष रक्ष ततो वदेत् ||

Anmerkung: Die abschließende Verbindung svara ist in der OCR unsicher; die erkennbaren Bija-Namen werden ohne Zusatzsilbe bewahrt.

Vers 584
स्वाहान्त एष कथितो मनुरष्टादशाक्षरः |
यथैतां चिन्तयेद्देवीं तथा त्वमवधारय ||

Vers 585
अतिकालघनाकारा चन्द्रार्धकृतशेखरा |
कटाक्षैः शत्रुसङ्घातान्निर्दहन्ती परात्परा ||

Vers 586
त्रिनेत्रा भ्रुकुटीभङ्गवित्रासितजगत्त्रया |
सिंहधोरणधौरीणा चलच्चिकुरपल्लवा ||

Anmerkung: Die Löwen-Verbindung ist beschädigt; die genaue Bewegungsbeschreibung bleibt unsicher.

Vers 587
अष्टबाहा जगद्धात्री विकरालतरानना |
शङ्खं तथाङ्कुशं चापं जीवतो वैरिणः शिरः ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 588; »lebend« folgt ausdrücklich der Quelle.

Vers 588
सकचं वामपार्श्वस्थकरेण दधती शिवा |
करवालं तथा चक्रं विशिखं च गदामपि ||

Vers 589
दक्षिणेन करेणैव धारयन्ती भयप्रदा |
जयदुर्गा सदा ध्येया घोरे समरमूर्धनि ||

Vers 590
धारय त्वं कथ्यमानं नारसिंहीमनुं मया |
तारपाशाङ्कुशक्रोधकालमायास्मरस्त्रियः ||

Anmerkung: Bija-Namen; keine wörtliche Bedeutung als vollständige Mantraübersetzung erfunden.

Vers 591
महाक्रोधक्षेत्रपालचण्ड […] शाकिनीः |
उल्काजिह्वा सटाशब्दं घोररूप ततो वदेत् ||

Anmerkung: Fragment: Zwischen Chanda und Shakini sowie in den Anredeverbindungen ist die Quelle beschädigt; keine Gesamtformel hergestellt.

Vers 592
दंष्ट्राकरालमाभाष्य नारसिंहि समुद्धरेत् |
प्रासादत्रितयं चोक्त्वा हुंकारत्रिकमालिखेत् ||

Anmerkung: Die Anrede-Endungen der ersten Verbindung sind nicht sicher; keine zusätzliche Flexion als Quellenwortlaut ausgegeben.

Vers 593
अस्त्रद्वयं ततः स्वाहा चत्वारिंशाक्षरो मनुः |
यादृशी ध्यानचर्या स्यात्तामप्याकर्णय प्रिये ||

Vers 594
हिमानीकुन्दकैलासरजताचलसन्निभा |
विस्रस्तकेसरभरा विकीर्णवदनाकृतिः ||

Vers 595
सृक्कक्षरद्रक्तधारालम्बमानाधरागलम् |
द्विगुणीकृतशीतांशुकलातुल्यरदावलिः ||

Anmerkung: Die Körperverbindung adharāgala ist beschädigt und nicht eindeutig; keine präzisere Anatomie ergänzt.

Vers 596
अवभ्रटा क्षीणमध्यालातसङ्काशदृग्द्वया |
कृशदीर्घसमस्ताङ्गी सर्वालङ्कारमण्डिता ||

Anmerkung: Die erste Bezeichnung avabhraṭā ist im OCR unsicher; »wild zerzaust« nur vorsichtige kontextuelle Wiedergabe.

Vers 597
प्रोद्यन्मार्तण्डबिम्बाभकौस्तुभोद्भासिनी हृदि |
मुखावटविनिर्गच्छज्जिह्वाकोटिशतह्रदा ||

Anmerkung: Śatahradā bezeichnet hier den Blitz; die beschädigte Verbindung wird nicht als »hundert Zungen« verstanden.

Vers 598
केसराधूननत्रस्तखेचरा खेचरास्पदा |
वज्राधिकनखस्पर्शा लोचनाभ्यां मुखादपि ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 599.

Vers 599
वमन्ती कल्पकालाग्निं चर्वयन्ती दितेः सुतान् |
हसन्ती चाट्टहासेन नृत्यन्ती व्योममण्डले ||

Vers 600
गच्छन्ती वातवेगेन चरन्ती पितृकानने |
दैत्यवक्षःपाटनोत्थरुधिरोल्लिप्तविग्रहा ||

Anmerkung: Vaksas meint hier den Brustkorb der Gegner.

Vers 601
सुदीर्घषोडशभुजा […] |
चापं […] चर्माणि मुसलं परशुं तथा ||

Anmerkung: Fragment: Eine Bezeichnung nach der Armzahl und ein Waffenname der zweiten Hälfte sind beschädigt; keine Ergänzung zur scheinbar vollständigen Liste.

Vers 602
धारयन्ती करे वामे पट्टिशं च विदारणम् |
बाणचक्रगदाखड्गपाशाङ्कुशपवीनपि ||

Anmerkung: Pavi bezeichnet eine schneidende beziehungsweise donnerkeilartige Waffe; keine genauere ungesicherte Form.

Vers 603
विदारणं दक्षिणेन करेण दधती तथा |
प्रतप्तहेमपिङ्गाग्रसटाभारावगुण्ठिता ||

Vers 604
प्रकम्पिततनुयष्टिः पारिप्लवकनीनिका |
प्रसुप्तभुजगाकारलूमखण्डविराजिता ||

Anmerkung: Pāriplava und lūmakhaṇḍa sind in der älteren Fassung erkennbar; einfache OCR-Normalisierung. Lūma bezeichnet Körperhaar. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 6448–6453. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 248.

Vers 605
नक्षत्रमालायितया रम्या नक्षत्रमालया |
संवर्तकालकोट्यर्कदुर्निरीक्ष्यभयङ्करा ||

Anmerkung: Die Wiederholung nakṣatramālā wird sinngemäß, nicht als zusätzliche Schmuckart wiedergegeben.

Vers 606
कोटिप्रलयकालाग्निप्रत्यनीकतनुप्रभा |
इत्थं ध्येया नारसिंही न्यासकर्मणि पार्वति ||

Vers 607
ब्रह्माणीमन्त्रमधुना सन्दिशामि तवेश्वरि |
प्रणवादि लिखेत्पाशं प्रासादं तदनन्तरम् ||

Vers 608
पीयूषमङ्कुशं नागमस्त्रं सप्ताक्षरो मनुः |
ध्येयेयं येन विधिना वदामि तदपि प्रिये ||

Vers 609
हंसासनसमारूढा रक्तवर्णा चतुर्मुखा |
पिचिण्डिला निम्ननाभिः शुक्लयज्ञोपवीतिनी ||

Vers 610
स्थूलगण्डाधरौष्ठभ्रूकपोलवदनात्मिका |
बद्धपद्मासना स्थूला घनपिङ्गशिखाजटा ||

Anmerkung: Die wiederholten Wangenbezeichnungen bleiben in der allgemeinen Gesichtsfülle zusammengefasst, ohne einen zusätzlichen Vers auszulassen.

Vers 611
सप्तर्षिभिर्नारदाद्यैः स्तूयमाना परेश्वरी |
बाहुभ्यां दक्षवामाभ्यामक्षसूत्रं कमण्डलुम् ||

Anmerkung: Die Reihung der Weisen ist sprachlich verkürzt; keine neue Siebenerliste ergänzt.

Vers 612
धारयन्ती मुखैर्वेदान्पठन्ती खर्वविग्रहा |
चिन्तनीयेदृशी देवी ब्रह्माणी सर्वकामदा ||

Vers 613
वदामि वैष्णवीमन्त्रमाकर्णय वरानने |
तारं नमः समुद्धृत्य नारायण्यै ततो वदेत् ||

Vers 614
जगत्स्थितिं ततश्चोक्त्वा कारिण्यै तदनन्तरम् |
कामबीजत्रयं चोक्त्वा लक्ष्मीबीजत्रयं ततः ||

Anmerkung: Die über den Vers getrennten Wortteile werden für die Bedeutungserklärung zusammengezogen.

Vers 615
पाशबीजं कालबीजं ततश्च विनिवेशयेत् |
स्वाहान्तो मनुरुद्दिष्टश्चतुर्विंशाक्षरात्मकः ||

Vers 616
इन्द्रनीलमणिश्यामां फुल्लराजीवलोचनाम् |
कोटिशारदपूर्णेन्दुसमानमुखरोचिषम् ||

Vers 617
अत्यच्छदर्पणीभूतकपोलद्वयराजिताम् |
शोणबिम्बाधरां रत्नस्फुरन्मकरकुण्डलाम् ||

Vers 618
कम्बुग्रीवां महोदारां तुङ्गवक्षोजनमिताम् |
श्रीवत्सकौस्तुभोद्भासिवक्षःस्थलविराजिताम् ||

Anmerkung: Shrivatsa und Kaustubha sind mit Vishnu verbundene Zeichen, hier an der Göttin beschrieben.

Vers 619
शङ्खचक्रगदापद्मधारिभिर्दीर्घपीवरैः |
चतुर्भिः पल्लवाकारैर्बाहुभिः परिराजिताम् ||

Vers 620
आपादपद्मलम्बिन्यालङ्कृतां वनमालया |
किरीटरत्नकेयूरमञ्जीरादिभिरुज्ज्वलाम् ||

Vers 621
पीताम्बरधरां देवीं भक्तानामभयप्रदाम् |
गरुडासनमारूढां मन्दमन्दस्मिताधराम् ||

Vers 622
पक्षाभ्यां दीर्घपीनाभ्यां पृथुचञ्च्वावृताननम् |
हेमाभं गरुडं ध्यायेदारूढा हि वैष्णवी ||

Vers 623
अथ माहेश्वरीमन्त्रं समासात्प्रब्रवीमि ते |
यस्यैकवारस्मरणान्निर्वाणमपि लभ्यते ||

Vers 624
तारप्रासादपीयूषपाशलज्जारमारुषः |
माहेश्वरीपदं देवि प्रोच्चरेत्तदनन्तरम् ||

Anmerkung: Rush, »Zorn«, bleibt die Bija-Bezeichnung der Quelle.

Vers 625
शाङ्करं शाम्भवं व्योम कूटत्रयमुदाहरेत् |
भुजङ्गतडिन्मेघशाकिनीरतिकालिकाः ||

Vers 626
चण्डकालामृतप्रेतान्युगलं कवचास्त्रयोः |
त्रिंशदर्णात्मको मन्त्रः स्वाहासंवलितो भवेत् ||

Anmerkung: Keine eigenständige Silbenzählung aus unaufgelösten Kutas vorgetäuscht.

Vers 627
इदानीं व्याहराम्यस्या ध्यानं सत्त्वगुणोज्ज्वलम् |
हिमानीशैलसङ्काशामतिपीतजटाभराम् ||

Anmerkung: Die Quelle beschreibt ausdrücklich Sattva; ihre zugleich furchtbaren Züge werden nicht deshalb ausgelassen.

Vers 628
घनाघनाभनागेन्द्रपरिबद्धजटाचयाम् |
जटाजूटोच्छलद्गङ्गाजलकल्लोलमालिताम् ||

Vers 629
पञ्चवक्त्रां गलच्छायजितकज्जलरोचिषम् |
हिमांशुशकलोद्दीप्तपञ्चभालां हसन्मुखीम् ||

Anmerkung: Die erste dunkle Halsverbindung ist im OCR unsicher; der Bezug auf gala, Hals, wird vorsichtig bewahrt.

Vers 630
प्रतिभालपरिविद्योतित्रित्रिलोचनसङ्गताम् |
भालतृतीयनेत्रोद्यद्वह्निज्वालासमाकुलाम् ||

Anmerkung: Die verdoppelte Drei-Zuordnung wird sinngemäß als drei Augen je Gesicht verstanden.

Vers 631
कपोलमण्डलोद्योतिशुद्धस्फटिककुण्डलाम् |
शुभ्रवासुकिनागेन्द्रलसद्यज्ञोपवीतिनीम् ||

Vers 632
शातकुम्भाभनागेन्द्ररुचिराङ्गदशोभिताम् |
अतिशोणभुजङ्गेन्द्रविलसद्रत्नकङ्कणाम् ||

Vers 633
वसानां चर्म वैयाघ्रं रत्नाकल्पोल्लसत्तनुम् |
माहेश्वरीं समारूढामतिश्वेतवृषोपरि ||

Vers 634
दशबाहां वीरभद्रनन्दिभृङ्गिपुरःसराम् |
विष्णुरूपं शवं घोरं त्रिशूलं परशुमेव च ||

Anmerkung: Die Lesung paraśu ist im OCR beschädigt; nicht mit dem gleichfalls möglichen Wort paśu als sichere Lesung vermischt.

Vers 635
अक्षमालां वरं दक्षे करे संविभ्रतीं पराम् |
पिनाकं नागपाशं च मृगं डमरुमेव च ||

Vers 636
अभयं दधतीं वामे प्रमथादिगणैर्वृताम् |
इत्थं विचिन्त्य मनसा न्यसेदङ्गेषु साधकः ||

Vers 637
अथेन्द्राणीमनुं वक्ष्ये मातृमण्डलमध्यगाम् |
यदाराधनतो लोकः सद्यःप्राप्नोति देवताम् ||

Anmerkung: Die Quelle wechselt grammatisch vom Mantra zur Göttin; im Deutschen aufgelöst, ohne zusätzlichen Inhalt.

Vers 638
प्रणवं समनुद्धृत्य वदेल्लज्जारमारुषः |
इन्द्राणि तदनुद्धृत्य मायायुग्मं ततो वदेत् ||

Vers 639
हं हं ततः समुच्चार्य क्षेत्रपाल्यं ततः |
अस्त्रत्रयान्तसंयुक्तः शिरोमन्त्रेण पार्वति ||

Anmerkung: Die Kshetrapala-Bezeichnung ist in der OCR verkürzt beziehungsweise beschädigt; keine konkrete Bija-Silbe ergänzt.

Vers 640
अष्टादशाक्षरो मन्त्रः सर्वसिद्धिप्रदायकः |
ध्यानं निरुच्यमानं त्वं समाकर्णय पार्वति ||

Vers 641
कैलासाचलसङ्काशतुङ्गैरावतसंस्थिता |
नीलोत्पलदलश्यामा कवचावृतविग्रहा ||

Vers 642
रक्ताम्बरपरीधाना पीवरा खर्वविग्रहा |
अनर्घ्यरत्नघटितचलच्छ्रवणकुण्डला ||

Vers 643
सर्वाङ्गव्याप्तशोणाब्जसहस्रनयनोज्ज्वला |
चतुर्भुजा महापीनोत्तुङ्गवक्षोजमण्डिता ||

Vers 644
बाहुभ्यां दक्षवामाभ्यां स्थिताभ्यामुपरि क्रमात् |
कुलिशं खेटकं चापि बिभ्रती समरोत्सुका ||

Vers 645
वामेनास्फालयन्ती च गण्डं करिपतेर्महत् |
दक्षेण बाहुना कुम्भं दधती ददती शृणिम् ||

Anmerkung: Die rechte-Hand-Anweisung ist grammatisch beschädigt: kumbha und śṛṇi sind lesbar, die genaue Handlung bleibt unsicher. Keine zusätzliche Hand oder ein weiteres Gefäß rekonstruiert.

Vers 646
चतुर्दन्तो मदोन्मत्तस्तुषाराचलसन्निभः |
ऐरावतोऽपि ध्यातव्यो यमिन्द्राणी समाश्रिता ||

Vers 647
अथातो हरसिद्धाया मन्त्रं ते व्याहराम्यहम् |
पूर्वं मयाराधितेयं बहुसिद्धिमभीप्सता ||

Anmerkung: Mahakala spricht in der ersten Person; keine historische Autobiographie.

Vers 648
अतः प्रसिद्धिं सम्प्राप्ता मन्नाम्नैव वरानने |
प्रणवं वाग्भवं बीजं मायाबीजं ततः परम् ||

Anmerkung: Beginn der Mantra-Reihe.

Vers 649
कमलां मान्मथं बीजं कालीपाशाङ्कुशा अपि |
चण्डक्रोधमहाक्रोधफेत्कारीशाकिनी अपि ||

Vers 650
हरसिद्धि ततः प्रोच्य सर्वसिद्धिमितीरयेत् |
कुरुयुग्मं देहियुगं दापयद्वितयं पुनः ||

Vers 651
क्रोधत्रयं समुद्धृत्य द्विफडन्तेऽग्निवल्लभा |
द्विचत्वारिंशवर्णो हि मन्त्रः सर्वोत्तमोत्तमः ||

Vers 652
ध्यानं चास्याः प्रवक्ष्यामि यत्कृत्वा न्यासमाचरेत् |
हरितालसमाभासलोचनत्रयभूषिताम् ||

Anmerkung: Haritala ist hier ein Farbvergleich, keine Stoffanwendung.

Vers 653
पादालम्बिजटाभारां नरमुण्डकृतस्रजम् |
बर्हपिच्छकृतोदग्रकाञ्चीकिङ्किणिमण्डिताम् ||

Vers 654
शार्दूलचर्मरचितकञ्चुक्यावृतवक्षसम् |
शवोपरि समारूढामीषत्कम्पितमस्तकाम् ||

Vers 655
चलदोष्ठपुटां बाहुचतुष्केन विराजिताम् |
बर्हिणं […] वामतो बिभ्रतीं शुभाम् ||

Anmerkung: Fragment: Der zweite Gegenstand ist im OCR nicht zuverlässig lesbar; keine Schädelschale aus bloßer Erwartung eingesetzt.

Vers 656
खड्गं च कर्त्तकां दक्षे योगपट्टकृतस्रजम् |
अथ फेत्कारिणीमन्त्रं व्याहरामि तव प्रिये ||

Anmerkung: Die Verbindung yogapaṭṭakṛtasraj ist ungewöhnlich; als umgelegtes Band, nicht als besondere erfundene Girlandenart verstanden.

Vers 657
सद्यः कविर्यद्ग्रहणाद्राजा वापि प्रजायते |
प्रणवाङ्कुशसौपर्णफेत्कारीक्रोधयोगिनीः ||

Vers 658
बीजान्युद्धृत्य फेत्कारिपदं प्रोक्त्वा वदेत्ततः |
दहयुग्मं देहि ततो दापयेति पदं वदेत् ||

Vers 659
स्वाहान्तो मनुराजोऽयं विंशत्यक्षरिकः प्रिये |
ध्यानमस्या ब्रुवे नाभेरधो मनुजसन्निभाम् ||

Vers 660
ऊर्ध्वं गोमायुसदृशीं तदाकारां मुखश्रियाम् |
अधो जाम्बूनदनिभामूर्ध्वं रक्तासितप्रभाम् ||

Anmerkung: Die Gesichtsverbindung ist beschädigt; die Mensch-Schakal-Gestalt ist klar.

Vers 661
पृष्ठे लूमयुतां नग्नां कुर्वन्तीं फेरवं रवम् |
शिवाकारं बाहुयुगं बिभ्रतीं […] ||

Anmerkung: Fragment: Die nähere Bestimmung der Arme am Versende ist beschädigt; keine Gegenstände oder Glieder ergänzt.

Vers 662
प्रसुप्तशवपृष्ठस्थां योगपट्टनिषेदुषीम् |
शिवाभिर्घोररूपाभिर्वामदक्षिणतो वृताम् ||

Vers 663
अथ ब्रवीमि लवणेश्वर्या मन्त्रं कलाणिकम् |
आदौ चैतन्यकमले पाशप्रासादकौ ततः ||

Anmerkung: Das Adjektiv des Mantras ist im OCR beschädigt; »glückverheißend« ist vorsichtige sinngemäße Wiedergabe.

Vers 664
[…] भूतप्रेतडाकिन्यो योगिनी वनिता तथा |
मानसं वज्रभारुण्डे कपालं च कुलाङ्गना ||

Anmerkung: Fragment: Der erste Lautname und teilweise die Worttrennung sind beschädigt. Die Reihe bleibt verschlüsselt; keine konkrete Silbenfolge ergänzt.

Vers 665
त्रैवर्णिकः सर्वशेषे महामन्त्रोऽयमीरितः |
साम्प्रतं ध्यानमाख्यास्ये यत्कृत्वा न्यासमाचरेत् ||

Anmerkung: Traivarṇika bleibt eine nicht sicher aufgelöste Abschlussbezeichnung; keine Formel aus Vermutung ergänzt.

Vers 666
रत्नसिंहासनारूढां दूर्वादलसमद्युतिम् |
बद्धाञ्जलिपुटैः सप्तसागरै रत्नपाणिभिः ||

Anmerkung: Personifizierte Meere; Fortsetzung in Vers 667.

Vers 667
विहाय सम्मुखं दिक्षु विदिक्षु परिवेष्टिताम् |
नेत्रदासक्तहस्तेन धनदेन पुरोजुषा ||

Anmerkung: Die Handgebärde netradāsaktahasta ist beschädigt und nicht eindeutig; keine sichere Gestik erfunden.

Vers 668
सेवितां प्रज्वलन्मौलिमणिभिर्नागनायकैः |
अष्टभिर्निधिभिश्चापि महापद्मादिभिर्वृताम् ||

Anmerkung: Die hier genannte Achtzahl wird nicht zu einer anderen Nidhi-Systematik ergänzt.

Vers 669
चतुर्भुजां रत्नकुम्भाभये सव्यभुजद्वये |
अक्षमालावरे दक्षे भुजयुग्मेषु बिभ्रतीम् ||

Vers 670
मुक्ताहारपरिक्षिप्तां द्रव्यसिद्धिविधायिनीम् |
न्यासं समाचरेद्देवि ध्यात्वेत्थं लवणेश्वरीम् ||

Anmerkung: Dravyasiddhi wird nicht auf einen einzigen ungenannten Stoff oder Geldbetrag festgelegt.

Vers 671
अथातो नाकुलीं वक्ष्ये महाविद्यां जयप्रदाम् |
सर्वादिप्रकृतेरादौ सप्तान्ते चतुरस्तथा ||

Anmerkung: Die verschlüsselte Entnahme-Anweisung setzt sich in Vers 672 fort; der Ausgangstext wird nicht sicher ausgeschrieben.

Vers 672
त्यक्त्वा माध्यमिकभूतमितं मन्त्रो महाफलः |
कपोतगलदेहाभा पीनोरोजा दिगम्बरा ||

Anmerkung: Die Grammatik der ersten Hälfte ist beschädigt, die Entnahmevorschrift nur teilweise verständlich. Keine daraus rekonstruierte Mantraformel.

Vers 673
मुक्तपादालम्बिजटाजूटभारा भयङ्करा |
बभ्रौ निषेदुषी शूच्याकारतुण्डी खरस्वरा ||

Anmerkung: Die ältere Fassung erhält śūcyākāra, „nadelförmig“. Babhru wird im Nakuli-Kontext als mangustenartiges Tier verstanden, ohne sichere zoologische Bestimmung. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 6632–6636. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 248.

Vers 674
सितलूताजालाच्छादितोर्ध्वशिरोरुहा |
कपालमालाभरणा त्वस्थिकाञ्चिगुणोज्ज्वला ||

Anmerkung: Lūtājāla, „Spinnengewebe“, ist in der älteren Fassung trotz einer Wortverdoppelung erkennbar. Ergänzung nach der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 6636–6643; deren Kapitelzählung 248.

Vers 675
लम्बमानशिवापोतकुण्डलद्वयशोभिता |
अर्धचन्द्रसमुद्भासि […] ललाटिका ||

Anmerkung: Fragment: Eine weitere Bestimmung der Stirn ist beschädigt.

Vers 676
दण्डाकारितयोर्दक्षवामयोर्भुजयुग्मयोः |
बिभ्रती कालभुजगौ दीर्घदंष्ट्राकरालिनी ||

Vers 677
परस्परं त्यक्तवैरैरुरगैर्नकुलैरपि |
संवेष्टिता चतुर्दिक्षु महारण्यकृतालया ||

Vers 678
साम्प्रतं मृत्युहारिण्या मन्त्रध्याने ब्रवीमि ते |
मृत्युञ्जयप्राणमन्त्रे उद्धृता या नवाक्षरी ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 679; die erwähnte Formel wird hier nicht erneut ausgeschrieben.

Vers 679
नास्या न्यासं तया कुर्यादन्येन प्रब्रवीमि ते |
तारमाये रमाकालौ […] चतुरक्षरी ||

Anmerkung: Fragment: Die Bezeichnung dieser vierlautigen Gruppe ist beschädigt. Die ausdrückliche Unterscheidung der zwei Mantras bleibt erhalten.

Vers 680
प्रासादप्रेतभैरव्यः कूटं शाम्भवमेव च |
कूटं च परमात्मीयं विहायैतच्छुचिस्मिते ||

Anmerkung: Die Auslassungsanweisung und der genaue Name des letzten Kuta sind nicht sicher aufzulösen.

Vers 681
विलोमरीत्या प्रवदेत्तान्येव द्वादशानि हि |
पञ्चविंशाक्षरो मन्त्रो मृत्योर्मृत्युकरः स्मृतः ||

Anmerkung: Die Zahl der Bestandteile wird als Quellenangabe übernommen, nicht durch eine rekonstruierte Silbenkette abgesichert.

Vers 682
आचरेदमुना न्यासमिदानीं ध्यानमीरये |
हिमानीकूटसदृशीमीश्वरीं देहरोचिषा ||

Vers 683
उत्तानकुणपाकारकालमृत्यूपरि स्थिताम् |
चतुर्वेदाकारयोगपट्टजानुद्वयाङ्किताम् ||

Anmerkung: Die Doppelgestalt Kala/Mrityu wird nicht stillschweigend auf einen einzelnen Körper reduziert.

Vers 684
सितसूक्ष्माम्बरधरां स्मेराननसरोरुहाम् |
ज्ञानरश्मिच्छटाटोपविद्योतिततनुमण्डलाम् ||

Vers 685
प्रौढाङ्गनारूपधरामुत्तुङ्गस्तनमण्डलाम् |
विभूषितां यावदेकयोषिद्भूषणसञ्चयैः ||

Vers 686
विद्याभिरष्टादशभिर्निबद्धाञ्जलिभिः सदा |
सेव्यमानां चतुर्दिक्षु हसन्तीं तां निरीक्ष्य च ||

Anmerkung: Personifizierte Wissensgebiete; der Vers zählt die achtzehn nicht einzeln auf.

Vers 687
चतुर्भुजां सुधाकुम्भपुस्तके वामहस्तयोः |
दक्षयोरक्षमालां च मुद्रां व्याख्यानशालिनीम् ||

Vers 688
दधतीं सर्वदा ध्यायेद्देवीं तां मृत्युहारिणीम् |
अथात एकपञ्चाशत्तमा वै कामकालिका ||

Abschluss des sechsfachen Nyasa

Verschiedene Überlieferungen der Kamakala-Mantras, die Widmung des Nyasa, eine Bali-Anrufung und die versprochenen Wirkungen beschließen das Kapitel.

Vers 689
न्यसनीया सर्वदेहव्यापकत्वेन पार्वति |
ध्यानं पूर्वोक्तमेवात्र कर्तव्यं प्रथमं बुधैः ||

Anmerkung: Die Lesung sarvadeha ist aus beschädigter OCR normalisiert; keine neue Körperstellenliste ergänzt.

Vers 690
ततस्तत्त्वमिता मन्त्रा न्यसनीयाः क्रमेण हि |
सर्वाम्नायाः सप्तदश्याः प्रथमं समुदीरयेत् ||

Anmerkung: Die genaue Verbindung sarvāmnāyāḥ saptadaśyāḥ ist beschädigt. Der folgende Text nennt sowohl 25 als auch 24 Mantras; keine stille Harmonisierung.

Vers 691
व्यापकं मातृकावर्णं सहाम्नायनिकस्य च |
जघन्ये हृन्मनुर्देवि मध्ये तु मनवोऽखिलाः ||

Anmerkung: Die technische Satzverbindung ist verkürzt und unsicher. Kein vollständiges ausführbares Lautschema ergänzt.

Vers 692
एकैकेनैकवारं हि विदध्याद्व्यापकं बुधः |
पञ्चविंशतिभिश्चैवं मनुभिः पृथगीरितैः ||

Anmerkung: Fortsetzung in Vers 693.

Vers 693
व्यापकं तावतीर्वारान्निरालस्यः समाचरेत् |
अथवा निखिलान्मन्त्रानुच्चार्य क्रमशः प्रिये ||

Vers 694
नमोऽन्ते व्यापकं कुर्यात्पूर्वस्मिन्फलभूयता |
इतरत्र ततः किञ्चित्तारतम्यं प्रचक्षते ||

Anmerkung: Die Ertragsbezeichnung phalabhūyatā ist aus beschädigter OCR gelesen.

Vers 695
नृसिंहोपासिता विद्या पुरः सप्तदशी मता |
ततो नु कपिलोपास्या षोडशार्णा निगद्यते ||

Anmerkung: Der erste Verehrername ist stark beschädigt; nṛsiṃha ist nur eine kontextuelle Lesung und nicht als gesichert anzusehen.

Vers 696
नवाक्षरी हिरण्याक्षोपासिता तदनन्तरम् |
ततो दशार्णा विज्ञेया लवणोपासिता हि या ||

Vers 697
वैवस्वतमनूपास्या ज्ञेया पञ्चदशी ततः |
नवबीजात्मिका दत्तात्रेयोपास्या नवाक्षरी ||

Vers 698
दुर्वासोपासिता चापि ततः पञ्चाक्षरी मता |
अष्टादशाक्षरं ज्ञेयं त्रैलोक्याकर्षणं ततः ||

Vers 699
मन्वक्षरो मनुः पश्चादुत्तङ्कोपासितः प्रिये |
ततः परा सप्तदशी विश्वामित्रेण सेविता ||

Anmerkung: Manu ist hier offenbar ein Zahlwort in Chiffre; keine ungesicherte Auflösung zu einer konkreten Zahl.

Vers 700
तत ऊनत्रिंशदर्णा विद्यौर्वोपासिता स्मृता |
पराशरोपासितश्च षष्ठाशकाक्षरस्ततः ||

Anmerkung: Die Sanskritform ṣaṣṭhāśakākṣara ist nicht zuverlässig verständlich; keine konkrete Zahl erfunden. Bedeutung des übrigen Verses gesichert.

Vers 701
विद्या त्रिकूटा तदनु भगीरथनिषेविता |
वैरोचनिसमाराध्या तदनु स्यात्षडक्षरी ||

Anmerkung: Vairochani bleibt als überlieferter Name ohne ungesicherte Personenidentifikation.

Vers 702
ख्याता महाषोडशी या संवर्तोपासिता ततः |
नारदोपासिता पश्चाज्ज्ञेया पञ्चदशाक्षरी ||

Vers 703
या बीजान्तरिता शाम्भवादिकूटपुरःसरा |
सप्तकूटात्मिका पञ्चबीजेन घटिता तथा ||

Anmerkung: Die Beziehung der beiden Beschreibungen zur nachfolgenden Mahasaptadashi ist nicht vollständig eindeutig; keine zusätzliche eigenständige Formel gezählt.

Vers 704
ख्याता महासप्तदशी गरुडोपासिता तथा |
वक्ष्यमाणक्रमेणापि या तु सप्तदशी ततः ||

Anmerkung: Rück- beziehungsweise Vorverweis der Quelle; keine fehlende Formel ergänzt.

Vers 705
कामदग्धोपासिता च ततः सप्ताक्षरी मता |
भृगूपास्यतया ख्यातस्तत एकादशाक्षरः ||

Anmerkung: Zweite Halbzeile nach der älteren Fassung: Bhrigu und elf Silben. e liest beschädigt siebzehn. Kamadagdha bleibt die unsichere Quellenform. Keine Silbenformel daraus rekonstruiert. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 6712–6715. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 248.

Vers 706
चतुर्दशार्णस्तदनु कार्तवीर्येण सेवितः |
पञ्चाक्षरी पृथूपास्या तत्पश्चादनुकीर्त्यते ||

Vers 707
द्वाविंशाक्षरिकः पश्चाद्धनूमत्समुपासितः |
शताक्षरसहस्रार्णौ सर्वोपास्यौ ततः परम् ||

Vers 708
चतुर्विंशमिता एवं मन्त्राः व्यापककर्मणि |
ध्यानं चैषामेकमेव यत्पूर्वं गदितं तव ||

Anmerkung: Die Quelle nennt hier 24, in Vers 692 jedoch 25. Beide Angaben bleiben sichtbar; keine fehlende Formel zur Harmonisierung erfunden.

Vers 709
प्राणायामं ततः कृत्वा षडङ्गमपि चाचरेत् |
शतमष्टोत्तरं जप्त्वा न्यासं देव्यै समर्पयेत् ||

Vers 710
वक्ष्यमाणेन मन्त्रेण गृहीतकरपुष्करः |
ॐ सर्वं निविष्टं त्रैलोक्ये त्रैलोक्यं त्वयि विष्टितम् ||

Anmerkung: Die Verbindung karapuṣkara ist als Handwasser verstanden, bleibt aber lokal unsicher.

Vers 711
त्वमप्यमुष्मिन्न्यासेऽम्ब सन्निविष्टाणुरूपिणी |
त्रैलोक्यविजयत्वेन ख्यातोऽयमत एव हि ||

Vers 712
निविष्टोऽयं मयि न्यासस्त्रिपुरे विश्वरूपिणि |
न्यासस्तवार्पितो देवि त्रैलोक्यविजयो मया ||

Anmerkung: Die Anrede Tripure ist grammatisch normalisiert gegenüber der OCR Tripurā.

Vers 713
एतेनैव सह त्वं च मय्येव प्रविशाम्बिके |
त्रैलोक्यमखिलं तस्मान्मद्रूपत्वे प्रतिष्ठितम् ||

Anmerkung: Die Schlusslesung pratiṣṭhitam ist kontextuell normalisiert.

Vers 714
अहं त्रैलोक्यरूपश्च तस्मादैक्यं बभूव तु |
कृतं न्यासं समर्प्यैवं बलिं देव्यै निवेदयेत् ||

Anmerkung: Ende der Widmungsformel im ersten Halbvers; die Ritualanweisung folgt im zweiten.

Vers 715
स्वस्वानुक्रमतो मन्त्रपूर्वं सम्भक्तिभावितः |
तारत्रपाकामवधूशाकिनीडाकिनी तथा ||

Anmerkung: Beginn der Bali-Formel.

Vers 716
फेत्कारीप्रेतभैरव्यः कूटं शाम्भवमेव च |
हि भगवत्युक्त्वा कालि कामकलान्ततः ||

Anmerkung: Die Verbindung und Reihenfolge der letzten Anreden ist beschädigt; keine vollständige gesicherte Namensformel ausgegeben.

Vers 717
इमं बलिं […] युगं तावद्गृह्णापयेति च |
खादयद्वयमाभाष्य भक्षयद्वितयं ततः ||

Anmerkung: Fragment: Der erste wiederholte Imperativ ist im OCR unklar; auch gṛhṇāpaya bleibt eine unsichere Form. Keine lückenlose Formel ergänzt.

Vers 718
सर्वसिद्धिप्रयच्छके वमदग्निमुखीरयेत् |
फेरुकोटिं समाभाष्य ततः परिवृते वदेत् ||

Anmerkung: Die Flexionsformen sind lokal beschädigt; die Bedeutungen der erkennbaren Anreden sind bewahrt.

Vers 719
हस ज्वल प्रज्वल च द्वयं द्वयमुदीरयेत् |
क्रोधास्त्रयोश्च द्वितयं नमः स्वाहा जघन्यतः ||

Vers 720
यथेष्टं विहरेद्धीमान्पठित्वा मनुना बलिम् |
संहारमुद्रया देवीं हृदये विनिधाय च ||

Anmerkung: Die Verbindung paṭhitvā … balim ist verkürzt; im Zusammenhang als Rezitation bei der Gabe verstanden.

Vers 721
इति कामकलाकाल्याः षोढान्यासो मयेरितः |
किन्त्वस्य महिमा वक्तुं मयापि न हि शक्यते ||

Anmerkung: Die Quelle markiert vaktum ausdrücklich als ergänztes Wort; hier als redaktionelle Ergänzung übernommen.

Vers 722
पर्वण्यमुं विधायेशि वाञ्छितार्थं प्रसाधयेत् |
षण्मासेन विदधत्कदाप्यपतितं प्रिये ||

Anmerkung: Die Verbindung ṣaṇmāsena und apatitam ist grammatisch auffällig; die Dauer und die regelmäßige Ausführung sind verständlich.

Vers 723
साक्षाद्देवपुत्र एव भवेद्भैरव एव वा |
अमुं न्यासं प्रकुर्वाणः पर्वण्यथ सदापि वा ||

Vers 724
कस्मैचिदपि न क्रुध्यान्नर्मे न शपेदपि |
न निष्ठुरं च भाषेत न चापत्यमृतिं स्मरेत् ||

Anmerkung: Narme, »im Scherz«, ist eine kontextuelle Lesung der beschädigten OCR. Der Schluss nennt apatyamṛti, Tod der Nachkommen; die genaue intendierte innere Handlung bleibt unsicher.

Unnummerierter Text
यस्मै क्रुध्यात्स म्रियते षण्मासाभ्यन्तरे नरः ।

Anmerkung: Unnummerierter Schluss-Halbvers. Historische Begründung der Zurückhaltung in Vers 724, keine tatsächliche Todesprognose oder Aufforderung zum Verfluchen.

Kolophon
इत्यादिनाथविरचितायां षड्विंशतिसाहस्र्यां महाकालसंहितायां षोढान्यासोद्धारो नामाष्टमः पटलः ।

Anmerkung: Zuschreibung und Umfangszahl sind Angaben des Kolophons, keine unabhängig gesicherte Autorschaft oder Bestandszählung dieser Ausgabe.

Kamakala-Khanda, Kapitel 9: Trailokyamohana: der Schutztext

Devi bittet um das Kavacha. Auf Geheimhaltungsregeln und den rituellen Rahmen folgen Schutzanrufungen für die Körperteile und Wirkungsverheißungen. Die zahlreichen beschädigten Bija-Folgen werden als Fragmente bewahrt; lesbare Anrufungen sind übersetzt. Der Kolophon nennt abweichend Trailokyavijaya.

Vers 1
देव्युवाच |
महायोगिन्महाकाल करुणाम्बुनिधे शिव |
षोढान्यासः श्रुतस्त्वत्तो महासिद्धिमहाफलः ||१॥

Anmerkung: Sprecherzeile des Kapitels mitübernommen.

Vers 2
यत्नेन विधृतश्चापि मया भक्तिप्रवीणया |
त्रैलोक्यमोहनं नाम कवचं मेऽधुना वद ||२॥

Anmerkung: Kavacha bezeichnet hier den rituellen Schutztext.

Vers 3
कवचत्वेन यद्देवी शिवायादात् स्वयं मुदा |
तत् कीदृशं हि भविता तत्र कौतूहलं मम ||३॥

Vers 4
यदि प्रसन्नोऽसि मयि तदेतद्वद सुव्रत |
सर्वस्मादधिकं ह्येतत् त्वयैव समुदीरितम् ||४॥

Vers 5
नित्यमामुञ्चसि त्वं च जातो मम तदाग्रहः |
महाकाल उवाच |
मयैव दोषो देवेशि महांस्ते नाणुरप्यहो ||५॥

Anmerkung: āmucasi kontextuell zu āmuñcasi normalisiert: „anlegen“. Sprecherwechsel innerhalb der nummerierten Einheit.

Vers 6
यत्पूर्वमेव पुरतस्तव तस्या भिदा कृता |
नो चेत् किमर्थमप्राक्षीरतो निन्दे स्वमात्मना ||६॥

Anmerkung: Die ungewöhnliche Wendung tasyā bhidā kṛtā wird sinngemäß als Öffnung beziehungsweise Enthüllung des Geheimnisses verstanden; Bezug grammatisch unsicher.

Vers 7
मम चेतस्यभूदित्थं त्वयेदं विस्मृतं भवेत् |
न विस्मरन्त्युक्तगतं स्त्रियो हीति श्रुतिप्रथाः ||७॥

Anmerkung: Der Ausdruck ukta-gata ist in der OCR unsicher. Die Verallgemeinerung über Frauen gehört zur Textrede.

Vers 8
त्वं हि सर्वोत्तमा स्त्रीणां कथं नैव स्मरिष्यसि |
अतः परमिदं गोप्यं मया त्वत्तः कथं भवेत् ||८॥

Vers 9
शरीरार्धं च भवसि कथमात्मनि गोपनम् |
तस्मात् तव प्रवक्ष्यामि नो चेत् द्रक्ष्यसि मां कथम् ||९॥

Anmerkung: Versnummer nach der fortlaufenden Folge berichtigt. d rakṣyasi beziehungsweise drakṣyasi ist beschädigt; drakṣyasi nach der ausdrücklichen Herausgeberkonjektur der Quelle, keine gesicherte Lesung. Letzte Frage sinngemäß: Wie könntest du mich dann ansehen?

Vers 10
श्रद्धां भक्तिं तव प्रेक्ष्य विवक्षा मम जायते |
देवि नैतादृशाः काश्चित् सिद्धयः सन्ति भूतले ||१०॥

Anmerkung: Satz setzt sich in Vers 11 fort.

Vers 11
त्रैलोक्यमोहनेऽधीते या न वै स्युः करस्थिताः |
पुनरेकं मया प्रोच्यमानं देवि निशामय ||११॥

Anmerkung: Die Verneinung in der ersten Hälfte ist leicht beschädigt; Zusammenhang durch Vers 10 gesichert. Wirksamkeitsbehauptung der Quelle.

Vers 12
कर्मानुरूपं जन्म स्याद् देहो जन्मनि जन्मनि |
देहे देहे तथा प्राणास्तथा सर्वेन्द्रियाणि च ||१२॥

Vers 13
तेषु तेषु धनं राज्यं भोगा रत्नं स्त्रियो गृहम् |
सर्वं नरस्य सुलभं न तु त्रैलोक्यमोहनम् ||१३॥

Anmerkung: Aufzählung aus der männlichen Perspektive der Quelle.

Vers 14
चिच्छेदिषूणां मूर्धानं सर्वस्वं ददतामपि |
राज्यं धनं स्त्रियः प्राणानुपढौकयतामपि ||१४॥

Anmerkung: Dramatische Geheimhaltungsrede; Satzfortsetzung in 15. upaḍhaukayata ist eine kontextgestützte Normalisierung des beschädigten Verbs des Darbietens.

Vers 15
सर्वथा देवि नाख्येयं त्रिसत्यं ते ब्रवीम्यहम् |
शिष्यस्य सिद्धिः कथिते गुरोस्तु मरणं भवेत् ||१५॥

Anmerkung: Überlieferte Drohung im Zusammenhang der Geheimhaltung, keine Tatsachenbehauptung dieser Ausgabe.

Vers 16
समासादुपदेशोऽयं मया ते समुदीरितः |
मृत्युर्न मम तस्मात्तु उपदेक्ष्यामि सुव्रते ||१६॥

Vers 17
लोभादन्ये ये प्रदद्युर्मृत्युवक्त्रं विशन्ति ते |
उपदेशं विना ये वै त्रैलोक्याकर्षणस्य हि ||१७॥

Anmerkung: Trailokyakarshana und Trailokyamohana sind im Text unterschiedliche Bezeichnungen; nicht harmonisiert.

Vers 18
त्रैलोक्यमोहनं नाम पठन्ति कवचं त्विदम् |
सद्यस्ते मरणं यान्ति भक्षिता योगिनीगणैः ||१८॥

Anmerkung: Drohung der Textrede, keine heutige Wirkungsbehauptung.

Vers 19
उपदेक्ष्यामि तस्मात्त्वां बध्यतामञ्जलिः प्रिये |
सावधाना स्थिरा भूत्वा गदतोऽनुगदस्व मे ||१९॥

Anmerkung: Versnummer in der OCR beschädigt, nach der fortlaufenden Folge normalisiert.

Ritueller Rahmen und Schutzanrufungen

Rishi, Metrum, Gottheit und weitere Zuordnungen leiten die Anrufungen für den Körper ein.

Vers 20
त्रैलोक्यमोहनस्यास्य कवचस्य महेश्वरि |
त्रिपुरारिऋषिः प्रोक्तो विराट् छन्द उदीरितम् ||२०॥

Anmerkung: Tripurari: Shiva als Gegner der drei Städte.

Vers 21
देवी भगवती कामकलाकाली प्रकीर्तिता |
फ़ बीजं बीजमुद्दिष्टं कामार्णं कीलकं मतम् ||२१॥

Anmerkung: Der ungewöhnliche Buchstabe फ़ ist in e und dem älteren Paralleltext vorhanden; seine Lautrealisierung und ein möglicher fehlender Nasal sind nicht gesichert. Bhagavati steht in e in Herausgeberklammern, im Paralleltext ohne Klammern. Kein Bija aus Vermutung ergänzt.

Vers 22
योगिनी शक्तिरुद्दिष्टा डाकिनी तत्त्वमुच्यते |
विनियोगोऽस्य कथितः पुरुषार्थचतुष्टये ||२२॥

Vers 23
देवीकामकलाकालीप्रीत्यर्थं च विशेषतः |
शत्रुक्षयार्थं राज्याप्त्यै प्रयोगोऽस्य वरानने ||२३॥

Anmerkung: Historische Ritualziele des Textes.

Vers 24
… शिरः पातु … मदनातुरा |
… ललाटं पातु … करालिनी ||२४॥

Anmerkung: Fragment: Die Bija-Folgen sind in beiden OCR-Zeugen beschädigt beziehungsweise voneinander abweichend und werden nicht zu einer Rezitationsfassung ergänzt. Die Schutzanrufungen sind lesbar.

Vers 25
… मुखं पातु … चण्डनायिका |
… पातु दृशौ … जगदम्बिका ||२५॥

Anmerkung: Fragment: Bija-Folgen beschädigt; Schutzanrufungen übersetzt.

Vers 26
… पातु कर्णौ … सुरेश्वरी |
… हनू पातु … श्मशानिनी ||२६॥

Anmerkung: Fragment: Bija-Folgen beschädigt. Das Körperwort hanu ist leicht beschädigt, als Kiefer verständlich.

Vers 27
… भ्रुवौ पातु कं खं गं घं प्रमाथिनी |
चं छं जं … पातु नासां टं ठं डं ढं भगाकुला ||२७॥

Anmerkung: Fragment: Nicht alle Laute sind gesichert; ausgelassene Gruppen nicht ergänzt. Bija-Laute haben hier keine eigene wörtliche Bedeutung.

Vers 28
तं थं दं धं पात्वधरमोष्ठं पं फं रतिप्रिया |
बं भं यं रं पातु दन्तान् लं वं शं सं च कालिका ||२८॥

Anmerkung: Lautgruppierung nach dem besser lesbaren älteren Paralleltext; keine wörtlichen Bedeutungen der Bijas.

Vers 29
… पातु जिह्वां सं शं वं लं रताकुला |
वं यं भं वं च चिबुकं पातु फं पं महेश्वरी ||२९॥

Anmerkung: Fragment: Anfangsgruppe beschädigt. Die auffällige zweimalige vaṃ-Lesung in der zweiten Hälfte ist in beiden Zeugen vorhanden und wird nicht geglättet.

Vers 30
धं दं थं तं पातु कण्ठं ढं डं ठं टं भगप्रिया |
… पातु कुक्षौ घं गं खं कं महाजटा ||३०॥

Anmerkung: Fragment: Bija-Gruppe zu Beginn der zweiten Hälfte beschädigt; ku kṣau im Kontext als die beiden Bauchseiten verstanden.

Vers 31
… पातु भुजौ … मदनमालिनी |
… रक्षताज्जत्रू … रक्तासवोन्मदा ||३१॥

Anmerkung: Fragment: Bija-Folgen beschädigt; Körperwort jatrū durch den Paralleltext gestützt.

Vers 32
… पातु कक्षौ मे … निधुवनप्रिया |
क्लां क्लीं क्लूं पातु हृदयं क्लें क्लौं मुण्डावतंसिका ||३२॥

Anmerkung: Fragment: Erste Lautgruppe beschädigt. Zweite Gruppe nach dem besser lesbaren Paralleltext; Vokalzeichen bei kleṃ unsicher.

Vers 33
श्रां श्रीं च रक्षतु करौ श्रें श्रौं फेत्कारराविणी |
क्लां क्लीं क्लूं अङ्गुलीः पातु क्लें क्लौं च नारवाहिनी ||३३॥

Anmerkung: Lesung śrāṃ im älteren Paralleltext deutlicher als in e; Nasal- und Vokalzeichen einzelner Bijas bleiben unsicher. Kein stillschweigendes Auffüllen einer erwarteten sechsteiligen Reihe.

Vers 34
… पातु जठरं … संहाररूपिणी |
… रक्षतान्नाभिं … सिद्धिकरालिनी ||३४॥

Anmerkung: Fragment: Die Bija-Gruppen weichen in beiden OCR-Zeugen erheblich voneinander ab; keine gesicherte Gesamtlesung.

Vers 35
स्त्रां स्त्रीं स्त्रूं रक्षतात् पार्श्वे स्त्रें स्त्रौं निर्वाणदायिनी |
… रक्षतात् पृष्ठं … ज्ञानप्रकाशिनी ||३५॥

Anmerkung: Fragment: Zweite Bija-Folge beschädigt. Erste Folge mit unsicheren Vokal- und Nasalzeichen; keine sichere Rezitationsvorlage.

Vers 36
क्षां क्षीं क्षूं रक्षतु कटिं … नृमुण्डमालिनी |
ग्लां ग्लीं ग्लूं रक्षतादूरू ग्लें ग्लौं विजयदायिनी ||३६॥

Anmerkung: Fragment: Lautgruppe nach dem Körperwort kaṭi beschädigt; Nasalzeichen teils unsicher. e liest Vijayadayini, der Paralleltext Vijayadapini; nicht stillschweigend verschmolzen.

Vers 37
… जानुनी पातु … महिषमर्दिनी |
प्रां प्रीं … रक्षताज्जङ्घे … मृत्युविनाशिनी ||३७॥

Anmerkung: Fragment: Bija-Folgen beschädigt, auch die Anfangskonsonanten der ersten Gruppe nicht zuverlässig lesbar.

Vers 38
… चरणौ पातु … संसारतारिणी |
ॐ … सिद्धिकरालि … स्त्रीं … नमः ||३८॥

Anmerkung: Fragment: Mehrere Bijas beschädigt. Siddhikarali wird angerufen; keine erfundene wörtliche Bedeutung der übrigen Laute.

Vers 39
सर्वसन्धिषु सर्वाङ्गं गुह्यकाली सदावतु |
… सिद्धि … करालि … स्वाहा ||३९॥

Anmerkung: Fragment: Die lange anschließende Bija-Formel ist in beiden Zeugen zu beschädigt für eine verlässliche Lesung. Svaha ist die rituelle Abschlussformel.

Vers 40
रक्षताद्घोरचामुण्डा … कलेवरम् … |
अव्यात् सदा भद्रकाली प्राणानेकादशेन्द्रियान् ||४०॥

Anmerkung: Fragment: Eingeschobene Lautfolge beschädigt. Die Quelle zählt elf Indriyas; keine Korrektur auf zehn.

Vers 41
… नमः |
यत्रानुक्तस्थलं देहे यावत्तत्र च तिष्ठति ||४१॥

Anmerkung: Fragment: Die lange vorangestellte Bija-Formel ist beschädigt. Satz wird in 42 fortgesetzt.

Vers 42
उक्तं वाऽप्यथवानुक्तं करालदशनावतु |
… फट् नमः स्वाहा ||४२॥

Anmerkung: Fragment: Bija-Formel zwischen Anrufung und Abschluss stark beschädigt; die lesbaren Abschlussworte werden bewahrt.

Vers 43
सर्वमापादकेशाग्रं काली कामकलावतु ||४३॥

Anmerkung: Nummerierter Halbvers der Quelle.

Wirkungsverheißungen und Weitergabe

Der Text preist das Kavacha durch außergewöhnliche Schutz- und Erfolgsverheißungen und schließt mit einer Überlieferungskette und Regeln der Geheimhaltung.

Vers 44
एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि |
एतेन कवचेनैव यदा भवति गुण्ठितः ||४४॥

Anmerkung: guṇṭhita durch den Paralleltext gestützt; Satzfortsetzung in 45.

Vers 45
वज्रात् सारतरं तस्य शरीरं जायते तदा |
शोकदुःखामयैर्मुक्तः सद्यो ह्यमरतां व्रजेत् ||४५॥

Anmerkung: Vajra: Donnerkeil beziehungsweise unzerstörbar gedachter Diamant. Wirkungsverheißung des Textes.

Vers 46
आमुच्यानेन देहं स्वं यत्र कुत्रापि गच्छतु |
युद्धे दावाग्निमध्ये च सरित्पर्वतसिन्धुषु ||४६॥

Anmerkung: Historische Schutzverheißung, fortgesetzt in 47–48.

Vers 47
राजद्वारे च कान्तारे चौरव्याघ्राकुले पथि |
विवादे मरणे त्रासे महामारीगदादिषु ||४७॥

Vers 48
दुःस्वप्ने बन्धने घोरे भूतावेशग्रहोद्गतौ |
विचर त्वं हि रात्रौ च निर्भयेनान्तरात्मना ||४८॥

Anmerkung: Grahas sind hier ergreifende beziehungsweise besetzende Mächte der traditionellen Vorstellung. Keine medizinische Erklärung.

Vers 49
एकावृत्त्याघनाशः स्यात् त्रिवृत्त्या चायुराप्नुयात् |
शतावृत्त्या सर्वसिद्धिः सहस्रैः खेचरो भवेत् ||४९॥

Anmerkung: Quellenverheißungen; Versnummer und Wiederholungsbegriffe nach dem Zusammenhang normalisiert.

Vers 50
वल्लभेऽयुतपाठेन शिव एव न संशयः |
किं वा देवि … सत्यं सत्यं ब्रवीमि ते ||५०॥

Anmerkung: Fragment: Einige Wörter nach kiṃ vā devi sind beschädigt; der lesbare Rest ist übersetzt.

Vers 51
चतुस्त्रैलोक्यलाभेन त्रैलोक्यविजयी भवेत् |
त्रैलोक्याकर्षणो मन्त्रस्त्रैलोक्यविजयस्तथा ||५१॥

Anmerkung: Erste Hälfte syntaktisch ungewöhnlich, aus der anschließenden Viereraufzählung verstanden. Endwort tathā nach dem Zusammenhang; OCR tadā möglich.

Vers 52
त्रैलोक्यमोहनं चैतत् त्रैलोक्यवशकृन्मनुः |
एतच्चतुष्टयं देवि संसारेऽतिदुर्लभम् ||५२॥

Vers 53
प्रसादात् कवचस्यास्य के सिद्धिं नैव लेभिरे |
संवर्ताद्याश्च ऋषयो मारुत्ताद्या महीभुजः ||५३॥

Anmerkung: Rhetorische Aussage der Überlieferung.

Vers 54
विशेषतस्तु भरतो लब्धवान् यच्छृणुष्व तत् |
जाह्नवीयमुनारेवाकावेरीगोमतीष्वयम् ||५४॥

Anmerkung: Jahnavi ist ein Name der Ganga; Fortsetzung in 55.

Vers 55
सहस्रमश्वमेधानामेकैकत्राजहार हि |
याजयित्रे मातुपित्रे त्वेकैकस्मिन् महाक्रतौ ||५५॥

Anmerkung: mātupitre in der Quelle: wörtlich „dem Vater der Mutter“; Bezug auf Kanva im folgenden Vers. Keine historische Gleichsetzung ergänzt.

Vers 56
सहस्रं यत्र पद्मानां कण्वायादात् सुवर्णिनाम् |
सप्तद्वीपवतीं पृथ्वीं जिगाय त्रिदिनेन यः ||५६॥

Anmerkung: suvarṇinām kontextuell normalisiert, OCR-Endung beschädigt. Mythische Heldenerzählung.

Vers 57
नवायुतं च वर्षाणां योऽजीवत् पृथिवीपतिः |
अव्याहतरथाध्वा यः स्वर्गपातालमीयिवान् ||५७॥

Anmerkung: Die ältere Fassung erhält avyāhata, „ungehindert“. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 6946–6951. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 249.

Vers 58
एवमन्योऽपि फलवानेतस्यैव प्रसादतः |
भक्तिश्रद्धापरायास्ते मयोक्तं परमेश्वरि ||५८॥

Vers 59
प्राणात्ययेऽपि नो वाच्यं त्वयान्यस्मै कदाचन |
देव्यदात् त्रिपुरघ्नाय स मां प्रादादहं तथा ||५९॥

Anmerkung: Das Avagraha beziehungsweise api ist in der Ausgabe ergänzt. Überlieferungskette als Selbstaussage des Textes.

Vers 60
तुभ्यं संवर्तकऋषये प्रादां सत्यं ब्रवीमि ते |
संवर्तो दास्यति प्रीतो देवि दुर्वाससे त्विमम् ||६०॥

Anmerkung: Die Namensformen Samvartaka und Samvarta stehen beide im Text.

Vers 61
दत्तात्रेयाय स पुनरेवं लोके प्रतिष्ठितम् |
वक्त्राणां कोटिभिर्देवि वर्षाणामपि कोटिभिः ||६१॥

Vers 62
महिमा वर्णितुं शक्यः कवचस्यास्य नो मया |
पुनर्ब्रवीमि ते सत्यं मनो दत्त्वा निशामय ||६२॥

Vers 63
इदं न सिद्ध्यते देवि त्रैलोक्याकर्षणं विना |
ग्रहीत्रे तुष्यते देवी दात्रे कुप्यति तत्क्षणात् ||६३॥

Anmerkung: Die Spannung zwischen Weitergabe und Geheimhaltung bleibt als Textaussage bestehen.

Unnummerierter Text
एतज्ज्ञात्वा यथाकर्तुमुचितं तत् करिष्यसि ।

Anmerkung: Unnummerierter Schluss-Halbvers nach 9.63.

Kolophon
इत्यादिनाथविरचितायां महाकालसंहितायां त्रैलोक्यविजयं नाम कवचं नवमः पटलः ।

Anmerkung: Der Kolophon nennt Trailokyavijaya, während das Kapitel überwiegend Trailokyamohana sagt. Dieser Unterschied wird nicht stillschweigend korrigiert.

Kamakala-Khanda, Kapitel 10: Hymnus und Verfahren der Verehrung

Zuerst steht ein Ravana zugeschriebener Hymnus auf Kamakali mit 24 Versen und eigenem Kolophon. Danach beginnt die Zählung erneut: 93 Einheiten erläutern Trinkgaben, die erwachsene Ritualpartnerin, Mandala, Gefäßweihe, Entfluchungsformeln und Nyasa. Die beiden Zählungen bleiben getrennt; die drastische Bildsprache und Ritualvorschriften werden nicht modern umgedeutet.

Hymnus im Bhujangaprayata-Metrum – eigene Verszählung

Die furchtbare Gottheitsgestalt wird ausführlich beschrieben; zum Schluss folgen Lobpreis und Wirkungsverheißung. Der eigene Kolophon nennt das Mahavamakeshvara-Tantra.

Vers 1
महाकाल उवाच |
अथ वक्ष्ये महेशानि देव्याः स्तोत्रमनुत्तमम् |
यस्य स्मरणमात्रेण विघ्ना यान्ति पराङ्मुखाः ||१॥

Anmerkung: Beginn des Hymnus in Kapitel 10. Seine Verse 1–24 bilden eine eigene Zählung; der anschließende Ritualabschnitt beginnt erneut mit 1.

Vers 2
विजेतुं प्रतस्थे यदा कालकेयासुरान् रावणो मुञ्जमालिप्रवर्हान् |
तदा कामकालीं स तुष्टाव वाग्भिर्जिगीषुर्मृधे बाहुवीर्येण सर्वान् ||२॥

Anmerkung: Kalakeya aus dem Kolophon des Paralleltextes gestützt; e hat beschädigt kālakasyā-. Der Name Munjamali und das folgende Kompositum sind unsicher.

Vers 3
महावर्तभीमासृगब्ध्युत्थवीचीपरिक्षालित … श्मशाने |
चितिप्रज्वलद्वह्निकीलाजटाले शिवाकारशावासने सन्निषण्णाम् ||३॥

Anmerkung: Fragment: Wortgruppe vor śmaśāne in beiden Zeugen beschädigt. Die folgenden Akkusative beschreiben die in Vers 22 erinnerte Göttin; im Deutschen zur Lesbarkeit als selbstständige Sätze wiedergegeben.

Vers 4
महाभैरवीयोगिनीडाकिनीभिः करालाभिरापादलम्बत्कचाभिः |
भ्रमन्तीभिरापीय मद्यामिषास्राण्यजस्रं समं सञ्चरन्तीं हसन्तीम् ||४॥

Anmerkung: bhramantībhiḥ: kontextuelle Normalisierung der OCR śramantībhiḥ; keine moderne Umdeutung der Gaben.

Vers 5
महाकल्पकालान्तकादम्बिनीत्विट्परिस्पर्धिदेहद्युतिं घोरनादाम् |
स्फुरद्द्वादशादित्यकालाग्नि … ज्वलद्विद्युदोघप्रभादुर्निरीक्ष्याम् ||५॥

Anmerkung: Fragment: Verbindungswort nach kālāgni beschädigt; die Bildfolge ist lesbar.

Vers 6
लसन्नीलपाषाणनिर्माणवेदिप्रभश्रोणिबिम्बां चलत्पीवरोरुम् |
समुत्तुङ्गपीनायतोरोजकुम्भां कटिग्रन्थितद्वीपिकृत्युत्तरीयाम् ||६॥

Anmerkung: Ikonographische Beschreibung der Göttin; dvīpin bezeichnet eine gefleckte Großkatze.

Vers 7
स्रवद्रक्तवल्गन्नृमुण्डावनद्ध … नक्षत्रमालैकहाराम् |
मृतब्रह्मकुल्योपक्लृप्ताङ्गभूषां महाट्टाट्टहासैर्जगत् त्रासयन्तीम् ||७॥

Anmerkung: Fragment: Verbindung zwischen den Kopf- und Halskettenangaben beschädigt. brahmakulya als Gebeine Brahmas verstanden; ungewöhnlicher Ausdruck, nicht zu einer sicheren anatomischen Einzelangabe erweitert.

Vers 8
निपीताननान्तामितोद्वृत्तरक्तोच्छलद्धारया स्नापितोरोजयुग्माम् |
महादीर्घदंष्ट्रायुग … ललल्लेलिहानोग्रजिह्वाग्रभागाम् ||८॥

Anmerkung: Fragment: Bewegungsbeschreibung in der zweiten Hälfte beschädigt; keine fehlenden Wörter ergänzt.

Vers 9
चलत्पादपद्मद्वयालम्बिमुक्तप्रकम्पालिसुस्निग्ध … केशाम् |
पदन्याससम्भारभीताहिराजाननोद्गच्छदात्मस्तुतिव्यस्तकर्णाम् ||९॥

Anmerkung: Fragment: Ein Haarattribut beschädigt. Schlangenkönig im Text nicht namentlich bestimmt.

Vers 10
महाभीषणां घोरविंशार्धवक्त्रैस्तथा सप्तविंशान्वितैर्लोचनैश्च |
पुरोदक्षवामे द्विनेत्रोज्ज्वलाभ्यां तथान्यानने चित्रिनेत्राभिरामाम् ||१०॥

Anmerkung: Die Kasusformen der zweiten Hälfte sind beschädigt; die Zuordnung ergibt die ausdrücklich genannte Gesamtzahl von 27. Sanskrit dort nur behutsam normalisiert, keine sichere kritische Lesung.

Vers 11
लसद्द्वीपि … फेरुप्लवङ्गक्रमेल … द्विपग्राहवाहैः |
मुखैरीदृशाकारितैर्भ्राजमानां महापिङ्गलोद्यज्जटाजूटभाराम् ||११॥

Anmerkung: Fragment: Mehrere Tiernamen sind in beiden OCR-Zeugen unzuverlässig. Die lesbaren Namen bleiben bewahrt; keine künstlich vervollständigte Zehnerliste.

Vers 12
भुजैः सप्तविंशाङ्कितैर्वामभागे युतां दक्षिणे चापि तावद्भिरेव |
क्रमाद्रत्नमालां कपालं च शुष्कं ततश्चर्मपाशं सुदीर्घं दधानाम् ||१२॥

Anmerkung: In e ist die Verbindung carmapāśa beschädigt, im älteren Paralleltext deutlicher. Beginn der Aufzählung der linken Hände.

Vers 13
ततः शक्तिखट्वाङ्गमुण्डं भुशुण्डीं धनुश्चक्रघण्टाशिशुप्रेतशैलान् |
ततो नारकङ्कालबभ्रूरग … वंशीं तथा मुद्गरं वह्निकुण्डम् ||१३॥

Anmerkung: Fragment: Verbindung zwischen Schlange und Flöte beschädigt; unmāda („Rausch“) lesbar, syntaktische Zuordnung unsicher. Die drastischen Gegenstände gehören zur historischen Bildbeschreibung.

Vers 14
अधो डम्मरुं पारिघं भिन्दिपालं तथा मौशलं पट्टिशं प्रासमेवम् |
शतघ्नीं शिवापोतकं चाथ दक्षे महारत्नमालां तथा कर्तृखड्गौ ||१४॥

Anmerkung: Seltene Waffennamen bleiben erhalten; kartṛ hier Bezeichnung des Schneidewerkzeugs, genaue Form nicht gesichert.

Vers 15
चलत्तर्जनीमङ्कुशं दण्डमुग्रं लसद्रत्नकुम्भं त्रिशूलं तथैव |
शरान् पाशुपत्यांस्तथा पञ्चकुन्तं पुनः पारिजातं छुरीं तोमरं च ||१५॥

Anmerkung: pañcakunta als fünfteiliger Speer verstanden; Trennung in „fünf Speere“ ebenfalls möglich. Messerwort churī durch den Paralleltext gestützt, in e beschädigt.

Vers 16
प्रसूनस्रजं डिण्डिमं गृध्रराजं ततः कोरकं मांसखण्डं स्रुवं च |
फलं बीजपूराह्वयं चैव सूचीं तथा पशुमेवं गदां यष्टिमुग्राम् ||१६॥

Anmerkung: koraka „Knospe“ ist lesbar, genauer ikonographischer Gegenstand unklar. e liest paśu, der Paralleltext beschädigt und möglicherweise paraśu („Axt“); die Fassungen werden nicht stillschweigend vereinigt.

Vers 17
ततो वज्रमुष्टिं कुणपं सुघोरं तथा लालनं धारयन्तीं भुजैस्तैः |
जवापुष्परोचिष्फणीन्द्रोपक्लृप्तक्वणन्नूपुरद्वन्द्वसक्ताङ्घ्रिपद्माम् ||१७॥

Anmerkung: Das Objekt lālana ist lesbar, aber nicht zuverlässig bestimmbar; keine erfundene Übersetzung. javā bezeichnet hier Hibiskus.

Vers 18
महापीतकुम्भीनसाबद्धनद्धस्फुरत्सर्वहस्तोज्ज्वलत्कङ्कणां च |
महापाटलद्योतिदर्वीकरेन्द्रावसक्ताङ्गदन्यूहसंशोभमानाम् ||१८॥

Anmerkung: Kumbhinasa ist ein traditioneller Schlangenname; keine zoologische Artbestimmung.

Vers 19
महाधूसरत्विड्भुजगेन्द्रक्लृप्तस्फुरच्चारुकाटेयसूत्राभिरामाम् |
चलत्पाण्डुराहीन्द्रयज्ञोपवीतत्विडुद्भासिवक्षःस्थलोद्यत्कपाटाम् ||१९॥

Anmerkung: Die abschließende Bildwendung vergleicht die Brustfläche mit einem Torflügel; im Deutschen sinngemäß „breite Brust“.

Vers 20
पिशङ्गोरगेन्द्रावनद्धावशोभा … संशोभिदेहाम् |
महाचित्रिताशीविषेन्द्रोपक्लृप्तस्फुरच्चारुताटङ्कविद्योतिकर्णाम् ||२०॥

Anmerkung: Fragment: Mittlere Kompositumglieder der ersten Hälfte beschädigt; der Begriff mahāmohinī ist erkennbar, seine Einbindung aber unsicher.

Vers 21
वलक्षाहिराजावनद्धोर्ध्वभासिस्फुरत्पिङ्गलोद्यज्जटाजूटभाराम् |
महाशोणभोगीन्द्रनिस्यूतमुण्डोल्लसत्किङ्किणीजालसंशोभिमध्याम् ||२१॥

Anmerkung: Einzelne Sandhi- und Vokalzeichen normalisiert; genaue Verbindung zwischen Köpfen und Glöckchennetz im Kompositum nicht eindeutig.

Vers 22
सदा संस्मरामीदृशीं कामकालीं जयेयं … हिरण्योद्भवानाम् |
स्मरेयुर्हि येऽन्येऽपि ते वै जयेयुर्विपक्षान्मृधे नात्र सन्देहलेशः ||२२॥

Anmerkung: Fragment: Die Bezeichnung der Gegner in der ersten Hälfte ist grammatisch beschädigt. Nicht nach der Rahmenerzählung zu einer scheinbar sicheren Lesung ausgebessert.

Vers 23
पठिष्यन्ति ये मत्कृतं स्तोत्रराजं मुदा पूजयित्वा सदा कामकालीम् |
न शोको न पापं न वा दुःखदैन्यं न मृत्युर्न रोगो न भीतिर्न चापत् ||२३॥

Anmerkung: Das „von mir“ gehört zur Ravana zugeschriebenen Hymnenrede; Wirkungsverheißung der Quelle.

Vers 24
धनं दीर्घमायुः सुखं बुद्धिरोजो यशः शर्म भोगाः स्त्रियः सूनवश्च |
श्रियो मङ्गलं बुद्धिरुत्साह आज्ञा लयः शर्मविद्या भवेन्मुक्तिरन्ते ||२४॥

Anmerkung: Der Schluss ist in e abgebrochen; die letzte Verszeile wurde aus dem lesbaren älteren Paralleltext übernommen. Wiederholte Begriffe nicht gestrichen. śarmavidyā lässt sich auch als zwei Glieder, „Wohlergehen und Wissen“, lesen.

Kolophon
इति महावामकेश्वरतन्त्रे कामकालीभुजङ्गप्रयातस्तोत्रराजं समाप्तम् ।

Anmerkung: Eigener Kolophon des eingeschobenen Hymnus, nicht das Ende von Kapitel 10. Der Paralleltext nennt zusätzlich den Sieg über die Kalakeyas in Hiranyapura und Ravana als Verfasser. Diese Zusatzangabe wird als Variante ausgewiesen.

Ritualabschnitt – erneute Verszählung ab 1

Devi fragt nach dem Verfahren, das die Göttin wohlstimmt. Mahakala beschreibt zwei miteinander verbundene Ritualweisen.

Vers 1
देव्युवाच |
महायोगिन् महाकाल करुणाम्बुनिधे शिव |
अत्यद्भुतमिदं त्वत्तः श्रुतं कवचमुत्तमम् ||१॥

Anmerkung: Beginn der erneut bei 1 einsetzenden Verszählung des Ritualabschnitts in Kapitel 10. Vom vorausgehenden Hymnus getrennt zu zitieren.

Vers 2
विशेषेण श्रुतं सर्वं मया चैतन्महेश्वर |
इदानीं श्रोतुमिच्छामि मम प्रीतिकरं प्रिय ||२॥

Vers 3
कीदृशेन विधानेन आशु सा च प्रसीदति |
तत् कथयस्व देवेश यदि स्नेहोऽस्ति ते मयि ||३॥

Anmerkung: āśu sā ca aus dem Zusammenhang normalisiert; OCR hat āśu sakhā ca.

Vers 4
महाकाल उवाच |
अथ सर्वप्रयोगाणां राजानं व्याहरामि ते |
यदेकवारकरणात् कृतकृत्योऽभिजायते ||४॥

Vers 5
महागोप्यतमं देवि प्रसन्नाकलशं विधिम् |
विशेषतस्तथा शक्तिसामरस्यकरं विधिम् ||५॥

Anmerkung: prasannā bezeichnet im folgenden Zusammenhang eine alkoholische Trinkgabe; kalasha ein Ritualgefäß. Samarasya wird hier nicht in eine moderne Yogaübung umgedeutet.

Vers 6
गुरुदैवतमन्त्राणां यथैकत्वं फलप्रदम् |
तीर्थदेवतशक्तीनां तथैकत्वं महाफलम् ||६॥

Anmerkung: Tirtha bezeichnet hier die rituelle Trinkgabe, nicht einfach einen Pilgerort; Shakti im Ritualzusammenhang die Partnerin als Verkörperung der göttlichen Kraft.

Vers 7
क्षत्रविट्शूद्रजातीनामेष एव विधिर्मतः |
देवस्य मध्यतोल्लेखादुभयत्र समा क्रिया ||७॥

Anmerkung: „Beide“ bezieht sich auf die beiden angekündigten Ritualweisen. Die soziale Einteilung ist die der Quelle.

Vers 8
द्विजातेः केवलं तीर्थं नाधिकारः प्रशस्यते |
निन्दा तु प्राणनाशाय त्यागात् सिद्धिक्रियाऽफला ||८॥

Anmerkung: Erste Hälfte sprachlich unklar; der Bezug auf die Trinkgabe ergibt sich aus 10.12–14. Nicht zu einer widerspruchsfreien Kastenregel rekonstruiert. Schlusswort aphalā kontextuell für beschädigtes akalā.

Vers 9
निन्दात्यागौ न कर्तव्यौ देवि सिद्धिमभीप्सता |
प्रत्यष्टम्यां चतुर्दश्यां सङ्क्रान्तौ मङ्गलेऽहनि ||९॥

Anmerkung: Zeitangabe setzt sich in 10 fort.

Vers 10
व्यतीपातोपरागे च स्वेच्छा यस्मिन् दिनेऽपि वा |
कल्पितार्चादिसम्भारः कृतनित्यक्रियो दिवा ||१०॥

Anmerkung: Vyatipata: besondere astrologische Konstellation; keine Kalenderdaten aus Vermutung ergänzt.

Vers 11
भुक्तान्नो वाप्यभुक्तान्नो विधिं कुर्यान्महानिशि |
तीर्थशक्त्योर्भिदां वच्मि तत्र चेतो निवेशय ||११॥

Vers 12
माध्वीका पानसी चैव खाज्जूरी च मधूकिका |
गौडी ताली चतुर्जाता तण्डुली पुष्पसम्भवा ||१२॥

Anmerkung: Traditionelle Getränkenamen: unter anderem aus Jackfrucht, Datteln, Madhuka-Blüten, Zucker, Palmsaft und Reis. Madhvika und die folgende ähnlich geschriebene Madhavika nicht stillschweigend gleichgesetzt; Zutaten nicht für alle Namen sicher.

Vers 13
माधवीका च गौधूमी तथौषधिशिफात्मिका |
क्षत्रविड्शूद्रजातीनां प्रशस्ता द्वादशैव हि ||१३॥

Anmerkung: Die Zwölferzahl ist die Quellenangabe; keine zusätzliche Getränkesorte erfunden.

Vers 14
मधुक्षीरं तथाज्यं च नारिकेलोदकं प्रिये |
ब्राह्मणानामिदं शस्तं फलानां च रसास्तथा ||१४॥

Anmerkung: madhukṣīra auch als Honigmilch lesbar; hier als Aufzählung von Honig und Milch verstanden.

Vers 15
शक्तिश्च द्विविधा प्रोक्ता स्वकीया परकीयका |
अभावे परकीयायाः स्वीयां शक्तिं प्रकल्पयेत् ||१५॥

Anmerkung: Traditionelle Unterscheidung eigener Ehefrau und fremder Partnerin; keine heutige Handlungsempfehlung.

Vers 16
न व्यङ्गीं नाधिकाङ्गीं च न रूक्षां न शिरालिनीम् |
न पिङ्गां नाधिकां श्यामां जरन्तीं न करालिनीम् ||१६॥

Anmerkung: Diskriminierende körperliche Auswahlkriterien der historischen Quelle, keine Wertung dieser Ausgabe. piṅgā könnte sich besonders auf Augen oder Haar beziehen; der Bezug bleibt offen.

Vers 17
नादृष्टरजसं कन्यां नार्तवं समुपागताम् |
नान्तर्वत्नीं न वा बालां नापत्यां न गलत्कुचाम् ||१७॥

Anmerkung: Die Passage schließt Kinder und vorpubertäre Mädchen ausdrücklich aus. apatyā ist eine ungewöhnliche Bezeichnung, hier als Frau mit Nachkommenschaft verstanden; nicht als sichere medizinische Kategorie ausgegeben.

Vers 18
गौराङ्गीं युवतीं रम्यां पीनोन्नतपयोधराम् |
विशालजघनां चारुदन्तपङ्क्तिविराजिताम् ||१८॥

Anmerkung: Fortsetzung der historischen Auswahlbeschreibung; jung erwachsen im Kontext des ausdrücklichen Ausschlusses von Kindern in 17.

Vers 19
दीक्षितां कुलमार्गेषु भक्तिश्रद्धापरायणाम् |
सदा वचस्कारिणीं च भयहीनां हसन्मुखीम् ||१९॥

Anmerkung: Die Gehorsamsforderung gehört zur Quelle; sie ersetzt keine heutige Vorstellung freiwilliger Zustimmung.

Vers 20
सर्वजातीर्द्विजः कुर्याद् विप्रां त्यक्त्वा तु भूमिपः |
उभे विहाय वैश्यश्च तिस्रः शूद्रश्च वर्जयेत् ||२०॥

Anmerkung: Wiedergabe der hierarchischen Gruppenregel der Quelle; dvija hier im Zusammenhang als Brahmane verstanden.

Vers 21
भक्तौ दृढायां जातायां सर्वा सर्वेषु शस्यते |
तीर्थपात्रमथो वच्मि हैमं वा राजतं तथा ||२१॥

Anmerkung: Der Text relativiert die zuvor genannte Gruppenregel ausdrücklich.

Vers 22
पार्थिवं नारिकेलं वा रत्नीयं सर्वसिद्धिदम् |
तीर्थप्राप्तेषु पूजायामुभयत्रापि युज्यते ||२२॥

Anmerkung: Zweite Hälfte grammatisch beschädigt; Sinn aus dem Gefäßkontext, Sanskritlesung nicht vollständig gesichert.

Vers 23
अथ कल्पितपूजादिसम्भारो भक्तितत्परः |
शून्यागारे निर्जने च श्मशाने च चतुष्पथे ||२३॥

Anmerkung: Fortsetzung in 24.

Vers 24
गृहे वा निःशलाके स्याद् यत्र वा मनसो रुचिः |
कुर्याद् गोप्यतमं सर्वं पशुर्नैवेक्ष्यते यथा ||२४॥

Anmerkung: niḥśalāka ist unsicher; als ungestörter beziehungsweise abgeschirmter Ort verstanden. Pashu bezeichnet hier einen nicht in diesen tantrischen Weg Eingeweihten, nicht ein Tier.

Vers 25
प्रक्षालिताङ्घ्रिराचान्त उत्तराभिमुखो विभीः |
दृढं पद्मासनं कृत्वा व्याघ्रचर्मोपरि स्थितः ||२५॥

Vers 26
भूतापसारणं कृत्वा तालैर्दिग्बन्धनं तथा |
अङ्गन्यासं ततः कृत्वा कराङ्गन्यासमाचरेत् ||२६॥

Anmerkung: Die teilweise wiederholte Nyasa-Anordnung wird nicht redaktionell geglättet.

Vers 27
मातृकान्यासपीठादिन्यासं कुर्यात् पुरोक्तवत् |
अर्घ्यस्थापनपर्यन्तं सर्वं कुर्यादतन्द्रितः ||२७॥

Vers 28
ततो गोमयलिप्तायां भूमौ स्वस्तिकताजुषि |
स्थापयेत् क्षालितं पीठं दारवं धातुमत्तथा ||२८॥

Mantras für Sitz und Mandala

Die Quelle erschließt die Formeln schrittweise aus Bija-Namen, Anrufungen und Befehlsworten. Beschädigte Gruppen bleiben unergänzt.

Vers 29
वक्ष्यमाणेन मन्त्रेण गोमयालिप्तभूपरि |
आदौ तारत्रयं प्रोच्य मायायाः पञ्चकं ततः ||२९॥

Anmerkung: Die ältere Fassung erhält die Fünferzahl. Tara und Maya sind Bija-Namen, keine hier frei ergänzten Lautfolgen. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 7137–7141. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 250.

Vers 30
कूर्चाङ्कुशमहाक्रोधामृतगुह्यारतिश्रियः |
कापालभैरवी नीलचामुण्डाशक्तिमानसाः ||३०॥

Anmerkung: Aufzählung verschlüsselnder Bija-Namen; Trennung besonders guhyāratiśriyaḥ nicht ganz sicher, daher keine ausgeschriebene Silbenformel.

Vers 31
योगिनी … काली कामगारुडविघ्नतः |
भारुण्डा खेचरी कामलक्ष्मी … शक्तयः ||३१॥

Anmerkung: Fragment: Einzelne Zeichen sowie Zahl beziehungsweise Sammelbezeichnung am Ende beschädigt.

Vers 32
सद्योजातादिकाः पञ्च कूटाश्च तदनन्तरम् |
दानवाधारधनदाकूर्मानन्तविषामराः ||३२॥

Anmerkung: Weitere verschlüsselte Bija- beziehungsweise Lautgruppen-Namen; Kompositumtrennung am Ende unsicher.

Vers 33
एह्येहि भगवत्येवं ततः पदमुदीरयेत् |
ततः कामकलाकालि सर्वशक्तिपदं ततः ||३३॥

Anmerkung: Die Formel wird in 34 syntaktisch fortgesetzt.

Vers 34
समन्विते इति प्रोच्य प्रसन्नापदमुच्चरेत् |
शक्तिभ्यां सामरस्यं च तत उद्गारयेत् सुधीः ||३४॥

Anmerkung: Wortlaut und Segmentierung verbinden prasannā und śakti im Dual. Genauer Formelsinn: Einheit der Trinkgabe und der Shakti; nicht zu einer scheinbar eindeutigen Gesamtformel geglättet.

Vers 35
कुरुद्वन्द्वं मम ततः पूजां गृह्ण युगं वदेत् |
शत्रून् हन युगं प्रोच्य युगं मैथ पातय ||३५॥

Anmerkung: maitha beziehungsweise matha ist beschädigt; Funktion als Zerschmetterungsbefehl plausibel. Historische aggressive Ritualformel.

Vers 36
राज्यं मे च समुद्धृत्य देहि दापय युग्मकम् |
शाकिनीयोगिनीकूर्चस्त्रीह्रियां नवकं वदेत् ||३६॥

Anmerkung: Die Aufteilung der Neunergruppe auf die fünf genannten Namen ist im lesbaren Wortlaut nicht eindeutig. Keine neun Silben erfunden.

Vers 37
पञ्चचत्वारिंशद्बीजमेवं भवति भाविनि |
फट्त्रयान्ते हृच्छिरोभ्यां मन्त्रः सर्वशुभावहः ||३७॥

Anmerkung: Silbenzahl als Quellenangabe bewahrt; wegen der beschädigten Gruppen nicht unabhängig rekonstruierbar.

Vers 38
उच्चार्यामुं मनुं पीठं स्थापयेत् स्थण्डिलोपरि |
पुनर्गृहीत्वा सिन्दूरं प्रशस्तं प्रसृतित्रयम् ||३८॥

Anmerkung: Prasriti ist ein traditionelles Hohlmaß; keine unbelegte moderne Mengenangabe.

Vers 39
वक्ष्यमाणेन मन्त्रेण पीठे मण्डलमाचरेत् |
प्रणवं शाकिनीबीजं फेत्कारीं योगिनीमपि ||३९॥

Vers 40
चण्डं भूतं परां नादं रौद्रमानन्दमङ्कुशम् |
फट्पञ्चकं कामकलाकालीसम्बोधनं ततः ||४०॥

Anmerkung: Bija-Namen, nicht ohne Weiteres wörtlich zu übersetzende Silbenfolgen.

Vers 41
घोररावे इति ततो विकटदंष्ट्रे इत्यपि |
कालि कापालि इति चैव ||४१॥

Anmerkung: Nummerierte, metrisch verkürzte Einheit in der Quelle; nicht künstlich ergänzt.

Vers 42
नररुधिर इत्युक्त्वा वसामांस इतीति च |
भोजनप्रिय इत्युक्त्वा भगप्रिय इतीरयेत् ||४२॥

Anmerkung: Formelerschließung über einzelne Wörter; nicht stillschweigend zu einer sicheren durchgehenden Sanskritrezitation zusammengesetzt.

Vers 43
भगाङ्कुश इति प्रोच्य भगमालिनि चोद्धरेत् |
भगोन्मादिनि इत्युक्त्वा भगार्तव … इतीरयेत् ||४३॥

Anmerkung: Fragment: Letzter Name in e ausdrücklich unsicher; genauer Wortausgang fehlt. bhaga hat hier genitalen Bezug; nicht als bloßes Glück umgedeutet.

Vers 44
इहागच्छ युगात्तिष्ठ सन्निधिं कुरु च द्वयम् |
ततश्च भरतोपास्यागुह्यकाल्याश्च षोडशी ||४४॥

Anmerkung: Die sechzehnsilbige Formel wird hier nur bezeichnet, nicht ausgeschrieben.

Vers 45
ततः कामकलाकाल्यास्त्रैलोक्याकर्षणो मनुः |
शाकिनी डाकिनीबीजात् फेत्कारीबीजमुद्धरेत् ||४५॥

Vers 46
कूर्चं वधूं योगिनीं च प्रणवस्य च पञ्चकम् |
फडन्ते हृच्छिरश्चापि महामन्त्रोऽयमीरितः ||४६॥

Partnerin, Gefäß und Trinkgabe

Die erwachsene eingeweihte Partnerin nimmt im Mandala Platz; Gefäß und Gabe werden mit Mantras und Mudras eingesetzt.

Vers 47
अनेन पीठोपरि हि सिन्दूरेर्मण्डलं चरेत् |
ततः स्नातां शुचिं शक्तिं सर्वालङ्कारभूषिताम् ||४७॥

Anmerkung: Ritualpartnerin gemäß der Auswahl erwachsener Frauen in 10.15–20.

Vers 48
आनीयानेन मन्त्रेण तस्या वस्त्रं विमोचयेत् |
तारप्रासादवेतालरुद्रद्रावणभैरवीः ||४८॥

Anmerkung: Historische Ritualvorschrift; kein Ersatz für Zustimmung der Partnerin.

Vers 49
शाङ्करब्रह्मभारुण्डाचामुण्डाकालगारुडाः |
पराकालीरतिक्षेत्रपालकामरमाश्रियः ||४९॥

Anmerkung: Bija-Namen; Einzeltrennungen im letzten Kompositum nicht völlig sicher.

Vers 50
फेत्कारीं विंशतितमां नमः स्वाहान्तगो मनुः |
चतुर्विंशत्यक्षरेण तां नग्नां कारयेत् सुधीः ||५०॥

Anmerkung: Zahl der genannten Bijas und Silbenzahl als Quellenangaben bewahrt.

Vers 51
सिन्दूरमण्डलस्योर्ध्वं कृतपद्मासनां स्त्रियम् |
उपवेश्य तदङ्के तु पूर्वोक्तं कलशं क्षिपेत् ||५१॥

Vers 52
वक्ष्यमाणेन मनुना योनिमण्डलमध्यगम् |
तारं षड्दीर्घको … प्रासादाङ्कुशपाशकाः ||५२॥

Anmerkung: Fragment: Die mit den sechs langen Vokalen zu verbindende Grundsilbe ist beschädigt; keine Ergänzung aus Erwartung.

Vers 53
कूर्चो भूतश्च धनदा हयग्रीवकुमारकौ |
त्रिशक्तिस्तापिनीतत्त्वं कूर्मद्रावणदानवाः ||५३॥

Anmerkung: Verschlüsselte Lautnamen; Trennung der mittleren Gruppe unsicher.

Vers 54
ततो जय जयेत्युक्त्वा भगवत्यपि संवदेत् |
ततः कामकलाकालि सर्वेश्वरि पदं ततः ||५४॥

Vers 55
इहागत्य चिरं तिष्ठ तिष्ठेति तदनन्तरम् |
ततश्च प्रोद्धरेद् देवि यावत् पूजां करोम्यहम् ||५५॥

Vers 56
ततस्त्रयं हि बीजानां पञ्चानां समुद्धरेत् |
शाकिनीयोगिनीक्रोधह्रीवधूनां पृथक् पृथक् ||५६॥

Anmerkung: Hri in der OCR leicht beschädigt; Bija-Name, keine freie Bedeutungserfindung.

Vers 57
अन्ते फट् पञ्च च स्वाहा कलशस्थापने मनुः |
अमुं मन्त्रं गृणन् जुष्टं तस्या योन्युपरि न्यसेत् ||५७॥

Anmerkung: Rituelle Anordnung des Gefäßes; das in der Quelle ausgelassene Bezugswort ergibt sich aus 51.

Vers 58
ततः पूर्वोदितं तीर्थं भिन्नपात्रस्थितं पुरः |
आनीयाच्छाद्य हस्ताभ्यां त्रैलोक्याकर्षणं जपेत् ||५८॥

Vers 59
दशकृत्वस्ततो धेनुमुद्रया चावगुण्ठनम् |
दिग्बन्धनं छोटिकया कुर्याच्च तदनन्तरम् ||५९॥

Anmerkung: Dhenu-Mudra: als „Kuh“ bezeichnete Handgeste; keine ausgedachte genaue Fingeranordnung.

Vers 60
तस्योपरिष्टात् क्रमशो नवमुद्राः प्रदर्शयेत् |
शक्तिं कपालं योनिं च सामरस्यं ततः परम् ||६०॥

Anmerkung: Die Quelle nennt neun Mudras, führt hier aber nur vier an. Auch der Herausgeber vermutet eine Textlücke. Keine weiteren fünf ergänzt.

Vers 61
मुद्रास्वदर्शितास्वेवं सर्वं तद्विफलं भवेत् |
तत्र दिक्षु विदिक्ष्वेवं शक्तीरष्ट प्रपूजयेत् ||६१॥

Vers 62
इच्छा क्रिया सिद्धिर्ऋद्धिः स्वाहा भीमा करालिनी |
चण्डसङ्कर्षणी चेति दिक्ष्वष्टसु पृथक् स्थिताम् ||६२॥

Anmerkung: Iccha und Kriya bedeuten Wille und Tätigkeit; Siddhi und Riddhi Vollendung und Gedeihen. Endform im Singular beibehalten.

Vers 63
मध्येऽनङ्गकुलां देवीं गन्धपुष्पादिभिर्यजेत् |
त्रैलोक्याकर्षणेनैव मध्ये कामकलामपि ||६३॥

Anmerkung: Die Quelle liest Anangakula; die andernorts vorkommende Form Anangakula mit langem ā an der Wortfuge wird nicht stillschweigend eingesetzt. Versnummer in der OCR stark beschädigt, Folge eindeutig.

Vers 64
तद्भक्ता गुह्यकालीं वा पूजयेयुर्हि तत्स्थले |
कुर्यात्ततः शापमोक्षं कुलद्रव्यस्य भाविनि ||६४॥

Anmerkung: Kula-Gabe hier die rituelle Trinkgabe; folgende Formeln erläutern die traditionelle Entfluchung.

Entfluchung und meditative Weihe

Als vedisch und agamisch bezeichnete Formeln sollen die Trinkgabe reinigen. Es folgen Meditationen über Anandabhairava, Anandabhairavi und Sudha sowie Anweisungen zum Nyasa.

Vers 65
वैदिकागमसमन्त्राभ्यां द्रव्यशापविमोक्षणम् |
तत्रादौ वैदिकं वच्मि कथयिष्ये ततः परम् ||६५॥

Anmerkung: „Vedisch“ ist die Einordnung der Quelle; damit ist keine unabhängige Zuordnung zu einem bestimmten Veda behauptet.

Vers 66
एकमेव परं ब्रह्म स्थूलसूक्ष्ममयं ध्रुवम् |
कचोद्भवां ब्रह्महत्यां तेन ते नाशयाम्यहम् ||६६॥

Anmerkung: Kachodbhava ist aus beschädigter Lesung normalisiert und nimmt wohl auf die Kacha-Erzählung Bezug; keine zusätzliche Erzählung aus anderen Quellen eingefügt.

Vers 67
सूर्यमण्डलसम्भूते वरुणालयसम्भवे |
अमाबीजमये देवि शुक्रशापाद्विमुच्यताम् ||६७॥

Anmerkung: amā-bīja ist lesbar, genaue Lauterschließung nicht angegeben. Imperativkonstruktion grammatisch unregelmäßig, Sinn verständlich.

Vers 68
वेदानां प्रणवो बीजं ब्रह्मानन्दमयं यदि |
तेन सत्येन ते देवि ब्रह्महत्यां व्यपोहतु ||६८॥

Vers 69
इमं मन्त्रत्रयं देवि वैदिकं परिकीर्तितम् |
आगमोक्तं मन्त्रमपि मयोक्तमवधारय ||६९॥

Vers 70
तारं कूर्चं डाकिनीं च फेत्कारीं योगिनीमपि |
लक्ष्मीमन्मथचामुण्डाभारुण्डाभैरवीतडित् ||७०॥

Anmerkung: Verschlüsselte Bija-Namen.

Vers 71
वामदेवं ततः कूटमीशानं च ततः परम् |
ततः प्रसन्ने इति च प्रसन्ना तदनन्तरम् ||७१॥

Anmerkung: Zweites Prasanna wird mit rūpiṇi im folgenden Vers verbunden.

Vers 72
रूपिण्यतो भगवति कालि कामकलाक्षरात् |
शुक्रदत्तं शापमिति मुञ्च मुञ्चापय द्वयम् ||७२॥

Anmerkung: Formel wird schrittweise aus Wortgliedern erklärt; ungewöhnliches muñcāpaya bleibt als „lasse lösen“ verständlich.

Vers 73
परमानन्दात् सामरस्यकारिणीति समुद्धरेत् |
इदं ब्रह्म भूयादहं ब्रह्म भूयासमित्यपि ||७३॥

Anmerkung: Samarasya: Einheit beziehungsweise Gleichheit des Erlebens im Ritual.

Vers 74
पठेद् वारत्रयमिदं बीजानीह त्रयोदश |
व्युत्क्रमात् पठनीयानि फट् नमो वह्निकामिनी ||७४॥

Anmerkung: Die ältere Fassung erhält vyutkramāt. Vahnikamini, „die Geliebte des Feuers“, bleibt als verschlüsselnder Quellenname erhalten. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 7265–7268. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 250.

Vers 75
एतन्मन्त्रेणाभिमन्त्र्य षड्दीर्घैरमृतं स्मरेत् |
ब्रह्मशापविमोचितायै सुधादेव्यै नमो वदेत् ||७५॥

Anmerkung: Sudha bedeutet Nektar; Grundsilbe zu den sechs Vokalen in diesem Vers nicht genannt.

Vers 76
दशवारं जपित्वैवं कामषड्दीर्घमुच्चरेत् |
कुलकूटमिति प्रोच्य शापं मोचय युग्मकम् ||७६॥

Anmerkung: Kula-Kuta in e beschädigt; Lesung nicht völlig gesichert. Keine ausgeschriebene Lautfolge ergänzt.

Vers 77
अमृतं स्रावय द्वन्द्वं स्वाहाजायान्तगो मनुः |
दशवारमिदं जप्त्वा त्रैलोक्याकर्षणं जपेत् ||७७॥

Anmerkung: Schlusskompositum svāhājāyā ist ungewöhnlich und in der OCR beschädigt; die Abschlussfunktion ist erkennbar, genaue Lesung unsicher.

Vers 78
ततो द्रव्यस्य मध्ये तु ध्यायेदानन्दभैरवम् |
आनन्दभैरवीं चापि सामरस्यपदं गतौ ||७८॥

Vers 79
सूर्यकोटिप्रतीकाशं चन्द्रकोटिसुशीतलम् |
वृषारूढं नीलकण्ठं सर्वाभरणभूषितम् ||७९॥

Anmerkung: Meditationsbeschreibung Anandabhairavas, fortgesetzt in 80–82.

Vers 80
कपालखट्वाङ्गधरं घण्टाडमरुवादिनम् |
पाशाङ्कुशधरं देवं गदामुशलधारिणम् ||८०॥

Vers 81
खड्गखेटकचक्रर्ष्टिपरशुमुद्गरशूलिनम् |
भुशुण्डीधारणं घोरं वरदाभयपाणिकम् ||८१॥

Anmerkung: Ein Waffenglied ṛṣṭi leicht beschädigt, Zusammenhang hinreichend klar.

Vers 82
लोहितं देवदेवेशं भावयेद् भैरवीयुतम् |
एवं ध्यात्वा गुह्यबीजैर्वषट् तं पूजयेत् त्रिधा ||८२॥

Vers 83
ततो ध्यायेत् सुधादेवीं चन्द्रकोट्यमृतप्रभाम् |
हिमकुन्देन्दुधवलां पञ्चवक्त्रां त्रिलोचनाम् ||८३॥

Anmerkung: Die Quelle sagt „dreiäugig“; keine ausdrücklich nicht genannte Gesamtaugenzahl ergänzt.

Vers 84
अष्टादशभुजैर्युक्तां सर्वानन्दकरोद्यताम् |
प्रहसन्तीं विशालाक्षीं देवदेवस्य सम्मुखे ||८४॥

Vers 85
गुह्यबीजैः सुधादेव्यै वौषट् सम्पूज्य पार्वति |
त्रिकोणचक्रं संलिख्य वामावर्तेन वै … ||८५॥

Anmerkung: Fragment: Endwort und Versnummer beschädigt; 85 folgt eindeutig aus der Zählung. Keine genauere Zeichenanweisung erfunden.

Vers 86
कोणाच्च दक्षिणादूर्ध्वं दक्षिणादुत्तरावधि |
अकारादिक्षकारान्तं गुह्यबीजं त्रिवारकः ||८६॥

Anmerkung: Richtungsformulierung im OCR-Text unsicher. Der lesbare Umfang wird übersetzt, nicht zu einer geometrisch eindeutigen Anleitung rekonstruiert.

Vers 87
विलिख्य शाकिनीबीजं दशकृत्वो जपेत्तु तम् |
ध्यात्वामृतत्वं द्रव्येऽस्मिन् शिवशक्तिसमागमात् ||८७॥

Anmerkung: Bezug des Pronomens tam wahrscheinlich auf das zuletzt genannte Bija; Text kann die Gesamtformel meinen.

Vers 88
अमृतीकृत्य धेन्वा तद् वारुणं चाष्टधा जपेत् |
कुर्यात्ततोऽमृतन्यासं न्यासराजं महोदयम् ||८८॥

Anmerkung: Varuna-Mantra hier nicht ausgeschrieben.

Vers 89
न्यासमेनं विना देवि द्रव्यशुद्धिर्न जायते |
पञ्चविंशतितत्त्वानि तावन्त्येव स्थलानि च ||८९॥

Anmerkung: Die Tattvas werden hier nur gezählt, nicht vollständig aufgelistet.

Vers 90
वक्ष्यमाणेन मन्त्रेण तेषु स्थानेषु विन्यसन् |
विधाय पुरतो वस्तु वामहस्तकनिष्ठया ||९०॥

Anmerkung: Anleitung zur Mudra setzt sich in 91 fort.

Vers 91
तृतीयपर्वाङ्गुष्ठस्य योगान्मुद्राभिजायते |
परमी नाम तां स्पृष्ट्वा तया तत्तत्स्थलं न्यसेत् ||९१॥

Anmerkung: Wortstellung der Finger-/Gelenkangabe beschädigt; die genaue Fingerhaltung ist nicht sicher rekonstruierbar. Nicht als präzise Praxisanweisung ausgeben.

Vers 92
आदाविडां ततः स्वाङ्गं ततः शक्तिं ततो घटम् |
मन्त्रपाठश्चैकेन न्यसेद् देवि चतुर्ष्वपि ||९२॥

Anmerkung: Erstes Objekt iḍā ist unsicher lesbar; möglicherweise Fachbezeichnung einer Ritualgabe. Keine sichere Gleichsetzung mit der Ida-Nadi. Kasus in mantra-pāṭhaś beschädigt, Sinn aus dem Zusammenhang.

Vers 93
अयमेव विधिर्ज्ञेयो न्यासे निर्वाणनामनि |
न्यासे तथा सामरस्ये किन्तु भिन्नं स्थलं भवेत् ||९३॥

Kolophon
इति श्रीमदादिनाथविरचितायां महाकालसंहितायां पूजाविधिर्नाम दशमः पटलः ।

Anmerkung: Der Hymnus am Kapitelanfang besitzt einen eigenen Kolophon und eine eigene Zählung; der Ritualabschnitt umfasst 93 nummerierte Einheiten.

Kamakala-Khanda, Kapitel 11: Amrita-Nyasa und weitere Gefäßrituale

Mahakala erläutert den Amrita-Nyasa, Reihen von Tattvas und Körperstellen, die Weihe verschiedener Gefäße sowie fünf Reinigungsformeln. Die teilweise beschädigten Lautlisten bleiben als solche erkennbar. Die überlieferten Zahlen werden nicht durch erfundene Einträge ausgeglichen.

Vers 1
महाकाल उवाच |
ततः परं … न्यासं देव्यमृताख्यम् |
दोषनाशगुणाधिक्ये जायेते तेन निश्चितम् ||१॥

Anmerkung: Fragment: Das Verb der ersten Hälfte ist in beiden OCR-Zeugen beschädigt. Der ältere Paralleltext stützt die lesbare zweite Hälfte.

Vers 2
न्यासस्यास्यामृताख्यस्य कात्यायन ऋषिर्मतः |
छन्दो विराडिति ख्यातं काली कामकला सुरी ||२॥

Vers 3
कामबीजं कीलकं स्याद् योगिनी शक्तिरुच्यते |
वधूबीजमिह प्रोक्तं विनियोगः प्रकीर्तितः ||३॥

Vers 4
आनन्दानुभवायोच्चैरथवा सर्वसिद्धये |
पञ्चविंशतिपात्राणि पूर्वोक्तानि प्रकल्पयेत् ||४॥

Anmerkung: ānandānubhava und sarvasiddhi durch den lesbareren Paralleltext gestützt.

Vers 5
साधाराणि क्रमाद् देवि व्यत्यासं नैव कल्पयेत् |
एतन्न्यासे प्रात्यहिके प्रोक्तं मुक्त्वा समाचरेत् ||५॥

Anmerkung: Zweite Hälfte ist grammatisch unsicher. Offen bleibt, ob nur das Aufstellen der Gefäße oder weitere Vorbereitungen beim täglichen Vollzug entfallen.

Vers 6
ज्ञानेच्छाकृतिधर्माश्च वैराग्यैश्वर्यमित्यपि |
शक्तिः कैवल्यमुत्साहधैर्यं गुह्यविवेककौ ||६॥

Anmerkung: Beginn einer Tattva-Liste. guhya („verborgen“) in e, gupta im älteren Paralleltext; als Lesungsunterschied bewahrt. Kaivalya: geistige Unabhängigkeit beziehungsweise Befreiung.

Vers 7
विकारः सुखमानन्दः संज्ञा पुण्यं क्रिया तथा |
विकृतिः प्रकृतिश्चैवाहङ्कारो महदादिकः ||७॥

Anmerkung: Ähnliche Begriffe vikāra/vikṛti und kṛti/kriyā nicht zu einem einzigen Begriff zusammengezogen. Prakriti: ursprüngliche Natur; Ahamkara: Ich-Prinzip; Mahat: das große Erkenntnisprinzip.

Vers 8
तन्मात्रं लिङ्गपरमात्मानौ चेति प्रकीर्तितौ |
पुनस्तत्त्वान्तरं पञ्चविंशं देवि निशामय ||८॥

Anmerkung: Tanmatra: feines Sinnesprinzip; Linga: Zeichen beziehungsweise feiner Träger; Paramatman: höchstes Selbst. Zählung und Trennung der vorigen Reihe nicht ganz eindeutig; keine Begriffe ergänzt, um 25 zu erzwingen.

Vers 9
शिवेश्वरौ शुद्धिविद्ये लिङ्गजीवात्मसूक्ष्मकाः |
अविद्या नियतिः कालः कला रागः कुलामृतम् ||९॥

Anmerkung: IAST unterscheidet kāla, Zeit, und kalā, Teilkraft. Weitere Begriffe: Reinheit, Wissen, individuelles Selbst, Feines, Unwissenheit, Bestimmung, Anhaften und Kula-Nektar. shuddhi/vidyā können auch zusammen als „reines Wissen“ gelesen werden. Der lesbarere Paralleltext stützt mehrere in e beschädigte Namen.

Vers 10
बुद्धिर्माया मनः कामो रजः सत्त्वं तमस्तथा |
युक्तिः सिद्धिः सामरस्यं पञ्चविंशमिदं क्रमात् ||१०॥

Anmerkung: Buddhi: unterscheidende Einsicht; Maya: gestaltende beziehungsweise verhüllende Kraft; Manas: Denkvermögen; Kama: Verlangen; die drei Gunas; Yukti: Verbindung oder angemessenes Verfahren. Anzahl der tatsächlich abgrenzbaren Listenglieder unsicher, Quellenzahl nicht durch Ergänzungen ausgeglichen.

Vers 11
शिरो ललाटास्यकण्ठाः स्कन्धौ चापि कफोणिकौ |
मणिबन्धावङ्गुलीनां मूलाग्रौ परिकीर्तितौ ||११॥

Vers 12
वङ्क्षणौ जानुनी गुल्फौ पादाङ्गुल्यङ्घ्रिकाग्रकाः |
व्यापकं सर्वशारीरं पञ्चविंशतमं प्रिये ||१२॥

Anmerkung: Wortgruppe zu Zehen/Fußspitzen beschädigt; keine genaue Zählung einzelner Berührungspunkte aus Vermutung.

Mantras und Einsetzung des Nektars

Bija-Namen und Anrufungen bestimmen die rituelle Zuordnung von Körper, Gefäßen und Gabe.

Vers 13
तारवाग्भवह्रीकूर्चवधूलक्ष्मीमनोभुवाम् |
पाशाङ्कुशमहाक्रोधभूतप्रासादविद्युताम् ||१३॥

Anmerkung: Beginn der verschlüsselten Bija-Aufzählung. Hri durch Paralleltext gestützt.

Vers 14
पराचण्डामृतप्रेताः फेत्कारी शाकिनी रतिः |
पञ्चकूटास्तात्पुरुषाश्चामुण्डाभैरवीविषाः ||१४॥

Anmerkung: Die Verbindung „fünf Kutas/Tatpurusha“ ist nicht eindeutig segmentierbar; keine Silbenfolge ergänzt.

Vers 15
ब्रह्मवेतालभारुण्डा नीलद्रावणमानसाः |
वज्रशाङ्करकापालरौद्रानन्दगरुत्मताम् ||१५॥

Anmerkung: Manasa in e; der ältere Paralleltext hat offenbar Marasa. Varianten nicht stillschweigend gleichgesetzt.

Vers 16
चत्वारिंशच्च बीजानामुद्धरेत् प्रथमं सुधीः |
इदममृतीकृत्येति पदं दद्यात् ततः परम् ||१६॥

Anmerkung: Vierzig als Quellenzahl; nicht durch Rekonstruktion überprüfbar.

Vers 17
परमात्मनीति संलिख्य … रमितीरयेत् |
जुषस्व वह्निजायान्त एकषष्ट्यक्षरो मनुः ||१७॥

Anmerkung: Fragment: Zwischen paramātmani und ram ist der Text beschädigt; e und Paralleltext enthalten redaktionelle Klammern mit unsicherem pañcavā-. Keine vermeintlich vollständige Formel erstellt.

Vers 18
प्रतिवारं मन्त्रपाठं सकृद्वापि प्रयोजयेत् |
ज्ञानात्मने शिवायेति प्रोक्त्वा शीर्षं न्यसेत् प्रिये ||१८॥

Vers 19
एवं पूर्वोक्तविधिना त्रितयं त्रितयं वदेत् |
प्रोक्षण्यादाय पीयूषं तत्तत्पात्रे निवेशयेत् ||१९॥

Anmerkung: Dreifache Zuordnung wohl Tattva, Gottheit und Körperstelle; diese Deutung ist nicht Teil des wörtlichen Verses. prokṣaṇī in beiden Zeugen leicht beschädigt.

Vers 20
तेनैव मन्त्रेण सकृत् प्रतिवारमथापि वा |
पुनरादाय षट्पात्राण्यन्यानि परिकल्पयेत् ||२०॥

Vers 21
वीरो भोगः शक्तिकुलं गुरुदेवतमेव च |
तत्रैकषष्ट्यक्षरिणा प्रत्येकं मनुनार्चयेत् ||२१॥

Anmerkung: Vira: tantrischer „Held“; Bhoga: Genuss; Kula: tantrische Gemeinschaft beziehungsweise Kräftefamilie. Präzise Empfängerrollen werden hier nicht weiter erläutert.

Vers 22
सामरस्यं च निर्वाणमत्रैव समये चरेत् |
वक्ष्यमाणेन मन्त्रेण तद्वस्तु स्थापयेद् घटे ||२२॥

Anmerkung: Samarasya und Nirvana bezeichnen hier die zuvor angekündigten Nyasa-Verfahren.

Vers 23
प्रणवः शाकिनी कूर्चं फेत्कारीभोगमन्मथाः |
लज्जाप्रेतरमामेधसुधाकालीरतिक्रमाः ||२३॥

Anmerkung: Verschlüsselte Formelglieder.

Vers 24
संहारानाख्यभासाज्ञाविशुद्ध्यनाहतप्रभाः |
बृहद्रथन्तरज्येष्ठपुण्डरीकमहाव्रतान् ||२४॥

Anmerkung: Namen von Kutas beziehungsweise Lautgruppen; die Trennung von bhāsājñā ist unsicher. Keine Gleichsetzung mit einer Standard-Chakraliste.

Vers 25
सौत्रामण्यश्वमेधेडा विश्वजित्सिद्धवारुणान् |
कूटानष्टादशैतांस्तु प्रोच्चरेत्तदनन्तरम् ||२५॥

Anmerkung: Einzelglieder nach der Quellenaufzählung; die Achtzehnerzahl bleibt als Quellenangabe stehen.

Vers 26
पञ्चामृतं समुद्धृत्य सुधारूपेण चोद्धरेत् |
कुम्भेऽस्मिन् संविश द्वन्द्वं तिष्ठापि सन्निधिं कुरु ||२६॥

Anmerkung: Panchamrita bedeutet „fünffacher Nektar“; hier Bestandteil der Formelerschließung.

Vers 27
सप्तविंशत्सुधादीनि प्रतिलोमं ततो वदेत् |
अन्तेऽस्त्रत्रितयं … वह्निजायान्तगो मनुः ||२७॥

Anmerkung: Fragment: Kurze Lautgruppe vor dem Abschluss beschädigt. Siebenundzwanzig ist die Quellenzahl; keine rekonstruierte Gesamtreihe.

Vers 28
इति संस्थाप्य पीयूषं कुम्भे आवाह्य कालिकाम् |
पुष्पस्रजाच्छाद्य घटम् … मण्डितम् ||२८॥

Anmerkung: Fragment: Weitere Schmuckbezeichnung zwischen ghaṭa und maṇḍita beschädigt; lesbarer Vollzug weiterübersetzt.

Vers 29
दशोपचारैः सम्पूज्य स्तुत्वा नत्वा विधूप्य च |
पञ्चविंशतिपात्राणां देव्या मध्ये च सम्मितम् ||२९॥

Anmerkung: Satzfortsetzung in 30. sammitam durch den älteren Paralleltext gestützt; e liest beschädigt sasmitam.

Vers 30
पात्रं संस्थाप्य साधारं योनिमुद्रां प्रदर्श्य च |
भूमौ त्रिकोणमालिख्य तद्बहिश्चतुरस्रकम् ||३०॥

Vers 31
आधारशक्तिं सम्पूज्य पात्रं तस्योपरि न्यसेत् |
मूलेन पात्रं संवीक्ष्य शाकिन्यस्त्रेण क्षालनम् ||३१॥

Vers 32
तेनैव ताडनं कृत्वा कवचेनावगुण्ठयेत् |
पुनरन्यघटस्थायिद्रव्यं दक्षिणतो न्यसेत् ||३२॥

Vers 33
पात्रं वामकरे कृत्वा मनुनानेन पूजयेत् |
ऊहः सर्वत्र कर्तव्यः स्वेष्टदेव्यास्तु नामनि ||३३॥

Anmerkung: Die Anweisung zur Namensanpassung stammt ausdrücklich aus der Quelle.

Gefäßunterlage, Feuer- und Sonnen-Kalas

Weitere Formeln begleiten das Aufstellen, Beräuchern und Befüllen der Gefäße; Namen von Kalas werden aufgezählt.

Vers 34
तारं त्रपां तथा कूर्चं योगिनीं शाकिनीमपि |
काकिनीं खेचरीं नागं भारुण्डां त्रिशिखामपि ||३४॥

Anmerkung: Verschlüsselte Bija-Namen.

Vers 35
प्रोच्चार्य वामहस्ते तु देव्याः पात्रं निधापयेत् |
ततस्तारं च मायां च शाकिनीं त्रिपुटां स्मरम् ||३५॥

Vers 36
मोहान्धकूपनाशनाय नम उच्चारयेत् सुधीः |
डाकिनी … रमाकाल … बलिस्त्रियः ||३६॥

Anmerkung: Fragment: Mehrere Bija-Namen der zweiten Hälfte beschädigt; mohāndhakūpa in der ersten Hälfte aus dem Zusammenhang normalisiert.

Vers 37
उच्चार्य सोऽहं देव्यर्घ्यपात्राधारमितीरयेत् |
साधयामि नमः प्रोच्य धूपयेत् संविदापूरैः ||३७॥

Anmerkung: Bezeichnung des Räucherstoffs saṃvidāpūra unsicher; nicht aus Vermutung botanisch bestimmt.

Vers 38
सम्पूज्य पात्राधारं हि पात्रं सम्पूजयेत् ततः |
डाकिनीं च त्रपां लक्ष्मीं तारकं कोणखेदकौ ||३८॥

Anmerkung: Die letzten beiden Bija-Namen sind unsicher gelesen; keine vermeintlich sichere Lautform ergänzt.

Vers 39
आग्नेयास्त्रं … कूटं बहिरथं तथा |
धर्म्याग्निसोमसूर्याश्च सकलान्नम ईरयेत् ||३९॥

Anmerkung: Fragment: Mehrere Formelglieder beziehungsweise ihre Abgrenzungen sind beschädigt. Kein durchgehender Rezitationsmantra ableitbar.

Vers 40
त्रपां रमां समुच्चार्य … वर्गकम् |
धूम्रार्चिर्नीलरक्ता च कपिला विस्फुलिङ्गिनी ||४०॥

Anmerkung: Fragment: Beschreibung der Lautgruppe beschädigt. Die folgenden Namen bezeichnen Feuer-Kalas: rauchige Flamme, dunkelrot, gelbbraun und Funken sprühend.

Vers 41
ज्वालिन्यर्चिष्मती हव्यवाहिनी कव्यवाहिनी |
रौद्री संहारिणी चेति कलां श्रीपादुकां नमः ||४१॥

Anmerkung: Flammend, strahlend, Göttergaben tragend, Ahnengaben tragend, furchtbar und auflösend. Padukas: verehrte Fußzeichen beziehungsweise Sandalen; hier Teil der Ritualformel.

Vers 42
इत्याधारं पुनश्चार्घ्यपात्रगर्भं विधूपयेत् |
वक्ष्यमाणेन विधिना सुगन्धिद्रव्यविस्तरैः ||४२॥

Vers 43
तारं लज्जां च लक्ष्मीं च कामं मुक्तां नृसिंहकम् |
सन्धूप्य विन्यसेत् पात्रं त्रिपाद्यां साधकोत्तमः ||४३॥

Anmerkung: Mukta als Bija-Name unsicher gelesen; nicht als gesicherte Lautsilbe ausgegeben.

Vers 44
लज्जां लक्ष्मीं स्मरं कूर्चं डाकिनीं शाकिनीं बलिम् |
सोऽहमम्बार्घ्यपात्रमुक्त्वा स्थापयामि नमो वदेत् ||४४॥

Anmerkung: Die Wortfuge ambārghya in e beschädigt; aus dem Ritualzusammenhang verstanden.

Vers 45
अथ साधारमर्घ्यं तं पूजयेत् परमेश्वरि |
लज्जां लक्ष्मीं रुषं कामं योगिनीं शाकिनीं सुधाम् ||४५॥

Anmerkung: Rush ist ein Bija-Name aus dem Bedeutungsfeld Zorn; nicht zu einer bestimmten Silbe aufgelöst.

Vers 46
क्षेत्रपालं गारुडं च कूटं च द्वादशाहकम् |
सिद्धिप्रदद्वादशकलात्मने सूर्येति कीर्तयेत् ||४६॥

Anmerkung: Fortsetzung des Sanskritkompositums in 47.

Vers 47
मण्डलायार्घ्यपात्राय नम उच्चारयेत् ततः |
त्रपां लक्ष्मीं स्मरं कूर्चं वक्ष्यमाणकलादिभिः ||४७॥

Vers 48
श्रीपादुकां नम इति पूजयेत् तदनन्तरम् |
तपिनी तापिनी चैव भ्रामरी क्लेदिनी तथा ||४८॥

Anmerkung: IAST unterscheidet tapinī und tāpinī. Namen etwa: erwärmend, erhitzend, summend beziehungsweise umherschweifend und befeuchtend. Bhramari durch Paralleltext gestützt.

Vers 49
शोधिनी रोधिनी चैव वारुण्याकर्षिणी तथा |
सुषुम्णा वृष्टिवाहा च ज्येष्ठा चैव हिरण्यका ||४९॥

Anmerkung: Reinigend, hemmend, zu Varuna gehörig, anziehend, Sushumna, Regen tragend, die Älteste und die Goldene. Akarshini durch Paralleltext gestützt. Zwölf Kalas einschließlich 48.

Vers 50
पूजयित्वा वामभागे सिन्दूरैर्मण्डलं चरेत् |
उत्थाप्य दक्षिणाद्भागाद् वक्ष्यमाणमनुं वदन् ||५०॥

Vers 51
स्थापयेत् पूर्णकुम्भं तं वामभागस्थमण्डले |
प्रणवं वाग्भवं लज्जां लक्ष्मीं कामं च शाकिनीम् ||५१॥

Vers 52
योगिनीं त्रिशिखां कूर्चं फेत्कारीजम्भपङ्क्तयः |
सिन्दूरगन्धपुष्पाद्यैः कुलकुम्भं प्रपूजयेत् ||५२॥

Anmerkung: Letzte beiden Bija-Namen beziehungsweise Gruppierung unsicher; keine Silben ergänzt.

Vers 53
सृष्ट्या स्थित्या च संहारानाख्याभासाख्यकूटकैः |
ततो लज्जां रमां कूर्चं कूटं संहारमेव च ||५३॥

Anmerkung: Bedeutungen der Kuta-Namen, keine Lautauflösung.

Vers 54
हिरण्यगर्भकूटं च आनन्दभैरवाय च |
वौषट् त्रिवारमुच्चार्य कराभ्यां कुम्भमुद्धरेत् ||५४॥

Vers 55
तीर्थसंस्थापने कुम्भे पूर्वोक्तं मन्त्रमुच्चरन् |
शतार्णं मन्त्रमथवा सहस्रार्णमथापि वा ||५५॥

Anmerkung: Formeln hier nur bezeichnet.

Vers 56
जपन् पात्रं पूरयीत निःशब्दं सूक्ष्मधारया |
तारं मेधं त्रपां लक्ष्मीं स्मरकूर्चौ च शाकिनीम् ||५६॥

Vers 57
उच्चार्य वक्ष्यमाणेन श्लोकेन पिहितं चरेत् |
ब्रह्माण्डखण्डसम्भूतपीयूषसमतावह ||५७॥

Anmerkung: Das lange Kompositum ist schwerfällig und teilweise beschädigt. samatāvaha wörtlich „Gleichheit tragend“; keine freie kosmologische Erweiterung.

Vers 58
आपूरितमहापात्र त्वमशेषरसं वहेः |
अमृतं नाभसं कूटं सिद्धकूटं समुच्चरन् ||५८॥

Anmerkung: Erste Worte aus dem lesbaren Paralleltext übernommen; e stark beschädigt. Nabhasa: dem Raum zugehörig.

Vers 59
संवेष्टयेत् ततः पात्रं मुद्रया लेलिहानया |
पञ्चमुद्रां ततः पश्चाद् दर्शयेत् … तथा ||५९॥

Anmerkung: Fragment: Einzelnes Wort am Ende beschädigt; lesbare Anweisung vollständig übersetzt.

Vers 60
स्तम्भनं चतुरस्रं च मत्स्यं गोक्षुरमेव च |
योनिमुद्रा च विज्ञेया पञ्च मुद्रा महाफलाः ||६०॥

Anmerkung: Matsya, die Fischgeste, fehlt beschädigungsbedingt in e, ist im Paralleltext vorhanden und hier ausdrücklich daraus übernommen. Weitere Namen: Stillstellung, Viereck, Kuhhuf und Yoni.

Die fünf Vidyas

Fünf Formeln dienen der rituellen Entfluchung und Reinigung. Der fünfte Formeltext bricht im vorhandenen Wortlaut unvermittelt ab.

Vers 61
अस्मिन्नेव क्षणे देवि पञ्चविद्यां समुच्चरेत् |
मेधत्रपारमामेधा अमृते अमृतोद्भवे ||६१॥

Anmerkung: Beginn der fünf rituellen Formeln.

Vers 62
अमृतवर्षिण्युच्चार्य कामार्णादमृतं वदेत् |
ततश्च स्रावयद्वन्द्वं भैरवीबीजमुच्चरेत् ||६२॥

Vers 63
ततः सुधे शुक्रशापं मोचयेति प्रकीर्तयेत् |
चतुरन्वयिनां सिद्धिसामर्थ्यं देहियुग्मकम् ||६३॥

Anmerkung: Befehlswort in e beschädigt, als dehi („gewähre“) verstanden; Paralleltext OCR daha („verbrenne“) würde den Sinn ändern. Lesung ausdrücklich unsicher.

Vers 64
उक्त्वा महाखेचरीति मुद्रां प्रकटय द्वयम् |
कूर्चस्वाहान्तगो मन्त्रः प्रथमः परिकीर्तितः ||६४॥

Vers 65
मेधत्रयं … षड्दीर्घसुधा … ततः परम् |
शापं नाशय इत्युक्त्वा अमृतं स्रावयद्वयम् ||६५॥

Anmerkung: Fragment: Mehrere Bija-Glieder und ihre Zuordnung beschädigt; keine Rezitationsfassung ergänzt.

Vers 66
मन्त्रो द्वितीयः स्वाहान्तस्तृतीयमवधारय |
मेधत्रय … परिकीर्तयेत् ||६६॥

Anmerkung: Fragment: Weitere Wort- beziehungsweise Bija-Gruppe der zweiten Hälfte in beiden Zeugen beschädigt.

Vers 67
विकारशोधिनि प्रोच्य कुलद्रव्यस्य चेत्यपि |
विकारान् हर युग्माग्निवल्लभान्तस्तृतीयकः ||६७॥

Anmerkung: vikāra hier beeinträchtigende Veränderung beziehungsweise Verunreinigung der Ritualgabe.

Vers 68
चतुष्टयं वाग्भवस्य अमृते अमृतोद्भवे |
इत्युच्चार्य वदेदमृतवर्षिणीति ततः परम् ||६८॥

Vers 69
महाप्रकाशयुक्ते च स्वाहान्तोऽयं चतुर्थकः |
चतुः सारस्वतं सोमं त्रपाकूर्चस्मरस्त्रियः ||६९॥

Vers 70
तिरस्करिणि सम्बोध्य सकलेति जयेदिति |
वाग्वादिनीति सकलात् ततः पशुजनेति च ||७०॥

Anmerkung: Der fünfte Mantra endet im vorhandenen Text unvermittelt; kein Verb oder Formelabschluss aus Vermutung ergänzt. Einzelne Worttrennungen unsicher.

Vers 71
आभिस्तु पञ्चविद्याभिः सर्वदोषविघातिभिः |
इति ते कथितो न्यासान्मन्त्रध्यानार्चनक्रियाः ||७१॥

Anmerkung: Die erste Hälfte besitzt keinen klar erhaltenen Satzabschluss, die zweite beschädigte Flexionen. Inhalt hinreichend lesbar; Verbindung nicht künstlich rekonstruiert.

Vers 72
वैशेषिकाः क्रियायोगाः प्रयोगा औपचारिकाः |
साम्प्रतं ब्रूहि मे किं त्वमाकर्णयितुमिच्छसि ||७२॥

Kolophon
इति श्रीमदादिनाथविरचितायां महाकालसंहितायां नानाप्रयोग … नामैकादशतमः पटलः ।

Anmerkung: Fragment: Kapitelname nach nānāprayoga beschädigt, nicht zu einem gesicherten Titel ergänzt.

Kamakala-Khanda, Kapitel 12: Die tausend Namen Kamakalakalis

Devi bittet um die tausend Namen. Mahakala erläutert unterschiedliche Arten göttlicher Namen und ihre überlieferten Wirkungen. Auf die rituelle Zuordnung folgt die Namensreihe, die milde und furchtbare, körperliche und kosmische Gestalten der Göttin nebeneinanderstellt. Die Namensreihe und ihre Wirkungsverheißung reichen bis Vers 157. Es folgt eine lange Prosaanrufung mit eigener Einleitung und erneut beginnender Verszählung 1–5, Schluss-Halbvers und Kapitelkolophon. Diese Teile sind getrennt ausgewiesen.

Vers 1
देव्युवाच |
त्वत्तः श्रुतं मया नाथ देवदेव जगत्पते |
देव्याः कामकलाकाल्या विधानं सिद्धिदायकम् ||१॥

Vers 2
त्रैलोक्यविजयस्यापि विशेषेण श्रुतो मया |
तत्प्रसङ्गेन चान्यासां मन्त्रध्याने तथा श्रुते ||२॥

Anmerkung: Kasusendung śrutaḥ in der Quelle unregelmäßig; inhaltlich verständlich.

Vers 3
इदानीं जायते नाथ शुश्रूषा मम भूयसी |
नाम्नां सहस्रे त्रिविधमहापापौघहारिणि ||३॥

Anmerkung: Die Dreiteilung wird hier nicht erläutert.

Vers 4
श्रुतेन येन देवेश धन्या स्यां भाग्यवत्यपि |
महाकाल उवाच |
भाग्यवत्यसि धन्यासि सन्देहो नात्र भाविनि ||४॥

Anmerkung: Sprecherwechsel innerhalb der nummerierten Einheit.

Vers 5
सहस्रनामश्रवणे यस्मात्ते निश्चितं मनः |
तस्या नाम्नां तु लक्षाणि विद्यन्ते चाथ कोटयः ||५॥

Vers 6
तान्यल्पायुर्मतित्वेन नृभिर्धारयितुं सदा |
अशक्यानि वरारोहे पठितुं च दिने दिने ||६॥

Vers 7
तेभ्यो नामसहस्राणि साराण्युद्धृत्य शम्भुना |
अमृतानीव दुग्धाब्धेर्भूदेवेभ्यः समर्पितम् ||७॥

Anmerkung: Plural der Tausendergruppen und Singular des Schlussverbs in der Quelle nicht harmonisiert.

Vers 8
कानिचित्तत्र गौणानि गदितानि शुचिस्मिते |
रूढाण्याकारहीनत्वाद् गौणानि गुणयोगतः ||८॥

Anmerkung: Sprachphilosophische Unterscheidung von rūḍha und gauṇa; der erste Begründungszusammenhang ist im Text knapp und nicht völlig eindeutig.

Vers 9
राहित्याद्रूढिगुणयोस्तानि साङ्केतिकान्यपि |
त्रिविधान्यपि नामानि पठितानि दिने दिने ||९॥

Anmerkung: Sāṅketika: durch Zeichen beziehungsweise Vereinbarung festgelegt, hier nicht notwendigerweise eine entschlüsselbare Bija-Formel.

Vers 10
साधयन्तीप्सितानर्थान् ददत्यमृतमव्ययम् |
क्षपयन्त्यपमृत्युं च मारयन्ति द्विषोऽखिलान् ||१०॥

Anmerkung: Historische Wirkungsverheißungen, einschließlich des schädigenden Ritualziels.

Vers 11
घ्नन्ति रोगानथोत्पातान् मङ्गलं कुर्वतेऽन्वहम् |
किमुतान्यत् सदा सन्निधापयन्त्यम्बिकामपि ||११॥

Anmerkung: Schlusswort Ambika aus dem Zusammenhang normalisiert; OCR in beiden Zeugen beschädigt. Keine medizinische Wirkungsbehauptung dieser Ausgabe.

Vers 12
त्रिपुरघ्नोऽप्यदो नामसहस्रं पठति प्रिये |
तदाज्ञयाप्यहमपि कीर्तयामि दिने दिने ||१२॥

Anmerkung: Die Textrede unterscheidet hier Tripuraghna und den sprechenden Mahakala; diese Rollen nicht redaktionell vereinheitlicht.

Vers 13
भवत्यपीदमस्मत्तः शिक्षित्वा तु पठिष्यति |
भविष्यति च निर्णीतं चतुर्वर्गस्य भाजनम् ||१३॥

Anmerkung: Chaturvarga: Dharma, Artha, Kama und Moksha; erklärende Auflösung des Fachbegriffs.

Vers 14
मनोऽन्यतो निराकृत्य सावधाना निशामय |
नाम्नां कामकलाकाल्याः सहस्रं मुक्तिदायकम् ||१४॥

Rituelle Zuordnung

Die unnummerierte Prosa nennt Seher, Metrum, Gottheit und Bijas; eine beschädigte Silbe bleibt offen.

Unnummerierter Text
ॐ अस्य कामकलाकालीसहस्रनामस्तोत्रस्य श्रीत्रिपुरघ्नऋषिरनुष्टुप् छन्दस्त्रिजगन्मयरूपिणी भगवती श्रीकामकलाकाली देवता क्लीं बीजं … शक्तिः हुं कीलकं क्षौं तत्त्वं श्रीकामकलाकालीसहस्रनामस्तोत्रपाठे जपे विनियोगः ॐ तत्सत् ।

Anmerkung: Fragment: Unnummerierte Viniyoga-Prosa zwischen 14 und 15. Shakti-Bija in beiden Zeugen beschädigt (spha/sphau-artiges Zeichen); keine sichere Lautform erfunden. huṃ durch Paralleltext gestützt, Nasal bei kṣauṃ nicht eindeutig.

Namensreihe

Jeder Name bezeichnet die Göttin. Verständliche Namen werden deutsch wiedergegeben, seltene oder mehrdeutige Formen mit Erläuterung bewahrt. Die einzelnen Verse bleiben als Einheiten erhalten.

Vers 15
ॐ क्लीं कामकलाकाली कालरात्रिः कपालिनी |
कात्यायनी च कल्याणी कालाकारा करालिनी ||१५॥

Anmerkung: Beginn der Namensreihe. Im Folgenden bezeichnen die Namen jeweils die Göttin; Om und klīṃ sind Anrufungslaute, keine frei übersetzten Eigenschaftsnamen.

Vers 16
उग्रमूर्तिर्महाभीमा घोररावा भयङ्करा |
भूतिदा भयहन्त्री च भवबन्धविमोचिनी ||१६॥

Vers 17
भव्या भवानी भोगाढ्या भुजङ्गपतिभूषणा |
महामाया जगद्धात्री पावनी परमेश्वरी ||१७॥

Anmerkung: bhogāḍhyā nach e; Paralleltext hat bhogādyā, „Anfang des Genusses“, beziehungsweise eine beschädigte Lesung.

Vers 18
योगमाता योगगम्या योगिनी योगिपूजिता |
गौरी दुर्गा कालिका च महाकल्पान्तनर्तकी ||१८॥

Vers 19
अव्यया जगदादिश्च विधात्री कालमर्दिनी |
नित्या वरेण्या विमला देवाराध्यामितप्रभा ||१९॥

Anmerkung: kālamardinī nach dem besser lesbaren Paralleltext; e hat beschädigtes kāryamardinī. Übernahme ausdrücklich ausgewiesen.

Vers 20
भारुण्डा कोटरी शुद्धा चञ्चला चारुहासिनी |
अग्राह्यातीन्द्रियाऽगोत्रा चर्वरोर्ध्वशिरोरुहा ||२०॥

Anmerkung: Letztes Kompositum charvara-/charcara- in beiden Zeugen unsicher; Sinn des aufgerichteten Haares lesbar. Bharunda und Kotari als traditionelle Namen bewahrt, nicht mit erfundenen Etymologien versehen.

Vers 21
कामुकी कमनीया च श्रीकण्ठमहिषी शिवा |
मनोहरा माननीया मतिदा मणिभूषणा ||२१॥

Anmerkung: Shrikantha bezeichnet Shiva.

Vers 22
श्मशाननिलया रौद्रा मुक्तकेश्यट्टहासिनी |
चामुण्डा चण्डिका चण्डी चार्वङ्गी चरितोज्ज्वला ||२२॥

Anmerkung: Namen charvaṅgī und aṭṭahāsinī anhand des Zusammenhangs und Paralleltextes normalisiert.

Vers 23
घोरानना धूम्रशिखा कम्पना कम्पितानना |
वेपमानतनुर्भीदा निर्भया बाहुशालिनी ||२३॥

Anmerkung: śikhā kann Flamme, Spitze oder Haarbüschel bezeichnen; Mehrdeutigkeit nicht verdeckt.

Vers 24
उल्मुकाक्षी सर्पकर्णी विशोका गिरिनन्दिनी |
ज्योत्स्नामुखी हास्यपरा लिङ्गालिङ्गधरा सती ||२४॥

Anmerkung: liṅgāliṅgadharā nach dem lesbareren Paralleltext; e an dieser Stelle stark beschädigt. sarpakarṇī möglicherweise „mit schlangenartigen Ohren“ oder Schlangenohrschmuck; genaue Bilddeutung offen.

Vers 25
अविकारा महाचित्रा चन्द्रवक्त्रा मनोजवा |
अदर्शना पापहरा श्यामला मुण्डमेखला ||२५॥

Vers 26
मुण्डावतंसिनी नीला प्रपन्नानन्ददायिनी |
लघुस्तनी लम्बकुचा घूर्णमाना हराङ्गना ||२६॥

Anmerkung: Verschiedene, auch gegensätzliche Erscheinungsnamen nebeneinander bewahrt; kein einheitliches Körperbild erzwungen. ghūrṇamānā durch Paralleltext gestützt.

Vers 27
विश्वावासा शान्तिकरी दीर्घकेश्यरिखण्डिनी |
रुचिरा सुन्दरी कम्रा मदोन्मत्ता मदोत्कटा ||२७॥

Anmerkung: kamrā nach dem Paralleltext; e hat beschädigtes kañcā.

Vers 28
अयोमुखी वह्निमुखी क्रोधनाऽभयदेश्वरी |
कुडम्बिका साहसिनी खड्गकी रक्तलेहिनी ||२८॥

Anmerkung: Kudambika ist als Name lesbar, Deutung unsicher; khaḍgakī in der OCR leicht beschädigt. Namen nicht stillschweigend durch bekannte Standardformen ersetzt.

Vers 29
विदारिणी पानरता रुद्राणी मुण्डमालिनी |
अनादिनिधना देवी दुर्निरीक्ष्या दिगम्बरा ||२९॥

Anmerkung: Pāna nennt hier nur das Trinken; keine im Vers fehlende Substanz ergänzt.

Vers 30
विद्युज्जिह्वा महादंष्ट्रा वज्रतीक्ष्णा महास्वना |
उदयार्कसमानाक्षी विन्ध्यशैलसमाकृतिः ||३०॥

Anmerkung: Zweite Hälfte aus dem lesbareren Paralleltext übernommen; e stark beschädigt.

Vers 31
नीलोत्पलदलश्यामा नागेन्द्राष्टकभूषिता |
अग्निज्वालकृतावासा फेत्कारिण्यहिकुण्डला ||३१॥

Vers 32
पापघ्नी पालिनी पद्मा पुण्या पुण्यप्रदा परा |
कल्पान्ताम्भोदनिर्घोषा सहस्रार्कसमप्रभा ||३२॥

Vers 33
सहस्रप्रेतराट्क्रोधा सहस्रेशपराक्रमा |
सहस्रधनदैश्वर्या सहस्राङ्घ्रिकराम्बिका ||३३॥

Anmerkung: Dhanada bezeichnet Kubera, den Reichtumgeber. īśa kann allgemein Herrscher oder den göttlichen Herrn meinen; keine ausschließliche Identifikation ergänzt.

Vers 34
सहस्रकालदुष्प्रेक्ष्या सहस्रेन्द्रियसञ्चया |
सहस्रभूमिसदना सहस्राकाशविग्रहा ||३४॥

Anmerkung: kāla hier als Todesmacht verstanden; Zeitbedeutung bleibt möglich.

Vers 35
सहस्रचन्द्रप्रतिमा सहस्रग्रहचारिणी |
सहस्ररुद्रतेजस्का सहस्रब्रह्मसृष्टिकृत् ||३५॥

Vers 36
सहस्रवायुवेगा च सहस्रफणकुण्डला |
सहस्रयन्त्रमथिनी सहस्रोदधिसुस्थिरा ||३६॥

Anmerkung: Yantra kann hier Schutzdiagramm, Vorrichtung oder Machtinstrument bedeuten; nicht auf eine moderne technische Bedeutung verengt.

Vers 37
सहस्रबुद्धकरुणा महाभागा तपस्विनी |
त्रैलोक्यमोहिनी सर्वभूतदेववशङ्करी ||३७॥

Anmerkung: Buddha ist im Sanskrit tatsächlich lesbar; keine zusätzliche historische Datierung daraus abgeleitet.

Vers 38
सुस्निग्धहृदया घण्टाकर्णा च व्योमचारिणी |
शङ्खिनी चित्रिणीशानी कालसङ्कर्षिणी जया ||३८॥

Anmerkung: Shankhini und Chitrini sind vieldeutige Namen; hier nicht ohne Textbeleg auf bestimmte Nadis oder Frauentypen festgelegt.

Vers 39
अपराजिता च विजया कमला कमलाप्रदा |
जनयित्री जगद्योनिर्हेतुरूपा चिदात्मिका ||३९॥

Anmerkung: kamalāpradā wörtlich „Kamala gebend“, sinngemäß Gedeihen beziehungsweise Glück schenkend; keine einzige zwingende Deutung behauptet.

Vers 40
अप्रमेया दुराधर्षा ध्येया स्वच्छन्दचारिणी |
शातोदरी शाम्भविनी पूज्या मानोन्नताऽमला ||४०॥

Anmerkung: śātodarī als schmalbäuchig verstanden; genaue Wortform unsicher.

Vers 41
ओङ्काररूपिणी ताम्रा बालार्कसमतारका |
चलज्जिह्वा च भीमाक्षी महाभैरवनादिनी ||४१॥

Anmerkung: Bālārka bezeichnet die aufgehende Sonne, keine Altersangabe zur Göttin.

Vers 42
सात्त्विकी राजसी चैव तामसी घर्घराऽचला |
माहेश्वरी तथा ब्राह्मी कौमारी मानिनीश्वरा ||४२॥

Anmerkung: Die drei Gunas umfassen Klarheit, Bewegung und Trägheit beziehungsweise Verhüllung. māninīśvarā kann auch als ein zusammengesetzter Name gelesen werden.

Vers 43
सौपर्णी वायवी चैन्द्री सावित्री नैर्ऋती कला |
वारुणी शिवदूती च सौरी सौम्या प्रभावती ||४३॥

Anmerkung: Gottheitsbezüge erklären die Namen; keine eigenständigen Herkunftserzählungen hinzugefügt.

Vers 44
वाराही नारसिंही च वैष्णवी ललिता स्वरा |
मैत्र्यार्यम्णी च पौष्णी च त्वाष्ट्री वासव्युमा रतिः ||४४॥

Anmerkung: Worttrennung am Ende vā savy-umā-rati aus dem Zusammenhang; e zusammengezogen. Keine sichere Einzelidentifikation von Vasavi über den Namen hinaus.

Vers 45
राक्षसी पावनी रौद्री दास्री रोदस्युदुम्बरी |
सुभगा दुर्भगा दीना चञ्चुरीका यशस्विनी ||४५॥

Anmerkung: Dasri, Rodasi, Udumbari und Chanchurika als Namen bewahrt; Deutungen der seltenen Formen nicht gesichert. Gegensätze ausdrücklich nicht geglättet.

Vers 46
महानन्दा भगानन्दा पिच्छिला भगमालिनी |
अरुणा रेवती रक्ता शकुनी श्येनतुण्डिका ||४६॥

Anmerkung: bhaga in dieser Namensgruppe im genitalen Sinn verstanden; nicht stillschweigend spiritualisiert. picchilā: feucht beziehungsweise schleimig.

Vers 47
सुरभी नन्दिनी भद्रा बला चातिबलामला |
उलूपी लम्बिका खेटा लेलिहानान्त्रमालिनी ||४७॥

Anmerkung: balā bezeichnet hier Kraft, nicht bālā, Kind. Seltene Namen Ulupi, Lambika und Kheta ohne erfundene Etymologie bewahrt.

Vers 48
वैनायिकी च वेताली त्रिजटा भृकुटी सती |
कुमारी युवती प्रौढा विदग्धा घस्मरा तथा ||४८॥

Anmerkung: Die Altersgestalten werden als eigenständige Namen aufgezählt, ohne erotische Beschreibung. e liest Sati, der Paralleltext Mati, „Einsicht“; Variante nicht verschmolzen.

Vers 49
जरती रचना भीमा दोलमाला पिचिण्डिला |
अलम्बाक्षी कुम्भकर्णी कालकर्णी महासुरी ||४९॥

Anmerkung: Rachana nach e; Paralleltext Rochana, die Leuchtende. Seltene Namen Alambakshi und Kalakarni nicht über den lesbaren Namen hinaus festgelegt.

Vers 50
घण्टारवाथ गोकर्णी काकजङ्घा च मूषिका |
महाहनुर्महाग्रीवा लोहिता लोहिताशनी ||५०॥

Vers 51
कीर्तिः सरस्वती लक्ष्मीः श्रद्धा बुद्धिः क्रिया स्थितिः |
चेतना विष्णुमाया च गुणातीता निरञ्जना ||५१॥

Vers 52
निद्रा तन्द्रा स्मिता छाया जम्भा क्षुदशनायिता |
तृष्णा क्षुधा पिपासा च लालसा क्षान्तिरेव च ||५२॥

Anmerkung: Gruppe kṣud-aśanāyitā beschädigt beziehungsweise grammatisch ungewöhnlich. Die verschiedenen Hunger- und Durstnamen werden nicht zu einem einzigen Begriff gekürzt.

Vers 53
विद्या प्रज्ञा स्मृतिः कान्तिरिच्छा मेधा प्रभा चितिः |
धरित्री धरणी धन्या धोरणी धर्मसन्ततिः ||५३॥

Anmerkung: Dhorani ist als Name lesbar, genaue Ableitung unsicher.

Vers 54
हालाप्रिया हाररतिर्हारिणी हरिणेक्षणा |
चण्डयोगेश्वरी सिद्धिकराली परिडामरी ||५४॥

Anmerkung: Die beiden letzten Namen werden bewahrt; keine erfundene sichere Etymologie der seltenen Form Paridamari.

Vers 55
जगदाद्या जनानन्दा नित्यानन्दमयी स्थिरा |
हिरण्यगर्भा कुण्डलिनी ज्ञानं धैर्यं च खेचरी ||५५॥

Anmerkung: jagadādyā aus leicht beschädigter Lesung normalisiert.

Vers 56
नगात्मजा नागहारा जटाभारा … |
खड्गिनी शूलिनी चक्रवती बाणवती क्षितिः ||५६॥

Anmerkung: Fragment: Name nach jaṭābhārā in beiden Zeugen beschädigt.

Vers 57
घुणिधर्त्री नालिका च कर्त्री मत्यक्षमालिनी |
पाशिनी पशुहस्ता च नागहस्ता धनुर्धरा ||५७॥

Anmerkung: Erste beiden Namen unsicher in Form und Bedeutung; maty-akṣamālinī als zwei Namen gelesen. paśuhastā steht in beiden Zeugen; nicht zu paraśuhastā, „Axttragende“, korrigiert.

Vers 58
महामुद्गरहस्ता च शिवापोतधरापि च |
नारखर्परिणी लम्बत्कचमुण्डप्रधारिणी ||५८॥

Vers 59
पद्मावत्यन्नपूर्णा च महालक्ष्मीः सरस्वती |
दुर्गा च विजया घोरा तथा महिषमर्दिनी ||५९॥

Vers 60
धनलक्ष्मी … चाश्वारूढा जयभैरवी |
शूलिनी राजमातङ्गी राजराजेश्वरी तथा ||६०॥

Anmerkung: Fragment: Nach Dhanalakshmi ist in beiden Zeugen eine Lücke sichtbar; lesbare Namen weiterübersetzt.

Vers 61
त्रिपुटोच्छिष्टचाण्डाली अघोरा त्वरितापि च |
राज्यलक्ष्मीर्जयमहाचण्डयोगेश्वरी तथा ||६१॥

Anmerkung: Die letzte lange Namensform kann auch mehrere Namen enthalten; keine gesicherte künstliche Trennung vorgenommen.

Vers 62
गुह्या महाभैरवी च विश्वलक्ष्मीररुन्धती |
यन्त्रप्रमथिनी चण्डयोगेश्वर्यप्यलम्बुषा ||६२॥

Anmerkung: Eigennamen Arundhati und Alambusha ohne zusätzliche unbelegte Zuordnung.

Vers 63
किराती महाचण्डभैरवी कल्पवल्लरी |
त्रैलोक्यविजया सम्पत्प्रदा मन्थानभैरवी ||६३॥

Vers 64
महामन्त्रेश्वरी वज्रप्रस्तारिण्यङ्कचपेटा |
जयलक्ष्मीश्चण्डरूपा जलेश्वरी कामदायिनी ||६४॥

Anmerkung: Ankachapeta beziehungsweise dessen Abtrennung ist in beiden Zeugen unsicher; keine sichere Wortbedeutung erfunden.

Vers 65
स्वर्णकूटेश्वरी रुण्डा मर्मरी बुद्धिवर्धिनी |
वार्ताली चण्डवार्ताली जयवार्तालिका तथा ||६५॥

Anmerkung: Runda kann eine kopflose Gestalt bezeichnen; hier als Name bewahrt. Die Vartali-Formen werden nicht ohne Quellenbeleg in eine einzige Gottheitsform zusammengezogen.

Vers 66
उग्रचण्डा श्मशानोग्रा चण्डा … रुद्रचण्डिका |
अतिचण्डा चण्डवती प्रचण्डा चण्डनायिका ||६६॥

Anmerkung: Fragment: Wortgruppe zwischen Chanda und Rudrachandika beschädigt; Name Rudrachandika selbst nicht völlig sicher.

Vers 67
चैतन्यभैरवी कृष्णा मण्डली तुम्बुरेश्वरी |
वाग्वादिनी मुण्डमधुमत्यनर्घ्या पिशाचिनी ||६७॥

Anmerkung: Munda/Madhumati als zwei Namen gelesen; älterer Zeuge madhyamati statt madhumati beschädigt. Namenszahl nicht durch willkürliche Trennung gesichert.

Vers 68
मञ्जीरा रोहिणी कुल्या तुङ्गा पूर्णेश्वरी वरा |
विशाला रक्तचामुण्डा अघोरा चण्डवारुणी ||६८॥

Anmerkung: Seltene Namen Kulya und Chandavaruni ohne ausgedachte Einzellegenden.

Vers 69
धनदा त्रिपुरा वागीश्वरी च जयमङ्गला |
दिगम्बरी कुञ्जिका च कुडुक्का कालभैरवी ||६९॥

Anmerkung: Kunjika nach e; das verbreitete Kubjika wird nicht stillschweigend eingesetzt. Kudukka als unsicherer Name bewahrt.

Vers 70
कुक्कुटी सङ्कटा वीरा कर्पटा भ्रमराम्बिका |
महार्णवेश्वरी भोगवती लङ्केश्वरी तथा ||७०॥

Anmerkung: Karpata als Name lesbar, Bedeutung unsicher.

Vers 71
पुलिन्दी शबरी म्लेच्छी पिङ्गला शबरेश्वरी |
मोहिनी सिद्धिलक्ष्मीश्च बाला त्रिपुरसुन्दरी ||७१॥

Anmerkung: Die sozialen Namen sind historische Fremdbezeichnungen. Bala, die kindliche Göttinnenform, wird hier nur namentlich genannt.

Vers 72
उग्रतारा चैकजटा महानीलसरस्वती |
त्रिकण्टकी छिन्नमस्ता महिषघ्नी जयावहा ||७२॥

Vers 73
हरसिद्धानङ्गमाला फेत्कारी लवणेश्वरी |
चण्डेश्वरी नाकुली च हयग्रीवेश्वरी तथा ||७३॥

Anmerkung: Harasiddha und Anangamala als überlieferte Namen bewahrt; keine aus den Namen allein abgeleiteten Ritualanweisungen.

Vers 74
कालिन्दी वज्रवाराही महानीलपताकिका |
हंसेश्वरी मोक्षलक्ष्मीर्भूतिनी जातरेतसा ||७४॥

Anmerkung: Jataretasa ist als Name lesbar, genaue Deutung unsicher; keine biologische oder sexuelle Einzelbedeutung aus Vermutung ergänzt.

Vers 75
शातकर्णा महानीला वामा गुह्येश्वरी … |
एकानंशाऽभया तार्की वाश्रवी डामरी तथा ||७५॥

Anmerkung: Fragment: Name nach Guhyeshvari beschädigt; auch die seltenen Formen Tarki und Vashravi sind nicht sicher lesbar. Verständliche Nachbarn nicht ausgelassen.

Vers 76
कोरङ्गी चर्चिका विन्ना संशिका ब्रह्मवादिनी |
त्रिकालवेदिनी नीललोहिता रक्तदन्तिका ||७६॥

Anmerkung: Die ersten vier Namen sind teils unsicher in der OCR. trikāla- durch den lesbaren Paralleltext gestützt; Vergangenheit, Gegenwart und Zukunft sind gemeint.

Vers 77
क्षेमङ्करी विश्वरूपा कामाख्या कुलकुट्टनी |
कामाङ्कुशा वेशिनी च मायूरी च कुलेश्वरी ||७७॥

Anmerkung: kulakuṭṭanī und veśinī in der OCR unsicher; die anstößige mögliche Bedeutung von kuṭṭanī nicht zu einer bloß ehrenden Bezeichnung umgedeutet.

Vers 78
इभाक्षी घोणकी शार्ङ्गी भीमा देवी वरप्रदा |
धूमावती महामारी मङ्गला हाटकेश्वरी ||७८॥

Anmerkung: Ibhakshi/Ghonaki in e, ältere OCR stark abweichend. Mahamari ist ein Göttinnenname, keine medizinische Erklärung.

Vers 79
किराती शक्तिसौपर्णी बान्धवी चण्डखेचरी |
निस्तन्द्रा भवभूतिश्च ज्वालाघण्टाग्निमर्दिनी ||७९॥

Anmerkung: Gliederung Shakti/Sauparni und Jvalaghanta/Agnimardini nicht eindeutig; als lesbare Einzelbedeutungen wiedergegeben.

Vers 80
सुरङ्गा कौलिनी रम्या नटी नारायणी धृतिः |
अनन्ता पुञ्जिका जिह्वा धर्माधर्मप्रवर्तिका ||८०॥

Anmerkung: Die Zuordnung sowohl von Recht als auch Unrecht bleibt als Textaussage bestehen.

Vers 81
वन्दिनी वन्दनीया च वेलाऽहस्करिणी सुधा |
अरणी माधवी गोत्रा पताका वाङ्मयी श्रुतिः ||८१॥

Anmerkung: Vandini in e mit b geschrieben; bandinī, „Gefangene“, ebenfalls möglich. Gotra als Name beziehungsweise Abstammungsverband, Bedeutung im Kontext offen.

Vers 82
गूढातिगूढा विस्पष्टा मृगाङ्का च निरिन्द्रिया |
मेनानन्दकरी बोध्री त्रिनेत्रा वेदवाहना ||८२॥

Anmerkung: Mena ist hier die in der Tradition genannte Mutter der Göttin; bodhrī aus leicht beschädigter Lesung.

Vers 83
कलस्वना तारिणी च सत्यासत्यप्रियाऽजडा |
एकवक्त्रा महावक्त्रा बहुवक्त्रा घनानना ||८३॥

Anmerkung: Gegensätze im Namenstext nicht harmonisiert.

Vers 84
इन्दिरा काश्यपी ज्योत्स्ना शवारूढा तनूदरी |
महाशङ्खधरा नागोपवीतिन्यक्षताशया ||८४॥

Anmerkung: akṣatāśayā kann auch „von ungebrochenem Vorsatz“ bedeuten; genaue Nuance offen.

Vers 85
निरिन्धना धराधारा व्याधिघ्नी कल्पकारिणी |
विश्वेश्वरी विश्वधात्री विश्वेशी विश्ववन्दिता ||८५॥

Anmerkung: Namen im Rahmen des Lobpreises; keine nachgewiesenen Heilwirkungen behauptet.

Vers 86
विश्वा विश्वात्मिका विश्वव्यापिका विश्वतारिणी |
विश्वसंहारिणी विश्वहस्ता विश्वोपकारिका ||८६॥

Vers 87
विश्वमाता विश्वगता विश्वातीता विरोधिता |
त्रैलोक्यत्राणकर्त्री च कूटाकारा कटङ्कटा ||८७॥

Anmerkung: Kuta kann Gipfel, verborgene Lautgruppe oder eine feste Masse bezeichnen; genaue Bildbedeutung offen. Katankata als seltener Name bewahrt.

Vers 88
क्षामोदरी च क्षेत्रज्ञा क्षयहीना क्षरवर्जिता |
क्षपा क्षोभकरी क्षेम्याऽक्षोभ्या क्षेमदुघा क्षिया ||८८॥

Anmerkung: Letzter Name kṣiyā unsicher lesbar, nicht zu einem vertrauteren Namen umgeschrieben.

Vers 89
सुखदा सुमुखी सौम्या स्वङ्गा सुरपरा सुधीः |
सर्वान्तर्यामिनी सर्वा सर्वाराध्या समाहिता ||८९॥

Anmerkung: suraparā in e, Bedeutung „den Göttern zugewandt“ vorläufig; auch „über den Göttern stehend“ möglich.

Vers 90
तपिनी तापिनी तीव्रा तपनीया तु नाभिगा |
हैमा हैमवती ऋद्धिर्वृद्धिर्ज्ञानप्रदा नरा ||९०॥

Anmerkung: Tapini/Tapini unterscheiden sich im Sanskrit durch Vokallänge. nābhigā und narā sind unsichere Lesungen; keine sichere Deutung des letzten Namens behauptet.

Vers 91
महाजटा महापादा महाहस्ता महाहनुः |
महाबला महारोषा महाधैर्या महाघृणा ||९१॥

Anmerkung: mahābalā aus e mahābelā normalisiert, Lesung unsicher; ghṛṇā hier Mitgefühl, nicht Abscheu.

Vers 92
महाक्षमा पुण्यपापध्वजिनी घुर्घुरारवा |
डाकिनी शाकिनी रम्या शक्तिः शक्तिस्वरूपिणी ||९२॥

Vers 93
तमिस्रा गन्धरा शान्ता दान्ता क्लान्ता जितेन्द्रिया |
महीदया ज्ञानिनीच्छा विरागा सुखिताकृतिः ||९३॥

Anmerkung: mahīdayā und Abtrennung jñāninī/icchā unsicher. Gandhara als Name ohne gesicherte Etymologie bewahrt.

Vers 94
वासना वासनाहीना निवृत्तिर्निर्वृतिः कृतिः |
अचला हेतुरुन्मुक्ता जयिनी संस्मृतिश्च्युता ||९४॥

Anmerkung: Letzter Name cyutā wörtlich „abgefallen/entwichen“, Lesung und Sinn unsicher; nicht zu acyutā korrigiert.

Vers 95
कपर्दिनी मुकुटिनी मत्ता प्रकृतिरूर्जिता |
सदसत्साक्षिणी स्फीता मुदिता करुणामयी ||९५॥

Anmerkung: kapardinī aus leicht beschädigtem kapaṭinī normalisiert; sollte die Quelle tatsächlich kapaṭinī lesen, wäre „die Listige“ gemeint. Unsicherheit ausdrücklich bewahrt.

Vers 96
पूर्वोत्तरा पश्चिमा च दक्षिणाविदिगुद्गता |
आत्मारामा शिवारामा रमणी शङ्करप्रिया ||९६॥

Anmerkung: Gliederung der Richtungsnamen und ātmārāmā aus dem Zusammenhang normalisiert; keine sichere diplomatische Lesung.

Vers 97
वरेण्या वरदा वेणी स्तम्भिन्याकर्षिणी तथा |
उच्चाटनी मारणी च द्वेषिणी वशिनी मही ||९७॥

Anmerkung: Die Namen benennen auch schädigende tantrische Ritualfunktionen; keine Umdeutung in harmlose Übungen.

Vers 98
श्रमणी भारती भामा विशोका शोकहारिणी |
सिनीवाली कुहू राकानुमतिः पद्मिनी … ||९८॥

Anmerkung: Fragment: Schlussname beschädigt. Sinivali, Kuhu, Raka und Anumati sind traditionelle Göttinnennamen mit Mondbezug; keine konkrete Kalenderzuordnung aus der Passage allein ergänzt.

Vers 99
सावित्री वेदजननी गायत्र्याहुतिसाधिका |
चण्डाट्टहासा तरुणी भूर्भुवःस्वःकलेवरा ||९९॥

Vers 100
अतनुरतनुप्राणदात्री मातङ्गगामिनी |
… पृथ्वी जन्ममृत्युजरौषधी ||१००॥

Anmerkung: Fragment: Name am Beginn der zweiten Hälfte beschädigt. „Der Körperlose“ ist hier der Liebesgott Ananga; Deutung des Namens, keine zusätzliche Erzählung.

Vers 101
प्रतारिणी कलालापा वेद्या च्छद्या वसुन्धरा |
अप्रच्छन्ना वासिता कामधेनुर्वाञ्छितदायिनी ||१०१॥

Anmerkung: „a-“ vor pracchannā ist in e ausdrücklich ergänzt; ohne diese Ergänzung hieße der Name „verborgen“. vāsitā beziehungsweise vāsitā bleibt vieldeutig.

Vers 102
सौदामिनी मेघमाला शर्वरी सर्वगोचरा |
… निःस्वरा परिनादिनी ||१०२॥

Anmerkung: Fragment: Mehrere Namen der zweiten Hälfte beschädigt; die lesbaren gegensätzlichen Klangnamen bleiben erhalten.

Vers 103
आहतात्मा हता चापि नादातीता बिलेशया |
पराऽपरा च पश्यन्ती मध्यमा वैखरी तथा ||१०३॥

Anmerkung: Erste beiden Namen āhatātmā/hatā unsicher; nicht stillschweigend mit anāhata ergänzt. Die letzten Namen bezeichnen auch Stufen der Sprache: schauende, mittlere und geäußerte Sprache.

Vers 104
प्रथमा च जघन्या च मध्यस्थान्तर्विकाशिनी |
पृष्ठस्था च पुरःस्था च पार्श्वस्थोर्ध्वतलस्थिता ||१०४॥

Vers 105
नेदिष्ठा च दविष्ठा च बर्हिष्ठा च गुहाशया |
अप्राप्या बृंहिता पूर्णा पुण्यैर्वेद्या ह्यनामया ||१०५॥

Anmerkung: Zweite Hälfte beschädigt; puṇyair vedyā kontextuelle Lesung, nicht als gesicherter Wortlaut ausgegeben.

Vers 106
सुदर्शना च त्रिशिखा बृहती सन्ततिविभा |
फेत्कारिणी दीर्घसृक्का भावना भववल्लभा ||१०६॥

Anmerkung: Bhava bezeichnet Shiva; santati-vibhā lässt auch „Glanz der Nachkommenschaft“ zu.

Vers 107
भागीरथी जाह्नवी च कावेरी यमुनाह्वया |
सिप्रा गोदावरी वेल्ला विपाशा नर्मदा धुनी ||१०७॥

Anmerkung: Vella als Flussname unsicher; keine heutige geographische Identifikation erfunden.

Vers 108
त्रेता स्वाहा सामिधेनी सुकुल्वा च ध्रुवावसुः |
गर्विता मानिनी मेना नन्दिता नन्दनन्दिनी ||१०८॥

Anmerkung: Sukulva und Dhruvavasu unsicher in Lesung und Worttrennung; nicht aus anderen Namenslisten ersetzt.

Vers 109
नारायणी नारकघ्नी रुचिरा रणशालिनी |
आधारणाधारतमा धर्माध्वन्या धनप्रदा ||१०९॥

Anmerkung: Mittleres Kompositum ādhāraṇādhāratamā syntaktisch unsicher, lesbarer Bedeutungszusammenhang wiedergegeben.

Vers 110
अभिज्ञा पण्डिताऽमूका बालिशा वाग्वादिनी |
ब्रह्मवल्ली मुक्तिवल्ली सिद्धिवल्ली विपल्लवी ||११०॥

Anmerkung: amūkā unsicher; e hat beschädigtes abhamukā. Vipallavi ohne sichere Etymologie bewahrt.

Vers 111
आह्लादिनी जितामित्रा सालिनी पुनराकृतिः |
किर्मरी सर्वतोभद्रा सर्ववेदी मुक्तिपद्धतिः ||१११॥

Anmerkung: Salini und Kirmari sind seltene, unsicher lesbare Namen; keine vermeintlich sichere Wortbedeutung erfunden.

Vers 112
सुषमा चन्द्रिका वन्या कौमुदी कुमुदाकरा |
त्रिसन्ध्याम्नायसेतुश्च चर्चा … परिनैष्ठिकी ||११२॥

Anmerkung: Fragment: Name vor parinaiṣṭhikī beschädigt; Worttrennung trisandhyā/āmnāyasetu nicht völlig sicher.

Vers 113
कला काष्ठा तिथिस्तारा सङ्क्रान्तिर्विषुवत्तथा |
मञ्जुनादा महावल्गु भग्नभेरीस्वनाऽरटा ||११३॥

Anmerkung: Letzter Name araṭā unsicher; nicht zu raṭā oder araṭā mit festgelegter Bedeutung ergänzt.

Vers 114
चिन्ता सुप्तिः सुषुप्तिश्च तुरीया तत्त्वधारणा |
मृत्युञ्जया मृत्युहरी मृत्युमृत्युविधायिनी ||११४॥

Anmerkung: Tattvadharana kann auch die Sammlung auf ein bestimmtes Prinzip bezeichnen.

Vers 115
हंसी परमहंसी च बिन्दुनादान्तवासिनी |
वैहायसी त्रैदशी च भैमी वासातनी तथा ||११५॥

Anmerkung: Hamsa: Schwan beziehungsweise Wildgans, auch spiritueller Titel. Bhaimi/Vasatani unsicher in Lesung und Bedeutung; keine sichere Ableitung erfunden.

Vers 116
दीक्षा शिक्षा अनूढा च कङ्काली तेजसी तथा |
सुरी दैत्या दानवी च नरी नाथा सुरीत्वरी ||११६॥

Anmerkung: Letzter Name surītvarī unsicher; die Gestalten der Daityas und Danavas nicht moralisch vereinheitlicht.

Vers 117
माध्वी स्वना स्वरा रेखा निष्कला निर्ममा मृतिः |
महती विपुला स्वल्पा क्रूरा क्रूराशयापि च ||११७॥

Anmerkung: Der Name „grausam“ wird nicht zu einer bloßen Metapher für Reinigung abgeschwächt.

Vers 118
उन्माथिनी धृतिमती वामनी कल्पचारिणी |
वाडवी वडवाश्वोढा कोला पितृवनालया ||११८॥

Anmerkung: Vadavashvodha ist beschädigt und nicht sicher deutbar; der Name wird nicht zu einer genauen Reittierbeschreibung rekonstruiert.

Vers 119
प्रसारिणी विशारा च दर्पिता दर्पणप्रिया |
उत्तानाधोमुखी सुप्ता वञ्चिन्याकुञ्चनी त्रुटिः ||११९॥

Anmerkung: Vishara sowie vañcinī/ākuñcanī unsicher gelesen; keine unbekannten Glieder ausgelassen.

Vers 120
क्रादिनी यातनादात्री दुर्गा दुर्गतिनाशिनी |
धराधरसुता धीरा धराधरकृतालया ||१२०॥

Anmerkung: krādinī ungewöhnliche Form, Bedeutungszuordnung zum Schreien vorläufig.

Vers 121
सुचरित्री तथात्रि … च पूतना प्रेतमालिनी |
रम्भोर्वशी मेनका च कलिहृत्कालकृत्कशा ||१२१॥

Anmerkung: Fragment: Name nach sucaritrī beschädigt. Die Apsaras-Namen sind lesbar. Letzte Trennung kalihṛt/kālakṛt/kaśā ist vorläufig.

Vers 122
हरेष्टदेवी हेरम्बमाता हर्यक्षवाहना |
शिखण्डिनी कोण्डपिनी वितुण्डी मन्त्रमय्यपि ||१२२॥

Anmerkung: Kondapini und Vitundi sind unsicher in der OCR; keine sichere Deutung. Heramba bezeichnet hier Ganesha.

Vers 123
वज्रेश्वरी लोहदण्डा दुर्विज्ञेया दुरासदा |
जालिनी जालपा याज्या भगिनी भगवत्यपि ||१२३॥

Anmerkung: Jalapa ist unsicher lesbar; nicht zu Jalpa oder einem vertrauten Standardnamen korrigiert.

Vers 124
भौजङ्गी तुवरा बभ्रुर्महनीया च मानवी |
श्रीमती श्रीकरी गार्गी सदानन्दा गणेश्वरी ||१२४॥

Anmerkung: Tuvara als seltener Name bewahrt; Gargi aus beschädigtem gārddhī normalisiert, nicht völlig sicher.

Vers 125
असन्दिग्धा शाश्वता च सिद्धा सिद्धेश्वरीडिता |
ज्येष्ठा श्रेष्ठा वरिष्ठा च कौशाम्बी भक्तवत्सला ||१२५॥

Anmerkung: Siddheshvari/Idita als zwei Namen gelesen; auch ein Kompositum „von Siddheshvari gepriesen“ möglich.

Vers 126
इन्द्रनीलनिभा नेत्री नायिका च त्रिलोचना |
बार्हस्पत्या भार्गवी च आत्रेय्याङ्गिरसी तथा ||१२६॥

Anmerkung: Die letzten vier Namen geben Zugehörigkeiten an; keine genealogische Einzelgeschichte ergänzt.

Vers 127
धुर्याधिहर्त्री धारित्री विकटा जन्मरोचिनी |
आपदुत्तारिणी दृप्ता रमिता मितिवर्जिता ||१२७॥

Anmerkung: Anfangskompositum dhuryādhihartrī und janmarocinī unsicher gelesen; Bedeutungswiedergabe vorläufig.

Vers 128
चित्ररेखा चिदाकारा चञ्चलाक्षी चलत्पदा |
बलाहकी पिप्रसटा तूलभूता वनेचरी ||१२८॥

Anmerkung: Piprasata ist beschädigt, nicht sicher deutbar. tūlabhūtā wörtlich „zu Baumwolle geworden“; Bild der Leichtigkeit als sinngemäße Wiedergabe.

Vers 129
खगी करन्धमा ध्माक्षी संहिता केकरीन्धना |
अपुनर्भविनी … यमगञ्जिनी ||१२९॥

Anmerkung: Fragment: Mehrere seltene Namen, insbesondere nach apunarbhavinī, in der OCR beschädigt. Lesbare Namen ohne erfundene Bedeutungen bewahrt.

Vers 130
वर्णातीताश्रमातीता मृडानी मृडवल्लभा |
दयाकरी दमपरा दम्भहीनादृतिप्रिया ||१३०॥

Anmerkung: Mrida ist ein Name Shivas. varṇa kann auch Buchstabe oder Farbe bedeuten, hier im Zusammenhang mit āśrama als soziale Gruppe verstanden.

Vers 131
निर्वाणदा च निर्बन्धा भावाभावविधायिनी |
नैःश्रेयसी निर्विकल्पा निर्बीजा सर्वबीजिका ||१३१॥

Anmerkung: Nirbandha als ungebunden verstanden; nirbandhā kann sprachlich auch Nachdruck beziehungsweise Bindung bezeichnen. Kontextnahe Deutung, keine sichere Etymologiebehauptung.

Vers 132
अनाद्यन्ता भेदहीना बन्धोन्मूलिन्यबाधिता |
निराभासा मनोगम्या सायुज्यामृतदायिनी ||१३२॥

Anmerkung: manogamyā steht positiv im lesbaren Text; nicht nach metaphysischer Erwartung in „dem Geist unzugänglich“ geändert. Ende der eigentlichen Namensreihe.

Wirkungsverheißungen des Tausendnamen-Lobgesangs

Der Text verheißt geistige wie weltliche Erfolge für verschiedene Gruppen und erklärt die Göttin als Samen aller Weltprinzipien. Diese Aussagen sind als Lobpreis der Überlieferung zu lesen.

Vers 133
इतीदं नामसाहस्रं नामकोटिशताधिकम् |
देव्याः कामकलाकाल्या मया ते प्रतिपादितम् ||१३३॥

Anmerkung: Übergang von der Namensreihe zur Wirkungsverheißung; „tausend“ ist die Quellenbezeichnung, keine unabhängig rekonstruierte Einzelzählung dieser Ausgabe.

Vers 134
नानेन सदृशं स्तोत्रं त्रिषु लोकेषु विद्यते |
यद्यप्यमुष्य महिमा वर्णितुं नैव शक्यते ||१३४॥

Vers 135
प्ररोचनातया कश्चित् तथापि विनिगद्यते |
प्रत्यहं य इदं देवि कीर्तयेद्वा शृणोति वा ||१३५॥

Vers 136
गुणाधिक्यमृते कोऽपि दोषो नैवोपजायते |
अशुभानि क्षयं यान्ति जायन्ते मङ्गलान्यथ ||१३६॥

Anmerkung: Die Aussagen dieses Abschnitts sind traditionelle Lob- und Wirkungsverheißungen.

Vers 137
पारत्रिकामुष्मिकौ द्वौ लोकौ तेन प्रसाधितौ |
ब्राह्मणो जायते वाग्मी वेदवेदाङ्गपारगः ||१३७॥

Anmerkung: Die Quellenwörter pāratrika und āmuṣmika bezeichnen beide gewöhnlich das Jenseitige; die vermutlich beabsichtigte Gegenüberstellung von Diesseits/Jenseits wird nicht als gesicherter Sanskritwortlaut ergänzt.

Vers 138
ख्यातः सर्वासु विद्यासु धनवान् कविपण्डितः |
युद्धे जयी क्षत्रियः स्याद् दाता भोक्ता रिपुञ्जयः ||१३८॥

Vers 139
आहर्ता लक्षमेधस्य … |
समृद्धो धनधान्येन वैश्यो भवति तत्क्षणात् ||१३९॥

Anmerkung: Fragment: Weitere Aussage der ersten Hälfte beschädigt. lakṣamedha lesbar, genaue Opferbezeichnung nicht gesichert; nicht stillschweigend zu Pferdeopfern erweitert.

Vers 140
नानाविधपशूनां हि समृद्ध्या स समृद्ध्यते |
शूद्रः समस्तकल्याणमाप्नोति श्रुतिकीर्तनात् ||१४०॥

Vers 141
भुङ्क्ते सुखानि सुचिरं रोगशोकौ परित्यजन् |
एवं नार्यपि सौभाग्यं भर्तुर्हार्दं सुतानपि ||१४१॥

Anmerkung: Historische geschlechtsspezifische Wunschvorstellungen der Quelle.

Vers 142
प्राप्नोति श्रवणादस्य कीर्तनादपि पार्वति |
स्वस्वाभीष्टमथान्येऽपि लभन्तेऽस्य प्रसादतः ||१४२॥

Vers 143
आप्नोति धार्मिको धर्मानर्थानाप्नोति दुर्गतः |
मोक्षार्थिनस्तथा मोक्षं कामुकाः कामिनीं वराम् ||१४३॥

Vers 144
युद्धे जयं नृपाः क्षीणाः कुमार्यः सत्पतिं तथा |
आरोग्यं रोगिणश्चापि तथा वंशार्थिनः सुतान् ||१४४॥

Anmerkung: Quellenverheißungen, keine medizinische oder soziale Handlungsempfehlung.

Vers 145
जयं विवादे कलिकृत् सिद्धीः सिद्धीच्छुरुत्तमाः |
वियुक्ता बन्धुभिः सङ्गं गतायुश्चायुषां चयम् ||१४५॥

Vers 146
सदा य एतत् पठति निशीथे भक्तिभावितः |
तस्यासाध्यमथाप्राप्यं त्रैलोक्ये नैव विद्यते ||१४६॥

Vers 147
कीर्तिं भोगान् स्त्रियः पुत्रान् धनं धान्यं हयान् गजान् |
ज्ञातिश्रैष्ठ्यं पशून् भूमिं राजवश्यं च मान्यताम् ||१४७॥

Anmerkung: Aufzählung der von der Quelle verheißenen weltlichen Güter.

Vers 148
लभते प्रेयसि क्षुद्रजातिरप्यस्य कीर्तनात् |
नास्य भीतिर्न दौर्भाग्यं नाल्पायुष्यं न रोगिता ||१४८॥

Anmerkung: Abwertende soziale Gruppenbezeichnung als Perspektive der Quelle kenntlich gemacht.

Vers 149
न प्रेतभूताभिभवो न दोषो ग्रहजस्तथा |
जायते पतितो नैव क्वचिदप्येष सङ्कटे ||१४९॥

Anmerkung: Grahas nach der traditionellen Vorstellung ergreifende Mächte beziehungsweise astrale Einflüsse.

Vers 150
यदीच्छसि परं श्रेयस्तर्तुं सङ्कटमेव च |
पठान्वहमिदं स्तोत्रं सत्यं सत्यं सुरेश्वरि ||१५०॥

Anmerkung: tartum, „hinübergelangen“, aus dem lesbareren Paralleltext übernommen; e hat beschädigtes tattu.

Vers 151
न सास्ति भूतले सिद्धिः कीर्तनाद्या न जायते |
शृणु चान्यद्वरारोहे कीर्त्यमानं वचो मम ||१५१॥

Vers 152
महाभूतानि पञ्चापि खान्येकादश यानि च |
तन्मात्राणि च जीवात्मा परमात्मा तथैव च ||१५२॥

Anmerkung: Wörtlich kha, „Öffnung“, hier als Sinnesvermögen verstanden; die Gesamtaufzählung führt bis 155.

Vers 153
सप्तार्णवाः सप्तलोका भुवनानि चतुर्दश |
नक्षत्राणि दिशः सर्वाः ग्रहाः पातालसप्तकम् ||१५३॥

Anmerkung: Die verschiedenen kosmologischen Zahlenreihen stehen nebeneinander.

Vers 154
सप्तद्वीपवती पृथ्वी जङ्गमाजङ्गमं जगत् |
चराचरं त्रिभुवनं विद्याश्चापि चतुर्दश ||१५४॥

Anmerkung: Wiederholung der beweglichen und unbeweglichen Wesen nicht gestrichen.

Vers 155
साङ्ख्यं योगस्तथा ज्ञानं चेतना कर्मवासना |
भगवत्यां स्थितं सर्वं सूक्ष्मरूपेण बीजवत् ||१५५॥

Vers 156
सा चास्मिन् नामसाहस्रस्तोत्रे तिष्ठति बद्धवत् |
पठनीयं विदित्वैवं स्तोत्रमेतत् सुदुर्लभम् ||१५६॥

Anmerkung: baddhavat durch den Paralleltext gestützt; nicht in eine bloß symbolische Präsenzformel umgeschrieben.

Vers 157
देवीं कामकलाकालीं भजन्तः सिद्धिदायिनीम् |
स्तोत्रं चादः पठन्तो हि साधयन्तीप्सितान् स्वकान् ||१५७॥

Kolophon
इति महाकालसंहितायां कामकलाकालीसहस्रनामस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

Anmerkung: Eigener Kolophon des Sahasranama; Kapitel 12 setzt mit einer Prosaanrufung und neuer Verszählung fort.

Gadya-Abschnitt – eigene Verszählung

Mahakala kündigt die Prosaanrufung als belebenden Bestandteil des Tausendnamen-Lobgesangs an. Die Zählung beginnt erneut bei 1.

Vers 1
महाकाल उवाच |
अथ वक्ष्ये महेशानि महापातकनाशनम् |
गद्यं सहस्रनाम्नस्तु सञ्जीवनतया स्थितम् ||१॥

Anmerkung: Neue Verszählung im Schlussabschnitt von Kapitel 12; nicht mit 12.1 der Sahasranama-Einleitung zu verwechseln.

Vers 2
पठन् यत्सफलं कुर्यात् प्राक्तनं सकलं प्रिये |
अपठन् विफलं तत्तत् तद्वस्तु कथयामि ते ||२॥

Anmerkung: Darauf folgt die lange unnummerierte Gadyamantra-Prosa.

Unnummerierte Prosaanrufung

Die lange Anrufung wird an ihren Sinnabschnitten gegliedert. Beschädigte Bijas und einzelne Wörter bleiben offen; alle lesbaren Anrufungen, Schutzbitten und Befehle werden übersetzt.

Unnummerierter Text
ॐ … जय जय कामकलाकालि कपालिनि सिद्धिकरालि सिद्धिविकरालि महाबलिनि त्रिशूलिनि नरमुण्डमालिनि शववाहिनि कात्यायनि महाट्टहासिनि सृष्टिस्थितिप्रलयकारिणि दितिदनुजमारिणि श्मशानचारिणि |
महाघोररावे अध्यासितदावे अपरिमितबलप्रभावे |
भैरवीयोगिनीडाकिनीसहवासिनि जगद्धासिनि स्वपदप्रकाशिनि |
पापौघहारिणि आपदुद्धारिणि अपमृत्युवारिणि |
बृहन् … उदरि सकलसिद्धिकरि चतुर्दशभुवनेश्वरि |
गुणातीतपरमसदाशिवमोहिनि अपवर्गरसदोहिनि रक्तार्णवलोहिनि |
अष्टनागराजभूषितभुजदण्डे आकृष्टकोदण्डे परमप्रचण्डे ।

Anmerkung: Fragment: Beginn der unnummerierten Gadyamantra-Prosa nach deren Vers 2. Anfangsbija und ein Körperattribut beschädigt. Sinnabschnitte U2a–U2i sind redaktionelle Datensatzkennungen, keine erfundenen Quellversnummern.

Unnummerierter Text
मनोवागगोचरे मखकोटिमन्त्रमयकलेवरे महाभीषणतरे प्रचलज्जटाभारभास्वरे सजलजलदमेदुरे जन्ममृत्युपाशभिदुरे |
सकलदेवतमयसिंहासनाधिरूढे गुह्यातिगुह्यपरापरशक्तितत्त्वरूढे वाङ्मयीकृतमूढे |
प्रकृत्यपरशिवनिर्वाणसाक्षिणि त्रिलोकीरक्षिणि दैत्यदानवभक्षिणि |
विकटदीर्घदंष्ट्रासञ्चूर्णितकोटिब्रह्मकपाले चन्द्रखण्डाङ्कितभाले देहप्रभाजितमेघजाले |
… चक्रनयिनि महाभीम … शयिनि सकलकुलाकुलचक्रप्रवर्तिनि निखिलरिपुदलकर्तिनि महामारीभयनिवर्तिनि लेलिहानरसनाकरालिनि त्रिलोकीपालिनि त्रयस्त्रिंशत्कोटिशस्त्रास्त्रशालिनि |
प्रज्वलप्रज्वलनलोचने भवभयमोचने निखिलागमादेशित … ।

Anmerkung: Fragment: Mehrere Attribute in der zweiten Hälfte beschädigt. prakṛty-apara-śiva-nirvāṇa-sākṣiṇī und vāṅmayīkṛtamūḍhā sind syntaktisch schwer; hier quellennahe vorläufige Wiedergabe. Keine fehlenden Chakra-Zahlen oder Lagergestalten ergänzt.

Unnummerierter Text
प्रपञ्चातीतनिष्कलतुरीयाकारे अखण्डानन्दाधारे निगमागमसारे |
महाखेचरीसिद्धिविधायिनि निजपदप्रदायिनि महामायिनि घोराट्टहाससन्त्रासितत्रिभुवने चरणकमलद्वयविन्यासखर्वीकृतावने … भक्तावने |
… भगवति प्रसीद प्रसीद जय जय जीव जीव ज्वल ज्वल प्रज्वल प्रज्वल हस हस नृत्य नृत्य … भगमालिनि भगप्रिय भगातुरे भगाकृति भगरूपिणि भगप्रदे भगलिङ्गद्राविणि |
संहारभैरवशुक्ररसलोलुपे व्योमकेशि पिङ्गकेशि महाशङ्खसमाकुले खर्पर … हस्ते रक्तार्णवद्वीपप्रिये मदनोन्मादिनि ।

Anmerkung: Fragment: Bija-Gruppen und einzelne Attribute beschädigt. Die sexuelle Symbolik wird sachlich übersetzt; keine minderjährige Gestalt in dieser Passage bezeichnet. mahāśaṅkha kann in tantrischer Terminologie auch Schädel bezeichnen; die genaue Bedeutung bleibt offen.

Unnummerierter Text
शुष्कनरकपालमालाभरणे विद्युत्कोटिसमप्रभे नरमांसखण्डकवलिनि वमदग्निमुखि फेरुकोटिपरिवृते करतालिकात्रासितत्रिविष्टपे |
नृत्यप्रसारितपादाघातपरिवर्तितभूवलये पदभरावनम्रीकृतकमठशेषाभोगे |
कुरुकुल्ले … तुण्डि रक्तमुखि यमघण्टे चर्चिके ।

Anmerkung: Fragment: Die Schnauzenbezeichnung bleibt unsicher; Yamaghanta ist im älteren Textzeugen lesbar. Schildkröte und Shesha sind kosmische Trägergestalten des Textes. Ergänzung nach der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 8042–8045; deren Kapitelzählung 252.

Unnummerierter Text
दैत्यासुर … राक्षसदानवकूष्माण्डप्रेतभूतडाकिनीविनायकस्कन्दघोणकक्षेत्रपालपिशाचब्रह्मराक्षसवेतालगुह्यकसर्पनागग्रहनक्षत्रोत्पातचौराग्निश्वापदयुद्धवज्रोपलाशनिवर्षविद्युन्मेघविषोपविषकपटकृत्याभिचारद्वेषवशीकरणोच्चाटनोन्मादापस्मारभूतप्रेतपिशाचावेशनदनदीसमुद्रावर्तकान्तारघोरान्धकारमहामारीबालग्रह … स्वापहारिमायाविदस्यु … दिवाचररात्रिचरसन्ध्याचर … दृष्टिविद्युदुल्कारण्यदवप्रान्तरादिनानाविधमहोपद्रवभञ्जनि सर्वमन्त्रतन्त्रयन्त्रकुप्रयोगप्रभञ्जिनि षडाम्नायसमयविद्याप्रकाशिनि श्मशानाध्यासिनि ।

Anmerkung: Fragment: Mehrere weitere Glieder der Gefahrenliste bleiben lokal beschädigt; Vinayaka sowie vajropala sind im älteren Textzeugen erkennbar. Historische Schutzanrufung; Apasmara ist keine moderne Diagnose. Ergänzung nach der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 8046–8049; deren Kapitelzählung 252.

Unnummerierter Text
निजबलप्रभावपराक्रमगुणवशीकृतकोटिब्रह्माण्डवर्तिभूतसङ्घे |
विराड्रूपिणि सर्वदेवमहेश्वरि सर्वजनमनोरञ्जनि सर्वपापप्रणाशिनि आध्यात्मिकाधिदैविकाधिभौतिकादिविविधहृदयाधिनिर्दलिनि कैवल्यनिर्वाणदायिनि दक्षिणकालि भद्रकालि चण्डकालि कामकलाकालि कौलाचारव्रतिनि कौलाचार … कुलधर्मसाधनि जगत्कारणकारिणि महारौद्रि रौद्रावतारे अबीजे नानाबीजे जगद्बीजे कालेश्वरि कालातीते त्रिकालस्थायिनि महाभैरवे भैरवगृहिणि जननि जनजनननिवर्तिनि प्रलयानलज्वालाजालजिह्वे ।

Anmerkung: Fragment: Attribut nach kaulācāra beschädigt; kaivalyanirvāṇadāyini aus beschädigter Endung sinngemäß gelesen. Die Dreiteilung der Leiden wird erklärt, nicht medizinisch umgedeutet.

Unnummerierter Text
… फेरुपोतलालिनि मृत्युञ्जयहृदयानन्दकरि विलोलव्यालकुण्डलोलूकपक्षच्छत्रमहाडामरि नियुतवक्त्रबाहुचरणे सर्वभूतदमनि नीलाञ्जनसमप्रभे योगीन्द्रहृदयाम्बुजासनस्थितनीलकण्ठदेहार्धहारिणि षोडशकलान्तवासिनि हकारार्धचारिणि कालसङ्कर्षिणि कपालहस्ते मदघूर्णितलोचने निर्वाणदीक्षाप्रसादप्रदे … आनन्दाधिकारिणि मातृगणमध्यचारिणि त्रयस्त्रिंशत्कोटित्रिदशतेजोमयविग्रहे प्रलयाग्निरोचिनि ।

Anmerkung: Fragment: Anfangsattribut und Name vor ānandādhikāriṇi beschädigt. niyuta bezeichnet eine sehr große Zahl; keine aus wechselnden Zahlensystemen erschlossene exakte Menge. Die Lautsymbolik hakāra ist im Text nicht weiter erläutert.

Unnummerierter Text
विश्वकर्त्रि विश्वाराध्ये विश्वजननि विश्वसंहारिणि विश्वव्यापिके विश्वेश्वरि निरूपमे निर्विकारे निरञ्जने निरीहे निस्तरङ्गे निराकारे परमेश्वरि परमानन्दे परापरे प्रकृतिपुरुषात्मिके प्रत्ययगोचरे प्रमाणभूते प्रणवस्वरूपे संसारसारे सच्चिदानन्दे सनातनि सकले सकलकलातीते सामरस्यसमयिनि केवले कैवल्यरूपे कल्पनातिगे काललोपिनि कामरहिते कामकलाकालि भगवति ।

Anmerkung: Prakriti und Purusha: Natur und geistiges Prinzip; Namen hier als umfassende Gottheitsanrufung, nicht als systematisch widerspruchsfreie Schulphilosophie behandelt.

Unnummerierter Text
ॐ … सर्वसिद्धिं देहि देहि मनोरथान् पूरय पूरय मुक्तिं नियोजय नियोजय भवपाशं समुन्मूलय समुन्मूलय जन्ममृत्युं तारय तारय परविद्यां प्रकाशय प्रकाशय अपवर्गं निर्माहि निर्माहि संसारदुःखं यातनां विच्छेदय विच्छेदय पापानि संशमय संशमय चतुर्वर्गं साधय साधय … यान् वयं द्विष्मो ये चास्मान् विद्विषन्ति तान् सर्वान् विनाशय विनाशय मारय मारय शोषय शोषय क्षोभय क्षोभय मयि कृपां निवेशय निवेशय … जय जय चराचरात्मकब्रह्माण्डोदरवर्तिभूतसङ्घाराधिते प्रसीद प्रसीद तुभ्यं देवि नमस्ते नमस्ते नमस्ते ।

Anmerkung: Fragment: Drei Bija-Gruppen beschädigt, nicht rekonstruiert. Alle lesbaren Befehle einschließlich der schädigenden sind sachlich übersetzt. Die Formel verbindet Befreiungsbitten mit Feindvernichtungswünschen; keine heutige Praxisanweisung.

Abschluss des Gadya-Abschnitts

Die Schlussverse bestimmen den Platz der Prosaanrufung vor und nach dem Sahasranama und preisen ihre Wirkung.

Vers 3
इतीदं गद्यमुदितं मन्त्ररूपं वरानने |
सहस्रनामस्तोत्रस्य आदावन्ते च योजयेत् ||३॥

Anmerkung: Fortsetzung der eigenen Verszählung des Gadya-Abschnitts.

Vers 4
अशक्नुवानो द्वौ वारौ पठेच्छेष इमं स्तवम् |
सहस्रनामस्तोत्रस्य तदैव प्राप्यते फलम् ||४॥

Anmerkung: śeṣe, „am Ende“, aus beschädigtem śeṣa verstanden; keine genaue zusätzliche Wiederholungsregel erfunden.

Vers 5
अपठन् गद्यमेतत्तु तत्फलं न समाप्नुयात् |
यत्फलं स्तोत्रराजस्य पाठेनाप्नोति साधकः ||५॥

Anmerkung: Satzfortsetzung im unnummerierten Schluss-Halbvers.

Unnummerierter Text
तत्फलं गद्यपाठेन लभते नात्र संशयः ।

Anmerkung: Unnummerierter Schluss-Halbvers nach Vers 5 des Gadya-Abschnitts.

Kolophon
इति महाकालसंहितायां गद्यवर्णनं नाम द्वादशतमः पटलः ।

Anmerkung: Kapitelname aus leicht beschädigtem gadyavarṇana normalisiert. Der eigene Sahasranama-Kolophon nach 157 wurde ebenfalls bewahrt.

Kamakala-Khanda, Kapitel 13: Verschiedene Mantraüberlieferungen und lange Formeln

Devi bittet um die weiteren Mantras Kamakalas. Das Kapitel ordnet zahlreiche Formeln überlieferten Verehrern zu und nennt ihre rituellen Faktoren. Es folgen die hundert- und tausendsilbige Formel. Lesbare Befehle und Anrufungen sind übersetzt; beschädigte Bijas werden nicht rekonstruiert. Die genannten Silbenzahlen sind Aussagen der Quelle.

Vers 1
देव्युवाच |
भगवन् देवदेवेश भक्तानां वाञ्छितप्रद |
त्वत्प्रसादात् श्रुतं सर्वं कामकाल्या विधानकम् ||१॥

Vers 2
सहस्रनामस्तोत्रं च तस्य गद्यमनुत्तमम् |
त्रैलोक्यविजयं चापि कवचं परमाद्भुतम् ||२॥

Anmerkung: Abweichende Kavacha-Bezeichnung gegenüber Trailokyamohana in Kapitel 9 bleibt bewahrt.

Vers 3
स्तोत्राणां स्तोत्रराजं च भुजङ्गप्रयातमद्भुतम् |
एकाक्षरं समारभ्य यावन्तो मनवः पुनः ||३॥

Anmerkung: Satzfortsetzung in 4.

Vers 4
कामकलामहादेव्यास्तान्मनून् श्रोतुमुत्सहे |
कथ्यतां मयि ते नाथ यदि तेऽस्ति स्नेहो मम ||४॥

Anmerkung: Pronomen und Kasus im Sanskrit leicht beschädigt; deutsche Bedeutung gesichert.

Mantras verschiedener Überlieferer

Die Formeln werden meist durch Bija-Namen erschlossen. Rishi, Metrum, Gottheit, Shakti, Kilaka und teilweise Tattva folgen jeweils im Text.

Vers 5
महाकाल उवाच |
साधु धन्ये महाभागे श्रूयतां वाञ्छितं तव |
तारमेधत्रपालक्ष्मीकालीकामरुषः क्रमात् ||५॥

Anmerkung: Beginn des Marichi zugeordneten Mantras. Bija-Namen werden nicht ohne sichere Grundlage in Lautsilben aufgelöst.

Vers 6
योगिनीं प्रमदां चैव शाकिनीमङ्कुशं तथा |
प्रासादक्षेत्रपालौ च पाशभूतौ समुद्धरेत् ||६॥

Vers 7
ततोऽग्निस्त्री सप्तदशी मरीचिसमुपासिता |
कर्दमोऽस्य ऋषिः प्रोक्तो बृहतीच्छन्द उच्यते ||७॥

Anmerkung: „Frau des Feuers“ verschlüsselt den Abschluss Svaha. Silbenzahl als Quellenangabe.

Vers 8
देवी कामकलाकाली ह्रीं शक्तिर्हं च कीलकम् |
ह्रीं शाकिन्यङ्कुशसुधायोगिनीप्रमदाक्रुधः ||८॥

Anmerkung: Beginn des Kapila zugeordneten Mantras in der zweiten Hälfte. Bija-Vokalzeichen in der ersten Hälfte leicht beschädigt; hrīṃ als wahrscheinliche Lesung gekennzeichnet.

Vers 9
भूतडाकिनी कल्पान्त फेत्कारीनरसिंहकाः |
प्रेतास्त्रशिरसः प्रोक्ताः कपिलोपास्यषोडशी ||९॥

Anmerkung: Kalpanta ist im älteren Textzeugen lesbar. Die syntaktisch verkürzte Aufzählung wird nicht zur Silbenformel ausgebaut. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 8135–8140. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 253.

Vers 10
सनकोऽस्य ऋषिर्ज्ञेयः प्रतिष्ठा छन्द ईरितम् |
देवता कामकाली च … अमृते शक्तिकीलके ||१०॥

Anmerkung: Fragment: Das erste der beiden letzten Formelglieder ist in e nicht eindeutig lesbar; keine vermutete Silbe ergänzt.

Vers 11
डाकिनीसानुतुङ्गा हि सचूडामणिमेखलाः |
बलिजम्भौ सभोगास्त्रौ हिरण्याक्षनवाक्षरी ||११॥

Anmerkung: Die Namen Sanu und Tunga sind unsicher segmentiert; Gesamtformel bleibt verschlüsselt.

Vers 12
ऋषी रुचिश्छन्द उष्णिग् देवता कामकालिका |
डाकिनीमेखले शक्तिकीलके परिकीर्तिते ||१२॥

Vers 13
त्रपाया डाकिनी कूर्चभूतमन्मथयोगिनीः |
वधूश्च शाकिनी स्वाहा लवणस्य दशाक्षरी ||१३॥

Vers 14
छन्दः पङ्क्तिरथर्वतऋषिर्देवी कामकलापि च |
शाकिन्यनङ्गौ विज्ञेयौ मनोर्वै शक्तिकीलके ||१४॥

Anmerkung: Rishiname Atharvat in e so lesbar; nicht stillschweigend in Atharvan geändert.

Vers 15
कूर्चास्त्रशाकिनी प्रोच्य ततः कामकला इति |
कालिकायै ततः प्रोच्य हार्दमन्त्रोऽग्निवल्लभा ||१५॥

Anmerkung: Die Quelle setzt den Gottheitsnamen aus zwei aufeinanderfolgenden Wortteilen zusammen; Abschluss als Bija- beziehungsweise Formelname bewahrt.

Vers 16
वैवस्वतस्य हि मनोर्मनुः पञ्चदशाक्षरी |
ऋषिरत्रिः समुदिष्टो छन्दो मध्या प्रकीर्तिता ||१६॥

Vers 17
देवीयं शाकिनी कूर्चा कीर्तिते शक्तिकीलके |
वेदादिमेव योगिन्यः शाकिनीकामयोषितः ||१७॥

Anmerkung: Die ältere Fassung erhält Kurcha und Vedadi. Ihre abweichende Halbzeile ist hier ausdrücklich übernommen; Chiffren bleiben unaufgelöst. Ergänzung nach der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 8157–8161; deren Kapitelzählung 253.

Vers 18
भूतक्रोधत्रपा ज्ञेया दत्तात्रेयेण राधिता |
ऋषिर्वसन्तवटुकोऽनुष्टुप् छन्द उदीरितम् ||१८॥

Anmerkung: Rishiname Vasantavatuka in der OCR unsicher; keine Aufteilung in zwei sicher behauptete Rishis.

Vers 19
एषैव देवता ज्ञेया ह्रीर्मेधे शक्तिकीलके |
श्युणिर्भूतः शाकिनी च डाकिनी भूतपञ्चमा ||१९॥

Anmerkung: Shyuni ist als Bija-Name unsicher lesbar; Wiederholung Bhuta nicht korrigiert. Beginn der Durvasas-Formel.

Vers 20
दुर्वासःसाधिता ज्ञेया महापञ्चाक्षरी प्रिये |
गौतमोऽस्य ऋषिर्ज्ञेयश्छन्दस्त्रिष्टुबुदीरितम् ||२०॥

Vers 21
देवतैषा भूतश्युणी शक्तिकीलकनामकौ |
मेधप्रणवशाकिन्यो डाकिनी प्रलयान्विता ||२१॥

Anmerkung: Beginn der Uttanka-Formel.

Vers 22
फेत्कारी ह्री रमानङ्गयोगिनीस्त्रीरुषश्च हृत् |
चतुर्दशाक्षरो मन्त्र उत्तङ्कसमुपासितः ||२२॥

Vers 23
अस्य ऋषिर्दक्षिणामूर्तिः सुतलं छन्द उच्यते |
देवी देवी कामकला रुग्रमे शक्तिकीलके ||२३॥

Anmerkung: Die verdoppelte Bezeichnung devī in e beibehalten; rug/ramā unsicher in der Worttrennung.

Vers 24
रुग्व्रीडाशाकिनी हार्दा विकराला पदं ततः |
कामडाकिनीभूतान्ते हृच्छीर्षौ कौशिकेश्वरी ||२४॥

Anmerkung: Einzelne Wortanschlüsse beschädigt; wiederholte Herzformel nicht gestrichen.

Vers 25
ऋषिर्नारद एतस्य शक्वरी छन्द ईरितम् |
देव्येषैव स्मरो भूतः शक्तिः कीलकमिष्यते ||२५॥

Vers 26
व्रीडायोगिनिकूर्चस्त्रीशाकिनीः पञ्च चोद्धरेत् |
भगवत्यै इति प्रोच्य ततः कामकला इति ||२६॥

Anmerkung: Beginn der Aurva zugeordneten Formel gemäß Abschnittsüberschrift.

Vers 27
कालिकायै तारमेधाङ्कुशकालीरमास्मराः |
भूतास्त्रयोर्युगं वह्निस्त्रीत्यूनत्रिंशी और्वराधिता ||२७॥

Anmerkung: Schlussverbindung aurvarādhitā beschädigt, durch die Abschnittsüberschrift gestützt. Silbenzahl nicht aus ergänzten Bijas rekonstruiert.

Vers 28
ऋषिर्वत्सस्त्रिवृच्छन्दो देवीयं शक्तिरङ्कुशः |
शाकिनी कीलकं ज्ञेयं योगिनीतत्त्वमित्यपि ||२८॥

Vers 29
योगिनीभूतरुट्कामा अस्त्रपाराशरी मता |
अङ्गिराश्चापि गायत्री ऋषिश्छन्दश्च कीर्त्येते ||२९॥

Anmerkung: Rut: verschlüsselter Zorn-Bija-Name; keine bestimmte Silbe ergänzt.

Vers 30
देवीयं डाकिनीभूतौ विज्ञेयौ शक्तिकीलकौ |
आदौ परापरं कूटं बृहत्कूटं द्वितीयकम् ||३०॥

Anmerkung: Beginn der Bhagiratha-Formel in der zweiten Hälfte.

Vers 31
कूटं राथन्तरं पश्चाज्ज्ञेया भागीरथी प्रिये |
छन्दस्त्रिष्टुबृषिर्व्यासो देव्येषा शक्तिकीलकौ ||३१॥

Vers 32
फेत्कारीप्रलयौ ज्ञेयौ डाकिनीतत्त्वमित्यपि |
ह्री भूतक्रोधडाकिन्यः कामफेत्कारिसंयुताः ||३२॥

Anmerkung: Beginn der Bali-Formel in der zweiten Hälfte.

Vers 33
षडक्षरा बल्युपास्या देवी कामकला प्रिये |
ऋषिः कात्यायनो ह्यस्य छन्दः ख्यातं बृहत्यपि ||३३॥

Vers 34
अधिष्ठात्री त्वियं देवी स्त्रीकामौ शक्तिकीलकौ |
कामलक्ष्मीत्रपाकूर्चयोगिनीभिस्तु शाकिनी ||३४॥

Anmerkung: Beginn der Samvarta-Formel.

Vers 35
डाकिनीमहदामर्षामृतप्रासाददक्षिणाः |
श्युणिकालीतारमेधाः संवर्तोपास्यषोडशी ||३५॥

Anmerkung: Trennung mahat/amarṣa vorläufig; keine Anpassung des Textes nur zur Erzielung einer bestimmten Anzahl.

Vers 36
छन्दः पङ्क्तिरृषिश्चात्रिर्देवी कामकलापि च |
शक्तिस्तारावलिः कीलः कणिकातत्त्वमीरितम् ||३६॥

Anmerkung: Fragment: Die ältere Fassung erhält śaktistārā baliḥ kīlaḥ. Die folgende Quellenform Kaṇikā bleibt unsicher; keine zusätzliche Lautauflösung. Ergänzung nach der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 8217–8223; deren Kapitelzählung 253.

Vers 37
वेदादिसारस्वतकामभूताः लज्जा ततो डाकिनी योगिनी च |
कल्पान्तरामे तदनु प्रकीर्त्य फेत्कारिकूर्चौ तदनु प्रदेयौ ||३७॥

Anmerkung: Beginn der Narada-Formel. Vedadi, „Anfang des Veda“, bleibt als verschlüsselter Name stehen.

Vers 38
वेतालमस्त्रमथ वह्निनितम्बिनी च प्रोक्तं प्रिये नारदपञ्चदश्याम् |
विरूपाक्ष ऋषिः प्रोक्तो जगतीच्छन्द इत्यपि |
अधिष्ठात्री कामकाली बीजशक्ती त्रपारुषौ ||३८॥

Anmerkung: Quelle fasst hier mehr als einen gewöhnlichen Doppelhalbvers unter der Nummer 38 zusammen; keine neue Nummer erfunden.

Vers 39
शक्तितत्त्वे रमानङ्गौ प्रयोगः सर्वसिद्धये |
आदौ च शाम्भवं कूटं लज्जाबीजं द्वितीयकम् ||३९॥

Anmerkung: Die wiederholte Shakti-Zuordnung gegenüber 38 bleibt sichtbar; die OCR ist an dieser Stelle unsicher. Beginn der Garuda-Formel.

Vers 40
ततः पाशुपतं कूटं योगिनी तदनन्तरम् |
ततो माहेश्वरं कूटं कूर्मशाङ्करकूटकौ ||४०॥

Anmerkung: Kutas sind zusammengesetzte verschlüsselte Lautgruppen.

Vers 41
वधूश्रीकण्ठकूटौ च शाकिनी स्यात्ततः परम् |
पुण्डरीकाश्वमेधौ च ततोऽस्त्रं हृच्छिरोऽपि च ||४१॥

Vers 42
गरुडोपासिता ज्ञेया महासप्तदशी त्वियम् |
प्रचेता ऋषिरस्य स्यात् सुतलं छन्द ईरितम् ||४२॥

Vers 43
देवी कामकलाकाली फेत्कारी बीजमुच्यते |
शक्तिकीलकतत्त्वानि त्रपाकूर्चस्मराः क्रमात् ||४३॥

Vers 44
लक्ष्मीलज्जाकामबीजं योगिनीभीरुकालिकाः |
फडन्ता परशुरामेण साधिता परमेश्वरि ||४४॥

Anmerkung: Bhiru als Bija-Name lesbar, nicht ohne Beleg auf eine bestimmte Silbe aufgelöst.

Vers 45
तस्यर्षिः कश्यपो ज्ञेयः प्रतिष्ठाच्छन्द उच्यते |
प्रोक्ता देवी कामकाली शाकिनीबीजमुच्यते ||४५॥

Vers 46
रमाकाल्यौ शक्तिकीलौ ज्ञेयौ सप्ताक्षरीमनौ |
तारपाशाङ्कुशान् दत्त्वा प्रासादं महतीं ध्रुवम् ||४६॥

Anmerkung: Beginn der Bhargava-Formel, die die Quelle getrennt von Parashuramas Formel behandelt; keine stille Zusammenlegung.

Vers 47
अमृतं शाकिनं रामायोगिनीवह्निवल्लभाः |
उद्धरेद्भार्गवीं कामकालीमेकादशाक्षरीम् ||४७॥

Vers 48
ब्रह्मर्षिः शक्वरीच्छन्दो देव्येषा बीजमङ्कुशम् |
शक्तिकीलौ सुधापाशौ षडङ्गो मनुरीरितः ||४८॥

Anmerkung: brahma-rṣiḥ kann auch als „Brahmarishi“ gelesen werden; hier im Schema der Ritualzuordnungen als Rishi Brahma verstanden.

Vers 49
मेधाङ्कुशौ तथा भूतं शाकिनी डाकिनी तथा |
प्रलयश्चापि फेत्कारी फट्त्रयं हृदयं शिरः ||४९॥

Anmerkung: Beginn der Sahasrabahu-Formel.

Vers 50
द्वाभ्यां सहस्रबाहुभ्यां साधितेयं चतुर्दशी |
प्रोक्तः सम्मोहनोऽस्यर्षिर्गायत्रं छन्द उच्यते ||५०॥

Anmerkung: Die Quelle nennt ausdrücklich zwei Sahasrabahus, „Tausendarmige“; keine Identität aus Vermutung ergänzt.

Vers 51
मनोर्देवी कामकला चक्रास्त्रं बीजमुच्यते |
विज्ञेयौ दक्षिणाजम्भौ शक्तिकीलौ मनोः प्रिये ||५१॥

Anmerkung: Zweite Hälfte nach der älteren Fassung. Die Bija-Namen bleiben als Namen erhalten. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 8277–8280. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 253.

Vers 52
कामभूतौ भूतकामौ फडन्तौ पृथुराधिता |
पञ्चाक्षरी परिज्ञेया कामकाल्या वरानने ||५२॥

Anmerkung: Die ältere Fassung erhält phaḍantau; keine Ergänzung allein aus der Fünferzahl. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 8279–8282. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 253.

Vers 53
ऋषिर्मतो वीतहव्यो जागतं छन्द इत्यपि |
देवता कामकाली च नाराचो बीजमुच्यते ||५३॥

Anmerkung: Vitahavya in der OCR leicht beschädigt; Naracha ist ein verschlüsselnder Name, wörtlich eine Pfeilart.

Vers 54
कुन्तसृष्टी शक्तिकीलौ मन्त्रस्य परिकीर्तितौ |
तारयोर्मध्यगौ पाशमेधावादौ प्रयोजयेत् ||५४॥

Anmerkung: Beginn der Hanumat-Formel; Kunta/Srishti leicht beschädigt.

Vers 55
कलातारत्रपाकूर्चलक्ष्मीकामांस्ततः परम् |
काल्याः कराल्याः सम्बुद्धिर्विकराल्यास्ततः परम् ||५५॥

Vers 56
द्वात्रिंशत्यक्षरीं विद्यां त्रिफडन्तां समुद्धरेत् |
एषैव हि परिज्ञेया हनूमत्समुपासिता ||५६॥

Vers 57
ऋषिः सनातनश्चोक्तश्छन्दो ज्ञेयं बार्हतम् |
देवता कामकाली च काकिनीबीजमिष्यते ||५७॥

Vers 58
नागः शक्तिः क्षमा कीलं नासत्यौ तत्त्वमिष्यते |
महाकाल उवाच |
शताक्षरसमुद्धारमथाकर्णय भाविनि ||५८॥

Anmerkung: Erneute Sprecherzeile in der Quelle übernommen; Wechsel zur nächsten Formel innerhalb der nummerierten Einheit.

Die hundertsilbige Formel

Verschlüsselte Laute verbinden sich mit Namen und Gestaltanrufungen Kamakalakalis. Einzelne Gruppen sind beschädigt.

Vers 59
येन विज्ञातमात्रेण संसिद्धिः करे स्थिता |
आदौ त्रपाकामकूर्चान् हृन्मन्त्रान्तान् समुद्धरेत् ||५९॥

Anmerkung: Beginn der hundertsilbigen Formel; Quellenverheißung, keine bestätigte Wirkung.

Vers 60
ततः कामकलेत्युक्त्वा कालिकायै समुद्धरेत् |
मेधाङ्कुशरमाकालीयोगिनीभीरुशाकिनीः ||६०॥

Vers 61
डाकिन्यन्ताः समुद्धृत्य सकचेति पदं ततः |
नरमुण्ड इति प्रोच्य कुण्डलायै इतीरयेत् ||६१॥

Anmerkung: Die Sanskritformel wird aus Wortgliedern erschlossen; deutsch sinngemäß: „Der mit behaarten Menschenköpfen als Ohrschmuck Geschmückten.“ Keine fehlenden Endungen unmarkiert rekonstruiert.

Vers 62
भोगं सृष्टिं च फेत्कारीं प्रेतां कृत्यां तथोद्धरेत् |
महेति विकरालेति वदनायै इतीरयेत् ||६२॥

Anmerkung: Zusammen ergibt sich die Anrufung „Der mit dem großen furchtbaren Gesicht“; die Quelle erläutert die Glieder einzeln.

Vers 63
महाप्रलय इत्युक्त्वा समयेत्युद्धरेत् प्रिये |
ब्रह्माण्डनिष्पेषणतः करायै इत्यपीरयेत् ||६३॥

Anmerkung: Sanskrit-Wortfolge segmentiert; Gesamtbezug: die Göttin, deren Hand das Weltei zur großen Weltauflösung zerdrückt.

Vers 64
सानुविष्टिदक्षिणाध्यानचञ्चून् कूर्चास्त्रियोस्त्रयम् |
भयङ्करेति संलिख्य रूपायै तदनन्तरम् ||६४॥

Anmerkung: Einige Bija-Namen und die Gruppentrennung sind unsicher. Formelsinn des Schlusses: „Der von furchtbarer Gestalt“.

Vers 65
हारं वधूं कणिकां च नालीकं हाकिनीमपि |
कोरजानुत्तमाङ्गास्थिभेदिनोस्त्रितयं पुनः ||६५॥

Anmerkung: Die genaue Trennung der letzten verschlüsselten Gruppe ist nicht zuverlässig; keine sichere Lautformel daraus abgeleitet. uttamāṅga kann den Kopf bezeichnen.

Vers 66
संविद्द्वयं हृच्छिरसी विज्ञेया शताक्षरी ||६६॥

Anmerkung: Nummerierter Halbvers der Quelle; keine zweite Hälfte erfunden.

Vers 67
अस्या ऋषिः समुद्दिष्टो लोमपादो वरानने |
छन्दो विराट् क्रमो बीजं देवता कामकालिका ||६७॥

Anmerkung: Bija-Name krama in e lesbar; keine eigenmächtige Änderung zu krīṃ.

Unnummerierter Text
शक्तिः सौत्रामणीकूटं नागास्त्रं कीलकं भवेत् ।

Anmerkung: Unnummerierter Halbvers nach 13.67; nicht mit der folgenden Sprecherzeile oder Versnummer 68 verschmolzen.

Die tausendsilbige Formel

Devi erbittet die längere Formel. Der Text gibt Wiederholungszahlen und einzelne Wortglieder an; darunter stehen Schutz-, Befreiungs- und Feindvernichtungsbitten.

Vers 68
देव्युवाच |
मन्त्रोद्धाराः सकलाः कामकलाया निशामितास्त्वत्तः |
अधुना वद शशिशेखर दयित सहस्राक्षरोद्धारम् ||६८॥

Vers 69
महाकाल उवाच |
प्रणवं नमो भगवत्यै कामकलाकालिकायै च |
तारत्रपारमास्मररुड्योगिनियोषितां पञ्च ||६९॥

Anmerkung: Wiederholungsangabe wird in 70 fortgesetzt.

Vers 70
प्रत्येकं संलेख्यं ततश्च संहारभैरवेत्यपि च |
सुरतरसलोलुपायै चतुर्दशान्तां च पञ्चकम् ||७०॥

Anmerkung: Letzte Lautanweisung ist knapp und nicht sicher auflösbar; keine konkrete Silbe ergänzt. Sexuelle Gottheitssymbolik sachlich übersetzt.

Vers 71
आदौ शाणं बीजं प्रासादं शाकिनीं तदनु |
डाकिनिमहारुषावपि भूतप्रेतामृतान्यपि च ||७१॥

Anmerkung: Shana-Bija unsicher gelesen; kein Standardbija aus Vermutung eingesetzt.

Vers 72
क्षेत्रप्रचण्डौ कालीं गारुडकालौ रतिं चापि |
प्रकटविकटानुदशनविकरालवदना … ||७२॥

Anmerkung: Fragment: Endung und Verbindungswörter der zweiten Hälfte beschädigt; die lesbaren Attribute vollständig sinngemäß übersetzt.

Vers 73
घनविद्युद्धनदानां मानसभारुण्डयोश्चापि |
द्रावणतत्त्वपवीनां प्रत्येकं पञ्च चोद्धृत्य ||७३॥

Anmerkung: Verschlüsselte Bija-Namen; Ghana/Pavi unsicher in Lesung beziehungsweise genauer Funktion.

Vers 74
सृष्टिस्थितिसंहारकारिण्यै इत्यपि ब्रूयात् |
तदनु मदनातुरायै चामुण्डां चापि कपालम् ||७४॥

Vers 75
उग्रं ब्रह्म च शक्तिं चानन्दं रौद्रकं पञ्च |
प्रत्येकं संलेख्यं भयङ्करेति प्रयोज्यमस्यानु ||७५॥

Vers 76
दंष्ट्रायुगलान्मुखरं रसनायै तदनु च ब्रूयात् |
कूर्मानन्तहयग्रीवदानवक्ष्वेडसुरतपिनीः ||७६॥

Anmerkung: Erste Hälfte syntaktisch beschädigt; gemeint ist eine Zungen-/Fangzahn-Anrufung, deren genaue Kompositumbildung offenbleibt. Bija-Name Suratapini beziehungsweise Trennung sura/tapinī unsicher.

Vers 77
तस्य त्रिशक्तिगणपतिकुमारकान् पञ्चशो विलिखेत् |
सकचनरमुण्डशब्दा ङन्ता … चापि ||७७॥

Anmerkung: Fragment: Name beziehungsweise Abschluss der zweiten Hälfte beschädigt. ṅ-endig ist die grammatische Chiffre der Quelle; nicht als aussprechbare Endsilbe ergänzt.

Vers 78
त्रिकूटसिंहसमाधीन् यक्षविरिञ्ची सुदर्शनं चापि |
गान्धर्वं च निरञ्जनमेषां वै वारपञ्चकं लेख्यम् ||७८॥

Vers 79
तदनु महाकल्पान्तकनब्रह्माण्डचर्वणेत्यपि च |
विलिखेत्ततः करायै समाधिनादौ च दक्षिणं चक्षुः ||७९॥

Anmerkung: Kompositum zwischen mahākalpānta und brahmāṇḍa beschädigt; Wortglieder sind verständlich, eine vollständig sichere Sanskritanrufung ist daraus nicht gewonnen. „Rechtes Auge“ ist hier Teil der Lautchiffre.

Vers 80
स्थाणुं तत्त्वं तारकगणपाप्सरसां च पञ्चशो विलिखेत् |
युगभेदभिन्नगुह्यकाल्येकान्मूर्तितोऽपि च धरायै ||८०॥

Anmerkung: Zweite Hälfte grammatisch beschädigt; Sinn vorläufig, genaue Kompositumgestalt nicht gesichert.

Vers 81
शाकिनिडाकिनिप्रलयाः फेत्कारीकणिकाहाराः |
सानुः समेखलोऽपि च जम्भो भासाख्यकूटं च ||८१॥

Vers 82
एते च पञ्चकृत्वः क्रमशो लेख्यास्ततो दयिते |
शतवदनान्तरितकाद् वदनायै फट्त्रयं प्रणवः ||८२॥

Anmerkung: Attribut śatavadana-antarita unklar in Bild und Wortlaut; keine genaue Mehrgesichtsikonographie erfunden.

Vers 83
तुरु तारं मुरु च तारं हिलि तारं किलि ततो विलिखेत् |
हः सर्वदीर्घयुक्तस्ततो महाघोररावे च कालि च ||८३॥

Anmerkung: Die ältere Fassung erhält die in e durch Auslassungssterne ersetzte zweite Hälfte. Haḥ und die Lautanweisung werden getrennt bewahrt; keine fertige Silbenreihe erzeugt. Die Lautwörter haben keine gesicherte wörtliche Bedeutung. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 8379–8382. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 253.

Vers 84
कापालि ततो महा च कापालि विकटदंष्ट्रे च |
शोषिणि सम्मोहिनितः करालवदने ततो वाच्यम् ||८४॥

Vers 85
मदनोन्मादिनिशब्दाज्ज्वालामालिन्यपि ब्रूयात् |
तदनु शिवारूपिणि भगमालिनितो भगप्रिये चापि ||८५॥

Vers 86
उद्धृत्य भैरवीति च चामुण्डाशब्दतो विलिखेत् |
योगिन्यादिशतानु कोटिगणात् परिवृते चापि ||८६॥

Anmerkung: Zahlwortverbindung in der Quelle beschädigt; Größenangabe vorläufig, nicht unabhängig gesicherte Zählung.

Vers 87
प्रत्यक्षं च परोक्षं मां द्विषतो भवति तस्यान्ते |
युगलं सप्तविंशत्या वदेत्तदनु देवेशि ||८७॥

Anmerkung: Befehle folgen 88–90; genannte Zahl nicht durch zusätzliche Wörter aufgefüllt.

Vers 88
जहि नाशयानु त्रासय मारय उच्चाटयेत्यपि च |
स्तम्भय विध्वंसय हन त्रुटतो विद्रावय छिन्धि ||८८॥

Anmerkung: Historische schädigende Ritualbefehle; nicht als heutige Praxisanregung formuliert.

Vers 89
पच शोषय मोहय चोन्मूलय भस्मीकुरु दहेति |
क्षोभय हरतः प्रहरात्पातयतो मदय दमयेत्यपि ||८९॥

Anmerkung: Die ältere Fassung erhält prahara, „schlage“. Verkürzte Anschlussformen der Quelle werden bewahrt. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 8402–8407. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 253.

Vers 90
मथतः स्फोटय जम्भय तस्यान्ते भ्रामयेत्यपि च |
उद्धृत्य सर्वभूताद् भयङ्करि स्याच्च सर्वजनशब्दः ||९०॥

Vers 91
तदनु वशङ्करि सर्वं वदेच्छत्रुक्षयेङ्करीत्यपि वै |
प्रणवो व्रीडा … कामौ वेदादि … ||९१॥

Anmerkung: Fragment: Mehrere Bija-Glieder der zweiten Hälfte beschädigt; keine stillschweigende Lautrekonstruktion.

Vers 92
गायत्रीमुखभूतावागमशीर्षाङ्कुशौ तदनु ज्वलयुग्मम् |
प्रज्वलयुक् … हसयुग्मं ततो विलिखेत् ||९२॥

Anmerkung: Fragment: Kurze Wortgruppe vor hasa beschädigt; die übrigen Formelteile sind lesbar.

Vers 93
राज्यधनायुः प्रोक्त्वा तदनु सुखमैश्वर्यमित्यपि च |
देहिद्वितयं दापययुगलं पश्चात् कृपाकटाक्षं च ||९३॥

Vers 94
मयि च वितरयुगलं योगिन्यबला च शाकिन्यः |
द्रावणमानसवक्त्रं कापालं चापि भारुण्डा ||९४॥

Anmerkung: Bija-Namen; Abala kann hier auch „Frau“ als Chiffre bedeuten. Keine Minderjährigkeit aus dem Namen abgeleitet.

Vers 95
कालीस्मराध्वमनसः कूर्चं मुण्डे सुमुण्डे च |
चामुण्डे इत्युक्त्वा प्रवदेद्वै मुण्डमालिनि पदं च ||९५॥

Anmerkung: Trennung adhva/manas vorläufig; nicht zu einer gesicherten Silbenreihe erklärt.

Vers 96
मुण्डावतंसिकेऽपि च ततश्च मुण्डासनेऽमृतं बीजम् |
शक्तिर्निर्मलबीजं तदनु शवारूढ इत्यपि च ||९६॥

Vers 97
षोडशभुजे सोद्यते पाशपदात् परशुनागेति |
चापानु मुद्गरशिवापोतानु च खर्परानु च नरेति ||९७॥

Anmerkung: Die Formel erschließt eine Gegenstandsliste; Satzfortsetzung in 98. Genaues Attribut sodyate ist grammatisch unsicher.

Vers 98
मुण्डाक्षादपि माला कर्त्रीतो नानाङ्कुशशवेति |
चक्रत्रिशूलकरवालधारिणि प्रोच्चरेत् पश्चात् ||९८॥

Anmerkung: Trennung nānāṅkuśa unklar, daher keine gesicherte Liste genau sechzehn verschiedener Gegenstände behauptet. Die lesbaren Wörter sind übersetzt.

Vers 99
स्फुरयुगलं तदनु वदेत् प्रस्फुरयुग्मं मम हृदि प्रोच्य |
तिष्ठद्वितयं निगदेत् स्थिरा भव त्वं त्वममरेशि ||९९॥

Anmerkung: Doppeltes tvam in e leicht beschädigt; deutsche Wiedergabe ohne künstliche Zusatzanrufung.

Vers 100
सारस्वतागमशिरः कुलिकस्मरभूतबीजानि |
त्रितयं कोरज … मनोरुषां जययुग्मं पश्चात् ||१००॥

Anmerkung: Fragment: Mittlere Bija-Namen beschädigt; die Anzahl beziehungsweise Verteilung der Dreiergruppe ist nicht sicher auflösbar.

Vers 101
विजयद्वितयादस्त्रत्रितयं हृदयं च शीर्षं च |
इत्येषा कथिता तव देवि सहस्राक्षरी शुभदा ||१०१॥

Anmerkung: „Tausendsilbig“ ist die Quellenbezeichnung; aufgrund der beschädigten Lautgruppen liegt keine unabhängig gesicherte vollständige Rezitationsfassung vor.

Vers 102
कालाग्निरुद्रऋषिरिह महापरो जागतं छन्दः |
देवी कामकलापि च कूर्चो बीजं स्मरः कीलः ||१०२॥

Anmerkung: mahāpara als Attribut gelesen; Wortform in e nicht ganz sicher.

Unnummerierter Text
शक्तिर्भूतः श्युणिरपि तत्त्वं सप्ताङ्गकी मन्त्रः ।

Anmerkung: Unnummerierter Schluss-Halbvers; Shyuni unsicherer Bija-Name, keine konkrete Silbe erfunden.

Kolophon
इति महाकालसंहितायां पञ्चशतसाहस्र्यां त्रयोदशतमः पटलः ।

Anmerkung: Umfangszahl als Selbstaussage des Kolophons; nicht als Umfang dieser Ausgabe. Zahl in e leicht beschädigt; keine Übereinstimmung mit anderslautenden Kolophonen erzwungen.

Kamakala-Khanda, Kapitel 14: Ursprung und Lob des zehntausendsilbigen Mantras

Mahakala erzählt, wie er und Narayana die Göttin verehrten und den Mantra empfingen. Mahakali erläutert ihre milden und furchtbaren Formen, die sechs Überlieferungsströme und die umfassende Funktion des langen Mala-Mantras. Die Erzählung unterscheidet Tripurasundari und Kamakalakali als höchste milde beziehungsweise furchtbare Gestalt. Sie schließt mit Überlieferungslinie und Einweihungsregeln.

Vers 1
महाकाल उवाच |
… मन्त्रं कामकलाकाल्यास्त्वमयुताक्षरम् |
पृष्टवत्यसि मां देवि तं चाहं … त्वयि ||१॥

Anmerkung: Fragment: Einleitung und abschließendes Verb beschädigt; keine sichere Aussage ergänzt, ob er den Mantra vorenthielt oder noch nicht vorgetragen hatte.

Vers 2
किञ्चित् कारणमस्त्यत्र तन्निशामय सादरम् |
अतः परतरः कोऽपि मन्त्रो नास्ति भूतले ||२॥

Anmerkung: Verneinung nāsti in e beschädigt; aus dem Zusammenhang mit dem folgenden höchsten Rang verständlich, Sanskritlesung ausdrücklich kontextgestützt.

Vers 3
न चास्य वेत्ता नो जापी न स्मर्ता न च साधकः |
नोद्धर्ता नोपदेष्टा च न प्रष्टा न जिघृक्षुकः ||३॥

Anmerkung: Zeitlicher Bezug dieser pauschalen Aussage ist nicht erläutert; spätere Überlieferungserzählung nicht danach umgeschrieben.

Vers 4
षट्स्वाम्नायेषु ये मन्त्राः प्रोक्ताः सन्ति वरानने |
वर्तन्ते तेऽखिलाः सर्वेऽम्बून्यर्णवे यथा ||४॥

Anmerkung: Amnaya: tantrischer Überlieferungsstrom; sechs Richtungen werden in 36 genannt.

Vers 5
उत्पत्तिमयुताक्षर्यास्त्वमादौ शृणु सोत्सुका |
ततः श्रोष्यसि तं मन्त्रमुग्रादुग्रतरं प्रिये ||५॥

Vers 6
अहं नारायणश्चापि कल्पे ऋष्यन्तराह्वये |
सर्गादौ त्रिपुरघ्नेनास्मद्भक्त्या तोषमीयुषा ||६॥

Anmerkung: Name Rishyantara in e beschädigt; keine anderweitige Kalpa-Zuordnung ergänzt.

Vers 7
त्रैलोक्याकर्षणेनोपदिष्टौ स्वावो वरानने |
शिक्षयित्वा विधानानि ध्यानपूजादिकानि हि ||७॥

Anmerkung: Verbform svāvo in der OCR unsicher; passive Unterweisung beider aus dem Zusammenhang klar.

Vers 8
दत्ताभ्यनुज्ञौ गुरुणा मिथः सम्मन्त्र्य सत्वरम् |
संसिसाधयिषू आवां मन्त्रराजं महत्तरम् ||८॥

Vers 9
अगच्छाव रहो ज्ञात्वा पुष्करद्वीपमुत्तमम् |
प्रत्यक्षां च प्रसन्नां च विधिकीर्षू तामहर्निशम् ||९॥

Anmerkung: vidhikīrṣū ist beschädigt; Wunsch nach unmittelbarer, gnädiger Erscheinung durch die lesbaren Wörter gesichert.

Vers 10
तपावहे तपो घोरं दिव्यानां शरदां शतम् |
ततः प्रसन्ना भगवत्यागत्य पुरतः स्थिता ||१०॥

Anmerkung: Mythische Zeitangabe, keine historische Datierung.

Vers 11
तां महोग्रतराकारां द्रष्टुमेव न शक्नुवः |
मीलिताक्षौ नम्रशीर्षावतिष्ठाव क्षणं प्रिये ||११॥

Vers 12
भीतावावां परिज्ञायाम्बा सौम्यं वपुराददे |
तत उन्मील्य नेत्राणि पादयोरपतावहि ||१२॥

Vers 13
कराभ्यां सा समुत्थाप्य प्रार्थयेतां युवां वरम् |
इत्युवाच जगद्धात्री भक्तिप्रवणकन्धरौ ||१३॥

Vers 14
आवामवोचाव ततः कृताञ्जलिपुटौ शिवाम् |
देवि त्वयैव जगतां स्थितिसंहारकारकौ ||१४॥

Anmerkung: Satzfortsetzung in 15.

Vers 15
कृतावावां त्वत्प्रसादात् प्राप्तयुद्धापराजयौ |
प्राप्तदेवाधिपत्यौ च स्वेच्छाकर्मविहारिणौ ||१५॥

Anmerkung: prāptayuddhāparājayau kontextuelle Sandhi-Lesung; ohne entsprechende Vokaltrennung wäre auch „erlangte Niederlage“ lesbar, was dem unmittelbaren Lobkontext widerspräche. Unsicherheit nicht verborgen.

Vers 16
ब्रह्माणं च तृणं मन्यावन्येषां च वरप्रदौ |
किञ्चिदप्यवशिष्टं नावयोस्त्वत्करुणावशात् ||१६॥

Anmerkung: Übersteigerte göttliche Selbstaussage der Erzählung.

Vers 17
आवयोर्देवता त्वं हि देवेष्वावां च देवताः |
देवा देवा द्विजातीनां द्विजाः शेषस्य देवताः ||१७॥

Anmerkung: Traditionelle religiöse und soziale Rangordnung der Quelle.

Vers 18
वरं दित्सस्यावयोश्च तदेकं देहि नौ वरम् |
मूर्तीनां कतिभेदास्ते सौम्योग्राणां महेश्वरि ||१८॥

Vers 19
तान् परिज्ञातुमिच्छावः समस्तान् जगदम्बिके |
एकस्यां तव मूर्तौ चोपासितायां धरेश्वरि ||१९॥

Vers 20
उपासितास्ता भवन्ति चण्डिके तद्वदावयोः |
श्रुत्वा तदावयोर्वाक्यं स्मितं कृत्वावदच्छिवा ||२०॥

Mahakalis Lehrrede über ihre Gestalten

Die Göttin erklärt ihre zahllosen Erscheinungsformen und deren Mantras. Geistige und kosmische Aussagen stehen neben traditionellen Verfalls- und Machtvorstellungen.

Vers 21
महाकाल्युवाच |
अन्तो न मम मूर्तीनां सौम्योग्राणां सुरेश्वरौ |
न च तन्मन्त्रभेदानां सङ्ख्यास्ति जगतीतले ||२१॥

Vers 22
आगमादिपुराणेषु याः काश्चिच्छिवशक्तयः |
श्रूयन्ते वाथ दृश्यन्ते मूर्तयो हि ममैव ताः ||२२॥

Anmerkung: Theologische Selbstaussage der Göttin.

Vers 23
सुरैर्भवद्भिरिक्षार्थं तत्र काश्चन मूर्तयः |
मद्विनिर्मिता देवौ सौम्योग्राश्चित्स्वरूपया ||२३॥

Anmerkung: Erste Hälfte und Verb beschädigt; hier sinngemäße Lesung der gut erkennbaren Aussage, Sanskritnormalisierung nicht vollständig gesichert.

Vers 24
रक्षोदानवदैत्यादिमारणाय भयानकाः |
सौम्याः परशिवस्यापि मोहाय समुपादिताः ||२४॥

Vers 25
एता मूर्त्यनुकारिण्यः कृताश्चान्याः सुमूर्तयः |
सौम्यानां कोटिमूर्तीनां सौन्दर्यमयताजुषाम् ||२५॥

Anmerkung: Erste Zusammensetzung mūrtyanukāriṇī leicht beschädigt.

Vers 26
या मूर्तिर्मम विख्याता नाम्ना त्रिपुरसुन्दरी |
सर्वासामेव मध्ये सा विज्ञेया परमावधिः ||२६॥

Vers 27
उग्रावन्ध्या मूर्तयो मे सन्ति कोट्यष्टसम्मिताः |
घोरघोरतराकारा याः शक्यन्ते न वीक्षितुम् ||२७॥

Anmerkung: ugrāvandhyā als ugra/avandhya verstanden, Lesung leicht unsicher. Acht crore entspricht achtzig Millionen; mythische Größenangabe.

Vers 28
चामुण्डा भैरवी भीमा गुह्यकाली च दक्षिणा |
छिन्नमस्ता चैकजटा कालसङ्कर्षणी तथा ||२८॥

Anmerkung: Aufzählung furchtbarer Göttinnenformen.

Vers 29
श्मशानकाली कोरङ्गी भद्रकाली च कुब्जिका |
उग्रचण्डा प्रचण्डा च चण्डोग्रा चण्डनायिका ||२९॥

Anmerkung: Kubjika in e leicht beschädigt; keine Gleichsetzung mit der in Kapitel 12 anders gelesenen Kunjika ohne Variantenhinweis.

Vers 30
चण्डा चण्डवती चण्डचण्डा चण्डी च चण्डिका |
वाश्रवी शिवदूती च कात्यायन्यर्धमस्तका ||३०॥

Anmerkung: Seltene Namen wie Vashravi nicht etymologisch rekonstruiert; Ardhamastaka bedeutet etwa „mit halbem Haupt“.

Vers 31
काल्योऽन्याः पञ्चपञ्चाशन्मुख्याः स्वागमेषु याः |
सतीषु तासु घोरासु मूर्तिषु प्रथितासु मे ||३१॥

Anmerkung: Die Zahl 55 wird nicht durch ergänzte Namen ausgefüllt.

Vers 32
न हि कामकलाकालीसदृश्युग्रा जगत्त्रये |
उग्राणां मम मूर्तीनामियं हि परमावधिः ||३२॥

Vers 33
सौम्योग्रा मूर्तयः सन्ति यावत्यो मे सुरेश्वरौ |
तावतीनामपि ध्यानं मन्त्रः पूजा च वर्तते ||३३॥

Anmerkung: Anrede Dual sureśvarau nach dem Erzähldialog; e beschädigt.

Vers 34
नान्योऽस्ति जगतीमध्ये तासां वेत्ता शिवं विना |
अत एव षडाम्नायान् परिज्ञाय चकार सः ||३४॥

Vers 35
तत्तन्मन्त्रध्यानभेदन्यासपूजाविधीनपि |
प्रोक्तवान् स हि सर्वज्ञः सर्वं विज्ञाय तत्त्वतः ||३५॥

Vers 36
उत्तरोर्ध्वाधःप्रतीचीपूर्वदक्षिणसंज्ञकाः |
आम्नायास्तु षड् एते शिववक्त्रविनिर्गताः ||३६॥

Anmerkung: Reihenfolge der Quelle bewahrt.

Vers 37
यामला डामरास्तन्त्रसंहितास्तस्य मध्यगाः |
स्वस्वभक्तिविशेषेण तत्तत्कार्यादिसिद्धये ||३७॥

Anmerkung: Satzfortsetzung bis 39.

Vers 38
दैवतैर्ऋषिभिः सिद्धैरसुरैर्दैत्यदानवैः |
गुह्यकैरप्सरोभिश्च किन्नरोरगराक्षसैः ||३८॥

Vers 39
सोमसूर्यान्वयोद्भूतैर्भूपालैरितरैर्नरैः |
दृष्टप्रतीतिभिर्मर्त्यैः सा सा मूर्तिरुपास्यते ||३९॥

Anmerkung: Das Verhältnis von itarair naraiḥ und martyaiḥ ist redundant im Quellentext; im Deutschen verbunden wiedergegeben.

Vers 40
युगशेषे कलौ क्षीणे नरा अल्पायुषोऽलसाः |
निरुत्साहा दरिद्राश्च भक्तिहीनाः कुमार्गगाः ||४०॥

Anmerkung: Traditionelle Verfallsvorstellung, keine Diagnose heutiger Menschen.

Vers 41
आसामुपासका नैव भविष्यन्ति विशेषतः |
ध्यानमन्त्रादिकं तासां तदा लुप्तं भविष्यति ||४१॥

Vers 42
तासां सौम्योग्रमूर्तीनां भिन्नाम्नायजुषां सदा |
एकत्रावस्थितिर्नैव तिमिरालोकयोरिव ||४२॥

Vers 43
उपासितायामेकस्यां कथं ताः समुपासिताः |
भवेयुरित्यपि महद्दुर्घटं प्रतिभाति मे ||४३॥

Anmerkung: Spannung zur anschließenden umfassenden Formel bewusst bewahrt.

Der umfassende Mala-Mantra

Vergleiche mit Meer, Berg, Elefantenspur und Weltraum erläutern den beanspruchten Vorrang des zehntausendsilbigen Mantras.

Vers 44
मय्येको वर्तते किन्तु महामन्त्रोऽयुताक्षरः |
षडाम्नायस्थिताः मन्त्राः प्रायशः सन्ति तत्र हि ||४४॥

Anmerkung: prāyaśaḥ, „nahezu/überwiegend“, nicht zur uneingeschränkten Vollständigkeitsbehauptung geglättet.

Vers 45
सौम्योग्राणां च मूर्तीनां भेदा नामानि सन्ति वै |
एतत्परो न मन्त्रोऽस्ति क्वापि त्रिजगतीतले ||४५॥

Vers 46
महामहोग्रोग्रतरः सर्वसिद्ध्येकसाधकः |
त्रैलोक्याकर्षणश्चायं तुल्यावेतौ मतौ मम ||४६॥

Anmerkung: Anfang nach dem älteren Textzeugen. Die Häufung von mahā und ugra ist eine Steigerung der Quelle. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 8577–8580. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 254.

Vers 47
नदीजलौघा जलधिं यथा सर्वे विशन्ति हि |
षडाम्नायस्थिताः मन्त्रास्तथैवानुविशन्ति तम् ||४७॥

Vers 48
मेरुर्यथा पर्वतानां गङ्गा च सरितां यथा |
तीर्थानां च यथा काशी शस्त्राणामशनिर्यथा ||४८॥

Anmerkung: Vergleichsreihe bis 50.

Vers 49
अश्वमेधोऽध्वराणां च तपस्यानामुपोषणम् |
समीरणो बलवतां कामधेनुर्गवां यथा ||४९॥

Anmerkung: Traditionelle Rangvergleiche der Quelle.

Vers 50
शिवो यथा देवतानां देवीनां च यथाप्यहम् |
सर्वेषामेव मन्त्राणां तथायमयुताक्षरः ||५०॥

Vers 51
आराधितायामेतेन मन्त्रेणैव मयि ध्रुवम् |
सर्वा आराधिता हि स्युः षडाम्नायस्य शक्तयः ||५१॥

Vers 52
आरिराधयिषू चेन्मां सौम्योग्रास्ताश्च देवताः |
कुरुतं यत्नमेतस्मिन् मालामन्त्रेऽयुताक्षरे ||५२॥

Anmerkung: Mala-Mantra: langer „Girlandenmantra“, der zahlreiche Formelglieder aneinanderreiht.

Vers 53
प्रविशन्ति यथेभानां पादेऽन्येषां पदानि हि |
यथेतरेषां हि पदे विशेदिभपदं न च ||५३॥

Vers 54
मन्त्राः सर्वे तथामुष्मिन् प्रविशन्ति सुरोत्तमौ |
न च प्रवेशः क्वाप्यस्य प्रकारैरपि भूरिभिः ||५४॥

Vers 55
बीजकूटोपकूटाश्च यावन्तश्चागमोद्धृताः |
ते सर्वे तत्र तिष्ठन्ति मयि वत्त्रिभुवनं यथा ||५५॥

Vers 56
आम्नायानां यथा षण्णामुपदेशो भवेत्तदा |
अस्याधिकारी भवति नो चेन्नार्हत्यमुं मनुम् ||५६॥

Anmerkung: Traditionelle Einweihungsvoraussetzung, keine von dieser Ausgabe erteilte Initiation.

Vers 57
महिमानममुष्याहं वेद्मि वेद शिवोऽथवा |
गुरूपदेशाधिगतेस्तन्मन्त्रस्य नरस्य हि ||५७॥

Anmerkung: Satzfortsetzung in 58.

Vers 58
पुरस्तिष्ठामि सततं भवामि वशवर्तिनी |
यथाकर्षन्ति सूत्रेण खगमाराद्विहङ्गमम् ||५८॥

Anmerkung: Wörtliche Unterwerfungsmetaphorik der Quelle; nicht stillschweigend zu moderner Hingabe umgedeutet.

Vers 59
तथामुनैव मन्त्रेण मामाकर्षन्ति साधकाः |
इत्येतत् कथितं यत्तद् भवद्भ्यां पृष्टवत्यहम् ||५९॥

Anmerkung: Schlussverb in e grammatisch beschädigt, Sinn gesichert.

Empfang und Überlieferung

Mahakala führt die Erzählung zum Empfang des Mantras und nennt seine Weitergabe an Schüler. Regeln der Rezitation und Guru-Gabe folgen.

Vers 60
समासाद्विस्तराद्वक्तुं मम शक्तिर्न विद्यते |
महाकाल उवाच |
श्रुत्वा देव्या वचः सर्वमावाभ्यां पुनरीरितम् ||६०॥

Anmerkung: Sprecherwechsel innerhalb der nummerierten Einheit.

Vers 61
यदि देवि प्रसन्नासि तदावामुपदिश स्वयम् |
इति विज्ञापिता देवी प्राहावां सस्मितानना ||६१॥

Vers 62
कृताञ्जलिपुटौ देवौ गदत्या गदतां मनुम् |
इति देव्या वचः श्रुत्वा तथैवाकरवावहि ||६२॥

Vers 63
एवं देव्युपदिश्यावां क्षणादन्तर्धिमागता |
एवंप्रकारेणावाभ्यां लब्धोऽयमयुताक्षरः ||६३॥

Vers 64
अदाद्विष्णुर्नारदाय सनकाय च तोषितः |
दुर्वासाः कश्यपो दत्तात्रेयश्च कपिलस्तथा ||६४॥

Anmerkung: Überlieferungskette als Textaussage.

Vers 65
चत्वार एते मच्छिष्या मता मन्त्रस्य पार्वति |
एतैः शिष्यप्रशिष्याश्च बहवो विहिताः स्वकाः ||६५॥

Vers 66
इत्थं परम्पराप्राप्तो ह्यस्मिन् लोके प्रतिष्ठितः |
नाम्ना मृत्युञ्जयप्राणो मालामन्त्रोऽयुताक्षरः ||६६॥

Vers 67
एवमेतस्य महिमा वर्णितुं केन शक्यते |
यत्रैवमवदद् देवी तत्रान्यस्य हि का कथा ||६७॥

Vers 68
शाम्भवाद्याश्च ये कूटास्ताराद्या बीजसञ्चयाः |
सर्वे तत्रैव तिष्ठन्ति ब्रह्मणीव जगत्त्रयम् ||६८॥

Vers 69
यथोर्णनाभिः सूत्राणि वमत्यपि गिलत्यपि |
तथैवायं सृजत्यत्ति विश्वं स्थावरजङ्गमम् ||६९॥

Anmerkung: Der Vers ist in der Quelle durch einen Seitenwechsel getrennt; beide lesbaren Hälften zusammengeführt.

Vers 70
जन्मकोटिसहस्राणां लक्षेणापि न लभ्यते |
विना देवीप्रसादेन तथैवानुग्रहं गुरोः ||७०॥

Anmerkung: Quellenzahl verbindet lakṣa, koṭi und sahasra; wegen der beschädigten Verbindung keine scheinbar präzise Dezimalzahl errechnet.

Vers 71
जिज्ञासुरिममध्यायं पठित्वा प्रथमं प्रिये |
ततो मृत्युञ्जयप्राणं शनैः स्पष्टमुदीरयेत् ||७१॥

Vers 72
समाप्य सकलं मन्त्रं प्रणम्य भुवि दण्डवत् |
मृत्युञ्जयप्राणदात्रे सर्वस्वं गुरवेऽर्पयेत् ||७२॥

Anmerkung: Historische Vorschrift der Guru-Gabe; keine heutige finanzielle oder soziale Forderung dieser Ausgabe.

Unnummerierter Text
अथवा येन सन्तोषं गुरुर्व्रजति तच्चरेत् ।

Anmerkung: Unnummerierter Schluss-Halbvers nach 14.72.

Kolophon
इति महाकालसंहितायां प्राणायुताक्षर्याः प्रशंसाकथनं नाम चतुर्दशतमः पटलः ।

Anmerkung: Titel in der OCR beschädigt; prāṇāyutākṣaryāḥ praśaṃsākathana kontextgestützte Normalisierung, keine diplomatisch sichere Lesung.

Kamakala-Khanda, Kapitel 15: Erschließung des zehntausendsilbigen Mrityunjayaprana-Mantras

Mahakala erschließt den langen Mala-Mantra als Folge von Bija-Namen, Lautanweisungen und Gottheitsanrufungen. Die Verse werden fortlaufend übersetzt; beschädigte Gruppen bleiben offen. Der Abschnitt ist bis Vers 640, Kolophon und Schlusssegen bearbeitet. Die Quellenbezeichnung zehntausendsilbig bedeutet keine hier rekonstruierte vollständige Rezitationsfassung.

Beginn der Formel: Kali-Gestalten, Lakshmi und weitere Göttinnen

Die Eröffnung verbindet verschiedene Kali-Anrufungen mit weiteren Gottheitsformeln. Befehle und Schutzbitten werden im jeweiligen Vers übersetzt.

Vers 1
महाकाल उवाच |
शृणुष्व हिमवत्पुत्रि षष्ठकाल्ययुताक्षरम् |
यस्य स्मरणमात्रेण सर्वसिद्धिः प्रजायते ||१॥

Anmerkung: Die „sechste Kali“ bezeichnet hier die im Werk behandelte Kamakalakali; zehntausendsilbig ist die Quellenbezeichnung, keine rekonstruierte Silbenzählung dieser Ausgabe.

Vers 2
तारवाग्भवमायाश्च लक्ष्मीर्ह्रीः स्मर एव च |
क्रोधश्च योगिनी चैव वधूश्च शाकिनी तथा ||२॥

Anmerkung: Beginn der fortlaufenden Formelerschließung. Bija-Namen bleiben verschlüsselt; keine einheitliche Silbenfassung aus Erwartung erstellt.

Vers 3
अङ्कुशं च प्रासादं च क्रौंकारं पाशमेव च |
… समुच्चार्य वह्निजायां ततो वदेत् ||३॥

Anmerkung: Fragment: spha-/sphra-artige Bija-Schreibung beschädigt. krauṃ ist ebenfalls leicht unsicher in der OCR; keine sichere Gesamtformel.

Vers 4
ततः कामकलाकालि मायाकाल्यौ ततो वदेत् |
मायात्रयं समुच्चार्य क्रोधद्वयं समुच्चरेत् ||४॥

Anmerkung: Die Quelle reiht Anreden und Bija-Namen aneinander; „Kali“ kann innerhalb solcher Reihen ein Bija-Name sein.

Vers 5
दक्षिणकालिके चैव क्रोधद्वयं तथा पुनः |
भुवनेशीत्रयं चोक्त्वा कालीत्रयं द्विठस्तथा ||५॥

Anmerkung: dviṭha ist als Angabe zweier ṭha-Laute lesbar; genaue Bija-Vokalisation beziehungsweise Nasalierung nicht ergänzt.

Vers 6
ततो दक्षिणकालिके वाक्काल्यौ च समाहरेत् |
त्रपा क्रोधाबला चैव शाकिनीबीजमुद्धरेत् ||६॥

Anmerkung: Abala ist hier ein verschlüsselnder Name für den Lautbestandteil, keine Altersangabe.

Vers 7
वधूबीजं योगिनीं च … भद्रकाल्यपि |
हुं द्वितयं समुच्चार्य चास्त्रद्वयं नमः पुनः ||७॥

Anmerkung: Fragment: Eine Silbe vor Bhadrakali beschädigt. Vokal in huṃ nicht völlig sicher; keine ausgedehnte Lautrekonstruktion.

Vers 8
वह्निजाया भद्रकालि तारं माये क्रोधौ तथा |
भगवति ततः प्रोच्य ततः श्मशानकाल्यपि ||८॥

Anmerkung: māye/krodhau in der Quelle grammatisch auffällig; mögliche Wiederholungszahlen nicht aus bloßen Flexionsresten erfunden.

Vers 9
नरकङ्कालमालाधारिणि च ततो वदेत् |
भुवनेशी कालीबीजं कुणपभोजिनि तथा ||९॥

Anmerkung: Sachliche Übersetzung der drastischen Gottheitsanrufung.

Vers 10
शाकिनीद्वितयं प्रोच्य ततो वह्निनितम्बिनी |
श्मशानकालि सम्प्रोच्य कालीक्रोधौ तथोच्चरेत् ||१०॥

Vers 11
मायावधूरमाकामफट्स्वाहा कालकालि च |
तारं च शाकिनी चैव सिद्धिकरालि च वदेत् ||११॥

Anmerkung: Kalakali ist die Anrede der Quelle; nicht zu Kamakali korrigiert.

Vers 12
मायाबीजं समुच्चार्य योगिनीबीजमुच्चरेत् |
क्रोधवधूशाकिन्यश्च हृल्लेखा वह्निवल्लभा ||१२॥

Vers 13
गुह्यकालि समुच्चार्य तारमन्त्रद्वयं चरेत् |
हकारं ह्रीकारं चैव … छींकारं पुनः ||१३॥

Anmerkung: Fragment: Eine dazwischenstehende Bija-Schreibung beschädigt. Auch hrī/chīṃ in der OCR nicht vollständig sicher; keine gesicherte Rezitationsfolge.

Vers 14
स्त्रीकारं च रमाबीजमङ्कुशं हृदयं वदेत् |
ङन्ता धनकालि च विकरालरूपिण्यपि ||१४॥

Anmerkung: ṅ-anta ist grammatische Chiffre, nicht als zusätzliche Mantrasilbe auszugeben. Folgender Vers erläutert die Anredeform.

Vers 15
सम्बोधनान्ता बोद्धव्या सर्वत्रैव सुरेश्वरि |
धनं चोक्त्वा देहिद्वयं दापय दापयेति च ||१५॥

Anmerkung: Spannung zwischen Dativangabe in 14 und allgemeiner Anrederegel nicht stillschweigend geglättet.

Vers 16
क्षेत्रपालं तथोच्चार्य इन्द्रस्वरविभूषितम् |
बिन्दुनादसमायुक्तमङ्कुशं पाशमेव च ||१६॥

Anmerkung: Vokalchiffre nicht ohne eindeutigen Quellenschlüssel aufgelöst.

Vers 17
मायाक्रोधहृदां द्वे चास्त्रद्वे वह्निवल्लभा |
ततो धनकालिके च तारवाग्भवमन्मथाः ||१७॥

Vers 18
लज्जाक्रोधौ सिद्धिकाल्यै हृदयं सिद्धिकालि च |
ततो मायां समुच्चार्य वदेच्चण्डाट्टहासिनि ||१८॥

Vers 19
ततो जगद्ग्रसनकारिणि तु समुच्चरेत् |
नरमुण्डमालिनि च प्रवदेच्चण्डकालिके ||१९॥

Vers 20
कामरमाक्रोधानुक्त्वा शाकिनी त्वङ्गनापि च |
योगिनी फट्द्वयं प्रोच्य वह्निस्त्री चण्डकालिके ||२०॥

Anmerkung: Angana, „Frau“, hier Bija-Name.

Vers 21
नमः कमलवासिन्यै स्वाहा लक्ष्मि तथोच्चरेत् |
तारं च लक्ष्मीबीजं च माया च कमला पुनः ||२१॥

Vers 22
कमले च ततश्चोक्त्वा प्रवदेत् कमलालये |
प्रसीद द्वितयं चोक्त्वा रमा लज्जा रमा पुनः ||२२॥

Vers 23
महालक्ष्म्यै नमः प्रोच्य महालक्ष्मि मायां वदेत् |
नमो भगवति चोक्त्वा माहेश्वरि ततो वदेत् ||२३॥

Vers 24
अन्नपूर्णे वह्निजाया अन्नपूर्णे तथोच्चरेत् |
तारमायाक्रोधान् प्रोच्य उत्तिष्ठ पुरुषि वदेत् ||२४॥

Anmerkung: Purushi ist eine feminine Anrede zum Purusha-Prinzip; nicht als männlicher Ritualteilnehmer missverstanden.

Vers 25
किं स्वपिषि भयं चोक्त्वा ततो मे समुपस्थितम् |
यदि शक्यमशक्यं वा क्रोधदुर्गे ततो वदेत् ||२५॥

Anmerkung: Die Bitte setzt sich in 26 fort; Auslassung im Deutschen markiert den Satzübergang, keine behauptete Quellenlücke.

Vers 26
भगवति ततश्चोक्त्वा शमय वह्निसुन्दरी |
क्रोधलज्जातारानुक्त्वा वनदुर्गे मायां वदेत् ||२६॥

Vers 27
स्फुर द्वे प्रस्फुर द्वे च घोरघोरतरेत्यपि |
तनुरूपे समुच्चार्य चट द्वे प्रचटद्वयम् ||२७॥

Anmerkung: Caṭ/pracaṭ sind hier expressive Mantralaute beziehungsweise schwer eindeutig übersetzbare Befehlslaute; keine erfundene wörtliche Bedeutung.

Vers 28
कह कह रम रम बन्ध बन्ध ततो वदेत् |
घातय द्वितयं चोक्त्वा क्रोधमस्त्रं ततः स्मरेत् ||२८॥

Anmerkung: kaha bleibt als Lautform bewahrt; nicht ohne Sicherheit als „sprich“ übersetzt.

Vers 29
ततश्च विजयाघोरे माया पद्मावति वदेत् |
वह्निजायां ततः स्मृत्वा ततः पद्मावति स्मरेत् ||२९॥

Anmerkung: Vijayaghora als zusammenhängende Anrede gelesen; Trennung Vijaya/Aghora ebenfalls möglich.

Vers 30
महिषमर्दिनि स्वाहा महिषमर्दिनि स्मरेत् |
तारं चोक्त्वा दुर्गे द्वयं रक्षिणि वह्निकामिनी ||३०॥

Anmerkung: Mahishamardini: Bezwingerin des Büffeldämons.

Vers 31
जय दुर्गे समुच्चार्य तारमाये समुच्चरेत् |
दुं दुर्गायै स्वाहा चोक्त्वा वाङ्मायाविष्णुवल्लभाः ||३१॥

Anmerkung: Vishnuvallabha ist hier Bija-Bezeichnung, nicht stillschweigend in eine bestimmte Silbe umgewandelt.

Matangi, Bagala und weitere Anrufungen

Unterwerfungs- und Schutzformeln stehen neben Bija-Erschließungen. Die historischen Ritualziele bleiben sichtbar.

Vers 32
तारं नमो भगवति मातङ्गेश्वरि संस्मरेत् |
सर्वस्त्रीपुरुषेत्युक्त्वा वशङ्करि ततो वदेत् ||३२॥

Anmerkung: Historische Unterwerfungsanrufung.

Vers 33
सर्वदुष्टमृगेत्युक्त्वा वशङ्करि ततो वदेत् |
सर्वग्रहवशङ्करि सर्वसत्त्ववशङ्करि ||३३॥

Vers 34
सर्वजनमनोहरि सर्वमुखरञ्जिनि च |
सर्वराजवशङ्करि ततः स्मरेच्च साधकः ||३४॥

Vers 35
सर्वलोकममुं मे वशमानय ततो वदेत् |
वह्निस्त्री च तथा राजमतङ्गि साधकोत्तमः ||३५॥

Anmerkung: Historische Ritualformel, keine heutige Beziehungspraxis.

Vers 36
तथोच्छिष्टमातङ्गिनि चान्ते क्रोधबीजं स्मरेत् |
एवं मायां ततस्तारं ततो मन्मथमेव च ||३६॥

Anmerkung: Ucchishta bezieht sich auf Speisereste beziehungsweise rituell Unreines.

Vers 37
वह्निजायोच्छिष्टेत्युक्त्वा मातङ्गि समुदाहरेत् |
तथोच्छिष्टचाण्डालिनि सुमुखि देवि संवदेत् ||३७॥

Vers 38
महापिशाचिनि माया … द्विबिन्दुकं स्मरेत् |
तथोच्छिष्टचाण्डालिनि तारं च समुदाहरेत् ||३८॥

Anmerkung: Fragment: Grundzeichen der mit zwei Punkten zu versehenden Silbe beschädigt.

Vers 39
महासेनो धरासंस्थो वामनेत्रविभूषितः |
बिन्दुनादसमायुक्तो बगलामुखि चोद्धरेत् ||३९॥

Anmerkung: Lauterschließung in Chiffren, nicht Beschreibung einer Körperhaltung.

Vers 40
सर्वेत्युक्त्वा च दुष्टानां मुखं वाचं समीरयेत् |
ततश्च स्तम्भय जिह्वां कीलय द्वितयं वदेत् ||४०॥

Anmerkung: Die vollständige deutsche Befehlsfunktion ist erkennbar, ohne fehlende Bija-Silben einzufügen.

Vers 41
बुद्धिं नाशय संस्मृत्य पूर्वबीजं ततः स्मरेत् |
तारपूर्वा वह्निजाया बगले वाग्भवं वदेत् ||४१॥

Anmerkung: Aggressive Ritualanrufung der Quelle.

Vers 42
रमामायास्मरान् स्मृत्वा धनलक्ष्मि वदेत् ततः |
तारलज्जावाग्भवाश्च मायां तारं स्मरेत् ततः ||४२॥

Vers 43
सरस्वत्यै नमः स्मृत्वा सरस्वति वदेत् ततः |
पाशं मायां क्रोधं चोक्त्वा भुवनेश्वरि चेत्यपि ||४३॥

Anmerkung: Erstes Bija der zweiten Hälfte Pasha aus beschädigter Lesung; genaue Silbe nicht ergänzt.

Vers 44
तारत्रपाविष्णुजायाक्रोधकामपाशास्ततः |
तथा चाश्वारूढायै च फट्द्वयं वह्निवल्लभा ||४४॥

Vers 45
अश्वारूढे समाभाष्य तारवाग्भवलज्जकाः |
नित्यक्लिन्ने मदद्रवे वाङ्माया वह्निसुन्दरी ||४५॥

Anmerkung: Nityaklinna/Madadrava sind Gottheitsanreden; ihre körperlich-erotische Bildsprache nicht zu bloßer emotionaler Offenheit umgedeutet.

Vers 46
नित्यक्लिन्ने समाभाष्य सुन्दरीबीजमुद्धरेत् |
ततश्च भैरवीकूटं बालाकूटं ततः स्मरेत् ||४६॥

Anmerkung: Bala-Kuta hier ausschließlich als Formelname genannt.

Vers 47
बगलाकूटमुच्चार्य त्वरिताकूटमुद्धरेत् |
जय भैरवि सम्प्रोच्य रमात्रपावाग्भवं स्मरेत् ||४७॥

Vers 48
ब्लूंकारं च ततश्चोक्त्वा चन्द्रश्च सविसर्गकः |
अकारं च आकारं च इकारं संस्मरेत् ततः ||४८॥

Anmerkung: blūṃ in der OCR leicht unsicher; Chandra bleibt als Lautchiffre stehen.

Vers 49
बिन्दुनादसमायुक्तं वाचयेत् साधकोत्तमः |
राजदेवी राजलक्ष्मी क्रमशस्तु ततः स्मरेत् ||४९॥

Anmerkung: Zuordnung von Bindu und Nada zu den vorigen Lauten nicht völlig eindeutig; keine gesicherte Gesamtfolge erfunden.

Vers 50
चतुर्दशस्वरोपेतं बिन्दुद्वयविभूषितम् |
चन्द्रबीजं समुच्चार्य स्वर्णकूटं समाहरेत् ||५०॥

Anmerkung: Vokalzählung ohne quellenintern gesicherten Schlüssel nicht aufgelöst.

Kutas und weitere Göttinnenformeln

Verschlüsselte Lautgruppen und wiederholte Anrufungen werden der Reihe nach angegeben; einzelne Buchstaben sind beschädigt.

Vers 51
वाङ्मायाकाममातृश्च राजराजेश्वरि ततः |
ज्वल ज्वल समाभाष्य शूलिनि दुष्टग्रहं वै ||५१॥

Anmerkung: Satzfortsetzung in 52; Graha als traditionelle ergreifende Macht.

Vers 52
ग्रस स्वाहा समुच्चार्य शूलिनि च वदेत् सुधीः |
माया महाचण्डयोगेश्वरि ध्रींकारमुद्धरेत् ||५२॥

Anmerkung: Bija dhrīṃ in e lesbar; keine wörtliche Bedeutung erfunden.

Vers 53
दान्ततान्तौ वह्निसंस्थौ तुरीयस्वरभूषितौ |
नादबिन्दुसमायुक्तौ ततोऽस्त्रपञ्चकं स्मरेत् ||५३॥

Anmerkung: Verschlüsselte Lauterschließung; die Grundkonsonanten ergeben sich aus der vorliegenden Passage allein nicht zweifelsfrei.

Vers 54
जय महाचण्डयोगेश्वरि विष्णुनितम्बिनी |
त्रपा कामत्रिपुटे च वाङ्मायानङ्गमातरः ||५४॥

Anmerkung: Das Kompositum kāmatripuṭe ist nicht eindeutig segmentierbar; keine gesicherte Silbenfolge daraus erstellt.

Vers 55
क्षींकारं क्लींकारं चैव सिद्धिलक्ष्म्यै नमस्ततः |
काममाता भुवनेशी वाग्भवश्च स्मरेत् ततः ||५५॥

Vers 56
राज्यसिद्धिलक्ष्मि चोक्त्वा क्रं शम्भुवल्लभा |
क्रोधपाशौ क्रोंकारं च स्त्रीकारं क्रोधमुच्चरेत् ||५६॥

Anmerkung: kraṃ ist in e beschädigt; Lautlesung vorläufig. Shambhuvallabha als Bija-Name bewahrt.

Vers 57
क्षौंकारं हाकारं चैव फट्कारं त्वरिते स्मरेत् |
नक्षत्रकूटमुच्चार्य चन्द्रकूटं ततः स्मरेत् ||५७॥

Anmerkung: Vokalzeichen von hā leicht unsicher; die verschlüsselten Kutas werden nicht aus anderen Texten ergänzt.

Vers 58
ततो ग्रहकूटं चैव तदन्ते च दिवाकरम् |
… कूटं ततोऽपि स्यात् ततः कालकूटं चरेत् ||५८॥

Anmerkung: Fragment: Name des mittleren Kutas nicht zuverlässig lesbar.

Vers 59
तदुत्तरं पाश … कूटं कामकूटं तदुत्तरम् |
ततः पश्चाद्धराकूटं वारुणं तदनन्तरम् ||५९॥

Anmerkung: Fragment: Name der ersten Lautgruppe beschädigt; keine vermutete Vollform ergänzt.

Vers 60
चक्रकूटं समाभाष्य पद्मकूटं तदनन्तरम् |
शङ्खवराहकूटौ दर्शनान्मुक्तिदायकौ ||६०॥

Anmerkung: Die ältere Fassung erhält darśanāt. Das Befreiungsversprechen wird dem Text zugeschrieben. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 8829–8833. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 255.

Vers 61
ततः स्मरेन्नृसिंहकूटं सर्वफलप्रदम् |
इन्द्रकूटं समाराध्य इन्द्रलोके महीयते ||६१॥

Anmerkung: Historische Wirkungsverheißung innerhalb der Lauterschließung.

Vers 62
मत्स्यकूटं ततोऽपि स्यात् ततो ज्ञेयं त्रिशूलकम् |
शक्तिकूटं तथोच्चार्य शिवलोके वसेद् ध्रुवम् ||६२॥

Vers 63
वैष्णवकूटं तथा ज्ञेयं केवलं विष्णुरूपिणम् |
ततः लज्जाक्रोधकामयोषितो वाग्भवं तथा ||६३॥

Vers 64
गारुडं योगिनीं तत्र शाकिनीं कालिकां चरेत् |
ततो धराकूटं ज्ञेयं क्रोधबीजं ततश्चरेत् ||६४॥

Vers 65
ततोऽघोरे सिद्धिं मे वै देहि दापय संस्मरेत् |
वह्निजाया अघोरे च … नम इत्यपि ||६५॥

Anmerkung: Fragment: Einzelbija vor namah nicht sicher lesbar.

Vers 66
चामुण्डे च तथोच्चार्य करङ्किणि वदेत् ततः |
करङ्कमालाधारिणि त्वं किं किं विलम्बसे ततः ||६६॥

Vers 67
भगवति ततः प्रोक्त्वा शुष्काननि ततः स्मरेत् |
खड्गं च ततः प्रोच्य चान्त्रकरावनेति च ||६७॥

Anmerkung: Letztes Kompositum antrakarāvane beschädigt; genaue Gestaltbeschreibung nicht sicher. Alle verlässlich erkennbaren Bestandteile wiedergegeben.

Vers 68
भो भो वल्ग इति प्रोच्य वल्गेति वदेत् ततः |
कृष्णभुजङ्गवेष्टिततनुलम्बकपाले वै ||६८॥

Anmerkung: Möglicher Bezug lambakapāla auf eine herabhängende Schädelschale bleibt offen.

Vers 69
वष्ट वष्ट इति प्रोच्य हट हट तदनन्तरम् |
पत पत समुच्चार्य पताका च ततो वदेत् ||६९॥

Anmerkung: Erste Lautwörter nicht sicher wörtlich übersetzbar; nicht nach bekannten Mantraformen verändert. Fortsetzung in 70.

Vers 70
हस्ते ज्वल ज्वल प्रोच्य ज्वालामुखि ततो वदेत् |
अनलनखखट्वाङ्गधारिणि च तथोच्चरेत् ||७०॥

Anmerkung: Zusammensetzung analanakha/khaṭvāṅgadhāriṇī leicht beschädigt; Bildbestandteile erkennbar.

Vers 71
दह चट चट इति हुं हुं अट्टाट्टहासिनि |
उड्ड उड्ड ततोऽपि स्याद् … वेतालमुखि इति ||७१॥

Anmerkung: Fragment: Ein Wort vor Vetala-Anrede beschädigt. Die Lautbefehle caṭ/uḍḍa bleiben ohne erfundene eindeutige Bedeutung; huṃ-Vokal leicht unsicher.

Vers 72
अकि अकि स्फुलिङ्गेति पिङ्गलाक्षि ततोऽपि च |
चल चल चालयेति चालयेति तथोच्चरेत् ||७२॥

Anmerkung: Aki als lesbarer, semantisch ungesicherter Mantralaut bewahrt.

Vers 73
करङ्कमालिनि प्रोच्य नमोऽस्तु ते स्वाहा ततः |
विश्वलक्ष्मि ततश्चोक्त्वा तारमाये समुच्चरेत् ||७३॥

Vers 74
क्षेत्रपालो वह्निसंस्थश्चतुर्थस्वरमस्तकः |
नादबिन्दुसमायुक्तो बीजं समुच्चरेत् सुधीः ||७४॥

Anmerkung: Verschlüsselte Buchstabenanweisung, keine nachträglich gesicherte Silbe.

Vers 75
दादिरेवं समुच्चार्य रान्तश्चैवं समाहरेत् |
एवं शान्तः समाहार्यः कालीक्रोधौ पुनर्वदेत् ||७५॥

Anmerkung: Die Folge ist als Buchstabenerschließung verständlich, ihre genaue Lautauflösung bleibt unsicher.

Vers 76
अस्त्रं यन्त्रप्रमथिनि … ततः स्मरेत् |
ततो धरां समाहृत्य बीजं शृणु मनोहरम् ||७६॥

Anmerkung: Fragment: Einzelbija nach der Anrede beschädigt.

Vers 77
रेफश्चैव जकारश्च तदन्तश्च क्रमाल्लिखेत् |
विरूढं बीजं विज्ञेयं तुरीयस्वरपूजितम् ||७७॥

Anmerkung: Wendung virūḍhaṃ bījam ist nicht eindeutig; keine konkrete Lautfolge ergänzt.

Vers 78
नादबिन्दुशिरोभ्राजमुच्चरेद्बीजमुत्तमम् |
… समाभाष्य … समुदीरितम् ||७८॥

Anmerkung: Fragment: Zweite Hälfte nicht zuverlässig verständlich; lesbare erste Hälfte übersetzt.

Vers 79
चण्डयोगेश्वरि कालि शाकिनी हृदयं तथा |
चण्डयोगेश्वरि लज्जाक्रोधास्त्राणि विनिर्दिशेत् ||७९॥

Vers 80
महाचण्डभैरवि च भुवनेशीं वदेत् ततः |
क्रोधास्त्रं वह्निजायां च महाचण्डभैरवि वै ||८०॥

Vers 81
वाग्भुवनेश्वरीकामशाकिनीवाग्भवानपि |
लज्जा रमा तथा चैव उद्धरेत् कोविदो जनः ||८१॥

Vers 82
त्रैलोक्यविजया ङन्ता हृदयं वह्निवल्लभा |
त्रैलोक्यविजये चैव वाग्लज्जालक्ष्मीमन्मथाः ||८२॥

Vers 83
प्रासादं जयलक्ष्मि च युद्धे मे विजयं वदेत् |
देहि चेत्युच्च प्रासादं पाशमङ्कुशफट्त्रयम् ||८३॥

Vers 84
वह्निस्त्री जयलक्ष्मि च अतिचण्डे तथोच्चरेत् |
तथा महाप्रचण्डेति भैरवि च ततः स्मरेत् ||८४॥

Vers 85
क्रोधचण्डं समाभाष्य अतिचण्ड … कारकौ |
योगबीजं समाभाष्य … स्मरेत् ततोऽपि च ||८५॥

Anmerkung: Fragment: Mehrere Einzelzeichen unzuverlässig; keine Rekonstruktion der vollständigen Formel.

Vers 86
विलिखेच्च ततो याम्यकूटं परमसिद्धिदम् |
फान्तफस्थो वह्निसंस्थस्ततश्च ठादिमुच्चरेत् ||८६॥

Anmerkung: Buchstabenbeziehungen in der zweiten Hälfte beschädigt und nicht eindeutig; deutsche Wiedergabe der lesbaren Anweisung, keine präzise Lautauflösung.

Vers 87
तदन्ते च महाकूटमीशसंज्ञं समुच्चरेत् |
रेफमुच्चार्य धीरेन्द्र … स्मरेत् तदन्तरम् ||८७॥

Anmerkung: Fragment: Schlussgruppe nicht sicher lesbar; Anrede dhīrendra in e auffällig, nicht stillschweigend in eine feminine Anrede geändert.

Vers 88
महामन्त्रेश्वरि चैव तारत्रपारमास्मरान् |
प्रासादक्रोधौ वज्रं च वदेत् प्रस्तारिणि द्विठम् ||८८॥

Anmerkung: Wortglieder vajra/prastāriṇi in der Quelle getrennt erschlossen; Sinn: Anrede Vajraprastarini.

Katyayani und Chandakapaleshvari

Die Quelle verbindet schreckenerregende Gestaltbeschreibungen mit Schutzbitten und der Einheit von Shiva und Shakti.

Vers 89
वज्रप्रस्तारिणि चोक्त्वा तारं ह्रीं हृदयं वदेत् |
परमभीषणे चोक्त्वा क्रोधद्वयं क्रमाल्लिखेत् ||८९॥

Vers 90
नरकङ्कालमालिनि चोक्त्वा वै शाकिनीद्वयम् |
कात्यायनि व्याघ्रचर्मावृतकटि वदेदिति ||९०॥

Vers 91
कालीद्वयं समुच्चार्य श्मशानचारिणि वदेत् |
नृत्य नृत्य गाय गाय हस हस क्रोधद्वयम् ||९१॥

Vers 92
कारणादीनि संलेख्य चाङ्कुशद्वितयमपि |
शववाहिनि संलेख्य मां रक्ष रक्ष चेत्यपि ||९२॥

Anmerkung: Kāraṇādīni als Bija-Gruppenverweis lesbar, genaue gemeinte Folge unklar.

Vers 93
अस्त्रद्वयं क्रोधद्वयं हृल्लेखा वह्निकामिनी |
कात्यायनी त्विति प्रोच्य वाङ्माया हरिसुन्दरी ||९३॥

Anmerkung: Hari-Sundari als verschlüsselnder Name bewahrt.

Vers 94
शान्तः षान्तश्च पान्तश्च यान्तो भगविभूषितः |
नादबिन्दुस्वलङ्कृत्य वदेद्बीजमनुत्तमम् ||९४॥

Anmerkung: Die Endkonsonanten sind in der OCR leicht unsicher. Bhaga steht in dieser Zeile als Lautchiffre; keine genaue Silbe daraus erfunden.

Vers 95
बिन्दुहीनं प्रेतबीजं शान्तं पाशसमन्वितम् |
बिन्दुनादविभूषितं तु वदेद्बीजं तदुत्तरम् ||९५॥

Anmerkung: Die aufeinanderfolgenden Weglassungs- und Hinzufügungsanweisungen werden nicht geglättet; sie können verschiedene Bestandteile betreffen.

Vers 96
भान्तं बिन्दुयुतं चैव तुरीयस्वरभूषितम् |
दादिं बिन्दुयुतं स्मृत्वा वामकर्णविभूषितम् ||९६॥

Anmerkung: Vokal-/Körperchiffren nicht eigenmächtig aufgelöst.

Vers 97
नकुलीशो वह्निसंस्थः पाशबिन्दुसमन्वितः |
बीजं स्मृत्वा तथा मायां तथा दीर्घतनुच्छदम् ||९७॥

Anmerkung: dīrghatanucchada als langer Vokal mit Kavacha-/Schutzbezug verstanden; genaue Lautfolge ungesichert.

Vers 98
योगिनीकूटमुच्चार्य फेत्कारीकूटमुच्चरेत् |
शिवशक्तिसमरसचण्डकापालेश्वरि ततः ||९८॥

Anmerkung: Samarasa: gleicher Geschmack beziehungsweise Einheit des Erlebens; hier Teil der Gottheitsanrede.

Vers 99
क्रोधं हृदयमुच्चार्य चण्डं वदेत् तदन्तरम् |
कापालेश्वरि चोच्चार्य वाक्कालीमारमातरः ||९९॥

Anmerkung: Mara hier Bija-Name des Liebesgottes, nicht ohne Beleg als buddhistischer Gegenspieler gedeutet.

Vers 100
ततश्च खेचरीकूटं कूटानां कूटमुत्तमम् |
सुवर्णद्वितयं प्रोच्य महासुवर्णमित्यपि ||१००॥

Anmerkung: Worterschließung setzt sich im nächsten Vers fort.

Vers 101
कूटेश्वरी समाभाष्य वटुककूटं ततः स्मरेत् |
रमा त्रपा वाग्भवश्च हृल्लेखा वह्निसुन्दरी ||१०१॥

Anmerkung: Die Anrede schließt an „Mahasuvarna“ in 100 an. Vatuka-Kuta in der OCR leicht beschädigt.

Vers 102
स्वर्णकूटेश्वरि प्रोच्य वाग्लज्जा कृष्णभार्यका |
पाशमुच्चार्य देवेशि ब्रह्मणस्तृतीयं वदेत् ||१०२॥

Anmerkung: Buchstabenchiffre, nicht eine zusätzliche mythologische Gestalt.

Vers 103
बिन्दुयुक्तं धरासंस्थं वामकर्णसमन्वितम् |
बीजमेतत् समुच्चार्य ईकारं पाशमेव च ||१०३॥

Anmerkung: „Linkes Ohr“ verschlüsselt ein Lautglied; nicht aus dem Kontext allein eindeutig auflösbar.

Vers 104
ततो नादं समुच्चार्य हृल्लेखा भगवति वदेत् |
वार्तालि द्वितयं प्रोच्य वाराहि द्वितयं वदेत् ||१०४॥

Vers 105
वराहमुखि तथैवोक्त्वा एकारं ग्लूंकारं तथा |
अन्धे अन्धिनि हृदयं रुन्धे रुन्धिनि स्मरेत् ||१०५॥

Anmerkung: Vokal und Nasal bei glūṃ leicht unsicher.

Vers 106
हृल्लेखा जम्भे जम्भिनि च हृदयं मोहे मोहिनि स्मरेत् |
नमः स्तम्भे स्तम्भिनि च नमः सर्वदुष्टे चेत्यपि ||१०६॥

Anmerkung: Die Formelanreden werden nach ihrer Ritualfunktion erläutert; keine moderne Anwendung empfohlen.

Vers 107
प्रदुष्टानां ततश्चोक्त्वा सर्वेषां सर्ववाक्चित्त |
चक्षुःश्रोत्रमुखगतिजिह्वास्तम्भं कुरुद्वयम् ||१०७॥

Anmerkung: Satz aus den im Quellvers einzeln erschlossenen Wortgliedern zusammenhängend übersetzt.

Vers 108
शीघ्रं वशं कुरु कुरु शीघ्रं वशं कुरुद्वयम् |
वाग्भवं कालीबीजं च श्रीबीजं तदनन्तरम् ||१०८॥

Anmerkung: Die Wiederholung steht so in der Quelle; nicht stillschweigend auf eine einzige Formel reduziert.

Vers 109
रुष्पञ्चकं समाभाष्य तारहेतुं क्रोधमुच्चरेत् |
अस्त्रं द्विठं वार्तालि च भवेद्द्वादशिकामपि ||१०९॥

Anmerkung: Tarahetu und dvādaśikā sind nicht sicher abgrenzbar; letztere bezeichnet eine Zwölfergruppe oder einen entsprechenden Bija-Namen. Keine zwölf Silben ergänzt.

Vers 110
ग्लूं ह्रीं बीजं समुच्चार्य वार्तालि वाराहि वदेत् |
ह्रीं ग्लूं तावनुस्मृत्य द्वादशिकं बीजमुल्लिखेत् ||११०॥

Anmerkung: Die Vokal- und Nasalzeichen von glūṃ sind im Quellentext leicht beschädigt; keine sichere Lautvorlage behauptet.

Vers 111
चण्डवार्तालि सम्प्रोच्य वाङ्मायाविष्णुवल्लभाः |
आकारं ग्लूंकारं चैव ईकारं वार्तालिद्वयम् ||१११॥

Vers 112
वाराहिद्वितयं प्रोच्य शत्रून् दह दहेति च |
ग्रस ग्रसेति संलेख्य चतुर्थबीजमुच्चरेत् ||११२॥

Anmerkung: Das vierte Bija wird nur durch Stellung bezeichnet; nicht aus Erwartung ergänzt.

Vers 113
तत आं च ततो ग्लूं च ततो हुं च फट् तथा |
जय वार्तालि सम्भाष्य वाङ्माया हरिवल्लभा ||११३॥

Anmerkung: Einzelne Vokalzeichen der Bijas leicht beschädigt, Bedeutungsfunktion als Lautfolge erhalten.

Vers 114
महाबीजं समुच्चार्य प्रेतबीजं समुच्चरेत् |
तारमायाक्रोधाश्चैव शाकिनीबीजमुच्चरेत् ||११४॥

Vers 115
राज्यप्रदे समाभाष्य … बीजमुच्चरेत् |
फेत्कारीबीजमुच्चार्य उग्रचण्डे स्मरेत् पुनः ||११५॥

Anmerkung: Fragment: Einzelbija nach rājyaprade nicht zuverlässig lesbar.

Vers 116
रणमर्दिनि सम्भाष्य क्रोधं च शाकिनीं वदेत् |
योगिनीं च वधूबीजं सदेति रक्ष रक्ष च ||११६॥

Anmerkung: sadeti als sadā iti verstanden, Vokallänge unsicher.

Vers 117
… मां … सं सर्गान्तमेव च |
मृत्युहरे नमः प्रोच्य वह्निजायां द्विबिन्दुकम् ||११७॥

Anmerkung: Fragment: Erste Hälfte stark beschädigt; genaue Reihenfolge und Grundzeichen der Lautanweisungen nicht gesichert.

Vers 118
स्मरेदुग्रचण्डे चैव वाग्भवं … पुनः |
… कूटमुच्चार्य फेत्कारीकूटमुद्धरेत् ||११८॥

Anmerkung: Fragment: Die Quelle zeigt selbst eine Strichlücke; Name des folgenden Kutas ebenfalls beschädigt. Kein Vers als Ganzes ausgelassen.

Vers 119
वामनेत्रयुतं बीजं भजतां कामदं महत् |
तारमाया … क्रोधं च शाकिनीं चरेत् ||११९॥

Anmerkung: Fragment: hasapha-artige Lautfolge in e nicht zuverlässig lesbar; nicht zu einer bekannten Silbe normalisiert.

Vers 120
उग्रचण्डे समाभाष्य बीजं चण्डेश्वरं ततः |
महाप्रेतं समाभाष्य वह्नेर्भार्यां लिखेत् ततः ||१२०॥

Vers 121
श्मशानोग्रचण्डे इत्युक्त्वा वाग्भवपञ्चकं वदेत् |
ततश्च फेत्कारीकूटं वामनेत्रयुतं स्मरेत् ||१२१॥

Vers 122
अमृताख्यं ततः स्मृत्वा डाकिनीं वामनेत्रिकाम् |
फेत्कारीं च ततो देवि वामनेत्रविभूषिताम् ||१२२॥

Anmerkung: Lautchiffren, nicht zusätzliche anatomische Beschreibungen der Göttinnen.

Vers 123
रुद्रचण्डा चतुर्थ्यन्ता सानुहृद्वह्निवल्लभा |
सम्बुद्ध्यन्ता रुद्रचण्डा वाग्भवपञ्चकं पुनः ||१२३॥

Vers 124
फेत्कारीकूटं ततो देवि वामनेत्रविभूषितम् |
चण्डकूटं समाभाष्य डाकिनीबीजमुद्धरेत् ||१२४॥

Vers 125
धराकूटं समाभाष्य तुरीयस्वरभूषितम् |
प्रचण्डायै ततश्चोक्त्वा हृदयं वह्निवल्लभा ||१२५॥

Anmerkung: Dativendung in e beschädigt, durch die Formelanordnung gestützt.

Vers 126
प्रचण्डे वाग्भवं पञ्च फेत्कारीं मायया युताम् |
सन्धिकूटं ततश्चोक्त्वा ङन्ता हि चण्डनायिका ||१२६॥

Vers 127
… कारं च समुच्चार्य नमः स्वाहे ततः परम् |
ततश्चण्डनायिके च वाग्भवपञ्चकं ततः ||१२७॥

Anmerkung: Fragment: Erstes Lautzeichen beschädigt; Versnummer nach der eindeutigen Folge normalisiert.

Vers 128
तथैव फेत्कारीकूटं कूटं च ब्रह्मनिर्मितम् |
चण्डेश्वरं ततो देवि वामाक्षिबिन्दुसंयुतम् ||१२८॥

Vers 129
महाप्रेतं समुच्चार्य क्लीं … वह्निवल्लभा |
चण्डे चोक्त्वा महादेवि वाग्भवपञ्चकं वदेत् ||१२९॥

Anmerkung: Fragment: Gruppe zwischen klīṃ und Abschluss beschädigt.

Vers 130
फेत्कारीकूटं तथेशानि नादं वामाक्षिसंयुतम् |
चण्डवत्यै ततश्चोक्त्वा … हृदयं तथा ||१३०॥

Anmerkung: Fragment: kṣamla-artiges Bija beschädigt; keine gesicherte Lautform.

Vers 131
स्वाहा चण्डवति चोक्त्वा वाग्भवपञ्चकं पुनः |
फेत्कारीकूटं तथा देवि वायुकूटं ततो वदेत् ||१३१॥

Vers 132
डाकिनीं च ततो देवि वामनेत्रविभूषिताम् |
अतिप्रेतं समाराध्य चातिचण्डां महेश्वरि ||१३२॥

Vers 133
चतुर्थ्यन्तां च हृदयममृतं बीजमुद्धरेत् |
नमः स्वाहे चातिचण्डे वाग्भवपञ्चकं चरेत् ||१३३॥

Vers 134
फेत्कारीकूटं देवेशि श्मशानकूटकं पुनः |
डाकिनीं च समाभाष्य वामनेत्रविभूषिताम् ||१३४॥

Vers 135
महाप्रेतं तथोच्चार्य चण्डिकायै स्मरेत् ततः |
रौद्रबीजं समुच्चार्य नमः स्वाहे ततः परम् ||१३५॥

Vers 136
चण्डिके च तथोच्चार्य वाग्भवपञ्चकं पुनः |
फेत्कारीकूटं चोच्चार्य … तदनन्तरम् ||१३६॥

Anmerkung: Fragment: Schlussbija nicht zuverlässig lesbar.

Vers 137
कामक्रोधौ … तदनन्तरम् |
कात्यायन्यै … कामदायिन्यै ततः परम् ||१३७॥

Anmerkung: Fragment: Mehrere Bijas beschädigt; die lesbaren Namen und grammatischen Bezüge vollständig bewahrt.

Vers 138
हुंकारं च नमः स्वाहे ज्वालाकात्यायनि ततः |
वाग्भवान् पञ्च संलिख्य कामक्रोधौ रमा ततः ||१३८॥

Vers 139
द्रावणं च समुच्चार्य महिषमर्दिनि ततः |
श्रींकारं चैव देवेशि वाग्भवाः पञ्च एव च ||१३९॥

Anmerkung: Vokalzeichen von śrīṃ in e leicht beschädigt.

Vers 140
उन्मत्तमहिषमर्दिनि च ततः परम् |
ततो वाग्भवान् पञ्च नक्षत्रकूटं संलिखेत् ||१४०॥

Anmerkung: Erste Hälfte im Quellentext metrisch verkürzt; keine Ergänzung aus Vermutung.

Vers 141
शङ्खकूटं ततश्चोक्त्वा महामहेश्वरि वदेत् |
ततश्च तुम्बुरेश्वरि वह्निजाया ततः परम् ||१४१॥

Vers 142
तुम्बुरेश्वरि ततश्चोक्त्वा तारत्रपे ततः परम् |
कामक्रोधामृतांश्चैव पाशं वाग्भवमेव च ||१४२॥

Vers 143
क्रोधप्रेतौ शाकिनी च चैतन्यभैरवि तथा |
शाकिनी च प्रेताङ्कुशौ पाशवागमृतक्रोधाः ||१४३॥

Vers 144
काममाये तारास्त्रे च द्विठश्चैतन्यभैरवि |
वाग्भवाः पञ्च च तदा तदा मुण्डमधुमती ||१४४॥

Anmerkung: Mundamadhumati als zusammenhängende Gottheitsbezeichnung der Formel gelesen; keine sichere Etymologie behauptet.

Vers 145
चतुर्थ्यन्ता समुच्चार्य तथैव शक्तिभूतिनी |
ततो मायात्रयं चोक्त्वा फट्कारं मधुमत्यपि ||१४५॥

Anmerkung: Die Verbindung śakti-bhūtinī kann auch zwei Bija-Namen bezeichnen; Zuordnung unsicher.

Vers 146
सम्बुद्ध्यन्ता समुच्चार्य वद वद ततः परम् |
वाग्वादिनि प्रेतबीजं बिन्दुनादसमन्वितम् ||१४६॥

Vers 147
विसर्गहीनं चोच्चार्य क्लिन्नक्लेदिनि ततः परम् |
महाक्षोभं कुरु तदा प्रेतबीजमतः परम् ||१४७॥

Anmerkung: Klinna/Kledini sind Anredeglieder; keine moderne psychologische Praxis daraus abgeleitet.

Vers 148
वाग्वादिनी भैरवि च माया च शाकिनी तथा |
… समुच्चार्य कामबीजं ततः परम् ||१४८॥

Anmerkung: Fragment: Einzelbija in der zweiten Hälfte nicht zuverlässig lesbar.

Vers 149
पूर्णेश्वरि सर्वकामान् पूरयानु तारं लिखेत् |
अस्त्रं स्वाहा पूर्णेश्वरि सम्बोध्यन्ता ततः परम् ||१४९॥

Vers 150
वाग्भवपञ्चकं चैव रक्तरक्ते ततो लिखेत् |
महारक्तचामुण्डेश्वरि चैव ततः परम् ||१५०॥

Anmerkung: Die genaue Worttrennung rakta/rakte ist in e unsicher; keine zusätzliche Silbe ergänzt.

Vers 151
अवतरद्वयं चैव वह्निपत्नी तदा प्रिये |
ततो रक्तचामुण्डेश्वरि संलिख्य महेशि ||१५१॥

Vers 152
तारत्रपारमास्त्रिपुरावागीश्वरी तथा |
ङन्ता नमः समुच्चार्य पुरा वागीश्वरि तथा ||१५२॥

Anmerkung: Die zweite Namensform in e ohne tri; nicht stillschweigend an die erste angeglichen.

Vers 153
हसं बीजं तदा देवि कूटं मारं तथा परम् |
महाप्रेतं ततः कालभैरवि च ततः परम् ||१५३॥

Anmerkung: hasaṃ aus der lesbaren Schriftform; genaue Lautrealisation nicht unabhängig gesichert.

Vers 154
निशाकूटकूर्चकूटौ तुङ्गप्रतुङ्गकूटकौ |
चण्डवारुणि सम्प्रोच्य तारमघोरे च तदा ||१५४॥

Vers 155
पाशयुक्तं हकारं च घोरे तदनु वदेत् |
त्रपा घोरघोरतरे दीर्घतनुच्छदं ततः ||१५५॥

Anmerkung: tanucchada bezeichnet hier den Kavacha-Abschluss in verschlüsselter Form; genaue Vokalverbindung nicht aufgelöst.

Vers 156
सर्वतः सर्वसर्वे च हकारं च ततः प्रिये |
नमस्ते रुद्ररूपे च … विसर्गौ ततः शृणु ||१५६॥

Anmerkung: Fragment: Anfangsanrede sarvataḥ sarvasarve sowie Schlusslaut beschädigt; verständliche Begriffe bewahrt.

Vers 157
प्रणवं च तथा घोरे त्रपालक्ष्म्यङ्कुशा अपि |
कामाङ्गना वाग्भवाश्च गारुडं योगिनी प्रिये ||१५७॥

Anmerkung: Kama/Angana aus leicht beschädigter Folge normalisiert; keine konkrete Lautsilbe ergänzt.

Vers 158
शाकिनी च कालबीजं फेत्कारी तदनन्तरम् |
क्रोधबीजमघोरे च सिद्धिं मे देहि दापय ||१५८॥

Anmerkung: Kala-Bija in e; nicht stillschweigend zu Kali-Bija geändert.

Vers 159
वह्निजायां ततो दद्याद् … घोरे वदेत् |
तारमाये शाकिनी च क्रोधबीजं च पार्वति ||१५९॥

Anmerkung: Fragment: Glied zwischen Abschluss und Anrede beschädigt.

Vers 160
महादिगम्बरि तदा वाग्रमास्मरपाशकाः |
मुक्तकेशि चण्डाट्टहासिनि योगिनी तथा ||१६०॥

Vers 161
वधूकाल्यमृतान्युक्त्वा मुण्डमालिनि संवदेत् |
ततस्तारं वह्निजायां दिगम्बरि च तारकम् ||१६१॥

Vers 162
वाक्त्रपाकामकमलाकालेश्वरि ततो हरेत् |
सर्वमुखस्तम्भिनि च सर्वजनमनोहरि ||१६२॥

Anmerkung: Erstes Attribut sarvamukha in e leicht beschädigt.

Vers 163
सर्वजनवशङ्करि सर्वदुष्टनिमर्दिनि |
सर्वस्त्रीपुरुषाकर्षिणि छिन्धि शृङ्खलां ततः ||१६३॥

Vers 164
त्रोटयद्वितयं प्रोच्य सर्वशत्रून् वदेत् प्रिये |
जम्भयद्वितयं चोक्त्वा द्विषां निर्दलयद्वयम् ||१६४॥

Anmerkung: Die ältere Fassung erhält jambhaya zweimal. Historische aggressive Befehlsformel. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 9136–9139. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 255.

Vers 165
सर्वान् स्तम्भय द्वितयं मोहनास्त्रेण द्वेषिणः |
उच्चाटयद्वयं प्रोक्त्वा सर्ववश्यं कुरुद्वयम् ||१६५॥

Anmerkung: Die ältere Fassung erhält mohanāstreṇa und das Anschlusswort proktvā. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 9140–9143. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 255.

Vers 166
वह्निपत्नी देहि युगं ततः सर्वं स्मरेत् प्रिये |
कालरात्र्यै कामिन्यै च गणेश्वर्यै नमस्तदा ||१६६॥

Anmerkung: Die drei Dative können auch Attribute derselben Göttin sein; keine getrennten Ritualempfänger behauptet.

Vers 167
कालरात्रि ततश्चोक्त्वा तारवाग्भवपाशकाः |
ततः कलारामकलां सबिन्दुं शृणु पार्वति ||१६७॥

Anmerkung: Mittlere Lautchiffre kalārāmakalā unsicher gegliedert; keine konkrete Silbe ergänzt.

Vers 168
एह्येहि भगवति ततः किरातेश्वरि ततः परम् |
विपिनकुसुमावतंसिनि कर्णे ततः प्रिये ||१६८॥

Vers 169
भुजगनिर्मोककञ्चुकिनि मायाद्वयं ततः |
सबिन्दुकं द्वयं च कहद्वयं ज्वलद्वयम् ||१६९॥

Anmerkung: Grundsilbe zur Bindu-Anweisung wird in der lesbaren Passage nicht eindeutig genannt; nicht aus Vermutung ergänzt.

Vers 170
प्रज्वलद्वितयं देवि सर्वसिद्धिं ददद्वयम् |
देहिद्वयं दापय च सर्वशत्रून् दहद्वयम् ||१७०॥

Vers 171
बन्धद्वयं … द्वयं मथद्वयं महेश्वरि |
विध्वंसयद्वयं प्रोच्य कवचत्रितयं ततः ||१७१॥

Anmerkung: Fragment: Ein Befehlswort in der ersten Hälfte beschädigt; keine Ergänzung anhand der Nachbarbefehle.

Vers 172
अस्त्रहृद्वह्निभार्या च किरातेश्वरि संवदेत् |
वाग्भवपञ्च च तथा वज्रकुब्जिके ततः स्मरेत् ||१७२॥

Anmerkung: Kubjika in der OCR wiederholt als kuljika; hier leicht erkennbare Namensnormalisierung, nicht jede abweichende Namensform im Werk pauschal verändert.

Vers 173
प्रलयबीजं प्राणेशि त्रैलोक्याकर्षिणि ततः |
त्रपा कामाङ्गद्राविणि स्मराङ्गणे ततोऽनघे ||१७३॥

Anmerkung: Smarangana, etwa „Frau des Liebesgottes“, ist unsicher gelesen; keine detaillierte sexuelle Handlung aus dem Namen abgeleitet.

Vers 174
महाक्षोभकारिणि ततो वाग्भवो मीनकेतनः |
द्विबिन्दुकश्चन्द्रबीजश्चतुर्दशस्वरान्वितः ||१७४॥

Anmerkung: Minaketana, „mit dem Fischbanner“, ist hier verschlüsselnder Bija-Name des Liebesgottes.

Vers 175
द्विबिन्दुकं पुनश्चन्द्रं ततो वज्रकुब्जिके च |
नमो भगवति तदा ततो घोरे महेश्वरि ||१७५॥

Vers 176
भोगबीजं ततो देवि श्रीकुब्जिके ततः परम् |
सानुबीजं सकारं जीवारूढं रेफान्वितम् ||१७६॥

Anmerkung: Körper- und Gottheitswörter hier als Lautchiffren bewahrt.

Vers 177
कलया भूषितं ज्ञेयं तदुत्तरं शृणु प्रिये |
बीजं तत् परमेशानि वामकर्णविभूषितम् ||१७७॥

Vers 178
ङनणनम उच्चार्य अघोरामुखि तत्परम् |
छकारं बिन्दुसहितमाद्यदीर्घत्रयान्वितम् ||१७८॥

Anmerkung: Die ungewöhnliche Lautfolge ist so in e erkennbar, aber nicht als sichere Rezitationsfassung bestätigt; kein vertrauter Mantra dafür eingesetzt.

Vers 179
क्रमेण त्रीणि बीजानि संलिख्य प्राणवल्लभे |
किलिद्वयं ततो विच्चे पादुकां पूजयाम्यपि ||१७९॥

Anmerkung: Kili/vicce als Formelwörter ohne erfundene wörtliche Bedeutung; Paduka: verehrte Fußzeichen beziehungsweise Sandalen.

Vers 180
नमः समयकुब्जिके तारमेधत्रपास्मराः |
शाकिनी प्रलयश्चैव फेत्कारी तदनन्तरम् ||१८०॥

Vers 181
भासाख्यकूटं ततो देवि चतुर्थस्वरभूषितम् |
षष्ठस्वरविहीनं च भगवति वदेत् ततः ||१८१॥

Anmerkung: Vokalersetzung als Quellenanweisung bewahrt, nicht selbstständig ausgeführt.

Vers 182
विच्चे घोरे ततोऽपि स्यात् फेत्कारी वाग्भवान्विता |
श्रीकुब्जिके ततः पश्चात् सानुबीजं ततः परम् ||१८२॥

Vers 183
तदेव षष्ठस्वरेण समुद्धरेन्महेश्वरि |
प्रेतबीजं विसर्गहीनं ङजणनम इत्यपि ||१८३॥

Anmerkung: Die Lautfolge weicht von 178 ab und ist leicht beschädigt; nicht stillschweigend harmonisiert.

Vers 184
अघोरामुखि तदा छस्य बीजत्रयं तथा |
किलि किलि ततो विच्चे कामिनी क्रोध एव च ||१८४॥

Vers 185
प्रेतबीजं पादुकां च पूजयामि नमः स्वाहा |
मोक्षकुब्जिके ततोऽपि स्यान्नमो भगवति तथा ||१८५॥

Vers 186
सिद्धे तदा महेशानि प्रलयत्रयमुद्धरेत् |
दीर्घाद्यत्रयसंयुक्तं कुब्जिके तदनन्तरम् ||१८६॥

Vers 187
सानुत्रयं तथा देवि दीर्घत्रयविभूषितम् |
खगे ततो वाग्भवश्च अघोरे तदनन्तरम् ||१८७॥

Anmerkung: Khaga, „im Raum Gehende“, hier Anrede beziehungsweise Formelglied; keine eindeutige zoologische Deutung erzwungen.

Vers 188
अघोरामुखि ततः किलि द्वयं तथोद्धरेत् |
विच्चे पादुकां चोक्त्वैव पूजयामि नमस्ततः ||१८८॥

Vers 189
भोगकुब्जिके तथैव मेधत्रपारमास्तथा |
फेत्कारी च जीवषान्तौ वह्न्यारूढौ तारान्वितौ ||१८९॥

Anmerkung: jīva-ṣāntau unsicher segmentiert; keine scheinbar sichere Lautformel.

Vers 190
भगवत्यम्ब ततः कूटं प्राभातिकं ततः |
पुनस्तदेव कूटं स्यात् सकाराद्यं च चिन्तयेत् ||१९०॥

Vers 191
कुब्जिकायै तथोच्चार्य नकुलीशसकारकौ |
ब्रह्मेन्द्रगौरी च तदा बिन्दुं च कलयान्वितम् ||१९१॥

Anmerkung: Die Gruppierung Brahma/Indra/Gauri ist in der OCR leicht beschädigt; keine sichere kombinierte Silbe behauptet.

Vers 192
जीवश्चन्द्रश्च ब्रह्मा च एकादशस्वरस्तथा |
गौरीबीजं परे दत्त्वा षष्ठस्वरविभूषितम् ||१९२॥

Vers 193
ततो ङनणनमेति अघोरामुखि संलिखेत् |
पूर्ववत्त्रीणि बीजानि छकारस्य समुद्धरेत् ||१९३॥

Anmerkung: Lautfolge entsprechend e, mit unsicheren Einzelzeichen; nicht zu einer vertrauten Formel verändert.

Vers 194
किलि किलि ततो विच्चे मानुषान्तौ रेफारूढौ |
तारान्वितौ फेत्कारी च रमा माया मेधा अपि ||१९४॥

Anmerkung: Mānuṣāntau in e unsicher; genaue Grundelemente nicht zuverlässig aus der Chiffre auflösbar.

Vers 195
ततो जय कुब्जिके हि मेधमायारमास्तथा |
ततः साद्यप्रलयं च प्रेतं विसर्गहीनकम् ||१९५॥

Vers 196
बिन्दुयुक्तं ततः पश्चाद् भगवत्यम्ब इत्यपि |
ततः प्राभातिकं कूटं साद्येन तदु द्वितीयकम् ||१९६॥

Vers 197
वामकर्णविहीनं च कलया मण्डितं प्रिये |
कुब्जिके च ततश्चोक्त्वा बालाकूटं ततः परम् ||१९७॥

Vers 198
तत्कूटं च द्वयं लेख्यं तुरीयषष्ठभूषितम् |
ततो नणनमं अघोरामुखि संवदेत् ||१९८॥

Anmerkung: Die kürzere Lautfolge ist so in e vorhanden; nicht nach 178 ergänzt.

Vers 199
छां छीं किलि किलि ततो विच्चेऽस्त्रं वह्निवल्लभा |
क्रोधास्त्रं वह्निपत्नी च हृद्वाक्त्रितयं ततः ||१९९॥

Anmerkung: Zuordnung der Dreierzahl zu hṛd-vāk nicht ganz eindeutig; keine lautliche Auffüllung.

Vers 200
ततः सिद्धिकुब्जिके च मेधमायारमा अपि |
प्रलयं प्रेतबीजं ततो देवि कूटं वाराहिकं ततः ||२००॥

Vers 201
साद्यं तदेव कूटं स्याद् द्वितीयं परमेश्वरि |
रेफस्थाः सह पान्ताश्च कलाबिन्दुसमन्विताः ||२०१॥

Anmerkung: Die Lautgruppe sahapāntāḥ ist unsicher; keine daraus errechnete Bija-Folge.

Vers 202
षष्ठस्वरविहीनं तु कलाबीजेन भूषितम् |
एतद्बीजं समाभाष्य कुब्जिके तदनन्तरम् ||२०२॥

Vers 203
मायाद्वयमागच्छद्वयं तत्र विचिन्तयेत् |
आवेशयद्वयं प्रोच्य वेधयद्वयमाहरेत् ||२०३॥

Anmerkung: Āveśaya bezeichnet hier rituelles Eintreten beziehungsweise Ergriffenwerden.

Vers 204
मायाद्वयं तथैवोक्त्वा द्वितीयं च वाराहिकम् |
संलिख्य द्वितीयं कूटं मूलवाराहिकं ततः ||२०४॥

Anmerkung: Die verschlüsselten Kuta-Bezeichnungen bleiben unaufgelöst.

Vers 205
नमःस्वाहे तथा चोक्त्वा आवेशकुब्जिके ततः |
माहेन्द्राख्यं ततः कूटं फेत्कारी बीजमुद्धरेत् ||२०५॥

Vers 206
… कूटं ततो भद्रे मार्जाराख्यं ततः प्रिये |
मणिकूटमृषिकूटं कूटं सारङ्गकं ततः ||२०६॥

Anmerkung: Fragment: erster Kuta-Name bereits in der Quelle mit Fragezeichen; letzter Name ebenfalls unsicher.

Vers 207
वाग्भवपञ्चकं ततः कालि कालि ततः परम् |
महाकालि मांस इति शोणितभोजिनि ततः ||२०७॥

Anmerkung: Vāgbhavapañcakaṃ aus der beschädigten, mehrfach wiederkehrenden Formel normalisiert; māṃsa-śoṇita-bhojini als über die Anweisungswörter hinweg fortgesetzte Anrede.

Vers 208
… रक्तकृष्णमुखि समुद्धरेत्ततः |
देवि मा मां पश्यन्त्विति शत्रव इति संवदेत् ||२०८॥

Anmerkung: Fragment: vor der Anrede beschädigte Bija-Folge; nicht ergänzt.

Vers 209
श्रीहृदयशिवदूति श्रीपादुकां ततः परम् |
पूजयामि हाकारं च हृदयाय नमस्ततः ||२०९॥

Anmerkung: Padukas: rituell verehrte Sandalen beziehungsweise Füße. Quelle druckt in fortlaufender Zählung irrtümlich २०६.

Vers 210
हृदयशिवदूति च मेधपञ्चकमुद्धरेत् |
नमो भगवति तदा दुष्टचाण्डालिनि ततः ||२१०॥

Anmerkung: Duṣṭa wörtlich böse beziehungsweise verderbt; hier drastische Göttinnenanrede.

Vers 211
रुधिरमांसभक्षिणि कपालखट्वाङ्ग तथा |
ततः पश्चाद्धारिणि च हनयुग्मं वदेत्ततः ||२११॥

Vers 212
दहयुग्मं पचयुग्मं मम शत्रून् ग्रसद्वयम् |
मारयद्वितयं प्रोच्य क्रोधत्रयं ततः प्रिये ||२१२॥

Anmerkung: Historische feindgerichtete Ritualformel; keine heutige Praxisanweisung.

Vers 213
फट् शिरःशिवदूतीति श्रीपादुकां पूजयामि |
हीं शिरसे ततः स्वाहा शिरःशिवदूति ततः ||२१३॥

Anmerkung: Bija in e als हीं lesbar; nicht stillschweigend zu hrīṃ geändert.

Vers 214
वाग्भवपञ्चकं ततः प्रलयत्रयमाहरेत् |
आद्यदीर्घत्रयं कृत्वा महापिङ्गल ततः ||२१४॥

Anmerkung: Anrede geht in 215 weiter; genaue Zuordnung der Vokallängung nicht sicher.

Vers 215
जटाभारे विकटरसनाकराले संवदेत् |
सर्वसिद्धिं देहि देहि दापयद्वितयं वदेत् ||२१५॥

Anmerkung: Siddhis: hier rituelle Vollendungen beziehungsweise außerordentliche Kräfte.

Vers 216
शिखाशिवदूति ततः श्रीपादुकां पूजयामि |
दीर्घतनुच्छदं ततः शिखायै च वषट् ततः ||२१६॥

Anmerkung: Pūjayāmi und vaṣaṭ aus dem wiederkehrenden Nyasa-Rahmen normalisiert; Einzelzeichen in e beschädigt.

Vers 217
शिखाशिवदूति ततो वाग्भवपञ्चकं ततः |
महाश्मशानवासिनि घोराट्टहासिनि ततः ||२१७॥

Vers 218
विकटतुण्डकोकामुखि मायास्मरौ तथा |
हरिजायामहापातालतुलितोदरि संवदेत् ||२१८॥

Anmerkung: Kokāmukhi und tuṇḍa unsichere Einzelzeichen; harijāyā als Formelname abgetrennt, andere Wortgliederung möglich.

Vers 219
भूतवेतालसहचारिणि संलिख्य चानघे |
कवचशिवदूति च श्रीपादुकां ततः स्मरेत् ||२१९॥

Anmerkung: Bhutas und Vetalas: Geisterwesen; Verehrungsformel setzt sich in 220 fort. Quellziffer २१६ nach Folge berichtigt.

Vers 220
पूजयामि कवचाय क्रोधबीजं स्मरेत्ततः |
कवचशिवदूति हि मेधानां पञ्च एव च ||२२०॥

Anmerkung: Keine zusätzliche Abschlusssilbe für die Kavacha-Formel ergänzt.

Vers 221
लेलिहानरसना तु भयानके वदेत्ततः |
विस्रस्तचिकुरभारभासुरे संवदेत् प्रिये ||२२१॥

Vers 222
चामुण्डा भैरवी ततो डाकिनीगण चेत्यपि |
परिवृते शाकिनी च डाकिनी क्रोध एव च ||२२२॥

Anmerkung: Quelle २१२ im fortlaufenden Zusammenhang als 222 gelesen; bhairavī könnte auch bhairava sein.

Vers 223
आगच्छ द्वितयं प्रोच्य सान्निध्यं कल्पयद्वयम् |
त्रैलोक्यडामरे तथा महापिशाचिनि ततः ||२२३॥

Vers 224
नेत्रशिवदूति तदा श्रीपादुकां तथा प्रिये |
पूजयामि नेत्रत्रयाय वौषट् नेत्र इत्यपि ||२२४॥

Anmerkung: Fortsetzung des Namens in 225.

Vers 225
शिवदूति समाभाष्य वाग्भवपञ्चकं ततः |
गुह्यातिगुह्यकुब्जिके त्रिक्रोधमस्त्रमेव च ||२२५॥

Vers 226
मम सर्वोपद्रवान् मन्त्रतन्त्र इति तदा |
यन्त्रचूर्णप्रयोगादिकान् परकृतान् तदा ||२२६॥

Anmerkung: Satz setzt sich in 227 fort; magische Pulveranwendungen, keine moderne medizinische Bedeutung.

Vers 227
करिष्यन्ति तान् सर्वान् हनयुग्मं तथोत्तरम् |
मथयुग्मं मर्दययुग्मं युगलं परिकीर्तितम् ||२२७॥

Anmerkung: Letzte metasprachliche Wiederholungsangabe tautologisch überliefert; nicht durch weitere Verben ergänzt.

Vers 228
दंष्ट्राकरालि शाकिनी च क्रोधास्त्रे च ततः परम् |
गुह्यातिगुह्यकुब्जिके ततोऽस्त्रशिवदूति च ||२२८॥

Vers 229
श्रीपादुकां पूजयामि अस्त्राय फट् तदन्तरम् |
अस्त्रशिवदूति ततो वाग्भवपञ्चकं तथा ||२२९॥

Vers 230
क्रोधानां पञ्च आहृत्य … घोरनादेति च |
विद्रावि विद्रावि जगत्त्रये ततो मायात्रयं हरेत् ||२३०॥

Anmerkung: Fragment: Laut beziehungsweise Wort vor ghora-nāde unsicher; vidrāvi so überliefert, Bedeutung im Zusammenhang.

Vers 231
प्रसारितायुतभुजे महावेगप्रधाविते |
स्मरत्रयं पदविन्यासत्रासित इति स्मरन् ||२३१॥

Anmerkung: Kompositum geht in 232 weiter.

Vers 232
सकलं पाताले रमात्रयं ततो वदेत् |
व्यापकशिवदूति च ततो वदेज्जितेन्द्रियः ||२३२॥

Anmerkung: Kasusform sakalaṃ pātāle gestört; Sinn des über 231–232 reichenden Kompositums wiedergegeben.

Vers 233
परमशिवपर्यङ्कशायिनि तदनन्तरम् |
ततः क्रमेण देवेशि योगिनीत्रयमुद्धरेत् ||२३३॥

Vers 234
गलद्रुधिरमुण्डमालाधारिणि संवदेत् |
घोरघोरतररूपिणि संवदेत्ततः ||२३४॥

Vers 235
ततः परं शाकिन्यास्तु क्रमेण त्रयमाहरेत् |
ज्वालामालिपिङ्गजटाजटे वदेच्च साधकः ||२३५॥

Anmerkung: Letztes Kompositum leicht beschädigt; Bedeutung des Haar- und Flammenbildes sicher.

Vers 236
अचिन्त्यमहिमबलप्रभावे तदनन्तरम् |
कामिनीत्रयमुद्धृत्य दैत्यदानव इत्यपि ||२३६॥

Vers 237
निकृन्तनि ततोऽपि स्याच्छृणुष्व परमेश्वरि |
सकलसुरासुरकार्यसाधिके तदनन्तरम् ||२३७॥

Vers 238
त्रितारं फट् नमः स्वाहा व्यापकशिवदूति ततः |
तारत्रपारमाकामवाग्भवाङ्कुशलज्जकाः ||२३८॥

Anmerkung: Verschlüsselte Bija-Namen; keine ergänzte ausgeschriebene Lautform.

Vers 239
पाशक्रोधौ महापुरुषप्रासादौ तदनन्तरम् |
अमृतं गारुडं चैव फेत्कारी तदनन्तरम् ||२३९॥

Vers 240
चण्डहयग्रीवौ ततो योगिनी शाकिनी तथा |
मेधो … प्रतं स्फकारमेव च ||२४०॥

Anmerkung: Fragment: nach medha mehrere unsichere Bija-Namen; prata könnte beschädigtes preta sein, nicht stillschweigend geändert.

Vers 241
… भौजङ्गमस्तथापरः |
कालसंकर्षिणि तदा क्रोधौ च वह्निवल्लभा ||२४१॥

Anmerkung: Fragment: Anfangsgruppe beschädigt; Lautwerte nicht rekonstruiert.

Vers 242
कालसंकर्षिणि पुनर्मेधमायारमास्मराः |
फेत्कारी क्रोधौ तदनु कुक्कुटि क्रीकारं तदा ||२४२॥

Anmerkung: Kukkuti nach Wiederholung 243 normalisiert; krī ohne ergänzten Bindu.

Vers 243
पाशाङ्कुशौ शाकिनी च चण्डबीजं ततः परम् |
अस्त्रद्वयं वह्निजाया कुक्कुटि तदनु स्मरेत् ||२४३॥

Vers 244
तारं माया ततः कृमिः कामिनी शाकिनी तथा |
भ्रमराम्बिके तदनु शत्रुमर्दिनि संवदेत् ||२४४॥

Anmerkung: Bhramarāmbikā: Göttinnenname; Krimi als Bija-Bezeichnung beibehalten.

Vers 245
पाशाङ्कुशप्रासादाश्च क्रोधश्च योगिनी तथा |
अस्त्रद्वयं हृदयं च वह्न्यङ्गना तारा तथा ||२४५॥

Vers 246
भ्रमराम्बिके तदनु चण्डबीजं ततः स्मरेत् |
धनदे भुवनेशी च सां सीं सूं तदनन्तरम् ||२४६॥

Vers 247
ततश्च संकटदेवि संकटेभ्यो मां तथा |
तारयद्वयं रमाकामौ प्रासादो क्रोध एव च ||२४७॥

Vers 248
पाशास्त्रे च वह्न्यबला संकटादेवि तत्परम् |
पाशाङ्कुशप्रासादाश्च भोगवति ततः परम् ||२४८॥

Anmerkung: Vahnyabala kontextgestützte Lesung der beschädigten Feuer-Gattinnenbezeichnung.

Vers 249
तारमाये समुच्चार्य … समुद्धरेत् |
बिन्दुनादसमायुक्तं नव बीजं क्रमेण हि ||२४९॥

Anmerkung: Fragment: Grenzen der Lautreihe unlesbar; keine neun Silben erfunden.

Vers 250
क्रोधश्च हृदयं चैव भगवति वदेत्ततः |
महार्णवेश्वरि ततस्त्रैलोक्यग्रसनेति च ||२५०॥

Vers 251
शीले पाशं कलाबीजं वामकर्णं सबिन्दुकम् |
अस्त्रं च वह्निपत्नी च महार्णवेश्वरि ततः ||२५१॥

Anmerkung: Śīle schließt an die Welten verschlingende Natur in 250 an; Vamakarna als Lautchiffre beibehalten.

Vers 252
तारबीजं क्षीकारं च पीकारं चकारं तदा |
ततो भगवति ततो जान्तः षष्ठस्वरान्वितः ||२५२॥

Anmerkung: Pi-/pī-Lesung unsicher; keine Bija-Rekonstruktion. Die Bildung geht in 253 weiter.

Vers 253
बिन्दुयुक्तो मठेशानि कूटं प्राभातिकं ततः |
ततो वाराहिकं कूटं सर्वतन्त्रसुगोपितम् ||२५३॥

Anmerkung: Matha: religiöse Niederlassung; Lesung maṭheśāni unsicher.

Vers 254
चण्ड…कापालिनि जय … नमः |
द्विठो जय… तारमायापाशास्तथा ||२५४॥

Anmerkung: Fragment: Lautgruppe nach caṇḍa und wiederholter Göttinnenname nicht sicher lesbar; nicht ersetzt.

Vers 255
… शवरेश्वरी नमश्च शवरेश्वरि |
प्रणवं मेधपाशौ च त्रपारमास्मरास्ततः ||२५५॥

Anmerkung: Fragment: Anfangsgruppe unklar; Name auch Śabareśvarī möglich, keine stille Gleichsetzung.

Vers 256
क्रोधश्च शाकिनीबीजं डाकिनी फेत्कारी तथा |
पिङ्गले पिङ्गले ततो महापिङ्गले ततः परम् ||२५६॥

Vers 257
कालीबीजं क्रोधबीजं शाकिनी योगिनी तथा |
प्रेतकाल्यावङ्कुशं च शाकिनी कामिनी तथा ||२५७॥

Vers 258
रमाचण्डानेहसां च विद्युत्पन्नगद्विठाः पुनः |
सिद्धिलक्ष्मि ततस्तारं वाक्त्रपाश्रीस्मरा अपि ||२५८॥

Anmerkung: Anehas unsicher gelesene Bija-Bezeichnung; keine vermeintlich eindeutige Silbe eingesetzt.

Vers 259
भगवति महा तदा मोहिनि तदनन्तरम् |
ब्रह्मविष्णुशिवादिसकलेति वदेत्ततः ||२५९॥

Anmerkung: Satz setzt sich in 260 fort; Mohini bezeichnet die Verzaubernde beziehungsweise Verblendende.

Vers 260
सुरासुरमोहिनि सकलं प्रवदेत्ततः |
जनं मोहय मोहय वशीकुरुद्वयं वदेत् ||२६०॥

Anmerkung: Historische Formel der Beeinflussungsmagie; keine heutige Praxisempfehlung.

Vers 261
कामाङ्गद्राविणि ततः कामाङ्कुशे ततः परम् |
त्रिकामिनी कामरमे त्रपा मेधं तारं तथा ||२६१॥

Anmerkung: Kāmāṅga aus beschädigtem kāmāṅka kontextgestützt gelesen; zweite Halbzeile als Bija-Reihe, alternative Wortgliederung möglich.

Vers 262
महामोहिनि तदनु वाक्स्मरौ कुलिका तथा |
ततो बाले हकारं च सकलाश्च स्वरूपकाः ||२६२॥

Anmerkung: Sakalāḥ könnte zugleich als „sämtliche“ gelesen werden; Lautkontext spricht für sa-ka-la, unsicher.

Vers 263
मायाबीजं समुद्धार्य हसकहलह्रीं ततः |
सकलां तदनु त्रिपुरसुन्दरि ततः ||२६३॥

Anmerkung: Letzte Zeichen der ersten Lautgruppe in e beschädigt; hrīṃ ist eine kontextgestützte, unsichere Lesung. Keine vollständige Shri-Vidya-Formel daraus ergänzt.

Vers 264
हं नमो मूकाम्बिकायै वादिनो मूकयद्वयम् |
पाशबीजं कामबीजं मायाबीजं ततः परम् ||२६४॥

Anmerkung: Vādinaḥ: hier streitende beziehungsweise gegnerische Sprecher.

Vers 265
बिन्दुविसर्गसहितं … स्वरविहीनकम् |
तत्त्वबीजमादित्यश्च … स्वरविभूषितम् ||२६५॥

Anmerkung: Fragment: Vokalbezeichnungen unklar; keine Silbenbildung rekonstruiert.

Vers 266
वह्न्यङ्गना च तदनु मूकाम्बिके ततः प्रिये |
माया च नाकुलं चैव क्रोधास्त्रे तदनन्तरम् ||२६६॥

Vers 267
एकजटे ततः पश्चात् … नाकुलक्रोधकाः |
नीलसरस्वति ततस्तारत्रपा ततः परम् ||२६७॥

Anmerkung: Fragment: erste Bija-Namen der zweiten Gruppe unlesbar.

Vers 268
नाकुलेर्ष्यं च तदनु फट्कारं तदनन्तरम् |
उग्रतारे च तदनु ताररमामायास्तथा ||२६८॥

Anmerkung: Nakulerṣyam als zwei Bija-Namen gelesen; unsichere Worttrennung.

Vers 269
मेधं वज्रवैरोचनीये ईर्ष्यद्वयं ततः परम् |
अस्त्रद्विठे छिन्नमस्ते तारं हृदयमेव च ||२६९॥

Vers 270
भगवत्यै पीताम्बरायै त्रपे सुमुखि ततः |
वगले विश्वं मे वशं कुरु कुरु तथा ||२७०॥

Anmerkung: Trape als Dual des Bija-Namens gelesen; Bagala steht in e mit va.

Vers 271
द्विठो वश्यवगले च हुं रक्ष तदनन्तरम् |
त्रिकण्टकि तदनु च ताराङ्कुशस्मरा अपि ||२७१॥

Anmerkung: Huṃ hier mit kurzem u nach e; nicht stillschweigend vereinheitlicht.

Vers 272
कमला हरपत्नी च पाशं जाया क्रोधं तथा |
जयदुर्गे तदनु च रक्ष रक्ष स्वाहा ततः ||२७२॥

Anmerkung: Harapatnī/Jāyā als Formel- beziehungsweise Bija-Namen belassen; genaue Lautwerte nicht ausgeschrieben.

Vers 273
संग्रामजयदुर्गे च त्रपास्मररुषस्तथा |
विजयप्रदे तदनु प्रणवं पाशमेव च ||२७३॥

Anmerkung: Quellziffer २७६ im fortlaufenden Zusammenhang als 273 berichtigt; ruṣ als Krodha-nahe Bija-Chiffre beibehalten.

Vers 274
प्रासादामृतगारुडाः पन्नगास्त्रे ततः परम् |
ब्रह्माणि तारप्रासादौ … आं हीं तदनन्तरम् ||२७४॥

Anmerkung: Fragment: Lautgruppe nach prāsāda nicht sicher; hīṃ wie lesbar überliefert.

Vers 275
रमेर्ष्यं च ततोऽपि स्यान्माहेश्वरि वदेत्ततः |
… विद्युत्जलदाः शाकिनीरतिकालिकाः ||२७५॥

Anmerkung: Fragment: Beginn der zweiten Halbzeile nicht sicher lesbar.

Vers 276
चण्डकाली ग्लृकारं च प्रेतं क्रोधं तथैव च |
क्रोधमस्त्रद्वयं ततो वह्निजाया ततः परम् ||२७६॥

Anmerkung: Laut glṛ unsicher, entsprechend sichtbarer Gruppe belassen; keine ergänzten Lautzeichen.

Vers 277
माहेश्वरि तदनु त्रपावाणीस्मरास्तथा |
तारं कौमारि तदनु मयूरवाहिनि ततः ||२७७॥

Vers 278
शक्तिहस्ते ततः क्रोधं शाकिनी तदनन्तरम् |
वधूबीजमस्त्रद्वयं वह्निजाया ततः परम् ||२७८॥

Anmerkung: Shakti hier die Waffe Speer.

Vers 279
कौमारि तत्परं तारं नमो नारायण्यै ततः |
जगत्स्थितिकारिण्यै त्रिकामस्त्रिरमास्ततः ||२७९॥

Anmerkung: Die OCR hat die zweite Hälfte hinter 284 verschoben; anhand fortlaufender Syntax und Versziffer zugeordnet, keine neue Passage ergänzt.

Vers 280
पाशकालद्विठानुक्त्वा वैष्णवि प्रणवं ततः |
हृदयं भगवत्यै वराहरूपिण्यै ततः परम् ||२८०॥

Anmerkung: Erste Halbzeile in der OCR auf zwei getrennte Stellen verteilt; hier zusammengeführt, Wortlaut beibehalten.

Vers 281
चतुर्दशभुवनाधिपायै भूपतित्वं वदेत्ततः |
मे देहि दापय स्वाहा वाराहि तदनु प्रिये ||२८१॥

Vers 282
तारपाशाङ्कुशक्रोधकालमायास्मरस्त्रियः |
… क्रोधः क्षेत्रपालो चण्डकाली च शाकिनी ||२८२॥

Anmerkung: Fragment: Anfang der zweiten Halbzeile unsicher.

Vers 283
जिह्वासटाघोररूपे दंष्ट्राकराले ततः स्मृतम् |
नारसिंहि त्रिप्रासादं ततः क्रोधत्रयं भवेत् ||२८३॥

Vers 284
अस्त्रद्वयं वह्निजाया नारसिंहि ततोऽप्यनु |
तारमाररमाक्रोधा इन्द्राणि तदनन्तरम् ||२८४॥

Vers 285
मायायुग्मं जयद्वन्द्वं क्षेत्रपालिद्वयं ततः |
अस्त्रद्वयं वह्निजाया इन्द्राणि तदनन्तरम् ||२८५॥

Anmerkung: Letzte Anrede in e durch umgestellte Zeilen der Verse 279–280 abgetrennt; hier wieder angeschlossen.

Vers 286
प्रणवाङ्कुशकाल्यश्च शाकिनी चण्ड एव च |
योगिनी खेचरी चैव असूया फेत्कारी तथा ||२८६॥

Vers 287
विद्युत्काली रतिश्चैव मायासर्पमहारुषः |
गारुडं च ततो बीजं चामुण्डे तदनन्तरम् ||२८७॥

Anmerkung: Mahāruṣ als Bija-Chiffre wiedergegeben.

Vers 288
ज्वलयुग्मं हिलियुग्मं किलियुग्मं ततः परम् |
मम शत्रूंस्ततश्चोक्त्वा त्रासयद्वन्द्वमेव च ||२८८॥

Anmerkung: Hili und kili als rituelle Lautwörter ohne erfundene wörtliche Übersetzung.

Vers 289
मारययुगलं ततो हन पच द्वयं द्वयम् |
भक्षययुगलं ततः कालीयुग्मं ततो हरेत् ||२८९॥

Vers 290
मायाद्वन्द्वं क्रोधद्वन्द्वमस्त्रद्वन्द्वं द्विठस्ततः |
चामुण्डे तारहृदये कामेश्वरि पदं ततः ||२९०॥

Vers 291
कामाङ्कुशे कामप्रदायिके भगवति ततः |
नीलपताके … मठेश्वरि ||२९१॥

Anmerkung: Fragment: Wortgruppe zwischen nīlapatāke und maṭheśvari nicht sicher verständlich.

Vers 292
रतिहृन्मन्त्रोऽस्तु ते ततः … |
ईर्ष्यात्रयं मदने हि … ||२९२॥

Anmerkung: Fragment: zusammenhängende Deutung des übrigen Verses nicht gesichert; nur erkennbare Formelbestandteile übersetzt.

Vers 293
त्रैलोक्यमावेश्येति च क्रोधास्त्रे वह्निवल्लभा |
नीलपताके ततः पश्चात् कालीद्वयं ततः प्रिये ||२९३॥

Anmerkung: Āveśya kann hier auch „in Ergriffenheit versetzend“ bedeuten; syntaktischer Anschluss an beschädigten Vorvers unsicher.

Vers 294
चत्वारः क्रोधास्तदनु चाङ्कुशानां त्रयं तदा |
रमायुग्मं त्रपायुग्मं योगिनी शाकिनी तदा ||२९४॥

Vers 295
कामिनी चण्डघण्टे च शत्रून् स्तम्भय स्तम्भय |
मारय मारय तदा क्रोधास्त्रे वह्निवल्लभा ||२९५॥

Anmerkung: Historische Schadensformel; nicht als heutige Praxisanregung gemeint.

Vers 296
चण्डघण्टे ततः शत्रून् स्तम्भयद्वितयं हरेत् |
मारयद्वितयं क्रोधमस्त्रस्वाहे तथोच्चरेत् ||२९६॥

Anmerkung: Wiederholung der Quelle beibehalten.

Vers 297
चण्डघण्टे तारमायारमाक्रोधाङ्कुशास्तथा |
काली च कामिनी चैव मन्मथस्तदनन्तरम् ||२९७॥

Vers 298
ततश्च शाम्भवं कूटमुमाकूटं ततः परम् |
शम्भुकूटं ततः पश्चात् परापरं च कूटकम् ||२९८॥

Anmerkung: Shambhava und Shambhu sind hier getrennt aufgeführte Bezeichnungen; nicht zusammengezogen.

Vers 299
सर्पकूटं ततः पश्चाच्चण्डेश्वरि ततः परम् |
खेचरी योगिनी चैव शाकिनी गारुडं तदा ||२९९॥

Vers 300
क्रोधद्वन्द्वमस्त्रद्वन्द्वं स्वाहा चण्डेश्वरि ततः |
तारमेधपाशमायाक्रोधाङ्कुशा अपि प्रिये ||३००॥

Vers 301
क्षेत्रपाली च काली च गारुडं शाकिनी तथा |
अनङ्गमाले ततः स्त्रियमाकर्षयद्वयं ततः ||३०१॥

Anmerkung: Historische Anziehungsformel; kein als heutige Übung empfohlener Umgang mit anderen Menschen.

Vers 302
तुटयुग्मं छेदययुग्मं क्रोधयुग्मं स्मरेत्ततः |
अस्त्रयुग्मं वह्निजायानङ्गमाले ततः परम् ||३०२॥

Anmerkung: Tuṭa unsicheres Lautwort, nicht zu einem vermeintlich sicheren Imperativ geändert.

Vers 303
तारवाग्भवमायाश्च रमा स्मरश्च कालिका |
पाशाङ्कुशौ चण्डक्रोधौ महासूया च फेत्कारी ||३०३॥

Vers 304
शाकिनी हरसिद्धे च सर्वसिद्धिं कुरुद्वयम् |
देहिद्वन्द्वं दापय च युग्मं क्रोधत्रयं ततः ||३०४॥

Vers 305
अस्त्रद्वयं वह्निजाया हरसिद्धे ततः परम् |
प्रणवाङ्कुशगारुडाः फेत्कारी क्रोधमेव च ||३०५॥

Vers 306
योगिनी फेत्कारी सम्बुद्ध्यन्ता ततः परम् |
ददयुग्मं देहि दापय स्वाहा ततः परम् ||३०६॥

Anmerkung: Dada und dehi sind hier nebeneinander überlieferte Befehlsformen des Gebens.

Vers 307
फेत्कार्याः पूर्वरूपं च वाग्रमापाशमेव च |
प्रासादक्रोधौ तदनु भूतं प्रेतं तथैव च ||३०७॥

Anmerkung: Pūrvarūpa kann eine frühere beziehungsweise vorangehende Lautform bezeichnen; nicht rekonstruiert.

Vers 308
शाकिनी योगिनी चैव कामिनी मानसं तथा |
पविभारुण्डकापालाः सिद्धिस्तारं तथैव च ||३०८॥

Anmerkung: Pavi statt beschädigtem pari nach ausdrücklich vorgeschlagener Herausgeberlesung in e, Anhang 1, Kommentar zu Kapitel 15 (Korrekturpunkt 7); Übernahme als redaktionelle Lesung gekennzeichnet.

Vers 309
लवणेश्वरि तदनु हराङ्गना च योगिनी |
क्रोधस्त्रीशाकिनी चैव नाकुलि तदनु स्मरेत् ||३०९॥

Anmerkung: Harangana als Bezeichnung der Gattin Haras beziehungsweise Lautchiffre beibehalten.

Vers 310
तारमेधपाशक्रोधा मायारमाक्रोधस्मराः |
कालबीजं च तदनु मृत्युहारिणि तत्परम् ||३१०॥

Vers 311
तारवाग्भवमायाश्च क्रोधश्च हृदयं तथा |
भगवति रुद्रवाराहि रुद्रतुण्डप्रहारे च ||३११॥

Anmerkung: Rudra in der letzten Anrede kann zugleich auf den Gott Rudra verweisen.

Vers 312
जयबीजयुगं देव्याः सिद्धयुग्मं ततः परम् |
सर्वोत्पातान् प्रशमय प्रशमय तथा परम् ||३१२॥

Anmerkung: Siddha als Formelwort beibehalten; nicht in eine andere Erfolgsformel geändert.

Vers 313
हरेः पुत्रस्ततो जाया योगिनी स्त्री च शाकिनी |
हृदयं वह्निजाया च वज्रवाराहि ततः परम् ||३१३॥

Anmerkung: Verwandtschaftsbezeichnungen dienen hier als Lautchiffren; keine Silben daraus ergänzt. Vajravarahi leicht beschädigt.

Vers 314
तारमाये क्षेत्रपाली अङ्कुशं हं त्रयं तथा |
हयग्रीवेश्वरि ततश्चतुर्वेदमयि तदा ||३१४॥

Vers 315
शाकिनी योगिनी चैव कामिनी क्रोधमेव च |
सर्वविद्यानां मय्यधिष्ठानं कुरुद्वयं ततः स्वाहा ||३१५॥

Anmerkung: Vidyas: hier heilige Wissens- beziehungsweise Mantrakräfte.

Vers 316
हयग्रीवेश्वरि ततो वेदाद्या वाग्भवस्तथा |
पाशं माया तत्त्वबीजम् एहीनं च द्विबिन्दुकम् ||३१६॥

Anmerkung: Vedādya als Lautchiffre beibehalten; e-hīna ist unsichere Lesung der Vokalanweisung.

Vers 317
परमहंसेश्वरि तदा कैवल्यं साधय स्वाहा |
परमहंसेश्वरि पुनस्तारं माया रमात्रयम् ||३१७॥

Anmerkung: Kaivalya: Befreiung beziehungsweise ungebundene Eigenständigkeit des Bewusstseins; hier Ziel der Anrufung.

Vers 318
स्मरयुग्मं निर्विकारस्थचिदानन्दघनेति च |
रूपायै मोक्षलक्ष्म्यै च अमितानन्त इत्यपि ||३१८॥

Anmerkung: Anrede setzt sich in 319 fort; genaue Kompositumgliederung nirvikārastha-cidānandaghana unsicher.

Vers 319
शक्तितत्त्वाय तदनु स्मरयुग्मं रमात्रयम् |
मायातारौ मोक्षलक्ष्मि तारकाल्यौ नमस्ततः ||३१९॥

Anmerkung: Śaktitattvāya maskuline/neutrale Dativform der Quelle beibehalten, nicht zu einer anderen Anrede harmonisiert.

Vers 320
ङेऽन्ता ब्रह्मवादिनी च काली तारं नमस्तथा |
वह्निजाया मायाबीजं कामक्रोधौ च शाकिनी ||३२०॥

Anmerkung: Brahmavadini: die vom Brahman Kündende. Ṅe bezeichnet hier die grammatische Dativendung.

Vers 321
शातकर्णि महाघोररूपिणि तारमेव च |
कमलायोगिनीरामाः फट्द्वन्द्वं वह्निसुन्दरी ||३२१॥

Anmerkung: Shatakarni unsicher überlieferter Eigenname, auch im Folgevers so lesbar; nicht etymologisch erzwungen.

Vers 322
शातकर्णि ततस्तारे ज्वलयुग्मं ततः परम् |
प्रज्वलद्वितयं ततो महेश्वरि शृणुष्व मे ||३२२॥

Anmerkung: Tāre als Dual von Tara gelesen; alternativ Göttinnenanrede „Tare“ möglich.

Vers 323
सर्वमुखरूपे तदा जातवेदसि तदनन्तरम् |
ब्रह्मास्त्रेण नाशयेति सचराचरं ततः परम् ||३२३॥

Anmerkung: Satz wird in 324 abgeschlossen; Jatavedasi ist eine feuerbezogene Göttinnenanrede.

Vers 324
जगत्स्वाहा तदनु जातवेदसि ततः परम् |
तारपाशवाग्भवाश्चाङ्कुशकालीरमास्तथा ||३२४॥

Vers 325
कामक्रोधौ शाकिनी च महानीले ततः परम् |
प्रलयाटोपघोरेति नादघुर्घुरे वदेत्ततः ||३२५॥

Anmerkung: Letztes Lautmalereiwort ghurghura beschädigt; Bedeutung des dröhnenden Geräusches sicher.

Vers 326
आत्मानमुपशमय … सः स्वाहा ततः परम् |
महानीले ततस्तारं कामसिद्धस्मरास्ततः ||३२६॥

Anmerkung: Fragment: Silbe vor saḥ beschädigt, nicht nach geläufigen Mantras ergänzt.

Vers 327
ततो नु ब्रह्मविदे च जगद्ग्रसनशीले तु |
महाविद्ये ततो माया क्रोधं हीं च ततः परम् ||३२७॥

Vers 328
विष्णुमाये समाभाष्य क्षोभयद्वितयं हरेत् |
कामाङ्कुशपाशाश्चापि निरञ्जनं ततः शिवे ||३२८॥

Vers 329
सर्वास्त्राणि ग्रस ग्रस … फट् तारं तथैव च |
निरञ्जनं समाभाष्य वगलामुखि ततः परम् ||३२९॥

Anmerkung: Fragment: Silbe vor phaṭ nicht sicher lesbar.

Vers 330
सर्वशत्रून् स्तम्भय स्तम्भयेति लिखेत् परम् |
तथा ब्रह्मशिरसे ब्रह्मास्त्रायेति संस्मरेत् ||३३०॥

Anmerkung: Brahmashiras als Waffenname beibehalten; wörtlich „Brahmas Haupt“.

Vers 331
क्रोधकामनिरञ्जनास्तारं हृद्वह्निसुन्दरी |
विष्णुमाये तदनु च तारं हीं शाकिनी तथा ||३३१॥

Vers 332
डाकिनी च रमाबीजं कामक्रोधौ च योगिनी |
कामिनी च गुह्येश्वरि महागुह्येति संवदेत् ||३३२॥

Vers 333
विद्यासम्प्रदायबोधिके पाशाङ्कुशामृतान्यपि |
अस्त्रं कृष्णलोहिततनूदरि प्रासादमेव च ||३३३॥

Anmerkung: Kṛṣṇalohitatanūdari einzelne Zeichen unsicher; sichtbare Farbangaben beibehalten.

Vers 334
अध्वा चैव मनोऽस्त्रं च हृदयं द्विठमेव च |
गुह्येश्वरि ततश्चैव तारं हृदयमेव च ||३३४॥

Anmerkung: Mano'straṃ als zwei Formelglieder gelesen; mögliche zusammengesetzte Bezeichnung nicht ausgeschlossen.

Vers 335
श्वेतपुण्डरीकासनायै प्रतिसमरेति च |
विजयप्रदायै भगवत्यै अपराजितायै ततः परम् ||३३५॥

Anmerkung: Dativendungen kontextgestützt normalisiert; Quelle mehrfach beschädigt.

Vers 336
हरपत्नी हरिपत्नी हरिपुत्रस्ततः परम् |
फट्कारं च वह्निनारी प्रणवं चापराजिते ||३३६॥

Anmerkung: Verwandtschaftsbezeichnungen hier Lautchiffren, keine erfundenen Silbenwerte.

Vers 337
सम्बोध्यन्ते च प्रणवं माया हं बीजमुत्तमम् |
अध्वा चैव महाविद्ये मोहय विश्वकर्मकम् ||३३७॥

Anmerkung: Viśvakarmakam kann auch alles Wirken beziehungsweise das Weltwirkende meinen; Eigenname nicht gesichert.

Vers 338
वाग्रमाकामबीजं च त्रैलोक्यमावेश्येति च |
क्रोधमस्त्रद्वयं चोक्त्वा महाविद्ये ततः परम् ||३३८॥

Anmerkung: Āveśya auch im Sinn rituellen Ergriffenmachens möglich.

Vers 339
वाग्भवः प्रेतबीजं च डाकिनी तदनन्तरम् |
मनःकूटं समाभाष्य एह्येहि भगवति ततः ||३३९॥

Vers 340
वाभ्रवि तदनुस्मृत्य महाप्रलय चेत्यपि |
ताण्डवकारिणि तदा गगनग्रासिनि ततः ||३४०॥

Anmerkung: Eigenname in e unsicher, möglicherweise Bābhravī; nicht stillschweigend vereinheitlicht.

Vers 341
रमाक्रोधौ योगिनी च कामिनी शाकिनी तथा |
शत्रून् हन हनेति सर्वैश्वर्यं ददद्वयम् ||३४१॥

Anmerkung: Aishvarya hier Macht und Herrlichkeit.

Vers 342
महोत्पातान् विध्वंसय विध्वंसयेति चाहरन् |
सर्वरोगान् नाशय नाशयेति ततः परम् ||३४२॥

Anmerkung: Historische Heil- und Abwehrbitte, keine Aussage über medizinische Wirksamkeit.

Vers 343
वेदमस्तककमलाकामप्रासादपाशकाः |
महाकृत्याभिचारग्रहदोषान् निवारय ||३४३॥

Anmerkung: Grahas: hier ergreifende beziehungsweise schädigende Mächte, auch mit Planeten verbunden; Satz geht weiter.

Vers 344
निवारय मथद्वन्द्वमङ्कुशं कालमेव च |
अमृतं प्रलयं चैव फेत्कारी तदनन्तरम् ||३४४॥

Vers 345
वह्न्यङ्गना वाभ्रवि च तारमायारमास्तथा |
क्रोधं भगवति ततो महाडामरि तत्परम् ||३४५॥

Anmerkung: Vabhravi wie 340 unsicher; Mahadamari als Göttinnenname beibehalten.

Vers 346
डमरुहस्ते तदनु नीलपीतमुखि ततः |
जीवग्राहगलनिष्पेषिणि ततो हरेत् सुधीः ||३४६॥

Anmerkung: Jīvagrāha unsichere Lesung für lebensraubende beziehungsweise ergreifende Wesen; nicht zu Menschenopfern umgedeutet.

Vers 347
योगिनी कामिनी चैव शाकिनी डाकिनी तथा |
महाश्मशानरङ्गचर्चरीगायिके ततः ||३४७॥

Anmerkung: Charchari: Bezeichnung eines Gesangs beziehungsweise Tanzgesangs; keine rekonstruierte musikalische Form.

Vers 348
तुरुयुग्मं मर्दयुग्मं मर्दययुग्ममेव च |
फेत्कारी वह्निजाया च डामरि तदनु स्मरेत् ||३४८॥

Anmerkung: Unterschiedliche Laut-/Befehlsformen marda und mardaya wie lesbar beibehalten; nicht vereinheitlicht.

Vers 349
तारमाया शाकिनी च वेतालमुखि तत्परम् |
चर्चिके तदनु क्रोधं योगिनी कामिनी तथा ||३४९॥

Vers 350
ज्वालामालि ततः पश्चाद्विस्फुलिङ्गरमणि हि |
महाकापालिनि तदा कात्यायनि ततः परम् ||३५०॥

Anmerkung: Jvālāmāli als überlieferte Anrede belassen, nicht grammatisch erweitert.

Vers 351
रमास्मरौ डाकिनी च … ग्रसद्वन्द्वं ततः पाशाङ्कुशौ प्रासादमेव च ||३५१॥

Anmerkung: Fragment: als kaha und ghama erscheinende Lautwörter unsicher, nicht rekonstruiert.

Vers 352
नरमांसरुधिरपरिपूरितकपाले च |
पीयूषघनशक्तीनां क्रमेण बीजमाहरेत् ||३५२॥

Anmerkung: Drastische historische Göttinnenanrede; Ghana als Bija-Bezeichnung beibehalten.

Vers 353
असूयात्रितयं चास्त्रद्वयं चानलभाविनि |
चर्चिके तदनु मायाद्वयं महामङ्गले ततः ||३५३॥

Anmerkung: Analabhavini unsichere Feuer-bezogene Formelchiffre; nicht ausgeschrieben.

Vers 354
महामङ्गलदायिनि अभये भयहारिणि |
वह्निस्त्री च ततः पश्चादभये तदनन्तरम् ||३५४॥

Vers 355
तारवाग्भवचामुण्डाः प्रासादं प्रेतमेव च |
उत्तानपादे तदनु एकवीरे ततः परम् ||३५५॥

Anmerkung: Uttānapāda lässt ohne nähere Beschreibung keine eindeutige Körperhaltung festlegen.

Vers 356
हसयुग्मं गाययुग्मं नृत्ययुगलमेव च |
रक्षद्वयं महाक्रोधचण्डकालास्तथैव च ||३५६॥

Vers 357
सर्पबीजं रतिबीजं पाशघण्टामुण्डेत्यपि |
खट्वाङ्गधारिणि ततोऽस्त्रद्वयं हृदयं द्विः ||३५७॥

Vers 358
एकवीरे ततः पश्चात् तारत्रपाक्रोधास्तथा |
वाणीरमामारपाशाङ्कुशप्रासादास्तदनन्तरम् ||३५८॥

Vers 359
भगवति महाघोरकरालिनि ततः परम् |
तामसि महाप्रलयताण्डविनि ततः परम् ||३५९॥

Vers 360
चर्चरीकरतालिके ततो जयद्वयं स्मरेत् |
जननि तदनु स्मृत्वा जम्भ जम्भ ततः परम् ||३६०॥

Anmerkung: Jambha jambha als lähmender beziehungsweise überwältigender Ritualbefehl im Zusammenhang übersetzt.

Vers 361
महाकालि तदनु च कालनाशिनि ततः परम् |
भ्रामरि भ्रामरि ततो डमरुभ्रामिणि तथा ||३६१॥

Anmerkung: Bhramari zugleich bienen- beziehungsweise summenbezogener Göttinnenname; Trommelattribut leicht beschädigt.

Vers 362
मेधस्मरौ तथा भूतं योगिनी कामिनी ततः |
शाकिनी डाकिनी चैव प्रलयः फेत्कारी तथा ||३६२॥

Vers 363
ततोऽस्त्रं हृदयं चैव वैश्वानराङ्गना ततः |
तामसि तदनु स्मृत्वा तारवाण्यौ ततः परम् ||३६३॥

Anmerkung: Vaishvanarangana: Gattin des Feuers als Formelchiffre.

Vers 364
समरविजयेत्युक्त्वा दायिनि तदनन्तरम् |
मत्तमातङ्गेति ततो यायिनि तदनन्तरम् ||३६४॥

Anmerkung: Die Quelle setzt die zusammengesetzten Anreden aus einzelnen angegebenen Wörtern zusammen.

Vers 365
रमाबीजं पाशबीजं हरपत्नी ततः परम् |
भगवति ततः पश्चाज्जयन्ति तदनन्तरम् ||३६५॥

Vers 366
समरे जयं तदनु देहि देहि ततः परम् |
मम शत्रून् विध्वंसय विध्वंसयेति तत्परम् ||३६६॥

Anmerkung: Historische Kampf- und Schadensbitte.

Vers 367
विद्रावययुगं तदा भञ्जद्वयं तथापरम् |
मर्दययुगलं ततस्तुरुयुग्मं तथा वदेत् ||३६७॥

Anmerkung: Mardaya aus beschädigtem madaya kontextgestützt gelesen; alternative Bedeutung „Berausche!“ bleibt möglich.

Vers 368
… हरिसुतौ कामिनी तदनन्तरम् |
हृदयं वह्निजाया च जयन्ति तदनन्तरम् ||३६८॥

Anmerkung: Fragment: Anfang und Zahl-/Kasusbezug von harisutau unklar, keine Bija-Reihe rekonstruiert.

Vers 369
ताररमापाशाङ्कुशस्मरक्रोधास्ततः परम् |
धनदा च समादिश्य एकानंशे ततः परम् ||३६९॥

Anmerkung: Samādiśya unsichere, inhaltlich untergeordnete Lesung „angegeben habend“.

Vers 370
डमरु डामरि नीलाम्बरे नीलविभूषणे |
नीलनागासने ततः सकलसुरासुरानिति ||३७०॥

Anmerkung: Damaru in der Quelle als Einzelwort; nicht zu einer längeren Anrede ergänzt. Satz weiter in 371.

Vers 371
वशे कुरु कुरु तदा जन्यिके कन्यके ततः |
सिद्धिदे वृद्धिदे ततो योगिनी कामिनी तथा ||३७१॥

Anmerkung: Janyike unsicherer Name; Kanyaka hier nichtsexualisierte Göttinnenbezeichnung.

Vers 372
क्रोधस्मरौ शाकिनी च प्रासादं फट्कारं ततः |
वह्निजाया ततः पश्चादेकानंशे ततः परम् ||३७२॥

Vers 373
वाग्भवं ब्रह्मवादिन्यै ब्रह्मरूपिण्यै द्विठस्तथा |
तदन्ते ब्रह्मरूपिणि तारत्रपारमास्मराः ||३७३॥

Vers 374
असूया भगवति तथा नीललोहितेश्वरि ततः |
त्रिभुवनं रञ्जय रञ्जय सकलेति च ||३७४॥

Anmerkung: Rañjaya auch „färbe, gewinne für dich, bezaubere“; Satz weiter in 375.

Vers 375
सुरासुरानाकर्षयाकर्षय हृदयं तदा |
वह्निजाया नीललोहितेश्वरि ततः परम् ||३७५॥

Vers 376
वाणी तस्याः सपत्नी च त्रिकालवेदिन्यै ततः |
वह्निजाया तदन्ते च त्रिकालवेदिनि ततः ||३७६॥

Anmerkung: Vani und „ihre Mitgattin“ als Lautchiffren beibehalten; Vergangenheit, Gegenwart und Zukunft sind die drei Zeiten.

Vers 377
वेदशिरश्च कमला भुवनेशी स्मरस्तथा |
कामिनी शाकिनी चैव क्रोधमस्त्रं ततः परम् ||३७७॥

Vers 378
ब्रह्मवेतालराक्षसि काली महासूया तथा |
चण्डो विष्णुशवावतंसिके ततः परम् ||३७८॥

Anmerkung: Zusammensetzung der ersten Geisteranrede nicht sicher aufzulösen; als Name beibehalten.

Vers 379
योगिनी प्रेतबीजं च पीयूषं तदनन्तरम् |
महारुद्रकुणपारूढे मेधपाशौ ततः शृणु ||३७९॥

Vers 380
प्रासादमस्त्रत्रितयं हृदयं वह्निवल्लभा |
… तारवाण्यौ च रमा ह्रीं स्मर एव च ||३८०॥

Anmerkung: Fragment: Göttinnenname am Beginn der zweiten Halbzeile nicht sicher; auch hrīṃ nur unsicher lesbar, nicht als gesicherte Silbe ausgegeben.

Vers 381
प्रासादक्रोधपाशाश्च योगिनी कामिनी ततः |
क्रोधश्च शाकिनी चैव काली मेधस्तथापरम् ||३८१॥

Anmerkung: Letztes Wort auch megha lesbar; Bija-Name unsicher.

Vers 382
वह्निजाया रक्तदन्ति हरपत्नी स्मरस्तथा |
असूया शाकिनी चैव डाकिनी प्रलयस्तथा ||३८२॥

Vers 383
फेत्कारी कणिका चैव हारः सानुस्तथैव च |
इष्टिरस्त्रं वह्निजाया भूतभैरवि ततः परम् ||३८३॥

Anmerkung: Seltene Bija-Namen kaṇikā, hāra, sānu und iṣṭi sind unsicher; keine erfundenen Lautwerte oder wörtlichen Mantrabedeutungen.

Vers 384
वाणी रमा पाशकला हृदयं तदनन्तरम् |
ततः पश्चात् षडाम्नायं परिपालिन्यै ततो वदेत् ||३८४॥

Anmerkung: Amnayas: überlieferte Lehrströme beziehungsweise tantrische Offenbarungsrichtungen.

Vers 385
शोषिण्यै द्राविण्यै ततो … |
जूं बीजं ब्लुं बीजं चैवमादित्यमोकारयुत्तकः ||३८५॥

Anmerkung: Fragment: zwei weitere Dativ-Anreden unlesbar; auch letzter Vokalbezug unsicher. Bluṃ mit kurzem u nach Quelle.

Vers 386
कुलकोटिन्यै ततः काकासनायै शाकिनी ततः |
अस्त्रं द्विठः कुलकुट्टिनि ततस्तारं स्मरस्तथा ||३८६॥

Anmerkung: Die beiden Namensformen unterscheiden sich in e; nicht vereinheitlicht. Kulakoṭinī möglicherweise beschädigt.

Vers 387
पीयूषं भुवनेशी च कामिनीः क्रोध एव च |
शाकिनी योगिनी चैव ततश्चण्डं शृणु प्रिये ||३८७॥

Vers 388
कामाख्यायै फट्कारं च शिरः कामाख्ये ततः परम् |
मेधपाशौ प्रासादश्च प्रेताङ्कुशकाला अपि ||३८८॥

Anmerkung: Shiras („Haupt“) als Formelchiffre beibehalten; keine Abschlusssilbe stillschweigend eingesetzt.

Vers 389
चतुरशीतिकोटिमूर्तये तदनन्तरम् |
विश्वरूपायै ब्रह्माण्डजठरायै तारं ततः ||३८९॥

Anmerkung: 84 Crore entsprechen 840 Millionen; kosmologische Bildsprache der Quelle, keine historische Mengenangabe.

Vers 390
स्वाहा विश्वरूपे पाशकाले वामकर्णस्ततः परम् |
ए ओँ क्षेमङ्कर्यै ततो द्विठः क्षेमङ्करि ततः ||३९०॥

Anmerkung: E oṃ nach sichtbarer Folge; oṃ-Schreibung in e mit Chandrabindu. Keine zusätzliche Mantra-Normalisierung.

Vers 391
वाण्यागमशिरोमायाकन्दर्पास्तदनन्तरम् |
निगमागमबोधिते सम्बोधनपदं ततः ||३९१॥

Anmerkung: Sambodhana statt beschädigtem sadyodhana kontextgestützt; Nigama/Agama bezeichnen Offenbarungs- und Lehrüberlieferungen. Der Herausgeber erwägt bei der vergleichbaren Form 391 stattdessen sadyodhanaprade (sofort Reichtum Gewährende); die Lesung sambodhana ist daher nicht als gesichert anzusehen.

Vers 392
भगवति कुलेश्वरि ततः क्रोधास्त्रद्विठकाः |
कुलेश्वरि वाग्भवश्च कामबीजं ततः परम् ||३९२॥

Vers 393
ततो जगदुन्मादिन्यै ङेऽन्ता कामाङ्कुशा ततः |
विश्वविद्राविणी ङेऽन्ता स्त्रीपुरुषमोहिनी च ||३९३॥

Anmerkung: Angaben ṅe/chaturthi bezeichnen Dativformen; letzter Dativhinweis folgt 394.

Vers 394
चतुर्थ्यन्तां समाभाष्य मायाक्रोधाबलास्तथा |
वह्निस्त्री च ततः पश्चात् कामाङ्कुशे पदं ततः ||३९४॥

Anmerkung: Abalā als Bija-Chiffre belassen; keine ungesicherte Silbe eingesetzt.

Vers 395
तारं च हृदयं चैव सर्वधर्मध्वजां ततः |
ङेऽन्तामुच्चार्य ततः सकलसमयाचारेत्यपि ||३९५॥

Anmerkung: Zusammengesetzte Anrede setzt sich in 396 fort; samaya umfasst hier überlieferte Lehre und Verpflichtung.

Vers 396
बोधिता ततः क्रोधमावेशिन्यै ततः परम् |
अस्त्रस्वाहे ततः पश्चादावेशिनि पदं ततः ||३९६॥

Anmerkung: Aveshini: die eintretende beziehungsweise Ergriffenheit bewirkende Göttin; Kasus des fortgesetzten Attributs beschädigt.

Vers 397
तारत्रपारमाकामयोगिनीकामिनी तथा |
डाकिनी क्रोधमस्त्रं च करालिनि पदं ततः ||३९७॥

Vers 398
मायूरि शिखिपिच्छिकाहस्ते सम्बोधनं पदम् |
खेचरी … ऋक्षकर्णि पदं ततः ||३९८॥

Anmerkung: Fragment: Gruppe nach khecarī unklar; sambodhana kontextgestützte Lesung. Ṛkṣakarṇi seltene, unsichere Anrede. Der Herausgeber erwägt bei der vergleichbaren Form 391 stattdessen sadyodhanaprade (sofort Reichtum Gewährende); die Lesung sambodhana ist daher nicht als gesichert anzusehen.

Vers 399
जालन्धरि पदमाभाष्य मा मां द्विषन्तु शत्रवः |
नन्दयन्तु भूपतयो भयं मोचय ततः परम् ||३९९॥

Vers 400
क्रोधास्त्रे वह्निजाया च मायूरिपदमेव च |
तारमेधामृताङ्कुशा इन्द्राक्षि तदनन्तरम् ||४००॥

Vers 401
क्रोधास्त्रत्रयमाभाष्य वह्निजाया ततः परम् |
इन्द्राक्षिपदमाभाष्य काल्यङ्कुशौ ततः परम् ||४०१॥

Anmerkung: Die Dreierzahl könnte sich auf die gesamte Krodha-Astra-Gruppe beziehen; keine stillschweigende Lautwiederholung ausgeschrieben.

Vers 402
हयग्रीवस्ततः सिद्धो मायाचण्डस्ततो घोणकि |
घोणकिमुखि तुभ्यं नमः स्वाहा ततः परम् ||४०२॥

Anmerkung: Ghoṇaki unsicherer Eigenname, mit „Schnauze“ verwandt; keine sichere Tierart eingesetzt.

Vers 403
घोणकि वाक्त्रपापद्माक्रोधकामाश्च शाकिनी |
योगिनी शाकिनी चैव फेत्कारी तदनन्तरम् ||४०३॥

Anmerkung: Wiederholung von Shakini nach Quelle beibehalten.

Vers 404
भीमादेवि भीमनादे भीमकरालि ततः परम् |
महाप्रलयचण्डलक्ष्मीः सिद्धेश्वर ततः परम् ||४०४॥

Anmerkung: Zweite Halbzeile als Bija-/Kuta-Reihe gelesen; auch zusammengesetzte Göttinnenanrede Mahāpralayacaṇḍalakṣmī möglich.

Vers 405
जीवहीनं पराकूटं बृहत्कूटमतः परम् |
… कूटं महाघोरेति संवदेत् ||४०५॥

Anmerkung: Fragment: dritter Kuta-Name nicht sicher lesbar; Jiva als Lautchiffre unaufgelöst.

Vers 406
घोरतरे भगवति भयहारिणि तत्परम् |
मां द्विषतो विभाष्यैव निर्मूलययुगं वदेत् ||४०६॥

Anmerkung: Historische feindgerichtete Ritualformel.

Vers 407
विद्रावययुगं चोक्त्वा उत्सादययुगं ततः |
ततो महाराज्यलक्ष्मीं वितरयद्वयं हरेत् ||४०७॥

Anmerkung: Vitaraya aus beschädigtem vikaraya kontextgestützt gelesen.

Vers 408
देहियुग्मं दापययुगं डाकिनी प्रलयस्तथा |
अमृतप्रेतप्रासादा … ततः परम् ||४०८॥

Anmerkung: Fragment: Quelle weist nach prāsāda eine längere beschädigte Gruppe auf; keine Silben ergänzt.

Vers 409
क्रोधक्षेत्रप… प्रासादस्तत एव च |
जययुग्मं राक्षसक्षयकारिणि वदेत्ततः ||४०९॥

Anmerkung: Fragment: Gruppe nach kṣetrapa unklar; nicht stillschweigend durch Astra ersetzt.

Vers 410
तारत्रपाक्रोधास्तदा द्विठान्तं त्र्यस्त्रमेव च |
हृच्छिरसी तदनु भीमादेवी तथापरम् ||४१०॥

Anmerkung: Dviṭhānta und tryastra aus beschädigten Zeichen kontextgestützt gelesen, Einzelzeichen unsicher.

Vers 411
तारवाणीरमामायाक्रोधशाकिन्य एव च |
डाकिनी प्रलयश्चैव फेत्कारी फकारं तथा ||४११॥

Vers 412
प्रविश संसारे तदनु महामाये ततः परम् |
फ फडिति समाभाष्य ब्रह्मशिरोनिकृन्तनि ||४१२॥

Anmerkung: Samsāre kontextgestützte Kasuslesung; phaḍ wie in der Quelle, nicht zu phaṭ vereinheitlicht.

Vers 413
विष्णुतनुनिर्दलिनि जं जम्भिके ततः परम् |
स्तें स्तम्भिके छिन्दियुगं भिन्दि दह युगं युगम् ||४१३॥

Anmerkung: Bija jaṃ und steṃ nur unsicher aus e lesbar; Jambhika/Stambhika lähmende Göttinnenformen.

Vers 414
मथयुग्मं पचयुग्मं पञ्चशवारूढे ततः |
पञ्चागमप्रिये ततोऽमृतं दस्रञ्च खेचरी ||४१४॥

Anmerkung: Dasra ist im älteren Textzeugen lesbar; als Lautchiffre bewahrt. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 9840–9843. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 255.

Vers 415
रमा कामस्तथा संवित् पञ्चपाशुपतित्यपि |
अस्त्रधारिणि समुच्चार्य क्रोधत्रितयमेव च ||४१५॥

Anmerkung: Saṃvit unsichere Lesung des Bija-Namens; zusammengesetzte Waffenanrede grammatisch gestört, Sinn hinreichend erkennbar.

Vers 416
अस्त्रद्वयं वह्निजाया ब्रह्मनिकृन्तनि ततः |
वाक्पाशवेदशिरसस्ततो हृदयमेव च ||४१६॥

Anmerkung: Vāk-pāśa in e leicht beschädigt; keine zusätzlichen Bijas ergänzt.

Vers 417
परशिवविपरीताचारकारिणि ततः परम् |
ह्रीरमाकामयोगिनीकामिन्यस्तत एव हि ||४१७॥

Anmerkung: Viparītācāra bezeichnet hier einen umgekehrten, im Kontext sexualrituellen Vollzug; nicht in moderne Yoga-Praxis umgedeutet.

Vers 418
महाघोरविकरालिनि खण्डाङ्गशिरोधारिणि |
ततोऽपि भगवत्युग्रे शाकिनी डाकिनी तदा ||४१८॥

Vers 419
प्रलयफेत्कार्यौ च कूटं प्राभातिकं ततः |
वाराहिकं ततः कूटं क्रोधास्त्रे वह्निवल्लभा ||४१९॥

Vers 420
भुवनेशी ततः क्रोधमर्धमस्तके ततः परम् |
काली तारश्च क्रोधं च शाकिनी कामिनी तदा ||४२०॥

Anmerkung: Ardhamastake unsicherer Eigenname beziehungsweise Anrede; nicht durch eine geläufigere Göttinnenform ersetzt.

Vers 421
चण्डबीजं ततश्चण्डखेचरि ज्वलयुग्मकम् |
प्रज्वलद्वितयं चैव निर्मांसदेहे नमः ||४२१॥

Vers 422
द्विठश्चण्डखेचरि हि वेदादिर्नम एव च |
प्रचण्डघोरदावानलवासिन्यै ततः परम् ||४२२॥

Vers 423
ह्लीं हं समयविद्याकुलतत्त्वधारिणी च |
ङेऽन्ता ज्ञेया ततः पश्चान्महामांसरुधिरप्रिया ||४२३॥

Anmerkung: Haṃ nach beschädigtem h-Laut unsicher; mahāmāṃsa („großes Fleisch“) ist im Ritualkontext Menschenfleisch. Dativhinweis zur letzten Anrede folgt 424.

Vers 424
चतुर्थ्यन्ता समाज्ञेया योगिनी बीजमेव च |
कामिनी कामबीजं च धूमावत्यै ततः परम् ||४२४॥

Vers 425
सर्वज्ञाता सिद्धिदायै शाकिन्यस्त्रं शिरस्तथा |
ततो धूमावति पश्चाद्वाक्त्रपा पाशमेव च ||४२५॥

Anmerkung: Sarvajñātā beschädigte Form; Allwissenheit als Sinn, keine gesicherte Sanskritkonjektur eingesetzt.

Vers 426
वां सौः क्लीं महाभोगिराजभूषणे ततः परम् |
सृष्टिस्थितिप्रलयकारिणि तदनन्तरम् ||४२६॥

Vers 427
हं हुंकारनाद… भगवति ततः |
हाटकेश्वरि ततः पश्चादमृतं तदनन्तरम् ||४२७॥

Anmerkung: Fragment: Attribut nach huṃkāranāda nicht zuverlässig verständlich; fehlende Bedeutung nicht ergänzt.

Vers 428
दस्रानन्दौ रौद्रबीजं रमावाग्भवचण्डकाः |
शाकिनी डाकिनी चैव मम शत्रूनिति स्मरेत् ||४२८॥

Anmerkung: Die ältere Fassung erhält die Verbindung Dasra–Ananda. Gezielter Abgleich mit der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 9874–9877. Unterschiedliche Kapitelzählung: dort 255.

Vers 429
मारय बन्धय द्वौ द्वौ मर्दययुगलं तथा |
पातययुगलं चैव ततः पश्चान्महेश्वरि ||४२९॥

Vers 430
धनधान्यायुरारोग्यैश्वर्यं ततो देहिद्वयम् |
दापययुगलं चैव मानसं तदनन्तरम् ||४३०॥

Anmerkung: Historische Bitte, keine Wirksamkeitszusage.

Vers 431
पविकापालभारुण्डाः प्रासादं बीजमेव च |
पाशमङ्कुशवाण्यौ च तारं हृद्वह्निवल्लभा ||४३१॥

Anmerkung: Pavi unsicher gelesener Bija-Name.

Vers 432
हाटकेश्वरि तदनु वेदादिः पाशमेव च |
वाणीह्रीकमलाश्चैव शक्तिसौपर्णि तत्परम् ||४३२॥

Anmerkung: Shaktisauparni als Göttinnenname beibehalten; Verbindung mit Garuda/Suparna möglich, keine weitere Legende ergänzt.

Vers 433
कमलासने समुच्चार्य उच्चाटयद्वयं ततः |
विद्वेषयद्वयं चैव क्रोधास्त्रे वह्निसुन्दरी ||४३३॥

Anmerkung: Historische Vertreibungs- und Entzweiungsformel.

Vers 434
शक्तिसौपर्णि तदनु तारवाण्यौ त्रपा ततः |
कमलाकामरुषश्चैव योगिनी कामिनी ततः ||४३४॥

Vers 435
शाकिनी डाकिनी चैव प्रलयः फेत्कारी तथा |
मणिमेखला तदनु हारसानू ततः परम् ||४३५॥

Anmerkung: Die letzten drei Bezeichnungen sind als Formelglieder belassen; hāra/sānu wie bereits 383 unsicher.

Vers 436
भगवति महामारि जगदुन्मूलिनि ततः |
कल्पान्तकारिणि तदा शिरोनिविष्टवामचरणे ||४३६॥

Anmerkung: Wessen Haupt gemeint ist, sagt die lesbare Stelle nicht; nicht ergänzt.

Vers 437
दिगम्बरि ततः पश्चात् समयेति ततः परम् |
ततः कुलचक्रचूडालये मां रक्ष रक्षेति ||४३७॥

Anmerkung: Kula-Chakra als ritueller Kreis beziehungsweise Mandala; genaue Kompositumlesung cūḍālaye unsicher.

Vers 438
त्राहियुग्मं पालययुगं प्रज्वलदावानलेत्यपि |
ज्वालाजटालजटिलि ततो हं त्रयमाहरेत् ||४३८॥

Anmerkung: Die beiden Feuer-/Haarattribute sind in einem Bild verbunden; keine zusätzlichen Sanskritwörter ergänzt.

Vers 439
हृदयं वह्निजाया च महामारि ततः परम् |
वेदादिश्च वाणी चैव रक्ताम्बरे तदनन्तरम् ||४३९॥

Vers 440
रक्तस्रगनुलेपने महामांसरक्तप्रिये |
महाकान्तारे तदनु मां त्राहिद्वन्द्वं ततः परम् ||४४०॥

Anmerkung: Mahāmāṃsa nach ritualsprachlichem Zusammenhang wiedergegeben.

Vers 441
रमाकामत्रपाक्रोधशाकिन्योऽस्त्रं शिरस्तथा |
मङ्गलचण्डि तदनु मायास्त्रं हृदयं तथा ||४४१॥

Vers 442
चण्डोग्रकालिनि ततः परमशिवशक्ति हि |
सामरस्यं ततः पश्चान्निर्वाणदायिनि ततः ||४४२॥

Anmerkung: Sāmarasya wörtlich Gleichgeschmack, hier ungeschiedene Einheit; Kompositum über die metasprachlichen Zwischenwörter hinweg zusammengeführt.

Vers 443
नरकङ्कालधारिणि ब्रह्मविष्णुकुणपवाहिनि |
वाणी वेदशिरश्चैव शाकिनी तदनन्तरम् ||४४३॥

Anmerkung: Vāhinī kann auch auf die Leichname als Träger beziehungsweise Reittiere verweisen; Bild nicht eindeutig.

Vers 444
ततः प्रत्यक्षं परोक्षं मां द्विषन्ति ये तानपि |
हनयुग्मं नाशययुग्मं कूष्माण्डडाकिनी तदा ||४४४॥

Anmerkung: Diese Geisterbezeichnungen schließen an die Furchtformel in 445 an; alternativ Bijas, Zusammenhang nicht ganz eindeutig.

Vers 445
स्कन्दवेतालभयं नुदयुग्मं ततः परम् |
कोकामुखि च तदनु स्वाहा तारं त्रपा ततः ||४४५॥

Anmerkung: Geisterabwehr im historischen Text; Skanda hier im Kontext ergreifender Mächte genannt.

Vers 446
मदनः शाकिनी चैव क्रोधं तारं त्रपा ततः |
क्रोधबीजं ततः पश्चात् श्मशानेति वदेत् सुधीः ||४४६॥

Anmerkung: Anrede weiter in 447.

Vers 447
शिखाचारिण्यै भगवत्यै ज्वालाकाल्यै ततः परम् |
योगिनी कामिनी चैव शाकिनी कालिकापि च ||४४७॥

Anmerkung: Shikhā hier Flammenspitze im Anschluss an śmaśāna, nicht ohne Kontext als Haarschopf übersetzt.

Vers 448
चण्डास्त्रहृच्छिरसां ज्वालाकालि तथापरम् |
वाणी च कमलाकामपाशाङ्कुशाश्च कालिका ||४४८॥

Anmerkung: Kasusendung der ersten Gruppe gestört; lesbare Formelglieder vollständig erhalten.

Vers 449
अतिचण्डं योगिनी च कामिनी तदनन्तरम् |
ततो घोरनादकालि सिद्धिं मे देहि तत्परम् ||४४९॥

Vers 450
सर्वविघ्नमुपशमय सिद्धिकरालि तथापरम् |
ततः सिद्धिविकरालि क्रोधयुगं वदेत्ततः ||४५०॥

Anmerkung: Die beiden verschiedenen Namensformen der Quelle beibehalten.

Vers 451
फट् स्वाहा घोरनादकालिपदं माया ततः |
क्रोधं च शाकिनी चैव डाकिनी योगिनी तथा ||४५१॥

Vers 452
उग्रकाल्यै खेचरीसिद्धिदायिन्यै ततः परम् |
परापरकुलचक्रनायिकायै वदेत्ततः ||४५२॥

Anmerkung: Khechari-Siddhi: hier die tantrische Vollendung der Bewegung im Raum; nicht allein mit einer modernen Mudra gleichgesetzt.

Vers 453
अमृतं गारुडं चैव कामिनीक्षेत्रपालिनी |
कन्दर्पस्त्रिशूलक्षतकारिण्यै नमः स्वाहा ततः ||४५३॥

Anmerkung: Triśūlakṣatakāriṇyai aus beschädigter Zeichenfolge kontextgestützt; genaue Sanskritlesung unsicher.

Vers 454
उग्रकालि ततः पश्चात् प्रासादं प्रेतमेव च |
आदित्यौकारयुक्तश्च काली माया ततः परम् ||४५४॥

Vers 455
शाकिनी चण्डरुषश्चैव चास्त्रं वेतालकालि हि |
कमला भुवनेशी च वाणीमन्मथकालिकाः ||४५५॥

Vers 456
भगवति संहारकालि ब्रह्माण्डं च पिषद्वयम् |
चूर्णययुगलं मां रक्षद्वयं ततः परम् ||४५६॥

Vers 457
कालघनरुषश्चैव क्रोधास्त्रद्वितयं पुनः |
हृदयं वह्निजाया च संहारकालि तत्परम् ||४५७॥

Anmerkung: Zuordnung der Zweierzahl zum gesamten Krodha-Astra-Ausdruck möglich; keine erweiterte Lautfolge ausgeschrieben.

Vers 458
तारवाग्भवमायाश्च रमा मीनध्वजस्ततः |
महाघोरविकटरूपायै तदनन्तरम् ||४५८॥

Anmerkung: Minadhvaja, „Fischbannerträger“, als Bija-Chiffre beibehalten; fortgesetzte Dativanrede.

Vers 459
ज्वलदनलवदनायै सर्वज्ञतासिद्धिदायै |
कालीशाकिनीक्रोधाश्च हृदस्त्रं वह्निसुन्दरी ||४५९॥

Vers 460
रौद्रकालि ततः पश्चात् शाकिनी बीजमुत्तमम् |
चण्डाट्टहासिनि ततो डाकिनी तदनन्तरम् ||४६०॥

Anmerkung: Caṇḍāṭṭahāsini aus leicht beschädigter Anrede gelesen.

Vers 461
ब्रह्माण्डमर्दिनि ततः प्रलयश्च ततः परम् |
ब्रह्मविष्णुशिवभक्षिणि तत्परं स्मृतम् ||४६१॥

Vers 462
फेत्कारी मृत्युमृत्युदायिनि ततः परम् |
नक्षत्रकूटं तदनु भक्तसिद्धिविधायिनि ||४६२॥

Vers 463
सम्बुद्धिपदमुच्चार्य कूटं वाराहिकं ततः |
भगवति कृतान्तकालि तदनु क्रोधमस्त्रकम् ||४६३॥

Anmerkung: Kritanta ist eine Bezeichnung des Todes beziehungsweise seines Gottes; Göttinnenname beibehalten.

Vers 464
कुण्डलाख्यं ततः कूटं हृदस्त्रवह्निवल्लभाः |
कृतान्तकालि तदनु तारवाणीरमास्मराः ||४६४॥

Vers 465
शाकिनी कालिका चैव योगिनी कामिनी तथा |
क्रोधं भीमकालि च कालीद्वयं ततः परम् ||४६५॥

Vers 466
महाक्रोधं गारुडं च पन्नगस्तदनन्तरम् |
प्रेतशिवपर्यङ्कशायिनि पदमेव च ||४६६॥

Anmerkung: Preta-Shiva bezeichnet hier den als reglosen Leichnam vorgestellten Shiva; kein gewöhnlicher Sterbebericht.

Vers 467
महाभैरवविनादिनि पदमेतत्ततः परम् |
पशुपाशं मोचय मोचयेति वदेत् सुधीः ||४६७॥

Anmerkung: Pashu: das gebundene Wesen; Pasha: seine Fessel.

Vers 468
कामिनी शाकिनी चैव खेचरी चण्ड एव च |
चण्डकालि क्रोधबीजं फट्द्वयं तदनन्तरम् ||४६८॥

Vers 469
चण्डकालिपदं चैव ओंकारस्थो दिवाकरः |
… ब्रह्मभारुण्डौ कलाबीजमतः परम् ||४६९॥

Anmerkung: Fragment: erstes Glied der zweiten Halbzeile unsicher; Lautbildung nicht rekonstruiert.

Vers 470
धनकालि धनप्रदे धनं मे देहि दापय |
कालिकाशाकिनीक्रोधास्ततो वज्रधरेत्यपि ||४७०॥

Anmerkung: Vajra: Donnerkeil beziehungsweise Diamantwaffe; Anrede weiter in 471.

Vers 471
वज्रिणि कामबीजं च रमाहृद्वह्निवल्लभाः |
धनकालि ततः पश्चात्तारभूतौ ततः परम् ||४७१॥

Vers 472
सुदीर्घकूटं तदनु मेघो विद्युत् ततः परम् |
घोरकालि ततः पश्चाद्विश्वं वशीकुरु ततः ||४७२॥

Anmerkung: Sudirgha-Kuta, „sehr langes Kuta“, hier Bezeichnung einer Lautgruppe.

Vers 473
पुनर्वशीकुरु सर्वं कार्यं साधय द्वयमेव च |
करालि विकरालि च योगिनी स्त्री च शाकिनी ||४७३॥

Vers 474
प्रेतारूढे प्रेतावतंसे तथा रमा स्मरस्तथा |
राजानं तदनु स्मृत्य मोहययुगलं ततः ||४७४॥

Anmerkung: Pretārūḍhe aus beschädigtem pretārde kontextgestützt; genaue Lesung unsicher.

Vers 475
क्रोधास्त्रहृदयाश्चैव घोरकालि ततः परम् |
वाणी त्रपा रमाकामा योगिनी कामिनी तथा ||४७५॥

Vers 476
शाकिनी कालिकास्त्रे च द्विठः संत्रासकालि वै |
कालीयुग्मं मायायुग्मं क्रोधयुग्मं ततः परम् ||४७६॥

Vers 477
लेलिहानरसनाकराले तदनन्तरम् |
रोरूयमाणसजीवशिवानक्षत्रमाले च ||४७७॥

Anmerkung: Die ältere Fassung erhält das Bild der nakṣatramālā, Sternengirlande. Ergänzung nach der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 10012–10015; deren Kapitelzählung 255.

Vers 478
योगिनी स्त्री शाकिनी च प्रेतकालि ततः परम् |
भगवति भयानके मम भयं ततः परम् ||४७८॥

Anmerkung: Satz weiter in 479.

Vers 479
अपनय ततः स्वाहा प्रेतकालि ततः परम् |
तारवाणीत्रपाक्रोधा रतिरानन्द एव च ||४७९॥

Vers 480
खेचरी च गौरी चैव शाकिनी प्रलयकालि वै |
प्रलयकारिणि ततो नवकोटि ततः परम् ||४८०॥

Anmerkung: Anrede über 481 fortgesetzt; neun Crore = neunzig Millionen.

Vers 481
कुलाकुलचक्रेश्वरि दानवः कर्म एव च |
ब्लूकारं स्लेकारं चैव द्रावणं च ततः परम् ||४८१॥

Anmerkung: Karma möglicherweise beschädigter Bija-Name; blū/sle nur unsicher aus e gelesen, keine gesicherte Rezitationsfassung.

Vers 482
परमशिवतत्त्वसमयप्रकाशिनि च |
बिन्दुद्वयान्वितं बीजं जयाख्यं तदनन्तरम् ||४८२॥

Anmerkung: Samaya hier überlieferte Lehre beziehungsweise Einweihungsordnung.

Vers 483
अस्त्रस्वाहा तदनु प्रलयकालि तथा परम् |
पाशकालीकामरमावाग्भवाश्च ततः स्मृताः ||४८३॥

Vers 484
विभूतिकालि तदनु सम्पदं मे पुनस्तथा |
वितरद्वयं सौम्या भव वृद्धिदा भव ||४८४॥

Anmerkung: Vṛddhidā aus beschädigter Form kontextgestützt gelesen.

Vers 485
सिद्धिदा भवेति च जयद्वयं तथापरम् |
जीवद्वन्द्वं च अबीजं कापालदक्षनेत्रकौ ||४८५॥

Anmerkung: Dakshanetra, „rechtes Auge“, hier Lautchiffre; nicht wörtlich als Ritualhandlung.

Vers 486
मानसं चैव स्थाणुं च पविरेकारमेव च |
भारुण्डं ठद्वयं चैव फट्कारत्रयमेव च ||४८६॥

Anmerkung: Pavi/e als getrennte Formelglieder gelesen; Worttrennung unsicher.

Vers 487
हृदयं वह्निजाया च तारत्रयमतः परम् |
विभूतिकालि तदनु ताराङ्कुशत्रपास्ततः ||४८७॥

Vers 488
स्मरश्च योगिनी चैव शाकिनीस्त्रीरमास्तथा |
वाग्भवं जयकालि च परमचण्डे ततः परम् ||४८८॥

Vers 489
महासूक्ष्मविद्यासमयप्रकाशिनि तथा परम् |
… ||४८९॥

Anmerkung: Fragment: zweite Halbzeile enthält unsichere kṣ-/pl-/vṛphlu-artige Gruppen; keine sichere Silbenfolge wiederhergestellt.

Vers 490
हृद्वह्निपत्नी तदनु जयकालि ततः परम् |
वाग्भवं कमला चैव वेदमस्तकमेव च ||४९०॥

Vers 491
गुरुभिरन्वितं बीजं फकारं सप्त चोद्धरेत् |
भोगकालि ततः पश्चात् फेत्कारी तदनन्तरम् ||४९१॥

Anmerkung: Fragment: Pha-kāra wird durch die ältere Fassung gesichert. Der genaue Bezug von guru („schwer/lang“) innerhalb der vorherigen Lautanweisung bleibt unsicher; kein fertig rekonstruierter Mantra. Ergänzung nach der älteren Kamakala-Ausgabe, TXT-Zeilen 10051–10054; deren Kapitelzählung 255.

Vers 492
प्रेतबीजं फट्त्रयं च स्वाहा भोगकालि ततः |
क्रोधं च हृदयं चैव कल्पान्तकालि तत्परम् ||४९२॥

Vers 493
भगवति भीमरावे कान्तं पान्तस्थमेव च |
रेफसंस्थं चान्तवर्णं वामकर्णविभूषितम् ||४९३॥

Anmerkung: Die chiffrenden Endlautbezeichnungen nicht durch vermeintlich sichere Konsonanten ersetzt; Konstruktion im Sanskrit stellenweise unsicher.

Vers 494
तदन्ते विनियोज्यैवं नादबिन्दुसमन्वितम् |
इन्द्रारूढो मकारादि वामनेत्रविभूषितम् ||४९४॥

Anmerkung: Lautchiffren Indra und Vamanetra unaufgelöst; Bezüge zum vorherigen Vers nicht sicher genug für eine ausgeschriebene Formel.

Vers 495
नादबिन्दुसमायुक्तं द्वितीयं बीजमुद्धरेत् |
पञ्चमो … वामनेत्रेण भूषितः ||४९५॥

Anmerkung: Fragment: Basis in der zweiten Halbzeile unlesbar; nicht ergänzt.

Vers 496
सनादं तृतीयं बीजं मेघमाले ततः परम् |
महामारीश्वरि ततो विद्युत्कटाक्ष ततः परम् ||४९६॥

Anmerkung: Mahāmārīśvari Name der Göttin der großen vernichtenden Macht; Anrede mit Blitzblick setzt sich weiter fort.

Vers 497
अरूपे बहुरूपे च विरूपे च ततः परम् |
ज्वलितमुखि तदनु चण्डेश्वरि तथापरम् ||४९७॥

Vers 498
सानुः द्रावणः स्वाहा च कल्पान्तकालि तत्परम् |
तारं च योगिनी चैव क्ष्वेडं वामाक्षिसंयुतम् ||४९८॥

Anmerkung: Kṣveḍa sowie Vamakshi als Lautchiffren belassen; keine rekonstruierte Bija-Form.

Vers 499
कला ब्लंकारं च डामरमुखि तत्परम् |
वज्रशरीरे तदनु क्रोधबीजं ततः परम् ||४९९॥

Anmerkung: Blaṃ nur unsicher gelesen; nicht zur sicheren Rezitationssilbe erklärt.

Vers 500
सन्तानकालि तदनु फट्कारं द्विठमेव च |
पुनर्मन्थानकालि च तारबीजं त्रपा ततः ||५००॥

Anmerkung: Die zwei Namensformen Santānakālī/Manthānakālī sind so unterschiedlich in e überliefert; keine stille Vereinheitlichung.

Vers 501
क्रोधबीजं धर्मकूटं कूटं कुन्दाख्यमेव च |
ततो वैहायसीकूटं वायवीयकूटं ततः ||५०१॥

Anmerkung: Dharma-Kuta leicht beschädigt; Namen der Lautgruppen beibehalten.

Vers 502
भारुण्डाख्यं ततः कूटं दुर्जयकालि तत्परम् |
… आयुधधारिणि वज्रशरीरे ततः परम् ||५०२॥

Anmerkung: Fragment: Bestimmung vor āyudhadhāriṇi unlesbar; keine bestimmte Waffe ergänzt.

Vers 503
इष्टिबीजं सानुबीजं भारुण्डस्थोऽनलस्तदा |
कालविध्वंसिनि ततः कुलचक्रराजेश्वरि ||५०३॥

Vers 504
सर्वैश्च गुरुभिर्युक्तं स्त्रीबीजं नव चोद्धरेत् |
फट्त्रयं वह्निजाया च दुर्जयकालि तत्परम् ||५०४॥

Anmerkung: Genaue Bildung der neun Bijas nicht ausgeschrieben; guru hier metrisch-lautlich „schwer/lang“.

Vers 505
वाणीपाशकलावामकर्णमायारमास्मराः |
क्रोधं घोराचाररौद्रे महाघोरवाडवेति ||५०५॥

Anmerkung: Vaḍava wird in 506 mit agni verbunden; drastische Anrede als Textaussage.

Vers 506
सन्धिं कृत्वा ततोऽग्निं च ग्रसद्वयमतः परम् |
महाबले महाचण्डयोगेश्वरि नमो द्विठः ||५०६॥

Anmerkung: Die Quelle verlangt ausdrücklich Wortverbindung (Sandhi); keine zusätzliche Anrede erfunden.

Vers 507
कालकालि ततो वाणी चामुण्डा तदनन्तरम् |
ततः पश्चाद्विरिञ्चिश्च महारुद्रान्तमस्तकः ||५०७॥

Anmerkung: Letztes Kompositum beschädigt beziehungsweise verschlüsselt; kein gesicherter Silbenwert behauptet.

Vers 508
ततः पयोबीजं वज्रकालि महाबले |
धृतिबीजं ततः पश्चान्नारसिंहं ततः परम् ||५०८॥

Anmerkung: Payo-Bija unsicher gelesen; nicht durch ein geläufigeres Bija ersetzt.

Vers 509
सद्यो महाप्रपञ्चरूपे रौषिकानलमित्यपि |
… मुखि ततः पश्चाच्छृणुष्व मे ||५०९॥

Anmerkung: Fragment: sadyas und rauṣikānala sowie zweite Halbzeile nicht zuverlässig zusammenhängend verständlich; nur lesbare Aussage übersetzt.

Vers 510
योगिनी डाकिनी खेचरी भूचरी सुरूपिणी |
तदनु चक्रसुन्दरि महाकालि तथापरम् ||५१०॥

Anmerkung: Die ersten fünf können Namen beziehungsweise Lautchiffren sein; nicht ohne Beleg in Bijas aufgelöst.

Vers 511
कापालि तदनुस्मृत्य … वह्निबीजकम् |
कलाबिन्दुयुतं स्मृत्वा तान्तस्य च तथैव च ||५११॥

Anmerkung: Fragment: Position beziehungsweise innere Anordnung nicht zuverlässig lesbar; keine Lautgruppe konstruiert.

Vers 512
मणिमेखला तदनु कहद्वयं ततः परम् |
त्वां प्रपद्ये तुभ्यं नमः स्वाहौ वज्रकालि ततः ||५१२॥

Anmerkung: Kaha als Lautwort, Bedeutung nicht erfunden; Schlussformel grammatisch gestört, aber klar verständlich.

Vers 513
तारमेधत्रपालक्ष्मीस्मरास्तथा शृणुष्व मे |
ततः सिद्धियोनि महाराविणि तदनन्तरम् ||५१३॥

Vers 514
ततः परमगुह्यातिगुह्यमङ्गले ततः परम् |
विद्याकालि ततस्त्वष्टा लाङ्गूलं काकिनी ततः ||५१४॥

Vers 515
उदुम्बरसुदर्शनौ चान्तस्थः कान्त एव च |
… वामकर्णयुक्तं रान्तस्थः काल एव च ||५१५॥

Anmerkung: Fragment: Verbindungsangabe vor vāmakarṇa beschädigt; Chiffren nicht durch Laute ersetzt.

Vers 516
असुरो योगिनी चैव धीवरी च स्वरूपिणी |
तथैव शबरी पीवरी च तथा शृणु ||५१६॥

Anmerkung: Seltene Namen beziehungsweise Formelchiffren beibehalten; śabarī/śavarī und pīvarī sind unsicher gelesen.

Vers 517
चर्चिके भक्षिके तदनु रक्षिके तदनन्तरम् |
हर्षबीजं ततः पश्चादहर्षं तदनन्तरम् ||५१७॥

Anmerkung: Rakṣike und aharṣa sind unsichere Lesungen; keine eindeutigen Bija-Silben abgeleitet.

Vers 518
ठत्रयं फट्त्रयं चैव नमः स्वाहा ततः परम् |
विद्याकालि ततः पश्चात्तारपाशकलास्तथा ||५१८॥

Vers 519
वाणीभारुण्डकापाला … |
कान्तचान्तचकारान्ता ब्रह्मचारुद्राश्च पावि ||५१९॥

Anmerkung: Fragment: Lautgruppe in der ersten Halbzeile nicht sicher; Gliederung der letzten Namen unsicher, keine vollständige Bija-Fassung rekonstruiert.

Vers 520
षष्ठस्वरसमायुक्ता नादबिन्दुविभूषिताः |
ममध्यं रेफबीजं तु कलाबीजसमन्वितम् ||५२०॥

Anmerkung: Bezug der Mehrzahl auf vorherige Chiffren; genaue Lautverschachtelung unklar, nur lesbare Anweisung übersetzt.

Vers 521
चतुर्दशस्वरोपेतं यान्तं बिन्दुविभूषितम् |
मों बीजं तदनुस्मृत्य स्वाहा शक्तिकरालि ततः ||५२१॥

Anmerkung: Moṃ nach Quelle, nicht auf eine geläufigere Mantrasilbe geändert.

Vers 522
तारं च फेत्कारीकूटं हृदयं तदनन्तरम् |
चण्डातिचण्डे तदनु मायाकालि ततः परम् ||५२२॥

Vers 523
कालवञ्चनि तदनु महाङ्कुशे ततः परम् |
नन्दनाख्यं ततः कूटं पातालनाग चेत्यपि ||५२३॥

Anmerkung: Anrede weiter in 524; kālavañcani leicht beschädigt.

Vers 524
वाहिनि गगनग्रासिनि ब्रह्माण्डनिष्पेषिणि ततः |
हं त्रयं मनस्त्रयं क्रोधत्रयं ततः परम् ||५२४॥

Vers 525
तारं माया क्रोधं चैव चामुण्डा डाकिनी ततः |
महाचण्डवज्रिणि च भ्रमरि भ्रामरि ततः ||५२५॥

Anmerkung: Die Quelle unterscheidet bhramari und bhrāmari; keine stille Vereinheitlichung im Sanskrit.

Vers 526
महाशक्ति ततश्चक्रकर्तरी तदनन्तरम् |
कुलार्णवचारिणी च फकारं फांकारं ततः ||५२६॥

Anmerkung: Die Namen können zugleich Bija-Chiffren sein; nicht ohne sichere Angabe in Silben übersetzt.

Vers 527
फ … फों समयेति विद्यागोपिनि तत्परम् |
किरीटी ताण्डवी हंसी कूटत्रयमतः परम् ||५२७॥

Anmerkung: Fragment: mittlere ausgesprochene Silbe nicht lesbar; phoṃ ebenfalls nur vorläufige Lesung.

Vers 528
महाकालि ततः पश्चात् समयलाभं ततः परम् |
कुरुद्वन्द्वं ततो विद्यां प्रकाशयद्वयं ततः ||५२८॥

Anmerkung: Samayalabha kann das Erlangen der Lehre, ihrer Verpflichtung beziehungsweise Einweihungsordnung bezeichnen.

Vers 529
सिद्धो माया चण्डबीजं धर्मबीजं तथा परम् |
हौ बीजं च जयाबीजं गौरीबीजं तथैव च ||५२९॥

Anmerkung: Hau ohne ergänzten Bindu nach e; Dharma-Bija unsichere Einzelzeichen.

Vers 530
अस्त्रं च वह्निपत्नी च महाकालि ततः परम् |
वाग्भवश्च ततः पश्चात् परापरेति संवदेत् ||५३०॥

Anmerkung: Zusammenhang der Anrede weiter in 531.

Vers 531
रहस्यसाधिके ततः कुलकालि ततः परम् |
शाकिनी योगिनी चैव कामिनी ह्रीरुषस्तथा ||५३१॥

Vers 532
स्मरामृतं लाङ्गलं च मस्थः क्षेत्रपाली ततः |
बिन्दुद्वयेन संयुज्य त्र्यस्त्रं तत्र चाहरेत् ||५३२॥

Anmerkung: Letzte Lautanweisung tryastra unsicher aus vyasta-artiger OCR gelesen; alternative „getrennt“ möglich, keine ausgeschriebene Wiederholungsformel ergänzt.

Vers 533
कुलकालि ततः पश्चात्तारमायास्मरास्तथा |
क्रोधं च शाकिनी चैव परापरपरमेत्यपि ||५३३॥

Anmerkung: Anrede über 534 fortgesetzt.

Vers 534
रहस्यकाली कुलक्रमपरम्पराप्रचारिणि ततः |
भगवति नादकालि करालरूपिणि ततः ||५३४॥

Anmerkung: Kula-Krama: hier die Reihenfolge beziehungsweise Lehrtradition des Kula-Weges; keine gesicherte historische Schulzuordnung behauptet.

Vers 535
मनःकूटं शाकिनी च डाकिनी प्रलयस्तथा |
फेत्कारीबीजं तदनु मम शत्रूनिति वदेत् ||५३५॥

Vers 536
मर्दययुगलं चैव चूर्णययुग्ममेव च |
पातयद्वन्द्वं नाशययुगं भक्षयद्वितयं तथा ||५३६॥

Anmerkung: Historische feindgerichtete Befehlsfolge; Wiederholungen vollständig erhalten.

Vers 537
… महाकूटं पावित्राख्यं ततः परम् |
कूटं गजघटाख्यं हि शृङ्खलाकूटमेव च ||५३७॥

Anmerkung: Fragment: erster Name unlesbar; auch pāvitra/pavitra unsicher, keine Lautwerte erfunden.

Vers 538
दण्डाख्यकूटं तदनु नवकोटि ततः परम् |
कुलाकुलचक्रेश्वरि ततः पश्चाद्वदेत् सुधीः ||५३८॥

Vers 539
सकलगुह्यानन्ततत्त्वधारिणि तदनन्तरम् |
… मां कृपय द्वितयं तथा ||५३९॥

Anmerkung: Fragment: ausgesprochene Bijas der zweiten Halbzeile nicht verlässlich lesbar; keine Ergänzung.

Vers 540
त्रपा क्रोधं शाकिनी च योगिनी कामिनी तथा |
अस्त्रं च वह्निपत्नी च नादकालि ततः परम् ||५४०॥

Vers 541
तारं च शाकिनी चैव चतुरशीति तत्परम् |
कोटिब्रह्माण्ड तदनु सृष्टिकारिणि तत्परम् ||५४१॥

Anmerkung: Kosmologische Großzahl der Quelle: 840 Millionen Welteneier.

Vers 542
प्रज्वलज्ज्वलनलोचने वज्रसमदंष्ट्रायुधे |
दुर्निरीक्ष्याकारे तदनु भगवति ततः परम् ||५४२॥

Vers 543
मुण्डकालि ततः पश्चात् कहद्वन्द्वं तुरुद्वयम् |
दमयुग्मं चटयुग्मं प्रचटयुगलं ततः ||५४३॥

Anmerkung: Mundakali nach Wiederaufnahme 547 gelesen, erste Stelle könnte maṇḍa sein. Lautwörter ohne erfundene wörtliche Bedeutungen.

Vers 544
हरिहराख्यं तत्कूटं कूटं कूटाख्यमेव च |
पत्रकूटं ततः पश्चात् संसिद्धिं देहि द्वयम् ||५४४॥

Anmerkung: Auffällige Doppelung kūṭaṃ kūṭākhyam wie Quelle beibehalten; nicht emendiert.

Vers 545
सर्वैश्वर्यं तदनु दापययुगलं ततः |
विद्युदुज्ज्वलजटे वै विकटसटे च ततः ||५४५॥

Vers 546
महाविकटकटे च त्रपाकामक्रोधास्तथा |
योगिनी कामिनी चैव शाकिनी हृदयं द्विठः ||५४६॥

Anmerkung: Kaṭa hier Hüfte beziehungsweise Hüftpartie; keine moderne Asana-Deutung.

Vers 547
मुण्डकालि ततः पश्चात्तारं वाग्भव एव च |
पाशरमाकामत्रपामहाक्रोधास्ततः परम् ||५४७॥

Vers 548
ततो … चकारं क्वींकारं तथा |
धूमकालि ततः पश्चात्सर्वमेवेति तत्परम् ||५४८॥

Anmerkung: Fragment: Anfangsgruppe unlesbar, kvīṃ unsichere Lesung; Satz wird in 549 fortgeführt.

Vers 549
मे वशं च कुरुद्वन्द्वं पाहियुग्ममतः परम् |
जम्भिके करालिके ततः पूतिके घोणिके ततः ||५४९॥

Anmerkung: Eigenname Putike nicht sicher etymologisch zu deuten; keine Bedeutung hinzugefügt.

Vers 550
खंत्रयमस्त्रहृदये धूमकालि ततः परम् |
वाण्यङ्कुशौ शाकिनी च योगिनी काम एव च ||५५०॥

Vers 551
आज्ञाकालि ततः पश्चान्ममाज्ञां राजान इत्यपि |
ततः शिरसा धारयन्तु क्रोधमस्त्रशिरस्तथा ||५५१॥

Anmerkung: Das Tragen auf dem Haupt drückt ehrerbietige Befolgung aus; historische Herrschaftsbitte.

Vers 552
ततः परमाज्ञाकालि तारत्रपे तथैव च |
चण्डबीजं डींकारं च ङकारं तिग्मकालि च ||५५२॥

Anmerkung: Param hier als „danach“, nicht als sicherer Namensteil; Bija ḍīṃ nach Quelle.

Vers 553
तिग्मरूपे तिग्मातितिग्मे भ्रमं मोचयेति च |
स्वं प्रकाशय स्वाहा तिग्मकालि ततः परम् ||५५३॥

Anmerkung: Bhrama aus beschädigter Zeichenfolge gelesen; auch dharma-artige Lesung sichtbar, deutsche Bedeutung daher nur kontextgestützt.

Vers 554
तारं वाणी त्रपा चैव योगिनी कामिनी तथा |
शाकिनी कमला कामक्रोधस्तथा महाकालि ||५५४॥

Vers 555
लेलिहानरसनाभयानके ततः परम् |
घोरतरदशनचर्वितब्रह्माण्डे ततः ||५५५॥

Anmerkung: Carvita („zerkaut“) nach der redaktionell aufgelösten Anrufung in e, Anhang 1, Abschnitt zu Kapitel 15, übernommen; Grundtext-OCR an dieser Stelle beschädigt.

Vers 556
चण्डयोगेश्वरीशक्तितत्त्वसहिते ततः |
गां जां डां दां रां प्रचण्डचण्डिनि सम्बोधनं ततः ||५५६॥

Anmerkung: Sambodhana kontextgestützt statt beschädigtem sadyodhana; erste Silbe mit Anunasika geschrieben, hier gāṃ normalisiert. Der Herausgeber erwägt bei der vergleichbaren Form 391 stattdessen sadyodhanaprade (sofort Reichtum Gewährende); die Lesung sambodhana ist daher nicht als gesichert anzusehen.

Vers 557
महामारीसहायिनि भगवति भयानके |
चामुण्डा योगिनी ततो डाकिनी शाकिनी तथा ||५५७॥

Vers 558
भैरवीमातृगणमध्यगे तदनन्तरम् |
जयद्वन्द्वं कहयुग्मं हसद्वयं ततः परम् ||५५८॥

Anmerkung: Kaha als rituelles Lautwort belassen.

Vers 559
प्रहसयुगलं जम्भयुग्मं तुरुयुगं तथा |
धावद्वयं श्मशानवासिनि तदनन्तरम् ||५५९॥

Vers 560
शववाहिनि नरमांसभोजिनि ततः परम् |
कङ्कालमालिनि ततः फेकारत्रयमेव च ||५६०॥

Vers 561
तुभ्यं नमो नमः स्वाहा महारात्रिकालि ततः |
फेत्कारी च भगवति संग्रामकालि तत्परम् ||५६१॥

Vers 562
संग्रामे जयमुक्त्वा देहियुग्मं वदेत्ततः |
मां द्विषतो मम वशे कुरुद्वयं स्मरेत् सुधीः ||५६२॥

Vers 563
पां पीं … ततश्च ज्वलद्वयं ततः परम् |
प्रज्वलद्वितयं चैव विद्युत्केशि ततः परम् ||५६३॥

Anmerkung: Fragment: Rest der pa-Reihe nicht sicher lesbar; nicht nach geläufigem Vokalmuster aufgefüllt.

Vers 564
पातालनयनि तदा ब्रह्माण्डोदरि तत्परम् |
महोत्पातं प्रशमययुगं मायाक्रोधौ ततः ||५६४॥

Anmerkung: Bild pātālanayani ohne zusätzliche mythologische Erklärung übersetzt.

Vers 565
योगिनी कामिनी चैव शाकिनी हृदयं द्विठः |
संग्रामकालि तदनु वाग्भवः शाकिनी तथा ||५६५॥

Vers 566
योगिनी क्रोधः क्षेत्रपालीबीजं ततः परम् |
नक्षत्रनरमुण्डेति मालालङ्कृतायै तदा ||५६६॥

Vers 567
चतुर्दशभुवनसेवितपादपद्मा ङेऽन्ता |
भगवत्यै शवकालिकायै ततः परं शृणु ||५६७॥

Anmerkung: Shavakalika: hier Kali in Verbindung mit Leichnamen; Dativ ausdrücklich vorgeschrieben.

Vers 568
यकारादिक्षकारान्ता वामकर्णविभूषिताः |
नादबिन्दुसमायुक्ता नवबीजानि चोद्धरेत् ||५६८॥

Anmerkung: Keine selbständig rekonstruierte neunfache Silbenreihe ergänzt.

Vers 569
दुष्टग्रहनाशिन्यै च शुभफलदायिन्यै च |
रुद्रासनायै तदनु सानुबीजं समाचरेत् ||५६९॥

Anmerkung: Rudrāsanā aus beschädigtem sadrāsanā kontextgestützt; Sanskritlesung unsicher.

Vers 570
समेखलाजलं चैव हं खं वारत्रयं वदेत् |
क्रोधत्रयं ठान्तत्रयं फट्त्रयं हृदयं द्विठः ||५७०॥

Anmerkung: Ṭhānta als Lautchiffre belassen; keine zusätzliche Lautauflösung.

Vers 571
शवकालि ततः पश्चाद्वाणी त्रपा तथापरम् |
सर्वदीर्घयुतं क्रञ्च नादबिन्दुसमन्वितम् ||५७१॥

Anmerkung: Krañca könnte als kr plus verbindendes ca zu lesen sein; genaue Ausgangssilbe unsicher.

Vers 572
पूर्वसन्ध्यक्षरे हीनं नादहीनं तथा प्रिये |
क्रमेण षष्ठबीजानि वह्निस्थः क्षेत्रपस्तथा ||५७२॥

Anmerkung: „Sechs“ ist der erkennbare Sinn des grammatisch gestörten ṣaṣṭha; konkrete Vokale nicht ergänzt.

Vers 573
वमदग्निमुखि ततः फेरुकोटिपरिवृते |
विस्रस्तजटाभारे च भगवति तथैव च ||५७३॥

Anmerkung: Eine Crore = zehn Millionen; mythologische Bildsprache.

Vers 574
नग्नकालि ततः पश्चाद्रक्ष पाहि द्वयं द्वयम् |
परमशिवपर्यङ्कनिवासिनि तथोच्चरेत् ||५७४॥

Vers 575
कतृतीयचतुर्थौ च वह्निसंस्थौ कलान्वितौ |
एवं च पञ्चवर्गाणां बीजानां दश चाहरेत् ||५७५॥

Anmerkung: Lesbare Bildungsanweisung übersetzt, keine eigene ausgeschriebene Rezitationsfolge ergänzt.

Vers 576
विकरालमूर्तिकतामुपहत्येति तत्परम् |
दर्शय क्रोधहृदयं नग्नकालि ततः परम् ||५७६॥

Anmerkung: Fragment: upahatya und Anschluss nicht zuverlässig verständlich; keine vollständige Satzrekonstruktion.

Vers 577
पाशाङ्कुशवाग्भवाश्च प्रेतबीजं तथापरम् |
सर्गहीनं प्रेतबीजं चरस्थं नादकलान्वितम् ||५७७॥

Anmerkung: Chara unsichere Lautchiffre; sarga hier im Lautkontext als Visarga verstanden.

Vers 578
आनन्दबीजं तदनु ङकारं त्रिकूटा ततः |
… रुधिरकालिकायै … ||५७८॥

Anmerkung: Fragment: Beginn der zweiten Halbzeile sowie ni-/tri-prīta unklar; keine ungesicherten Silben ergänzt.

Vers 579
बालनररुधिरायै त्वगस्थिचर्मावशिष्टायै |
महाश्मशानधावनप्रचलित… ||५७९॥

Anmerkung: Fragment: Zusammenhang nipīta-bālanararudhirāyai und tvag-asthi-carmāvaśiṣṭāyai durch die ausdrücklich redaktionelle Mantraauflösung in Anhang 1 geklärt. Nipīta steht im beschädigten Vorvers; die Haarbeschreibung endet erst in 580. Keine vollständige gesicherte Sanskritrekonstruktion behauptet.

Vers 580
पिङ्गजटाभारायै च नारसिंहं ततः परम् |
… ममाभीष्टसिद्धिं ततः ||५८०॥

Anmerkung: Fragment: ausgesprochene Bijas in der zweiten Halbzeile nicht sicher; Bitte weiter in 581.

Vers 581
देहिद्वन्द्वं वितरयुगलं क्रोधमेव च |
डाकिनि राकिनि चैव शाकिनि काकिनि तथा ||५८१॥

Vers 582
लाकिनि हाकिनि चैव सम्बोधनानि चोद्धरेत् |
नररुधिरं च ततः पिबद्वयं ततः स्मृतम् ||५८२॥

Anmerkung: Sambodhanāni aus beschädigtem sadyodhanāni kontextgestützt; Befehl Teil der historischen Göttinnenanrufung.

Vers 583
महामांसं खाद खाद वाग्भवं तारमेव च |
रमात्रपाकामक्रोधाः शाकिनी योगिनी ततः ||५८३॥

Anmerkung: Mahāmāṃsa nach ritualsprachlichem Zusammenhang wiedergegeben.

Vers 584
कामिन्यस्त्रं द्विठश्चैव रुधिरकालि तत्परम् |
कालीबीजं करङ्कधारिणि तदनन्तरम् ||५८४॥

Anmerkung: Karanka kann Schädel beziehungsweise knöchernen Rest bezeichnen.

Vers 585
कङ्कालकालि तदनु प्रसीदयुगलं ततः |
विद्यामावाहयामि तवाज्ञया ततः परम् ||५८५॥

Anmerkung: Avahana: rituelle Einladung beziehungsweise Herbeirufung der Gottheits- oder Mantrakraft.

Vers 586
समागताः मयि चिरं तिष्ठन्तु द्विठ एव च |
कङ्कालकालि तदनु तारवाणीरमास्तथा ||५८६॥

Anmerkung: Anfangsform grammatisch beschädigt; pluralisches tiṣṭhantu beibehalten, nicht zu einer einzelnen Göttin geändert.

Vers 587
पाशकर्णत्रपाकामक्रोधशाकिन्य एव च |
अतिचामुण्डा क्लीं चैव भगवति ततः परम् ||५८७॥

Anmerkung: Karna als Lautchiffre ohne stillschweigend ergänztes vāma.

Vers 588
भयङ्करकालि ततस्त्रैलोक्यदुर्निरीक्ष्य च |
रूपे तदनु सम्भाष्य नवकोटिभैरवी च ||५८८॥

Anmerkung: Fortsetzung der Begleiterschar in 589.

Vers 589
ततश्चामुण्डाशतकोटिपरिवृते ततः परम् |
तदनु मम द्विषतो हन मथ द्वयं द्वयम् ||५८९॥

Anmerkung: Mythische Zahlen und historische Schadensformel der Quelle.

Vers 590
पचयुग्मं विद्रावययुगं पातय चेत्यपि |
निःशेषययुगं चोक्त्वा सानुबीजं ततः परम् ||५९०॥

Anmerkung: Pātaya hat hier keine sicher lesbare Wiederholungszahl; nicht ergänzt.

Vers 591
सर्वदीर्घयुतेनैव पूर्वसन्ध्यक्षरे हीनम् |
बिन्दुसर्गविहीनं च ततश्च हृदयास्त्रके ||५९१॥

Anmerkung: Fortgesetzte Lautanweisung zum vorherigen Bija; keine rekonstruierte Silbenreihe.

Vers 592
भयङ्करकालि ततस्तारत्रपारमास्मराः |
योगिनी कामिनी चैव शाकिनी भस्म… तथा ||५९२॥

Anmerkung: Fragment: Ende des Bija-Namens unlesbar; Folgevers nennt ausdrücklich Bhasma-Bija.

Vers 593
पाशहीनं भस्मबीजं षष्ठस्वरविभूषितम् |
तदेव वाग्भवयुतं ततः पश्चाद्विनिर्दिशेत् ||५९३॥

Vers 594
वह्निः पान्तं तथा वान्तं चतुर्दशस्वरैर्युतः |
सबिन्दुं बीजमुच्चार्य कणिका तदनन्तरम् ||५९४॥

Anmerkung: Satzbau und Plural svaraiḥ gestört; Vokalzählung möglicherweise „mit vierzehn Vokalen“, keine Silbenfolge daraus errechnet.

Vers 595
पञ्चमं च रेफस्थं मेखलाबीजमेव च |
मेखला च ततः पश्चाद्वह्निपत्नी ततः परम् ||५९५॥

Anmerkung: Welche Konsonantengruppe dem „fünften“ zugrunde liegt, ist hier nicht ausdrücklich lesbar; nicht ergänzt.

Vers 596
फेरुकालि तदन्ते च वाणीक्रोधौ ततः परम् |
प्रचण्ड … विकटकालि ततः परम् ||५९६॥

Anmerkung: Fragment: mittlere Laut-/Attributgruppe nicht verständlich.

Vers 597
… मुञ्चयुग्मं … युग्मं ततः परम् |
तुटयुग्मं हृदयं च द्विठो विकटकालि ततः ||५९७॥

Anmerkung: Fragment: erste Lautreihe und nach muñca folgende Wiederholungsgruppe unlesbar; nicht ergänzt.

Vers 598
जयक्रोधौ अये माये ताये प्रचण्डचण्ड … |
रक्षिणि भक्षिणि चैव दक्षिणि द्विठ एव च ||५९८॥

Anmerkung: Fragment: Ende der ersten Halbzeile unklar; Lautwörter nicht mit erfundener Bedeutung versehen.

Vers 599
करालकालि तदनु प्रणवः शाकिनी तथा |
सर्वाभीष्टप्रदे चैव सर्वसम्पत्प्रदे तथा ||५९९॥

Anmerkung: Sarvābhīṣṭaprade aus beschädigter Form kontextgestützt gelesen.

Vers 600
चटिनि वटिनि चैव कटिनि च स्फुरद्वयम् |
प्रस्फुरयुगलं चैव … ग्रौं ग्रः नमः स्वाहा ||६००॥

Anmerkung: Fragment: erste Glieder der gr-Reihe nicht zuverlässig lesbar; nicht nach einem Vokalschema aufgefüllt.

Vers 601
तथा शाकिनी डाकिनी चैव तारं वाणी ततः |
पाशाङ्कुशकालिकाश्च रमामायास्मरास्तथा ||६०१॥

Vers 602
क्रोधं च योगिनी चैव कामिनी शाकिनी तथा |
… त्रिशक्तिं च क्षमा कूष्माण्डी तत्परम् ||६०२॥

Anmerkung: Fragment: ausgesprochene Silbe vor triśakti unlesbar; triśakti könnte auch dreimal Shakti bedeuten.

Vers 603
घोरघोरतरकालि ब्रह्माण्डबृंहणि ततः |
निर्गतमस्तके तथा जटाविधूननेत्यपि ||६०३॥

Anmerkung: Brahmāṇḍabṛṃhaṇi und nirgatamastake nur unsicher lesbar; letztere Anrede nicht frei ergänzt. Fortsetzung in 604.

Vers 604
चकिततपोलोके ज्वालामालिनि तत्परम् |
सम्मोहिनि संहारिणि सन्तारिणि ततः परम् ||६०४॥

Anmerkung: Tapoloka als kosmische Weltbezeichnung beibehalten.

Vers 605
क्लां क्लीं क्लूं बलिं चोक्त्वा गृहाण खादय युगं युगम् |
भक्षद्वयं ततः सिद्धिं देहिद्वयं ततः परम् ||६०५॥

Anmerkung: Klīṃ, gṛhāṇa und khādaya kontextgestützte Normalisierungen beschädigter Zeichen; genaue Sanskritform nicht vollständig gesichert.

Vers 606
मम शत्रूनिति स्मृत्य नाशययुगलं ततः |
मथयुग्मं विद्रावययुगलं तदनन्तरम् ||६०६॥

Vers 607
मारययुगं स्तम्भययुगं जम्भययुगलं ततः |
स्फोटययुगं विध्वंसययुगलं परिकीर्तितम् ||६०७॥

Anmerkung: Historische Schadensformel; keine heutige Handlungsanweisung.

Vers 608
उच्चाटययुगं चापि हर तुरु युगं युगम् |
दमयुग्मं मर्दयुग्मं भस्मीकुरुयुगं तथा ||६०८॥

Anmerkung: Turu als Lautwort ohne erfundene wörtliche Bedeutung.

Vers 609
सर्वभूतभयङ्करि सर्वशत्रुक्षयङ्करि |
शाकिनी डाकिनी चैव प्रलयः फेत्कारी तथा ||६०९॥

Vers 610
ततः सर्वजनसर्वेन्द्रियहारिणि तत्परम् |
त्रिभुवनमारिणि च संसारतारिणि ततः ||६१०॥

Anmerkung: Die zugleich zerstörende und befreiende Aussage der Quelle bleibt erhalten.

Vers 611
स्फुर स्फुर … श्रीं प्रसीद भगवति नमः स्वाहा ततः परम् ||६११॥

Anmerkung: Fragment: mittlere Bija-Reihe nicht verlässlich lesbar; keine vollständige Rezitationsformel behauptet.

Vers 612
माया क्रोधश्च कामश्च योगिनी तदनन्तरम् |
घोरघोरतरकालि ततो नु भुवनेश्वरी ||६१२॥

Vers 613
शाकिनी चाङ्कुशं चैवामृतं योगिनी तथा |
कामिनीक्रोधभूताश्च डाकिनी प्रलयस्तथा ||६१३॥

Vers 614
फेत्कारी चामुण्डा चैव प्रेतबीजं ततः परम् |
अस्त्रं शिरः कामकलाकालि ततः परं शृणु ||६१४॥

Vers 615
डाकिनी सानुबीजं च … मणिमेखलाबीजं चैव जलं च तदनन्तरम् ||६१५॥

Anmerkung: Fragment: Gruppe zwischen sānu und maṇimekhalā unlesbar; nicht rekonstruiert.

Vers 616
सभोगोऽस्त्रं कामकलाकालि तथापरं च रुट् |
अस्त्रं च शाकिनी चैव कामकलाकालिका च ||६१६॥

Anmerkung: Sabhoga/Rut unsichere Chiffren; Dativanweisung zur letzten Anrede im Folgevers.

Vers 617
ङेऽन्ता नमः शिरः पश्चात् कामकलाकालि ततः |
तारं वाणी योगिनी च शाकिनी स्मर एव च ||६१७॥

Vers 618
कामिनीभूतरुषश्चैव क्रीं कामकलाकालि ततः |
अङ्कुशं भूतबीजं च शाकिनी डाकिनी ततः ||६१८॥

Vers 619
क्रोधं कामकलाकालि मन्मथः कालिका ततः |
क्रोधाङ्कुशौ तथा भूतं कामकलाकालि ततः ||६१९॥

Vers 620
भूताङ्कुशौ क्रोधबीजं काली स्मरः शिरस्तथा |
ततः कामकलाकालि सम्बोधनपदं ततः ||६२०॥

Vers 621
ततः सर्वशक्तिमयशरीरे तदनन्तरम् |
ततः सर्वमन्त्रमयविग्रहे तदनन्तरम् ||६२१॥

Anmerkung: Shaktis: göttliche Kräfte; Aussage der Gottheitsanrufung.

Vers 622
महासौम्यमहाघोररूपधारिणि तत्परम् |
भगवति कामकलाकालि सम्बोधनपदम् ||६२२॥

Anmerkung: Mahāsaumya aus leicht beschädigter Quelle normalisiert.

Vers 623
हरपत्नी हरिजाया मन्मथो वाग्भवस्तथा |
पाशाङ्कुशक्रोधाश्चैव योगिनी कामिनी ततः ||६२३॥

Anmerkung: Haras Gattin und Haris Gattin sind unterschiedliche Chiffren, nicht gleichgesetzt.

Vers 624
शाकिनी डाकिनी चैव चामुण्डा तत एव हि |
यक्षबीजं मेखला च पयःसानू ततः परम् ||६२४॥

Vers 625
भासाख्यकूटं तदनु कूटं वाराहिकं ततः |
अश्वमेधं ततः कूटं कूटं च शाम्भवं ततः ||६२५॥

Anmerkung: Bhasa-Name unsicher; Ashvamedha hier Bezeichnung einer Lautgruppe, keine Opferanweisung.

Vers 626
पाशुपतं ततः कूटं क्रोधत्रयं ततः परम् |
अस्त्रद्वयं हृदयं च वह्निजाया ततः परम् ||६२६॥

Abschluss und Wirkungsverheißungen

Nach dem langen Mantra folgen mythische Beispiele, Verheißungen weltlicher Erfüllung und Befreiung sowie der Rückblick auf den Kamakala-Unterricht. Sie werden als Aussagen der Überlieferung wiedergegeben, nicht als nachgewiesene Wirkungen.

Vers 627
इति ते कथितो देवि प्राणायुताक्षरी मया |
देव्याः कामकलाकाल्याः सर्वसिद्धिप्रदायिका ||६२७॥

Anmerkung: Ayutakshari: „zehntausendsilbige“ Mantraform. Grammatik der ersten Halbzeile gestört; keine eigene Silbenzählung oder vervollständigte Formel behauptet. Zwischen den Halbzeilen steht in e eine redaktionelle Phalashruti-Überschrift.

Vers 628
अस्याः स्मरणमात्रेण नासाध्यं भुवि विद्यते |
रावणं हतवान् देवि संजप्य राघवः पुरा ||६२८॥

Anmerkung: Mythische Wirksamkeitszuschreibung des Textes, keine historische oder empirische Feststellung.

Vers 629
हिरण्यकशिपुं दैत्यं जघान परमेश्वरः |
एवं संजप्य देवेशि त्रिपुरं हतवान् हरः ||६२९॥

Anmerkung: Die Quelle benennt den ersten höchsten Herrn hier nicht genauer; nicht eigenmächtig mit Hara gleichgesetzt.

Vers 630
कीर्तवीर्यार्जुनो नाम राजा बाहुसहस्रभृत् |
त्रैलोक्यविजयी वीरो मनोरस्य प्रसादतः ||६३०॥

Anmerkung: Kīrtavīryārjuna so nahe an e beibehalten; bekanntere Namensform Kārtavīryārjuna nicht stillschweigend eingesetzt.

Vers 631
मनोरस्य प्रसादेन कुबेरोऽभूद्धनाधिपः |
मनोरस्य प्रसादेन अमरेशः शचीपतिः ||६३१॥

Anmerkung: Shachis Gatte: Indra; Manu hier im Sinn Mantra, nicht der mythische Stammvater.

Vers 632
मनोरस्य प्रभावश्च बहु किं कथ्यते त्वयि |
कीर्त्यर्थी कीर्तिं लभते धनार्थी लभते धनम् ||६३२॥

Anmerkung: Wirkungsverheißung des historischen Textes.

Vers 633
राज्यार्थी राज्यं लभते यशोऽर्थी लभते यशः |
विद्यार्थी लभते विद्यां मुक्त्यर्थी मुक्तिमाप्नुयात् ||६३३॥

Vers 634
पुत्रार्थी लभते पुत्रं दारार्थी दारमाप्नुयात् |
षष्ठकालीं च सम्पूज्य संजप्य मनुमुत्तमम् ||६३४॥

Anmerkung: „Sechste Kali“ steht so im vorliegenden Text; nicht ohne sichere Grundlage zu einer anderen Göttinnenbezeichnung geändert.

Vers 635
यद्यद्वाञ्छति यल्लोकस्तत्तदाप्नोति सत्वरम् |
यथा चिन्तामणिर्देवि यथा कल्पद्रुमस्तरुः ||६३५॥

Anmerkung: Mythischer Vergleich, im Folgevers abgeschlossen; yallokaḥ grammatisch auffällig.

Vers 636
यथा रत्नाकरः सिन्धुः सुरभिश्च यथा धेनुः |
तथाशुफलदो देवि मन्त्रोऽयुताक्षरः सदा ||६३६॥

Anmerkung: Wirkungsverheißung und mythische Vergleichsbilder der Quelle.

Vers 637
देव्याः कामकलाकाल्याः सर्वं निगदितं तव |
नित्यार्चनं जपं चैव स्तोत्रं कवचमेव च ||६३७॥

Vers 638
सहस्रनामस्तोत्रं च तस्य गद्यमनुत्तमम् |
पूजाकाले न्यासादिकं सर्वं निगदितं त्वयि ||६३८॥

Anmerkung: Rückverweis auf die im Kamakala-Teil behandelten Textformen; keine Behauptung über erhaltene Vollständigkeit aller Werkfassungen.

Vers 639
तव स्नेहेन देवेशि सर्वमेतत्प्रकाशितम् |
अतिगुह्यतमं देवि न प्रकाश्यं कदाचन ||६३९॥

Anmerkung: Traditionelles Geheimhaltungsgebot als Textaussage übersetzt.

Vers 640
मा प्रकाशय देवेशि शपथे तिष्ठ सर्वदा |
अधुना किं श्रवणेच्छा ते तन्मे कथय पार्वति ||६४०॥

Kolophon
इति श्रीमदादिनाथविरचितायां महाकालसंहितायां श्रीकामकलाकाल्याः प्राणायुताक्षरीमन्त्रोद्धारो नाम पञ्चदशतमः पटलः ।

Anmerkung: Adinatha-Zuschreibung des Kolophons, keine unabhängig gesicherte Autorschaft.

Unnummerierter Text
समाप्तश्चायं कामकलाकाल्याः सपर्यापर्यायः |
शुभमस्तु ।

Anmerkung: Saparyāparyāya aus beschädigter Schlusszeile kontextgestützt gelesen; keine originale Versnummer vorhanden.

Bilder und Videos zur Vertiefung

Feuerzeremonie bei Yoga Vidya: eine heutige Darstellung gemeinsamer Verehrung.

Shiva und Shakti: eine Darstellung zur Betrachtung des Göttlichen.

Die folgenden Einführungsvorträge erläutern allgemeine Begriffe; sie sind keine Kommentare zu den einzelnen Versen.

Kali – die Schwarze Göttin

Video laden

YouTube

YouTube sammelt möglicherweise persönliche Daten. Datenschutzrichtlinie

Fortfahren Ausblenden

Tantra – Wort und Bedeutung

Video laden

YouTube

YouTube sammelt möglicherweise persönliche Daten. Datenschutzrichtlinie

Fortfahren Ausblenden

Weiterführende Seminare

Indische Schriften

26.12.2026 - 02.01.2027 Indische Rituale Ausbildung

Du interessierst dich für indische Rituale? Du hast die einzigartige Gelegenheit, in dieser Rituale Ausbildung bei Yoga Vidya die kleine Puja, große P…

Sukadev Bretz, Shankari Winkelbauer

01.01.2027 - 10.01.2027 Yogalehrer Weiterbildung Intensiv A1 - Jnana Yoga und Vedanta

Kompakte, vielseitige Weiterbildung für Yogalehrer rund um Jnana Yoga und Vedanta.
Tauche tief ein ins Jnana Yoga und Vedanta, studiere die indischen S…

Vedamurti Dr Olaf Schönert

Mantras und Musik

06.11.2026 - 08.11.2026 Asana Intensiv - Musikalisch-Meditativ

Yoga und Musik ergänzen sich ideal. Jede Asana wird von Musik, Mantra Gesang und anderen Klängen auf deiner Reise nach innen begleitet! Die Yoga Stell…

Gopi Jana Kretschmer da Conceição

06.11.2026 - 08.11.2026 Harmonium Lernseminar

Lerne, Harmonium zu spielen! Wenn vorhanden, bitte eigenes Harmonium mitbringen. Keine Vorkenntnisse nötig.

Alisa Yakhontova

Bilder und Videos · Quellen und Literatur · Verwandte Themen

Abschluss

Wie richtet sich mein Wünschen auf das Wesentliche aus? Diese Frage kann die heutige Lektüre begleiten. Der Schlusssegen lädt dazu ein, nach dem Lesen einen Augenblick still zu werden und eine gute Absicht in eine konkrete Handlung zu verwandeln. Hingabe gewinnt im Alltag Gestalt, wenn Aufmerksamkeit, Wahrhaftigkeit und ein freundlicher Umgang mit anderen zusammenfinden. Der Wechsel zur deutschen Erläuterung verbindet die Aufmerksamkeit für den Schrifttext mit dem Verstehen seiner Bedeutung.

Siehe auch

Die folgenden Tantra- und Yogaschriften eröffnen weitere Zugänge zum Studium. Ihre Lehren und Ritualordnungen sind jeweils in ihrem eigenen Zusammenhang zu lesen.

• Kularnava Tantra
• Vijnana Bhairava Tantra
• Mahanirvana Tantra
• Netra Tantra
• Rudrayamala Tantra
• Tantraloka
• Shiva Sutra
• Spanda Karika
• Sharada Tilaka
• Shiva Samhita
• Devi Mahatmya – ergänzende Lektüre zur Göttinnenverehrung
• Kali, Shakti, Bhakti Yoga, Jnana Yoga, Mantra, Japa, Meditation und Sadhana

Wegweiser durch die Ausgabe

• Einstieg: Einführung und Quellen · 108 Verse und Mantras
• IAST und Deutsch: Kamakala 1–15 · Guhyakali 1–4 · Guhyakali 5–8 · Guhyakali 9 · Guhyakali 13–14 · Medhasamrajyaprada-Sahasranama · Bijoddhara · Zusätzliche Grundtextzitate
• Devanagari: Übersicht · Kamakala 1–15 · Guhyakali 1–4 · Guhyakali 5–8 · Guhyakali 9 · Guhyakali 13–14 · Medhasamrajyaprada-Sahasranama · Bijoddhara · Zusätzliche Grundtextzitate
• Kapitelgruppe 5–9: Leseübersicht · Schriftübersicht