Matrika Tantra
Matrika Tantra (Sanskrit: मातृकातन्त्रम् mātṛkātantram n.), auch Mātṛkā Tantra geschrieben, ist in der hier zugrunde liegenden Muktabodha-Fassung ein umfangreicher tantrischer Text in Dialogform zwischen Devi, insbesondere Caṇḍikā, und Shiva beziehungsweise Śaṅkara. Die Handschrift verbindet sehr unterschiedliche Themen: Verehrung von Tripurasundari, Kali und Chamunda, Mantra, Kundalini, innere und äußere Homa-Vorstellungen, Shivalinga-Puja, Guru-Verehrung, Kavaca, rituelle Substanzen sowie alchemistische und medizinisch-magische Verfahren. Für Pujaris sehr interessant ist Matrikabheda Tantra – Rituale mit praktischen Anleitungen und Mantras.
Die Textgrundlage ist Manuskript 72 des Rashtriya Sanskrit Sansthan in Lucknow, in Śāradā-Schrift. Muktabodha bezeichnet seine Wiedergabe ausdrücklich als diplomatische Transkription. Daher enthält der Text zahlreiche schwierige, verderbte oder unsicher gelesene Stellen, ungewöhnliche Seitenfolgen und eine auffällige Reihenfolge der Paṭalas. Diese Eigenheiten werden hier nicht stillschweigend geglättet. Wo die Sanskritvorlage unklar ist, bleibt auch die deutsche Übersetzung vorsichtig und kennzeichnet Unsicherheiten.
Auffällig ist insbesondere die überlieferte Reihenfolge: Ein Abschnitt mit dem Kolophon „sechster Paṭala“ steht vor dem als „erster Paṭala“ bezeichneten Abschnitt. Später folgen zweiter, dritter, vierter, fünfter und wiederum ein sechster Abschnitt, danach der siebte Paṭala und schließlich ein offenbar angehängter Guru-Stotra-/Kavaca-Teil. Diese Reihenfolge entspricht der bereitgestellten Handschrifttranskription und wird hier beibehalten.
Inhaltlich gehört das Matrika Tantra zu einer Welt des Shaktismus und des Kaula-Tantra, in der Körper, Mantra, Göttin, Ritual und Kosmos eng aufeinander bezogen werden. Manche Passagen sprechen in einer stark symbolischen Sprache, andere geben sehr konkrete rituelle, alchemistische oder körperbezogene Vorschriften. Historische Praxisbeschreibungen werden hier vollständig übersetzt, aber nicht als moderne Anleitung empfohlen. Insbesondere Verfahren mit Quecksilber, Metallen, Feuer, rituellem Alkohol, potenziell giftigen Substanzen oder körperlichen Sekreten gehören in ihren historischen Kontext und sollten nicht praktisch nachgeahmt werden.
Zum Titel Mātṛkā
Mātṛkā kann im Tantra unterschiedliche Bedeutungsfelder haben: „Mutter“, eine Muttergöttin, die Gruppe der Mātṛkās oder auch die göttlichen Buchstabenkräfte. Im vorliegenden Text tritt der Titel als Werkname auf; der erhaltene Text selbst entfaltet jedoch kein einziges systematisches Mātṛkā-Alphabet-Lehrgebäude, sondern eine breite Sammlung tantrischer Lehren und Ritualkomplexe.
Einführung: Aufbau und Hauptthemen
1. Tripura, Kali und alchemistische Transformation
Der Beginn spielt auf dem Kailāsa. Caṇḍikā fragt Bhairava beziehungsweise Śaṅkara nach Mitteln zur Erlangung von Gold, Edelsteinen und verwandten Siddhis. Darauf folgen Rezepte, Mantras und Verehrungsformen für Siddhakālikā oder Dakṣiṇakālikā. Der Text verbindet metallurgische Vorgänge mit Mantra-Japa und göttlicher Kraft.
2. Caṇḍī, Saptashati und Schutz
Ein weiterer Block führt ein seltenes Mantra, Ṛṣi-, Chandas- und Devatā-Angaben sowie die Verehrung Mahākālī, Mahālakṣmī und Mahāsarasvatī an. Der Text verspricht Schutz bei Krankheit, Gefahr, königlichem Druck und schweren Verfehlungen.
3. Körper, Fortpflanzung und innere Anatomie
Im sogenannten zweiten Paṭala beschreibt der Text Nabel-Lotos, Suṣumṇā, Bindu, Fortpflanzung und Embryonalentwicklung in einer tantrisch-kosmologischen Sprache. Diese Vorstellungen sind historisch-religiös und nicht als moderne Medizin zu verstehen.
4. Bhoga, Kundalini und innerer Homa
Der dritte Paṭala vertritt eine ausgeprägt kaulische Sicht: Genuss kann unter bestimmten rituellen Bedingungen als Weg zu Yoga und Moksha verstanden werden. Nahrung wird auf den Mund der Kundalini bezogen; das innere Feuer, der Nabelbereich und die Suṣumṇā werden als Homa-Raum gedeutet.
5. Ritualalkohol und Kaula-Symbolik
Der Text preist in mehreren Abschnitten rituellen Alkohol als geheime Kaula-Substanz und verbindet ihn mit Brahmajñāna, Befreiung und der Überwindung gewöhnlicher dualistischer Kategorien. Diese Aussagen sind traditionsgebunden und dürfen nicht als allgemeine Empfehlung zum Alkoholkonsum verstanden werden.
6. Mahāśaṅkha, Kali und geheime Ritualobjekte
Im vierten Paṭala erscheint der „große Muschelgegenstand“ beziehungsweise mahāśaṅkha als Träger von Mantra- und Göttinnenkraft. Er wird mit Gaṅgā, Tulasī, Mahākālī und Befreiung verbunden.
7. Quecksilber, Bhasma und alchemistische Verfahren
Der fünfte Paṭala enthält detaillierte Verfahren mit pārada, Quecksilber, Metall, Feuer und als geheim bezeichneten Ritualsubstanzen. Diese Passagen sind für die Geschichte tantrischer Alchemie interessant, aber gesundheitlich gefährlich und keine moderne Praxisanweisung.
8. Chamunda, Eklipsen, Kavaca und Tripura-Puja
Spätere Abschnitte verbinden Grahaṇa, Sonnen- und Mondfinsternisse, Chamunda-Mantra, Pañcatattva, Kavaca, Sandhyā-Meditation, Tripura und Shiva-Linga-Puja. Es folgt eine Diskussion verschiedener Materialien und Maße für Lingas.
9. Guru-Stotra und Guru-Kavaca
Der Schlussbestand enthält eine weitere Tripura-/Bhairavī-Einleitung und geht dann in ein Guru-Stotra und ein Guru-Kavaca über. Der Manuskripttext bricht dort teilweise ab und endet mit dem Vermerk, das Matrika Tantra sei vollständig.
Vollständiger deutscher Text
Vorbemerkung
Die folgende deutsche Fassung folgt der überlieferten Reihenfolge der diplomatischen Muktabodha-Transkription. Alle hinreichend lesbaren Passagen werden inhaltlich vollständig wiedergegeben. Wo die Handschrift beschädigt, ungrammatisch oder nicht sicher segmentierbar ist, wird dies ausdrücklich markiert; verlorene Stellen werden nicht ergänzt.
Anrufung und Rahmen
Om, Verehrung Shiva. Om, Verehrung Sarasvatī. Om, Verehrung dem Guru. Om, möge Glück sein.
Auf dem schönen Gipfel des Kailāsa, geschmückt mit vielen Edelsteinen, fragt Caṇḍikā voller Hingabe Bhairava. Sie möchte wissen, wie Tripurā verehrt wird und auf welche Weise im Kali-Yuga Gold, Edelsteine und kostbare Stoffe erlangt werden können.
Śaṅkara antwortet, dass er das geheime Verfahren erklären werde. Es folgt eine alchemistische Vorschrift mit Pārada, Quecksilber, weiteren Stoffen, Milch, Feuerbehandlung und Mantra-Japa. Vorher solle Siddhakālikā oder die höchste Dakṣiṇakālikā nach tantrischer Vorschrift verehrt werden. Der Text sagt, dass im Kali-Yuga eine vierfach verstärkte Ritualleistung gegenüber dem Satya-Yuga erforderlich sei.
Eine abgemessene Menge der betreffenden Substanz wird nach Rezitation von drei Bījas in Milch einer schwarzen Kuh gegeben, langsam erhitzt und geprüft. Kupfer wird geglüht und mit einer kleinen Menge des zubereiteten Stoffes verbunden. Der Text behauptet, daraus werde Silber. In einer zweiten Methode werden ṭaṅkana und weitere, zum Teil unsicher überlieferte Stoffe zusammen mit Mahāmāyā-Japa verwendet; auch daraus solle eine besondere alchemistische Masse entstehen.
Schutzstrophe an die Göttin
Die Göttin wird als Vernichterin von Madhu und Kaiṭabha, Mahiṣa, Dhūmrekṣaṇa, Caṇḍa, Muṇḍa, Raktabīja, Śumbha und Niśumbha angerufen. Als höchste Siddhalakṣmī und Viśveśvarī möge sie in zahllosen Gestalten Schutz gewähren.
Seltenes Mantra und Saptashatī-Lehre
Dann wird ein als in den drei Welten selten bezeichnetes Mantra gelehrt. Die Handschrift überliefert eine Bīja-Folge mit Formen wie eṃ, hlīṃ, klīṃ, hrīṃ und namaḥ sowie Erläuterungen zu Vāgbhava-, Māyā- und Kāma-Bīja. Die genaue Segmentierung ist nicht überall sicher.
Das Mahāmantra soll hundertmal am Anfang und hundertmal am Ende rezitiert werden. Für ein Saptashatī-Mahāstotra wird Medhātithi als Ṛṣi genannt; Gāyatrī, Anuṣṭubh, Bṛhatī, Paṅkti, Triṣṭubh und Jagatī werden als Metren aufgeführt. Mahākālī, Mahālakṣmī und Mahāsarasvatī sind die Gottheiten. Eṃ hrīṃ klīṃ gelten als Bīja, kṣauṃ als Śakti. Die Rezitation wird zur Erfüllung eines persönlichen Wunsches bestimmt.
Der Text empfiehlt einen dreitägigen beziehungsweise dreimal täglichen Pāṭha bei schwerer Krankheit, Leid, königlicher Bedrängnis, Graha-Störungen, Lebensgefahr und schweren Verfehlungen. Dadurch werde Frieden erlangt. Falls die gewünschte Befriedung nicht eintritt, solle die Praxis wiederholt werden.
Der Abschnitt endet ausdrücklich mit dem Kolophon: Im Mātṛkābheda-Tantra ist der sechste Paṭala vollendet.
Erster Paṭala: Reinigung von Geruch
Caṇḍikā fragt, wie eine übelriechende Substanz gereinigt werden könne. Śaṅkara nennt eine Shiva-Formel, verbunden mit Feuer, linkem Auge, Bindu und Nāda. Nach hundertacht Wiederholungen, so heißt es, werde übler Geruch beseitigt.
Damit endet der erste Paṭala des Mātṛkātantrabheda.
Zweiter Paṭala: Nabel-Lotos, Suṣumṇā und Fortpflanzung
Devī fragt nach Entstehung eines Kindes, Aufenthaltsort des Samens und körperlicher Vereinigung. Śaṅkara beschreibt im Maṇipūra einen großen Lotos, der mit der Suṣumṇā verbunden ist. Im Nabelraum befindet sich ein achtblättriger Lotos mit einem inneren Kanal, einem Bindu-Zentrum, äußerer viereckiger Begrenzung, vier Toren und einer goldglänzenden Kreisstruktur.
Die Handschrift enthält hier eine Zeichnung.
Der Text verbindet diese innere Anatomie mit Fortpflanzung. Ein „Faden“ in der Mitte des Lotos wird mit der Entstehung von Nachkommenschaft verbunden. Je nach Überwiegen männlicher oder weiblicher Kraft werde ein Junge oder Mädchen geboren; bei Gleichgewicht nennt die Handschrift eine weitere Möglichkeit, deren genaue Lesart unsicher ist.
Die als „Blume“ bezeichnete Zeugungsanlage wachse während der Vereinigung. Nach etwa zwei Monaten werde sie deutlicher. Krankheiten und andere Störungen könnten die Entwicklung beeinträchtigen. Innerhalb der „Blume“ werden zahlreiche Bindus beziehungsweise Bläschen erwähnt, aus denen sich die Nachkommenschaft entfalte.
Darauf verbindet der Text göttliche Vereinigung mit kosmischer Schöpfung. Aus dem Spiel von Shiva und Devī werde Gaṇeśa hervorgebracht; durch dessen Gnade gehe die Schöpfung ungehindert hervor. Devī, von Liebesfeuer bewegt, umarmt Shiva.
Damit ist der zweite Paṭala vollendet.
Dritter Paṭala: Bhoga als Yoga, Kundalinī und Nahrung
Devī fragt, wie durch Bhoga Moksha erlangt werden könne.
Śaṅkara antwortet: Durch Bhoga werde Yoga erlangt, durch Bhoga Kula-Sādhana, durch Bhoga Siddhi und durch Bhoga Moksha. Danach erklärt er Nahrung als inneres Opfer.
Im Mūlādhāra befindet sich die schlangenförmige Śakti. In ihr weilt der Jīvātman. Kundalinī wird mit Mond, Sonne und Feuer verbunden. Die Zunge wird als ihr Mund visualisiert. Gereinigte Nahrung – ausdrücklich werden Fisch, Fleisch und andere Speisen genannt – soll nach Rezitation des Mūlamantra dem Mund der Kundalinī geopfert werden. Wer so isst und Kundalinī kontempliert, erlange nach Aussage des Textes Mantra-Siddhi und Jñāna-Siddhi.
Der Text behauptet außerdem, dass durch Mantra gereinigte Stoffe zu Amṛta würden und sogar Gift seine Schädlichkeit verlieren könne. Als mythologisches Beispiel wird das Kālakūṭa-Gift genannt, das Shiva beim Quirlen des Ozeans aufnahm. Diese Aussage gehört zur religiös-alchemistischen Vorstellungswelt des Textes und ist keine moderne medizinische oder toxikologische Aussage.
Inneres Homa-Kunda
Devī fragt nach dem Homa-Kunda. Śaṅkara beschreibt im Bereich des Maṇipūra und Nabel-Lotos ein inneres Kunda. Die Handschrift enthält erneut eine Zeichnung.
Das Kunda erscheint in verschiedenen Formen: viereckig, rund, halbmondförmig und dreieckig. Diese Formen werden unterschiedlichen sozialen Gruppen zugeordnet. Ein oberer Kanal reicht zum Sahasrāra und ist mit höchstem Nektar verbunden, ein mittlerer mit dem Nabel und ein unterer mit dem Mūlādhāra. Das innere Homa-Kunda wird als in den Tantras bekannte Struktur bezeichnet; durch seinen Homa werde man brahmanhaft.
Der Text nennt unterschiedliche Zahlen von Āhutis und ordnet verschiedenen Gruppen Befreiungsformen wie Mahāmoksha, Sāyujya, Sārūpya und Sālokya zu. Diese Angaben spiegeln historische Sozial- und Ritualvorstellungen.
Ritueller Alkohol
Devī sagt, sie habe in den Tantras gehört, dass Madya hochverdienstvoll sei, und fragt nach den Regeln.
Śaṅkara verbindet das rituelle Trinken mit bestimmten yajñischen und kaulischen Kontexten. Wie Wasser in Wasser, Licht in Licht, Raum in Raum und Luft in Luft aufgeht, so solle der Ritualist durch die sakramentale Handlung in Brahman aufgehen. Der Text erklärt in radikaler kaulischer Sprache, ohne diese rituelle Substanz werde Tattvajñāna nicht erlangt.
Der Ritualist werde dadurch Shiva gleich, Agnihotrin und Dīkṣita genannt. Zugleich wird strikte Geheimhaltung gefordert; Offenlegung vor Ungeeigneten führe zum Verlust der Siddhi. Diese Aussagen sind traditionsgebundene Kaula-Lehre und keine allgemeine Empfehlung zum Alkoholkonsum.
Damit endet der dritte Paṭala.
Vierter Paṭala: Nirvikalpa-Moksha, Gaṅgā und Mahāśaṅkha
Devī fragt nach der Ursache großer Befreiung und nach Nirvikalpa-Shiva. Shiva erklärt, der Jīva wandere durch zahllose Existenzen. Entstehe inmitten dieses Wanderns Mahājñāna, werde Moksha erlangt.
Der Text kehrt zur geheimen Kaula-Substanz zurück und nennt sie einen höchsten Grund. Devī fragt, warum die Gaṅgā als befreiend gilt und ob es etwas noch Höheres gebe.
Śaṅkara setzt die rituelle Substanz mit Pūrṇa-Brahman in Beziehung und verbindet Gaṅgā, Tulasī sowie einen mahāśaṅkha genannten heiligen Gegenstand mit Befreiung. Im Mahāśaṅkha sollen die fünfzig Buchstabenkräfte, Mahāvidyā und Mahākālī wohnen.
Wer Hingabe an Mahāśaṅkha besitzt, brauche nach der Behauptung des Textes die großen Tīrthas Vārāṇasī, Haridvāra, Prayāga, Gaṇḍakī, Badarī oder Gaṅgāsāgara nicht eigens aufzusuchen; sein Anblick vermittle die Früchte dieser Pilgerorte.
Der Abschnitt endet als vierter Paṭala.
Fünfter Paṭala: Pārada-Bhasma
Caṇḍikā fragt nach der Herstellung von Bhasma aus Quecksilber.
Śaṅkara beginnt mit Pūjā: Madhuparka, Pañcāmṛta, reines Wasser, Gewänder, ein Metall-Sitz, Schmuck, Blumen, Licht, Naivedya, Früchte, gesüßter Reispudding und weitere Upacāras werden dargebracht. Ein sechssilbiges Mahāmantra soll in der angegebenen Zahl rezitiert werden. Alternativ wird die Verehrung einer Reichtum spendenden Göttin über zwölf Tage mit sechzehn Upacāras, Japa und Homa beschrieben.
Danach folgt die alchemistische Verarbeitung von Pārada. Das Quecksilber wird in Gefäße gegeben, mit Mantra behandelt, mit Stoff und Faden verbunden, mit Lehm und weiteren Materialien ummantelt, getrocknet und erhitzt. Bestimmte Mondtage werden genannt. Diese Verfahren sind gesundheitlich gefährlich und werden ausschließlich als historische Textübersetzung wiedergegeben.
Svayambhū-, Kuṇḍa-, Gola-, Svapuṣpa- und Vajrapuṣpa-Lehre
Devī fragt nach mehreren geheimen „Puṣpa“-Begriffen. Śaṅkara erklärt sie durch verschiedene Formen weiblichen Menstruationsblutes beziehungsweise Blut in sexuellen und partnerschaftlichen Kontexten. Mehrere Lesarten sind beschädigt.
Den Stoffen werden magische Wirkungen wie Erfolg, Beherrschung und Verzauberung zugeschrieben. Sie werden mit alchemistischen Verfahren, Feuer, Goldgefäßen, Mantra und Shiva-Linga-Pūjā verbunden.
Der Text behauptet, eine geringe Menge der fertigen Substanz könne Kupfer in Gold verwandeln. Durch Einnahme würden Krankheiten verschwinden, langes Leben, sexuelle Kraft, Reichtum und Mantra-Siddhi erlangt. Dies sind historische alchemistische Behauptungen, keine naturwissenschaftlich oder medizinisch gesicherten Aussagen.
Damit endet der fünfte Paṭala.
Nächster Block: Krankheit, Not, Rāhu und Chamunda
Devī fragt nach Mitteln gegen schwere Krankheit, großes Leid, Armut, königliche Bedrohung, Gefängnis, Strafe und Graha-Störungen.
Shiva antwortet, Cāmuṇḍā-Kālikā sei die höchste Vidyā und könne zahlreiche Hindernisse überwinden.
Devī fragt nach Rāhu sowie Sonnen- und Mondfinsternissen. Shiva deutet Grahaṇa symbolisch über Sonne, Mond, Feuer, die Augen der Gottheit und die Vereinigung von Shiva und Shakti. Die Zeit dieser Vereinigung sei brahmanhaft; gewöhnliche astrologische Berechnungen nach Rāśi, Tithi und Nakṣatra treten in dieser Passage zurück.
Der Text formuliert: In der Vereinigung von Shiva und Shakti ist die ganze Welt brahmanhaft. Handlungen während dieser Zeit sollen unmittelbar Frucht tragen. Diese Lehre sei streng geheim zu halten.
Chamunda-Mantra
Devī fragt nach dem großen Mantra Cāmuṇḍās und seiner Verehrung. Shiva nennt zwei Kali-Bījas, ein Kūrma-Bīja und eine dreisilbige Form; die genaue Lautfolge ist wegen der Handschrift nicht sicher rekonstruierbar.
Die Göttin soll im Geist und mit sechzehn Upacāras verehrt werden. Danach werden dreitausend Mantra-Wiederholungen, nächtliche Pūjā, Pañcatattva, Kula-Śakti, Pīṭha, Madhuparka, Gewänder, Schmuck, Naivedya und Bali genannt.
Der Text verspricht Reichtum, Nachkommenschaft, Sieg im Streit und am Königshof, Befreiung von schweren Krankheiten und aus Gefangenschaft sowie verschiedene Siddhis.
Alternativ solle die Caṇḍī rezitiert werden. Caṇḍikā wird mit Blumen, Dhūpa, Dīpa, Gandha, Naivedya und Pañcatattva verehrt. Es folgen Pīṭha-Kräfte, Brahmā und andere Gottheiten, Indra und verschiedene Waffen. Nach Prāṇāyāma und weiteren Handlungen wird der Caṇḍī-Pāṭha ausgeführt, anschließend das Mūlamantra rückläufig wiederholt.
Die Wirkung des Pāṭha wird außerordentlich hoch gepriesen.
Kavaca
Nun folgt ein Schutztext. Verschiedene Bīja-Silben werden Körperteilen und Himmelsrichtungen zugeordnet: unter anderem hrīṃ, śrīṃ, ha, kṣa, ma, la, klīṃ, hauṃ und eṃ. Wegen der beschädigten Handschrift ist die genaue Zuordnung nicht überall sicher.
Zunge, Kehle, Herz, Rücken, Seiten, Arme, Hände, Finger, Bauch, Füße, Linga, Haare und die Richtungen werden geschützt.
Wer nach Guru-Mantra dieses Kavaca rezitiert, wird im Text als siddha und Shiva gleich bezeichnet. Rezitation während der Pūjā und zu den drei Sandhyās wird empfohlen. Der Text erwähnt auch das Schreiben auf Bhūrja und das Tragen in Gold.
Sieg in Debatte, Kampf und Versammlung sowie Nirvāṇa werden versprochen. Das Kavaca soll geheim bleiben und nur einem geeigneten, friedvollen Schüler gegeben werden.
Kundalinī und Sandhyā
Nach einem Kūrma-Bīja und einem weiteren Mantra soll durch Vāyu-Yoga der Kundalinī-Kreis vollzogen werden. Das Mūlamantra wird hundertachtmal rezitiert. Danach folgen rituelles Trinken und Sandhyā.
Devī fragt nach der Sandhyā-Meditation und nach der Besonderheit der Śrīvidyā.
Shiva antwortet: Sundarī soll als dreifache Bīja-Gestalt meditiert werden. Eine weiße Vaiṣṇavī-Form, ein blaues Kāma-Bīja und eine gold- beziehungsweise rotfarbene Śakti werden unterschieden. Am Morgen meditiere man die Göttin weiß, mittags dunkelblau und abends rot.
Nach der Sandhyā wird Shiva verehrt, danach die höchste Göttin Tripurā. Tripurā wird als Parāvidyā und Mahāvidyā bezeichnet. Zuerst soll das Linga mit dem Pañcākṣara und der fünfgesichtigen Shiva-Form verehrt werden, danach Tripurā als Befreiung schenkende Göttin.
Siebter Paṭala: Materialien und Maße des Shiva-Linga
Devī fragt nach verschiedenen Linga-Materialien und ihrer Wirkung. Shiva nennt Lingas aus Erde, Stein, Gold, Silber, Kupfer, weiteren Metallen, Quecksilber, Kristall, Asche, Sand, Kuhdung und weiteren Stoffen.
Es folgen Reinigungs- und Weihevorschriften: Aufbewahrung in Milch, Tryambaka- und Kālarudra-Verehrung, sechzehn Upacāras, weitere Mantras und schließlich das Einlegen in Gaṅgā-Wasser.
Dann fragt Devī nach dem richtigen Maß. Der Text nennt ein oder zwei Tola Material für ein irdisches Linga, außerdem Daumengröße und weitere Abstufungen. Verschiedene Größen werden mit verschiedenen Früchten verbunden.
Damit endet der siebte Paṭala des Mātṛkā-Tantra.
Schreibervermerk
Kaula Mukunda erklärt sinngemäß: So wie ich die Vorlage gesehen habe, so habe ich sie abgeschrieben. Falls der Text Fehler enthält, seien diese nicht absichtlich eingefügt. Die Datumsangabe ist schwer lesbar.
Angehängter Abschnitt: Tripurā, Bhairavī und Guru
Om, Verehrung Gaṇeśa.
Shiva kündigt ein höchstes Tripurā-Mantra an, dessen Erkenntnis Wiedergeburt beenden soll. Tripurā wird dreifach beschrieben und mit Bagalā und Bhairavī verbunden.
Caṇḍikā bittet um das Mahāmantra, die morgendlichen Pflichten und den Ablauf der Verehrung.
Śaṅkara erklärt: Nach dem Erwachen verehre der Mantrakenner im Sahasrāra den eigenen Guru nach der zuvor gelehrten Meditation. Danach folgen Vāgbhava-, Mahāmāyā-, Viṣṇu-Śakti- und weitere Mantra-Fragmente. Die Handschrift ist hier teilweise beschädigt.
Devī bittet nun um das Guru-Stotra und Guru-Kavaca.
Guru-Stotra
Verehrung dir, Herrin der Götter, Verehrung dir, die von Hara verehrt wird. Verehrung jener, deren Wesen Brahmavidyā ist.
Verehrung dem Śrīguru, der dem durch die Finsternis der Unwissenheit Geblendeten mit dem Stift der Erkenntnissalbe die Augen geöffnet hat.
Verehrung jener, die an der linken Seite des Śrīnātha weilt, gütig und von den Göttern verehrt, und immer Vijñāna schenkt.
Verehrung jener, die im großen Lotos des Sahasrāra weilt und deren Wesen beständige Wonne ist.
Sie ist die Gestalt Brahmās und Viṣṇus und zugleich die Gestalt des großen Rudra. Sie ist die Verkörperung der drei Guṇas.
Sie ist von der Natur von Mond, Sonne und Feuer und umarmt ihren eigenen Herrn.
Sie schenkt Jīvanmukti sowie Jñāna und Vijñāna.
Wer dieses Stotra mit Hingabe rezitiert, erlange Fülle. Wer es am Morgen nach der Guru-Pūjā rezitiert, erhalte die gewünschten Früchte.
Guru-Kavaca
Danach beginnt das Kavaca. Sadāśiva wird als Ṛṣi genannt; die betreffende Gottheit gilt als Spenderin der vier Ziele des Lebens.
Klīṃ klīṃ soll den Kopf schützen, die entsprechende Kraft die Stirn. Klīṃ schütze die Augen und den ganzen Körper. Eṃ schützt einen weiteren Körperbereich; an dieser Stelle ist der Text beschädigt und bricht in der vorliegenden Fassung praktisch ab.
Textende
Die Handschrift schließt mit dem Vermerk: „Om, dies ist beendet. Om. Das Śrī Mātṛkā Tantra ist vollständig. Unveröffentlicht.“
Vollständiger Text in Sanskrit-Umschrift
mātṛkātantram
śāradā
no. 72
śrīraṇavīraparisara jammū
pṛ0?) oṃnamaḥśivāya||oṃnamaḥsarasvatyai||oṃnamogurave||oṃśrīrastu
oṃkailāsaśikhareramye nānāratnopaśobhite|| papracchaparayā
bhaktyā bhairavaṃpraticaṇḍikā|| oṃśrīcaṇḍikā|| oṃtripurāpū
janaṃnāthasvarṇaratnaiḥviśeṣataḥ|| kaliyugesvarṇaratnaṃbhave
ddhematathāmaṇiḥ|| kenopāyenadeveśi svarṇaratnādikaṃlabhe
t|| jñātoktaṃsarvaśāstreṣutadvadasvadayānidhe|| śrīśaṃkaraḥ||
oṃśṛṇudevipravikṣyāmi yathāratnādikaṃlabhet|| mattejasā
pāradena kiṃnaraṃlabhyatenahi|| yathāgūḍhaprakāreṇa śuddhaṃsaṃ
vallakenaca|| śaṃbalasyaprakāraṃhi śṛṇudravyaṃpriyaṃvade|| vī
ratantrānusāreṇa pūjayetsiddhakālikā|| athavāpūjaye
ddevīṃ dakṣiṇāṃkālikāṃparāṃ|| kālītantroktavidhi
nā saptāhaṃjapapūjanaiḥ|| satyecaikaṃtutretāyāṃ dvigu
ṇaṃdvāparetrayaṃ|| evaṃsarvatrajānīyāccaturguṇaṃpūja
yetkalau|| ānīyabahuyatnena śaṃbalaṃtolakodvayaṃ|| va
surāyuḥśivaṃcādyaṃ māyābinduvibhūṣitam|| bīja
trayaṃcāṣṭaśataṃ prajapeśśambalopari|| aśītitolakaṃ
mānaṃ kṛṣṇādhenusamudbhavam|| dugdhamānīyayatnena cāṣṭottaraśa
taṃjapet||
oṃśrīḥmaḥ 1 pṛ0 1a) raktavastreṇasūtreṇa dugdhamadhyevinikṣipet|| utthāpyajñārṇa
yeddhīmanmandamandenavahninā|| bindudevāgniparyantaṃ a
rdhaśeṣayadābhavet|| tadaivatolanadravyaṃ dugdhamadhyevinikṣi
pet|| tataḥparīkṣākartavyā pradadyātpāvakopari|| nirdhūma
pāvakedravyaṃ draṣṭvāutthāpayettataḥ|| tatraivaprajapenmantraṃ
sarvalakṣaṇacātmakaṃ|| sārdhaṃcatokaṃtāmraṃca vahnima
dhyevinikṣipet|| yathāvahnistathātāmraṃdraṣṭāutthāpaya
ttataḥ|| guṅjāpramāṇataddravyaṃtaccūrṇepadiyojapet|| sa
tyaṃsatyaṃhigirije ropyaṃbhavatiniścitam|| oṃśrī
caṇḍikā|| oṃkāraṇaṃdugdharūpāvā kenopāyenaśaṃkaraḥ||
tatprakāraṃmahādeva kṛpayāvadaśaṃkara|| oṃśrīśaṃ
karaḥ||oṃṭaṅkanaṃcānayeddhīmāttolakaṃcacatuṣṭayaṃ||
vahniyogenagirije lājāraupyaṃcakārayet|| ā
mrapuṣpaṃcadviguṇaṃ piṣṭhāmelanamācaret|| tasyo
parijapenmantraṃ sarvadālakṣmaṇātmakam|| mahāmā
yāṃjapetpaścādaṣṭottarasahasrakam|| tatastaguṭikāṃ
kṛtvā melanaṃkārayedyadi|| tadaivadugdharūpaṃsyātsatyaṃsa
tyaṃcaśailaje||
pṛ0 1ba) yāmāyāmadhukaiṭabhapramathinīyāmāhiṣonmūlinīyādhū
mrekṣaṇacaṇḍamuṇḍamathinīyāraktabījāśinīśaktiḥ
sumbhanisumbhadaityadalinīyāsiddhalakṣmīḥparāsāde
vīnavakoṭimūrtisahitamāṃpātuviśveśvarī||
oṃmantraṃśṛṇuvarārohetrailokyepicadurlabhaṃ oṃeṃ
hlīṃklīṃhrīṃklīṃnamaḥvedādhāṃvāgbhavaṃmāyāṃkā
mabījaṃtataḥparam sthiramāyāṃmahāmāyāṃkā
mabījaṃtatonamaḥ navākṣaraṃmahāmantraṃjapedādau
śataṃviparītaṃmahāmantraṃpāṭhentetuśataṃjapet
śṛṇudevipravikṣyāmiṛṣiḥchandaḥsulakṣaṇaṃ
oṃsaptaśatīmahāstotrasyamedhātithiḥṛṣiḥ
gāyatrīanuṣṭupvṛhatīpaṅktistriṣṭujaga
tīchandāṃsimahākālīmahālakṣmīmahāsa
rasvatyodevatāstavakaṃ eṃhrīṃklīṃbījaṃkṣauṃśaktiḥ
mamāmukakāmanāsiddhyarthepāṭheviniyogaḥ||
praṇavenamaheśāniṣaḍaṅgadhyānamācaret i
titekathitaṃkāntecaṇḍīpāṭhasyalakṣaṇam
śrīḥ 10) sāvarṇisūryityādisāvarṇibhavitāmanuḥetanmantraṃ
paṭheddevisaṃsthāpyacadinatrayaṃvāratrayaṃpaṭheddeviki
ñcitṛṇādikaṃnahi mahārogemahāduḥkherāja
pīḍādidāruṇenānāvyādhigatevāpicāyunā
śetathābhaye grahapīḍādisaṅghātebrahmahatyādi
pātake evaṃpāṭhenadeveśimucyatenātrasaṃśayaḥ
bahukiṃkathyatedevisarvaśāntiḥlabhennaraḥsa
rvaśaṅkāvinirmuktojāyatemadanopamaḥ evaṃ
kṛtemaheśāniyadiśāntinajāyante ||
punastenaivakartavyaṃ tataḥsiddhobhaveddhruvaṃ
itiśrīmātṛkābhedatantreṣaṣṭhaḥpaṭa
laḥparipūrṇaḥ||6||
oṃśrīḥ
pṛ0 10ba) oṃśrīcaṇḍikā|| oṃgandhahīnaṃbhaveddravyaṃ kenopāyenaśaṃkaraḥ||
tatsarvaṃśrotumicchāmi yadisnohostimāṃprati||śrīśaṃkarovāca||
oṃśivaṃvahnisamārūḍhaṃvāmanetravibhūṣitam||bindunāda
samāyuktaṃ gandhamādāyasaṃvadet||ulloṭyapadamuccārya cāṣṭo
ttaraśataṃjapet|| tadaivajāyatesatyaṃ durgandhādivināśanam||
itiśrīmātṛkātantrabhedaprathamaḥpaṭalaḥ|1| oṃśrīdevī||
oṃvadamīśānasarvajña sarvatatvavidāṃbara|| yatvayākathitaṃ
nātha samasargovihārataḥ|| kathaṃvājāyateputraḥ śukrasyakutra
vānsthitiḥ|| vaddhamānaṃsadāliṅgaṃ praveśaṃvākathaṃbhavet|| i
tiyuktāhyahaṃnātha trāhimāṃduḥkhasaṅkaṭāt|| oṃśaṃkaraḥ||oṃ
maṇipūremahāpadmaṃ suṣmaṇāmadhyasaṃsthitā|| tasminnālokadeve
śī nābhirandhraṃmanoharam|| aṣṭapatrasamāyuktaṃ sadāmuktavibhūṣitam||
tasyadevaṃstandvaṃndvaṃvardhamānaṃdinedine|| madhyanālaṃsuṣmaṇānta
rvṛttākāraṃ suśobhanam[suśītalamityapipāṭhaḥ]|| anāmyagramadhyenālaṃ sadānandamayaśive||
śṛṇucārvāṅgiśubhage tanmadhyeliṅganayat|| yadrūpaṃparamā
nandaṃ tatrāstibhuvanatraye|| nābhipadmaṃtuyadrūpaṃ tacchṛṇuṣvasamā
hitaḥ|| bindusthānaṃmadhyadeśe sadāpaṃkajarājite|| bāhyade
śecāṣṭapatraṃ caturaśraṃcatadbahiḥ|| caturdvārasamāyuktaṃ suvarṇa
bhāsvadvṛttakam|| tatpatreṇabhavetpuṣpaṃ binduyuktaṃtripaṃcakam||
(citram)
śrīḥ 2a) praphullatatrapatrāre bāhyaṃcādhikadarśanam|| tanmadhyetumaheśā
niyadisyālliṃgatādiyat|| padmamadhyegataṃsūtraṃ santatiḥ
tenajāyate|| puruṣasyavyapaddrarthaṃ? śaktervācādhikaṃbhavet||
tadākanyābhaveddevī viparītepumānbhavet|| ubhayostulyayogaṃ
taṃkṛī(kṣrī)?vobhavatiniścitam|| śṛṇucārvaṅgisubhage puṣpa
māhātmamuttamam|| saṃyogamadhyetadyuktaṃ vardhatecadinedine||e
vaṃdvimāsesamprāpte tatpuṣpavyatisaṃyutam|| galitaparameśā
nivyaktābhavatisantatiḥ|| kiñcidrogādisambhūte kramakī
ṭādisambhave|| tasmājjīvaḥpraṇaṣṭaḥsyā tsanārījīva
tikathaṃ|| oṃśrīśaṃkaraḥ|| oṃtasyapuṣpasyamahimā kiṃvaktuṃśa
kyatemayā|| bindusyānnasahasraṃtu puṣpamadhyepriyaṃvade|| budbu
dāyatratiṣṭhanti tantraivasantatirbhavet|| vardhamānemahāpuṣpa
pīḍākiñcinnajāyate|| evaṃkrameṇadeveśi sahasraṃsantatirbha
vet|| mamasārdhaṃmaheśānivihāraṃkuruyatnataḥ||vihārayo
bhavetputro gaṇeśaḥparikīrtitaḥ|| aparaṃparameśānitavaputra
prasādataḥ|| pṛthivyāṃjāyatersṛṣṭiḥ nirvighnenayathocitam||
etacchrutvāmahādevi madanānalavihvalā|| śivaṃcālaṅga
yeddevīśivopisamatāyayau||itiśrīmātṛkātantre
dvitīyaḥpaṭalaḥparipūrṇaḥ||2|| oṃnamomātṛkāyai||
oṃ pṛ0 2ba) oṃśrīdevī|| oṃsarvatrāpiśrutaṃnāthabhogaṃcandrāyasaukhyadam
bhogenamokṣamāpnotikathaṃvadasiyogavit|| oṃśaṃkaraḥ||
bhogenalabhyateyogaṃbhogenakulasādhanam bhogenasiddhimā
pnotibhogenamokṣamāpnuyāt tasmādyogapadākāryābāhya
pūjāyathoddayā bhojanasyavidhānaṃtucchṛṇuṣvapriyavade
mūlādhārātupāśaktibhujaṅgākārarūpiṇī jīvātmā
parameśānitanmadhyevartatesadāguṇayuktākuṇḍalinīcandra
sūryāgnirūpiṇī mūlādhāracyutāṃdevīmāṃjihvātāṃvibhā
vayet śodhitānmatsyamāsādīnmūnmukhensthāpayedbudhaḥ
mūlamantrasamuccāryajuhomikuṇḍalinīmukhe anena
vidhinādevī sarvaṃvācasamāharet bhunaṃṅktikuṇḍali
nīdevīdvaticintāyaparohiyaḥ mantrasiddhirbhavettasya
jñānasiddhinavānyathā evaṃkṛtebrahmarūpaḥśivaḥrūpa
svayaṃhariḥ yogasiddhirbhavettasyacāṣṭasiddhiṃbhaviṣyati
śatrubhirdīyatedhantudāruṇaṃkṛtrimaṃviṣaṃ yasyāścabhakṣa
ṇāddevīcāmṛtatvaṃnasaṃśayaḥ mantreṇaśodhayeddravyaṃta
tkṣaṇādamṛtaṃbhavet tadaivakālakūṭaṃtusamudraṃmathanaṃ
priye tadācāreṇamathanātadviṣaṃkhāditaṃmayā sarpā
kāṇḍalinīyādevīparamākalābhujyate sūryarūpeṇa
śrīḥ 3a) viṣamapyamṛtaṃbhavet ititekathitaṃdevibhojanasyavidhātma
kam etatsarvaṃmaheśānigoptavyaṃpaśusaṅkaṭe||śrīdevī||
oṃśṛṇunāthaparānandaparāparakulātmaka vadamevipra
mīśānahomakandaṃtukīdṛśaṃ||oṃśrīśaṃkaraḥ|| oṃma
ṇipūrasyabāhyaṃtunābhipadmaṃmanoharam aṣṭapatraṃtathā
(citram)
vṛttaṃtanmadhyekuṇḍadurlabhaṃ caturaśrādikaṃdevitatku
ṇḍaṃkāmarūpakam sarvakuṇḍasyadeveśiviprakartā
vidhīyate vartulaṃbahujātasyavaiśasyavārdhacandrakam
trikoṇabhūṣitaṃkuṇḍaṃśūdrāṇāṃparikīrtitam evaṃ
kuṇḍamaheśāninātratrayavibhūṣitam ūrdhanālaṃ
sahasrāreparāmṛtavibhūṣitam madhyanālaṃnābhide
śaṃ mūlādhārīcasundarī āliṃganāmadhyenālaṃsa
dānandamayaṃśive homakuṇḍamidaṃdevī sarvatantrapari
smṛtam yenahomaprasādenasākṣādbrahmamayaṃbhavet
viprasyacāhutiṃhomevijñātavyā catuṣṭayaṃ rājanyasya
trayadevīvaiśyasyacāhutidvayaṃ śūddhasyaikāhutirdevī
muktiścāpicaturvidhā mahāmokṣobrahmaṇasyasāyu
jyaṃkṣatriyasyaca sārūpyabāhuetāsya sālokyaṃpā
dajātiṣu bāhyakuṇḍaṃbāhyahomemeṣva * vaṃhisurava
ndite
pṛ0 3ba) janibhedaṃkuṇḍabhedaṃkuryātsādhakasattamaḥ bāhyahomekā
masiddhibhaviṣyantinasaṃśayaḥ ititekathitaṃkānteta
ntrāṇāṃsāramuttamaṃ navaktavyaṃya(pa)śoragrosapathotatvayipriye
śrīdevyuvāca|| madyapānaṃmahāpuṇyaṃsarvatantreśrutaṃmayājā
tibhedenakathitaṃdadānītatprakāśaye||śrīśaṃkarovāca
sarvayajñādhipoviprasaṃśayonāstipārvatī sautrāmaṇyāṃ
mahāyajñocatvārobrāhmaṇādayaḥ brahmaṇasyamahāyogaṃ
madyapānepriyaṃvade brāhmaṇāparameśāniyadipānādikaṃ
caret tatkṣaṇeśivarūposausatyaṃsatyaṃhiśaileje toyeto
yaṃyathālīne tejetejaśiveyathā ghaṭebhagnaṃyathā
kāśaṃvāyvevāyaupriyaḥtathaiva madhyamānenabrāhmaśipriye
līyatenātrasandehosatyaṃsatyaṃhiśailaje sāyujyapi
tathāmokṣoniyuktaḥkṣatriyādiṣu yānārīmadhyapānena
sādevīnātrasaṃśayaḥ sūkṣmasūtreyathāvahnidehama
dhyeyathāśive taporūpavṛhatsūtraṃpūjārūpaṃyathāhaviḥ
harirvākurutedevīvardhamānaṃvidurbudhāḥ madhyamānaṃvi
nādevitatvajñānaṃnalabhyate atevahiviprohimadhyamā
naṃsadācaret vedamātājayatnaiva?brāhmaṇenahiśai
laje brahmajñānaṃyadādevi tadābrāhmaṇamucyate
śrīḥ 4a) vedāmnāyasmṛtaṃbrahmatadīyaṃkaulikesvarā havirāru
pyamātreṇavahnidāhoyathābhavet śāpamocanamātreṇa
svarājñānapradāyinī atevahideveśi brahmaṇaṃpā
namācaret sabrāhmaṇaḥsavijñeyaḥsognihotrī
sadīkṣitaḥ bahukiṃkathyatedevisevatriguṇātmakaḥ
muktiścayojapeddevigoptavyaḥpaśusaṅkaṭe prakāśā
tsiddhihāniḥsyānnindanīyonacānyathā||itiśrīmā
tṛkātantrabhedetṛtīyaḥpaṭalaḥ||3||oṃśrīdevī
oṃkāraṇenamahāmokṣonirvikalpaśivasyaca śrutaṃ
vedapurāṇeṣutavavaktrāsureśvaram agrāhyaṃśivani
rmālamagrāhyaṃkāraṇaṃprabho mṛpāvodhyamahādeva
kathaṃvadatiyogavit(ghṛt)||oṃśrīśivuvāca||oṃśṛṇu
devipravikṣyāmisāvadhānāvadhārayaḥ tatesarvaṃpravi
kṣyāmiyanmetvaṃparipṛcchasi caturāśītilakṣyeṣusa
hasreṣutathaivaca bhrāmaṇaṃkurutejīvaḥtatomokṣasya
bhājakaḥ etatmadhyemahājñānaṃyadisyādvīravandi
te tadāmokṣamavāpnotibhramaṇaṃkasyavābhavet ata
evamaheśāniguptabhāsātmevaca tatadbhāvenatadvākyaṃ
pṛ0 4ba) rnamithyāparameśvarinirvāṇaṃviprayeddevimadyaṃ paramakāraṇaṃ
madhyapānavinādevimahāmuktirnalabhyate||śrīcaṇḍikā||
oṃgaṃgāyājñānatomokṣatadaivamṛyateyadi gaṃgāyāḥ
cādhikaṃnāthakāraṇaṃparadurlabhaṃ||oṃśrīśivuvāca||
pūrṇabrahmamayīdevisurādevīcanānyathā tasmācca
ṣoḍaśaṃsaikāyāgaṅgāsurapūjitā tathaivatulasīdevī
satīśaikāsureśvarīvimokṣārthīcayomṛtyuṃtīrthasai
vaḥsamācaret tathaivamālikāmadhye mahāśaṅkhaṃvimo
kṣadaṃ tathaivakāraṇaṃdevisadāmokṣapradāyakam
kāraṇenavinādevimokṣajñānādikaṃnahi mahā
śaṅkhaṃvinādevivināmantrasiddhidāyikaḥ
sākṣānabrahmamayīmālāmahāsakhākayāpunaḥ
sāligrāmecavṛndāyāṃgaṅgāyāṃsurapūjite nai
vaspṛśanmahāśaṃkhaṃsparśanakāṣṭhamadbhavet|oṃca
ṇḍikā||oṃgaṃgākāraṇavārīcamadyaṃparamakāraṇaṃ
kāraṇasparśamātreṇamālātuṣṭibhavedyadi gaṃgāspa
rśanamātreṇakāṣṭhavatmalikābhavet vadameparameśā
nicetimesaṃśayohṛdi|| oṃśrīśaṃkaraḥ||oṃkāraṇe
śrīḥ 5a) nivaseddevimahākālīparākalā mahāvidyotvaseddevi
surayāṃsurapūjitā mahāśaṅkhevasennityaṃ paṃcāśabdarṇarū
piṇī mahāśaṅkhevasennityaṃmahāvidyācasarvadā kāṣṭaspa
rśenamātreṇamahāvahnismṛtaṃyathā gaṃgāsparśatathā
devī gaṃgāyālīyatepriye tatkṣaṇenamahāśaṅkhaṃkā
ṣṭavatnātrasaṃśayaḥ śilāyāṃcātulasyādau tathai
vaparameśvarī mahāśaṅkhasyaśājñāyāṃyojapetsādhako
dhamaḥ aṣṭasiddhiḥkaretasyasevaśambhuravyayam
maulegaṃgāsthiteryasyagaṃgāsthānenatasyakim
vārāṇasīkāmahayaṃharidvāraprayāgakam
gaṇḍakībadarīdevī gaṃgāsāgarasaṃgamaḥ
yasyabhaktimahāśaṅkhaṃ tasyadarśanamātrataḥ tirtha
sthānaphalaṃsarvaṃlabhatenātrasaṃśayaḥ ititekathi
taṃkāntesāraṃparamadurlabham navaktavyaṃpaśoragdheprā
ṇaṃteparameśvari|| oṃitiśrīmātṛkātantreca
turthaḥpaṭalaḥ||4|| oṃ
śrīḥ
pṛ0 5ba) oṃśrīcaṇḍikā||oṃpāradaṃbhasmanirmāṇaṃkenopāyena
śaṃkaraḥ tadahaṃśrotumicchāmiyaditestikṛpāmapi|oṃ
śrīśaṃkarovāca||oṃpāradaṃbhasmanirmāṇaṃnānāvidyādi
dhāriṇī atevahitantrādauśāntiṃkuryāddvijotumāṃ
vardhayetkarmakartāraṃvakṣyamānaṃvidhānataḥ bhogaṃbhogyaṃpradā
tavyaṃ madhuparkaṃsureśvari paṃcāmṛtenadeveśisnāpayecchu
ddhavāriṇā puruṣasyayathāyogyaṃyugmaṃvasthunivedayet
caturaṅgulavistāraṃraupyāditāmrapīṭhakaṃ alaṃkāraya
thāyogyaṃpuruṣasya nivedayet alaktasaṃyutaṃvāpi
puṣpaṃdadyājjalaṃśive ṣaḍaṅgaśruvadeveśipradadhyācca
punaḥpunaḥ ghṛtayuktaṃtathādīpaṃdadhyātkalyāṇahela
ve naivedyaṃvividhaṃramyaṃnānāphalasamanvitam śarkarā
saṃyutaṃkṛtvāpāyasaṃcanivedayet dadhyāttoyamaheśā
ni vijayāsaṃyutaṃpriye ṣaḍakṣaraṃmahāmantraṃgajānta
kasahasrakaṃ prajapetsādhakaḥśreṣṭhaḥtatsiddhirabhavaddhuvaṃ
athavāparameśānidhanadādhanadāyinī pūjayedbahu
yatnāniṣoḍaśairupacārakaiḥ dvādaśāhaṃjapeddhī
mandivasahasraṃtatojapet taddaśāṃśaṃmaheśāni
śrīḥ 6a) homaṃkuryādvicakṣaṇā homakarmādaśaktaccedviguṇajapamāca
ret yadiprītāmevatsāhitadākiṃkinalabhyate pra
tyahaṃparameśānikuberādipatevasu bhasmanirmāṇakaṃ
devī vicinyaṃtasyakiṃśive guravedakṣiṇāṃdatvā
yathāvibhavavistaram tataḥsiddhābhavetmantrīnātrakā
ryāvicāraṇā||caṇḍikovāca|| vidhānaṃdevadeve
śibhasmanirmāṇakarmaṇi satkṛtaṃyenarūpenabhasma
sājāyatevibhiḥ||oṃśrīśaṃkaruvāca||oṃānīya
pāradaṃsthāpayetprapaśyadyadiroparī tasyoparijapenma
ntraṃ śarvalakṣaṇacātmakaṃ ṣaṭsahasraṃhideveśipraja
petsādhakāguṇaiḥ svayaṃmbhūpuṣpasaṃyukte vasthecāru
ṇasannibhe saṃsthāpyapāradaiḥdevī mṛtpātrayuga
leśive puṣpayuktenasūtreṇabandhvīyādabhayaṃtataḥ
mṛtikāpaṃcahyobhiścadhānyasyaparameśvari lepa
yedbahuyatnena raudraśuṣkaṃcakārayet punaścale
payeddhīmāntatovahnau vinikṣipet aṣṭamīna
vamīrātrau kṣipennaivakadācana|| oṃśrīśaṃjñikā?
pṛ0 6ba) oṃsvayambhūkīdṛśaṃnāthakuṇḍagolaṃcakīdṛśaṃ svapuṣpaṃ
kīdṛśaṃnāthavajrapuṣpaṃcakīdṛśaṃ sarvakālodbhavaṃnā
thakīdṛśaṃvadaśaṅkara||oṃśrīśaṃkaraḥ|| vivāharahi
tākanyāprathamārthatusaṃyutāḥ tacchroṇitaṃmaheśāni
svayambhūnātrasaṃśayaḥ vidyamānebhatteridhākanyāvai
cānyagāśive tadudbhavaṃkuṇḍapuṣpaṃsarvakāryārthasā
dhakaṃ mṛtaṃbhatterideveśiyāvalācānyagāśive tadu
dbhavaṃgolapuṣpaṃdevavaśyakaraṃparaṃ vivāharahitākanyā
prathamekratusaṃbhavet tacchroṇitaṃmaheśānisvapuṣpasarva
mohanaṃ vivāhitāyākanyāyāpuruṣasyatāḍanāt ya
dipuṣpaṃsamudbhūtaṃvajraṃtatparikīrtitam vivāhitā
yākanyāyā pratimāsaṃcayadbhavet sarvakālodbha
vaṃpuṣpaṃ kathitaṃvīravandite saptarātrauvahnirmadhyesthāpa
yedbahuyatnataḥ tatutthāpyataddravyaṃsvarṇapātrenidhāya
ca prajapetparameśāniprasādākhyaṃmahāmanuḥtataḥ
siddhobhavenmantrīnānyathāmamabhāṣitaṃ enaṃmantraṃmaheśā
nigajāntakasahasrakaṃ japitvāpūjayetpaścātpārthi
vaṃśivaliṃgakaṃ tataḥparīkṣākartavyā śṛṇumatprāṇa
vallabhe śuddhatāmraṃvahnimadhyemṛtvāṃtretolakadvayam
śrīḥ 7a) dravyebhūtecatāmrecaguñjāmānaṃkṣipedyadi tatkṣaṇepara
meśānisvarṇaṃbhavatiniñcitaṃ guñjāmānaṃtutaddravyaṃbhoja
naṃkuruteyadi sarvarogaiparityaktojāyatemadanopamaḥ
mantrasiddhirbhavettasyajāyatecirajīvinaḥ pratyahaṃparame
śāniśatanārīramedyadi vīryādirahitotasyāḥtejo
vṛddhikaraṃparaṃ maraṇānaivapaśyāmiyadidhyānayutobhavet
tasyavittaṃvilokaivakuberopitiraskṛtaḥ jānecatusva
raṃsākṣāndānetuvāsavoyathā maheśevayogīndromṛte
hitusudurdharaḥ mahāvaktromahāvīryomahāśāhaśikāśu
ciḥ mahāvakṣodayānāṃcasarvaprāṇihiteṣuca bahu
kiṃkathyatedevisamyakpānanāyakaḥ|| itiśrīmātṛ
kābhedetantrepaṃcamaḥpaṭalaḥ||5||oṃdevyuvāca||
oṃvadamīśānasarvajñasarvatantravidāṃvara mahāroge
mahāduḥkhemahādāridrasaṅkaṭe nānāpīḍigatenā
thanānāpīḍādisaṅkaṭe rājanāśerājabhayekārā
gāranṛgatepunaḥ rājñodaṇḍecadeveśisatathāgraha
pīḍine kairupāyaidrutaṃnāthamucyatevadameprabhoḥ||
oṃśivuvāca||oṃśṛṇucārvaṅgiśubhageyanmātvaṃ
paripṛcchasi tattesarvaṃpravikṣyāmisāvadhānāvadhāraya
pṛ0 7ba) yācādyāparamāvidyācāmuṇḍākālikāparā tasyaprayo
gamātreṇakiṃn siddhyatibhūtale||śrīdevyuvāca||oṃrā
huccaṇḍālamākhyātaḥsarvatraparameśvara puṇyakālaṃkathaṃ
deva stenamṛṣṭedivākare niśākaretathānāthaceti
mesaṃśayohṛdi kathayasvaparānandapaścādanyatraprakāśa
ya||oṃśrīśivovāca||oṃśṛṇucārvaṅgiśubhage
grahāṇāṃcottamottamaṃ grahāṇāṃtrividhaṃdevicandrasūryā
gnirūpiṇaṃ śaktirlalāṭenetrecavahnistavatisarvathā
vāmanetrestathācandrodakṣestarpyaprataṣṭhati sambhūnāthenadeve
śiramaṇaṃkriyateyadā tadaivagrahaṇaṃdevīśaktiyuktesa
dāśive vāmanetrecumbaṃnecacarṇaṃkiṃgrahaṇaṃtadā lalā
ṭecumbatecāgnigrahaṇaṃparameśvari śivobījayate
vahniatodṛśyasureśvarī śivaśaktisamāyogokālo
brahmamayaḥśive atevamaheśānirāśyādinnavi
cārayet rāśyādigaṇanaṃcaivayavanaśrutisundarī ti
thinakṣatrayogocayoyogaḥparameśvari tatraivaparameśā
nirāśyādigaṇanaṃcaret śivaśaktisamāyogaḥsa
rvabrahmamayaṃjagat māsapakṣatithīnāṃcanocāraḥ
parameśvari dṛṣṭimātreṇajantavyaṃtadasiddhobhaveddhruvam
śrīḥ 8a) tatkālaparamākālīvijñeyovīravandite tatrapadyatkṛtaṃkarma
tadantaraphalaṃlabhet navaktavyaṃpaśoragreprāṇātepisure
śvari etatatvaṃprayatnenabrahmajānātisādhakaḥ pragopta
vyaṃprayatnena svayonirivapārvati||śrīdevyuvāca||cāmu
ṇḍāyāḥmahāmantraṃkīdṛśaṃparameśvara ārādhanaṃkī
dṛśaṃvā tadvadasvadayānidhe||oṃśrīśivuvāca||
śṛṇucārvaṅgisubhagecāmuṇḍāmantramuttamam ya
syavijñānamātreṇapunajanmanavidyate kālībīja
yugaṃdevikūrmabījatataḥparam tryakṣarīparamāvī
dmācāmuṇḍākālikāsvayaṃ cetasāpūjayeddevīśu
ddhāccāraiḥcaṣoḍaśaiḥ pūjāntepūjayenmantraṃtrisaha
sraṃvarānane rātrautupūjayeddevipaṃcattatvenasādha
kaḥ tathārātraujapenmantraṃkulaśaktisamanvitam ya
ntranirmāṇayogyaṃhipīṭhaṃdadyātsuvistaram bhogabhogyaṃ
pradātavyaṃmadhuparkaṃyathocitam śakteyathāvidhe
yasmādhyuvatyā parameśvari tathāvastaṃpradātavyaṃ sarva
kalyāṇahetave alaṅkāratathādevī tatratatrani
yojayet naivedyaṃvividhaṃramyaṃnānādravyasamanvitam
yāmeṣātraṃpradātavyaṃ paramānnaṃsaśarkaram pūjayetpa
rayābhaktyā
balīdānaṃtataḥparaṃ
pṛ0 8ba) pratyahaṃparameśānicādyaṃtevābaliṃharet evaṃkṛtemahā
siddhiṃ labhyatenātrasaṃśayaḥ dhanārthidhanamāpnotiputrārthi
putravānbhavet vivādejayamāpnotirājadvārejayī
bhavet sarvatravijayībhūtvādevīputrivapsitau rogebhyo
ghorarūpebhyaḥ pūjayitvāpramucyate ikṣāsiddhirbhavettasya
sarvasiddhinacānyathā kārāgāragatovāpimucyatenā
trasaṃśayaḥ prayogaṃparameśānisāraṃparamadurlabham
atisnehenadeveśitavakhyāneprakāśitam athavāpara
meśānipaṭheccaṇḍīsureśvari pūjayeccaṇḍikāṃdevīṃsu
gandhipuṣpasaṃyute dhūpadīpenagandhenanevedyenasure
śvari avaśyaṃpaṃcatatvenapūjayeccaṇḍikāṃparāṃ ādyā
ddravyādisnehenacarpyāteparameśvari paṃcatatvaṃsamānīyaso
dhayenmantravittataḥ tarpaṇaṃcatathākṛtvācārghapātrevi
nikṣipet arghodakenasaṃprokṣyapūjayetpīṭhasaṃvatam
praṇavaṃcasamuddhṛtyamāyābījaṃtataḥparam prabhāmā
yāṃjapāṃsūkṣmāṃviśuddhānandanītathā suprabhāṃvi
jayāṃsarvasiddhidāparipūjayet śaṃṣaṃnīddhiṃpadma
nīddhiṃtathābrahmādikājapet ṣaḍaṅgenataṃsampūjya
parivānprapūjayet
śrīḥ 9a) indrādīnāṃcatathāvajrādiścaprapūjayet praṇavādi
namontenapūjayetsādhakottamaḥ punardevīmaheśāni
paṃcatatvenapūjayet prāṇāyāmaṃtataḥkṛtvākāraṇādī
nsamācaret tasyaidevyāsvayaṃpītvāpaṭheccaṇḍīsureśvarī
sāṅgepātetumahātamyepunaḥprāṇaṃsamāharet tata
stupūjayedvimānakrameṇapānamācaret samāptena
vilomenamūlamantraśataṃjapet yadibhāgyavaside
vībhaktiyogaṃlabhennaraḥ tataḥkṣaṇekṣaṇibījāni
sarvasiddhiḥkaresthitā evaṃkṛtvāmaheśāniyadipā
ṭhaṃsamācaret māhātmyaṃtasyapāṭhasyakiṃvaktuṃśakyate
mayā sakṛtpāṭhenadeveśikiṃpunaḥbrahmakevalaṃ a
vaśyaṃlabhateśāntisarvatraparameśvari yadiśāntino
labhyetamamavākyamṛṣātadā ṣoḍaśānopacāreṇa
prathamaṃpūjanaṃcaret dvitīyaṃpaṃcatatvenapūjayetca
ṇḍikāṃpriye sahasrāmatipāṭhenayatphalaṃlabhyate
naraḥ sakṛtpāṭhenadeveśikalānārhatiṣoḍaśīṃ
dhyānamasyāpravikṣyāmiyathādhyātvāpaṭhetnaraḥ||oṃ
pṛ0 9ba) khaṃpātuhrīṃjihvāṃparirakṣatuśrīṃbījaṃsandhidevāsehasa
khaphreṃbhujadvayaṃ hakāraṃkaṇṭhadeśaṃmeśakāraṃṣoḍaśadalaṃ
kṣakāraṃtadadhaṃpātumakāraṃhṛdayaṃmama lakāraṃpṛṣṭhadeśaṃme
varaupārśvesadevatān puṃkārovāmapārśvetuśakarometurova
tu heṃkārodakṣiṇabhujaṃkṣakārovāmahastakam makāraṃsvā
ṅgulīpātulakaromebhujānan vakāromamabālaṃcarakā
rojaṭharaṃtathā yoṃkārapādayugalaṃklīṃtusarvāṅgaṃmevatu
hauṃhauṃliṅgaṃsarvāṇikeśaṃcayarakṣatu eṃbījaṃpātupūrvaṃ
cahrīṃbījaṃdakṣiṇevṛttaśrīṃbījaṃpaścimepātuture
dbhutasañcaraḥ śrīpātucāgrekoṇetutadaivanainṛtervatu
devyaṃvāpātuvāyavyeīśānyāṃpātupādukāṃ pūjayāmi
tathācordhvaṃnamaścārdhesadāvatu ititekathitaṃkāntekavacaṃ
paramādbhutam gurumantraṃjapitvātukavacaṃyaḥpaṭhedya
di sasiddhaḥsagaṇaḥsopiśivasākṣānnasaṃśayaḥ
pūjākālepaṭhedyastukavacaṃmantravigrahaṃ pūjāphalaṃbhavettasya
satyaṃsatyaṃsureśvari trisandhyaṃprapaṭheddevisasiddhonātrasaṃśayaḥ
bhūrjevilakhedvidhivasvarṇasthaṃdhārayedyadi tasyadarśanamātreṇa
śrīḥ 12a) vādināniprabhāmatā vivādejayamāpnotiraṇecavijayī
bhavet sabhāyāṃjayamāpnotimamatulyonasaṃśayaḥ sahasrāre
bhāvayantaṃtrisandhyaṃprapaṭhedyadi sevasiddholokeṣunirvāṇapada
mīyate samastamaṃgalaṃnāmakavacaṃparamādbhutam yasmaikasmai
nadātavyaṃnaprakāśaṃkadācana deyaṃśiṣyāyaśāntāyacānyathā
patitaṃbhavet bhakteyastudeveśiputrebhyopinadīyate idaṃka
vacamajñātvā(a)daśavidyāṃcayojapet samāptotiphalaṃtasya
cāntecanarakaṃvrajet samāptaṃkavacaṃdevikimanyedhotumi
cchati tavasnehānarodhenakiṃmayānaprakāśitam kūrma
bījaṃsamuccāryaprāśamantraṃtatapriye anenavāyuyoge
nakuṇḍalīcakramāṃcaret aṣṭottaraśataṃmūlamantraṃjaptāṃ
nmetsudhī pānakarmatataḥkṛtvāsandhyāṃkuryātpūrṇeditā||śrī
devī||sandhyāyāṃkīdṛśaṃdhyānavadameparameśvara||śrīvidyāviṣamenāthaviśeṣomapikathyatāṃ||oṃ
śrīśivovāca||dhyāyeccasundarīṃdevīṃtribhedaṃbījarūpi
ṇīṃ dhyāyeccavaiṣṇavīṃdevīṃśuklavarṇasvarūpiṇīṃ kāmabī
jaṃsvarūpaṃcanīlavarṇaṃvicintayet śaktibījaṃsvarṇa
varṇaṃraktavarṇaṃvibhāvayet prabhāteśuklavarṇāṃcamadhyāhnenī
pṛ0 12ba) nīlasannibhāṃ sāyāhneraktavarṇāṃbhāṃbhāvayetsādhakottamaḥ
evaṃdhyātvāmaheśānisandhyāṃkuryādvicakṣaṇaḥ śivapūjā
tataḥkṛtvāpūjayetparadevatā tripurāparamāvidyāma
hāvidyāpativratā patipūjā vināpūjānagṛhṇa
ntikadācana atevamaheśānicādauliṃ
gaṃprapūjayet paṃcākṣaraṃpaṃcavaktraṃpūja
yedbahuyatnataḥ tatastupūjayeddevīṃ
tripurāmokṣadāyinī||śrīdevī||
kimādhārayecchumbhaṃkṛpayāvada
vadaśaṃkara ādhārabhedadeveśisādhakaḥphalabhā
kbhavet||oṃśrīśaṃkaraḥ||oṃpūjayetpārthivaṃ
liṃgaṃpāṣāṇeliṃgaketathā svarṇaliṃgaṃtathādevī
taupyevātāmrakāśyape pāradevāthagaṃgāyāṃsphaṭike
markannathavā asyabhedenadeveśibhasmanirmitaliṅgake
bālukānirmiteliṃgegomayeccāthapūjayet saskāraṃca
pravikṣyāmiparameśivayadbhavet raupyaṃcasvarṇaliṃgaṃca
śrīḥ 13a) svarṇapātrenidhāyaca tasmādutolpatalliṃgaṃdugdhamadhyedinatrayaṃ
tryambakaṃsthāpayitvātukālarudraṃprapūjayet ṣoḍaśeno
pacāreṇavaidyāttathā ca tithi?rjapet tasmādutolpya
talliṅgaṃgaṃgātoyevinikṣipet tatovaidā
ntavidhināsaṃskāramācaretsudhīḥ||oṃcaṇḍikovāca||
oṃliṅgapramāṇadeveśikathāyiśamapiprabho pārthi
veśilādyācaviśeṣoyadivābhavet||oṃśrīśivaḥ||
mṛtikātolakagrāhyaṃtryathavātalotakadvayam evaṃdu
rdhanakartavyaṃkadācidapipārvati śilādauparame
śānisthalaṃcaphaladāyakaṃ aṅguṣṭhamātraṃdeveśikuryā
ddviparvamānakaṃ krameṇadevadeveśiphalaṃbahuvidhi
rbhavet sthūlātsthūlataraṃliṃgaṃrudrākṣaṃparameśvari
pūjanoddhāraṇāddeviphalaṃbahuvidhaṃmatam||i
tiśrīmātṛkātantresaptamaḥpaṭalaḥparipūrṇaḥ||oṃ
saṃ39bhāvati3candremayākaulamukundenalikhitam||
yādṛśaṃpustakaṃdṛṣṭāṃtādṛśaṃlikhitaṃmayā|yadiśuddhaṃ
pṛ0??) oṃśrīgaṇeśāyanamaḥ oṃśrīśivuvāca||oṃathātaḥsampravikṣyā
mitripurāmantramuttamam yasyavijñānamātreṇapunajanmanavidya
te tripurātrividhādevībagalātripurāśive tathaivabhairavī
devīsācadevīmayoditā idānīṃbhairavīdevīśṛṇupā
rvatisādaraṃ||śrīcaṇḍikā||mahāmantraṃśṛtaṃnāthaḍāmare
vīrayāmale prātaḥkṛtyādiveśaścārādhanakramaṃvada||śaṃ
karaḥ||punarutthāyamantrajñaḥsahasrārenijaṃguruṃ pūrvo
ktadhyānamātreṇapūjayedbahuyatnataḥ tathācaśrīguruṃdhyānaṃ
guptasādhanamātrake kathitaṃcamayāpūrvaṃmantraṃśṛṇuvarā
nane vāgbhavāṃdyāṃmahāmāyāṃviṣṇuśaktisamuddhṛtaḥ ha
sakhaphraṃtadānandabhairavasyamanuṃtataḥtasyeśaktemanuḥpaścā
taduktaṃcapurāvibho idānīṃśrīguroḥstotraṃkavacaṃmapi
kathyatāṃ pakṣīvegānamātreṇasaṃsārātmucyatenaraḥ
oṃnamastedevadeveśinamasteharapūjite brahmavī
dhyāsurūpāyaitasyainityaṃnamonamaḥ ajñānastimirā
ndhasyajñānāñjanaśilākayā cakṣurunmīlitaṃyenatasmai
śrīḥ pā11 80 oṃ 11a) śrīguravenamaḥ śrīnāthavāmabhāgasthāsadayāsurapūjitā
sadāvijñānadātrīcanityaṃtasyainamonamaḥ sahasrāremahā
padme sadānandasvarūpiṇi mahāpakṣayadādevītasyaini
tyaṃnamonamaḥ brahmaviṣṇusvarūpācamahārudrasyarūpiṇī
triguṇātmāsvarūpācanityaṃtasyainamonamaḥ candrasūryāgni
rūpācasadāghūrṇitalocanā svanāthaṃcasamāliṅgya
tasyainityaṃnamonamaḥ brahmaviṣṇuśivatyādijīvanmu
ktipradāyinī jñānavijñānadātrīcatasyainityaṃnamonamaḥ
idaṃstotraṃmaheśāniyaḥpaṭhedbhaktisaṃyutaḥ samṛddhiṃlabhatesa
tyaṃnityaṃsatyaṃnamonamaḥ prātaḥkālepaṭhedyastugurupūjāṃpurassaraṃ
sevāvanyolokecadevīputrivāpsitau stotraṃsamāptaṃde
veśikavacaṃśṛṇusādaram yasyasmaraṇamātreṇavāgī
śaṃsamatāṃvrajet śrīguroḥkavacasyaivasadāśivṛṣi
rsmṛtaḥ tadākhyādevatāproktācaturvagaphalapradā
klīṃklīṃbījaṃmeśiraṃpātutadākhyātulalāṭakam
klīṃbījaṃcakṣuṣipātusarvāṅgecasadāvatu eṃbījaṃmemu
pṛ0??) maśuddhaṃvāmamadoṣonadīyate||oṃsamāptaṃcedaṃ||oṃ||
pṛ0??) śrīmātṛkātantraṃsampūrṇam
Vollständiger Text in Devanagari
मातृकातन्त्रम्
शारदा
नो. ७२
श्रीरणवीरपरिसर जम्मू
पृ०?) ओंनमःशिवाय||ओंनमःसरस्वत्यै||ओंनमोगुरवे||ओंश्रीरस्तु
ओंकैलासशिखरेरम्ये नानारत्नोपशोभिते|| पप्रच्छपरया
भक्त्या भैरवंप्रतिचण्डिका|| ओंश्रीचण्डिका|| ओंत्रिपुरापू
जनंनाथस्वर्णरत्नैःविशेषतः|| कलियुगेस्वर्णरत्नंभवे
द्धेमतथामणिः|| केनोपायेनदेवेशि स्वर्णरत्नादिकंलभे
त्|| ज्ञातोक्तंसर्वशास्त्रेषुतद्वदस्वदयानिधे|| श्रीशंकरः||
ओंशृणुदेविप्रविक्ष्यामि यथारत्नादिकंलभेत्|| मत्तेजसा
पारदेन किंनरंलभ्यतेनहि|| यथागूढप्रकारेण शुद्धंसं
वल्लकेनच|| शंबलस्यप्रकारंहि शृणुद्रव्यंप्रियंवदे|| वी
रतन्त्रानुसारेण पूजयेत्सिद्धकालिका|| अथवापूजये
द्देवीं दक्षिणांकालिकांपरां|| कालीतन्त्रोक्तविधि
ना सप्ताहंजपपूजनैः|| सत्येचैकंतुत्रेतायां द्विगु
णंद्वापरेत्रयं|| एवंसर्वत्रजानीयाच्चतुर्गुणंपूज
येत्कलौ|| आनीयबहुयत्नेन शंबलंतोलकोद्वयं|| व
सुरायुःशिवंचाद्यं मायाबिन्दुविभूषितम्|| बीज
त्रयंचाष्टशतं प्रजपेश्शम्बलोपरि|| अशीतितोलकं
मानं कृष्णाधेनुसमुद्भवम्|| दुग्धमानीययत्नेन चाष्टोत्तरश
तंजपेत्||
ओंश्रीःमः १ पृ० १अ) रक्तवस्त्रेणसूत्रेण दुग्धमध्येविनिक्षिपेत्|| उत्थाप्यज्ञार्ण
येद्धीमन्मन्दमन्देनवह्निना|| बिन्दुदेवाग्निपर्यन्तं अ
र्धशेषयदाभवेत्|| तदैवतोलनद्रव्यं दुग्धमध्येविनिक्षि
पेत्|| ततःपरीक्षाकर्तव्या प्रदद्यात्पावकोपरि|| निर्धूम
पावकेद्रव्यं द्रष्ट्वाउत्थापयेत्ततः|| तत्रैवप्रजपेन्मन्त्रं
सर्वलक्षणचात्मकं|| सार्धंचतोकंताम्रंच वह्निम
ध्येविनिक्षिपेत्|| यथावह्निस्तथाताम्रंद्रष्टाउत्थापय
त्ततः|| गुङ्जाप्रमाणतद्द्रव्यंतच्चूर्णेपदियोजपेत्|| स
त्यंसत्यंहिगिरिजे रोप्यंभवतिनिश्चितम्|| ओंश्री
चण्डिका|| ओंकारणंदुग्धरूपावा केनोपायेनशंकरः||
तत्प्रकारंमहादेव कृपयावदशंकर|| ओंश्रीशं
करः||ओंटङ्कनंचानयेद्धीमात्तोलकंचचतुष्टयं||
वह्नियोगेनगिरिजे लाजारौप्यंचकारयेत्|| आ
म्रपुष्पंचद्विगुणं पिष्ठामेलनमाचरेत्|| तस्यो
परिजपेन्मन्त्रं सर्वदालक्ष्मणात्मकम्|| महामा
यांजपेत्पश्चादष्टोत्तरसहस्रकम्|| ततस्तगुटिकां
कृत्वा मेलनंकारयेद्यदि|| तदैवदुग्धरूपंस्यात्सत्यंस
त्यंचशैलजे||
पृ० १ब) यामायामधुकैटभप्रमथिनीयामाहिषोन्मूलिनीयाधू
म्रेक्षणचण्डमुण्डमथिनीयारक्तबीजाशिनीशक्तिः
सुम्भनिसुम्भदैत्यदलिनीयासिद्धलक्ष्मीःपरासादे
वीनवकोटिमूर्तिसहितमांपातुविश्वेश्वरी||
ओंमन्त्रंशृणुवरारोहेत्रैलोक्येपिचदुर्लभं ओंएं
ह्लींक्लींह्रींक्लींनमःवेदाधांवाग्भवंमायांका
मबीजंततःपरम् स्थिरमायांमहामायांका
मबीजंततोनमः नवाक्षरंमहामन्त्रंजपेदादौ
शतंविपरीतंमहामन्त्रंपाठेन्तेतुशतंजपेत्
शृणुदेविप्रविक्ष्यामिऋषिःछन्दःसुलक्षणं
ओंसप्तशतीमहास्तोत्रस्यमेधातिथिःऋषिः
गायत्रीअनुष्टुप्वृहतीपङ्क्तिस्त्रिष्टुजग
तीछन्दांसिमहाकालीमहालक्ष्मीमहास
रस्वत्योदेवतास्तवकं एंह्रींक्लींबीजंक्षौंशक्तिः
ममामुककामनासिद्ध्यर्थेपाठेविनियोगः||
प्रणवेनमहेशानिषडङ्गध्यानमाचरेत् इ
तितेकथितंकान्तेचण्डीपाठस्यलक्षणम्
श्रीः १०) सावर्णिसूर्यित्यादिसावर्णिभवितामनुःएतन्मन्त्रं
पठेद्देविसंस्थाप्यचदिनत्रयंवारत्रयंपठेद्देविकि
ञ्चितृणादिकंनहि महारोगेमहादुःखेराज
पीडादिदारुणेनानाव्याधिगतेवापिचायुना
शेतथाभये ग्रहपीडादिसङ्घातेब्रह्महत्यादि
पातके एवंपाठेनदेवेशिमुच्यतेनात्रसंशयः
बहुकिंकथ्यतेदेविसर्वशान्तिःलभेन्नरःस
र्वशङ्काविनिर्मुक्तोजायतेमदनोपमः एवं
कृतेमहेशानियदिशान्तिनजायन्ते ||
पुनस्तेनैवकर्तव्यं ततःसिद्धोभवेद्ध्रुवं
इतिश्रीमातृकाभेदतन्त्रेषष्ठःपट
लःपरिपूर्णः||६||
ओंश्रीः
पृ० १०ब) ओंश्रीचण्डिका|| ओंगन्धहीनंभवेद्द्रव्यं केनोपायेनशंकरः||
तत्सर्वंश्रोतुमिच्छामि यदिस्नोहोस्तिमांप्रति||श्रीशंकरोवाच||
ओंशिवंवह्निसमारूढंवामनेत्रविभूषितम्||बिन्दुनाद
समायुक्तं गन्धमादायसंवदेत्||उल्लोट्यपदमुच्चार्य चाष्टो
त्तरशतंजपेत्|| तदैवजायतेसत्यं दुर्गन्धादिविनाशनम्||
इतिश्रीमातृकातन्त्रभेदप्रथमःपटलः|१| ओंश्रीदेवी||
ओंवदमीशानसर्वज्ञ सर्वतत्वविदांबर|| यत्वयाकथितं
नाथ समसर्गोविहारतः|| कथंवाजायतेपुत्रः शुक्रस्यकुत्र
वान्स्थितिः|| वद्धमानंसदालिङ्गं प्रवेशंवाकथंभवेत्|| इ
तियुक्ताह्यहंनाथ त्राहिमांदुःखसङ्कटात्|| ओंशंकरः||ओं
मणिपूरेमहापद्मं सुष्मणामध्यसंस्थिता|| तस्मिन्नालोकदेवे
शी नाभिरन्ध्रंमनोहरम्|| अष्टपत्रसमायुक्तं सदामुक्तविभूषितम्||
तस्यदेवंस्तन्द्वंन्द्वंवर्धमानंदिनेदिने|| मध्यनालंसुष्मणान्त
र्वृत्ताकारं सुशोभनम्[सुशीतलमित्यपिपाठः]|| अनाम्यग्रमध्येनालं सदानन्दमयशिवे||
शृणुचार्वाङ्गिशुभगे तन्मध्येलिङ्गनयत्|| यद्रूपंपरमा
नन्दं तत्रास्तिभुवनत्रये|| नाभिपद्मंतुयद्रूपं तच्छृणुष्वसमा
हितः|| बिन्दुस्थानंमध्यदेशे सदापंकजराजिते|| बाह्यदे
शेचाष्टपत्रं चतुरश्रंचतद्बहिः|| चतुर्द्वारसमायुक्तं सुवर्ण
भास्वद्वृत्तकम्|| तत्पत्रेणभवेत्पुष्पं बिन्दुयुक्तंत्रिपंचकम्||
(चित्रम्)
श्रीः २अ) प्रफुल्लतत्रपत्रारे बाह्यंचाधिकदर्शनम्|| तन्मध्येतुमहेशा
नियदिस्याल्लिंगतादियत्|| पद्ममध्येगतंसूत्रं सन्ततिः
तेनजायते|| पुरुषस्यव्यपद्द्रर्थं? शक्तेर्वाचाधिकंभवेत्||
तदाकन्याभवेद्देवी विपरीतेपुमान्भवेत्|| उभयोस्तुल्ययोगं
तंकृई(क्ष्री)?वोभवतिनिश्चितम्|| शृणुचार्वङ्गिसुभगे पुष्प
माहात्ममुत्तमम्|| संयोगमध्येतद्युक्तं वर्धतेचदिनेदिने||ए
वंद्विमासेसम्प्राप्ते तत्पुष्पव्यतिसंयुतम्|| गलितपरमेशा
निव्यक्ताभवतिसन्ततिः|| किञ्चिद्रोगादिसम्भूते क्रमकी
टादिसम्भवे|| तस्माज्जीवःप्रणष्टःस्या त्सनारीजीव
तिकथं|| ओंश्रीशंकरः|| ओंतस्यपुष्पस्यमहिमा किंवक्तुंश
क्यतेमया|| बिन्दुस्यान्नसहस्रंतु पुष्पमध्येप्रियंवदे|| बुद्बु
दायत्रतिष्ठन्ति तन्त्रैवसन्ततिर्भवेत्|| वर्धमानेमहापुष्प
पीडाकिञ्चिन्नजायते|| एवंक्रमेणदेवेशि सहस्रंसन्ततिर्भ
वेत्|| ममसार्धंमहेशानिविहारंकुरुयत्नतः||विहारयो
भवेत्पुत्रो गणेशःपरिकीर्तितः|| अपरंपरमेशानितवपुत्र
प्रसादतः|| पृथिव्यांजायतेर्सृष्टिः निर्विघ्नेनयथोचितम्||
एतच्छ्रुत्वामहादेवि मदनानलविह्वला|| शिवंचालङ्ग
येद्देवीशिवोपिसमताययौ||इतिश्रीमातृकातन्त्रे
द्वितीयःपटलःपरिपूर्णः||२|| ओंनमोमातृकायै||
ओं पृ० २ब) ओंश्रीदेवी|| ओंसर्वत्रापिश्रुतंनाथभोगंचन्द्रायसौख्यदम्
भोगेनमोक्षमाप्नोतिकथंवदसियोगवित्|| ओंशंकरः||
भोगेनलभ्यतेयोगंभोगेनकुलसाधनम् भोगेनसिद्धिमा
प्नोतिभोगेनमोक्षमाप्नुयात् तस्माद्योगपदाकार्याबाह्य
पूजायथोद्दया भोजनस्यविधानंतुच्छृणुष्वप्रियवदे
मूलाधारातुपाशक्तिभुजङ्गाकाररूपिणी जीवात्मा
परमेशानितन्मध्येवर्ततेसदागुणयुक्ताकुण्डलिनीचन्द्र
सूर्याग्निरूपिणी मूलाधारच्युतांदेवीमांजिह्वातांविभा
वयेत् शोधितान्मत्स्यमासादीन्मून्मुखेन्स्थापयेद्बुधः
मूलमन्त्रसमुच्चार्यजुहोमिकुण्डलिनीमुखे अनेन
विधिनादेवी सर्वंवाचसमाहरेत् भुनंङ्क्तिकुण्डलि
नीदेवीद्वतिचिन्तायपरोहियः मन्त्रसिद्धिर्भवेत्तस्य
ज्ञानसिद्धिनवान्यथा एवंकृतेब्रह्मरूपःशिवःरूप
स्वयंहरिः योगसिद्धिर्भवेत्तस्यचाष्टसिद्धिंभविष्यति
शत्रुभिर्दीयतेधन्तुदारुणंकृत्रिमंविषं यस्याश्चभक्ष
णाद्देवीचामृतत्वंनसंशयः मन्त्रेणशोधयेद्द्रव्यंत
त्क्षणादमृतंभवेत् तदैवकालकूटंतुसमुद्रंमथनं
प्रिये तदाचारेणमथनातद्विषंखादितंमया सर्पा
काण्डलिनीयादेवीपरमाकलाभुज्यते सूर्यरूपेण
श्रीः ३अ) विषमप्यमृतंभवेत् इतितेकथितंदेविभोजनस्यविधात्म
कम् एतत्सर्वंमहेशानिगोप्तव्यंपशुसङ्कटे||श्रीदेवी||
ओंशृणुनाथपरानन्दपरापरकुलात्मक वदमेविप्र
मीशानहोमकन्दंतुकीदृशं||ओंश्रीशंकरः|| ओंम
णिपूरस्यबाह्यंतुनाभिपद्मंमनोहरम् अष्टपत्रंतथा
(चित्रम्)
वृत्तंतन्मध्येकुण्डदुर्लभं चतुरश्रादिकंदेवितत्कु
ण्डंकामरूपकम् सर्वकुण्डस्यदेवेशिविप्रकर्ता
विधीयते वर्तुलंबहुजातस्यवैशस्यवार्धचन्द्रकम्
त्रिकोणभूषितंकुण्डंशूद्राणांपरिकीर्तितम् एवं
कुण्डमहेशानिनात्रत्रयविभूषितम् ऊर्धनालं
सहस्रारेपरामृतविभूषितम् मध्यनालंनाभिदे
शं मूलाधारीचसुन्दरी आलिंगनामध्येनालंस
दानन्दमयंशिवे होमकुण्डमिदंदेवी सर्वतन्त्रपरि
स्मृतम् येनहोमप्रसादेनसाक्षाद्ब्रह्ममयंभवेत्
विप्रस्यचाहुतिंहोमेविज्ञातव्या चतुष्टयं राजन्यस्य
त्रयदेवीवैश्यस्यचाहुतिद्वयं शूद्धस्यैकाहुतिर्देवी
मुक्तिश्चापिचतुर्विधा महामोक्षोब्रह्मणस्यसायु
ज्यंक्षत्रियस्यच सारूप्यबाहुएतास्य सालोक्यंपा
दजातिषु बाह्यकुण्डंबाह्यहोमेमेष्व * वंहिसुरव
न्दिते
पृ० ३ब) जनिभेदंकुण्डभेदंकुर्यात्साधकसत्तमः बाह्यहोमेका
मसिद्धिभविष्यन्तिनसंशयः इतितेकथितंकान्तेत
न्त्राणांसारमुत्तमं नवक्तव्यंय(प)शोरग्रोसपथोतत्वयिप्रिये
श्रीदेव्युवाच|| मद्यपानंमहापुण्यंसर्वतन्त्रेश्रुतंमयाजा
तिभेदेनकथितंददानीतत्प्रकाशये||श्रीशंकरोवाच
सर्वयज्ञाधिपोविप्रसंशयोनास्तिपार्वती सौत्रामण्यां
महायज्ञोचत्वारोब्राह्मणादयः ब्रह्मणस्यमहायोगं
मद्यपानेप्रियंवदे ब्राह्मणापरमेशानियदिपानादिकं
चरेत् तत्क्षणेशिवरूपोसौसत्यंसत्यंहिशैलेजे तोयेतो
यंयथालीने तेजेतेजशिवेयथा घटेभग्नंयथा
काशंवायवेवायौप्रियःतथैव मध्यमानेनब्राह्मशिप्रिये
लीयतेनात्रसन्देहोसत्यंसत्यंहिशैलजे सायुज्यपि
तथामोक्षोनियुक्तःक्षत्रियादिषु यानारीमध्यपानेन
सादेवीनात्रसंशयः सूक्ष्मसूत्रेयथावह्निदेहम
ध्येयथाशिवे तपोरूपवृहत्सूत्रंपूजारूपंयथाहविः
हरिर्वाकुरुतेदेवीवर्धमानंविदुर्बुधाः मध्यमानंवि
नादेवितत्वज्ञानंनलभ्यते अतेवहिविप्रोहिमध्यमा
नंसदाचरेत् वेदमाताजयत्नैव?ब्राह्मणेनहिशै
लजे ब्रह्मज्ञानंयदादेवि तदाब्राह्मणमुच्यते
श्रीः ४अ) वेदाम्नायस्मृतंब्रह्मतदीयंकौलिकेस्वरा हविरारु
प्यमात्रेणवह्निदाहोयथाभवेत् शापमोचनमात्रेण
स्वराज्ञानप्रदायिनी अतेवहिदेवेशि ब्रह्मणंपा
नमाचरेत् सब्राह्मणःसविज्ञेयःसोग्निहोत्री
सदीक्षितः बहुकिंकथ्यतेदेविसेवत्रिगुणात्मकः
मुक्तिश्चयोजपेद्देविगोप्तव्यःपशुसङ्कटे प्रकाशा
त्सिद्धिहानिःस्यान्निन्दनीयोनचान्यथा||इतिश्रीमा
तृकातन्त्रभेदेतृतीयःपटलः||३||ओंश्रीदेवी
ओंकारणेनमहामोक्षोनिर्विकल्पशिवस्यच श्रुतं
वेदपुराणेषुतववक्त्रासुरेश्वरम् अग्राह्यंशिवनि
र्मालमग्राह्यंकारणंप्रभो मृपावोध्यमहादेव
कथंवदतियोगवित्(घृत्)||ओंश्रीशिवुवाच||ओंशृणु
देविप्रविक्ष्यामिसावधानावधारयः ततेसर्वंप्रवि
क्ष्यामियन्मेत्वंपरिपृच्छसि चतुराशीतिलक्ष्येषुस
हस्रेषुतथैवच भ्रामणंकुरुतेजीवःततोमोक्षस्य
भाजकः एतत्मध्येमहाज्ञानंयदिस्याद्वीरवन्दि
ते तदामोक्षमवाप्नोतिभ्रमणंकस्यवाभवेत् अत
एवमहेशानिगुप्तभासात्मेवच ततद्भावेनतद्वाक्यं
पृ० ४ब) र्नमिथ्यापरमेश्वरिनिर्वाणंविप्रयेद्देविमद्यं परमकारणं
मध्यपानविनादेविमहामुक्तिर्नलभ्यते||श्रीचण्डिका||
ओंगंगायाज्ञानतोमोक्षतदैवमृयतेयदि गंगायाः
चाधिकंनाथकारणंपरदुर्लभं||ओंश्रीशिवुवाच||
पूर्णब्रह्ममयीदेविसुरादेवीचनान्यथा तस्माच्च
षोडशंसैकायागङ्गासुरपूजिता तथैवतुलसीदेवी
सतीशैकासुरेश्वरीविमोक्षार्थीचयोमृत्युंतीर्थसै
वःसमाचरेत् तथैवमालिकामध्ये महाशङ्खंविमो
क्षदं तथैवकारणंदेविसदामोक्षप्रदायकम्
कारणेनविनादेविमोक्षज्ञानादिकंनहि महा
शङ्खंविनादेविविनामन्त्रसिद्धिदायिकः
साक्षानब्रह्ममयीमालामहासखाकयापुनः
सालिग्रामेचवृन्दायांगङ्गायांसुरपूजिते नै
वस्पृशन्महाशंखंस्पर्शनकाष्ठमद्भवेत्|ओंच
ण्डिका||ओंगंगाकारणवारीचमद्यंपरमकारणं
कारणस्पर्शमात्रेणमालातुष्टिभवेद्यदि गंगास्प
र्शनमात्रेणकाष्ठवत्मलिकाभवेत् वदमेपरमेशा
निचेतिमेसंशयोहृदि|| ओंश्रीशंकरः||ओंकारणे
श्रीः ५अ) निवसेद्देविमहाकालीपराकला महाविद्योत्वसेद्देवि
सुरयांसुरपूजिता महाशङ्खेवसेन्नित्यं पंचाशब्दर्णरू
पिणी महाशङ्खेवसेन्नित्यंमहाविद्याचसर्वदा काष्टस्प
र्शेनमात्रेणमहावह्निस्मृतंयथा गंगास्पर्शतथा
देवी गंगायालीयतेप्रिये तत्क्षणेनमहाशङ्खंका
ष्टवत्नात्रसंशयः शिलायांचातुलस्यादौ तथै
वपरमेश्वरी महाशङ्खस्यशाज्ञायांयोजपेत्साधको
धमः अष्टसिद्धिःकरेतस्यसेवशम्भुरव्ययम्
मौलेगंगास्थितेर्यस्यगंगास्थानेनतस्यकिम्
वाराणसीकामहयंहरिद्वारप्रयागकम्
गण्डकीबदरीदेवी गंगासागरसंगमः
यस्यभक्तिमहाशङ्खं तस्यदर्शनमात्रतः तिर्थ
स्थानफलंसर्वंलभतेनात्रसंशयः इतितेकथि
तंकान्तेसारंपरमदुर्लभम् नवक्तव्यंपशोरग्धेप्रा
णंतेपरमेश्वरि|| ओंइतिश्रीमातृकातन्त्रेच
तुर्थःपटलः||४|| ओं
श्रीः
पृ० ५ब) ओंश्रीचण्डिका||ओंपारदंभस्मनिर्माणंकेनोपायेन
शंकरः तदहंश्रोतुमिच्छामियदितेस्तिकृपामपि|ओं
श्रीशंकरोवाच||ओंपारदंभस्मनिर्माणंनानाविद्यादि
धारिणी अतेवहितन्त्रादौशान्तिंकुर्याद्द्विजोतुमां
वर्धयेत्कर्मकर्तारंवक्ष्यमानंविधानतः भोगंभोग्यंप्रदा
तव्यं मधुपर्कंसुरेश्वरि पंचामृतेनदेवेशिस्नापयेच्छु
द्धवारिणा पुरुषस्ययथायोग्यंयुग्मंवस्थुनिवेदयेत्
चतुरङ्गुलविस्तारंरौप्यादिताम्रपीठकं अलंकारय
थायोग्यंपुरुषस्य निवेदयेत् अलक्तसंयुतंवापि
पुष्पंदद्याज्जलंशिवे षडङ्गश्रुवदेवेशिप्रदध्याच्च
पुनःपुनः घृतयुक्तंतथादीपंदध्यात्कल्याणहेल
वे नैवेद्यंविविधंरम्यंनानाफलसमन्वितम् शर्करा
संयुतंकृत्वापायसंचनिवेदयेत् दध्यात्तोयमहेशा
नि विजयासंयुतंप्रिये षडक्षरंमहामन्त्रंगजान्त
कसहस्रकं प्रजपेत्साधकःश्रेष्ठःतत्सिद्धिरभवद्धुवं
अथवापरमेशानिधनदाधनदायिनी पूजयेद्बहु
यत्नानिषोडशैरुपचारकैः द्वादशाहंजपेद्धी
मन्दिवसहस्रंततोजपेत् तद्दशांशंमहेशानि
श्रीः ६अ) होमंकुर्याद्विचक्षणा होमकर्मादशक्तच्चेद्विगुणजपमाच
रेत् यदिप्रीतामेवत्साहितदाकिंकिनलभ्यते प्र
त्यहंपरमेशानिकुबेरादिपतेवसु भस्मनिर्माणकं
देवी विचिन्यंतस्यकिंशिवे गुरवेदक्षिणांदत्वा
यथाविभवविस्तरम् ततःसिद्धाभवेत्मन्त्रीनात्रका
र्याविचारणा||चण्डिकोवाच|| विधानंदेवदेवे
शिभस्मनिर्माणकर्मणि सत्कृतंयेनरूपेनभस्म
साजायतेविभिः||ओंश्रीशंकरुवाच||ओंआनीय
पारदंस्थापयेत्प्रपश्यद्यदिरोपरी तस्योपरिजपेन्म
न्त्रं शर्वलक्षणचात्मकं षट्सहस्रंहिदेवेशिप्रज
पेत्साधकागुणैः स्वयंम्भूपुष्पसंयुक्ते वस्थेचारु
णसन्निभे संस्थाप्यपारदैःदेवी मृत्पात्रयुग
लेशिवे पुष्पयुक्तेनसूत्रेणबन्ध्वीयादभयंततः
मृतिकापंचह्योभिश्चधान्यस्यपरमेश्वरि लेप
येद्बहुयत्नेन रौद्रशुष्कंचकारयेत् पुनश्चले
पयेद्धीमान्ततोवह्नौ विनिक्षिपेत् अष्टमीन
वमीरात्रौ क्षिपेन्नैवकदाचन|| ओंश्रीशंज्ञिका?
पृ० ६ब) ओंस्वयम्भूकीदृशंनाथकुण्डगोलंचकीदृशं स्वपुष्पं
कीदृशंनाथवज्रपुष्पंचकीदृशं सर्वकालोद्भवंना
थकीदृशंवदशङ्कर||ओंश्रीशंकरः|| विवाहरहि
ताकन्याप्रथमार्थतुसंयुताः तच्छ्रोणितंमहेशानि
स्वयम्भूनात्रसंशयः विद्यमानेभत्तेरिधाकन्यावै
चान्यगाशिवे तदुद्भवंकुण्डपुष्पंसर्वकार्यार्थसा
धकं मृतंभत्तेरिदेवेशियावलाचान्यगाशिवे तदु
द्भवंगोलपुष्पंदेववश्यकरंपरं विवाहरहिताकन्या
प्रथमेक्रतुसंभवेत् तच्छ्रोणितंमहेशानिस्वपुष्पसर्व
मोहनं विवाहितायाकन्यायापुरुषस्यताडनात् य
दिपुष्पंसमुद्भूतंवज्रंतत्परिकीर्तितम् विवाहिता
याकन्याया प्रतिमासंचयद्भवेत् सर्वकालोद्भ
वंपुष्पं कथितंवीरवन्दिते सप्तरात्रौवह्निर्मध्येस्थाप
येद्बहुयत्नतः ततुत्थाप्यतद्द्रव्यंस्वर्णपात्रेनिधाय
च प्रजपेत्परमेशानिप्रसादाख्यंमहामनुःततः
सिद्धोभवेन्मन्त्रीनान्यथाममभाषितं एनंमन्त्रंमहेशा
निगजान्तकसहस्रकं जपित्वापूजयेत्पश्चात्पार्थि
वंशिवलिंगकं ततःपरीक्षाकर्तव्या शृणुमत्प्राण
वल्लभे शुद्धताम्रंवह्निमध्येमृत्वांत्रेतोलकद्वयम्
श्रीः ७अ) द्रव्येभूतेचताम्रेचगुञ्जामानंक्षिपेद्यदि तत्क्षणेपर
मेशानिस्वर्णंभवतिनिञ्चितं गुञ्जामानंतुतद्द्रव्यंभोज
नंकुरुतेयदि सर्वरोगैपरित्यक्तोजायतेमदनोपमः
मन्त्रसिद्धिर्भवेत्तस्यजायतेचिरजीविनः प्रत्यहंपरमे
शानिशतनारीरमेद्यदि वीर्यादिरहितोतस्याःतेजो
वृद्धिकरंपरं मरणानैवपश्यामियदिध्यानयुतोभवेत्
तस्यवित्तंविलोकैवकुबेरोपितिरस्कृतः जानेचतुस्व
रंसाक्षान्दानेतुवासवोयथा महेशेवयोगीन्द्रोमृते
हितुसुदुर्धरः महावक्त्रोमहावीर्योमहाशाहशिकाशु
चिः महावक्षोदयानांचसर्वप्राणिहितेषुच बहु
किंकथ्यतेदेविसम्यक्पाननायकः|| इतिश्रीमातृ
काभेदेतन्त्रेपंचमःपटलः||५||ओंदेव्युवाच||
ओंवदमीशानसर्वज्ञसर्वतन्त्रविदांवर महारोगे
महादुःखेमहादारिद्रसङ्कटे नानापीडिगतेना
थनानापीडादिसङ्कटे राजनाशेराजभयेकारा
गारनृगतेपुनः राज्ञोदण्डेचदेवेशिसतथाग्रह
पीडिने कैरुपायैद्रुतंनाथमुच्यतेवदमेप्रभोः||
ओंशिवुवाच||ओंशृणुचार्वङ्गिशुभगेयन्मात्वं
परिपृच्छसि तत्तेसर्वंप्रविक्ष्यामिसावधानावधारय
पृ० ७ब) याचाद्यापरमाविद्याचामुण्डाकालिकापरा तस्यप्रयो
गमात्रेणकिंन् सिद्ध्यतिभूतले||श्रीदेव्युवाच||ओंरा
हुच्चण्डालमाख्यातःसर्वत्रपरमेश्वर पुण्यकालंकथं
देव स्तेनमृष्टेदिवाकरे निशाकरेतथानाथचेति
मेसंशयोहृदि कथयस्वपरानन्दपश्चादन्यत्रप्रकाश
य||ओंश्रीशिवोवाच||ओंशृणुचार्वङ्गिशुभगे
ग्रहाणांचोत्तमोत्तमं ग्रहाणांत्रिविधंदेविचन्द्रसूर्या
ग्निरूपिणं शक्तिर्ललाटेनेत्रेचवह्निस्तवतिसर्वथा
वामनेत्रेस्तथाचन्द्रोदक्षेस्तर्प्यप्रतष्ठति सम्भूनाथेनदेवे
शिरमणंक्रियतेयदा तदैवग्रहणंदेवीशक्तियुक्तेस
दाशिवे वामनेत्रेचुम्बंनेचचर्णंकिंग्रहणंतदा लला
टेचुम्बतेचाग्निग्रहणंपरमेश्वरि शिवोबीजयते
वह्निअतोदृश्यसुरेश्वरी शिवशक्तिसमायोगोकालो
ब्रह्ममयःशिवे अतेवमहेशानिराश्यादिन्नवि
चारयेत् राश्यादिगणनंचैवयवनश्रुतिसुन्दरी ति
थिनक्षत्रयोगोचयोयोगःपरमेश्वरि तत्रैवपरमेशा
निराश्यादिगणनंचरेत् शिवशक्तिसमायोगःस
र्वब्रह्ममयंजगत् मासपक्षतिथीनांचनोचारः
परमेश्वरि दृष्टिमात्रेणजन्तव्यंतदसिद्धोभवेद्ध्रुवम्
श्रीः ८अ) तत्कालपरमाकालीविज्ञेयोवीरवन्दिते तत्रपद्यत्कृतंकर्म
तदन्तरफलंलभेत् नवक्तव्यंपशोरग्रेप्राणातेपिसुरे
श्वरि एततत्वंप्रयत्नेनब्रह्मजानातिसाधकः प्रगोप्त
व्यंप्रयत्नेन स्वयोनिरिवपार्वति||श्रीदेव्युवाच||चामु
ण्डायाःमहामन्त्रंकीदृशंपरमेश्वर आराधनंकी
दृशंवा तद्वदस्वदयानिधे||ओंश्रीशिवुवाच||
शृणुचार्वङ्गिसुभगेचामुण्डामन्त्रमुत्तमम् य
स्यविज्ञानमात्रेणपुनजन्मनविद्यते कालीबीज
युगंदेविकूर्मबीजततःपरम् त्र्यक्षरीपरमावी
द्माचामुण्डाकालिकास्वयं चेतसापूजयेद्देवीशु
द्धाच्चारैःचषोडशैः पूजान्तेपूजयेन्मन्त्रंत्रिसह
स्रंवरानने रात्रौतुपूजयेद्देविपंचत्तत्वेनसाध
कः तथारात्रौजपेन्मन्त्रंकुलशक्तिसमन्वितम् य
न्त्रनिर्माणयोग्यंहिपीठंदद्यात्सुविस्तरम् भोगभोग्यं
प्रदातव्यंमधुपर्कंयथोचितम् शक्तेयथाविधे
यस्माध्युवत्या परमेश्वरि तथावस्तंप्रदातव्यं सर्व
कल्याणहेतवे अलङ्कारतथादेवी तत्रतत्रनि
योजयेत् नैवेद्यंविविधंरम्यंनानाद्रव्यसमन्वितम्
यामेषात्रंप्रदातव्यं परमान्नंसशर्करम् पूजयेत्प
रयाभक्त्या
बलीदानंततःपरं
पृ० ८ब) प्रत्यहंपरमेशानिचाद्यंतेवाबलिंहरेत् एवंकृतेमहा
सिद्धिं लभ्यतेनात्रसंशयः धनार्थिधनमाप्नोतिपुत्रार्थि
पुत्रवान्भवेत् विवादेजयमाप्नोतिराजद्वारेजयी
भवेत् सर्वत्रविजयीभूत्वादेवीपुत्रिवप्सितौ रोगेभ्यो
घोररूपेभ्यः पूजयित्वाप्रमुच्यते इक्षासिद्धिर्भवेत्तस्य
सर्वसिद्धिनचान्यथा कारागारगतोवापिमुच्यतेना
त्रसंशयः प्रयोगंपरमेशानिसारंपरमदुर्लभम्
अतिस्नेहेनदेवेशितवख्यानेप्रकाशितम् अथवापर
मेशानिपठेच्चण्डीसुरेश्वरि पूजयेच्चण्डिकांदेवींसु
गन्धिपुष्पसंयुते धूपदीपेनगन्धेननेवेद्येनसुरे
श्वरि अवश्यंपंचतत्वेनपूजयेच्चण्डिकांपरां आद्या
द्द्रव्यादिस्नेहेनचर्प्यातेपरमेश्वरि पंचतत्वंसमानीयसो
धयेन्मन्त्रवित्ततः तर्पणंचतथाकृत्वाचार्घपात्रेवि
निक्षिपेत् अर्घोदकेनसंप्रोक्ष्यपूजयेत्पीठसंवतम्
प्रणवंचसमुद्धृत्यमायाबीजंततःपरम् प्रभामा
यांजपांसूक्ष्मांविशुद्धानन्दनीतथा सुप्रभांवि
जयांसर्वसिद्धिदापरिपूजयेत् शंषंनीद्धिंपद्म
नीद्धिंतथाब्रह्मादिकाजपेत् षडङ्गेनतंसम्पूज्य
परिवान्प्रपूजयेत्
श्रीः ९अ) इन्द्रादीनांचतथावज्रादिश्चप्रपूजयेत् प्रणवादि
नमोन्तेनपूजयेत्साधकोत्तमः पुनर्देवीमहेशानि
पंचतत्वेनपूजयेत् प्राणायामंततःकृत्वाकारणादी
न्समाचरेत् तस्यैदेव्यास्वयंपीत्वापठेच्चण्डीसुरेश्वरी
साङ्गेपातेतुमहातम्येपुनःप्राणंसमाहरेत् तत
स्तुपूजयेद्विमानक्रमेणपानमाचरेत् समाप्तेन
विलोमेनमूलमन्त्रशतंजपेत् यदिभाग्यवसिदे
वीभक्तियोगंलभेन्नरः ततःक्षणेक्षणिबीजानि
सर्वसिद्धिःकरेस्थिता एवंकृत्वामहेशानियदिपा
ठंसमाचरेत् माहात्म्यंतस्यपाठस्यकिंवक्तुंशक्यते
मया सकृत्पाठेनदेवेशिकिंपुनःब्रह्मकेवलं अ
वश्यंलभतेशान्तिसर्वत्रपरमेश्वरि यदिशान्तिनो
लभ्येतममवाक्यमृषातदा षोडशानोपचारेण
प्रथमंपूजनंचरेत् द्वितीयंपंचतत्वेनपूजयेत्च
ण्डिकांप्रिये सहस्रामतिपाठेनयत्फलंलभ्यते
नरः सकृत्पाठेनदेवेशिकलानार्हतिषोडशीं
ध्यानमस्याप्रविक्ष्यामियथाध्यात्वापठेत्नरः||ओं
पृ० ९ब) खंपातुह्रींजिह्वांपरिरक्षतुश्रींबीजंसन्धिदेवासेहस
खफ्रेंभुजद्वयं हकारंकण्ठदेशंमेशकारंषोडशदलं
क्षकारंतदधंपातुमकारंहृदयंमम लकारंपृष्ठदेशंमे
वरौपार्श्वेसदेवतान् पुंकारोवामपार्श्वेतुशकरोमेतुरोव
तु हेंकारोदक्षिणभुजंक्षकारोवामहस्तकम् मकारंस्वा
ङ्गुलीपातुलकरोमेभुजानन् वकारोममबालंचरका
रोजठरंतथा योंकारपादयुगलंक्लींतुसर्वाङ्गंमेवतु
हौंहौंलिङ्गंसर्वाणिकेशंचयरक्षतु एंबीजंपातुपूर्वं
चह्रींबीजंदक्षिणेवृत्तश्रींबीजंपश्चिमेपातुतुरे
द्भुतसञ्चरः श्रीपातुचाग्रेकोणेतुतदैवनैनृतेर्वतु
देव्यंवापातुवायव्येईशान्यांपातुपादुकां पूजयामि
तथाचोर्ध्वंनमश्चार्धेसदावतु इतितेकथितंकान्तेकवचं
परमाद्भुतम् गुरुमन्त्रंजपित्वातुकवचंयःपठेद्य
दि ससिद्धःसगणःसोपिशिवसाक्षान्नसंशयः
पूजाकालेपठेद्यस्तुकवचंमन्त्रविग्रहं पूजाफलंभवेत्तस्य
सत्यंसत्यंसुरेश्वरि त्रिसन्ध्यंप्रपठेद्देविससिद्धोनात्रसंशयः
भूर्जेविलखेद्विधिवस्वर्णस्थंधारयेद्यदि तस्यदर्शनमात्रेण
श्रीः १२अ) वादिनानिप्रभामता विवादेजयमाप्नोतिरणेचविजयी
भवेत् सभायांजयमाप्नोतिममतुल्योनसंशयः सहस्रारे
भावयन्तंत्रिसन्ध्यंप्रपठेद्यदि सेवसिद्धोलोकेषुनिर्वाणपद
मीयते समस्तमंगलंनामकवचंपरमाद्भुतम् यस्मैकस्मै
नदातव्यंनप्रकाशंकदाचन देयंशिष्यायशान्तायचान्यथा
पतितंभवेत् भक्तेयस्तुदेवेशिपुत्रेभ्योपिनदीयते इदंक
वचमज्ञात्वा(अ)दशविद्यांचयोजपेत् समाप्तोतिफलंतस्य
चान्तेचनरकंव्रजेत् समाप्तंकवचंदेविकिमन्येधोतुमि
च्छति तवस्नेहानरोधेनकिंमयानप्रकाशितम् कूर्म
बीजंसमुच्चार्यप्राशमन्त्रंततप्रिये अनेनवायुयोगे
नकुण्डलीचक्रमांचरेत् अष्टोत्तरशतंमूलमन्त्रंजप्तां
न्मेत्सुधी पानकर्मततःकृत्वासन्ध्यांकुर्यात्पूर्णेदिता||श्री
देवी||सन्ध्यायांकीदृशंध्यानवदमेपरमेश्वर||श्रीविद्याविषमेनाथविशेषोमपिकथ्यतां||ओं
श्रीशिवोवाच||ध्यायेच्चसुन्दरींदेवींत्रिभेदंबीजरूपि
णीं ध्यायेच्चवैष्णवींदेवींशुक्लवर्णस्वरूपिणीं कामबी
जंस्वरूपंचनीलवर्णंविचिन्तयेत् शक्तिबीजंस्वर्ण
वर्णंरक्तवर्णंविभावयेत् प्रभातेशुक्लवर्णांचमध्याह्नेनी
पृ० १२ब) नीलसन्निभां सायाह्नेरक्तवर्णांभांभावयेत्साधकोत्तमः
एवंध्यात्वामहेशानिसन्ध्यांकुर्याद्विचक्षणः शिवपूजा
ततःकृत्वापूजयेत्परदेवता त्रिपुरापरमाविद्याम
हाविद्यापतिव्रता पतिपूजा विनापूजानगृह्ण
न्तिकदाचन अतेवमहेशानिचादौलिं
गंप्रपूजयेत् पंचाक्षरंपंचवक्त्रंपूज
येद्बहुयत्नतः ततस्तुपूजयेद्देवीं
त्रिपुरामोक्षदायिनी||श्रीदेवी||
किमाधारयेच्छुम्भंकृपयावद
वदशंकर आधारभेददेवेशिसाधकःफलभा
क्भवेत्||ओंश्रीशंकरः||ओंपूजयेत्पार्थिवं
लिंगंपाषाणेलिंगकेतथा स्वर्णलिंगंतथादेवी
तौप्येवाताम्रकाश्यपे पारदेवाथगंगायांस्फटिके
मर्कन्नथवा अस्यभेदेनदेवेशिभस्मनिर्मितलिङ्गके
बालुकानिर्मितेलिंगेगोमयेच्चाथपूजयेत् सस्कारंच
प्रविक्ष्यामिपरमेशिवयद्भवेत् रौप्यंचस्वर्णलिंगंच
श्रीः १३अ) स्वर्णपात्रेनिधायच तस्मादुतोल्पतल्लिंगंदुग्धमध्येदिनत्रयं
त्र्यम्बकंस्थापयित्वातुकालरुद्रंप्रपूजयेत् षोडशेनो
पचारेणवैद्यात्तथा च तिथि?र्जपेत् तस्मादुतोल्प्य
तल्लिङ्गंगंगातोयेविनिक्षिपेत् ततोवैदा
न्तविधिनासंस्कारमाचरेत्सुधीः||ओंचण्डिकोवाच||
ओंलिङ्गप्रमाणदेवेशिकथायिशमपिप्रभो पार्थि
वेशिलाद्याचविशेषोयदिवाभवेत्||ओंश्रीशिवः||
मृतिकातोलकग्राह्यंत्र्यथवातलोतकद्वयम् एवंदु
र्धनकर्तव्यंकदाचिदपिपार्वति शिलादौपरमे
शानिस्थलंचफलदायकं अङ्गुष्ठमात्रंदेवेशिकुर्या
द्द्विपर्वमानकं क्रमेणदेवदेवेशिफलंबहुविधि
र्भवेत् स्थूलात्स्थूलतरंलिंगंरुद्राक्षंपरमेश्वरि
पूजनोद्धारणाद्देविफलंबहुविधंमतम्||इ
तिश्रीमातृकातन्त्रेसप्तमःपटलःपरिपूर्णः||ओं
सं३९भावति३चन्द्रेमयाकौलमुकुन्देनलिखितम्||
यादृशंपुस्तकंदृष्टांतादृशंलिखितंमया|यदिशुद्धं
पृ०??) ओंश्रीगणेशायनमः ओंश्रीशिवुवाच||ओंअथातःसम्प्रविक्ष्या
मित्रिपुरामन्त्रमुत्तमम् यस्यविज्ञानमात्रेणपुनजन्मनविद्य
ते त्रिपुरात्रिविधादेवीबगलात्रिपुराशिवे तथैवभैरवी
देवीसाचदेवीमयोदिता इदानींभैरवीदेवीशृणुपा
र्वतिसादरं||श्रीचण्डिका||महामन्त्रंशृतंनाथडामरे
वीरयामले प्रातःकृत्यादिवेशश्चाराधनक्रमंवद||शं
करः||पुनरुत्थायमन्त्रज्ञःसहस्रारेनिजंगुरुं पूर्वो
क्तध्यानमात्रेणपूजयेद्बहुयत्नतः तथाचश्रीगुरुंध्यानं
गुप्तसाधनमात्रके कथितंचमयापूर्वंमन्त्रंशृणुवरा
नने वाग्भवांद्यांमहामायांविष्णुशक्तिसमुद्धृतः ह
सखफ्रंतदानन्दभैरवस्यमनुंततःतस्येशक्तेमनुःपश्चा
तदुक्तंचपुराविभो इदानींश्रीगुरोःस्तोत्रंकवचंमपि
कथ्यतां पक्षीवेगानमात्रेणसंसारात्मुच्यतेनरः
ओंनमस्तेदेवदेवेशिनमस्तेहरपूजिते ब्रह्मवी
ध्यासुरूपायैतस्यैनित्यंनमोनमः अज्ञानस्तिमिरा
न्धस्यज्ञानाञ्जनशिलाकया चक्षुरुन्मीलितंयेनतस्मै
श्रीः पा११ ८० ओं ११अ) श्रीगुरवेनमः श्रीनाथवामभागस्थासदयासुरपूजिता
सदाविज्ञानदात्रीचनित्यंतस्यैनमोनमः सहस्रारेमहा
पद्मे सदानन्दस्वरूपिणि महापक्षयदादेवीतस्यैनि
त्यंनमोनमः ब्रह्मविष्णुस्वरूपाचमहारुद्रस्यरूपिणी
त्रिगुणात्मास्वरूपाचनित्यंतस्यैनमोनमः चन्द्रसूर्याग्नि
रूपाचसदाघूर्णितलोचना स्वनाथंचसमालिङ्ग्य
तस्यैनित्यंनमोनमः ब्रह्मविष्णुशिवत्यादिजीवन्मु
क्तिप्रदायिनी ज्ञानविज्ञानदात्रीचतस्यैनित्यंनमोनमः
इदंस्तोत्रंमहेशानियःपठेद्भक्तिसंयुतः समृद्धिंलभतेस
त्यंनित्यंसत्यंनमोनमः प्रातःकालेपठेद्यस्तुगुरुपूजांपुरस्सरं
सेवावन्योलोकेचदेवीपुत्रिवाप्सितौ स्तोत्रंसमाप्तंदे
वेशिकवचंशृणुसादरम् यस्यस्मरणमात्रेणवागी
शंसमतांव्रजेत् श्रीगुरोःकवचस्यैवसदाशिवृषि
र्स्मृतः तदाख्यादेवताप्रोक्ताचतुर्वगफलप्रदा
क्लींक्लींबीजंमेशिरंपातुतदाख्यातुललाटकम्
क्लींबीजंचक्षुषिपातुसर्वाङ्गेचसदावतु एंबीजंमेमु
पृ०??) मशुद्धंवाममदोषोनदीयते||ओंसमाप्तंचेदं||ओं||
पृ०??) श्रीमातृकातन्त्रंसम्पूर्णम्
Zusammenfassende deutsche Übersetzung
Das Matrika Tantra ist in der vorliegenden Handschrift keine streng systematische Lehrschrift, sondern eine vielschichtige tantrische Sammlung. Der Rahmen ist der Dialog zwischen Devī und Shiva. Wiederholt fragt die Göttin nach geheimen Mitteln, durch die Siddhi, Schutz, Reichtum, Gesundheit, Nachkommenschaft, Befreiung oder Mantra-Erfolg erlangt werden sollen.
Ein großer Themenkomplex betrifft Kali, Chamunda und Tripurasundari. Die Göttinnen erscheinen als kosmische Mächte, als Mantra-Kräfte und als konkrete Gegenstände von Puja, Japa, Dhyāna und Kavaca. Dabei verbindet der Text bekannte Devī-Traditionen – etwa Anklänge an die Saptashatī – mit Kaula- und Mantra-Lehren.
Ein zweiter Schwerpunkt ist der Körper als tantrischer Kosmos. Nabel-Lotos, Maṇipūra, Suṣumṇā, Mūlādhāra, Sahasrāra und Kundalinī werden mit Zeugung, Nahrung, innerem Homa und Bewusstseinsprozessen verbunden. Besonders deutlich ist die Vorstellung, dass äußeres Opfer und innerer Körper einander spiegeln.
Ein dritter Schwerpunkt ist die radikale Kaula-Deutung von bhoga. Genuss wird nicht notwendig als Gegensatz zu Yoga verstanden. Unter rituellen Bedingungen könne er selbst zum Mittel von Yoga, Siddhi und Moksha werden. Gerade hier zeigt sich die transgressive Seite des Textes: Fleisch, Fisch, Alkohol und sexuelle beziehungsweise menstruelle Substanzen werden in geheime Ritualsysteme einbezogen. Solche Passagen verlangen historischen Kontext und dürfen nicht aus ihrer initiatorischen Umgebung gelöst werden.
Ein vierter Schwerpunkt ist Alchemie. Quecksilber, Metalle, Feuer, Asche und verschiedene geheime Stoffe werden mit Mantra und Puja kombiniert. Der Text verspricht Metallumwandlung, Gesundheit, Langlebigkeit und Siddhi. Für heutige Leser ist entscheidend, zwischen historischer tantrischer Alchemie und moderner Chemie oder Medizin zu unterscheiden.
Ein fünfter Schwerpunkt ist Schutz. Caṇḍī, Chamunda, Kavaca und Bīja-Mantras sollen Krankheiten, Feinde, Gefängnis, königliche Bedrohung, Graha-Störungen und andere Gefahren überwinden. Die Schutzlehre kulminiert in einem Kavaca, das Bīja-Silben verschiedenen Körperteilen und Richtungen zuordnet.
Ein sechster Schwerpunkt ist die Verbindung von Shiva und Shakti. Selbst dort, wo Tripurā oder Kali im Zentrum stehen, wird Shiva-Puja nicht verworfen. Im Sandhyā-Abschnitt heißt es ausdrücklich, zuerst Shiva beziehungsweise das Linga zu verehren und danach Tripurā. Der Text denkt Befreiung nicht in einer Trennung von Gott und Göttin, sondern in ihrer Verbindung.
Der angehängte Guru-Stotra-Teil bringt eine weitere Dimension hinzu: Der Guru beziehungsweise die göttliche Guru-Kraft öffnet die durch Unwissenheit verschlossenen Augen mit dem „Stift der Erkenntnissalbe“. Die Lehrübertragung wird damit selbst zu einer Form göttlicher Gnade.
Insgesamt zeigt das Matrika Tantra eine tantrische Welt, in der Mantra, Körper, Ritual, Göttin, Guru, Alchemie, Schutz und Befreiung eng miteinander verbunden sind. Die Handschrift ist philologisch schwierig, aber gerade ihre Uneinheitlichkeit macht sichtbar, wie vielfältig tantrische Überlieferung tatsächlich sein konnte.
Inspirierende Verse und Aussagen
„Om – Verehrung Shiva, Sarasvati und dem Guru“
oṃ namaḥ śivāya
oṃ namaḥ sarasvatyai
oṃ namo gurave
Inspiration: Der Text beginnt mit einer dreifachen Ausrichtung: auf Shiva, auf die Kraft des Wissens und der Sprache und auf den Guru. Noch bevor geheime Rituale erscheinen, steht die Anerkennung einer höheren Quelle von Erkenntnis.
„Durch Genuss wird Yoga erlangt“
bhogena labhyate yogaṃ
bhogena kulasādhanam
bhogena siddhim āpnoti
bhogena mokṣam āpnuyāt
Übersetzung: Durch Genuss wird Yoga erlangt; durch Genuss wird Kula-Sādhana verwirklicht; durch Genuss gelangt man zu Siddhi und durch Genuss zu Moksha.
Inspiration: Diese radikale Kaula-Aussage will nicht gewöhnliche Sinnlichkeit heiligen. Sie behauptet vielmehr, dass auch verkörpertes Leben unter Bedingungen von Bewusstheit, Einweihung und ritueller Transformation in den Weg einbezogen werden kann.
Guru öffnet die Augen der Erkenntnis
ajñānastimirāndhasya jñānāñjanaśalākayā
cakṣur unmīlitaṃ yena tasmai śrīgurave namaḥ
Übersetzung: Verehrung dem Guru, der dem von der Finsternis der Unwissenheit Geblendeten mit dem Stift der Erkenntnissalbe die Augen geöffnet hat.
Inspiration: Hinter aller Ritualtechnik steht eine einfachere Wahrheit: Erkenntnis bedeutet Sehenlernen. Der Guru steht hier für jene Kraft, die den Blick von Verblendung zu Klarheit führt.
Shiva und Shakti als kosmische Einheit
śivaśaktisamāyogaḥ sarvabrahmamayaṃ jagat
Übersetzung: In der Vereinigung von Shiva und Shakti ist die ganze Welt von Brahman erfüllt.
Inspiration: Das ist eine der philosophisch stärksten Aussagen des Textes. Die Welt wird nicht außerhalb des Göttlichen gestellt; in der Einheit von Bewusstsein und Kraft kann das gesamte Dasein als heilig erscheinen.
Wichtigste Mantras aus dem Matrika Tantra
Der Text enthält zahlreiche Bīja-Folgen und ritualgebundene Mantras. Viele davon stehen in beschädigten oder schwer segmentierbaren Handschriftpassagen. Deshalb werden hier nur eindeutig erkennbare Formeln aufgenommen; unsichere Bīja-Reihen werden nicht künstlich normalisiert.
Oṃ Namaḥ Śivāya
oṃ namaḥ śivāya
ॐ नमः शिवाय
Verwendung im Text: Einleitende Verehrung Shivas.
Oṃ Namaḥ Sarasvatyai
oṃ namaḥ sarasvatyai
ॐ नमः सरस्वत्यै
Verwendung im Text: Einleitende Verehrung Sarasvatīs als Kraft von Wissen und Sprache.
Oṃ Namo Gurave
oṃ namo gurave
ॐ नमो गुरवे
Verwendung im Text: Einleitende Verehrung des Gurus.
Śrī Gurave Namaḥ
śrī gurave namaḥ
श्री गुरवे नमः
Verwendung im Text: Zentraler Gruß im Guru-Stotra.
Kali-Bīja und weitere Bīja-Mantras
Der Text nennt mehrfach Bīja-Silben wie **hrīṃ**, **klīṃ**, **eṃ**, **kṣa**, **hauṃ** und weitere Kombinationen. Da die Handschrift an mehreren Stellen unsicher ist und solche Bīja-Mantras traditionell in einen Einweihungs- und Guru-Kontext gehören, werden beschädigte Mantra-Folgen hier nicht rekonstruierend vereinheitlicht.
Zur ergänzenden Einführung in Kali-Bīja-Mantras kann dieses Yoga-Vidya-Video eingebunden werden:
Bedeutung für heutige Yoga-Aspiranten
Das Matrika Tantra ist kein Text, den man unbesehen als modernes Übungshandbuch verwenden sollte. Zu groß ist die historische Distanz, zu spezifisch sind seine Kaula-Rituale, seine alchemistischen Vorstellungen und seine geheimen Mantra-Verfahren. Dennoch enthält der Text mehrere für heutige Yoga-Aspiranten wertvolle Grundgedanken.
Erstens verbindet er Körper und Spiritualität. Der Körper erscheint nicht als bloßes Hindernis, sondern als innerer Tempel mit Mūlādhāra, Nabel-Lotos, Suṣumṇā, Kundalinī und Sahasrāra.
Zweitens betont er die Verbindung von Shiva und Shakti. Bewusstsein und Kraft, Ruhe und Manifestation, Gott und Göttin werden nicht als absolute Gegensätze verstanden.
Drittens stellt der Text den Guru und die Erkenntnis ins Zentrum. Der eindrucksvollste Guru-Vers beschreibt Befreiung als Öffnung der Augen: Wissen beseitigt die Finsternis der Unwissenheit.
Viertens erinnert die radikale Kaula-Sprache daran, dass spirituelles Leben nicht zwangsläufig durch Weltverneinung definiert sein muss. Doch gerade hier ist Viveka, Unterscheidungskraft, entscheidend: historische transgressive Rituale sind nicht dasselbe wie verantwortungsvolle heutige Praxis.
Für Meditation kann besonders die Vorstellung inspirieren, dass Shiva und Shakti im eigenen Körper und Bewusstsein gegenwärtig sind. Die tiefste Transformation liegt dann nicht in äußerer Alchemie, sondern in einer inneren Verwandlung von Wahrnehmung und Identität.
Verhältnis zu anderen Tantra-Schriften
Thematisch berührt das Matrika Tantra mehrere große Stränge tantrischer Literatur. Die Kali- und Chamunda-Passagen stehen in einem weiteren Umfeld des Kalikula. Die Verehrung Tripurasundarīs verbindet den Text mit Shri Vidya, dem Tripura Rahasya, der Tripura Upanishad, dem Tripura Tapini Upanishad und zahlreichen Lalitā- und Tripurā-Texten.
Die Kundalini-, Nadi- und Chakra-Passagen lassen sich mit späteren Yoga- und Tantra-Texten vergleichen, ohne dass daraus automatisch direkte historische Abhängigkeit folgt. Die Verbindung von äußerem und innerem Homa erinnert an viele tantrische Paddhatis und an verinnerlichte Ritualformen.
Die stark kaulische Einbeziehung von Genuss, Alkohol und sexualisierten Ritualstoffen weist in die Nähe jener Traditionen, die auch im Kularnava Tantra, Kaulajnananirnaya und anderen Kaula-Schriften sichtbar werden. Die konkrete Lehre des Matrika Tantra sollte dennoch aus seiner eigenen Handschriftüberlieferung verstanden werden.
Die Guru-Hymne am Ende wiederum verbindet den Text mit einer sehr viel breiteren indischen Guru-Tradition: Wissen wird als Öffnung des inneren Auges verstanden.
Abschließende Betrachtung
Das Matrika Tantra ist kein glatter, einheitlicher Lehrtext. Gerade darin liegt sein Wert als historische Quelle. Es zeigt einen Tantra, in dem Göttinnenverehrung, Mantra, Körper, Sexualität, Ernährung, Alchemie, Schutz, Guru und Befreiung nebeneinander stehen und sich gegenseitig deuten.
Für heutige Leser ist es wichtig, zwischen Essenz und historischer Form zu unterscheiden. Manche konkrete Verfahren gehören einer vergangenen rituellen und alchemistischen Welt an. Die tiefere spirituelle Bewegung bleibt jedoch verständlich: Das Gewöhnliche soll transformiert, Körper und Welt sollen geheiligt, Wissen soll erweckt und die Trennung von Shiva und Shakti überwunden werden.
Die stärkste moderne Inspiration liegt deshalb vielleicht nicht in der äußeren Alchemie, sondern im inneren Bild der Verwandlung: Unwissenheit wird zu Erkenntnis, Trennung zu Einheit, gewöhnliche Wahrnehmung zu einem Blick, der das Göttliche in Körper, Welt und Bewusstsein erkennt.
Textgrundlage
Grundlage ist ausschließlich die vom Nutzer bereitgestellte Muktabodha-Ausgabe M00634, Mātṛkātantra, nach Manuskript 72 des Rashtriya Sanskrit Sansthan, Lucknow, in Śāradā-Schrift. Muktabodha bezeichnet die Datei als diplomatische Transkription. Die sichtbaren Unsicherheiten, ungewöhnlichen Seitenfolgen, Wiederholungen und Paṭala-Anordnungen wurden nicht aus anderen Editionen korrigiert.
Siehe auch
- Matrika
- Tantra
- Shakti
- Shiva
- Tripurasundari
- Shri Vidya
- Kali
- Chamunda
- Kaula
- Kularnava Tantra
- Kaulajnananirnaya
- Kundalini
- Sushumna
- Muladhara Chakra
- Manipura Chakra
- Sahasrara Chakra
- Mantra
- Bija Mantra
- Kavacha
- Guru
- Shivalinga
- Homa
- Puja
- Viveka
- Meditation
Seminare
Für die spirituell zugänglichen Themen des Textes – Mantra, Meditation und Verehrung der göttlichen Mutter – eignen sich Seminare aus dem Bereich Mantra und Musik:
- 06.11.2026 - 08.11.2026 Asana Intensiv - Musikalisch-Meditativ
Yoga und Musik ergänzen sich ideal. Jede Asana wird von Musik, Mantra Gesang und anderen Klängen auf deiner Reise nach innen begleitet! Die Yoga Stell…- Gopi Jana Kretschmer da Conceição
- 06.11.2026 - 08.11.2026 Harmonium Lernseminar
Lerne, Harmonium zu spielen! Wenn vorhanden, bitte eigenes Harmonium mitbringen. Keine Vorkenntnisse nötig.- Alisa Yakhontova
Für Kundalini, Chakras und innere Energiearbeit können passende Kundalini-Yoga-Seminare vertiefend sein:
- 06.11.2026 - 08.11.2026 Kundalini Yoga Einführung
Gründliche Einführung in die Theorie und Praxis des Kundalini Yoga, Yoga der Energie. Die praktischen Übungen des Kundalini Yoga umfassen Pranayama (…- Arjuna Wingen
- 13.11.2026 - 15.11.2026 Kundalini Yoga Mittelstufe
Intensives Kundalini Yoga Seminar zur Erweckung der inneren Kundalini Energie, Erweiterung des Bewusstseins und Entfaltung des vollen Potentials. Yoga A…- Manuel Hirning
