Purashcharanarnava Mantras/Teil 2

Zur Ausgabe: Deutsch · Sanskrit in IAST · Devanagari · 108 Passagen zur Besinnung · Mantrasammlung

← Vorheriger Teil · Teil 1 · Teil 2 · Teil 3 · Nächster Teil →

Purashcharanarnava – Mantrasammlung, Teil 2 enthält die Registereinträge M0476–M0897. Sie erschließt die im Werk belegten Formeln in IAST und Devanagari mit deutscher Erklärung. Mantra, Gottheitsverehrung und ritueller Zusammenhang werden gemeinsam betrachtet.

Zur Textgrundlage: Umfang, dokumentierte Auslassungen und Lesungshinweise.

Dieser Teil lädt zum genauen Vergleichen ein: Welche Gottheit wird angerufen, welche Handlung erläutert, und wo verweist die Quelle auf bereits Bekanntes? Eine solche Lektüre vertieft das Verständnis, mit dem du deiner eigenen vertrauten Mantrapraxis begegnen kannst.

So liest du die Einträge: Ausgeschriebene Rezitationsformeln, Bijas, verschlüsselte Bildungsregeln und erklärende Rahmensätze sind zu unterscheiden. Ein ganzer Quellenabsatz ist nicht automatisch ein zu rezitierender Mantra. Die örtlichen Hinweise benennen unvollständige oder unsichere Lesungen; für überlieferungsgebundene Verfahren gelten die jeweils genannten Voraussetzungen der Diksha.

Japa verbindet Aufmerksamkeit und Hingabe.

Video laden

YouTube

YouTube sammelt möglicherweise persönliche Daten. Datenschutzrichtlinie

Fortfahren Ausblenden

Formeln und Quellenzusammenhänge – Fortsetzung

M0476. Abschluss und Mantras des sechsten und siebten Manvantara 306–312
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 282, Abschluss und Mantras des sechsten und siebten Manvantara 306–312
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
abhyarcya salile devaṃ tarpayenmanunā tataḥ |
abhiṣiñcet svamūrdhānaṃ brāhmaṇān bhojayet tataḥ ||
306 ||
tataḥ prayogān kurvīta sādhako nijavāñchitān ||
307 ||
tatraiva— athātaḥ sampravakṣyāmi ṣaṣṭhamanvantare'bhavat |
lakṣmyā saha nṛsiṃho'yaṃ tanmantraḥ sarvakāmadaḥ ||
307 ||
oṃ śrī~ lakṣmīnṛsiṃhāya manuraṣṭākṣaro mataḥ |
muniḥ prajāpatiśchando'nuṣṭublakṣmīhariḥ suraḥ ||
308 ||
ṣaḍdīrghayuktaṃ kṣau~ bījaiḥ ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ |
dhyānapūjādikaṃ sarvaṃ ṣaḍakṣaravadīritam ||
309 ||
atha puraścaraṇam— varṇalakṣaṃ japenmantraṃ taddaśāṃśaṃ ghṛtaplutaiḥ |
pāyasairjuhuyānmantrī tarpaṇādi tataścaret ||
310 ||
athātaḥ sampravakṣyāmi yo jātaḥ saptame hariḥ |
jaya jaya śrīnṛsiṃha manuraṣṭākṣaro mataḥ ||
311 ||
ṛṣyādyaṣṭārṇavat proktaṃ pūjā cāsya ṣaḍarṇavat |
ekārṇavat prayogāṃśca gṛhasthaḥ sādhayecchuciḥ ||
312 ||

Devanagari:
अभ्यर्च्य सलिले देवं तर्पयेन्मनुना ततः |
अभिषिञ्चेत् स्वमूर्धानं ब्राह्मणान् भोजयेत् ततः ||
३०६ ||
ततः प्रयोगान् कुर्वीत साधको निजवाञ्छितान् ||
३०७ ||
तत्रैव— अथातः सम्प्रवक्ष्यामि षष्ठमन्वन्तरेऽभवत् |
लक्ष्म्या सह नृसिंहोऽयं तन्मन्त्रः सर्वकामदः ||
३०७ ||
ॐ श्रीँ लक्ष्मीनृसिंहाय मनुरष्टाक्षरो मतः |
मुनिः प्रजापतिश्छन्दोऽनुष्टुब्लक्ष्मीहरिः सुरः ||
३०८ ||
षड्दीर्घयुक्तं क्षौँ बीजैः षडङ्गविधिरीरितः |
ध्यानपूजादिकं सर्वं षडक्षरवदीरितम् ||
३०९ ||
अथ पुरश्चरणम्— वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं तद्दशांशं घृतप्लुतैः |
पायसैर्जुहुयान्मन्त्री तर्पणादि ततश्चरेत् ||
३१० ||
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि यो जातः सप्तमे हरिः |
जय जय श्रीनृसिंह मनुरष्टाक्षरो मतः ||
३११ ||
ऋष्याद्यष्टार्णवत् प्रोक्तं पूजा चास्य षडर्णवत् |
एकार्णवत् प्रयोगांश्च गृहस्थः साधयेच्छुचिः ||
३१२ ||

Bedeutung und Funktion: 306–307: „Nach Verehrung des Gottes im Wasser vollziehe man mit dem Mantra Tarpana, besprenge den eigenen Kopf und speise Brahmanen. Danach führe der Sadhaka die von ihm gewünschten Anwendungen aus.“ Ebendort: 307 [im Druck nochmals]: „Jetzt erkläre ich Narasimha, der im sechsten Manvantara mit Lakshmi erschien; sein Mantra erfüllt alle Wünsche. 308–309: ‚Om shrim lakshminrisimhaya‘ gilt als achtsilbiger Mantra. Sein Seher ist Prajapati, sein Versmaß Anushtubh, seine Gottheit Lakshmihari. Mit dem Bija kshaum, verbunden mit den sechs langen Vokalen, wird das sechsfach gegliederte Verfahren ausgeführt. Dhyana, Puja und alles Weitere werden wie beim sechssilbigen Mantra erklärt.“ Nun Purashcharana: 310: „Hunderttausendmal je Silbe wiederhole der Mantraübende den Mantra; ein Zehntel opfere er mit gheegetränktem Milchreis. Danach vollziehe er Tarpana und die übrigen Handlungen.“ 311–312: „Jetzt erkläre ich Hari, der im siebten Manvantara erschien. ‚Jaya jaya shrinrisimha‘ gilt als achtsilbiger Mantra: ‚Sieg, Sieg dem erhabenen Narasimha!‘ Rishi und weitere Zuordnungen sind wie beim achtsilbigen, die Puja wie beim sechssilbigen Mantra. Die Anwendungen vollziehe der reine Haushalter wie beim einsilbigen Mantra.“ [Die aufeinanderfolgenden Formen Shri und Kshaum tragen im Druck Chandrabindu.]

M0477. Dashavatara-Nrihari-Mantra 313–324
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 282–283, Dashavatara-Nrihari-Mantra 313–324
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athātaḥ sampravakṣyāmi tvaṣṭamake yastu jāyate |
daśāvatāranṛharirdakṣasāvarṇikāntare ||
313 ||
oṃ kṣau~ namo bhagavate nṛsiṃhāya saṃvadet |
oṃ kṣau~ ca matsyarūpāya kūrmarūpāya taddvayāt ||
314 ||
oṃ kṣau~ varāharūpāya tato bījadvayaṃ vadet |
nṛsiṃharūpāya tato vedādi kṣau~ vadet tataḥ ||
315 ||
proktvā vāmanarūpāya tridhā bījadvayaṃ vadet |
rāmāya tacca kṛṣṇāya taddvayaṃ kalkine vadet ||
316 ||
jayaśabdadvayānte tu śālagrāmanivāsine |
divyasiṃhāyeti coktvā vadet paścāt svayambhuve ||
317 ||
puruṣāya namastāraḥ kṣaumekonaśatārṇakaḥ |
advijena tu buddhāya vaktavyaṃ bījapūrvakam ||
318 ||
tadā mantraḥ samākhyātaścaturūrdhvaśatākṣaraḥ |
chando'tijagatī proktamṛṣiratriḥ prakīrtitaḥ ||
319 ||
daśāvatāranṛharirdevatā sarvakāmadaḥ |
ṣaḍdīrghayuktabījena ṣaḍaṅgāni prakalpayet ||
320 ||
mantrarājavadevāsya dhyānapūjādikaṃ bhavet |
yajet ṣaḍaṅgapūjānte matsyādīnavatārakān ||
321 ||
atha puraścaraṇam— ayutaṃ prajapenmantraṃ sājyena haviṣā tataḥ |
juhuyāt taddaśāṃśena tarpaṇādi tataścaret ||
322 ||
kāmyakarmāṇi sarvāṇi mantrarājavadeva hi |
asya saṃsevanādviprā brahmacaryādivicyutāḥ ||
323 ||
nṛsiṃharūpatāṃ prāpya jātāḥ sthānanṛsiṃhakāḥ |
āviśanti ca te dehe samyak kurvanti pūjitāḥ ||
324 ||

Devanagari:
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि त्वष्टमके यस्तु जायते |
दशावतारनृहरिर्दक्षसावर्णिकान्तरे ||
३१३ ||
ॐ क्षौँ नमो भगवते नृसिंहाय संवदेत् |
ॐ क्षौँ च मत्स्यरूपाय कूर्मरूपाय तद्द्वयात् ||
३१४ ||
ॐ क्षौँ वराहरूपाय ततो बीजद्वयं वदेत् |
नृसिंहरूपाय ततो वेदादि क्षौँ वदेत् ततः ||
३१५ ||
प्रोक्त्वा वामनरूपाय त्रिधा बीजद्वयं वदेत् |
रामाय तच्च कृष्णाय तद्द्वयं कल्किने वदेत् ||
३१६ ||
जयशब्दद्वयान्ते तु शालग्रामनिवासिने |
दिव्यसिंहायेति चोक्त्वा वदेत् पश्चात् स्वयम्भुवे ||
३१७ ||
पुरुषाय नमस्तारः क्षौमेकोनशतार्णकः |
अद्विजेन तु बुद्धाय वक्तव्यं बीजपूर्वकम् ||
३१८ ||
तदा मन्त्रः समाख्यातश्चतुरूर्ध्वशताक्षरः |
छन्दोऽतिजगती प्रोक्तमृषिरत्रिः प्रकीर्तितः ||
३१९ ||
दशावतारनृहरिर्देवता सर्वकामदः |
षड्दीर्घयुक्तबीजेन षडङ्गानि प्रकल्पयेत् ||
३२० ||
मन्त्रराजवदेवास्य ध्यानपूजादिकं भवेत् |
यजेत् षडङ्गपूजान्ते मत्स्यादीनवतारकान् ||
३२१ ||
अथ पुरश्चरणम्— अयुतं प्रजपेन्मन्त्रं साज्येन हविषा ततः |
जुहुयात् तद्दशांशेन तर्पणादि ततश्चरेत् ||
३२२ ||
काम्यकर्माणि सर्वाणि मन्त्रराजवदेव हि |
अस्य संसेवनाद्विप्रा ब्रह्मचर्यादिविच्युताः ||
३२३ ||
नृसिंहरूपतां प्राप्य जाताः स्थाननृसिंहकाः |
आविशन्ति च ते देहे सम्यक् कुर्वन्ति पूजिताः ||
३२४ ||

Bedeutung und Funktion: 313–318: „Jetzt erkläre ich den im achten [Manvantara] erscheinenden Dashavatara-Nrihari, im Zeitalter Daksha-Savarni. Man spreche ‚Om kshaum namo bhagavate nrisimhaya‘, ‚Om kshaum matsyarupaya‘, nach demselben Lautpaar ‚kurmarupaya‘, ‚Om kshaum varaharupaya‘, dann das Bijapaar und ‚nrisimharupaya‘, danach Vedadi und kshaum und ‚vamanarupaya‘. Dreimal spreche man das Bijapaar mit ‚ramaya‘, sodann mit ‚krishnaya‘ und ‚kalkine‘. Nach zweimal ‚jaya‘ folgen ‚shalagramanivasine‘, ‚divyasimhaya‘, ‚svayambhuve purushaya namah‘, Tara und kshau. Der Mantra hat neunundneunzig Silben. Ein Nicht-Zweimalgeborener soll, vom Bija eingeleitet, auch ‚buddhaya‘ sprechen.“ [Die Namen verehren die Fisch-, Schildkröten-, Eber-, Menschlöwen- und Zwerggestalt, die Rama-Gestalten, Krishna und Kalkin, den Bewohner des Shalagrama, den göttlichen Löwen und den selbstentstandenen Purusha. Die Angaben zur Wiederholung und Schlussnasalierung werden nicht zu einer ergänzten Gesamtformel vereinheitlicht.] 319–321: „Dann wird der Mantra als hundertviersilbig bezeichnet. Sein Versmaß ist Atijagati, sein Rishi Atri, seine Gottheit Dashavatara-Nrihari, der alle Wünsche erfüllt. Mit dem Bija, verbunden mit den sechs langen Vokalen, bilde man die sechs Angas. Dhyana, Puja und alles Weitere geschehen wie beim Mantraraja. Nach der Verehrung der sechs Angas verehre man die Inkarnationen, beginnend mit Matsya.“ Nun Purashcharana: 322–324: „Zehntausendmal wiederhole man den Mantra; ein Zehntel opfere man mit Havis und Ghee. Danach vollziehe man Tarpana und die übrigen Handlungen. Alle wunscherfüllenden Riten geschehen wie beim Mantraraja. Durch seine Verehrung erlangten Brahmanen, die von Brahmacharya und anderem abgefallen waren, Narasimha-Gestalt und wurden zu örtlichen Narasimhas. Sie gehen in den Körper ein und wirken richtig, wenn sie verehrt werden.“

M0478. Drei Mala-Mantras des Vira-Narasimha 325–335
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 283–284, Drei Mala-Mantras des Vira-Narasimha 325–335
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athātaḥ sampravakṣyāmi jāyate navame tu yaḥ |
narasiṃho vīranāmā śṛṇu tatsādhanaṃ priye ||
325 ||
bāle ca taruṇe vṛddhe prayogārthaṃ manutrayam |
proktaṃ saṃsādhike vakraśuddhe siddhāstrayo'pi ca ||
326 ||
tāro namo bhagavate bījānte narapadaṃ vadet |
siṃhāyeti tataḥ proktvā jvālāmālāpadaṃ vadet ||
327 ||
pinaddhāṅgāya ityuktvā agninetrāya saṃvadet |
sarvabhūtavināśeti nāyetyuktvā dvidhā daha ||
328 ||
pacayugmaṃ rakṣayugmaṃ hrīṃ śrīṃ rakṣāgnigehinī |
catuṣpañcāśadarṇo'yaṃ mantraḥ prathama īritaḥ ||
329 ||
varṇāḥ ṣoḍaśapūrvasya līne dīptapadaṃ vadet |
daṃṣṭrāya cāgninetrāya sarvarakṣopadaṃ tataḥ ||
330 ||
ghnāyoktvā sarvabhūteti ṅe'ntaṃ vināśanaṃ vadet |
sarvajvaravināśāya hanadvandvaṃ dahadvayam ||
331 ||
pacayugmaṃ bandhayugmaṃ hu~ phaṭ svāhā kvagārṇakaḥ |
tṛtīyamatha vakṣyāmi pūrvārṇā gajabāhavaḥ ||
332 ||
vināśanāya cānte syāt pūrvasarvapadaṃ tridhā |
madhye bhūtajvaradoṣapadāni trīṇi yojayet ||
333 ||
hanādicaturante tu rakṣayugmaṃ ca māṃ ca mām |
hū~ phaṭsvāhā navakṛtivarṇatulyo mato manuḥ ||
334 ||
mantrarājoktavaccāsya pūjādhyānajapādikam |
mālāmantrā ime khyātā drutasiddhividhāyakāḥ ||
335 ||

Devanagari:
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि जायते नवमे तु यः |
नरसिंहो वीरनामा शृणु तत्साधनं प्रिये ||
३२५ ||
बाले च तरुणे वृद्धे प्रयोगार्थं मनुत्रयम् |
प्रोक्तं संसाधिके वक्रशुद्धे सिद्धास्त्रयोऽपि च ||
३२६ ||
तारो नमो भगवते बीजान्ते नरपदं वदेत् |
सिंहायेति ततः प्रोक्त्वा ज्वालामालापदं वदेत् ||
३२७ ||
पिनद्धाङ्गाय इत्युक्त्वा अग्निनेत्राय संवदेत् |
सर्वभूतविनाशेति नायेत्युक्त्वा द्विधा दह ||
३२८ ||
पचयुग्मं रक्षयुग्मं ह्रीं श्रीं रक्षाग्निगेहिनी |
चतुष्पञ्चाशदर्णोऽयं मन्त्रः प्रथम ईरितः ||
३२९ ||
वर्णाः षोडशपूर्वस्य लीने दीप्तपदं वदेत् |
दंष्ट्राय चाग्निनेत्राय सर्वरक्षोपदं ततः ||
३३० ||
घ्नायोक्त्वा सर्वभूतेति ङेऽन्तं विनाशनं वदेत् |
सर्वज्वरविनाशाय हनद्वन्द्वं दहद्वयम् ||
३३१ ||
पचयुग्मं बन्धयुग्मं हुँ फट् स्वाहा क्वगार्णकः |
तृतीयमथ वक्ष्यामि पूर्वार्णा गजबाहवः ||
३३२ ||
विनाशनाय चान्ते स्यात् पूर्वसर्वपदं त्रिधा |
मध्ये भूतज्वरदोषपदानि त्रीणि योजयेत् ||
३३३ ||
हनादिचतुरन्ते तु रक्षयुग्मं च मां च माम् |
हूँ फट्स्वाहा नवकृतिवर्णतुल्यो मतो मनुः ||
३३४ ||
मन्त्रराजोक्तवच्चास्य पूजाध्यानजपादिकम् |
मालामन्त्रा इमे ख्याता द्रुतसिद्धिविधायकाः ||
३३५ ||

Bedeutung und Funktion: 325–329: „Jetzt erkläre ich den im neunten [Manvantara] erscheinenden Narasimha namens Vira. Höre seine Sadhana, Geliebte! Drei Mantras werden für Anwendungen bei Kindern, jungen Menschen und Alten genannt. Bei der Vollziehenden und bei gereinigter [Rede beziehungsweise Mund — die Verbindung ist gestört] sind alle drei wirksam. Tara, ‚namo bhagavate‘, das Bija, dann ‚narasimhaya‘, ‚jvalamala-pinaddhangaya‘, ‚agninetraya‘, ‚sarvabhutavinashanaya‘, zweimal ‚daha‘, zweimal ‚pacha‘, zweimal ‚raksha‘, Hrim, Shrim, ‚raksha‘ und die Gattin des Feuers. Dieser erste Mantra hat vierundfünfzig Silben.“ [Die Anrufung richtet sich an den feueräugigen Narasimha, dessen Körper von einer Flammengirlande umschlossen ist, und bittet um Vernichtung störender Wesen sowie Schutz.] 330–332: „Beim zweiten [Mantra] bleiben sechzehn Anfangssilben des ersten; bei ‚line‘ [der Anschluss ist beschädigt] füge man ‚dipta-damshtraya‘, ‚agninetraya‘, ‚sarvarakshoghnaya‘, ‚sarvabhutavinashanaya‘ und ‚sarvajvaravinashaya‘ hinzu, zweimal ‚hana‘, zweimal ‚daha‘, zweimal ‚pacha‘, zweimal ‚bandha‘, ‚hum phat svaha‘. Seine Silbenzahl ist kvaga [unverständliche Zahlbezeichnung]. Nun erkläre ich den dritten: Die Anfangssilben sind gajabahu [traditionelle Wortzahl, deren Zuordnung hier unsicher bleibt]. 333–335: Dreimal stehe vor ‚vinashanaya‘ das Wort ‚sarva‘; dazwischen füge man die drei Wörter ‚bhuta‘, ‚jvara‘ und ‚dosha‘ ein. Nach den vier mit ‚hana‘ beginnenden Ausdrücken folgen zweimal ‚raksha‘, ‚mam‘ und nochmals ‚mam‘, ‚hum phat svaha‘. Dieser Mantra hat die Silbenzahl navakriti [nicht sicher auflösbar]. Puja, Dhyana, Japa und alles Weitere geschehen wie beim Mantraraja. Diese Mala-Mantras sind dafür bekannt, rasche Siddhi zu bewirken.“

M0479. Mantras des zehnten und elften Narasimha 336–341
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 284, Mantras des zehnten und elften Narasimha 336–341
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athātaḥ sampravakṣyāmi daśame jāyate tu yaḥ |
oṃ kṣau~ mahānṛsiṃhāya namo'nto daśavarṇakaḥ ||
336 ||
vāmadevo muniśchando virāḍdevo nṛsiṃhakaḥ |
ṣaḍdīrghayuktasvabījena ṣaḍaṅganyāsamācaret ||
337 ||
dhyānapūjāpuraścaryā homo lakṣmīnṛsiṃhavat |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ prayogo'ṣṭākṣaroditaḥ ||
338 ||
athātaḥ sampravakṣyāmi mantramekādaśasya tu |
oṃ kṣau~ namo bhagavate narasiṃhāya mantrakaḥ ||
339 ||
trayodaśārṇa uddiṣṭo bhuktimuktipradāyakaḥ |
vāmadevo muniḥ prokto jagatī chanda īritam ||
340 ||
devatā narasiṃho'tra svabījenāṅgakalpanam |
dhyānapūjāprayogādi ṣaḍakṣaravadīritam ||
341 ||

Devanagari:
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि दशमे जायते तु यः |
ॐ क्षौँ महानृसिंहाय नमोऽन्तो दशवर्णकः ||
३३६ ||
वामदेवो मुनिश्छन्दो विराड्देवो नृसिंहकः |
षड्दीर्घयुक्तस्वबीजेन षडङ्गन्यासमाचरेत् ||
३३७ ||
ध्यानपूजापुरश्चर्या होमो लक्ष्मीनृसिंहवत् |
वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं प्रयोगोऽष्टाक्षरोदितः ||
३३८ ||
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि मन्त्रमेकादशस्य तु |
ॐ क्षौँ नमो भगवते नरसिंहाय मन्त्रकः ||
३३९ ||
त्रयोदशार्ण उद्दिष्टो भुक्तिमुक्तिप्रदायकः |
वामदेवो मुनिः प्रोक्तो जगती छन्द ईरितम् ||
३४० ||
देवता नरसिंहोऽत्र स्वबीजेनाङ्गकल्पनम् |
ध्यानपूजाप्रयोगादि षडक्षरवदीरितम् ||
३४१ ||

Bedeutung und Funktion: 336–338: „Jetzt erkläre ich den im zehnten [Manvantara] Erscheinenden: ‚Om kshaum mahanrisimhaya namah‘ ist der zehnsilbige Mantra, Verehrung dem großen Narasimha. Sein Seher ist Vamadeva, das Versmaß Virat, die Gottheit Narasimha. Mit seinem Bija, verbunden mit den sechs langen Vokalen, vollziehe man den sechsfachen Anga-Nyasa. Dhyana, Puja, Purashcharana und Homa geschehen wie bei Lakshmi-Narasimha. Hunderttausendmal je Silbe wiederhole man den Mantra; die Anwendungen sind die beim achtsilbigen Mantra genannten. 339–341: Jetzt erkläre ich den Mantra des elften: ‚Om kshaum namo bhagavate narasimhaya‘ — Verehrung dem erhabenen Narasimha. Er hat dreizehn Silben und schenkt Genuss und Befreiung. Sein Seher ist Vamadeva, das Versmaß Jagati, die Gottheit Narasimha. Mit dem eigenen Bija werden die Angas gebildet; Dhyana, Puja, Anwendungen und alles Weitere werden wie beim sechssilbigen Mantra erklärt.“ [Kshaum ist an beiden Stellen mit Chandrabindu gedruckt.]

M0480. Sudarshana-Narasimha-Mantra 342–346
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 284, Sudarshana-Narasimha-Mantra 342–346
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athātaḥ sampravakṣyāmi dvādaśe jāyate tu yaḥ |
kāśyāṃ sa vasate nityaṃ duṣṭabuddhipracālakaḥ ||
342 ||
tāraṃ sahasrārajvālāvartine kṣau~ hanadvayam |
hū~ phaṭsvāhā conaviṃśavarṇo mantra udāhṛtaḥ ||
343 ||
munirjayanta ākhyātaśchando gāyatramucyate |
sudarśananṛsiṃho'sya devatā parikīrtitaḥ ||
344 ||
cakrarājāya hṛt proktaṃ jvālācakrāya vai śiraḥ |
gajacakrāya ca śikhā kavacaṃ tvasya sammatam ||
345 ||
asurāntakacakrāya hyastrāya phaḍitīritam |
sudarśanāyeti manuḥ pañcāṅgametadīritam ||
346 ||

Devanagari:
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि द्वादशे जायते तु यः |
काश्यां स वसते नित्यं दुष्टबुद्धिप्रचालकः ||
३४२ ||
तारं सहस्रारज्वालावर्तिने क्षौँ हनद्वयम् |
हूँ फट्स्वाहा चोनविंशवर्णो मन्त्र उदाहृतः ||
३४३ ||
मुनिर्जयन्त आख्यातश्छन्दो गायत्रमुच्यते |
सुदर्शननृसिंहोऽस्य देवता परिकीर्तितः ||
३४४ ||
चक्रराजाय हृत् प्रोक्तं ज्वालाचक्राय वै शिरः |
गजचक्राय च शिखा कवचं त्वस्य सम्मतम् ||
३४५ ||
असुरान्तकचक्राय ह्यस्त्राय फडितीरितम् |
सुदर्शनायेति मनुः पञ्चाङ्गमेतदीरितम् ||
३४६ ||

Bedeutung und Funktion: 342–344: „Jetzt erkläre ich den im zwölften [Manvantara] Erscheinenden. Er wohnt stets in Kashi und erschüttert den bösen Verstand. Tara, ‚sahasrarajvalavartine‘, kshaum, zweimal ‚hana‘, ‚hum phat svaha‘: Dieser Mantra wird als neunzehnsilbig bezeichnet. Sein Seher ist Jayanta, das Versmaß Gayatri, die Gottheit Sudarshana-Narasimha.“ [Die Formel ruft den in der Flammenwirbelgestalt des tausendspeichigen Rades Weilenden an; hana ist ein Schlag- beziehungsweise Vernichtungsruf.] 345–346: „‚Dem König der Räder‘ gilt für das Herz, ‚Dem Flammenrad‘ für den Kopf, ‚Dem Gajachakra‘ für die Shikha und ‚Dem die Asuras vernichtenden Rad‘ für die Rüstung; als Astra wird ‚Sudarshanaya … phat‘ genannt. Dies ist das fünfgliedrige Verfahren.“ [Die Reihenfolge der Schlusswörter ist im Druck verschränkt; sie wird nicht zu einer neuen Formel umgestellt.]

M0481. Dreizehnter Narasimha und Abhaya-Narasimha 351–357
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 285, Dreizehnter Narasimha und Abhaya-Narasimha 351–357
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athātaḥ sampravakṣyāmi bhuktimuktipradāyakam |
jātaṃ trayodaśe devaṃ nṛhariṃ kṣau~ tu sampuṭaḥ ||
351 ||
māyayā bhogadātā syāt praṇavena ca mokṣadaḥ |
asya pūjāprayogādyamaikākṣarasamaṃ bhavet ||
352 ||
athātaḥ sampravakṣyāmi jātaṃ manvantare vibhum |
abhayākhyo nṛsiṃho'yaṃ samastabhayanāśanaḥ ||
353 ||
tāro namo bhagavate narasiṃhāya hṛdvadet |
tejastejasa ityuktvā āvirāvirbhaveti ca ||
354 ||
vajranakha vajradaṃṣṭra karmāśayān dvau randhaya |
tamograsa bahistrī vadedabhayamātmani ||
355 ||
bhūyiṣṭhā oṃ kṣaumiti ca dviṣaṣṭyarṇo manurmataḥ |
muniḥ śuko'tijagatī chandaḥ prāgvadivākhilam ||
356 ||
caturdaśanṛsiṃhānāṃ sādhanaṃ vedabodhitam |
tadatra kathitaṃ devā bhuktimuktipradāyakam ||
357 ||

Devanagari:
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् |
जातं त्रयोदशे देवं नृहरिं क्षौँ तु सम्पुटः ||
३५१ ||
मायया भोगदाता स्यात् प्रणवेन च मोक्षदः |
अस्य पूजाप्रयोगाद्यमैकाक्षरसमं भवेत् ||
३५२ ||
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि जातं मन्वन्तरे विभुम् |
अभयाख्यो नृसिंहोऽयं समस्तभयनाशनः ||
३५३ ||
तारो नमो भगवते नरसिंहाय हृद्वदेत् |
तेजस्तेजस इत्युक्त्वा आविराविर्भवेति च ||
३५४ ||
वज्रनख वज्रदंष्ट्र कर्माशयान् द्वौ रन्धय |
तमोग्रस बहिस्त्री वदेदभयमात्मनि ||
३५५ ||
भूयिष्ठा ॐ क्षौमिति च द्विषष्ट्यर्णो मनुर्मतः |
मुनिः शुकोऽतिजगती छन्दः प्राग्वदिवाखिलम् ||
३५६ ||
चतुर्दशनृसिंहानां साधनं वेदबोधितम् |
तदत्र कथितं देवा भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् ||
३५७ ||

Bedeutung und Funktion: 351–352: „Jetzt erkläre ich den im dreizehnten [Manvantara] erschienenen Gott Nrihari, der Genuss und Befreiung schenkt. Kshaum erhält eine Umschließung: Mit Maya schenkt es Genuss, mit Pranava Moksha. Puja, Anwendungen und alles Weitere entsprechen dem einsilbigen Mantra. 353–356: Jetzt erkläre ich den in [einem weiteren] Manvantara erschienenen allgegenwärtigen Herrn. Dieser Narasimha heißt Abhaya und nimmt alle Furcht. Tara, ‚namo bhagavate narasimhaya‘ und die Herz-Endung; dann ‚tejas-tejase‘, ‚avir avir bhava‘, ‚vajranakha vajradamshtra karmashayan‘, zweimal ‚randhaya‘; ‚tamo grasa‘ und die [beschädigte] Verbindung ‚bahis tri‘; danach ‚abhayam atmani bhuyishtha‘ und ‚Om kshau‘. Dies gilt als zweiundsechzigsilbiger Mantra. Sein Seher ist Shuka, das Versmaß Atijagati; alles Weitere ist wie zuvor.“ [Die Formel ruft Narasimha als Glanz des Glanzes an: „Erscheine! Du mit Vajra-Nägeln und Vajra-Zähnen, durchdringe die karmischen Ablagerungen, verschlinge die Finsternis; im Selbst sei Furchtlosigkeit.“ Unsichere Schlussformen und Wiederholungen werden nicht nach bekannten Fassungen ergänzt.] 357: „Die im Veda gelehrte Sadhana der vierzehn Narasimha-Gestalten, die Genuss und Befreiung gewährt, wurde hier erklärt, ihr Götter.“

M0482. Dadhivamana-Mantra 361–365
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 286, Dadhivamana-Mantra 361–365
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tatra dadhivāmanamantraḥ śāradāyām— tāro hṛdviṣṇave paścādṅe'ntaḥ surapatirbhavet |
mahābalāya ṭhadvandvaṃ manuraṣṭādaśākṣaraḥ ||
361 ||
ṛṣirindurvirāṭchando devatā dadhivāmanaḥ |
hṛdekena śiro dvābhyāṃ śikhā tribhirudāhṛtam ||
362 ||
kavacaṃ pañcabhiḥ proktaṃ netraṃ tāvadbhirakṣaraiḥ |
dvābhyāmastramiti proktaḥ prakāro'ṅgasya sūribhiḥ ||
363 ||
atha dhyānam— muktāgauraṃ navamaṇilasadbhūṣaṇaṃ candrasaṃsthaṃ bhṛṅgākārairalakanikaraiḥ śobhivaktrāravindam |
hastāgrābhyāṃ kanakakalaśaṃ śuddhatoyābhipūrṇaṃ dadhyannāḍhyaṃ kanakacaṣakaṃ dhārayantaṃ bhajāmaḥ ||
364 ||
atha puraścaraṇam— guṇalakṣaṃ japenmantraṃ taddaśāṃśaṃ ghṛtaplutaiḥ |
pāyasānnaiḥ prajuhuyāddadhyannairvā yathāvidhi ||
365 ||
vāmanamantrabhedāstu merau draṣṭavyāḥ |

Devanagari:
तत्र दधिवामनमन्त्रः शारदायाम्— तारो हृद्विष्णवे पश्चाद्ङेऽन्तः सुरपतिर्भवेत् |
महाबलाय ठद्वन्द्वं मनुरष्टादशाक्षरः ||
३६१ ||
ऋषिरिन्दुर्विराट्छन्दो देवता दधिवामनः |
हृदेकेन शिरो द्वाभ्यां शिखा त्रिभिरुदाहृतम् ||
३६२ ||
कवचं पञ्चभिः प्रोक्तं नेत्रं तावद्भिरक्षरैः |
द्वाभ्यामस्त्रमिति प्रोक्तः प्रकारोऽङ्गस्य सूरिभिः ||
३६३ ||
अथ ध्यानम्— मुक्तागौरं नवमणिलसद्भूषणं चन्द्रसंस्थं भृङ्गाकारैरलकनिकरैः शोभिवक्त्रारविन्दम् |
हस्ताग्राभ्यां कनककलशं शुद्धतोयाभिपूर्णं दध्यन्नाढ्यं कनकचषकं धारयन्तं भजामः ||
३६४ ||
अथ पुरश्चरणम्— गुणलक्षं जपेन्मन्त्रं तद्दशांशं घृतप्लुतैः |
पायसान्नैः प्रजुहुयाद्दध्यन्नैर्वा यथाविधि ||
३६५ ||
वामनमन्त्रभेदास्तु मेरौ द्रष्टव्याः |

Bedeutung und Funktion: Der Dadhivamana-Mantra steht in der Sharada: 361–363: „Tara, die Herz-Endung, ‚Vishnave‘, dann ‚Surapati‘ im Dativ, ‚Mahabalaya‘ und zweimal Tha: Der Mantra hat achtzehn Silben. Sein Rishi ist Indu, das Versmaß Virat, die Gottheit Dadhivamana. Eine Silbe bildet das Herz, zwei den Kopf, drei die Shikha, fünf die Rüstung, ebenso viele die Augen und zwei Astra. So beschreiben die Weisen das Anga-Verfahren.“ Nun Dhyana: 364: „Wir verehren ihn, perlenweiß, mit neuem funkelndem Edelsteinschmuck, auf dem Mond ruhend. Bienenähnlich dunkle Locken schmücken sein Lotusgesicht. In seinen Händen hält er einen goldenen Krug voll reinen Wassers und eine goldene Schale mit Joghurt-Reis.“ Nun Purashcharana: 365: „Dreihunderttausendmal wiederhole man den Mantra; ein Zehntel opfere man ordnungsgemäß mit gheegetränktem Milchreis oder Joghurt-Reis.“ Die weiteren Vamana-Mantraformen sind im Meru nachzusehen.

M0483. Trivikrama-Mantra 366–369
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 286, Trivikrama-Mantra 366–369
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha trivikramamantrā merau— athātaḥ sampravakṣyāmi mantraṃ traivikramaṃ param |
tāro namo bhagavate vyāhṛtitritayaṃ vadet ||
366 ||
vyāpakāya paraṃ paścādṅe'ntaṃ cāpi trivikramam |
viṃśatyarṇo mahāmantro gatarājyapradāyakaḥ ||
367 ||
padapañcakasarveṇa ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ |
munayo bālakhilyāḥ syuśchando gāyatramīritam ||
368 ||
devatā viśvarūpo'yaṃ trivikrama udāhṛtaḥ |
dhyānam— dakṣāṅghrīvyāptapātālaṃ vāmāṅghrīvyāptabhūtalam ||
369 ||

Devanagari:
अथ त्रिविक्रममन्त्रा मेरौ— अथातः सम्प्रवक्ष्यामि मन्त्रं त्रैविक्रमं परम् |
तारो नमो भगवते व्याहृतित्रितयं वदेत् ||
३६६ ||
व्यापकाय परं पश्चाद्ङेऽन्तं चापि त्रिविक्रमम् |
विंशत्यर्णो महामन्त्रो गतराज्यप्रदायकः ||
३६७ ||
पदपञ्चकसर्वेण षडङ्गविधिरीरितः |
मुनयो बालखिल्याः स्युश्छन्दो गायत्रमीरितम् ||
३६८ ||
देवता विश्वरूपोऽयं त्रिविक्रम उदाहृतः |
ध्यानम्— दक्षाङ्घ्रीव्याप्तपातालं वामाङ्घ्रीव्याप्तभूतलम् ||
३६९ ||

Bedeutung und Funktion: Nun die Trivikrama-Mantras im Meru: 366–368: „Jetzt erkläre ich den höchsten Trivikrama-Mantra. Tara, ‚namo bhagavate‘, die drei Vyahritis, danach ‚Vyapakaya‘ und ‚Trivikrama‘ im Dativ: Dieser zwanzigsilbige große Mantra gibt verlorene Herrschaft zurück. Mit den fünf Wortgruppen und dem ganzen Mantra wird das sechsfach gegliederte Verfahren erklärt. Seine Seher sind die Balakhilyas, sein Versmaß Gayatri, seine Gottheit Trivikrama in Allgestalt.“ Dhyana: 369: „Mit dem rechten Fuß durchdringt er die Unterwelt, mit dem linken die Erdfläche …“ [Die Meditation geht im folgenden Vers weiter.]

M0484. Parashurama-Gayatri 373–376
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 287, Parashurama-Gayatri 373–376
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha paraśurāmamantrastatraiva— athātaḥ sampravakṣyāmi rāmamantraṃ mahādbhutam |
ākalpameka evāyaṃ jāmadagnyo mahābalaḥ ||
373 ||
brahmakṣetrāya vidmahe kṣatriyāntāya dhīmahi |
tanno rāmaḥ pracodayāt ..... ..... ||
374 ||
tathā— śrīmatparaśurāmasya gāyatryeṣā mahādbhutā |
rājyakṛt kalibhūpānāṃ sarvatantreṣu gopitā ||
375 ||
bharadvājo muniḥ prokto gāyatrī chanda īritam |
śrīmān paraśurāmo'sya devatā bhaktavatsalaḥ |
aṣṭeṣutridvibāhvaṅghrivarṇaiḥ proktaṃ ṣaḍaṅgakam ||
376 ||

Devanagari:
अथ परशुराममन्त्रस्तत्रैव— अथातः सम्प्रवक्ष्यामि राममन्त्रं महाद्भुतम् |
आकल्पमेक एवायं जामदग्न्यो महाबलः ||
३७३ ||
ब्रह्मक्षेत्राय विद्महे क्षत्रियान्ताय धीमहि |
तन्नो रामः प्रचोदयात् ..... ..... ||
३७४ ||
तथा— श्रीमत्परशुरामस्य गायत्र्येषा महाद्भुता |
राज्यकृत् कलिभूपानां सर्वतन्त्रेषु गोपिता ||
३७५ ||
भरद्वाजो मुनिः प्रोक्तो गायत्री छन्द ईरितम् |
श्रीमान् परशुरामोऽस्य देवता भक्तवत्सलः |
अष्टेषुत्रिद्विबाह्वङ्घ्रिवर्णैः प्रोक्तं षडङ्गकम् ||
३७६ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Parashurama-Mantra, ebendort: 373–374: „Jetzt erkläre ich den höchst wunderbaren Rama-Mantra. Der mächtige Sohn Jamadagnis ist bis zum Ende des Kalpa einer allein: ‚Wir wollen den erkennen, der das Feld Brahmans ist; wir meditieren über den Vernichter der Kshatriyas. Möge Rama uns anregen.‘“ [Nach der Formel stehen im Druck Auslassungspunkte; es wird kein Wortlaut ergänzt.] Ferner: 375–376: „Diese höchst wunderbare Gayatri des erhabenen Parashurama begründet die Herrschaft der Könige im Kali-Zeitalter und ist in allen Tantras geheim gehalten. Ihr Seher ist Bharadvaja, ihr Versmaß Gayatri, ihre Gottheit der erhabene Parashurama, der seinen Verehrern zugetan ist. Mit acht, fünf, drei, zwei, zwei und zwei Silben werden die sechs Angas gebildet.“

M0485. Rama-Mantra und Bedeutung des Bija 399–406
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 289, Rama-Mantra und Bedeutung des Bija 399–406
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
mantroddhāramāha— māntāntaṃ bindusaṃyuktaṃ nārāyaṇavibhūṣitam |
bījametat samuddhṛtya binduhīnaṃ punaśca tat ||
399 ||
bhāntaṃ cākārasaṃyuktaṃ māntāntāṃ natimuddharet |
etat ṣaḍakṣaraṃ mantraṃ sarvaiśvaryapradāyakam ||
400 ||
sarvasaubhāgyajananaṃ sarvalokavaśaṅkaram |
vidyāsiddhikaraṃ nṛṇāṃ mahadājñākaraṃ mune ||
401 ||
ṛṣirbrahmā'sya mantrasya gāyatraṃ chanda ucyate |
rāmākhyaṃ vaiṣṇavaṃ dhāma devatā parikīrtitā |
jānīyāt prathamaṃ varṇaṃ bījaṃ śaktiṃ natiṃ tathā ||
402 ||
mantrārthamāha rāmārcanacandrikāyām— śrīrāmamantrarājasya samyagartho'bhidhīyate |
rakāro vahnivacanaḥ prakāśe paryavasyati ||
403 ||
saccidānandarūpo'sya paramātmārtha ucyate |
vyañjanaṃ niṣkalaṃ brahma prāṇo māyeti ca svaraḥ ||
404 ||
vyañjanaiḥ svarasaṃyogo viddhi tatprāṇayojanam |
rephe jyotirmaye tasmāt kṛtamākārayojanam ||
405 ||
makāro'bhyudayārthatvānmāyātmeti ca kathyate |
tasmādanena bījena samāyaṃ brahma ucyate ||
406 ||

Devanagari:
मन्त्रोद्धारमाह— मान्तान्तं बिन्दुसंयुक्तं नारायणविभूषितम् |
बीजमेतत् समुद्धृत्य बिन्दुहीनं पुनश्च तत् ||
३९९ ||
भान्तं चाकारसंयुक्तं मान्तान्तां नतिमुद्धरेत् |
एतत् षडक्षरं मन्त्रं सर्वैश्वर्यप्रदायकम् ||
४०० ||
सर्वसौभाग्यजननं सर्वलोकवशङ्करम् |
विद्यासिद्धिकरं नृणां महदाज्ञाकरं मुने ||
४०१ ||
ऋषिर्ब्रह्माऽस्य मन्त्रस्य गायत्रं छन्द उच्यते |
रामाख्यं वैष्णवं धाम देवता परिकीर्तिता |
जानीयात् प्रथमं वर्णं बीजं शक्तिं नतिं तथा ||
४०२ ||
मन्त्रार्थमाह रामार्चनचन्द्रिकायाम्— श्रीराममन्त्रराजस्य सम्यगर्थोऽभिधीयते |
रकारो वह्निवचनः प्रकाशे पर्यवस्यति ||
४०३ ||
सच्चिदानन्दरूपोऽस्य परमात्मार्थ उच्यते |
व्यञ्जनं निष्कलं ब्रह्म प्राणो मायेति च स्वरः ||
४०४ ||
व्यञ्जनैः स्वरसंयोगो विद्धि तत्प्राणयोजनम् |
रेफे ज्योतिर्मये तस्मात् कृतमाकारयोजनम् ||
४०५ ||
मकारोऽभ्युदयार्थत्वान्मायात्मेति च कथ्यते |
तस्मादनेन बीजेन समायं ब्रह्म उच्यते ||
४०६ ||

Bedeutung und Funktion: Die Bildung des Mantras wird erklärt: 399–402: „Man bilde das Bija: Mantanta mit Bindu, geschmückt mit Narayana; danach dasselbe ohne Bindu, Bhanta mit dem Vokal A, Mantanta und die Verneigungsformel. Dieser sechssilbige Mantra verleiht alle Herrlichkeit, bringt alles Glück hervor, macht alle Welten geneigt, schenkt den Menschen Vidya-Siddhi und große Befehlsgewalt, Weiser. Sein Rishi ist Brahma, sein Versmaß Gayatri, seine Gottheit das Rama genannte Licht Vishnus. Als Bija erkenne man den ersten Laut, als Shakti die Verneigungsformel.“ Die Bedeutung des Mantras wird in der Ramarchanachandrika erklärt: 403–406: „Die rechte Bedeutung des erhabenen Rama-Mantraraja wird nun dargelegt. Ra bezeichnet Feuer und weist letztlich auf Licht hin. Als seine höchste Bedeutung wird der Paramatman in der Natur von Sat-Chit-Ananda genannt. Der Konsonant ist das ungeteilte Brahman; der Vokal wird Prana und Maya genannt. Wisse: Die Verbindung des Vokals mit dem Konsonanten ist die Verbindung mit dessen Lebenshauch. Deshalb wird das leuchtende Ra mit dem Vokal A verbunden. Ma wird, weil es Entfaltung bedeutet, als von der Natur Mayas bezeichnet. Darum bezeichnet dieses Bija Brahman mitsamt Maya.“

M0486. Die innere Bedeutung des Rama-Mantras 407–409
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 290, Die innere Bedeutung des Rama-Mantras 407–409
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
rāmopaniṣadi— svaprakāśaḥ svayaṃ jyotiḥ svānubhūtyekacinmayaḥ |
tadeva mantrarājasya manurāḍdvyakṣaraḥ smṛtaḥ ||
407 ||
akhaṇḍaikarasānandastārako brahmavācakaḥ |
rāmāyeti suvijñeyaḥ satyānandacidātmakaḥ ||
408 ||
namaḥpadaṃ suvijñeyaṃ pūrṇānandaikavigraham |
sadā namanti hṛdaye sarve devā mumukṣavaḥ ||
409 ||

Devanagari:
रामोपनिषदि— स्वप्रकाशः स्वयं ज्योतिः स्वानुभूत्येकचिन्मयः |
तदेव मन्त्रराजस्य मनुराड्द्व्यक्षरः स्मृतः ||
४०७ ||
अखण्डैकरसानन्दस्तारको ब्रह्मवाचकः |
रामायेति सुविज्ञेयः सत्यानन्दचिदात्मकः ||
४०८ ||
नमःपदं सुविज्ञेयं पूर्णानन्दैकविग्रहम् |
सदा नमन्ति हृदये सर्वे देवा मुमुक्षवः ||
४०९ ||

Bedeutung und Funktion: In der Rama-Upanishad: 407–409: „Selbstleuchtend, selbst das Licht, ganz aus dem einen Bewusstsein unmittelbarer Selbsterfahrung bestehend: Als dieses wird der zweisilbige König der Mantras erkannt. Ungeteilte, in sich eine Wonne, hinüberführend, Brahman bezeichnend — so ist ‚Ramaya‘ zu verstehen, von der Natur Wahrheit, Wonne und Bewusstsein. Das Wort Namah ist als reine Gestalt vollkommener Wonne zu erkennen. Im Herzen verneigen sich stets alle Götter, die Befreiung ersehnen.“

M0487. Varianten und Anwendungen des Rama-Mantras 410–422
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 290–291, Varianten und Anwendungen des Rama-Mantras 410–422
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
ādyabījabhedāt ṣaḍvidho'yaṃ mantrastaduktaṃ merutantre— athātaḥ sampravakṣyāmi bhuktimuktipradāyakān |
rāmamantrān sa bhagavān pratimanvantare hyabhūt ||
410 ||
yugānāṃ parivartena kalpe śakrāvatārakaḥ |
tatrādyasya pravakṣyāmi mantrarājaṃ ṣaḍakṣaram ||
411 ||
rāmāya nama ityeṣa rā~ klī~ hrī~ ai~ tu pūrvakaḥ |
śrītārādyaśca ṣaḍvarṇaḥ ṣaḍvidhaḥ parikīrtitaḥ ||
412 ||
brahmā sammohanaḥ śaktirdakṣiṇāmūrtireva ca |
agastyaḥ śrīśivaḥ prokto munayo'nukramādime ||
413 ||
chando gāyatrasaṃjñaṃ ca śrīrāmo devatā mataḥ |
ṣaḍakṣarasyaiva bhūyāṃsaḥ prabhedāstatraivoktāḥ— pañcāśanmātṛkāmantravarṇaiḥ pratyekapūrvakaḥ ||
414 ||
lakṣmyādirvāgbhavādiśca manmathādirdhruvādikaḥ |
rāmacandrastathā bhedāḥ śatadvayamitā amī ||
415 ||
rāmabhadreti śabdena caivaṃ bhedāḥ śatadvayam |
ramābījādikānāṃ tu viśvāmitro munirmataḥ ||
416 ||
vāgbījapūrvakāṇāṃ tu dakṣiṇāmūrtirucyate |
kāmabījādipūrveṣāṃ muniḥ sammohano mataḥ ||
417 ||
tārādipūrvakāṇāṃ tu śrīśivaḥ procyate muniḥ |
śrīmāyākāmapratyekabījādighanārṇo yadā ||
418 ||
rāmabhadro rāmacandraḥ ṣoḍhā ṣaḍvarṇa ucyate |
ṣoḍhā namo'ntaḥ prāk proktaḥ phaṭkārāntaḥ sa eva hi ||
419 ||
ṣoḍhā syādvahnijāyāntaḥ sa evaṃ ṣaḍvidho mataḥ |
catuḥśataṃ caturviṃśabhedāstena nirūpitāḥ ||
420 ||
tathā— tārādirmuktaye hyeṣa ramādirbhuktaye bhavet |
vāksiddhaye ca vāgādiḥ sarvavaśyāya manmathaḥ |
tārādyaiḥ puṭitān mantrān sarvārthaṃ viniyojayet ||
421 ||
tathā— brahmarandhre bhruvormadhye hṛnnābhyandhuṣu pādayoḥ |
bījaiḥ ṣaḍdīrghasaṃyuktaiḥ ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ ||
422 ||

Devanagari:
आद्यबीजभेदात् षड्विधोऽयं मन्त्रस्तदुक्तं मेरुतन्त्रे— अथातः सम्प्रवक्ष्यामि भुक्तिमुक्तिप्रदायकान् |
राममन्त्रान् स भगवान् प्रतिमन्वन्तरे ह्यभूत् ||
४१० ||
युगानां परिवर्तेन कल्पे शक्रावतारकः |
तत्राद्यस्य प्रवक्ष्यामि मन्त्रराजं षडक्षरम् ||
४११ ||
रामाय नम इत्येष राँ क्लीँ ह्रीँ ऐँ तु पूर्वकः |
श्रीताराद्यश्च षड्वर्णः षड्विधः परिकीर्तितः ||
४१२ ||
ब्रह्मा सम्मोहनः शक्तिर्दक्षिणामूर्तिरेव च |
अगस्त्यः श्रीशिवः प्रोक्तो मुनयोऽनुक्रमादिमे ||
४१३ ||
छन्दो गायत्रसंज्ञं च श्रीरामो देवता मतः |
षडक्षरस्यैव भूयांसः प्रभेदास्तत्रैवोक्ताः— पञ्चाशन्मातृकामन्त्रवर्णैः प्रत्येकपूर्वकः ||
४१४ ||
लक्ष्म्यादिर्वाग्भवादिश्च मन्मथादिर्ध्रुवादिकः |
रामचन्द्रस्तथा भेदाः शतद्वयमिता अमी ||
४१५ ||
रामभद्रेति शब्देन चैवं भेदाः शतद्वयम् |
रमाबीजादिकानां तु विश्वामित्रो मुनिर्मतः ||
४१६ ||
वाग्बीजपूर्वकाणां तु दक्षिणामूर्तिरुच्यते |
कामबीजादिपूर्वेषां मुनिः सम्मोहनो मतः ||
४१७ ||
तारादिपूर्वकाणां तु श्रीशिवः प्रोच्यते मुनिः |
श्रीमायाकामप्रत्येकबीजादिघनार्णो यदा ||
४१८ ||
रामभद्रो रामचन्द्रः षोढा षड्वर्ण उच्यते |
षोढा नमोऽन्तः प्राक् प्रोक्तः फट्कारान्तः स एव हि ||
४१९ ||
षोढा स्याद्वह्निजायान्तः स एवं षड्विधो मतः |
चतुःशतं चतुर्विंशभेदास्तेन निरूपिताः ||
४२० ||
तथा— तारादिर्मुक्तये ह्येष रमादिर्भुक्तये भवेत् |
वाक्सिद्धये च वागादिः सर्ववश्याय मन्मथः |
ताराद्यैः पुटितान् मन्त्रान् सर्वार्थं विनियोजयेत् ||
४२१ ||
तथा— ब्रह्मरन्ध्रे भ्रुवोर्मध्ये हृन्नाभ्यन्धुषु पादयोः |
बीजैः षड्दीर्घसंयुक्तैः षडङ्गविधिरीरितः ||
४२२ ||

Bedeutung und Funktion: Je nach Anfangsbija ist dieser Mantra sechsfach. So heißt es im Merutantra: 410–413: „Jetzt erkläre ich die Rama-Mantras, die Genuss und Befreiung gewähren. Der Herr erschien in jedem Manvantara; im Wechsel der Yugas eines Kalpa ist er ein Shakra-Avatara [diese Angabe bleibt nach der Quelle stehen]. Für die erste Form erkläre ich den sechssilbigen Mantraraja: ‚Ramaya namah‘, mit ram, klim, hrim oder aim davor, oder mit Shri oder Tara am Anfang. So wird der sechssilbige Mantra sechsfach genannt. Seine Seher sind in dieser Reihenfolge Brahma, Sammohana, Shakti, Dakshinamurti, Agastya und der erhabene Shiva. 414: Sein Versmaß heißt Gayatri, die Gottheit ist Shri Rama.“ Viele weitere Varianten desselben sechssilbigen Mantras werden ebendort genannt: 414–420: „Ihm werden die fünfzig Matrika-Laute jeweils einzeln vorangestellt. Mit Lakshmi, Vagbhava, Manmatha oder Dhruva am Anfang entstehen bei ‚Ramachandra‘ zweihundert Varianten; mit dem Wort ‚Ramabhadra‘ ebenso zweihundert. Bei den mit Rama-Bija beginnenden Formen gilt Vishvamitra als Seher, bei den mit Vag-Bija beginnenden Dakshinamurti, bei den mit Kama-Bija beginnenden Sammohana, bei den mit Tara beginnenden der erhabene Shiva. Wenn jeweils Shri, Maya oder Kama am Anfang stehen, ergeben Ramabhadra und Ramachandra sechs Formen des sechssilbigen Mantras. [Die vorausgehende Silbenangabe ghanarna ist unsicher.] Zuvor wurden sechs mit Namah endende Formen erklärt; mit Phat am Ende gibt es wiederum sechs, ebenso mit der Gattin des Feuers. So werden vierhundertvierundzwanzig Varianten dargelegt.“ Ferner: 421: „Mit Tara am Anfang dient er der Befreiung, mit Rama dem Genuss, mit Vag der Vollendung der Rede und mit Manmatha der Geneigtmachung aller. Von Tara und den weiteren Bijas umschlossene Mantras wende man für alle Ziele an.“ Ferner: 422: „Am Brahmarandhra, zwischen den Brauen, am Herzen, am Nabel, im [als andhu bezeichneten, unklaren] Bereich und an den Füßen wird das sechsgliedrige Verfahren mit den Bijas und den sechs langen Vokalen ausgeführt.“ [Die vier ausgeschriebenen Bijas in Vers 412 tragen im Druck Chandrabindu; die kombinatorischen Zählungen werden nicht vereinheitlicht.]

M0488. Ramas Mala-Mantra 448–454
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 293, Ramas Mala-Mantra 448–454
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mālāmantrastatraiva— athātaḥ sampravakṣyāmi lakṣmaṇopāsitaṃ manum |
tāro namo bhagavate ṅe'ntaḥ syādraghunandanaḥ ||
448 ||
rakṣoghnaviśadāyeti madhureti padaṃ tataḥ |
prasannavadanāyeti tataścāmitatejase ||
449 ||
balāyeti ca rāmāya viṣṇave nama ityayam |
saptacatvāriṃśadarṇo mālāmantra udāhṛtaḥ ||
450 ||
muniḥ pitāmahaśchandaḥ syādanuṣṭup ca devatā |
rājyābhiṣikto rāmaśco~ bījaṃ śaktirnamo'stviti |
saptartusaptadaśaṣaḍrasasaṅkhyaiḥ ṣaḍaṅgakam ||
451 ||
tathā— dhyānaṃ daśākṣaraṃ proktaṃ lakṣamekaṃ japenmanum ||
452 ||
bilvaiḥ prasūnaiḥ patrairvā tilaistrimadhunā yutaiḥ |
madhuratrayayuktena pāyasenātha vā'mbujaiḥ ||
453 ||
homaṃ daśāṃśataḥ kuryāt tathā sarvatra tarpaṇam |
mārjanaṃ bhojayedviprān prayogādi ca pūrvavat ||
454 ||

Devanagari:
अथ मालामन्त्रस्तत्रैव— अथातः सम्प्रवक्ष्यामि लक्ष्मणोपासितं मनुम् |
तारो नमो भगवते ङेऽन्तः स्याद्रघुनन्दनः ||
४४८ ||
रक्षोघ्नविशदायेति मधुरेति पदं ततः |
प्रसन्नवदनायेति ततश्चामिततेजसे ||
४४९ ||
बलायेति च रामाय विष्णवे नम इत्ययम् |
सप्तचत्वारिंशदर्णो मालामन्त्र उदाहृतः ||
४५० ||
मुनिः पितामहश्छन्दः स्यादनुष्टुप् च देवता |
राज्याभिषिक्तो रामश्चोँ बीजं शक्तिर्नमोऽस्त्विति |
सप्तर्तुसप्तदशषड्रससङ्ख्यैः षडङ्गकम् ||
४५१ ||
तथा— ध्यानं दशाक्षरं प्रोक्तं लक्षमेकं जपेन्मनुम् ||
४५२ ||
बिल्वैः प्रसूनैः पत्रैर्वा तिलैस्त्रिमधुना युतैः |
मधुरत्रययुक्तेन पायसेनाथ वाऽम्बुजैः ||
४५३ ||
होमं दशांशतः कुर्यात् तथा सर्वत्र तर्पणम् |
मार्जनं भोजयेद्विप्रान् प्रयोगादि च पूर्ववत् ||
४५४ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Mala-Mantra, ebendort: 448–451: „Jetzt erkläre ich den von Lakshmana verehrten Mantra: Tara, ‚namo bhagavate‘, ‚Raghunandana‘ im Dativ, ‚rakshoghnavishadaya‘, dann ‚madhura‘, ‚prasannavadanaya‘, ‚amitatejase‘, ‚balaya ramaya vishnave namah‘. Dies ist ein siebenundvierzigsilbiger Mala-Mantra. [Die Anrufung verehrt Ramas klare, Rakshasas vernichtende Gestalt, sein freundliches Gesicht, seinen unermesslichen Glanz und seine Kraft; bei madhura ist die Endung nicht ausdrücklich genannt.] Sein Seher ist Pitamaha, sein Versmaß Anushtubh, seine Gottheit der zum König geweihte Rama. Om ist sein Bija, ‚namo astu‘ seine Shakti. Mit den Zahlen sieben, sechs, sieben, zehn, sechs und sechs werden die sechs Angas gebildet.“ [Die Summe der angegebenen Glieder stimmt nicht mit 47 überein; sie wird nicht angepasst.] Ferner: 452–454: „Dhyana ist das beim zehnsilbigen Mantra genannte. Hunderttausendmal wiederhole man den Mantra. Ein Zehntel opfere man mit Bilva-Früchten, Blüten oder Blättern, mit Sesam samt den drei süßen Stoffen, mit entsprechend gesüßtem Milchreis oder mit Lotussen. Überall folgen Tarpana, Besprengung und Brahmanenspeisung; die Anwendungen geschehen wie zuvor.“

M0489. Rama-Mantras verschiedener Manvantaras 455–465
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 294, Rama-Mantras verschiedener Manvantaras 455–465
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
daśākṣaramantro vakṣyate |
manvantarabhedena śrīrāmamantrabheda uktastatraiva— athātaḥ sampravakṣyāmi svārociṣasamudbhavam |
rāmasyaikākṣaraṃ mantraṃ kīrtyate sa tu rāmiti ||
455 ||
brahmā muniḥ syādgāyatraṃ chando rāmo'sya devatā |
mūrtipañjaranāmānaṃ tattvanyāsaṃ ca kārayet ||
456 ||
ṣaḍdīrghabinduyuktena bījenaiva ṣaḍaṅgakam |
athātaḥ sampravakṣyāmi tṛtīyāntarmanorvidhim ||
457 ||
rāma ityeṣa kathito dvyakṣaro bhuktimuktidaḥ |
ekākṣaroktamṛṣyādi syādādyena ṣaḍaṅgakam |
dhyānapūjāprayogādi sarvaṃ jñeyaṃ ṣaḍarṇavat ||
458 ||
evaṃ puraścaraṇamapi jñeyam |
athātaḥ sampravakṣyāmi caturthāntarmanorvidhim |
tāramāyāramānaṅgavāksvabījaiśca ṣaḍvidhaḥ ||
459 ||
dvyakṣaro mantrarājastu tryakṣaraḥ parijāyate |
nyāsapūjāprayogādi sarvaṃ pūrvavadācaret ||
460 ||
athātaḥ sampravakṣyāmi pañcamāntarmanorvidhim |
dvyakṣaraścandrabhadrānto dvividhaścaturakṣaraḥ ||
461 ||
ṛṣinyāsārcanādyaṃ tu sarvaṃ pūrvavadācaret |
viśeṣataścaturvargaphalado'yaṃ mato manuḥ ||
462 ||
athātaḥ sampravakṣyāmi ṣaṣṭhamanvantarodbhavam |
rāmāya nama ityeṣa manuḥ pañcākṣaro mataḥ ||
463 ||
viśvāmitro muniḥ proktaḥ paṅktiśchando'sya devatā |
rāmabhadro bījaśaktī prathamārṇanatī kramāt ||
464 ||
bhrūmadhye hṛdi nābhyadhaḥ pādayorvinyasenmanum |
ṣaḍaṅgaṃ pūrvavadyadvā mantrārṇairmanunā'strakam ||
465 ||

Devanagari:
दशाक्षरमन्त्रो वक्ष्यते |
मन्वन्तरभेदेन श्रीराममन्त्रभेद उक्तस्तत्रैव— अथातः सम्प्रवक्ष्यामि स्वारोचिषसमुद्भवम् |
रामस्यैकाक्षरं मन्त्रं कीर्त्यते स तु रामिति ||
४५५ ||
ब्रह्मा मुनिः स्याद्गायत्रं छन्दो रामोऽस्य देवता |
मूर्तिपञ्जरनामानं तत्त्वन्यासं च कारयेत् ||
४५६ ||
षड्दीर्घबिन्दुयुक्तेन बीजेनैव षडङ्गकम् |
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि तृतीयान्तर्मनोर्विधिम् ||
४५७ ||
राम इत्येष कथितो द्व्यक्षरो भुक्तिमुक्तिदः |
एकाक्षरोक्तमृष्यादि स्यादाद्येन षडङ्गकम् |
ध्यानपूजाप्रयोगादि सर्वं ज्ञेयं षडर्णवत् ||
४५८ ||
एवं पुरश्चरणमपि ज्ञेयम् |
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि चतुर्थान्तर्मनोर्विधिम् |
तारमायारमानङ्गवाक्स्वबीजैश्च षड्विधः ||
४५९ ||
द्व्यक्षरो मन्त्रराजस्तु त्र्यक्षरः परिजायते |
न्यासपूजाप्रयोगादि सर्वं पूर्ववदाचरेत् ||
४६० ||
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि पञ्चमान्तर्मनोर्विधिम् |
द्व्यक्षरश्चन्द्रभद्रान्तो द्विविधश्चतुरक्षरः ||
४६१ ||
ऋषिन्यासार्चनाद्यं तु सर्वं पूर्ववदाचरेत् |
विशेषतश्चतुर्वर्गफलदोऽयं मतो मनुः ||
४६२ ||
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि षष्ठमन्वन्तरोद्भवम् |
रामाय नम इत्येष मनुः पञ्चाक्षरो मतः ||
४६३ ||
विश्वामित्रो मुनिः प्रोक्तः पङ्क्तिश्छन्दोऽस्य देवता |
रामभद्रो बीजशक्ती प्रथमार्णनती क्रमात् ||
४६४ ||
भ्रूमध्ये हृदि नाभ्यधः पादयोर्विन्यसेन्मनुम् |
षडङ्गं पूर्ववद्यद्वा मन्त्रार्णैर्मनुनाऽस्त्रकम् ||
४६५ ||

Bedeutung und Funktion: Der zehnsilbige Mantra wird noch erklärt. Die Unterschiede der Shri-Rama-Mantras nach den Manvantaras werden ebendort dargelegt: 455–458: „Jetzt erkläre ich den im Svarochisha-Manvantara erschienenen einsilbigen Rama-Mantra; er wird als ‚ra‘ bezeichnet. [Die Druckverbindung lautet ram iti; in der Nyasa-Anweisung wird Bindu ausdrücklich genannt.] Sein Seher ist Brahma, sein Versmaß Gayatri, seine Gottheit Rama. Man vollziehe den Murti-Panjara genannten und den Tattva-Nyasa. Die sechs Angas werden mit dem Bija, verbunden mit sechs langen Vokalen und Bindu, gebildet. Jetzt erkläre ich das Verfahren des dritten Manvantara: ‚Rama‘ heißt dieser zweisilbige Mantra, der Genuss und Befreiung schenkt. Rishi und weitere Zuordnungen entsprechen dem einsilbigen; die sechs Angas werden mit dem Anfangslaut gebildet. Dhyana, Puja, Anwendungen und alles Weitere sind wie beim sechssilbigen Mantra zu verstehen.“ Ebenso ist das Purashcharana zu verstehen. 459–462: „Jetzt erkläre ich das Verfahren des vierten Manvantara: Mit Tara, Maya, Rama, Ananga, Vak oder seinem eigenen Bija wird der zweisilbige Mantraraja sechsfach zu einem dreisilbigen. Nyasa, Puja, Anwendungen und alles Weitere vollziehe man wie zuvor. Jetzt erkläre ich das Verfahren des fünften Manvantara: Der zweisilbige Name wird mit Chandra oder Bhadra am Ende zu zwei viersilbigen Formen. Rishi-Zuordnung, Nyasa, Verehrung und alles Weitere geschehen wie zuvor. Dieser Mantra gilt besonders als Spender der Frucht aller vier Lebensziele. 463–465: Jetzt erkläre ich den im sechsten Manvantara erschienenen: ‚Ramaya namah‘ gilt als fünfsilbiger Mantra. Sein Seher ist Vishvamitra, sein Versmaß Pankti, seine Gottheit Ramabhadra. Der erste Laut ist das Bija, die Verneigungsformel die Shakti. Man lege den Mantra zwischen den Brauen, am Herzen, unterhalb des Nabels und an beiden Füßen auf. Die sechs Angas geschehen wie zuvor oder mit den Mantralautelementen und dem ganzen Mantra für Astra.“

M0490. Rama-Dhyana und Mantras des achten bis zehnten Manvantara 466–479
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 294–295, Rama-Dhyana und Mantras des achten bis zehnten Manvantara 466–479
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
dhyānamāha— madhye vanaṃ kalpatarormūle puṣpalatāsane |
lakṣmaṇena praguṇitamakṣṇaḥ koṇena sāyakam ||
466 ||
avekṣamāṇaṃ jānakyā kṛtavyajanamīśvaram |
jaṭābhāralasacchīrṣaṃ śyāmaṃ munigaṇāvṛtam ||
467 ||
lakṣmaṇena dhṛtacchatramatha vā puṣpakopari |
daśāsyamathanaṃ śāntaṃ sasugrīvavibhīṣaṇam ||
468 ||
vijayārthī viśeṣeṇa varṇalakṣaṃ japenmanum |
prāgvaddhomastarpaṇādi prayogādyaṃ ca sādhayet ||
469 ||
athātaḥ sampravakṣyāmi mantraṃ sāvarṇikodbhavam |
tārādiṣaḍbhiḥ saṃyukto dvedhā saptākṣaro manuḥ ||
470 ||
aṣṭākṣaro dvādaśadhā kīrtito rājyadāyakaḥ |
sarvaṃ ṣaḍarṇavajjñeyaṃ dhyānapūjājapādikam ||
471 ||
athātaḥ sampravakṣyāmi mantrān navamasambhavān |
tāro rāmaścaturthyantaḥ krodho'straṃ vahnivallabhā ||
472 ||
aṣṭārṇo'yaṃ paro mantro munyādiḥ syāt ṣaḍarṇavat |
nāśakaḥ sarvadoṣāṇāṃ saṅgrāmavijayapradaḥ ||
473 ||
athātaḥ sampravakṣyāmi mantrān daśamasambhavān |
oṃ hrī~ namaśca rāmāya hrīmityaṣṭākṣaraḥ paraḥ ||
474 ||
ṛṣiḥ sadāśivaḥ prokto gāyatraṃ chanda ucyate |
śivomārāmacandro'sya devatā parikīrtitaḥ ||
475 ||
dīrghayā māyayā'ṅgāni tārapañcārṇayuktayā |
oṃ namo rāmāya hrī~ hṛdayāya namaḥ ||
476 ||
ityādi |
dhyānapuraścaraṇe prāha— rāmaṃ trinetraṃ somārdhadhāriṇaṃ śūlinaṃ varam |
bhasmoddhūlitasarvāṅgaṃ kapardinamupāsmahe ||
477 ||
rāmābhirāmāṃ saundaryasīmāṃ somāvataṃsinīm |
pāśāṅkuśadhanurbāṇadharāṃ dhyāyet trilocanām ||
478 ||
rāmaśaktiṃ tu sītākhyāṃ varṇalakṣaṃ japenmanum |
homapūjādikaṃ sarvaṃ ṣaḍakṣaravadīritam ||
479 ||

Devanagari:
ध्यानमाह— मध्ये वनं कल्पतरोर्मूले पुष्पलतासने |
लक्ष्मणेन प्रगुणितमक्ष्णः कोणेन सायकम् ||
४६६ ||
अवेक्षमाणं जानक्या कृतव्यजनमीश्वरम् |
जटाभारलसच्छीर्षं श्यामं मुनिगणावृतम् ||
४६७ ||
लक्ष्मणेन धृतच्छत्रमथ वा पुष्पकोपरि |
दशास्यमथनं शान्तं ससुग्रीवविभीषणम् ||
४६८ ||
विजयार्थी विशेषेण वर्णलक्षं जपेन्मनुम् |
प्राग्वद्धोमस्तर्पणादि प्रयोगाद्यं च साधयेत् ||
४६९ ||
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि मन्त्रं सावर्णिकोद्भवम् |
तारादिषड्भिः संयुक्तो द्वेधा सप्ताक्षरो मनुः ||
४७० ||
अष्टाक्षरो द्वादशधा कीर्तितो राज्यदायकः |
सर्वं षडर्णवज्ज्ञेयं ध्यानपूजाजपादिकम् ||
४७१ ||
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि मन्त्रान् नवमसम्भवान् |
तारो रामश्चतुर्थ्यन्तः क्रोधोऽस्त्रं वह्निवल्लभा ||
४७२ ||
अष्टार्णोऽयं परो मन्त्रो मुन्यादिः स्यात् षडर्णवत् |
नाशकः सर्वदोषाणां सङ्ग्रामविजयप्रदः ||
४७३ ||
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि मन्त्रान् दशमसम्भवान् |
ॐ ह्रीँ नमश्च रामाय ह्रीमित्यष्टाक्षरः परः ||
४७४ ||
ऋषिः सदाशिवः प्रोक्तो गायत्रं छन्द उच्यते |
शिवोमारामचन्द्रोऽस्य देवता परिकीर्तितः ||
४७५ ||
दीर्घया माययाऽङ्गानि तारपञ्चार्णयुक्तया |
ॐ नमो रामाय ह्रीँ हृदयाय नमः ||
४७६ ||
इत्यादि |
ध्यानपुरश्चरणे प्राह— रामं त्रिनेत्रं सोमार्धधारिणं शूलिनं वरम् |
भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गं कपर्दिनमुपास्महे ||
४७७ ||
रामाभिरामां सौन्दर्यसीमां सोमावतंसिनीम् |
पाशाङ्कुशधनुर्बाणधरां ध्यायेत् त्रिलोचनाम् ||
४७८ ||
रामशक्तिं तु सीताख्यां वर्णलक्षं जपेन्मनुम् |
होमपूजादिकं सर्वं षडक्षरवदीरितम् ||
४७९ ||

Bedeutung und Funktion: Dhyana wird erklärt: 466–469: „Mitten im Wald sitzt der Herr unter einem Wunschbaum auf einem Sitz aus Blütenranken. Aus dem Augenwinkel betrachtet er den von Lakshmana bereitgelegten Pfeil; Janaki fächelt ihm Kühlung zu. Sein dunkler Körper und sein von mächtigen Haarflechten glänzendes Haupt sind von Weisen umgeben. Oder man meditiere über ihn auf Pushpaka, während Lakshmana den Schirm hält: den stillen Bezwinger des Zehnköpfigen, begleitet von Sugriva und Vibhishana. Besonders wer Sieg wünscht, wiederhole den Mantra hunderttausendmal je Silbe. Homa, Tarpana und die übrigen Anwendungen vollziehe man wie zuvor. 470–471: Jetzt erkläre ich den im Savarni-Manvantara erschienenen Mantra. Die beiden siebensilbigen Formen werden mit den sechs mit Tara beginnenden Lauten zu zwölf achtsilbigen Mantras, die Herrschaft verleihen. Dhyana, Puja, Japa und alles Weitere entsprechen dem sechssilbigen Mantra. 472–473: Jetzt erkläre ich die im neunten Manvantara erschienenen Mantras: Tara, Rama im Dativ, Krodha, Astra und die Geliebte des Feuers. Dieser höchste achtsilbige Mantra hat dieselben Seherzuordnungen wie der sechssilbige; er beseitigt alle Fehler und schenkt Sieg im Kampf. 474–476: Jetzt erkläre ich die im zehnten Manvantara erschienenen Mantras: Om, Hrim, Namah, Ramaya, Hrim — dieser höchste Mantra hat acht Silben. Sein Rishi ist Sadashiva, sein Versmaß Gayatri, seine Gottheit Shiva-Uma-Ramachandra. Die Angas werden mit dem durch lange Vokale erweiterten Maya-Laut gebildet, verbunden mit Tara und dem fünfsilbigen Mantra. ‚Om namo ramaya hrim hridayaya namah‘ — Verehrung dem Herzen“ — und entsprechend die weiteren Glieder. Dhyana und Purashcharana werden erklärt: 477–479: „Wir verehren Rama, dreiäugig, mit Halbmond, Dreizack und Flechtenhaar, vortrefflich, den ganzen Körper mit Asche bestäubt. Man meditiere über Ramas Shakti namens Sita: Rama erfreuend, Gipfel der Schönheit, mit Mondschmuck und drei Augen, Schlinge, Haken, Bogen und Pfeile tragend. Hunderttausendmal je Silbe wiederhole man den Mantra. Homa, Puja und alles Weitere werden wie beim sechssilbigen Mantra erklärt.“ [Der Text verbindet Rama und Sita hier ausdrücklich mit Shiva und Uma.]

M0491. Rama-Mantras des elften bis dreizehnten Manvantara 480–493
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 295–296, Rama-Mantras des elften bis dreizehnten Manvantara 480–493
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
viśeṣato bhogadātā saṅgrāmavijayapradaḥ |
athaikādaśasambhūtān rāmamantrān vadāmyaham ||
480 ||
saptārṇau yau manū proktau ṣaḍbhistārādikaiḥ pṛthak |
sampuṭau te dvādaśadhā navārṇā manavaḥ surāḥ ||
481 ||
dhyānapūjādikaṃ sarvaṃ teṣāṃ saptārṇavadbhavet |
athātaḥ sampravakṣyāmi dvādaśāntarasambhavam ||
482 ||
jānakīvallabho ṅe'ntaḥ svāhānto humādikaḥ |
daśākṣaro'yaṃ mantraḥ syādvaśiṣṭho'sya muniśca rāṭ ||
483 ||
chandaśca devatā rāmaḥ sītāpāṇiparigrahaḥ |
ādyaṃ bījaṃ dviṭhaḥ śaktiraṅgaṃ ṣaḍdīrghako mataḥ ||
484 ||
śirolalāṭabhrūmadhyatālukaṇṭheṣu hṛdyapi |
nābhyandhujānupādeṣu daśārṇān vinyasenmanoḥ ||
485 ||
dhyānamāha— ayodhyānagare ratnacite sauvarṇamaṇḍape |
mandārapuṣpairābaddhavitāne toraṇānvite ||
486 ||
siṃhāsanasamārūḍhaṃ puṣpakopari rāghavam |
rakṣobhirharibhirdevairdivyayānagataiḥ śubhaiḥ ||
487 ||
saṃstūyamānaṃ munibhiḥ prahṛṣṭairupaśobhitam |
sītālaṅkṛtavāmāṅgaṃ lakṣmaṇenopaśobhitam ||
488 ||
śyāmaṃ prasannavadanaṃ sarvābharaṇabhūṣitam |
dhyāyannevaṃ japenmantraṃ varṇalakṣamananyadhīḥ ||
489 ||
japapūjāprayogādi sarvamasya ṣaḍarṇavat |
atha trayodaśe jātaṃ rāmamantraṃ vadāmyaham ||
490 ||
rāmo ṅe'nto dhanuṣpāṇistathā syādvahnisundarī |
daśākṣaro munirbrahmā virāṭchando'sya devatā ||
491 ||
rākṣasāntakaro rāmo rā~ bījaṃ parikīrtitam |
svāhā śaktiśca bījena ṣaḍaṅgāni samācaret ||
492 ||
varṇanyāsaṃ tathā dhyānaṃ pauraścaraṇikaṃ vidhim |
daśākṣaroktavat kuryāccāpabāṇadharaṃ smaret |
viśeṣājjayadaścāyaṃ bhraṣṭarājyapradāyakaḥ ||
493 ||

Devanagari:
विशेषतो भोगदाता सङ्ग्रामविजयप्रदः |
अथैकादशसम्भूतान् राममन्त्रान् वदाम्यहम् ||
४८० ||
सप्तार्णौ यौ मनू प्रोक्तौ षड्भिस्तारादिकैः पृथक् |
सम्पुटौ ते द्वादशधा नवार्णा मनवः सुराः ||
४८१ ||
ध्यानपूजादिकं सर्वं तेषां सप्तार्णवद्भवेत् |
अथातः सम्प्रवक्ष्यामि द्वादशान्तरसम्भवम् ||
४८२ ||
जानकीवल्लभो ङेऽन्तः स्वाहान्तो हुमादिकः |
दशाक्षरोऽयं मन्त्रः स्याद्वशिष्ठोऽस्य मुनिश्च राट् ||
४८३ ||
छन्दश्च देवता रामः सीतापाणिपरिग्रहः |
आद्यं बीजं द्विठः शक्तिरङ्गं षड्दीर्घको मतः ||
४८४ ||
शिरोललाटभ्रूमध्यतालुकण्ठेषु हृद्यपि |
नाभ्यन्धुजानुपादेषु दशार्णान् विन्यसेन्मनोः ||
४८५ ||
ध्यानमाह— अयोध्यानगरे रत्नचिते सौवर्णमण्डपे |
मन्दारपुष्पैराबद्धविताने तोरणान्विते ||
४८६ ||
सिंहासनसमारूढं पुष्पकोपरि राघवम् |
रक्षोभिर्हरिभिर्देवैर्दिव्ययानगतैः शुभैः ||
४८७ ||
संस्तूयमानं मुनिभिः प्रहृष्टैरुपशोभितम् |
सीतालङ्कृतवामाङ्गं लक्ष्मणेनोपशोभितम् ||
४८८ ||
श्यामं प्रसन्नवदनं सर्वाभरणभूषितम् |
ध्यायन्नेवं जपेन्मन्त्रं वर्णलक्षमनन्यधीः ||
४८९ ||
जपपूजाप्रयोगादि सर्वमस्य षडर्णवत् |
अथ त्रयोदशे जातं राममन्त्रं वदाम्यहम् ||
४९० ||
रामो ङेऽन्तो धनुष्पाणिस्तथा स्याद्वह्निसुन्दरी |
दशाक्षरो मुनिर्ब्रह्मा विराट्छन्दोऽस्य देवता ||
४९१ ||
राक्षसान्तकरो रामो राँ बीजं परिकीर्तितम् |
स्वाहा शक्तिश्च बीजेन षडङ्गानि समाचरेत् ||
४९२ ||
वर्णन्यासं तथा ध्यानं पौरश्चरणिकं विधिम् |
दशाक्षरोक्तवत् कुर्याच्चापबाणधरं स्मरेत् |
विशेषाज्जयदश्चायं भ्रष्टराज्यप्रदायकः ||
४९३ ||

Bedeutung und Funktion: 480–482: „[Der vorausgehende Mantra] schenkt besonders Genuss und Sieg im Kampf. Jetzt erkläre ich die im elften Manvantara erschienenen Rama-Mantras. Die beiden genannten siebensilbigen Mantras werden jeweils von einem der sechs mit Tara beginnenden Laute umschlossen. Daraus entstehen zwölf neunsilbige Mantras, ihr Götter. Dhyana, Puja und alles Weitere geschehen wie beim siebensilbigen. 482–485: Jetzt erkläre ich den im zwölften Manvantara erschienenen: Janakivallabha im Dativ, mit Hum am Anfang und Svaha am Ende, bildet einen zehnsilbigen Mantra. Sein Seher ist Vasishtha, sein Versmaß Rat, seine Gottheit Rama, der Sita bei der Hand nimmt. Der Anfangslaut ist Bija, zweimal Tha ist Shakti; die Angas werden mit den sechs langen Vokalen gebildet. Die zehn Silben lege man auf Kopf, Stirn, Brauenmitte, Gaumen, Kehle, Herz, Nabel, den Andhu-Bereich [unbestimmt], Knie und Füße auf.“ Dhyana wird erklärt: 486–490: „In Ayodhya, in einem goldenen, mit Edelsteinen besetzten Pavillon, dessen Baldachin aus Mandara-Blüten gebunden ist und der Torbögen hat, sitzt Raghava auf dem Löwenthron auf Pushpaka. Glückverheißende Rakshasas, Affen und Götter in göttlichen Fahrzeugen preisen ihn, freudige Weise schmücken seine Umgebung. Sita ziert seine linke Seite, Lakshmana begleitet ihn. Dunkel ist er, freundlichen Gesichts und mit allem Schmuck versehen. So meditierend, wiederhole man den Mantra mit ungeteilter Aufmerksamkeit hunderttausendmal je Silbe. Japa, Puja, Anwendungen und alles Weitere entsprechen dem sechssilbigen Mantra. 490–493: Jetzt erkläre ich den im dreizehnten Manvantara erschienenen Rama-Mantra. Rama im Dativ, ‚Dhanushpani‘ und die Schöne des Feuers ergeben zehn Silben. Sein Seher ist Brahma, sein Versmaß Virat, seine Gottheit Rama, der Vernichter der Rakshasas. Ram ist sein Bija, Svaha seine Shakti. Mit dem Bija vollziehe man die sechs Angas. Laut-Nyasa, Dhyana und das Purashcharana-Verfahren geschehen wie beim zuvor genannten zehnsilbigen Mantra; man vergegenwärtige ihn mit Bogen und Pfeil. Besonders verleiht dieser Mantra Sieg und gibt verlorene Herrschaft zurück.“

M0492. Rama-Gayatri 494–498
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 297, Rama-Gayatri 494–498
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
evaṃ hanumadādyupāsitā mantrā merau draṣṭavyāḥ |
atha rāmagāyatrī tatraiva— athātaḥ sampravakṣyāmi śatrughnopāsitāṃ parām |
jayadāṃ rāmagāyatrīmupāsyāṃ sūryavaṃśajaiḥ ||
494 ||
dāśarathaye vidmahe sītāvallabhāya dhīmahi tanno rāmaḥ pracodayāt |
eṣā syādrāmagāyatrī bhaktānāṃ bhuktimuktidā |
janmaprabhṛti yat pāpaṃ daśabhiryāti saṅkṣayam ||
495 ||
purā kṛtaṃ śatenaiva sahasreṇa japena vā |
puraścaraṇamasyāśca caturlakṣajapo vidhiḥ ||
496 ||
yacca yāvacca pūjādi sarvaṃ pūrvavadācaret |
tārādireṣā gāyatrī muktimeva prayacchati ||
497 ||
māyādirapi caiśvaryaṃ ramādiśca śriyaṃ parām |
madanenāpi saṃyukto sammohayati medinīm ||
498 ||

Devanagari:
एवं हनुमदाद्युपासिता मन्त्रा मेरौ द्रष्टव्याः |
अथ रामगायत्री तत्रैव— अथातः सम्प्रवक्ष्यामि शत्रुघ्नोपासितां पराम् |
जयदां रामगायत्रीमुपास्यां सूर्यवंशजैः ||
४९४ ||
दाशरथये विद्महे सीतावल्लभाय धीमहि तन्नो रामः प्रचोदयात् |
एषा स्याद्रामगायत्री भक्तानां भुक्तिमुक्तिदा |
जन्मप्रभृति यत् पापं दशभिर्याति सङ्क्षयम् ||
४९५ ||
पुरा कृतं शतेनैव सहस्रेण जपेन वा |
पुरश्चरणमस्याश्च चतुर्लक्षजपो विधिः ||
४९६ ||
यच्च यावच्च पूजादि सर्वं पूर्ववदाचरेत् |
तारादिरेषा गायत्री मुक्तिमेव प्रयच्छति ||
४९७ ||
मायादिरपि चैश्वर्यं रमादिश्च श्रियं पराम् |
मदनेनापि संयुक्तो सम्मोहयति मेदिनीम् ||
४९८ ||

Bedeutung und Funktion: Ebenso sind die von Hanuman und anderen verehrten Mantras im Meru nachzusehen. Nun die Rama-Gayatri, ebendort: 494: „Jetzt erkläre ich die höchste, von Shatrughna verehrte, Sieg verleihende Rama-Gayatri, welche die Angehörigen der Sonnendynastie verehren sollen: ‚Wir wollen den Sohn Dasharathas erkennen; wir meditieren über Sitas Geliebten. Möge Rama uns anregen.‘ 495–498: Dies ist die Rama-Gayatri, die den Verehrern Genuss und Befreiung schenkt. Schuld, die seit der Geburt entstanden ist, schwindet durch zehn Wiederholungen; früher begangene Schuld durch hundert oder tausend. Ihr Purashcharana-Verfahren umfasst vierhunderttausend Wiederholungen. Puja und alles Weitere geschehen in der zuvor genannten Weise und im entsprechenden Umfang. Mit Tara am Anfang schenkt diese Gayatri Moksha, mit Maya Herrlichkeit, mit Rama höchsten Wohlstand; mit Madana verbunden, bezaubert sie die Erde.“

M0493. Sita-Mantra 499–503
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 297, Sita-Mantra 499–503
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha sītāmantro vaśiṣṭhasaṃhitāyām— śrībījaṃ pūrvamuccārya sītāyai padamuddharet |
vahnijāyānvito mantro bhajatāṃ kalpabhūruhaḥ ||
499 ||
janako'sya ṛṣiḥ prokto gāyatrī chanda ucyate |
sītākhyā yā jagaddhātrī devatā sā jaganmayī ||
500 ||
merutantre— sītā bhagavatī proktā śrībījaṃ śaktirantyakau |
dīrghasvarayujādyena ṣaḍaṅgāni prakalpayet ||
501 ||
pūjayedvaiṣṇave pīṭhe dhyāyedrāghavasaṃyutām |
svarṇābhāmambujakarāṃ rāmālokanatatparām ||
502 ||
puraścaraṇamāha— varṇalakṣaṃ japenmantramiṣṭārthaṃ sādhayet tataḥ ||
503 ||

Devanagari:
अथ सीतामन्त्रो वशिष्ठसंहितायाम्— श्रीबीजं पूर्वमुच्चार्य सीतायै पदमुद्धरेत् |
वह्निजायान्वितो मन्त्रो भजतां कल्पभूरुहः ||
४९९ ||
जनकोऽस्य ऋषिः प्रोक्तो गायत्री छन्द उच्यते |
सीताख्या या जगद्धात्री देवता सा जगन्मयी ||
५०० ||
मेरुतन्त्रे— सीता भगवती प्रोक्ता श्रीबीजं शक्तिरन्त्यकौ |
दीर्घस्वरयुजाऽऽद्येन षडङ्गानि प्रकल्पयेत् ||
५०१ ||
पूजयेद्वैष्णवे पीठे ध्यायेद्राघवसंयुताम् |
स्वर्णाभामम्बुजकरां रामालोकनतत्पराम् ||
५०२ ||
पुरश्चरणमाह— वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रमिष्टार्थं साधयेत् ततः ||
५०३ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Sita-Mantra in der Vasishtha-Samhita: 499–500: „Zuerst spreche man das Shri-Bija, dann das Wort ‚Sitayai‘. Mit der Gattin des Feuers verbunden, ist dieser Mantra für seine Verehrer ein Wunschbaum. Sein Rishi ist Janaka, sein Versmaß Gayatri, seine Gottheit Sita, die Erhalterin der Welt, die selbst die Welt erfüllt.“ Im Merutantra: 501–502: „Die Göttin ist Sita, das Bija Shri, die Shakti sind die beiden letzten [Silben]. Mit dem Anfangslaut, verbunden mit langen Vokalen, bilde man die sechs Angas. Man verehre sie auf dem Vishnu-Pitha und meditiere über sie, mit Raghava vereint: goldglänzend, einen Lotus in der Hand und ganz dem Anblick Ramas hingegeben.“ Das Purashcharana wird erklärt: 503: „Hunderttausendmal je Silbe wiederhole man den Mantra und verwirkliche danach das gewünschte Ziel.“

M0494. Balarama-Mantra 504
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 297, Balarama-Mantra 504
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha balarāmamantrastantrāntare— tārānte balabhadrāya hṛdayaṃ vasuvarṇavān |
munistu jaiminiśchando gāyatraṃ devatā'sya ca |
balarāmo mantravarṇairdvirāvṛtyā ṣaḍaṅgakam ||
504 ||

Devanagari:
अथ बलराममन्त्रस्तन्त्रान्तरे— तारान्ते बलभद्राय हृदयं वसुवर्णवान् |
मुनिस्तु जैमिनिश्छन्दो गायत्रं देवताऽस्य च |
बलरामो मन्त्रवर्णैर्द्विरावृत्या षडङ्गकम् ||
५०४ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Balarama-Mantra in einem anderen Tantra: 504: „Nach Tara folgen ‚Balabhadraya‘ und die Herz-Endung; der Mantra hat acht Silben. Sein Seher ist Jaimini, sein Versmaß Gayatri, seine Gottheit Balarama. Mit den Mantralautelementen werden in zweimaligem Durchgang die sechs Angas gebildet.“

M0495. Krishna-Mantra und sein Bija 507–518
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 298–299, Krishna-Mantra und sein Bija 507–518
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha śrīkṛṣṇamantrāḥ merutantre— athātaḥ sampravakṣyāmi kṛṣṇamantrān mahādbhutān |
kṛṣṇaḥ sa eva bhagavān kalidvāparasandhigaḥ ||
507 ||
vardhayet kalidharmāṇāṃ bhaktānāṃ tāraṇāya saḥ |
ekasaptatirūpo'sau pratimanvantare bhavet ||
508 ||
taduktācaraṇānmokṣastatkṛtācaraṇāccyutiḥ |
iti tattvaṃ samākhyātaṃ vibhavasya bhavasya ca ||
509 ||
jātaścādye kaliyuge nānāgopīrate rataḥ |
tatkarma kurvatāṃ pātastatsāmarthyaṃ vibhāvinā ||
510 ||
svadharmaniratānāṃ tu kalau janma prajāyate |
tasya mantraṃ pravakṣyāmi bhuktimuktiprasādhanam |
gopījanavallabhāya svāhāmantro daśākṣaraḥ ||
511 ||
gautamīye— gopījanapadasyānte vallabhāya dviṭhāvadhiḥ |
ayaṃ daśākṣaro mantro dṛṣṭādṛṣṭaphalapradaḥ ||
412 ||
bījapūrvo japaścāsya rahasyaṃ kathitaṃ mune |
luptabījasvabhāvatvāddaśākṣaramihocyate ||
413 ||
bṛhadgautamīye— bhogamokṣaikanilayo luptabījo daśākṣaraḥ |
uddhāre tu pṛthak tena kāmabījaṃ mahāmune |
yadyogāt phalado mantro nānyathā kalpakoṭibhiḥ ||
414 ||
merutantre— nārado'sya muniḥ prokto virāṭchanda udāhṛtam ||
515 ||
devatā nandaputraḥ klī~ bījaṃ śaktiḥ śikhipriyā |
āviṣṇuḥ pūrvapadakaistrailokyarakṣaṇādikaiḥ ||
516 ||
asurāntādikaiścakraśabdaiḥ svāhāntakaiścaret |
jātiyuktaiśca pañcāṅgaṃ tathā pañcāṅgulīṣvapi ||
517 ||
hṛdaye śīrṣake caiva śikhāyāṃ kavace tathā |
astre pārśvadvaye kaṭyāṃ pṛṣṭhe mūrdhani ca kramāt ||
518 ||

Devanagari:
अथ श्रीकृष्णमन्त्राः मेरुतन्त्रे— अथातः सम्प्रवक्ष्यामि कृष्णमन्त्रान् महाद्भुतान् |
कृष्णः स एव भगवान् कलिद्वापरसन्धिगः ||
५०७ ||
वर्धयेत् कलिधर्माणां भक्तानां तारणाय सः |
एकसप्ततिरूपोऽसौ प्रतिमन्वन्तरे भवेत् ||
५०८ ||
तदुक्ताचरणान्मोक्षस्तत्कृताचरणाच्च्युतिः |
इति तत्त्वं समाख्यातं विभवस्य भवस्य च ||
५०९ ||
जातश्चाद्ये कलियुगे नानागोपीरते रतः |
तत्कर्म कुर्वतां पातस्तत्सामर्थ्यं विभाविना ||
५१० ||
स्वधर्मनिरतानां तु कलौ जन्म प्रजायते |
तस्य मन्त्रं प्रवक्ष्यामि भुक्तिमुक्तिप्रसाधनम् |
गोपीजनवल्लभाय स्वाहामन्त्रो दशाक्षरः ||
५११ ||
गौतमीये— गोपीजनपदस्यान्ते वल्लभाय द्विठावधिः |
अयं दशाक्षरो मन्त्रो दृष्टादृष्टफलप्रदः ||
४१२ ||
बीजपूर्वो जपश्चास्य रहस्यं कथितं मुने |
लुप्तबीजस्वभावत्वाद्दशाक्षरमिहोच्यते ||
४१३ ||
बृहद्गौतमीये— भोगमोक्षैकनिलयो लुप्तबीजो दशाक्षरः |
उद्धारे तु पृथक् तेन कामबीजं महामुने |
यद्योगात् फलदो मन्त्रो नान्यथा कल्पकोटिभिः ||
४१४ ||
मेरुतन्त्रे— नारदोऽस्य मुनिः प्रोक्तो विराट्छन्द उदाहृतम् ||
५१५ ||
देवता नन्दपुत्रः क्लीँ बीजं शक्तिः शिखिप्रिया |
आविष्णुः पूर्वपदकैस्त्रैलोक्यरक्षणादिकैः ||
५१६ ||
असुरान्तादिकैश्चक्रशब्दैः स्वाहान्तकैश्चरेत् |
जातियुक्तैश्च पञ्चाङ्गं तथा पञ्चाङ्गुलीष्वपि ||
५१७ ||
हृदये शीर्षके चैव शिखायां कवचे तथा |
अस्त्रे पार्श्वद्वये कट्यां पृष्ठे मूर्धनि च क्रमात् ||
५१८ ||

Bedeutung und Funktion: Nun die Shri-Krishna-Mantras im Merutantra: 507–511: „Jetzt erkläre ich die höchst wunderbaren Krishna-Mantras. Krishna ist der Herr, der am Übergang von Dvapara zu Kali erscheint. Zur Rettung der Verehrer [wirkt er im Zusammenhang mit] den Pflichten des Kali-Zeitalters; in jedem Manvantara besitzt er einundsiebzig Gestalten. [Die Satzfügung von Vers 508 ist verkürzt.] Befreiung entsteht, wenn man tut, was er lehrt; Abfall, wenn man nachahmt, was er selbst tut. So wird die Wahrheit über Herrlichkeit und Dasein erklärt. Im ersten Kali-Zeitalter erschienen, erfreute er sich der Liebe verschiedener Gopis. Wer sein Tun nachahmt, fällt; seine Fähigkeit [ist eine besondere — die Schlussverbindung ist gestört]. Auch denen, die dem eigenen Dharma hingegeben sind, entsteht Geburt im Kali-Zeitalter. Ich erkläre seinen Mantra, der Genuss und Befreiung verwirklicht: ‚Gopijanavallabhaya svaha‘ — ‚Dem Geliebten der Gopis, Svaha‘ — ist der zehnsilbige Mantra.“ Im Gautamiya: 412 [an dieser Stelle des Drucks]: „Nach ‚gopijana‘ folgt ‚vallabhaya‘, endend mit zweimal Tha. Dieser zehnsilbige Mantra schenkt sichtbare und unsichtbare Frucht.“ 413: „Dass sein Japa mit dem Bija davor geschieht, wird als Geheimnis gelehrt, Weiser. Weil das Bija in seinem Wortlaut ausgelassen ist, heißt er hier zehnsilbig.“ Im Brihadgautamiya: 414: „Er ist die einzige Stätte von Genuss und Moksha, zehnsilbig mit ausgelassenem Bija. Beim Herauslösen steht daher das Kama-Bija gesondert, großer Weiser. Durch dessen Verbindung schenkt der Mantra Frucht, sonst auch in Millionen Kalpas nicht.“ [Der Druck nummeriert diese drei Verse als 412–414 statt der zu erwartenden 512–514.] Im Merutantra: 515–518: „Sein Seher ist Narada, sein Versmaß Virat, seine Gottheit Nandas Sohn. Klim ist Bija, die Geliebte des Feuers Shakti. Mit den vorangestellten Wörtern, beginnend mit ‚Schutz der drei Welten‘ und ‚Ende der Asuras‘, sowie dem Wort Chakra, jeweils mit Svaha und den Gliederendungen, vollziehe man die fünf Angas und den Nyasa auf den fünf Fingern; danach auf Herz, Kopf, Shikha, Rüstung und Astra, auf beide Seiten, Hüfte, Rücken und Scheitel.“ [Die einleitende Lautverbindung avishnuh ist gestört; keine vollständigen Chakra-Formeln werden ergänzt.]

M0496. Achtzehnsilbiger Krishna-Mantra 559–567
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 302, Achtzehnsilbiger Krishna-Mantra 559–567
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ śāradāyām— kṛṣṇāya padamābhāṣya govindāya tataḥ param |
gopījanapadasyānte vallabhāya dviṭhāvadhiḥ ||
559 ||
kāmabījādirākhyāto manuraṣṭādaśākṣaraḥ |
nārado'sya muniḥ prokto gāyatraṃ chanda ucyate ||
560 ||
devatā kathitaḥ kṛṣṇaḥ sarvakāmaphalapradaḥ |
catuṣkaraṇavedābdhinetrasaṅkhyākṣarakramāt |
pañcāṅgāni manoḥ kuryānmantravijjātisaṃyutaiḥ ||
561 ||
dhyānam— smaredvṛndāvane ramye mohayantamanāratam |
govindaṃ puṇḍarīkākṣaṃ gopakanyāḥ sahasraśaḥ ||
562 ||
ātmano vadanāmbhojapreṣitākṣimadhuvratāḥ |
pīḍitāḥ kāmabāṇena ciramāliṅganotsukāḥ ||
563 ||
muktāhāralasatpīnatuṅgastanabharānatāḥ |
srastadhammillavasanā mandaskhalitabhāṣaṇāḥ ||
564 ||
dantapaṅktiprabhoddāsisyandamānādharāñcitāḥ |
vilobhayantīrvividhairvibhramairbhāvagarvitaiḥ ||
565 ||
phullendīvarakāntiminduvadanaṃ barhāvataṃsapriyaṃ śrīvatsāṅkamudārakaustubhadharaṃ pītāmbaraṃ sundaram |
gopīnāṃ nayanotpalārcitatanuṃ gogopasaṅghāvṛtaṃ govindaṃ karaveṇuvādanaparaṃ divyāṅgabhūṣaṃ bhaje ||
566 ||
atha puraścaraṇam— mantramenaṃ yathānyāyamayutadvitayaṃ japet |
juhuyādaruṇāmbhojairdaśāṃśaṃ susamāhitaḥ ||
567 ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं शारदायाम्— कृष्णाय पदमाभाष्य गोविन्दाय ततः परम् |
गोपीजनपदस्यान्ते वल्लभाय द्विठावधिः ||
५५९ ||
कामबीजादिराख्यातो मनुरष्टादशाक्षरः |
नारदोऽस्य मुनिः प्रोक्तो गायत्रं छन्द उच्यते ||
५६० ||
देवता कथितः कृष्णः सर्वकामफलप्रदः |
चतुष्करणवेदाब्धिनेत्रसङ्ख्याक्षरक्रमात् |
पञ्चाङ्गानि मनोः कुर्यान्मन्त्रविज्जातिसंयुतैः ||
५६१ ||
ध्यानम्— स्मरेद्वृन्दावने रम्ये मोहयन्तमनारतम् |
गोविन्दं पुण्डरीकाक्षं गोपकन्याः सहस्रशः ||
५६२ ||
आत्मनो वदनाम्भोजप्रेषिताक्षिमधुव्रताः |
पीडिताः कामबाणेन चिरमालिङ्गनोत्सुकाः ||
५६३ ||
मुक्ताहारलसत्पीनतुङ्गस्तनभरानताः |
स्रस्तधम्मिल्लवसना मन्दस्खलितभाषणाः ||
५६४ ||
दन्तपङ्क्तिप्रभोद्दासिस्यन्दमानाधराञ्चिताः |
विलोभयन्तीर्विविधैर्विभ्रमैर्भावगर्वितैः ||
५६५ ||
फुल्लेन्दीवरकान्तिमिन्दुवदनं बर्हावतंसप्रियं श्रीवत्साङ्कमुदारकौस्तुभधरं पीताम्बरं सुन्दरम् |
गोपीनां नयनोत्पलार्चिततनुं गोगोपसङ्घावृतं गोविन्दं करवेणुवादनपरं दिव्याङ्गभूषं भजे ||
५६६ ||
अथ पुरश्चरणम्— मन्त्रमेनं यथान्यायमयुतद्वितयं जपेत् |
जुहुयादरुणाम्भोजैर्दशांशं सुसमाहितः ||
५६७ ||

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra in der Sharada: 559–561: „Man spreche das Wort ‚Krishnaya‘, danach ‚Govindaya‘, nach ‚Gopijana‘ ‚Vallabhaya‘, endend mit zweimal Tha. Mit dem Kama-Bija am Anfang wird dies als achtzehnsilbiger Mantra gelehrt. Narada ist sein Seher, Gayatra heißt sein Versmaß; seine Gottheit ist Krishna, der alle Wünsche erfüllt. Der Mantrakenner bilde seine fünf Angas der Reihe nach aus Silbengruppen entsprechend vier, Karana, Veda, Ozean und Augen, verbunden mit den jeweiligen Endungen.“ [Karana bezeichnet hier eine Zahlengruppe, deren Wert aus der Stelle allein nicht sicher hervorgeht; die übrigen Zahlwörter stehen für vier, vier und zwei.] Dhyana: 562–565: „Man vergegenwärtige sich im schönen Vrindavana den lotusäugigen Govinda, der unablässig Tausende von Hirtentöchtern bezaubert. Ihre Augen sind wie Bienen, die sie zu seinem Lotusgesicht schicken; von Liebespfeilen getroffen, sehnen sie sich lange nach seiner Umarmung. Unter der Last ihrer vollen, hohen, von Perlenketten glänzenden Brüste sind sie gebeugt; Haarknoten und Gewänder sind gelöst, ihre Rede stockt leise. Ihre Lippen bewegen sich, vom Glanz der Zahnreihen erhellt; mit verschiedenen anmutigen Gebärden, stolz auf ihre Gefühle, suchen sie ihn zu betören. 566: Ich verehre Govinda, glänzend wie eine erblühte blaue Wasserlilie, mit Mondgesicht, der Pfauenfederschmuck liebt, das Shrivatsa-Zeichen und den herrlichen Kaustubha trägt, schön im gelben Gewand. Seine Gestalt wird von den Augenlotussen der Gopis verehrt; Kühe und Hirten umgeben ihn. Er spielt hingebungsvoll die Flöte in seinen Händen und trägt göttlichen Schmuck.“ Nun Purashcharana: 567: „Diesen Mantra wiederhole man ordnungsgemäß zwanzigtausendmal und opfere ein Zehntel mit roten Lotussen, ganz gesammelt.“

M0497. Dreizehnsilbige Krishna-Mantras 568–573
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 302–303, Dreizehnsilbige Krishna-Mantras 568–573
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntarāṇyuktāni merutantre— athātaḥ saṃpravakṣyāmi kramājjātā yugatraye |
ye mantrā daśavarṇasya bhedāḥ siddhividhāyakāḥ ||
568 ||
kāmamāyendirāpūrvo māyāśrīkāmapūrvakaḥ |
lakṣmīmāyāsmarādyaśca mantrarājo daśākṣaraḥ ||
569 ||
trayodaśākṣaro mantrastraya ete yugatraye |
munyādyantavidhisteṣāṃ paṅktyāmuktavidhānataḥ ||
570 ||
paṅktyāmiti daśākṣara ityarthaḥ |
dhyānaṃ tṛtīyamantre tu daśārṇavadudāhṛtam |
viśārṇoktaṃ dvitīye tu prathame'tra nigadyate ||
571 ||
darāricāpasahabāṇamudrābjakarāmbujam |
veṇumādāya hastābhyāṃ vādayantaṃ mudā'nvitam |
ravimaṇḍalagaṃ kṛṣṇaṃ dhyāyediṣṭaphalāptaye ||
572 ||
atha puraścaraṇam— bāṇalakṣaṃ japitvā'gnau daśāṃśaṃ haviṣā hunet |
tarpaṇādi tataḥ kṛtvā siddhamantraḥ samācaret ||
573 ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तराण्युक्तानि मेरुतन्त्रे— अथातः संप्रवक्ष्यामि क्रमाज्जाता युगत्रये |
ये मन्त्रा दशवर्णस्य भेदाः सिद्धिविधायकाः ||
५६८ ||
काममायेन्दिरापूर्वो मायाश्रीकामपूर्वकः |
लक्ष्मीमायास्मराद्यश्च मन्त्रराजो दशाक्षरः ||
५६९ ||
त्रयोदशाक्षरो मन्त्रस्त्रय एते युगत्रये |
मुन्याद्यन्तविधिस्तेषां पङ्क्त्यामुक्तविधानतः ||
५७० ||
पङ्क्त्यामिति दशाक्षर इत्यर्थः |
ध्यानं तृतीयमन्त्रे तु दशार्णवदुदाहृतम् |
विशार्णोक्तं द्वितीये तु प्रथमेऽत्र निगद्यते ||
५७१ ||
दरारिचापसहबाणमुद्राब्जकराम्बुजम् |
वेणुमादाय हस्ताभ्यां वादयन्तं मुदाऽन्वितम् |
रविमण्डलगं कृष्णं ध्यायेदिष्टफलाप्तये ||
५७२ ||
अथ पुरश्चरणम्— बाणलक्षं जपित्वाऽग्नौ दशांशं हविषा हुनेत् |
तर्पणादि ततः कृत्वा सिद्धमन्त्रः समाचरेत् ||
५७३ ||

Bedeutung und Funktion: Nun andere Mantras, die im Merutantra gelehrt werden: 568–570: „Jetzt erkläre ich die in den drei Yugas nacheinander entstandenen Mantras: siddhispendende Abwandlungen des zehnsilbigen. Dem zehnsilbigen König der Mantras gehen entweder Kama, Maya und Indira, oder Maya, Shri und Kama, oder Lakshmi, Maya und Smara voraus. Diese drei dreizehnsilbigen Mantras gehören zu den drei Yugas. Das Verfahren vom Seher an bis zum Ende entspricht dem zum Pankti-Mantra erklärten.“ Pankti bedeutet hier: zum zehnsilbigen Mantra. 571–572: „Für den dritten Mantra wird dieselbe Meditation wie für den zehnsilbigen gelehrt; für den zweiten die beim zwanzigsilbigen erklärte. Für den ersten wird sie hier beschrieben: Zur Erlangung der gewünschten Frucht meditiere man über Krishna in der Sonnenscheibe. Seine Lotushände tragen Muschelhorn, Rad, Bogen samt Pfeil, Mudra und Lotus; mit zwei Händen nimmt er die Flöte und spielt sie freudig.“ Nun Purashcharana: 573: „Nach fünfhunderttausend Wiederholungen opfere man ein Zehntel mit Opferspeise im Feuer. Danach vollziehe man Tarpana und das Weitere; mit wirksam gewordenem Mantra übe man [die Anwendungen].“

M0498. Zwölfsilbiger Vasudeva-Mantra 574–579
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 303, Zwölfsilbiger Vasudeva-Mantra 574–579
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva— athātaḥ saṃpravakṣyāmi saptaviṃśatike kalau |
tāro namo bhagavate vāsudevāya vai vadet ||
574 ||
dvādaśārṇo manuḥ prokto nārado'sya munirmataḥ |
gāyatrī chanda ityuktaṃ śrīkṛṣṇo devatā mataḥ |
candranetrābdhibāṇārṇaiḥ saṃpūrṇenāṅgakalpanā ||
575 ||
dhyānamāha— kalpadrumatale ramye ratnasiṃhāsane śubhe |
sarvalakṣaṇasaṃpūrṇaṃ niviṣṭaṃ nandanandanam ||
576 ||
prasrutastanabhāreṇa govṛndena yutaṃ smaret |
meghaśyāmaṃ kare daṇḍau hastābhyāṃ bibhrataṃ tathā ||
577 ||
padmāyatākṣaṃ śakrasya hastikumbhāmṛtasya tu |
dhārayā sicyamānaṃ tu dhyātavyo viṣṇuravyayaḥ ||
578 ||
puraścaraṇamāha— evaṃ saṃcintya deveśaṃ varṇalakṣaṃ japenmanum |
tatsahasrāṇi gokṣīrairjuhuyāt tarpayet tataḥ ||
579 ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव— अथातः संप्रवक्ष्यामि सप्तविंशतिके कलौ |
तारो नमो भगवते वासुदेवाय वै वदेत् ||
५७४ ||
द्वादशार्णो मनुः प्रोक्तो नारदोऽस्य मुनिर्मतः |
गायत्री छन्द इत्युक्तं श्रीकृष्णो देवता मतः |
चन्द्रनेत्राब्धिबाणार्णैः संपूर्णेनाङ्गकल्पना ||
५७५ ||
ध्यानमाह— कल्पद्रुमतले रम्ये रत्नसिंहासने शुभे |
सर्वलक्षणसंपूर्णं निविष्टं नन्दनन्दनम् ||
५७६ ||
प्रस्रुतस्तनभारेण गोवृन्देन युतं स्मरेत् |
मेघश्यामं करे दण्डौ हस्ताभ्यां बिभ्रतं तथा ||
५७७ ||
पद्मायताक्षं शक्रस्य हस्तिकुम्भामृतस्य तु |
धारया सिच्यमानं तु ध्यातव्यो विष्णुरव्ययः ||
५७८ ||
पुरश्चरणमाह— एवं संचिन्त्य देवेशं वर्णलक्षं जपेन्मनुम् |
तत्सहस्राणि गोक्षीरैर्जुहुयात् तर्पयेत् ततः ||
५७९ ||

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra ebendort: 574–575: „Jetzt erkläre ich [den Mantra] im siebenundzwanzigsten Kali. Man spreche Tara, ‚namo bhagavate vasudevaya‘: ‚Om, Verehrung dem erhabenen Vasudeva.‘ Er gilt als zwölfsilbiger Mantra. Narada ist sein Seher, Gayatri sein Versmaß, Shri Krishna seine Gottheit. Die Angas bildet man mit einer, zwei, vier und fünf Silben sowie mit dem vollständigen Mantra.“ Dhyana wird beschrieben: 576–578: „Unter dem schönen Wunschbaum, auf einem glückverheißenden Edelsteinthron sitzend, vergegenwärtige man Nandas Sohn, ausgestattet mit allen glücklichen Merkmalen. Kühe mit schweren, milchströmenden Eutern umgeben ihn. Dunkel wie eine Wolke ist er; in seinen beiden Händen trägt er zwei Stöcke. Man meditiere über den unvergänglichen Vishnu mit langen Lotusaugen, der von einem Amritastrom aus dem Stirnhöcker von Indras Elefanten übergossen wird.“ [Das zusammengesetzte Wort zu Elefant und Kumbha lässt die genaue Gefäßvorstellung offen.] Purashcharana: 579: „So den Herrn der Götter betrachtend, wiederhole man den Mantra hunderttausendmal je Silbe. Entsprechend tausendmal [je Silbe] opfere man Kuhmilch; dann vollziehe man Tarpana.“

M0499. Rukminis Geliebter und weiterer Krishna-Mantra 580–583
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 304, Rukminis Geliebter und weiterer Krishna-Mantra 580–583
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tantrāntare— tāraṃ hṛdbhagavate rukmiṇīvallabhāya ṭhadvayam |
nārado'sya muniḥ proktaśchando'nuṣṭup prakīrttitam |
rukmiṇīvallabho devaḥ pañcāṅgaṃ māntrikaiḥ padaiḥ ||
580 ||
dhyānam— tāpicchacchaviraṅkagāṃ priyatamāṃ svarṇaprabhāmambujaprodyadvāmabhujāṃ svabāhulatayāśliṣyatsacittāsmayām |
śliṣyantīṃ svayamanyahastavilasatsauvarṇavetraściraṃ pāyādvo'śanasūnapītavasano nānāvibhūṣo hariḥ ||
581 ||
atha puraścaraṇam— dhyātvaivaṃ rukmiṇīnāthaṃ japellakṣamamuṃ manum |
ayutaṃ juhuyāt padmairaruṇairmadhurāplutaiḥ ||
582 ||
atha mantrāntaraṃ merau— athāto nagavedākhye klī~ kṛṣṇāyāgnigehinī |
ṣaḍakṣaro mantrarājo japadhyānādi pūrvavat ||
583 ||
daśārṇavadityarthaḥ |
evaṃ bhūyāṃso mantrabhedā vistarabhayādupekṣitāḥ |

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तन्त्रान्तरे— तारं हृद्भगवते रुक्मिणीवल्लभाय ठद्वयम् |
नारदोऽस्य मुनिः प्रोक्तश्छन्दोऽनुष्टुप् प्रकीर्त्तितम् |
रुक्मिणीवल्लभो देवः पञ्चाङ्गं मान्त्रिकैः पदैः ||
५८० ||
ध्यानम्— तापिच्छच्छविरङ्कगां प्रियतमां स्वर्णप्रभामम्बुजप्रोद्यद्वामभुजां स्वबाहुलतयाऽऽश्लिष्यत्सचित्तास्मयाम् |
श्लिष्यन्तीं स्वयमन्यहस्तविलसत्सौवर्णवेत्रश्चिरं पायाद्वोऽशनसूनपीतवसनो नानाविभूषो हरिः ||
५८१ ||
अथ पुरश्चरणम्— ध्यात्वैवं रुक्मिणीनाथं जपेल्लक्षममुं मनुम् |
अयुतं जुहुयात् पद्मैररुणैर्मधुराप्लुतैः ||
५८२ ||
अथ मन्त्रान्तरं मेरौ— अथातो नगवेदाख्ये क्लीँ कृष्णायाग्निगेहिनी |
षडक्षरो मन्त्रराजो जपध्यानादि पूर्ववत् ||
५८३ ||
दशार्णवदित्यर्थः |
एवं भूयांसो मन्त्रभेदा विस्तरभयादुपेक्षिताः |

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra in einem anderen Tantra: 580: „Tara, Hridaya, ‚bhagavate rukminivallabhaya‘ und zweimal Tha [also Om, Namah, dem erhabenen Geliebten Rukminis, Svaha]. Narada gilt als sein Seher, Anushtubh als Versmaß; Rukminis Geliebter ist die Gottheit. Die fünf Angas bildet man aus den Wörtern des Mantras.“ Dhyana: 581: „Möge Hari euch lange beschützen: von der Farbe des Tapichchha-Baumes, in gelbem Gewand wie die Blüte des Ashana, mit vielerlei Schmuck. Auf seinem Schoß sitzt seine goldglänzende Geliebte; in ihrem linken Arm erblüht ein Lotus. Mit seinem rankengleichen Arm umschließt er sie, die ihn selbst umarmt, innerlich freudig [die genaue Wortverbindung zu ihrem Empfinden ist gestört]. In seiner anderen Hand glänzt ein goldener Stab.“ Nun Purashcharana: 582: „So über Rukminis Herrn meditierend, wiederhole man diesen Mantra hunderttausendmal. Zehntausend Homas bringe man mit roten Lotussen dar, die mit süßen Stoffen getränkt sind.“ Nun ein anderer Mantra im Meru: 583: „Jetzt im als Berg-Veda bezeichneten [Zeitalter]: Klim, Krishnaya und die Gemahlin des Feuers [Svaha]. Dieser König der Mantras ist sechssilbig; Japa, Dhyana und das Weitere sind wie zuvor.“ Gemeint ist: wie beim zehnsilbigen Mantra. Zahlreiche weitere Mantravarianten werden aus Sorge vor allzu großer Ausführlichkeit übergangen. [Diese Begrenzung steht im Werk selbst.]

M0500. Buddha-Mantra und Beginn seiner Meditation 584–589
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 304, Buddha-Mantra und Beginn seiner Meditation 584–589
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha buddhamantrastatraiva— athātaḥ saṃpravakṣyāmi bauddhamantraṃ mahāphalam |
satyatvānna dvijādīnāmadhikāro hi karhicit ||
584 ||
vāmamārgaratā viprāḥ kuṇḍakā jātivicyutāḥ |
hīnā vaidikasaṃskāraiḥ pramādāt svecchatāṃ gatāḥ ||
585 ||
golakāśca tathā jātyā kāyasthādaya eva ca |
bauddhaṃ viṣṇuṃ samārādhya bhuktiṃ muktiṃ prayānti te ||
586 ||
namo bhagavate buddha saṃsārārṇavatāraka |
kalikālādahaṃ bhītaḥ śaraṇyaṃ śaraṇaṃ gataḥ ||
587 ||
ādyaiḥ padaiścaturbhiśca caraṇadvitayena ca |
ṣaḍaṅgavidhirākhyātaḥ pūrṇena vyāpakaṃ triśaḥ ||
588 ||
atha dhyānam— padme padmāsanasthaṃ taṃ mūrdhnyastakaradvayam |
gauraṃ muṇḍitasarvāṅgaṃ dhyānastimitalocanam ||
589 ||

Devanagari:
अथ बुद्धमन्त्रस्तत्रैव— अथातः संप्रवक्ष्यामि बौद्धमन्त्रं महाफलम् |
सत्यत्वान्न द्विजादीनामधिकारो हि कर्हिचित् ||
५८४ ||
वाममार्गरता विप्राः कुण्डका जातिविच्युताः |
हीना वैदिकसंस्कारैः प्रमादात् स्वेच्छतां गताः ||
५८५ ||
गोलकाश्च तथा जात्या कायस्थादय एव च |
बौद्धं विष्णुं समाराध्य भुक्तिं मुक्तिं प्रयान्ति ते ||
५८६ ||
नमो भगवते बुद्ध संसारार्णवतारक |
कलिकालादहं भीतः शरण्यं शरणं गतः ||
५८७ ||
आद्यैः पदैश्चतुर्भिश्च चरणद्वितयेन च |
षडङ्गविधिराख्यातः पूर्णेन व्यापकं त्रिशः ||
५८८ ||
अथ ध्यानम्— पद्मे पद्मासनस्थं तं मूर्ध्न्यस्तकरद्वयम् |
गौरं मुण्डितसर्वाङ्गं ध्यानस्तिमितलोचनम् ||
५८९ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Buddha-Mantra ebendort: 584–586: „Jetzt erkläre ich den Buddha-Mantra von großer Frucht. Aufgrund des Wahrseins [unklare Begründung im Druck] sind Zweimalgeborene und andere keinesfalls zu ihm berechtigt. Brahmanen, die dem linken Pfad anhängen, Kundakas, aus der Kaste Gefallene, Menschen ohne vedische Sakramente, die durch Nachlässigkeit eigenwillig geworden sind, ferner Golakas sowie ihrer Herkunft nach Kayasthas und andere: Sie erlangen Genuss und Befreiung, indem sie Vishnu als Buddha verehren.“ [Die Einteilung gibt die traditionelle soziale Wertung dieser Quelle wieder; Kundaka und Golaka sind hier abwertende Herkunftsbezeichnungen.] 587: „Verehrung dem Erhabenen! Buddha, der du über den Ozean des Samsara hinüberführst: Aus Furcht vor der Kali-Zeit habe ich Zuflucht bei dir genommen, der du Zuflucht gewährst.“ 588: „Die sechs Angas werden mit den ersten vier Wörtern und den beiden Versfüßen gebildet; mit dem vollständigen Mantra vollziehe man dreimal den alles durchdringenden Nyasa.“ Nun Dhyana: 589: „Auf einem Lotus im Lotussitz sitzend, beide Hände am Scheitel, hell, am ganzen Körper geschoren, mit in Meditation still gewordenen Augen …“ [Die Beschreibung setzt sich im folgenden Vers fort.]

M0501. Kalki-Mantra 592–597
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 305, Kalki-Mantra 592–597
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha kalkimantrastatraiva— athātaḥ saṃpravakṣyāmi kalkimantraṃ mahāphalam |
ka~ kalkine hṛdanto'yaṃ prokto mantraḥ ṣaḍakṣaraḥ |
mantrārṇaiśca ṣaḍaṅgāni pūrṇena vyāpakaṃ caret ||
592 ||
atha dhyānam— dhyāyennīlasamārūḍhaṃ śvetoṣṇīṣavirājitam |
mahāpratodahastaṃ ca kaustubhoddāmakañcukam ||
593 ||
mardayantaṃ mlecchagaṇaṃ krodhaghūrṇitalocanam |
antarhitairdevamunigandharvaiḥ saṃstutaṃ harim ||
594 ||
atha puraścaraṇam— ṣaḍlakṣaṃ tu japenmantraṃ sasitaiḥ pāyasairhunet |
tarpayet salilaiḥ śuddhaiḥ prīṇayed bhūsurānapi ||
595 ||
evamārādhito mantraḥ saṃgrāme vijayapradaḥ |
etatsādhanamālokya dūrato duḥkṣitīśvarāḥ ||
596 ||
praṇamanti tathā svecchācchatravo yānti saṃśayam |
dine dine varddhate śrīrmṛto vaikuṇṭhamāpnuyāt ||
597 ||

Devanagari:
अथ कल्किमन्त्रस्तत्रैव— अथातः संप्रवक्ष्यामि कल्किमन्त्रं महाफलम् |
कँ कल्किने हृदन्तोऽयं प्रोक्तो मन्त्रः षडक्षरः |
मन्त्रार्णैश्च षडङ्गानि पूर्णेन व्यापकं चरेत् ||
५९२ ||
अथ ध्यानम्— ध्यायेन्नीलसमारूढं श्वेतोष्णीषविराजितम् |
महाप्रतोदहस्तं च कौस्तुभोद्दामकञ्चुकम् ||
५९३ ||
मर्दयन्तं म्लेच्छगणं क्रोधघूर्णितलोचनम् |
अन्तर्हितैर्देवमुनिगन्धर्वैः संस्तुतं हरिम् ||
५९४ ||
अथ पुरश्चरणम्— षड्लक्षं तु जपेन्मन्त्रं ससितैः पायसैर्हुनेत् |
तर्पयेत् सलिलैः शुद्धैः प्रीणयेद् भूसुरानपि ||
५९५ ||
एवमाराधितो मन्त्रः संग्रामे विजयप्रदः |
एतत्साधनमालोक्य दूरतो दुःक्षितीश्वराः ||
५९६ ||
प्रणमन्ति तथा स्वेच्छाच्छत्रवो यान्ति संशयम् |
दिने दिने वर्द्धते श्रीर्मृतो वैकुण्ठमाप्नुयात् ||
५९७ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Kalki-Mantra ebendort: 592: „Jetzt erkläre ich den Kalki-Mantra von großer Frucht. Kam, Kalkine, mit Hridaya [Namah] am Ende: Dies gilt als sechssilbiger Mantra. Mit seinen Silben vollziehe man die sechs Angas, mit dem vollständigen den alles durchdringenden Nyasa.“ [Das Bija trägt im Druck Chandrabindu.] Dhyana: 593–594: „Man meditiere über Hari auf Nila [wohl dem dunklen Pferd], mit weißem Turban geschmückt, einer großen Peitsche in der Hand, mit einem durch Kaustubha prächtigen Panzergewand. Er zermalmt die Schar der Mlechchhas, die Augen vor Zorn rollend; unsichtbare Götter, Weise und Gandharvas preisen ihn.“ [Mlechchha ist die traditionelle abwertende Bezeichnung für Menschen außerhalb der eigenen Kultur- und Ritualordnung.] Nun Purashcharana: 595–597: „Sechshunderttausendmal wiederhole man den Mantra, opfere gezuckerten Milchreis, vollziehe Tarpana mit reinem Wasser und erfreue auch die Brahmanen. So verehrt, schenkt der Mantra Sieg im Kampf. Wenn schlechte Herrscher diese Sadhana sehen, verneigen sie sich schon von ferne; Feinde geraten von selbst in Gefahr. Tag für Tag wächst das Wohlergehen; nach dem Tod erlangt man Vaikuntha.“

M0502. Hayagrivas Bija-Mantras 598–603
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 305–306, Hayagrivas Bija-Mantras 598–603
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha hayagrīvamantro merutantre— athocyate hayagrīvamantraḥ sarvasamṛddhidaḥ |
hasāvukārasaṃyuktau bindunā pariśobhitau ||
598 ||
viprasevyo bījamantro hayagrīvasya cādimaḥ |
hasāvaukārasaṃyuktau sabindū kṣatriyasya tu ||
599 ||
hasāvekārasaṃyuktau sabindurvaiśyajanmanaḥ |
triṣṭup chando munirbrahmā hayagrīvo'sya devatā ||
600 ||
ṣaḍdīrghayuktabījena ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ |
atha dhyānam— kamalaṃ japamālāṃ ca bhayaṃ pustakameva ca ||
601 ||
śvetapadmasthitaṃ gauraṃ śvetavastrānulepanam |
bhaktapriyaṃ hayagrīvaṃ vande'haṃ dānavāntakam ||
602 ||
atha puraścaraṇam— vedalakṣaṃ japedante daśāṃśaṃ juhuyād ghṛtaiḥ |
sugandhādyaistarpaṇaṃ syānmārjanādviprabhojanāt |
siddho mantraḥ prayogārho jāyate bhuktimuktidaḥ ||
603 ||

Devanagari:
अथ हयग्रीवमन्त्रो मेरुतन्त्रे— अथोच्यते हयग्रीवमन्त्रः सर्वसमृद्धिदः |
हसावुकारसंयुक्तौ बिन्दुना परिशोभितौ ||
५९८ ||
विप्रसेव्यो बीजमन्त्रो हयग्रीवस्य चादिमः |
हसावौकारसंयुक्तौ सबिन्दू क्षत्रियस्य तु ||
५९९ ||
हसावेकारसंयुक्तौ सबिन्दुर्वैश्यजन्मनः |
त्रिष्टुप् छन्दो मुनिर्ब्रह्मा हयग्रीवोऽस्य देवता ||
६०० ||
षड्दीर्घयुक्तबीजेन षडङ्गविधिरीरितः |
अथ ध्यानम्— कमलं जपमालां च भयं पुस्तकमेव च ||
६०१ ||
श्वेतपद्मस्थितं गौरं श्वेतवस्त्रानुलेपनम् |
भक्तप्रियं हयग्रीवं वन्देऽहं दानवान्तकम् ||
६०२ ||
अथ पुरश्चरणम्— वेदलक्षं जपेदन्ते दशांशं जुहुयाद् घृतैः |
सुगन्धाद्यैस्तर्पणं स्यान्मार्जनाद्विप्रभोजनात् |
सिद्धो मन्त्रः प्रयोगार्हो जायते भुक्तिमुक्तिदः ||
६०३ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Hayagriva-Mantra im Merutantra: 598–600: „Jetzt wird der Hayagriva-Mantra gelehrt, der alles Gedeihen schenkt. Ha und Sa, mit dem Vokal U verbunden und mit Bindu geschmückt, bilden den ersten Bija-Mantra Hayagrivas, den Brahmanen verehren. Für Kshatriyas werden Ha und Sa mit Au und Bindu verbunden; für Menschen aus der Vaishya-Gruppe mit E und Bindu. Trishtubh ist das Versmaß, Brahma der Seher und Hayagriva die Gottheit.“ 601: „Die sechs Angas werden mit dem Bija, verbunden mit den sechs langen Vokalen, gelehrt.“ Nun Dhyana: 601–602: „Lotus, Japa-Mala, Furcht [so der Druck; vermutlich eine Handgeste, aber nicht ergänzt] und Buch [haltend], auf einem weißen Lotus stehend oder sitzend, hell, mit weißem Gewand und weißer Salbung: Ich verehre Hayagriva, den Freund seiner Verehrer, der den Danavas ein Ende setzt.“ Nun Purashcharana: 603: „Vierhunderttausendmal übe man Japa und bringe am Ende ein Zehntel als Homa mit Ghee dar. Tarpana geschehe mit duftenden Stoffen und anderem. Durch rituelle Besprengung und Speisung der Brahmanen wird der Mantra wirksam und für Anwendungen geeignet; er schenkt Genuss und Befreiung.“

M0503. Hayagriva-Mantra der Sharada 604–609
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 306, Hayagriva-Mantra der Sharada 604–609
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ śāradāyām— udgiratpadamābhāṣya praṇavodgīthaśabdataḥ ||
604 ||
sarvavedamayācintyapadānte sarvamuccaret |
sarvavāgīśvaretyantaṃ pravadedīśvaretyatha ||
605 ||
bodhaya dvitayonto'yaṃ mantrastārādirīritaḥ |
ṛṣirbrahmā'sya saṃdiṣṭaśchando'nuṣṭubudāhṛtam ||
606 ||
devatā syāddhayagrīvo vāgaiśvaryaprado vibhuḥ |
tāreṇa pādairmantrasya pañcāṅgāni prakalpayet ||
607 ||
atha dhyānam— śaracchaśāṅkaprabhamaśvavaktraṃ muktāmayairābharaṇairupetam |
rathāṅgaśaṅkhārcitabāhuyugmaṃ jānudvayanyastakaraṃ bhajāmaḥ ||
608 ||
atha puraścaraṇam— varṇalakṣaṃ japenmantraṃ kundapuṣpairmadhuplutaiḥ |
daśāṃśaṃ vaiṣṇave vahnau juhuyānmantrasiddhaye ||
609 ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं शारदायाम्— उद्गिरत्पदमाभाष्य प्रणवोद्गीथशब्दतः ||
६०४ ||
सर्ववेदमयाचिन्त्यपदान्ते सर्वमुच्चरेत् |
सर्ववागीश्वरेत्यन्तं प्रवदेदीश्वरेत्यथ ||
६०५ ||
बोधय द्वितयोन्तोऽयं मन्त्रस्तारादिरीरितः |
ऋषिर्ब्रह्माऽस्य संदिष्टश्छन्दोऽनुष्टुबुदाहृतम् ||
६०६ ||
देवता स्याद्धयग्रीवो वागैश्वर्यप्रदो विभुः |
तारेण पादैर्मन्त्रस्य पञ्चाङ्गानि प्रकल्पयेत् ||
६०७ ||
अथ ध्यानम्— शरच्छशाङ्कप्रभमश्ववक्त्रं मुक्तामयैराभरणैरुपेतम् |
रथाङ्गशङ्खार्चितबाहुयुग्मं जानुद्वयन्यस्तकरं भजामः ||
६०८ ||
अथ पुरश्चरणम्— वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं कुन्दपुष्पैर्मधुप्लुतैः |
दशांशं वैष्णवे वह्नौ जुहुयान्मन्त्रसिद्धये ||
६०९ ||

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra in der Sharada: 604–607: „Nach den Wörtern Pranava und Udgitha spreche man das Wort ‚udgirat‘. Nach ‚sarvavedamaya‘ und ‚achintya‘ spreche man ‚sarva‘; danach [die Wortfolge] bis ‚sarvavagishvara‘, sodann ‚ishvara‘. Dieser Mantra beginnt mit Tara und endet mit zweimal ‚bodhaya‘. Als Seher ist Brahma angegeben, als Versmaß Anushtubh. Gottheit ist der allgegenwärtige Hayagriva, der Herrschaft über die Rede schenkt. Mit Tara und den Versfüßen des Mantras bilde man die fünf Angas.“ [Die überlieferte Wortanordnung ist nicht eindeutig; eine geglättete Gesamtformel wird daher nicht ergänzt. Die Epitheta bezeichnen den alle Veden Umfassenden, Undenkbaren und Herrn der Rede; bodhaya heißt „erwecke“ beziehungsweise „lass erkennen“.] Nun Dhyana: 608: „Wir verehren den Pferdegesichtigen mit dem Glanz des Herbstmondes, mit Perlenschmuck ausgestattet. Ein Armpaar ist mit Rad und Muschelhorn geschmückt; seine [anderen] Hände ruhen auf beiden Knien.“ Nun Purashcharana: 609: „Den Mantra wiederhole man hunderttausendmal je Silbe. Zur Verwirklichung des Mantras opfere man ein Zehntel mit honiggetränkten Kunda-Blüten im Vishnu geweihten Feuer.“

M0504. Weiterer Hayagriva-Mantra 610–612
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 306–307, Weiterer Hayagriva-Mantra 610–612
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ merutantre— atha mantrāntaraṃ vakṣye tīkṣṇabuddhikaraṃ varam |
viśvottīrṇasvātmarūpacinmayānandarūpiṇe ||
610 ||
tubhyaṃ namo hayagrīva vidyārājāya viṣṇave |
svāhā so'haṃ ca haṃsādiraṣṭatriṃśākṣaro manuḥ ||
611 ||
tāramantrapadaiścātra pañcāṅgavidhirīritaḥ |
dhyānaṃ pūrvavat |
atha puraścaraṇam— puraścaryā tu ṣaṭtriṃśallakṣo'nyat pūrvavanmatam ||
612 ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं मेरुतन्त्रे— अथ मन्त्रान्तरं वक्ष्ये तीक्ष्णबुद्धिकरं वरम् |
विश्वोत्तीर्णस्वात्मरूपचिन्मयानन्दरूपिणे ||
६१० ||
तुभ्यं नमो हयग्रीव विद्याराजाय विष्णवे |
स्वाहा सोऽहं च हंसादिरष्टत्रिंशाक्षरो मनुः ||
६११ ||
तारमन्त्रपदैश्चात्र पञ्चाङ्गविधिरीरितः |
ध्यानं पूर्ववत् |
अथ पुरश्चरणम्— पुरश्चर्या तु षट्त्रिंशल्लक्षोऽन्यत् पूर्ववन्मतम् ||
६१२ ||

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra im Merutantra: 610–611: „Jetzt erkläre ich einen anderen, vorzüglichen Mantra, der den Verstand schärft: ‚Dem die Welt Übersteigenden, dessen Gestalt das eigene Selbst, Bewusstsein und Wonne ist; dir Verehrung, Hayagriva, dem König des Wissens, Vishnu! Svaha, so’ham.‘ Der Mantra beginnt mit Hamsa und besitzt achtunddreißig Silben. Hier werden die fünf Angas mit Tara und den Wörtern des Mantras gebildet.“ Dhyana wie zuvor. Nun Purashcharana: 612: „Das Purashcharana umfasst sechsunddreißigmal hunderttausend Wiederholungen; alles Weitere gilt wie zuvor.“ [So’ham bedeutet „Ich bin Das“; Hamsa ist hier ein Mantraelement und wird nicht bloß als Vogelname übersetzt.]

M0505. Chakra-Mantra 613–618
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 307, Chakra-Mantra 613–618
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha cakramantraḥ śāradāyām— tāro bhṛgurviyadbhūyastadādyaṃ vahnidīrghayuk |
pāvakaḥ kavacāstrānto manuḥ saptākṣaraḥ smṛtaḥ ||
613 ||
ahirbudhnyo muniḥ proktaśchando'nuṣṭubudāhṛtam |
devatā munibhiḥ proktā cakrarūpī hariḥ svayam ||
614 ||
ācakrāya hṛdākhyātaṃ vicakrāya śiraḥ smṛtam |
sucakrāya śikhā proktā dhīcakrāya tanucchadam ||
615 ||
saṃcakrāya smṛtaṃ netraṃ jvālācakrāya tatparam |
ṣaḍaṅgamantrāḥ pratyekaṃ dviṭhāntā yānti saṃyutāḥ ||
616 ||
atha dhyānam— kalpāntārkaprakāśaṃ tribhuvanamakhilaṃ tejasā pūrayantaṃ raktākṣaṃ piṅgakeśaṃ ripukulabhayadaṃ bhīmadaṃṣṭrāṭṭahāsam |
cakraṃ śaṅkhaṃ gadābje pṛthutaramuśalaṃ cāpapāśāṅkuśān vai bibhrāṇaṃ dorbhirādyaṃ manasi muraripuṃ bhāvayeccakrasaṃjñam ||
617 ||
atha puraścaraṇam— arkalakṣaṃ japenmantraṃ juhuyāt tatsahasrakam |
tilaiḥ sasarṣapaiḥ padmairbilvairdugdhodanaiḥ kramāt ||
618 ||

Devanagari:
अथ चक्रमन्त्रः शारदायाम्— तारो भृगुर्वियद्भूयस्तदाद्यं वह्निदीर्घयुक् |
पावकः कवचास्त्रान्तो मनुः सप्ताक्षरः स्मृतः ||
६१३ ||
अहिर्बुध्न्यो मुनिः प्रोक्तश्छन्दोऽनुष्टुबुदाहृतम् |
देवता मुनिभिः प्रोक्ता चक्ररूपी हरिः स्वयम् ||
६१४ ||
आचक्राय हृदाख्यातं विचक्राय शिरः स्मृतम् |
सुचक्राय शिखा प्रोक्ता धीचक्राय तनुच्छदम् ||
६१५ ||
संचक्राय स्मृतं नेत्रं ज्वालाचक्राय तत्परम् |
षडङ्गमन्त्राः प्रत्येकं द्विठान्ता यान्ति संयुताः ||
६१६ ||
अथ ध्यानम्— कल्पान्तार्कप्रकाशं त्रिभुवनमखिलं तेजसा पूरयन्तं रक्ताक्षं पिङ्गकेशं रिपुकुलभयदं भीमदंष्ट्राट्टहासम् |
चक्रं शङ्खं गदाब्जे पृथुतरमुशलं चापपाशाङ्कुशान् वै बिभ्राणं दोर्भिराद्यं मनसि मुररिपुं भावयेच्चक्रसंज्ञम् ||
६१७ ||
अथ पुरश्चरणम्— अर्कलक्षं जपेन्मन्त्रं जुहुयात् तत्सहस्रकम् |
तिलैः ससर्षपैः पद्मैर्बिल्वैर्दुग्धोदनैः क्रमात् ||
६१८ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Chakra-Mantra in der Sharada: 613–614: „Tara, Bhrigu, Raum, nochmals dessen Anfang, verbunden mit Feuer und langem Vokal, sodann Pavaka, mit Kavacha und Astra am Ende: Als siebensilbig gilt dieser Mantra. Ahibudhnya wird als Seher genannt, Anushtubh als Versmaß. Die Weisen nennen Hari selbst in Radgestalt als Gottheit.“ [Der Mantra ist in Lautschlüsseln überliefert; unklare Silben werden nicht durch Vermutung ergänzt.] 615–616: „‚Achakraya‘ ist dem Herzen zugeordnet, ‚Vichakraya‘ dem Kopf, ‚Suchakraya‘ der Shikha, ‚Dhichakraya‘ der Rüstung, ‚Samchakraya‘ dem Auge und ‚Jvalachakraya‘ dem anschließenden [Astra]. Die sechs Anga-Mantras enden jeweils mit zweimal Tha und sind mit den jeweiligen Endungen verbunden.“ Nun Dhyana: 617: „Im Geist vergegenwärtige man den uranfänglichen Feind Muras, der Chakra heißt: strahlend wie die Sonne am Ende eines Kalpa und die ganze Dreiwelt mit Glanz erfüllend; rotäugig, mit gelbbraunem Haar, Schrecken der Feindesgeschlechter, mit furchtbaren Fangzähnen und lautem Lachen. In seinen Armen trägt er Rad, Muschelhorn, Keule, Lotus, eine sehr große Stampfkeule, Bogen, Schlinge und Elefantenhaken.“ Nun Purashcharana: 618: „Zwölfhunderttausendmal wiederhole man den Mantra und opfere entsprechend tausendmal [je Zahleneinheit], nacheinander mit Sesam samt Senf, Lotussen, Bilva und Milchreis.“

M0506. Ananta-Mantra 619–620
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 307, Ananta-Mantra 619–620
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athānantamantrastatraiva— athānyaṃ saṃpravakṣyāmi viṣṇoḥ prītikaraṃ manum |
anantāya namaśceti ṣaḍarṇo'yamudāhṛtaḥ ||
619 ||
vyāso muniśca gāyatrī chando'nantaśca devatā |
niyogo roganāśārthamanyad govindavadbhavet ||
620 ||

Devanagari:
अथानन्तमन्त्रस्तत्रैव— अथान्यं संप्रवक्ष्यामि विष्णोः प्रीतिकरं मनुम् |
अनन्ताय नमश्चेति षडर्णोऽयमुदाहृतः ||
६१९ ||
व्यासो मुनिश्च गायत्री छन्दोऽनन्तश्च देवता |
नियोगो रोगनाशार्थमन्यद् गोविन्दवद्भवेत् ||
६२० ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Ananta-Mantra ebendort: 619–620: „Jetzt erkläre ich einen anderen Mantra, der Vishnu erfreut: ‚Anantaya namah‘ — ‚Verehrung dem Unendlichen.‘ Er wird als sechssilbig bezeichnet. Vyasa ist der Seher, Gayatri das Versmaß, Ananta die Gottheit. Seine rituelle Zweckbestimmung ist die Beseitigung von Krankheit; alles Weitere geschehe wie bei Govinda.“

M0507. Gopalasundari 621–631
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 308, Gopalasundari 621–631
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha gopālasundarīmantrastatraiva— atha mārgadvayopāsyāṃ vakṣye gopālasundarīm |
māyāśrīkāmabījāni kṛṣṇāyeti tato vadet ||
621 ||
ekonatriṃśakaṃ varṇaṃ rudradevasvarau tathā |
pañcamaṃ ca trapābījamebhiḥ saptamakūṭakam ||
622 ||
govindāya padaṃ paścāccitraiśvaryādyakūṭakam |
gopījanavallabhāya tataśca sakalatrapām ||
623 ||
kūṭarūpāṃ samuccārya vadedvahneśca gehinī |
trayoviṃśākṣaro mantro bhuktimuktiphalapradaḥ ||
624 ||
munirvidhātā dakṣe syādvāme tvānandabhairavaḥ |
chandastu devī gāyatrī devo gopālasundarī ||
625 ||
tritrivedābdhivedābdhivarṇaiḥ kūṭavihīnitaiḥ |
ṣaḍaṅgavidhiruddiṣṭo mantravarṇān nyaset tanau ||
626 ||
nyāsāntarāṇyuktvā dhyānamāha— kamalāvasudhāyuktaṃ dhyāyecchrīcakragaṃ harim |
kṣīrāmbhodhau sitadvīpe vane kalpadrumādibhiḥ ||
627 ||
vyāpte tasmin svarṇamayaṃ cintayedratnamaṇḍapam |
tatra śrīpīṭhamadhye tu sthitaṃ vidhimukhaiḥ stutam ||
628 ||
padmamaṣṭalaṃ śaṅkhaṃ varṇān vaṃśīśca dakṣiṇaiḥ |
bhujairdadhantaṃ vāmaistu cāpaṃ pāśaṃ tathā'ṅkuśam ||
629 ||
vipañcīṃ cāraktavarṇaṃ nānābharaṇabhūṣitam |
pītāmbaradharaṃ gopīsamūhaiḥ parito vṛtam ||
630 ||
atha puraścaraṇam— lakṣamekaṃ japenmantraṃ juhuyāt pāyasā'ndhasā |
tarpaṇādi tataḥ kuryānmantrasiddhiḥ prajāyate ||
631 ||

Devanagari:
अथ गोपालसुन्दरीमन्त्रस्तत्रैव— अथ मार्गद्वयोपास्यां वक्ष्ये गोपालसुन्दरीम् |
मायाश्रीकामबीजानि कृष्णायेति ततो वदेत् ||
६२१ ||
एकोनत्रिंशकं वर्णं रुद्रदेवस्वरौ तथा |
पञ्चमं च त्रपाबीजमेभिः सप्तमकूटकम् ||
६२२ ||
गोविन्दाय पदं पश्चाच्चित्रैश्वर्याद्यकूटकम् |
गोपीजनवल्लभाय ततश्च सकलत्रपाम् ||
६२३ ||
कूटरूपां समुच्चार्य वदेद्वह्नेश्च गेहिनी |
त्रयोविंशाक्षरो मन्त्रो भुक्तिमुक्तिफलप्रदः ||
६२४ ||
मुनिर्विधाता दक्षे स्याद्वामे त्वानन्दभैरवः |
छन्दस्तु देवी गायत्री देवो गोपालसुन्दरी ||
६२५ ||
त्रित्रिवेदाब्धिवेदाब्धिवर्णैः कूटविहीनितैः |
षडङ्गविधिरुद्दिष्टो मन्त्रवर्णान् न्यसेत् तनौ ||
६२६ ||
न्यासान्तराण्युक्त्वा ध्यानमाह— कमलावसुधायुक्तं ध्यायेच्छ्रीचक्रगं हरिम् |
क्षीराम्भोधौ सितद्वीपे वने कल्पद्रुमादिभिः ||
६२७ ||
व्याप्ते तस्मिन् स्वर्णमयं चिन्तयेद्रत्नमण्डपम् |
तत्र श्रीपीठमध्ये तु स्थितं विधिमुखैः स्तुतम् ||
६२८ ||
पद्ममष्टलं शङ्खं वर्णान् वंशीश्च दक्षिणैः |
भुजैर्दधन्तं वामैस्तु चापं पाशं तथाऽङ्कुशम् ||
६२९ ||
विपञ्चीं चारक्तवर्णं नानाभरणभूषितम् |
पीताम्बरधरं गोपीसमूहैः परितो वृतम् ||
६३० ||
अथ पुरश्चरणम्— लक्षमेकं जपेन्मन्त्रं जुहुयात् पायसाऽन्धसा |
तर्पणादि ततः कुर्यान्मन्त्रसिद्धिः प्रजायते ||
६३१ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Gopalasundari-Mantra ebendort: 621–624: „Jetzt erkläre ich Gopalasundari, die auf beiden Wegen verehrt wird. Man spreche die Bijas von Maya, Shri und Kama, dann ‚Krishnaya‘. Der neunundzwanzigste Buchstabe, die Vokale Rudra und Deva, ferner der fünfte [Buchstabe] und das Trapa-Bija: Daraus [besteht] das siebente Kuta. Danach das Wort ‚Govindaya‘ und das mit Chitra-Aishvarya beginnende Kuta; dann ‚Gopijanavallabhaya‘. Nachdem man Sa, Ka, La und Trapa als Kuta ausgesprochen hat, spreche man die Gemahlin des Feuers. Dieser dreiundzwanzigsilbige Mantra schenkt Genuss und Befreiung.“ [Die verschlüsselten Lautgruppen werden in der überlieferten Form belassen; insbesondere die Zählung des Kuta ist nicht eindeutig.] 625–626: „Auf dem rechten Weg ist Vidhata der Seher, auf dem linken Anandabhairava. Das Versmaß ist Devi-Gayatri, die Gottheit Gopalasundari. Mit drei, drei, vier, vier, vier und vier Silben, ohne die Kutas, ist das Verfahren der sechs Angas angegeben. Man lege die Mantrasilben auf den Körper.“ Nach weiteren Nyasas wird Dhyana beschrieben: 627–630: „Man meditiere über Hari im Shri-Chakra, vereint mit Kamala und Vasudha. Auf der Weißen Insel im Milchozean, in einem Wald voller Wunschbäume und anderer Bäume, stelle man sich einen goldenen Edelsteinpavillon vor. Dort steht er inmitten des Shri-Pitha, gepriesen von Brahma und den anderen. In den rechten Armen hält er einen achtblättrigen Lotus, Muschelhorn, Buchstaben und Flöten [die Gegenstandsliste ist stellenweise gestört]; in den linken Bogen, Schlinge, Haken und Vipanchi-Laute. Er ist rötlich, mit vielerlei Schmuck geschmückt, trägt ein gelbes Gewand und ist ringsum von Gopi-Scharen umgeben.“ Nun Purashcharana: 631: „Hunderttausendmal wiederhole man den Mantra und opfere Milchreis. Danach vollziehe man Tarpana und das Weitere; so entsteht Mantra-Siddhi.“

M0508. Shridhara und Abschluss des Vishnu-Abschnitts 632–636
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 308–309, Shridhara und Abschluss des Vishnu-Abschnitts 632–636
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha śrīdharamantrastatraiva— athātaḥ saṃpravakṣyāmi śrīdharasya manuṃ param |
ramāruddhaṃ kāmabījaṃ śrīdharāya tato vadet ||
632 ||
trailokyamohanāyeti namo'ntaḥ ṣoḍaśākṣaraḥ |
ṛṣirbrahmā bhavecchando gāyatraṃ śrīdharaḥ suraḥ ||
633 ||
śrībījena ṣaḍaṅgāni kuryāt ṣaḍdīrghasaṃyujā |
atha dhyānam— udghāṭye ca site dvīpe sarvartuphalitadrume |
tatra kalpadrumādhastāt pakṣīndraracitāsane ||
634 ||
śaṅkhacakragadāpadmapāṇiṃ cāmīkaradyutim |
kirīṭinaṃ kuṇḍalinaṃ śrīvatsāṅkitavakṣasam ||
635 ||
hṛdi lakṣmīdharaṃ dhyāyecchrīdharaṃ puruṣārthadam |
atha puraścaraṇam— lakṣamekaṃ japenmantraṃ taddaśāṃśaṃ ghṛtairhunet |
tarpaṇādi tataḥ kuryāt pūrvavat sādhakottamaḥ ||
636 ||
iti viṣṇuprakaraṇam |

Devanagari:
अथ श्रीधरमन्त्रस्तत्रैव— अथातः संप्रवक्ष्यामि श्रीधरस्य मनुं परम् |
रमारुद्धं कामबीजं श्रीधराय ततो वदेत् ||
६३२ ||
त्रैलोक्यमोहनायेति नमोऽन्तः षोडशाक्षरः |
ऋषिर्ब्रह्मा भवेच्छन्दो गायत्रं श्रीधरः सुरः ||
६३३ ||
श्रीबीजेन षडङ्गानि कुर्यात् षड्दीर्घसंयुजा |
अथ ध्यानम्— उद्घाट्ये च सिते द्वीपे सर्वर्तुफलितद्रुमे |
तत्र कल्पद्रुमाधस्तात् पक्षीन्द्ररचितासने ||
६३४ ||
शङ्खचक्रगदापद्मपाणिं चामीकरद्युतिम् |
किरीटिनं कुण्डलिनं श्रीवत्साङ्कितवक्षसम् ||
६३५ ||
हृदि लक्ष्मीधरं ध्यायेच्छ्रीधरं पुरुषार्थदम् |
अथ पुरश्चरणम्— लक्षमेकं जपेन्मन्त्रं तद्दशांशं घृतैर्हुनेत् |
तर्पणादि ततः कुर्यात् पूर्ववत् साधकोत्तमः ||
६३६ ||
इति विष्णुप्रकरणम् |

Bedeutung und Funktion: Nun der Shridhara-Mantra ebendort: 632–633: „Jetzt erkläre ich den höchsten Mantra Shridharas. Das von Rama umschlossene Kama-Bija, danach ‚Shridharaya trailokyamohanaya‘, mit Namah am Ende: Er ist sechzehnsilbig. Brahma ist der Seher, Gayatra das Versmaß, Shridhara die Gottheit. Mit dem Shri-Bija, verbunden mit den sechs langen Vokalen, vollziehe man die sechs Angas.“ [Die Anrufung richtet sich an Shridhara, den Bezauberer der drei Welten.] Nun Dhyana: 634–635: „Auf der Weißen Insel [das vorangehende Wort ist unklar], deren Bäume zu allen Jahreszeiten Früchte tragen, unter dem Wunschbaum, auf einem vom König der Vögel gebildeten Sitz: Dort meditiere man über Shridhara, der die menschlichen Lebensziele schenkt. Seine Hände halten Muschelhorn, Rad, Keule und Lotus; er glänzt wie Gold, trägt Krone und Ohrringe, seine Brust ist vom Shrivatsa gezeichnet. In seinem Herzen trägt er Lakshmi.“ Nun Purashcharana: 636: „Hunderttausendmal übe man Japa und opfere ein Zehntel mit Ghee. Danach vollziehe der vorzügliche Sadhaka Tarpana und das Weitere wie zuvor.“ Damit endet der Abschnitt über Vishnu.

M0509. Shiva-Mantra und seine Bedeutung 637–643
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 309, Shiva-Mantra und seine Bedeutung 637–643
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
śāradāyām |
atha vakṣye maheśasya mantrān sarvārthasiddhidān |
yaiḥ pūrvamṛṣayaḥ proktāḥ śivasāyujyamañjasā ||
637 ||
hṛdayaṃ vaparaṃ sākṣi lānto'nantānvito marut |
pañcākṣaro manuḥ proktastārādyo'yaṃ ṣaḍakṣaraḥ ||
638 ||
etanmantrārtha ukto vāmadevasaṃhitāyām— oṃkāraḥ paripūrṇasya brahmaṇo vācakaḥ smṛtaḥ |
namaḥśabdo namaskāravācakaḥ parikīrttitaḥ ||
639 ||
prahṛtvalakṣaṇaḥ prokto namaskāraḥ purātanaiḥ |
prahṛtā nāma jīvasya śivāt satyādilakṣaṇāt ||
640 ||
bhedena bhāsamānasya māyayā sarvarūpataḥ |
sambandhaṃ nama ityāha śivatādātmyalakṣaṇam ||
641 ||
satyajñānaparānandarūpā cit kalā'parā |
ativyaktatathā jñeyā śivaśabdena śāmbhavi |
vācako'yaṃ tataḥ śabdo brahmaṇaścitkalātmanaḥ ||
642 ||
ṛṣyādinyāsamāha— vāmadevo muniśchandaḥ paṅktirīśo'sya devatā |
ṣaḍbhirvarṇaiḥ ṣaḍaṅgāni kuryānmantrasya deśikaḥ ||
643 ||

Devanagari:
शारदायाम् |
अथ वक्ष्ये महेशस्य मन्त्रान् सर्वार्थसिद्धिदान् |
यैः पूर्वमृषयः प्रोक्ताः शिवसायुज्यमञ्जसा ||
६३७ ||
हृदयं वपरं साक्षि लान्तोऽनन्तान्वितो मरुत् |
पञ्चाक्षरो मनुः प्रोक्तस्ताराद्योऽयं षडक्षरः ||
६३८ ||
एतन्मन्त्रार्थ उक्तो वामदेवसंहितायाम्— ॐकारः परिपूर्णस्य ब्रह्मणो वाचकः स्मृतः |
नमःशब्दो नमस्कारवाचकः परिकीर्त्तितः ||
६३९ ||
प्रहृत्वलक्षणः प्रोक्तो नमस्कारः पुरातनैः |
प्रहृता नाम जीवस्य शिवात् सत्यादिलक्षणात् ||
६४० ||
भेदेन भासमानस्य मायया सर्वरूपतः |
सम्बन्धं नम इत्याह शिवतादात्म्यलक्षणम् ||
६४१ ||
सत्यज्ञानपरानन्दरूपा चित् कलाऽपरा |
अतिव्यक्ततथा ज्ञेया शिवशब्देन शाम्भवि |
वाचकोऽयं ततः शब्दो ब्रह्मणश्चित्कलात्मनः ||
६४२ ||
ऋष्यादिन्यासमाह— वामदेवो मुनिश्छन्दः पङ्क्तिरीशोऽस्य देवता |
षड्भिर्वर्णैः षडङ्गानि कुर्यान्मन्त्रस्य देशिकः ||
६४३ ||

Bedeutung und Funktion: In der Sharada: 637–638: „Jetzt erkläre ich Maheshas Mantras, die alle Ziele verwirklichen. Durch sie [erlangten] die früher genannten Rishis unmittelbar die Vereinigung mit Shiva. Hridaya, das auf Va Folgende, Sakshi, das Ende von La, verbunden mit Ananta, und Marut: So wird der fünfsilbige Mantra gelehrt. Mit Tara am Anfang ist er sechssilbig.“ [Die Lautschlüssel werden unverändert als solche wiedergegeben; der anschließende Kommentar behandelt Om, Namah und Shiva.] Die Bedeutung dieses Mantras wird in der Vamadeva-Samhita erklärt: 639: „Om gilt als Bezeichnung des vollkommenen Brahman. Das Wort Namah bezeichnet Verehrung. 640–641: Die Alten erklärten die Verehrung als durch Sich-Beugen gekennzeichnet. Dieses Sich-Beugen [die überlieferten Ausdrücke prahritva und prahrita sind gestört] betrifft den Jiva, der durch Maya in jeder Hinsicht als verschieden von Shiva erscheint, dessen Merkmale Wahrheit und die weiteren [Vollkommenheiten] sind. Namah bezeichnet seine Beziehung, die in der Wesensgleichheit mit Shiva besteht. 642: Die höchste Bewusstseinskraft ist Wahrheit, Erkenntnis und höchste Wonne. Als ganz offenbar ist sie unter dem Wort Shiva zu erkennen, Shambhavi. Daher bezeichnet dieses Wort Brahman, dessen Wesen Bewusstseinskraft ist.“ Nun der Nyasa des Sehers und der übrigen Zuordnungen: 643: „Vamadeva ist der Seher, Pankti das Versmaß, Isha seine Gottheit. Mit den sechs Silben des Mantras vollziehe der Lehrer die sechs Angas.“

M0510. Achtssilbiger Umapati-Mantra 646b–649
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 310, Achtssilbiger Umapati-Mantra 646b–649
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva— ṣaḍakṣaraḥ śaktiruddhaḥ kathito'ṣṭākṣaro manuḥ ||
646 ||
ṛṣiśchandaḥ purā prokto devatā syādumāpatiḥ |
aṅgāni pūrvamuktāni somamīśaṃ vicintayet ||
647 ||
atha dhyānam— bandhūkābhaṃ trinetraṃ śaśiśakaladharaṃ smeravaktraṃ vahantaṃ hastaiḥ śūlaṃ kapālaṃ varadamabhayadaṃ cāruhāraṃ bhajāmi |
vāmorustambhagāyāḥ karatalavilasaccāruraktotpalāyā hastenāśliṣṭadehaṃ maṇimayavilasadbhūṣaṇāyāḥ priyāyāḥ ||
648 ||
atha puraścaraṇam— manulakṣaṃ japenmantraṃ tatsahasraṃ yathāvidhi |
juhuyānmadhurāsiktairāragvadhasamidvaraiḥ ||
649 ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव— षडक्षरः शक्तिरुद्धः कथितोऽष्टाक्षरो मनुः ||
६४६ ||
ऋषिश्छन्दः पुरा प्रोक्तो देवता स्यादुमापतिः |
अङ्गानि पूर्वमुक्तानि सोममीशं विचिन्तयेत् ||
६४७ ||
अथ ध्यानम्— बन्धूकाभं त्रिनेत्रं शशिशकलधरं स्मेरवक्त्रं वहन्तं हस्तैः शूलं कपालं वरदमभयदं चारुहारं भजामि |
वामोरुस्तम्भगायाः करतलविलसच्चारुरक्तोत्पलाया हस्तेनाश्लिष्टदेहं मणिमयविलसद्भूषणायाः प्रियायाः ||
६४८ ||
अथ पुरश्चरणम्— मनुलक्षं जपेन्मन्त्रं तत्सहस्रं यथाविधि |
जुहुयान्मधुरासिक्तैरारग्वधसमिद्वरैः ||
६४९ ||

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra ebendort: 646, zweiter Halbvers, bis 647: „Der sechssilbige, von Shakti umschlossen, wird als achtssilbiger Mantra gelehrt. Seher und Versmaß wurden zuvor genannt; die Gottheit ist Umapati. Die Angas sind bereits erklärt. Man betrachte Isha mit Uma.“ Nun Dhyana: 648: „Ich verehre den wie die Bandhuka-Blüte Leuchtenden, Dreiäugigen, Träger der Mondsichel, mit lächelndem Gesicht und schönem Halsschmuck. In seinen Händen trägt er Dreizack und Schädelschale und zeigt Segen und Furchtlosigkeit. Seine Geliebte sitzt auf seinem säulenhaften linken Oberschenkel; in ihrer Hand glänzt ein schöner roter Lotus. Ihr Körper strahlt von Edelsteinschmuck, und ihr Arm umschlingt ihn.“ Nun Purashcharana: 649: „Vierzehnhunderttausendmal wiederhole man den Mantra und opfere nach Vorschrift entsprechend vierzehntausendmal mit vorzüglichen Aragvadha-Holzscheiten, die mit süßen Stoffen benetzt sind.“

M0511. Prasada-Mantra und Gesichtsnyasa 650–652
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 310, Prasada-Mantra und Gesichtsnyasa 650–652
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
mantrāntaramāha— sāntaḥ sadyāntasaṃyukto bindubhūṣitamastakaḥ |
prāsādākhyo manuḥ prokto bhajatāṃ sarvasiddhidaḥ ||
650 ||
ṣaḍdīrghayuktabījena ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ |
vāmadevo muniśchandaḥ paṅktirdevaḥ sadāśivaḥ ||
651 ||
īśānādīnyasennetāraṅguṣṭhādiṣu deśikaḥ |
īśānākhyaṃ tatpuruṣamaghoraṃ tadanantaram ||
652 ||

Devanagari:
मन्त्रान्तरमाह— सान्तः सद्यान्तसंयुक्तो बिन्दुभूषितमस्तकः |
प्रासादाख्यो मनुः प्रोक्तो भजतां सर्वसिद्धिदः ||
६५० ||
षड्दीर्घयुक्तबीजेन षडङ्गविधिरीरितः |
वामदेवो मुनिश्छन्दः पङ्क्तिर्देवः सदाशिवः ||
६५१ ||
ईशानादीन्यसेन्नेतारङ्गुष्ठादिषु देशिकः |
ईशानाख्यं तत्पुरुषमघोरं तदनन्तरम् ||
६५२ ||

Bedeutung und Funktion: Ein anderer Mantra wird erklärt: 650–651: „Das Ende von Sa, mit dem Ende von Sadya verbunden, am Scheitel mit Bindu geschmückt: Dies heißt Prasada-Mantra und schenkt seinen Verehrern alle Siddhis. Die sechs Angas werden mit dem Bija und den sechs langen Vokalen gelehrt. Vamadeva ist der Seher, Pankti das Versmaß, Sadashiva die Gottheit.“ 652: „Der Lehrer lege die mit Ishana beginnenden Führer auf Daumen und die übrigen Finger: den Ishana Genannten, Tatpurusha, danach Aghora …“ [Die Aufzählung setzt sich im nächsten Vers fort; die Verbindung netar im Druck ist grammatisch unklar.]

M0512. Weiterer achtssilbiger Shiva-Mantra 656–658
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 311, Weiterer achtssilbiger Shiva-Mantra 656–658
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
mantrāntaramāha— tāro māyā viyadbindumanusvarasamanvitam |
pañcākṣarasamāyukto vasuvarṇo manurmataḥ |
pañcākṣaroktavat kuryādaṅganyāsādikaṃ budhaḥ ||
656 ||
dhyānam— vande sindūravarṇaṃ maṇimukuṭalasaccārucandrāvataṃsaṃ bhālodyannetramīśaṃ smitamukhakamalaṃ divyabhūṣāṅgarāgam |
vāmorunyastapāṇestaruṇakuvalayaṃ saṃdadhatyā priyāyā vṛttottuṅgastanāgre nihitakaratalaṃ vedaṭaṅkeṣṭahastam ||
657 ||
atha puraścaraṇam— aṣṭalakṣaṃ japedevaṃ manuṃ vedavidāṃ varaḥ |
tatsahasraṃ prajuhuyāt pāyasānnairghṛtāplutaiḥ ||
658 ||

Devanagari:
मन्त्रान्तरमाह— तारो माया वियद्बिन्दुमनुस्वरसमन्वितम् |
पञ्चाक्षरसमायुक्तो वसुवर्णो मनुर्मतः |
पञ्चाक्षरोक्तवत् कुर्यादङ्गन्यासादिकं बुधः ||
६५६ ||
ध्यानम्— वन्दे सिन्दूरवर्णं मणिमुकुटलसच्चारुचन्द्रावतंसं भालोद्यन्नेत्रमीशं स्मितमुखकमलं दिव्यभूषाङ्गरागम् |
वामोरुन्यस्तपाणेस्तरुणकुवलयं संदधत्या प्रियाया वृत्तोत्तुङ्गस्तनाग्रे निहितकरतलं वेदटङ्केष्टहस्तम् ||
६५७ ||
अथ पुरश्चरणम्— अष्टलक्षं जपेदेवं मनुं वेदविदां वरः |
तत्सहस्रं प्रजुहुयात् पायसान्नैर्घृताप्लुतैः ||
६५८ ||

Bedeutung und Funktion: Ein anderer Mantra wird erklärt: 656: „Tara, Maya, Raum mit Bindu und Manu-Vokal, verbunden mit dem fünfsilbigen: Dies gilt als achtsilbiger Mantra. Der Kundige vollziehe Anga-Nyasa und das Weitere wie beim fünfsilbigen erklärt.“ [Der Lautschlüssel Manu-Vokal wird nicht spekulativ aufgelöst.] Dhyana: 657: „Ich verehre den zinnoberfarbenen Isha, dessen Edelsteinkrone vom schönen Mond geschmückt ist. Auf seiner Stirn erhebt sich ein Auge; sein Lotusgesicht lächelt, er trägt göttlichen Schmuck und duftende Salbung. Seine Geliebte hält eine junge blaue Wasserlilie; ihre Hand ruht auf seinem linken Oberschenkel. Seine Handfläche liegt auf der Spitze ihrer runden hohen Brust; seine [übrigen] Hände tragen Veda, Axt und die ersehnte Gabe.“ Nun Purashcharana: 658: „So wiederhole der Vorzügliche unter den Vedakennern den Mantra achthunderttausendmal. Entsprechend achttausend Opfer bringe er mit gheegetränktem Milchreis dar.“

M0513. Mrityunjaya-Mantra 659–662
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 311–312, Mrityunjaya-Mantra 659–662
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mṛtyuñjayamantrastatraiva— tāraṃ sthirā sakarṇendurbhṛguḥ sargavibhūṣitaḥ |
akṣarātmā nigadito manurmṛtyuñjayātmakaḥ ||
659 ||
ṛṣiḥ kaholo devyādirgāyatrī chanda īritam |
mṛtyuñjayo mahādevo devatā'sya samīritaḥ |
bhṛguṇā dīrghayuktena ṣaḍaṅgāni samācaret ||
660 ||
atha dhyānam— candrārkāgnivilocanaṃ smitamukhaṃ padmadvayāntaḥsthitaṃ mudrāpāśamṛgākṣasūtravilasatpāṇiṃ himāṃśuprabham |
koṭīrendugalatsudhāplutatanuṃ hārādibhūṣojjvalaṃ kāntyā viśvamanoharaṃ paśupatiṃ mṛtyuñjayaṃ bhāvayet ||
661 ||
atha puraścaraṇam— guṇalakṣaṃ japenmantraṃ taddaśāṃśaṃ viśāladhīḥ |
juhuyādamṛtākhaṇḍaiḥ śuddhadugdhājyalolitaiḥ ||
662 ||

Devanagari:
अथ मृत्युञ्जयमन्त्रस्तत्रैव— तारं स्थिरा सकर्णेन्दुर्भृगुः सर्गविभूषितः |
अक्षरात्मा निगदितो मनुर्मृत्युञ्जयात्मकः ||
६५९ ||
ऋषिः कहोलो देव्यादिर्गायत्री छन्द ईरितम् |
मृत्युञ्जयो महादेवो देवताऽस्य समीरितः |
भृगुणा दीर्घयुक्तेन षडङ्गानि समाचरेत् ||
६६० ||
अथ ध्यानम्— चन्द्रार्काग्निविलोचनं स्मितमुखं पद्मद्वयान्तःस्थितं मुद्रापाशमृगाक्षसूत्रविलसत्पाणिं हिमांशुप्रभम् |
कोटीरेन्दुगलत्सुधाप्लुततनुं हारादिभूषोज्ज्वलं कान्त्या विश्वमनोहरं पशुपतिं मृत्युञ्जयं भावयेत् ||
६६१ ||
अथ पुरश्चरणम्— गुणलक्षं जपेन्मन्त्रं तद्दशांशं विशालधीः |
जुहुयादमृताखण्डैः शुद्धदुग्धाज्यलोलितैः ||
६६२ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Mrityunjaya-Mantra ebendort: 659–660: „Tara, Sthira mit Karna und Mond, Bhrigu mit Sarga geschmückt: Dieser aus Silben bestehende Mantra wird als Verkörperung des Todesüberwinders gelehrt. Kahola ist der Seher, Devi-Gayatri das Versmaß; Mahadeva als Mrityunjaya wird als seine Gottheit genannt. Mit Bhrigu, verbunden mit den langen Vokalen, vollziehe man die sechs Angas.“ [Dies sind Lautschlüssel; eine ausgeschriebene Gesamtformel steht hier nicht.] Nun Dhyana: 661: „Man vergegenwärtige sich Pashupati als Mrityunjaya: Mond, Sonne und Feuer sind seine Augen; sein Gesicht lächelt. Er befindet sich zwischen zwei Lotussen. Seine Hände glänzen mit Mudra, Schlinge, Gazelle und Gebetskette. Er strahlt wie der Mond; vom Mond in seiner Krone fließender Amrita tränkt seinen Leib. Halsketten und anderer Schmuck leuchten an ihm; mit seiner Schönheit bezaubert er die Welt.“ Nun Purashcharana: 662: „Der Weitblickende wiederhole den Mantra dreihunderttausendmal; ein Zehntel opfere er mit Amrita-Pflanzenstücken, die in reiner Milch und Ghee gewendet wurden.“

M0514. Dakshinamurti-Mantra und Nyasa 663–669
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 312, Dakshinamurti-Mantra und Nyasa 663–669
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha dakṣiṇāmūrtimantrastatraiva— atha vakṣye mantraratnaṃ samastapuruṣārthadam |
avāpuryena japtena divyaṃ jñānaṃ munīśvarāḥ ||
663 ||
dakṣiṇāmūrtaye pūrvaṃ tubhyaṃ padamanantaram |
vaṭamūlapadasyānte padaṃ pañcāśānnivāsine ||
664 ||
dhyānaikaniratāṅgāya paścād brūyānnamaḥ padam |
rudrāya śambhave tāraśaktiruddho'yamīritaḥ ||
665 ||
ṣaṭtriṃśadakṣaro mantraḥ sarvakāmaphalapradaḥ |
muniḥ śukaḥ samuddiṣṭaśchando'nuṣṭup samīritam ||
666 ||
dakṣiṇāmūrtināmā'sya devatā śambhurīritaḥ |
ṣaḍbhirvarṇairhṛdākhyātaṃ dvābhyāṃ śira udīritam ||
667 ||
śikhā'ṣṭabhiḥ samādiṣṭā vasvarṇaiḥ kavacaṃ matam |
pañcabhirnetramākhyātaṃ tribhirastramudāhṛtam ||
668 ||
ṣaḍete tāraśaktyādyāstārādyantāḥ sajātayaḥ |
aṅgamantrāḥ samuddiṣṭā yathāvaddeśikottamaiḥ ||
669 ||

Devanagari:
अथ दक्षिणामूर्तिमन्त्रस्तत्रैव— अथ वक्ष्ये मन्त्ररत्नं समस्तपुरुषार्थदम् |
अवापुर्येन जप्तेन दिव्यं ज्ञानं मुनीश्वराः ||
६६३ ||
दक्षिणामूर्तये पूर्वं तुभ्यं पदमनन्तरम् |
वटमूलपदस्यान्ते पदं पञ्चाशान्निवासिने ||
६६४ ||
ध्यानैकनिरताङ्गाय पश्चाद् ब्रूयान्नमः पदम् |
रुद्राय शम्भवे तारशक्तिरुद्धोऽयमीरितः ||
६६५ ||
षट्त्रिंशदक्षरो मन्त्रः सर्वकामफलप्रदः |
मुनिः शुकः समुद्दिष्टश्छन्दोऽनुष्टुप् समीरितम् ||
६६६ ||
दक्षिणामूर्तिनामाऽस्य देवता शम्भुरीरितः |
षड्भिर्वर्णैर्हृदाख्यातं द्वाभ्यां शिर उदीरितम् ||
६६७ ||
शिखाऽष्टभिः समादिष्टा वस्वर्णैः कवचं मतम् |
पञ्चभिर्नेत्रमाख्यातं त्रिभिरस्त्रमुदाहृतम् ||
६६८ ||
षडेते तारशक्त्याद्यास्ताराद्यन्ताः सजातयः |
अङ्गमन्त्राः समुद्दिष्टा यथावद्देशिकोत्तमैः ||
६६९ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Dakshinamurti-Mantra ebendort: 663–666: „Jetzt erkläre ich das Mantrajuwel, das alle menschlichen Lebensziele schenkt. Durch seinen Japa erlangten die großen Weisen göttliche Erkenntnis. Zuerst ‚Dakshinamurtaye‘, danach das Wort ‚tubhyam‘; nach ‚vatamula‘ das Wort ‚panchashannivasine‘; danach ‚dhyanaikaniratangaya‘ und das Wort ‚namah‘; ‚rudraya shambhave‘, umschlossen von Tara und Shakti. Dies wird als sechsunddreißigsilbiger Mantra gelehrt, der alle Wünsche erfüllt. Shuka ist der Seher, Anushtubh das Versmaß.“ [Der Mantra verehrt Dakshinamurti, der unter dem Banyanbaum wohnt, ganz in Dhyana versunken ist und als Rudra und Shambhu angerufen wird. Der Wortlaut panchashannivasine ist hier nicht sicher deutbar.] 667–669: „Shambhu unter dem Namen Dakshinamurti wird als seine Gottheit genannt. Sechs Silben sind für das Herz angegeben, zwei für den Kopf, acht für die Shikha, acht für die Rüstung, fünf für die Augen und drei für Astra. Diese sechs Anga-Mantras beginnen mit Tara und Shakti, haben Tara am Anfang und Ende und die zugehörigen Endungen. So haben die vorzüglichen Lehrer sie ordnungsgemäß angegeben.“

M0515. Weiterer Dakshinamurti-Mantra 681–683
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 313, Weiterer Dakshinamurti-Mantra 681–683
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva— praṇavo hṛdayaṃ paścāt tato bhagavate padam |
ḍeyutaṃ dakṣiṇāmūrti mahyaṃ medhāmudīrayet ||
681 ||
prayaccha ṭhadvayānto'yaṃ dvāviṃśatyakṣaro manuḥ |
muniścaturmukhaśchando gāyatrī devatā manoḥ ||
682 ||
dakṣiṇāmūrtirākhyāto vedavyākhyānatatparaḥ |
tāraruddhaiḥ svarairdīrghaiḥ ṣaḍbhiraṅgāni kalpayet ||
683 ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव— प्रणवो हृदयं पश्चात् ततो भगवते पदम् |
डेयुतं दक्षिणामूर्ति मह्यं मेधामुदीरयेत् ||
६८१ ||
प्रयच्छ ठद्वयान्तोऽयं द्वाविंशत्यक्षरो मनुः |
मुनिश्चतुर्मुखश्छन्दो गायत्री देवता मनोः ||
६८२ ||
दक्षिणामूर्तिराख्यातो वेदव्याख्यानतत्परः |
ताररुद्धैः स्वरैर्दीर्घैः षड्भिरङ्गानि कल्पयेत् ||
६८३ ||

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra ebendort: 681–683: „Pranava, danach Hridaya [Namah], dann das Wort ‚bhagavate‘, Dakshinamurti mit der Dativendung; man spreche ‚mahyam medham prayachchha‘. Dieser zweiundzwanzigsilbige Mantra endet mit zweimal Tha. [Sein Sinn: Om, Verehrung dem erhabenen Dakshinamurti; schenke mir Einsicht, Svaha.] Sein Seher ist der Viergesichtige [Brahma], sein Versmaß Gayatri; als Gottheit wird Dakshinamurti genannt, der ganz der Erläuterung der Veden hingegeben ist. Mit den sechs langen Vokalen, von Tara umschlossen, bilde man die Angas.“

M0516. Nilakantha-Mantra 687–693
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 314, Nilakantha-Mantra 687–693
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha nīlakaṇṭhamantrastatraiva— lohitā'gnyāsanaḥ sadyobindumān prathamaṃ tataḥ |
dvitīyaṃ vahnibījasthā dīrghā śāntīndubhūṣitā ||
687 ||
tṛtīyaṃ lāṅgalī sargī mantro bījatrayānvitaḥ |
nīlakaṇṭhātmakaḥ prokto viṣadhvaṃharaḥ paraḥ ||
688 ||
haradvayaṃ vahnijāyā hṛdayaṃ parikīrttitam |
kapardine ṭhayugalaṃ śiromantra udāhṛtaḥ ||
689 ||
nīlakaṇṭhāya ṭhadvayaṃ śikhāmantra udāhṛtaḥ |
kālakūṭapadasyānte viṣabhakṣaṇaṃ ḍeyutam ||
690 ||
hu~ phaṭ kavacamādiṣṭaṃ vidvadbhirnīlakaṇṭhine |
svahāntamastrametāni pañcāṅgāni manorviduḥ ||
691 ||
atha dhyānam— bālārkāyutatejasaṃ dhṛtajaṭājūṭendukhaṇḍojjvalaṃ nāgendraiḥ kṛtabhūṣaṇaṃ japavaṭīṃ śūlaṃ kapālaṃ karaiḥ |
khaṭvāṅgaṃ dadhataṃ trinetravilasatpañcānanaṃ sundaraṃ vyāghratvakparidhānamabjanilayaṃ śrīnīlakaṇṭhaṃ bhaje ||
692 ||
atha puraścaraṇam— lakṣatrayaṃ japenmantraṃ taddaśāṃśaṃ sasarpiṣā |
haviṣā juhuyāt samyak saṃskṛte havyavāhane ||
693 ||

Devanagari:
अथ नीलकण्ठमन्त्रस्तत्रैव— लोहिताऽग्न्यासनः सद्योबिन्दुमान् प्रथमं ततः |
द्वितीयं वह्निबीजस्था दीर्घा शान्तीन्दुभूषिता ||
६८७ ||
तृतीयं लाङ्गली सर्गी मन्त्रो बीजत्रयान्वितः |
नीलकण्ठात्मकः प्रोक्तो विषध्वंहरः परः ||
६८८ ||
हरद्वयं वह्निजाया हृदयं परिकीर्त्तितम् |
कपर्दिने ठयुगलं शिरोमन्त्र उदाहृतः ||
६८९ ||
नीलकण्ठाय ठद्वयं शिखामन्त्र उदाहृतः |
कालकूटपदस्यान्ते विषभक्षणं डेयुतम् ||
६९० ||
हुँ फट् कवचमादिष्टं विद्वद्भिर्नीलकण्ठिने |
स्वहान्तमस्त्रमेतानि पञ्चाङ्गानि मनोर्विदुः ||
६९१ ||
अथ ध्यानम्— बालार्कायुततेजसं धृतजटाजूटेन्दुखण्डोज्ज्वलं नागेन्द्रैः कृतभूषणं जपवटीं शूलं कपालं करैः |
खट्वाङ्गं दधतं त्रिनेत्रविलसत्पञ्चाननं सुन्दरं व्याघ्रत्वक्परिधानमब्जनिलयं श्रीनीलकण्ठं भजे ||
६९२ ||
अथ पुरश्चरणम्— लक्षत्रयं जपेन्मन्त्रं तद्दशांशं ससर्पिषा |
हविषा जुहुयात् सम्यक् संस्कृते हव्यवाहने ||
६९३ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Nilakantha-Mantra ebendort: 687–688: „Zuerst Sadya auf dem Sitz von Lohita und Feuer, mit Bindu; als Zweites die lange Shanti auf dem Feuer-Bija, mit Mond geschmückt; als Drittes Langali mit Sarga. Dieser aus drei Bijas bestehende höchste Mantra verkörpert Nilakantha und beseitigt Gift [das betreffende Wort ist im Druck beschädigt].“ 689–691: „Zweimal Hara und die Gemahlin des Feuers werden als Herz[-Mantra] bezeichnet. ‚Kapardine‘ und zweimal Tha gelten als Kopf-Mantra, ‚Nilakanthaya‘ und zweimal Tha als Shikha-Mantra. Nach ‚Kalakuta‘ folgt ‚Vishabhakshana‘ mit Dativendung, Hum Phat: Das haben die Kundigen als Kavacha angegeben. ‚Nilakanthine‘, mit Svaha am Ende, ist Astra. Diese kennt man als die fünf Angas des Mantras.“ [Die Anrufungen gelten dem Verfilzthaarigen, dem Blauhalsigen und dem Verzehrer des Kalakuta-Giftes. Die Bija-Schlüssel sind nicht vollständig ausgeschrieben.] Nun Dhyana: 692: „Ich verehre Shri Nilakantha, strahlend wie zehntausend junge Sonnen, glänzend mit dem Mondstück auf seinem aufgetürmten Haar. Schlangenkönige bilden seinen Schmuck. In den Händen trägt er Japa-Mala, Dreizack, Schädelschale und Khatvanga-Stab. Schön sind seine fünf Gesichter, jeweils von drei Augen erhellt. Er trägt ein Tigerfell und hat seinen Sitz im Lotus.“ Nun Purashcharana: 693: „Dreihunderttausendmal wiederhole man den Mantra; ein Zehntel opfere man mit gheeversetzter Opferspeise im ordnungsgemäß bereiteten Feuer.“

M0517. Ardhanarishvara-Mantra 694–697
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 315, Ardhanarishvara-Mantra 694–697
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athārdhanārīśvaramantrastatraiva— agniḥ saṃvartakādityarānilāḥ ṣaṣṭhabindumat |
cintāmaṇiriti khyātaṃ bījaṃ sarvasamṛddhidam ||
694 ||
kaśyapo munirākhyātaśchando'nuṣṭubudāhṛtam |
ardhanārīśvaraḥ prokto devatā jagatāṃ patiḥ |
rephādirvyañjanaḥ ṣaḍbhiḥ kuryādaṅgāni ṣaṭ kramāt ||
695 ||
atha dhyānam— nīlaprabhātaruciraṃ vilasattrinetraṃ pāśāruṇotpalakapālatriśūlahastam |
ardhāmbikeśamaniśaṃ pravibhaktabhūṣaṃ bālendubaddhamukuṭaṃ praṇamāmi rūpam ||
696 ||
atha puraścaraṇam— ekalakṣaṃ japedbījamityaṃ mantrī vicintayet |
ayutaṃ madhunā siktairjuhuyāt tilataṇḍulaiḥ ||
697 ||

Devanagari:
अथार्धनारीश्वरमन्त्रस्तत्रैव— अग्निः संवर्तकादित्यरानिलाः षष्ठबिन्दुमत् |
चिन्तामणिरिति ख्यातं बीजं सर्वसमृद्धिदम् ||
६९४ ||
कश्यपो मुनिराख्यातश्छन्दोऽनुष्टुबुदाहृतम् |
अर्धनारीश्वरः प्रोक्तो देवता जगतां पतिः |
रेफादिर्व्यञ्जनः षड्भिः कुर्यादङ्गानि षट् क्रमात् ||
६९५ ||
अथ ध्यानम्— नीलप्रभातरुचिरं विलसत्त्रिनेत्रं पाशारुणोत्पलकपालत्रिशूलहस्तम् |
अर्धाम्बिकेशमनिशं प्रविभक्तभूषं बालेन्दुबद्धमुकुटं प्रणमामि रूपम् ||
६९६ ||
अथ पुरश्चरणम्— एकलक्षं जपेद्बीजमित्यं मन्त्री विचिन्तयेत् |
अयुतं मधुना सिक्तैर्जुहुयात् तिलतण्डुलैः ||
६९७ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Ardhanarishvara-Mantra ebendort: 694–695: „Agni, Samvartaka, Aditya, Ra und Anila, mit dem sechsten [Vokal] und Bindu: Dieses als Chintamani bekannte Bija schenkt alles Gedeihen. Kashyapa wird als Seher genannt, Anushtubh als Versmaß. Ardhanarishvara, der Herr der Welten, ist die Gottheit. Mit den sechs Konsonanten, beginnend mit Repha [Ra], vollziehe man der Reihe nach die sechs Angas.“ [Die Lautverschlüsselung bleibt erhalten.] Nun Dhyana: 696: „Unablässig verneige ich mich vor der Gestalt, die halb Ambika und halb Isha ist: schön in blauem und morgendlichem Glanz, mit drei leuchtenden Augen; die Hände halten Schlinge, roten Lotus, Schädelschale und Dreizack. Ihr Schmuck ist nach den beiden Hälften verschieden, und der junge Mond ist in die Krone gebunden.“ Nun Purashcharana: 697: „So vergegenwärtige der Mantraübende [die Gottheit] und wiederhole das Bija hunderttausendmal. Zehntausend Opfer bringe man mit honigbenetztem Sesam und Reis dar.“

M0518. Sharabha-Mantra und Beginn des Dhyana 698–703
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 315, Sharabha-Mantra und Beginn des Dhyana 698–703
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha śarabhamantro merutantre— oṃ kha~ khā~ kha~ phaḍuccārya dviḥ prāṇān grasatīti ca |
hu~ phaṭ sarvaśastrasaṃharaṇāya śarabheti ca ||
698 ||
śālvāya pakṣirājāya hu~ phaṭ svāhāntako manuḥ |
ekacatvāriṃśadarṇo vāsudevo muniḥ smṛtaḥ ||
699 ||
kālāgnirudraḥ śarabho devatā parikīrttitaḥ |
chandastu jagatī svāhā śaktirbījaṃ khamucyate |
vedaṣaṭsaptanavaṣaṇṇavārṇairaṅgakalpanam ||
700 ||
atha dhyānam— candrārkāgnitrinayanaṃ kālīdurgādvipakṣakam |
vidyutjihvaṃ vajranakhaṃ vaḍavāgnyudaraṃ tathā ||
701 ||
vyādhimṛtyuripughnaṃ ca caṇḍavātātiveginam |
hṛdbhairavasvarūpaṃ ca vairivṛndaniṣūdanam ||
702 ||
mṛgastvardhaśarīreṇa pakṣābhyāṃ cañcunā dvijaḥ |
adhovaktraścatuṣpādastūrdhvavaktraścaturbhujaḥ ||
703 ||

Devanagari:
अथ शरभमन्त्रो मेरुतन्त्रे— ॐ खँ खाँ खँ फडुच्चार्य द्विः प्राणान् ग्रसतीति च |
हुँ फट् सर्वशस्त्रसंहरणाय शरभेति च ||
६९८ ||
शाल्वाय पक्षिराजाय हुँ फट् स्वाहान्तको मनुः |
एकचत्वारिंशदर्णो वासुदेवो मुनिः स्मृतः ||
६९९ ||
कालाग्निरुद्रः शरभो देवता परिकीर्त्तितः |
छन्दस्तु जगती स्वाहा शक्तिर्बीजं खमुच्यते |
वेदषट्सप्तनवषण्णवार्णैरङ्गकल्पनम् ||
७०० ||
अथ ध्यानम्— चन्द्रार्काग्नित्रिनयनं कालीदुर्गाद्विपक्षकम् |
विद्युत्जिह्वं वज्रनखं वडवाग्न्युदरं तथा ||
७०१ ||
व्याधिमृत्युरिपुघ्नं च चण्डवातातिवेगिनम् |
हृद्भैरवस्वरूपं च वैरिवृन्दनिषूदनम् ||
७०२ ||
मृगस्त्वर्धशरीरेण पक्षाभ्यां चञ्चुना द्विजः |
अधोवक्त्रश्चतुष्पादस्तूर्ध्ववक्त्रश्चतुर्भुजः ||
७०३ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Sharabha-Mantra im Merutantra: 698–700: „Nachdem man Om, Kham, Kham mit langem A, Kham und Phat ausgesprochen hat, [spreche man] zweimal ‚pranan grasati‘, dann Hum Phat, ‚sarvashastrasamharanaya‘ und ‚sharabha‘, ‚shalvaya pakshirajaya‘, Hum Phat; der Mantra endet mit Svaha. Er ist einundvierzigsilbig. Vasudeva gilt als Seher, Kalagni-Rudra als Sharabha als Gottheit, Jagati als Versmaß; Svaha ist Shakti und Kha wird Bija genannt. Die Angas werden aus vier, sechs, sieben, neun, sechs und neun Silben gebildet.“ [Die Formel nennt das Verschlingen der Lebenskräfte, das Vernichten aller Waffen und den Vogelkönig. Das gedruckte grasati und die Worttrennung bei Sharabha/Shalva sind nicht sicher; sie werden nicht stillschweigend in einen geläufigen Mantra geändert. Die ersten Kha-Bijas sowie Hum tragen Chandrabindu.] Nun Dhyana: 701–703: „Mond, Sonne und Feuer sind seine drei Augen; Kali und Durga seine beiden Flügel. Seine Zunge ist ein Blitz, seine Krallen sind Vajras, sein Bauch das unterseeische Feuer. Er vernichtet Krankheit, Tod und Feinde, ist schneller als ein wilder Sturm. Sein Herz hat Bhairavas Gestalt, er schlägt die Feindesscharen nieder. Mit der einen Körperhälfte ist er ein Wildtier, mit Flügeln und Schnabel ein Vogel. Unten hat er ein Gesicht und vier Füße, oben ein Gesicht und vier Arme …“ [Fortsetzung im folgenden Vers.]

M0519. Sharabhas Gestalt und Purashcharana 704–706
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 316, Sharabhas Gestalt und Purashcharana 704–706
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
kālāntadahanaprakhyo nīlajīmūtaniḥsvanaḥ |
ariryaddarśanādeva vinaṣṭabalavikramaḥ ||
704 ||
saṭācchaṭograrūpāya pakṣavikṣiptabhūbhṛte |
aṣṭapādāya rudrāya namaḥ śarabhamūrtaye ||
705 ||
puraścaraṇamāha— evaṃ dhyāyan sahasraṃ tu prajapet pāyasaṃ hunet |
pratyahaṃ māsaṣaṭkeṇa mantrasiddhiḥ prajāyate ||
706 ||

Devanagari:
कालान्तदहनप्रख्यो नीलजीमूतनिःस्वनः |
अरिर्यद्दर्शनादेव विनष्टबलविक्रमः ||
७०४ ||
सटाच्छटोग्ररूपाय पक्षविक्षिप्तभूभृते |
अष्टपादाय रुद्राय नमः शरभमूर्तये ||
७०५ ||
पुरश्चरणमाह— एवं ध्यायन् सहस्रं तु प्रजपेत् पायसं हुनेत् |
प्रत्यहं मासषट्केण मन्त्रसिद्धिः प्रजायते ||
७०६ ||

Bedeutung und Funktion: 704: „… dem Feuer am Ende der Zeit gleich, mit dem Donnern dunkler Regenwolken. Schon bei seinem Anblick verliert der Feind Kraft und Mut. 705: Verehrung Rudra in Sharabhas Gestalt, schrecklich mit seiner wallenden Mähne, der mit den Flügeln Berge fortschleudert und acht Füße besitzt!“ Purashcharana wird beschrieben: 706: „So meditierend, übe man täglich tausend Wiederholungen und opfere Milchreis. Nach sechs Monaten entsteht Mantra-Siddhi.“ [Die acht Füße werden hier ausdrücklich genannt; die anders gegliederte Gestaltbeschreibung in Vers 703 bleibt daneben stehen.]

M0520. Kshetrapala-Mantra 707–709
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 316, Kshetrapala-Mantra 707–709
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha kṣetrapālamantraḥ śāradāyām— varṇāntyamaubinduyuktaṃ kṣetrapālāya hṛnmanuḥ |
tārādyo vasuvarṇo'yaṃ kṣetrapālasya kīrttitaḥ |
ṣaḍdīrghabhājā bījena ṣaḍaṅgānyasya yojayet ||
707 ||
atha dhyānam— nīlāñjanādrinibhamūrdhvapiśaṅgakeśaṃ vṛttogralocanamupāttagadākapālam |
āśāmbaraṃ bhujagabhūṣaṇamugradaṃṣṭraṃ kṣetreśamadbhutatanuṃ praṇamāmi devam ||
708 ||
atha puraścaraṇam— lakṣamekaṃ japenmantraṃ juhuyāt taddaśāṃśataḥ |
caruṇā ghṛtasiktena tataḥ kṣetreśamarcayet ||
709 ||

Devanagari:
अथ क्षेत्रपालमन्त्रः शारदायाम्— वर्णान्त्यमौबिन्दुयुक्तं क्षेत्रपालाय हृन्मनुः |
ताराद्यो वसुवर्णोऽयं क्षेत्रपालस्य कीर्त्तितः |
षड्दीर्घभाजा बीजेन षडङ्गान्यस्य योजयेत् ||
७०७ ||
अथ ध्यानम्— नीलाञ्जनाद्रिनिभमूर्ध्वपिशङ्गकेशं वृत्तोग्रलोचनमुपात्तगदाकपालम् |
आशाम्बरं भुजगभूषणमुग्रदंष्ट्रं क्षेत्रेशमद्भुततनुं प्रणमामि देवम् ||
७०८ ||
अथ पुरश्चरणम्— लक्षमेकं जपेन्मन्त्रं जुहुयात् तद्दशांशतः |
चरुणा घृतसिक्तेन ततः क्षेत्रेशमर्चयेत् ||
७०९ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Kshetrapala-Mantra in der Sharada: 707: „Der letzte Buchstabe, mit Au und Bindu verbunden, ‚Kshetrapalaya‘ und Hridaya: Dieser mit Tara beginnende achtsilbige Mantra wird für Kshetrapala gelehrt. Mit dem Bija und den sechs langen Vokalen bilde man seine sechs Angas.“ Nun Dhyana: 708: „Ich verneige mich vor dem Gott Kshetrapala von wunderbarer Gestalt, einem Berg aus dunkler Augensalbe gleich, mit aufgerichtetem gelbbraunem Haar, runden wilden Augen, Keule und Schädelschale in Händen. Die Himmelsrichtungen sind sein Gewand, Schlangen sein Schmuck; furchtbar sind seine Fangzähne.“ Nun Purashcharana: 709: „Hunderttausendmal wiederhole man den Mantra und opfere ein Zehntel mit gheegetränktem Charu. Danach verehre man den Herrn des Feldes.“

M0521. Batuka-Mantra und Nyasa 710–715
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 316–317, Batuka-Mantra und Nyasa 710–715
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athāpaduddhāravaṭukamantrastatraiva— uddharedvaṭukaṃ ḍe'ntamāpaduddhāraṇaṃ tathā |
kurudvayaṃ punarḍe'ntaṃ vaṭukaṃ taṃ samuddharet ||
710 ||
ekaviṃśatyakṣarātmā śaktiruddho mahāmanuḥ |
abhīṣṭaphalasaṃsiddhyai kīrttitaḥ surapādapaḥ ||
711 ||
bṛhadāraṇyaka ṛṣiśchando'nuṣṭubudāhṛtam |
āpaduddhāraṇo devo bhairavo devatā budhaiḥ ||
712 ||
aṅgulīdehavaktreṣu mūrtīrnyasedyathā purā |
sadyādipañcahrasvāḍhyaṃ śaktibījapuraḥsaram ||
713 ||
vakāraṃ pañcahrasvāḍhyamīśānādiṣu yojayet |
ṣaḍdīrghayuktayā śaktyā vakāreṇa ca tadvatā ||
714 ||
aṅgāni jātiyuktāni praṇavādyādi kalpayet |
tasya dhyānaṃ tridhā proktaṃ sāttvikādivibhedataḥ ||
715 ||

Devanagari:
अथापदुद्धारवटुकमन्त्रस्तत्रैव— उद्धरेद्वटुकं डेऽन्तमापदुद्धारणं तथा |
कुरुद्वयं पुनर्डेऽन्तं वटुकं तं समुद्धरेत् ||
७१० ||
एकविंशत्यक्षरात्मा शक्तिरुद्धो महामनुः |
अभीष्टफलसंसिद्ध्यै कीर्त्तितः सुरपादपः ||
७११ ||
बृहदारण्यक ऋषिश्छन्दोऽनुष्टुबुदाहृतम् |
आपदुद्धारणो देवो भैरवो देवता बुधैः ||
७१२ ||
अङ्गुलीदेहवक्त्रेषु मूर्तीर्न्यसेद्यथा पुरा |
सद्यादिपञ्चह्रस्वाढ्यं शक्तिबीजपुरःसरम् ||
७१३ ||
वकारं पञ्चह्रस्वाढ्यमीशानादिषु योजयेत् |
षड्दीर्घयुक्तया शक्त्या वकारेण च तद्वता ||
७१४ ||
अङ्गानि जातियुक्तानि प्रणवाद्यादि कल्पयेत् |
तस्य ध्यानं त्रिधा प्रोक्तं सात्त्विकादिविभेदतः ||
७१५ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der aus Bedrängnis rettende Batuka-Mantra ebendort: 710–712: „Man bilde Batuka mit der Dativendung, ferner ‚apaduddharanam‘, zweimal ‚kuru‘ und nochmals Batuka mit der Dativendung. Dieser große, einundzwanzigsilbige Mantra ist von Shakti umschlossen; als göttlicher Wunschbaum zur Verwirklichung der ersehnten Frucht wird er gepriesen. Brihadaranyaka ist der Rishi, Anushtubh das Versmaß. Die Kundigen nennen den aus Bedrängnis rettenden Gott Bhairava als Gottheit.“ [Die Bitte lautet dem Sinn nach: Batuka, bewirke die Rettung aus Bedrängnis.] 713–715: „Auf Finger, Körper und Gesichter lege man die Gottheitsgestalten wie zuvor. [Man verwende] die fünf mit Sadya beginnenden kurzen [Lautverbindungen], mit dem Shakti-Bija davor. Va mit den fünf kurzen Vokalen verbinde man mit Ishana und den übrigen. Mit Shakti und Va, jeweils mit den sechs langen Vokalen, bilde man die Angas samt den jeweiligen Endungen, mit Pranava am Anfang und den weiteren [vorgesehenen Bestandteilen]. Seine Meditation wird dreifach gelehrt, unterschieden nach Sattva und den übrigen Gunas.“

M0522. Pashupata-Astra-Mantra 722–725
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 317–318, Pashupata-Astra-Mantra 722–725
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha pāśupatāstramantraḥ śāradāyām— tāro vānto dharāsaṃstho vāmanetrendubhūṣitaḥ |
pārśvo vakraḥ karṇayuto varmāstrāntaḥ ṣaḍakṣaraḥ ||
722 ||
manuḥ pāśupatāstrākhyo grahakṣudranivāraṇaḥ |
ṣaḍbhirvarṇaiḥ ṣaḍaṅgāni hu~ phaḍantaiḥ sajātibhiḥ ||
723 ||
atha dhyānam— madhyāhnārkasamaprabhaṃ śaśidharaṃ bhīmāṭṭahāsojjvalaṃ tryakṣaṃ pannagabhūṣaṇaṃ śikhiśikhāśmaśrusphuranmūrdhajam |
hastābjaistriśikhaṃ samudgaramasiṃ śaktiṃ dadhānaṃ vibhuṃ daṃṣṭrābhīmacaturmukhaṃ paśupatiṃ divyāstrarūpaṃ smaret ||
724 ||
puraścaraṇam— varṇalakṣaṃ japenmantraṃ juhuyāt taddaśāṃśataḥ |
gavyena sarpiṣā mantrī saṃskṛte havyavāhane ||
725 ||

Devanagari:
अथ पाशुपतास्त्रमन्त्रः शारदायाम्— तारो वान्तो धरासंस्थो वामनेत्रेन्दुभूषितः |
पार्श्वो वक्रः कर्णयुतो वर्मास्त्रान्तः षडक्षरः ||
७२२ ||
मनुः पाशुपतास्त्राख्यो ग्रहक्षुद्रनिवारणः |
षड्भिर्वर्णैः षडङ्गानि हुँ फडन्तैः सजातिभिः ||
७२३ ||
अथ ध्यानम्— मध्याह्नार्कसमप्रभं शशिधरं भीमाट्टहासोज्ज्वलं त्र्यक्षं पन्नगभूषणं शिखिशिखाश्मश्रुस्फुरन्मूर्धजम् |
हस्ताब्जैस्त्रिशिखं समुद्गरमसिं शक्तिं दधानं विभुं दंष्ट्राभीमचतुर्मुखं पशुपतिं दिव्यास्त्ररूपं स्मरेत् ||
७२४ ||
पुरश्चरणम्— वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं जुहुयात् तद्दशांशतः |
गव्येन सर्पिषा मन्त्री संस्कृते हव्यवाहने ||
७२५ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Pashupata-Astra-Mantra in der Sharada: 722–723: „Tara, das Ende von Va auf Dhara, mit linkem Auge und Mond geschmückt; Parshva, Vakra mit Karna, endend mit Varma und Astra: Dieser sechssilbige Mantra heißt Pashupata-Astra und wehrt Grahas und niedrige Zauberei ab. Mit den sechs Silben, endend auf Hum Phat und mit den jeweiligen Endungen, [vollziehe man] die sechs Angas.“ [Die verschlüsselte Lautfolge wird nicht aus Vermutungen ergänzt.] Nun Dhyana: 724: „Man vergegenwärtige sich Pashupati in Gestalt der göttlichen Waffe: strahlend wie die Mittagssonne, mit dem Mond geschmückt und von furchtbarem Lachen leuchtend; dreiäugig, Schlangen als Schmuck, Bart und Haupthaar flammend wie Feuerzungen. Der Allgegenwärtige trägt in seinen Lotushänden Dreizack, Hammer, Schwert und Speer. Seine vier Gesichter sind durch die Fangzähne furchtbar.“ Purashcharana: 725: „Der Mantraübende wiederhole den Mantra hunderttausendmal je Silbe und opfere ein Zehntel mit Kuhghee im bereiteten Feuer.“

M0523. Harihara-Mantra und Abschluss des Shiva-Abschnitts 726–730
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 318, Harihara-Mantra und Abschluss des Shiva-Abschnitts 726–730
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha hariharamantrastantrāntare— māyāṃ pūrvaṃ samuddhṛtya prāsādaṃ tata uddharet |
tataḥ śaṅkaranārāyaṇāya hṛtpraṇavādikaḥ ||
726 ||
trayodaśākṣaro mantraścaturvargaphalapradaḥ |
nārado'sya ṛṣiḥ proktaśchando'nuṣṭup prakīrttitam ||
727 ||
trailokyavandyapādābjo devatā hariśaṅkaraḥ |
ṣaḍaṅgāni prakurvīta dīrghaṣaṭkāḍhyamāyayā ||
728 ||
atha dhyānam— śūlaṃ cakraṃ pāñcajanyamabhītiṃ dadhataṃ karaiḥ |
svasvabhūṣācchanīlārdhadehaṃ hariharaṃ bhaje ||
729 ||
atha puraścaraṇam— lakṣamekaṃ japenmantraṃ taddaśāṃśaṃ ghṛtaplutaiḥ |
pāyasairhavanaṃ kuryāt saṃskṛte havyavāhane ||
730 ||
iti śivaprakaraṇam |

Devanagari:
अथ हरिहरमन्त्रस्तन्त्रान्तरे— मायां पूर्वं समुद्धृत्य प्रासादं तत उद्धरेत् |
ततः शङ्करनारायणाय हृत्प्रणवादिकः ||
७२६ ||
त्रयोदशाक्षरो मन्त्रश्चतुर्वर्गफलप्रदः |
नारदोऽस्य ऋषिः प्रोक्तश्छन्दोऽनुष्टुप् प्रकीर्त्तितम् ||
७२७ ||
त्रैलोक्यवन्द्यपादाब्जो देवता हरिशङ्करः |
षडङ्गानि प्रकुर्वीत दीर्घषट्काढ्यमायया ||
७२८ ||
अथ ध्यानम्— शूलं चक्रं पाञ्चजन्यमभीतिं दधतं करैः |
स्वस्वभूषाच्छनीलार्धदेहं हरिहरं भजे ||
७२९ ||
अथ पुरश्चरणम्— लक्षमेकं जपेन्मन्त्रं तद्दशांशं घृतप्लुतैः |
पायसैर्हवनं कुर्यात् संस्कृते हव्यवाहने ||
७३० ||
इति शिवप्रकरणम् |

Bedeutung und Funktion: Nun der Harihara-Mantra in einem anderen Tantra: 726–728: „Zuerst bilde man Maya, danach Prasada, dann ‚Shankaranarayanaya‘ und Hridaya; Pranava steht am Anfang. Dieser dreizehnsilbige Mantra schenkt die Frucht der vier Lebensziele. Narada wird als Seher genannt, Anushtubh als Versmaß. Die Gottheit ist Harishankara, dessen Lotusfüße von den drei Welten verehrt werden. Die sechs Angas vollziehe man mit Maya, verbunden mit den sechs langen Vokalen.“ Nun Dhyana: 729: „Ich verehre Harihara, der in seinen Händen Dreizack, Rad und Panchajanya-Muschelhorn trägt und Furchtlosigkeit zeigt. Seine beiden Körperhälften sind hell und blau und tragen jeweils den eigenen Schmuck.“ Nun Purashcharana: 730: „Hunderttausendmal wiederhole man den Mantra; ein Zehntel bringe man mit gheegetränktem Milchreis als Homa im bereiteten Feuer dar.“ Damit endet der Abschnitt über Shiva.

M0524. Gauri-Mantra und Dhyana 731–733
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 318, Gauri-Mantra und Dhyana 731–733
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha gaurīmantraḥ siddhāntasaṃgrahe— hrī~ gauri rudradayite yogeśvari padaṃ vadet |
hu~ phaṭ svāhā ṣoḍaśārṇo gaurīmantraḥ prakīrttitaḥ ||
731 ||
ajo munistathā'nuṣṭup chando gauryasya devatā |
māyayā tu ṣaḍaṅgāni kuryāt ṣaḍdīrghayuktayā ||
732 ||
dhyānam— hemābhāṃ bibhratīṃ dorbhirdarpaṇāñjanasādhane |
pāśāṅkuśau divyabhūṣāṃ gaurīṃ devīmupāsmahe ||
733 ||

Devanagari:
अथ गौरीमन्त्रः सिद्धान्तसंग्रहे— ह्रीँ गौरि रुद्रदयिते योगेश्वरि पदं वदेत् |
हुँ फट् स्वाहा षोडशार्णो गौरीमन्त्रः प्रकीर्त्तितः ||
७३१ ||
अजो मुनिस्तथाऽनुष्टुप् छन्दो गौर्यस्य देवता |
मायया तु षडङ्गानि कुर्यात् षड्दीर्घयुक्तया ||
७३२ ||
ध्यानम्— हेमाभां बिभ्रतीं दोर्भिर्दर्पणाञ्जनसाधने |
पाशाङ्कुशौ दिव्यभूषां गौरीं देवीमुपास्महे ||
७३३ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Gauri-Mantra im Siddhantasamgraha: 731–732: „Man spreche Hrim, ‚Gauri, Rudradayite, Yogeshvari‘, Hum Phat Svaha. Dieser Gauri-Mantra wird als sechzehnsilbig gelehrt. Aja ist der Seher, Anushtubh das Versmaß, Gauri seine Gottheit. Mit Maya und den sechs langen Vokalen vollziehe man die sechs Angas.“ [Die Anrufung bedeutet: Gauri, Geliebte Rudras, Herrin des Yoga. Hrim und Hum tragen hier Chandrabindu; Bijas sind nicht wörtlich übersetzbar.] Dhyana: 733: „Wir verehren die Göttin Gauri, goldglänzend, mit göttlichem Schmuck; ihre Arme tragen Spiegel, Gerät zum Auftragen von Augensalbe, Schlinge und Haken.“

M0525. Gauri-Purashcharana und Bhavani-Mantra 734–736
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 319, Gauri-Purashcharana und Bhavani-Mantra 734–736
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha puraścaraṇam— lakṣamekaṃ japenmantraṃ daśāṃśaṃ juhuyād ghṛtaiḥ |
tarpaṇādyaṃ tataḥ kṛtvā kāmyakarmāṇi sādhayet ||
734 ||
atha mantrāntaraṃ vakṣye māyābījaṃ samuddharet |
ṅe'ntāṃ bhavānīmuccārya namaḥ śeṣe prakīrttayet |
nyāsajālaṃ purā proktaṃ devīṃ dhyāyet samāhitaḥ ||
735 ||
dhyānaṃ yathā— bālārkābhāṃ trinayanāṃ khaḍgakheṭavarābhayān |
dorbhirdadhānāṃ siṃhasthāṃ bhavānīṃ bhāvayet sadā ||
736 ||
asya puraścaraṇaṃ pūrvavadekalakṣajapaḥ |
iti bhavānīprakaraṇam |

Devanagari:
अथ पुरश्चरणम्— लक्षमेकं जपेन्मन्त्रं दशांशं जुहुयाद् घृतैः |
तर्पणाद्यं ततः कृत्वा काम्यकर्माणि साधयेत् ||
७३४ ||
अथ मन्त्रान्तरं वक्ष्ये मायाबीजं समुद्धरेत् |
ङेऽन्तां भवानीमुच्चार्य नमः शेषे प्रकीर्त्तयेत् |
न्यासजालं पुरा प्रोक्तं देवीं ध्यायेत् समाहितः ||
७३५ ||
ध्यानं यथा— बालार्काभां त्रिनयनां खड्गखेटवराभयान् |
दोर्भिर्दधानां सिंहस्थां भवानीं भावयेत् सदा ||
७३६ ||
अस्य पुरश्चरणं पूर्ववदेकलक्षजपः |
इति भवानीप्रकरणम् |

Bedeutung und Funktion: Nun Purashcharana: 734: „Hunderttausendmal wiederhole man den Mantra und opfere ein Zehntel mit Ghee. Nach Tarpana und den weiteren Handlungen führe man die auf besondere Wünsche gerichteten Riten aus. 735: Nun erkläre ich einen anderen Mantra: Man bilde das Maya-Bija, spreche Bhavani mit der Dativendung und am Ende Namah. Die Nyasas sind zuvor erklärt. Gesammelt meditiere man über die Göttin.“ Dhyana lautet: 736: „Stets vergegenwärtige man Bhavani, leuchtend wie die junge Sonne, dreiäugig, auf einem Löwen sitzend. Ihre Arme tragen Schwert und Schild und zeigen Segen und Furchtlosigkeit.“ Sein Purashcharana besteht wie zuvor aus hunderttausend Wiederholungen. Damit endet der Bhavani-Abschnitt.

M0526. Garuda-Mantra und Angas 737–743
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 319, Garuda-Mantra und Angas 737–743
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha garuḍamantro merutantre— vakṣye'tha gāruḍaṃ mantraṃ kṣiptāro'gnigehinī |
pañcākṣaro manuḥ paṅktiśchando'nanto mato muniḥ ||
737 ||
devatā garuḍastāro bījaṃ śaktirdahāṅganā |
svāhānto hṛdaye nyasyo jvalajvala mahāmate ||
738 ||
rudracūḍānana svāhā'ṅgasyānte mastake nyaset |
garuḍānte śikhe svāhā śikhāyā manurīritaḥ ||
739 ||
varmamantrastu garuḍa prabhañjayayugaṃ vadet |
dviḥ prabhedaya vitrāsaya duṣṭapaṅktiṃ vimardaya ||
740 ||
svāhā saptatriṃśadarṇo netramantro'tha kathyate |
ugrarūpadharetyuktvā sarvaṃ viṣahareti ca ||
741 ||
bhīṣaya dvitayaṃ sarvaṃ dahayugmaṃ tato vadet |
bhasmīkuru kuru svāhā dantavarṇo mato manuḥ ||
742 ||
astramantro'pratihatabalāpratihateti ca |
śāsanānte vadeddhu~ phaṭ svāhānto'ṣṭādaśākṣaraḥ ||
743 ||

Devanagari:
अथ गरुडमन्त्रो मेरुतन्त्रे— वक्ष्येऽथ गारुडं मन्त्रं क्षिप्तारोऽग्निगेहिनी |
पञ्चाक्षरो मनुः पङ्क्तिश्छन्दोऽनन्तो मतो मुनिः ||
७३७ ||
देवता गरुडस्तारो बीजं शक्तिर्दहाङ्गना |
स्वाहान्तो हृदये न्यस्यो ज्वलज्वल महामते ||
७३८ ||
रुद्रचूडानन स्वाहाऽङ्गस्यान्ते मस्तके न्यसेत् |
गरुडान्ते शिखे स्वाहा शिखाया मनुरीरितः ||
७३९ ||
वर्ममन्त्रस्तु गरुड प्रभञ्जययुगं वदेत् |
द्विः प्रभेदय वित्रासय दुष्टपङ्क्तिं विमर्दय ||
७४० ||
स्वाहा सप्तत्रिंशदर्णो नेत्रमन्त्रोऽथ कथ्यते |
उग्ररूपधरेत्युक्त्वा सर्वं विषहरेति च ||
७४१ ||
भीषय द्वितयं सर्वं दहयुग्मं ततो वदेत् |
भस्मीकुरु कुरु स्वाहा दन्तवर्णो मतो मनुः ||
७४२ ||
अस्त्रमन्त्रोऽप्रतिहतबलाप्रतिहतेति च |
शासनान्ते वदेद्धुँ फट् स्वाहान्तोऽष्टादशाक्षरः ||
७४३ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Garuda-Mantra im Merutantra: 737–739: „Jetzt erkläre ich den Garuda-Mantra: Kshi, Tara und die Gemahlin des Feuers [die Verbindung kshiptara im Druck ist nicht eindeutig getrennt]. Der Mantra ist fünfsilbig, Pankti sein Versmaß; Ananta gilt als Seher. Die Gottheit ist Garuda, Tara das Bija, die Frau des Feuers die Shakti. ‚Jvala jvala‘ mit Svaha am Ende lege man auf das Herz, Hochgesinnter. ‚Rudrachudanana svaha‘ lege man nach dem Anga[-Wort] auf den Kopf. Nach ‚Garuda‘ folgt ‚shikhe svaha‘: Dies wird als Shikha-Mantra gelehrt. 740–741: Als Rüstungsmantra spreche man ‚Garuda‘, zweimal ‚prabhanjaya‘, zweimal ‚prabhedaya‘, ‚vitrasaya dushtapanktim vimardaya svaha‘; er ist siebenunddreißigsilbig. Nun wird der Augen-Mantra erklärt. 741–742: Nach ‚ugrarupadhara‘ spreche man ‚sarva‘ und ‚vishahara‘, zweimal ‚bhishaya‘, ‚sarva‘, zweimal ‚daha‘, ‚bhasmikuru kuru svaha‘. Er gilt als zweiunddreißigsilbig. 743: Der Astra-Mantra lautet ‚apratihatabala apratihata‘, danach ‚shasana‘ und Hum Phat; er endet mit Svaha und ist achtzehnsilbig.“ [Die Anga-Anrufungen nennen Flammen, Garudas furchtbare Gestalt und ungehinderte Macht. Sie fordern ihn auf, Gift zu entfernen, die Schar der Schädlichen zu erschrecken und zu zermalmen sowie alles zu verbrennen und zu Asche zu machen. Die teilweise gestörte Wortgliederung bleibt erkennbar.]

M0527. Kartaviryarjuna-Mantra und Angas 747–753
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 320, Kartaviryarjuna-Mantra und Angas 747–753
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha kārtavīryamantrastatraiva— athātaḥ saṃpravakṣyāmi viṃśanmantrā~stu dakṣiṇe |
āmnāye yatsādhakānāmakleśādaṣṭasiddhayaḥ ||
747 ||
dvāviṃśaturyau tārādyau dakṣe vāme saturyakau |
caturdaśasvaropetau śeṣāmnāyeṣu tadbhavet ||
748 ||
binduyuktaṃ tvādyabījaṃ caturthasvarasaṃyutam |
ṣaṭtriṃśaturyau bindvāḍhyau dvitīyaṃ bījamucyate ||
749 ||
kāmabījaṃ tṛtīyaṃ syād dvādaśārṇaṃ caturthakau |
ṣaṣṭhasvarendusaṃyuktau caturthaṃ bījamucyate ||
750 ||
pāśo lajjā'ṅkuśo lakṣmīkavacāstramidaṃ bhavet |
bījānāṃ daśakaṃ ṅe'ntaḥ kārtavīryārjuno namaḥ ||
751 ||
ekonaviṃśatyarṇo'yaṃ dattātreyo muniḥ smṛtaḥ |
chando'nuṣṭup kārtavīryārjuno devaḥ prakīrtitaḥ ||
752 ||
phrā~ brāmiti syāddhṛdayaṃ klī~ śrīmiti śiraḥ smṛtam |
ū~ hū~ śikhā samākhyātā kai~ śrī~ kavacamīritam |
hu~ phaḍastraṃ samākhyātaṃ śeṣeṇa vyāpakaṃ caret ||
753 ||

Devanagari:
अथ कार्तवीर्यमन्त्रस्तत्रैव— अथातः संप्रवक्ष्यामि विंशन्मन्त्राँस्तु दक्षिणे |
आम्नाये यत्साधकानामक्लेशादष्टसिद्धयः ||
७४७ ||
द्वाविंशतुर्यौ ताराद्यौ दक्षे वामे सतुर्यकौ |
चतुर्दशस्वरोपेतौ शेषाम्नायेषु तद्भवेत् ||
७४८ ||
बिन्दुयुक्तं त्वाद्यबीजं चतुर्थस्वरसंयुतम् |
षट्त्रिंशतुर्यौ बिन्द्वाढ्यौ द्वितीयं बीजमुच्यते ||
७४९ ||
कामबीजं तृतीयं स्याद् द्वादशार्णं चतुर्थकौ |
षष्ठस्वरेन्दुसंयुक्तौ चतुर्थं बीजमुच्यते ||
७५० ||
पाशो लज्जाऽङ्कुशो लक्ष्मीकवचास्त्रमिदं भवेत् |
बीजानां दशकं ङेऽन्तः कार्तवीर्यार्जुनो नमः ||
७५१ ||
एकोनविंशत्यर्णोऽयं दत्तात्रेयो मुनिः स्मृतः |
छन्दोऽनुष्टुप् कार्तवीर्यार्जुनो देवः प्रकीर्तितः ||
७५२ ||
फ्राँ ब्रामिति स्याद्धृदयं क्लीँ श्रीमिति शिरः स्मृतम् |
ऊँ हूँ शिखा समाख्याता कैँ श्रीँ कवचमीरितम् |
हुँ फडस्त्रं समाख्यातं शेषेण व्यापकं चरेत् ||
७५३ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Kartavirya-Mantra ebendort: 747: „Jetzt erkläre ich zwanzig Mantras der südlichen Überlieferung, durch die den Übenden die acht Siddhis mühelos zuteilwerden. 748–750: Der zweiundzwanzigste und vierte [Buchstabe] haben im rechten [Weg] Tara am Anfang, im linken sind sie mit dem vierten [Vokal] verbunden; in den übrigen Überlieferungen mit dem vierzehnten Vokal. Das erste Bija ist mit Bindu und dem vierten Vokal verbunden. Der sechsunddreißigste und vierte [Buchstabe], mit Bindu versehen, heißen das zweite Bija. Das Kama-Bija ist das dritte. Der zwölfte Buchstabe und der vierte, mit dem sechsten Vokal und Mond verbunden, heißen das vierte Bija. 751–752: Schlinge, Scham, Haken, Lakshmi, Rüstung und Astra ergeben die zehn Bijas. Danach Kartaviryarjuna im Dativ und Namah. Dieser Mantra ist neunzehnsilbig. Dattatreya gilt als Seher, Anushtubh als Versmaß, Kartaviryarjuna als Gottheit. 753: ‚Phram, Bra‘ wird als Herz genannt; ‚Klim, Shri‘ als Kopf; ‚Um, Hum‘ als Shikha; ‚Kaim, Shrim‘ als Rüstung; ‚Hum Phat‘ als Astra. Mit dem Rest vollziehe man den alles durchdringenden Nyasa.“ [Die Bijas sind keine gewöhnlichen Wörter. In der Silbenfolge des Verses 753 bleiben die überlieferten Unterschiede der Nasalzeichen erhalten; bei bra und shri vor iti ist ein Nasal nicht zuverlässig zu lesen. Die Zahl- und Vokalschlüssel von 748–750 werden nicht zu einer vermuteten Gesamtformel ergänzt.]

M0528. Kartaviryarjuna-Mantravarianten 758–773
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 321–322, Kartaviryarjuna-Mantravarianten 758–773
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrabhedāḥ— athātaḥ saṃpravakṣyāmi kārtavīryamanorbhidaḥ |
ekonaviṃśatyarṇo'yaṃ tārādirnakhavarṇakaḥ ||
758 ||
chandarṣinyāsapūjādi sarvaṃ pūrvavadīritam |
dvitīyo'yaṃ bheda ukto bhajatāmiṣṭadāyakaḥ ||
759 ||
kārtavīryārjunāyeti namo mūlaṃ navākṣaram |
phrā~ pūrvako daśārṇo'yaṃ virāṭ chanda udīritam ||
760 ||
sarvārthasiddhaye cāsya niyogo'nyat tu pūrvavat |
nyāsapūjādikaṃ sarvaṃ bhedo'yaṃ tu tṛtīyakaḥ ||
761 ||
phrā~ śrī~ pūrvo navārṇastu bhavedekādaśākṣaraḥ |
prāgvanmunyādikaṃ sarvaṃ chandastraiṣṭubhamucyate ||
762 ||
niyogastambhanāyāsya caurāṇāṃ vasuhāriṇām |
prāgvat pūjāprayogādi turyo bhedo nirūpitaḥ ||
763 ||
phrā~ klī~ pūrvo navārṇastu bhavedekādaśākṣaraḥ |
naranārīnṛpāṇāṃ ca mohanāya niyojanam ||
764 ||
muniśchandomukhaṃ prāgvat prayogā~ścāpi sādhayet |
evaṃ tu pañcamo bhedo mantrasya parikīrttitaḥ ||
765 ||
phrā~ bhrū~ pūrvo navārṇastu ṣaṣṭho bhedaśca pūrvavat |
munyādi bhramaṇoccāṭadveṣamāraṇakarmakṛt ||
766 ||
phrā~ hrīmante navārṇastu bhedaḥ saptamako bhavet |
vaśyaṃ pāpakṣayaṃ mohaṃ śubhaṃ ca tanute sadā ||
767 ||
phrā~ mā~ navākṣaraśceti hyaṣṭamo'rcādi pūrvavat |
vaktrastambhe vā gatistambhe niyogaḥ parikīrtitaḥ ||
768 ||
phrā~ śrī~ navākṣaraśceti daśamo bheda ucyate |
triṣṭup chando'nyadakhilamūnaviṃśativadbhavet ||
769 ||
phrā~ vāgbījaṃ navārṇaśca bheda ekādaśaḥ smṛtaḥ |
hu~ phaḍnavārṇa iti ca dvādaśārcādi pūrvavat ||
770 ||
tṛtīyabhedastārādyo mantra ekādaśākṣaraḥ |
trayodaśastu bhedo'yaṃ sarvaṃ pūrvavadīritam ||
771 ||
evaṃ bhedāścaturthādyāḥ sapta praṇavapūrvakāḥ |
dvādaśādyāḥ sapta mantrā jagatīcchandaso matāḥ ||
772 ||
prāgvanmunyādikaṃ sarvaṃ prayogaḥ pūrvavanmataḥ |
dakṣiṇāmnāyagāścaite viṃśanmantrāḥ prakīrttitāḥ ||
773 ||

Devanagari:
अथ मन्त्रभेदाः— अथातः संप्रवक्ष्यामि कार्तवीर्यमनोर्भिदः |
एकोनविंशत्यर्णोऽयं तारादिर्नखवर्णकः ||
७५८ ||
छन्दर्षिन्यासपूजादि सर्वं पूर्ववदीरितम् |
द्वितीयोऽयं भेद उक्तो भजतामिष्टदायकः ||
७५९ ||
कार्तवीर्यार्जुनायेति नमो मूलं नवाक्षरम् |
फ्राँ पूर्वको दशार्णोऽयं विराट् छन्द उदीरितम् ||
७६० ||
सर्वार्थसिद्धये चास्य नियोगोऽन्यत् तु पूर्ववत् |
न्यासपूजादिकं सर्वं भेदोऽयं तु तृतीयकः ||
७६१ ||
फ्राँ श्रीँ पूर्वो नवार्णस्तु भवेदेकादशाक्षरः |
प्राग्वन्मुन्यादिकं सर्वं छन्दस्त्रैष्टुभमुच्यते ||
७६२ ||
नियोगस्तम्भनायास्य चौराणां वसुहारिणाम् |
प्राग्वत् पूजाप्रयोगादि तुर्यो भेदो निरूपितः ||
७६३ ||
फ्राँ क्लीँ पूर्वो नवार्णस्तु भवेदेकादशाक्षरः |
नरनारीनृपाणां च मोहनाय नियोजनम् ||
७६४ ||
मुनिश्छन्दोमुखं प्राग्वत् प्रयोगाँश्चापि साधयेत् |
एवं तु पञ्चमो भेदो मन्त्रस्य परिकीर्त्तितः ||
७६५ ||
फ्राँ भ्रूँ पूर्वो नवार्णस्तु षष्ठो भेदश्च पूर्ववत् |
मुन्यादि भ्रमणोच्चाटद्वेषमारणकर्मकृत् ||
७६६ ||
फ्राँ ह्रीमन्ते नवार्णस्तु भेदः सप्तमको भवेत् |
वश्यं पापक्षयं मोहं शुभं च तनुते सदा ||
७६७ ||
फ्राँ माँ नवाक्षरश्चेति ह्यष्टमोऽर्चादि पूर्ववत् |
वक्त्रस्तम्भे वा गतिस्तम्भे नियोगः परिकीर्तितः ||
७६८ ||
फ्राँ श्रीँ नवाक्षरश्चेति दशमो भेद उच्यते |
त्रिष्टुप् छन्दोऽन्यदखिलमूनविंशतिवद्भवेत् ||
७६९ ||
फ्राँ वाग्बीजं नवार्णश्च भेद एकादशः स्मृतः |
हुँ फड्नवार्ण इति च द्वादशार्चादि पूर्ववत् ||
७७० ||
तृतीयभेदस्ताराद्यो मन्त्र एकादशाक्षरः |
त्रयोदशस्तु भेदोऽयं सर्वं पूर्ववदीरितम् ||
७७१ ||
एवं भेदाश्चतुर्थाद्याः सप्त प्रणवपूर्वकाः |
द्वादशाद्याः सप्त मन्त्रा जगतीच्छन्दसो मताः ||
७७२ ||
प्राग्वन्मुन्यादिकं सर्वं प्रयोगः पूर्ववन्मतः |
दक्षिणाम्नायगाश्चैते विंशन्मन्त्राः प्रकीर्त्तिताः ||
७७३ ||

Bedeutung und Funktion: Nun die Mantravarianten: 758–759: „Jetzt erkläre ich die Abwandlungen des Kartavirya-Mantras. Der neunzehnsilbige wird mit Tara am Anfang zwanzigsilbig. Versmaß, Seher, Nyasa, Puja und alles Weitere gelten wie zuvor. Dies ist die zweite Variante, die den Verehrern das Gewünschte schenkt. 760–761: ‚Kartaviryarjunaya namah‘ ist der neunsilbige Grundmantra. Mit Phram davor ist er zehnsilbig; Virat wird als Versmaß genannt. Seine Zweckbestimmung ist die Verwirklichung aller Ziele; Nyasa, Puja und alles Weitere sind wie zuvor. Dies ist die dritte Variante. 762–763: Mit Phram und Shrim vor dem neunsilbigen wird er elfsilbig. Seher und alles Weitere sind wie zuvor; das Versmaß heißt Traishtubha. Seine Zweckbestimmung ist die Lähmung von Dieben, die Besitz rauben. Puja und Anwendungen sind wie zuvor; dies ist die vierte Variante. 764–765: Mit Phram und Klim vor dem neunsilbigen wird er elfsilbig. Er wird zur Bezauberung von Männern, Frauen und Königen eingesetzt. Seher, Versmaß und das Weitere sind wie zuvor; entsprechend vollziehe man die Anwendungen. So wird die fünfte Variante gelehrt. 766: Mit Phram und Bhrum vor dem neunsilbigen entsteht die sechste Variante. Seher und das Weitere gelten wie zuvor; sie dient dem Verwirren, Vertreiben, Erzeugen von Feindschaft und Töten. 767: Phram und Hrim [die Verbindung mit „am Ende“ ist im Druck nicht eindeutig], dazu der neunsilbige: Das ist die siebente Variante. Sie bewirkt stets Unterwerfung, Sündentilgung, Bezauberung und Gutes. 768: Phram, Mam und der neunsilbige ergeben die achte; Verehrung und das Weitere sind wie zuvor. Ihre Zweckbestimmung ist das Stilllegen von Mund oder Bewegung. 769: Phram, Shrim und der neunsilbige werden als zehnte Variante bezeichnet. Trishtubh ist das Versmaß, alles andere wie beim neunzehnsilbigen. 770: Phram, das Sprach-Bija und der neunsilbige gelten als elfte Variante; Hum Phat und der neunsilbige als zwölfte, mit Verehrung und dem Weiteren wie zuvor. 771: Die dritte Variante mit Tara am Anfang ist ein elfsilbiger Mantra; dies ist die dreizehnte Variante. Alles Weitere ist wie zuvor erklärt. 772–773: Ebenso werden den sieben Varianten von der vierten an Pranava vorangestellt. Die sieben Mantras von der zwölften an gelten als solche im Jagati-Versmaß. Seher und das Weitere sowie die Anwendung sind wie zuvor. Damit sind diese zwanzig Mantras der südlichen Überlieferung erklärt.“ [Die Zählung springt im vorliegenden Text von der achten zur zehnten Variante; die wiederholte Phram-Shrim-Folge wird nicht stillschweigend ersetzt. Die Quellenfußnote zu Vers 759 bezeichnet dies als tantrisches Verfahren.]

M0529. Kartaviryarjuna im oberen Amnaya 774–775
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 322, Kartaviryarjuna im oberen Amnaya 774–775
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athordhvāmnāye— oṃ namaḥ kārtavīryārjunāya varmāstraṭhadvayam |
caturdaśārṇamantro'yamaṣṭamaḥ parikīrttitaḥ ||
774 ||
bhūnetrasaptanetrākṣivarṇairasyāṅgapañcakam |
ekonaviṃśadarṇasya munyādyamakhilaṃ matam ||
775 ||

Devanagari:
अथोर्ध्वाम्नाये— ॐ नमः कार्तवीर्यार्जुनाय वर्मास्त्रठद्वयम् |
चतुर्दशार्णमन्त्रोऽयमष्टमः परिकीर्त्तितः ||
७७४ ||
भूनेत्रसप्तनेत्राक्षिवर्णैरस्याङ्गपञ्चकम् |
एकोनविंशदर्णस्य मुन्याद्यमखिलं मतम् ||
७७५ ||

Bedeutung und Funktion: Nun in der oberen Überlieferung: 774–775: „Om namah Kartaviryarjunaya, Varma, Astra und zweimal Tha: Dieser vierzehnsilbige Mantra wird als achter bezeichnet. Seine fünf Angas bestehen aus einer, zwei, sieben, zwei und zwei Silben. Seher und alles Weitere gelten wie beim neunzehnsilbigen.“ [Auch die Bezeichnung „achter“ steht so in der Quelle und wird nicht an die vorangehende Zählung angeglichen.]

M0530. Kartaviryarjuna-Mala-Mantra 776–788
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 322–323, Kartaviryarjuna-Mala-Mantra 776–788
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mālāmantraḥ— tāro namo bhagavate tataḥ śrīpadamuccaret |
kārtavīryārjunāyeti haihayeti padaṃ tataḥ ||
776 ||
nāthāya śrīkārtavīryārjuneti ca sahasraśaḥ |
karasadṛśasarveti duṣṭāntakapadāt paṭhet ||
777 ||
sarvaśiṣṭeṣṭadapadaṃ sarvata udadheḥ padam |
āgantukāmān pravadedasmadvasuvilumpakān ||
778 ||
caurasamūhān svakarasahasraiśca nivāraya |
rundhasva pāśasahasrairbandhayeti tato'ṅkuśaḥ ||
779 ||
sahasrairākarṣaya svacāpoddhūtapadāt tataḥ |
vadedbāṇasahasraiśca bhindi bhindīti saṃvadet ||
780 ||
svahastoddhūtakhaḍgeti sahasraiśchindhiyugmakam |
svahastoddhūtamuśalasahasrairmardayadvayam ||
781 ||
svaśaṅkhoddhūtanādeti sahasrairbhīṣayadvayam |
svahastoddhūtacakreti sahasrairdvirnikṛntaya ||
782 ||
parakṛtyāṃ trāsaya dvistataścākarṣayadvayam |
bhrāmaya dvirmohaya dvirudvāsayayugaṃ vadet ||
783 ||
unmādayadvayaṃ dvedhā tāpaya dvirvināśaya |
dvedhā vidāraya stambhayadvayaṃ jṛmbhaya dvayam ||
784 ||
mārayadvitayaṃ procya vaśaṃ kuru vaśaṃ kuru |
uccāṭayoccāṭayeti vināśaya vināśaya ||
785 ||
dattātreyaśrīpadānte pādapriyatameti ca |
śrīkārtavīryārjuneti sarvagaścodadhervadet ||
786 ||
āgantukāmān pravadedasmadvasuvilumpakān |
caurasamūhān samyak ca vadedunmūlayadvayam ||
787 ||
hu~ phaṭ svāheti mantro'yaṃ bāṇābdhyanalavarṇavān |
proktaḥ pañcadaśaśchando gāyatryanyacca pūrvavat ||
788 ||

Devanagari:
अथ मालामन्त्रः— तारो नमो भगवते ततः श्रीपदमुच्चरेत् |
कार्तवीर्यार्जुनायेति हैहयेति पदं ततः ||
७७६ ||
नाथाय श्रीकार्तवीर्यार्जुनेति च सहस्रशः |
करसदृशसर्वेति दुष्टान्तकपदात् पठेत् ||
७७७ ||
सर्वशिष्टेष्टदपदं सर्वत उदधेः पदम् |
आगन्तुकामान् प्रवदेदस्मद्वसुविलुम्पकान् ||
७७८ ||
चौरसमूहान् स्वकरसहस्रैश्च निवारय |
रुन्धस्व पाशसहस्रैर्बन्धयेति ततोऽङ्कुशः ||
७७९ ||
सहस्रैराकर्षय स्वचापोद्धूतपदात् ततः |
वदेद्बाणसहस्रैश्च भिन्दि भिन्दीति संवदेत् ||
७८० ||
स्वहस्तोद्धूतखड्गेति सहस्रैश्छिन्धियुग्मकम् |
स्वहस्तोद्धूतमुशलसहस्रैर्मर्दयद्वयम् ||
७८१ ||
स्वशङ्खोद्धूतनादेति सहस्रैर्भीषयद्वयम् |
स्वहस्तोद्धूतचक्रेति सहस्रैर्द्विर्निकृन्तय ||
७८२ ||
परकृत्यां त्रासय द्विस्ततश्चाकर्षयद्वयम् |
भ्रामय द्विर्मोहय द्विरुद्वासययुगं वदेत् ||
७८३ ||
उन्मादयद्वयं द्वेधा तापय द्विर्विनाशय |
द्वेधा विदारय स्तम्भयद्वयं जृम्भय द्वयम् ||
७८४ ||
मारयद्वितयं प्रोच्य वशं कुरु वशं कुरु |
उच्चाटयोच्चाटयेति विनाशय विनाशय ||
७८५ ||
दत्तात्रेयश्रीपदान्ते पादप्रियतमेति च |
श्रीकार्तवीर्यार्जुनेति सर्वगश्चोदधेर्वदेत् ||
७८६ ||
आगन्तुकामान् प्रवदेदस्मद्वसुविलुम्पकान् |
चौरसमूहान् सम्यक् च वदेदुन्मूलयद्वयम् ||
७८७ ||
हुँ फट् स्वाहेति मन्त्रोऽयं बाणाब्ध्यनलवर्णवान् |
प्रोक्तः पञ्चदशश्छन्दो गायत्र्यन्यच्च पूर्ववत् ||
७८८ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Mala-Mantra: 776–778: „Tara, ‚namo bhagavate‘, danach Shri, ‚Kartaviryarjunaya‘, dann ‚Haihaya‘ und ‚nathaya‘; ‚Shri Kartaviryarjuna‘, ‚sahasrashah‘, ‚karasadrishasarva‘ [diese Wortverbindung ist gestört], dann ‚dushtantaka‘ und ‚sarvashishteshtada‘. [Anrufung: Verehrung dem erhabenen Shri Kartaviryarjuna, Herrn der Haihayas, Vernichter der Bösen, Spender des von allen Rechtschaffenen Ersehnten.] Dann spreche man: ‚Die Scharen von Dieben, die von allen Seiten, vom Meer her, kommen wollen und unseren Besitz rauben — 779–782: wehre sie mit deinen tausend Händen ab! Halte sie auf! Binde sie mit tausend Schlingen! Ziehe sie mit tausend Haken herbei! Mit den tausend aus deinem Bogen entsandten Pfeilen: durchbohre, durchbohre! Mit den tausend von deinen Händen geschwungenen Schwertern: schneide, schneide! Mit den tausend von deinen Händen geschwungenen Keulen: zermalme, zermalme! Mit den tausend Klängen deines Muschelhorns: erschrecke, erschrecke! Mit den tausend von deinen Händen geschwungenen Rädern: zertrenne, zertrenne! 783–785: Die von anderen bewirkte Schadensmacht — erschrecke, erschrecke! Ziehe herbei, ziehe herbei! Lass umherirren, lass umherirren! Verblende, verblende! Vertreibe, vertreibe! Mache wahnsinnig, mache wahnsinnig! Quäle, quäle! Vernichte, vernichte! Zerreiße, zerreiße! Lähme, lähme! Lass erstarren, lass erstarren! Töte, töte! Bringe unter Gewalt, bringe unter Gewalt! Verjage, verjage! Vernichte, vernichte! 786–788: Liebling der ehrwürdigen Füße Dattatreyas, Shri Kartaviryarjuna! [Die folgende Verbindung sarvagashchodadheh ist gestört.] Die von überall, vom Meer her, kommenden Diebesscharen, die unseren Besitz rauben — entwurzle, entwurzle sie vollständig! Hum Phat Svaha.‘ Dieser Mantra besitzt [in Zahlwörtern] Pfeil–Ozean–Feuer-Silben [üblicherweise 345 gelesen]. Er wird als fünfzehnter bezeichnet. Sein Versmaß ist Gayatri, alles Weitere wie zuvor.“ [Zu „jrim bhaya“/jṛmbhaya verzeichnet die Ausgabe als Variante bhanjaya, „zerbrich“, jeweils zweimal. Die aggressive Ritualsprache gehört zur Quelle.]

M0531. Mala-Mantra-Nyasa und Purashcharana 789–794
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 323, Mala-Mantra-Nyasa und Purashcharana 789–794
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
dattātreyapriyatamaṃ ṅe'ntaṃ hṛdi tu vinyaset |
māhiṣmatīti nāthāya śiromantro nagākṣaraḥ ||
789 ||
revatī ca jalakrīḍāsaktāyeti śikhā matā |
haihayādhipatirḍe'ntaḥ kavacaḥ parikīrttitaḥ ||
790 ||
sahasrabāhave'straṃ syādevaṃ pañcāṅgamīritam ||
791 ||
atha dhyānam— udagrabāṇāṃścāpāni dadhataṃ sūryasannibham |
prapūrayantaṃ brahmāṇḍaṃ dhanurjyāniḥsvanaistathā ||
792 ||
kārtavīryaṃ nṛpaṃ dhyāyed gaṇḍaśobhitakuṇḍalam |
evaṃ dhyātvā samabhyarcya sarvakarmāṇi sādhayet ||
793 ||
atha puraścaraṇam— trisahasraṃ japaḥ proktaḥ śeṣaṃ pūrvavadācaret ||
794 ||

Devanagari:
दत्तात्रेयप्रियतमं ङेऽन्तं हृदि तु विन्यसेत् |
माहिष्मतीति नाथाय शिरोमन्त्रो नगाक्षरः ||
७८९ ||
रेवती च जलक्रीडासक्तायेति शिखा मता |
हैहयाधिपतिर्डेऽन्तः कवचः परिकीर्त्तितः ||
७९० ||
सहस्रबाहवेऽस्त्रं स्यादेवं पञ्चाङ्गमीरितम् ||
७९१ ||
अथ ध्यानम्— उदग्रबाणांश्चापानि दधतं सूर्यसन्निभम् |
प्रपूरयन्तं ब्रह्माण्डं धनुर्ज्यानिःस्वनैस्तथा ||
७९२ ||
कार्तवीर्यं नृपं ध्यायेद् गण्डशोभितकुण्डलम् |
एवं ध्यात्वा समभ्यर्च्य सर्वकर्माणि साधयेत् ||
७९३ ||
अथ पुरश्चरणम्— त्रिसहस्रं जपः प्रोक्तः शेषं पूर्ववदाचरेत् ||
७९४ ||

Bedeutung und Funktion: 789–791: „‚Dattatreyapriyatama‘ mit Dativendung lege man auf das Herz. ‚Mahishmati‘ und ‚nathaya‘ bilden den siebensilbigen Kopf-Mantra. ‚Revati‘ und ‚jalakridasaktaya‘ gelten als Shikha. ‚Haihayadhipati‘ mit Dativendung wird als Rüstung genannt; ‚Sahasrabahave‘ ist Astra. So werden die fünf Angas gelehrt.“ [Die Beinamen bedeuten: Liebling Dattatreyas, Herr von Mahishmati, dem Wasserspiel Hingegebener, Herr der Haihayas und Tausendarmiger. Die Verbindung Revati wird nicht eigenmächtig in einen anderen Flussnamen geändert.] Nun Dhyana: 792–793: „Man meditiere über König Kartavirya, der hohe Pfeile und Bögen trägt, der Sonne gleicht und mit dem Dröhnen der Bogensehnen das Weltenei erfüllt; Ohrringe schmücken seine Wangen. Nach solcher Meditation und Verehrung vollziehe man alle [gewünschten] Riten.“ Nun Purashcharana: 794: „Dreitausend Wiederholungen werden gelehrt; das Übrige vollziehe man wie zuvor.“

M0532. Weiterer Kartavirya-Mantra und Amnayas 804–812
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 324–325, Weiterer Kartavirya-Mantra und Amnayas 804–812
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
mantrāntaramāha— phromityekākṣaro mantraḥ kārtavīryasya ṣoḍaśaḥ |
munipūjādikaṃ prāgvallakṣamekaṃ puraskriyā ||
804 ||
ṣaḍdīrghayuktenānena ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ |
prāgvat prayogā ityevamūrdhvāmnāyaḥ prakīrttitaḥ ||
805 ||
paścimāmnāyamantrāstu proktāścārabdhabhāṣayā |
aṣṭau śatānyaśītiśca yeṣāṃ saṃsādhanāt kalau ||
806 ||
pañca khānāḥ sapta mīrāḥ nava śāhā mahābalāḥ |
hindudharmapraloptāro jāyante cakravartinaḥ ||
807 ||
pūrvāmnāye navaśataṃ ṣaḍaśītiḥ prakīrttitāḥ |
phiraṅgabhāṣayā mantrāsteṣāṃ saṃsādhanād bhuvi ||
808 ||
adhipo mandirāṇāṃ ca saṃgrāmeṣvaparājitāḥ |
aṃgrejā navaṣaṭpañca landajāścāpi bhāvitāḥ ||
809 ||
vidyā bauddhanidarśinyāṃ pañca proktāstu yā mayā |
tadbījapūrvāḥ sarve'pi manavo vāmasiddhidāḥ ||
810 ||
dakṣiṇācāraphaladaḥ kārtavīryārjuno nṛpaḥ |
vāmacāreṇa śūdrāṇāmiha loke phalapradaḥ ||
811 ||
na vāmināṃ hitārthaṃ tu kārtavīryaṃ prayojayet |
saptajanmasu dāridryaṃ paiśācyaṃ prāpnuyād dvijaḥ ||
812 ||
iti kārtavīryaprakaraṇam |

Devanagari:
मन्त्रान्तरमाह— फ्रोमित्येकाक्षरो मन्त्रः कार्तवीर्यस्य षोडशः |
मुनिपूजादिकं प्राग्वल्लक्षमेकं पुरस्क्रिया ||
८०४ ||
षड्दीर्घयुक्तेनानेन षडङ्गविधिरीरितः |
प्राग्वत् प्रयोगा इत्येवमूर्ध्वाम्नायः प्रकीर्त्तितः ||
८०५ ||
पश्चिमाम्नायमन्त्रास्तु प्रोक्ताश्चारब्धभाषया |
अष्टौ शतान्यशीतिश्च येषां संसाधनात् कलौ ||
८०६ ||
पञ्च खानाः सप्त मीराः नव शाहा महाबलाः |
हिन्दुधर्मप्रलोप्तारो जायन्ते चक्रवर्तिनः ||
८०७ ||
पूर्वाम्नाये नवशतं षडशीतिः प्रकीर्त्तिताः |
फिरङ्गभाषया मन्त्रास्तेषां संसाधनाद् भुवि ||
८०८ ||
अधिपो मन्दिराणां च संग्रामेष्वपराजिताः |
अंग्रेजा नवषट्पञ्च लन्दजाश्चापि भाविताः ||
८०९ ||
विद्या बौद्धनिदर्शिन्यां पञ्च प्रोक्तास्तु या मया |
तद्बीजपूर्वाः सर्वेऽपि मनवो वामसिद्धिदाः ||
८१० ||
दक्षिणाचारफलदः कार्तवीर्यार्जुनो नृपः |
वामचारेण शूद्राणामिह लोके फलप्रदः ||
८११ ||
न वामिनां हितार्थं तु कार्तवीर्यं प्रयोजयेत् |
सप्तजन्मसु दारिद्र्यं पैशाच्यं प्राप्नुयाद् द्विजः ||
८१२ ||
इति कार्तवीर्यप्रकरणम् |

Bedeutung und Funktion: Ein anderer Mantra wird erklärt: 804–805: „Der einsilbige Mantra ‚Phro‘ [so die vorliegende Schreibung vor iti; Nasalierung nicht ergänzt] ist Kartaviryas sechzehnter. Seher, Puja und das Weitere sind wie zuvor; das Purashcharana umfasst hunderttausend Wiederholungen. Mit ihm und den sechs langen Vokalen wird das Verfahren der sechs Angas gelehrt. Die Anwendungen sind wie zuvor. So ist die obere Überlieferung erklärt. 806–807: In der westlichen Überlieferung sind achthundertachtzig Mantras in arabischer Sprache [gedruckt arabdha, unsichere Form] gelehrt. Durch ihre Verwirklichung werden im Kali-Zeitalter fünf Khane, sieben Mire und neun mächtige Schahs zu Weltherrschern, die den Hindu-Dharma vernichten. 808–809: In der östlichen Überlieferung sind neunhundertsechsundachtzig Mantras in der Sprache der Franks gelehrt. Durch deren Verwirklichung werden auf Erden die Engländer — neun, sechs, fünf [Zahlverbindung unklar] — und die in Landa Geborenen [Bezeichnung unklar] zu Herren der Tempel und unbesiegbar in Kämpfen. 810: Die fünf Vidyas, die ich in der Bauddhanidarshini gelehrt habe: Mit deren Bijas vorangestellt schenken alle diese Mantras die Siddhis des linken Weges. 811: König Kartaviryarjuna schenkt die Früchte des rechten Weges, durch linke Praxis den Shudras Früchte in dieser Welt. 812: Man setze Kartavirya nicht zum Nutzen der Anhänger des linken Weges ein; ein Zweimalgeborener würde dadurch in sieben Geburten Armut und den Zustand eines Pishacha erlangen.“ Damit endet der Kartavirya-Abschnitt. [Die polemischen Aussagen über Religions- und Bevölkerungsgruppen gehören zur historischen Quelle; die Ausgabe übernimmt sie nicht als eigenes Urteil.]

M0533. Achtzehnsilbiger Hanuman-Mantra 813–817
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 325, Achtzehnsilbiger Hanuman-Mantra 813–817
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha hanumanmantrastatraiva— athānyaṃ saṃpravakṣyāmi mantramaṣṭādaśākṣaram |
namo bhagavate procya āñjaneyāya saṃvadet ||
813 ||
mahābalāya svāheti munirasyeśvaraḥ smṛtaḥ |
chando'nuṣṭub devatā tu hanumān ha~ ca bījakam ||
814 ||
svāhā śaktiścāñjaneyo rudramūrtirmarutsutaḥ |
agnigarbho rāmadūto brahmāstravinivārakaḥ |
etairṅe'ntaiḥ ṣaḍaṅgāni tathā'ṅguṣṭhādiṣu nyaset ||
815 ||
atha dhyānam— taptakāñcanasaṃkāśaṃ hṛdaye nihitāñjalim |
kirīṭinaṃ kuṇḍalinaṃ dhyāyedvānaranāyakam ||
816 ||
atha puraścaraṇam— ayutaṃ prajapenmantraṃ tu prāgvat siddho bhavenmanuḥ |
viprasantarpaṇādyaṃ tu prāgvat siddho bhavenmanuḥ ||
817 ||

Devanagari:
अथ हनुमन्मन्त्रस्तत्रैव— अथान्यं संप्रवक्ष्यामि मन्त्रमष्टादशाक्षरम् |
नमो भगवते प्रोच्य आञ्जनेयाय संवदेत् ||
८१३ ||
महाबलाय स्वाहेति मुनिरस्येश्वरः स्मृतः |
छन्दोऽनुष्टुब् देवता तु हनुमान् हँ च बीजकम् ||
८१४ ||
स्वाहा शक्तिश्चाञ्जनेयो रुद्रमूर्तिर्मरुत्सुतः |
अग्निगर्भो रामदूतो ब्रह्मास्त्रविनिवारकः |
एतैर्ङेऽन्तैः षडङ्गानि तथाऽङ्गुष्ठादिषु न्यसेत् ||
८१५ ||
अथ ध्यानम्— तप्तकाञ्चनसंकाशं हृदये निहिताञ्जलिम् |
किरीटिनं कुण्डलिनं ध्यायेद्वानरनायकम् ||
८१६ ||
अथ पुरश्चरणम्— अयुतं प्रजपेन्मन्त्रं तु प्राग्वत् सिद्धो भवेन्मनुः |
विप्रसन्तर्पणाद्यं तु प्राग्वत् सिद्धो भवेन्मनुः ||
८१७ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Hanuman-Mantra ebendort: 813–815: „Jetzt erkläre ich einen anderen, achtzehnsilbigen Mantra. Nach ‚namo bhagavate‘ spreche man ‚Anjaneyaya mahabalaya svaha‘ [Verehrung dem erhabenen Sohn Anjanas, dem überaus Starken, Svaha]. Ishvara gilt als Seher, Anushtubh als Versmaß, Hanuman als Gottheit und Ham als Bija. Svaha ist Shakti. Anjaneya, Rudramurti, Marutsuta, Agnigarbha, Ramaduta und Brahmastravinivaraka: Mit diesen im Dativ bilde man die sechs Angas und lege sie auch auf Daumen und die übrigen Finger.“ [Die Beinamen bedeuten Sohn Anjanas, Gestalt Rudras, Sohn des Windes, Feuer im Innern Tragender, Bote Ramas und Abwehrer der Brahma-Waffe.] Nun Dhyana: 816: „Man meditiere über den Anführer der Vanaras, glänzend wie geschmolzenes Gold, die Hände in Anjali vor dem Herzen, mit Krone und Ohrringen.“ Nun Purashcharana: 817: „Zehntausendmal wiederhole man den Mantra; wie zuvor wird er wirksam. Brahmanenspeisung und das Weitere geschehen wie zuvor; der Mantra wird wirksam.“ [Die Wiederholung steht so im Druck.]

M0534. Achtssilbiger Hanuman-Mantra 831–832
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 326, Achtssilbiger Hanuman-Mantra 831–832
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraivoktam— athānyaṃ saṃpravakṣyāmi mantramaṣṭākṣaraṃ param |
ṣaḍdīrghayuktā hṛllekhā praṇavena ca saṃpuṭā ||
831 ||
aṣṭārṇo'yaṃ hanumato mantrarājaḥ prakīrttitaḥ |
ṣaḍdīrghayuktabījena ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ ||
832 ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैवोक्तम्— अथान्यं संप्रवक्ष्यामि मन्त्रमष्टाक्षरं परम् |
षड्दीर्घयुक्ता हृल्लेखा प्रणवेन च संपुटा ||
८३१ ||
अष्टार्णोऽयं हनुमतो मन्त्रराजः प्रकीर्त्तितः |
षड्दीर्घयुक्तबीजेन षडङ्गविधिरीरितः ||
८३२ ||

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra, der ebendort gelehrt wird: 831–832: „Jetzt erkläre ich einen anderen, höchsten achtsilbigen Mantra. Hrillekha, mit den sechs langen Vokalen verbunden und von Pranava eingeschlossen: Dies wird als achtsilbiger König der Hanuman-Mantras gelehrt. Mit dem Bija, verbunden mit den sechs langen Vokalen, wird das Verfahren der sechs Angas angegeben.“

M0535. Zwölfsilbiger Hanuman-Mantra und Kutas 834–840
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 327, Zwölfsilbiger Hanuman-Mantra und Kutas 834–840
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
dvādaśārṇamantro'pi tatraiva— athāsyānyaṃ pravakṣyāmi dvādaśārṇaṃ mahāmanum |
hā~ bījaṃ samyaguccārya pūrvoktaṃ kūṭapañcakam ||
834 ||
hanumate namo mantro rāmacandro munirmataḥ |
jagatī chanda uddiṣṭaṃ hanumān devatā mataḥ ||
835 ||
bījaṃ tu pañcamaṃ kūṭaṃ śaktirādyaṃ tu kūṭakam |
ṣaḍbījaiḥ prathamairnyāsaḥ ṣaḍaṅgo'sya prakīrtitaḥ ||
836 ||
kūṭapañcakaṃ tu— ādyāntākṛtivedārṇā bindurudrasvarānvitāḥ |
hanūmatastvādyakūṭametat sādhaka uccaret ||
837 ||
prakṛtyākṛtivedārṇā bindurudrasvarānvitāḥ |
dvitīyakūṭametat syādādyantākṛtivarṇakāḥ ||
838 ||
visargendusvaropetāstṛtīyaṃ kūṭamucyate |
ādyantasiddhākṛtyabdhivarṇairīśasvarānvitaiḥ |
sānusvāraisturyakūṭaṃ sādyaḥ sauḥ pañcamaṃ matam ||
839 ||
atha dhyānapuraścaraṇe— dhyānaṃ pūrvoktamevāsya japedarkasahasrakam |
daśāṃśaṃ juhuyād vrīhīn payodadhyājyasaṃyutān ||
840 ||

Devanagari:
द्वादशार्णमन्त्रोऽपि तत्रैव— अथास्यान्यं प्रवक्ष्यामि द्वादशार्णं महामनुम् |
हाँ बीजं सम्यगुच्चार्य पूर्वोक्तं कूटपञ्चकम् ||
८३४ ||
हनुमते नमो मन्त्रो रामचन्द्रो मुनिर्मतः |
जगती छन्द उद्दिष्टं हनुमान् देवता मतः ||
८३५ ||
बीजं तु पञ्चमं कूटं शक्तिराद्यं तु कूटकम् |
षड्बीजैः प्रथमैर्न्यासः षडङ्गोऽस्य प्रकीर्तितः ||
८३६ ||
कूटपञ्चकं तु— आद्यान्ताकृतिवेदार्णा बिन्दुरुद्रस्वरान्विताः |
हनूमतस्त्वाद्यकूटमेतत् साधक उच्चरेत् ||
८३७ ||
प्रकृत्याकृतिवेदार्णा बिन्दुरुद्रस्वरान्विताः |
द्वितीयकूटमेतत् स्यादाद्यन्ताकृतिवर्णकाः ||
८३८ ||
विसर्गेन्दुस्वरोपेतास्तृतीयं कूटमुच्यते |
आद्यन्तसिद्धाकृत्यब्धिवर्णैरीशस्वरान्वितैः |
सानुस्वारैस्तुर्यकूटं साद्यः सौः पञ्चमं मतम् ||
८३९ ||
अथ ध्यानपुरश्चरणे— ध्यानं पूर्वोक्तमेवास्य जपेदर्कसहस्रकम् |
दशांशं जुहुयाद् व्रीहीन् पयोदध्याज्यसंयुतान् ||
८४० ||

Bedeutung und Funktion: Auch der zwölfsilbige Mantra steht ebendort: 834–836: „Jetzt erkläre ich einen anderen großen, zwölfsilbigen Mantra. Man spreche das Bija Ham mit langem A ordnungsgemäß, dann die zuvor genannten fünf Kutas und ‚Hanumate namah‘. Ramachandra gilt als Seher, Jagati als Versmaß, Hanuman als Gottheit. Das fünfte Kuta ist Bija, das erste Kuta Shakti. Mit den ersten sechs Bijas wird sein sechsfacher Anga-Nyasa gelehrt.“ Die fünf Kutas sind: 837–839: „Die Buchstaben Adya, Anta, Akriti und Veda mit Bindu und Rudra-Vokal: Dies ist Hanumans erstes Kuta, das der Sadhaka sprechen soll. Prakriti, Akriti und Veda mit Bindu und Rudra-Vokal bilden das zweite. Die Buchstaben Adya, Anta und Akriti mit Visarga, Mond und Vokal heißen das dritte. Die Buchstaben Adya, Anta, Siddha, Akriti und Abdhi mit Isha-Vokal und Anusvara bilden das vierte. Sauh mit Sa am Anfang gilt als fünftes.“ [Die Chiffren werden nicht zu vermuteten Lautfolgen aufgelöst; besonders die letzte Verbindung ist nicht eindeutig.] Nun Dhyana und Purashcharana: 840: „Seine Meditation ist genau die zuvor erklärte. Zwölftausendmal übe man Japa und opfere ein Zehntel mit Reis, der mit Milch, Joghurt und Ghee vermischt ist.“

M0536. Hanumans Mala-Mantra 841–846
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 327–328, Hanumans Mala-Mantra 841–846
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mālāmantrastatraiva— athātaḥ saṃpravakṣyāmi mālāmantraṃ vadeddhruvam |
vajrakāya vajratuṇḍa vadet kapilapiṅgalaḥ ||
841 ||
ūrdhvakeśa mahābaleti raktamukha kīrttayet |
taḍijjihva mahāraudra daṃṣṭrotkaṭaka hadvayam ||
842 ||
karāline mahā procya ehehīti padaṃ vadet |
hi laṅkeśvara vetyuktvā dhāya mahā vadet param ||
843 ||
setubandhamahāśailapravāha gaganecara |
ehyehi bhagavan procya mahābalaparākrama ||
844 ||
bhairavājñāpaya procya dīrghapucchena veṣṭaya |
mahāraudrapadaṃ procya dīrghapucchena veṣṭaya ||
845 ||
vairiṇaṃ bhañjaya dvandvaṃ hu~ phaḍ bāṇārkavarṇavān |
munyādyarcāprayogādi sarvaṃ sūryārṇavanmatam ||
846 ||

Devanagari:
अथ मालामन्त्रस्तत्रैव— अथातः संप्रवक्ष्यामि मालामन्त्रं वदेद्ध्रुवम् |
वज्रकाय वज्रतुण्ड वदेत् कपिलपिङ्गलः ||
८४१ ||
ऊर्ध्वकेश महाबलेति रक्तमुख कीर्त्तयेत् |
तडिज्जिह्व महारौद्र दंष्ट्रोत्कटक हद्वयम् ||
८४२ ||
करालिने महा प्रोच्य एहेहीति पदं वदेत् |
हि लङ्केश्वर वेत्युक्त्वा धाय महा वदेत् परम् ||
८४३ ||
सेतुबन्धमहाशैलप्रवाह गगनेचर |
एह्येहि भगवन् प्रोच्य महाबलपराक्रम ||
८४४ ||
भैरवाज्ञापय प्रोच्य दीर्घपुच्छेन वेष्टय |
महारौद्रपदं प्रोच्य दीर्घपुच्छेन वेष्टय ||
८४५ ||
वैरिणं भञ्जय द्वन्द्वं हुँ फड् बाणार्कवर्णवान् |
मुन्याद्यर्चाप्रयोगादि सर्वं सूर्यार्णवन्मतम् ||
८४६ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Mala-Mantra ebendort: 841–842: „Jetzt erkläre ich den Mala-Mantra. Man spreche Dhruva [Om], ‚Vajrakaya, Vajratunda, Kapilapingala‘, ‚Urdhvakesha, Mahabala, Raktamukha, Tadijjihva, Maharaudra, Damshtrotkataka‘ und zweimal Ha. [Anrufung: Vajra-Leibiger, Vajra-Gesichtiger, gelbbraun und rötlich Leuchtender, mit aufgerichtetem Haar, überaus Starker, Rotgesichtiger, mit Blitzzunge, höchst Furchtbarer, mit gewaltigen Fangzähnen!] 843–844: Man spreche ‚Karaline‘, ‚Maha‘, dann ‚ehehi‘; nach ‚hi Lankeshvara ve‘ spreche man ‚dhaya maha‘ [diese Folge ist im Druck gestört und wird nicht zu einem mutmaßlichen Wort ergänzt]. ‚Setubandhamahashailapravaha, Gaganechara‘ [der gewaltige Berge zum Brückenbau bewegt, der im Himmel wandelt]; ‚ehyehi bhagavan mahabalaparakrama‘ [komm, komm, Erhabener von gewaltiger Kraft und Tapferkeit]! 845–846: Man spreche ‚Bhairava, ajnapaya‘ [Furchtbarer, befiehl!], ‚dirghapuchchhena veshtaya‘ [umschlinge mit deinem langen Schweif!], ‚Maharaudra‘ [höchst Furchtbarer] und nochmals ‚umschlinge mit deinem langen Schweif‘; ‚zerschmettere den Feind, zerschmettere! Hum Phat‘. Er besitzt [in Zahlwörtern] Pfeil–Sonne-Silben [gewöhnlich als 125 gelesen]. Seher, Verehrung, Anwendungen und alles Weitere gelten wie beim zwölfsilbigen.“

M0537. Hanuman-Mantras des Sadhanasamuchchaya 847–854
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 328, Hanuman-Mantras des Sadhanasamuchchaya 847–854
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
sādhanasamuccaye— atha mantrāntaram— namaḥ sabindumuddhṛtya hanumantaṃ ca ṅe'ntakam |
rudrātmakāya kavacamastraṃ cetyekavarṇakaḥ ||
847 ||
mantro'yaṃ hariṇā pūrvaṃ datto gāṇḍīvadhanvine |
etasya sādhanaṃ kṛtvā raṇe vijayamāptavān ||
848 ||
mantrāntaram— svabījaṃ pūrvamuccārya ṅe'ntaṃ pavananandanam |
vahnijāyāvadhiḥ prokto mantro'yaṃ surapādapaḥ ||
849 ||
ṣaḍdīrghabhājā bījena mantrārṇairaṅgakalpanā |
svaraiḥ kādyaiśca pādyaiśca prāṇāyāmatrayaṃ caret ||
850 ||
dhyāyedraṇe hanūmantaṃ kapikoṭisamanvitam |
dhāvantaṃ rāvaṇaṃ jetuṃ dṛṣṭvā satvaramutthitam ||
851 ||
lakṣmaṇaṃ ca mahāvīraṃ patitaṃ raṇabhūtale |
gurukrodhaṃ samutpādya gṛhītvā guruparvatam ||
852 ||
hāhākāraiḥ sadarpaiśca kampayantaṃ jagatrayam |
ābrahma ca samāvyāpya kṛtvā bhīmakalevaram ||
853 ||
pūjā tu vaiṣṇave pīṭhe lakṣamekaṃ japaṃ caret |
tataḥ siddhamanurmantrī sādhayet siddhimuttamām ||
854 ||

Devanagari:
साधनसमुच्चये— अथ मन्त्रान्तरम्— नमः सबिन्दुमुद्धृत्य हनुमन्तं च ङेऽन्तकम् |
रुद्रात्मकाय कवचमस्त्रं चेत्येकवर्णकः ||
८४७ ||
मन्त्रोऽयं हरिणा पूर्वं दत्तो गाण्डीवधन्विने |
एतस्य साधनं कृत्वा रणे विजयमाप्तवान् ||
८४८ ||
मन्त्रान्तरम्— स्वबीजं पूर्वमुच्चार्य ङेऽन्तं पवननन्दनम् |
वह्निजायावधिः प्रोक्तो मन्त्रोऽयं सुरपादपः ||
८४९ ||
षड्दीर्घभाजा बीजेन मन्त्रार्णैरङ्गकल्पना |
स्वरैः काद्यैश्च पाद्यैश्च प्राणायामत्रयं चरेत् ||
८५० ||
ध्यायेद्रणे हनूमन्तं कपिकोटिसमन्वितम् |
धावन्तं रावणं जेतुं दृष्ट्वा सत्वरमुत्थितम् ||
८५१ ||
लक्ष्मणं च महावीरं पतितं रणभूतले |
गुरुक्रोधं समुत्पाद्य गृहीत्वा गुरुपर्वतम् ||
८५२ ||
हाहाकारैः सदर्पैश्च कम्पयन्तं जगत्रयम् |
आब्रह्म च समाव्याप्य कृत्वा भीमकलेवरम् ||
८५३ ||
पूजा तु वैष्णवे पीठे लक्षमेकं जपं चरेत् |
ततः सिद्धमनुर्मन्त्री साधयेत् सिद्धिमुत्तमाम् ||
८५४ ||

Bedeutung und Funktion: Im Sadhanasamuchchaya nun ein anderer Mantra: 847–848: „Nachdem man Namah mit Bindu gebildet hat, [spreche man] Hanuman im Dativ, ‚Rudratmakaya‘, Kavacha und Astra. [Die abschließende Silbenzählung ist gestört; der Druck liest ekavarnaka, ‚einsilbig‘, was zur beschriebenen Folge nicht passt.] Diesen Mantra gab Hari einst dem Träger des Gandiva-Bogens [Arjuna]. Nachdem dieser seine Sadhana vollzogen hatte, erlangte er Sieg in der Schlacht.“ Ein anderer Mantra: 849–850: „Zuerst spreche man sein eigenes Bija, dann Pavananandana im Dativ; er endet mit der Gemahlin des Feuers. Dieser Mantra wird als göttlicher Wunschbaum gelehrt. Mit dem Bija samt den sechs langen Vokalen und den Silben des Mantras bilde man die Angas. Mit Vokalen, den mit Ka beginnenden [Konsonanten] und den mit Pa beginnenden [Lautgruppen] vollziehe man dreifaches Pranayama. 851–853: Man meditiere über Hanuman auf dem Schlachtfeld, umgeben von Millionen Affen, wie er läuft, um Ravana zu besiegen. Als er den großen Helden Lakshmana auf dem Schlachtboden gefallen sieht, erhebt er sich rasch; gewaltiger Zorn steigt in ihm auf. Er ergreift einen mächtigen Berg, lässt mit stolzen Ha-ha-Rufen die Dreiwelt erbeben, nimmt einen furchtbaren Leib an und erfüllt alles bis zu Brahma. 854: Die Puja geschehe auf einem Vishnu-Pitha. Hunderttausendmal übe man Japa. Mit wirksam gewordenem Mantra vollbringe der Mantraübende die höchste Siddhi.“

M0538. Kama-Mantras und Purashcharana 859–864
Fundstelle: Achter Taraṅga, Band II, S. 329, Kama-Mantras und Purashcharana 859–864
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha kāmamantraḥ śāradāyām— brahmā bhūmyā samāsīnaḥ śāntibinduvibhūṣitaḥ |
bījaṃ manobhuvaḥ proktaṃ jagatritayamohanam ||
859 ||
ṛṣiḥ sammohanaḥ prokto gāyatraṃ chanda īritam |
sarvasaṃmohanaḥ sākṣād devatā makaradhvajaḥ |
bījena dīrghayuktena ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ ||
860 ||
atha dhyānam— japāruṇaṃ ratnavibhūṣaṇāḍhyaṃ mīnadhvajaṃ cārukṛtāṅgarāgam |
karāmbujairaṅkuśamikṣucāpaṃ puṣpāstrapāśau dadhataṃ bhajāmi ||
861 ||
atha puraścaraṇam— lakṣatrayaṃ japenmantraṃ madhuratrayasaṃyutaiḥ |
puṣpaiḥ kiṃśukajaiḥ phullairjuhuyāt taddaśāṃśataḥ ||
862 ||
atha mantrāntaraṃ tantrāntare— mānmathaṃ bījamuddhṛtya ṅe'ntaṃ kāmaṃ samuccaret |
hṛdayāntaḥ ṣaḍarṇo'yaṃ jagatsaṃmohanakṣamaḥ ||
863 ||
asya mantrasya ṛṣyādidhyānaparyantaṃ pūrvavat kāryam |
puraścaraṇe viśeṣo yathā— varṇalakṣaṃ japenmantraṃ daśāṃśaṃ madhurāplutaiḥ |
palāśakusumairhomaṃ kuryādvā cūtapallavaiḥ ||
864 ||

Devanagari:
अथ काममन्त्रः शारदायाम्— ब्रह्मा भूम्या समासीनः शान्तिबिन्दुविभूषितः |
बीजं मनोभुवः प्रोक्तं जगत्रितयमोहनम् ||
८५९ ||
ऋषिः सम्मोहनः प्रोक्तो गायत्रं छन्द ईरितम् |
सर्वसंमोहनः साक्षाद् देवता मकरध्वजः |
बीजेन दीर्घयुक्तेन षडङ्गविधिरीरितः ||
८६० ||
अथ ध्यानम्— जपारुणं रत्नविभूषणाढ्यं मीनध्वजं चारुकृताङ्गरागम् |
कराम्बुजैरङ्कुशमिक्षुचापं पुष्पास्त्रपाशौ दधतं भजामि ||
८६१ ||
अथ पुरश्चरणम्— लक्षत्रयं जपेन्मन्त्रं मधुरत्रयसंयुतैः |
पुष्पैः किंशुकजैः फुल्लैर्जुहुयात् तद्दशांशतः ||
८६२ ||
अथ मन्त्रान्तरं तन्त्रान्तरे— मान्मथं बीजमुद्धृत्य ङेऽन्तं कामं समुच्चरेत् |
हृदयान्तः षडर्णोऽयं जगत्संमोहनक्षमः ||
८६३ ||
अस्य मन्त्रस्य ऋष्यादिध्यानपर्यन्तं पूर्ववत् कार्यम् |
पुरश्चरणे विशेषो यथा— वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं दशांशं मधुराप्लुतैः |
पलाशकुसुमैर्होमं कुर्याद्वा चूतपल्लवैः ||
८६४ ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Kama-Mantra in der Sharada: 859–860: „Brahma, auf Bhumi sitzend, mit Shanti und Bindu geschmückt, wird als Bija des aus dem Geist Geborenen gelehrt, das die drei Welten bezaubert. Sammohana wird als Seher genannt, Gayatra als Versmaß. Die Gottheit ist Makaradhvaja selbst, der alle bezaubert. Mit dem Bija, verbunden mit den langen Vokalen, wird das Verfahren der sechs Angas angegeben.“ [Die Lautschlüssel bleiben verschlüsselt. Die Beinamen nennen Kama als den aus dem Geist Geborenen und als Träger des Makara-Banners.] Nun Dhyana: 861: „Ich verehre den hibiskusroten, reich mit Edelsteinen geschmückten Träger des Fischbanners, dessen Leib schön gesalbt ist. Seine Lotushände tragen Haken, Zuckerrohrbogen, Blumenpfeile und Schlinge.“ Nun Purashcharana: 862: „Dreihunderttausendmal wiederhole man den Mantra und opfere ein Zehntel mit voll erblühten Kimshuka-Blüten, die mit den drei süßen Stoffen verbunden sind.“ Nun ein anderer Mantra in einem anderen Tantra: 863: „Nachdem man das Manmatha-Bija gebildet hat, spreche man Kama im Dativ. Dieser sechssilbige Mantra endet mit Hridaya und vermag die Welt zu bezaubern.“ Seher und die weiteren Zuordnungen bis zur Meditation sind wie zuvor auszuführen. Die Besonderheit des Purashcharana lautet: 864: „Hunderttausendmal je Silbe wiederhole man den Mantra. Ein Zehntel bringe man als Homa mit süßstoffgetränkten Palasha-Blüten oder jungen Mangoblättern dar.“

M0539. Zweiundzwanzigsilbige Kali-Vidya
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 724, Zweiundzwanzigsilbige Kali-Vidya
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tasyā mantraṃ pravakṣyāmi yato rakṣejjagattrayam |
kakāraṃ vahnisaṃyuktaṃ ratibindusamanvitam ||
triguṇaṃ ca tataḥ kūrcayugmaṃ lajjāyugaṃ tataḥ |
dakṣiṇe kālike ceti pūrvabījāni coccaret ||
vahnijāyāvadhiḥ prokto kālikāyā manuḥ śive |
dvāviṃśatyakṣarī vidyā siddhividyeyamīritā ||

Devanagari:
तस्या मन्त्रं प्रवक्ष्यामि यतो रक्षेज्जगत्त्रयम् |
ककारं वह्निसंयुक्तं रतिबिन्दुसमन्वितम् ||
त्रिगुणं च ततः कूर्चयुग्मं लज्जायुगं ततः |
दक्षिणे कालिके चेति पूर्वबीजानि चोच्चरेत् ||
वह्निजायावधिः प्रोक्तो कालिकाया मनुः शिवे |
द्वाविंशत्यक्षरी विद्या सिद्धिविद्येयमीरिता ||

Bedeutung und Funktion: „Ich erkläre ihren Mantra, durch den man die drei Welten beschützt: Ka, mit Feuer verbunden, mit Rati und Bindu versehen, dreimal; danach zweimal Kurcha und zweimal Lajja. Dann spreche man ‚Dakshine Kalike‘ und die vorherigen Bijas. Mit der Gemahlin des Feuers am Ende wird Kalikas Mantra gelehrt, Shive. Diese zweiundzwanzigsilbige Vidya heißt Siddhi-Vidya.“ [Die ausgeschriebene Anrufung richtet sich an Dakshina-Kali. Die Bijas stehen hier in Lautschlüsseln, nicht als ausgeschriebene Rezitationsfolge.]

M0540. Bedeutung der Kali-Vidya im Sanketa-Tantra
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 724, Bedeutung der Kali-Vidya im Sanketa-Tantra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
mantrārthamāha (saṃketatantre) kakārāddhibrahmotpannaṃ tena sṛṣṭisvarūpiṇī |
rephaḥ kālāgnirudrātmā tena saṃhārarūpiṇī ||
īkāraśca mahālakṣmīrlokatrayavibhāvinī |
teneyaṃ pālinī śaktiḥ sāmarasyaṃ ca bindunā ||

Devanagari:
मन्त्रार्थमाह (संकेततन्त्रे) ककाराद्धिब्रह्मोत्पन्नं तेन सृष्टिस्वरूपिणी |
रेफः कालाग्निरुद्रात्मा तेन संहाररूपिणी ||
ईकारश्च महालक्ष्मीर्लोकत्रयविभाविनी |
तेनेयं पालिनी शक्तिः सामरस्यं च बिन्दुना ||

Bedeutung und Funktion: Die Bedeutung des Mantras wird im Sanketa-Tantra erklärt: „Aus Ka ist Brahma hervorgegangen; dadurch ist sie das Wesen der Schöpfung. Repha [Ra] ist seinem Wesen nach Kalagni-Rudra; dadurch ist sie das Wesen der Auflösung. I mit langem Vokal ist Mahalakshmi, die die drei Welten entfaltet. Dadurch ist sie die erhaltende Shakti; durch Bindu ist sie die Einheit gleichen Geschmacks [Samarasya].“

M0541. Bedeutung der Kali-Vidya im Kali-Tantra
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 724–725, Bedeutung der Kali-Vidya im Kali-Tantra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
(kālītantre) kakārācchivarūpatvāt sarvaiśvaryapradāyinī |
jvalanārṇasamāyogāt sarvatejomayī śubhā ||
bindumālī kevalaṃ tu sarvatattvaprakāśikā |
bindunā niṣkalatvācca kaivalyaphaladāyinī ||
kūrcabījaṃ kevalaṃ tu sarvabodhaprakāśakam |
caitanyarūpaṃ saṃsārabhīṣaṇaṃ muktidāyakam ||
bodhā prakāśamānatvaṃ yasmāttattvamabhinnā |
tayorvisarga īkāro bindunā tāntrikī matā ||
dakṣiṇā siddhasādhyādirahitā kṣiprasiddhidā |
kālasaṃkalanāt kālī kālatrāsaṃ karotyataḥ ||
svāheti viṣayāḥ sarve devatāyāṃ samarpitāḥ |
evaṃ samastarūpeṇa kevalaṃ citkalā'parā ||
sarvadevamayo sākṣācchabdabrahmasvarūpiṇī |
evaṃ dhyāyedviśuddhātmā jīvanmuktaḥ svayaṃ śivaḥ ||

Devanagari:
(कालीतन्त्रे) ककाराच्छिवरूपत्वात् सर्वैश्वर्यप्रदायिनी |
ज्वलनार्णसमायोगात् सर्वतेजोमयी शुभा ||
बिन्दुमाली केवलं तु सर्वतत्त्वप्रकाशिका |
बिन्दुना निष्कलत्वाच्च कैवल्यफलदायिनी ||
कूर्चबीजं केवलं तु सर्वबोधप्रकाशकम् |
चैतन्यरूपं संसारभीषणं मुक्तिदायकम् ||
बोधा प्रकाशमानत्वं यस्मात्तत्त्वमभिन्ना |
तयोर्विसर्ग ईकारो बिन्दुना तान्त्रिकी मता ||
दक्षिणा सिद्धसाध्यादिरहिता क्षिप्रसिद्धिदा |
कालसंकलनात् काली कालत्रासं करोत्यतः ||
स्वाहेति विषयाः सर्वे देवतायां समर्पिताः |
एवं समस्तरूपेण केवलं चित्कलाऽपरा ||
सर्वदेवमयो साक्षाच्छब्दब्रह्मस्वरूपिणी |
एवं ध्यायेद्विशुद्धात्मा जीवन्मुक्तः स्वयं शिवः ||

Bedeutung und Funktion: Im Kali-Tantra: „Weil sie durch Ka Shivas Gestalt besitzt, schenkt sie alle Herrschaft. Durch die Verbindung mit der Feuer-Silbe ist die Glückverheißende ganz aus Glanz. Die mit Bindu Bekränzte [grammatische Form im Druck unsicher] offenbart alle Tattvas; durch Bindu ist sie ohne Teile und schenkt die Frucht der völligen Befreiung. Das Kurcha-Bija allein offenbart alle Erkenntnis, ist Bewusstsein, Schrecken des Samsara und Spender der Befreiung. Erkenntnis und Offenbarsein [die folgende Satzfügung ist gestört: ihr Tattva ist ungetrennt]; ihr Hervortreten ist I, mit Bindu gilt sie als tantrisch. [Hier nennt die Fußnote als Lesart: ‚Sie besteht aus Bindu und Nada.‘] Dakshina ist frei von den Prüfklassen Siddha, Sadhya und den übrigen und schenkt rasch Siddhi. Weil sie die Zeit zusammenfasst, heißt sie Kali; daher versetzt sie die Zeit selbst in Schrecken. Svaha bedeutet, dass alle Sinnesgegenstände der Gottheit dargebracht sind. So ist sie in all ihren Gestalten nichts als die höchste Bewusstseinskraft. Sie umfasst sämtliche Gottheiten und ist unmittelbar das Laut-Brahman. Wer so mit reinem Selbst meditiert, ist schon im Leben befreit, Shiva selbst.“

M0542. Rishi-Nyasa und Mantraglieder
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 727, Rishi-Nyasa und Mantraglieder
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha ṛṣyādinyāsaḥ (kālītantre) bhairavo'sya ṛṣiḥ prokta uṣṇikchanda udāhṛtam |
devatā kālikā proktā lajjābījaṃ tu bījakam ||
śaktistu kūrcabījaṃ syādaniruddhasarasvatī |
(kālīkrame) kīlakaṃ cādyabījaṃ tu caturvargārthasiddhidam |
(kālītantre) kavitvārthe niyogaḥ syādevamṛṣyādikalpanā |
aṅganyāsakaranyāsau yathāvadabhidhīyate ||
ṣaḍdīrghabhājā bījena praṇavādyena kalpayet |
(vīratantre'pi) dīrghaṣaṭkayutādyena praṇavādyena kalpayet |
nyāsāntarāṇi tatraiva draṣṭavyāni |

Devanagari:
अथ ऋष्यादिन्यासः (कालीतन्त्रे) भैरवोऽस्य ऋषिः प्रोक्त उष्णिक्छन्द उदाहृतम् |
देवता कालिका प्रोक्ता लज्जाबीजं तु बीजकम् ||
शक्तिस्तु कूर्चबीजं स्यादनिरुद्धसरस्वती |
(कालीक्रमे) कीलकं चाद्यबीजं तु चतुर्वर्गार्थसिद्धिदम् |
(कालीतन्त्रे) कवित्वार्थे नियोगः स्यादेवमृष्यादिकल्पना |
अङ्गन्यासकरन्यासौ यथावदभिधीयते ||
षड्दीर्घभाजा बीजेन प्रणवाद्येन कल्पयेत् |
(वीरतन्त्रेऽपि) दीर्घषट्कयुताद्येन प्रणवाद्येन कल्पयेत् |
न्यासान्तराणि तत्रैव द्रष्टव्यानि |

Bedeutung und Funktion: Nun der Nyasa von Rishi und weiteren Zuordnungen im Kali-Tantra: „Bhairava wird als ihr Rishi genannt, Ushnih als Versmaß, Kalika als Gottheit und das Lajja-Bija als Bija. Das Kurcha-Bija soll Shakti sein — Aniruddhasarasvati.“ Im Kalikrama: „Das erste Bija ist Kilaka und verwirklicht die vier Lebensziele.“ Im Kali-Tantra: „Die Zweckbestimmung ist dichterische Begabung; so werden Rishi und die weiteren Zuordnungen gebildet. Anga-Nyasa und Kara-Nyasa werden ordnungsgemäß erklärt: Man bilde sie mit dem Bija, verbunden mit den sechs langen Vokalen und Pranava am Anfang.“ Auch im Viratantra: „Man bilde sie mit dem ersten [Bija], verbunden mit den sechs langen Vokalen, mit Pranava am Anfang.“ Weitere Nyasas sind ebendort nachzulesen.

M0543. Aufhebung von Vasishthas Fluch
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 728–729, Aufhebung von Vasishthas Fluch
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha śāpoddhārastantrāntare |
śāpoddhāraṃ pravakṣyāmi vaśiṣṭhamuninā kṛtam |
caturviṃśatilakṣāṇi japtvā kopena śaptavān ||
adya prabhṛti deveśi kālike kālarūpiṇi |
tava mantreṣu saṃsiddhiḥ kaṣṭenaiva bhaviṣyati ||
iti śrutvā mahādevī prādurbhūtā prasādya tam |
uvāca putra kimidaṃ śāpadānaṃ vṛthā kṛtam ||
evaṃ phalaṃ yathā na syāt tathā kuru munīśvara |
jñānaṃ dattaṃ durārādhyaṃ durlabhaṃ yat surairapi ||
tataḥ prītyā varaṃ labdhvā jñānavijñānasaṃyutam |
uvāca prītamanasā śāpāntaṃ mantrasaṅkaṭe ||
mātaḥ krodhena kathitaṃ tantramūlamidaṃ tave |
praṇavaṃ pūrvamuddhṛtya ghorarūpe ca dakṣiṇe ||
siddhiṃ kurudvayaṃ procya kāliketi padaṃ tataḥ |
mamābhīṣṭaphalaṃ śīghraṃ dehi draviṇasampadam ||
japādau mantramuccārya japānte ca punaḥ paṭhet |
bhaviṣyati tataḥ siddhiracirāt parameśvari ||

Devanagari:
अथ शापोद्धारस्तन्त्रान्तरे |
शापोद्धारं प्रवक्ष्यामि वशिष्ठमुनिना कृतम् |
चतुर्विंशतिलक्षाणि जप्त्वा कोपेन शप्तवान् ||
अद्य प्रभृति देवेशि कालिके कालरूपिणि |
तव मन्त्रेषु संसिद्धिः कष्टेनैव भविष्यति ||
इति श्रुत्वा महादेवी प्रादुर्भूता प्रसाद्य तम् |
उवाच पुत्र किमिदं शापदानं वृथा कृतम् ||
एवं फलं यथा न स्यात् तथा कुरु मुनीश्वर |
ज्ञानं दत्तं दुराराध्यं दुर्लभं यत् सुरैरपि ||
ततः प्रीत्या वरं लब्ध्वा ज्ञानविज्ञानसंयुतम् |
उवाच प्रीतमनसा शापान्तं मन्त्रसङ्कटे ||
मातः क्रोधेन कथितं तन्त्रमूलमिदं तवे |
प्रणवं पूर्वमुद्धृत्य घोररूपे च दक्षिणे ||
सिद्धिं कुरुद्वयं प्रोच्य कालिकेति पदं ततः |
ममाभीष्टफलं शीघ्रं देहि द्रविणसम्पदम् ||
जपादौ मन्त्रमुच्चार्य जपान्ते च पुनः पठेत् |
भविष्यति ततः सिद्धिरचिरात् परमेश्वरि ||

Bedeutung und Funktion: Nun die Aufhebung des Fluchs in einem anderen Tantra: „Ich erkläre die Aufhebung des Fluchs, den der Weise Vasishtha ausgesprochen hatte. Nachdem er vierundzwanzighunderttausend Wiederholungen vollzogen hatte, verfluchte er sie im Zorn: ‚Von heute an, Herrin der Götter, Kalika in Zeitgestalt, wird die Verwirklichung deiner Mantras nur noch mühsam gelingen.‘ Als die große Göttin dies hörte, erschien sie, besänftigte ihn und sprach: ‚Sohn, weshalb hast du diesen unnötigen Fluch ausgesprochen? Großer Weiser, handle so, dass seine Wirkung nicht eintritt.‘ Erkenntnis wurde gewährt, die schwer zu erlangen und selbst den Göttern kaum zugänglich ist. Nachdem er liebevoll den mit Erkenntnis und unmittelbarem Verstehen verbundenen Segen empfangen hatte, sprach er freudig die Aufhebung des Fluchs aus, der den Mantra behindert: ‚Mutter, im Zorn wurde es ausgesprochen; dies ist die Grundlage deines Tantra [die Wortverbindung ist nicht eindeutig]. Zuerst bilde man Pranava, dann: Ghorarupe, Dakshine, siddhim kuru kuru, Kalike, mamabhishtaphalam shighram dehi dravinasampadam.‘ [Om, Furchtbare, Dakshina, bewirke, bewirke Siddhi! Kalika, schenke mir rasch die ersehnte Frucht und reichen Besitz!] ‚Zu Beginn des Japa spreche man diesen Mantra und lese ihn am Ende nochmals. Dann wird sich bald Siddhi einstellen, Parameshvari.‘“

M0544. Weihe des Vishtara im Shaktisangama
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 730–731, Weihe des Vishtara im Shaktisangama
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha viṣṭarasaṃskāraḥ (śaktisaṅgame) gāyatryā troṭanaṃ kāryaṃ mūlena grathanaṃ caret |
kṛtasaṅkalpako mantrī komalaṃ vāmapāṇinā ||
kūrcabījena saṅgṛhya astramantreṇa prokṣaṇam |
praṇavaṃ bhuvaneśīṃ ca samuccārya tu taṃ vadet ||
śavarūpa mahāpreta cāṣṭasiddhiṃ prayaccha me |
iti stutvā tu taṃ samyak kuśamadhye nidhāpayet ||
tasya dehe trikoṇaṃ tu raktacandanakena vai |
māyāṃ tanmadhyagāṃ likhya bahirmaṇḍalakaṃ caret ||
praṇavam āḥ surekhe ca vajrarekhe tataḥparam |
kūrcaṃ cāstraṃ vahnivadhūṃ ca maṇḍale manuḥ ||
akāraṃ ca tato māyāṃ kroṃkāraṃ haṃsa eva ca |
vahnijāyāṃ samuccārya śavaprāṇāḥ padaṃ vadet ||
iha prāṇāḥ padaṃ coktvā śavajīva iha sthitaḥ |
śavasya sarvendriyāṇi vāṅmanaścakṣureva ca ||
śrotraghrāṇānīhāgatya sukhaṃ ca cirameva ca |
tiṣṭhantu svāhayā yuktaḥ prāṇasaṃsthāpane manuḥ ||
praṇavaṃ pūrvamuccāryādhāraśaktipadaṃ tataḥ |
komalāsanapadaṃ ṅe'ntaṃ namo'ntena tamarcayet ||
praṇavaṃ kāmapīṭhāya namaḥ śuddhānnabhaskriyā |
svarṇamāṣatrayaiḥ paṭṭe kāryā mūrtiḥ śavasya tu ||
saṃsthāpya vistarasyānte sarvaṃ pūrvavadācaret |
mṛtābhāva iti vacanāt paśoḥ śavānukalpakuśaviṣṭaramapi nāsti mukhye'dhikāriṇa evā'nukalpe'dhikārāditi sudhāṇavektaḥ |

Devanagari:
अथ विष्टरसंस्कारः (शक्तिसङ्गमे) गायत्र्या त्रोटनं कार्यं मूलेन ग्रथनं चरेत् |
कृतसङ्कल्पको मन्त्री कोमलं वामपाणिना ||
कूर्चबीजेन सङ्गृह्य अस्त्रमन्त्रेण प्रोक्षणम् |
प्रणवं भुवनेशीं च समुच्चार्य तु तं वदेत् ||
शवरूप महाप्रेत चाष्टसिद्धिं प्रयच्छ मे |
इति स्तुत्वा तु तं सम्यक् कुशमध्ये निधापयेत् ||
तस्य देहे त्रिकोणं तु रक्तचन्दनकेन वै |
मायां तन्मध्यगां लिख्य बहिर्मण्डलकं चरेत् ||
प्रणवम् आः सुरेखे च वज्ररेखे ततःपरम् |
कूर्चं चास्त्रं वह्निवधूं च मण्डले मनुः ||
अकारं च ततो मायां क्रोंकारं हंस एव च |
वह्निजायां समुच्चार्य शवप्राणाः पदं वदेत् ||
इह प्राणाः पदं चोक्त्वा शवजीव इह स्थितः |
शवस्य सर्वेन्द्रियाणि वाङ्मनश्चक्षुरेव च ||
श्रोत्रघ्राणानीहागत्य सुखं च चिरमेव च |
तिष्ठन्तु स्वाहया युक्तः प्राणसंस्थापने मनुः ||
प्रणवं पूर्वमुच्चार्याधारशक्तिपदं ततः |
कोमलासनपदं ङेऽन्तं नमोऽन्तेन तमर्चयेत् ||
प्रणवं कामपीठाय नमः शुद्धान्नभस्क्रिया |
स्वर्णमाषत्रयैः पट्टे कार्या मूर्तिः शवस्य तु ||
संस्थाप्य विस्तरस्यान्ते सर्वं पूर्ववदाचरेत् |
मृताभाव इति वचनात् पशोः शवानुकल्पकुशविष्टरमपि नास्ति मुख्येऽधिकारिण एवाऽनुकल्पेऽधिकारादिति सुधाणवेक्तः |

Bedeutung und Funktion: Nun die Weihe des Vishtara im Shaktisangama: „Mit Gayatri vollziehe man das Abtrennen, mit dem Grundmantra das Zusammenbinden. Nachdem der Mantraübende seinen Sankalpa gefasst hat, nehme er den Komala mit der linken Hand unter dem Kurcha-Bija und besprenge ihn mit dem Astra-Mantra. Nach Pranava und Bhuvaneshi spreche er zu ihm: ‚Großer Preta in Leichengestalt, schenke mir die acht Siddhis!‘ So gepriesen, werde er inmitten des Kusha niedergelegt. Auf seinem Körper zeichne man mit rotem Sandelholz ein Dreieck, schreibe Maya in dessen Mitte und bilde außen einen Kreis. Der Mantra für den Kreis ist: Pranava, Ah, ‚Surekhe, Vajrarekhe‘, Kurcha, Astra und die Feuerbraut. [Die Anrufung gilt der schönen Linie und der Vajra-Linie.] Dann A, Maya, Krom, Hamsa und die Feuerbraut; danach spreche man: ‚Die Lebenskräfte des Leichnams sind hier Lebenskräfte. Der Jiva des Leichnams ist hier gegenwärtig. Sämtliche Sinne des Leichnams — Sprache, Denken, Sehen, Hören und Riechen — mögen hierherkommen und lange in Wohlbefinden bleiben.‘ Mit Svaha verbunden ist dies der Mantra zum Einsetzen der Lebenskräfte. Zuerst Pranava, dann Adhara-Shakti und Komalasana mit Dativendung und Namah am Ende: Damit verehre man ihn. ‚Om, dem Kama-Pitha Verehrung‘ [die folgende Verbindung shuddhannabhaskriya ist gestört]. Auf einer Platte bilde man aus drei Masha Gold eine Leichengestalt, setze sie am Ende des Vishtara ein und vollziehe alles wie zuvor.“ Wegen der Formulierung „wenn kein Toter vorhanden ist“ kommt auch der als Leichenersatz dienende Kusha-Vishtara für einen Pashu nicht in Betracht: Zum Ersatz ist nur der berechtigt, der zum eigentlichen [Verfahren] berechtigt ist. So wird es im Sudharnava erklärt.

M0545. Weihe anderer Sitze im Merutantra
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 731–732, Weihe anderer Sitze im Merutantra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
āsanāntarasaṃskāro'pyukto (merutantre) kuśaṃ vyāghrājinaṃ vā'pi kambalaṃ lohitaṃ tathā |
komalākhyāsanaṃ vā'pi pītavastreṇa veṣṭayet ||
āsanaṃ samyagāpādya tataḥ śodhanamācaret |
kalpoktena vidhānena pūjāṃ samyak samācaret ||
pūjārthamāsanamahaṃ śodhayāmi maheśvari |
devyājñāmevamādāya mūlahṛnmanunā'pi ca ||
jalenāsanamabhyukṣya kavacenāvaguṇṭhya ca |
astramantreṇa saṃrakṣya sadāśivanibhaṃ smaret ||
tatra pīṭhamanuṃ bhaktyā japedaṣṭottaraṃ śatam |
yathāvibhavasambhāraiḥ pūjayitvā sadāśivam ||
siddhīśvara mahādeva sarvasiddhipradāyaka |
dehi me'bhīṣṭasiddhiṃ tvametadāsanarūpataḥ ||
idaṃ mantraṃ samuccārya upaviśyāsane tataḥ |
yathāvidhi vidhāyātha gurave dakṣiṇāṃ dadet ||
ityāsanasaṃskāraḥ |

Devanagari:
आसनान्तरसंस्कारोऽप्युक्तो (मेरुतन्त्रे) कुशं व्याघ्राजिनं वाऽपि कम्बलं लोहितं तथा |
कोमलाख्यासनं वाऽपि पीतवस्त्रेण वेष्टयेत् ||
आसनं सम्यगापाद्य ततः शोधनमाचरेत् |
कल्पोक्तेन विधानेन पूजां सम्यक् समाचरेत् ||
पूजार्थमासनमहं शोधयामि महेश्वरि |
देव्याज्ञामेवमादाय मूलहृन्मनुनाऽपि च ||
जलेनासनमभ्युक्ष्य कवचेनावगुण्ठ्य च |
अस्त्रमन्त्रेण संरक्ष्य सदाशिवनिभं स्मरेत् ||
तत्र पीठमनुं भक्त्या जपेदष्टोत्तरं शतम् |
यथाविभवसम्भारैः पूजयित्वा सदाशिवम् ||
सिद्धीश्वर महादेव सर्वसिद्धिप्रदायक |
देहि मेऽभीष्टसिद्धिं त्वमेतदासनरूपतः ||
इदं मन्त्रं समुच्चार्य उपविश्यासने ततः |
यथाविधि विधायाथ गुरवे दक्षिणां ददेत् ||
इत्यासनसंस्कारः |

Bedeutung und Funktion: Auch die Weihe anderer Sitze wird im Merutantra erklärt: „Kusha, Tigerfell, eine rote Decke oder den Komala genannten Sitz umhülle man mit gelbem Stoff. Nachdem der Sitz ordentlich hergerichtet ist, reinige man ihn und vollziehe die Puja nach dem im Kalpa erklärten Verfahren. ‚Maheshvari, ich reinige den Sitz zur Puja.‘ Nachdem man so die Erlaubnis der Göttin erhalten hat, besprenge man den Sitz mit Wasser unter dem Grund- und Herz-Mantra, umhülle ihn mit Kavacha, schütze ihn mit dem Astra-Mantra und vergegenwärtige ihn als Sadashiva. Dort wiederhole man den Pitha-Mantra hingebungsvoll hundertachtmal. Nachdem Sadashiva mit den verfügbaren Gaben verehrt wurde, spreche man: ‚Herr der Siddhis, Mahadeva, Spender aller Siddhis, schenke mir in Gestalt dieses Sitzes die ersehnte Vollendung!‘ Diesen Mantra sprechend setze man sich auf den Sitz. Nach ordnungsgemäßem Vollzug gebe man dem Guru Dakshina.“ Damit ist die Sitzweihe beendet.

M0546. Shmashana-Kali-Mantra
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 757, Shmashana-Kali-Mantra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha śmaśānakālīmantraḥ (svatantratantre) śmaśānakālikāmantraṃ śṛṇuṣvāvahitā śive |
vāṇīṃ māyāṃ tato lakṣmīṃ kāmabījaṃ tataḥ param ||
kālike saṃpuṭatvena catuṣkaṃ bījamālikhet |
ekādaśārṇā deveśi caturvargaphalapradā ||
ṛṣirbhṛgurnicṛcchando devatā kālikā parā |
śmaśānākhyā ca vāgmāyā bījaṃ śaktirmaheśvari ||
kīlakaṃ kāmabījaṃ tam ... ... ... iti |
catuścatustricatustu vidyāmantraiḥ ṣaḍaṅgakaḥ ||
vinyasya dhyānaṃ kurvīta kālikāyāṃ samāhitaḥ |

Devanagari:
अथ श्मशानकालीमन्त्रः (स्वतन्त्रतन्त्रे) श्मशानकालिकामन्त्रं शृणुष्वावहिता शिवे |
वाणीं मायां ततो लक्ष्मीं कामबीजं ततः परम् ||
कालिके संपुटत्वेन चतुष्कं बीजमालिखेत् |
एकादशार्णा देवेशि चतुर्वर्गफलप्रदा ||
ऋषिर्भृगुर्निचृच्छन्दो देवता कालिका परा |
श्मशानाख्या च वाग्माया बीजं शक्तिर्महेश्वरि ||
कीलकं कामबीजं तम् ... ... ... इति |
चतुश्चतुस्त्रिचतुस्तु विद्यामन्त्रैः षडङ्गकः ||
विन्यस्य ध्यानं कुर्वीत कालिकायां समाहितः |

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra der Shmashana-Kali, im Svatantra-Tantra: „Höre aufmerksam den Mantra der Shmashana-Kalika, Shiva. Vani, Maya, danach Lakshmi und anschließend das Kama-Bija: Diese Vierergruppe von Bijas schreibe man als Umschließung um ,Kalike‘. Die elfsilbige Vidya, Herrin der Götter, gewährt die Früchte der vier Lebensziele. Rishi ist Bhrigu, das Versmaß Nichrit, die Gottheit die höchste Kalika, die Shmashana genannt wird. Vag und Maya sind Bija und Shakti, Maheshvari; das Kama-Bija ist das Kilaka …“ [Schon der Druck setzt Auslassungspunkte.] Mit den Vidya-Mantras vollziehe man den sechsfachen Nyasa. [Die gedruckte Folge vier–vier–drei–vier ist nicht eindeutig zuzuordnen.] Dann meditiere man gesammelt über Kalika.

M0547. Siddhilakshmi und die neunsilbige Vidya
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 758, Siddhilakshmi und die neunsilbige Vidya
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha siddhilakṣmīmantraḥ (kālānalatantre) oṃ hrī~ hū~ hā~ phre~ kṣau~ krau~ namaḥ |
śrutiścaṇḍī ca dogdhrī ca śoṣiṇī śirayā saha |
dolā tadanu mālūraḥ sāmaraśca niratyayaḥ ||
śeṣe daṇḍaḥ parijñeya iyamuktā navākṣarī |
naitasya sadṛśo mantrastriṣu lokeṣu vidyate ||

Devanagari:
अथ सिद्धिलक्ष्मीमन्त्रः (कालानलतन्त्रे) ॐ ह्रीँ हूँ हाँ फ्रेँ क्षौँ क्रौँ नमः |
श्रुतिश्चण्डी च दोग्ध्री च शोषिणी शिरया सह |
दोला तदनु मालूरः सामरश्च निरत्ययः ||
शेषे दण्डः परिज्ञेय इयमुक्ता नवाक्षरी |
नैतस्य सदृशो मन्त्रस्त्रिषु लोकेषु विद्यते ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra der Siddhilakshmi im Kalanala-Tantra: „Om, Hrim, Hum, Ham, Frem, Kshaum, Kraum, Namah.“ [Die Nasalzeichen sind im Sanskrit nach der Vorlage wiedergegeben; insbesondere fre ist eine vorläufige Lesung des ungewöhnlichen Druckzeichens.] Es folgt die verschlüsselte Erklärung: „Shruti, Chandi, Dogdhri und Shoshini mit Shira; sodann Dola, Malura, Samara und Niratyaya. Am Schluss ist Danda zu erkennen. Dies heißt die neunsilbige Vidya. In den drei Welten gibt es keinen Mantra, der ihr gleicht.“ Die Bija-Schlüsselnamen werden nicht unbelegt in Silben zurückübersetzt.

M0548. Siddhilakshmi und die sechzehnsilbige Vidya
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 758, Siddhilakshmi und die sechzehnsilbige Vidya
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
athoddhariṣye deveśīṃ ṣoḍaśārṇāṃ manūttamām |
yāmekavāramuccārya mucyate janmasaṃkaṭāt ||
hrī~ hū~ phre~ kṣrī~ hrā~ hau~ krau~ phre~ kṣrau~ śrī~ hā~ hū~ ja~ glau~ grā~ svāhā |
caṇḍī dogdhrī śirosiddhirbhramādriḥ protha eva ca |
phalī punaḥ śiro retaḥ prātarānte tataḥ param ||
puraścaraṇahomāḥ syurmantriṇāhṛdaparyaṭāḥ |
mantro'yamapi sarveṣāṃ mantrāmuttamaḥ smṛtaḥ ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
अथोद्धरिष्ये देवेशीं षोडशार्णां मनूत्तमाम् |
यामेकवारमुच्चार्य मुच्यते जन्मसंकटात् ||
ह्रीँ हूँ फ्रेँ क्ष्रीँ ह्राँ हौँ क्रौँ फ्रेँ क्ष्रौँ श्रीँ हाँ हूँ जँ ग्लौँ ग्राँ स्वाहा |
चण्डी दोग्ध्री शिरोसिद्धिर्भ्रमाद्रिः प्रोथ एव च |
फली पुनः शिरो रेतः प्रातरान्ते ततः परम् ||
पुरश्चरणहोमाः स्युर्मन्त्रिणाहृदपर्यटाः |
मन्त्रोऽयमपि सर्वेषां मन्त्रामुत्तमः स्मृतः ||

Bedeutung und Funktion: Ebendort ein weiterer Mantra: „Nun will ich die Herrin der Götter als vorzüglichste sechzehnsilbige Vidya herausheben. Wer sie auch nur einmal ausspricht, wird aus der Bedrängnis der Geburt befreit.“ Es folgt die oben wiedergegebene Bija-Formel. [Mehrere Konsonantenverbindungen, besonders fre und kshr, bleiben trotz Scanprüfung unsicher; keine als fehlerfrei bestätigte Rezitationsfassung.] Die verschlüsselte Erklärung nennt Chandi, Dogdhri, Shiras-Siddhi, Bhramadri, Protha, Phali, wiederum Shiras, Retas und Pratar am Ende. [Ihre Zuordnung und die anschließende Zeile über Purashcharana und Homa sind gestört; mantrinahridaparyatah ist nicht zuverlässig übersetzbar.] Auch dieser Mantra gilt als der vorzüglichste unter allen Mantras.

M0549. Siddhilakshmi Rishi und Karanyasa
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 758–759, Siddhilakshmi Rishi und Karanyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
anayorṛṣyādinyāsa uktastatraiva |
śrīsiddhilakṣmīmantrasya ṛṣirnārada īritaḥ |
gāyatrī chanda ākhyātaṃ siddhilakṣmīśca devatā ||
caṇḍībījaṃ tathākhyātaṃ samīhā śaktiriṣyate |
prabandhaḥ kīlakaṃ vidyāt puruṣārthacatuṣṭaye ||
viniyogo'sya mantrasya kathitastvayi nārada |
atha karāṅganyāsau |
ṣaḍdīrghabhājā bījena karāṅganyāsamīritam |
idānīṃ te sugamena kathayāmi dvijarṣabha ||
śrutipūrvaṃ bījamuktvā aṅguṣṭhābhyāṃ padaṃ tataḥ |
śeṣe daṇḍaḥ samākhyātaḥ punarbījadvayaṃ vadet ||
tarjanībhyāṃ yadā tatra daṇḍa ityabhidhīyate |
punarbījadvayaṃ yatra bhyāmantā madhyamā tataḥ ||
daṇḍaḥ śeṣe ca vijñeyaḥ punastadbījameva ca |
anāmikā bhyāmantā ca tato daṇḍaḥ prakīrtitaḥ ||
bījadvayāt kaniṣṭhābhyāṃ padāddaṇḍabījaṃ smṛtam |
bījadvayaṃ karatalapṛṣṭhābhyāṃ daṇḍa ityapi ||

Devanagari:
अनयोर्ऋष्यादिन्यास उक्तस्तत्रैव |
श्रीसिद्धिलक्ष्मीमन्त्रस्य ऋषिर्नारद ईरितः |
गायत्री छन्द आख्यातं सिद्धिलक्ष्मीश्च देवता ||
चण्डीबीजं तथाऽऽख्यातं समीहा शक्तिरिष्यते |
प्रबन्धः कीलकं विद्यात् पुरुषार्थचतुष्टये ||
विनियोगोऽस्य मन्त्रस्य कथितस्त्वयि नारद |
अथ कराङ्गन्यासौ |
षड्दीर्घभाजा बीजेन कराङ्गन्यासमीरितम् |
इदानीं ते सुगमेन कथयामि द्विजर्षभ ||
श्रुतिपूर्वं बीजमुक्त्वा अङ्गुष्ठाभ्यां पदं ततः |
शेषे दण्डः समाख्यातः पुनर्बीजद्वयं वदेत् ||
तर्जनीभ्यां यदा तत्र दण्ड इत्यभिधीयते |
पुनर्बीजद्वयं यत्र भ्यामन्ता मध्यमा ततः ||
दण्डः शेषे च विज्ञेयः पुनस्तद्बीजमेव च |
अनामिका भ्यामन्ता च ततो दण्डः प्रकीर्तितः ||
बीजद्वयात् कनिष्ठाभ्यां पदाद्दण्डबीजं स्मृतम् |
बीजद्वयं करतलपृष्ठाभ्यां दण्ड इत्यपि ||

Bedeutung und Funktion: Ebendort wird für beide der Nyasa von Rishi und den weiteren Zuordnungen angegeben: „Rishi des Shri-Siddhilakshmi-Mantras ist Narada, das Versmaß Gayatri, die Gottheit Siddhilakshmi. Chandi ist das Bija, Samiha die Shakti, Prabandha das Kilaka. Die Anwendung gilt den vier Lebenszielen; so ist sie dir erklärt, Narada. Nun Kara- und Anganyasa: Sie geschehen mit dem Bija, das die sechs langen Vokale annimmt. Ich erkläre es dir leicht verständlich, Bester der Zweimalgeborenen. Nach dem Bija mit vorangestelltem Shruti spreche man ,angushthabhyam‘, ,den beiden Daumen‘, zuletzt Danda. Wieder die beiden Bijas, ,tarjanibhyam‘, ,den beiden Zeigefingern‘, und Danda. Erneut die beiden Bijas, danach Madhyama mit der Endung -bhyam, ,den beiden Mittelfingern‘, und Danda. Wieder dasselbe Bija, Anamika mit -bhyam, ,den beiden Ringfingern‘, und Danda. Nach den beiden Bijas und ,kanishthabhyam‘, ,den beiden kleinen Fingern‘, folgt das Danda-Bija. Ebenso die beiden Bijas, ,karatalaprishthabhyam‘, ,den Handflächen und Handrücken‘, und Danda.“ Die verschlüsselten Bija-Namen bleiben erhalten.

M0550. Siddhilakshmi Anganyasa
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 759, Siddhilakshmi Anganyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
iti karanyāsaṃ kṛtvā aṅganyāsaṃ caret sudhīḥ |
krameṇānena vai brahman saṃbhavanyāsamācaret ||
śruticaṇḍyau samābhāṣya hṛdayāya padaṃ tataḥ |
daṇḍastadanu viprarṣe bījadvayaṃ tathā param ||
śirase padataścaiva dogdhrībījaṃ smṛtaṃ tadā |
tadbījadvayamuccārya śikhāyai padameva ca ||
indrabījaṃ samākhyātaṃ punarbījadvayaṃ vadet |
kavacāya padāccaiva dogdhrībījaṃ hi nārada ||
bīje tathā samuccārya netratrayāya vauṣaḍiti |
ṣaḍaṅganyāsamityuktamarcāyāṃ kāyaśodhanam ||

Devanagari:
इति करन्यासं कृत्वा अङ्गन्यासं चरेत् सुधीः |
क्रमेणानेन वै ब्रह्मन् संभवन्यासमाचरेत् ||
श्रुतिचण्ड्यौ समाभाष्य हृदयाय पदं ततः |
दण्डस्तदनु विप्रर्षे बीजद्वयं तथा परम् ||
शिरसे पदतश्चैव दोग्ध्रीबीजं स्मृतं तदा |
तद्बीजद्वयमुच्चार्य शिखायै पदमेव च ||
इन्द्रबीजं समाख्यातं पुनर्बीजद्वयं वदेत् |
कवचाय पदाच्चैव दोग्ध्रीबीजं हि नारद ||
बीजे तथा समुच्चार्य नेत्रत्रयाय वौषडिति |
षडङ्गन्यासमित्युक्तमर्चायां कायशोधनम् ||

Bedeutung und Funktion: Nach dem Karanyasa vollziehe der Verständige den Anganyasa. In dieser Reihenfolge, Brahmane, führe er den Sambhava-Nyasa aus: Nach Shruti und Chandi spreche er „hridayaya“, „dem Herzen“, und Danda, Weiser unter den Brahmanen. Dann die beiden Bijas, „shirase“, „dem Haupt“, und das Dogdhri-Bija. Nach diesen beiden Bijas spreche er „shikhayai“, „der Scheitelhaarlocke“, und das Indra-Bija. Wieder die beiden Bijas, „kavachaya“, „dem Schutzpanzer“, und das Dogdhri-Bija, Narada. Nach den beiden Bijas dann „netratrayaya vaushat“, „den drei Augen, Vaushat“. Dies heißt sechsfacher Anganyasa, die Reinigung des Körpers für die Verehrung. [Der Abschnitt nennt fünf Körperzuordnungen; eine sechste Formel wird nicht ergänzt.]

M0551. Bharatas sechzehnsilbige Guhyakali-Vidya
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 762–763, Bharatas sechzehnsilbige Guhyakali-Vidya
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
mantroddhāramāha |
ādau vedādimuddhṛtya tataḥ pasya dvitīyakam |
ekārayuktaṃ tadadho rephaṃ binduṃ ca yojayet ||
siddhiśabdaṃ tataḥ procya karāli ca vinirdiśet |
lajjāṃ krodhamanusmṛtya karṇorṇi vāmamuddharet ||
vāmamūrdhni vindudhyomabinduyuktaṃ kuryāt tataśca tam |
vadhūbījaṃ punarmantre dvitīyaṃ bījamuddharet ||
haṃmantro vahnijāyā ca mantro'yaṃ ṣoḍaśākṣaraḥ |
prakārāntaramāha |
atha vā kāminībījāt pūrvaṃ krodhamanusmaret |
iyaṃ hi bharatopāsyā kīlitā'pi ca śāpataḥ ||
bharatopāsitā ṣoḍaśākṣarī dvividhā |
tatrādyā kīlitā dvitīyā tvakīlitetyarthaḥ |

Devanagari:
मन्त्रोद्धारमाह |
आदौ वेदादिमुद्धृत्य ततः पस्य द्वितीयकम् |
एकारयुक्तं तदधो रेफं बिन्दुं च योजयेत् ||
सिद्धिशब्दं ततः प्रोच्य करालि च विनिर्दिशेत् |
लज्जां क्रोधमनुस्मृत्य कर्णोर्णि वाममुद्धरेत् ||
वाममूर्ध्नि विन्दुध्योमबिन्दुयुक्तं कुर्यात् ततश्च तम् |
वधूबीजं पुनर्मन्त्रे द्वितीयं बीजमुद्धरेत् ||
हंमन्त्रो वह्निजाया च मन्त्रोऽयं षोडशाक्षरः |
प्रकारान्तरमाह |
अथ वा कामिनीबीजात् पूर्वं क्रोधमनुस्मरेत् |
इयं हि भरतोपास्या कीलिताऽपि च शापतः ||
भरतोपासिता षोडशाक्षरी द्विविधा |
तत्राद्या कीलिता द्वितीया त्वकीलितेत्यर्थः |

Bedeutung und Funktion: Nun die Gewinnung des Mantras aus seinen Schlüsselbezeichnungen: Zuerst nehme man den Anfang des Veda [Om], dann den zweiten Buchstaben nach pa, verbinde ihn mit e, darunter ra und mit Bindu. Anschließend spreche man „Siddhi“ und „Karali“. Nach Lajja und Krodha entnehme man Vama [der dazwischenstehende Ausdruck karṇorṇi ist unsicher]. Auf Vama setze man Bindu, Vyoma und Bindu [die gedruckte Verbindung ist sprachlich gestört]. Dann folgen das Vadhu-Bija, wiederum das zweite Bija des Mantras, der Ham-Mantra und die Gemahlin des Feuers [Svaha]. Dieser Mantra ist sechzehnsilbig. Eine andere Anordnung: Oder man denke vor dem Kamini-Bija an Krodha. Diese von Bharata verehrte Vidya ist durch einen Fluch verschlossen. Der Verfasser erläutert: Die von Bharata verehrte sechzehnsilbige Vidya ist zweifach. Die erste ist verschlossen, die zweite unverschlossen. [Die verschlüsselte Folge wird wegen lokaler Lesungsprobleme nicht als vollständig entschlüsselte Rezitationsformel ausgegeben.]

M0552. Ramas siebzehnsilbige Guhyakali-Vidya
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 763, Ramas siebzehnsilbige Guhyakali-Vidya
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
saptadaśākṣarīmāha |
rāmopāsyāmato vakṣye'kṣaraiḥ saptadaśānvitām |
sā'pi hārītamuninā kīlitā tapaso balāt ||
ādau tasyaiva mantrasya caturo'rṇān samuddharet |
dvitīyabījopari ca hasakhaṃ viniyojayet ||
evaṃ tu pañcamaṃ bījaṃ ṣaṣṭhaṃ khena ca varjitam |
saptamaṃ hasahīnaṃ ca karāli tadanantaram ||
trayodaśaikādaśake sthāne saptamamakṣaram |
pañcamaṃ dvādaśasthāne dvitīyaṃ ca caturdaśe ||
ādyaṃ pañcadaśe kuryādvahnijāyāntago manuḥ |
hārītopāsitā hyeṣā cyavanopāsitāṃ śṛṇu ||
ṣaṣṭhapañcamayostasya vyatyayaḥ samudīritaḥ |
etāvataiva bhavati cyāvanī sumahāphalā ||
atrāpi rāmopāsitā saptadaśākṣarī dvividhā hārītopāsitā cyavanopāsitā ceti |
tayormadhye hārītopāsitaiva kīlitā cyavanopāsitā tu na kīliteti bodhyam |

Devanagari:
सप्तदशाक्षरीमाह |
रामोपास्यामतो वक्ष्येऽक्षरैः सप्तदशान्विताम् |
साऽपि हारीतमुनिना कीलिता तपसो बलात् ||
आदौ तस्यैव मन्त्रस्य चतुरोऽर्णान् समुद्धरेत् |
द्वितीयबीजोपरि च हसखं विनियोजयेत् ||
एवं तु पञ्चमं बीजं षष्ठं खेन च वर्जितम् |
सप्तमं हसहीनं च करालि तदनन्तरम् ||
त्रयोदशैकादशके स्थाने सप्तममक्षरम् |
पञ्चमं द्वादशस्थाने द्वितीयं च चतुर्दशे ||
आद्यं पञ्चदशे कुर्याद्वह्निजायान्तगो मनुः |
हारीतोपासिता ह्येषा च्यवनोपासितां शृणु ||
षष्ठपञ्चमयोस्तस्य व्यत्ययः समुदीरितः |
एतावतैव भवति च्यावनी सुमहाफला ||
अत्रापि रामोपासिता सप्तदशाक्षरी द्विविधा हारीतोपासिता च्यवनोपासिता चेति |
तयोर्मध्ये हारीतोपासितैव कीलिता च्यवनोपासिता तु न कीलितेति बोध्यम् |

Bedeutung und Funktion: Nun die siebzehnsilbige Vidya: „Ich erkläre jetzt die von Rama verehrte, siebzehnsilbige Form. Auch sie wurde vom Weisen Harita durch die Kraft seines Tapas verschlossen. Zuerst entnehme man demselben Mantra die ersten vier Silben. Auf das zweite Bija setze man ha-sa-kha; so entsteht das fünfte Bija. Das sechste ist ohne kha, das siebte ohne ha und sa; danach folgt ,Karali‘. An die dreizehnte und elfte Stelle setze man die siebte Silbe, an die zwölfte die fünfte und an die vierzehnte die zweite. An die fünfzehnte setze man die erste; der Mantra endet mit der Gemahlin des Feuers. Dies ist die von Harita verehrte Form. Höre nun die von Chyavana verehrte: Bei ihr werden die sechste und fünfte Silbe vertauscht. Allein dadurch entsteht die Chyavani, die überaus große Früchte schenkt.“ Auch die von Rama verehrte siebzehnsilbige Vidya ist also zweifach: die von Harita und die von Chyavana verehrte. Davon ist Haritas Form verschlossen, Chyavanas hingegen unverschlossen.

M0553. Zuordnungen der Guhyakali-Mantras
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 763–764, Zuordnungen der Guhyakali-Mantras
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
ṛṣyādikamāha |
ṣoḍaśākṣarayormantrabhedayoradhunā śṛṇu |
ṛṣyādikaṃ tataḥ saptadaśasyāśca kathayāmi te ||
atharvā ṛṣiruddiṣṭo jagatī chanda ucyate |
devatā guhyakālī ca dvitīyārṇaṃ tu kīlakam ||
śaktistu daśamaṃ bījaṃ dvitīyaṃ navamaṃ bhavet |
puruṣārthacatuṣkasya siddhyai kāmanāsthitiḥ ||
saptadaśasyāstu mantrasya parameṣṭhī ṛṣirmataḥ |
chandaśca supratiṣṭhākhyaṃ devatā guhyakālikā ||
pañcamārṇaṃ kīlakaṃ syāt saptamaṃ śaktirucyate |
tadeva viparītaṃ hi cyāvanīsamudīritam ||
prayogaḥ sarvasiddhyarthaṃ jape proccārito bhavet |
anyeṣāṃ mantrabhedānāṃ yadoddhāraṃ vadāmi te ||
tadā ṛṣyādikaṃ teṣāṃ kathayiṣyāmi pārvati |

Devanagari:
ऋष्यादिकमाह |
षोडशाक्षरयोर्मन्त्रभेदयोरधुना शृणु |
ऋष्यादिकं ततः सप्तदशस्याश्च कथयामि ते ||
अथर्वा ऋषिरुद्दिष्टो जगती छन्द उच्यते |
देवता गुह्यकाली च द्वितीयार्णं तु कीलकम् ||
शक्तिस्तु दशमं बीजं द्वितीयं नवमं भवेत् |
पुरुषार्थचतुष्कस्य सिद्ध्यै कामनास्थितिः ||
सप्तदशस्यास्तु मन्त्रस्य परमेष्ठी ऋषिर्मतः |
छन्दश्च सुप्रतिष्ठाख्यं देवता गुह्यकालिका ||
पञ्चमार्णं कीलकं स्यात् सप्तमं शक्तिरुच्यते |
तदेव विपरीतं हि च्यावनीसमुदीरितम् ||
प्रयोगः सर्वसिद्ध्यर्थं जपे प्रोच्चारितो भवेत् |
अन्येषां मन्त्रभेदानां यदोद्धारं वदामि ते ||
तदा ऋष्यादिकं तेषां कथयिष्यामि पार्वति |

Bedeutung und Funktion: Nun Rishi und die weiteren Zuordnungen: „Höre die Zuordnungen für die beiden sechzehnsilbigen Mantraformen; danach erkläre ich sie für die siebzehnsilbige. Rishi ist Atharvan, das Versmaß Jagati, die Gottheit Guhyakali. Die zweite Silbe ist das Kilaka. Das zehnte Bija ist Shakti; ,das zweite sei das neunte‘ [der Bezug dieser knappen gedruckten Angabe ist nicht eindeutig]. Die Absicht richtet sich auf die Verwirklichung der vier Lebensziele. Beim siebzehnsilbigen Mantra ist Parameshthin der Rishi, Supratishtha das Versmaß und Guhyakalika die Gottheit. Die fünfte Silbe ist das Kilaka, die siebte Shakti. Bei der Chyavani ist dies umgekehrt. Die Anwendung gilt der Erlangung aller Siddhis; beim Japa soll sie ausgesprochen werden. Wenn ich dir die Gewinnung der übrigen Mantraformen erkläre, werde ich auch deren Rishi und weitere Zuordnungen nennen, Parvati.“

M0554. Sechsfacher Guhyakali-Nyasa
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 764, Sechsfacher Guhyakali-Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha ṣaḍaṅganyāsastatraiva |
dve pañca trīṇi ca dve ca dve punardve punastathā |
varṇākṣarāṇāṃ bhāratyāstattatsthāne pravinyaset ||
tāvanto'rṇāḥ sapraṇavāstatra tatra sthale nyaset |
yādṛśo cyāvanī mantravarṇavinyāsatiṣṭhati ||
tārayormadhyavartīni devīvarṇāni tāni hi |
nyaset sthāneṣu tenaiva hārītopāsite manau ||

Devanagari:
अथ षडङ्गन्यासस्तत्रैव |
द्वे पञ्च त्रीणि च द्वे च द्वे पुनर्द्वे पुनस्तथा |
वर्णाक्षराणां भारत्यास्तत्तत्स्थाने प्रविन्यसेत् ||
तावन्तोऽर्णाः सप्रणवास्तत्र तत्र स्थले न्यसेत् |
यादृशो च्यावनी मन्त्रवर्णविन्यासतिष्ठति ||
तारयोर्मध्यवर्तीनि देवीवर्णानि तानि हि |
न्यसेत् स्थानेषु तेनैव हारीतोपासिते मनौ ||

Bedeutung und Funktion: Ebendort der sechsfache Anganyasa: Von Bharatas Vidya lege man der Reihe nach zwei, fünf, drei, zwei, wieder zwei und nochmals zwei Silben an die betreffenden Körperstellen. Diese Silben lege man jeweils zusammen mit Pranava an die jeweilige Stelle. Entsprechend der Silbenanordnung des Chyavani-Mantras werden die dazwischenliegenden Silben der Göttin zwischen den beiden Tara-Silben [Om] eingesetzt. Auf eben diese Weise verfahre man an den Körperstellen auch mit dem von Harita verehrten Mantra. [Die gedruckte Verbindung zur Chyavani-Anordnung ist grammatisch unregelmäßig; die Verfahrensaussage folgt dem erkennbaren Zusammenhang.]

M0555. Verschlüsselte Bildung des Kamakala-Kali-Mantras
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 775–776, Verschlüsselte Bildung des Kamakala-Kali-Mantras
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
mantroddhāramāha |
ādyavarṇārdhavarṇāṅgaṇā vāmena parisītitaḥ |
mūrdhni mado yattṛtīyayugadhaḥ parikīrtitaḥ ||
vinduvāmākṣisaṃyukto vahniḥ khaparamastakaḥ |
vāmaśrutyardhacandreṇa tṛtīyaḥ saparo bhavet ||
dakṣaskandhoṣṭhadantāsyo vāmaśro vindumastakaḥ |
oṣṭhavargadvitīyo hupavodharoṣṭhavinduyuk ||
ṣaḍakṣarāṇi sambodhya yathānāmasthitikramāt |
pratilomena coddhṛtya tāni bījāni pañca vai ||
bhūtabījādyamārabhya mārabījāntameva hi |
vaiśvānaravadhūyukto mantro hyaṣṭādaśākṣaraḥ ||

Devanagari:
मन्त्रोद्धारमाह |
आद्यवर्णार्धवर्णाङ्गणा वामेन परिसीतितः |
मूर्ध्नि मदो यत्तृतीययुगधः परिकीर्तितः ||
विन्दुवामाक्षिसंयुक्तो वह्निः खपरमस्तकः |
वामश्रुत्यर्धचन्द्रेण तृतीयः सपरो भवेत् ||
दक्षस्कन्धोष्ठदन्तास्यो वामश्रो विन्दुमस्तकः |
ओष्ठवर्गद्वितीयो हुपवोधरोष्ठविन्दुयुक् ||
षडक्षराणि सम्बोध्य यथानामस्थितिक्रमात् |
प्रतिलोमेन चोद्धृत्य तानि बीजानि पञ्च वै ||
भूतबीजाद्यमारभ्य मारबीजान्तमेव हि |
वैश्वानरवधूयुक्तो मन्त्रो ह्यष्टादशाक्षरः ||

Bedeutung und Funktion: Nun die Gewinnung des Mantras: Die ersten beiden Zeilen über den Anfangsbuchstaben, einen halben Buchstaben, Vama und die am Kopf anzubringende Verbindung sind im Druck sprachlich beschädigt; eine zuverlässige Silbenableitung bleibt offen. Es folgen die Schlüssel: Vahni mit Bindu und dem linken Auge, am Kopf mit Kha; der dritte mit linkem Ohr und Halbmond [die genaue Verbindung bleibt unsicher]. Danach werden rechte Schulter, Lippe, Zahn und Mund genannt, dazu ein linker Laut und Bindu am Kopf; sodann der zweite Buchstabe der Lippenlautgruppe mit Unterlippe und Bindu [ein dazwischenstehender Ausdruck ist beschädigt]. Die sechs Buchstaben des Namens spreche man als Anrede in ihrer Namensfolge. Dann nehme man die fünf Bijas in umgekehrter Reihenfolge, vom Bhuta-Bija bis zum Mara-Bija. Mit der Gemahlin Vaishvanaras [Svaha] ergibt dies den achtzehnsilbigen Mantra. [Die verschlüsselten Anweisungen werden bewahrt; aus den beschädigten Lautschlüsseln wird keine scheinbar sichere Formel konstruiert.]

M0556. Kamakala-Kali Rishi und Nyasa
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 776, Kamakala-Kali Rishi und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
ṛṣyādinyāsamāha |
ataḥ paraṃ pravakṣyāmi chandaścāpi ca bījakam |
asyāḥ kāmakalākālyā brahmāhamṛṣirmataḥ ||
chandaśca bṛhatīkhyātaṃ devī caiva prakīrtitā |
ādyabījaṃ tu bījaṃ syāt krodhāṇa śaktireva ca ||
viniyogo'sya sarvasya sarvadā sarvasiddhaye |
ṣaḍaṅgaṃ pañcabījaiścaitannāmnā'pyekaṃ ca kārayet ||
nāmākṣarāṇi pratyekaṃ tatra deyāni pārvati |

Devanagari:
ऋष्यादिन्यासमाह |
अतः परं प्रवक्ष्यामि छन्दश्चापि च बीजकम् |
अस्याः कामकलाकाल्या ब्रह्माहमृषिर्मतः ||
छन्दश्च बृहतीख्यातं देवी चैव प्रकीर्तिता |
आद्यबीजं तु बीजं स्यात् क्रोधाण शक्तिरेव च ||
विनियोगोऽस्य सर्वस्य सर्वदा सर्वसिद्धये |
षडङ्गं पञ्चबीजैश्चैतन्नाम्नाऽप्येकं च कारयेत् ||
नामाक्षराणि प्रत्येकं तत्र देयानि पार्वति |

Bedeutung und Funktion: Nun Rishi-Nyasa und die weiteren Zuordnungen: „Als Nächstes erkläre ich das Versmaß und das Bija. Als Rishi dieser Kamakala-Kali wird ,Brahma-aham‘ genannt [die gedruckte Verbindung lässt offen, ob Brahma und der sprechende Ich-Bezug getrennt zu lesen sind]. Das Versmaß heißt Brihati, die Gottheit ist die genannte Göttin. Das erste Bija ist das Bija; die Krodha-Silbe ist Shakti. Die Anwendung des Ganzen gilt jederzeit der Erlangung aller Siddhis. Den sechsfachen Anganyasa vollziehe man mit den fünf Bijas und einem weiteren Glied mit ihrem Namen. Die einzelnen Namenssilben sind dabei einzusetzen, Parvati.“

M0557. Kamakala-Kali Vorbereitung und Sitzmantra
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 779, Kamakala-Kali Vorbereitung und Sitzmantra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha puraścaraṇaṃ tatraiva |
ataḥ paraṃ pravakṣyāmi pauraścaraṇikaṃ vidhim |
ekasmin pannivihite siddhistātkālikī bhavet ||
bhūmiśuddhirdehaśuddhiḥ pūrvaiva kathitā mayā |
yamāśca niyamāḥ ye syuḥ puraścaraṇakarmaṇi ||
sarvāneva prayuñjīta satataṃ bhaktitatparaḥ |
kṛtanityakriyaḥ prātaḥ kṛtapūjāvidhiḥ śuciḥ ||
narāsthi nikhanenmantraṃ imaṃ mantraṃ samudīrayan |
tāraṃ krodho'ntu hro~ pāśasmarabhūtān samuddharet ||
siddhimuccārya deheti yugmaṃ vahnyaṅganāṃ vadet |
bhūtabījaṃ phrau~miti |
tathā |
taduparyeva cāstīrya āsanaṃ suṣṭhu kathitam |
nṛmuṇḍamagrataḥ kṛtvā narāsthijapamālayā ||
lakṣamekaṃ japenmantraṃ haviṣyāśī divā śuciḥ |

Devanagari:
अथ पुरश्चरणं तत्रैव |
अतः परं प्रवक्ष्यामि पौरश्चरणिकं विधिम् |
एकस्मिन् पन्निविहिते सिद्धिस्तात्कालिकी भवेत् ||
भूमिशुद्धिर्देहशुद्धिः पूर्वैव कथिता मया |
यमाश्च नियमाः ये स्युः पुरश्चरणकर्मणि ||
सर्वानेव प्रयुञ्जीत सततं भक्तितत्परः |
कृतनित्यक्रियः प्रातः कृतपूजाविधिः शुचिः ||
नरास्थि निखनेन्मन्त्रं इमं मन्त्रं समुदीरयन् |
तारं क्रोधोऽन्तु ह्रोँ पाशस्मरभूतान् समुद्धरेत् ||
सिद्धिमुच्चार्य देहेति युग्मं वह्न्यङ्गनां वदेत् |
भूतबीजं फ्रौँमिति |
तथा |
तदुपर्येव चास्तीर्य आसनं सुष्ठु कथितम् |
नृमुण्डमग्रतः कृत्वा नरास्थिजपमालया ||
लक्षमेकं जपेन्मन्त्रं हविष्याशी दिवा शुचिः |

Bedeutung und Funktion: Nun das Purashcharana, ebendort: „Als Nächstes erkläre ich das Purashcharana-Verfahren. Schon wenn es einmal ausgeführt ist, soll unmittelbar Siddhi entstehen [die gedruckte Satzverbindung ist gestört]. Boden- und Körperreinigung habe ich bereits beschrieben. Alle für das Purashcharana geltenden Yamas und Niyamas soll man anwenden, stets voller Hingabe. Nach den morgendlichen täglichen Handlungen und der Puja, im Zustand der Reinheit, vergrabe man einen Menschenknochen und spreche folgenden Mantra: Tara [Om], Krodha, Hrom, Pasha, Smara und Bhuta; danach ,Siddhi‘, zweimal ,Dehi‘, ,gib‘, und die Gemahlin des Feuers [Svaha].“ Das Bhuta-Bija wird als „Phraum“ angegeben [die gedruckte Ligatur ist ungewöhnlich; die Sanskritlesung bleibt vorläufig]. Ferner: Darüber breite man den beschriebenen Sitz aus. Mit einem Menschenhaupt vor sich und einer Japa-Mala aus Menschenknochen wiederhole man tagsüber rein und von Havishya-Speise lebend den Mantra hunderttausendmal.

M0558. Gewinnung des Tara-Mantras
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 781, Gewinnung des Tara-Mantras
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
mantroddhāraṇamāha |
saparaṃ prathamaṃ dattvā caturthasvarabhūṣitam |
rephārūḍhaṃ sphuraddīptamindubindusamanvitam ||
trakāraṃ ca tato dadyāccaturthenaiva bhūṣitam |
dīrghokārasamāyuktaṃ hakāraṃ yojayet tataḥ ||
phaṭkāraṃ ca tato dadyāt saṃpūrṇaḥ siddhamantraḥ |
saparo hakāraḥ |
śeṣaṃ spaṣṭam |

Devanagari:
मन्त्रोद्धारणमाह |
सपरं प्रथमं दत्त्वा चतुर्थस्वरभूषितम् |
रेफारूढं स्फुरद्दीप्तमिन्दुबिन्दुसमन्वितम् ||
त्रकारं च ततो दद्याच्चतुर्थेनैव भूषितम् |
दीर्घोकारसमायुक्तं हकारं योजयेत् ततः ||
फट्कारं च ततो दद्यात् संपूर्णः सिद्धमन्त्रः |
सपरो हकारः |
शेषं स्पष्टम् |

Bedeutung und Funktion: Nun die Gewinnung des Mantras: Zuerst setze man Sapara, geschmückt mit dem vierten Vokal, verbunden mit ra, strahlend und mit Mond und Bindu. Danach setze man tra, ebenfalls mit dem vierten Vokal; anschließend ha mit langem u. Dann füge man Phat hinzu: So ist der Siddha-Mantra vollständig. Der Verfasser erklärt: Sapara bedeutet den Buchstaben ha; das Übrige ist deutlich. [Die Vokalbezeichnung vor ha ist im Druck als dīrghokāra wiedergegeben; ihre Auslegung folgt der erkennbaren Hum-Bildung und bleibt als solche kenntlich.]

M0559. Tara-Mantra im Matsyasukta und Tararnava
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 781, Tara-Mantra im Matsyasukta und Tararnava
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
(matsyasūkte) atha vakṣye mahādevyā mantroddhāramanuttamam |
yacca jñātvā naro bhāti vācaspatirivāparaḥ ||
māyābījaṃ samuddhṛtya tavargaprathamaṃ tathā |
ratibinduvahniyutaṃ dvitīyaṃ bījamuttamam ||
kūrcabījaṃ tṛtīyaṃ tu phaṭkārastadanantaram |
saṃpūrṇasiddhamantrastu raśmipañcakasaṃyutaḥ ||
pañcaraśmiḥ praṇavaḥ |
taduktaṃ (tārārṇave) anuttaraṃ samuddhṛtya māyottaramanuṃ tataḥ |
papañcamaḥ samāyuktaṃ pañcaraśmiḥ prakīrtitaḥ ||
anuttaramakāraḥ |
māyottaraukāraḥ |
papañcamo makāraḥ |

Devanagari:
(मत्स्यसूक्ते) अथ वक्ष्ये महादेव्या मन्त्रोद्धारमनुत्तमम् |
यच्च ज्ञात्वा नरो भाति वाचस्पतिरिवापरः ||
मायाबीजं समुद्धृत्य तवर्गप्रथमं तथा |
रतिबिन्दुवह्नियुतं द्वितीयं बीजमुत्तमम् ||
कूर्चबीजं तृतीयं तु फट्कारस्तदनन्तरम् |
संपूर्णसिद्धमन्त्रस्तु रश्मिपञ्चकसंयुतः ||
पञ्चरश्मिः प्रणवः |
तदुक्तं (तारार्णवे) अनुत्तरं समुद्धृत्य मायोत्तरमनुं ततः |
पपञ्चमः समायुक्तं पञ्चरश्मिः प्रकीर्तितः ||
अनुत्तरमकारः |
मायोत्तरउकारः |
पपञ्चमो मकारः |

Bedeutung und Funktion: Im Matsyasukta: „Nun erkläre ich die unübertreffliche Gewinnung des Mantras der großen Göttin. Wer sie kennt, strahlt wie ein zweiter Vachaspati, Herr der Rede. Zuerst nehme man das Maya-Bija, dann den ersten Buchstaben der ta-Gruppe, verbunden mit Rati, Bindu und Vahni: Dies ist das vorzügliche zweite Bija. Das dritte ist das Kurcha-Bija, danach folgt Phat. Der vollständige Siddha-Mantra ist mit dem Fünfstrahligen verbunden.“ Der Fünfstrahlige bedeutet Pranava. Hierzu das Tararnava: „Man nehme Anuttara und danach Mayottara, verbinde sie mit dem fünften Buchstaben der pa-Gruppe; dies heißt der Fünfstrahlige.“ Anuttara ist a, Mayottara u, der fünfte Buchstabe der pa-Gruppe m.

M0560. Tara Ekajata und Nilasarasvati
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 781–782, Tara Ekajata und Nilasarasvati
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
(tantrabodhe) tāraṃ lajjāṃ trakāmeśau hū~ phaḍityugratārikā |
māyā strī~ hūmathāstrāntāmityekajaṭākhyayā ||
astrahīnāmidaṃ nīlasarasvatyā vinirdiśet |
kāmeśo īkāraḥ |
tryakṣaro'sau mahāmantraḥ phaṭkārānto hṛdi sthitaḥ |
pañcaraśmisamāyukto'jñānaindhanadāhakaḥ ||
(matsyasūkte) lajjābījaṃ vadhūbījaṃ kūrcabījaṃ tathā hi phaṭ |
evaṃ pañcākṣarī vidyā pañcabhūtaprakāśinī ||
tathā |
tārāstrarahitā tryarṇā mahānīlasarasvatī |
kulluketi samākhyātā triṣu lokeṣu gopitā ||

Devanagari:
(तन्त्रबोधे) तारं लज्जां त्रकामेशौ हूँ फडित्युग्रतारिका |
माया स्त्रीँ हूमथास्त्रान्तामित्येकजटाख्यया ||
अस्त्रहीनामिदं नीलसरस्वत्या विनिर्दिशेत् |
कामेशो ईकारः |
त्र्यक्षरोऽसौ महामन्त्रः फट्कारान्तो हृदि स्थितः |
पञ्चरश्मिसमायुक्तोऽज्ञानैन्धनदाहकः ||
(मत्स्यसूक्ते) लज्जाबीजं वधूबीजं कूर्चबीजं तथा हि फट् |
एवं पञ्चाक्षरी विद्या पञ्चभूतप्रकाशिनी ||
तथा |
तारास्त्ररहिता त्र्यर्णा महानीलसरस्वती |
कुल्लुकेति समाख्याता त्रिषु लोकेषु गोपिता ||

Bedeutung und Funktion: Im Tantrabodha: „Tara [Om], Lajja, tra mit Kamesha, Hum und Phat: Dies ist Ugratarika. Maya, Strim, Hum und zuletzt Astra [Phat] werden Ekajata genannt. Ohne Astra bezeichnet man sie als Nilasarasvati.“ Kamesha ist der Vokal ī. „Dieser dreisilbige große Mantra, der mit Phat endet und im Herzen weilt, ist mit dem Fünfstrahligen verbunden und verbrennt den Brennstoff der Unwissenheit.“ [Die Silbenzählung und ihre Beziehung zu den gerade genannten Formen bleiben im Druck knapp und werden nicht angeglichen.] Im Matsyasukta: „Lajja-Bija, Vadhu-Bija, Kurcha-Bija und Phat: So ist die fünfsilbige Vidya, welche die fünf Elemente offenbart.“ [Pranava ist im Zusammenhang zuvor erklärt.] Ferner: „Ohne Tara und Astra ist sie die dreisilbige Maha-Nilasarasvati. Sie heißt Kulluka und wird in den drei Welten geheim gehalten.“

M0561. Vasishthas Fluch und das Vadhu-Bija
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 782, Vasishthas Fluch und das Vadhu-Bija
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
(tārārṇave) vaśiṣṭhārādhitā cogrā na śīghraphaladā yataḥ |
atastenaiva muninā śāpo dattaḥ sudāruṇaḥ ||
tataḥ prabhṛti vidyeyaṃ phaladātrī na kasya cit |
śaktibījaṃ trapāntasthabījopari niyojitam ||
tataḥ prabhṛti vidyeyaṃ vadhūriva yaśasvinī |
phalinī sarvavidyānāṃ jayinī jayakāṅkṣiṇām ||
vipakṣayakarī vidyā amṛtatvapradāyinī |
mantrasya jñānamātreṇa vijayī bhuvi jāyate ||
mūko bhavati vāgīśo gīṣpatirjāyate naraḥ |
śaktibījamiti |
śaktibījaṃ sakāraḥ |
trapāntasthabījaṃ trakāraḥ |
tena strī~miti vadhūbījaṃ bhavati |
śāpastu kṛṣṇāvatāraparyantameva |
jāte kṛṣṇāvatāre tu punaḥ śāpāt pramucyate |
iti tantrāntaravacanāt |

Devanagari:
(तारार्णवे) वशिष्ठाराधिता चोग्रा न शीघ्रफलदा यतः |
अतस्तेनैव मुनिना शापो दत्तः सुदारुणः ||
ततः प्रभृति विद्येयं फलदात्री न कस्य चित् |
शक्तिबीजं त्रपान्तस्थबीजोपरि नियोजितम् ||
ततः प्रभृति विद्येयं वधूरिव यशस्विनी |
फलिनी सर्वविद्यानां जयिनी जयकाङ्क्षिणाम् ||
विपक्षयकरी विद्या अमृतत्वप्रदायिनी |
मन्त्रस्य ज्ञानमात्रेण विजयी भुवि जायते ||
मूको भवति वागीशो गीष्पतिर्जायते नरः |
शक्तिबीजमिति |
शक्तिबीजं सकारः |
त्रपान्तस्थबीजं त्रकारः |
तेन स्त्रीँमिति वधूबीजं भवति |
शापस्तु कृष्णावतारपर्यन्तमेव |
जाते कृष्णावतारे तु पुनः शापात् प्रमुच्यते |
इति तन्त्रान्तरवचनात् |

Bedeutung und Funktion: Im Tararnava: „Weil Ugra, von Vasishtha verehrt, nicht rasch Frucht schenkte, belegte der Weise sie mit einem überaus schrecklichen Fluch. Von da an schenkte diese Vidya niemandem Frucht. Das Shakti-Bija wurde vor das in Trapa enthaltene Bija gesetzt. Von da an ist die Vidya ruhmreich wie eine Braut, fruchttragend, unter allen Vidyas siegreich für jene, die Sieg erstreben. Sie vernichtet Gegner und schenkt Unsterblichkeit. Schon durch Kenntnis des Mantras wird man auf Erden siegreich. Ein Stummer wird zum Herrn der Rede; ein Mensch wird zu Gishpati [Brihaspati, Herr der Sprache].“ Der Verfasser erläutert: Das Shakti-Bija ist sa, das in Trapa enthaltene Bija tra. So entsteht Strim, das Vadhu-Bija. Der Fluch reicht jedoch nur bis zur Krishna-Inkarnation, denn ein anderes Tantra sagt: „Wenn die Krishna-Inkarnation erschienen ist, wird sie wieder vom Fluch befreit.“

M0562. Unterschiedliche Rishi-Zuordnungen
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 783–784, Unterschiedliche Rishi-Zuordnungen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha ṛṣyādinyāsaḥ (merutantre) munirakṣobhyasaṃjño'syā bṛhatīcchanda īritam |
tārādevī hrī~ ca bījaṃ hū~ śaktiścāsya kīrtitā ||
(mantracūḍāmaṇau) akṣobhya ṛṣiretasyā bṛhatīcchanda īritam |
nīlasarasvatī devī triṣu lokeṣu gopitā ||
hū~ bījamastraṃ śaktiḥ syāccaturvargaphalapradā |
dāmodaramiśrakṛtasaṃgrahe |
akṣobhya ṛṣiretasyā bṛhatīcchanda īritam |
nīlasarasvatī devī triṣu lokeṣu gopitā ||
hū~ bījamantraḥ śaktiḥ syānmāyā strī~ kīlakaṃ smṛtam |
viniyogo bhaveddevi caturvargaphalāptaye |
ugratārā devateti (mantracūḍāmaṇau) |

Devanagari:
अथ ऋष्यादिन्यासः (मेरुतन्त्रे) मुनिरक्षोभ्यसंज्ञोऽस्या बृहतीच्छन्द ईरितम् |
तारादेवी ह्रीँ च बीजं हूँ शक्तिश्चास्य कीर्तिता ||
(मन्त्रचूडामणौ) अक्षोभ्य ऋषिरेतस्या बृहतीच्छन्द ईरितम् |
नीलसरस्वती देवी त्रिषु लोकेषु गोपिता ||
हूँ बीजमस्त्रं शक्तिः स्याच्चतुर्वर्गफलप्रदा |
दामोदरमिश्रकृतसंग्रहे |
अक्षोभ्य ऋषिरेतस्या बृहतीच्छन्द ईरितम् |
नीलसरस्वती देवी त्रिषु लोकेषु गोपिता ||
हूँ बीजमन्त्रः शक्तिः स्यान्माया स्त्रीँ कीलकं स्मृतम् |
विनियोगो भवेद्देवि चतुर्वर्गफलाप्तये |
उग्रतारा देवतेति (मन्त्रचूडामणौ) |

Bedeutung und Funktion: Nun der Nyasa von Rishi und den weiteren Zuordnungen. Im Meru-Tantra: Der Weise heißt Akshobhya, das Versmaß Brihati, die Gottheit Tara; Hrim ist das Bija und Hum die Shakti. Im Mantrachudamani: Akshobhya ist Rishi, Brihati das Versmaß, die in den drei Welten geheim gehaltene Nilasarasvati die Gottheit. Hum ist Bija, Astra [Phat] ist Shakti; sie gewährt die Früchte der vier Lebensziele. In der von Damodara Mishra zusammengestellten Sammlung: Akshobhya ist Rishi, Brihati das Versmaß, die geheime Nilasarasvati die Gottheit. Hum ist der Bija-Mantra; Maya gilt als Shakti, Strim als Kilaka [die syntaktische Verbindung ist im Druck gedrängt]. Die Anwendung, Göttin, gilt der Erlangung der vier Lebensziele. Als weitere Angabe des Mantrachudamani wird genannt: „Ugratara ist die Gottheit.“

M0563. Ugratara und Nilasarasvati Nyasa
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 784, Ugratara und Nilasarasvati Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha karāṅganyāsau |
tatrādau ugratārāyāḥ (tārākalpe) ṣaḍdīrghamāyābījena ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ ||
nīlasarasvatyāstu (siddhasārasvate) akhilavāgrūpiṇīṃ procya hṛdayāya namo vadet |
akhaṇḍavāgrūpiṇīṃ ca śirase vahnivallabhā ||
brahmavāgrūpiṇīmuktvā śikhāyai vaṣaḍityatha |
viṣṇuvāgrūpiṇīmuktvā kavacāya humuccaret ||
rudravāgrūpiṇīṃ netratrayāya vauṣaḍityapi |
sarvavāgrūpiṇīmuktvā astrāya phaḍiti smaret ||
ṣaḍdīrghamāyayā bījaṃ bījānte tāni yojayet |

Devanagari:
अथ कराङ्गन्यासौ |
तत्रादौ उग्रतारायाः (ताराकल्पे) षड्दीर्घमायाबीजेन षडङ्गविधिरीरितः ||
नीलसरस्वत्यास्तु (सिद्धसारस्वते) अखिलवाग्रूपिणीं प्रोच्य हृदयाय नमो वदेत् |
अखण्डवाग्रूपिणीं च शिरसे वह्निवल्लभा ||
ब्रह्मवाग्रूपिणीमुक्त्वा शिखायै वषडित्यथ |
विष्णुवाग्रूपिणीमुक्त्वा कवचाय हुमुच्चरेत् ||
रुद्रवाग्रूपिणीं नेत्रत्रयाय वौषडित्यपि |
सर्ववाग्रूपिणीमुक्त्वा अस्त्राय फडिति स्मरेत् ||
षड्दीर्घमायया बीजं बीजान्ते तानि योजयेत् |

Bedeutung und Funktion: Nun Kara- und Anganyasa. Zuerst für Ugratara im Tarakalpa: Der sechsfache Anganyasa wird mit dem Maya-Bija in seinen sechs langen Vokalformen vollzogen. Für Nilasarasvati im Siddhasarasvata: Nach „Akhila-vag-rupini“, „Gestalt aller Rede“, spreche man „hridayaya namah“, „dem Herzen Verehrung“. Nach „Akhanda-vag-rupini“, „Gestalt ungeteilter Rede“, folgt „shirase“ und die Geliebte des Feuers [Svaha]. Nach „Brahma-vag-rupini“, „Gestalt der Rede Brahmas beziehungsweise Brahmans“, folgt „shikhayai vashat“. Nach „Vishnu-vag-rupini“ spreche man „kavachaya hum“, nach „Rudra-vag-rupini“ „netratrayaya vaushat“, nach „Sarva-vag-rupini“, „Gestalt sämtlicher Rede“, „astraya phat“. Das Bija wird mit den sechs langen Vokalformen von Maya gebildet; diese Wendungen füge man jeweils nach dem Bija hinzu.

M0564. Ekajata Anganyasa
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 784–785, Ekajata Anganyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
ekajaṭāyāḥ (tattvacūḍāmaṇau) bījānte ekajaṭāyai hṛdayaṃ parikīrtitam |
tāriṇyai śirasi tadvajrodake śikhāṃ tathā ||
ugrajaṭe ca kavacaṃ mahāpratisare tathā |
piṅgovaikajaṭe tannetre'stre parikīrtite ||
nyāso'yamugratāraikajaṭayoraviruddha iti sāmpradāyikaḥ |

Devanagari:
एकजटायाः (तत्त्वचूडामणौ) बीजान्ते एकजटायै हृदयं परिकीर्तितम् |
तारिण्यै शिरसि तद्वज्रोदके शिखां तथा ||
उग्रजटे च कवचं महाप्रतिसरे तथा |
पिङ्गोवैकजटे तन्नेत्रेऽस्त्रे परिकीर्तिते ||
न्यासोऽयमुग्रतारैकजटयोरविरुद्ध इति साम्प्रदायिकः |

Bedeutung und Funktion: Für Ekajata im Tattvachudamani: Nach dem Bija wird „Ekajatayai“ dem Herzen zugeordnet, „Tarinyai“ dem Haupt, „Vajrodake“ der Scheitelhaarlocke, „Ugrajate“ dem Schutzpanzer; „Mahapratisare“ und „Pingovaikajate“ werden den Augen beziehungsweise der Waffe zugeordnet. [Die letzte Anrede ist im Druck unsicher.] Nach Aussage der Überlieferung widerspricht dieser Nyasa weder Ugratara noch Ekajata und kann für beide gelten.

M0565. Inneres Tara-Purashcharana
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 789, Inneres Tara-Purashcharana
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha puraścaraṇavidhiḥ |
tatrādau mantradhyānamuktaṃ (sādhanasamuccaye) mūlacakre ca hṛllekhāṃ sūryakoṭisamaprabhām |
svādhiṣṭhāne pītavarṇaṃ dvitīyaṃ ca vibhāvayet ||
nābhau jīmūtasaṃkāśaṃ kūrcabījaṃ mahāprabham |
astrabījaṃ hṛdi dhyāyet kālāgnisadṛśaprabham ||
mūlādibrahmarandhrāntaṃ sarvāṃ vidyāṃ vibhāvayet |
sūryakoṭipratīkāśāṃ yogināṃ dṛṣṭigocarām ||
taduktaṃ (tārātantre) svecchācāraparo mantro puraścaraṇasiddhaye |
rahasyamālamādāya lakṣamekaṃ japet sadā ||

Devanagari:
अथ पुरश्चरणविधिः |
तत्रादौ मन्त्रध्यानमुक्तं (साधनसमुच्चये) मूलचक्रे च हृल्लेखां सूर्यकोटिसमप्रभाम् |
स्वाधिष्ठाने पीतवर्णं द्वितीयं च विभावयेत् ||
नाभौ जीमूतसंकाशं कूर्चबीजं महाप्रभम् |
अस्त्रबीजं हृदि ध्यायेत् कालाग्निसदृशप्रभम् ||
मूलादिब्रह्मरन्ध्रान्तं सर्वां विद्यां विभावयेत् |
सूर्यकोटिप्रतीकाशां योगिनां दृष्टिगोचराम् ||
तदुक्तं (तारातन्त्रे) स्वेच्छाचारपरो मन्त्रो पुरश्चरणसिद्धये |
रहस्यमालमादाय लक्षमेकं जपेत् सदा ||

Bedeutung und Funktion: Nun das Purashcharana-Verfahren. Zuerst wird im Sadhanasamuccaya die Meditation über den Mantra erklärt: Im Wurzelchakra vergegenwärtige man Hrillekha [Hrim], leuchtend wie Millionen Sonnen; im Svadhishthana das zweite Bija in gelber Farbe. Im Nabel meditiere man über das mächtig strahlende Kurcha-Bija, dunkel wie eine Regenwolke; im Herzen über das Astra-Bija, strahlend wie das Feuer der Weltauflösung. Vom Wurzelzentrum bis zum Brahmarandhra vergegenwärtige man die ganze Vidya, leuchtend wie Millionen Sonnen, dem inneren Blick der Yogins zugänglich. Hierzu das Tara-Tantra: Wer dem Weg freien Handelns folgt [der Druck liest unregelmäßig mantra statt eines eindeutigen Praktizierendenbezugs], nehme zur Vollendung des Purashcharana die geheime Mala und vollziehe hunderttausend Wiederholungen.

M0566. Homa Tarpana und Abhisheka der Tara
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 789, Homa Tarpana und Abhisheka der Tara
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
(surendrasaṃhitāyām) lakṣamātraṃ japenmantraṃ daśāṃśamasitotpalaiḥ |
ājyāktairjuhuyānmantrī taddaśāṃśena tarpayet ||
kālāgurudravairmettairvimalāmbhobhivāribhiḥ |
tarpayecca parāṃ devīṃ tatprakāramihocyate ||
jale cāvāhya vidhivat pādyārghyairupacārakaiḥ |
saṃtarpya vidhivaddevīṃ parivārān sakṛt sakṛt ||
devībuddhyā svamātmānaṃ saṃpaśya sādhakottamaḥ |
tāriṇīṃ siñcayāmīti jale mūrdhni viniḥkṣipet ||
kumbhākhyamudrayā devi namo'ntenābhiṣecanam |

Devanagari:
(सुरेन्द्रसंहितायाम्) लक्षमात्रं जपेन्मन्त्रं दशांशमसितोत्पलैः |
आज्याक्तैर्जुहुयान्मन्त्री तद्दशांशेन तर्पयेत् ||
कालागुरुद्रवैर्मेत्तैर्विमलाम्भोभिवारिभिः |
तर्पयेच्च परां देवीं तत्प्रकारमिहोच्यते ||
जले चावाह्य विधिवत् पाद्यार्घ्यैरुपचारकैः |
संतर्प्य विधिवद्देवीं परिवारान् सकृत् सकृत् ||
देवीबुद्ध्या स्वमात्मानं संपश्य साधकोत्तमः |
तारिणीं सिञ्चयामीति जले मूर्ध्नि विनिःक्षिपेत् ||
कुम्भाख्यमुद्रया देवि नमोऽन्तेनाभिषेचनम् |

Bedeutung und Funktion: In der Surendra-Samhita: Man wiederhole den Mantra hunderttausendmal. Mit einem Zehntel dieser Zahl bringe der Mantrapraktizierende dunkle, mit Ghee bestrichene Lotusse im Homa dar; mit einem Zehntel davon vollziehe er Tarpana. Mit reinem Wasser, dem schwarzes Agaru beigefügt ist [das verbindende Wort ist beschädigt], sättige er die höchste Göttin. Das Verfahren wird hier erläutert: Man rufe sie ordnungsgemäß im Wasser an, verehre sie mit Fußwaschwasser, Arghya und weiteren Opferdiensten und sättige die Göttin sowie jedes Mitglied ihres Gefolges. Der beste Sadhaka betrachte sein eigenes Selbst als die Göttin und gieße Wasser auf sein Haupt mit den Worten: „Tarini besprenge ich.“ Der Abhisheka wird mit der Kumbha-Mudra und einer auf Namah endenden Formel vollzogen.

M0567. Die von Brahma verehrte Tara
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 790, Die von Brahma verehrte Tara
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
asyaiva vidyābhedāstatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi devānāṃ varasiddhaye |
brahmaṇopāsitāṃ tārāṃ kalyāṇairirūṣyāmitam ||
oṃ strī~ hrī~ hū~ samuccārya hrī~ hū~ phaḍanavarṇakaḥ |
munirbrahmā ca gāyatrī chandastārā ca devatā ||
nyāsā~stu pūrvavat kuryāddhyānamasyā nirūpyate |

Devanagari:
अस्यैव विद्याभेदास्तत्रैव |
अथातः संप्रवक्ष्यामि देवानां वरसिद्धये |
ब्रह्मणोपासितां तारां कल्याणैरिरूष्यामितम् ||
ॐ स्त्रीँ ह्रीँ हूँ समुच्चार्य ह्रीँ हूँ फडनवर्णकः |
मुनिर्ब्रह्मा च गायत्री छन्दस्तारा च देवता ||
न्यासाँस्तु पूर्ववत् कुर्याद्ध्यानमस्या निरूप्यते |

Bedeutung und Funktion: Weitere Formen derselben Vidya, ebendort: „Nun erkläre ich die von Brahma verehrte Tara zur höchsten Verwirklichung der Götter.“ [Der restliche Ausdruck der Einleitungszeile ist beschädigt.] Man spreche „Om Strim Hrim Hum“, dann „Hrim Hum Phat“; die Silbenzählung am Zeilenende ist im Druck nicht eindeutig lesbar und wird nicht ergänzt. Rishi ist Brahma, das Versmaß Gayatri, die Gottheit Tara. Die Nyasas vollziehe man wie zuvor; ihr Meditationsbild wird anschließend beschrieben.

M0568. Zwölf- und siebensilbige Tara-Vidyas
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 791, Zwölf- und siebensilbige Tara-Vidyas
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athātaḥ saṃpravakṣyāmi tārakasya varāya tu |
brahmaṇopāsitāṃ tārāṃ dvādaśārṇāṃ sudurlabhām ||
vācaṃ lajjāṃ ramāṃ kāmaṃ hasarā ausamanvitāḥ |
visargāḍhyāḥ pañcamaṃ tu kūṭametadudīritam ||
hū~ ugratāre hū~ phaṭ mantraḥ prokto japādikam |
sarvaṃ pūrvavadevāsya kalau pratyayakāriṇī ||
athātaḥ saṃpravakṣyāmi brahmaṇā samupāsitām |
hiraṇyakaśipordātuṃ varaṃ saptārṇasaṃmitām ||
praṇavaṃ kavacaṃ māyāṃ hrau~ prokta kūṭaṃ ca pañcamam |
hū~ phaḍantaḥ sarvamasyā nyāsādyaṃ pūrvavaccaret ||

Devanagari:
अथातः संप्रवक्ष्यामि तारकस्य वराय तु |
ब्रह्मणोपासितां तारां द्वादशार्णां सुदुर्लभाम् ||
वाचं लज्जां रमां कामं हसरा औसमन्विताः |
विसर्गाढ्याः पञ्चमं तु कूटमेतदुदीरितम् ||
हूँ उग्रतारे हूँ फट् मन्त्रः प्रोक्तो जपादिकम् |
सर्वं पूर्ववदेवास्य कलौ प्रत्ययकारिणी ||
अथातः संप्रवक्ष्यामि ब्रह्मणा समुपासिताम् |
हिरण्यकशिपोर्दातुं वरं सप्तार्णसंमिताम् ||
प्रणवं कवचं मायां ह्रौँ प्रोक्त कूटं च पञ्चमम् |
हूँ फडन्तः सर्वमस्या न्यासाद्यं पूर्ववच्चरेत् ||

Bedeutung und Funktion: „Nun erkläre ich die schwer zu erlangende zwölfsilbige Tara, die Brahma verehrte, um Taraka einen Segen zu gewähren: Vach, Lajja, Rama, Kama; als fünftes Kuta ha-sa-ra, verbunden mit au und Visarga. Danach Hum, Ugratare, Hum, Phat. Dies ist der Mantra. Japa und alles Weitere sind wie zuvor auszuführen. Sie schafft Gewissheit im Kali-Zeitalter. Nun erkläre ich die von Brahma verehrte siebensilbige Form, mit der er Hiranyakashipu einen Segen gab: Pranava, Kavacha, Maya und das als fünftes Kuta bezeichnete Hraum; der Abschluss lautet Hum Phat. Nyasa und alles Weitere vollziehe man wie zuvor.“ [Die knappe Verbindung zwischen Hraum und dem fünften Kuta bleibt vorläufig; die Silbenzahlen werden nicht durch zusätzliche Bijas passend gemacht.]

M0569. Von Hari und Balarama verehrte Tara
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 791–792, Von Hari und Balarama verehrte Tara
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athātaḥ saṃpravakṣyāmi hariṇā yā hyupāsitā |
bauddhamārgapracārārthaṃ siddhidā dvādaśākṣarī ||
upāsitā brahmaṇā yā tasyāḥ kūṭe tu pañcame |
sauḥ kṛtvā sādhitā vidyā dvādaśārṇā'tibuddhidā ||
yatrabhāvādiko dāsaḥ kāryya uccāritaṃ purā |
tasyāstu pūrvavajjñeyaṃ nyāsadhyānajapādikam ||
athātaḥ saṃpravakṣyāmi saptārṇāṃ rāmasevitām |
lakṣmīpracyutināśārthaṃ tena mataḥ sadā halī ||
brahmopāsitasaptārṇā madhye kūṭaṃ tu pañcamam |
tat tyaktvā sau~ strī~ noktvā balarāmeṇa sevitā ||
śatrukṣayakarī ceyaṃ tathā vāksiddhikāriṇī |
dhyānapūjādikaṃ prāgvat prayogādikameva ca |

Devanagari:
अथातः संप्रवक्ष्यामि हरिणा या ह्युपासिता |
बौद्धमार्गप्रचारार्थं सिद्धिदा द्वादशाक्षरी ||
उपासिता ब्रह्मणा या तस्याः कूटे तु पञ्चमे |
सौः कृत्वा साधिता विद्या द्वादशार्णाऽतिबुद्धिदा ||
यत्रभावादिको दासः कार्य्य उच्चारितं पुरा |
तस्यास्तु पूर्ववज्ज्ञेयं न्यासध्यानजपादिकम् ||
अथातः संप्रवक्ष्यामि सप्तार्णां रामसेविताम् |
लक्ष्मीप्रच्युतिनाशार्थं तेन मतः सदा हली ||
ब्रह्मोपासितसप्तार्णा मध्ये कूटं तु पञ्चमम् |
तत् त्यक्त्वा सौँ स्त्रीँ नोक्त्वा बलरामेण सेविता ||
शत्रुक्षयकरी चेयं तथा वाक्सिद्धिकारिणी |
ध्यानपूजादिकं प्राग्वत् प्रयोगादिकमेव च |

Bedeutung und Funktion: „Nun erkläre ich die von Hari verehrte zwölfsilbige Form. Sie schenkt Siddhi und diente der Verbreitung des buddhistischen Weges. In der von Brahma verehrten Vidya wird beim fünften Kuta Sauh eingesetzt. So wird diese zwölfsilbige Vidya verwirklicht, die überragende Einsicht schenkt. [Die folgende gedruckte Zeile über einen mit yatra beginnenden Ausdruck und einen Diener ist nicht zuverlässig aufzulösen.] Nyasa, Meditation, Japa und alles Weitere sind wie zuvor zu verstehen. Nun erkläre ich die von Rama verehrte siebensilbige Form. Der Pflugträger [Balarama] verehrte sie zur Abwendung des Verlusts von Lakshmi beziehungsweise Wohlergehen [der Satz ist unregelmäßig]. In der von Brahma verehrten siebensilbigen Vidya wird das fünfte Kuta weggelassen und durch Saum und Strim ersetzt [das folgende no ist im Druck syntaktisch störend; die genaue Formel bleibt unsicher]. So wurde sie von Balarama verehrt. Sie vernichtet Feinde und schenkt die Vollendung der Rede. Meditation, Puja und besondere Anwendungen sind wie zuvor.“

M0570. Tara-Mantras von Narayana und Shiva
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 792, Tara-Mantras von Narayana und Shiva
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athātaḥ saṃpravakṣyāmi nārāyaṇānusevitā |
pañcārṇā yatprabhāveṇa daityatāṃ kadanaṃ kṛtam ||
strī~ hū~ phaṭ klī~ vāgbhavaṃ ca pañcārṇā sarvasiddhidā |
asyāṃ tryarṇā tu munirviṣṇuḥ prāgvajjapādikam ||
athātaḥ saṃpravakṣyāmi mayā yā samupāsitā |
dattā ca raviṇā'ditya sā vidyā tu ṣaḍakṣarī ||
oṃ hrī~ hū~ hrī~ hū~ phaḍiti muniḥ so'haṃ ca pūrvavat |
jñeyaṃ nyāsādikaṃ sarvaṃ prayogādi ca pūrvavat ||
athānyaṃ saṃpravakṣyāmi cāsyāḥ pañcākṣaraṃ manum |
jalandharavadhārthaṃ tu mayā siddhaṃ kṛtaṃ surāḥ ||
strī~ hū~ māyāṃ hū~ phaḍiti manuḥ pañcākṣaro mataḥ |
tantrāntare'pi |
vadhūbījaṃ ca kavacaṃ māyāṃ kūrcaṃ tathā'strakam |
sārdhapañcākṣaro mantro dvitīyaḥ parikīrtitaḥ ||

Devanagari:
अथातः संप्रवक्ष्यामि नारायणानुसेविता |
पञ्चार्णा यत्प्रभावेण दैत्यतां कदनं कृतम् ||
स्त्रीँ हूँ फट् क्लीँ वाग्भवं च पञ्चार्णा सर्वसिद्धिदा |
अस्यां त्र्यर्णा तु मुनिर्विष्णुः प्राग्वज्जपादिकम् ||
अथातः संप्रवक्ष्यामि मया या समुपासिता |
दत्ता च रविणाऽदित्य सा विद्या तु षडक्षरी ||
ॐ ह्रीँ हूँ ह्रीँ हूँ फडिति मुनिः सोऽहं च पूर्ववत् |
ज्ञेयं न्यासादिकं सर्वं प्रयोगादि च पूर्ववत् ||
अथान्यं संप्रवक्ष्यामि चास्याः पञ्चाक्षरं मनुम् |
जलन्धरवधार्थं तु मया सिद्धं कृतं सुराः ||
स्त्रीँ हूँ मायां हूँ फडिति मनुः पञ्चाक्षरो मतः |
तन्त्रान्तरेऽपि |
वधूबीजं च कवचं मायां कूर्चं तथाऽस्त्रकम् |
सार्धपञ्चाक्षरो मन्त्रो द्वितीयः परिकीर्तितः ||

Bedeutung und Funktion: „Nun die von Narayana verehrte fünfsilbige Form, durch deren Macht die Daityas bezwungen wurden: Strim, Hum, Phat, Klim und Vagbhava. Die fünfsilbige Vidya schenkt alle Siddhis. Rishi ist Vishnu [der vorausgehende Ausdruck tryarna ist im Druck unklar]; Japa und die weiteren Handlungen sind wie zuvor. Nun erkläre ich die von mir verehrte sechssilbige Vidya, die auch in einer Verbindung mit Ravi und Aditya genannt wird [die Überlieferungsangabe ist gestört]: Om Hrim Hum Hrim Hum Phat. Ich selbst bin ihr Rishi. Nyasa und die besonderen Anwendungen sind wie zuvor. Eine weitere fünfsilbige Formel habe ich für die Überwindung Jalandharas verwirklicht, ihr Götter: Strim, Hum, Maya, Hum, Phat.“ In einem anderen Tantra: „Vadhu-Bija, Kavacha, Maya, Kurcha und Astra. Der zweite Mantra wird als fünfeinhalbsilbig bezeichnet.“ [Diese abweichende Zählung bleibt als Quellenaussage erhalten.]

M0571. Der zweiundzwanzigsilbige Mahatara-Mantra
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 793, Der zweiundzwanzigsilbige Mahatara-Mantra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athātaḥ saṃpravakṣyāmi mahātārāmanuṃ surāḥ |
siddhimārgīyebhyo'pi varṇavarṇādhikaḥ kṛtaḥ ||
strī~ hrī~ hrau~ namastārāyai mahāpadamuccaret ||
tārāyai sakaletyuktvā ugratāre tāraya dvayam |
tāradvayaṃ vahnijāyā dvāviṃśārṇo manurmataḥ ||
nyāsapūjājapādyaṃ tu prāgvat sarvaṃ samācaret |

Devanagari:
अथातः संप्रवक्ष्यामि महातारामनुं सुराः |
सिद्धिमार्गीयेभ्योऽपि वर्णवर्णाधिकः कृतः ||
स्त्रीँ ह्रीँ ह्रौँ नमस्तारायै महापदमुच्चरेत् ||
तारायै सकलेत्युक्त्वा उग्रतारे तारय द्वयम् |
तारद्वयं वह्निजाया द्वाविंशार्णो मनुर्मतः ||
न्यासपूजाजपाद्यं तु प्राग्वत् सर्वं समाचरेत् |

Bedeutung und Funktion: „Nun erkläre ich den Mahatara-Mantra, ihr Götter. [Die einleitende Vergleichszeile über Siddhi-Wege und Silbenzahl ist unregelmäßig.] Strim Hrim Hraum, Namas Tarayai; dann spreche man das Wort Maha und Tarayai, danach Sakala und Ugratare; zweimal Taraya, zweimal Tara und die Gemahlin des Feuers [Svaha]. Dieser Mantra gilt als zweiundzwanzigsilbig. Nyasa, Puja, Japa und alles Weitere vollziehe man wie zuvor.“ [Die Folge ist entsprechend den ausgeschriebenen Wörtern und Bildungsanweisungen erhalten; die Silbenzählung wird nicht eigenmächtig berichtigt.]

M0572. Beginn der Tarini-Unterweisung
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 793, Beginn der Tarini-Unterweisung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
(tāriṇītantre) īśvara uvāca |
śrūyatāṃ śailatanaye jāḍyanāśakarī parā |
caturvargaphalā vidyā mantrasiddhipradāyikā ||
varṇādyaṃ vahnisaṃyuktaṃ vāmākṣiparibhūṣitam |
nādabindusamāyuktaṃ vasusiddhipradāyakam ||
punaḥ śrutamukhaṃ devi rakāreṇa vibhūṣitam |
svareṇaiva caturthena candrakhaṇḍena ca priye ||
lāñchitaṃ vai mahābījaṃ caturvargaphalapradam |

Devanagari:
(तारिणीतन्त्रे) ईश्वर उवाच |
श्रूयतां शैलतनये जाड्यनाशकरी परा |
चतुर्वर्गफला विद्या मन्त्रसिद्धिप्रदायिका ||
वर्णाद्यं वह्निसंयुक्तं वामाक्षिपरिभूषितम् |
नादबिन्दुसमायुक्तं वसुसिद्धिप्रदायकम् ||
पुनः श्रुतमुखं देवि रकारेण विभूषितम् |
स्वरेणैव चतुर्थेन चन्द्रखण्डेन च प्रिये ||
लाञ्छितं वै महाबीजं चतुर्वर्गफलप्रदम् |

Bedeutung und Funktion: Im Tarini-Tantra sprach Ishvara: „Höre, Tochter des Berges, von der höchsten Vidya, die geistige Trägheit vernichtet, die Früchte der vier Lebensziele und Mantra-Siddhi schenkt. Man verbinde den Anfangsbuchstaben mit Vahni und schmücke ihn mit dem linken Auge, Nada und Bindu; dies gewährt die acht Siddhis. Dann nehme man den Beginn von Shruta [Lesung und Schlüsselbezug unsicher], geschmückt mit ra, dem vierten Vokal und der Mondsichel. Dies ist das große Bija, welches die Früchte der vier Lebensziele schenkt.“ [Die Mantrabildung wird auf der folgenden Seite fortgesetzt.]

M0573. Abschluss der neunsilbigen Tarini-Vidya
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 794, Abschluss der neunsilbigen Tarini-Vidya
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tataḥ kṛṣṇe padaṃ coktvā tato daṃṣṭre padaṃ smṛtam |
hrīṃkāraṃ ca tato dadyāt svapañcamuddharet tataḥ |
ikāreṇa ca repheṇa makāreṇa ca bhūṣitam ||
tato vāgbhavamuccārya mantramenaṃ samuddharet |
navākṣaro manurdevi tāriṇyāḥ samudīritaḥ ||
iyameva mahāvidyā svarge martye sudurlabhā |
aṣṭasiddhipradā devi caturvargaphalapradā ||

Devanagari:
ततः कृष्णे पदं चोक्त्वा ततो दंष्ट्रे पदं स्मृतम् |
ह्रींकारं च ततो दद्यात् स्वपञ्चमुद्धरेत् ततः |
इकारेण च रेफेण मकारेण च भूषितम् ||
ततो वाग्भवमुच्चार्य मन्त्रमेनं समुद्धरेत् |
नवाक्षरो मनुर्देवि तारिण्याः समुदीरितः ||
इयमेव महाविद्या स्वर्गे मर्त्ये सुदुर्लभा |
अष्टसिद्धिप्रदा देवि चतुर्वर्गफलप्रदा ||

Bedeutung und Funktion: Darauf spricht man das Wort „kṛṣṇe“, sodann das Wort „daṃṣṭre“. Danach fügt man Hrīṃ hinzu und entnimmt den fünften Laut der eigenen Gruppe, geschmückt mit i, dem r-Laut und m. Anschließend spricht man Vāgbhava und gewinnt so diesen Mantra. O Göttin, dies wird als der neunsilbige Mantra der Tāriṇī bezeichnet. Diese Mahāvidyā ist im Himmel und in der Menschenwelt sehr schwer zu erlangen. O Göttin, sie verleiht nach der Überlieferung die acht Siddhis und die Frucht der vier Lebensziele. [Lesungshinweis: Besonders die beiden Anrufungswörter am Seitenanfang und die verschlüsselte Lautangabe svapañcam sind im Druck undeutlich; keine aufgelöste Rezitationsformel wird ergänzt.]

M0574. Akshobhya: Mantra und Zuordnungen aus der Brahmasamhita
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 795, Akshobhya: Mantra und Zuordnungen aus der Brahmasamhita
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athākṣobhyamantraḥ |
brahmasaṃhitāyām |
akṣobhyasya manuṃ tyaktvā devīṃ tārāṃ japedyadi |
siddhihānirbhavettasya rauravaṃ narakaṃ vrajet ||
akṣobhyasya manuṃ vipra kavacaṃ sāramuttamam |
atiguhyaṃ mahādhyānaṃ sarvadhyāneṣu cottamam ||
agre manuṃ pravakṣyāmi dhyānaṃ caiva tataḥ param |
kavacaṃ ca tataḥ paścāt kathayāmi krameṇa tu ||
anuttaraṃ samuddhṛtya papañcamavibhūṣitam |
akṣobhyeti ca svāheti ramāyantaṃ mahāmanuḥ ||
svayam ṛṣiśca saṃprokto virāṭchanda udāhṛtam |
akṣobhyo devatā proktaścitramūrtirnāgarūpadhṛk ||
viniyogastu niyataṃ puruṣārthacatuṣṭaye |

Devanagari:
अथाक्षोभ्यमन्त्रः |
ब्रह्मसंहितायाम् |
अक्षोभ्यस्य मनुं त्यक्त्वा देवीं तारां जपेद्यदि |
सिद्धिहानिर्भवेत्तस्य रौरवं नरकं व्रजेत् ||
अक्षोभ्यस्य मनुं विप्र कवचं सारमुत्तमम् |
अतिगुह्यं महाध्यानं सर्वध्यानेषु चोत्तमम् ||
अग्रे मनुं प्रवक्ष्यामि ध्यानं चैव ततः परम् |
कवचं च ततः पश्चात् कथयामि क्रमेण तु ||
अनुत्तरं समुद्धृत्य पपञ्चमविभूषितम् |
अक्षोभ्येति च स्वाहेति रमायन्तं महामनुः ||
स्वयम् ऋषिश्च संप्रोक्तो विराट्छन्द उदाहृतम् |
अक्षोभ्यो देवता प्रोक्तश्चित्रमूर्तिर्नागरूपधृक् ||
विनियोगस्तु नियतं पुरुषार्थचतुष्टये |

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra Akṣobhyas. In der Brahmasaṃhitā heißt es: Wenn jemand den Mantra der Göttin Tārā wiederholt, dabei aber Akṣobhyas Mantra weglässt, verliert er seine Siddhi und gelangt in die Raurava-Hölle. O Brahmane, Akṣobhyas Mantra, sein vortrefflicher wesentlicher Schutztext und die höchst geheime große Meditation, die unter allen Meditationen hervorragend ist, werden nun der Reihe nach dargelegt: Zuerst werde ich den Mantra erklären, danach die Meditation und anschließend den Schutztext. Man entnehme Anuttara, geschmückt mit dem fünften Laut der pa-Gruppe; dann folgen „akṣobhya“ und „svāhā“, und der große Mantra endet mit Ramā. Er selbst wird als Ṛṣi bezeichnet, Virāṭ als Versmaß. Die Gottheit ist Akṣobhya, von mannigfaltiger Gestalt, der Schlangenform annimmt. Die Anwendung ist auf die vier menschlichen Lebensziele gerichtet. [Lesungshinweis: Die Drucklesung ramāyantaṃ in der Formelangabe ist unsicher; die Endung wird deshalb nicht zu einer vollständigen Mantraformel aufgelöst. Die Drohung mit der Hölle gehört zur zitierten rituellen Überlieferung.]

M0575. Shrividya: Kamaraja und die drei Kutas
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 796, Shrividya: Kamaraja und die drei Kutas
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha śrīvidyā |
tatrādau kāmarājavidyā |
candrapīṭhe |
smaro bhagaṃ bindumatī laparā vāgbhavaṃ matam |
śivo jīvaḥ smaraḥ śambhurlaparā kāmakūṭakam ||
bhṛguḥ kāmaḥ kṣamā māyā kāmarājābhidhā matā |
kūṭatrayasya vāgbhavādisaṃjñā ca tatraivoktā |
prathamaṃ vāgbhavaṃ kūṭaṃ dvitīyaṃ kāmakūṭakam |
tṛtīyaṃ śaktikūṭaṃ syāt kūṭatrayagato manuḥ ||

Devanagari:
अथ श्रीविद्या |
तत्रादौ कामराजविद्या |
चन्द्रपीठे |
स्मरो भगं बिन्दुमती लपरा वाग्भवं मतम् |
शिवो जीवः स्मरः शम्भुर्लपरा कामकूटकम् ||
भृगुः कामः क्षमा माया कामराजाभिधा मता |
कूटत्रयस्य वाग्भवादिसंज्ञा च तत्रैवोक्ता |
प्रथमं वाग्भवं कूटं द्वितीयं कामकूटकम् |
तृतीयं शक्तिकूटं स्यात् कूटत्रयगतो मनुः ||

Bedeutung und Funktion: Nun Śrīvidyā. Zuerst die Kāmarāja-Vidyā. Im Candrapīṭha heißt es: Smara, Bhaga und Bindumatī, gefolgt von la, gelten als Vāgbhava. Śiva, Jīva, Smara und Śambhu, gefolgt von la, bilden das Kāma-Kūṭa. Bhṛgu, Kāma, Kṣamā und Māyā: Diese Vidyā trägt den Namen Kāmarāja. Ebendort werden auch die Namen der drei Kūṭas, beginnend mit Vāgbhava, genannt: Das erste ist das Vāgbhava-Kūṭa, das zweite das Kāma-Kūṭa, das dritte soll das Śakti-Kūṭa sein. Der Mantra besteht aus diesen drei Gruppen. [Die Namen dienen hier als verschlüsselte Lautbezeichnungen; die Passage wird in ihrer überlieferten Form wiedergegeben.]

M0576. Shrividya: Lopamudra-Vidya
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 796, Shrividya: Lopamudra-Vidya
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha lopāmudrākhyā vidyā |
jñānārṇave |
śṛṇu devi pravakṣyāmi lopāmudrābhidhāṃ parām |
kāmarājākhyavidyāyāḥ śaktiṃ turīyāṃ ca sundarīm ||
hitvā mukhaṃ śivendrāḍhyā lopāmudrā prakāśitā |
kāmarājākhyavidyāyā vāgbhave ekāramīkāraṃ ca vihāyādau hakārasakārau dadyāt ityarthaḥ |
iyamagastyopāsitā |

Devanagari:
अथ लोपामुद्राख्या विद्या |
ज्ञानार्णवे |
शृणु देवि प्रवक्ष्यामि लोपामुद्राभिधां पराम् |
कामराजाख्यविद्यायाः शक्तिं तुरीयां च सुन्दरीम् ||
हित्वा मुखं शिवेन्द्राढ्या लोपामुद्रा प्रकाशिता |
कामराजाख्यविद्याया वाग्भवे एकारमीकारं च विहायादौ हकारसकारौ दद्यात् इत्यर्थः |
इयमगस्त्योपासिता |

Bedeutung und Funktion: Nun die Vidyā namens Lopāmudrā. Im Jñānārṇava heißt es: Höre, o Göttin, ich werde die höchste, Lopāmudrā genannte Vidyā darlegen, die schöne vierte Kraft der Kāmarāja-Vidyā. Wenn man ihren Anfang weglässt und Śiva und Indra hinzufügt, tritt Lopāmudrā hervor. Die Erklärung lautet: Im Vāgbhava der Kāmarāja-Vidyā lasse man e und ī weg und setze an den Anfang ha und sa. Diese Vidyā wurde von Agastya verehrt.

M0577. Shrividya: Shodashi aus dem Yoginitantra
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 796, Shrividya: Shodashi aus dem Yoginitantra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha ṣoḍaśī |
yoginītantre |
śrībījamāyā smarayoniśaktistāraṃ ca māyā kamalātha vidyā |
śaktyādibījañca vilomato'syā śrīṣoḍaśīyaṃ ca nigūḍhavidyā ||

Devanagari:
अथ षोडशी |
योगिनीतन्त्रे |
श्रीबीजमाया स्मरयोनिशक्तिस्तारं च माया कमलाथ विद्या |
शक्त्यादिबीजञ्च विलोमतोऽस्या श्रीषोडशीयं च निगूढविद्या ||

Bedeutung und Funktion: Nun Ṣoḍaśī. Im Yoginītantra heißt es: Śrī-Bīja, Māyā, Smara, Yoni und Śakti; dann Tāra, Māyā und Kamalā, darauf die Vidyā; ferner die mit Śakti beginnenden Keimsilben in umgekehrter Reihenfolge: Dies ist Śrī-Ṣoḍaśī, die verborgene Vidyā. [Die Vorlage beschreibt die Zusammensetzung durch überlieferte Bīja-Namen; eine ausgeschriebene Formel wird hier nicht hinzugefügt.]

M0578. Shodashi: weitere Bildung der Vidya
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 797, Shodashi: weitere Bildung der Vidya
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tantrāntare |
śrībījaṃ śaktibījaṃ ca kāmabījaṃ ca vāgbhavam |
bālāntasaṃsthitaṃ bījaṃ praṇavaṃ ca tataḥ param ||
śaktibījaṃ ramāṃ caiva vidyāṃ ca parameśvari |
lopāṃ vā kāmarājaṃ vā trikūṭāmatha vā parām ||
vinyasya praṇavādyāni bījāni pañca sundari |
viparītakrameṇaiva vinyaset ṣoḍaśīṃ parām ||
māyātantre'pi |
lakṣmīḥ parā madanayoniyutā ca śaktistāraḥ parā ca kamalā'pyatha mūlavidyā |
śaktyādibhiśca viparītatayā pradiṣṭā śrīmantrarāja uditaḥ paradevatāyāḥ ||

Devanagari:
तन्त्रान्तरे |
श्रीबीजं शक्तिबीजं च कामबीजं च वाग्भवम् |
बालान्तसंस्थितं बीजं प्रणवं च ततः परम् ||
शक्तिबीजं रमां चैव विद्यां च परमेश्वरि |
लोपां वा कामराजं वा त्रिकूटामथ वा पराम् ||
विन्यस्य प्रणवाद्यानि बीजानि पञ्च सुन्दरि |
विपरीतक्रमेणैव विन्यसेत् षोडशीं पराम् ||
मायातन्त्रेऽपि |
लक्ष्मीः परा मदनयोनियुता च शक्तिस्तारः परा च कमलाऽप्यथ मूलविद्या |
शक्त्यादिभिश्च विपरीततया प्रदिष्टा श्रीमन्त्रराज उदितः परदेवतायाः ||

Bedeutung und Funktion: In einem anderen Tantra heißt es: Śrī-Bīja, Śakti-Bīja, Kāma-Bīja und Vāgbhava; die am Ende der Bālā stehende Keimsilbe und danach Praṇava; ferner Śakti-Bīja, Ramā und die Vidyā, o höchste Herrin. Nachdem man die Lopā-Vidyā oder Kāmarāja oder die höchste dreiteilige Vidyā eingesetzt hat, ordne man, o Schöne, die fünf mit Praṇava beginnenden Keimsilben in umgekehrter Reihenfolge an: so die höchste Ṣoḍaśī. Auch im Māyātantra: Lakṣmī, Parā, verbunden mit Madana und Yoni, sowie Śakti; Tāra, Parā und Kamalā, danach die Wurzel-Vidyā. Mit den bei Śakti beginnenden Silben in umgekehrter Folge wird der erhabene König der Mantras der höchsten Gottheit gelehrt. [Die verschlüsselten Namen bleiben in der Form der jeweiligen Quelle erhalten; Unterschiede zwischen den zitierten Fassungen werden nicht stillschweigend ausgeglichen.]

M0579. Shrividya: Rishi-Nyasa
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 798, Shrividya: Rishi-Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha ṛṣyādinyāsastatraiva |
ṛṣirasya maheśāni dakṣiṇāmūrtirīśvaraḥ |
paṅktiśchandaḥ samākhyātaṃ devī tripurasundarī ||
vāgbhavaṃ bījamityuktaṃ śaktistu śaktikūṭakam |
kāmarājaḥ kīlakaṃ syādṛṣyādinyāsa īritaḥ ||

Devanagari:
अथ ऋष्यादिन्यासस्तत्रैव |
ऋषिरस्य महेशानि दक्षिणामूर्तिरीश्वरः |
पङ्क्तिश्छन्दः समाख्यातं देवी त्रिपुरसुन्दरी ||
वाग्भवं बीजमित्युक्तं शक्तिस्तु शक्तिकूटकम् |
कामराजः कीलकं स्यादृष्यादिन्यास ईरितः ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Ṛṣi-Nyāsa, ebendort: O große Göttin, der Seher dieses Mantras ist der Herr Dakṣiṇāmūrti. Als Versmaß wird Paṅkti genannt, als Göttin Tripurasundarī. Vāgbhava heißt seine Keimsilbe, das Śakti-Kūṭa ist seine Kraft. Kāmarāja ist sein Kīlaka, sein Verschluss beziehungsweise Befestigungspunkt. So wird der Ṛṣi-Nyāsa dargelegt.

M0580. Shrividya: Hand-Nyasa und die sechs Glieder
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 798–799, Shrividya: Hand-Nyasa und die sechs Glieder
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha karāṅganyāsastantrāntare |
aṃ āṃ sau~riti proktaṃ bījaṃ trividhamuttamam |
etadbījaṃ dvirāvṛtya madhyamāyugaleṣu ca ||
aṅghri karasya kurvīta tallayoḥ pṛṣṭhayorapi |
caturthī natisaṃyuktairnāmamantraiḥ pṛthak pṛthak ||
madhyamā nāmikā caiva kaniṣṭhāṅguṣṭhatarjanī |
krameṇa jñāpyā nyāsyātsvāṅgulīṣu maheśvari ||
navaratneśvare |
sarvajñatā nityatṛptatā ca anādibodhaśca svatantratā ca |
aluptaśaktitvamanantatā ca ṣaḍāhuraṅgāni śive śivāyāḥ ||
atra bahuvidhanyāsajālaṃ jñānārṇavādau draṣṭavyam |

Devanagari:
अथ कराङ्गन्यासस्तन्त्रान्तरे |
अं आं सौँरिति प्रोक्तं बीजं त्रिविधमुत्तमम् |
एतद्बीजं द्विरावृत्य मध्यमायुगलेषु च ||
अङ्घ्रि करस्य कुर्वीत तल्लयोः पृष्ठयोरपि |
चतुर्थी नतिसंयुक्तैर्नाममन्त्रैः पृथक् पृथक् ||
मध्यमा नामिका चैव कनिष्ठाङ्गुष्ठतर्जनी |
क्रमेण ज्ञाप्या न्यास्यात्स्वाङ्गुलीषु महेश्वरि ||
नवरत्नेश्वरे |
सर्वज्ञता नित्यतृप्तता च अनादिबोधश्च स्वतन्त्रता च |
अलुप्तशक्तित्वमनन्तता च षडाहुरङ्गानि शिवे शिवायाः ||
अत्र बहुविधन्यासजालं ज्ञानार्णवादौ द्रष्टव्यम् |

Bedeutung und Funktion: Nun der Nyāsa an Händen und Gliedern, nach einem anderen Tantra: Als dreifache vortreffliche Keimsilbe werden aṃ, āṃ und sauṃ genannt. Diese Keimsilbenfolge wiederhole man zweimal und setze sie am Paar der Mittelfinger sowie an den weiteren bezeichneten Stellen der Hand, auch an den Handflächen und Handrücken, ein. Dabei verwende man jeweils die Namensmantras im Dativ, verbunden mit der Verneigung. Mittelfinger, Ringfinger, kleiner Finger, Daumen und Zeigefinger sind der Reihe nach bezeichnet; an den eigenen Fingern soll man die Einsetzung vollziehen, o große Göttin. Im Navaratneśvara heißt es: Allwissenheit, immerwährende Erfülltheit, anfangsloses Erkennen, Freiheit, unverminderte Kraft und Unendlichkeit – diese nennt man, o Śivā, die sechs Glieder der Göttin. Die vielen unterschiedlichen Anordnungen des Nyāsa sind hier im Jñānārṇava und weiteren Werken nachzusehen. [Lesungshinweis: Die Bīja-Schreibung, die Handstellen in der dritten Zeile und das Verb im Anschluss auf S.799 sind im Druck undeutlich. Diese Passage ist daher keine gesicherte praktische Nyāsa-Anleitung.]

M0581. Shrividya: Dipini-Vidya und Wiederholungsregel
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 803, Shrividya: Dipini-Vidya und Wiederholungsregel
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha dīpinīvidyā tatraiva |
vāṅmāyākamalābījaṃ vāgbhavādye niyojayet |
tāraṃ lakṣmīṃ ca vāgbījaṃ manmathaṃ bhuvaneśvarīm ||
tajjaptvā ca tataḥ paścādvāgbhavākhyaṃ samuccaret |
praṇavaṃ bhuvaneśānīṃ ramāṃ kāmaṃ ca vāgbhavam ||
kāmarājaṃ tato japtvā trailokyakṣobhakārakam |
oṃkāraṃ cāpi vāgbījaṃ ramāṃ manmathamāyayā ||
svabhāvatīṃ mahādevi japet tatra samāhitaḥ |
praṇavaṃ cādharaṃ kāmaṃ ramāṃ ca bhuvaneśvarīm ||
madhumatīṃ tato japtvā māyāśrīkūrcabījakam |
praṇavādyaṃ ca deveśi haṃsabījapuṭīkṛtam ||
etadbījaṃ samuccārya śaktikūṭaṃ tato japet |
japaniyamastu |
japedādau japet paścāt sapta vārānanukramāt |
kāmarājādibījānāṃ dīpanaṃ caiva kārayet ||

Devanagari:
अथ दीपिनीविद्या तत्रैव |
वाङ्मायाकमलाबीजं वाग्भवाद्ये नियोजयेत् |
तारं लक्ष्मीं च वाग्बीजं मन्मथं भुवनेश्वरीम् ||
तज्जप्त्वा च ततः पश्चाद्वाग्भवाख्यं समुच्चरेत् |
प्रणवं भुवनेशानीं रमां कामं च वाग्भवम् ||
कामराजं ततो जप्त्वा त्रैलोक्यक्षोभकारकम् |
ॐकारं चापि वाग्बीजं रमां मन्मथमायया ||
स्वभावतीं महादेवि जपेत् तत्र समाहितः |
प्रणवं चाधरं कामं रमां च भुवनेश्वरीम् ||
मधुमतीं ततो जप्त्वा मायाश्रीकूर्चबीजकम् |
प्रणवाद्यं च देवेशि हंसबीजपुटीकृतम् ||
एतद्बीजं समुच्चार्य शक्तिकूटं ततो जपेत् |
जपनियमस्तु |
जपेदादौ जपेत् पश्चात् सप्त वाराननुक्रमात् |
कामराजादिबीजानां दीपनं चैव कारयेत् ||

Bedeutung und Funktion: Nun die Dīpinī-Vidyā, ebendort. Die Keimsilben von Vāc, Māyā und Kamalā sind an den Anfang von Vāgbhava zu setzen. Nach der Wiederholung von Tāra, Lakṣmī, Vāgbīja, Manmatha und Bhuvaneśvarī spreche man den Vāgbhava genannten Teil. Praṇava, Bhuvaneśānī, Ramā, Kāma und Vāgbhava: Danach wiederhole man Kāmarāja, der die drei Welten erschüttert. Oṃkāra, Vāgbīja und Ramā, verbunden mit Manmatha und Māyā: Dann wiederhole man gesammelt, o große Göttin, Svabhāvatī. Praṇava, Adhara, Kāma, Ramā und Bhuvaneśvarī: Darauf wiederhole man Madhumatī. Die Keimsilben Māyā, Śrī und Kūrca sind mit Praṇava am Anfang und dem Haṃsa-Bīja als Umhüllung zu versehen, o Herrin der Götter. Nachdem man diese Keimsilben gesprochen hat, wiederhole man das Śakti-Kūṭa. Die Regel der Wiederholung lautet: Am Anfang und am Ende wiederhole man jeweils siebenmal der Reihe nach und bewirke damit das Entzünden beziehungsweise Beleben der Keimsilben von Kāmarāja und den übrigen Teilen. [Lesungshinweis: Die Verbindungen bei svabhāvatī, madhumatī und adhara sind nicht hinreichend eindeutig; die traditionellen Bezeichnungen werden ohne zusätzliche Entschlüsselung wiedergegeben.]

M0582. Tripurabhairava: Mantra und Meditation
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 804, Tripurabhairava: Mantra und Meditation
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha tripurabhairavamantraḥ |
vāmakeśvare |
māyā lakṣmīstathā haṃsaḥ prāsādabījameva ca |
vahnijāyāntako mantro bhavettraipurabhairavaḥ ||
ṣaḍaṅgamūlamantreṇa balipūjādikaṃ tathā |
atha dhyānam |
ekavaktraṃ trinayanaṃ caturbāhusamanvitam |
dakṣiṇe cāṅkuśaṃ khaḍgaṃ vāme kheṭakapāśakau ||
dhārayantaṃ raktavarṇaṃ vṛṣāsanagataṃ vibhum |
ūrdhvakeśaṃ hārahāraṃ kapālamālyā'nvitam ||
evaṃvidhaṃ mahādevi dhyāyet tripurabhairavam |
asya puraścaraṇaṃ ṣoḍaśīpuraścaraṇasamānam |

Devanagari:
अथ त्रिपुरभैरवमन्त्रः |
वामकेश्वरे |
माया लक्ष्मीस्तथा हंसः प्रासादबीजमेव च |
वह्निजायान्तको मन्त्रो भवेत्त्रैपुरभैरवः ||
षडङ्गमूलमन्त्रेण बलिपूजादिकं तथा |
अथ ध्यानम् |
एकवक्त्रं त्रिनयनं चतुर्बाहुसमन्वितम् |
दक्षिणे चाङ्कुशं खड्गं वामे खेटकपाशकौ ||
धारयन्तं रक्तवर्णं वृषासनगतं विभुम् |
ऊर्ध्वकेशं हारहारं कपालमाल्याऽन्वितम् ||
एवंविधं महादेवि ध्यायेत् त्रिपुरभैरवम् |
अस्य पुरश्चरणं षोडशीपुरश्चरणसमानम् |

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra Tripurabhairavas. Im Vāmakeśvara heißt es: Māyā, Lakṣmī, Haṃsa und das Prāsāda-Bīja; mit der Gattin des Feuers, Svāhā, am Ende wird daraus der Mantra Tripurabhairavas. Mit dem Wurzelmantra vollziehe man den Sechsglieder-Nyāsa sowie Bali, Verehrung und die übrigen Handlungen. Nun die Meditation: Er besitzt ein Gesicht, drei Augen und vier Arme. Rechts hält er Stachelhaken und Schwert, links Schild und Schlinge. Der mächtige Herr ist rot und sitzt auf einem Stier. Sein Haar ragt empor; er trägt Halsketten und eine Girlande aus Schädeln. In dieser Gestalt, o große Göttin, meditiere man über Tripurabhairava. Sein Purashcharana entspricht dem Purashcharana der Ṣoḍaśī. [Lesungshinweis: hārahāraṃ ist eine unsichere beziehungsweise wiederholende Drucklesung; die Übersetzung „trägt Halsketten“ gibt ihren erkennbaren Sinn wieder.]

M0583. Bala: Bildung der drei Keimsilben
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 804–805, Bala: Bildung der drei Keimsilben
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha bālāmantraḥ |
tripurāsārasamuccaye |
atha trilokārcitakāmanīyāṃ vakṣyāmi bījatrayasāttvikāyāḥ |
goptavyametat kuladharmaviddhi rasasya hetornijasiddhaye ca ||
kāntādibhūtapadagāṃ kagatārdhacandraṃ dantāntapūrvajaladhisthitavarṇayuktam |
etajjapaṃ naravaro bhuvi vāgbhavākhyaṃ vācāṃ sudhārasamucāṃ labhate sa siddhim ||
kāntāntaṃ kulapūrvapañcamayutaṃ netrāntadaṇḍānvitaṃ kāmākhyaṃ gaditaṃ japānmanurayaṃ sākṣājjagatkṣobhakṛt |
dantāntena yutaṃ sadaṇḍasakalaṃ sammohanākhyaṃ kulaṃ siddhyatyasya guṇāṣṭakaṃ svaratāsiddhiśca nityaṃ japāt ||

Devanagari:
अथ बालामन्त्रः |
त्रिपुरासारसमुच्चये |
अथ त्रिलोकार्चितकामनीयां वक्ष्यामि बीजत्रयसात्त्विकायाः |
गोप्तव्यमेतत् कुलधर्मविद्धि रसस्य हेतोर्निजसिद्धये च ||
कान्तादिभूतपदगां कगतार्धचन्द्रं दन्तान्तपूर्वजलधिस्थितवर्णयुक्तम् |
एतज्जपं नरवरो भुवि वाग्भवाख्यं वाचां सुधारसमुचां लभते स सिद्धिम् ||
कान्तान्तं कुलपूर्वपञ्चमयुतं नेत्रान्तदण्डान्वितं कामाख्यं गदितं जपान्मनुरयं साक्षाज्जगत्क्षोभकृत् |
दन्तान्तेन युतं सदण्डसकलं सम्मोहनाख्यं कुलं सिद्ध्यत्यस्य गुणाष्टकं स्वरतासिद्धिश्च नित्यं जपात् ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra der Bālā. Im Tripurāsārasamuccaya heißt es: Jetzt werde ich die anmutige, in den drei Welten verehrte Vidyā der aus drei Keimsilben bestehenden reinen Göttin darlegen. Dies ist geheim zu halten; erkenne es als Kula-Dharma, um des geistigen Geschmacks und der eigenen Vollendung willen. Die erste Lautbildung wird durch die Bezeichnungen kāntādi, bhūtapada, ka mit Halbmond und einen im „Ozean“ stehenden Laut beschrieben, dem dantānta vorausgeht. Wenn ein vortrefflicher Mensch auf Erden dieses Vāgbhava genannte Bīja wiederholt, erlangt er die Vollkommenheit einer Rede, die Nektar strömen lässt. Kāntānta, verbunden mit dem fünften Laut vor Kula sowie dem Strich am Ende von Netra, wird Kāma genannt. Dieser Mantra erschüttert durch seine Wiederholung unmittelbar die Welt. Kula, verbunden mit dantānta und mit dem vollständigen Strich, heißt Sammohana. Durch beständige Wiederholung erlangt der Übende die acht Vorzüge und die genannte Vollkommenheit. [Lesungshinweis: Die verschlüsselte Lautbildung ist im Druck an mehreren Stellen beschädigt; auch svaratāsiddhi ist unsicher. Die technische Beschreibung bleibt vorläufig und wird nicht zu scheinbar gesicherten Bīja-Formeln aufgelöst.]

M0584. Bala: Seher, Gottheit und Nyasa
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 805, Bala: Seher, Gottheit und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
ṛṣirdakṣiṇāmūrtisaṃjño mahātmā bhavecchanda etasya mantrasya paṅktiḥ |
sarasvatyacintyaprabhāvā pradiṣṭā budhairdevatā devavṛndārcitāṅghriḥ ||
amuṣya mantrasya radāntayuktaṃ bījaṃ sadaṇḍaṃ nakulīśapūrvam |
śaktistu sā khaṇḍalakarṇapūrvasahārdhajaivātṛkamāntanāntam ||
merutantre tu |
bālābījaṃ vāgbhavaṃ syāt tātīyaṃ śaktirucyate |
kīlakaṃ kāmarājaḥ syāddvirāvṛtyā ṣaḍaṅgakam ityuktam ||

Devanagari:
ऋषिर्दक्षिणामूर्तिसंज्ञो महात्मा भवेच्छन्द एतस्य मन्त्रस्य पङ्क्तिः |
सरस्वत्यचिन्त्यप्रभावा प्रदिष्टा बुधैर्देवता देववृन्दार्चिताङ्घ्रिः ||
अमुष्य मन्त्रस्य रदान्तयुक्तं बीजं सदण्डं नकुलीशपूर्वम् |
शक्तिस्तु सा खण्डलकर्णपूर्वसहार्धजैवातृकमान्तनान्तम् ||
मेरुतन्त्रे तु |
बालाबीजं वाग्भवं स्यात् तातीयं शक्तिरुच्यते |
कीलकं कामराजः स्याद्द्विरावृत्या षडङ्गकम् इत्युक्तम् ||

Bedeutung und Funktion: Der große Seher heißt Dakṣiṇāmūrti. Das Versmaß dieses Mantras ist Paṅkti. Als Gottheit nennen die Weisen Sarasvatī von unvorstellbarer Macht, deren Füße von den Götterscharen verehrt werden. Das Bīja dieses Mantras wird als mit radānta und dem Strich verbunden, mit Nakulīśa am Anfang beschrieben. Auch seine Kraft wird durch eine verschlüsselte Folge mit khaṇḍala, karṇa und einem halben Mond bezeichnet. Im Merutantra dagegen heißt es: Das Bīja der Bālā ist Vāgbhava; die dritte Silbe wird als ihre Kraft bezeichnet. Kāmarāja ist das Kīlaka. Durch zweimalige Wiederholung wird der Sechsglieder-Nyāsa gebildet. [Lesungshinweis: Die kodierte Bestimmung der Śakti im ersten Quellenauszug ist stark undeutlich; ihre Sanskritfassung ist eine vorläufige Transkription. Die deutlichere Zuordnung des Merutantra wird davon getrennt wiedergegeben.]

M0585. Bala: Belebung der Vidya und Namensvarianten
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 805–806, Bala: Belebung der Vidya und Namensvarianten
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tripurāsārasamuccaye |
varṇaḥ śambho munibhistribhuvanamahitasya mantrarājasya |
āgamapāragatibhirnigadito'sya svaro gaditaḥ ||
vidyāmūlotpattireṣā mayoktā jñātavyeyaṃ sarvathā siddhikāmaiḥ |
devyā śaptā yena vidyamāyā pūrvaṃ tena prāṇahīnā'bhavat sā ||
jñātavyetyanena tu japtavyeti sūcitam |
devyā śaptetyanena ca nirbījaheturdarśitaḥ |
śāpanirmuktiprakārastu tatraivoktaḥ |
śivaśaktibījamata eva śambhunā nihitaṃ tayorupari pūrvabījayoḥ |
akulaṃ kulopari ca madhyasādhare dahanaṃ tataḥ prabhṛti sorjitā'bhavat ||
saṃjñābhedamāha |
bhairavīsamuditā kulapūrvā kīrtikaryadi bhavet kulapūrvī |
saiva śīghraphaladā bhuvi vidyetyucyate paśujaneṣvatigopyā ||
akulaṃ hakārastatpūrvau cettau bhairavī |
kulaṃ sakārastatpūrvau cetkīrtikarītyarthaḥ |
ādyantabījayordīrghījābhāvāddakṣyamāṇatripurabhairavīvidyāvailakṣaṇyasya bodhyam |

Devanagari:
त्रिपुरासारसमुच्चये |
वर्णः शम्भो मुनिभिस्त्रिभुवनमहितस्य मन्त्रराजस्य |
आगमपारगतिभिर्निगदितोऽस्य स्वरो गदितः ||
विद्यामूलोत्पत्तिरेषा मयोक्ता ज्ञातव्येयं सर्वथा सिद्धिकामैः |
देव्या शप्ता येन विद्यमाया पूर्वं तेन प्राणहीनाऽभवत् सा ||
ज्ञातव्येत्यनेन तु जप्तव्येति सूचितम् |
देव्या शप्तेत्यनेन च निर्बीजहेतुर्दर्शितः |
शापनिर्मुक्तिप्रकारस्तु तत्रैवोक्तः |
शिवशक्तिबीजमत एव शम्भुना निहितं तयोरुपरि पूर्वबीजयोः |
अकुलं कुलोपरि च मध्यसाधरे दहनं ततः प्रभृति सोर्जिताऽभवत् ||
संज्ञाभेदमाह |
भैरवीसमुदिता कुलपूर्वा कीर्तिकर्यदि भवेत् कुलपूर्वी |
सैव शीघ्रफलदा भुवि विद्येत्युच्यते पशुजनेष्वतिगोप्या ||
अकुलं हकारस्तत्पूर्वौ चेत्तौ भैरवी |
कुलं सकारस्तत्पूर्वौ चेत्कीर्तिकरीत्यर्थः |
आद्यन्तबीजयोर्दीर्घीजाभावाद्दक्ष्यमाणत्रिपुरभैरवीविद्यावैलक्षण्यस्य बोध्यम् |

Bedeutung und Funktion: Im Tripurāsārasamuccaya folgt eine schwer lesbare Bestimmung des Lautes und des Vokals dieses in den drei Welten verehrten Mantrakönigs durch die im Āgama bewanderten Weisen. Dann heißt es: So habe ich den Ursprung der Vidyā erklärt. Wer Vollendung wünscht, soll ihn unbedingt kennen. Weil die Vidyā zuvor von der Göttin verflucht worden war, war sie ohne Lebenskraft geworden. Der Herausgeber erläutert: Mit „soll gekannt werden“ wird angezeigt, dass sie wiederholt werden soll. Die Aussage „von der Göttin verflucht“ zeigt den Grund ihrer Kraftlosigkeit. Die Befreiung vom Fluch wird ebendort beschrieben: Śambhu setzte die Keimsilben von Śiva und Śakti über die beiden vorausgehenden Keimsilben; Akula über Kula und das Feuer an die entsprechend bezeichnete mittlere Stelle. Von da an wurde sie kraftvoll. Es folgen unterschiedliche Namen: Mit den entsprechend vorangestellten Lauten heißt sie Bhairavī beziehungsweise Kīrtikarī. Sie wird auf Erden eine schnell Frucht bringende Vidyā genannt, die vor den an die gewöhnliche Gebundenheit verhafteten Menschen streng geheim zu halten ist. Der Kommentar erklärt: Akula ist ha; stehen diese beiden Silben hinter ha, ergibt sich Bhairavī. Kula ist sa; steht dieses vor beiden, ergibt sich Kīrtikarī. Weil die entsprechenden Vokale der ersten und letzten Keimsilbe nicht verlängert sind, ist ihr Unterschied zu der später zu beschreibenden Tripurabhairavī-Vidyā zu beachten. [Lesungshinweis: Der einleitende Vers, die Ortsangabe madhyasādhare und die abschließende Erläuterung der Vokallängen sind beschädigt. Die Übersetzung erläutert nur den erkennbaren Sinn; die Sanskrittranskription bleibt an diesen Stellen vorläufig.]

M0586. Bhuvaneshvari: erste Vidya und Purashcharana
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 806–807, Bhuvaneshvari: erste Vidya und Purashcharana
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha bhuvaneśvarīvidyā |
śāradāyām |
atha vakṣye jagaddhātrīmamunāṃ bhuvaneśvarīm |
brahmādayo'pi yāṃ jñātvā lebhire śriyamūrjitām ||
nakulīśo'gnimārūḍho vāmanetrārdhacandravān |
bījaṃ tasyāḥ samākhyātaṃ sevitaṃ siddhikāṅkṣibhiḥ ||
ṛṣiḥ śaktirbhavecchando gāyatrī devatā manoḥ |
kathitā surasaṅghena sevitā bhuvaneśvarī ||
ṣaḍdīrghayuktabījena kuryādaṅgāni ṣaṭ kramāt |
atha dhyānam |
udyaddinadyutimindukirīṭāṃ tuṅgakucāṃ nayanatrayayuktām |
smeramukhīṃ varadāṅkuśapāśābhītikarāṃ prabhaje bhuvaneśīm ||
atha puraścaraṇam |
prajapenmantravinmantraṃ dvātriṃśallakṣamānataḥ |
trisvāduyuktairjuhuyādaṣṭadravyairdaśāṃśataḥ ||

Devanagari:
अथ भुवनेश्वरीविद्या |
शारदायाम् |
अथ वक्ष्ये जगद्धात्रीममुनां भुवनेश्वरीम् |
ब्रह्मादयोऽपि यां ज्ञात्वा लेभिरे श्रियमूर्जिताम् ||
नकुलीशोऽग्निमारूढो वामनेत्रार्धचन्द्रवान् |
बीजं तस्याः समाख्यातं सेवितं सिद्धिकाङ्क्षिभिः ||
ऋषिः शक्तिर्भवेच्छन्दो गायत्री देवता मनोः |
कथिता सुरसङ्घेन सेविता भुवनेश्वरी ||
षड्दीर्घयुक्तबीजेन कुर्यादङ्गानि षट् क्रमात् |
अथ ध्यानम् |
उद्यद्दिनद्युतिमिन्दुकिरीटां तुङ्गकुचां नयनत्रययुक्ताम् |
स्मेरमुखीं वरदाङ्कुशपाशाभीतिकरां प्रभजे भुवनेशीम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
प्रजपेन्मन्त्रविन्मन्त्रं द्वात्रिंशल्लक्षमानतः |
त्रिस्वादुयुक्तैर्जुहुयादष्टद्रव्यैर्दशांशतः ||

Bedeutung und Funktion: Nun die Vidyā der Bhuvaneśvarī, nach der Śāradā: Jetzt werde ich Bhuvaneśvarī, die Trägerin der Welt, erklären. Selbst Brahmā und die anderen erlangten durch ihre Erkenntnis mächtige Herrlichkeit. Nakulīśa, auf Agni stehend, verbunden mit dem linken Auge und dem Halbmond: So wird ihre Keimsilbe beschrieben, die jene verehren, welche Siddhi erstreben. Ihr Ṛṣi ist Śakti, ihr Versmaß Gāyatrī. Als Gottheit des Mantras wird die von den Götterscharen verehrte Bhuvaneśvarī genannt. Mit der Keimsilbe, verbunden mit den sechs langen Vokalen, vollziehe man der Reihe nach die sechs Glieder. Nun die Meditation: Ich verehre die Herrin der Welten, die wie der anbrechende Tag leuchtet und den Mond als Krone trägt, mit hohen Brüsten und drei Augen. Ihr Antlitz lächelt; ihre Hände gewähren Gaben und Furchtlosigkeit und halten Stachelhaken und Schlinge. Nun das Purashcharana: Der Mantra-Kundige wiederhole den Mantra 3.200.000-mal. Mit den acht Opferstoffen, verbunden mit den drei süßen Stoffen, bringe er ein Feueropfer im Umfang eines Zehntels dar. [Lesungshinweis: Das Wort unmittelbar vor bhuvaneśvarīm im Einleitungsvers ist im Druck unklar; es wird nicht eigenständig gedeutet.]

M0587. Bhuvaneshvari: dreigliedrige Vidya mit Rama
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 807, Bhuvaneshvari: dreigliedrige Vidya mit Rama
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
vāgbhavaṃ śambhuvanitā ramā bījatrayātmakam |
mantraṃ samuddharenmantrī trivargaphalasādhanam ||
ṣaḍdīrghabhājā madhyena vāgbhavādyena kalpayet |
ṣaḍaṅgāni manorasya jātiyuktāni mantravit ||
atha dhyānam |
sindūrāruṇavigrahāṃ trinayanāṃ māṇikyamaulisphurattārānāyakaśekharāṃ smitamukhīmāpīnavakṣoruhām |
pāṇibhyāṃ maṇipūrṇaratnacaṣakaṃ raktotpalaṃ bibhratīṃ saumyāṃ ratnaghaṭasthasavyacaraṇāṃ dhyāyet parāmambikām ||
atha puraścaraṇam |
ravilakṣaṃ japenmantraṃ pāyasairmadhurāplutaiḥ |
daśāṃśaṃ juhuyānmantrī pīṭhe prāgīrite yajet ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
वाग्भवं शम्भुवनिता रमा बीजत्रयात्मकम् |
मन्त्रं समुद्धरेन्मन्त्री त्रिवर्गफलसाधनम् ||
षड्दीर्घभाजा मध्येन वाग्भवाद्येन कल्पयेत् |
षडङ्गानि मनोरस्य जातियुक्तानि मन्त्रवित् ||
अथ ध्यानम् |
सिन्दूरारुणविग्रहां त्रिनयनां माणिक्यमौलिस्फुरत्तारानायकशेखरां स्मितमुखीमापीनवक्षोरुहाम् |
पाणिभ्यां मणिपूर्णरत्नचषकं रक्तोत्पलं बिभ्रतीं सौम्यां रत्नघटस्थसव्यचरणां ध्यायेत् परामम्बिकाम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
रविलक्षं जपेन्मन्त्रं पायसैर्मधुराप्लुतैः |
दशांशं जुहुयान्मन्त्री पीठे प्रागीरिते यजेत् ||

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra, ebendort: Vāgbhava, die Gattin Śambhus und Ramā – aus diesen drei Keimsilben bilde der Übende den Mantra, der die Früchte der drei Lebensziele verwirklicht. Mit der mittleren Silbe, versehen mit den sechs langen Vokalen und mit Vāgbhava am Anfang, soll der Mantra-Kundige die sechs Glieder einschließlich der zugehörigen rituellen Endungen bilden. Nun die Meditation: Man meditiere über die höchste Mutter, deren Gestalt zinnoberrot ist. Sie hat drei Augen; über ihrer Rubinkrone leuchtet der Herr der Sterne, der Mond. Sie lächelt und besitzt volle Brüste. In den Händen trägt sie einen mit Edelsteinen gefüllten kostbaren Becher und eine rote Wasserlilie. Sie ist mild; ihr linker Fuß ruht auf einem mit Edelsteinen gefüllten Gefäß. Nun das Purashcharana: Der Übende wiederhole den Mantra 1.200.000-mal. Mit süß benetztem Milchreis vollziehe er das Feueropfer im Umfang eines Zehntels und verehre die Göttin an dem zuvor beschriebenen Pīṭha.

M0588. Bhuvaneshvari: Maya zwischen Vagbija
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 807–808, Bhuvaneshvari: Maya zwischen Vagbija
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
vāgbījapuṭitā māyā vidyeyaṃ tryakṣarī matā |
madhyena dīrghayuktena vākpuṭena prakalpayet ||
aṅgāni jātiyuktāni krameṇa manuvittamaḥ |
atha dhyānam |
śyāmāṅgīṃ śaśiśekharāṃ nijakarairdānaṃ ca raktotpalaṃ ratnāḍhyaṃ caṣakaṃ paraṃ bhayaharaṃ saṃvibhratīṃ śāśvatīm |
muktāhāralasatpayodharalatāṃ netratrayollāsinīṃ vande'haṃ surapūjitāṃ haravadhūṃ raktāravindasthitām ||
atha puraścaraṇam |
tattvalakṣaṃ japenmantraṃ juhuyāt taddaśāṃśataḥ |
pālāśapuṣpaiḥ svādvaktaiḥ puṣpairvā rājavṛkṣakaiḥ ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
वाग्बीजपुटिता माया विद्येयं त्र्यक्षरी मता |
मध्येन दीर्घयुक्तेन वाक्पुटेन प्रकल्पयेत् ||
अङ्गानि जातियुक्तानि क्रमेण मनुवित्तमः |
अथ ध्यानम् |
श्यामाङ्गीं शशिशेखरां निजकरैर्दानं च रक्तोत्पलं रत्नाढ्यं चषकं परं भयहरं संविभ्रतीं शाश्वतीम् |
मुक्ताहारलसत्पयोधरलतां नेत्रत्रयोल्लासिनीं वन्देऽहं सुरपूजितां हरवधूं रक्तारविन्दस्थिताम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
तत्त्वलक्षं जपेन्मन्त्रं जुहुयात् तद्दशांशतः |
पालाशपुष्पैः स्वाद्वक्तैः पुष्पैर्वा राजवृक्षकैः ||

Bedeutung und Funktion: Nun ein weiterer Mantra, ebendort: Māyā, von Vāgbīja umschlossen, gilt als diese dreisilbige Vidyā. Mit der mittleren Silbe, versehen mit langen Vokalen und von Vāc umhüllt, soll der beste Mantra-Kundige der Reihe nach die Glieder mit ihren rituellen Endungen bilden. Nun die Meditation: Ich verneige mich vor der Ewigen mit dunklem Körper und dem Mond auf dem Haupt. Ihre Hände zeigen die Gabe und die Abwehr der Furcht und tragen eine rote Wasserlilie sowie einen mit Edelsteinen gefüllten Becher. Eine Perlenkette leuchtet auf ihrer Brust; ihre drei Augen strahlen. Sie ist Haras Gemahlin, wird von den Göttern verehrt und steht auf einem roten Lotus. Nun das Purashcharana: Man wiederhole den Mantra so viele Hunderttausende, wie die Zahl der Tattvas beträgt. Ein Zehntel davon opfere man mit süß bestrichenen Palāśa-Blüten oder mit Blüten des Rājavṛkṣa. [Die Zahlbezeichnung tattva wird ohne stillschweigende Entscheidung zwischen unterschiedlichen Tattva-Zählungen wiedergegeben.]

M0589. Bhuvaneshvari: weitere dreisilbige Form und Abschluss
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 808, Bhuvaneshvari: weitere dreisilbige Form und Abschluss
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
ananto bindusaṃyukto māyācandrāśritārdhavān |
pāśādistryakṣaro mantraḥ sarvavaśyaphalapradaḥ ||
ṛṣyādayaḥ pūrvamuktāḥ svairbījairaṅgakriyā matā |
atha dhyānam |
varāṅkuśau pāśamabhītimudrāṃ karairvahantīṃ kamalāsanasthām |
bālārkakoṭipratimāṃ trinetrāṃ bhaje'hamādyāṃ bhuvaneśvarīṃ tām ||
atha puraścaraṇam |
haviṣyabhugjapenmantraṃ tattvalakṣaṃ jitendriyaḥ |
ṣaṭsahasraṃ prajuhuyājjapānte mantravittamaḥ ||
dadhikṣaudraghṛtāktābhiḥ samidbhiḥ kṣīrabhūruhām |
tatsaṅkhyayā tilaiḥ śuddhaiḥ payoktairjuhuyāt tataḥ ||
asyāḥ pumānmahādevaḥ |
tanmantraḥ pañcākṣarastatprakaraṇa evoktaḥ |
iti bhuvaneśvarīvidyāprakaraṇam |

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
अनन्तो बिन्दुसंयुक्तो मायाचन्द्राश्रितार्धवान् |
पाशादिस्त्र्यक्षरो मन्त्रः सर्ववश्यफलप्रदः ||
ऋष्यादयः पूर्वमुक्ताः स्वैर्बीजैरङ्गक्रिया मता |
अथ ध्यानम् |
वराङ्कुशौ पाशमभीतिमुद्रां करैर्वहन्तीं कमलासनस्थाम् |
बालार्ककोटिप्रतिमां त्रिनेत्रां भजेऽहमाद्यां भुवनेश्वरीं ताम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
हविष्यभुग्जपेन्मन्त्रं तत्त्वलक्षं जितेन्द्रियः |
षट्सहस्रं प्रजुहुयाज्जपान्ते मन्त्रवित्तमः ||
दधिक्षौद्रघृताक्ताभिः समिद्भिः क्षीरभूरुहाम् |
तत्सङ्ख्यया तिलैः शुद्धैः पयोक्तैर्जुहुयात् ततः ||
अस्याः पुमान्महादेवः |
तन्मन्त्रः पञ्चाक्षरस्तत्प्रकरण एवोक्तः |
इति भुवनेश्वरीविद्याप्रकरणम् |

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra, ebendort: Ananta, verbunden mit Bindu, zusammen mit der verschlüsselten Angabe Māyā und Mond, bildet den mit Pāśa beginnenden dreisilbigen Mantra, dem die Frucht zugesprochen wird, alles unter Einfluss zu bringen. Ṛṣi und weitere Zuordnungen sind bereits genannt; die Einsetzung der Glieder soll mit seinen eigenen Keimsilben erfolgen. Nun die Meditation: Ich verehre jene ursprüngliche Bhuvaneśvarī, die auf einem Lotus sitzt und in ihren Händen die Gewährung von Gaben, Stachelhaken, Schlinge und die Geste der Furchtlosigkeit trägt. Sie gleicht zehn Millionen aufgehenden Sonnen und hat drei Augen. Nun das Purashcharana: Von opfergeeigneter Speise lebend und mit beherrschten Sinnen wiederhole man den Mantra so viele Hunderttausende, wie es Tattvas gibt. Am Ende des Japa bringe der beste Mantra-Kundige sechstausend Opfer mit Hölzern milchsaftführender Bäume dar, die mit Dickmilch, Honig und geklärter Butter bestrichen sind. Danach opfere er in derselben Anzahl reine Sesamkörner, die mit Milch benetzt sind. Ihr männlicher Partner ist Mahādeva. Sein fünfsilbiger Mantra ist bereits in dem ihm gewidmeten Abschnitt genannt. Damit endet der Abschnitt über die Vidyā der Bhuvaneśvarī. [Lesungshinweis: Die verschlüsselte Bildung im ersten Vers ist nicht sicher aufzulösen; besonders die Verbindung māyācandrāśritārdhavān bleibt vorläufig.]

M0590. Bhairavi: Beginn der Tripurabhairavi-Vidya
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 808, Bhairavi: Beginn der Tripurabhairavi-Vidya
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha bhairavīvidyā |
tatrādau tripurabhairavīvidyā proktā śāradāyām |
atha vakṣye parāṃ vidyāṃ tripurāmatigopitām |
yāṃ jñātvā siddhasaṅghānāmadhipo jāyate naraḥ ||
viyadbhṛguhutāśastho bhautiko binduśekharaḥ |
viyat tadādikendrāyāsthitaṃ vāmākṣibindumat ||
ākāśabhṛguvahnistho manuḥ sargendukhaṇḍavān |
vāgbhavaṃ prathamaṃ bījaṃ kāmabījaṃ dvitīyakam ||

Devanagari:
अथ भैरवीविद्या |
तत्रादौ त्रिपुरभैरवीविद्या प्रोक्ता शारदायाम् |
अथ वक्ष्ये परां विद्यां त्रिपुरामतिगोपिताम् |
यां ज्ञात्वा सिद्धसङ्घानामधिपो जायते नरः ||
वियद्भृगुहुताशस्थो भौतिको बिन्दुशेखरः |
वियत् तदादिकेन्द्रायास्थितं वामाक्षिबिन्दुमत् ||
आकाशभृगुवह्निस्थो मनुः सर्गेन्दुखण्डवान् |
वाग्भवं प्रथमं बीजं कामबीजं द्वितीयकम् ||

Bedeutung und Funktion: Nun die Bhairavī-Vidyā. Zuerst wird die Vidyā der Tripurabhairavī nach der Śāradā dargelegt: Jetzt werde ich die höchste, streng geheim gehaltene Tripurā-Vidyā erklären. Wer sie erkennt, wird zum Herrn der Scharen der Siddhas. Es folgen drei verschlüsselte Lautbildungen: Bhautikā steht auf Viyat, Bhṛgu und Hutāśa und trägt Bindu als Krone; Viyat steht in der anschließend bezeichneten Lautverbindung und besitzt das linke Auge und Bindu; der Mantra steht auf Ākāśa, Bhṛgu und Vahni und besitzt Sarga und die Mondsichel. Die erste Keimsilbe heißt Vāgbhava, die zweite Kāma-Bīja. [Lesungshinweis: Besonders die zweite verschlüsselte Lautverbindung ist im Druck undeutlich. Die Transkription ist vorläufig; eine vollständige Rezitationsformel wird nicht ergänzt. Die Erklärung setzt auf S.809 fort.]

M0591. Tripurabhairavi: Zuordnungen und Nyasa
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 809, Tripurabhairavi: Zuordnungen und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tṛtīyaṃ śaktibījākhyaṃ tribhirbījairitīritā |
pañcakūṭātmikā vidyā vedyā traipurabhairavī ||
ṛṣiḥ syāddakṣiṇāmūrtiśchandaḥ paṅktiḥ samīritam |
devatā deśikairuktā devī tripurabhairavī ||
tathā |
ṣaḍdīrghayutenādyena bījenāṅgakriyā matā |
nyāsāntarāṇi vistarabhayādupekṣitāni puraścaraṇasyaivātra nirūpaṇīyatvāt |

Devanagari:
तृतीयं शक्तिबीजाख्यं त्रिभिर्बीजैरितीरिता |
पञ्चकूटात्मिका विद्या वेद्या त्रैपुरभैरवी ||
ऋषिः स्याद्दक्षिणामूर्तिश्छन्दः पङ्क्तिः समीरितम् |
देवता देशिकैरुक्ता देवी त्रिपुरभैरवी ||
तथा |
षड्दीर्घयुतेनाद्येन बीजेनाङ्गक्रिया मता |
न्यासान्तराणि विस्तरभयादुपेक्षितानि पुरश्चरणस्यैवात्र निरूपणीयत्वात् |

Bedeutung und Funktion: Die dritte heißt Śakti-Bīja. So wird die aus drei Keimsilben bestehende Vidyā gelehrt; als Tripurabhairavī soll man diese aus fünf Kūṭas bestehende Vidyā erkennen. Der Ṛṣi ist Dakṣiṇāmūrti, das Versmaß wird als Paṅkti angegeben. Die Lehrer nennen die Göttin Tripurabhairavī als Gottheit. Ferner: Mit der ersten Keimsilbe, verbunden mit den sechs langen Vokalen, wird der Glieder-Nyāsa vollzogen. Andere Nyāsas werden aus Sorge vor zu großer Ausführlichkeit ausgelassen, da hier gerade das Purashcharana darzustellen ist. [Die Quelle nennt sowohl drei Keimsilben als auch fünf Kūṭas; diese Angaben werden unverändert nebeneinander bewahrt.]

M0592. Chaitanyabhairavi
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 809–810, Chaitanyabhairavi
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha caitanyabhairavīmantro merutantre |
caitanyabhairavīmantrastryakṣaraḥ kathyate'dhunā |
sahāvaikārasaṃyuktau prathamaṃ bījamīritam ||
sakalā hrī~ samāyuktā dvitīyaṃ bījamucyate |
sahārā ausamāyuktā visargāntāstṛtīyakam ||
atra tribhirbījairdvirāvṛtyā ṣaḍaṅganyāsaḥ kāryaḥ |
atha dhyānam |
udyadbhānusahasrābhāṃ nānālaṅkārabhūṣitām |
mukuṭollasaccandrarekhāṃ raktāmbarāśritām ||
pāśāṅkuśadharāṃ nityāṃ vāmahastakapālinīm |
varadābhayaśobhāḍhyāṃ pīnonnataghanastanīm ||
evaṃ dhyātvā yajeddevīṃ pūrvasiṃhāsane sthitām |
puraścaryādikaṃ prāgvat prayogāṃścāpi sādhayet ||
prāgvaditi tripurabhairavīvat |

Devanagari:
अथ चैतन्यभैरवीमन्त्रो मेरुतन्त्रे |
चैतन्यभैरवीमन्त्रस्त्र्यक्षरः कथ्यतेऽधुना |
सहावैकारसंयुक्तौ प्रथमं बीजमीरितम् ||
सकला ह्रीँ समायुक्ता द्वितीयं बीजमुच्यते |
सहारा औसमायुक्ता विसर्गान्तास्तृतीयकम् ||
अत्र त्रिभिर्बीजैर्द्विरावृत्या षडङ्गन्यासः कार्यः |
अथ ध्यानम् |
उद्यद्भानुसहस्राभां नानालङ्कारभूषिताम् |
मुकुटोल्लसच्चन्द्ररेखां रक्ताम्बराश्रिताम् ||
पाशाङ्कुशधरां नित्यां वामहस्तकपालिनीम् |
वरदाभयशोभाढ्यां पीनोन्नतघनस्तनीम् ||
एवं ध्यात्वा यजेद्देवीं पूर्वसिंहासने स्थिताम् |
पुरश्चर्यादिकं प्राग्वत् प्रयोगांश्चापि साधयेत् ||
प्राग्वदिति त्रिपुरभैरवीवत् |

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra der Caitanyabhairavī im Merutantra: Jetzt wird der dreisilbige Mantra Caitanyabhairavīs erklärt. Sa und ha, verbunden mit ai, werden als erstes Bīja bezeichnet. Sa-ka-la, mit Hrīṃ verbunden, heißt die zweite Keimsilbe. Sa-ha-ra, mit au verbunden und mit Visarga am Ende, ist die dritte. Hier vollziehe man den Sechsglieder-Nyāsa durch zweimalige Wiederholung der drei Keimsilben. Nun die Meditation: Sie leuchtet wie tausend aufgehende Sonnen und trägt vielfältigen Schmuck. Die Mondsichel glänzt in ihrer Krone; sie ist in ein rotes Gewand gehüllt. Die Ewige trägt Schlinge und Stachelhaken sowie eine Schädelschale in der linken Hand. Die Gesten des Gewährens und der Furchtlosigkeit zieren sie; ihre Brüste sind voll, erhoben und fest. Nachdem man so meditiert hat, verehre man die Göttin auf dem zuvor beschriebenen Thron. Purashcharana und die übrigen Handlungen führe man wie zuvor aus und verwirkliche auch die Anwendungen. „Wie zuvor“ bedeutet: wie bei Tripurabhairavī. [Lesungshinweis: Die Schreibungen der verschlüsselten ersten und zweiten Keimsilbe sind vorläufig; der Druck zeigt beim zweiten Bīja einen undeutlichen Nasal.]

M0593. Bhuvaneshvarabhairavi
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 810, Bhuvaneshvarabhairavi
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha bhuvaneśvarabhairavīmantrastatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi bhuvaneśvarabhairavīm |
hasāvaikārasaṃyuktau prathamaṃ bījamīritam ||
hasakalā hrī~ sametā dvitīyaṃ bījamucyate |
hasāvaukārasaṃyuktau visargāntaṃ tṛtīyakam ||
ṣaḍdīrghānvitamadhyena bījenoktaṃ ṣaḍaṅgakam |
atha dhyānam |
japākusumasaṃkāśāṃ dāḍimīkusumaprabhām |
candrarekhājaṭājūṭāṃ trinetrāṃ raktavāsasam ||
nānālaṅkārasubhagāṃ pīnonnataghanastanīm |
pāśāṅkuśavarābhītidadhānāṃ ca śivāṃ śraye ||
caitanyabhairavīvat syādyantroktamihārcayet |
asyāḥ puraścaraṇaṃ tu tripurabhairavīpuraścaraṇavadbodhyam |

Devanagari:
अथ भुवनेश्वरभैरवीमन्त्रस्तत्रैव |
अथातः संप्रवक्ष्यामि भुवनेश्वरभैरवीम् |
हसावैकारसंयुक्तौ प्रथमं बीजमीरितम् ||
हसकला ह्रीँ समेता द्वितीयं बीजमुच्यते |
हसावौकारसंयुक्तौ विसर्गान्तं तृतीयकम् ||
षड्दीर्घान्वितमध्येन बीजेनोक्तं षडङ्गकम् |
अथ ध्यानम् |
जपाकुसुमसंकाशां दाडिमीकुसुमप्रभाम् |
चन्द्ररेखाजटाजूटां त्रिनेत्रां रक्तवाससम् ||
नानालङ्कारसुभगां पीनोन्नतघनस्तनीम् |
पाशाङ्कुशवराभीतिदधानां च शिवां श्रये ||
चैतन्यभैरवीवत् स्याद्यन्त्रोक्तमिहार्चयेत् |
अस्याः पुरश्चरणं तु त्रिपुरभैरवीपुरश्चरणवद्बोध्यम् |

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra der Bhuvaneśvarabhairavī, ebendort: Jetzt werde ich Bhuvaneśvarabhairavī erklären. Ha und sa, verbunden mit ai, heißen die erste Keimsilbe. Ha-sa-ka-la, verbunden mit Hrīṃ, wird als zweite bezeichnet. Ha und sa, verbunden mit au und mit Visarga am Ende, bilden die dritte. Der Sechsglieder-Nyāsa wird mit der mittleren Keimsilbe, versehen mit den sechs langen Vokalen, gelehrt. Nun die Meditation: Ich nehme Zuflucht zur glückverheißenden Göttin, die einer Hibiskusblüte gleicht und wie eine Granatapfelblüte leuchtet. Sie trägt die Mondsichel im verfilzten Haarknoten, hat drei Augen und rote Gewänder. Verschiedener Schmuck macht sie anmutig; ihre Brüste sind voll, erhoben und fest. Sie hält Schlinge und Stachelhaken und zeigt Gewährung und Furchtlosigkeit. Ihr Yantra entspricht dem der Caitanyabhairavī; darin verehre man sie. Ihr Purashcharana ist wie das der Tripurabhairavī zu verstehen. [Die Sanskritschreibung der zweiten Keimsilbe ist wegen des undeutlichen Nasals vorläufig.]

M0594. Kamaleshvarabhairavi und die Wege der Verehrung
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 810–811, Kamaleshvarabhairavi und die Wege der Verehrung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha kamaleśvarabhairavī tatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi bhairavīṃ kamaleśvarīm |
hasasthāne sahaityuktvā sarvaṃ mantrādi pūrvavat ||
saṃjñāṃ jñātvā tataḥ śaptā tuhināṃśorbhavadruhī |
tyaktastayā vāmamārgo rājabhītyā tu matkṛte ||
yato lakṣyaṃ tayā dattvaṃ kalau khyātiṃ gamiṣyati |
pranaṣṭeṣu ca vedeṣu pratyadhairyaṃ bhaviṣyati ||
avarṇāścāpi varṇāśca bhaviṣyanti varapradāḥ |
tyaktvā mapañcakaṃ pūjāṃ kṛtvā ye japatatparāḥ ||
asyāstīre puraścaryā narmadātu saṃprasīdati |
bhuvaneśī bhairavī tu kṛtvā rūpāntaraṃ mama ||
kāryārthaṃ bahavaḥ śiṣyāḥ kaulikā vāminaḥ kṛtāḥ |
tasyā dhyānārcanādi prāgvaddakṣiṇamārgataḥ ||

Devanagari:
अथ कमलेश्वरभैरवी तत्रैव |
अथातः संप्रवक्ष्यामि भैरवीं कमलेश्वरीम् |
हसस्थाने सहैत्युक्त्वा सर्वं मन्त्रादि पूर्ववत् ||
संज्ञां ज्ञात्वा ततः शप्ता तुहिनांशोर्भवद्रुही |
त्यक्तस्तया वाममार्गो राजभीत्या तु मत्कृते ||
यतो लक्ष्यं तया दत्त्वं कलौ ख्यातिं गमिष्यति |
प्रनष्टेषु च वेदेषु प्रत्यधैर्यं भविष्यति ||
अवर्णाश्चापि वर्णाश्च भविष्यन्ति वरप्रदाः |
त्यक्त्वा मपञ्चकं पूजां कृत्वा ये जपतत्पराः ||
अस्यास्तीरे पुरश्चर्या नर्मदातु संप्रसीदति |
भुवनेशी भैरवी तु कृत्वा रूपान्तरं मम ||
कार्यार्थं बहवः शिष्याः कौलिका वामिनः कृताः |
तस्या ध्यानार्चनादि प्राग्वद्दक्षिणमार्गतः ||

Bedeutung und Funktion: Nun Kamaleśvarabhairavī, ebendort: Jetzt werde ich Bhairavī Kamaleśvarī erklären. Man spreche sa-ha anstelle von ha-sa; alles Weitere am Mantra und den übrigen Handlungen ist wie zuvor. Es folgt eine stark beschädigte Passage über eine Benennung, einen Fluch, den Mond und die Abkehr vom linken Weg aus Furcht vor dem König. Ihr erkennbarer Fortgang lautet: Dies wird im Kali-Zeitalter Bekanntheit erlangen; wenn die Veden verschwunden sind, wird die genannte Folge eintreten. Auch Menschen außerhalb der Varṇa-Ordnung und solche innerhalb der Varṇas werden als Gaben Gewährende bezeichnet: jene, die das Fünferensemble der mit ma beginnenden Stoffe weglassen, die Verehrung vollziehen und sich der Mantrawiederholung widmen. Am Ufer der Narmadā soll das Purashcharana vollzogen werden, wodurch sie gnädig wird. Bhuvaneśī Bhairavī nahm eine andere Gestalt von mir an; um des Wirkens willen wurden viele Schüler zu Kaulas und Anhängern des linken Weges gemacht. Ihre Meditation, Verehrung und die übrigen Handlungen geschehen wie zuvor nach dem rechten Weg. [Lesungshinweis: Die Verse von saṃjñāṃ jñātvā bis pratyadhairyaṃ sind im Druck so unsicher, dass hier keine vollständige gesicherte Übersetzung möglich ist. Der erkennbare Inhalt ist knapp ausgewiesen; der Sanskrittext bleibt ausdrücklich vorläufig. Auch die Narmadā-Zeile ist syntaktisch beschädigt.]

M0595. Sampatpradabhairavi: Mantrabildung
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 811, Sampatpradabhairavi: Mantrabildung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha saṃpatpradābhairavī jñānārṇave |
yathā'sau tripurā bālā tathā tripurabhairavī |
saṃpatpradā nāma tasyāḥ śṛṇu nirmalamānase ||
śivaścandro vahnisaṃstho vāgbhavaṃ tadanantaram |
kāmabījaṃ tathā devi śivacandrānvitaṃ tataḥ ||
pṛthvībījaṃ tu vahnyāḍhyaṃ tātīyaṃ śṛṇu vallabhe |
śaktibījaṃ maheśāni śivavahnī niyojayet ||
kumāryāḥ parameśāni hitvā sargaṃ tu vaindavam |
tripurābhairavī devī mahāsaṃpatpradā priye ||
tripurabhairavī visargarahitā saṃpatpradā bhavati |
nyāsapūjādikaṃ sarvaṃ tripurābhairavīsamam |

Devanagari:
अथ संपत्प्रदाभैरवी ज्ञानार्णवे |
यथाऽसौ त्रिपुरा बाला तथा त्रिपुरभैरवी |
संपत्प्रदा नाम तस्याः शृणु निर्मलमानसे ||
शिवश्चन्द्रो वह्निसंस्थो वाग्भवं तदनन्तरम् |
कामबीजं तथा देवि शिवचन्द्रान्वितं ततः ||
पृथ्वीबीजं तु वह्न्याढ्यं तातीयं शृणु वल्लभे |
शक्तिबीजं महेशानि शिववह्नी नियोजयेत् ||
कुमार्याः परमेशानि हित्वा सर्गं तु वैन्दवम् |
त्रिपुराभैरवी देवी महासंपत्प्रदा प्रिये ||
त्रिपुरभैरवी विसर्गरहिता संपत्प्रदा भवति |
न्यासपूजादिकं सर्वं त्रिपुराभैरवीसमम् |

Bedeutung und Funktion: Nun Sampatpradā Bhairavī im Jñānārṇava: Wie jene Tripurā Bālā, so auch Tripurabhairavī. Höre, o du mit reinem Geist, von ihrer Form namens Sampatpradā, der Reichtum Gewährenden. Śiva und Candra, auf Vahni stehend, und anschließend Vāgbhava; dann das Kāma-Bīja, o Göttin, verbunden mit Śiva und Candra; darauf das Erd-Bīja, mit Vahni ausgestattet. Höre die dritte Silbe, o Geliebte: Beim Śakti-Bīja setze man, o große Göttin, Śiva und Vahni ein. Bei Kumārī lasse man, o höchste Herrin, Sarga weg und berücksichtige die Bindu-Bestimmung. O Geliebte, die Göttin Tripurabhairavī ist dann die große Fülle Gewährende. Der Kommentar erläutert: Tripurabhairavī ohne Visarga wird zu Sampatpradā. Nyāsa, Verehrung und alles Weitere entsprechen Tripurabhairavī. [Lesungshinweis: Die verschlüsselte Lautbildung, besonders die Verbindung sargaṃ tu vaindavam, ist nicht vollständig gesichert; maßgeblich als ausdrücklich lesbare Erklärung bleibt hier die anschließende Prosa über das Weglassen des Visarga.]

M0596. Kauleshabhairavi
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 812, Kauleshabhairavi
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha kauleśabhairavī tatraiva |
saṃpatpradābhairavīvāhiddhi kauleśabhairavīm |
hasarāvaiva deveśi triṣu bījeṣu pārvati ||
iyaṃ tu saharāvā syāddhyānapūjādikaṃ tathā |
tripurabhairavīvaditi śeṣaḥ |
ādipadāt puraścaraṇasyāpi saṃgrahaḥ |

Devanagari:
अथ कौलेशभैरवी तत्रैव |
संपत्प्रदाभैरवीवाहिद्धि कौलेशभैरवीम् |
हसरावैव देवेशि त्रिषु बीजेषु पार्वति ||
इयं तु सहरावा स्याद्ध्यानपूजादिकं तथा |
त्रिपुरभैरवीवदिति शेषः |
आदिपदात् पुरश्चरणस्यापि संग्रहः |

Bedeutung und Funktion: Nun Kauleśabhairavī, ebendort: Erkenne Kauleśabhairavī nach der Form der Sampatpradā Bhairavī. O Herrin der Götter, o Pārvatī, bei den drei Keimsilben werden die Lautgruppen ha-sa-ra beziehungsweise sa-ha-ra angegeben. Meditation, Verehrung und die übrigen Handlungen geschehen entsprechend. Der Kommentar ergänzt: Gemeint ist „wie bei Tripurabhairavī“. Durch das Wort „und so weiter“ ist auch das Purashcharana eingeschlossen. [Lesungshinweis: Der erste Halbvers und die Zuordnung der beiden Konsonantenfolgen sind im Druck undeutlich; deshalb werden sie nicht zu einer vollständigen Mantraformel zusammengesetzt.]

M0597. Kameshvarabhairavi
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 812, Kameshvarabhairavi
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha kāmeśvarabhairavī tatraiva |
kāmeśvarī ca rudrārṇā pūrvasiṃhāsane sthitā |
etasyā eva vidyāyā bījadvayamudāhṛtam ||
tadante parameśāni nityaklinne madadrave |
etasyā eva tātīyaṃ rudrārṇā parameśvari ||
dhyānapūjādikaṃ devi caitanyāvat samīritam |
evaṃ puraścaraṇamapi |

Devanagari:
अथ कामेश्वरभैरवी तत्रैव |
कामेश्वरी च रुद्रार्णा पूर्वसिंहासने स्थिता |
एतस्या एव विद्याया बीजद्वयमुदाहृतम् ||
तदन्ते परमेशानि नित्यक्लिन्ने मदद्रवे |
एतस्या एव तातीयं रुद्रार्णा परमेश्वरि ||
ध्यानपूजादिकं देवि चैतन्यावत् समीरितम् |
एवं पुरश्चरणमपि |

Bedeutung und Funktion: Nun Kāmeśvarabhairavī, ebendort: Kāmeśvarī besitzt elf Silben und befindet sich auf dem zuvor genannten Thron. Die ersten beiden Keimsilben werden aus eben dieser Vidyā genommen. An deren Ende stehen, o höchste Herrin, „nityaklinne madadrave“; dann folgt ihre dritte Keimsilbe. So entsteht die elfsilbige Vidyā, o höchste Göttin. Meditation, Verehrung und die übrigen Handlungen werden wie bei Caitanyā gelehrt. Ebenso auch das Purashcharana. [Die Anrufung nityaklinne madadrave bedeutet sinngemäß: „O immer Feuchte, o in Verzückung Fließende“. Die vollständige Lautform wird angesichts der vorangehenden Lesungsfragen nicht ergänzt.]

M0598. Shatkuta-Bhairavi
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 812, Shatkuta-Bhairavi
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha ṣaṭkūṭābhairavī jñānārṇave |
ḍākinīrākinībījaṃ lākinīkākinīyugam |
śākinīhākinībījaṃ āhṛtya surasundari ||
ādyamaikārasaṃyuktamanyadīkāramaṇḍitam |
śakrasvarānvitaṃ devi tātīyaṃ bījamālikhet ||
bindunādakalākrāntaṃ tṛtīyaṃ śailasambhave |
dvirāvṛtyā ṣaḍaṅgāni vidhāya parameśvari ||
puraścaraṇaṃ tu pūrvavat |
atha nityābhairavī tatraiva |
etasyā eva vidyāyāḥ ṣaḍarṇāḥ kramaśaḥ sthitāḥ |

Devanagari:
अथ षट्कूटाभैरवी ज्ञानार्णवे |
डाकिनीराकिनीबीजं लाकिनीकाकिनीयुगम् |
शाकिनीहाकिनीबीजं आहृत्य सुरसुन्दरि ||
आद्यमैकारसंयुक्तमन्यदीकारमण्डितम् |
शक्रस्वरान्वितं देवि तातीयं बीजमालिखेत् ||
बिन्दुनादकलाक्रान्तं तृतीयं शैलसम्भवे |
द्विरावृत्या षडङ्गानि विधाय परमेश्वरि ||
पुरश्चरणं तु पूर्ववत् |
अथ नित्याभैरवी तत्रैव |
एतस्या एव विद्यायाः षडर्णाः क्रमशः स्थिताः |

Bedeutung und Funktion: Nun Ṣaṭkūṭā Bhairavī im Jñānārṇava: Entnimm die Keimsilben von Ḍākinī und Rākinī, das Paar von Lākinī und Kākinī sowie die Keimsilben von Śākinī und Hākinī, o Schöne unter den Göttern. Die erste verbinde man mit ai, die nächste schmücke man mit ī. Die dritte Keimsilbe schreibe man mit dem als Śakra bezeichneten Vokal, o Göttin. Die dritte ist von Bindu, Nāda und Kalā durchdrungen, o Tochter des Berges. Durch zweimalige Wiederholung vollziehe man den Sechsglieder-Nyāsa, o höchste Herrin. Das Purashcharana ist wie zuvor. Nun Nityā Bhairavī, ebendort: Die sechs Laute eben dieser Vidyā stehen der Reihe nach. [Die Darstellung setzt auf S.813 fort. Die technischen Vokalnamen bleiben unaufgelöst.]

M0599. Rudrabhairavi: Mantrabildung und Zuordnungen
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 813, Rudrabhairavi: Mantrabildung und Zuordnungen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha rudrabhairavī tatraiva |
śivacandro mādanāntaṃ pāntaṃ vahnisamanvitam |
śaktimitraṃ bindunādakalāḍhyaṃ vāgbhavaṃ priye ||
saṃpatpradāyā bhairavyāḥ kāmabījaṃ tadeva hi |
sadāśivasya bījaṃ tu mahāsiṃhāsanasya ca ||
sadāśivabījaṃ pretabījam |
eṣā vidyā maheśāni varṇituṃ naiva śakyate |
ṛṣyādinyāsastripurabhairavīvat |

Devanagari:
अथ रुद्रभैरवी तत्रैव |
शिवचन्द्रो मादनान्तं पान्तं वह्निसमन्वितम् |
शक्तिमित्रं बिन्दुनादकलाढ्यं वाग्भवं प्रिये ||
संपत्प्रदाया भैरव्याः कामबीजं तदेव हि |
सदाशिवस्य बीजं तु महासिंहासनस्य च ||
सदाशिवबीजं प्रेतबीजम् |
एषा विद्या महेशानि वर्णितुं नैव शक्यते |
ऋष्यादिन्यासस्त्रिपुरभैरवीवत् |

Bedeutung und Funktion: Nun Rudrabhairavī, ebendort. Die erste Lautbildung nennt Śiva und Candra, das Ende von Mādana und der pa-Gruppe, verbunden mit Vahni, mit Śakti vereinigt und mit Bindu, Nāda und Kalā ausgestattet: dies ist Vāgbhava, o Geliebte. Das Kāma-Bīja ist dasselbe wie bei Sampatpradā Bhairavī. Hinzu kommt das Bīja Sadāśivas und des großen Thrones. Der Kommentar erläutert: Das Sadāśiva-Bīja ist das Preta-Bīja. Diese Vidyā lässt sich, o große Göttin, nicht beschreiben. Der Nyāsa des Ṛṣi und der übrigen Zuordnungen erfolgt wie bei Tripurabhairavī. [Lesungshinweis: Die verschlüsselten Verbindungen mādanāntaṃ und śaktimitraṃ sind im Druck nicht sicher zu bestimmen; sie werden nicht zu einer Rezitationsformel ergänzt.]

M0600. Chinnamasta: Varianten der Mantraeröffnung
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 814, Chinnamasta: Varianten der Mantraeröffnung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
mantroddhāramāha |
lakṣmīṃ lajjāṃ tato māyāṃ mātrādvādaśikāmatha |
vajravairocanīye ca māye phaṭsvāhayā yute ||
lakṣmībījaṃ yadā'dyaṃ syāt tadā śrīḥ sarvatomukhī |
lajjābījena cādyena vaśyatāṃ yānti yoṣitaḥ ||
māyābījena cādyena mahāpātakanāśanam |
mātrādvādaśikābījamādyaṃ syānmuktidāyakam ||
atra lajjāpadaṃ kāmabījaparam |
tathā coktam |
atra lajjāpadaṃ devi kāmabījaparaṃ bhavet |
mahākālamataṃ proktaṃ mantroddhāraṃ śubhāvaham iti ||
mantroddhāraślokasthalajjāpadasya tu māyābījaparatve'pi na kṣatiḥ |
śrībījānantaraṃ kvacit kāmabījasya kvacit śivaśaktyādyasya ca darśanāt |
māyāpadasya kvacit kūrcaparatvamapi dṛśyate |
sabinduvāmaśrutiyugiyaṃ māyā prakīrtitā iti |
mātrādvādaśikā vāgbhavam |

Devanagari:
मन्त्रोद्धारमाह |
लक्ष्मीं लज्जां ततो मायां मात्राद्वादशिकामथ |
वज्रवैरोचनीये च माये फट्स्वाहया युते ||
लक्ष्मीबीजं यदाऽद्यं स्यात् तदा श्रीः सर्वतोमुखी |
लज्जाबीजेन चाद्येन वश्यतां यान्ति योषितः ||
मायाबीजेन चाद्येन महापातकनाशनम् |
मात्राद्वादशिकाबीजमाद्यं स्यान्मुक्तिदायकम् ||
अत्र लज्जापदं कामबीजपरम् |
तथा चोक्तम् |
अत्र लज्जापदं देवि कामबीजपरं भवेत् |
महाकालमतं प्रोक्तं मन्त्रोद्धारं शुभावहम् इति ||
मन्त्रोद्धारश्लोकस्थलज्जापदस्य तु मायाबीजपरत्वेऽपि न क्षतिः |
श्रीबीजानन्तरं क्वचित् कामबीजस्य क्वचित् शिवशक्त्याद्यस्य च दर्शनात् |
मायापदस्य क्वचित् कूर्चपरत्वमपि दृश्यते |
सबिन्दुवामश्रुतियुगियं माया प्रकीर्तिता इति |
मात्राद्वादशिका वाग्भवम् |

Bedeutung und Funktion: Nun wird die Bildung des Mantras erklärt: Lakṣmī, Lajjā, sodann Māyā, danach Mātrādvādaśikā; anschließend „vajravairocanīye“ und zweimal Māyā, verbunden mit „phaṭ svāhā“. Steht das Lakṣmī-Bīja am Anfang, so kommt Fülle von allen Seiten. Mit dem Lajjā-Bīja am Anfang werden Frauen unter Einfluss gebracht. Mit dem Māyā-Bīja am Anfang werden schwere Verfehlungen vernichtet. Steht das Mātrādvādaśikā-Bīja am Anfang, so gewährt der Mantra Befreiung. Der Kommentar erläutert: Hier bezeichnet das Wort Lajjā das Kāma-Bīja. So heißt es ausdrücklich: „O Göttin, das Wort Lajjā ist hier auf das Kāma-Bīja zu beziehen. Die glückverheißende Bildung des Mantras wird nach der Lehre Mahākālas erklärt.“ Doch es entsteht auch kein Widerspruch, wenn das Wort Lajjā im Bildungsvers als Māyā-Bīja verstanden wird: Nach dem Śrī-Bīja findet sich an manchen Stellen Kāma-Bīja, an anderen die mit Śiva und Śakti beginnende Bildung. Auch das Wort Māyā wird bisweilen auf Kūrca bezogen. Dazu wird eine verschlüsselte Definition mit Bindu und dem linken Ohr zitiert. Mātrādvādaśikā ist Vāgbhava. [Lesungshinweis: Die Sanskritwörter in der Erklärung ab śivaśaktyādyasya und die anschließende Definition von Māyā sind im Druck undeutlich; ihre Transkription bleibt vorläufig. Die unterschiedlichen Deutungen werden als Varianten der Quelle bewahrt.]

M0601. Chinnamasta: siebzehnsilbige Form aus dem Merutantra
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 814, Chinnamasta: siebzehnsilbige Form aus dem Merutantra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
viśvasāre |
tārādyā ṣoḍaśī cānyā bhavet saptadaśākṣarī |
eṣā vidyā mahāvidyā bhuktimuktikarī sadā ||
taduktaṃ merutantre |
praṇavaṃ ca ramāṃ lajjāṃ bījadvandvaṃ ca vāgbhavam |
vajravairocanīye hau~ hau~ phaṭsvāhā dhanākṣaraḥ ||
bhairavo'sya muniḥ proktaḥ samrāṭchanda udāhṛtam |
chinnamastā bhaveddevī vāmamārgeṇa siddhidā ||

Devanagari:
विश्वसारे |
ताराद्या षोडशी चान्या भवेत् सप्तदशाक्षरी |
एषा विद्या महाविद्या भुक्तिमुक्तिकरी सदा ||
तदुक्तं मेरुतन्त्रे |
प्रणवं च रमां लज्जां बीजद्वन्द्वं च वाग्भवम् |
वज्रवैरोचनीये हौँ हौँ फट्स्वाहा धनाक्षरः ||
भैरवोऽस्य मुनिः प्रोक्तः सम्राट्छन्द उदाहृतम् |
छिन्नमस्ता भवेद्देवी वाममार्गेण सिद्धिदा ||

Bedeutung und Funktion: Im Viśvasāra heißt es: Eine weitere sechzehnsilbige Form wird durch Tāra am Anfang siebzehnsilbig. Diese Vidyā ist eine Mahāvidyā, die stets Genuss und Befreiung gewährt. Dazu heißt es im Merutantra: Praṇava, Ramā und Lajjā, das Bīja-Paar und Vāgbhava; „vajravairocanīye“, „hauṃ hauṃ“, „phaṭ svāhā“ – so wird der Mantra mit der verschlüsselten Silbenzahl bezeichnet. Als sein Seher wird Bhairava genannt, als Versmaß Samrāṭ. Die Göttin ist Chinnamastā, die durch den linken Weg Siddhi gewährt. [Lesungshinweis: Die beiden im Druck als hauṃ erscheinenden Silben und die Schlussangabe dhanākṣaraḥ sind nicht gesichert. Dieser Textblock dokumentiert eine Quellenvariante und ist keine bestätigte vollständige Rezitationsformel.]

M0602. Chinnamasta: Rishi und Anwendung
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 815, Chinnamasta: Rishi und Anwendung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
yāmalādau |
asyā ṛṣirbhairavo'haṃ nāmnā tu krodhabhūpatiḥ |
samrāṭchando devatā ca chinnamastā prakīrtitā ||
māyābījaṃ svāhā śaktiḥ kathitā brahmayoninā |
dharmārthakāmamokṣeṣu viniyogaḥ prakīrtitaḥ ||

Devanagari:
यामलादौ |
अस्या ऋषिर्भैरवोऽहं नाम्ना तु क्रोधभूपतिः |
सम्राट्छन्दो देवता च छिन्नमस्ता प्रकीर्तिता ||
मायाबीजं स्वाहा शक्तिः कथिता ब्रह्मयोनिना |
धर्मार्थकाममोक्षेषु विनियोगः प्रकीर्तितः ||

Bedeutung und Funktion: Im Yāmala und anderen Quellen: Ihr Seher bin ich, Bhairava, mit dem Namen Krodhabhūpati, „Herrscher des Zorns“. Das Versmaß ist Samrāṭ, und die Gottheit wird Chinnamastā genannt. Māyā ist die Keimsilbe, Svāhā die Kraft: So hat es Brahmayoni erklärt. Als Anwendung werden Dharma, Artha, Kāma und Mokṣa genannt, also rechtes Leben, Wohlstand, Erfüllung und Befreiung.

M0603. Chinnamasta: Glieder-Nyasa nach Meru
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 815, Chinnamasta: Glieder-Nyasa nach Meru
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
merau |
āṃ khaḍgāya hṛdākhyātamīṃ sukhaḍgāya mastakam |
ūṃ vajrāya śikhā proktā aiṃ pāśāya tanucchadam ||
aumaṅkuśāya netraṃ syādastrāya surakṣayāya ca |
hūṃ hūṃ navārṇo'stramantraḥ sarve syuḥ praṇavādikāḥ ||
svāhāntāḥ sarva evaite tato dhyānaṃ samācaret |

Devanagari:
मेरौ |
आं खड्गाय हृदाख्यातमीं सुखड्गाय मस्तकम् |
ऊं वज्राय शिखा प्रोक्ता ऐं पाशाय तनुच्छदम् ||
औमङ्कुशाय नेत्रं स्यादस्त्राय सुरक्षयाय च |
हूं हूं नवार्णोऽस्त्रमन्त्रः सर्वे स्युः प्रणवादिकाः ||
स्वाहान्ताः सर्व एवैते ततो ध्यानं समाचरेत् |

Bedeutung und Funktion: Im Meru: „Āṃ khaḍgāya“ wird dem Herzen zugeordnet; „īṃ sukhaḍgāya“ dem Kopf. „Ūṃ vajrāya“ wird für die Haarspitze gelehrt, „aiṃ pāśāya“ als Schutz des Körpers. „Auṃ aṅkuśāya“ gehört zu den Augen. Für die Waffe wird „surakṣayāya“ zusammen mit „hūṃ hūṃ“ genannt; der Waffenmantra wird als neunsilbig bezeichnet. Alle diese Formeln beginnen mit Praṇava und enden mit Svāhā. Danach vollziehe man die Meditation. [Lesungshinweis: Die Vokallängen und die genaue Verbindung des Waffenmantras sind im Druck undeutlich. Die hier getrennt wiedergegebenen Formelteile sind keine überprüfte vollständige Nyāsa-Rezitation.]

M0604. Chinnamasta: weitere Form aus der Mahakalasamhita
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 815–816, Chinnamasta: weitere Form aus der Mahakalasamhita
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaram |
mahākālasaṃhitāyām |
athātaśchinnamastāyā mantraṃ te vyāharāmyaham |
jighṛkṣayā'pi yasya syuḥ sādhakasyāṣṭa siddhayaḥ ||
nātaḥ paratarā kā vidyā devī bhaviṣyati |
tasmādasatkarmayujainaṃ grāhyaṃ kathaṃ cana ||
siddhirvā mṛtyurapi vā hyayorekataraṃ bhavet |
praṇavaṃ ca ramābījaṃ lajjāṃ vāgbhavameva ca ||
vajravairocanīye ca ityeva tata uccaret |
kūrcadvayaṃ tataścāstraṃ svāhāntaḥ ṣoḍaśākṣaraḥ ||
asya nyāsādikaṃ pūrvavat kāryam |

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरम् |
महाकालसंहितायाम् |
अथातश्छिन्नमस्ताया मन्त्रं ते व्याहराम्यहम् |
जिघृक्षयाऽपि यस्य स्युः साधकस्याष्ट सिद्धयः ||
नातः परतरा का विद्या देवी भविष्यति |
तस्मादसत्कर्मयुजैनं ग्राह्यं कथं चन ||
सिद्धिर्वा मृत्युरपि वा ह्ययोरेकतरं भवेत् |
प्रणवं च रमाबीजं लज्जां वाग्भवमेव च ||
वज्रवैरोचनीये च इत्येव तत उच्चरेत् |
कूर्चद्वयं ततश्चास्त्रं स्वाहान्तः षोडशाक्षरः ||
अस्य न्यासादिकं पूर्ववत् कार्यम् |

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra aus der Mahākālasaṃhitā: Jetzt werde ich dir den Mantra Chinnamastās aussprechen. Schon durch den Wunsch, ihn zu empfangen, sollen dem Übenden die acht Siddhis zuteilwerden. Eine höhere Göttinnen-Vidyā als diese wird es nicht geben. Deshalb darf ein Mensch, der unrechten Handlungen nachgeht, sie keinesfalls empfangen. Entweder Vollendung oder Tod – eines von beidem wird eintreten. Praṇava, Ramā-Bīja, Lajjā und Vāgbhava; danach spreche man „vajravairocanīye“. Dann folgen zweimal Kūrca und Astra; mit Svāhā am Ende ist der Mantra sechzehnsilbig. Sein Nyāsa und die weiteren Handlungen sind wie zuvor auszuführen. [Lesungshinweis: Die Negation im Vers über den Empfang durch einen Menschen mit unrechtem Handeln ist im Druck schwer zu trennen; die Übersetzung versteht die Stelle als Ausschluss. Die Alternative „Vollendung oder Tod“ ist eine drastische Behauptung der zitierten Überlieferung.]

M0605. Chinnamasta: weitere Mantras nach Yamala
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 817, Chinnamasta: weitere Mantras nach Yamala
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ yāmale |
bhuvaneśīṃ kāmabījaṃ kūrcabījaṃ ca vāgbhavam |
bhuvaneśīṃ kūrcabījaṃ vāgbhavaṃ tadanantaram ||
vajravairocanīye ca huṃ phaṭ svāhā tataḥ param |
mantrāntaram |
hṛllekhāvāgbhavaṃ kūrcaṃ vāgbhavaṃ kūrcameva ca |
astrāntā chinnamastā yā mahāvidyā prakīrtitā ||
yasyāśca sadṛśī vidyā jagatsvapi na vidyate |
ṣaḍarṇo'yaṃ manuḥ sākṣānmokṣado nātra saṃśayaḥ ||
etadubhayasya ṛṣyādikaraṣaḍaṅganyāsaḥ pūrvavat kāryaḥ |

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं यामले |
भुवनेशीं कामबीजं कूर्चबीजं च वाग्भवम् |
भुवनेशीं कूर्चबीजं वाग्भवं तदनन्तरम् ||
वज्रवैरोचनीये च हुं फट् स्वाहा ततः परम् |
मन्त्रान्तरम् |
हृल्लेखावाग्भवं कूर्चं वाग्भवं कूर्चमेव च |
अस्त्रान्ता छिन्नमस्ता या महाविद्या प्रकीर्तिता ||
यस्याश्च सदृशी विद्या जगत्स्वपि न विद्यते |
षडर्णोऽयं मनुः साक्षान्मोक्षदो नात्र संशयः ||
एतदुभयस्य ऋष्यादिकरषडङ्गन्यासः पूर्ववत् कार्यः |

Bedeutung und Funktion: Nun ein weiterer Mantra im Yāmala: Bhuvaneśī, Kāma-Bīja, Kūrca-Bīja und Vāgbhava; sodann Bhuvaneśī, Kūrca-Bīja und Vāgbhava; danach „vajravairocanīye“, „huṃ phaṭ svāhā“. Ein anderer Mantra: Hṛllekhā, Vāgbhava, Kūrca, Vāgbhava und nochmals Kūrca, mit Astra am Ende. Dies wird als die Mahāvidyā Chinnamastās bezeichnet, der in den Welten keine Vidyā gleicht. Dieser sechssilbige Mantra gewährt unmittelbar Befreiung; daran besteht nach der Quelle kein Zweifel. Bei diesen beiden Formen sind Ṛṣi-Nyāsa, Hand-Nyāsa und Sechsglieder-Nyāsa wie zuvor auszuführen.

M0606. Chinnamasta: kürzere Mantraformen
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 818, Chinnamasta: kürzere Mantraformen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
vajravairocanīye ca kūrcayugmaṃ saphaṭ ṭhaṭhaḥ |
tārādyeṣā mahāvidyā sarvatejo'pahāriṇī ||
nyāsadhyānādikaṃ sarvaṃ ṣoḍaśīvat samācaret |
mantrāntaram |
viyacchrotrapuṭaṃ bindunādayuktaṃ tataḥ priye |
ekākṣarī mahāvidyā trailokyavaśakāriṇī ||
dvirāvṛttaiṣā mahāvidyā trailokyamohakāriṇī |
tārādyā ca bhavatyeṣā caturvargaphalapradā ||
nyāsadhyānādikaṃ sarvaṃ pūrvavat parikīrtitam |

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
वज्रवैरोचनीये च कूर्चयुग्मं सफट् ठठः |
ताराद्येषा महाविद्या सर्वतेजोऽपहारिणी ||
न्यासध्यानादिकं सर्वं षोडशीवत् समाचरेत् |
मन्त्रान्तरम् |
वियच्छ्रोत्रपुटं बिन्दुनादयुक्तं ततः प्रिये |
एकाक्षरी महाविद्या त्रैलोक्यवशकारिणी ||
द्विरावृत्तैषा महाविद्या त्रैलोक्यमोहकारिणी |
ताराद्या च भवत्येषा चतुर्वर्गफलप्रदा ||
न्यासध्यानादिकं सर्वं पूर्ववत् परिकीर्तितम् |

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra, ebendort: „Vajravairocanīye“, zweimal Kūrca, dazu Phaṭ und die als ṭha-ṭha verschlüsselte Endung. Mit Tāra am Anfang ist dies die Mahāvidyā, die alle Strahlkraft an sich zieht. Nyāsa, Meditation und alle weiteren Handlungen vollziehe man wie bei der sechzehnsilbigen Form. Ein anderer Mantra: Viyat, mit Śrotra umhüllt und mit Bindu und Nāda verbunden, o Geliebte: Dies ist die einsilbige Mahāvidyā, die die drei Welten unter Einfluss bringt. Zweimal wiederholt wird sie zur Mahāvidyā, welche die drei Welten bezaubert. Mit Tāra am Anfang gewährt sie die Früchte der vier Lebensziele. Nyāsa, Meditation und alles Weitere werden wie zuvor erklärt. [Die verschlüsselten Lautnamen werden nicht stillschweigend aufgelöst.]

M0607. Krodhabhairava: Voraussetzung und Mantrabildung
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 820, Krodhabhairava: Voraussetzung und Mantrabildung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
bhūtabhairave |
ādau japtvā bhairavasya krodhākhyasya manuṃ japet ||
asthimālāṃ samādāya vajravairocanīmanum |
krodhabhairavamantrastatraivoktaḥ |
atha krodhamanuṃ vakṣye asādhyaṃ yena sidhyati |
bījaṃ hālāhalaṃ gṛhya krodhabījamataḥ param ||
bhayaṅkarārṇamābhāṣyāsitāṅga kṣatajāṃ tataḥ |
pratyāliḍhamahājvālāmābhāṣya manumuddharet ||
evamuccāritaḥ krodhaḥ svayameva prasiddhyati |

Devanagari:
भूतभैरवे |
आदौ जप्त्वा भैरवस्य क्रोधाख्यस्य मनुं जपेत् ||
अस्थिमालां समादाय वज्रवैरोचनीमनुम् |
क्रोधभैरवमन्त्रस्तत्रैवोक्तः |
अथ क्रोधमनुं वक्ष्ये असाध्यं येन सिध्यति |
बीजं हालाहलं गृह्य क्रोधबीजमतः परम् ||
भयङ्करार्णमाभाष्यासिताङ्ग क्षतजां ततः |
प्रत्यालिढमहाज्वालामाभाष्य मनुमुद्धरेत् ||
एवमुच्चारितः क्रोधः स्वयमेव प्रसिद्ध्यति |

Bedeutung und Funktion: Im Bhūtabhairava: Nachdem man zuerst den Mantra des Krodha genannten Bhairava wiederholt hat, nehme man eine Gebetskette aus Knochen und wiederhole den Vajravairocanī-Mantra. Der Mantra Krodhabhairavas wird ebendort genannt: Jetzt werde ich den Krodha-Mantra erklären, durch den selbst das schwer zu Verwirklichende gelingt. Man nehme das Hālāhala-Bīja, danach das Krodha-Bīja. Dann spreche man die als Bhayaṅkara bezeichneten Laute, „asitāṅga“ und anschließend die als Kṣatajā bezeichnete Bildung; nach „pratyālīḍha mahājvāla“ gewinne man den Mantra. So ausgesprochen wird Krodha von selbst wirksam. [Lesungshinweis: Die Lautangaben bhayaṅkarārṇa und kṣatajā sowie ihre syntaktische Verbindung sind im Druck undeutlich; es wird keine vollständige Formel ergänzt.]

M0608. Krodhabhairava: Sechsglieder-Nyasa
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 820, Krodhabhairava: Sechsglieder-Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tatastu krodhamantreṇa ṣaḍaṅganyāsamācaret ||
viṣaṃ vajrayutaṃ bodhi mahākālaṃ nyaseddhṛdi |
viṣaṃ huṃyugaṃ vajrakūrcīcaṃ vinyasecchiraḥ ||
hālāhalaṃ daṃhuṃyutaṃ vajrakālaṃ nyasecchikhāyām |
viṣamastrayutaṃ vajramāyudhaṃ kavacaṃ nyaset ||
tārābījayutaṃ vajraṃ mahākālāya netrayoḥ |
viṣaṃ huṃyutaṃ gṛhya dahayugmaṃ parānvitam ||
krodhaṃ vajrayutaṃ dahat sarvaduṣṭānathāparam |
tato māraya vajrāstraṃ digbandhāntaṃ ṣaḍaṅgakam ||

Devanagari:
ततस्तु क्रोधमन्त्रेण षडङ्गन्यासमाचरेत् ||
विषं वज्रयुतं बोधि महाकालं न्यसेद्धृदि |
विषं हुंयुगं वज्रकूर्चीचं विन्यसेच्छिरः ||
हालाहलं दंहुंयुतं वज्रकालं न्यसेच्छिखायाम् |
विषमस्त्रयुतं वज्रमायुधं कवचं न्यसेत् ||
ताराबीजयुतं वज्रं महाकालाय नेत्रयोः |
विषं हुंयुतं गृह्य दहयुग्मं परान्वितम् ||
क्रोधं वज्रयुतं दहत् सर्वदुष्टानथापरम् |
ततो मारय वज्रास्त्रं दिग्बन्धान्तं षडङ्गकम् ||

Bedeutung und Funktion: Danach vollziehe man mit dem Krodha-Mantra den Sechsglieder-Nyāsa. Viṣa, mit Vajra verbunden, „bodhi mahākāla“ setze man im Herzen ein. Viṣa, zweimal Huṃ und die als Vajrakūrcīca erscheinende Verbindung gehören zum Kopf. Hālāhala, verbunden mit „daṃ huṃ“, und „vajrakāla“ setze man an der Haarspitze ein. Viṣa mit Astra und „vajram āyudham“ gehören zur Schutzrüstung. Die Verbindung von Tārā-Bīja und Vajra mit „mahākālāya“ gehört zu den beiden Augen. Man nehme Viṣa mit Huṃ, sodann zweimal „daha“ und die anschließenden Lautangaben; Krodha, mit Vajra verbunden, „dahat sarvaduṣṭān“ und danach „māraya vajrāstram“. Der Sechsglieder-Nyāsa endet mit der Versiegelung der Himmelsrichtungen. [Lesungshinweis: Mehrere Formelglieder sind im Druck beschädigt, besonders vajrakūrcīcaṃ und daṃhuṃyutam. Diese Transkription und ihre Zuordnung sind vorläufig. Die erkennbaren Befehlswörter bedeuten unter anderem „verbrenne“ und „vernichte“ und gehören zum zitierten rituellen Formeltext.]

M0609. Chinnamasta: zusätzlicher Versbestand der Fußnote
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 821, Chinnamasta: zusätzlicher Versbestand der Fußnote
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
ramā kāmastathā lajjā vāgbhavaṃ vajravaipadam |
rocanīyai lajjādvandvaṃ mantraḥ svāhāsamanvitaḥ ||
iyaṃ sā ṣoḍaśī proktā sarvakāmaphalapradā |
kathitāḥ sakalā vidyāḥ sārāt sāratarāḥ śubhāḥ ||

Devanagari:
रमा कामस्तथा लज्जा वाग्भवं वज्रवैपदम् |
रोचनीयै लज्जाद्वन्द्वं मन्त्रः स्वाहासमन्वितः ||
इयं सा षोडशी प्रोक्ता सर्वकामफलप्रदा |
कथिताः सकला विद्याः सारात् सारतराः शुभाः ||

Bedeutung und Funktion: Die Herausgeberfußnote verzeichnet zwei zusätzliche Verse in einem anderen Textzeugen: Ramā, Kāma, Lajjā und Vāgbhava; dann die Wortfolge „vajravai-“ und „rocanīyai“, zweimal Lajjā sowie Svāhā bilden den Mantra. Dies wird als jene sechzehnsilbige Form bezeichnet, die alle ersehnten Früchte gewährt. Damit sind alle glückverheißenden Vidyās erklärt, die noch wesentlicher sind als das Wesentliche. [Dies ist zusätzlicher Versbestand der Fußnote, kein stillschweigend in den Haupttext eingefügter Vers. Die getrennte Wortbildung der Anrufung folgt dem Druck.]

M0610. Dhumavati: Mantra und Nyasa
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 821–822, Dhumavati: Mantra und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha dhūmāvatīvidyā |
mahātharvaṇasaṃhitāyām |
dāntau savāmakarṇendurdhūmāvatyagnigehinī |
aṣṭākṣarī mahāvidyā bhajatāṃ sarvasiddhidā ||
merutantre |
pippalādo muniśchando nivṛjjyeṣṭhā'sya devatā |
ṣaḍdīrghabinduyuktena dhakāreṇa ṣaḍaṅgakam ||
ādyabījadvayāntarasthaiḥ ṣaḍarṇairnyāsamācaret |
aṅguṣṭhādau ṣaḍaṅgeṣu punarmantrī vininyaset ||

Devanagari:
अथ धूमावतीविद्या |
महाथर्वणसंहितायाम् |
दान्तौ सवामकर्णेन्दुर्धूमावत्यग्निगेहिनी |
अष्टाक्षरी महाविद्या भजतां सर्वसिद्धिदा ||
मेरुतन्त्रे |
पिप्पलादो मुनिश्छन्दो निवृज्ज्येष्ठाऽस्य देवता |
षड्दीर्घबिन्दुयुक्तेन धकारेण षडङ्गकम् ||
आद्यबीजद्वयान्तरस्थैः षडर्णैर्न्यासमाचरेत् |
अङ्गुष्ठादौ षडङ्गेषु पुनर्मन्त्री विनिन्यसेत् ||

Bedeutung und Funktion: Nun die Vidyā der Dhūmāvatī. In der Mahātharvaṇasaṃhitā heißt es: Die zweimalige verschlüsselte Lautbildung dānta, versehen mit linkem Ohr und Mond, dann Dhūmāvatī und die Gattin des Feuers bilden die achtsilbige Mahāvidyā, die den Verehrenden alle Siddhis gewährt. Im Merutantra: Der Seher ist Pippalāda, das Versmaß Nivṛt; ihre Gottheit ist Jyeṣṭhā. Mit dha, versehen mit den sechs langen Vokalen und Bindu, vollziehe man den Sechsglieder-Nyāsa. Mit den sechs Lauten, die zwischen dem anfänglichen Bīja-Paar stehen, vollziehe man den Nyāsa. Der Übende setze sie am Daumen und den weiteren Handstellen sowie nochmals an den sechs Gliedern ein. [Die verschlüsselte Eingangsbildung und die Trennung nivṛt/jyeṣṭhā sind nach dem Druck wiedergegeben; die vollständige Formel wird nicht ergänzt.]

M0611. Dhumavati: weitere Formeln und Zuordnungen
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 822–823, Dhumavati: weitere Formeln und Zuordnungen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tantrāntare |
dhūṃ bījatritayaṃ procya dhūrayugmaṃ samuccaret |
dhūmāvatīpadaṃ procya kroṃsvāhā phaṭsamanvitā ||
mantraḥ prāthamiko prokto dvitīyaṃ śṛṇu sādaram |
praṇavaṃ dhūmrabījaṃ ca dhūmāvatīpadaṃ vadet ||
devadatto dhāvatīti svāhānto manurāḍayam |
ṛṣiḥ kṣapaṇakaḥ khyāto gāyatrī chanda īritam ||
dhūmāvatī devatā ca dhūṃ bījaṃ bījamīritam |
svāhā śaktiḥ samuccāṭe viniyogaḥ prakīrtitaḥ ||
dhūṃbījaṣaṭkaistu ṣaḍaṅgāni dhyānaṃ śṛṇu varānane |

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तन्त्रान्तरे |
धूं बीजत्रितयं प्रोच्य धूरयुग्मं समुच्चरेत् |
धूमावतीपदं प्रोच्य क्रोंस्वाहा फट्समन्विता ||
मन्त्रः प्राथमिको प्रोक्तो द्वितीयं शृणु सादरम् |
प्रणवं धूम्रबीजं च धूमावतीपदं वदेत् ||
देवदत्तो धावतीति स्वाहान्तो मनुराडयम् |
ऋषिः क्षपणकः ख्यातो गायत्री छन्द ईरितम् ||
धूमावती देवता च धूं बीजं बीजमीरितम् |
स्वाहा शक्तिः समुच्चाटे विनियोगः प्रकीर्तितः ||
धूंबीजषट्कैस्तु षडङ्गानि ध्यानं शृणु वरानने |

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra aus einem anderen Tantra: Dreimal spreche man das Bīja Dhūṃ, danach zweimal die als dhūra bezeichnete Folge. Man spreche das Wort Dhūmāvatī, verbunden mit „kroṃ svāhā phaṭ“. Dies wird als der erste Mantra bezeichnet. Höre aufmerksam den zweiten: Man spreche Praṇava, das Dhūmra-Bīja und das Wort Dhūmāvatī, dann „devadatto dhāvati“; dieser Mantrakönig endet mit Svāhā. Der Seher heißt Kṣapaṇaka, das Versmaß Gāyatrī. Die Gottheit ist Dhūmāvatī, als Keimsilbe wird Dhūṃ genannt. Svāhā ist die Kraft; als Anwendung wird das Vertreiben bezeichnet. Mit sechs Formen des Dhūṃ-Bījas vollziehe man die sechs Glieder. Höre nun die Meditation, o Schönangesichtige. [Lesungshinweis: dhūrayugmaṃ und die genaue Endfolge der ersten Formel sind vorläufig. „Devadatta läuft davon“ verwendet den traditionellen Beispielnamen für eine einzusetzende Person.]

M0612. Aghora: Anwendungen und eingeschobene Erläuterung
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 823, Aghora: Anwendungen und eingeschobene Erläuterung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athāghoramantraḥ |
śāradāyām |
athābhidhāsye vidhivadaghorākhyamanūttamam |
yasya saṃsmaraṇādeva sarve naśyantyupadravāḥ ||
humantaḥ stambhane mantraḥ kromākṛṣṭau samāsane |
vaṣaḍantaḥ saṃvaraṇe namo'nto visarpaṇe ||
grahacauraripudhvaṃse huṃ kromanto vidhīyate |
śāntāntaścākhileṣvasya kṣomanto māraṇe bhavet ||
phaḍanto bhūtasaṃhāre mantro'yaṃ kalpapādapaḥ |
īśvarakalpe tu prasphuradvayaṃ bandhadvayaṃ ca |
ayaṃ mantra ekacatvāriṃśadakṣara uktaḥ padārthādarśaṭīkāyām |

Devanagari:
अथाघोरमन्त्रः |
शारदायाम् |
अथाभिधास्ये विधिवदघोराख्यमनूत्तमम् |
यस्य संस्मरणादेव सर्वे नश्यन्त्युपद्रवाः ||
हुमन्तः स्तम्भने मन्त्रः क्रोमाकृष्टौ समासने |
वषडन्तः संवरणे नमोऽन्तो विसर्पणे ||
ग्रहचौररिपुध्वंसे हुं क्रोमन्तो विधीयते |
शान्तान्तश्चाखिलेष्वस्य क्षोमन्तो मारणे भवेत् ||
फडन्तो भूतसंहारे मन्त्रोऽयं कल्पपादपः |
ईश्वरकल्पे तु प्रस्फुरद्वयं बन्धद्वयं च |
अयं मन्त्र एकचत्वारिंशदक्षर उक्तः पदार्थादर्शटीकायाम् |

Bedeutung und Funktion: Nun der Aghora-Mantra nach der Śāradā: Jetzt werde ich den vortrefflichen Aghora genannten Mantra nach der Vorschrift erklären. Allein durch seine Vergegenwärtigung verschwinden alle Bedrängnisse. Eine eingeschobene Erläuterung nennt unterschiedliche Endungen je nach ritueller Anwendung: Huṃ beim Stillstellen; Kroṃ beim Heranziehen und der anschließenden, undeutlich bezeichneten Anwendung; Vaṣaṭ beim Einschließen, Namaḥ beim Auseinandertreiben. Zur Vernichtung von Besessenheit, Dieben und Feinden werden Huṃ und Kroṃ am Ende vorgeschrieben. Für alle Anwendungen wird außerdem eine Śānta-Endung genannt, beim Töten Kṣoṃ; bei der Vernichtung von Geisterwesen Phaṭ. Dieser Mantra wird einem Wunscherfüllungsbaum verglichen. Im Īśvarakalpa stehen zweimal „prasphura“ und zweimal „bandha“. Im Kommentar Padārthādarśa wird der Mantra als einundvierzigsilbig bezeichnet. [Die Herausgeberfußnote erklärt ausdrücklich, dass der zwischen Anführungszeichen stehende Einschub in keinem weiteren benutzten Textzeugen gefunden wurde. Mehrere Anwendungswörter und Endungen dieses Einschubs sind zudem unsicher gelesen.]

M0613. Aghora: Bildung des Mantras und Nyasa
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 823–824, Aghora: Bildung des Mantras und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
māyāsphuradvayaṃ bhūyaḥ prasphuradvitayaṃ tataḥ |
ghoraghorataretyante tanurūpapadaṃ punaḥ ||
caṭayugmaṃ tadante syāt pracaṭa dvitayaṃ tataḥ |
kahayugmaṃ namastadvaṃ tato bandhayugmaṃ punaḥ ||
ghātayadvitayaṃ varma phaḍantaḥ samudāhṛtaḥ |
evaṃ pañcāśadarṇo'yamaghorākhyastu mahāmanuḥ ||
aghoro'sya muniḥ proktaśchandastriṣṭubudāhṛtam |
aghorarudraḥ sandiṣṭo devatā mantravittamaiḥ ||
hṛdayaṃ pañcabhiḥ proktaṃ śiraḥ ṣaḍbhirudāhṛtam |
śikhā daśabhirākhyātā tāvadbhiḥ kavacaṃ matam ||
vasvarṇaiḥ smṛtaṃ netramaśeṣārṇairastramīritam |

Devanagari:
मायास्फुरद्वयं भूयः प्रस्फुरद्वितयं ततः |
घोरघोरतरेत्यन्ते तनुरूपपदं पुनः ||
चटयुग्मं तदन्ते स्यात् प्रचट द्वितयं ततः |
कहयुग्मं नमस्तद्वं ततो बन्धयुग्मं पुनः ||
घातयद्वितयं वर्म फडन्तः समुदाहृतः |
एवं पञ्चाशदर्णोऽयमघोराख्यस्तु महामनुः ||
अघोरोऽस्य मुनिः प्रोक्तश्छन्दस्त्रिष्टुबुदाहृतम् |
अघोररुद्रः सन्दिष्टो देवता मन्त्रवित्तमैः ||
हृदयं पञ्चभिः प्रोक्तं शिरः षड्भिरुदाहृतम् |
शिखा दशभिराख्याता तावद्भिः कवचं मतम् ||
वस्वर्णैः स्मृतं नेत्रमशेषार्णैरस्त्रमीरितम् |

Bedeutung und Funktion: Māyā, zweimal „sphura“, dann zweimal „prasphura“; danach „ghora ghoratara“ und das Wort tanurūpa. Es folgen zweimal „caṭa“, zweimal „pracaṭa“, die zweimalige als kaha erscheinende Folge und die anschließende undeutliche Lautangabe; danach zweimal „bandha“ und zweimal „ghātaya“. Mit Varma und Phaṭ am Ende wird dieser große Aghora-Mantra als fünfzigsilbig bezeichnet. Als sein Seher wird Aghora genannt, als Versmaß Triṣṭubh. Die besten Mantra-Kundigen bestimmen Aghorarudra als Gottheit. Die ersten fünf Silben gehören zum Herzen, die nächsten sechs zum Kopf. Zehn werden für die Haarspitze genannt, ebenso viele für die Schutzrüstung. Acht Silben gehören zu den Augen; die übrigen werden der Waffe zugeordnet. [Lesungshinweis: Besonders kahayugmaṃ namastadvaṃ ist beschädigt. Eine Fußnote bietet hierfür die Variante „zweimal vaha, vadhadvayam“. Die Quelle zählt hier fünfzig Silben; der zuvor verzeichnete einundvierzigsilbige Text bleibt als andere Überlieferung getrennt.]

M0614. Bagalamukhi: Beginn
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 824, Bagalamukhi: Beginn
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha bagalāmukhīvidyā |
merutantre |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi stambhanīṃ bagalāmukhīm |
tāraṃ māyāṃ samuccārya vadecca bagalāmukhi ||
tadagre sarvaduṣṭānāṃ tato vācaṃ mukhaṃ padam |
stambhayeti padaṃ jihvāṃ kīlayeti tataḥ param ||

Devanagari:
अथ बगलामुखीविद्या |
मेरुतन्त्रे |
अथातः संप्रवक्ष्यामि स्तम्भनीं बगलामुखीम् |
तारं मायां समुच्चार्य वदेच्च बगलामुखि ||
तदग्रे सर्वदुष्टानां ततो वाचं मुखं पदम् |
स्तम्भयेति पदं जिह्वां कीलयेति ततः परम् ||

Bedeutung und Funktion: Nun die Vidyā der Bagalāmukhī im Merutantra: Jetzt werde ich Bagalāmukhī erklären, die stillstellende Göttin. Nachdem man Tāra und Māyā gesprochen hat, sage man „bagalāmukhi“. Darauf folgen „sarvaduṣṭānāṃ“, dann die Wörter „vācaṃ mukhaṃ“, danach „stambhaya“, „jihvāṃ“ und anschließend „kīlaya“. Sinngemäß: „O Bagalāmukhī, stelle Rede und Mund aller Übeltäter still; halte ihre Zunge fest.“ [Die Mantrabildung setzt auf S.825 fort.]

M0615. Bagalamukhi: Abschluss der Formel und Nyasa
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 825, Bagalamukhi: Abschluss der Formel und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
buddhiṃ vināśaya hrīṃ oṃ svāhā ṣaṭtriṃśadvarṇakaḥ |
nārāyaṇo munistriṣṭupchandaśca bagalāmukhī ||
devī bījaṃ tu hṛllekhā svāhā śaktiḥ samīritā |
viniyogo'sya vikhyātaḥ puruṣārthacatuṣṭaye ||
hṛllekhā hṛdayaṃ proktaṃ śirastu bagalāmukhī |
śikhā tu sarvaduṣṭānāṃ tato vācaṃ mukhaṃ padam ||
stambhayeti ca varmoktaṃ jihvāṃ kīlaya netrakam |
buddhiṃ vināśayāstraṃ syāt ṣaḍaṅganyāsa īritaḥ ||

Devanagari:
बुद्धिं विनाशय ह्रीं ॐ स्वाहा षट्त्रिंशद्वर्णकः |
नारायणो मुनिस्त्रिष्टुप्छन्दश्च बगलामुखी ||
देवी बीजं तु हृल्लेखा स्वाहा शक्तिः समीरिता |
विनियोगोऽस्य विख्यातः पुरुषार्थचतुष्टये ||
हृल्लेखा हृदयं प्रोक्तं शिरस्तु बगलामुखी |
शिखा तु सर्वदुष्टानां ततो वाचं मुखं पदम् ||
स्तम्भयेति च वर्मोक्तं जिह्वां कीलय नेत्रकम् |
बुद्धिं विनाशयास्त्रं स्यात् षडङ्गन्यास ईरितः ||

Bedeutung und Funktion: Es folgen „buddhiṃ vināśaya hrīṃ oṃ svāhā“: „Zerstöre ihre Absicht; Hrīṃ Oṃ Svāhā.“ Der Mantra umfasst sechsunddreißig Silben. Sein Seher ist Nārāyaṇa, das Versmaß Triṣṭubh, die Göttin Bagalāmukhī. Hṛllekhā ist das Bīja, Svāhā wird als Kraft genannt. Seine Anwendung ist auf die vier menschlichen Lebensziele gerichtet. Hṛllekhā wird dem Herzen zugeordnet, Bagalāmukhī dem Kopf. „Sarvaduṣṭānāṃ“ gehört zur Haarspitze; die anschließende Wortfolge „vācaṃ mukhaṃ stambhaya“ bildet die Schutzrüstung. „Jihvāṃ kīlaya“ gehört zu den Augen, „buddhiṃ vināśaya“ zur Waffe. So wird der Sechsglieder-Nyāsa erklärt. [Dies schließt die auf S.824 begonnene Formel ab; die Zuordnungen folgen dieser Quellenfassung.]

M0616. Bagalamukhi: andere Formel aus dem Yamala
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 826, Bagalamukhi: andere Formel aus dem Yamala
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ yāmale |
vahnihīnenduyugamāyā bagalāmukhi sarvayuk |
duṣṭānāṃ vācamityuktvā mukhaṃ stambhaya kīrtayet ||
jihvāṃ kīlaya buddhiṃ ca vināśaya padaṃ vadet |
pūrvabījaṃ tatastāraṃ vahnijāyāvadhirmanuḥ ||
tārādhikā catustriṃśadakṣarā bagalāmukhī |
nārāyaṇo muniśchandaḥ paṅktiḥ śrībagalāmukhī ||
devatā madano bījaṃ śaktiḥ pāvakasundarī |
sarvaśatrumukhastambhe viniyogaḥ prakīrtitaḥ ||
ṣaḍdīrghabhājā bījena ṣaḍaṅganyāsa īritaḥ |

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं यामले |
वह्निहीनेन्दुयुगमाया बगलामुखि सर्वयुक् |
दुष्टानां वाचमित्युक्त्वा मुखं स्तम्भय कीर्तयेत् ||
जिह्वां कीलय बुद्धिं च विनाशय पदं वदेत् |
पूर्वबीजं ततस्तारं वह्निजायावधिर्मनुः ||
ताराधिका चतुस्त्रिंशदक्षरा बगलामुखी |
नारायणो मुनिश्छन्दः पङ्क्तिः श्रीबगलामुखी ||
देवता मदनो बीजं शक्तिः पावकसुन्दरी |
सर्वशत्रुमुखस्तम्भे विनियोगः प्रकीर्तितः ||
षड्दीर्घभाजा बीजेन षडङ्गन्यास ईरितः |

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra im Yāmala: Am Anfang steht die verschlüsselte Māyā-Bildung, ohne Vahni und mit dem Mondpaar; dann „bagalāmukhi“, „sarva“ und „duṣṭānāṃ vācam“. Darauf spreche man „mukhaṃ stambhaya“, dann „jihvāṃ kīlaya“ und „buddhiṃ vināśaya“. Es folgen das anfängliche Bīja, Tāra und als Abschluss die Gattin des Feuers. Diese Bagalāmukhī-Form wird als vierunddreißigsilbig, mit zusätzlichem Tāra, bezeichnet. Der Seher ist Nārāyaṇa, das Versmaß Paṅkti, die Gottheit Śrī Bagalāmukhī. Madana ist das Bīja, Pāvakasundarī die Kraft. Als Anwendung wird das Stillstellen des Mundes aller Feinde genannt. Mit dem Bīja, versehen mit den sechs langen Vokalen, wird der Sechsglieder-Nyāsa gelehrt. [Lesungshinweis: Die Eingangsbildung ist stark verdichtet und nicht sicher aufzulösen. Die Silbenzählung und das hier genannte Bīja werden nicht mit der vorigen Fassung vereinheitlicht. Die Fußnote nennt Nārada als alternative Ṛṣi-Lesart.]

M0617. Matangi: Mantra und Nyasa
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 827, Matangi: Mantra und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mātaṅgīvidyā |
yāmale |
atha vakṣye mahādevīṃ mātaṅgīṃ sarvasiddhidām |
asyāḥ sevanamātreṇa vāksiddhiṃ labhate dhruvam ||
praṇavaṃ ca tato māyāṃ kāmabījaṃ ca kūrcakam |
mātaṅgī ṅeyutā cāstraṃ vahnijāyāvadhirmanuḥ ||
ṛṣiḥ syāddakṣiṇāmūrtirvirāṭchanda udāhṛtam |
mātaṅgī devatā devī sarvasiddhipradāyinī ||
aṅganyāsakaranyāsau kuryānmantrī samāhitaḥ |
ṣaḍdīrghabhājā bījena praṇavādyena kalpayet ||

Devanagari:
अथ मातङ्गीविद्या |
यामले |
अथ वक्ष्ये महादेवीं मातङ्गीं सर्वसिद्धिदाम् |
अस्याः सेवनमात्रेण वाक्सिद्धिं लभते ध्रुवम् ||
प्रणवं च ततो मायां कामबीजं च कूर्चकम् |
मातङ्गी ङेयुता चास्त्रं वह्निजायावधिर्मनुः ||
ऋषिः स्याद्दक्षिणामूर्तिर्विराट्छन्द उदाहृतम् |
मातङ्गी देवता देवी सर्वसिद्धिप्रदायिनी ||
अङ्गन्यासकरन्यासौ कुर्यान्मन्त्री समाहितः |
षड्दीर्घभाजा बीजेन प्रणवाद्येन कल्पयेत् ||

Bedeutung und Funktion: Nun die Vidyā der Mātaṅgī im Yāmala: Jetzt werde ich die große Göttin Mātaṅgī darlegen, die alle Siddhis gewährt. Allein durch ihren Dienst erlangt man nach der Quelle gewiss die Vollkommenheit der Rede. Praṇava, dann Māyā, Kāma-Bīja und Kūrca; Mātaṅgī im Dativ, Astra und schließlich die Gattin des Feuers bilden den Mantra. Der Seher ist Dakṣiṇāmūrti, das Versmaß Virāṭ. Die Gottheit ist Mātaṅgī, die Göttin, welche alle Siddhis gewährt. Gesammelt vollziehe der Übende Glieder-Nyāsa und Hand-Nyāsa. Er bilde sie mit dem Bīja, versehen mit den sechs langen Vokalen und Praṇava am Anfang.

M0618. Ucchishtamatangi
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 828, Ucchishtamatangi
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ merutantre |
athocchiṣṭāṃ pravakṣyāmi mātaṅgīṃ godṛgvarṇakām |
nama ucchiṣṭacāṇḍāli mātaṅgīti padaṃ vadet ||
sarvavaśaṅkari svāhā mantro'yaṃ mohayejjagat |
chando nivṛt sagāyatraṃ munirnāradastu babhruḥ ||
devatā cātra mātaṅgī dvitritrivirasākṣibhiḥ |
aṅgāni yugmadvivarṇaistato dhyāyeddhṛdambhuje ||
dhyānaṃ yathā |
kṛṣṇāmbarāṃ yāvakārdracaraṇāmunnatastanīm |
muktāpravālamālāḍhyāṃ śaṅkhakuṇḍaladhāriṇīm ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं मेरुतन्त्रे |
अथोच्छिष्टां प्रवक्ष्यामि मातङ्गीं गोदृग्वर्णकाम् |
नम उच्छिष्टचाण्डालि मातङ्गीति पदं वदेत् ||
सर्ववशङ्करि स्वाहा मन्त्रोऽयं मोहयेज्जगत् |
छन्दो निवृत् सगायत्रं मुनिर्नारदस्तु बभ्रुः ||
देवता चात्र मातङ्गी द्वित्रित्रिविरसाक्षिभिः |
अङ्गानि युग्मद्विवर्णैस्ततो ध्यायेद्धृदम्भुजे ||
ध्यानं यथा |
कृष्णाम्बरां यावकार्द्रचरणामुन्नतस्तनीम् |
मुक्ताप्रवालमालाढ्यां शङ्खकुण्डलधारिणीम् ||

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra im Merutantra: Jetzt werde ich Ucchiṣṭa Mātaṅgī mit der verschlüsselt bezeichneten Silbenzahl erklären. Man spreche „namaḥ ucchiṣṭacāṇḍāli mātaṅgi sarvavaśaṅkari svāhā“: „Verehrung dir, Ucchiṣṭa-Cāṇḍālī Mātaṅgī, die alles unter Einfluss bringt; Svāhā.“ Dieser Mantra bezaubert nach der Quelle die Welt. Das Versmaß wird als Nivṛt-Gāyatrī bezeichnet; in der Seherangabe stehen Nārada und die undeutliche Bezeichnung Babhru. Die Gottheit ist Mātaṅgī. Es folgt eine beschädigte Zahlenfolge zur Verteilung der Silben auf die Glieder; danach meditiere man über sie im Lotus des Herzens. Die Meditation lautet: Sie trägt ein schwarzes Gewand; ihre Füße sind mit rotem Lack benetzt. Ihre Brüste sind erhoben. Sie trägt eine reiche Kette aus Perlen und Korallen sowie Ohrringe aus Muscheln. [Lesungshinweis: Die Seherzeile und die Zahlenfolge des Nyāsa sind nicht zuverlässig lesbar. Die Sanskritfassung bewahrt die vorläufig erkannten Zeichen; eine praktische Zuordnung wird nicht ergänzt.]

M0619. Sarvasammohini-Matangi und Purashcharana
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 828, Sarvasammohini-Matangi und Purashcharana
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
athānyaṃ saṃpravakṣyāmi mātaṅgīmantramadbhutam |
kāminī rañjinī svāhā ṣaḍakṣaro'yamudīritaḥ ||
ṛṣiḥ sammohanaśchando nivṛt prokto'sya devatā |
sarvasammohinī cāṅgaṃ dvirāvṛttipadairbhavet ||
atha dhyānam |
śyāmāṅgīṃ vallakīṃ dorbhyāṃ vādayantīṃ subhūṣaṇām |
candrāvataṃsāṃ vividhairgāyanairmohitāṃ jagat ||
anayoḥ puraścaraṇam |
prajapedayutadvandvaṃ daśāṃśaṃ juhuyāt tataḥ |
madhūkajaistrimadhvaktaiḥ sarvaṃ sammohayejjagat ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
अथान्यं संप्रवक्ष्यामि मातङ्गीमन्त्रमद्भुतम् |
कामिनी रञ्जिनी स्वाहा षडक्षरोऽयमुदीरितः ||
ऋषिः सम्मोहनश्छन्दो निवृत् प्रोक्तोऽस्य देवता |
सर्वसम्मोहिनी चाङ्गं द्विरावृत्तिपदैर्भवेत् ||
अथ ध्यानम् |
श्यामाङ्गीं वल्लकीं दोर्भ्यां वादयन्तीं सुभूषणाम् |
चन्द्रावतंसां विविधैर्गायनैर्मोहितां जगत् ||
अनयोः पुरश्चरणम् |
प्रजपेदयुतद्वन्द्वं दशांशं जुहुयात् ततः |
मधूकजैस्त्रिमध्वक्तैः सर्वं सम्मोहयेज्जगत् ||

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra, ebendort: Jetzt werde ich einen weiteren wunderbaren Mātaṅgī-Mantra erklären. „Kāminī rañjinī svāhā“ wird als sechssilbig bezeichnet. Sein Seher ist Sammohana, das Versmaß Nivṛt, die Gottheit Sarvasammohinī, „die alles Bezaubernde“. Die Glieder werden durch zweimalige Wiederholung der Wörter gebildet. Nun die Meditation: Ihre Gestalt ist dunkel; mit beiden Armen spielt sie die Vallakī-Laute. Sie ist schön geschmückt und trägt den Mond als Kopfschmuck. Durch mannigfaltigen Gesang bezaubert sie die Welt. Das Purashcharana dieser beiden Formen: Man wiederhole zwanzigtausendmal und bringe danach ein Zehntel als Homa mit Madhūka-Blüten dar, die mit den drei süßen Stoffen bestrichen sind. Damit werde die ganze Welt bezaubert. [Die Druckfassung der Schlusszeile des Dhyāna ist grammatisch unregelmäßig; die Übersetzung gibt den erkennbaren Sinn wieder. Die im Druck genannte Silbenzahl wird beibehalten.]

M0620. Rajamatangi: Beginn der längeren Formel
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 828, Rajamatangi: Beginn der längeren Formel
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha rājamātaṅgīmantrastatraiva |
athānyaṃ saṃpravakṣyāmi catuḥpañcāśadakṣaram |
oṃ hrīṃ namaśca brahmaśrīrājite rājapūjite ||
jaye ca vijaye gauri gāndhāripadaṃ vadet |

Devanagari:
अथ राजमातङ्गीमन्त्रस्तत्रैव |
अथान्यं संप्रवक्ष्यामि चतुःपञ्चाशदक्षरम् |
ॐ ह्रीं नमश्च ब्रह्मश्रीराजिते राजपूजिते ||
जये च विजये गौरि गान्धारिपदं वदेत् |

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra Rājamātaṅgīs, ebendort: Jetzt werde ich einen weiteren Mantra mit vierundfünfzig Silben erklären. Man spreche „oṃ hrīṃ namaḥ“, dann „brahmaśrīrājite rājapūjite jaye vijaye gauri gāndhāri“. Sinngemäß: „Oṃ Hrīṃ, Verehrung dir, die du in Brahmans Herrlichkeit erstrahlst, von Königen verehrt wirst, siegreich bist und den Sieg verleihst, o Gaurī, o Gāndhārī.“ [Die Formel setzt auf S.829 fort; die zusammengesetzte Anrufung brahmaśrīrājite ist eine vorläufige Lesung.]

M0621. Rajamatangi: Abschluss der Formel
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 829, Rajamatangi: Abschluss der Formel
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tribhuvanavaśaṅkari sarvastrīpuruṣeti ca ||
vaśaṅkari susu dudu gheghe vāvā'gnigehinī |
ajo munistathā chando nivṛdgāyatramīritam ||
devatā rājamātaṅgī ṣaḍaṅgādi tu māyayā |

Devanagari:
त्रिभुवनवशङ्करि सर्वस्त्रीपुरुषेति च ||
वशङ्करि सुसु दुदु घेघे वावाऽग्निगेहिनी |
अजो मुनिस्तथा छन्दो निवृद्गायत्रमीरितम् ||
देवता राजमातङ्गी षडङ्गादि तु मायया |

Bedeutung und Funktion: Es folgen „tribhuvanavaśaṅkari“, dann „sarvastrīpuruṣa“ und „vaśaṅkari“: „Du bringst die drei Welten, alle Frauen und Männer unter deinen Einfluss.“ Danach stehen die Lautfolgen „su su du du ghe ghe vā vā“ und die Gattin des Feuers. Der Seher ist Aja; als Versmaß wird Nivṛd-Gāyatrī genannt. Die Gottheit ist Rājamātaṅgī. Der Sechsglieder-Nyāsa und die weiteren Einsetzungen erfolgen mit Māyā. [Lesungshinweis: Die vier wiederholten Lautpaare sind undeutlich; die vorliegende Umschrift ist keine bestätigte Rezitationsformel.]

M0622. Sumukhi: Mantra und Lobpreis
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 830–831, Sumukhi: Mantra und Lobpreis
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha sumukhīmantraḥ |
guhyātantre |
śṛṇu mantraṃ mahādevi yathāvat kathayāmi te |
dadyāducchiṣṭaśabdaṃ tu tathā cāṇḍālinīti ca ||
sumukhīti tato devī kīrtayet tadanantaram |
mahāpiśācinī tasmānmāyābījamanantaram ||
bindunādasamāyuktaṃ ṭhakāratritayaṃ tataḥ |
savisargaṃ mahādevi sarvasiddhipradāyakam ||
iyaṃ vidyā mahāvidyā sarvapāpapraṇāśinī |
svargadā mokṣadā vidyā sarvasaubhāgyadā tathā ||
sadocchiṣṭamukho bhūtvā smareddevīṃ jayapradām |
tadāśvanto bhaveddevi vinaivācamane kṛte ||
durbhagā subhagā nanu duḥkhitā sukhinī bhavet |
vandhyā'pi labhate putraṃ śatahāyanajīvinam ||
durbalo balamāpnoti mūrkho vidyāmavāpnuyāt |
yāṃ yāṃ prārthayate siddhiṃ haṭhāt tāṃ tāmavāpnuyāt ||

Devanagari:
अथ सुमुखीमन्त्रः |
गुह्यातन्त्रे |
शृणु मन्त्रं महादेवि यथावत् कथयामि ते |
दद्यादुच्छिष्टशब्दं तु तथा चाण्डालिनीति च ||
सुमुखीति ततो देवी कीर्तयेत् तदनन्तरम् |
महापिशाचिनी तस्मान्मायाबीजमनन्तरम् ||
बिन्दुनादसमायुक्तं ठकारत्रितयं ततः |
सविसर्गं महादेवि सर्वसिद्धिप्रदायकम् ||
इयं विद्या महाविद्या सर्वपापप्रणाशिनी |
स्वर्गदा मोक्षदा विद्या सर्वसौभाग्यदा तथा ||
सदोच्छिष्टमुखो भूत्वा स्मरेद्देवीं जयप्रदाम् |
तदाऽऽश्वन्तो भवेद्देवि विनैवाचमने कृते ||
दुर्भगा सुभगा ननु दुःखिता सुखिनी भवेत् |
वन्ध्याऽपि लभते पुत्रं शतहायनजीविनम् ||
दुर्बलो बलमाप्नोति मूर्खो विद्यामवाप्नुयात् |
यां यां प्रार्थयते सिद्धिं हठात् तां तामवाप्नुयात् ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra Sumukhīs im Guhyātantra: Höre den Mantra, o große Göttin; ich werde ihn dir genau erklären. Man setze das Wort Ucchiṣṭa, dann Cāṇḍālinī, danach Sumukhī und anschließend Mahāpiśācinī. Darauf folgt das Māyā-Bīja mit Bindu und Nāda, danach dreimal ṭha mit Visarga, o große Göttin. Diese Bildung gewährt nach der Quelle alle Siddhis. Diese Vidyā ist eine Mahāvidyā, die alle Verfehlungen vernichtet. Sie schenkt Himmel, Befreiung und alles Glück. Mit dem nach dem Essen ungereinigten Mund vergegenwärtige man sich stets die siegverleihende Göttin, ohne zuvor Ācamana zu vollziehen. Dann soll die bezeichnete Wirkung unmittelbar eintreten, o Göttin. Die Unglückliche wird glücklich, die Leidende froh. Auch eine unfruchtbare Frau erlangt einen Sohn, der hundert Jahre lebt. Der Schwache gewinnt Kraft, der Unwissende Wissen. Welche Siddhi man auch erbittet, eben diese soll man unmittelbar erlangen. [Lesungshinweis: tadāśvanto in der Zeile über Ācamana ist beschädigt; eine bestimmte Wirkung wird dort nicht hinzuerfunden. Die Heils- und Fruchtbarkeitsaussagen sind Aussagen der Quelle. Die Fußnote bietet statt „alles Glück“ die Variante „Glück im Königtum“.]

M0623. Vashya-Matangi
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 831–832, Vashya-Matangi
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha vaśyamātaṅgīmantraḥ |
merutantre |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi vaśyamātaṅgikāmanum |
oṃ rājamukhi rājādhimukhi vaśyamukhīti ca ||
māyāṃ śrīṃ klīṃ devadevi mahādevi tato vadet |
devādhidevi sarveti janasya mukhamuccaret ||
mama vaśaṃ kuru indraṃ svāhānto'ṅgabhūtavarṇakaḥ |
trisaptakṛtvā hṛdaye'pyamantrārṇairaṅgakḷptanam ||
vijñeyaṃ rājamātaṅgītulyaṃ pūjājapādikam |
prayogāṃścāpi jānīyādviśeṣādvaśakṛt tviyam ||

Devanagari:
अथ वश्यमातङ्गीमन्त्रः |
मेरुतन्त्रे |
अथातः संप्रवक्ष्यामि वश्यमातङ्गिकामनुम् |
ॐ राजमुखि राजाधिमुखि वश्यमुखीति च ||
मायां श्रीं क्लीं देवदेवि महादेवि ततो वदेत् |
देवाधिदेवि सर्वेति जनस्य मुखमुच्चरेत् ||
मम वशं कुरु इन्द्रं स्वाहान्तोऽङ्गभूतवर्णकः |
त्रिसप्तकृत्वा हृदयेऽप्यमन्त्रार्णैरङ्गकॢप्तनम् ||
विज्ञेयं राजमातङ्गीतुल्यं पूजाजपादिकम् |
प्रयोगांश्चापि जानीयाद्विशेषाद्वशकृत् त्वियम् ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra Vaśyamātaṅgīs im Merutantra: Jetzt werde ich den Mantra der unter Einfluss bringenden Mātaṅgī erklären. „Oṃ rājamukhi rājādhimukhi vaśyamukhi“, dann Māyā, Śrīṃ und Klīṃ; danach „devadevi mahādevi devādhidevi sarvajanasya mukhaṃ mama vaśaṃ kuru“, die als Indra bezeichnete Lautbildung und Svāhā als Abschluss. Sinngemäß: „O Königsangesichtige, Herrin über Könige, Beeinflussende, Göttin der Götter, große Göttin, höchste Göttin: Bringe den Mund aller Menschen unter meinen Einfluss.“ Es folgt eine verschlüsselte Silbenzahl und eine nicht eindeutig lesbare Vorschrift zur Bildung der Glieder, mit dreimal sieben für das Herz. Verehrung, Japa und die weiteren Handlungen sind wie bei Rājamātaṅgī zu verstehen, ebenso die besonderen Anwendungen. Diese Form bewirkt insbesondere das Unter-Einfluss-Bringen. [Lesungshinweis: Die Silbenzahl und die Nyāsa-Zeile sind beschädigt; weder die Zählung noch die genaue Gliederaufteilung wird stillschweigend ergänzt.]

M0624. Chandamatangini
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 832, Chandamatangini
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
mantrāntaramāha |
māyā namo hilihṛndvaṃ caṇḍamātaṅginīti ca |
svāheti tithivarṇā'syā nyāsapūjādikaṃ bhavet ||
rājamātaṅgikātulyaṃ japaścāyutasaṅkhyakaḥ |
ghṛtapāyasahomaśca prayogāśca pūrvavat ||

Devanagari:
मन्त्रान्तरमाह |
माया नमो हिलिहृन्द्वं चण्डमातङ्गिनीति च |
स्वाहेति तिथिवर्णाऽस्या न्यासपूजादिकं भवेत् ||
राजमातङ्गिकातुल्यं जपश्चायुतसङ्ख्यकः |
घृतपायसहोमश्च प्रयोगाश्च पूर्ववत् ||

Bedeutung und Funktion: Nun eine weitere Formel: Māyā, Namaḥ, die zweimalige als hili erscheinende Lautfolge, dann „caṇḍamātaṅgini svāhā“. Sie wird mit der Silbenzahl der Tithis, also fünfzehn, bezeichnet. Ihr Nyāsa, ihre Verehrung und alles Weitere entsprechen Rājamātaṅgī. Der Japa umfasst zehntausend Wiederholungen. Das Homa wird mit geklärter Butter und Milchreis vollzogen; die besonderen Anwendungen sind wie zuvor. [Lesungshinweis: Die wiederholte Lautfolge ist im Druck unklar; hिलिहृन्द्वं ist eine vorläufige Transkription und keine bestätigte Formel.]

M0625. Karnamatangi und Abschluss
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 832, Karnamatangi und Abschluss
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha karṇamātaṅgīmantraḥ |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi karṇamātaṅgikāmanum |
vāgbhavaṃ hṛdayaṃ nātha śrīmātaṅgipadaṃ vadet ||
amoghe satyavādini mama karṇepadaṃ tataḥ |
avatarapadaṃ hyevaṃ satyaṃ kathaya yugmakam ||
ehyehi śrīṃ ca mātaṅgyai namastryaṣṭavarṇako manuḥ |
aṅgāni vāgbhavenātra pūjādyaṃ ca kṛtāgrakam ||
atha puraścaraṇam |
lakṣaṃ japaḥ pāyasājyairhomaḥ siddho bhavenmanuḥ |
karṇe tu kathayeddevī pṛcchakasya śubhāśubham ||
iti mātaṅgīprakaraṇam |

Devanagari:
अथ कर्णमातङ्गीमन्त्रः |
अथातः संप्रवक्ष्यामि कर्णमातङ्गिकामनुम् |
वाग्भवं हृदयं नाथ श्रीमातङ्गिपदं वदेत् ||
अमोघे सत्यवादिनि मम कर्णेपदं ततः |
अवतरपदं ह्येवं सत्यं कथय युग्मकम् ||
एह्येहि श्रीं च मातङ्ग्यै नमस्त्र्यष्टवर्णको मनुः |
अङ्गानि वाग्भवेनात्र पूजाद्यं च कृताग्रकम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
लक्षं जपः पायसाज्यैर्होमः सिद्धो भवेन्मनुः |
कर्णे तु कथयेद्देवी पृच्छकस्य शुभाशुभम् ||
इति मातङ्गीप्रकरणम् |

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra Karṇamātaṅgīs: Jetzt werde ich den Mantra der Mātaṅgī am Ohr erklären. Man spreche Vāgbhava, die als Hṛdaya bezeichnete Verneigungsformel, o Herr, und das Wort „śrīmātaṅgi“. Dann „amoghe satyavādini mama karṇe avatara satyaṃ kathaya kathaya ehy ehi śrīṃ mātaṅgyai namaḥ“. Sinngemäß: „O unfehlbare, wahrsprechende Śrī Mātaṅgī, tritt in mein Ohr ein, sprich die Wahrheit, sprich sie; komm, komm! Śrīṃ, Verehrung der Mātaṅgī.“ Der Mantra wird mit der verschlüsselten Zahl tryaṣṭa bezeichnet. Die Glieder werden hier mit Vāgbhava gebildet; die Verehrung und die weiteren Handlungen entsprechen der bereits beschriebenen Ordnung. Nun das Purashcharana: Einhunderttausend Wiederholungen und Homa mit Milchreis und geklärter Butter lassen den Mantra wirksam werden. Die Göttin soll dann dem Fragenden Glück und Unglück ins Ohr sagen. Damit endet der Abschnitt über Mātaṅgī. [Lesungshinweis: Die Angabe tryaṣṭavarṇaka und die Schlussformulierung kṛtāgrakam sind undeutlich; die Silbenzahl wird nicht ergänzt.]

M0626. Lakshmi: Beginn
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 832, Lakshmi: Beginn
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha lakṣmīvidyā |
śāradāyām |
atha vakṣye śriyo mantrān śrīsaubhāgyaphalapradān |
yasyāḥ kaṭākṣamātreṇa trailokyamapi vardhate ||
vāntaṃ vahnisamārūḍhaṃ vāmanetrendusaṃyutam |

Devanagari:
अथ लक्ष्मीविद्या |
शारदायाम् |
अथ वक्ष्ये श्रियो मन्त्रान् श्रीसौभाग्यफलप्रदान् |
यस्याः कटाक्षमात्रेण त्रैलोक्यमपि वर्धते ||
वान्तं वह्निसमारूढं वामनेत्रेन्दुसंयुतम् |

Bedeutung und Funktion: Nun die Vidyā der Lakṣmī nach der Śāradā: Jetzt werde ich die Mantras der Śrī erklären, welche Fülle und Glück als Früchte gewähren. Allein durch ihren Seitenblick gedeihen selbst die drei Welten. Die Keimsilbe wird mit der verschlüsselten Lautbildung vānta beschrieben, auf Vahni stehend und mit dem linken Auge und dem Mond verbunden. [Die Erklärung setzt auf S.833 fort.]

M0627. Lakshmi: Bija und Zuordnungen
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 833, Lakshmi: Bija und Zuordnungen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
bījametacchriyaḥ proktaṃ cintāratnamivāparam ||
ṛṣirbhṛgurnivṛcchando devatā śrīḥ samīritā |
ṣaḍdīrghayutabījena ṣaḍaṅgāni prakalpayet ||

Devanagari:
बीजमेतच्छ्रियः प्रोक्तं चिन्तारत्नमिवापरम् ||
ऋषिर्भृगुर्निवृच्छन्दो देवता श्रीः समीरिता |
षड्दीर्घयुतबीजेन षडङ्गानि प्रकल्पयेत् ||

Bedeutung und Funktion: Diese Keimsilbe wird als Bīja der Śrī bezeichnet, gleich einem weiteren wunscherfüllenden Edelstein. Der Seher ist Bhṛgu, das Versmaß Nivṛt, die Gottheit Śrī. Mit dem Bīja, verbunden mit den sechs langen Vokalen, bilde man die sechs Glieder. [Fortsetzung der verschlüsselten Bīja-Bildung auf S.832.]

M0628. Lakshmi: vier Bija und rubinrote Gestalt
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 833–834, Lakshmi: vier Bija und rubinrote Gestalt
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
vāgbhavaṃ vanitā viṣṇormāyā makaraketanaḥ |
caturbījātmako mantraścaturvargaphalapradaḥ ||
aṅgāni kuryāddīrghāḍhyai ramābījena tantravit |
atha dhyānam |
māṇikyapratimaprabhāṃ himanibhaistuṅgaiścaturbhirgajairhastāgrāhitaratnakumbhasalilairāsicyamānāṃ sadā |
hastābjairvaradānamabjayugalābhītīrdadhānāṃ hareḥ kāntāṃ kāṅkṣitapārijātalatikāṃ vande sarojāsanām ||
atha puraścaraṇam |
bhānulakṣaṃ haviṣyāśī japedante saroruhaiḥ |
juhuyādaruṇaiḥ phullaistatsahasraṃ jitendriyaḥ ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
वाग्भवं वनिता विष्णोर्माया मकरकेतनः |
चतुर्बीजात्मको मन्त्रश्चतुर्वर्गफलप्रदः ||
अङ्गानि कुर्याद्दीर्घाढ्यै रमाबीजेन तन्त्रवित् |
अथ ध्यानम् |
माणिक्यप्रतिमप्रभां हिमनिभैस्तुङ्गैश्चतुर्भिर्गजैर्हस्ताग्राहितरत्नकुम्भसलिलैरासिच्यमानां सदा |
हस्ताब्जैर्वरदानमब्जयुगलाभीतीर्दधानां हरेः कान्तां काङ्क्षितपारिजातलतिकां वन्दे सरोजासनाम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
भानुलक्षं हविष्याशी जपेदन्ते सरोरुहैः |
जुहुयादरुणैः फुल्लैस्तत्सहस्रं जितेन्द्रियः ||

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra, ebendort: Vāgbhava, die Gemahlin Viṣṇus, Māyā und Makaraketana bilden einen aus vier Keimsilben bestehenden Mantra, der die Früchte der vier Lebensziele gewährt. Der Tantra-Kundige vollziehe die Glieder mit dem Ramā-Bīja, versehen mit den langen Vokalen. Nun die Meditation: Ich verneige mich vor Haris Gemahlin, deren Glanz dem Rubin gleicht. Vier hohe, schneeweiße Elefanten übergießen sie beständig mit Wasser aus Edelsteingefäßen, die sie mit den Rüsselspitzen halten. Ihre Lotushände zeigen die Gewährung einer Gabe und Furchtlosigkeit und tragen zwei Lotusse. Sie ist wie eine Pārijāta-Ranke, die das Ersehnte schenkt, und sitzt auf einem Lotus. Nun das Purashcharana: Von opfergeeigneter Speise lebend, wiederhole man 1.200.000-mal. Danach opfere man mit beherrschten Sinnen voll erblühte rote Lotusse in der als tat-sahasra bezeichneten Anzahl. [Die Zahlformulierung wird wie in der vorangehenden Passage ohne ungesicherte Ergänzung bewahrt.]

M0629. Lakshmi: zehnsilbiger Mantra und Glieder
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 834, Lakshmi: zehnsilbiger Mantra und Glieder
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
dīrghādirvisargānto brahmā bhānurvasundharā |
vānte sindyai priyā vahnermanuḥ prokto daśākṣaraḥ |
ṛṣirdakṣo virāṭ chando devatā śrīḥ samīritā |
devyai hṛdayamākhyātaṃ padminyai śira īritam ||
viṣṇupatnyai śikhā proktā varadāyai tanucchadam |
astraṃ kamalarūpiṇyai namo'ntāḥ praṇavādikāḥ ||
aṅgamantrāḥ samuddiṣṭā dhyāyeddevīmananyadhīḥ |

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
दीर्घादिर्विसर्गान्तो ब्रह्मा भानुर्वसुन्धरा |
वान्ते सिन्द्यै प्रिया वह्नेर्मनुः प्रोक्तो दशाक्षरः |
ऋषिर्दक्षो विराट् छन्दो देवता श्रीः समीरिता |
देव्यै हृदयमाख्यातं पद्मिन्यै शिर ईरितम् ||
विष्णुपत्न्यै शिखा प्रोक्ता वरदायै तनुच्छदम् |
अस्त्रं कमलरूपिण्यै नमोऽन्ताः प्रणवादिकाः ||
अङ्गमन्त्राः समुद्दिष्टा ध्यायेद्देवीमनन्यधीः |

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra, ebendort: Brahmā mit langem Anfangsvokal und Visarga am Ende, Bhānu und Vasundharā; es folgen die undeutliche Wortverbindung vānte sindyai und die Geliebte des Feuers. Der Mantra wird als zehnsilbig bezeichnet. Der Seher ist Dakṣa, das Versmaß Virāṭ, die Gottheit Śrī. „Devyai“ gehört zum Herzen, „padminyai“ zum Kopf, „viṣṇupatnyai“ zur Haarspitze, „varadāyai“ zur Schutzrüstung und „kamalarūpiṇyai“ zur Waffe. Diese Gliedermantras beginnen mit Praṇava und enden mit Namaḥ. Mit ungeteilter Aufmerksamkeit meditiere man über die Göttin. [Lesungshinweis: Die verschlüsselte Eingangszeile ist beschädigt; eine vollständige zehnsilbige Formel wird nicht ergänzt. Die Quelle nennt hier fünf Gliederzuordnungen.]

M0630. Mahalakshmi: zwölfsilbige Form und Zuordnungen
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 834, Mahalakshmi: zwölfsilbige Form und Zuordnungen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mahālakṣmīmantrastatraiva |
vāgbhavaṃ śambhuvanitā ramā makaraketanaḥ |
tātīyaṃ ca jagatpathyo vahnibījasamujjvalaḥ ||
adhośākho bhṛgustasya hṛnmantro'yaṃ dvādaśākṣaraḥ |
mahālakṣmyāḥ samuddiṣṭastasyāḥ sarveṣṭasiddhidaḥ ||
ṛṣirbrahmā samuddiṣṭo gāyatrī chanda īritam |
devatā jagatāmādirmahālakṣmīḥ samīritā ||
hastau saṃśodhya mantreṇa tārādi hṛdayāntikam |

Devanagari:
अथ महालक्ष्मीमन्त्रस्तत्रैव |
वाग्भवं शम्भुवनिता रमा मकरकेतनः |
तातीयं च जगत्पथ्यो वह्निबीजसमुज्ज्वलः ||
अधोशाखो भृगुस्तस्य हृन्मन्त्रोऽयं द्वादशाक्षरः |
महालक्ष्म्याः समुद्दिष्टस्तस्याः सर्वेष्टसिद्धिदः ||
ऋषिर्ब्रह्मा समुद्दिष्टो गायत्री छन्द ईरितम् |
देवता जगतामादिर्महालक्ष्मीः समीरिता ||
हस्तौ संशोध्य मन्त्रेण तारादि हृदयान्तिकम् |

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra Mahālakṣmīs, ebendort: Vāgbhava, die Gemahlin Śambhus, Ramā und Makaraketana; es folgen die als dritte Bildung und Jagatpathya bezeichneten Laute, erhellt durch das Feuer-Bīja, sodann Adhośākha, Bhṛgu und Hṛd. Dieser zwölfsilbige Mantra wird Mahālakṣmī zugeordnet und gewährt alle erwünschten Vollendungen. Als Seher wird Brahmā genannt, als Versmaß Gāyatrī. Die Gottheit ist Mahālakṣmī, der Ursprung der Welten. Mit dem Mantra, der mit Tāra beginnt und mit Hṛdaya endet, reinige man die beiden Hände. [Lesungshinweis: Die verschlüsselte Lautbildung in der mittleren Zeile ist vorläufig; sie wird nicht zu einer gesicherten Gesamtformel aufgelöst.]

M0631. Mahalakshmi: Finger-, Körper- und Glieder-Nyasa
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 835, Mahalakshmi: Finger-, Körper- und Glieder-Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
bījānāṃ pañcakaṃ nyasyedaṅgulīṣu yathākramam ||
mantraśeṣaṃ nyasenmantrī talayorubhayoḥ api |
mūrdhādi caraṇaṃ yāvanmantreṇa vyāpakaṃ caret ||
mūrdhākṣivakṣoguhyāṅghrau pañca bījāni vinyaset |
śeṣān nyaset saptavarṇān hṛdaye saptadhātuṣu ||
aṅgāni pañcabhirbījairastraṃ śiṣṭākṣarairbhavet |
jñānaiśvaryādibhiryuktaiścaturthyantaiḥ sajātibhiḥ ||
jñānamaiśvaryaśaktiṃ ca balavīryaṃ satejasā |
jñānaiśvaryādayaḥ proktāḥ ṣaṭ kramādaṅgayojitāḥ ||

Devanagari:
बीजानां पञ्चकं न्यस्येदङ्गुलीषु यथाक्रमम् ||
मन्त्रशेषं न्यसेन्मन्त्री तलयोरुभयोः अपि |
मूर्धादि चरणं यावन्मन्त्रेण व्यापकं चरेत् ||
मूर्धाक्षिवक्षोगुह्याङ्घ्रौ पञ्च बीजानि विन्यसेत् |
शेषान् न्यसेत् सप्तवर्णान् हृदये सप्तधातुषु ||
अङ्गानि पञ्चभिर्बीजैरस्त्रं शिष्टाक्षरैर्भवेत् |
ज्ञानैश्वर्यादिभिर्युक्तैश्चतुर्थ्यन्तैः सजातिभिः ||
ज्ञानमैश्वर्यशक्तिं च बलवीर्यं सतेजसा |
ज्ञानैश्वर्यादयः प्रोक्ताः षट् क्रमादङ्गयोजिताः ||

Bedeutung und Funktion: Die fünf Keimsilben setze man der Reihe nach an den Fingern ein. Den übrigen Mantratext setze der Übende in beide Handflächen ein. Mit dem Mantra vollziehe er die Durchdringung vom Scheitel bis zu den Füßen. Die fünf Bījas werden an Kopf, Augen, Brust, verborgenem Bereich und Füßen eingesetzt. Die übrigen sieben Silben setze man im Herzen und in den sieben Körperbestandteilen ein. Die fünf Bījas bilden die Glieder; die verbleibenden Silben bilden die Waffe. Sie werden mit den im Dativ stehenden Bezeichnungen Wissen, Herrschaft und den folgenden Kräften sowie den zugehörigen rituellen Endungen verbunden. Wissen, Herrschaft, Kraft, Stärke, Tatvermögen und Strahlkraft: Diese sechs werden der Reihe nach den Gliedern zugeordnet.

M0632. Mahalakshmi: weitere Formel und Nyasa
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 839, Mahalakshmi: weitere Formel und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
śambhupatnī śriyā rudrā kamau bhagavatī mahī |
brahmādityo dharā dīrghā lakāro bhagavān marut ||
prasīdayugalaṃ bhūyaḥ śrīrudrā bhuvaneśvarī |
mahālakṣmī namo'ntaḥ syāt praṇavādirayaṃ manuḥ ||
saptaviṃśatyakṣarāḍhyaḥ proktaḥ sarvasamṛddhidaḥ |
kamale hṛdayaṃ proktaṃ śiraḥ syāt kamalālaye ||
śikhā prasīda tenaiva kavacaṃ caturakṣaraiḥ |
astrametaiḥ padaiḥ kuryācchrībījapuṭitaiḥ pṛthak ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
शम्भुपत्नी श्रिया रुद्रा कमौ भगवती मही |
ब्रह्माऽऽदित्यो धरा दीर्घा लकारो भगवान् मरुत् ||
प्रसीदयुगलं भूयः श्रीरुद्रा भुवनेश्वरी |
महालक्ष्मी नमोऽन्तः स्यात् प्रणवादिरयं मनुः ||
सप्तविंशत्यक्षराढ्यः प्रोक्तः सर्वसमृद्धिदः |
कमले हृदयं प्रोक्तं शिरः स्यात् कमलालये ||
शिखा प्रसीद तेनैव कवचं चतुरक्षरैः |
अस्त्रमेतैः पदैः कुर्याच्छ्रीबीजपुटितैः पृथक् ||

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra, ebendort: Die Quelle beginnt mit einer verschlüsselten Folge aus Śambhus Gemahlin, Śrī, Rudrā, Kama, Bhagavatī, Mahī, Brahmā, Āditya, Dharā, dem langen Laut, la, Bhagavān und Marut. Dann folgen zweimal „prasīda“, erneut Śrī, Rudrā und Bhuvaneśvarī sowie Mahālakṣmī. Der mit Praṇava beginnende und mit Namaḥ endende Mantra wird als siebenundzwanzigsilbig bezeichnet und soll alle Fülle gewähren. „Kamale“ gehört zum Herzen, „kamalālaye“ zum Kopf. „Prasīda“ gehört zur Haarspitze; mit derselben viersilbigen Folge bildet man die Schutzrüstung. Mit diesen Wörtern, jeweils vom Śrī-Bīja umhüllt, bilde man die Waffe. [Lesungshinweis: Die verschlüsselte Anfangsfolge und die genaue Abgrenzung der viersilbigen Folge sind nicht sicher aufzulösen; die vollständige Formel wird nicht ergänzt.]

M0633. Mahalakshmi: weitere Meditation und kurze Formen
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 839, Mahalakshmi: weitere Meditation und kurze Formen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha dhyānam |
sindūrāruṇakāntimabjavasatiṃ saundaryavārāṃ nidhiṃ koṭīrāṅgadahārakuṇḍalakaṭīsūtrādibhirbhūṣitām |
hastābjairvasupātramabjayugalādarśau vahantīṃ parāmāvītāṃ paricārikābhiraniśaṃ dhyāyet priyāṃ śārṅgiṇaḥ ||
atha puraścaraṇam |
lakṣaṃ japet phalairbilvairjuhuyānmadhurokṣitaiḥ |
daśāṃśaṃ saṃskṛte vahnau prākproktenaiva vartmanā ||
tantrāntare |
mandākṣamindirāratnaṃ tryakṣaro'yaṃ mahāmanuḥ |
hṛdantaḥ pañcavarṇo'sya sarvamekarṇavanmatam ||

Devanagari:
अथ ध्यानम् |
सिन्दूरारुणकान्तिमब्जवसतिं सौन्दर्यवारां निधिं कोटीराङ्गदहारकुण्डलकटीसूत्रादिभिर्भूषिताम् |
हस्ताब्जैर्वसुपात्रमब्जयुगलादर्शौ वहन्तीं परामावीतां परिचारिकाभिरनिशं ध्यायेत् प्रियां शार्ङ्गिणः ||
अथ पुरश्चरणम् |
लक्षं जपेत् फलैर्बिल्वैर्जुहुयान्मधुरोक्षितैः |
दशांशं संस्कृते वह्नौ प्राक्प्रोक्तेनैव वर्त्मना ||
तन्त्रान्तरे |
मन्दाक्षमिन्दिरारत्नं त्र्यक्षरोऽयं महामनुः |
हृदन्तः पञ्चवर्णोऽस्य सर्वमेकर्णवन्मतम् ||

Bedeutung und Funktion: Nun die Meditation: Man meditiere über die höchste, in einem Lotus wohnende Geliebte des Śārṅgin. Ihr Glanz ist zinnoberrot; sie ist ein Meer der Schönheit. Krone, Armreifen, Halsketten, Ohrringe, Hüftgürtel und weitere Zierden schmücken sie. In ihren Lotushänden trägt sie ein Gefäß des Reichtums, zwei Lotusse und einen Spiegel. Stets umgeben sie Dienerinnen. Nun das Purashcharana: Man wiederhole einhunderttausendmal und bringe ein Zehntel davon mit süß benetzten Bilva-Früchten in das geweihte Feuer dar, genau nach dem zuvor erklärten Verfahren. In einem anderen Tantra: Mandākṣa und Indirā-Ratna bilden den als dreisilbig bezeichneten großen Mantra. Mit Hṛd am Ende ist er fünfsilbig. Alle zugehörigen Handlungen gelten wie beim einsilbigen Mantra. [Die verschlüsselten Bezeichnungen der kurzen Formen werden nicht ohne Textabsicherung ausgeschrieben.]

M0634. Samrajyalakshmi: Herkunft und Mantra
Fundstelle: Neunter Taraṅga, Band III, S. 839–840, Samrajyalakshmi: Herkunft und Mantra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Bloß benannte oder verkürzte Mantras nicht ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha sāmrājyalakṣmīmantraḥ |
merutantre |
atha vakṣye gaṇeśena kāśīrājyāptaye mama |
śāntādityasya rakṣobhirbhagno lakṣmīrupāsitā ||
sāmrājyalakṣmīrvikhyātā gatarājyapradāyinī |
lakṣmīvināyakarastatra prasiddho'sau gajānanaḥ ||
dakṣiṇenaiva mārgeṇa tasyāḥ siddhirna vāmataḥ |
sakāraṃ ca hakāraṃ ca kalarā varṇapañcakam ||
iṃkārasvarasaṃyuktaṃ prathamaṃ kūṭamucyate |
haṃ bījaṃ tu dvitīyaṃ syāt prokto'sya dvyakṣaro manuḥ ||
ṛṣirhariśca gāyatrī chando lakṣmīśca mohinī |
sāmrājyadā devatoktā kūṭaṃ bījaṃ prakīrtitam ||
śaktiḥ śrīṃ ca ṣaḍaṅgāni ṣaḍdīrghaiḥ samācaret |

Devanagari:
अथ साम्राज्यलक्ष्मीमन्त्रः |
मेरुतन्त्रे |
अथ वक्ष्ये गणेशेन काशीराज्याप्तये मम |
शान्तादित्यस्य रक्षोभिर्भग्नो लक्ष्मीरुपासिता ||
साम्राज्यलक्ष्मीर्विख्याता गतराज्यप्रदायिनी |
लक्ष्मीविनायकरस्तत्र प्रसिद्धोऽसौ गजाननः ||
दक्षिणेनैव मार्गेण तस्याः सिद्धिर्न वामतः |
सकारं च हकारं च कलरा वर्णपञ्चकम् ||
इंकारस्वरसंयुक्तं प्रथमं कूटमुच्यते |
हं बीजं तु द्वितीयं स्यात् प्रोक्तोऽस्य द्व्यक्षरो मनुः ||
ऋषिर्हरिश्च गायत्री छन्दो लक्ष्मीश्च मोहिनी |
साम्राज्यदा देवतोक्ता कूटं बीजं प्रकीर्तितम् ||
शक्तिः श्रीं च षडङ्गानि षड्दीर्घैः समाचरेत् |

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra der Sāmrājyalakṣmī im Merutantra: Ich werde erklären, wie Gaṇeśa diese Lakṣmī zur Erlangung der Herrschaft über Kāśī verehrte. Die anschließende Zeile nennt Śāntāditya, Rākṣasas und eine Störung, ist aber im Druck nicht zuverlässig zu deuten. Sie ist als Sāmrājyalakṣmī bekannt und gibt verlorene Herrschaft zurück. Der elefantengesichtige Gott ist dort als Lakṣmīvināyaka berühmt. Ihre Siddhi wird ausschließlich durch den rechten Weg erlangt, nicht durch den linken. Die fünf Laute sa, ha, ka, la und ra, mit dem als iṃ bezeichneten Vokal verbunden, bilden das erste Kūṭa. Als zweite Keimsilbe wird Haṃ angegeben; der Mantra gilt als zweisilbig. Der Seher ist Hari, das Versmaß Gāyatrī. Die Gottheit wird als Lakṣmī Mohinī, die Herrschaft Gewährende, bezeichnet. Das Kūṭa ist das Bīja; Śrīṃ ist die Kraft. Mit den sechs langen Vokalen vollziehe man die sechs Glieder. [Lesungshinweis: Die einleitende Erzählzeile und die Vokalschreibung der ersten Keimsilbe sind unsicher. Keine vollständige Formel wird ergänzt.]

M0635. Sarasvati: zehn Silben und Nyasa
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 868, Sarasvati: zehn Silben und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha sarasvatyādimantrāstatpuraścaraṇaviśeṣāśca pradarśyante |
tathā ca śāradāyām |
adrirvaruṇasaṃruddho hvā vāgvādini ṭhadvayam |
vāgīśvaryā daśārṇo'yaṃ mantro vāgvibhavapradaḥ ||
ṛṣiḥ kaṇvo virāṭchando devatā vāk samīritā |
śiraḥśravaṇadṛṅnāsāvadanāṅgudeṣvimān ||
nyāsārṇān prāgvadaṅgāni mātṛkoktāni kalpayet |

Devanagari:
अथ सरस्वत्यादिमन्त्रास्तत्पुरश्चरणविशेषाश्च प्रदर्श्यन्ते |
तथा च शारदायाम् |
अद्रिर्वरुणसंरुद्धो ह्वा वाग्वादिनि ठद्वयम् |
वागीश्वर्या दशार्णोऽयं मन्त्रो वाग्विभवप्रदः ||
ऋषिः कण्वो विराट्छन्दो देवता वाक् समीरिता |
शिरःश्रवणदृङ्नासावदनाङ्गुदेष्विमान् ||
न्यासार्णान् प्राग्वदङ्गानि मातृकोक्तानि कल्पयेत् |

Bedeutung und Funktion: Nun werden die Mantras der Sarasvatī und weiterer Gottheiten sowie die Besonderheiten ihres Purashcharana dargestellt. In der Śāradā heißt es: Die Formel beginnt mit einer verschlüsselten Lautbildung aus Adri und Varuṇa; daran schließen eine undeutliche Silbe, „vāgvādini“ und zweimal ṭha an. Dieser zehnsilbige Mantra der Vāgīśvarī gewährt nach der Quelle die Fülle der Rede. Der Seher ist Kaṇva, das Versmaß Virāj, die Gottheit Vāc, die göttliche Rede. Die Mantrasilben werden auf Kopf, Ohren, Augen, Nase, Mund und die weiteren genannten Körperstellen gelegt. Die Glieder bildet man wie zuvor nach dem im Zusammenhang mit der Mātṛkā erklärten Verfahren. [Lesungshinweis: Die verschlüsselte Anfangsbildung und die letzten Körperstellen sind im Druck beschädigt. Eine ausgeschriebene Gesamtformel wird nicht ergänzt.]

M0636. Sarasvati: sechzehnsilbige Form, Meditation und Purashcharana
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 868–869, Sarasvati: sechzehnsilbige Form, Meditation und Purashcharana
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
hṛdayānte bhagavati vadaśabdayugaṃ tataḥ |
vāgdevi vahnijāyāntaṃ vāgbhavādyaṃ samuddharet ||
manuṃ ṣoḍaśavarṇāḍhyaṃ vāgīśvaryaphalapradam |
manoḥ ṣaḍbhiḥ padaiḥ kuryāt ṣaḍaṅgaṃ jātisaṃyutaiḥ ||
atha dhyānam |
śubhrāṃ śubhravilepamālyavasanāṃ śītāṃśukhaṇḍojjvalāṃ vyākhyāmakṣaguṇaṃ sudhāḍhyakalaśaṃ vidyāṃ ca hastāmbujaiḥ |
bibhrāṇāṃ kamalāsanāṃ kucanatāṃ vāgdevatāṃ susmitāṃ vande vāgvibhavapradāṃ trinayanāṃ saubhāgyasampatkarīm ||
atha puraścaraṇam |
haviṣyāśī japet samyagvasulakṣamananyadhīḥ |
daśāṃśaṃ juhuyādante tilairājyapariplutaiḥ ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
हृदयान्ते भगवति वदशब्दयुगं ततः |
वाग्देवि वह्निजायान्तं वाग्भवाद्यं समुद्धरेत् ||
मनुं षोडशवर्णाढ्यं वागीश्वर्यफलप्रदम् |
मनोः षड्भिः पदैः कुर्यात् षडङ्गं जातिसंयुतैः ||
अथ ध्यानम् |
शुभ्रां शुभ्रविलेपमाल्यवसनां शीतांशुखण्डोज्ज्वलां व्याख्यामक्षगुणं सुधाढ्यकलशं विद्यां च हस्ताम्बुजैः |
बिभ्राणां कमलासनां कुचनतां वाग्देवतां सुस्मितां वन्दे वाग्विभवप्रदां त्रिनयनां सौभाग्यसम्पत्करीम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
हविष्याशी जपेत् सम्यग्वसुलक्षमनन्यधीः |
दशांशं जुहुयादन्ते तिलैराज्यपरिप्लुतैः ||

Bedeutung und Funktion: Nun ein anderer Mantra aus derselben Quelle: Nach Hṛdaya folgen „bhagavati“, zweimal „vada“ und „vāgdevi“. Die mit Vāgbhava beginnende und mit der Gemahlin des Feuers endende Formel hat sechzehn Silben und verleiht nach dem Text Meisterschaft der Rede. Mit ihren sechs Wörtern, verbunden mit den jeweiligen Jāti-Endungen, bilde man den sechsfachen Nyāsa. Nun die Meditation: Ich verehre die weiße Gottheit der Rede, mit weißen Salben, Girlanden und Gewändern geschmückt, vom Mondstück erhellt. Ihre Lotushände zeigen die Geste der Darlegung und halten Gebetskette, nektargefüllten Krug und das Buch des Wissens. Sie sitzt auf einem Lotus, unter der Fülle ihrer Brust leicht geneigt, und lächelt freundlich. Dreiäugig gewährt sie Sprachfülle, Glück und Wohlergehen. Nun das Purashcharana: Von opfergeeigneter Speise lebend und mit ungeteilter Aufmerksamkeit wiederhole man achthunderttausendmal. Am Ende opfere man ein Zehntel mit in Ghee getränktem Sesam. [Hṛdaya, Vāgbhava und die Gemahlin des Feuers sind verschlüsselte Mantrabezeichnungen; die Quelle wird nicht stillschweigend zu einer neuen Formel erweitert.]

M0637. Sarasvati: elfsilbige Form und Nyasa
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 869, Sarasvati: elfsilbige Form und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
tāro māyā dharo binduḥ śaktistāraṃ sarasvatī |
ṅentā natyantiko mantraḥ prokta ekādaśākṣaraḥ ||
brahmarandhre bhruvormadhye navarandhreṣu ca kramāt |
mantravarṇān nyasenmantrī vāgbhavenāṅgakalpanā ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
तारो माया धरो बिन्दुः शक्तिस्तारं सरस्वती |
ङेन्ता नत्यन्तिको मन्त्रः प्रोक्त एकादशाक्षरः ||
ब्रह्मरन्ध्रे भ्रुवोर्मध्ये नवरन्ध्रेषु च क्रमात् |
मन्त्रवर्णान् न्यसेन्मन्त्री वाग्भवेनाङ्गकल्पना ||

Bedeutung und Funktion: Nun ein weiterer Mantra aus derselben Quelle: Tāra, Māyā, Dhara, Bindu, Śakti, erneut Tāra und Sarasvatī im Dativ bilden die mit Verneigung endende, als elfsilbig bezeichnete Formel. Der Übende lege ihre Silben der Reihe nach auf das Brahmarandhra, die Mitte zwischen den Brauen und die neun Körperöffnungen. Die Gliederzuordnung erfolgt mit Vāgbhava. [Die Abgrenzung der verschlüsselten Anfangselemente ist im Druck nicht eindeutig; es wird keine rezitationsfertige Gesamtformel ergänzt.]

M0638. Sarasvati: Vacaspati-Form, Meditation und Purashcharana
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 869–870, Sarasvati: Vacaspati-Form, Meditation und Purashcharana
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
vācaspate'mṛte bhūyaḥ pluvaḥ pluriti kīrtayet |
vāgādyo munibhiḥ prokto rudrasaṅkhyākṣaro manuḥ ||
kuryādaṅgāni vidhivadvāgādyaiḥ pañcabhiḥ padaiḥ |
atha dhyānam |
āsīnā kamale karairjapavaṭīṃ padmadvayaṃ pustakaṃ bibhrāṇā taruṇendubaddhamukuṭā muktendukundaprabhā |
madonmīlitalocanā kucabharākrāntā bhavadbhūtaye bhūyādvāgadhidevatā munigaṇairāsevyamānā'niśam ||
atha puraścaraṇam |
rudralakṣaṃ japenmantraṃ daśāṃśaṃ juhuyādghṛtaiḥ |
mātṛkākalpite pīṭhe pūjayet tāṃ yathā purā ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
वाचस्पतेऽमृते भूयः प्लुवः प्लुरिति कीर्तयेत् |
वागाद्यो मुनिभिः प्रोक्तो रुद्रसङ्ख्याक्षरो मनुः ||
कुर्यादङ्गानि विधिवद्वागाद्यैः पञ्चभिः पदैः |
अथ ध्यानम् |
आसीना कमले करैर्जपवटीं पद्मद्वयं पुस्तकं बिभ्राणा तरुणेन्दुबद्धमुकुटा मुक्तेन्दुकुन्दप्रभा |
मदोन्मीलितलोचना कुचभराक्रान्ता भवद्भूतये भूयाद्वागधिदेवता मुनिगणैरासेव्यमानाऽनिशम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
रुद्रलक्षं जपेन्मन्त्रं दशांशं जुहुयाद्घृतैः |
मातृकाकल्पिते पीठे पूजयेत् तां यथा पुरा ||

Bedeutung und Funktion: Nun ein weiterer Mantra: Man spreche „vācaspate“, „amṛte“ und anschließend die im Druck undeutlich als pluvaḥ und pluḥ erscheinenden Lautfolgen. Der mit Vāg beginnende Mantra wird von den Weisen als elfsilbig bezeichnet. Mit den fünf Wörtern, beginnend mit Vāg, bildet man ordnungsgemäß die Glieder. Nun die Meditation: Möge die über die Rede waltende Gottheit zu eurem Wohlergehen wirken. Sie sitzt auf einem Lotus und hält in ihren Händen eine Gebetskette, zwei Lotusse und ein Buch. Die junge Mondsichel ist an ihrer Krone befestigt. Sie leuchtet wie Perlen, Mond und Kunda-Blüten. Ihre Augen sind in freudigem Entrücktsein geöffnet; ihre Gestalt ist von der Fülle der Brust geprägt. Scharen von Weisen verehren sie unablässig. Nun das Purashcharana: Man wiederhole 1.100.000-mal und opfere ein Zehntel mit Ghee. Man verehre sie auf dem gemäß der Mātṛkā gebildeten Sitz wie zuvor. [Die letzten Mantrasilben sind ungesichert; keine vollständige Formel wird daraus rekonstruiert.]

M0639. Sarasvati: drei Bijas
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 870, Sarasvati: drei Bijas
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
toyasthaṃ śayanaṃ viṣṇoḥ [pāṭha aspaṣṭa] |
bindudhīrāyuto vahnirbindusavyo'mbumān bhṛguḥ ||
uktāni trīṇi bījāni sadbhiḥ sārasvatārthinām |
aṅgāni kalpayedbījaistriruktairjātisaṃyutaiḥ ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
तोयस्थं शयनं विष्णोः [पाठ अस्पष्ट] |
बिन्दुधीरायुतो वह्निर्बिन्दुसव्योऽम्बुमान् भृगुः ||
उक्तानि त्रीणि बीजानि सद्भिः सारस्वतार्थिनाम् |
अङ्गानि कल्पयेद्बीजैस्त्रिरुक्तैर्जातिसंयुतैः ||

Bedeutung und Funktion: Nun ein weiterer Mantra aus derselben Quelle: Die drei Keimsilben werden verschlüsselt durch das im Wasser befindliche Lager Viṣṇus und weitere Lautbezeichnungen beschrieben. Der zweite Teil der ersten Zeile ist beschädigt. Die folgende Zeile nennt Bindu, Dhī, Feuer sowie Bhṛgu mit Wasser und Bindu; ihre genaue Lautauflösung bleibt ungesichert. So werden drei Bījas für diejenigen gelehrt, die Sarasvatīs Gaben erstreben. Mit den dreimal gesprochenen Bījas, verbunden mit den Jāti-Endungen, bilde man die Glieder. [Die beschädigte Verschlüsselung wird nicht zu scheinbar sicheren Rezitationssilben ergänzt.]

M0640. Chintamani-Sarasvati: Mantra, Nyasa und Meditation
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 870–871, Chintamani-Sarasvati: Mantra, Nyasa und Meditation
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha cintāmaṇisarasvatīmantro merutantre |
athādau saṃpravakṣyāmi cintāmaṇisarasvatīm |
tāraṃ māyā ca hasarānaikārāḍhyān sabindukān ||
punarmāyāṃ ca tāraṃ ca vadet ṅentāṃ sarasvatīm |
hṛdayān‍to bhavārṇo'yaṃ mantrastu parikīrtitaḥ ||
triṣṭupchando muniḥ kaṇvaścintāmaṇisarasvatī |
devatā hsaiṃ ca bījaṃ syāt hrīṃ śaktistvaṅgakalpane ||
svarasampuṭitaiḥ kādivargaiḥ syādaṅgakalpanam |
atha dhyānam |
haṃsārūḍhāṃ mauktikābhāṃ mandahāsyenduśekharām |
vīṇāmṛtaghaṭākṣasragdīptahastāṃ kujasthitām ||
atha puraścaraṇam |
japeddvādaśalakṣakaṃ ityuktvā |
sitābjai ravisāhasraṃ hunedvā'tha ca campakaiḥ |

Devanagari:
अथ चिन्तामणिसरस्वतीमन्त्रो मेरुतन्त्रे |
अथादौ संप्रवक्ष्यामि चिन्तामणिसरस्वतीम् |
तारं माया च हसरानैकाराढ्यान् सबिन्दुकान् ||
पुनर्मायां च तारं च वदेत् ङेन्तां सरस्वतीम् |
हृदयान्‍तो भवार्णोऽयं मन्त्रस्तु परिकीर्तितः ||
त्रिष्टुप्छन्दो मुनिः कण्वश्चिन्तामणिसरस्वती |
देवता ह्सैं च बीजं स्यात् ह्रीं शक्तिस्त्वङ्गकल्पने ||
स्वरसम्पुटितैः कादिवर्गैः स्यादङ्गकल्पनम् |
अथ ध्यानम् |
हंसारूढां मौक्तिकाभां मन्दहास्येन्दुशेखराम् |
वीणामृतघटाक्षस्रग्दीप्तहस्तां कुजस्थिताम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
जपेद्द्वादशलक्षकं इत्युक्त्वा |
सिताब्जै रविसाहस्रं हुनेद्वाऽथ च चम्पकैः |

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra der Cintāmaṇi-Sarasvatī im Merutantra: Zuerst erkläre ich Cintāmaṇi-Sarasvatī. Genannt werden Tāra, Māyā und die Laute ha, sa und ra mit dem ai-Vokal und Bindu; danach wieder Māyā, Tāra und Sarasvatī im Dativ. Die mit Hṛdaya endende Formel wird als bhavārṇa bezeichnet, nach der Wortzahlverschlüsselung elfsilbig. Das Versmaß ist Triṣṭubh, der Seher Kaṇva und die Gottheit Cintāmaṇi-Sarasvatī. Das Bīja ist im Druck undeutlich als hsaiṃ wiedergegeben; Hrīṃ ist die Kraft. Der Glieder-Nyāsa wird mit den von Vokalen umschlossenen Konsonantengruppen ab ka gebildet. Nun die Meditation: Sie reitet auf einem Haṃsa, leuchtet wie eine Perle, lächelt sanft und trägt den Mond auf dem Haupt. Ihre Hände strahlen mit Vīṇā, Nektarkrug und Gebetskette; ihr Sitz wird als kuja angegeben, vermutlich ist ein Lotus gemeint. Zum Purashcharana heißt es zunächst: Man wiederhole 1.200.000-mal. Anschließend werden zwölftausend Feueropfer mit weißen Lotussen oder Campaka-Blüten vorgeschrieben. [Die genaue zusammengesetzte Bīja-Schreibung, bhavārṇa und die Sitzbezeichnung bedürfen der Kollation.]

M0641. Parijata-Sarasvati: Mantra und Nyasa
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 871–872, Parijata-Sarasvati: Mantra und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha pārijātasarasvatīmantraḥ dakṣiṇāmūrtisaṃhitāyām |
sampatpradāyāḥ bhairavyā vāgbhavaṃ bījamālikhet |
tāreṇa parayā devī sampuṭīkṛtya mantravit ||
sarasvatyai hṛdanto'yaṃ rudrārṇo manurīritaḥ |
ṛṣistaddakṣiṇāmūrtirgāyatrī chanda īritam ||
pārijāteśvarī vāṇī devatā parikīrtitā |
tṛtīyaṃ ca dvitīyaṃ ca bījaṃ śaktiśca tārakam ||
kīlakaṃ parameśāni mahāsārasvatapradam |
ṣaḍdīrghasvarasambhinnabījenāṅgāni vinyaset ||

Devanagari:
अथ पारिजातसरस्वतीमन्त्रः दक्षिणामूर्तिसंहितायाम् |
सम्पत्प्रदायाः भैरव्या वाग्भवं बीजमालिखेत् |
तारेण परया देवी सम्पुटीकृत्य मन्त्रवित् ||
सरस्वत्यै हृदन्तोऽयं रुद्रार्णो मनुरीरितः |
ऋषिस्तद्दक्षिणामूर्तिर्गायत्री छन्द ईरितम् ||
पारिजातेश्वरी वाणी देवता परिकीर्तिता |
तृतीयं च द्वितीयं च बीजं शक्तिश्च तारकम् ||
कीलकं परमेशानि महासारस्वतप्रदम् |
षड्दीर्घस्वरसम्भिन्नबीजेनाङ्गानि विन्यसेत् ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra der Pārijāta-Sarasvatī in der Dakṣiṇāmūrtisaṃhitā: Man schreibe das Vāgbhava-Bīja der Fülle gewährenden Bhairavī und umschließe es mit Tāra und Parā. Es folgen „sarasvatyai“ und Hṛd. Der Mantra wird als elfsilbig bezeichnet. Seher ist Dakṣiṇāmūrti, das Versmaß Gāyatrī, die Gottheit Vāṇī als Pārijāteśvarī. Das dritte und das zweite Bīja werden als Bīja und Śakti zugeordnet; Tāra ist der Kīlaka. Die Formel gewährt die große Gabe Sarasvatīs. Den Glieder-Nyāsa vollziehe man mit der Keimsilbe, verbunden mit den sechs langen Vokalen. [Die verschlüsselten Anfangselemente und ihre Umschließung werden nicht ohne weiteren Beleg als vollständige Formel ausgeschrieben.]

M0642. Parijata-Sarasvati: Meditation, Purashcharana und Variante
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 871–872, Parijata-Sarasvati: Meditation, Purashcharana und Variante
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha dhyānam |
haṃsārūḍhā varahasitahārendukundāvadātā vāṇī mandasmitataramukhī maulibaddhendurekhā |
vidyāvīṇāmṛtamayaghaṭākṣasrajādīptahastā śubhrābjasthā bhavadabhimataprāptaye bhāratī syāt ||
atha puraścaraṇaṃ tantrāntare |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ taddaśāṃśaṃ tato hunet |
kiṃśukaiścampakairvā'pi tilājyamadhulolitaiḥ ||
navākṣaro'pi yo mantrastatrādau praṇavastataḥ |
sampatpradāvāgbhavastato lajjābījamiti |

Devanagari:
अथ ध्यानम् |
हंसारूढा वरहसितहारेन्दुकुन्दावदाता वाणी मन्दस्मिततरमुखी मौलिबद्धेन्दुरेखा |
विद्यावीणामृतमयघटाक्षस्रजादीप्तहस्ता शुभ्राब्जस्था भवदभिमतप्राप्तये भारती स्यात् ||
अथ पुरश्चरणं तन्त्रान्तरे |
वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं तद्दशांशं ततो हुनेत् |
किंशुकैश्चम्पकैर्वाऽपि तिलाज्यमधुलोलितैः ||
नवाक्षरोऽपि यो मन्त्रस्तत्रादौ प्रणवस्ततः |
सम्पत्प्रदावाग्भवस्ततो लज्जाबीजमिति |

Bedeutung und Funktion: Nun die Meditation: Möge Bhāratī euch die Erfüllung eures guten Anliegens gewähren. Vāṇī reitet auf einem Haṃsa und ist hell wie eine strahlende Kette, der Mond und weiße Kunda-Blüten. Ihr Antlitz lächelt sanft; die Mondsichel ist in ihrem Haarknoten befestigt. Ihre Hände leuchten mit Buch, Vīṇā, Nektargefäß und Gebetskette; sie befindet sich auf einem weißen Lotus. Zum Purashcharana heißt es in einem anderen Tantra: Man wiederhole je Silbe hunderttausendmal und opfere anschließend ein Zehntel mit Kiṃśuka- oder Campaka-Blüten beziehungsweise mit in Ghee und Honig getränktem Sesam. Auch eine neunsilbige Formel wird genannt: Zuerst Praṇava, dann das Vāgbhava der Sampatpradā und anschließend das Lajjā-Bīja. [Die Anfangsverbindung des Meditationsverses ist im Druck ungewöhnlich; die kurze Mantravariante wird nur soweit wiedergegeben, wie die Quelle sie angibt.]

M0643. Tvarita: verschlüsselter Mantra und Nyasa
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 873, Tvarita: verschlüsselter Mantra und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha tvaritāmantraḥ |
tatraiva |
tato'bhidhāsye tvaritāṃ tvaritaṃ phaladāyinīm |
tāro māyā varmabījamṛddhirīśasvarānvitā ||
karmastadanto bhagavān kṣauṃ dīrghatanucchadam |
saṃvarto bhagavān māyā phaḍanto dvādaśākṣaraḥ ||
munirarjuna ākhyāto virāṭ chandaḥ samīritam |
tvaritā devatā proktā puruṣārthaphalapradā ||
tathā |
karmādyaiḥ pañcabhirvarṇaiḥ pūrvapūrvavivarjitaiḥ |
dvābhyāṃ dvābhyāṃ ṣaḍaṅgāni kalpayet sādhakottamaḥ ||

Devanagari:
अथ त्वरितामन्त्रः |
तत्रैव |
ततोऽभिधास्ये त्वरितां त्वरितं फलदायिनीम् |
तारो माया वर्मबीजमृद्धिरीशस्वरान्विता ||
कर्मस्तदन्तो भगवान् क्षौं दीर्घतनुच्छदम् |
संवर्तो भगवान् माया फडन्तो द्वादशाक्षरः ||
मुनिरर्जुन आख्यातो विराट् छन्दः समीरितम् |
त्वरिता देवता प्रोक्ता पुरुषार्थफलप्रदा ||
तथा |
कर्माद्यैः पञ्चभिर्वर्णैः पूर्वपूर्वविवर्जितैः |
द्वाभ्यां द्वाभ्यां षडङ्गानि कल्पयेत् साधकोत्तमः ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra der Tvaritā aus derselben Quelle: Ich erkläre Tvaritā, die rasch Frucht gewährt. Die zwölf Silben werden verschlüsselt durch Tāra, Māyā, das Schutz-Bīja, Ṛddhi mit dem Īśa-Vokal und weitere Lautnamen gebildet. Es folgen im Druck karma, Bhagavān, Kṣauṃ, eine lange Schutzsilbe, Saṃvarta, erneut Bhagavān und Māyā; die Formel endet mit Phaṭ. Seher ist Arjuna, das Versmaß Virāj, die Gottheit Tvaritā, die die Lebensziele gewährt. Der vorzügliche Sādhaka bilde den sechsfachen Nyāsa aus den mit karma beginnenden fünf Zeichen, unter Weglassung der jeweils vorangehenden, sowie aus paarweise verbundenen Silben. [Mehrere verschlüsselte Lautbezeichnungen und die genaue Gruppierung des Nyāsa sind im Druck nicht eindeutig. Deshalb wird keine ausgeschriebene Gesamtformel ergänzt.]

M0644. Nityaklinna: Mantra und Nyasa
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 874, Nityaklinna: Mantra und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha nityaklinnāmantrastatraiva |
tāro māyā vāgbhavānte nityaklinne madadrave |
vāṅmāyā vahnijāyānto mantraḥ pañcadaśākṣaraḥ ||
dvābhyāṃ dvābhyāṃ punardvābhyāṃ dvābhyāṃ pañcabhirakṣaraiḥ |
vācaṃ vinā samastaiścāpyaṅgaṣaṭkamathācaret ||

Devanagari:
अथ नित्यक्लिन्नामन्त्रस्तत्रैव |
तारो माया वाग्भवान्ते नित्यक्लिन्ने मदद्रवे |
वाङ्माया वह्निजायान्तो मन्त्रः पञ्चदशाक्षरः ||
द्वाभ्यां द्वाभ्यां पुनर्द्वाभ्यां द्वाभ्यां पञ्चभिरक्षरैः |
वाचं विना समस्तैश्चाप्यङ्गषट्कमथाचरेत् ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra der Nityaklinnā aus derselben Quelle: Nach Tāra, Māyā und Vāgbhava folgen „nityaklinne“ und „madadrave“, anschließend Vāc und Māyā; die Formel endet mit der Gemahlin des Feuers. Sie wird als fünfzehnsilbig bezeichnet. Den sechsfachen Glieder-Nyāsa vollziehe man mit vier Zweiergruppen, einer Fünfergruppe und der gesamten Formel unter Auslassung von Vāc. [Die verschlüsselten Keimsilben und die Gruppierung werden quellengetreu benannt; die Gesamtformel wird nicht stillschweigend vervollständigt.]

M0645. Annapurna: Mantra und Nyasa nach Merutantra
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 874–875, Annapurna: Mantra und Nyasa nach Merutantra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athānnapūrṇāmantraḥ |
merutantre |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi annapūrṇāmahāmanum |
oṃ hrīṃ śrīṃ klīṃ namaḥ proktvā bhagavati padaṃ vadet ||
māheśvari cānnapūrṇe svāhā viṃśativarṇakaḥ |
chando'nuṣṭubmunirbrahmā hyannapūrṇā ca devatā ||
hrīṃ bījaṃ cāpi śaktiḥ śrīṃ kīlakaṃ klīṃ prakīrtitam |
ṣaḍdīrghayuktahṛllekhā ṣaḍaṅgeṣu prakīrtitā ||

Devanagari:
अथान्नपूर्णामन्त्रः |
मेरुतन्त्रे |
अथातः संप्रवक्ष्यामि अन्नपूर्णामहामनुम् |
ॐ ह्रीं श्रीं क्लीं नमः प्रोक्त्वा भगवति पदं वदेत् ||
माहेश्वरि चान्नपूर्णे स्वाहा विंशतिवर्णकः |
छन्दोऽनुष्टुब्मुनिर्ब्रह्मा ह्यन्नपूर्णा च देवता ||
ह्रीं बीजं चापि शक्तिः श्रीं कीलकं क्लीं प्रकीर्तितम् |
षड्दीर्घयुक्तहृल्लेखा षडङ्गेषु प्रकीर्तिता ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra der Annapūrṇā im Merutantra: Ich erkläre den großen Mantra der Annapūrṇā. Nach „oṃ hrīṃ śrīṃ klīṃ namaḥ“ spreche man „bhagavati“, „māheśvari“, „annapūrṇe“ und „svāhā“. Der Mantra ist zwanzigsilbig. Das Versmaß ist Anuṣṭubh, der Seher Brahmā und die Gottheit Annapūrṇā. Hrīṃ ist das Bīja, Śrīṃ die Kraft und Klīṃ der Kīlaka. Für die sechs Glieder wird Hṛllekhā mit den sechs langen Vokalen verbunden. [Die Bīja-Zeichen des Scans sind stellenweise verschmiert; Hrīṃ, Śrīṃ und Klīṃ sind vorläufige Lesungen und keine abschließend kollationierte Rezitationsfassung.]

M0646. Annapurna: weitere Formel und Meditation nach Sharada
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 875, Annapurna: weitere Formel und Meditation nach Sharada
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ śāradāyām |
māyā hṛdbhagavatyante māheśvari padaṃ tataḥ |
annapūrṇe ṭhayugalaṃ manuḥ saptadaśākṣaraḥ ||
aṅgāni māyayā kuryāt tato devīṃ vicintayet |
atha dhyānam |
raktāṃ vicitravasanāṃ navacandracūḍāmannapradāmaniratāṃ stanabhāranamrām |
nṛtyantaminduśakalābharaṇaṃ vilokya hṛṣṭāṃ bhaje bhagavatīṃ bhavaduḥkhahantrīm ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं शारदायाम् |
माया हृद्भगवत्यन्ते माहेश्वरि पदं ततः |
अन्नपूर्णे ठयुगलं मनुः सप्तदशाक्षरः ||
अङ्गानि मायया कुर्यात् ततो देवीं विचिन्तयेत् |
अथ ध्यानम् |
रक्तां विचित्रवसनां नवचन्द्रचूडामन्नप्रदामनिरतां स्तनभारनम्राम् |
नृत्यन्तमिन्दुशकलाभरणं विलोक्य हृष्टां भजे भगवतीं भवदुःखहन्त्रीम् ||

Bedeutung und Funktion: Nun ein weiterer Mantra in der Śāradā: Māyā, Hṛd und „bhagavati“, danach „māheśvari“, „annapūrṇe“ und zweimal ṭha bilden die siebzehnsilbige Formel. Den Glieder-Nyāsa vollziehe man mit Māyā und meditiere anschließend über die Göttin. Ich verehre Bhagavatī, die das Leid des weltlichen Daseins vernichtet. Sie ist rot, trägt ein farbenprächtiges Gewand und die neue Mondsichel auf dem Haupt. Unablässig spendet sie Nahrung; unter der Fülle ihrer Brust ist sie geneigt. Sie freut sich beim Anblick des Tanzenden, der die Mondsichel als Schmuck trägt.

M0647. Pratyangira: sechzehnsilbige Formel und sechs Gottheiten
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 876, Pratyangira: sechzehnsilbige Formel und sechs Gottheiten
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha pratyaṅgirāmantraḥ |
merutantre |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi parakṛtyānivāriṇīm |
devīṃ pratyaṅgirāṃ nāma sarvopadravanivāriṇīm ||
oṃ aṃ kaṃ caṃ tathā ṭaṃ taṃ paṃ [bījākṣara aspaṣṭa] samuccaret |
[bījākṣara aspaṣṭa] uktvā huṃ tathā'straṃ svāhāntaṃ ṣoḍaśākṣaraḥ ||
munirvidhātā chando'gnirdevatāḥ ṣaṭ prakīrtitāḥ |
mahāvāyurmahāpṛthvī mahākāśastathaiva ca ||
mahāsamudranāmā ca mahāparvata eva ca |
mahāgniśceti huṃ bījaṃ hrīṃ śaktiḥ parikīrtitā ||
lajjayā tu ṣaḍaṅgāni ṣaḍdīrghānvitayācaret |
mantradevīṃ tato mantrī dhyāyet susthiramānasaḥ ||

Devanagari:
अथ प्रत्यङ्गिरामन्त्रः |
मेरुतन्त्रे |
अथातः संप्रवक्ष्यामि परकृत्यानिवारिणीम् |
देवीं प्रत्यङ्गिरां नाम सर्वोपद्रवनिवारिणीम् ||
ॐ अं कं चं तथा टं तं पं [बीजाक्षर अस्पष्ट] समुच्चरेत् |
[बीजाक्षर अस्पष्ट] उक्त्वा हुं तथाऽस्त्रं स्वाहान्तं षोडशाक्षरः ||
मुनिर्विधाता छन्दोऽग्निर्देवताः षट् प्रकीर्तिताः |
महावायुर्महापृथ्वी महाकाशस्तथैव च ||
महासमुद्रनामा च महापर्वत एव च |
महाग्निश्चेति हुं बीजं ह्रीं शक्तिः परिकीर्तिता ||
लज्जया तु षडङ्गानि षड्दीर्घान्वितयाऽऽचरेत् |
मन्त्रदेवीं ततो मन्त्री ध्यायेत् सुस्थिरमानसः ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra der Pratyaṅgirā im Merutantra: Ich erkläre die Göttin Pratyaṅgirā, die fremde schädigende Magie abwehrt und alle Bedrängnisse fernhält. Es folgt eine als sechzehnsilbig bezeichnete Bīja-Folge, beginnend mit Oṃ und einer Reihe nasalierter Konsonanten. Mehrere Zeichen sind beschädigt; am Schluss werden Huṃ, Astra und Svāhā genannt. Seher ist Vidhātṛ, das Versmaß wird als Agni bezeichnet. Sechs Gottheiten sind zugeordnet: der große Wind, die große Erde, der große Raum, der große Ozean, der große Berg und das große Feuer. Huṃ ist das Bīja, Hrīṃ die Kraft. Den sechsfachen Nyāsa vollziehe man mit Lajjā, verbunden mit den sechs langen Vokalen. Danach meditiere der Übende mit fest gesammeltem Geist über die Mantra-Gottheit. [Unleserliche Bīja-Zeichen stehen als ausdrücklich markierte Lücken; es wird keine rekonstruierte Gesamtformel angeboten.]

M0648. Pratyangira: Mala-Mantra
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 877–878, Pratyangira: Mala-Mantra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mālāmantrastatraiva |
atha pratyaṅgirāmālāmantraḥ siddhaḥ prakīrtyate |
oṃ hrīṃ namaḥ kṛṣṇavāsase śataviśvasahasrahim ||
simi sahasravadane mahābale parājite |
pratyaṅgire parasainyaparakarmapadaṃ vadet ||
vidhvaṃsini paramantrotsādinīti tato vadet |
sarvabhūteti damani sarvadevān vadet tataḥ ||
bandhayugmaṃ sarvavidyā dvicchindhi kṣobhayadvayam |
parayantrāṇīti vadet sphoṭayadvitayaṃ tataḥ ||
sarvaśṛṅkhalāstroṭaya troṭaya jvala coccaret |
jvālājihve karāleti vadane pratyamuccaret ||
gire hrīṃ nama ityeṣa sapādaśatavarṇavān |
brahmā'nuṣṭubmunicchando devī pratyaṅgirā matā ||
bījaśaktī tāramāye kṛtyānāśeti yojanam |
ṣaḍaṅgānāṃ vidhiścātra ṣaḍdīrghānvitamāyayā ||

Devanagari:
अथ मालामन्त्रस्तत्रैव |
अथ प्रत्यङ्गिरामालामन्त्रः सिद्धः प्रकीर्त्यते |
ॐ ह्रीं नमः कृष्णवाससे शतविश्वसहस्रहिम् ||
सिमि सहस्रवदने महाबले पराजिते |
प्रत्यङ्गिरे परसैन्यपरकर्मपदं वदेत् ||
विध्वंसिनि परमन्त्रोत्सादिनीति ततो वदेत् |
सर्वभूतेति दमनि सर्वदेवान् वदेत् ततः ||
बन्धयुग्मं सर्वविद्या द्विच्छिन्धि क्षोभयद्वयम् |
परयन्त्राणीति वदेत् स्फोटयद्वितयं ततः ||
सर्वशृङ्खलास्त्रोटय त्रोटय ज्वल चोच्चरेत् |
ज्वालाजिह्वे करालेति वदने प्रत्यमुच्चरेत् ||
गिरे ह्रीं नम इत्येष सपादशतवर्णवान् |
ब्रह्माऽनुष्टुब्मुनिच्छन्दो देवी प्रत्यङ्गिरा मता ||
बीजशक्ती तारमाये कृत्यानाशेति योजनम् |
षडङ्गानां विधिश्चात्र षड्दीर्घान्वितमायया ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Mālā-Mantra aus derselben Quelle: Es wird der als wirksam geltende lange Mantra der Pratyaṅgirā erklärt. Er beginnt „oṃ hrīṃ namaḥ kṛṣṇavāsase“, Verneigung vor der Schwarzgekleideten. Die folgende Zeichenfolge mit śata, viśva, sahasra und him/simi ist im Druck beschädigt. Es folgen Anrufungen der Tausendgesichtigen und Kraftvollen; parājite ist vorläufig gelesen. Pratyaṅgirā wird als Zerstörerin feindlicher Heere und Handlungen, als Beseitigerin fremder Mantras und als Bezähmerin aller Wesen angerufen. Es folgen „alle Götter“ und zweimal „binde“, „alle Vidyās“ und zweimal „zerschneide“, zweimal „erschüttere“, „fremde Yantras“ und zweimal „zersprenge“, „alle Ketten“, zweimal „zerreiße“, dann „lodere, Flammenzüngige, Schrecklichgesichtige“. Der Schluss nennt Pratyaṅgirā, Hrīṃ und Namaḥ. Die Formel wird als 125-silbig bezeichnet. Seher und Versmaß sind Brahmā und Anuṣṭubh, die Gottheit Pratyaṅgirā. Tāra und Māyā sind Bīja und Śakti; der Viniyoga gilt der Abwehr schädigender Magie. Den sechsfachen Nyāsa vollziehe man mit Māyā und den sechs langen Vokalen. [Die Sanskritfassung bewahrt die vorläufige Drucklesung; wegen der beschädigten Anfangsfolge ist dies keine gesicherte Rezitationsfassung.]

M0649. Pratyangira: weitere Formel aus Siddhantasangraha
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 878, Pratyangira: weitere Formel aus Siddhantasangraha
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ siddhāntasaṅgrahe |
oṃ yāṃ kalpayanti no'rayaḥ krūrāṃ kṛtyāṃ vadhūmiva |
tāṃ brahmaṇā'panirnudmaḥ pratyak kartāramicchatu ||
hrīṃ |
munyādyā viniyogāntā mālāmantravadasya tu |
ṣaḍaṅgāni ca pādena pādārdhaiścaraṇena ca ||
kuryāddhṛdādiṣaḍdīrghahṛllekhāpuṭitena ca |
śirobhrūmadhyavadanagalavāhudvayeṣvatha ||
hṛnnābhipārśvakaṭyaṅgapādeṣu padaśo nyaset |
vyāpakantaṃ samastena kṛtvā dhyāyenmaheśvarīm ||
khaḍgacarmadharāṃ kṛṣṇāṃ muktakeśīṃ vivāsasam |
daṃṣṭrākarālavadanāṃ bhīṣaṇāṃ sarvabhūṣaṇām ||
grasantīṃ vairiṇaṃ dhyāyet preritāṃ śivatejasā |

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं सिद्धान्तसङ्ग्रहे |
ॐ यां कल्पयन्ति नोऽरयः क्रूरां कृत्यां वधूमिव |
तां ब्रह्मणाऽपनिर्नुद्मः प्रत्यक् कर्तारमिच्छतु ||
ह्रीं |
मुन्याद्या विनियोगान्ता मालामन्त्रवदस्य तु |
षडङ्गानि च पादेन पादार्धैश्चरणेन च ||
कुर्याद्धृदादिषड्दीर्घहृल्लेखापुटितेन च |
शिरोभ्रूमध्यवदनगलवाहुद्वयेष्वथ ||
हृन्नाभिपार्श्वकट्यङ्गपादेषु पदशो न्यसेत् |
व्यापकन्तं समस्तेन कृत्वा ध्यायेन्महेश्वरीम् ||
खड्गचर्मधरां कृष्णां मुक्तकेशीं विवाससम् |
दंष्ट्राकरालवदनां भीषणां सर्वभूषणाम् ||
ग्रसन्तीं वैरिणं ध्यायेत् प्रेरितां शिवतेजसा |

Bedeutung und Funktion: Nun ein weiterer Mantra im Siddhāntasaṅgraha: „Oṃ. Die grausame Kṛtyā, welche unsere Feinde gegen uns bereiten wie eine Braut, treiben wir durch Brahman zurück. Sie möge zu ihrem Urheber zurückkehren. Hrīṃ.“ Seher, weitere Zuordnungen und Viniyoga gelten wie beim Mālā-Mantra. Die sechs Glieder werden aus Versfüßen und Halbfüßen gebildet, umschlossen von Hṛllekhā mit den sechs langen Vokalen und den Herz- und weiteren Zuordnungen. Wortweise legt man die Formel auf Kopf, Brauenmitte, Mund, Hals, beide Arme, Herz, Nabel, Flanken, Hüften, weitere Glieder und Füße. Mit der ganzen Formel vollzieht man den umfassenden Nyāsa. Danach meditiere man über Maheśvarī: dunkel, mit offenem Haar, unbekleidet, mit Schwert und Schild, mit furchtbaren Fangzähnen und vielfältigem Schmuck. Sie wird als vom Leuchten Śivas angetrieben vorgestellt, den Feind verschlingend. [Der Druck markiert diesen Abschnitt als Zusatz eines mit „4 pu°“ bezeichneten Textzeugen. Die Gliedergruppierung ist nicht vollständig eindeutig.]

M0650. Kubjika: Frage und verschlüsselte acht Glieder
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 879, Kubjika: Frage und verschlüsselte acht Glieder
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha kubjikāmantraḥ |
kulālikāmnāyatantre |
śrīkubjikovāca |
kathaṃ tu labdhikānātha vada mantrapadānvitām |
sarvajñāṃ sarvadā deva lakṣaṇena samanvitām ||
uvāca bhairavo hyevaṃ labdhikāṃ śṛṇu labdhike |
kintu tvayā na vaktavyā yāvannādeśitaḥ śiśuḥ ||
haneveti prathamaṃ padaṃ ṇikiṇiki dvitīyakam |
chrī~ chrau~ padaṃ tṛtīyaṃ ca khimurayo'ñcaturthakam ||
menaṇajaḍeti pañcamaṃ hrau~ hrau~ hrī~ ṣaṣṭhakaṃ padam |
yaikāñjikuśro saptamaṃ tvaivāgabha monāṣṭamam ||

Devanagari:
अथ कुब्जिकामन्त्रः |
कुलालिकाम्नायतन्त्रे |
श्रीकुब्जिकोवाच |
कथं तु लब्धिकानाथ वद मन्त्रपदान्विताम् |
सर्वज्ञां सर्वदा देव लक्षणेन समन्विताम् ||
उवाच भैरवो ह्येवं लब्धिकां शृणु लब्धिके |
किन्तु त्वया न वक्तव्या यावन्नादेशितः शिशुः ||
हनेवेति प्रथमं पदं णिकिणिकि द्वितीयकम् |
छ्रीँ छ्रौँ पदं तृतीयं च खिमुरयोऽञ्चतुर्थकम् ||
मेनणजडेति पञ्चमं ह्रौँ ह्रौँ ह्रीँ षष्ठकं पदम् |
यैकाञ्जिकुश्रो सप्तमं त्वैवागभ मोनाष्टमम् ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra der Kubjikā aus dem Kulālikāmnāyatantra. Śrī Kubjikā spricht: Herr der Labdhikā, erkläre die mit Mantragliedern und Kennzeichen ausgestattete, allwissende Gestalt. Bhairava antwortet: Höre von Labdhikā, o Labdhikā; du darfst dies einem Schüler nicht mitteilen, solange er nicht unterwiesen beziehungsweise dazu ermächtigt ist. Es folgen acht verschlüsselte Glieder: haneve, ṇikiṇiki, eine zweifache Bīja-Folge, khimurayo…; menana-/menaṇa-jaḍa…, eine dreifache Bīja-Folge, yaikāñjikuśro und tvaivāgabha mona. [Die Devanāgarī-Fassung ist eine vorläufige diplomatische Lesung der auffälligen, absichtlich verschlüsselten Druckfolge. Insbesondere die Bīja-Ligaturen und die Wortgrenzen sind unsicher. Die Benennung Labdhikā bleibt vorläufig; aus diesem Abschnitt wird keine gesicherte Rezitationsformel abgeleitet.]

M0651. Kubjika: Kaulika-Sprache und Nyasa
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 880, Kubjika: Kaulika-Sprache und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
yajñāā yaivarṇākahro cceti ṇikiṇiki yayātratrane kerītāhaṃmajalku chrī~ chrī~ yajñāvakayaipārūhuvakhīmurayotha me naṇajaḍa yaikhāśi veśiravaiva hrau~ hrau~ hrī~ seraśi yaipādīlaku yaikāñjikuśro yayādaha yailāmatkahraivāgabha mona |
pañcādaśākṣaraṃ hṛdayaṃ śiraścaiva trayodaśa |
śikhāṣṭākṣarā jñeyā kavacaikonaviṃśatiḥ ||
tithisaṅkhyā bhavennetramastraṃ caiva caturdaśa |
pañcapraṇava ādyanto yathā vidyā tathā'ntimā ||
etatkaulikabhāṣāyāṃ kathitaṃ te sapratyayam |
sasphuṭaṃ guruvaktrasthaṃ vilomasthaṃ na sidhyati ||
kaulike'daḥ samākhyātaṃ siddhamārge sudurlabham |

Devanagari:
यज्ञाआ यैवर्णाकह्रो च्चेति णिकिणिकि ययात्रत्रने केरीताहंमजल्कु छ्रीँ छ्रीँ यज्ञावकयैपारूहुवखीमुरयोथ मे नणजड यैखाशि वेशिरवैव ह्रौँ ह्रौँ ह्रीँ सेरशि यैपादीलकु यैकाञ्जिकुश्रो ययादह यैलामत्कह्रैवागभ मोन |
पञ्चादशाक्षरं हृदयं शिरश्चैव त्रयोदश |
शिखाष्टाक्षरा ज्ञेया कवचैकोनविंशतिः ||
तिथिसङ्ख्या भवेन्नेत्रमस्त्रं चैव चतुर्दश |
पञ्चप्रणव आद्यन्तो यथा विद्या तथाऽन्तिमा ||
एतत्कौलिकभाषायां कथितं ते सप्रत्ययम् |
सस्फुटं गुरुवक्त्रस्थं विलोमस्थं न सिध्यति ||
कौलिकेऽदः समाख्यातं सिद्धमार्गे सुदुर्लभम् |

Bedeutung und Funktion: Es folgt eine längere, in Kaulika-Sprache verschlüsselte Formel. Ihre vorläufige Zeichenlesung ist in der Sanskritfassung bewahrt; eine semantische Übersetzung der verschlüsselten Lautfolge ist nicht gesichert. Das Herzglied hat fünfzehn Silben, das Kopfglied dreizehn, das Scheitelglied acht und der Schutzpanzer neunzehn. Das Augenglied zählt so viele Silben wie Mondtage, also fünfzehn; das Astra-Glied vierzehn. Die fünf Praṇavas stehen am Anfang und Ende, entsprechend der Vidyā auch bei ihrem letzten Glied. Dies sei in Kaulika-Sprache mit Erklärung mitgeteilt; die deutliche Gestalt liege im Mund des Gurus. In der umgekehrten Gestalt allein komme sie nicht zur Verwirklichung. So werde das auf dem Siddha-Pfad schwer Erhältliche in der Kaulika-Lehre erklärt. [Die verschlüsselte Prosa enthält unsichere Ligaturen; keine stillschweigende Entschlüsselung oder Rezitationsfreigabe. Die Aussagen zur Umkehrung werden als unterschiedliche Ebenen von verschlüsselter Überlieferung und mündlicher Auflösung verstanden.]

M0652. Ganga: erste Formel und Meditation
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 881–882, Ganga: erste Formel und Meditation
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha gaṅgāmantraḥ |
merutantre |
atha vakṣye rudraśīrṣanivāsinyāḥ paraṃ manum |
tāro namaḥ śivāyai ca nārāyaṇyai padaṃ vadet ||
daśaharāyai gaṅgāyai svāhānto viṃśadarṇakaḥ |
vyāso muniḥ kṛticchando gaṅgā devī prakīrtitā ||
trivahnivedabāṇāgninetravarṇaiḥ ṣaḍaṅgakam |
atha dhyānam |
caturbhujāṃ trinetrāṃ ca sarvābharaṇabhūṣitām |
ratnakumbhasitāmbhojavaradābhayasatkarām ||
cāmarairvījyamānāṃ ca śvetacchatropaśobhitām |
atha puraścaraṇam |
lakṣaṃ japeddaśāṃśena juhuyāt saghṛtaistilaiḥ |

Devanagari:
अथ गङ्गामन्त्रः |
मेरुतन्त्रे |
अथ वक्ष्ये रुद्रशीर्षनिवासिन्याः परं मनुम् |
तारो नमः शिवायै च नारायण्यै पदं वदेत् ||
दशहरायै गङ्गायै स्वाहान्तो विंशदर्णकः |
व्यासो मुनिः कृतिच्छन्दो गङ्गा देवी प्रकीर्तिता ||
त्रिवह्निवेदबाणाग्निनेत्रवर्णैः षडङ्गकम् |
अथ ध्यानम् |
चतुर्भुजां त्रिनेत्रां च सर्वाभरणभूषिताम् |
रत्नकुम्भसिताम्भोजवरदाभयसत्कराम् ||
चामरैर्वीज्यमानां च श्वेतच्छत्रोपशोभिताम् |
अथ पुरश्चरणम् |
लक्षं जपेद्दशांशेन जुहुयात् सघृतैस्तिलैः |

Bedeutung und Funktion: Nun der Gaṅgā-Mantra aus dem Merutantra: Ich erkläre den höchsten Mantra der auf Rudras Haupt Wohnenden. Tāra, dann „namaḥ śivāyai nārāyaṇyai daśaharāyai gaṅgāyai“, mit Svāhā am Ende: die Formel wird als zwanzigsilbig bezeichnet. Vyāsa ist der Seher, Kṛti das Versmaß und Gaṅgā die Göttin. Die sechs Glieder werden aus drei, drei, vier, fünf, drei und zwei Silben gebildet. Meditation: Die Göttin hat vier Arme und drei Augen und trägt allen Schmuck. Ihre Hände halten einen Edelsteinkrug und einen weißen Lotus und gewähren Gaben und Furchtlosigkeit. Mit Yakschweifwedeln wird ihr Luft zugefächelt, ein weißer Schirm schmückt sie. Purashcharana: Man wiederhole hunderttausendmal und opfere ein Zehntel mit Sesam, der mit Ghee verbunden ist.

M0653. Ganga: zweite Formel
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 882, Ganga: zweite Formel
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
athānyaṃ saṃpravakṣyāmi vāmācārāghanāśanam |
barhiryajvakartāraḥ siddhāḥ sūryasya bhāvataḥ ||
tāro namo bhagavati vāgbhavaṃ ca hilidvayam |
milidvayaṃ ca gaṅge māṃ pāvayadvitayaṃ vadet ||
svāhāntastārako varṇo manuḥ pāpapraṇāśanaḥ |
īśvaro'sya muniścchando'mitaṃ gaṅgā ca devatā ||
rāmavedāṅgavahnyaṅganetrārṇairaṅgakalpanam |

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
अथान्यं संप्रवक्ष्यामि वामाचाराघनाशनम् |
बर्हिर्यज्वकर्तारः सिद्धाः सूर्यस्य भावतः ||
तारो नमो भगवति वाग्भवं च हिलिद्वयम् |
मिलिद्वयं च गङ्गे मां पावयद्वितयं वदेत् ||
स्वाहान्तस्तारको वर्णो मनुः पापप्रणाशनः |
ईश्वरोऽस्य मुनिश्च्छन्दोऽमितं गङ्गा च देवता ||
रामवेदाङ्गवह्न्यङ्गनेत्रार्णैरङ्गकल्पनम् |

Bedeutung und Funktion: Nun ein weiterer Mantra aus derselben Quelle: Ich erkläre eine weitere, Verfehlungen des Vāmācāra beseitigende Formel. Die anschließende Zeile über Opfernde und die Sonne ist sprachlich beschädigt und wird nicht sicher gedeutet. Es folgen Tāra, „namo bhagavati“, Vāgbhava, zweimal „hili“, zweimal „mili“, „gaṅge māṃ“, zweimal „pāvaya“ und Svāhā. Die Formel wird als pāpapraṇāśana, als Aufhebung von Verfehlungen, bezeichnet; die Wortfolge zur Silbenzahl ist unsicher. Īśvara ist der Seher, Amita wird als Versmaß gelesen, Gaṅgā ist die Gottheit. Die Glieder werden mit drei, vier, sechs, drei, sechs und zwei Silben gebildet. [Die beschädigte Einleitungszeile und die Zählungsangabe bleiben lokal offen; die lesbaren Bestandteile der Formel sind vollständig wiedergegeben.]

M0654. Ganga: fünfzehn- und achtzehnsilbige Formen
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 883, Ganga: fünfzehn- und achtzehnsilbige Formen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
tāro hilimilidvandve gaṅge devi namo manuḥ |
tithivarṇo'sya munyādiḥ pūjā pūrvavadīritā ||
trihṛdryākṣikṛtābdhyarṇaiḥ ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ |
etasya bhajanājjantostīrthe maraṇaṃ bhavet ||
punarmantrāntaramāha |
tāro lajjā ramā hārdaṃ tato bhagavatī padam |
sambuddhyantaṃ gaṅgadayite namo huṃ tathā'strakam ||
aṣṭādaśārṇo mantro'yaṃ munyādyaṃ pūrvavanmatam |
iti gaṅgāmantraḥ |

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
तारो हिलिमिलिद्वन्द्वे गङ्गे देवि नमो मनुः |
तिथिवर्णोऽस्य मुन्यादिः पूजा पूर्ववदीरिता ||
त्रिहृद्र्याक्षिकृताब्ध्यर्णैः षडङ्गविधिरीरितः |
एतस्य भजनाज्जन्तोस्तीर्थे मरणं भवेत् ||
पुनर्मन्त्रान्तरमाह |
तारो लज्जा रमा हार्दं ततो भगवती पदम् |
सम्बुद्ध्यन्तं गङ्गदयिते नमो हुं तथाऽस्त्रकम् ||
अष्टादशार्णो मन्त्रोऽयं मुन्याद्यं पूर्ववन्मतम् |
इति गङ्गामन्त्रः |

Bedeutung und Funktion: Nun ein weiterer Mantra: Tāra, je zweimal „hili“ und „mili“, dann „gaṅge devi namo“. Er wird als fünfzehnsilbig bezeichnet; Seher und weitere Zuordnungen sowie Verehrung gelten wie zuvor. Die anschließende Zahlwortreihe für den sechsfachen Nyāsa ist im Druck beschädigt. Durch die Verehrung dieser Formel werde einem Menschen nach der Quelle das Sterben an einem heiligen Badeort zuteil. Noch eine Formel wird genannt: Tāra, Lajjā, Ramā, Hārda, dann Bhagavatī im Vokativ, „gaṅgadayite namo huṃ“ und Astra. Dieser Mantra wird als achtzehnsilbig bezeichnet, die Seherzuordnungen gelten wie zuvor. Damit endet der Gaṅgā-Mantra. [Die Zahlwortfolge des Nyāsa und die ungewöhnliche Anrede gaṅgadayite sind vorläufige Drucklesungen.]

M0655. Manikarnika: Formel und Meditation
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 883–884, Manikarnika: Formel und Meditation
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha maṇikarṇikāmantraḥ |
tatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi maṇikarṇīmanuṃ param |
tāro vāk hrau~ ramā kāmastāro'tha maṇikarṇike ||
nama oṃ tithivarṇo'yaṃ mantraḥ paramadurlabhaḥ |
munirvyāso'tiśakvarī chandaḥ syānmaṇikarṇikā ||
devatā candranetrābdhidvibdhyarṇaiḥ ṣaḍaṅgakam |
atha dhyānam |
bījapūraṃ dakṣahaste vāmendīvaramālikā |
baddhāñjaliḥ śvetavastrā tryakṣā candranibhānanā ||
paścimābhimukhī smerā padmasthā padmamālikā |
nānālaṅkārabhūṣāḍhyā dhyeyā śrīmaṇikarṇikā ||
atha puraścaraṇam |
lakṣatrayaṃ japenmantraṃ juhuyāt taddaśāṃśataḥ |
puṇḍarīkaistrimadhvaktairyajet tāṃ gaṅgayā samam ||
iti maṇikarṇikāmantraḥ |

Devanagari:
अथ मणिकर्णिकामन्त्रः |
तत्रैव |
अथातः संप्रवक्ष्यामि मणिकर्णीमनुं परम् |
तारो वाक् ह्रौँ रमा कामस्तारोऽथ मणिकर्णिके ||
नम ॐ तिथिवर्णोऽयं मन्त्रः परमदुर्लभः |
मुनिर्व्यासोऽतिशक्वरी छन्दः स्यान्मणिकर्णिका ||
देवता चन्द्रनेत्राब्धिद्विब्ध्यर्णैः षडङ्गकम् |
अथ ध्यानम् |
बीजपूरं दक्षहस्ते वामेन्दीवरमालिका |
बद्धाञ्जलिः श्वेतवस्त्रा त्र्यक्षा चन्द्रनिभानना ||
पश्चिमाभिमुखी स्मेरा पद्मस्था पद्ममालिका |
नानालङ्कारभूषाढ्या ध्येया श्रीमणिकर्णिका ||
अथ पुरश्चरणम् |
लक्षत्रयं जपेन्मन्त्रं जुहुयात् तद्दशांशतः |
पुण्डरीकैस्त्रिमध्वक्तैर्यजेत् तां गङ्गया समम् ||
इति मणिकर्णिकामन्त्रः |

Bedeutung und Funktion: Nun der Mantra der Maṇikarṇikā aus derselben Quelle: Die als fünfzehnsilbig bezeichnete, schwer zu erlangende Formel besteht aus Tāra, Vāk, Hrauṃ, Ramā, Kāma, wiederum Tāra, „maṇikarṇike nama“ und Oṃ. Vyāsa ist der Seher, Atiśakvarī das Versmaß und Maṇikarṇikā die Gottheit. Die Zahlwortverbindung für die sechs Glieder ist teilweise beschädigt. Meditation: In der rechten Hand trägt sie eine Zitronatzitrone, links eine Girlande aus blauen Wasserlilien. Sie wird zugleich mit zusammengelegten Händen beschrieben. Weiß gekleidet, dreiäugig und mit mondgleichem Gesicht wendet sie sich lächelnd nach Westen. Sie sitzt auf einem Lotus, trägt eine Lotusgirlande und vielfachen Schmuck. So meditiere man über Śrī Maṇikarṇikā. Purashcharana: Dreihunderttausend Wiederholungen; ein Zehntel als Feueropfer mit weißen Lotusblumen, die mit den drei süßen Stoffen bestrichen sind. Man verehre sie zusammen mit Gaṅgā. Damit endet der Maṇikarṇikā-Mantra. [Die Bīja-Ligatur nach Vāk und die Nyāsa-Zählung bleiben vorläufig; die nebeneinander überlieferten Handhaltungen werden bewahrt.]

M0656. Vagamati: erster Mantra und Meditation
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 884, Vagamati: erster Mantra und Meditation
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha vāgmatīmantraḥ |
tatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi vāgmatyākhyaṃ manudvayam |
vāgbījaṃ prathamo mantro nārado'sya mato muniḥ ||
chando'nuṣṭub devatā tu vāgmatī parikīrtitā |
bījapatraiśca ṣaḍdīrghaiḥ ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ ||
atha dhyānam |
śvetāmbarāṃ śvetavarṇāṃ śvetagandhānulepanām |
sudhākumbhaṃ ca padmaṃ ca vīṇāṃ pustakam eva ca ||
karairdadhatīṃ mīnasthāṃ muktābharaṇabhūṣitām |
evaṃ dhyātvā karṇikāyāṃ yajeddevīṃ ṣaḍasrake ||
rudradhārāṃ maṇimatīṃ phalguṃ viṣṇumatīṃ tathā |
prabhāvatīṃ bhānumatīṃ bhūpure tu digīśvarān ||

Devanagari:
अथ वाग्मतीमन्त्रः |
तत्रैव |
अथातः संप्रवक्ष्यामि वाग्मत्याख्यं मनुद्वयम् |
वाग्बीजं प्रथमो मन्त्रो नारदोऽस्य मतो मुनिः ||
छन्दोऽनुष्टुब् देवता तु वाग्मती परिकीर्तिता |
बीजपत्रैश्च षड्दीर्घैः षडङ्गविधिरीरितः ||
अथ ध्यानम् |
श्वेताम्बरां श्वेतवर्णां श्वेतगन्धानुलेपनाम् |
सुधाकुम्भं च पद्मं च वीणां पुस्तकम् एव च ||
करैर्दधतीं मीनस्थां मुक्ताभरणभूषिताम् |
एवं ध्यात्वा कर्णिकायां यजेद्देवीं षडस्रके ||
रुद्रधारां मणिमतीं फल्गुं विष्णुमतीं तथा |
प्रभावतीं भानुमतीं भूपुरे तु दिगीश्वरान् ||

Bedeutung und Funktion: Nun die Mantras der Vāgmatī aus derselben Quelle: Ich erkläre zwei Formeln der Vāgmatī. Der erste Mantra ist das Vāgbīja. Sein Seher ist Nārada, das Versmaß Anuṣṭubh, die Gottheit Vāgmatī. Die sechs Glieder werden mit dem Bīja und den sechs langen Vokalen gebildet; das verbindende Druckwort ist unsicher. Meditation: Sie trägt Weiß, hat eine weiße Gestalt und ist mit weißer Duftsalbe bestrichen. In ihren Händen hält sie einen Ambrosiakrug, einen Lotus, eine Vīṇā und ein Buch. Sie befindet sich auf einem Fisch und trägt Perlenschmuck. Nach dieser Meditation verehrt man die Göttin im Lotusinnern. Im Sechseck verehrt man Rudradhārā, Maṇimatī, Phalgu, Viṣṇumatī, Prabhāvatī und Bhānumatī; im äußeren Quadrat die Herren der Himmelsrichtungen.

M0657. Vagamati: Abschluss der Regeln und zweite Formel
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 885, Vagamati: Abschluss der Regeln und zweite Formel
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
brahmacārī bhūmiśāyī śvetāmbaradharaḥ śuciḥ |
vāksiddhiṃ labhate'vaśyaṃ dātā bhoktā tvayācakaḥ ||
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
ramātrapāvāgbījāni vadedṅe'ntā ca vāgmatī |
namo mameti ca pade dhāraṇāṃ ca tato dhiyam ||
vācamadbhutāṃ pradehi svāhāntastattvavarṇakaḥ |
munyādikaṃ tathā pūjā puraścaryā ca pūrvavat ||
iti vāgmatīmantraḥ |

Devanagari:
ब्रह्मचारी भूमिशायी श्वेताम्बरधरः शुचिः |
वाक्सिद्धिं लभतेऽवश्यं दाता भोक्ता त्वयाचकः ||
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
रमात्रपावाग्बीजानि वदेद्ङेऽन्ता च वाग्मती |
नमो ममेति च पदे धारणां च ततो धियम् ||
वाचमद्भुतां प्रदेहि स्वाहान्तस्तत्त्ववर्णकः |
मुन्यादिकं तथा पूजा पुरश्चर्या च पूर्ववत् ||
इति वाग्मतीमन्त्रः |

Bedeutung und Funktion: Fortsetzung: Der Übende wahrt Brahmacarya, schläft auf dem Boden, trägt weiße Kleidung und hält sich rein. So erlange er nach der Quelle sicher Vāksiddhi, die Verwirklichung der Rede; er sei gebend, genießend und nicht bittend. [Das letzte „nicht bittend“ steht neben der vorherigen Angabe, von Almosenspeise zu leben; die Spannung der Vorlage bleibt sichtbar.] Nun die zweite Formel: Ramā-, Trapā- und Vāgbīja, Vāgmatī im Dativ, dann „namo mama dhāraṇāṃ dhiyaṃ vācam adbhutāṃ pradehi“, mit Svāhā am Ende: „Gewähre mir Gedächtniskraft, Einsicht und wunderbare Rede.“ Die Formel wird mit der Zahl der Tattvas, hier sechsunddreißig Silben, verbunden. Seher und weitere Zuordnungen, Verehrung und Purashcharana gelten wie zuvor. Damit endet der Vāgmatī-Mantra.

M0658. Candra: sechs Silben und Meditation
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 885, Candra: sechs Silben und Meditation
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha candramantraḥ |
śāradāyām |
athocyate candramaso manuḥ sarvasamṛddhidaḥ |
khaḍgīśāstho bhṛgurbindumanuḥ svarasamanvitaḥ ||
somāya hṛdayān‍to'yaṃ mantraḥ proktaḥ ṣaḍakṣaraḥ |
ṛṣirukto bhṛguśchandaḥ paṅktiḥ somo'sya devatā ||
dīrghabhājāṃ svabījena manoraṅgakriyā matā |
atha dhyānam |
karpūrasphaṭikāvadātamaniśaṃ pūrṇendubimbānanaṃ muktādāmavibhūṣitena vapuṣā nirmūlayantaṃ tamaḥ |
hastābhyāṃ kumudaṃ varaṃ ca dadhataṃ nīlālakodbhāsitaṃ svasthāṅkasthamṛgoditāśrayaguṇaṃ somaṃ sudhāmbudhiṃ bhaje ||

Devanagari:
अथ चन्द्रमन्त्रः |
शारदायाम् |
अथोच्यते चन्द्रमसो मनुः सर्वसमृद्धिदः |
खड्गीशास्थो भृगुर्बिन्दुमनुः स्वरसमन्वितः ||
सोमाय हृदयान्‍तोऽयं मन्त्रः प्रोक्तः षडक्षरः |
ऋषिरुक्तो भृगुश्छन्दः पङ्क्तिः सोमोऽस्य देवता ||
दीर्घभाजां स्वबीजेन मनोरङ्गक्रिया मता |
अथ ध्यानम् |
कर्पूरस्फटिकावदातमनिशं पूर्णेन्दुबिम्बाननं मुक्तादामविभूषितेन वपुषा निर्मूलयन्तं तमः |
हस्ताभ्यां कुमुदं वरं च दधतं नीलालकोद्भासितं स्वस्थाङ्कस्थमृगोदिताश्रयगुणं सोमं सुधाम्बुधिं भजे ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Candra-Mantra nach der Śāradā: Es wird die Formel des Mondgottes erklärt, die alle Fülle gewähre. Das Bīja wird verschlüsselt durch Bhṛgu, Khaḍgīśa, Bindu und einen Vokal gebildet; die genaue Verbindung ist im Druck unsicher. Es folgen „somāya“ und die Herz-Endung, Namaḥ. Die Formel wird als sechssilbig bezeichnet. Bhṛgu ist der Seher, Paṅkti das Versmaß, Soma die Gottheit. Der Gliedernyāsa geschieht mit dem eigenen Bīja und den langen Vokalen. Meditation: Ich verehre Soma, den Ozean des Nektars, reinweiß wie Kampfer und Bergkristall, sein Gesicht wie die Scheibe des Vollmonds. Mit seinem von Perlenschnüren geschmückten Leib vertreibt er unaufhörlich die Dunkelheit. In einer Hand hält er eine Wasserlilie, die andere gewährt Gaben; dunkle Locken lassen ihn erstrahlen. Das Tierzeichen in seiner eigenen Mondscheibe deutet auf seine Schutz gewährende Art. [Die Schlussverbindung mit mṛga, dem Mondtier beziehungsweise Mondfleck, ist syntaktisch unsicher; keine Ergänzung des verschlüsselten Bīja.]

M0659. Candra: Purashcharana und weitere Formel
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 885–886, Candra: Purashcharana und weitere Formel
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha puraścaraṇam |
rasalakṣaṃ japenmantraṃ sādhako vijitendriyaḥ |
tatsahasraṃ prajuhuyāt pāyasena sasarpiṣā ||
atha mantrāntaraṃ merutantre |
oṃ ā~ śrau~ śrūṃ sabinduḥ sa somāyetyagnigehinī |
daśākṣaraścandramantro japyaścāyaṃ nṛpāyutam ||
homādikaprayogāṃśca sarvaṃ pūrvavadācaret |
iti candramantraḥ |

Devanagari:
अथ पुरश्चरणम् |
रसलक्षं जपेन्मन्त्रं साधको विजितेन्द्रियः |
तत्सहस्रं प्रजुहुयात् पायसेन ससर्पिषा ||
अथ मन्त्रान्तरं मेरुतन्त्रे |
ॐ आँ श्रौँ श्रूं सबिन्दुः स सोमायेत्यग्निगेहिनी |
दशाक्षरश्चन्द्रमन्त्रो जप्यश्चायं नृपायुतम् ||
होमादिकप्रयोगांश्च सर्वं पूर्ववदाचरेत् |
इति चन्द्रमन्त्रः |

Bedeutung und Funktion: Purashcharana: Der Übende, der seine Sinne beherrscht, wiederhole den Mantra sechshunderttausendmal. Danach opfere er sechstausendmal – der Druck sagt „dieselbe Zahl in Tausenden“ – mit Milchreis und Ghee. Nun eine weitere Formel aus dem Merutantra: Oṃ, Āṃ, Śrauṃ, Śrūṃ, jeweils mit Bindu, dann „somāya“ und Agnigehinī, Svāhā. Sie wird als zehnsilbig bezeichnet. Als Japa-Zahl steht nṛpāyuta, nach der gewöhnlichen Zahlwortlesung sechzehnmal zehntausend; diese Deutung bleibt vorläufig. Feueropfer und alle weiteren Anwendungen geschehen wie zuvor. Damit endet der Candra-Mantra. [Die Bīja-Ligaturen werden nach dem Druck gelesen; insbesondere die mittlere Vokalform bleibt unsicher. Die ausdrücklich verschiedenen Zählweisen werden nicht auf ein Zehntel vereinheitlicht.]

M0660. Bhauma: erste Formel und Purashcharana
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 886, Bhauma: erste Formel und Purashcharana
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha bhaumamantraḥ |
tatraiva |
atha bhaumamanuṃ vakṣye sarvaroganivāraṇam |
a~ ca aṅgārako ṅe'nto hṛdantaścāṣṭavarṇakaḥ ||
ṛṣyādyā [pāṭha aspaṣṭa]gāyatrī bhūmiputrāḥ prakīrtitāḥ |
aṅgaṣaṭkaṃ tvasya manornijabījena saṃmatam ||
atha dhyānam |
namāmyaṅgārakaṃ raktaṃ raktāmbaravibhūṣaṇam |
jānusthavāmahastāḍhyaṃ sābhayetarapāṇikam ||
atha puraścaraṇam |
lakṣāṣṭakaṃ japaḥ proktaḥ khadirodbhavakairhunet |
sājyaiḥ saṃtarpaṇaṃ raktacandanādyaiḥ samācaret ||

Devanagari:
अथ भौममन्त्रः |
तत्रैव |
अथ भौममनुं वक्ष्ये सर्वरोगनिवारणम् |
अँ च अङ्गारको ङेऽन्तो हृदन्तश्चाष्टवर्णकः ||
ऋष्याद्या [पाठ अस्पष्ट]गायत्री भूमिपुत्राः प्रकीर्तिताः |
अङ्गषट्कं त्वस्य मनोर्निजबीजेन संमतम् ||
अथ ध्यानम् |
नमाम्यङ्गारकं रक्तं रक्ताम्बरविभूषणम् |
जानुस्थवामहस्ताढ्यं साभयेतरपाणिकम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
लक्षाष्टकं जपः प्रोक्तः खदिरोद्भवकैर्हुनेत् |
साज्यैः संतर्पणं रक्तचन्दनाद्यैः समाचरेत् ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Bhauma-Mantra aus derselben Quelle: Ich erkläre die Formel des Mars, der die Quelle das Abwehren aller Krankheiten zuschreibt. Aṃ, Aṅgāraka im Dativ und die Herz-Endung ergeben die als achtsilbig bezeichnete Formel. Der Sehername ist beschädigt; Gāyatrī ist das Versmaß und Bhūmiputra die Gottheit. Die sechs Glieder werden mit dem eigenen Bīja gebildet. Meditation: Ich verneige mich vor dem roten Aṅgāraka mit roten Gewändern und rotem Schmuck. Seine linke Hand ruht auf dem Knie, die andere gewährt Furchtlosigkeit. Purashcharana: Achthunderttausend Wiederholungen sind angegeben. Das Feueropfer geschieht mit Khadira-Holz und Ghee, die weitere Darbringung mit rotem Sandel und den entsprechenden Gaben.

M0661. Bhauma: sechssilbige Formel
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 886, Bhauma: sechssilbige Formel
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
atha mantrāntaraṃ vakṣye bhūmiputrasya siddhidam |
oṃ hā~ ha~saḥ kha~ kha iti mantraḥ proktaḥ ṣaḍakṣaraḥ ||
munirvirūpo gāyatrī chando devo dharātmajaḥ |
ṣaḍvarṇaiḥ ṣaḍaṅgāni manoḥ kurvīta sādhakaḥ ||
atha dhyānam |
javākusumasaṃkāśaṃ śaktiṃ śūlaṃ gadāṃ varam |
meṣasaṃsthaṃ raktavastraṃ taṃ vande'haṃ dharātmajam ||
asya puraścaraṇaṃ ṣaḍlakṣajapaḥ |
rasalakṣaṃ japeddhomaṃ samidbhiḥ khadirasya ca |
iti tatraivoktatvāt |

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
अथ मन्त्रान्तरं वक्ष्ये भूमिपुत्रस्य सिद्धिदम् |
ॐ हाँ हँसः खँ ख इति मन्त्रः प्रोक्तः षडक्षरः ||
मुनिर्विरूपो गायत्री छन्दो देवो धरात्मजः |
षड्वर्णैः षडङ्गानि मनोः कुर्वीत साधकः ||
अथ ध्यानम् |
जवाकुसुमसंकाशं शक्तिं शूलं गदां वरम् |
मेषसंस्थं रक्तवस्त्रं तं वन्देऽहं धरात्मजम् ||
अस्य पुरश्चरणं षड्लक्षजपः |
रसलक्षं जपेद्धोमं समिद्भिः खदिरस्य च |
इति तत्रैवोक्तत्वात् |

Bedeutung und Funktion: Nun eine weitere, Verwirklichung gewährende Formel des Erdsohnes: Der Druck bietet die als sechssilbig bezeichnete Folge „oṃ hāṃ haṃsaḥ khaṃ kha“. Virūpa ist der Seher, Gāyatrī das Versmaß, Dharātmaja die Gottheit. Mit den sechs Silben soll der Übende die sechs Glieder bilden. Meditation: Ich verehre den Erdsohn, rot wie eine Hibiskusblüte, mit Lanze, Dreizack, Keule und Gaben gewährender Hand, auf einem Widder, in roter Kleidung. Das Purashcharana besteht aus sechshunderttausend Wiederholungen. Zur Begründung wird dieselbe Quelle angeführt: „Man wiederhole sechs Lakh und vollziehe das Feueropfer mit Khadira-Brennholz.“ [Die nasalisierten Bīja-Zeichen sind nach dem sichtbaren Druck wiedergegeben; die Silbenzählung rechtfertigt keine zusätzliche Silbe.]

M0662. Bhauma: dritte und vierte Formel
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 887, Bhauma: dritte und vierte Formel
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
mantrāntaraṃ tatraiva |
oṃ krā~ krī~ krau~ sabinduḥ sakujāyetyagnigehinī |
daśākṣaro bhaumamantro japyaścāyaṃ navāyutaḥ ||
mantrāntaramāha |
oṃ śrī~ klī~ hrī~ samuccārya ṅe'nto bhaumo hṛdantakaḥ |
daśākṣaro manuḥ prokto virūpākṣo munirmataḥ ||
gāyatrī chanda uditaṃ devatā maṅgalo bhavet |
hrī~ bījaṃ śrī~ ca śaktiḥ syāt kīlakaṃ klī~ prakīrtitam ||
kālādikaṃ samuccārya niyoga ṛṇanāśane |
ṣaḍdīrghayuktabījena aṅgulyādiṣaḍaṅgakam ||

Devanagari:
मन्त्रान्तरं तत्रैव |
ॐ क्राँ क्रीँ क्रौँ सबिन्दुः सकुजायेत्यग्निगेहिनी |
दशाक्षरो भौममन्त्रो जप्यश्चायं नवायुतः ||
मन्त्रान्तरमाह |
ॐ श्रीँ क्लीँ ह्रीँ समुच्चार्य ङेऽन्तो भौमो हृदन्तकः |
दशाक्षरो मनुः प्रोक्तो विरूपाक्षो मुनिर्मतः ||
गायत्री छन्द उदितं देवता मङ्गलो भवेत् |
ह्रीँ बीजं श्रीँ च शक्तिः स्यात् कीलकं क्लीँ प्रकीर्तितम् ||
कालादिकं समुच्चार्य नियोग ऋणनाशने |
षड्दीर्घयुक्तबीजेन अङ्गुल्यादिषडङ्गकम् ||

Bedeutung und Funktion: Eine weitere Formel aus derselben Quelle: Oṃ, Krāṃ, Krīṃ, Krauṃ mit Bindu, „kujāya“ und Svāhā. Dieser Bhauma-Mantra wird als zehnsilbig bezeichnet; neunzigtausend Wiederholungen sind angegeben. Eine weitere Formel lautet nach ihren Bestandteilen: Oṃ, Śrīṃ, Klīṃ, Hrīṃ, Bhauma im Dativ und die Herz-Endung Namaḥ. Auch sie gilt als zehnsilbig. Virūpākṣa ist der Seher, Gāyatrī das Versmaß, Maṅgala die Gottheit. Hrīṃ ist Bīja, Śrīṃ die Kraft und Klīṃ der Schlüssel. Nach der Nennung von Zeit und weiteren Umständen gilt der Viniyoga der Aufhebung von Schulden. Die sechs Glieder, beginnend mit den Fingern, werden mit dem Bīja und den sechs langen Vokalen gebildet.

M0663. Budha: beide Formeln
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 887–888, Budha: beide Formeln
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha bhaumamantraḥ |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi budhamantraṃ mahādbhutam |
buṃ ṅe'ntaṃ budhaśabdaṃ ca hṛdayān‍taḥ ṣaḍarṇakaḥ ||
budhamantro'sya munyādyā brahmapaṅktibudhā matāḥ |
ṣaḍaṅgāni svabījena vinyasyaivaṃ vicintayet ||
atha dhyānam |
vande budhaṃ sadā devaṃ pītāmbarasubhūṣaṇam |
jānusthavāmahastābjaṃ sābhayetarapāṇikam ||
atha puraścaraṇam |
prajapedarṇasāhasraṃ daśāṃśaṃ juhuyādghṛtaiḥ |
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
oṃ brā~ brī~ brūṃ sabinduḥ sabudhāyetyagnigehinī |
daśākṣaraḥ saumyamantro japo lakṣaikasaṅkhyayā ||
iti budhamantraḥ |

Devanagari:
अथ भौममन्त्रः |
अथातः संप्रवक्ष्यामि बुधमन्त्रं महाद्भुतम् |
बुं ङेऽन्तं बुधशब्दं च हृदयान्‍तः षडर्णकः ||
बुधमन्त्रोऽस्य मुन्याद्या ब्रह्मपङ्क्तिबुधा मताः |
षडङ्गानि स्वबीजेन विन्यस्यैवं विचिन्तयेत् ||
अथ ध्यानम् |
वन्दे बुधं सदा देवं पीताम्बरसुभूषणम् |
जानुस्थवामहस्ताब्जं साभयेतरपाणिकम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
प्रजपेदर्णसाहस्रं दशांशं जुहुयाद्घृतैः |
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
ॐ ब्राँ ब्रीँ ब्रूं सबिन्दुः सबुधायेत्यग्निगेहिनी |
दशाक्षरः सौम्यमन्त्रो जपो लक्षैकसङ्ख्यया ||
इति बुधमन्त्रः |

Bedeutung und Funktion: Nun der Budha-Mantra. [Die Zwischenüberschrift der Vorlage lautet irrtümlich erneut Bhauma; der folgende Text handelt eindeutig von Budha.] Ich erkläre die wunderbare Formel des Merkur: Buṃ, Budha im Dativ und die Herz-Endung ergeben die als sechssilbig bezeichnete Formel. Brahmā, Paṅkti und Budha sind Seher, Versmaß und Gottheit. Nachdem man mit dem eigenen Bīja die sechs Glieder aufgelegt hat, meditiere man: Ich verehre stets den Gott Budha, in gelbem Gewand mit schönem Schmuck. Seine linke Lotushand liegt auf dem Knie, die andere gewährt Furchtlosigkeit. Purashcharana: Je Silbe tausend Wiederholungen, ein Zehntel als Feueropfer mit Ghee. Eine weitere Formel aus derselben Quelle besteht aus Oṃ, Brāṃ, Brīṃ, Brūṃ mit Bindu, „budhāya“ und Svāhā. Sie wird als zehnsilbiger Saumya-Mantra bezeichnet und hunderttausendmal wiederholt. Damit endet der Budha-Mantra.

M0664. Brihaspati: erste Formel und Purashcharana
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 888, Brihaspati: erste Formel und Purashcharana
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha bṛhaspatimantraḥ |
tatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi gurumantraṃ gurutvakṛt |
bṛ~ bṛhaspataye hṛcca mantraścāṣṭākṣaro mataḥ ||
chando'nuṣṭub munirbrahmā devaḥ prokto bṛhaspatiḥ |
bṛ~ bījaṃ pataye śaktirbījenaivāṅgakalpanam ||
atha dhyānam |
suvarṇābhaṃ pītavastraṃ raktasvarṇāmbarādikam |
kirantaṃ dakṣahastena tadrāśiṃ vāmapāṇinā ||
spṛśantaṃ samyagaparaṃ vipaṇau kanakādikam |
nānālaṅkāraśobhāḍhyaṃ vidyāsāgarapāragam ||
atha puraścaraṇam |
japitvā'śītisāhasraṃ hutvā dhenughṛtena vā |
dharmādharmādipīṭhe taṃ pūjayedaṅgadigyakaiḥ ||

Devanagari:
अथ बृहस्पतिमन्त्रः |
तत्रैव |
अथातः संप्रवक्ष्यामि गुरुमन्त्रं गुरुत्वकृत् |
बृँ बृहस्पतये हृच्च मन्त्रश्चाष्टाक्षरो मतः ||
छन्दोऽनुष्टुब् मुनिर्ब्रह्मा देवः प्रोक्तो बृहस्पतिः |
बृँ बीजं पतये शक्तिर्बीजेनैवाङ्गकल्पनम् ||
अथ ध्यानम् |
सुवर्णाभं पीतवस्त्रं रक्तस्वर्णाम्बरादिकम् |
किरन्तं दक्षहस्तेन तद्राशिं वामपाणिना ||
स्पृशन्तं सम्यगपरं विपणौ कनकादिकम् |
नानालङ्कारशोभाढ्यं विद्यासागरपारगम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
जपित्वाऽशीतिसाहस्रं हुत्वा धेनुघृतेन वा |
धर्माधर्मादिपीठे तं पूजयेदङ्गदिग्यकैः ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Bṛhaspati-Mantra aus derselben Quelle: Ich erkläre die Formel des Guru, die Würde und geistiges Gewicht verleiht. Bṛṃ, „bṛhaspataye“ und die Herz-Endung ergeben die als achtsilbig bezeichnete Formel. Anuṣṭubh ist das Versmaß, Brahmā der Seher und Bṛhaspati die Gottheit. Bṛṃ ist Bīja, „pataye“ die Kraft; der Gliedernyāsa wird mit dem Bīja vollzogen. Meditation: Er leuchtet golden und trägt gelbe Kleidung. Mit der rechten Hand verteilt er rotes Gold, Gewänder und weitere Güter, während die linke den Vorrat berührt. Die anschließende Verbindung über Gold auf einem Markt ist im Wortlaut unsicher. Vielfacher Schmuck lässt ihn erstrahlen; er hat den Ozean des Wissens durchschritten. Purashcharana: Nach achtzigtausend Wiederholungen und einem Feueropfer mit Kuhghee verehre man ihn auf dem Pīṭha von Dharma, Adharma und den weiteren Kräften, zusammen mit seinen Gliedergottheiten und den Hütern der Richtungen. [Der Druck der Meditationszeile mit vipaṇau ist unsicher; kein zusätzlicher Gegenstand wird ergänzt.]

M0665. Brihaspati: zweite Formel und Abschluss
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 888–889, Brihaspati: zweite Formel und Abschluss
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
oṃ jrā~ jrī~ jrūṃ sabinduḥ sacaturthyanto bṛhaspatiḥ |
vahnistrīviśvavarṇo'yaṃ japyaḥ pañcadaśāyutam ||
iti bṛhaspatimantraḥ |

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
ॐ ज्राँ ज्रीँ ज्रूं सबिन्दुः सचतुर्थ्यन्तो बृहस्पतिः |
वह्निस्त्रीविश्ववर्णोऽयं जप्यः पञ्चदशायुतम् ||
इति बृहस्पतिमन्त्रः |

Bedeutung und Funktion: Nun eine weitere Formel aus derselben Quelle: Oṃ, Jrāṃ, Jrīṃ, Jrūṃ mit Bindu, Bṛhaspati im Dativ und die Feuergattin Svāhā. Sie wird mit viśva, dreizehn Silben, bezeichnet und einhundertfünfzigtausendmal wiederholt. Damit endet der Bṛhaspati-Mantra.

M0666. Sukra: erste Formel und Meditation
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 889, Sukra: erste Formel und Meditation
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha śukramantraḥ |
tatraiva |
vastraṃ me dehi śukrāya hṛdayān‍taḥ śumādikaḥ |
ekādaśākṣaro mantro virāṭ chanda udāhṛtam ||
brahmā munirdevatā tu śukro daityādipūjitaḥ |
ṣaḍbhiḥ padaiḥ ṣaḍaṅgāni tato devaṃ vicintayet ||
atha dhyānam |
śukraṃ namāmyāpaṇasthaṃ muktābharaṇabhūṣitam |
svarṇavāsoratnadhārāvidhunvantaḥkaradvayam ||
atha puraścaraṇam |
ayutaṃ prajapenmantraṃ sahasraṃ juhuyādghṛtaiḥ |

Devanagari:
अथ शुक्रमन्त्रः |
तत्रैव |
वस्त्रं मे देहि शुक्राय हृदयान्‍तः शुमादिकः |
एकादशाक्षरो मन्त्रो विराट् छन्द उदाहृतम् ||
ब्रह्मा मुनिर्देवता तु शुक्रो दैत्यादिपूजितः |
षड्भिः पदैः षडङ्गानि ततो देवं विचिन्तयेत् ||
अथ ध्यानम् |
शुक्रं नमाम्यापणस्थं मुक्ताभरणभूषितम् |
स्वर्णवासोरत्नधाराविधुन्वन्तःकरद्वयम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
अयुतं प्रजपेन्मन्त्रं सहस्रं जुहुयाद्घृतैः |

Bedeutung und Funktion: Nun der Śukra-Mantra aus derselben Quelle: Am Anfang steht Śuṃ, dann „vastraṃ me dehi śukrāya“ und die Herz-Endung Namaḥ: „Gewähre mir Kleidung; Verneigung vor Śukra.“ Die Formel wird als elfsilbig bezeichnet. Virāṭ ist das Versmaß, Brahmā der Seher, der von Daityas und weiteren Wesen verehrte Śukra die Gottheit. Mit den sechs Wörtern werden die sechs Glieder gebildet. Danach meditiere man: Ich verneige mich vor Śukra, der sich auf einem Markt befindet und Perlenschmuck trägt. Seine beiden Hände verteilen einen Strom von Gold, Gewändern und Edelsteinen. Purashcharana: Zehntausend Wiederholungen und tausend Feueropfer mit Ghee.

M0667. Sukra: weitere Formel und Abschluss
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 889, Sukra: weitere Formel und Abschluss
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
oṃ hrā~ hrī~ hrau~ sabinduḥ saśukrāyetyagnigehinī |
daśākṣaraḥ śukramantro japyo'yaṃ dvādaśāyutam ||
udumbarasamidbhiśca homayet sakalāpadaḥ |
bhūpaiḥ kṛtā vinaśyanti strīsaukhyamupajāyate ||
iti śukramantraḥ |

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
ॐ ह्राँ ह्रीँ ह्रौँ सबिन्दुः सशुक्रायेत्यग्निगेहिनी |
दशाक्षरः शुक्रमन्त्रो जप्योऽयं द्वादशायुतम् ||
उदुम्बरसमिद्भिश्च होमयेत् सकलापदः |
भूपैः कृता विनश्यन्ति स्त्रीसौख्यमुपजायते ||
इति शुक्रमन्त्रः |

Bedeutung und Funktion: Weitere Formel aus derselben Quelle: Oṃ, Hrāṃ, Hrīṃ, Hrauṃ mit Bindu, „śukrāya“ und Svāhā. Dieser Śukra-Mantra wird als zehnsilbig bezeichnet und einhundertzwanzigtausendmal wiederholt. Das Feueropfer erfolgt mit Udumbara-Brennholz. Die Quelle verheißt die Aufhebung aller von Herrschern verursachten Bedrängnisse und Glück in der Beziehung zu Frauen. Damit endet der Śukra-Mantra.

M0668. Sanaisvara: erste Formel und zwei Meditationen
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 889–890, Sanaisvara: erste Formel und zwei Meditationen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha śanaiścaramantraḥ |
tatraiva |
śanaiścarāya hṛdayaṃ śāmādyaścāṣṭavarṇakaḥ |
munyādyā brahmagāyatraśanaiścarasamāhvayāḥ ||
ṣaḍdīrghayuktabījena ṣaḍaṅgāni samācaret |
atha dhyānam |
vande śanaiścaraṃ vakradaṃṣṭraṃ nīlavibhūṣaṇam |
vāmajānusthitaṃ vāmakaraṃ dakṣe varaṃ dadhat ||
mārtaṇḍabhairavatantre |
nīlādriśobhāñcitadivyamūrtiḥ khaḍgī tridaṇḍī śaracāpahastaḥ |
śambhurmahākālaśaniḥ purārirjayatyaśeṣāsuranāśakārī ||
iti dhyānāntaramuktam |

Devanagari:
अथ शनैश्चरमन्त्रः |
तत्रैव |
शनैश्चराय हृदयं शामाद्यश्चाष्टवर्णकः |
मुन्याद्या ब्रह्मगायत्रशनैश्चरसमाह्वयाः ||
षड्दीर्घयुक्तबीजेन षडङ्गानि समाचरेत् |
अथ ध्यानम् |
वन्दे शनैश्चरं वक्रदंष्ट्रं नीलविभूषणम् |
वामजानुस्थितं वामकरं दक्षे वरं दधत् ||
मार्तण्डभैरवतन्त्रे |
नीलाद्रिशोभाञ्चितदिव्यमूर्तिः खड्गी त्रिदण्डी शरचापहस्तः |
शम्भुर्महाकालशनिः पुरारिर्जयत्यशेषासुरनाशकारी ||
इति ध्यानान्तरमुक्तम् |

Bedeutung und Funktion: Nun der Śanaiścara-Mantra aus derselben Quelle: Śāṃ, „śanaiścarāya“ und die Herz-Endung bilden die als achtsilbig bezeichnete Formel. Brahmā, Gāyatrī und Śanaiścara sind Seher, Versmaß und Gottheit. Die sechs Glieder werden mit dem Bīja und den sechs langen Vokalen vollzogen. Meditation: Ich verehre Śanaiścara mit gekrümmten Fangzähnen und blauem Schmuck. Seine linke Hand ruht auf dem linken Knie, die rechte gewährt Gaben. Eine weitere Meditation wird aus dem Mārtaṇḍabhairavatantra angeführt: Siegreich ist die göttliche Gestalt, die wie ein blauer Berg erstrahlt, mit Schwert, Dreifachstab, Pfeil und Bogen; Śambhu, Mahākāla-Śani, der Zerstörer der Städte und aller Asuras. [Die Druckausgabe kennzeichnet diese zweite Meditation als nur im Textzeugen „5“ überliefert.]

M0669. Sanaisvara: Purashcharana und zweite Formel
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 890, Sanaisvara: Purashcharana und zweite Formel
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha puraścaraṇaṃ merau |
japedakṣarasāhasraṃ taddaśāṃśaṃ hunedghṛtaiḥ |
ṣaḍaṅgagrahadikpālasāyudhaiḥ paripūjanam ||
na śanaiścarabhaktānāmāpado na daridratā |
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
oṃ prā~ prī~ prau~ sa ityuktvā śanaiścarapadaṃ vadet |
ṅe'ntaṃ svāhā dvādaśārṇo japaḥ prayutasaṃmataḥ ||
hunecchamīsamidbhiśca klīvāḥ sarve'sya vaśyagāḥ |
iti śanaiścaramantraḥ |

Devanagari:
अथ पुरश्चरणं मेरौ |
जपेदक्षरसाहस्रं तद्दशांशं हुनेद्घृतैः |
षडङ्गग्रहदिक्पालसायुधैः परिपूजनम् ||
न शनैश्चरभक्तानामापदो न दरिद्रता |
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
ॐ प्राँ प्रीँ प्रौँ स इत्युक्त्वा शनैश्चरपदं वदेत् |
ङेऽन्तं स्वाहा द्वादशार्णो जपः प्रयुतसंमतः ||
हुनेच्छमीसमिद्भिश्च क्लीवाः सर्वेऽस्य वश्यगाः |
इति शनैश्चरमन्त्रः |

Bedeutung und Funktion: Purashcharana nach dem Merutantra: Je Silbe tausend Wiederholungen, ein Zehntel als Feueropfer mit Ghee. Die umfassende Verehrung gilt den sechs Gliedern, den Planeten und den mit ihren Waffen versehenen Richtungshütern. Śanaiścaras Verehrern werden Freiheit von Bedrängnis und Armut verheißen. Eine weitere Formel besteht aus Oṃ, Prāṃ, Prīṃ, Prauṃ, der im Druck angeschlossenen s-/Bindu-Angabe, Śanaiścara im Dativ und Svāhā. Sie gilt als zwölfsilbig; die Zahl der Wiederholungen lautet prayuta, gewöhnlich eine Million. Das Feueropfer geschieht mit Śamī-Brennholz. Im Anschluss wird die Unterwerfung von klīvas genannt, einem historisch mehrdeutigen Ausdruck für als impotent oder nichtmännlich bezeichnete Personen. Damit endet der Śanaiścara-Mantra. [Die Bīja-Ligaturen der zweiten Formel bleiben vorläufig; die historische Personenbezeichnung wird quellenbezogen wiedergegeben.]

M0670. Rahu: erste Formel und Purashcharana
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 890–891, Rahu: erste Formel und Purashcharana
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha rāhumantraḥ |
tatraiva |
aparaṃ tu manuṃ vakṣye rāhave nama uccaret |
rā~ pūrvakaḥ ṣaḍarṇo'yaṃ varṇairevāṅgakalpanam ||
munyādyā brahmagāyatrarāhavaḥ parikīrtitāḥ |
atha dhyānam |
vande rāhuṃ dhūmravarṇaṃ sarpakāyaṃ kṛtāñjalim |
vikṛtāsyaṃ raktanetraṃ dhūmrālaṅkāramanvaham ||
atha puraścaraṇam |
japedarṇasahasraṃ tu homayedgoghṛtena ca |
grahāśādhiparāstraiśca pūjāvṛttirudīritā ||
rāhorupāsako bhūpaḥ saṅgrāme vijayī bhavet |

Devanagari:
अथ राहुमन्त्रः |
तत्रैव |
अपरं तु मनुं वक्ष्ये राहवे नम उच्चरेत् |
राँ पूर्वकः षडर्णोऽयं वर्णैरेवाङ्गकल्पनम् ||
मुन्याद्या ब्रह्मगायत्रराहवः परिकीर्तिताः |
अथ ध्यानम् |
वन्दे राहुं धूम्रवर्णं सर्पकायं कृताञ्जलिम् |
विकृतास्यं रक्तनेत्रं धूम्रालङ्कारमन्वहम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
जपेदर्णसहस्रं तु होमयेद्गोघृतेन च |
ग्रहाशाधिपरास्त्रैश्च पूजावृत्तिरुदीरिता ||
राहोरुपासको भूपः सङ्ग्रामे विजयी भवेत् |

Bedeutung und Funktion: Nun der Rāhu-Mantra aus derselben Quelle: Eine weitere Formel lautet Rāṃ, „rāhave namaḥ“. Sie wird als sechssilbig bezeichnet; mit den Silben werden die Glieder gebildet. Brahmā, Gāyatrī und Rāhu sind Seher, Versmaß und Gottheit. Meditation: Täglich verehre ich Rāhu, rauchfarben, mit Schlangenleib und zusammengelegten Händen, entstelltem Gesicht, roten Augen und rauchfarbenem Schmuck. Purashcharana: Je Silbe tausend Wiederholungen, danach Feueropfer mit Kuhghee. Zur umgebenden Verehrung gehören die Planeten, die Richtungsherren und ihre Waffen; eine Wortverbindung im Druck ist undeutlich. Ein Rāhu verehrender König werde nach der Quelle in der Schlacht siegreich. [Zur Meditationszeile bietet die Druckfußnote „maṇḍitam“, geschmückt, als Lesart der Zeugen 2, 3 und 4.]

M0671. Rahu: weitere Formel und Abschluss
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 891, Rahu: weitere Formel und Abschluss
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
oṃ sā~ sī~ sau~ sabinduḥ sarāhave tvagnigehinī |
daśākṣaro rāhumantro japyaścāyaṃ daśāyutaḥ ||
dūrvābhirhomayitvā ca dvijān saṃtarpya sidhyate |
iti rāhumantraḥ |

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
ॐ साँ सीँ सौँ सबिन्दुः सराहवे त्वग्निगेहिनी |
दशाक्षरो राहुमन्त्रो जप्यश्चायं दशायुतः ||
दूर्वाभिर्होमयित्वा च द्विजान् संतर्प्य सिध्यते |
इति राहुमन्त्रः |

Bedeutung und Funktion: Weitere Formel aus derselben Quelle: Oṃ, Sāṃ, Sīṃ, Sauṃ mit Bindu, „rāhave“ und Svāhā. Die als zehnsilbig bezeichnete Rāhu-Formel wird hunderttausendmal wiederholt. Nach einem Feueropfer mit Dūrvā-Gras und der Bewirtung von Zweimalgeborenen gelte sie als verwirklicht. Damit endet der Rāhu-Mantra.

M0672. Ketu: erste Formel und Meditation
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 891, Ketu: erste Formel und Meditation
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha ketumantraḥ |
tatraiva |
ke~ ketave hṛdityevaṃ ketumantraḥ ṣaḍarṇakaḥ |
brahmā munirmataśchandaḥ paṅktiḥ ketuśca devatā ||
ke~ bījaṃ ve~ tu śaktiḥ syādbījenaiva ṣaḍaṅgakam |
atha dhyānam |
vande ketuṃ kṛṣṇavarṇaṃ kṛṣṇavastravibhūṣitam |
vāmorunyastataddhastaṃ sābhayetarapāṇikam ||
atha puraścaraṇam |
japedakṣarasāhasraṃ taddaśāṃśaṃ hunedghṛtaiḥ |

Devanagari:
अथ केतुमन्त्रः |
तत्रैव |
केँ केतवे हृदित्येवं केतुमन्त्रः षडर्णकः |
ब्रह्मा मुनिर्मतश्छन्दः पङ्क्तिः केतुश्च देवता ||
केँ बीजं वेँ तु शक्तिः स्याद्बीजेनैव षडङ्गकम् |
अथ ध्यानम् |
वन्दे केतुं कृष्णवर्णं कृष्णवस्त्रविभूषितम् |
वामोरुन्यस्ततद्धस्तं साभयेतरपाणिकम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
जपेदक्षरसाहस्रं तद्दशांशं हुनेद्घृतैः |

Bedeutung und Funktion: Nun der Ketu-Mantra aus derselben Quelle: Keṃ, „ketave“ und die Herz-Endung ergeben die als sechssilbig bezeichnete Formel. Brahmā ist der Seher, Paṅkti das Versmaß und Ketu die Gottheit. Keṃ ist Bīja, Veṃ die Kraft; die sechs Glieder werden mit dem Bīja gebildet. Meditation: Ich verehre Ketu, schwarz von Gestalt und mit schwarzen Gewändern geschmückt. Seine linke Hand ruht auf dem linken Oberschenkel, die andere gewährt Furchtlosigkeit. Purashcharana: Je Silbe tausend Wiederholungen, ein Zehntel als Feueropfer mit Ghee.

M0673. Ketu: weitere Formel und Abschluss
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 891, Ketu: weitere Formel und Abschluss
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
oṃ prā~ prī~ prau~ sabinduḥ saketave vahnigehinī |
daśākṣaraḥ ketumantro japyo'yaṃ dvādaśāyutam ||
homaḥ kuśaiḥ prakartavyo ghṛtāktaistarpaṇādi ca |
upāsakānāmetasya ketavo'gre caranti hi ||
iti ketumantraḥ |

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
ॐ प्राँ प्रीँ प्रौँ सबिन्दुः सकेतवे वह्निगेहिनी |
दशाक्षरः केतुमन्त्रो जप्योऽयं द्वादशायुतम् ||
होमः कुशैः प्रकर्तव्यो घृताक्तैस्तर्पणादि च |
उपासकानामेतस्य केतवोऽग्रे चरन्ति हि ||
इति केतुमन्त्रः |

Bedeutung und Funktion: Weitere Formel aus derselben Quelle: Oṃ, Prāṃ, Prīṃ, Prauṃ mit Bindu, „ketave“ und Svāhā. Dieser Ketu-Mantra wird als zehnsilbig bezeichnet und einhundertzwanzigtausendmal wiederholt. Das Feueropfer vollziehe man mit gheegetränktem Kuśa-Gras, danach Tarpaṇa und die weiteren Glieder. Den Verehrern gehen nach der Quelle ketavas voraus – wörtlich Zeichen oder Banner, hier als Anspielung auf Ketu bewahrt. Damit endet der Ketu-Mantra. [Die erste Konsonantenligatur der Bīja-Reihe ist vorläufig nach dem Druck als pr gelesen.]

M0674. Pingala: Mantra und Meditation
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 892, Pingala: Mantra und Meditation
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
piṅgalā sūryajananī mahādhivyādhikāriṇī ||
tuṣṭā cecchatruvargasya ruṣṭā kuryācca sādhake |
jrau~ bījaṃ tu samuccārya piṅgale vairivāriṇi ||
prasīda phaḍiti proktastrayo'gniśaktivarṇakaḥ |
dīrghaṣaṭkayujā pūrvabījena ca ṣaḍaṅgakam ||
atha dhyānam |
piṅgavarṇāṃ piṅgakeśīṃ piṅganetrāṃ dhanuḥśarān |
hastābhyāṃ dadhatīṃ padmayugalaṃ tāṃ bhajāmyaham ||

Devanagari:
पिङ्गला सूर्यजननी महाधिव्याधिकारिणी ||
तुष्टा चेच्छत्रुवर्गस्य रुष्टा कुर्याच्च साधके |
ज्रौँ बीजं तु समुच्चार्य पिङ्गले वैरिवारिणि ||
प्रसीद फडिति प्रोक्तस्त्रयोऽग्निशक्तिवर्णकः |
दीर्घषट्कयुजा पूर्वबीजेन च षडङ्गकम् ||
अथ ध्यानम् |
पिङ्गवर्णां पिङ्गकेशीं पिङ्गनेत्रां धनुःशरान् |
हस्ताभ्यां दधतीं पद्मयुगलं तां भजाम्यहम् ||

Bedeutung und Funktion: Piṅgalā ist die Mutter der Sonne und bewirkt schwere seelische und körperliche Bedrängnisse: Zufriedengestellt richte sie diese gegen die Feinde, erzürnt gegen den Übenden. Die Formel besteht aus dem vorläufig als Jrauṃ gelesenen Bīja, „piṅgale vairivāriṇi prasīda phaṭ“: „Piṅgalā, du Abwehrerin der Feinde, sei gnädig; Phaṭ.“ Die Wortverbindung zur Silbenzahl ist beschädigt. Die sechs Glieder werden mit dem Anfangsbīja und den sechs langen Vokalen gebildet. Meditation: Ich verehre die Göttin mit goldbrauner Gestalt, goldbraunem Haar und goldbraunen Augen, mit Bogen, Pfeilen und einem Paar Lotusblumen in den Händen. [Das Anfangsbīja und die Silbenangabe bleiben lokale Lesungsunsicherheiten.]

M0675. Mangala: Mantra und Meditation
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 893–894, Mangala: Mantra und Meditation
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athātaḥ saṃpravakṣyāmi candramātuśca sādhanam ||
māyādyo vahnijāyānto maṅgale maṅgalālaye |
ekādaśākṣaro mantro maṅgalāyāḥ prakīrtitaḥ ||
kṛtvādyena ṣaḍaṅgāni dīrghaṣaṭkayujā tathā |
dhyāyedenāṃ trinayanāmudyadādityasannibhām ||
darasmeramukhāmbhojāṃ sindūrasundarādharām |
padmadvayaṃ dhanurbāṇān dadhatīṃ bhujapallavaiḥ ||
saguñjanmañjumañjīrakāñcīguṇavirājitām |
evaṃ dhyātvā maheśāni pūrvavat paripūjayet ||
tato labdhamanuṃ japtvā tāramāyāpuraḥsaram |
yoginīkṣetravaṭukagaṇādhipabaliṃ haret ||
sarvāsāmeva pūjānte maṅgaleva prasīdati |

Devanagari:
अथातः संप्रवक्ष्यामि चन्द्रमातुश्च साधनम् ||
मायाद्यो वह्निजायान्तो मङ्गले मङ्गलालये |
एकादशाक्षरो मन्त्रो मङ्गलायाः प्रकीर्तितः ||
कृत्वाऽऽद्येन षडङ्गानि दीर्घषट्कयुजा तथा |
ध्यायेदेनां त्रिनयनामुद्यदादित्यसन्निभाम् ||
दरस्मेरमुखाम्भोजां सिन्दूरसुन्दराधराम् |
पद्मद्वयं धनुर्बाणान् दधतीं भुजपल्लवैः ||
सगुञ्जन्मञ्जुमञ्जीरकाञ्चीगुणविराजिताम् |
एवं ध्यात्वा महेशानि पूर्ववत् परिपूजयेत् ||
ततो लब्धमनुं जप्त्वा तारमायापुरःसरम् |
योगिनीक्षेत्रवटुकगणाधिपबलिं हरेत् ||
सर्वासामेव पूजान्ते मङ्गलेव प्रसीदति |

Bedeutung und Funktion: Nun die Verehrung der Mondmutter: Māyā am Anfang, „maṅgale maṅgalālaye“ und die Feuergattin am Ende bilden den als elfsilbig bezeichneten Maṅgalā-Mantra: „Maṅgalā, Wohnstatt des Glückverheißenden“, umrahmt von Hrīṃ und Svāhā. Nach dem sechsfachen Nyāsa mit dem Anfangsbīja und den sechs langen Vokalen meditiere man über sie: dreiäugig, wie die aufgehende Sonne leuchtend, mit sanft lächelndem Lotusgesicht und zinnoberroten Lippen. Ihre zarten Arme tragen zwei Lotusblumen, Bogen und Pfeile. Wohltönende Fußglöckchen und ein klingender Gürtel schmücken sie. So meditiert und verehrt man sie wie zuvor. Dann rezitiert man den erhaltenen Mantra, dem Tāra und Māyā vorausgehen, und bringt Bali für Yoginī, Kṣetrapāla, Vaṭuka und Gaṇādhipa dar. Am Ende der Verehrung aller wird sie wie Maṅgalā gnädig. [Das Wort kṣetra ist im Druck verkürzt; die Zuordnung zu Kṣetrapāla ist eine erklärte Auflösung.]

M0676. Bhramari: Mantra und Reiseanwendungen
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 894–895, Bhramari: Mantra und Reiseanwendungen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athātaḥ saṃpravakṣyāmi bhrāmarīṃ bhaumamātaram |
kṣī~ bhrāmari padaṃ coktvā jaya tānme adhīśvari ||
bhrāmaya klī~ ṣoḍaśārṇo mantro'syāḥ prakīrtitaḥ |
piṅgalāvat sarvamasyāḥ siddhaye śarkarān daśa ||
mantrayitvā'nayā mārge daśadikṣu ca saṃtyajet |
prātastato vrajenmārgaṃ mārgasthāḥ sarva eva hi ||
sarve mohaṃ samāyānti vyāghrāḥ sarpāśca taskarāḥ |
śulkino duṣṭabhūpāśca nityamevaṃ samācaret ||
upānatkatale yasya likhitvā nāma ca vrajet |
yojanaikaṃ japenmantraṃ sa bhramet sa vasundharām ||

Devanagari:
अथातः संप्रवक्ष्यामि भ्रामरीं भौममातरम् |
क्षीँ भ्रामरि पदं चोक्त्वा जय तान्मे अधीश्वरि ||
भ्रामय क्लीँ षोडशार्णो मन्त्रोऽस्याः प्रकीर्तितः |
पिङ्गलावत् सर्वमस्याः सिद्धये शर्करान् दश ||
मन्त्रयित्वाऽनया मार्गे दशदिक्षु च संत्यजेत् |
प्रातस्ततो व्रजेन्मार्गं मार्गस्थाः सर्व एव हि ||
सर्वे मोहं समायान्ति व्याघ्राः सर्पाश्च तस्कराः |
शुल्किनो दुष्टभूपाश्च नित्यमेवं समाचरेत् ||
उपानत्कतले यस्य लिखित्वा नाम च व्रजेत् |
योजनैकं जपेन्मन्त्रं स भ्रमेत् स वसुन्धराम् ||

Bedeutung und Funktion: Nun Bhrāmarī, die Mutter des Bhauma: Die Formel wird aus dem vorläufig als Kṣīṃ gelesenen Anfangsbīja, „bhrāmari jaya tān me adhīśvari bhrāmaya“ und Klīṃ gebildet und als sechzehnsilbig bezeichnet: „Bhrāmarī, Herrin, besiege sie für mich und versetze sie in Verwirrung.“ Alle weiteren Regeln gelten wie bei Piṅgalā. Für die Anwendung werden zehn kleine Steine unter dem Mantra besprochen und auf dem Reiseweg in die zehn Richtungen geworfen. Am Morgen breche man auf. Die Quelle verheißt, Tiger, Schlangen, Diebe, Zolleinnehmer und böse Herrscher auf dem Weg würden verwirrt; dies werde täglich wiederholt. Ferner heißt es: Wird der Name einer Person auf eine Schuhsohle geschrieben und der Mantra während einer Yojana Wegs rezitiert, so werde diese Person auf der Erde umherirren. [Die Anfangsligatur und die Worttrennung „jaya tān me“ bleiben vorläufig. Die genannten Anwendungen werden als historische Ritualvorstellungen wiedergegeben.]

M0677. Bhadrika: Formel und Verehrung
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 895, Bhadrika: Formel und Verehrung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athātaḥ saṃpravakṣyāmi bhadrikāṃ budhamātaram |
bhlū~ bījaṃ toyabhūyogājātamādau samuccaret ||
bhadrike me mama bhadraṃ dehīti ca padaṃ punaḥ |
vadecca parabhadrāṇi nāśaya dvitayaṃ tataḥ ||
svāhānto jinavarṇo'yaṃ bhadrikāyā manurmataḥ |
ṣaḍdīrghayuktabījena ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ ||
maṅgalāvacchubhānāṃ syāddhyānaṃ duṣphaladāyinī |
piṅgalāvat samuddiṣṭaṃ japādyaṃ proktavartmanā ||

Devanagari:
अथातः संप्रवक्ष्यामि भद्रिकां बुधमातरम् |
भ्लूँ बीजं तोयभूयोगाजातमादौ समुच्चरेत् ||
भद्रिके मे मम भद्रं देहीति च पदं पुनः |
वदेच्च परभद्राणि नाशय द्वितयं ततः ||
स्वाहान्तो जिनवर्णोऽयं भद्रिकाया मनुर्मतः |
षड्दीर्घयुक्तबीजेन षडङ्गविधिरीरितः ||
मङ्गलावच्छुभानां स्याद्ध्यानं दुष्फलदायिनी |
पिङ्गलावत् समुद्दिष्टं जपाद्यं प्रोक्तवर्त्मना ||

Bedeutung und Funktion: Nun Bhadrikā, die Mutter des Budha: Am Anfang steht ein aus Wasser- und Erdelement gebildetes Bīja, im Druck vorläufig Bhlūṃ gelesen. Danach „bhadrike me mama bhadraṃ dehi“, dann „parabhadrāṇi“ und zweimal „nāśaya“, mit Svāhā am Ende: „Bhadrikā, gewähre mir Wohlergehen; vernichte das Wohlergehen der anderen.“ Der Mantra wird mit der Jina-Zahl, vierundzwanzig Silben, verbunden. Der sechsfache Nyāsa erfolgt mit dem Bīja und den sechs langen Vokalen. Für günstige Wirkungen gilt die Meditation wie bei Maṅgalā; für ungünstige Wirkungen wie bei Piṅgalā. Japa und die übrigen Handlungen erfolgen nach der schon genannten Ordnung. [Das verschlüsselte Anfangsbīja ist nicht sicher aufgelöst; die ungewöhnliche doppelte Selbstbezeichnung me mama bleibt gemäß Druck stehen.]

M0678. Dhanya: Formel und Purashcharana
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 895, Dhanya: Formel und Purashcharana
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athātaḥ saṃpravakṣyāmi dhanyākhyāṃ gurumātaram |
śrīdhanade samuccārya dhanye svāhā'ṣṭavarṇakaḥ ||
ṣaḍdīrghāḍhyādyabījena ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ |
nāsti dhanyāsamā kā cidiha loke phalapradā ||
puraścaryātrayaṃ kṛtvā prāgjanmārjitapātakam |
saṃstambhya dhanyā dadate dhanyatvaṃ sādhakāya tu ||
bṛhaspatīśvarāt paścāt kāśyāṃ dhanyāṃ vilokayet |
puraścaryāṃ tatra kṛtvā vaiśyo dhanyaḥ prajāyate ||

Devanagari:
अथातः संप्रवक्ष्यामि धन्याख्यां गुरुमातरम् |
श्रीधनदे समुच्चार्य धन्ये स्वाहाऽष्टवर्णकः ||
षड्दीर्घाढ्याद्यबीजेन षडङ्गविधिरीरितः |
नास्ति धन्यासमा का चिदिह लोके फलप्रदा ||
पुरश्चर्यात्रयं कृत्वा प्राग्जन्मार्जितपातकम् |
संस्तम्भ्य धन्या ददते धन्यत्वं साधकाय तु ||
बृहस्पतीश्वरात् पश्चात् काश्यां धन्यां विलोकयेत् |
पुरश्चर्यां तत्र कृत्वा वैश्यो धन्यः प्रजायते ||

Bedeutung und Funktion: Nun Dhanyā, die Mutter des Guru: Śrī beziehungsweise das Śrī-Bīja, „dhanade dhanye svāhā“ bilden die als achtsilbig bezeichnete Formel: „Reichtum Gewährende, Gesegnete, Svāhā.“ Die sechs Glieder werden mit dem Anfangsbīja und den sechs langen Vokalen gebildet. Keine Göttin dieser Welt sei Dhanyā im Gewähren von Früchten gleich. Nach dreifachem Purashcharana halte sie die in früheren Geburten erworbenen Verfehlungen auf und gewähre dem Übenden Gedeihen. In Kāśī ist Dhanyā hinter beziehungsweise westlich von Bṛhaspatīśvara aufzusuchen. Wer dort das Purashcharana vollzieht, werde als Vaiśya wohlhabend und gesegnet. [Der letzte Ausdruck ist vorläufig als vaiśya gelesen; die Quelle verknüpft den Ort ausdrücklich mit kaufmännischem Gedeihen.]

M0679. Siddha: Formel und Wirksamkeit
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 896, Siddha: Formel und Wirksamkeit
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athātaḥ saṃpravakṣyāmi siddhāṃ śukrasya mātaram |
hrī~ siddhe me sarvamānaṃ samuktvā sādhayadvayam ||
hṛdayān‍to mitravarṇaḥ siddhāyā manurīritaḥ |
bījenaiva ṣaḍaṅgāni japādyaṃ proktavaccaret ||
nāsti siddhopāsakānāṃ karmāsiddhistu kutra cit |
upāsakā ye siddhāyāḥ yenāmnāyena jāyate ||
tadāmnāyakadevānāṃ pāke'syāḥ sarvameva hi |
ṣaṭkarma siddhyate tasya manorārādhanaṃ vinā ||

Devanagari:
अथातः संप्रवक्ष्यामि सिद्धां शुक्रस्य मातरम् |
ह्रीँ सिद्धे मे सर्वमानं समुक्त्वा साधयद्वयम् ||
हृदयान्‍तो मित्रवर्णः सिद्धाया मनुरीरितः |
बीजेनैव षडङ्गानि जपाद्यं प्रोक्तवच्चरेत् ||
नास्ति सिद्धोपासकानां कर्मासिद्धिस्तु कुत्र चित् |
उपासका ये सिद्धायाः येनाम्नायेन जायते ||
तदाम्नायकदेवानां पाकेऽस्याः सर्वमेव हि |
षट्कर्म सिद्ध्यते तस्य मनोराराधनं विना ||

Bedeutung und Funktion: Nun Siddhā, die Mutter des Śukra: Hrīṃ, „siddhe me sarvamānaṃ“, zweimal „sādhaya“ und die Herz-Endung bilden den mit Mitra, zwölf Silben, bezeichneten Mantra. Die Anrufung bittet Siddhā, das Genannte zu verwirklichen; sarvamānam ist im Druck unsicher und wird nicht stillschweigend durch eine geläufigere Bitte ersetzt. Die sechs Glieder werden mit dem Bīja gebildet; Japa und die weiteren Handlungen gelten wie zuvor. Den Verehrern Siddhās misslinge nach der Quelle keine Handlung. Welchem Āmnāya ihre Verehrer auch angehören, die Gottheiten dieses Überlieferungszweiges stehen zu ihrer Reifung beziehungsweise Wirksamkeit in Beziehung – die genaue Wortverbindung ist unsicher. Alle sechs rituellen Handlungsarten gelängen dem Verehrer ohne gesonderte Mantra-Verehrung. [Die beschädigte Zeile mit pāke und das Wort sarvamānam bleiben lokal offen.]

M0680. Ulka: Formel und Prozession
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 896, Ulka: Formel und Prozession
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athātaḥ saṃpravakṣyāmi colkāṃ mandasya mātaram |
oṃ mama rogaṃ nāśaya mantra ekādaśākṣaraḥ ||
sarvarogāpaho mantro mārjanāt saptadhāśataḥ |
ulkāmantro yasya siddho na gadāstasya mandire ||
śītalāyāṃ mahāmāryāṃ mahiṣaṃ lakṣaṇānvitam |
ulkāprītyai tamabhyarcya nagare bhrāmayet punaḥ ||
nānāvādyaiḥ parivṛtaṃ vastrādibhiralaṅkṛtam |
utsṛjet taṃ yamāśāyāmupadravaśamo bhavet ||

Devanagari:
अथातः संप्रवक्ष्यामि चोल्कां मन्दस्य मातरम् |
ॐ मम रोगं नाशय मन्त्र एकादशाक्षरः ||
सर्वरोगापहो मन्त्रो मार्जनात् सप्तधाशतः |
उल्कामन्त्रो यस्य सिद्धो न गदास्तस्य मन्दिरे ||
शीतलायां महामार्यां महिषं लक्षणान्वितम् |
उल्काप्रीत्यै तमभ्यर्च्य नगरे भ्रामयेत् पुनः ||
नानावाद्यैः परिवृतं वस्त्रादिभिरलङ्कृतम् |
उत्सृजेत् तं यमाशायामुपद्रवशमो भवेत् ||

Bedeutung und Funktion: Nun Ulkā, die Mutter des Manda, des Saturn: „Oṃ mama rogaṃ nāśaya“ – „Oṃ, beseitige meine Krankheit“ – wird als elfsilbiger Mantra angegeben. Durch siebenhundertfache rituelle Besprengung schreibe man ihm das Aufheben aller Krankheiten zu. Wessen Ulkā-Mantra verwirklicht sei, in dessen Haus gebe es nach der Quelle keine Krankheit. Bei Śītalā-Erkrankungen und großer Seuche werde ein Büffel mit den vorgeschriebenen Kennzeichen zu Ulkās Freude verehrt, mit Gewändern und Schmuck ausgestattet und unter verschiedener Instrumentalmusik durch die Stadt geführt. Danach werde er in Yamas Richtung, nach Süden, freigelassen; damit werde die Bedrängnis befriedet. [Die Bezeichnung der Krankheit und die Wirkungsbehauptungen gehören zum historischen Quellentext; die Silbenzahl wird trotz der knappen sichtbaren Formel unverändert dokumentiert.]

M0681. Samkata: Formel und Kaschi-Bezug
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 896–897, Samkata: Formel und Kaschi-Bezug
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athātaḥ saṃpravakṣyāmi saṃkaṭāṃ rāhumātaram |
hrī~ saṃkaṭe ca rogaṃ me paramaṃ nāśayadvayam ||
ṣoḍaśārṇastu mantro'yaṃ sarvaduḥkhāpanodanaḥ |
kārāgṛhe japallakṣaṃ bandhamokṣaḥ prajāyate ||
vīreśvarādudak kāśyāṃ saṃkaṭā yatra saṃsthitā |
tatra ṣoḍaśalakṣāṇi japtvā homastu dūrvayā ||
tasya siddho bhavenmantrastanmukhādyadi niḥsaret |
amukasyāmukaṃ kaṣṭaṃ gataṃ tadgatameva hi ||

Devanagari:
अथातः संप्रवक्ष्यामि संकटां राहुमातरम् |
ह्रीँ संकटे च रोगं मे परमं नाशयद्वयम् ||
षोडशार्णस्तु मन्त्रोऽयं सर्वदुःखापनोदनः |
कारागृहे जपल्लक्षं बन्धमोक्षः प्रजायते ||
वीरेश्वरादुदक् काश्यां संकटा यत्र संस्थिता |
तत्र षोडशलक्षाणि जप्त्वा होमस्तु दूर्वया ||
तस्य सिद्धो भवेन्मन्त्रस्तन्मुखाद्यदि निःसरेत् |
अमुकस्यामुकं कष्टं गतं तद्गतमेव हि ||

Bedeutung und Funktion: Nun Saṃkaṭā, die Mutter Rāhus: Hrīṃ, „saṃkaṭe rogaṃ me paramaṃ“ und zweimal „nāśaya“ bilden den als sechzehnsilbig bezeichneten Mantra: „Saṃkaṭā, beseitige, beseitige meine schwere Krankheit.“ Er wird als Aufhebung allen Leids gepriesen. Hunderttausend Wiederholungen im Gefängnis sollen Befreiung aus der Fesselung bringen. Wo Saṃkaṭā in Kāśī nördlich von Vīreśvara ihren Sitz hat, werden eine Million sechshunderttausend Wiederholungen und ein Feueropfer mit Dūrvā angegeben. Dann gelte der Mantra als verwirklicht. Wenn der Übende ausspreche, eine bestimmte Bedrängnis einer bestimmten Person sei vergangen, so sei sie nach der Quelle tatsächlich vergangen.

M0682. Vikata: Formel und Abschluss der Planetenmütter
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 897, Vikata: Formel und Abschluss der Planetenmütter
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athātaḥ saṃpravakṣyāmi vikaṭāṃ ketumātaram |
tāro namo bhagavati vikaṭe vīrapālike ||
prasīdayugalaṃ mantraḥ prakṛtyarṇaḥ prakīrtitaḥ |
kāśyāṃ vīreśvarāsannā paścime vikaṭā sthitā ||
tatra mantramimaṃ japtvā grahataptāśca bālakāḥ |
udaraṃ cāpi vandhyāyāḥ prasavantyāstathā śiraḥ ||
pitrādibhistyaktabālāstathā mātṛvivarjitāḥ |
sādhakasya karaspṛṣṭā nīrogāścirajīvinaḥ ||
iti grahamātṛkāmantrāḥ |

Devanagari:
अथातः संप्रवक्ष्यामि विकटां केतुमातरम् |
तारो नमो भगवति विकटे वीरपालिके ||
प्रसीदयुगलं मन्त्रः प्रकृत्यर्णः प्रकीर्तितः |
काश्यां वीरेश्वरासन्ना पश्चिमे विकटा स्थिता ||
तत्र मन्त्रमिमं जप्त्वा ग्रहतप्ताश्च बालकाः |
उदरं चापि वन्ध्यायाः प्रसवन्त्यास्तथा शिरः ||
पित्रादिभिस्त्यक्तबालास्तथा मातृविवर्जिताः |
साधकस्य करस्पृष्टा नीरोगाश्चिरजीविनः ||
इति ग्रहमातृकामन्त्राः |

Bedeutung und Funktion: Nun Vikaṭā, die Mutter Ketus: Tāra, „namo bhagavati vikaṭe vīrapālike“ und zweimal „prasīda“ bilden die mit der Prakṛti-Zahl, zwanzig Silben, bezeichnete Formel: „Verneigung, erhabene Vikaṭā, Beschützerin der Helden, sei gnädig, sei gnädig.“ In Kāśī befindet sich Vikaṭā westlich nahe Vīreśvara. Nach Rezitation dieses Mantras an ihrem Ort werden folgende Berührungsanwendungen genannt: an von Grahas bedrängten Kindern, am Bauch einer unfruchtbaren Frau, am Kopf einer Gebärenden sowie an Kindern, die von ihrem Vater oder anderen Angehörigen verlassen wurden oder ihre Mutter verloren haben. Die Berührung durch die Hand des Übenden soll nach der Quelle Gesundheit und langes Leben bringen. Damit enden die Mantras der Graha-Mātṛkās. [Die medizinischen und geburtshilflichen Zuschreibungen sind historische Quellenangaben.]

M0683. Dikpalas: Indra
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 897, Dikpalas: Indra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha dikpālamantrāḥ |
tatrādau śakramantra uktastatraiva |
imindrāya namaśceti śakramantraḥ ṣaḍakṣaraḥ |
paṅktiśchando munirbrahmā deva indraḥ prakīrtitaḥ ||
māyeti śaktiṃ ri~ bījaṃ bījenaiva ṣaḍaṅgakam |
atha dhyānam |
pītavarṇaṃ sahasrākṣaṃ vajrapadmakaraṃ vibhum |
sarvālaṅkārasaṃyuktaṃ namīndraṃ dikpatīśvaram ||
atha puraścaraṇaṃ tatraiva |
prajapellakṣamekaṃ tu tilājyābhyāṃ hunet tataḥ |
evaṃ siddhamanurmantrī prayogaṃ kartumarhati ||

Devanagari:
अथ दिक्पालमन्त्राः |
तत्रादौ शक्रमन्त्र उक्तस्तत्रैव |
इमिन्द्राय नमश्चेति शक्रमन्त्रः षडक्षरः |
पङ्क्तिश्छन्दो मुनिर्ब्रह्मा देव इन्द्रः प्रकीर्तितः ||
मायेति शक्तिं रिँ बीजं बीजेनैव षडङ्गकम् |
अथ ध्यानम् |
पीतवर्णं सहस्राक्षं वज्रपद्मकरं विभुम् |
सर्वालङ्कारसंयुक्तं नमीन्द्रं दिक्पतीश्वरम् ||
अथ पुरश्चरणं तत्रैव |
प्रजपेल्लक्षमेकं तु तिलाज्याभ्यां हुनेत् ततः |
एवं सिद्धमनुर्मन्त्री प्रयोगं कर्तुमर्हति ||

Bedeutung und Funktion: Nun die Mantras der Richtungshüter, zuerst Śakra: „Iṃ indrāya namaḥ“, die als sechssilbig bezeichnete Formel Indras. Paṅkti ist das Versmaß, Brahmā der Seher, Indra die Gottheit. Māyā wird als Kraft genannt; die Bīja-Angabe in der nächsten Druckzeile ist als riṃ beziehungsweise iṃ nicht eindeutig. Mit dem Bīja werden die sechs Glieder gebildet. Meditation: Ich verneige mich vor Indra, dem mächtigen Herrn der Richtungshüter, gelb von Gestalt, tausendäugig, mit Vajra und Lotus in den Händen und allem Schmuck versehen. Purashcharana: Hunderttausend Wiederholungen, danach Feueropfer mit Sesam und Ghee. Nach dieser Mantra-Verwirklichung sei der Übende für besondere Anwendungen geeignet. [Die auffällige Bīja-Schreibung bleibt als lokale Druckunsicherheit vermerkt.]

M0684. Agni: Formel und Nyasa
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 897–898, Agni: Formel und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athāgnimantraḥ |
śāradāyām |
vyāhṛtitrayamagneḥ syājjātaveda ihāvaha |
sarvakarmāṇi sambhāṣya sādhayāgnipriyā tataḥ ||
tārādyo'yaṃ manuḥ proktaḥ pañcaviṃśativarṇavān |
ṛṣirbhṛgurbhavecchando gāyatraṃ devatā'nalaḥ ||
vibhaktaḥ pañcabhiḥ ṣaḍbhiścaturbhiḥ pañcabhistribhiḥ |
dvābhyāmaṅgakriyā proktā varṇairmūlamanoḥ kramāt ||

Devanagari:
अथाग्निमन्त्रः |
शारदायाम् |
व्याहृतित्रयमग्नेः स्याज्जातवेद इहावह |
सर्वकर्माणि सम्भाष्य साधयाग्निप्रिया ततः ||
ताराद्योऽयं मनुः प्रोक्तः पञ्चविंशतिवर्णवान् |
ऋषिर्भृगुर्भवेच्छन्दो गायत्रं देवताऽनलः ||
विभक्तः पञ्चभिः षड्भिश्चतुर्भिः पञ्चभिस्त्रिभिः |
द्वाभ्यामङ्गक्रिया प्रोक्ता वर्णैर्मूलमनोः क्रमात् ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Agni-Mantra nach der Śāradā: Die drei Vyāhṛtis stehen bei Agni; es folgen „jātaveda ihāvaha sarvakarmāṇi sādhaya“ und Agnipriyā, Svāhā. Mit Tāra am Anfang wird die Formel als fünfundzwanzigsilbig bezeichnet: „Jātavedas, bringe hierher und vollende alle Handlungen.“ Bhṛgu ist der Seher, Gāyatrī das Versmaß, Anala die Gottheit. Die Glieder des Grundmantras werden nacheinander aus fünf, sechs, vier, fünf, drei und zwei Silben gebildet. [Die drei Vyāhṛtis sind die kosmischen Rufe Bhūḥ, Bhuvaḥ und Svaḥ; die Quelle nennt sie zusammenfassend.]

M0685. Yama: Formel und Meditation
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 898–899, Yama: Formel und Meditation
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha yamamantro merutantre |
oṃ krau~ hrī~ ā~ ca tahījaṃ ṅe'ntaṃ vaivasvataṃ vadet |
dharmarājāya bhaktānugrahakṛte namo vadet ||
caturviṃśativarṇo'yaṃ yamamantro'khileṣṭadaḥ |
siddhābhivibandhayumārṇaiḥ ṣaḍaṅgāni smaredyamam ||
meghaśyāmaṃ prasannāsyaṃ nānālaṅkārasaṃyutam |
mahiṣasthaṃ daṇḍadharaṃ saṃstutaṃ pitṛbhirvṛtam ||
nānārūpadharairdūtaiḥ śvetavastraṃ bhajedyamam |
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ hunedājyānvitaistilaiḥ |

Devanagari:
अथ यममन्त्रो मेरुतन्त्रे |
ॐ क्रौँ ह्रीँ आँ च तहीजं ङेऽन्तं वैवस्वतं वदेत् |
धर्मराजाय भक्तानुग्रहकृते नमो वदेत् ||
चतुर्विंशतिवर्णोऽयं यममन्त्रोऽखिलेष्टदः |
सिद्धाभिविबन्धयुमार्णैः षडङ्गानि स्मरेद्यमम् ||
मेघश्यामं प्रसन्नास्यं नानालङ्कारसंयुतम् |
महिषस्थं दण्डधरं संस्तुतं पितृभिर्वृतम् ||
नानारूपधरैर्दूतैः श्वेतवस्त्रं भजेद्यमम् |
अथ पुरश्चरणम् |
वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं हुनेदाज्यान्वितैस्तिलैः |

Bedeutung und Funktion: Nun der Yama-Mantra aus dem Merutantra: Oṃ, Krauṃ, Hrīṃ, Āṃ und eine im Druck beschädigte weitere Bīja-Angabe, dann Vaivasvata im Dativ, „dharmarājāya bhaktānugrahakṛte namo“: „Verneigung vor dem Sohn Vivasvats, dem König des Dharma, der den Verehrern Gnade erweist.“ Die Formel wird als vierundzwanzigsilbig und alle Wünsche erfüllend bezeichnet. Die folgende Silbengruppierung für die sechs Glieder ist beschädigt. Man vergegenwärtige Yama: dunkel wie eine Wolke, mit freundlichem Gesicht, vielfältigem Schmuck, auf einem Büffel, einen Stab tragend. Die Ahnen preisen und umgeben ihn; Boten verschiedener Gestalt begleiten den Weißgekleideten. So verehre man Yama. Purashcharana: Je Silbe hunderttausend Wiederholungen, Feueropfer mit Sesam und Ghee. [Die zusätzliche Bīja-Lesung und die Nyāsa-Zahlwortreihe bleiben offen; die Formel wird nicht als sicher rekonstruierte Gesamtfolge ausgegeben.]

M0686. Nirrti: Formel und Purashcharana
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 899, Nirrti: Formel und Purashcharana
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha nairṛtamantrastatraiva |
oṃ kṣā~ nirṛtaye rakṣādhipataye padaṃ vadet |
dhūmravarṇāya khaḍgeti hastāya pretavāhanaḥ ||
ṅe'ntastataśca hṛdayaṃ triṃśadarṇo manurmataḥ |
oṃ kṣamādyairhṛdantaiśca pañcāṅgaṃ pañcabhiḥ padaiḥ ||
dhyānam |
kirīṭinaṃ ca piṅgākṣaṃ dhūmrābhaṃ pretavāhanam |
nānārakṣogaṇaiḥ sevyaṃ khaḍgacarmadharaṃ bhaje ||
puraścaraṇaṃ tatraiva |
japet triṃśatsahasrāṇi guḍājyābhyāṃ hunet punaḥ |

Devanagari:
अथ नैर्ऋतमन्त्रस्तत्रैव |
ॐ क्षाँ निर्ऋतये रक्षाधिपतये पदं वदेत् |
धूम्रवर्णाय खड्गेति हस्ताय प्रेतवाहनः ||
ङेऽन्तस्ततश्च हृदयं त्रिंशदर्णो मनुर्मतः |
ॐ क्षमाद्यैर्हृदन्तैश्च पञ्चाङ्गं पञ्चभिः पदैः ||
ध्यानम् |
किरीटिनं च पिङ्गाक्षं धूम्राभं प्रेतवाहनम् |
नानारक्षोगणैः सेव्यं खड्गचर्मधरं भजे ||
पुरश्चरणं तत्रैव |
जपेत् त्रिंशत्सहस्राणि गुडाज्याभ्यां हुनेत् पुनः |

Bedeutung und Funktion: Nun der Nairṛta-Mantra aus derselben Quelle: Oṃ, Kṣāṃ, „nirṛtaye rakṣādhipataye dhūmravarṇāya khaḍgahastāya pretavāhanāya“ und die Herz-Endung: „Verneigung vor Nirṛti, Herrn der Rākṣasas, Rauchfarbenem, Schwertträger, dessen Fahrzeug ein Toter ist.“ Die Formel gilt als dreißigsilbig. Der fünffache Nyāsa wird mit fünf Wortgliedern gebildet, denen Oṃ und Kṣaṃ vorausgehen und die mit der Herz-Endung schließen. Meditation: Ich verehre den Gekrönten mit goldbraunen Augen, rauchfarben, auf einem Toten reitend, von verschiedenen Rākṣasa-Scharen bedient, mit Schwert und Schild. Purashcharana: Dreißigtausend Wiederholungen, danach Feueropfer mit Rohzucker und Ghee.

M0687. Varuna: Formel und Purashcharana
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 899–900, Varuna: Formel und Purashcharana
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha varuṇamantrastatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi mantraṃ varuṇadaivatam |
tāraṃ va~ varuṇāyeti jalādhipataye vadet ||
vadecca śuklavarṇāya pāśahastāya saṃvadet |
makaroti vāhanāya nama ekatrivarṇakaḥ ||
triṣṭupchando vaśiṣṭharṣirdevatā varuṇo mataḥ |
oṃ vamādyairnamo'ntaiśca pañcāṅgaṃ pañcabhiḥ padaiḥ ||
dhyānam |
śvetāṃśukaṃ dadhaddhastaiḥ pāśāṅkuśavarābhayān |
svacchāravindavasatiṃ muktābharaṇabhūṣitaḥ ||
tundilaśca prasannāsyo varuṇo nidhido'stu me |
puraścaraṇam |
japedarṇasahasraṃ tu homaḥ padmākṣakermataḥ |

Devanagari:
अथ वरुणमन्त्रस्तत्रैव |
अथातः संप्रवक्ष्यामि मन्त्रं वरुणदैवतम् |
तारं वँ वरुणायेति जलाधिपतये वदेत् ||
वदेच्च शुक्लवर्णाय पाशहस्ताय संवदेत् |
मकरोति वाहनाय नम एकत्रिवर्णकः ||
त्रिष्टुप्छन्दो वशिष्ठर्षिर्देवता वरुणो मतः |
ॐ वमाद्यैर्नमोऽन्तैश्च पञ्चाङ्गं पञ्चभिः पदैः ||
ध्यानम् |
श्वेतांशुकं दधद्धस्तैः पाशाङ्कुशवराभयान् |
स्वच्छारविन्दवसतिं मुक्ताभरणभूषितः ||
तुन्दिलश्च प्रसन्नास्यो वरुणो निधिदोऽस्तु मे |
पुरश्चरणम् |
जपेदर्णसहस्रं तु होमः पद्माक्षकेर्मतः |

Bedeutung und Funktion: Nun der Varuṇa-Mantra aus derselben Quelle: Tāra, Vaṃ, „varuṇāya jalādhipataye śuklavarṇāya pāśahastāya makaravāhanāya namaḥ“: „Verneigung vor Varuṇa, dem Herrn der Wasser, dem Weißen, der die Schlinge trägt und den Makara als Fahrzeug hat.“ Die Formel wird als einunddreißigsilbig bezeichnet. Triṣṭubh ist das Versmaß, Vasiṣṭha der Seher, Varuṇa die Gottheit. Die fünf Glieder werden mit fünf Wortgruppen gebildet, jeweils mit Oṃ und Vaṃ am Anfang und Namaḥ am Ende. Meditation: Er trägt weiße Kleidung, hält Schlinge und Haken und gewährt Gaben und Furchtlosigkeit. Er wohnt auf einem reinen Lotus und trägt Perlenschmuck. Der rundbäuchige, freundlich blickende Varuṇa möge mir Schätze gewähren. Purashcharana: Je Silbe tausend Wiederholungen; das Feueropfer wird mit Lotussamen vollzogen.

M0688. Vayu: Formel und Purashcharana
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 900, Vayu: Formel und Purashcharana
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha vāyumantrastatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi vāyumantraṃ mahādbhutam |
tāraṃ ya~ vāyave prāṇādhipataye padaṃ vadet ||
kṛṣṇavarṇāyāṅkuśeti hastāya mṛgavāhanāya namo godvivarṇo'yaṃ vāyormantra udāhṛtaḥ ||
gaṇako'sya muniśchando nivṛdvāyuśca devatā |
pañcāṅgāni manorasya oṃ ya~ bījādikaiḥ padaiḥ ||
dhyānam |
kṛṣṇavarṇaṃ dhāvamānaṃ mṛgasthaṃ vegavattaram |
pāśāṅkuśakaraṃ pretakṛtyāparisamantātam ||
atha puraścaraṇam |
japedarṇasahasrāṇi lājājyābhyāṃ ca homayet |
siddhamantrastu tatkālaṃ bhavenmantrī balādhikaḥ ||

Devanagari:
अथ वायुमन्त्रस्तत्रैव |
अथातः संप्रवक्ष्यामि वायुमन्त्रं महाद्भुतम् |
तारं यँ वायवे प्राणाधिपतये पदं वदेत् ||
कृष्णवर्णायाङ्कुशेति हस्ताय मृगवाहनाय नमो गोद्विवर्णोऽयं वायोर्मन्त्र उदाहृतः ||
गणकोऽस्य मुनिश्छन्दो निवृद्वायुश्च देवता |
पञ्चाङ्गानि मनोरस्य ॐ यँ बीजादिकैः पदैः ||
ध्यानम् |
कृष्णवर्णं धावमानं मृगस्थं वेगवत्तरम् |
पाशाङ्कुशकरं प्रेतकृत्यापरिसमन्तातम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
जपेदर्णसहस्राणि लाजाज्याभ्यां च होमयेत् |
सिद्धमन्त्रस्तु तत्कालं भवेन्मन्त्री बलाधिकः ||

Bedeutung und Funktion: Nun der wunderbare Vāyu-Mantra aus derselben Quelle: Tāra, Yaṃ, „vāyave prāṇādhipataye kṛṣṇavarṇāya aṅkuśahastāya mṛgavāhanāya namo“: „Verneigung vor Vāyu, dem Herrn des Lebensatems, dem Dunklen, der den Haken trägt und auf einer Antilope reitet.“ Die Formel ist als godvivarṇa bezeichnet, eine hier nicht sicher numerisch aufgelöste Zahlwortverbindung. Gaṇaka ist der Seher, Nivṛt das Versmaß, Vāyu die Gottheit. Die fünf Glieder entstehen aus den Wortgruppen mit Oṃ und dem Bīja Yaṃ am Anfang. Meditation: Er ist dunkel, eilt dahin, sitzt auf einer Antilope und ist überaus schnell. Schlinge und Haken trägt er in den Händen; Pretas und Kṛtyās umgeben ihn. Purashcharana: Je Silbe tausend Wiederholungen, Feueropfer mit Puffreis und Ghee. Der Übende, dessen Mantra verwirklicht ist, werde nach der Quelle sogleich besonders kraftvoll. [Die Zahlwortangabe sowie die letzte Verbindung der Meditationszeile bleiben vorläufig.]

M0689. Kubera: Hauptformel und Meditation
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 900–901, Kubera: Hauptformel und Meditation
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha kuberamantrastatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi rājarājamanuṃ śubham |
yakṣāya ca kuberāya vadedvaiśravaṇāya ca ||
dhanadhānyādhipataye dhanadhānyapadaṃ vadet |
samṛddhiṃ me dehīti vadedathāgnipriyāntakaḥ ||
pañcatriṃśārṇamito viśravā munirīritaḥ |
chandastu bṛhatī tryaṅghrīṣṭavasudasrāṅgaiḥ ṣaḍaṅgakam ||
dhyānam |
gārutmatanibhaṃ śāntaṃ mukuṭādivibhūṣitam |
varaṃ gadāṃ ca dadhataṃ tundilaṃ yakṣasevitam ||
puraścaraṇam |
lakṣamekaṃ japenmantraṃ daśāṃśaṃ juhuyāt tilaiḥ |
dharmādipīṭhe prayajedaṅgalokeśarāhutibhiḥ ||
śivālaye japenmantramayutaṃ dhanavṛddhaye |
bilvamūlopaviṣṭena japto lakṣaṃ dhanarddhidaḥ ||

Devanagari:
अथ कुबेरमन्त्रस्तत्रैव |
अथातः संप्रवक्ष्यामि राजराजमनुं शुभम् |
यक्षाय च कुबेराय वदेद्वैश्रवणाय च ||
धनधान्याधिपतये धनधान्यपदं वदेत् |
समृद्धिं मे देहीति वदेदथाग्निप्रियान्तकः ||
पञ्चत्रिंशार्णमितो विश्रवा मुनिरीरितः |
छन्दस्तु बृहती त्र्यङ्घ्रीष्टवसुदस्राङ्गैः षडङ्गकम् ||
ध्यानम् |
गारुत्मतनिभं शान्तं मुकुटादिविभूषितम् |
वरं गदां च दधतं तुन्दिलं यक्षसेवितम् ||
पुरश्चरणम् |
लक्षमेकं जपेन्मन्त्रं दशांशं जुहुयात् तिलैः |
धर्मादिपीठे प्रयजेदङ्गलोकेशराहुतिभिः ||
शिवालये जपेन्मन्त्रमयुतं धनवृद्धये |
बिल्वमूलोपविष्टेन जप्तो लक्षं धनर्द्धिदः ||

Bedeutung und Funktion: Nun der glückverheißende Mantra des Königs der Könige, Kubera: „yakṣāya kuberāya vaiśravaṇāya dhanadhānyādhipataye dhanadhānyasamṛddhiṃ me dehi“, mit Svāhā am Ende: „Yakṣa, Kubera, Vaiśravaṇa, Herr über Reichtum und Getreide, gewähre mir Fülle an Reichtum und Getreide.“ Die Formel wird als fünfunddreißigsilbig bezeichnet. Viśravas ist der Seher, Bṛhatī das Versmaß. Die Zahlwortfolge für die sechs Glieder ist teilweise undeutlich; sie wird nicht frei ergänzt. Meditation: Er gleicht einem Smaragd, ist friedvoll, mit Krone und weiterem Schmuck versehen, rundbäuchig und von Yakṣas bedient; eine Hand gewährt Gaben, die andere trägt eine Keule. Purashcharana: Hunderttausend Wiederholungen, ein Zehntel als Feueropfer mit Sesam. Auf dem Pīṭha von Dharma und den weiteren Kräften verehrt man ihn mit seinen Gliedern und den Welthütern; die abschließende Wortverbindung ist im Druck undeutlich. Im Śiva-Heiligtum werden zehntausend Wiederholungen zur Vermehrung des Wohlstands genannt; hunderttausend im Sitzen an der Wurzel eines Bilva-Baums sollen Reichtum gewähren.

M0690. Kubera: sechzehnsilbige Variante
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 901, Kubera: sechzehnsilbige Variante
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ vakṣye oṃ śrī~ oṃ hrī~ samuccaret |
śrī~ hrī~ klī~ śrī~ klī~ ca vitteśvarāya nama ityapi ||
ṣoḍaśārṇo'sya munyādi prāgvat trihṛdhṛnetrakaiḥ |
pañcākṣibhyāṃ ṣaḍaṅgaṃ syāddhyānapūjādi pūrvavat ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं वक्ष्ये ॐ श्रीँ ॐ ह्रीँ समुच्चरेत् |
श्रीँ ह्रीँ क्लीँ श्रीँ क्लीँ च वित्तेश्वराय नम इत्यपि ||
षोडशार्णोऽस्य मुन्यादि प्राग्वत् त्रिहृद्हृनेत्रकैः |
पञ्चाक्षिभ्यां षडङ्गं स्याद्ध्यानपूजादि पूर्ववत् ||

Bedeutung und Funktion: Eine weitere Formel wird erklärt: Oṃ, Śrīṃ, Oṃ, Hrīṃ, Śrīṃ, Hrīṃ, Klīṃ, Śrīṃ, Klīṃ, danach „vitteśvarāya namaḥ“, Verneigung vor dem Herrn des Reichtums. Die Formel gilt als sechzehnsilbig; Seher und weitere Zuordnungen sind wie zuvor. Die sechs Glieder entstehen aus der angegebenen Zahlwortreihe, deren mittlere Verbindung im Druck nicht sicher lesbar ist; erkennbar sind drei am Anfang und fünf sowie zwei am Ende. Meditation, Verehrung und die übrigen Handlungen gelten wie zuvor. [Die Bīja-Folge folgt vorläufig den sichtbaren Ligaturen und wird nicht aus der Silbenzahl korrigiert.]

M0691. Kubera: acht Silben und Schatzgefäße
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 901, Kubera: acht Silben und Schatzgefäße
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
atha mantrāntaraṃ vakṣye kuberasya gajākṣaram |
tāro vaiśravaṇāyeti svāhā pañcāṅgamatra tu ||
svāhāntaḥ praṇavādyaistu pañcabhirmantravarṇakaiḥ |
dhyānamāha |
dhanapūrṇaṃ svarṇakumbhaṃ tathā ratnakaraṇḍakam ||
hastābhyāṃ bibhrataṃ svarṇakarapādaṃ ca tundilam |
dharādhastādbṛhatpīṭhopaviṣṭaṃ sasmitānanam ||
puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japeddhomaḥ pūjā prāgvanmahādhanī |
sevanādasya bhavati yakṣiṇyaśca tathā varāḥ ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
अथ मन्त्रान्तरं वक्ष्ये कुबेरस्य गजाक्षरम् |
तारो वैश्रवणायेति स्वाहा पञ्चाङ्गमत्र तु ||
स्वाहान्तः प्रणवाद्यैस्तु पञ्चभिर्मन्त्रवर्णकैः |
ध्यानमाह |
धनपूर्णं स्वर्णकुम्भं तथा रत्नकरण्डकम् ||
हस्ताभ्यां बिभ्रतं स्वर्णकरपादं च तुन्दिलम् |
धराधस्ताद्बृहत्पीठोपविष्टं सस्मिताननम् ||
पुरश्चरणम् |
वर्णलक्षं जपेद्धोमः पूजा प्राग्वन्महाधनी |
सेवनादस्य भवति यक्षिण्यश्च तथा वराः ||

Bedeutung und Funktion: Eine weitere Kubera-Formel hat acht Silben: Tāra, „vaiśravaṇāya svāhā“. Der fünffache Nyāsa wird aus fünf Mantragliedern gebildet, mit Praṇava am Anfang und Svāhā am Ende. Meditation: In beiden Händen hält er einen mit Reichtum gefüllten goldenen Krug und einen Edelsteinkasten. Hände und Füße sind golden, sein Bauch ist rund. Er sitzt unter der Erde auf einem großen Sitz und lächelt. Purashcharana: Je Silbe hunderttausend Wiederholungen; Feueropfer und Verehrung gelten wie zuvor. Die Verehrung soll großen Reichtum und vorzügliche Yakṣiṇīs gewähren. [Die fünfteilige Gliederung wird von der Quelle knapp vorausgesetzt.]

M0692. Isana: Formel und Verhältnis von Mantra und Vidya
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 901–902, Isana: Formel und Verhältnis von Mantra und Vidya
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atheśānamantrastatraiva |
praṇavaṃ haṃ samuccārya īśānāya vadet tataḥ |
vidyādhipataye ceti sphaṭiketi vadet tataḥ ||
varṇāya śūlahastāya ṅe'ntaśca vṛṣavāhanaḥ |
namo'nta ekatriṃśadvarṇo mantra udāhṛtaḥ ||
oṃ hamādyairnamo'ntaiśca pañcāṅgaṃ pañcabhiḥ padaiḥ |
śaktīnāṃ mantrā ye ca tā vidyāḥ parikīrtitāḥ ||
puruṣāṇāṃ ca te mantrā vidyāstu puruṣaṃ vinā |
bhavanti naiva phaladā yathā nārī naraṃ vinā ||
puṃsāṃ yogo yatra lokestatrān prayojayet |
asya puraścaraṇamaṣṭasahasrajapastantrāntare proktaḥ |

Devanagari:
अथेशानमन्त्रस्तत्रैव |
प्रणवं हं समुच्चार्य ईशानाय वदेत् ततः |
विद्याधिपतये चेति स्फटिकेति वदेत् ततः ||
वर्णाय शूलहस्ताय ङेऽन्तश्च वृषवाहनः |
नमोऽन्त एकत्रिंशद्वर्णो मन्त्र उदाहृतः ||
ॐ हमाद्यैर्नमोऽन्तैश्च पञ्चाङ्गं पञ्चभिः पदैः |
शक्तीनां मन्त्रा ये च ता विद्याः परिकीर्तिताः ||
पुरुषाणां च ते मन्त्रा विद्यास्तु पुरुषं विना |
भवन्ति नैव फलदा यथा नारी नरं विना ||
पुंसां योगो यत्र लोकेस्तत्रान् प्रयोजयेत् |
अस्य पुरश्चरणमष्टसहस्रजपस्तन्त्रान्तरे प्रोक्तः |

Bedeutung und Funktion: Nun der Īśāna-Mantra aus derselben Quelle: Praṇava, Haṃ, „īśānāya vidyādhipataye sphaṭikavarṇāya śūlahastāya vṛṣavāhanāya namaḥ“: „Verneigung vor Īśāna, Herrn der Vidyās, Kristallfarbenem, Dreizackträger, auf dem Stier Reitendem.“ Die Formel wird als einunddreißigsilbig bezeichnet. Die fünf Glieder entstehen aus fünf Wortgruppen, mit Oṃ und Haṃ am Anfang und Namaḥ am Ende. Die Quelle erläutert anschließend: Die Mantras der weiblichen Kräfte heißen Vidyās, diejenigen männlicher Gottheiten Mantras. Vidyās seien ohne das männliche Prinzip nicht fruchtbar, vergleichbar einer Frau ohne Mann. Wo die Verbindung mit männlichen Gottheiten vorgesehen sei, würden die entsprechenden Mantras eingesetzt. [Dies ist die historische geschlechtliche Symbolik der Quelle; die letzte Wortverbindung ist im Druck beschädigt.] Ein anderes Tantra nennt als Purashcharana achttausend Wiederholungen.

M0693. Brahma: Formel und Umfang der Verehrung
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 902, Brahma: Formel und Umfang der Verehrung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha brahmamantro merutantre |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi brahmaṇo mantramuttamam |
tāraṃ pāśaṃ brahmaṇe ca lokādhipataye vadet ||
raktavarṇāyordhvalokapālakāya vadet tataḥ |
padmahastāya ca padaṃ ṅe'ntaṃ syāddhaṃsavāhanaḥ ||
namo'nto bāṇarāmārṇo mantro'yaṃ parikīrtitaḥ |
tārapāśādikaiḥ ṣaḍbhiḥ padairaṅgaṃ hṛdantakaiḥ ||
nāsya pūjā tu mantrasyāpūjyo'sya prakīrtitaḥ |
varṇalakṣajapādeva nigrahānugrahakṣamaḥ ||
daśapatre yajedenaṃ prāṇaśāntavadela surāḥ |
na tatra mama śāpo'sti śāpaḥ kevalapūjane ||

Devanagari:
अथ ब्रह्ममन्त्रो मेरुतन्त्रे |
अथातः संप्रवक्ष्यामि ब्रह्मणो मन्त्रमुत्तमम् |
तारं पाशं ब्रह्मणे च लोकाधिपतये वदेत् ||
रक्तवर्णायोर्ध्वलोकपालकाय वदेत् ततः |
पद्महस्ताय च पदं ङेऽन्तं स्याद्धंसवाहनः ||
नमोऽन्तो बाणरामार्णो मन्त्रोऽयं परिकीर्तितः |
तारपाशादिकैः षड्भिः पदैरङ्गं हृदन्तकैः ||
नास्य पूजा तु मन्त्रस्यापूज्योऽस्य प्रकीर्तितः |
वर्णलक्षजपादेव निग्रहानुग्रहक्षमः ||
दशपत्रे यजेदेनं प्राणशान्तवदेल सुराः |
न तत्र मम शापोऽस्ति शापः केवलपूजने ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Brahmā-Mantra aus dem Merutantra: Tāra, Pāśa, dann „brahmaṇe lokādhipataye raktavarṇāya ūrdhvalokapālakāya padmahastāya haṃsavāhanāya namaḥ“: „Verneigung vor Brahmā, Herrn der Welten, Rotem, Hüter der oberen Welt, Lotusträger, auf dem Schwan Reitendem.“ Die Formel wird mit bāṇa-rāma, fünfunddreißig Silben, bezeichnet. Die Glieder werden aus sechs Wortgruppen mit Tāra und Pāśa am Anfang und den Herz-Endungen gebildet. Der Text erklärt, es gebe keine eigenständige Verehrung dieses Mantras beziehungsweise seiner Gottheit, die als nicht gesondert zu verehren bezeichnet werde. Schon je Silbe hunderttausend Rezitationen verleihen nach der Quelle die Fähigkeit zu Begrenzung und Begnadung. Auf dem zehnblättrigen Lotus soll er dennoch im Zusammenhang verehrt werden; eine folgende Wendung ist beschädigt. Der Sprecher erklärt, dort gelte sein Fluch nicht, dieser betreffe nur die isolierte Verehrung. [Die beschädigte Zeile nach daśapatre bleibt offen; die Unterscheidung zwischen eingebundener und alleiniger Verehrung wird aus den klaren Schlusswörtern erschlossen.]

M0694. Ananta: Formel und Abschluss der Richtungshüter
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 902–903, Ananta: Formel und Abschluss der Richtungshüter
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athānantamantrastatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi śeṣasya manumadbhutam |
tāraṃ māyāmanantāya nāgādhipataye vadet ||
gauravarṇāyātalādisaptalokeśvarāya ca |
cakrahastāya garuḍavāhanāya namo'ntakaḥ ||
evaṃ catvāriṃśadarṇo mantro'nantasya kīrtitaḥ |
mantraṃ praticaturdaśyāṃ caturdaśaśataṃ japet ||
dugdhaṃ huneddvijān bhojayecca caturdaśa |
kuryāccaturdaśīṃ bhaktyā dhanadhānyayuto bhavet ||
rājyabhraṣṭo labhedrājyaṃ vidyākāmastu paṇḍitaḥ |
bhādraśuklacaturdaśyāṃ viśeṣāt pūjanaṃ matam ||
iti dikpālaprakaraṇam |

Devanagari:
अथानन्तमन्त्रस्तत्रैव |
अथातः संप्रवक्ष्यामि शेषस्य मनुमद्भुतम् |
तारं मायामनन्ताय नागाधिपतये वदेत् ||
गौरवर्णायातलादिसप्तलोकेश्वराय च |
चक्रहस्ताय गरुडवाहनाय नमोऽन्तकः ||
एवं चत्वारिंशदर्णो मन्त्रोऽनन्तस्य कीर्तितः |
मन्त्रं प्रतिचतुर्दश्यां चतुर्दशशतं जपेत् ||
दुग्धं हुनेद्द्विजान् भोजयेच्च चतुर्दश |
कुर्याच्चतुर्दशीं भक्त्या धनधान्ययुतो भवेत् ||
राज्यभ्रष्टो लभेद्राज्यं विद्याकामस्तु पण्डितः |
भाद्रशुक्लचतुर्दश्यां विशेषात् पूजनं मतम् ||
इति दिक्पालप्रकरणम् |

Bedeutung und Funktion: Nun der Ananta-Mantra aus derselben Quelle: Tāra, Māyā, „anantāya nāgādhipataye gauravarṇāya atalādisaptalokeśvarāya cakrahastāya garuḍavāhanāya namaḥ“: „Verneigung vor Ananta, Herrn der Nāgas, dem Hellen, Herrn der sieben mit Atala beginnenden Welten, Träger des Diskus, auf Garuḍa Reitendem.“ Die Formel wird als vierzigsilbig bezeichnet. An jedem vierzehnten Mondtag wiederhole man eintausendvierhundertmal, opfere Milch und bewirte vierzehn Brahmanen. Wer den vierzehnten Mondtag so mit Hingabe begeht, werde reich an Besitz und Getreide. Ein seines Reiches Beraubter erlange das Reich zurück, ein nach Wissen Strebender werde gelehrt. Besonders vorgesehen ist die Verehrung am vierzehnten Tag der hellen Hälfte des Monats Bhādra. Damit endet das Kapitel über die Richtungshüter. [Die für Śeṣa/Ananta auffälligen Viṣṇu-Attribute Diskus und Garuḍa werden nach der Vorlage beibehalten.]

M0695. Gayatri: sechster Nyasa und fünfgesichtige Meditation
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 905, Gayatri: sechster Nyasa und fünfgesichtige Meditation
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tatsaviturhṛdayāya vareṇyaṃ śirase tathā |
bhargo devasya ca śikhā dhīmahi kavacaṃ smṛtam ||
dhiyo yo no netramuktamastraṃ śeṣeṇa kīrtitam |
ayaṃ nyāsastu ṣaṣṭhaḥ syāt ṣaḍete pāpahārakāḥ ||
prāṇāyāmatrayaṃ kṛtvā tato dhyānaṃ samācaret |
dhyānaṃ yathā |
muktāvidrumahemanīladhavalacchāyairmukhaistrīkṣaṇairyuktāmindunibaddharatnamukuṭāṃ tattvārthavarṇātmikām |
gāyatrīṃ varadābhayāṅkuśakaśāśubhraṃ kapālaṃ guṇaṃ śaṅkhaṃ cakramathāravindayugalaṃ hastairvahantīṃ bhaje ||

Devanagari:
तत्सवितुर्हृदयाय वरेण्यं शिरसे तथा |
भर्गो देवस्य च शिखा धीमहि कवचं स्मृतम् ||
धियो यो नो नेत्रमुक्तमस्त्रं शेषेण कीर्तितम् |
अयं न्यासस्तु षष्ठः स्यात् षडेते पापहारकाः ||
प्राणायामत्रयं कृत्वा ततो ध्यानं समाचरेत् |
ध्यानं यथा |
मुक्ताविद्रुमहेमनीलधवलच्छायैर्मुखैस्त्रीक्षणैर्युक्तामिन्दुनिबद्धरत्नमुकुटां तत्त्वार्थवर्णात्मिकाम् |
गायत्रीं वरदाभयाङ्कुशकशाशुभ्रं कपालं गुणं शङ्खं चक्रमथारविन्दयुगलं हस्तैर्वहन्तीं भजे ||

Bedeutung und Funktion: Beim sechsten Nyāsa lautet die Zuordnung: „tat savituḥ“ zum Herzen, „vareṇyam“ zum Kopf, „bhargo devasya“ zum Scheitel, „dhīmahi“ zum Schutzpanzer, „dhiyo yo naḥ“ zu den Augen und der restliche Mantra zum Astra. Diese sechs Nyāsas werden als Verfehlungen aufhebend bezeichnet. Nach dreimaligem Prāṇāyāma vollzieht man die Meditation: Ich verehre Gāyatrī mit fünf je dreiäugigen Gesichtern in den Farben von Perle, Koralle, Gold, Blau und Weiß. Ihre Edelsteinkrone trägt den Mond; ihr Wesen sind die Silben und die Bedeutung der Wirklichkeitsprinzipien. Ihre Hände gewähren Gaben und Furchtlosigkeit und tragen Haken, Peitsche, eine weiße Schädelschale, Schnur beziehungsweise Gebetskette, Muschelhorn, Diskus und zwei Lotusblumen. [Die Wortgrenze zwischen Peitsche und weißer Schädelschale sowie guṇa als Schnur/Kette wird nach der sichtbaren Druckfolge verstanden.]

M0696. Gayatri: Verehrungs-Yantra
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 906, Gayatri: Verehrungs-Yantra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
asyāḥ pūjāyantramuktaṃ merutantre |
padmamaṣṭadalaṃ lekhyaṃ hrī~ kāraṃ karṇikāsthitam |
hrauṃ hrauṃ svarau dvidvitaḥ pratipatre samālikhet ||
kiṃjalkeṣu tadagreṣu gāyatryarṇān dviśo'bhiśaḥ |
tadbahirdaśayugalāntarāle tu samālikhet ||
kakārādyāstathomāpo jyotīraso'mṛtaṃ brahma bhūrbhuvaḥ suvaromiti yantraṃ sarvārthasiddhidam ||
śāradāyām |
prāṇāyāmaṃ purā kṛtvā gāyatrīṃ sandhyayorjapet |

Devanagari:
अस्याः पूजायन्त्रमुक्तं मेरुतन्त्रे |
पद्ममष्टदलं लेख्यं ह्रीँ कारं कर्णिकास्थितम् |
ह्रौं ह्रौं स्वरौ द्विद्वितः प्रतिपत्रे समालिखेत् ||
किंजल्केषु तदग्रेषु गायत्र्यर्णान् द्विशोऽभिशः |
तद्बहिर्दशयुगलान्तराले तु समालिखेत् ||
ककाराद्यास्तथोमापो ज्योतीरसोऽमृतं ब्रह्म भूर्भुवः सुवरोमिति यन्त्रं सर्वार्थसिद्धिदम् ||
शारदायाम् |
प्राणायामं पुरा कृत्वा गायत्रीं सन्ध्ययोर्जपेत् |

Bedeutung und Funktion: Das Verehrungs-Yantra wird im Merutantra beschrieben: Man zeichne einen achtblättrigen Lotus mit Hrīṃ im Innern. Auf jedes Blatt kommen die im Druck als Hrauṃ Hrauṃ beziehungsweise als paarweise Vokale lesbaren Zeichen. An die Staubfäden und ihre Spitzen schreibt man die Gāyatrī-Silben in der angegebenen, teilweise beschädigten Gruppierung. Außen folgen Zwischenräume einer doppelt genannten Zehnergruppe und die mit ka beginnenden Buchstaben. Weiter steht „oṃ āpo jyotī raso ’mṛtaṃ brahma bhūr bhuvaḥ suvar om“: Wasser, Licht, Essenz, Unsterblichkeit, Brahman und die drei Welten, umschlossen von Oṃ. Das Yantra gilt als alle Ziele erfüllend. Nach der Śāradā vollzieht man zuerst Prāṇāyāma und rezitiert Gāyatrī zu den Dämmerungszeiten. [Die räumliche Verteilung und einzelne Zahlwörter sind im Druck unsicher; deshalb wird aus diesem Absatz keine vermeintlich exakte Yantra-Zeichnung hergestellt.]

M0697. Vyahritis: Einheit mit Pranava
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 911, Vyahritis: Einheit mit Pranava
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
vyāhṛtīnāṃ praṇavaikyamuktaṃ tatraiva |
praṇavasya vyāhṛtīnāmantaḥsambandha ucyate |
akāro bhūrukārastu bhuvo mārṇaḥ svarīritaḥ ||
bindurmahastathā nādo janaḥ śaktistapaḥ smṛtam |
śāntiḥ satyamiti proktaṃ sat tat parataraṃ padam ||

Devanagari:
व्याहृतीनां प्रणवैक्यमुक्तं तत्रैव |
प्रणवस्य व्याहृतीनामन्तःसम्बन्ध उच्यते |
अकारो भूरुकारस्तु भुवो मार्णः स्वरीरितः ||
बिन्दुर्महस्तथा नादो जनः शक्तिस्तपः स्मृतम् |
शान्तिः सत्यमिति प्रोक्तं सत् तत् परतरं पदम् ||

Bedeutung und Funktion: Dieselbe Quelle erklärt die Einheit der Vyāhṛtis mit Praṇava: Zwischen Oṃ und den kosmischen Rufen besteht ein innerer Zusammenhang. A entspricht Bhūḥ, U Bhuvaḥ, M Svar. Bindu entspricht Mahas, Nāda Janaḥ, Śakti Tapas und Śānti Satyam. Dieses Sein ist die höchste Wirklichkeit.

M0698. Gayatri-Siras und Abschluss der Erklärung
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 912–913, Gayatri-Siras und Abschluss der Erklärung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
uktaivamatra gāyatrī punastacchira ucyate |
āpo jyotī rasa iti somāgnyosteja ucyate ||
tadātmakaṃ jagat sarvaṃ rasastejodvayaṃ smṛtam |
amṛtaṃ tadanāśitvādbṛhattvādbrahma gadyate ||
yadānandātmakaṃ brahma satyajñānādilakṣaṇam |
tadbhūrbhuvaḥ svarityuktaṃ so'hamityomudāhṛtam ||
etattu vedavat syāttu vedasya śira ucyate |
lakṣaṇairiti nirdiṣṭo vedasāreṣu niṣṭhitaḥ ||
phalārthī phalamāpnoti mokṣārthī mokṣamṛcchati |
iti vyāhṛtīnāṃ vyākhyā |

Devanagari:
उक्तैवमत्र गायत्री पुनस्तच्छिर उच्यते |
आपो ज्योती रस इति सोमाग्न्योस्तेज उच्यते ||
तदात्मकं जगत् सर्वं रसस्तेजोद्वयं स्मृतम् |
अमृतं तदनाशित्वाद्बृहत्त्वाद्ब्रह्म गद्यते ||
यदानन्दात्मकं ब्रह्म सत्यज्ञानादिलक्षणम् |
तद्भूर्भुवः स्वरित्युक्तं सोऽहमित्योमुदाहृतम् ||
एतत्तु वेदवत् स्यात्तु वेदस्य शिर उच्यते |
लक्षणैरिति निर्दिष्टो वेदसारेषु निष्ठितः ||
फलार्थी फलमाप्नोति मोक्षार्थी मोक्षमृच्छति |
इति व्याहृतीनां व्याख्या |

Bedeutung und Funktion: Nachdem so Gāyatrī erklärt ist, folgt ihr Śiras-Zusatz. „Āpaḥ, jyotis, rasaḥ“ – Wasser, Licht und Essenz – bezeichnen die Leuchtkraft von Soma und Agni. Die ganze Welt besteht aus ihnen; Rasa wird als die Verbindung dieser beiden Kräfte verstanden. Weil diese Wirklichkeit nicht vergeht, heißt sie Amṛta, unsterblich; wegen ihrer grenzenlosen Größe Brahman. Das glückselige Brahman, dessen Kennzeichen Wahrheit, Erkenntnis und weitere Vollkommenheiten sind, wird durch Bhūḥ, Bhuvaḥ und Svar bezeichnet. Oṃ wird als „so ’ham“, „Das bin ich“, ausgelegt. Dieser Zusatz hat vedischen Rang und wird „Haupt des Veda“ genannt. Wer nach diesen Kennzeichen in der Essenz der Veden feststeht, erlangt die angestrebte Frucht; wer Befreiung sucht, gelangt zur Befreiung. Damit endet die Erklärung der Vyāhṛtis.

M0699. Pranava: Bedeutung und Nyasa
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 913, Pranava: Bedeutung und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha praṇavamantraḥ |
prapañcasāre |
atha praṇavasaṃjñakaṃ prativadāmi mantraṃ varaṃ sajāpamapi sārcanaṃ sahutakḷpti sopāsanam |
aśeṣaduritāpahaṃ vividhakāmakalpadrumaṃ vimuktiphalasiddhidaṃ vimalamānasaiḥ sevitam ||
ādyaḥ svaraḥ sameto'mareṇa sadhasaptamaśca binduyutaḥ |
proktaḥ syāt praṇavo'tra trimātrikaḥ sarvamantrasamavāyī ||
mantrasyāsya muniḥ prajāpatiratha cchandaśca devyādikā gāyatrī gaditā jagattu paramātmākhyastathā devatā |
aṅgairvargamadhyagadhruvayutairaṅgāni kuryāt svarairmantrī jātiyutaiśca satyarahitairvā vyāhṛtibhiḥ kramāt ||

Devanagari:
अथ प्रणवमन्त्रः |
प्रपञ्चसारे |
अथ प्रणवसंज्ञकं प्रतिवदामि मन्त्रं वरं सजापमपि सार्चनं सहुतकॢप्ति सोपासनम् |
अशेषदुरितापहं विविधकामकल्पद्रुमं विमुक्तिफलसिद्धिदं विमलमानसैः सेवितम् ||
आद्यः स्वरः समेतोऽमरेण सधसप्तमश्च बिन्दुयुतः |
प्रोक्तः स्यात् प्रणवोऽत्र त्रिमात्रिकः सर्वमन्त्रसमवायी ||
मन्त्रस्यास्य मुनिः प्रजापतिरथ च्छन्दश्च देव्यादिका गायत्री गदिता जगत्तु परमात्माख्यस्तथा देवता |
अङ्गैर्वर्गमध्यगध्रुवयुतैरङ्गानि कुर्यात् स्वरैर्मन्त्री जातियुतैश्च सत्यरहितैर्वा व्याहृतिभिः क्रमात् ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Praṇava-Mantra nach dem Prapañcasāra: Ich erkläre den höchsten, Praṇava genannten Mantra mit Rezitation, Verehrung, Feueropferordnung und Meditation. Er hebt alle Verfehlungen auf, ist ein Wunschbaum für vielerlei Ziele, verleiht die Frucht der Befreiung und wird von Menschen reinen Geistes verehrt. Die erste Vokalform wird mit weiteren verschlüsselt bezeichneten Lautbestandteilen und Bindu verbunden; so entsteht der aus drei Mātrās bestehende Praṇava, der allen Mantras innewohnt. Prajāpati ist sein Seher, Devī-Gāyatrī sein Versmaß und das Paramātman genannte Selbst der Welt seine Gottheit. Die folgende Lautanweisung zum Gliedernyāsa ist teilweise beschädigt und verbindet Vokale, Dhruva/Praṇava und die rituellen Endungen. Alternativ werden nacheinander die Vyāhṛtis ohne Satyam verwendet. [Die technische Lautbildungszeile bleibt als Drucklesung bewahrt; keine ungesicherte Bīja-Reihe wird daraus ergänzt.]

M0700. Vedischer Mrityunjaya: Mantra und Zuordnung
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 914, Vedischer Mrityunjaya: Mantra und Zuordnung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha vaidikamṛtyuñjayamantraḥ |
merutantre |
mṛtyorbhayaṃ tu sarveṣāṃ sarvadā sarvakarmasu |
tasmin jite tu devādimokṣāntaṃ sādhayejjanaḥ |
tadarthaṃ saṃpravakṣyāmi mantraṃ mṛtyuñjayābhidham ||
upāsanā tasya na syādyaścālpāyuśca rogabhāk |
tryambakaṃ yajāmahe sugandhiṃ puṣṭivardhanam ||
urvārukamiva bandhanānmṛtyormukṣīyamāmṛtāt |
vaśiṣṭho'sya muniśchando'nuṣṭub devastryambakaḥ ||
tricaturvasugopañcatribhirvarṇaiḥ ṣaḍaṅgakam |

Devanagari:
अथ वैदिकमृत्युञ्जयमन्त्रः |
मेरुतन्त्रे |
मृत्योर्भयं तु सर्वेषां सर्वदा सर्वकर्मसु |
तस्मिन् जिते तु देवादिमोक्षान्तं साधयेज्जनः |
तदर्थं संप्रवक्ष्यामि मन्त्रं मृत्युञ्जयाभिधम् ||
उपासना तस्य न स्याद्यश्चाल्पायुश्च रोगभाक् |
त्र्यम्बकं यजामहे सुगन्धिं पुष्टिवर्धनम् ||
उर्वारुकमिव बन्धनान्मृत्योर्मुक्षीयमामृतात् |
वशिष्ठोऽस्य मुनिश्छन्दोऽनुष्टुब् देवस्त्र्यम्बकः ||
त्रिचतुर्वसुगोपञ्चत्रिभिर्वर्णैः षडङ्गकम् |

Bedeutung und Funktion: Nun der vedische Mṛtyuñjaya-Mantra aus dem Merutantra: Alle Wesen fürchten jederzeit und bei allen Handlungen den Tod. Ist er überwunden, könne der Mensch die Ziele bis hin zur Befreiung verwirklichen. Deshalb wird der „Todüberwindung“ genannte Mantra erklärt. Der nächste Satz bringt fehlende Verehrung mit kurzem Leben und Krankheit in Verbindung; die grammatische Lesung ist beschädigt. „Wir verehren den Dreiäugigen, den Wohlriechenden, der das Gedeihen mehrt. Wie eine reife Gurkenfrucht von ihrer Bindung möge ich vom Tod gelöst werden, nicht von der Unsterblichkeit.“ Vasiṣṭha ist der Seher, Anuṣṭubh das Versmaß und Tryambaka die Gottheit. Die sechs Glieder werden aus drei, vier, acht, neun, fünf und drei Silben gebildet. [Die Gleichsetzung des Zahlworts go mit neun folgt hier der angegebenen Gliederung von insgesamt 32 Silben; die Quelle selbst gibt die Zahlwörter.]

M0701. Rudradhyaya: Hand- und Gliedernyasa
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 915–916, Rudradhyaya: Hand- und Gliedernyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha karāṅganyāsau tatraiva |
oṃ agnihotrātmane aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ |
oṃ darśapūrṇamāsātmane tarjanībhyāṃ namaḥ |
oṃ cāturmāsyātmane madhyamābhyāṃ namaḥ |
oṃ nirūḍhapaśubandhātmane anāmikābhyāṃ namaḥ |
oṃ jyotiṣṭomātmane kaniṣṭhābhyāṃ namaḥ |
oṃ catvāriṃśacchatasahasrātmane karatalapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ |
evaṃ hṛdayādinyāsaḥ |
mahānyāsastu vistarabhayādupekṣitaḥ |

Devanagari:
अथ कराङ्गन्यासौ तत्रैव |
ॐ अग्निहोत्रात्मने अङ्गुष्ठाभ्यां नमः |
ॐ दर्शपूर्णमासात्मने तर्जनीभ्यां नमः |
ॐ चातुर्मास्यात्मने मध्यमाभ्यां नमः |
ॐ निरूढपशुबन्धात्मने अनामिकाभ्यां नमः |
ॐ ज्योतिष्टोमात्मने कनिष्ठाभ्यां नमः |
ॐ चत्वारिंशच्छतसहस्रात्मने करतलपृष्ठाभ्यां नमः |
एवं हृदयादिन्यासः |
महान्यासस्तु विस्तरभयादुपेक्षितः |

Bedeutung und Funktion: Nun der Nyāsa an Händen und Gliedern: Oṃ, Verneigung vor dem Selbst des Agnihotra an beiden Daumen; vor dem Selbst der Neu- und Vollmondopfer an beiden Zeigefingern; vor dem Selbst der Cāturmāsya-Opfer an beiden Mittelfingern; vor dem Selbst des Nirūḍhapaśubandha-Opfers an beiden Ringfingern; vor dem Selbst des Jyotiṣṭoma an beiden kleinen Fingern; vor dem in der Quelle durch „vierzig, hundert, tausend“ bezeichneten umfassenden Selbst an Handflächen und Handrücken. Entsprechend erfolgt der Nyāsa am Herzen und den weiteren Gliedern. Der Herausgeber beziehungsweise Kompilator sagt ausdrücklich, der Mahānyāsa werde wegen seiner Länge ausgelassen. [Die letzte Zahlverbindung wird wörtlich bewahrt und nicht in eine unbelegte Gesamtzahl umgerechnet.]

M0702. Rudradhyaya: kosmisches Linga und Anrufung
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 916, Rudradhyaya: kosmisches Linga und Anrufung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha dhyānam |
āpātālanabhaḥsthalāntabhuvanabrahmāṇḍamāvisphurajjyotiḥsphāṭikaliṅgamaulivilasatpūrṇenduvāntāmṛtaiḥ |
āstokāplutamekamīśamaniśaṃ rudrānuvākān japan dhyāyedīpsitasiddhaye'dbhutapadaṃ vipro'bhiṣiñcecchivam ||
merutantre |
pārthivoktaprakāreṇa liṅgapūjāṃ tataścaret |
ārādhito manuṣyaistvaṃ siddhairdevāsurādibhiḥ ||
ārādhayāmi bhaktyā tvāṃ māṃ gṛhāṇa maheśvara |
ātvāvahantu harayaḥ sacetasaḥ śvetairaśvaiḥ saha ketumadbhiḥ vātājavairbalavadbhirmanojavairāyāhi śīghraṃ mama havyāya śarvauṃ namaḥ |
etatte rudrabhāgaṃ tena paro mūjavato'tīhi avatatadhanvā pinākavasaḥ kṛttivāsā ahiṃsannaḥ śivo'tīhi |
catvāri śṛṅgā trayo asya pādā dve śīrṣe saptahastāso asya tridhā baddho vṛṣabho roravīti mahādevo martyā~ āviveśa |
prasanno bhava deveśa sumukho bhava śaṅkara |
śānto bhavasva cātra tvaṃ mama cābhimukho bhava ||

Devanagari:
अथ ध्यानम् |
आपातालनभःस्थलान्तभुवनब्रह्माण्डमाविस्फुरज्ज्योतिःस्फाटिकलिङ्गमौलिविलसत्पूर्णेन्दुवान्तामृतैः |
आस्तोकाप्लुतमेकमीशमनिशं रुद्रानुवाकान् जपन् ध्यायेदीप्सितसिद्धयेऽद्भुतपदं विप्रोऽभिषिञ्चेच्छिवम् ||
मेरुतन्त्रे |
पार्थिवोक्तप्रकारेण लिङ्गपूजां ततश्चरेत् |
आराधितो मनुष्यैस्त्वं सिद्धैर्देवासुरादिभिः ||
आराधयामि भक्त्या त्वां मां गृहाण महेश्वर |
आत्वावहन्तु हरयः सचेतसः श्वेतैरश्वैः सह केतुमद्भिः वाताजवैर्बलवद्भिर्मनोजवैरायाहि शीघ्रं मम हव्याय शर्वौं नमः |
एतत्ते रुद्रभागं तेन परो मूजवतोऽतीहि अवततधन्वा पिनाकवसः कृत्तिवासा अहिंसन्नः शिवोऽतीहि |
चत्वारि शृङ्गा त्रयो अस्य पादा द्वे शीर्षे सप्तहस्तासो अस्य त्रिधा बद्धो वृषभो रोरवीति महादेवो मर्त्याँ आविवेश |
प्रसन्नो भव देवेश सुमुखो भव शङ्कर |
शान्तो भवस्व चात्र त्वं मम चाभिमुखो भव ||

Bedeutung und Funktion: Meditation: Der Brahmane meditiert bei der Rezitation der Rudra-Anuvākas über den einen Herrn als leuchtendes Kristall-Liṅga, das das Weltall von der Unterwelt bis zum Himmelsraum erfüllt. Der Vollmond auf seinem Haupt ergießt Nektar, der es ganz durchtränkt. Zur Erlangung des Ersehnten vollzieht man Abhiṣeka über Śiva, die wunderbare höchste Stätte. Nach dem Merutantra wird das Liṅga entsprechend der zuvor für das irdene Liṅga gegebenen Ordnung verehrt. Anrufung: „Von Menschen, Siddhas, Göttern, Asuras und weiteren Wesen wirst du verehrt. Auch ich verehre dich mit Hingabe; nimm mich an, Maheśvara. Die kundigen Rosse mögen dich bringen, mit weißen, gekennzeichneten Pferden, wind- und gedankenschnell und kraftvoll. Komm rasch zu meiner Opfergabe; Verneigung vor Śarva. Dies ist dein Anteil, Rudra; ziehe damit über den Mūjavat hinaus. Mit entspanntem Bogen, Pināka tragend, in ein Fell gekleidet, gehe heilvoll und uns nicht verletzend vorüber. Vier Hörner, drei Füße, zwei Häupter und sieben Hände hat der dreifach gebundene Stier; er brüllt, und der große Gott ist in die Sterblichen eingetreten. Sei gnädig, Herr der Götter; blicke freundlich, Śaṅkara. Sei friedvoll und wende dich mir zu.“ [Einzelne vedische Wortformen werden nach dem unakzentuierten Druck bewahrt.]

M0703. Rudradhyaya: erste Mantragruppe und Befriedung
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 918–919, Rudradhyaya: erste Mantragruppe und Befriedung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tatrādau |
oṃ namaste rudramanyava ityārabhya mā hiṃsīḥ puruṣaṃ jagadityantānāṃ puraścaraṇaprayogāḥ |
daśalakṣaṃ japedihādṛtya etā jitendriyaḥ |
lakṣamekaṃ prajuhuyāt pratyekaṃ yo'balimān ||
yavagodhūmakaṃ kṣaudratilājyadadhisaṃyutam |
yatkiñcit kāryamuddiśya tasya siddhiḥ prajāyate ||
evameva sahasraṃ caikaikādaśadinaṃ hunet |
grāmagaṃ bālagrahaṃ naśyate nātra saṃśayaḥ ||
kumārasaṅkaṃ grāme dvādaśāhena naśyati |
homaḥ pañcadaśāhaṃ tu rāṣṭropadravanāśanaḥ ||
homādviṃśatirātreṇa deśopadravanāśanam |
pṛthivyupadravo naśyenmāsamātreṇa homataḥ ||
gavāmupadrave jāte goṣṭhamadhye tadā hunet |
vaikaṅkatasamiddūrvāyutaṃ śāntiḥ prajāyate ||
ayutadvayahomena mahāśāntirbhaveddhruvam |

Devanagari:
तत्रादौ |
ॐ नमस्ते रुद्रमन्यव इत्यारभ्य मा हिंसीः पुरुषं जगदित्यन्तानां पुरश्चरणप्रयोगाः |
दशलक्षं जपेदिहादृत्य एता जितेन्द्रियः |
लक्षमेकं प्रजुहुयात् प्रत्येकं योऽबलिमान् ||
यवगोधूमकं क्षौद्रतिलाज्यदधिसंयुतम् |
यत्किञ्चित् कार्यमुद्दिश्य तस्य सिद्धिः प्रजायते ||
एवमेव सहस्रं चैकैकादशदिनं हुनेत् |
ग्रामगं बालग्रहं नश्यते नात्र संशयः ||
कुमारसङ्कं ग्रामे द्वादशाहेन नश्यति |
होमः पञ्चदशाहं तु राष्ट्रोपद्रवनाशनः ||
होमाद्विंशतिरात्रेण देशोपद्रवनाशनम् |
पृथिव्युपद्रवो नश्येन्मासमात्रेण होमतः ||
गवामुपद्रवे जाते गोष्ठमध्ये तदा हुनेत् |
वैकङ्कतसमिद्दूर्वायुतं शान्तिः प्रजायते ||
अयुतद्वयहोमेन महाशान्तिर्भवेद्ध्रुवम् |

Bedeutung und Funktion: Zuerst die Purashcharana- und Anwendungsregeln für die Mantragruppe von „oṃ namaste rudra manyavaḥ“ bis „mā hiṃsīḥ puruṣaṃ jagat“. [Die Quelle zitiert die Gruppe nur mit Anfang und Ende, nicht vollständig.] Mit beherrschten Sinnen werden eine Million Wiederholungen angegeben, danach hunderttausend Feueropfer mit Gerste und Weizen, verbunden mit Honig, Sesam, Ghee und Dickmilch. Dies soll das jeweilige Vorhaben verwirklichen. Täglich tausend Darbringungen über elf Tage werden gegen einen das Dorf heimsuchenden Bālagraha genannt; eine Kindergruppe betreffende Bedrängnis soll nach zwölf Tagen enden. Fünfzehn Tage Homa gelten der Befriedung des Reiches, zwanzig Nächte der des Landes und ein Monat der der Erde. Bei Bedrängnis des Viehs nennt die Quelle ein Feueropfer im Viehhof mit Vaikaṅkata-Holz und zehntausend Dūrvā-Gaben; die Verbindung beider Stoffe ist knapp formuliert. Zwanzigtausend Opfer gelten als große Befriedung. [Die Graha- und Befriedungswirkungen sind historische Zuschreibungen; eine beschädigte Wortform bei der Kinderbedrängnis bleibt vorläufig.]

M0704. Rudradhyaya: sivena vacasa und adhyavocat
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 919, Rudradhyaya: sivena vacasa und adhyavocat
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
śivena vacasā ityādi |
japedayutasaṅkhyākaṃ śāpamokṣaḥ prajāyate |
śiśire tu jale prātarlakṣaṃ japtvā sukhī bhavet ||
adhyavocaditi |
lakṣamekaṃ puraścaryā homaḥ syācchvetasarṣapaiḥ |
vyādhisaṅkrāmaṇī ceyaṃ prayogāntaramucyate ||
saptābhimantritān kṛtvā sarṣapānāturasya tu |
caturdikṣu kṣipeddaśā daśābhyaḥ prajāyate ||
saptābhimantritān kṛtvā pathi gacchaṃstu sarṣapān |
daśadikṣu kṣipettrayaṃ pathi kṣemaḥ prajāyate ||
brahmarākṣasayakṣādyaiḥ piśācapretabhūtakaiḥ |
āviṣṭasarṣapaistāḍyaḥ saptavārābhimantritaiḥ ||
punaḥ punarmantrapāṭhapūrvakaṃ te dhanārthinaḥ |
dhanaṃ gṛhītvā gacchanti kare taṃ drutameva ca ||

Devanagari:
शिवेन वचसा इत्यादि |
जपेदयुतसङ्ख्याकं शापमोक्षः प्रजायते |
शिशिरे तु जले प्रातर्लक्षं जप्त्वा सुखी भवेत् ||
अध्यवोचदिति |
लक्षमेकं पुरश्चर्या होमः स्याच्छ्वेतसर्षपैः |
व्याधिसङ्क्रामणी चेयं प्रयोगान्तरमुच्यते ||
सप्ताभिमन्त्रितान् कृत्वा सर्षपानातुरस्य तु |
चतुर्दिक्षु क्षिपेद्दशा दशाभ्यः प्रजायते ||
सप्ताभिमन्त्रितान् कृत्वा पथि गच्छंस्तु सर्षपान् |
दशदिक्षु क्षिपेत्त्रयं पथि क्षेमः प्रजायते ||
ब्रह्मराक्षसयक्षाद्यैः पिशाचप्रेतभूतकैः |
आविष्टसर्षपैस्ताड्यः सप्तवाराभिमन्त्रितैः ||
पुनः पुनर्मन्त्रपाठपूर्वकं ते धनार्थिनः |
धनं गृहीत्वा गच्छन्ति करे तं द्रुतमेव च ||

Bedeutung und Funktion: Für die mit „śivena vacasā“ beginnende Stelle werden zehntausend Wiederholungen zur Lösung eines Fluches angegeben. Hunderttausend Rezitationen am Morgen im winterlichen Wasser sollen Glück bringen. Für „adhyavocat“ besteht das Purashcharana aus hunderttausend Wiederholungen und einem Feueropfer mit weißem Senf. Die Quelle nennt dies auch ein Ritual zur Verlagerung von Krankheit. Senfkörner werden siebenmal besprochen und in den vier Richtungen um einen Kranken ausgestreut; die anschließende Wendung mit „zehn“ ist beschädigt. Für eine Reise werden dreimal Körner in die zehn Richtungen ausgestreut und Sicherheit verheißen. Bei einer als Besessenheit durch Brahmarākṣasas, Yakṣas, Piśācas, Pretas oder Bhūtas gedeuteten Bedrängnis beschreibt die Quelle ein Schlagen beziehungsweise Bewerfen mit siebenmal besprochenem Senf unter wiederholter Rezitation. Die Wesen werden als auf eine Gabe ausgehend beschrieben und sollen nach Empfang einer Geldgabe fortgehen; die Schlusswendung zur Hand ist unklar. [Diese Exorzismusvorstellungen werden historisch dokumentiert; beschädigte Einzelanweisungen werden nicht zu einem heutigen Verfahren ergänzt.]

M0705. Rudradhyaya: asau yas tamra
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 920, Rudradhyaya: asau yas tamra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
asau yastāmra ityādi |
udayāstamaye sūryametābhyāmupatiṣṭhet |
aṣṭottaraśataṃ ṛgdvayamakṣayārogado bhavet ||
sahasrābhijalena kṣīreṇa snāpayecchivam |
abdekena prasannaḥ syāddhṛtasnānācca varṣaṇam ||
atasīnāṃ tu puṣpāṇi hunedayutasaṅkhyayā |
avaśo vaśyatāṃ yāti savitā varado bhavet ||
arkavṛkṣodbhavairdugdhaistālutānāṃ tu homayet |
ayutaṃ cārkasamidhāṃ saktuṃ ca sajalaṃ hunet ||
homānte bhagavān sūryo vṛṣṭiṃ muñcati nānyathā |
mantradvayaṃ tu bhajatāmiṣṭāṃ siddhiṃ prayacchati ||

Devanagari:
असौ यस्ताम्र इत्यादि |
उदयास्तमये सूर्यमेताभ्यामुपतिष्ठेत् |
अष्टोत्तरशतं ऋग्द्वयमक्षयारोगदो भवेत् ||
सहस्राभिजलेन क्षीरेण स्नापयेच्छिवम् |
अब्देकेन प्रसन्नः स्याद्धृतस्नानाच्च वर्षणम् ||
अतसीनां तु पुष्पाणि हुनेदयुतसङ्ख्यया |
अवशो वश्यतां याति सविता वरदो भवेत् ||
अर्कवृक्षोद्भवैर्दुग्धैस्तालुतानां तु होमयेत् |
अयुतं चार्कसमिधां सक्तुं च सजलं हुनेत् ||
होमान्ते भगवान् सूर्यो वृष्टिं मुञ्चति नान्यथा |
मन्त्रद्वयं तु भजतामिष्टां सिद्धिं प्रयच्छति ||

Bedeutung und Funktion: Die beiden Verse beginnend mit „asau yas tāmra“: Bei Sonnenaufgang und Sonnenuntergang verehrt man mit ihnen die Sonne, mit einhundertacht Wiederholungen; ihnen wird beständige Gesundheit zugeschrieben. Tausendfach besprochenes Wasser oder Milch wird zum Abhiṣeka Śivas verwendet. Nach einem Jahr werde er gnädig; Abhiṣeka mit Ghee soll Regen bewirken. Zehntausend Opfer mit Leinblüten werden mit Beeinflussung und Savitṛs Gunst verbunden. Eine weitere Anweisung nennt Milchsaft des Arka-Baums in einer beschädigten Stoffverbindung, zehntausend Arka-Hölzer sowie Mehl mit Wasser. Nach dem Feueropfer soll die Sonne Regen senden. Das Mantrapaar gewähre seinen Verehrern das ersehnte Gelingen. [Die unleserliche Stoffverbindung bei Arka wird nicht konkretisiert.]

M0706. Rudradhyaya: namostu nilagrivaya
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 921, Rudradhyaya: namostu nilagrivaya
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
namo'stu nīlagrīvāya ityādi |
sthaṇḍilasyopayuktaṃ tu kṛtvā saghṛtapāyasam |
kṛṣṇāṣṭamīṃ samārabhya yāvat kṛṣṇacaturdaśī ||
pratyahaṃ snāpayet tāvat sahasreṇābhimantritam |
nivedayet taddevāya kārṣāpaṇasahasrakam ||
sovyayamājāyate lābhaḥ siddhe mantre na saṃśayaḥ |
asiddhe tu tadardhaṃ syāt sūryakāntadṛṣadyapi ||
nivedanāt punarlābho lakṣamekaṃ puraskṛtiḥ |
homastu pāyasaghṛtairanākhyeyaḥ prayogavān |

Devanagari:
नमोऽस्तु नीलग्रीवाय इत्यादि |
स्थण्डिलस्योपयुक्तं तु कृत्वा सघृतपायसम् |
कृष्णाष्टमीं समारभ्य यावत् कृष्णचतुर्दशी ||
प्रत्यहं स्नापयेत् तावत् सहस्रेणाभिमन्त्रितम् |
निवेदयेत् तद्देवाय कार्षापणसहस्रकम् ||
सोव्ययमाजायते लाभः सिद्धे मन्त्रे न संशयः |
असिद्धे तु तदर्धं स्यात् सूर्यकान्तदृषद्यपि ||
निवेदनात् पुनर्लाभो लक्षमेकं पुरस्कृतिः |
होमस्तु पायसघृतैरनाख्येयः प्रयोगवान् |

Bedeutung und Funktion: Für „namo ’stu nīlagrīvāya“: Auf dem vorbereiteten Opferplatz wird Milchreis mit Ghee dargebracht. Vom achten bis zum vierzehnten Tag der dunklen Mondhälfte erfolgen täglich eine tausendfache Besprechung und Abhiṣeka beziehungsweise Darbringung; die Verbindung beider Handlungen ist im Druck knapp. Der Gottheit werden tausend Kārṣāpaṇa-Münzen angeboten. Bei verwirklichtem Mantra soll daraus Gewinn einschließlich des Aufwands erwachsen, sonst die Hälfte. Auch eine Darbringung an einem Sūryakānta-Stein wird mit erneutem Gewinn verbunden. Das Purashcharana beträgt hunderttausend Wiederholungen, das Feueropfer geschieht mit Milchreis und Ghee. Die Anwendung wird als nicht allgemein mitzuteilen bezeichnet. [Die Fußnote nennt „kṛśaram“, ein Reisgericht, als Variante in Zeugen 2 und 3; die genaue Gewinnberechnung bleibt vorläufig.]

M0707. Rudradhyaya: pramunca dhanvanas und feindgerichtete Riten
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 921, Rudradhyaya: pramunca dhanvanas und feindgerichtete Riten
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
pramuñca dhanvastvamityādi |
ābhiḥ ṣaḍbhistvāyudhāni mantrayecca sahasrakam |
bandhayitvā tāni raṇe gacchet gacchanti śātravaḥ ||
juhuyādayutaṃ garbhakaṇṭakyā dveṣakāmukaḥ |
guḍaṃ mukhena cotthāpyaṃ śatrornāma smaran japet ||
japākhyasyāsanenaiva śatrumutsādayedbalāt |
sampūrṇāhaṃ japanneva nagaraṃ grāmameva ca ||
utsādayecca rājānamahorātraṃ japanniti |
rājaputraṃ dinārdhena kṣatriyaṃ trilavena ca ||
caturbhāgena vaiśyaṃ ca ṣaḍbhāgenaikajātikam |
palāśāśvatthabilvānāmapāmārgasya ca kramāt ||
viprādivaśyakāmastu dadhikṣaudraghṛtānvitāḥ |
hunedayutasaṅkhyākāḥ samidhaḥ kāryasiddhaye ||

Devanagari:
प्रमुञ्च धन्वस्त्वमित्यादि |
आभिः षड्भिस्त्वायुधानि मन्त्रयेच्च सहस्रकम् |
बन्धयित्वा तानि रणे गच्छेत् गच्छन्ति शात्रवः ||
जुहुयादयुतं गर्भकण्टक्या द्वेषकामुकः |
गुडं मुखेन चोत्थाप्यं शत्रोर्नाम स्मरन् जपेत् ||
जपाख्यस्यासनेनैव शत्रुमुत्सादयेद्बलात् |
सम्पूर्णाहं जपन्नेव नगरं ग्राममेव च ||
उत्सादयेच्च राजानमहोरात्रं जपन्निति |
राजपुत्रं दिनार्धेन क्षत्रियं त्रिलवेन च ||
चतुर्भागेन वैश्यं च षड्भागेनैकजातिकम् |
पलाशाश्वत्थबिल्वानामपामार्गस्य च क्रमात् ||
विप्रादिवश्यकामस्तु दधिक्षौद्रघृतान्विताः |
हुनेदयुतसङ्ख्याकाः समिधः कार्यसिद्धये ||

Bedeutung und Funktion: Mit den sechs Versen beginnend „pramuñca dhanvanas tvam“ werden Waffen tausendmal besprochen und für den Kampf angelegt; Feinde sollen dadurch weichen. Die Quelle beschreibt danach Abhicāra-Riten: zehntausend Feueropfer mit der vorläufig als Garbhakaṇṭakī gelesenen Pflanze, eine unklare Handlung mit Rohzucker am Mund und Rezitation unter Erinnerung an den Namen eines Feindes. Der Rezitationssitz allein soll dessen Vertreibung bewirken. Als Zeitstufen nennt sie einen ganzen Tag für Stadt oder Dorf, Tag und Nacht für einen König, einen halben Tag für einen Prinzen, einen Drittelanteil für einen Kṣatriya, einen Viertelanteil für einen Vaiśya und einen Sechstelanteil für einen als ekajātika bezeichneten Angehörigen der untersten Varṇa. Zur Beeinflussung der vier Varṇas werden der Reihe nach Palāśa-, Aśvattha-, Bilva- und Apāmārga-Holz mit Dickmilch, Honig und Ghee genannt, jeweils zehntausend Opfer. [Dies sind historische magische Wirkungsbehauptungen und soziale Einteilungen der Vorlage; beschädigte Stoff- und Handlungsangaben bleiben offen.]

M0708. Rudradhyaya: namaste astu bhagavan und hiranyabahave
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 922–923, Rudradhyaya: namaste astu bhagavan und hiranyabahave
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
ekā ṛk pariśiṣṭasya etasyāgre pracakṣate |
namaste astu bhagavanniti |
ayutaṃ yo japedetaṃ ghṛtāktairbilvapatrakaiḥ |
pratināmasahasraṃ tu hutvā syāllokavanditaḥ ||
namo hiraṇyabāhave ityādi |
puraścaraṇametasya sahasrāṣṭakamīritam |
yaḥ saṅgrāmagatastasya kauśalyārthamidaṃ japet ||
japaprabhāvācchastrādyaiḥ so'ribhirnaiva bādhyate |
sutāyāhirnyāsapūrvaṃ pariśiṣṭaṃ nigadyate ||

Devanagari:
एका ऋक् परिशिष्टस्य एतस्याग्रे प्रचक्षते |
नमस्ते अस्तु भगवन्निति |
अयुतं यो जपेदेतं घृताक्तैर्बिल्वपत्रकैः |
प्रतिनामसहस्रं तु हुत्वा स्याल्लोकवन्दितः ||
नमो हिरण्यबाहवे इत्यादि |
पुरश्चरणमेतस्य सहस्राष्टकमीरितम् |
यः सङ्ग्रामगतस्तस्य कौशल्यार्थमिदं जपेत् ||
जपप्रभावाच्छस्त्राद्यैः सोऽरिभिर्नैव बाध्यते |
सुतायाहिर्न्यासपूर्वं परिशिष्टं निगद्यते ||

Bedeutung und Funktion: Vor der nächsten Gruppe wird ein Vers des Pariśiṣṭa angeführt: „namaste astu bhagavan“, „Verneigung sei dir, Erhabener“. Zehntausend Rezitationen und je Name tausend Feueropfer mit gheegetränkten Bilva-Blättern sollen allgemeine Verehrung bringen. Für „namo hiraṇyabāhave“, „Verneigung vor dem Goldarmigen“, werden achttausend Wiederholungen als Purashcharana genannt. Die Rezitation für jemanden im Kampf soll dessen Wohlergehen dienen und ihn nach der Quelle vor feindlichen Waffen schützen. Eine anschließende Zeile verweist auf einen weiteren Pariśiṣṭa-Zusatz und Nyāsa; ihre Anfangswörter sind beschädigt und bleiben unaufgelöst.

M0709. Rudradhyaya: rohita bis avyadhinibhyah
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 923, Rudradhyaya: rohita bis avyadhinibhyah
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
namo rohitāya sthapataye iti |
sahasrapañcakaṃ cāsya puraścaraṇamucyate |
etajjapurbhayaṃ nāsti vyāghracaurādijaṃ vane ||
namaḥ sahamānāya nivyādhina ityādi |
sahasrāṣṭakametasya puraścaraṇamucyate |
vraṇādestīvrapīḍāyā nāśako'sya japaḥ smṛtaḥ ||
nama iṣumadbhya ityādi |
sahasranavakaṃ tāvat puraścaraṇamasya tu |
senāyāścaturaṅgānāṃ śāntaye prajapedidam ||
nama āvyādhinībhya ityādi |
puraścaraṇametasya sahasrāṇāṃ tu ṣoḍaśa |
duṣṭagrahabaliṃ dattvā japtvā ca taṃ nirāmayaḥ ||

Devanagari:
नमो रोहिताय स्थपतये इति |
सहस्रपञ्चकं चास्य पुरश्चरणमुच्यते |
एतज्जपुर्भयं नास्ति व्याघ्रचौरादिजं वने ||
नमः सहमानाय निव्याधिन इत्यादि |
सहस्राष्टकमेतस्य पुरश्चरणमुच्यते |
व्रणादेस्तीव्रपीडाया नाशकोऽस्य जपः स्मृतः ||
नम इषुमद्भ्य इत्यादि |
सहस्रनवकं तावत् पुरश्चरणमस्य तु |
सेनायाश्चतुरङ्गानां शान्तये प्रजपेदिदम् ||
नम आव्याधिनीभ्य इत्यादि |
पुरश्चरणमेतस्य सहस्राणां तु षोडश |
दुष्टग्रहबलिं दत्त्वा जप्त्वा च तं निरामयः ||

Bedeutung und Funktion: „Namo rohitāya sthapataye“ – Verneigung vor dem Roten, dem Meister: Fünftausend Wiederholungen bilden das Purashcharana; dem Rezitierenden wird Freiheit von Furcht vor Tigern, Räubern und weiteren Waldgefahren zugeschrieben. „Namaḥ sahamānāya nivyādhine“ – Verneigung vor dem Überwältigenden, dem Durchbohrenden: Achttausend Wiederholungen; der Japa gilt als Aufhebung heftiger Schmerzen durch Wunden und Ähnliches. „Nama iṣumadbhyaḥ“ – Verneigung vor den Pfeiltragenden: Neuntausend Wiederholungen; Rezitation zur Befriedung beziehungsweise zum Schutz des viergliedrigen Heeres. „Nama āvyādhinībhyaḥ“ – Verneigung vor den allseits Durchbohrenden: Sechzehntausend Wiederholungen; nach Bali für einen schädigenden Graha und Rezitation wird Gesundheit verheißen. [Die Übersetzungen der Anfänge geben nur die in der Quelle zitierten Wörter wieder.]

M0710. Rudradhyaya: bhavaya bis asusenaya
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 923–924, Rudradhyaya: bhavaya bis asusenaya
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
namo bhavāya ca ityādi |
puraścaryāyutaṃ cāsya vibhavārthaṃ prayojayet |
trisandhyāsu paṭhedetadabdaikena bhāgyavān ||
namo hrasvāya ityādi |
sahasrapañcakaṃ tāvat puraścaraṇamucyate |
gaṇasyāgratvamāpnoti manyate ca parairapi ||
namo jyeṣṭhāya ca ityādi |
sahasradaśakaṃ tāvat puraścaraṇamucyate |
jñātṛśreṣṭhatvamāpnoti jape tasya na saṃśayaḥ ||
nama āśuṣeṇāya ityādi |
puraścaryā tu nirdiṣṭā sahasrāṇāṃ tu pañcakam |
japtvā naśyati khañjatvaṃ pādukāsiddhimāpnuyāt ||

Devanagari:
नमो भवाय च इत्यादि |
पुरश्चर्यायुतं चास्य विभवार्थं प्रयोजयेत् |
त्रिसन्ध्यासु पठेदेतदब्दैकेन भाग्यवान् ||
नमो ह्रस्वाय इत्यादि |
सहस्रपञ्चकं तावत् पुरश्चरणमुच्यते |
गणस्याग्रत्वमाप्नोति मन्यते च परैरपि ||
नमो ज्येष्ठाय च इत्यादि |
सहस्रदशकं तावत् पुरश्चरणमुच्यते |
ज्ञातृश्रेष्ठत्वमाप्नोति जपे तस्य न संशयः ||
नम आशुषेणाय इत्यादि |
पुरश्चर्या तु निर्दिष्टा सहस्राणां तु पञ्चकम् |
जप्त्वा नश्यति खञ्जत्वं पादुकासिद्धिमाप्नुयात् ||

Bedeutung und Funktion: „Namo bhavāya ca“ – Verneigung vor Bhava: Zehntausend Wiederholungen, angewandt für Gedeihen. Rezitation an den drei Sandhyā-Zeiten soll innerhalb eines Jahres Glück bringen. „Namo hrasvāya“ – Verneigung vor dem Kleinen: Fünftausend Wiederholungen; dem Übenden werden Führung innerhalb einer Gruppe und Anerkennung durch andere zugesprochen. „Namo jyeṣṭhāya ca“ – Verneigung vor dem Ältesten: Zehntausend Wiederholungen; damit werde er der Hervorragendste unter seinen Verwandten. „Nama āśuṣeṇāya“ – Verneigung vor dem mit schnellem Heer: Fünftausend Wiederholungen; der Text verheißt das Ende von Gehbehinderung und Pādukā-Siddhi, die magische Vollkommenheit der Sandalen.

M0711. Rudradhyaya: dundubhyaya bis somaya
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 924, Rudradhyaya: dundubhyaya bis somaya
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
namo dundubhyāya ityādi |
ayutadvitayaṃ cāsya puraścaraṇamucyate |
saṅgrāmajayakṛccāyamanuvākaḥ prakīrtitaḥ ||
namaḥ kūpyāya ca ityādi |
ṣaṭsahasraṃ puraścaryā graheṇādhiṣṭhito nidhiḥ |
abhimantritametena toyaṃ tannidhimocakam ||
namaḥ somāya ca ityādi |
puraścaryā'yutamitā japedaṣṭottaraṃ śatam |
trikālaṃ bhasmatoyaṃ ca bhakṣayellepayet tathā ||
māsatrayādrājayakṣmā kilāsī śvitramarbudaḥ |
naśyeddeho bhaveddivyaḥ kṣudrarogā dinatrayāt ||

Devanagari:
नमो दुन्दुभ्याय इत्यादि |
अयुतद्वितयं चास्य पुरश्चरणमुच्यते |
सङ्ग्रामजयकृच्चायमनुवाकः प्रकीर्तितः ||
नमः कूप्याय च इत्यादि |
षट्सहस्रं पुरश्चर्या ग्रहेणाधिष्ठितो निधिः |
अभिमन्त्रितमेतेन तोयं तन्निधिमोचकम् ||
नमः सोमाय च इत्यादि |
पुरश्चर्याऽयुतमिता जपेदष्टोत्तरं शतम् |
त्रिकालं भस्मतोयं च भक्षयेल्लेपयेत् तथा ||
मासत्रयाद्राजयक्ष्मा किलासी श्वित्रमर्बुदः |
नश्येद्देहो भवेद्दिव्यः क्षुद्ररोगा दिनत्रयात् ||

Bedeutung und Funktion: „Namo dundubhyāya“ – Verneigung vor dem in der Trommel Gegenwärtigen: Zwanzigtausend Wiederholungen; der Anuvāka wird als Sieg im Kampf bewirkend bezeichnet. „Namaḥ kūpyāya ca“ – Verneigung vor dem im Brunnen: Sechstausend Wiederholungen. Mit dem Mantra besprochenes Wasser soll einen von einem Graha bewachten Schatz freigeben. „Namaḥ somāya ca“ – Verneigung vor Soma: Zehntausend Wiederholungen als Purashcharana, anschließend einhundertacht Wiederholungen zu den drei Tageszeiten. Die Quelle beschreibt die Einnahme und das Auftragen von Asche und Wasser und schreibt dem Ritual das Verschwinden von Rājayakṣman, Kilāsa, Śvitra und Arbuda nach drei Monaten sowie kleinerer Leiden nach drei Tagen zu. [Die historischen Krankheitsnamen werden nicht in sichere moderne Diagnosen umgedeutet; die Angaben sind keine Belege für Heilwirksamkeit.]

M0712. Rudradhyaya: tirthyaya und irinyaya
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 924, Rudradhyaya: tirthyaya und irinyaya
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
namastīrthyāya ca ityādi |
ṣaṭsahasraṃ puraścaryā ṣaṇmāsaṃ tīrthago japet |
yathoktaṃ tat tīrthaphalaṃ bhuñjate ceha janmani ||
nama iriṇyāya ca ityādi |
sahasranavakaṃ tāvat puraścaraṇamucyate |
dhātuvādo rājatastu sidhyate tatprabhāvataḥ ||
atrāsti pariśiṣṭasyānuvāka eka eva hi |
rajasyāya ca caitasya namo'ntasyāyutaḥ paṭhet ||

Devanagari:
नमस्तीर्थ्याय च इत्यादि |
षट्सहस्रं पुरश्चर्या षण्मासं तीर्थगो जपेत् |
यथोक्तं तत् तीर्थफलं भुञ्जते चेह जन्मनि ||
नम इरिण्याय च इत्यादि |
सहस्रनवकं तावत् पुरश्चरणमुच्यते |
धातुवादो राजतस्तु सिध्यते तत्प्रभावतः ||
अत्रास्ति परिशिष्टस्यानुवाक एक एव हि |
रजस्याय च चैतस्य नमोऽन्तस्यायुतः पठेत् ||

Bedeutung und Funktion: „Namas tīrthyāya ca“ – Verneigung vor dem an der heiligen Furt: Sechstausend Wiederholungen als Purashcharana. Wer an einem Tīrtha sechs Monate rezitiert, genieße schon in diesem Leben dessen verheißene Frucht. „Nama iriṇyāya ca“ – Verneigung vor dem im unfruchtbaren Gelände: Neuntausend Wiederholungen; ihm wird das Gelingen der auf Silber bezogenen Metallverwandlung zugeschrieben. Hier wird ferner ein Anuvāka aus dem Pariśiṣṭa genannt, beginnend mit „rajasyāya ca“ und mit Namaḥ endend; er soll zehntausendmal rezitiert werden. [Die Quelle bietet auch diesen Zusatz nur als Textverweis.]

M0713. Rudradhyaya: nindikaya und urvyaya
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 924–925, Rudradhyaya: nindikaya und urvyaya
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
namo nindikāya ca ityādi |
sahasrāṣṭakametasya puraścaraṇamucyate |
bālagrahā vinaśyanti barhipicchaughamārjanāt ||
nama ūrvyāya ca ityādi |
puraścaryāsahasrāṇāṃ catuṣṭayamudāhṛtam |
abhimantrya jalaṃ deyaṃ śokaśāntyai tu śokine ||

Devanagari:
नमो निन्दिकाय च इत्यादि |
सहस्राष्टकमेतस्य पुरश्चरणमुच्यते |
बालग्रहा विनश्यन्ति बर्हिपिच्छौघमार्जनात् ||
नम ऊर्व्याय च इत्यादि |
पुरश्चर्यासहस्राणां चतुष्टयमुदाहृतम् |
अभिमन्त्र्य जलं देयं शोकशान्त्यै तु शोकिने ||

Bedeutung und Funktion: Für den im Druck als „namo nindikāya ca“ gelesenen Anfang werden achttausend Wiederholungen als Purashcharana genannt. Durch rituelles Abstreichen mit einem Bündel Pfauenfedern sollen Bālagrahas, als Kinder bedrängend vorgestellte Mächte, schwinden. Für „nama ūrvyāya ca“ werden viertausend Wiederholungen angegeben. Besprochenes Wasser wird einem Trauernden gereicht, um seinen Kummer zu befrieden. [Die beiden verkürzten Mantra-Anfänge sind nach dem Druck vorläufig gelesen.]

M0714. Rudradhyaya: kirikebhyah – Reichtum und Herrschaft
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 925, Rudradhyaya: kirikebhyah – Reichtum und Herrschaft
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
namo vaḥ kirikebhya ityādi |
tilahomenāyutena kārṣāpaṇasahasrakam |
udyamādvā'tha bhūpālāt prāpnuyādvarṣamadhyataḥ ||
apāmārgasya samidhā'yutaṃ hutvā rasāpatiḥ |
sahasrasvarṇatulyasya svasya siddhiḥ sakṛdbhavet ||
guggulapratimāṃ kṛtvā kṣureṇotkartayecca tām |
juhuyādaṣṭasāhasraṃ labhet kanyāmalaṅkṛtām ||
evaṃ kṛtvā'tha vā homaṃ dhanārthī japapūrvakam |
suvarṇānāṃ tu śatakaṃ prāpnuyādvarṣamadhyataḥ ||
hunedīkṣukhaṇḍāni caikādaśasahasrakam |
ghṛtāktāni labhenmāsādgāva ekādaśaiva hi ||
puraścaraṇapūrvaṃ tu lakṣaikaṃ tilataṇḍulān |
yo hunet tasya gehe tu rājyalakṣmīḥ svayaṃ vaset ||
evaṃ ca tiladhānyābhyāṃ homāllakṣmīḥ sthirā bhavet |
śatapuṣpamayīṃ kṛtvā pratimāṃ rājarūpakām ||
sahasraṃ juhuyādrājā vaśo'vaśyaṃ prajāyate |
padmotpalānāṃ lakṣaṃ tu hutvā bhūyaḥ śriyaṃ labhet ||
caṇakapratimālakṣaṃ homayedguggulairvaṭīm |
smṛtasāmantarājyaṃ sa prāpnotyeva na cānyathā ||

Devanagari:
नमो वः किरिकेभ्य इत्यादि |
तिलहोमेनायुतेन कार्षापणसहस्रकम् |
उद्यमाद्वाऽथ भूपालात् प्राप्नुयाद्वर्षमध्यतः ||
अपामार्गस्य समिधाऽयुतं हुत्वा रसापतिः |
सहस्रस्वर्णतुल्यस्य स्वस्य सिद्धिः सकृद्भवेत् ||
गुग्गुलप्रतिमां कृत्वा क्षुरेणोत्कर्तयेच्च ताम् |
जुहुयादष्टसाहस्रं लभेत् कन्यामलङ्कृताम् ||
एवं कृत्वाऽथ वा होमं धनार्थी जपपूर्वकम् |
सुवर्णानां तु शतकं प्राप्नुयाद्वर्षमध्यतः ||
हुनेदीक्षुखण्डानि चैकादशसहस्रकम् |
घृताक्तानि लभेन्मासाद्गाव एकादशैव हि ||
पुरश्चरणपूर्वं तु लक्षैकं तिलतण्डुलान् |
यो हुनेत् तस्य गेहे तु राज्यलक्ष्मीः स्वयं वसेत् ||
एवं च तिलधान्याभ्यां होमाल्लक्ष्मीः स्थिरा भवेत् |
शतपुष्पमयीं कृत्वा प्रतिमां राजरूपकाम् ||
सहस्रं जुहुयाद्राजा वशोऽवश्यं प्रजायते |
पद्मोत्पलानां लक्षं तु हुत्वा भूयः श्रियं लभेत् ||
चणकप्रतिमालक्षं होमयेद्गुग्गुलैर्वटीम् |
स्मृतसामन्तराज्यं स प्राप्नोत्येव न चान्यथा ||

Bedeutung und Funktion: Für „namo vaḥ kirikebhyaḥ“ nennt die Quelle eine Folge von Wohlstandsriten. Zehntausend Sesamopfer sollen innerhalb eines Jahres tausend Kārṣāpaṇas aus eigener Tätigkeit oder vom König bringen. Zehntausend Opfer mit Apāmārga-Holz werden mit Herrschaft beziehungsweise einem Vermögen im Wert von tausend Goldstücken verbunden; die Wortverknüpfung ist undeutlich. Eine aus Guggulu gefertigte Figur wird zerteilt und in achttausend Darbringungen geopfert; als Frucht wird eine geschmückte Braut genannt. Derselbe Homa mit vorausgehender Rezitation soll dem nach Reichtum Strebenden hundert Goldstücke innerhalb eines Jahres verschaffen. Elftausend mit Ghee bestrichene Zuckerrohrstücke sollen innerhalb eines Monats elf Kühe bringen. Nach dem Purashcharana gelten hunderttausend Opfer mit Sesam und Reis als Herbeirufung königlichen Wohlstands; Opfer mit Sesam und Getreide sollen diesen festigen. Eine Königsfigur aus Śatapuṣpā und tausend Darbringungen werden als Beeinflussungsritus beschrieben. Hunderttausend Lotus- und Wasserlilienopfer sollen weiteren Wohlstand bringen. Die letzte, beschädigte Verbindung nennt Kichererbsenfiguren beziehungsweise Guggulu-Kugeln und hunderttausend Opfer zur Erlangung eines vorgestellten Vasallenreiches. [Die unklaren Verbindungen werden nicht in eine präzise Herstellungsanleitung umgeformt.]

M0715. Rudradhyaya: kirikebhyah – Vieh und Ersatzstoffe
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 926, Rudradhyaya: kirikebhyah – Vieh und Ersatzstoffe
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
udumbarasya samidho dadhyaktāścāyutaṃ hunet |
svāmī bahugavāṃ sa syāt kṣīyante nāsya dhenavaḥ ||
bilvānāṃ tu ghṛtāktānāṃ hunedaṣṭasahasrakam |
suvarṇāṣṭakamāpnoti hyasiddho rajatāṣṭakam ||
bilvābhāve tvāmalakaṃ tadabhāve udumbaram |
tasyābhāve haimavatī tadabhāve vibhītakam ||
śrīkhaṇḍagoghṛtāktānāṃ padmānāṃ lakṣamekakam |
hunedyastasya lakṣmīstu svayamevopatiṣṭhate ||
drāpe andhasaspata ityādi |
anena juhuyādājyamayutānniyatāvadhi |
akṣayāṇyasya vāsāṃsi bhavanti ca tathā tathā ||

Devanagari:
उदुम्बरस्य समिधो दध्यक्ताश्चायुतं हुनेत् |
स्वामी बहुगवां स स्यात् क्षीयन्ते नास्य धेनवः ||
बिल्वानां तु घृताक्तानां हुनेदष्टसहस्रकम् |
सुवर्णाष्टकमाप्नोति ह्यसिद्धो रजताष्टकम् ||
बिल्वाभावे त्वामलकं तदभावे उदुम्बरम् |
तस्याभावे हैमवती तदभावे विभीतकम् ||
श्रीखण्डगोघृताक्तानां पद्मानां लक्षमेककम् |
हुनेद्यस्तस्य लक्ष्मीस्तु स्वयमेवोपतिष्ठते ||
द्रापे अन्धसस्पत इत्यादि |
अनेन जुहुयादाज्यमयुतान्नियतावधि |
अक्षयाण्यस्य वासांसि भवन्ति च तथा तथा ||

Bedeutung und Funktion: Zehntausend mit Dickmilch bestrichene Udumbara-Hölzer sollen den Besitz vieler Kühe und den Fortbestand der Herde sichern. Achttausend mit Ghee versehene Bilva-Gaben sollen acht Goldstücke bringen, bei nicht verwirklichtem Mantra acht Silberstücke. Fehlt Bilva, werden nacheinander Āmalaka, Udumbara, Haimavatī und Vibhītaka als Ersatz genannt. Hunderttausend mit Sandel und Kuhghee versehene Lotusblumen sollen Lakṣmī von selbst herbeiführen. Für den nächsten Anfang „drāpe andhasaspate“ nennt die Quelle ein Feueropfer mit Ghee in Zehntausenderzahl bis zu einer festgesetzten Grenze; die Mengenverbindung ist knapp. Als Frucht werden unerschöpfliche Gewänder verheißen.

M0716. Rudradhyaya: ya te rudra – Schutzfaden
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 927, Rudradhyaya: ya te rudra – Schutzfaden
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
yā te rudra ityādi |
ūrṇā grāhyā jīvadvestanastanturvidhāya ca |
ekādaśāraṃ kuryāt sūtramekekasūtrakam ||
sahasramabhimantryāthaikādaśa granthayaḥ smṛtāḥ |
evaṃ saṃpūjya tāṃ rajjuṃ dhūpaṃ dattvā ca bandhayet ||
vāmahaste tu garbhiṇyā baddhaṃ sā sukhataḥ suvet |
dakṣe bālakahaste tu sukhaṃ tiṣṭhati bālakaḥ ||
dhaniko bāhumūle vā kaṇṭhe vā dhārayedidam |
kadā ciduttamarṇasya bhayaṃ tasya na jāyate ||

Devanagari:
या ते रुद्र इत्यादि |
ऊर्णा ग्राह्या जीवद्वेस्तनस्तन्तुर्विधाय च |
एकादशारं कुर्यात् सूत्रमेकेकसूत्रकम् ||
सहस्रमभिमन्त्र्याथैकादश ग्रन्थयः स्मृताः |
एवं संपूज्य तां रज्जुं धूपं दत्त्वा च बन्धयेत् ||
वामहस्ते तु गर्भिण्या बद्धं सा सुखतः सुवेत् |
दक्षे बालकहस्ते तु सुखं तिष्ठति बालकः ||
धनिको बाहुमूले वा कण्ठे वा धारयेदिदम् |
कदा चिदुत्तमर्णस्य भयं तस्य न जायते ||

Bedeutung und Funktion: Für „yā te rudra“ beschreibt der Text einen Schutzfaden. Wolle wird genommen; die Herkunftsverbindung der ersten Zeile ist beschädigt. Daraus wird eine elffache Schnur gefertigt, tausendmal besprochen und mit elf Knoten versehen. Die Schnur wird verehrt, beräuchert und umgebunden. An der linken Hand einer Schwangeren soll sie eine leichte Geburt, an der rechten Hand eines Kindes dessen Wohlergehen bewirken. Ein Vermögender beziehungsweise ein in Schuldverhältnissen Stehender trägt sie am Oberarm oder Hals; ihm wird Freiheit von Furcht vor dem Gläubiger zugesprochen. [Die sozialen Begriffe dhanika und uttamarṇa stehen im Druck in einer nicht ganz stimmigen Verbindung. Geburtshilfliche und sonstige Schutzwirkungen sind Quellenzuschreibungen.]

M0717. Rudradhyaya: imam rudraya – Befriedung
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 927–928, Rudradhyaya: imam rudraya – Befriedung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
imāṃ rudrāya ityādi |
aṣṭottarasahasraṃ tu pratyahaṃ juhuyāt tilān |
ayācitaṃ dhanaṃ tena lokebhya upalabhyate ||
yaśca dūrvāpravālānāṃ ghṛtāktamayutaṃ hunet |
mahājvaropaghāte'pi mṛtakalpaḥ sa jīvati ||
mākṣikapāyasājyādī ayutaṃ juhuyācchuciḥ |
mahāgrahajvarādibhyo'bhicārācca pramucyate ||
vaikaṅkatānāmayutaṃ samidhānāṃ ghṛtairhunet |
jvarādikabhavā pīḍā sadya eva vinaśyati ||
dravyādyarthaṃ yadā kecicchatrubhirabhibhūyate |
tadā tuṣān prajuhuyādayutaṃ sukhamedhate ||
vaikaṅkatīśca samidha audumbarīstilāṃstathā |
anena juhuyāllakṣaṃ sarvaśāntikaraṃ smṛtam ||
gavāṃ vā'nyapaśūnāṃ vā hyupaghāte tu tatsthale |
agniṃ saṃsthāpya juhuyādvaikaṅkatīrdadhiplutāḥ ||
ayutaṃ tasya śāntiḥ syāt pālāśānāṃ tathāyutam |
ghṛtāktānāṃ prajuhuyānmahājvaramukhā grahāḥ ||
rākṣasā bhūtavetālāḥ pretāścāpi piśācakāḥ |
janaṃ cāpi gajaṃ cāśvaṃ muktvā gacchanti dūrataḥ ||

Devanagari:
इमां रुद्राय इत्यादि |
अष्टोत्तरसहस्रं तु प्रत्यहं जुहुयात् तिलान् |
अयाचितं धनं तेन लोकेभ्य उपलभ्यते ||
यश्च दूर्वाप्रवालानां घृताक्तमयुतं हुनेत् |
महाज्वरोपघातेऽपि मृतकल्पः स जीवति ||
माक्षिकपायसाज्यादी अयुतं जुहुयाच्छुचिः |
महाग्रहज्वरादिभ्योऽभिचाराच्च प्रमुच्यते ||
वैकङ्कतानामयुतं समिधानां घृतैर्हुनेत् |
ज्वरादिकभवा पीडा सद्य एव विनश्यति ||
द्रव्याद्यर्थं यदा केचिच्छत्रुभिरभिभूयते |
तदा तुषान् प्रजुहुयादयुतं सुखमेधते ||
वैकङ्कतीश्च समिध औदुम्बरीस्तिलांस्तथा |
अनेन जुहुयाल्लक्षं सर्वशान्तिकरं स्मृतम् ||
गवां वाऽन्यपशूनां वा ह्युपघाते तु तत्स्थले |
अग्निं संस्थाप्य जुहुयाद्वैकङ्कतीर्दधिप्लुताः ||
अयुतं तस्य शान्तिः स्यात् पालाशानां तथायुतम् |
घृताक्तानां प्रजुहुयान्महाज्वरमुखा ग्रहाः ||
राक्षसा भूतवेतालाः प्रेताश्चापि पिशाचकाः |
जनं चापि गजं चाश्वं मुक्त्वा गच्छन्ति दूरतः ||

Bedeutung und Funktion: Für „imāṃ rudrāya“ werden täglich 1008 Sesamopfer genannt; dadurch soll man ungebeten Vermögen von anderen Menschen erhalten. Zehntausend mit Ghee bestrichene Dūrvā-Sprosse sollen selbst einen durch schweres Fieber dem Tod nahen Menschen am Leben erhalten. Zehntausend Darbringungen von Honig, Milchreis, Ghee und Ähnlichem sollen von schweren Grahas, Fieber und Schadenzauber befreien. Zehntausend Vaikaṅkata-Hölzer mit Ghee gelten ebenfalls als Befriedung von Fieberleiden. Wer wegen seines Besitzes von Feinden bedrängt wird, soll nach zehntausend Opfern mit Spelzen wieder Wohlergehen finden. Hunderttausend Opfer mit Vaikaṅkata, Udumbara und Sesam werden als allgemeiner Friedensritus bezeichnet. Werden Kühe oder andere Tiere heimgesucht, wird an ihrem Standort Feuer eingerichtet; zehntausend in Dickmilch getauchte Vaikaṅkata-Hölzer sollen die Bedrängnis stillen. Bei zehntausend mit Ghee bestrichenen Palāśa-Hölzern sollen Fieber-Grahas, Rākṣasas, Bhūtas, Vetālas, Pretas und Piśācas Menschen, Elefanten und Pferde verlassen. [Die Heil- und Schutzwirkungen sind Aussagen der historischen Quelle.]

M0718. Rudradhyaya: mrda no und ma no mahantam
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 928–929, Rudradhyaya: mrda no und ma no mahantam
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
mṛḍāno rudra ityādi |
sahasraṃ prajapet toye tīre saṃpūjayet śivaḥ |
yāvadahre bhavediṣṭavidhādāhārvāṅni[pāṭha aspaṣṭa] ||
māno mahāntam ityādi |
parijanasya bālānāmārogyārthaṃ tilān hunet |
ayutaṃ śītalādibhya ārogyaṃ jāyate drutam ||

Devanagari:
मृडानो रुद्र इत्यादि |
सहस्रं प्रजपेत् तोये तीरे संपूजयेत् शिवः |
यावदह्रे भवेदिष्टविधादाहार्वाङ्नि[पाठ अस्पष्ट] ||
मानो महान्तम् इत्यादि |
परिजनस्य बालानामारोग्यार्थं तिलान् हुनेत् |
अयुतं शीतलादिभ्य आरोग्यं जायते द्रुतम् ||

Bedeutung und Funktion: Zu „mṛḍā no rudra“: tausend Wiederholungen im Wasser; am Ufer wird Śiva verehrt. Die folgende Verszeile ist im vorliegenden Druck nicht zuverlässig auflösbar und bleibt lokal offen. Zu „mā no mahāntam“: Für die Gesundheit der Angehörigen und Kinder werden zehntausend Sesamopfer genannt; dadurch werde rasch Genesung von Śītalā und ähnlichen Leiden erreicht, so die Quelle.

M0719. Rudradhyaya: ma nas toke – Vorbereitung und Erneuerung
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 929, Rudradhyaya: ma nas toke – Vorbereitung und Erneuerung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
mānastoke ityādi |
mānastokaṃ mahākalpaṃ sarvatantreṣu gopitam |
kathayiṣyāmi munaye devānāṃ kāryasiddhaye ||
atikṛcchreṇa kṛcchreṇa tathā cāndrāyaṇena ca |
ādau saṃśodhya cātmānaṃ pūtakāyo japaṃ caret ||
japavrate tu bhuñjīta śākaṃ vā yāvakaṃ payaḥ |
bhikṣāṃ vā japatastasya bhavedayutasaṃkhyakam ||
sahasramātraṃ homaḥ syāt prayogārho bhavenmanuḥ |
prayogānte tvahorātraṃ japaḥ kāryo nirantaram ||
taddaśāṃśena juhuyādaudumbarīrghṛtānvitāḥ |
mahāvyāhṛtibhiḥ paścāt tāvadeva ghṛtaṃ hunet ||
saṃsrāvabhāgaṃ saṃprāśya prayogeṇa kṣayaṃ vrajet |
punaḥ karma prakurvīta prāyaścittaṃ punaḥ punaḥ ||
snāyācca tīkṣṇatailena saptadhā mantritena ca |
māraṇādiprayogāṇāṃ bhavet pātakamocanam ||

Devanagari:
मानस्तोके इत्यादि |
मानस्तोकं महाकल्पं सर्वतन्त्रेषु गोपितम् |
कथयिष्यामि मुनये देवानां कार्यसिद्धये ||
अतिकृच्छ्रेण कृच्छ्रेण तथा चान्द्रायणेन च |
आदौ संशोध्य चात्मानं पूतकायो जपं चरेत् ||
जपव्रते तु भुञ्जीत शाकं वा यावकं पयः |
भिक्षां वा जपतस्तस्य भवेदयुतसंख्यकम् ||
सहस्रमात्रं होमः स्यात् प्रयोगार्हो भवेन्मनुः |
प्रयोगान्ते त्वहोरात्रं जपः कार्यो निरन्तरम् ||
तद्दशांशेन जुहुयादौदुम्बरीर्घृतान्विताः |
महाव्याहृतिभिः पश्चात् तावदेव घृतं हुनेत् ||
संस्रावभागं संप्राश्य प्रयोगेण क्षयं व्रजेत् |
पुनः कर्म प्रकुर्वीत प्रायश्चित्तं पुनः पुनः ||
स्नायाच्च तीक्ष्णतैलेन सप्तधा मन्त्रितेन च |
मारणादिप्रयोगाणां भवेत् पातकमोचनम् ||

Bedeutung und Funktion: Zu „mā nas toke“: „Den großen Kalpa dieses Mantras, der in allen Tantras verborgen ist, werde ich dem Weisen zur Erfüllung der Aufgaben der Götter erklären.“ Zuerst wird der Körper durch Atikṛcchra, Kṛcchra und Cāndrāyaṇa gereinigt; danach beginnt Japa. Während des Rezitationsgelübdes besteht die Nahrung aus Blattgemüse, Gerstengrieß, Milch oder erbettelter Speise. Zehntausend Wiederholungen und tausend Feueropfer machen den Mantra für Anwendungen bereit. Nach einer Anwendung wird einen Tag und eine Nacht ununterbrochen rezitiert; ein Zehntel dieser Zahl folgt als Homa mit Udumbara-Holz und Ghee. Ebenso viele Gheeopfer werden anschließend mit den großen Vyāhṛtis dargebracht; man nimmt den Rest der Opferflüssigkeit ein. Die knappe Aussage über ein Schwinden durch die Anwendung ist syntaktisch unsicher und wird hier auf die zu erneuernde Ritualkraft bezogen. Der Ritus und die Sühne sind wiederholt vorzunehmen. Eine Waschung mit siebenmal besprochenem scharfem Öl wird als Lösung von der Schuld an Tötungszauber und ähnlichen Anwendungen beschrieben.

M0720. Rudradhyaya: arat te, vikiri und sahasrani
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 931–932, Rudradhyaya: arat te, vikiri und sahasrani
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
ārāt te goghna ityādi |
mahābhaye samutpanne vyāghracaurabhayādiṣu |
catasrarcaḥ smareccaitāstatkṣayavināśakāḥ ||
vikiri ityādi |
japedayutasaṃkhyākaṃ nirodhe tu mahājanaiḥ |
rājñā copaśamaṃ yāti prītiścāpi prajāyate ||
sahasrāṇi ityādi |
yadā tu mahatāṃ mṛtyurbhavatervā upadravaḥ |
tadā homaṃ prakurvīta vaikaṅkatasamidhaiḥ ||
audumbarībhiḥ śatamakhyā tilairvā'pi yavairapi |
pratyekamekādaśadhā cābhimantrya tato balim ||
kṛśaraṃ vā pāyasaṃ vā tato bhūtāni cārcayet |
dadyādbiḍālamāṃsasya baliṃ naśyantyupadravāḥ ||
sahasrāṇi sahasraśo ye rudrā ityādi |
japedetā nava ṛcaḥ pariśiṣṭasamanvitāḥ |
bhavanti bhogadāstena hīnā jñānapradā matāḥ ||

Devanagari:
आरात् ते गोघ्न इत्यादि |
महाभये समुत्पन्ने व्याघ्रचौरभयादिषु |
चतस्रर्चः स्मरेच्चैतास्तत्क्षयविनाशकाः ||
विकिरि इत्यादि |
जपेदयुतसंख्याकं निरोधे तु महाजनैः |
राज्ञा चोपशमं याति प्रीतिश्चापि प्रजायते ||
सहस्राणि इत्यादि |
यदा तु महतां मृत्युर्भवतेर्वा उपद्रवः |
तदा होमं प्रकुर्वीत वैकङ्कतसमिधैः ||
औदुम्बरीभिः शतमख्या तिलैर्वाऽपि यवैरपि |
प्रत्येकमेकादशधा चाभिमन्त्र्य ततो बलिम् ||
कृशरं वा पायसं वा ततो भूतानि चार्चयेत् |
दद्याद्बिडालमांसस्य बलिं नश्यन्त्युपद्रवाः ||
सहस्राणि सहस्रशो ये रुद्रा इत्यादि |
जपेदेता नव ऋचः परिशिष्टसमन्विताः |
भवन्ति भोगदास्तेन हीना ज्ञानप्रदा मताः ||

Bedeutung und Funktion: Zu „ārāt te goghna“: Bei großer Furcht, etwa vor Tigern oder Räubern, vergegenwärtigt man sich die vier Verse, denen die Beseitigung dieser Bedrohungen zugeschrieben wird. Zu „vikiri“: Zehntausend Wiederholungen bei Gefangenschaft durch Mächtige sollen Besänftigung und Wohlwollen des Königs bewirken. Zu „sahasrāṇi“: Bei Todesfällen unter bedeutenden Menschen oder schwerer Heimsuchung werden je hundert Opfer mit Vaikaṅkata-Holz, Udumbara-Holz, Sesam oder Gerste genannt, jeweils elffach besprochen. Danach folgt Bali mit Kṛśara oder Milchreis für die Bhūtas; zusätzlich nennt die Quelle Katzenfleisch als Bali. Dadurch sollen die Heimsuchungen enden. Zu „sahasrāṇi sahasraśo ye rudrāḥ“: Die neun Verse mit dem Pariśiṣṭa sollen weltlichen Genuss gewähren; ohne diesen Zusatz gelten sie als Erkenntnis vermittelnd. [Die letzte Aussage unterscheidet die Rezitation mit und ohne Anhang.]

M0721. Rudradhyaya: namo rudrebhyah und Schulanhänge
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 932, Rudradhyaya: namo rudrebhyah und Schulanhänge
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
namo rudrebhya ityādi |
madhyāhne cāyutaṃ sājyān juhuyāt tu sakaṇṭakān |
pratyaṅgirāyā mantrasya karma kuryādayaṃ manuḥ ||
mṛtyuñjayena sarveṇa namaste'sya samāpanam |
taittirīyetyaśākhāyāṃ pariśiṣṭāni sapta ca ||
sadyojātādayaḥ pañca tryambakaṃ ca yajāmahe |
tathā ca tvarito rudra etanmantrakamucyate ||

Devanagari:
नमो रुद्रेभ्य इत्यादि |
मध्याह्ने चायुतं साज्यान् जुहुयात् तु सकण्टकान् |
प्रत्यङ्गिराया मन्त्रस्य कर्म कुर्यादयं मनुः ||
मृत्युञ्जयेन सर्वेण नमस्तेऽस्य समापनम् |
तैत्तिरीयेत्यशाखायां परिशिष्टानि सप्त च ||
सद्योजातादयः पञ्च त्र्यम्बकं च यजामहे |
तथा च त्वरितो रुद्र एतन्मन्त्रकमुच्यते ||

Bedeutung und Funktion: Zu „namo rudrebhyaḥ“: Mittags werden zehntausend mit Ghee versehene dornige Gaben geopfert. Diesem Mantra wird dieselbe Funktion wie dem Pratyaṅgirā-Mantra zugeschrieben. Der vollständige Mṛtyuñjaya wird als Abschluss des mit „namaste“ bezeichneten Abschnitts genannt. Die folgende, gedrängt gedruckte Schulbezeichnung wird vorläufig als „in einer anderen als der Taittirīya-Schule“ verstanden: sieben Anhänge, nämlich die fünf mit Sadyojāta beginnenden Formeln, „tryambakaṃ yajāmahe“ und Tvarita-Rudra. [Der Wortlaut „taittirīyetyaśākhāyām“ bleibt lokal unsicher; die Siebenerliste selbst ist lesbar.]

M0722. Rudradhyaya: agnavisnu und Camaka-Anwendungen
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 932, Rudradhyaya: agnavisnu und Camaka-Anwendungen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
agnāviṣṇū ityādi |
nityaṃ sandhyāvandanānte tiṣṭhan kālatrayaṃ japet |
aṣṭottarasahasraṃ tu ṣaṇmāsaṃ satyavāgbhavet ||
vājaśca me prasavaśca me ityādi |
etaiḥ saptānuvākaistu evamānādipañcabhiḥ |
ājyāhutisahasraṃ tu hutvā toye praviśya ca ||
śataṃ japedakṣirogaḥ kadā cinnaiva jāyate |
jātasya ca praśāntiḥ syānnetratejo'bhivardhate ||
idhmaśca me barhiśca me ityādi |
etāvānrudra ākhyātaḥ sarvakāmaphalapradaḥ |
visvaro'kṣaraḥ pāṭhaḥ kṛtastvakṣiśāntaye ||
iḍādevahūḥ ityādi |
pariśiṣṭaṃ japedetadeṣa rudravidhiḥ smṛtaḥ |

Devanagari:
अग्नाविष्णू इत्यादि |
नित्यं सन्ध्यावन्दनान्ते तिष्ठन् कालत्रयं जपेत् |
अष्टोत्तरसहस्रं तु षण्मासं सत्यवाग्भवेत् ||
वाजश्च मे प्रसवश्च मे इत्यादि |
एतैः सप्तानुवाकैस्तु एवमानादिपञ्चभिः |
आज्याहुतिसहस्रं तु हुत्वा तोये प्रविश्य च ||
शतं जपेदक्षिरोगः कदा चिन्नैव जायते |
जातस्य च प्रशान्तिः स्यान्नेत्रतेजोऽभिवर्धते ||
इध्मश्च मे बर्हिश्च मे इत्यादि |
एतावान्रुद्र आख्यातः सर्वकामफलप्रदः |
विस्वरोऽक्षरः पाठः कृतस्त्वक्षिशान्तये ||
इडादेवहूः इत्यादि |
परिशिष्टं जपेदेतदेष रुद्रविधिः स्मृतः |

Bedeutung und Funktion: Zu „agnāviṣṇū“: Nach dem täglichen Sandhyā-Gebet wird stehend zu den drei Tageszeiten jeweils 1008-mal rezitiert. Sechs Monate dieser Praxis sollen wahrhaft wirksame Rede bringen. Zu „vājaś ca me prasavaś ca me“: Der Text nennt sieben Anuvākas und eine zusätzliche, nicht sicher lesbare Fünfergruppe. Nach tausend Gheeopfern werden im Wasser hundert Wiederholungen vollzogen; dies soll Augenleiden verhindern oder beruhigen und die Leuchtkraft der Augen steigern. Zu „idhmaś ca me barhiś ca me“: Der so umrissene Rudra-Text wird als Erfüller aller Wünsche bezeichnet. Eine Rezitation ohne Tonakzente wird hier mit der Befriedung eines Augenleidens verbunden; die beschädigte Wortfolge wird nur vorläufig so gelesen. Zu „iḍā devahūḥ“: Dieser Anhang wird ebenfalls rezitiert. Damit ist der Rudra-Ritus umrissen.

M0723. Ganesha-Sukta: Hindernisse und Zuordnungen
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 933, Ganesha-Sukta: Hindernisse und Zuordnungen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha gaṇeśasūktapuraścaraṇam |
tatraiva |
atha viṣṇo pravakṣyāmi sūktaṃ gaṇapateḥ param |
yat sādhanaṃ vinā sarvamantrā vighnaistu vighnitāḥ ||
tasmādādau gaṇeśānaṃ prasādya punarācaret |
nidrālasyaṃ kṣudhā krodho lobho moho manobhavaḥ ||
gaṇanāthānarcakānāmete vighnakarāḥ smṛtāḥ |
vidhānapūrvakaṃ tasmāt tatsūktamupadiśyate ||
tajjāpakānāṃ kāryāṇi syurapratihatāni ca |
dvādaśārcasya sūktasya gaṇeśasya mahātmanaḥ ||
ṛṣirgṛtsamadākhyo hi gaṇakaḥ parikīrtitaḥ |
ādyānāṃ tri-ṛcānāṃ tu chandastriṣṭup prakīrtitam ||
uttarāṇāṃ navānāṃ ca gāyatraṃ chanda ucyate |
mahāgaṇapatiścāsya daivataṃ parikīrtitam ||
viniyogaḥ kīrtanīyo yathākāryānusārataḥ |
gaṇānāṃ tvā gaṇapatiṃ ityādi |

Devanagari:
अथ गणेशसूक्तपुरश्चरणम् |
तत्रैव |
अथ विष्णो प्रवक्ष्यामि सूक्तं गणपतेः परम् |
यत् साधनं विना सर्वमन्त्रा विघ्नैस्तु विघ्निताः ||
तस्मादादौ गणेशानं प्रसाद्य पुनराचरेत् |
निद्राऽऽलस्यं क्षुधा क्रोधो लोभो मोहो मनोभवः ||
गणनाथानर्चकानामेते विघ्नकराः स्मृताः |
विधानपूर्वकं तस्मात् तत्सूक्तमुपदिश्यते ||
तज्जापकानां कार्याणि स्युरप्रतिहतानि च |
द्वादशार्चस्य सूक्तस्य गणेशस्य महात्मनः ||
ऋषिर्गृत्समदाख्यो हि गणकः परिकीर्तितः |
आद्यानां त्रि-ऋचानां तु छन्दस्त्रिष्टुप् प्रकीर्तितम् ||
उत्तराणां नवानां च गायत्रं छन्द उच्यते |
महागणपतिश्चास्य दैवतं परिकीर्तितम् ||
विनियोगः कीर्तनीयो यथाकार्यानुसारतः |
गणानां त्वा गणपतिं इत्यादि |

Bedeutung und Funktion: Nun das Purashcharana des Gaṇeśa-Sūkta, aus derselben Quelle: „O Viṣṇu, ich erkläre das höchste Sūkta Gaṇapatis. Ohne dessen Übung werden alle Mantras von Hindernissen gehemmt. Deshalb möge man zuerst Gaṇeśa gnädig stimmen und dann die weitere Praxis vollziehen. Schlaf, Trägheit, Hunger, Zorn, Gier, Verblendung und Begehren gelten als Hindernisse für diejenigen, die den Herrn der Gaṇas nicht verehren. Darum wird sein Sūkta zusammen mit dem Verfahren gelehrt; die Aufgaben seiner Rezitierenden sollen ungehindert gelingen.“ Das Sūkta hat zwölf Verse. Als Seher nennt die Quelle Gṛtsamada und in derselben Zeile Gaṇaka; ihre genaue syntaktische Beziehung ist unklar. Die ersten drei Verse stehen im Triṣṭubh-, die folgenden neun im Gāyatrī-Metrum. Gottheit ist Mahāgaṇapati; der Viniyoga wird dem jeweiligen Anliegen entsprechend ausgesprochen. Als Anfang steht „gaṇānāṃ tvā gaṇapatiṃ …“.

M0724. Ganesha-Sukta: Nyasa
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 934, Ganesha-Sukta: Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
gaṇānāṃ tvā niṣusīda tvaṃ gaṇaṃ tathaiva ca |
āntū indra vidmāhi na hitvā śūlameva ca ||
aṅguṣṭhābhyāṃ samārabhya karapṛṣṭhādiṣu nyaset |
gaṇānāṃ tveti bījaśca hṛdayādiṣaḍaṅgakam ||
evaṃ nyāsadvayaṃ kṛtvā ṣaḍūrmibhaṅgikaṃ caret ||
nyāsāntarāṇi pūjāvidhānaṃ coktvā puraścaraṇamāha |

Devanagari:
गणानां त्वा निषुसीद त्वं गणं तथैव च |
आन्तू इन्द्र विद्माहि न हित्वा शूलमेव च ||
अङ्गुष्ठाभ्यां समारभ्य करपृष्ठादिषु न्यसेत् |
गणानां त्वेति बीजश्च हृदयादिषडङ्गकम् ||
एवं न्यासद्वयं कृत्वा षडूर्मिभङ्गिकं चरेत् ||
न्यासान्तराणि पूजाविधानं चोक्त्वा पुरश्चरणमाह |

Bedeutung und Funktion: Die Quelle nennt verkürzte Versanfänge für den Nyāsa, beginnend mit „gaṇānāṃ tvā“, „ni ṣu sīda“ und „tvaṃ gaṇam“. Die folgenden Anfänge sind im Druck undeutlich: „ā … indra“, „vidmā hi …“ und „na hi tvā …“. Sie werden vom Daumen an bis zu den Handrücken aufgelegt. Mit „gaṇānāṃ tvā“ und dem Bīja erfolgt der sechsgliedrige Nyāsa vom Herzen an. Nach diesen beiden Nyāsas wird eine als Brechung der sechs Wogen bezeichnete Übung genannt; der genaue Wortlaut ist beschädigt. Die Prosaüberleitung erklärt, dass nach weiteren Nyāsas und dem Pūjā-Verfahren nun das Purashcharana folgt. [Die nur als Incipits zitierten vedischen Verse werden hier nicht zu Vollmantras ergänzt.]

M0725. Purusha-Sukta: Lobpreis der Zuflucht
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 937–938, Purusha-Sukta: Lobpreis der Zuflucht
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
namaste puṇḍarīkākṣa namaste viśvabhāvana ||
namo'stu te hṛṣīkeśa mahāpuruṣapūrvaja |
devānāṃ dānavānāṃ ca sāmānyamadhidaivatam ||
sarvadā caraṇadvandvaṃ vrajāmi śaraṇaṃ tava |
ekastvamasi lokasya sraṣṭā saṃhārakastathā ||
avyaktaścānumantā ca guṇamāyāsamāvṛtaḥ |
saṃsārasāgaraṃ ghoramanantakleśabhājanam ||
tvāmeva śaraṇaṃ prāpya nistaranti manīṣiṇaḥ |
na te rūpaṃ na cākāro nāyudhāni ca nāspadam ||
tathā'pi puruṣākāro bhaktānāṃ ca prakāśane |
naiva kiñcit parokṣaṃ te na pratyakṣo'si kasya cit ||
na ca kiñcidasādhyaṃ te na ca sādhyo'si kasya cit |
kāryāṇāṃ kāraṇaṃ pūrvaṃ vacasāṃ vācyamanuttamam ||
yogināṃ paramā siddhiḥ paramaṃ te padaṃ viduḥ |

Devanagari:
नमस्ते पुण्डरीकाक्ष नमस्ते विश्वभावन ||
नमोऽस्तु ते हृषीकेश महापुरुषपूर्वज |
देवानां दानवानां च सामान्यमधिदैवतम् ||
सर्वदा चरणद्वन्द्वं व्रजामि शरणं तव |
एकस्त्वमसि लोकस्य स्रष्टा संहारकस्तथा ||
अव्यक्तश्चानुमन्ता च गुणमायासमावृतः |
संसारसागरं घोरमनन्तक्लेशभाजनम् ||
त्वामेव शरणं प्राप्य निस्तरन्ति मनीषिणः |
न ते रूपं न चाकारो नायुधानि च नास्पदम् ||
तथाऽपि पुरुषाकारो भक्तानां च प्रकाशने |
नैव किञ्चित् परोक्षं ते न प्रत्यक्षोऽसि कस्य चित् ||
न च किञ्चिदसाध्यं ते न च साध्योऽसि कस्य चित् |
कार्याणां कारणं पूर्वं वचसां वाच्यमनुत्तमम् ||
योगिनां परमा सिद्धिः परमं ते पदं विदुः |

Bedeutung und Funktion: „Verehrung dir, Lotusäugiger; Verehrung dir, der du die Welt hervorbringst! Verehrung dir, Hṛṣīkeśa, ursprünglicher großer Puruṣa. Du bist die gemeinsame höchste Gottheit der Devas und Dānavas. Stets nehme ich Zuflucht zu deinen beiden Füßen. Du allein bist Schöpfer und Auflöser der Welt, unmanifest und zustimmender innerer Zeuge, von der Māyā der Guṇas verhüllt. Die Einsichtigen überschreiten den furchtbaren Ozean des Saṃsāra, den Behälter endloser Leiden, indem sie allein bei dir Zuflucht finden. Du hast weder Gestalt noch äußere Form, weder Waffen noch festen Ort. Dennoch offenbarst du dich den Verehrenden in menschlicher Gestalt. Nichts ist dir verborgen, doch keinem bist du unmittelbar sichtbar. Nichts ist dir unmöglich, doch niemand kann dich beherrschen. Als ursprüngliche Ursache aller Wirkungen, als unübertrefflichen Sinn aller Worte und als höchste Vollendung der Yogis erkennen sie deine höchste Stätte.“

M0726. Purusha-Sukta: Bitte um bleibende Hingabe
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 938, Purusha-Sukta: Bitte um bleibende Hingabe
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
ahaṃ bhīto'smi deveśa saṃsāre'smin mahābhaye ||
trāhi māṃ puṇḍarīkākṣa na jāne paramaṃ padam |
kāleṣvapi ca sarveṣu dikṣu sarvāsu cācyuta ||
śarīre ca gataścāsi vartate me mahadbhayam |
tvatpādakamalādanyatra me janmāntareṣvapi ||
vijñānaṃ yadidaṃ prāpya yadidaṃ sthānamarjitam |
janmāntare'pi me deva mābhūdasya parikṣayaḥ ||
durgatāvapi jātasya tvaṃ gato me manorathaḥ |
yadi nāśaṃ na vindeta tāvatā'smi kṛtī sadā ||
kāmaye viṣṇupādau tu sarvajanmasu kevalam |
puruṣasya hareḥ sūktaṃ svargyaṃ dhanyaṃ yaśaskaram ||
ātmajñānamidaṃ puṇyaṃ yogajñānamidaṃ param |
evaṃ stutvā havyavāhaṃ tataḥ paścādvisarjayet ||

Devanagari:
अहं भीतोऽस्मि देवेश संसारेऽस्मिन् महाभये ||
त्राहि मां पुण्डरीकाक्ष न जाने परमं पदम् |
कालेष्वपि च सर्वेषु दिक्षु सर्वासु चाच्युत ||
शरीरे च गतश्चासि वर्तते मे महद्भयम् |
त्वत्पादकमलादन्यत्र मे जन्मान्तरेष्वपि ||
विज्ञानं यदिदं प्राप्य यदिदं स्थानमर्जितम् |
जन्मान्तरेऽपि मे देव माभूदस्य परिक्षयः ||
दुर्गतावपि जातस्य त्वं गतो मे मनोरथः |
यदि नाशं न विन्देत तावताऽस्मि कृती सदा ||
कामये विष्णुपादौ तु सर्वजन्मसु केवलम् |
पुरुषस्य हरेः सूक्तं स्वर्ग्यं धन्यं यशस्करम् ||
आत्मज्ञानमिदं पुण्यं योगज्ञानमिदं परम् |
एवं स्तुत्वा हव्यवाहं ततः पश्चाद्विसर्जयेत् ||

Bedeutung und Funktion: „Ich fürchte mich, Herr der Götter, in diesem Saṃsāra voller großer Gefahr. Rette mich, Lotusäugiger; ich kenne die höchste Stätte nicht. Zu allen Zeiten und in allen Richtungen, o Acyuta, sowie im Körper bist du gegenwärtig; dennoch besteht meine große Furcht. Auch in anderen Geburten [suche ich nichts] außerhalb deiner Lotusfüße. Möge die gewonnene Erkenntnis und die erlangte Stätte mir, o Gott, auch in einer anderen Geburt nicht verloren gehen. Selbst in einer elenden Daseinsform richtet sich mein Sehnen auf dich. Solange es nicht vergeht, bin ich stets erfüllt. In allen Geburten wünsche ich allein Viṣṇus Füße.“ [Die Verbindung der mittleren Verse ist im Druck stellenweise unvollständig; die Ergänzung in eckigen Klammern macht die sinngemäße Verbindung kenntlich.] Das Sūkta Haris, des Puruṣa, wird als zum Himmel führend, segensreich und Ruhm verleihend gepriesen: heilige Selbsterkenntnis und höchste Yoga-Erkenntnis. Nach diesem Lobpreis wird der Opferträger Agni verabschiedet.

M0727. Shri-Sukta: Seher, Metren und Nyasa
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 940, Shri-Sukta: Seher, Metren und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha śrīsūktavidhiḥ |
tatraiva |
atha sarvottamaṃ vakṣye śrīsūktaṃ savidhānakam |
kalau dāridryanāśāya nānyat kiñcinnṛṇāṃ tathā ||
hiraṇyavarṇām ityādi |
hiraṇyavarṇāmityasya ṛco lakṣmīmunirmataḥ |
caturdaśānāṃ śeṣāṇāmānandaḥ kardamastathā ||
ciklītalakṣmītanayāścatvāro munayo matāḥ |
hṛdayāditisṛṇāṃ ca chando'nuṣṭubudāhṛtam ||
kāṃ so'smitañce bṛhatī candrāmādityavarṇayoḥ |
triṣṭupchanda upaitu māṃ devādyaṣṭa-ṛcāmapi ||
chando'nuṣṭup samākhyātaṃ tāṃ ma āvaha ityṛcaḥ |
prastāraḥ paṅktirudiṣṭo devate śrīvibhāvasū ||
vyañjanāni tu bījāni svarāḥ śaktaya īritāḥ |
bindavaḥ kīlakaṃ proktamaṅguṣṭhādiṣaḍaṅgakam ||
hiraṇyā ca tathā candrā tṛtīyā rajataprabhā |
hiraṇyasrak hiraṇyākṣā tathā hiraṇyavarṇikā ||
etābhirṅenamo'ntābhiḥ prakuryādaṅgakalpanam |

Devanagari:
अथ श्रीसूक्तविधिः |
तत्रैव |
अथ सर्वोत्तमं वक्ष्ये श्रीसूक्तं सविधानकम् |
कलौ दारिद्र्यनाशाय नान्यत् किञ्चिन्नृणां तथा ||
हिरण्यवर्णाम् इत्यादि |
हिरण्यवर्णामित्यस्य ऋचो लक्ष्मीमुनिर्मतः |
चतुर्दशानां शेषाणामानन्दः कर्दमस्तथा ||
चिक्लीतलक्ष्मीतनयाश्चत्वारो मुनयो मताः |
हृदयादितिसृणां च छन्दोऽनुष्टुबुदाहृतम् ||
कां सोऽस्मितञ्चे बृहती चन्द्रामादित्यवर्णयोः |
त्रिष्टुप्छन्द उपैतु मां देवाद्यष्ट-ऋचामपि ||
छन्दोऽनुष्टुप् समाख्यातं तां म आवह इत्यृचः |
प्रस्तारः पङ्क्तिरुदिष्टो देवते श्रीविभावसू ||
व्यञ्जनानि तु बीजानि स्वराः शक्तय ईरिताः |
बिन्दवः कीलकं प्रोक्तमङ्गुष्ठादिषडङ्गकम् ||
हिरण्या च तथा चन्द्रा तृतीया रजतप्रभा |
हिरण्यस्रक् हिरण्याक्षा तथा हिरण्यवर्णिका ||
एताभिर्ङेनमोऽन्ताभिः प्रकुर्यादङ्गकल्पनम् |

Bedeutung und Funktion: Nun das Śrī-Sūkta-Verfahren, ebenfalls aus dem Merutantra: Es wird als höchstes Mittel gegen Armut im Kali-Zeitalter gepriesen. Der Text zitiert den Anfang „hiraṇyavarṇām …“. Für diesen Vers nennt er Lakṣmī als Seher; für die übrigen vierzehn folgen Ānanda, Kardama und Ciklīta mit einer knappen Verbindung zu den Söhnen Lakṣmīs. Insgesamt werden vier Seher genannt. Die ersten drei Verse werden dem Anuṣṭubh zugeordnet; „kāṃ so ’smitām“ dem Bṛhatī, „candrām“ und „ādityavarṇe“ dem Triṣṭubh, die acht mit „upaitu māṃ deva“ beginnenden Verse wieder dem Anuṣṭubh und „tāṃ ma āvaha“ dem Prastārapaṅkti. [Die Angabe zu den ersten drei Versen ist im Druck beschädigt.] Gottheiten sind Śrī und Vibhāvasu, das Feuer. Konsonanten gelten als Bījas, Vokale als Śaktis, Bindus als Kīlaka. Der sechsgliedrige Nyāsa beginnt am Daumen. Genannt werden Hiraṇyā, Candrā, Rajataprabhā, Hiraṇyasrak, Hiraṇyākṣā und Hiraṇyavarṇikā; ihre Namen werden im Dativ mit abschließendem namaḥ auf die Glieder aufgelegt.

M0728. Shri-Sukta: Meditation der Weltenmutter
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 941, Shri-Sukta: Meditation der Weltenmutter
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha dhyānam |
aruṇanalinasaṃsthā tadrajaḥpuñjavarṇā karakamaladhṛteṣṭābhītiyugmāmbujā ca |
maṇimukuṭavicitrālaṅkṛtākalpajālairbhavatu bhuvanamātā santataṃ śrīḥ śriye naḥ ||

Devanagari:
अथ ध्यानम् |
अरुणनलिनसंस्था तद्रजःपुञ्जवर्णा करकमलधृतेष्टाभीतियुग्माम्बुजा च |
मणिमुकुटविचित्रालङ्कृताकल्पजालैर्भवतु भुवनमाता सन्ततं श्रीः श्रिये नः ||

Bedeutung und Funktion: Meditation: „Auf einem roten Lotus ruhend, von der Farbe seiner gesammelten Blütenstäubchen, hält sie in ihren Lotushänden die Geste der Wunscherfüllung, die Geste der Furchtlosigkeit und zwei Lotusblumen. Mit juwelenbesetzter Krone und vielfältigem Schmuck geschmückt – möge Śrī, die Mutter der Welt, uns immer zum Segen sein.“

M0729. Vedische Navagraha-Mantras: Surya
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 941–942, Vedische Navagraha-Mantras: Surya
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha navagrahāṇāṃ vaidikamantrāḥ |
tatraiva |
tatra bhāskaramantrasya hiraṇyastūpako muniḥ |
triṣṭup chando devatā ca savitā parikīrtitaḥ ||
ākṛṣṇena rajasā vartamāno niveśayannamṛtaṃ martyaṃ ca hiraṇyayena savitā rathenādevo yāti bhuvanāni paśyan |
aṅguṣṭhādiṣaḍaṅgāni ṣaḍdīrghānvitaśrīścaret |
bhuvaneśyā'tha mantrasya padanyāsaṃ samācaret ||
śrīsūktokta-ṛcāsthāne tato dhyāyeddivākaram |
padmāsanaṃ padmakaraṃ padmagarbhasamadyutim |
kirīṭinaṃ sakeyūraṃ maṇitaṃ raktacchavim ||
rathārūḍhaṃ tasya savye tvadhidevānyadhiṣṭhitam |
pratyadhidevenāruṇa savye yuktaṃ ca prāṅmukham ||
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ juhuyāt taddaśāṃśataḥ |
homatulyo japaḥ kāryastvadhipratyadhidaivataḥ ||
karavīrādikusumai raktacandanamiśritaiḥ |
dūrvāṅkurairakṣataiśca tarpaṇaṃ syādviniścitam ||

Devanagari:
अथ नवग्रहाणां वैदिकमन्त्राः |
तत्रैव |
तत्र भास्करमन्त्रस्य हिरण्यस्तूपको मुनिः |
त्रिष्टुप् छन्दो देवता च सविता परिकीर्तितः ||
आकृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्नमृतं मर्त्यं च हिरण्ययेन सविता रथेनादेवो याति भुवनानि पश्यन् |
अङ्गुष्ठादिषडङ्गानि षड्दीर्घान्वितश्रीश्चरेत् |
भुवनेश्याऽथ मन्त्रस्य पदन्यासं समाचरेत् ||
श्रीसूक्तोक्त-ऋचास्थाने ततो ध्यायेद्दिवाकरम् |
पद्मासनं पद्मकरं पद्मगर्भसमद्युतिम् |
किरीटिनं सकेयूरं मणितं रक्तच्छविम् ||
रथारूढं तस्य सव्ये त्वधिदेवान्यधिष्ठितम् |
प्रत्यधिदेवेनारुण सव्ये युक्तं च प्राङ्मुखम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं जुहुयात् तद्दशांशतः |
होमतुल्यो जपः कार्यस्त्वधिप्रत्यधिदैवतः ||
करवीरादिकुसुमै रक्तचन्दनमिश्रितैः |
दूर्वाङ्कुरैरक्षतैश्च तर्पणं स्याद्विनिश्चितम् ||

Bedeutung und Funktion: Nun die vedischen Mantras der neun Grahas, aus derselben Quelle. Für den Sonnenmantra ist Hiraṇyastūpa der Seher, Triṣṭubh das Metrum und Savitṛ die Gottheit. Der Vers lautet sinngemäß: „Im dunklen Raum sich bewegend, Unsterbliche und Sterbliche zur Ruhe bringend, fährt der göttliche Savitṛ auf goldenem Wagen, alle Welten schauend.“ Der Druck bietet den Vers ohne vedische Akzente und mit gedrängten Wortverbindungen. Es folgt ein sechsgliedriger Nyāsa vom Daumen an mit den sechs langen Vokalen; die Verbindung von Śrī und Bhuvaneśī ist beschädigt. Der Wortnyāsa wird entsprechend den beim Śrī-Sūkta genannten Stellen vollzogen. Man meditiert die Sonne auf einem Lotus, Lotusblumen in den Händen, wie das Innere einer Lotusblüte leuchtend, gekrönt, mit Armreifen und Juwelen, von rotem Glanz, auf dem Wagen und nach Osten gewandt. Die seitliche Zuordnung der Begleitgottheit ist undeutlich; Aruṇa wird als Pratyadhidevatā genannt. Japa beträgt hunderttausend Wiederholungen je Silbe, Homa ein Zehntel davon. Für Adhidevatā und Pratyadhidevatā wird Japa in der Zahl des Homa vorgenommen. Tarpaṇa erfolgt mit Karavīra- und anderen Blüten, rotem Sandel, Dūrvā-Sprossen und ungebrochenem Reis.

M0730. Vedische Navagraha-Mantras: Candra
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 942–943, Vedische Navagraha-Mantras: Candra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha candramantraḥ |
atha vakṣye candramantraṃ gautamo'sya munirmataḥ |
gāyatrīchanda ityuktaṃ somo devaḥ prakīrtitaḥ ||
āpyāyasva sametu viśvataḥ somavṛṣṇyaṃ bhavāvājasya saṃgathe |
ṣaḍdīrghaṃ binduyuktena sakāreṇa ṣaḍaṅgakam |
atha dhyānam |
kirīṭinaṃ śvetavastraṃ daśāśvaṃ śvetabhūṣaṇam |
pāśapāṇiṃ dvibāhuṃ tamatrigotrasamudbhavam ||
jātaṃ yavanadeśe ca śvetagandhānulepanam |
anuṣṭup chandasaṃ cātreyaṃ śvetātapatrakam ||
śvetadhvajapatākāḍhyaṃ keyūramaṇiśobhitam |
sthirīkṛtaṃ rathārūḍhamadhidaivatatoyayuk ||
umāpratyadhidaivena vāyavyābhimukhasthitam |
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ sarvaṃ śvetaiḥ svayaṃ vidhiḥ |

Devanagari:
अथ चन्द्रमन्त्रः |
अथ वक्ष्ये चन्द्रमन्त्रं गौतमोऽस्य मुनिर्मतः |
गायत्रीछन्द इत्युक्तं सोमो देवः प्रकीर्तितः ||
आप्यायस्व समेतु विश्वतः सोमवृष्ण्यं भवावाजस्य संगथे |
षड्दीर्घं बिन्दुयुक्तेन सकारेण षडङ्गकम् |
अथ ध्यानम् |
किरीटिनं श्वेतवस्त्रं दशाश्वं श्वेतभूषणम् |
पाशपाणिं द्विबाहुं तमत्रिगोत्रसमुद्भवम् ||
जातं यवनदेशे च श्वेतगन्धानुलेपनम् |
अनुष्टुप् छन्दसं चात्रेयं श्वेतातपत्रकम् ||
श्वेतध्वजपताकाढ्यं केयूरमणिशोभितम् |
स्थिरीकृतं रथारूढमधिदैवततोययुक् ||
उमाप्रत्यधिदैवेन वायव्याभिमुखस्थितम् |
अथ पुरश्चरणम् |
वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं सर्वं श्वेतैः स्वयं विधिः |

Bedeutung und Funktion: Nun der Mondmantra: Gautama ist Seher, Gāyatrī das Metrum, Soma die Gottheit. „Schwelle an; von allen Seiten möge Kraft sich in dir vereinen, o Soma. Sei uns zur Vereinigung mit stärkender Nahrung!“ Der Nyāsa verwendet sa mit Bindu und den sechs langen Vokalen. Die Meditation zeigt Soma gekrönt, weiß gekleidet und geschmückt, auf einem Wagen mit zehn Pferden, zweiarmig mit Schlinge. Er wird als aus Atris Gotra stammend und im Yavana-Land geboren beschrieben, mit weißer Salbung, weißem Schirm, weißen Fahnen, juwelenbesetzten Armreifen und fest auf dem Wagen sitzend. Hier wird ihm Anuṣṭubh zugeordnet, abweichend von der vorherigen Mantra-Angabe. Wasser ist seine Adhidevatā, Umā die Pratyadhidevatā; er blickt nach Nordwesten. Japa beträgt hunderttausend Wiederholungen je Silbe; das ganze Verfahren verwendet weiße Gaben.

M0731. Vedische Navagraha-Mantras: Bhauma
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 943–944, Vedische Navagraha-Mantras: Bhauma
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha bhaumamantraḥ |
bhaumamantraṃ pravakṣyāmi virūpo'sya munirmataḥ |
aṅgārako devatā'tra gāyatrī chanda īritam ||
agnirmūrdhā divaḥ kakutpatiḥ pṛthivyā ayaṃ |
apāṃ retāṃsi jinvati ||
a~ bījena ṣaḍaṅgāni cāṅgulīnyāsa eva ca |
tadasthāneṣu kartavyaḥ padanyāso dvitīyakaḥ ||
atha dhyānam |
raktāmbaraṃ raktavarṇaṃ raktagandhānulepanam |
raktapuṣpaiḥ pūjyamānaṃ caturbāhuṃ kirīṭinam ||
varābhayagadāśūlahastaṃ meṣoparisthitam |
vaśiṣṭhagotrasambhūtaṃ yamadvayārṣakaṃ kujam ||
jagatīchandasaṃ raktaṃ raktadhvajapatākinam |
avantīdeśasambhūtaṃ dhyātvā devaṃ prapūjayet ||
raktacandanasammiśrataṇḍulaistasyāvake kṛte |
aṅgule kṣmādhidevena yuktaṃ ṣaṇmātureṇa ca ||
yute pratyadhidevena tatrāvāhya prapūjayet |
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ madhuratrayasaṃyutāḥ |
khādiryaḥ samidho home tarpaṇādyaṃ ca sūryavat ||

Devanagari:
अथ भौममन्त्रः |
भौममन्त्रं प्रवक्ष्यामि विरूपोऽस्य मुनिर्मतः |
अङ्गारको देवताऽत्र गायत्री छन्द ईरितम् ||
अग्निर्मूर्धा दिवः ककुत्पतिः पृथिव्या अयं |
अपां रेतांसि जिन्वति ||
अँ बीजेन षडङ्गानि चाङ्गुलीन्यास एव च |
तदस्थानेषु कर्तव्यः पदन्यासो द्वितीयकः ||
अथ ध्यानम् |
रक्ताम्बरं रक्तवर्णं रक्तगन्धानुलेपनम् |
रक्तपुष्पैः पूज्यमानं चतुर्बाहुं किरीटिनम् ||
वराभयगदाशूलहस्तं मेषोपरिस्थितम् |
वशिष्ठगोत्रसम्भूतं यमद्वयार्षकं कुजम् ||
जगतीछन्दसं रक्तं रक्तध्वजपताकिनम् |
अवन्तीदेशसम्भूतं ध्यात्वा देवं प्रपूजयेत् ||
रक्तचन्दनसम्मिश्रतण्डुलैस्तस्यावके कृते |
अङ्गुले क्ष्माधिदेवेन युक्तं षण्मातुरेण च ||
युते प्रत्यधिदेवेन तत्रावाह्य प्रपूजयेत् |
अथ पुरश्चरणम् |
वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं मधुरत्रयसंयुताः |
खादिर्यः समिधो होमे तर्पणाद्यं च सूर्यवत् ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Bhauma-Mantra: Virūpa wird als Seher, Aṅgāraka als Gottheit und Gāyatrī als Metrum genannt. „Agni ist das Haupt des Himmels, der Gipfel und Herr dieser Erde; er belebt den Samen der Wasser.“ Mit dem im Druck nasalisierten a-Bīja erfolgen sechs Glieder- und Fingernyāsas, danach ein Wortnyāsa an denselben Stellen. Mars wird rot gekleidet, rotfarbig, rot gesalbt und mit roten Blumen verehrt vorgestellt: gekrönt, vierarmig, mit Wunschgewährung, Furchtlosigkeit, Keule und Dreizack, auf einem Widder. Er gehört hier zu Vasiṣṭhas Gotra; eine weitere Seherverbindung mit Yama ist beschädigt. Für die Gestalt nennt der Text Jagatī, rote Fahnen und Herkunft aus Avanti. Zur Anrufung dienen Reis und roter Sandel; das Größen- beziehungsweise Maṇḍala-Wort ist beschädigt. Erde ist Adhidevatā, Ṣaṇmātura/Skanda die Pratyadhidevatā. Japa beträgt hunderttausend je Silbe. Homa verwendet Khadira-Holz mit den drei süßen Stoffen; Tarpaṇa und die weiteren Glieder erfolgen wie bei der Sonne.

M0732. Vedische Navagraha-Mantras: Budha
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 944, Vedische Navagraha-Mantras: Budha
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha budhamantraḥ |
budhamantraṃ pravakṣyāmi baudhastasya munirmataḥ |
triṣṭup chando devatā'sya budho buddhiprado mataḥ ||
udbudhyasvāgne pratijāgṛhyenamiṣṭāpūrtaṃ saṃ sṛjethāmayaṃ ca |
punaḥ kṛṇvaṃstvā pitaraṃ yuvānamanvā tāṃsīttvayi tantumetam ||
bu~ bījena ṣaḍaṅgāni dhyānamasya nirūpyate |
pītāmbaraṃ pītavarṇaṃ pītagandhānulepanam ||
pītapuṣpaiḥ pūjyamānaṃ khaḍgacarmagadāvarān |
hastairdadhataṃ siṃhasthaṃ cātrigotrasamudbhavam ||
bhāradvājārṣakaṃ jātaṃ magadhe ca kirīṭinam |
bṛhatīchandasaṃ pītacchatradhvajapatākinam ||
keyūramaṇiśobhāḍhyamadhidevena viṣṇunā |
tena pratyadhidevena yuktaṃ jaṃ cintayāmyaham ||
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ hunet tasya daśāṃśataḥ |
apāmārgasamidbhiśca tarpaṇādi tataścaret ||

Devanagari:
अथ बुधमन्त्रः |
बुधमन्त्रं प्रवक्ष्यामि बौधस्तस्य मुनिर्मतः |
त्रिष्टुप् छन्दो देवताऽस्य बुधो बुद्धिप्रदो मतः ||
उद्बुध्यस्वाग्ने प्रतिजागृह्येनमिष्टापूर्तं सं सृजेथामयं च |
पुनः कृण्वंस्त्वा पितरं युवानमन्वा तांसीत्त्वयि तन्तुमेतम् ||
बुँ बीजेन षडङ्गानि ध्यानमस्य निरूप्यते |
पीताम्बरं पीतवर्णं पीतगन्धानुलेपनम् ||
पीतपुष्पैः पूज्यमानं खड्गचर्मगदावरान् |
हस्तैर्दधतं सिंहस्थं चात्रिगोत्रसमुद्भवम् ||
भारद्वाजार्षकं जातं मगधे च किरीटिनम् |
बृहतीछन्दसं पीतच्छत्रध्वजपताकिनम् ||
केयूरमणिशोभाढ्यमधिदेवेन विष्णुना |
तेन प्रत्यधिदेवेन युक्तं जं चिन्तयाम्यहम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं हुनेत् तस्य दशांशतः |
अपामार्गसमिद्भिश्च तर्पणादि ततश्चरेत् ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Budha-Mantra: Seher ist nach der Drucklesung Baudha, Metrum Triṣṭubh, Gottheit der Einsicht verleihende Budha. Der gedruckte Agni-Vers bedeutet annähernd: „Erwache, Agni, werde wieder wach! Möget ihr Opferwerk und wohltätige Werke mit diesem [Opfernden] verbinden. Dich wieder zum jungen Vater machend, spannt er diesen Faden in dir aus.“ [Die zweite Vershälfte ist im Druck beschädigt; die Deutung bleibt vorläufig.] Mit dem nasalierten bu-Bīja erfolgt der sechsgliedrige Nyāsa. Budha wird gelb gekleidet und gefärbt, gelb gesalbt und mit gelben Blumen verehrt, mit Schwert, Schild, Keule und Wunschgeste, auf einem Löwen, aus Atris Gotra, mit Bhāradvāja als Seherzuordnung und in Magadha geboren vorgestellt. Er ist gekrönt, mit gelbem Schirm, gelben Fahnen und juwelenbesetzten Armreifen ausgestattet; die Meditation nennt Bṛhatī als Metrum. Viṣṇu begleitet ihn als Adhidevatā; die Pratyadhidevatā ist in der knappen Zeile nicht gesondert benannt. Japa beträgt hunderttausend je Silbe, Homa ein Zehntel davon mit Apāmārga-Holz. Danach folgen Tarpaṇa und die übrigen Glieder.

M0733. Vedische Navagraha-Mantras: Brihaspati
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 944–945, Vedische Navagraha-Mantras: Brihaspati
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha bṛhaspatimantraḥ |
mantraṃ bṛhaspatervakṣye munirgṛtsamado mataḥ |
triṣṭup chando devapativanditastasya devatā ||
bṛhaspate atiyadaryo arhādyumadvibhāti kratumajjaneṣu yaddīdayacchavasa ṛtaprajāta tadasmāsu draviṇaṃ dhehi citram |
bṛ~ bījena ṣaḍaṅgāni nyāsamantraṃ samācaret |
dhyānamasya pravakṣyāmi varadaṇḍākṣasūtrakam ||
kamaṇḍaluṃ dadhaddhastaiḥ pītavarṇaṃ kirīṭinam |
vaśiṣṭhārṣaṃ sindhudeśabhavaṃ pītāmbarāvṛtam ||
anuṣṭupchandasaṃ cāṅgirasagotraṃ kirīṭinam |
pītadhvajapatākāḍhyaṃ pītacchatrānulepanam ||
keyūrāṅgadaśobhāḍhyamadhidevendrasaṃyutam |
brahmapratyadhidevena yutaṃ saṃcintya cāhvayet ||
puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ homastrimadhurānvitaiḥ |
pippalasya samidbhiḥ syāt tarpaṇaṃ pītapadmabhiḥ ||

Devanagari:
अथ बृहस्पतिमन्त्रः |
मन्त्रं बृहस्पतेर्वक्ष्ये मुनिर्गृत्समदो मतः |
त्रिष्टुप् छन्दो देवपतिवन्दितस्तस्य देवता ||
बृहस्पते अतियदर्यो अर्हाद्युमद्विभाति क्रतुमज्जनेषु यद्दीदयच्छवस ऋतप्रजात तदस्मासु द्रविणं धेहि चित्रम् |
बृँ बीजेन षडङ्गानि न्यासमन्त्रं समाचरेत् |
ध्यानमस्य प्रवक्ष्यामि वरदण्डाक्षसूत्रकम् ||
कमण्डलुं दधद्धस्तैः पीतवर्णं किरीटिनम् |
वशिष्ठार्षं सिन्धुदेशभवं पीताम्बरावृतम् ||
अनुष्टुप्छन्दसं चाङ्गिरसगोत्रं किरीटिनम् |
पीतध्वजपताकाढ्यं पीतच्छत्रानुलेपनम् ||
केयूराङ्गदशोभाढ्यमधिदेवेन्द्रसंयुतम् |
ब्रह्मप्रत्यधिदेवेन युतं संचिन्त्य चाह्वयेत् ||
पुरश्चरणम् |
वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं होमस्त्रिमधुरान्वितैः |
पिप्पलस्य समिद्भिः स्यात् तर्पणं पीतपद्मभिः ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Bṛhaspati-Mantra: Gṛtsamada ist Seher, Triṣṭubh das Metrum, der vom Götterherrn verehrte Bṛhaspati die Gottheit. Der Vers bedeutet: „O Bṛhaspati, der du machtvoll und lichtvoll unter den Menschen hervorstrahlst: Was du an Kraft aufleuchten lässt, aus der Wahrheit geboren, diesen vielfältigen Reichtum lege in uns!“ [Die erste Vershälfte ist im Druck gedrängt und teilweise beschädigt.] Mit dem nasalierten bṛ-Bīja erfolgt der sechsgliedrige Nyāsa. Die Meditation zeigt ihn gelb, gekrönt, mit Wunschgeste, Stab, Gebetskette und Wassergefäß, gelb gekleidet, aus dem Sindhu-Land, mit Vasiṣṭha als Seherzuordnung und aus Aṅgiras Gotra. Hier wird Anuṣṭubh genannt. Gelbe Fahnen, gelber Schirm, gelbe Salbung und glänzende Armreifen schmücken ihn. Indra ist Adhidevatā, Brahmā die Pratyadhidevatā. Japa beträgt hunderttausend je Silbe. Homa erfolgt mit Pippala-Holz und den drei süßen Stoffen; Tarpaṇa mit gelben Lotusblumen.

M0734. Vedische Navagraha-Mantras: Shukra
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 945–946, Vedische Navagraha-Mantras: Shukra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha śukramantraḥ |
śukramantraṃ pravakṣyāmi bhāradvājo munirmataḥ |
triṣṭup chando nigaditaṃ daityācāryastu devatā ||
śukraṃ te anyadyajataṃ te anyadviṣurūpe ahanī dyaurivāsi |
viśvāhi māyā avasi svadhāvo bhadrā te pūṣanniharātirastu ||
śu~ bījena ṣaḍaṅgāni kṛtvā dhyānaṃ samācaret |
dhyānamāha |
śuklāmbaraṃ śuklavarṇaṃ śuklagandhānulepanam |
śuklapuṣpaiḥ pūjyamānaṃ śaunakārṣaṃ kirīṭinam ||
caturbhujaṃ daṇḍadharaṃ ca sākṣasūtrakamaṇḍalum |
paṅkticchandaśca varadaṃ tathā koṃkaṇadeśajam ||
śvetacchatradhvajapatākinaṃ bhārgavagotrajam |
sakeyūraṃ rathārūḍhaṃ śvetābharaṇabhūṣitam ||
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ hunet trimadhurānvitaiḥ |
udumbarasamidbhiśca tarpaṇādi tu candravat ||

Devanagari:
अथ शुक्रमन्त्रः |
शुक्रमन्त्रं प्रवक्ष्यामि भारद्वाजो मुनिर्मतः |
त्रिष्टुप् छन्दो निगदितं दैत्याचार्यस्तु देवता ||
शुक्रं ते अन्यद्यजतं ते अन्यद्विषुरूपे अहनी द्यौरिवासि |
विश्वाहि माया अवसि स्वधावो भद्रा ते पूषन्निहरातिरस्तु ||
शुँ बीजेन षडङ्गानि कृत्वा ध्यानं समाचरेत् |
ध्यानमाह |
शुक्लाम्बरं शुक्लवर्णं शुक्लगन्धानुलेपनम् |
शुक्लपुष्पैः पूज्यमानं शौनकार्षं किरीटिनम् ||
चतुर्भुजं दण्डधरं च साक्षसूत्रकमण्डलुम् |
पङ्क्तिच्छन्दश्च वरदं तथा कोंकणदेशजम् ||
श्वेतच्छत्रध्वजपताकिनं भार्गवगोत्रजम् |
सकेयूरं रथारूढं श्वेताभरणभूषितम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं हुनेत् त्रिमधुरान्वितैः |
उदुम्बरसमिद्भिश्च तर्पणादि तु चन्द्रवत् ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Śukra-Mantra: Bhāradvāja ist Seher, Triṣṭubh das Metrum, der Lehrer der Daityas die Gottheit. „Eines ist deine helle Gestalt, ein anderes deine verehrungswürdige; wie der Himmel erscheinst du in den verschiedenartigen Tag- und Nachtformen. Alle schöpferischen Kräfte behütest du, aus eigener Macht wirkend. O Pūṣan, möge deine Gabe hier glückverheißend sein!“ [Die ungewöhnliche Wortverbindung der ersten Vershälfte wird sinngemäß wiedergegeben.] Mit dem nasalierten śu-Bīja folgt der sechsgliedrige Nyāsa. Śukra wird weiß gekleidet und gefärbt, weiß gesalbt, mit weißen Blüten verehrt, gekrönt und vierarmig meditiert. Er trägt Stab, Gebetskette und Wassergefäß und gewährt Wünsche. Die Meditation ordnet ihn Śaunaka, dem Paṅkti-Metrum, dem Koṅkaṇa-Land und dem Bhārgava-Gotra zu. Weiß sind Schirm, Fahnen und Schmuck; er sitzt auf dem Wagen und trägt Armreifen. Japa beträgt hunderttausend je Silbe; Homa erfolgt mit Udumbara-Holz und den drei süßen Stoffen. Tarpaṇa und weitere Glieder werden wie beim Mond vollzogen.

M0735. Vedische Navagraha-Mantras: Shani
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 946, Vedische Navagraha-Mantras: Shani
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha śanimantraḥ |
śanimantraṃ pravakṣyāmi sindhudvīpo munirmataḥ |
gāyatrīchanda ityuktaṃ devatā tu śanaiścaraḥ ||
śanno devīrabhīṣṭaye āpo bhavantu pītaye śannorabhisravantu naḥ |
śa~ bījena ṣaḍaṅgāni kuryāddhyānaṃ tataścaret |
bāṇāsanaṃ śūladharamindranīlasamadyutim ||
saurāṣṭradeśajaṃ proktaṃ varadaṃ gṛdhravāhanam |
bhṛgvarṣaṃ kāśyape gotre jātaṃ cāpi kirīṭinam ||
kṛṣṇāmbaraṃ kṛṣṇavarṇaṃ kṛṣṇagandhānulepanam |
gāyatrīchandasaṃ kṛṣṇavarṇābharaṇabhūṣitam ||
keyūriṇaṃ mukuṭinaṃ kṛṣṇadhvajapatākinam |
prajāpatyadhidevena sahitaṃ rathamāsthitam ||
padmapratyadhidevena yuktaṃ dhyātvā samarcayet |
atha puraścaraṇam |
sakastūryatha taiścāyaḥkālaṅgulamaṇḍale |
homaḥ śamīsamidbhiḥ syādāyasārgheṇa tarpaṇam ||
kṛṣṇapuṣpaiścandane tu kālīyaṃ cāgururbhavet |

Devanagari:
अथ शनिमन्त्रः |
शनिमन्त्रं प्रवक्ष्यामि सिन्धुद्वीपो मुनिर्मतः |
गायत्रीछन्द इत्युक्तं देवता तु शनैश्चरः ||
शन्नो देवीरभीष्टये आपो भवन्तु पीतये शन्नोरभिस्रवन्तु नः |
शँ बीजेन षडङ्गानि कुर्याद्ध्यानं ततश्चरेत् |
बाणासनं शूलधरमिन्द्रनीलसमद्युतिम् ||
सौराष्ट्रदेशजं प्रोक्तं वरदं गृध्रवाहनम् |
भृग्वर्षं काश्यपे गोत्रे जातं चापि किरीटिनम् ||
कृष्णाम्बरं कृष्णवर्णं कृष्णगन्धानुलेपनम् |
गायत्रीछन्दसं कृष्णवर्णाभरणभूषितम् ||
केयूरिणं मुकुटिनं कृष्णध्वजपताकिनम् |
प्रजापत्यधिदेवेन सहितं रथमास्थितम् ||
पद्मप्रत्यधिदेवेन युक्तं ध्यात्वा समर्चयेत् |
अथ पुरश्चरणम् |
सकस्तूर्यथ तैश्चायःकालङ्गुलमण्डले |
होमः शमीसमिद्भिः स्यादायसार्घेण तर्पणम् ||
कृष्णपुष्पैश्चन्दने तु कालीयं चागुरुर्भवेत् |

Bedeutung und Funktion: Nun der Śani-Mantra: Sindhudvīpa ist Seher, Gāyatrī das Metrum, Śanaiścara die Gottheit. „Mögen die göttlichen Wasser uns zur Erfüllung und zum Trinken heilsam sein; mögen sie uns Heil zuströmen lassen!“ Mit dem nasalierten śa-Bīja erfolgt der sechsgliedrige Nyāsa. Die Meditation zeigt Śani mit Bogen beziehungsweise Pfeilsitz und Dreizack, saphirgleich leuchtend, aus Saurāṣṭra, Wünsche gewährend, auf einem Geier, mit Bhṛgu als Seherzuordnung, aus Kaśyapas Gotra. Er ist gekrönt, schwarz gekleidet, schwarzfarbig und schwarz gesalbt, mit dunklem Schmuck, Armreifen und schwarzen Fahnen, auf dem Wagen. Gāyatrī bleibt das Metrum. Prajāpati ist Adhidevatā; als Pratyadhidevatā steht im Druck „Padma“, eine hier nicht geklärte Lesung. Der Beginn der Purashcharana-Zeile zu Moschus, Eisen und Maṇḍala ist beschädigt; daraus wird keine genaue Form- oder Maßvorschrift rekonstruiert. Homa erfolgt mit Śamī-Holz, Tarpaṇa mit Arghya in einem eisernen Gefäß. Genannt werden schwarze Blumen sowie Kālīya und Aguru als Duftstoffe.

M0736. Vedische Navagraha-Mantras: Rahu
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 946–947, Vedische Navagraha-Mantras: Rahu
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha rāhumantraḥ |
rāhormantraṃ pravakṣyāmi vāmadevo munirmataḥ |
gāyatrī chanda ityuktaṃ saiṃhikeyaśca devatā ||
kayānaścitra ābhuvadūtī sadā vṛdhaḥ sakhākayā saciṣṭhayā vṛtā |
rā~ bījena ṣaḍaṅgāni dhyānamasya nirūpyate |
karālavadanaṃ khaḍgacarmaśūladharaṃ vahan ||
kṛṣṇāmbaraṃ kṛṣṇavarṇaṃ kṛṣṇagandhānulepanam |
kṛṣṇapuṣpaiḥ pūjyamānaṃ keyūramukuṭānvitam ||
pūrvadeśe samutpannaṃ karamāṅgirasārṣakam |
pāṭalāgotrasambhūtamanuṣṭupchandasaṃ graham ||
kṛṣṇacchatraṃ rathārūḍhaṃ kṛṣṇadhvajapatākinam |
sarpādhidaivataṃ caiva kālapratyadhidaivatam ||
atha puraścaraṇam |
itthaṃ saṃcintya nairṛtye sarpākāre tu maṇḍale |
dvādaśāṅgulavistīrṇe cāhvayecchyāmalākṣataiḥ ||
dūrvābhirmadhurāktābhistasya homo vidhīyate |
tarpaṇīyādibhirdravyaiḥ kaulikāṃstarpayeddvijān ||

Devanagari:
अथ राहुमन्त्रः |
राहोर्मन्त्रं प्रवक्ष्यामि वामदेवो मुनिर्मतः |
गायत्री छन्द इत्युक्तं सैंहिकेयश्च देवता ||
कयानश्चित्र आभुवदूती सदा वृधः सखाकया सचिष्ठया वृता |
राँ बीजेन षडङ्गानि ध्यानमस्य निरूप्यते |
करालवदनं खड्गचर्मशूलधरं वहन् ||
कृष्णाम्बरं कृष्णवर्णं कृष्णगन्धानुलेपनम् |
कृष्णपुष्पैः पूज्यमानं केयूरमुकुटान्वितम् ||
पूर्वदेशे समुत्पन्नं करमाङ्गिरसार्षकम् |
पाटलागोत्रसम्भूतमनुष्टुप्छन्दसं ग्रहम् ||
कृष्णच्छत्रं रथारूढं कृष्णध्वजपताकिनम् |
सर्पाधिदैवतं चैव कालप्रत्यधिदैवतम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
इत्थं संचिन्त्य नैर्ऋत्ये सर्पाकारे तु मण्डले |
द्वादशाङ्गुलविस्तीर्णे चाह्वयेच्छ्यामलाक्षतैः ||
दूर्वाभिर्मधुराक्ताभिस्तस्य होमो विधीयते |
तर्पणीयादिभिर्द्रव्यैः कौलिकांस्तर्पयेद्द्विजान् ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Rāhu-Mantra: Vāmadeva ist Seher, Gāyatrī das Metrum, Saiṃhikeya die Gottheit. Der Vers fragt: „Mit welcher wundervollen Hilfe kam der stets stärkende Freund zu uns, mit welcher mächtigsten Begleitung?“ Mit dem nasalierten rā-Bīja erfolgt der sechsgliedrige Nyāsa. Rāhu erscheint mit furchtbarem Gesicht, Schwert, Schild und Dreizack, schwarz gekleidet, schwarzfarbig und schwarz gesalbt, mit schwarzen Blumen verehrt, mit Armreifen und Krone. Er stammt hier aus dem östlichen Land und dem Pāṭalā-Gotra; die Seherverbindung mit Aṅgiras ist beschädigt. Die Meditation nennt Anuṣṭubh sowie schwarzen Schirm und schwarze Fahnen auf dem Wagen. Schlange ist Adhidevatā, Kāla die Pratyadhidevatā. Im Südwesten wird er auf einem zwölf Aṅgulas breiten schlangenförmigen Maṇḍala mit dunkel gefärbtem ungebrochenem Reis angerufen. Homa erfolgt mit Dūrvā und süßen Stoffen. Kaula-Brahmanen werden mit geeigneten Tarpaṇa-Gaben zufriedengestellt.

M0737. Vedische Navagraha-Mantras: Ketu
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 947–948, Vedische Navagraha-Mantras: Ketu
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha ketumantraḥ |
tatraiva |
ketumantraṃ pravakṣyāmi madhucchando munirmataḥ |
devatāḥ ketavaḥ proktā gāyatraṃ chanda īritam ||
ketuṃ kṛṇvannaketave peśomaryā apeśase samuṣadbhirajāyathāḥ |
ka~ bījena ṣaḍaṅgāni dhyānamasya nirūpyate |
dhūmrākṣibāhavaḥ pāśadharāśca vikṛtānanāḥ ||
kirīṭino gṛdhravāhā madhyadeśodbhavā dṛḍhāḥ |
citrāmbarāścitravarṇāścitragandhānulepanāḥ ||
nānācchandaskā gautamārṣā jaiminigotrajāḥ |
kṛṣṇapiṅgadhvajapatākino mukuṭinastathā ||
keyūriṇo rathārūḍhāḥ śūrā brahmādhidevatāḥ |
citraguptapratyadhidevatāścātra vicintayet ||
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ kuśā home prakīrtitāḥ |
madhuratrayasaṃyuktāścitradravyaiḥ pratarpayet ||
iti navagrahāṇāṃ vaidikamantrāḥ |

Devanagari:
अथ केतुमन्त्रः |
तत्रैव |
केतुमन्त्रं प्रवक्ष्यामि मधुच्छन्दो मुनिर्मतः |
देवताः केतवः प्रोक्ता गायत्रं छन्द ईरितम् ||
केतुं कृण्वन्नकेतवे पेशोमर्या अपेशसे समुषद्भिरजायथाः |
कँ बीजेन षडङ्गानि ध्यानमस्य निरूप्यते |
धूम्राक्षिबाहवः पाशधराश्च विकृताननाः ||
किरीटिनो गृध्रवाहा मध्यदेशोद्भवा दृढाः |
चित्राम्बराश्चित्रवर्णाश्चित्रगन्धानुलेपनाः ||
नानाच्छन्दस्का गौतमार्षा जैमिनिगोत्रजाः |
कृष्णपिङ्गध्वजपताकिनो मुकुटिनस्तथा ||
केयूरिणो रथारूढाः शूरा ब्रह्माधिदेवताः |
चित्रगुप्तप्रत्यधिदेवताश्चात्र विचिन्तयेत् ||
अथ पुरश्चरणम् |
वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं कुशा होमे प्रकीर्तिताः |
मधुरत्रयसंयुक्ताश्चित्रद्रव्यैः प्रतर्पयेत् ||
इति नवग्रहाणां वैदिकमन्त्राः |

Bedeutung und Funktion: Nun der Ketu-Mantra, aus derselben Quelle: Madhucchandas ist Seher, die Ketus – ausdrücklich im Plural – sind Gottheiten, Gāyatrī ist das Metrum. „Ein Zeichen für den Zeichenlosen schaffend, Gestalt für den Gestaltlosen, wurdest du mit den Morgenröten geboren.“ [Ein Wort im gedruckten Vers ist beschädigt; die Übersetzung gibt den erkennbaren Sinn wieder.] Mit dem nasalierten ka-Bīja erfolgt der sechsgliedrige Nyāsa. Die Ketus werden rauchfarben an Augen und Armen, mit Schlingen, entstellten Gesichtern, Kronen, auf Geiern, kräftig und aus Madhyadeśa stammend beschrieben. Gewänder, Farben und Salbungen sind bunt. Ihnen werden verschiedene Metren, Gautama als Seher und Jaiminis Gotra zugeordnet. Sie tragen dunkle und gelbbraune Fahnen, Kronen und Armreifen, sitzen heldenhaft auf Wagen. Brahmā ist ihre Adhidevatā, Citragupta die Pratyadhidevatā. Japa beträgt hunderttausend je Silbe. Homa erfolgt mit Kuśa und den drei süßen Stoffen; Tarpaṇa mit verschiedenfarbigen Gaben. Damit endet die Darstellung der vedischen Mantras der neun Grahas.

M0738. Agnidurga: Mantra und Meditation
Fundstelle: Zehnter Taraṅga, Band III, S. 948, Agnidurga: Mantra und Meditation
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athāgnidurgāmantraḥ |
tatraiva |
sarvārthasādhakaṃ vakṣye saṃgrāmavijayapradam |
jalandharavadhāyāhaṃ yat smarāmi śṛṇuṣva tat ||
jātavedase sunavāmasomamarātīyato nidahāti vedaḥ sa naḥ parṣadati durgāṇi viśvā nāveva sindhuṃ duritātyagniḥ |
triṣṭup chando muniścāsya marīciḥ kāśyapo mataḥ |
devatā jātavedo'gniḥ ṣaḍaṅgāni samācaret ||
navāgaṣaṭsaptanāgasaptabhirmantravarṇakaiḥ |
atha dhyānam |
vidyuddāmasamaprabhāṃ mṛgapatiskandhasthitāṃ bhīṣaṇāṃ kanyābhiḥ karavālakheṭakavilasaddhastābhirāsevitām |
hasteścakradarāsikheṭaviśikhān pāśāṅkuśau tarjanīṃ bibhrāṇāmanalātmikāṃ śaśidharāṃ durgāṃ trinetrāṃ smaret ||

Devanagari:
अथाग्निदुर्गामन्त्रः |
तत्रैव |
सर्वार्थसाधकं वक्ष्ये संग्रामविजयप्रदम् |
जलन्धरवधायाहं यत् स्मरामि शृणुष्व तत् ||
जातवेदसे सुनवामसोममरातीयतो निदहाति वेदः स नः पर्षदति दुर्गाणि विश्वा नावेव सिन्धुं दुरितात्यग्निः |
त्रिष्टुप् छन्दो मुनिश्चास्य मरीचिः काश्यपो मतः |
देवता जातवेदोऽग्निः षडङ्गानि समाचरेत् ||
नवागषट्सप्तनागसप्तभिर्मन्त्रवर्णकैः |
अथ ध्यानम् |
विद्युद्दामसमप्रभां मृगपतिस्कन्धस्थितां भीषणां कन्याभिः करवालखेटकविलसद्धस्ताभिरासेविताम् |
हस्तेश्चक्रदरासिखेटविशिखान् पाशाङ्कुशौ तर्जनीं बिभ्राणामनलात्मिकां शशिधरां दुर्गां त्रिनेत्रां स्मरेत् ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Agnidurgā-Mantra, aus derselben Quelle: „Höre den Mantra, der alle Anliegen erfüllt und Sieg im Kampf schenkt, dessen ich zum Töten Jalandharas gedenke.“ Der vedische Vers bedeutet: „Für Jātavedas pressen wir Soma; er möge das feindliche Wesen verbrennen. Dieser Agni trage uns über alle Schwierigkeiten hinweg, wie ein Schiff über den Strom, über alles Unheil.“ [Einzelne Verbindungen im gedruckten Mantra sind beschädigt; die sinngemäße Übersetzung ersetzt keine gesicherte Rezitationsfassung.] Triṣṭubh ist das Metrum; die Seherzeile nennt Marīci und Kāśyapa in knapper Verbindung. Gottheit ist Jātavedas-Agni. Der sechsgliedrige Nyāsa verteilt nach der Zahlenverschlüsselung neun, sieben, sechs, sieben, acht und sieben Mantrasilben. Meditation: „Gedenke der furchtbaren, dreiäugigen Durgā, leuchtend wie eine Blitzgirlande, auf dem Rücken des Löwen. Mädchen mit glänzenden Schwertern und Schilden in den Händen dienen ihr. Sie trägt Diskus, Muschelhorn, Schwert, Schild, Pfeile, Schlinge, Haken und die drohende Fingergeste; ihr Wesen ist Feuer, und sie trägt den Mond.“

M0739. Durga: Eingang und Mantradarstellung
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 952, Durga: Eingang und Mantradarstellung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha durgāmantrabhedāstatpuraścaraṇaviśeṣāśca nirūpyante |
tathā ca śāradātilake |
tato durgāmanuṃ vakṣye dṛṣṭādṛṣṭaphalapradam |
māyā triḥ karṇabījāḍhyo bhūyo'sau sargavān bhavet ||
pañcāntakaḥ pratiṣṭhāvān māruto bhautikāsanaḥ |
tārādihṛdayānto'yaṃ mantro vasvakṣarātmakaḥ ||
ṛṣiśca nāradaśchando gāyatraṃ devatā manoḥ |
durgā samīritā sadbhirduritāpannivāriṇī ||
namaskāraviyuktena mūlamantreṇa sādhakaḥ |
drāmādyaiḥ saha kurvīta ṣaḍaṅgāni yathāvidhi ||

Devanagari:
अथ दुर्गामन्त्रभेदास्तत्पुरश्चरणविशेषाश्च निरूप्यन्ते |
तथा च शारदातिलके |
ततो दुर्गामनुं वक्ष्ये दृष्टादृष्टफलप्रदम् |
माया त्रिः कर्णबीजाढ्यो भूयोऽसौ सर्गवान् भवेत् ||
पञ्चान्तकः प्रतिष्ठावान् मारुतो भौतिकासनः |
तारादिहृदयान्तोऽयं मन्त्रो वस्वक्षरात्मकः ||
ऋषिश्च नारदश्छन्दो गायत्रं देवता मनोः |
दुर्गा समीरिता सद्भिर्दुरितापन्निवारिणी ||
नमस्कारवियुक्तेन मूलमन्त्रेण साधकः |
द्रामाद्यैः सह कुर्वीत षडङ्गानि यथाविधि ||

Bedeutung und Funktion: Nun werden die verschiedenen Durgā-Mantras und ihre besonderen Purashcharanas dargelegt. Das Śāradātilaka sagt: „Ich erkläre den Durgā-Mantra, der sichtbare und unsichtbare Früchte schenkt.“ Seine Silben werden verschlüsselt über Māyā, Karṇa-Bīja, Sarga, Pañcāntaka, Pratiṣṭhā, Māruta und Bhautikāsana beschrieben; einzelne Verbindungen sind im Druck unsicher. Er beginnt mit Tāra, endet mit dem als „Herz“ bezeichneten Abschluss und gilt als achtsilbig. [Die verschlüsselte Passage wird nicht zu einer ungesichert vollständigen Formel ergänzt.] Seher ist Nārada, Metrum Gāyatrī, Gottheit Durgā, die Unheil und Bedrängnis entfernt. Der Übende vollzieht den sechsgliedrigen Nyāsa mit dem Grundmantra ohne Namaskāra-Abschluss, zusammen mit den mit drām beginnenden Bījas.

M0740. Durga: Meditation und Purashcharana
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 952, Durga: Meditation und Purashcharana
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha dhyānam |
siṃhasthā śaśiśekharā marakataprakhyaiścaturbhirbhujaiḥ śaṅkhaṃ cakradhanuḥśarāṃśca dadhatī netraistribhiḥ śobhitā |
āmuktāṅgadahārakaṅkaṇaraṇatkāñcīraṇannūpurā durgā durgatihāriṇī bhavatu vo ratnollasatkuṇḍalā ||
atha puraścaraṇam |
vasulakṣaṃ japenmantraṃ tilairmadhuralolitaiḥ |
payo'ndhasā vā juhuyāt tatsahasraṃ jitendriyaḥ ||
iti durgāmantraḥ |

Devanagari:
अथ ध्यानम् |
सिंहस्था शशिशेखरा मरकतप्रख्यैश्चतुर्भिर्भुजैः शङ्खं चक्रधनुःशरांश्च दधती नेत्रैस्त्रिभिः शोभिता |
आमुक्ताङ्गदहारकङ्कणरणत्काञ्चीरणन्नूपुरा दुर्गा दुर्गतिहारिणी भवतु वो रत्नोल्लसत्कुण्डला ||
अथ पुरश्चरणम् |
वसुलक्षं जपेन्मन्त्रं तिलैर्मधुरलोलितैः |
पयोऽन्धसा वा जुहुयात् तत्सहस्रं जितेन्द्रियः ||
इति दुर्गामन्त्रः |

Bedeutung und Funktion: Meditation: „Möge Durgā euch schützen, die auf dem Löwen sitzt und den Mond trägt, smaragdgleich strahlt und in ihren vier Händen Muschelhorn, Diskus, Bogen und Pfeile hält. Drei Augen schmücken sie; Armreifen, Halsketten, Armbänder, klingender Hüftgürtel und Fußschellen trägt sie, und ihre Ohrringe leuchten von Edelsteinen. Sie nimmt das Elend hinweg.“ Purashcharana: achthunderttausend Wiederholungen des Mantras. Der seine Sinne beherrschende Übende opfert mit süßen Stoffen getränkten Sesam oder Milchreis in entsprechender Tausenderzahl, hier achttausend. Damit endet der Durgā-Mantra.

M0741. Mahishamardini: acht- und neunsilbige Formen
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 952–953, Mahishamardini: acht- und neunsilbige Formen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mahiṣamardinīmantraḥ |
tatraiva |
bhāntaṃ viyatsanayanaṃ śveto mardini ṭhadvayam |
aṣṭākṣarī samākhyātā vidyā mahiṣamardinī ||
ayaṃ mantro māyāpraṇavādyanyatamabījādyo navākṣaro bhavati |
taduktaṃ kulacūḍāmaṇiviśvasārādau |
trailokyabījabhūtānte sambodhanapadaṃ tataḥ |
sṛṣṭisaṃhārako varṇau vidyāmahiṣamardinī ||
praṇavādyāṃ japedvidyāṃ māyāḍhyāṃ vā japet sudhīḥ |
vadhūbījādikāṃ vā'pi kavacāḍhyāṃ japet tathā ||

Devanagari:
अथ महिषमर्दिनीमन्त्रः |
तत्रैव |
भान्तं वियत्सनयनं श्वेतो मर्दिनि ठद्वयम् |
अष्टाक्षरी समाख्याता विद्या महिषमर्दिनी ||
अयं मन्त्रो मायाप्रणवाद्यन्यतमबीजाद्यो नवाक्षरो भवति |
तदुक्तं कुलचूडामणिविश्वसारादौ |
त्रैलोक्यबीजभूतान्ते सम्बोधनपदं ततः |
सृष्टिसंहारको वर्णौ विद्यामहिषमर्दिनी ||
प्रणवाद्यां जपेद्विद्यां मायाढ्यां वा जपेत् सुधीः |
वधूबीजादिकां वाऽपि कवचाढ्यां जपेत् तथा ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Mahīṣamardinī-Mantra, aus derselben Quelle. Seine verschlüsselte Ableitung nennt Bhānta, Viyat mit Auge, Śveta, die Anrede mardini und das doppelte ṭha. Die Vidyā der Büffeldämonenbezwingerin wird achtsilbig genannt. Mit einem vorangestellten Bīja, etwa Māyā oder Praṇava, wird sie neunsilbig. Kulacūḍāmaṇi, Viśvasāra und weitere Quellen beschreiben: auf das Bīja der drei Welten folgt die Anrede, danach die Laute von Schöpfung und Auflösung. Ein Einsichtiger kann die Vidyā mit Praṇava, mit Māyā, mit dem Vadhū-Bīja oder mit dem als Kavaca bezeichneten Bīja rezitieren. [Die verschlüsselten Bījas werden in ihrer Quellenbenennung erhalten.]

M0742. Mahishamardini: fünfgliedriger Nyasa
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 953, Mahishamardini: fünfgliedriger Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
śāradāyām |
mahiṣahiṃsike hu~ phaṭ hṛdayaṃ parikīrtitam |
mahiṣaśatro sākṣi hu~ phaṭ śiro'ṅgaṃ samudāhṛtam ||
mahiṣaṃ heṣaya dvandvaṃ hu~ phaḍantaḥ śikhāmanuḥ |
mahiṣaṃ hanayugmānte devi hu~ phaṭ tanucchadam ||
mahiṣānte mardini hu~ phaḍantaṃ śastramīritam |
mantrairetairjātiyuktaiḥ pañcāṅgāni prakalpayet ||

Devanagari:
शारदायाम् |
महिषहिंसिके हुँ फट् हृदयं परिकीर्तितम् |
महिषशत्रो साक्षि हुँ फट् शिरोऽङ्गं समुदाहृतम् ||
महिषं हेषय द्वन्द्वं हुँ फडन्तः शिखामनुः |
महिषं हनयुग्मान्ते देवि हुँ फट् तनुच्छदम् ||
महिषान्ते मर्दिनि हुँ फडन्तं शस्त्रमीरितम् |
मन्त्रैरेतैर्जातियुक्तैः पञ्चाङ्गानि प्रकल्पयेत् ||

Bedeutung und Funktion: Das Śāradā-Werk nennt fünf Gliedermantras: für das Herz „mahiṣahiṃsike huṃ phaṭ“ – „O Bezwingerin des Büffels …“; für den Kopf die beschädigte Verbindung „mahiṣaśatro sākṣi huṃ phaṭ“. Für den Haarschopf folgt „mahiṣaṃ heṣaya heṣaya huṃ phaṭ“ – annähernd „Lass den Büffel aufschreien!“; für den Schutzpanzer „mahiṣaṃ hana hana devi huṃ phaṭ“ – „Schlage den Büffel, schlage ihn, o Göttin!“; für die Waffe „mahiṣamardini huṃ phaṭ“ – „O Büffelbezwingerin …“. Mit den jeweiligen Abschlussklassen werden diese fünf Nyāsa-Glieder gebildet. [Die Kopfzeile und das Verb heṣaya sind vorläufige Drucklesungen; der mythologische Gegner ist Mahīṣa.]

M0743. Shulini: Mantra und Gliedernyasa
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 953–954, Shulini: Mantra und Gliedernyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha śūlinīmantraḥ |
tatraiva |
jvalajvalapadasyānte śūlinīti padaṃ vadet |
duṣṭagrahaṃ humastrānte vahnijāyāvadhirmanuḥ ||
pañcabhirdaśabhiḥ prokto grahaśatruvināśanaḥ |
ṛṣirdīrghatapā proktaḥ kakucchanda udāhṛtam ||
śūlinī devatā proktā samastasuravanditā |
durge hṛdayade śīrṣaṃ vindhyavāsini tacchikhā ||
asurānte mardinī syādyuddhapūrve priye punaḥ |
trāsayadvitayaṃ varma devasiddhasupūjite ||
nandinī syādrakṣayugaṃ mahāyogeśvarī kramāt |
śūlinyādyā hu~ phaḍantāḥ pañcāṅgamanavaḥ smṛtāḥ ||

Devanagari:
अथ शूलिनीमन्त्रः |
तत्रैव |
ज्वलज्वलपदस्यान्ते शूलिनीति पदं वदेत् |
दुष्टग्रहं हुमस्त्रान्ते वह्निजायावधिर्मनुः ||
पञ्चभिर्दशभिः प्रोक्तो ग्रहशत्रुविनाशनः |
ऋषिर्दीर्घतपा प्रोक्तः ककुच्छन्द उदाहृतम् ||
शूलिनी देवता प्रोक्ता समस्तसुरवन्दिता |
दुर्गे हृदयदे शीर्षं विन्ध्यवासिनि तच्छिखा ||
असुरान्ते मर्दिनी स्याद्युद्धपूर्वे प्रिये पुनः |
त्रासयद्वितयं वर्म देवसिद्धसुपूजिते ||
नन्दिनी स्याद्रक्षयुगं महायोगेश्वरी क्रमात् |
शूलिन्याद्या हुँ फडन्ताः पञ्चाङ्गमनवः स्मृताः ||

Bedeutung und Funktion: Nun der Śūlinī-Mantra: Auf „jvala jvala“ – „Flamme auf, flamme auf!“ – folgen śūlini, duṣṭagraha, huṃ, der Waffenabschluss und Vahnijāyā. Der Mantra wird fünfzehnsilbig genannt und soll schädliche Grahas und Feinde beseitigen. Seher ist Dīrghatapas, Metrum Kakubh, Gottheit die von allen Göttern verehrte Śūlinī. Für den fünfgliedrigen Nyāsa nennt der Text Durgā beim Herzen, Vindhyavāsinī beim Kopf, Asuramardinī beim Haarschopf, Yuddhapriyā mit zweimal „trāsaya“ beim Schutzpanzer sowie die von Göttern und Siddhas Verehrte, Nandinī, zweimal „rakṣa“ und Mahāyogeśvarī in der folgenden Verbindung. Die Gliedermantras beginnen mit Śūlinī und enden mit huṃ phaṭ. [Die Zuordnung der längeren letzten Anreden ist im Druck gedrängt; sie wird nicht als gesicherte vollständige Formel rekonstruiert.]

M0744. Vanadurga: Mantra, Druckhinweis und Nyasa
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 954–955, Vanadurga: Mantra, Druckhinweis und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha vanadurgāmantraḥ |
uttiṣṭhapadamābhāṣya puruṣi syāt padaṃ tataḥ |
pitāmahaḥ sanetre naḥ svapiṣi syādbhayaṃ ca me ||
samupasthitamuccārya yadi śakyamanantaram |
aśakyaṃ vā punastanme vadedbhagavati tataḥ ||
śamayāgnivadhūḥ saptatriṃśadarṇātmako manuḥ |
ṛṣirāraṇyakaśchando'pyatyanuṣṭubudāhṛtam ||
devatā vanadurgā syāt sarvadurgavimocanī |
ṣaḍbhiścaturbhiraṣṭābhiraṣṭābhiḥ ṣaḍbhirindriyaiḥ ||
mantrārṇairaṅgaklṛptiḥ syājjātiyuktairyathākramam |
prāyaḥ sarveṣu pustakeṣu vanadurgāsthāne navadurgetyupalabhyate |

Devanagari:
अथ वनदुर्गामन्त्रः |
उत्तिष्ठपदमाभाष्य पुरुषि स्यात् पदं ततः |
पितामहः सनेत्रे नः स्वपिषि स्याद्भयं च मे ||
समुपस्थितमुच्चार्य यदि शक्यमनन्तरम् |
अशक्यं वा पुनस्तन्मे वदेद्भगवति ततः ||
शमयाग्निवधूः सप्तत्रिंशदर्णात्मको मनुः |
ऋषिरारण्यकश्छन्दोऽप्यत्यनुष्टुबुदाहृतम् ||
देवता वनदुर्गा स्यात् सर्वदुर्गविमोचनी |
षड्भिश्चतुर्भिरष्टाभिरष्टाभिः षड्भिरिन्द्रियैः ||
मन्त्रार्णैरङ्गक्लृप्तिः स्याज्जातियुक्तैर्यथाक्रमम् |
प्रायः सर्वेषु पुस्तकेषु वनदुर्गास्थाने नवदुर्गेत्युपलभ्यते |

Bedeutung und Funktion: Nun der Vanadurgā-Mantra. Die Herleitung setzt die Worte „uttiṣṭha … puruṣi … svapiṣi … bhayaṃ ca me samupasthitam … yadi śakyam aśakyaṃ vā … tan me bhagavati śamaya“ zusammen: „Erhebe dich … schläfst du? Furcht ist über mich gekommen. Ob es möglich oder unmöglich ist – o Göttin, stille sie für mich!“ Der dazwischenstehende Bīja-Code „pitāmaha mit Auge und na“ bleibt in der Quellenform. Der Abschluss wird als Agnivadhū bezeichnet. Der Mantra hat siebenunddreißig Silben; Seher ist Āraṇyaka, Metrum Atyanuṣṭubh, Gottheit Vanadurgā, die aus allen Schwierigkeiten befreit. Die sechs Nyāsa-Glieder erhalten der Reihe nach sechs, vier, acht, acht, sechs und fünf Silben samt den jeweiligen Abschlussklassen. Eine Fußnote des Drucks vermerkt: In nahezu allen Vorlagen finde sich anstelle von „Vanadurgā“ die Lesung „Navadurgā“. Diese Variante bleibt ausdrücklich erhalten.

M0745. Chamunda: Navarna und Zuordnungen
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 955–956, Chamunda: Navarna und Zuordnungen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha navadurgātmakacāmuṇḍāmantraḥ |
merutantre |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi cāmuṇḍāyā mahāmanum |
navadurgātmako yasya sevanādbhuktimuktayaḥ ||
suratho yatprasādena rājyaṃ prāpyābhavanmanuḥ |
saṃsārabandhanirṇāśi jñānamāptaṃ samādhinā ||
mārkaṇḍeyapurāṇoktaṃ caritatritayaṃ stavaḥ |
japādyasya phalaṃ dadyāt taṃ manuṃ vacmi sāmpratam ||
vāglajjākāmabījāni cāmuṇḍāyai padaṃ vadet |
vicce navārṇamantro'yaṃ śaktimantrottamottamaḥ ||
brahmaviṣṇumaheśāstu munayo'sya prakīrtitāḥ |
gāyatryuṣṇiganuṣṭup ca chandastrayamudīritam ||
devatā'sya mahākālī mahālakṣmīḥ sarasvatī |
nandā śākambharī bhīmā śaktitrayamudāhṛtam ||
tisro'sya śaktayo durgā bhrāmarī raktadantikā |
agnivāyubhagāstattvaṃ prāgvadṛṣyādikaṃ nyaset ||
tathā |
tataḥ ṣaḍaṅgaṃ kurvīta vibhaktairmūlavarṇakaiḥ |
ekenaikena caikena caturbhiryugmakena ca ||
namastenaiva mantreṇa kuryādaṅgāni ṣaṭ kramāt |

Devanagari:
अथ नवदुर्गात्मकचामुण्डामन्त्रः |
मेरुतन्त्रे |
अथातः संप्रवक्ष्यामि चामुण्डाया महामनुम् |
नवदुर्गात्मको यस्य सेवनाद्भुक्तिमुक्तयः ||
सुरथो यत्प्रसादेन राज्यं प्राप्याभवन्मनुः |
संसारबन्धनिर्णाशि ज्ञानमाप्तं समाधिना ||
मार्कण्डेयपुराणोक्तं चरितत्रितयं स्तवः |
जपाद्यस्य फलं दद्यात् तं मनुं वच्मि साम्प्रतम् ||
वाग्लज्जाकामबीजानि चामुण्डायै पदं वदेत् |
विच्चे नवार्णमन्त्रोऽयं शक्तिमन्त्रोत्तमोत्तमः ||
ब्रह्मविष्णुमहेशास्तु मुनयोऽस्य प्रकीर्तिताः |
गायत्र्युष्णिगनुष्टुप् च छन्दस्त्रयमुदीरितम् ||
देवताऽस्य महाकाली महालक्ष्मीः सरस्वती |
नन्दा शाकम्भरी भीमा शक्तित्रयमुदाहृतम् ||
तिस्रोऽस्य शक्तयो दुर्गा भ्रामरी रक्तदन्तिका |
अग्निवायुभगास्तत्त्वं प्राग्वदृष्यादिकं न्यसेत् ||
तथा |
ततः षडङ्गं कुर्वीत विभक्तैर्मूलवर्णकैः |
एकेनैकेन चैकेन चतुर्भिर्युग्मकेन च ||
नमस्तेनैव मन्त्रेण कुर्यादङ्गानि षट् क्रमात् |

Bedeutung und Funktion: Nun der Cāmuṇḍā-Mantra in Gestalt der neun Durgās, aus dem Merutantra: Seine Verehrung soll weltlichen Genuss und Befreiung schenken. Durch ihre Gnade gewann Suratha sein Reich und wurde Manu; Samādhi erlangte die Erkenntnis, die die Bindung an den Saṃsāra zerstört. Die drei im Mārkaṇḍeyapurāṇa erzählten Caritas bilden den Lobpreis. Der Mantra besteht aus den Bījas der Rede, der Lajjā und des Kāma, gefolgt von „cāmuṇḍāyai vicce“. Er wird als neunsilbiger, höchster Śakti-Mantra bezeichnet. Seher sind Brahmā, Viṣṇu und Maheśa; Metren Gāyatrī, Uṣṇih und Anuṣṭubh; Gottheiten Mahākālī, Mahālakṣmī und Sarasvatī. Nandā, Śākambharī und Bhīmā werden als drei Śaktis genannt, danach ebenfalls Durgā, Bhrāmarī und Raktadantikā. Als Tattvas erscheinen Agni, Vāyu und Bhaga. Die Zuordnungen werden wie zuvor aufgelegt. Für den sechsgliedrigen Nyāsa werden die Grundsilben in Einzel-, Vierer- und Zweiergruppen verteilt; das sechste Glied verwendet den ganzen Mantra. [Die Quelle nennt die Bījas verschlüsselt; die doppelte Śakti-Liste und „Bhaga“ bleiben als Druckbefund stehen.]

M0746. Chamunda: Mahakali-Meditationen
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 956, Chamunda: Mahakali-Meditationen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha dhyānam |
tato devītrayaṃ dhyāyet kālikādhyānamucyate |
daśāsyāṃ daśapādāṃ ca daśahastāṃ vidhistutām ||
indranīladyutiṃ khaḍgaṃ cakraṃ śaṅkhaṃ śiraḥ śarān |
dakṣahasteṣu dadhatīṃ gadāṃ śūlaṃ bhuśuṇḍikām ||
parighaṃ ca dhanurvāme dadhatīṃ brahmasaṃstutām |
madhukaiṭabhanāśārthaṃ sālaṅkārāṃ trivīkṣaṇām ||
tantrāntare'pi |
khaḍgaṃ cakragadeṣucāpaparighān śūlaṃ bhuśuṇḍīṃ śiraḥ śaṅkhaṃ saṃdadhatīṃ karaistrinayanāṃ sarvāṅgabhūṣāvṛtām |
nīlāśmadyutimāsyapādadaśakāṃ seve mahākālikāṃ yāmastaucchayite harau kamalajo hantuṃ madhuṃ kaiṭabham ||
iti cāmuṇḍāmantraḥ |

Devanagari:
अथ ध्यानम् |
ततो देवीत्रयं ध्यायेत् कालिकाध्यानमुच्यते |
दशास्यां दशपादां च दशहस्तां विधिस्तुताम् ||
इन्द्रनीलद्युतिं खड्गं चक्रं शङ्खं शिरः शरान् |
दक्षहस्तेषु दधतीं गदां शूलं भुशुण्डिकाम् ||
परिघं च धनुर्वामे दधतीं ब्रह्मसंस्तुताम् |
मधुकैटभनाशार्थं सालङ्कारां त्रिवीक्षणाम् ||
तन्त्रान्तरेऽपि |
खड्गं चक्रगदेषुचापपरिघान् शूलं भुशुण्डीं शिरः शङ्खं संदधतीं करैस्त्रिनयनां सर्वाङ्गभूषावृताम् |
नीलाश्मद्युतिमास्यपाददशकां सेवे महाकालिकां यामस्तौच्छयिते हरौ कमलजो हन्तुं मधुं कैटभम् ||
इति चामुण्डामन्त्रः |

Bedeutung und Funktion: Nun werden die drei Göttinnen meditiert. Kālī hat zehn Gesichter, zehn Füße und zehn Hände, leuchtet wie Saphir und wird von Brahmā gepriesen. Rechts trägt sie Schwert, Diskus, Muschelhorn, Kopf und Pfeile, links Keule, Dreizack, Bhuśuṇḍī-Waffe, Eisenstange und Bogen. Geschmückt und dreiäugig wird sie zur Vernichtung Madhus und Kaiṭabhas angerufen. Ein anderes Tantra formuliert: „Ich verehre Mahākālikā, die in ihren Händen Schwert, Diskus, Keule, Pfeile, Bogen, Eisenstange, Dreizack, Bhuśuṇḍī, Kopf und Muschelhorn trägt, dreiäugig und an allen Gliedern geschmückt. Sie leuchtet wie blauer Stein und hat zehn Gesichter und Füße. Der Lotusgeborene pries sie, als Hari schlief, damit Madhu und Kaiṭabha getötet würden.“ Hier steht der Abschnittsschluss „Cāmuṇḍā-Mantra“; die Meditationen der beiden anderen Göttinnen folgen anschließend.

M0747. Chamunda: Mahalakshmi-Meditationen
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 956–957, Chamunda: Mahalakshmi-Meditationen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mahālakṣmīdhyānam |
merutantre |
tato dhyāyenmahālakṣmīṃ mahiṣāsuramardinīm |
samastadevatātejojātāṃ padmāsanasthitām ||
aṣṭādaśabhujāmakṣamālāṃ padmaṃ ca sāyakān |
khaḍgaṃ vajraṃ gadāṃ cakraṃ dakṣahaste kamaṇḍalum ||
śaṅkhaṃ ca dadhatīṃ vāme śaktiṃ ca paraśuṃ dhanuḥ |
carmadaṇḍau surāpātraṃ ghaṇṭāṃ pāśaṃ triśūlakam ||
anyatrāpi |
akṣamrakparaśū gadeṣukuliśān padmaṃ dhanuḥ kuṇḍikāṃ daṇḍaṃ śaktimasiṃ ca carma jalajaṃ ghaṇṭāṃ surābhājanam |
śūlaṃ pāśasudarśane ca dadhatīṃ hastaiḥ pravālaprabhāṃ seve sairibhamardinīmiha mahālakṣmīṃ sarojasthitām ||

Devanagari:
अथ महालक्ष्मीध्यानम् |
मेरुतन्त्रे |
ततो ध्यायेन्महालक्ष्मीं महिषासुरमर्दिनीम् |
समस्तदेवतातेजोजातां पद्मासनस्थिताम् ||
अष्टादशभुजामक्षमालां पद्मं च सायकान् |
खड्गं वज्रं गदां चक्रं दक्षहस्ते कमण्डलुम् ||
शङ्खं च दधतीं वामे शक्तिं च परशुं धनुः |
चर्मदण्डौ सुरापात्रं घण्टां पाशं त्रिशूलकम् ||
अन्यत्रापि |
अक्षम्रक्परशू गदेषुकुलिशान् पद्मं धनुः कुण्डिकां दण्डं शक्तिमसिं च चर्म जलजं घण्टां सुराभाजनम् |
शूलं पाशसुदर्शने च दधतीं हस्तैः प्रवालप्रभां सेवे सैरिभमर्दिनीमिह महालक्ष्मीं सरोजस्थिताम् ||

Bedeutung und Funktion: Nun Mahālakṣmīs Meditation aus dem Merutantra: Man betrachtet Mahālakṣmī, die Mahīṣāsura bezwingt, aus dem Licht aller Gottheiten entstanden und auf einem Lotus sitzend. Sie hat achtzehn Arme. Ihre Hände tragen Gebetskette, Lotus, Pfeile, Schwert, Vajra, Keule, Diskus, Wassergefäß, Muschelhorn, Speer, Axt, Bogen, Schild, Stab, Weingefäß, Glocke, Schlinge und Dreizack. Die Liste verteilt die ersten neun auf die rechte, die weiteren auf die linke Seite. Eine andere Quelle sagt: „Ich verehre hier Mahālakṣmī, die Büffelbezwingerin, korallenrot leuchtend und auf dem Lotus sitzend. In ihren Händen hält sie Gebetskette, Axt, Keule, Pfeile, Vajra, Lotus, Bogen, Wassergefäß, Stab, Speer, Schwert, Schild, Muschelhorn, Glocke, Weingefäß, Dreizack, Schlinge und Sudarśana.“ [Im zweiten Zitat sind einzelne Wortverbindungen beschädigt; die Gegenstandsliste ist erkennbar.]

M0748. Chamunda: Sarasvati-Meditationen
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 957, Chamunda: Sarasvati-Meditationen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha sarasvatīdhyānam |
merutantre |
sarasvatīṃ tato dhyāyeccharaccandrasamaprabhām |
śaṅkhaṃ ca musalaṃ cakraṃ bāṇān dakṣeṣu bibhratīm ||
ghaṇṭāṃ śūlaṃ halaṃ cāpaṃ vāmahasteṣu bibhratīm |
gaurīdehasamudbhūtāṃ nṛṇāmānandadāyinīm ||
ādhārabhūtāṃ jagataḥ śumbhādikavimardinīm |
adhiṣṭhātrīṃ tṛtīyasya caritasya smaret sadā ||
tantrāntare'pi |
ghaṇṭāśūlahalāni śaṅkhamusale cakraṃ dhanuḥ sāyakaṃ hastābjairdadhatīṃ ghanāntavilasacchītāṃśutulyaprabhām |
gaurīdehasamudbhavāṃ trijagatāmādhārabhūtāṃ mahāpūrvāmatra sarasvatīmanubhaje śumbhādidaityārdinīm ||

Devanagari:
अथ सरस्वतीध्यानम् |
मेरुतन्त्रे |
सरस्वतीं ततो ध्यायेच्छरच्चन्द्रसमप्रभाम् |
शङ्खं च मुसलं चक्रं बाणान् दक्षेषु बिभ्रतीम् ||
घण्टां शूलं हलं चापं वामहस्तेषु बिभ्रतीम् |
गौरीदेहसमुद्भूतां नृणामानन्ददायिनीम् ||
आधारभूतां जगतः शुम्भादिकविमर्दिनीम् |
अधिष्ठात्रीं तृतीयस्य चरितस्य स्मरेत् सदा ||
तन्त्रान्तरेऽपि |
घण्टाशूलहलानि शङ्खमुसले चक्रं धनुः सायकं हस्ताब्जैर्दधतीं घनान्तविलसच्छीतांशुतुल्यप्रभाम् |
गौरीदेहसमुद्भवां त्रिजगतामाधारभूतां महापूर्वामत्र सरस्वतीमनुभजे शुम्भादिदैत्यार्दिनीम् ||

Bedeutung und Funktion: Nun Sarasvatīs Meditation aus dem Merutantra: Sie strahlt wie der Herbstmond. Rechts hält sie Muschelhorn, Stößel, Diskus und Pfeile, links Glocke, Dreizack, Pflug und Bogen. Aus Gaurīs Körper hervorgegangen, schenkt sie den Menschen Freude, trägt die Welt und bezwingt Śumbha und die anderen Dämonen. Als Herrin des dritten Carita soll sie stets vergegenwärtigt werden. Ein anderes Tantra sagt: „Ich verehre hier Mahāsarasvatī, die in ihren Lotushänden Glocke, Dreizack, Pflug, Muschelhorn, Stößel, Diskus, Bogen und Pfeil trägt. Sie leuchtet wie der Mond, der aus den Wolken hervortritt. Aus Gaurīs Körper entstanden, bildet sie die Grundlage der drei Welten und bedrängt Śumbha und die anderen Daityas.“ Der Quellentext erklärt den Namen durch die Vorsilbe mahā.

M0749. Jayadurga: Mantra und Nyasa
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 958, Jayadurga: Mantra und Nyasa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha jayadurgāmantraḥ |
śāradāyām |
tāro durgeyugaṃ rakṣiṇyaṅga[pāṭha aspaṣṭa] salocanau |
dviṭhāntā jayadurgeyaṃ vidyā vedyā daśākṣarī ||
tārādidurge hṛdayaṃ durge śira itīritam |
durgāyai syācchikhā varma bhūtarakṣiṇi kīrtitam ||
tārādidurgeyugalaṃ rakṣiṇyastramudīritam |

Devanagari:
अथ जयदुर्गामन्त्रः |
शारदायाम् |
तारो दुर्गेयुगं रक्षिण्यङ्ग[पाठ अस्पष्ट] सलोचनौ |
द्विठान्ता जयदुर्गेयं विद्या वेद्या दशाक्षरी ||
तारादिदुर्गे हृदयं दुर्गे शिर इतीरितम् |
दुर्गायै स्याच्छिखा वर्म भूतरक्षिणि कीर्तितम् ||
तारादिदुर्गेयुगलं रक्षिण्यस्त्रमुदीरितम् |

Bedeutung und Funktion: Nun der Jayadurgā-Mantra aus dem Śāradā-Werk. Die Herleitung nennt Tāra, zweimal durge, rakṣiṇi und weitere beschädigte Lautangaben, am Ende das doppelte ṭha. Diese Jayadurgā-Vidyā wird zehnsilbig genannt. Für den Nyāsa steht durge mit vorangestelltem Tāra beim Herzen, durge beim Kopf, durgāyai beim Haarschopf und bhūtarakṣiṇi beim Schutzpanzer. Für die Waffe folgen Tāra, zweimal durge und rakṣiṇi. [Der beschädigte Bīja-Teil des ersten Verses bleibt offen; eine vollständige Rezitationsformel wird daraus nicht hergestellt.]

M0750. Segen der Gerste und Namen der Göttin
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 976, Segen der Gerste und Namen der Göttin
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
oṃ yava tvaṃ yavarūpo'si yajñārthe nirmito vidheḥ |
devānāṃ tṛptikṛdyasmāt tasmāt tvaṃ varado bhava ||
jayantī maṅgalākālī bhadrakālī kapālinī |
durgā kṣamā śivā dhātrī svāhā svadhā namo'stu te ||

Devanagari:
ॐ यव त्वं यवरूपोऽसि यज्ञार्थे निर्मितो विधेः |
देवानां तृप्तिकृद्यस्मात् तस्मात् त्वं वरदो भव ||
जयन्ती मङ्गलाकाली भद्रकाली कपालिनी |
दुर्गा क्षमा शिवा धात्री स्वाहा स्वधा नमोऽस्तु ते ||

Bedeutung und Funktion: Oṃ. O Gerste, du bist von Gerstengestalt, von Vidhi, dem Schöpfer, für das Opfer geschaffen. Weil du die Götter sättigst, werde uns zur Segensspenderin. Dir sei Verehrung: Jayantī, die Siegreiche; Maṅgalā, die Glückverheißende; Kālī; Bhadrakālī; Kapālinī, die Schalen- oder Schädelträgerin; Durgā; Kṣamā, die Geduld und Vergebung; Śivā, die Gütige; Dhātrī, die Tragende; Svāhā und Svadhā.

M0751. Verschlüsselte Erweckungsformel
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1005, Verschlüsselte Erweckungsformel
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tāramedhe śākinī ca kūṭaṃ svāpnāvataṃ tathā |
visandhibhagavatyuktvottiṣṭha dvayamudīrayet ||
nidrāṃ jahi yugaṃ cāpi pratibudhyasva ca dvayam |
mama śatrūn hana dvandvaṃ pātaya dvitayaṃ tathā ||
lajjā ramā ḍākinī ca phaṭsvāhā tadanantaram |
tāraḥ praṇavaḥ |
medhaṃ vāgbhavam |
śākinī [pāṭha aspaṣṭa] |
svāpnāvatīkūṭam [pāṭha aspaṣṭa] |
ḍākinī [pāṭha aspaṣṭa] |

Devanagari:
तारमेधे शाकिनी च कूटं स्वाप्नावतं तथा |
विसन्धिभगवत्युक्त्वोत्तिष्ठ द्वयमुदीरयेत् ||
निद्रां जहि युगं चापि प्रतिबुध्यस्व च द्वयम् |
मम शत्रून् हन द्वन्द्वं पातय द्वितयं तथा ||
लज्जा रमा डाकिनी च फट्स्वाहा तदनन्तरम् |
तारः प्रणवः |
मेधं वाग्भवम् |
शाकिनी [पाठ अस्पष्ट] |
स्वाप्नावतीकूटम् [पाठ अस्पष्ट] |
डाकिनी [पाठ अस्पष्ट] |

Bedeutung und Funktion: Die Formel wird durch Mantra-Codenamen beschrieben: Tārā und Medhā, Śākinī sowie das Svāpnāvatī-Kūṭa; dann ohne Sandhi „bhagavati“, zweimal „uttiṣṭha“ – erhebe dich –, zweimal „nidrāṃ jahi“ – gib den Schlaf auf –, zweimal „pratibudhyasva“ – erwache –, „mama śatrūn hana hana“ – schlage meine Feinde –, zweimal „pātaya“ – wirf nieder –, danach Lajjā, Ramā, Ḍākinī und „phaṭ svāhā“. Die Glosse erklärt Tārā als Praṇava/Oṃ und Medhā als Vāgbhava. Die gedruckten Zeichen für Śākinī, Svāpnāvatī-Kūṭa und Ḍākinī sind nicht sicher lesbar und werden nicht zu einer ausführbaren Gesamtformel ergänzt.

M0752. Erweckungsverse mit Rama-Bezug
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1005, Erweckungsverse mit Rama-Bezug
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tantrāntare tu ślokarūpā mantrā uktāḥ |
yathā |
rāvaṇasya vadhārthāya rāmasyānugrahāya ca |
akāle brahmaṇā bodho devyāstvayi kṛtaḥ purā ||
ahamapyāśvine ṣaṣṭhyāṃ sāyāhne bodhayāmi vai |
śakreṇāpi ca sambodhya rājyaṃ prāptaṃ surālaye ||
tasmādahaṃ tvāṃ pratibodhayāmi vibhūtirājyapratipattihetoḥ |
yathaiva rāmeṇa hato daśāsyastathaiva śatruṃ vinipātayāmi ||
tathā |
ṣaṣṭhyāṃ sāyaṃ prakurvīta bilvavṛkṣe'dhivāsanam |

Devanagari:
तन्त्रान्तरे तु श्लोकरूपा मन्त्रा उक्ताः |
यथा |
रावणस्य वधार्थाय रामस्यानुग्रहाय च |
अकाले ब्रह्मणा बोधो देव्यास्त्वयि कृतः पुरा ||
अहमप्याश्विने षष्ठ्यां सायाह्ने बोधयामि वै |
शक्रेणापि च सम्बोध्य राज्यं प्राप्तं सुरालये ||
तस्मादहं त्वां प्रतिबोधयामि विभूतिराज्यप्रतिपत्तिहेतोः |
यथैव रामेण हतो दशास्यस्तथैव शत्रुं विनिपातयामि ||
तथा |
षष्ठ्यां सायं प्रकुर्वीत बिल्ववृक्षेऽधिवासनम् |

Bedeutung und Funktion: Ein anderes Tantra überliefert die Mantras in Versform: „Zur Tötung Rāvaṇas und zur Begünstigung Rāmas vollzog Brahmā einst außerhalb der gewöhnlichen Zeit die Erweckung der Göttin in dir. Auch ich erwecke dich am späten Nachmittag der Āśvina-Ṣaṣṭhī. Auch Śakra erlangte nach deiner Erweckung die Herrschaft im Götterreich. Deshalb wecke ich dich, um Machtfülle und Herrschaft zu erlangen. Wie Rāma den Zehnköpfigen erschlug, so bringe ich meinen Feind zu Fall.“ Außerdem heißt es: An Ṣaṣṭhī abends vollziehe man die vorbereitende Einweihung am Bilva-Baum. [Historischer ritueller Wortlaut.]

M0753. Saptami: Abnahme des Bilva-Zweigs
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1008, Saptami: Abnahme des Bilva-Zweigs
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha saptamīkṛtyaṃ tatraiva |
atho uṣasi saptamyāṃ kṛtanityakriyo budhaḥ |
pūrvavadbilvaśākhāyāṃ devīmabhyarcya mānavaḥ ||
śitāṃ gṛhītvā churikāṃ mantramenaṃ samuccaret |
phaladvayayutāṃ śākhāṃ chindyādbilvasya sādhakaḥ ||
caitanyaṃ praṇavaṃ māyā roṣarāvau ca ḍākinī |
imāṃ śākhāṃ chindhi yugaṃ chedaya dvitayaṃ tathā ||
astrayugmaṃ śiraścāpi gṛhītvā tāṃ karadvaye |
baddhāñjaliścaturmantrān paṭhet paurāṇikān priye ||

Devanagari:
अथ सप्तमीकृत्यं तत्रैव |
अथो उषसि सप्तम्यां कृतनित्यक्रियो बुधः |
पूर्ववद्बिल्वशाखायां देवीमभ्यर्च्य मानवः ||
शितां गृहीत्वा छुरिकां मन्त्रमेनं समुच्चरेत् |
फलद्वययुतां शाखां छिन्द्याद्बिल्वस्य साधकः ||
चैतन्यं प्रणवं माया रोषरावौ च डाकिनी |
इमां शाखां छिन्धि युगं छेदय द्वितयं तथा ||
अस्त्रयुग्मं शिरश्चापि गृहीत्वा तां करद्वये |
बद्धाञ्जलिश्चतुर्मन्त्रान् पठेत् पौराणिकान् प्रिये ||

Bedeutung und Funktion: Nun die Saptamī-Handlung nach derselben Quelle. Am Morgen, nach den täglichen Pflichten, verehrt der Sādhaka die Göttin wie zuvor im Bilva-Zweig. Mit einem scharfen Messer nimmt er einen Zweig mit zwei Früchten ab. Der Mantra wird durch Caitanya, Praṇava, Māyā, Roṣa, Rāva und Ḍākinī beschrieben; es folgen „imaṃ śākhāṃ chindhi chindhi, chedaya chedaya“ – schneide diesen Zweig, trenne ihn ab –, zweimal Astra und Śiras. Den Zweig in beiden Händen haltend, spricht er mit gefalteten Händen die folgenden vier purāṇischen Mantras. [Die Codenamen bleiben unaufgelöst; die Druckform imaṃ śākhāṃ ist grammatisch gestört.]

M0754. Vier Anreden an den Bilva-Baum
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1008, Vier Anreden an den Bilva-Baum
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
merumaṇḍalakailāsahimavacchikhare girau |
jātaḥ śrīphalavṛkṣastvamambikāyāḥ sadā priyaḥ ||
śrīśaile śikhare jātaḥ śrīphalaḥ śrīniketanaḥ |
netavyo'si mayā gaccha pūjyo durgāsvarūpataḥ ||
bilvavṛkṣa mahābhāga sadā tvaṃ śaṅkarapriya |
gṛhītvā tava śākhāṃ hi devīpūjāṃ karomyaham ||
śākhācchedodbhavaṃ duḥkhaṃ na ca kāryaṃ tvayā taro |
devairgṛhītvā śākhāṃ te pūjitā'mbeti viśrutiḥ ||

Devanagari:
मेरुमण्डलकैलासहिमवच्छिखरे गिरौ |
जातः श्रीफलवृक्षस्त्वमम्बिकायाः सदा प्रियः ||
श्रीशैले शिखरे जातः श्रीफलः श्रीनिकेतनः |
नेतव्योऽसि मया गच्छ पूज्यो दुर्गास्वरूपतः ||
बिल्ववृक्ष महाभाग सदा त्वं शङ्करप्रिय |
गृहीत्वा तव शाखां हि देवीपूजां करोम्यहम् ||
शाखाच्छेदोद्भवं दुःखं न च कार्यं त्वया तरो |
देवैर्गृहीत्वा शाखां ते पूजिताऽम्बेति विश्रुतिः ||

Bedeutung und Funktion: „Du Śrīphala-Baum, gewachsen auf den Höhen von Meru, Maṇḍala, Kailāsa und Himavat, bist Ambikā stets lieb. – Du Śrīphala, auf dem Gipfel des Śrīśaila gewachsen, Wohnstatt des Glücks: Ich soll dich mitnehmen; komm, du wirst als Durgā verehrt. – Hochbeglückter Bilva-Baum, stets Śaṅkara lieb: Deinen Zweig nehme ich, um die Göttin zu verehren. – Baum, empfinde keinen Schmerz über das Abschneiden des Zweigs. Es ist überliefert, dass auch die Götter deinen Zweig nahmen und darin die Mutter verehrten.“

M0755. Einladung der Göttin im Zweig
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1008, Einladung der Göttin im Zweig
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
punaranyat padyarūpaṃ mantraṃ brūyācca sādhakaḥ |
putrāyurdhanavṛddhyarthaṃ neṣyāmi tvāmumāpriyām ||
bilvaśākhāṃ samāśritya rājyaṃ devi prayaccha me |
āgaccha caṇḍike devi sarvakalyāṇahetave ||
kātyāyani gṛhāṇārcāṃ namaste śaṅkarapriye |

Devanagari:
पुनरन्यत् पद्यरूपं मन्त्रं ब्रूयाच्च साधकः |
पुत्रायुर्धनवृद्ध्यर्थं नेष्यामि त्वामुमाप्रियाम् ||
बिल्वशाखां समाश्रित्य राज्यं देवि प्रयच्छ मे |
आगच्छ चण्डिके देवि सर्वकल्याणहेतवे ||
कात्यायनि गृहाणार्चां नमस्ते शङ्करप्रिये |

Bedeutung und Funktion: Ein weiterer Versmantra lautet: „Für das Gedeihen von Kindern, Lebensdauer und Vermögen nehme ich dich mit, die du Umā lieb bist. Wohne im Bilva-Zweig, Göttin, und gewähre mir Herrschaft. Komm, Caṇḍikā, Göttin, zum Ursprung allen Heils! Kātyāyanī, nimm die Verehrung an. Dir sei Verehrung, Geliebte Śaṅkaras.“

M0756. Badeanreden an die neun Pflanzen
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1010, Badeanreden an die neun Pflanzen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
kadalītarusaṃsthā'si śambhuvakṣaḥsthalasthite |
snāpayāmyadya patri tvāṃ namaste haravallabhe ||
kaccitvaṃ sthāvarībhūtā sadyaḥ siddhividhāyinī |
durgārūpeṇa sarvatra snānena vijayaṃ kuru ||
haridre hara duḥkhāni śaṅkarasya sadā priye |
rudrarūpā'si devi tvaṃ sarvaśāntiṃ prayaccha me ||
jayantī jayarūpā'si jagatāṃ jayakāriṇī |
sthāpayāmīha devi tvāṃ jayaṃ dehi gṛhe mama ||
śrīphala śrīniketo'si sadā vijayavardhana |
dehi me dharmakāmārthān prasanno bhava sarvadā ||
dāḍimyaghapraṇāśāya kṣunnāśāya tathā nṛṇām |
nirmitā'si purā dhātrā prasīda tvamumāpriye ||
sthirā bhava sadā loke durgeśokavināśini |
mayā tvaṃ pūjitā nityaṃ sthirā bhava harapriye ||
brāhmeṣu māno māniṣu mānanīyaḥ surāsuraiḥ |
snāpayāmi mahādevīṃ mānaṃ dehi namo'stu te ||
lakṣmīstvaṃ dhānyarūpā'si prāṇināṃ prāṇadāyinī |
sthirā'tyantaṃ hi no bhūtvā gṛhe kāmapradā bhava |

Devanagari:
कदलीतरुसंस्थाऽसि शम्भुवक्षःस्थलस्थिते |
स्नापयाम्यद्य पत्रि त्वां नमस्ते हरवल्लभे ||
कच्चित्वं स्थावरीभूता सद्यः सिद्धिविधायिनी |
दुर्गारूपेण सर्वत्र स्नानेन विजयं कुरु ||
हरिद्रे हर दुःखानि शङ्करस्य सदा प्रिये |
रुद्ररूपाऽसि देवि त्वं सर्वशान्तिं प्रयच्छ मे ||
जयन्ती जयरूपाऽसि जगतां जयकारिणी |
स्थापयामीह देवि त्वां जयं देहि गृहे मम ||
श्रीफल श्रीनिकेतोऽसि सदा विजयवर्धन |
देहि मे धर्मकामार्थान् प्रसन्नो भव सर्वदा ||
दाडिम्यघप्रणाशाय क्षुन्नाशाय तथा नृणाम् |
निर्मिताऽसि पुरा धात्रा प्रसीद त्वमुमाप्रिये ||
स्थिरा भव सदा लोके दुर्गेशोकविनाशिनि |
मया त्वं पूजिता नित्यं स्थिरा भव हरप्रिये ||
ब्राह्मेषु मानो मानिषु माननीयः सुरासुरैः |
स्नापयामि महादेवीं मानं देहि नमोऽस्तु ते ||
लक्ष्मीस्त्वं धान्यरूपाऽसि प्राणिनां प्राणदायिनी |
स्थिराऽत्यन्तं हि नो भूत्वा गृहे कामप्रदा भव |

Bedeutung und Funktion: 1. Banane: „Du wohnst im Bananenbaum, du ruhst an Śambhus Brust. Heute bade ich dich, Pflanzen-Göttin; Verehrung dir, Geliebte Haras.“ 2. Kaccī: „Du hast Pflanzengestalt angenommen und verleihst unmittelbar Vollendung. Als Durgā schenke durch dieses Bad überall Sieg.“ 3. Kurkuma: „Haridrā, nimm die Leiden hinweg, stets Śaṅkara lieb. Du Göttin bist Rudra-Gestalt; gewähre mir umfassenden Frieden.“ 4. Jayantī: „Du bist Siegesgestalt, Siegerin für die Welten. Hier stelle ich dich auf, Göttin; schenke meinem Haus Sieg.“ 5. Bilva: „Śrīphala, du bist Wohnstatt des Glücks und Mehrer des Sieges. Gib mir Dharma, erfülltes Verlangen und Wohlstand; sei stets gnädig.“ 6. Granatapfel: „Du wurdest einst vom Schöpfer geschaffen, um Schuld und Hunger der Menschen zu beseitigen. Sei gnädig, Umās Geliebte.“ 7. Aśoka: „Bleibe fest in der Welt, Durgā, Vernichterin des Kummers. Stets von mir verehrt, bleibe beständig, Haras Geliebte.“ 8. Mānaka: „Du bist Ehre unter den Geehrten, von Göttern und Asuras zu ehren. Ich bade die große Göttin; schenke Ehre. Dir sei Verehrung.“ 9. Getreide: „Du bist Lakṣmī in Getreidegestalt, Lebensspenderin der Lebewesen. Bleibe uns im Haus dauerhaft gegenwärtig und erfülle Wünsche.“ [Der Beginn der Mānaka-Zeile ist gestört; ihr erkennbares Wortspiel mit māna, Ehre, bleibt gewahrt.]

M0757. Abhisheka: Flüsse und heilige Gewässer
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1010–1011, Abhisheka: Flüsse und heilige Gewässer
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tato dvitrinadītoyaṃ kṛtvā kalaśagarbhagam |
candanāloḍitaṃ cāpi snāpayet tena caṇḍikām ||
śītā cālakanandā ca cakṣurbhadrābṛhatī |
tuṅgabhadrā kṛṣṇavarṇā payoṣṇī narmadā tathā ||
tāpī bhīmarathī siprā vitastairāvatī tathā |
godāvarī vipāsā ca śatadruḥ sindhureva ca ||
carmaṇvatī ca kāverī tāmraparṇī mahānadī |
karatoyā bāhudā ca śoṇā vetravatī tathā ||
devikā bhairavaḥ kokā gomatī cotpalāvatī |
ātreyī bhāratī gaṅgā yamunā ca sarasvatī ||
sarayūrgaṇḍakī cāpi śvetagandhā ca kauśikī |
bhogavatī ca pātāle svarge mandākinī tathā ||
etāścānyāśca yā nadyo bhāṣitā yāśca neritāḥ |
devakhātāni tīrthāni kūpā nirjharasaṃjñakāḥ ||
sarāṃsi sindhavaścāpi sambhedā ye ca bhūtale |
sarve tvāmabhiṣiñcantu |
vittairāvatī iti 4 pu॰ pāṭhaḥ |
śvetagaṅgā iti 2-3-5 pu॰ pāṭhaḥ |

Devanagari:
ततो द्वित्रिनदीतोयं कृत्वा कलशगर्भगम् |
चन्दनालोडितं चापि स्नापयेत् तेन चण्डिकाम् ||
शीता चालकनन्दा च चक्षुर्भद्राबृहती |
तुङ्गभद्रा कृष्णवर्णा पयोष्णी नर्मदा तथा ||
तापी भीमरथी सिप्रा वितस्तैरावती तथा |
गोदावरी विपासा च शतद्रुः सिन्धुरेव च ||
चर्मण्वती च कावेरी ताम्रपर्णी महानदी |
करतोया बाहुदा च शोणा वेत्रवती तथा ||
देविका भैरवः कोका गोमती चोत्पलावती |
आत्रेयी भारती गङ्गा यमुना च सरस्वती ||
सरयूर्गण्डकी चापि श्वेतगन्धा च कौशिकी |
भोगवती च पाताले स्वर्गे मन्दाकिनी तथा ||
एताश्चान्याश्च या नद्यो भाषिता याश्च नेरिताः |
देवखातानि तीर्थानि कूपा निर्झरसंज्ञकाः ||
सरांसि सिन्धवश्चापि सम्भेदा ये च भूतले |
सर्वे त्वामभिषिञ्चन्तु |
वित्तैरावती इति ४ पु॰ पाठः |
श्वेतगङ्गा इति २-३-५ पु॰ पाठः |

Bedeutung und Funktion: Man füllt Wasser aus zwei oder drei Flüssen in einen Kalasha, mischt Sandel hinein und badet Caṇḍikā damit. Der Hymnus ruft alle Gewässer an: „Śītā, Alakanandā, Cakṣu, Bhadrā, Bṛhatī; Tuṅgabhadrā, Kṛṣṇavarṇā, Payoṣṇī, Narmadā; Tāpī, Bhīmarathī, Siprā, Vitastā und Airāvatī; Godāvarī, Vipāsā, Śatadru und Sindhu; Carmaṇvatī, Kāverī, Tāmraparṇī, Mahānadī; Karatoyā, Bāhudā, Śoṇā, Vetravatī; Devikā, Bhairava, Kokā, Gomatī, Utpalāvatī; Ātreyī, Bhāratī, Gaṅgā, Yamunā, Sarasvatī; Sarayū, Gaṇḍakī, Śvetagandhā, Kauśikī; Bhogavatī in der Unterwelt und Mandākinī im Himmel: Diese und alle anderen genannten oder ungenannten Flüsse, gottgeschaffene Wasserstätten, Tīrthas, Brunnen, Quellen, Seen, Meere und Zusammenflüsse der Erde mögen dich mit dem Weihebad übergießen.“ [Einzelne Flussnamen sind gestört. Fußnoten lesen vittairāvatī sowie, klarer, Śvetagaṅgā statt Śvetagandhā.]

M0758. Abhisheka: Götter und personifizierte Kräfte
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1011–1012, Abhisheka: Götter und personifizierte Kräfte
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
brahmaviṣṇumaheśvarāḥ |
vāsudevo jagannāthastathā saṅkarṣaṇaḥ prabhuḥ ||
pradyumnaścāniruddhaśca bhavatīṃ snāpayantvame |
khyātā ye dvādaśādityā rudrā ekādaśāpi ca ||
marutaśconapañcāśadvasavo'ṣṭartavaśca ṣaṭ |
ākhaṇḍalo'gnirbhagavān yamo vai nirṛtistathā ||
varuṇaḥ pavanaścaiva dhanādhyakṣastathā śivaḥ |
brahmaṇā sahitaḥ śeṣo dikpālāḥ snāpayantvamī ||
kīrtirlakṣmīrdhṛtirmedhā puṣṭiḥ śraddhā kṣamā ratiḥ |
buddhirlajjā kriyā śāntistuṣṭiḥ kāntiśca mātaraḥ ||
etāstvāmabhiṣiñcantu śaktirūpadharāstava |
ādityaścandramā bhaumabudhajīvasitārkajāḥ ||
rāhuḥ ketuśca bhavatīṃ snāpayantu grahā nava |
ṛṣayo manavo gāvo devamātara eva ca ||
devapatnyo'dhvarā nāgā daityāścāpsarasāṃ gaṇāḥ |

Devanagari:
ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः |
वासुदेवो जगन्नाथस्तथा सङ्कर्षणः प्रभुः ||
प्रद्युम्नश्चानिरुद्धश्च भवतीं स्नापयन्त्वमे |
ख्याता ये द्वादशादित्या रुद्रा एकादशापि च ||
मरुतश्चोनपञ्चाशद्वसवोऽष्टर्तवश्च षट् |
आखण्डलोऽग्निर्भगवान् यमो वै निर्ऋतिस्तथा ||
वरुणः पवनश्चैव धनाध्यक्षस्तथा शिवः |
ब्रह्मणा सहितः शेषो दिक्पालाः स्नापयन्त्वमी ||
कीर्तिर्लक्ष्मीर्धृतिर्मेधा पुष्टिः श्रद्धा क्षमा रतिः |
बुद्धिर्लज्जा क्रिया शान्तिस्तुष्टिः कान्तिश्च मातरः ||
एतास्त्वामभिषिञ्चन्तु शक्तिरूपधरास्तव |
आदित्यश्चन्द्रमा भौमबुधजीवसितार्कजाः ||
राहुः केतुश्च भवतीं स्नापयन्तु ग्रहा नव |
ऋषयो मनवो गावो देवमातर एव च ||
देवपत्न्योऽध्वरा नागा दैत्याश्चाप्सरसां गणाः |

Bedeutung und Funktion: „Brahmā, Viṣṇu und Maheśvara, Vāsudeva, der Weltenherr, der Herr Saṅkarṣaṇa, Pradyumna und Aniruddha mögen dich baden. Ebenso die zwölf Ādityas, elf Rudras, neunundvierzig Maruts, acht Vasus und sechs Jahreszeiten. Indra, Agni, Yama, Nirṛti, Varuṇa, Windgott, Schatzherr und Śiva, dazu Brahmā und Śeṣa: Diese Richtungswächter mögen dich baden. Die Mütter Kīrti/Ruhm, Lakṣmī/Glück, Dhṛti/Standfestigkeit, Medhā/Erkenntniskraft, Puṣṭi/Gedeihen, Śraddhā/Vertrauen, Kṣamā/Geduld, Rati/Freude, Buddhi/Einsicht, Lajjā/Schamhaftigkeit, Kriyā/Handlung, Śānti/Frieden, Tuṣṭi/Zufriedenheit und Kānti/Schönheit mögen dich weihen, denn sie tragen Gestalten deiner Kraft. Sonne, Mond, Mars, Merkur, Jupiter, Venus, Saturn, Rāhu und Ketu – die neun Grahas – mögen dich baden; ebenso Ṛṣis, Manus, Kühe, Göttermütter, Göttergemahlinnen, Opfer, Nāgas, Daityas und Apsaras-Scharen.“

M0759. Abhisheka: Waffen und Wissensgebiete
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1012, Abhisheka: Waffen und Wissensgebiete
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
triśūlacakracāpaṣṭimuśuṇḍī parigho gadā |
kuntamudgarakhaṭvāṅgaśaktitomaraparśavaḥ ||
paṭṭiśo mudgalaḥ prāsabhindipālakuṭṭaṅkāḥ |
hutā śataghnī kuliśapāśakuntahalāni ca ||
catvāra ṛgyajuḥsāmātharvaṇo nigamā hi ye |
aṅgāni śikṣā kalpaśca chando vyākaraṇaṃ tathā ||
niruktaṃ jyautiṣaṃ cāpi purāṇānyakhilāni ca |
mīmāṃsānyāyavedāntākṣapātsāṅkhyapatañjalāḥ ||
smṛtiśāstrāṇi sarvāṇi daṇḍanītividyā'pi ca |
gandharvāyurdhanurvedāścatuḥṣaṣṭiśca yāḥ kalāḥ ||
astrāṇi sarvaśastrāṇi vāhanāni nṛpāstathā |
oṣadhāni ca sarvāṇi śilpavidyādikāni vā |

Devanagari:
त्रिशूलचक्रचापष्टिमुशुण्डी परिघो गदा |
कुन्तमुद्गरखट्वाङ्गशक्तितोमरपर्शवः ||
पट्टिशो मुद्गलः प्रासभिन्दिपालकुट्टङ्काः |
हुता शतघ्नी कुलिशपाशकुन्तहलानि च ||
चत्वार ऋग्यजुःसामाथर्वणो निगमा हि ये |
अङ्गानि शिक्षा कल्पश्च छन्दो व्याकरणं तथा ||
निरुक्तं ज्यौतिषं चापि पुराणान्यखिलानि च |
मीमांसान्यायवेदान्ताक्षपात्साङ्ख्यपतञ्जलाः ||
स्मृतिशास्त्राणि सर्वाणि दण्डनीतिविद्याऽपि च |
गन्धर्वायुर्धनुर्वेदाश्चतुःषष्टिश्च याः कलाः ||
अस्त्राणि सर्वशस्त्राणि वाहनानि नृपास्तथा |
ओषधानि च सर्वाणि शिल्पविद्यादिकानि वा |

Bedeutung und Funktion: Der Weiheaufruf umfasst auch die Waffen: Dreizack, Rad, Bogen, Muśuṇḍī, Eisenriegel, Keule, Speer, Hammer, Khaṭvāṅga, Śakti-Lanze, Tomara, Axt, Paṭṭiśa, Mudgala, Prāsa, Bhindipāla, Kuṭṭaṅka, Śataghnī, Donnerkeil, Schlinge und Pflug. [Einige Glieder der gedruckten Waffenliste, darunter cāpaṣṭi und hutā, sind beschädigt und bleiben unbestimmt.] Es folgen die vier Veden Ṛg, Yajus, Sāman und Atharvan; ihre sechs Hilfswissenschaften Lautlehre, Rituallehre, Metrik, Grammatik, Etymologie und Astronomie; alle Purāṇas; Mīmāṃsā, Nyāya, Vedānta, Akṣapādas Lehre, Sāṃkhya und Patañjalis Lehre; alle Smṛti-Schriften und die Regierungskunst; Musik-, Medizin- und Waffenkunde sowie die vierundsechzig Künste. Auch sämtliche Wurf- und Handwaffen, Fahrzeuge, Könige, Heilmittel und handwerklichen Wissenschaften werden einbezogen.

M0760. Abhisheka: Edelsteine, Zeit und Welten
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1012–1013, Abhisheka: Edelsteine, Zeit und Welten
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
muktāmāṇikyavaidūryavajrendramaṇayastathā |
gomedapadmarāgau ca pravālaḥ śyāma eva ca ||
ratnāni yāni cānyāni kālasyāvayavāśca ye |
manvantarāṇi sarvāṇi catvāryapi yugāni hi ||
abdamāsartupakṣāhorātrāyanakalālavāḥ |
rāśinakṣatrayogāśca kalāṃśāścāpi sūkṣmakāḥ ||
saritaḥ sāgarāḥ śailāstīrthāni jaladā nadāḥ |
devadānavagandharvā yakṣarākṣasapannagāḥ ||
ete tvāmabhiṣiñcantu dharmakāmārthasiddhaye |
sindhuraivataśoṇādyā ye hradā bhuvi viśrutāḥ ||
sarve sumanaso bhūtvā bhṛṅgāraiḥ snāpayantu te |
takṣakādyāśca ye nāgāḥ pātālatalavāsinaḥ ||
snāpayantu jagaddhātri bhṛṅgāraistvāṃ suvāsitaiḥ |
sindhubhairava iti 2-3-5 pu॰ pāṭhaḥ |

Devanagari:
मुक्तामाणिक्यवैदूर्यवज्रेन्द्रमणयस्तथा |
गोमेदपद्मरागौ च प्रवालः श्याम एव च ||
रत्नानि यानि चान्यानि कालस्यावयवाश्च ये |
मन्वन्तराणि सर्वाणि चत्वार्यपि युगानि हि ||
अब्दमासर्तुपक्षाहोरात्रायनकलालवाः |
राशिनक्षत्रयोगाश्च कलांशाश्चापि सूक्ष्मकाः ||
सरितः सागराः शैलास्तीर्थानि जलदा नदाः |
देवदानवगन्धर्वा यक्षराक्षसपन्नगाः ||
एते त्वामभिषिञ्चन्तु धर्मकामार्थसिद्धये |
सिन्धुरैवतशोणाद्या ये ह्रदा भुवि विश्रुताः ||
सर्वे सुमनसो भूत्वा भृङ्गारैः स्नापयन्तु ते |
तक्षकाद्याश्च ये नागाः पातालतलवासिनः ||
स्नापयन्तु जगद्धात्रि भृङ्गारैस्त्वां सुवासितैः |
सिन्धुभैरव इति २-३-५ पु॰ पाठः |

Bedeutung und Funktion: „Perlen, Rubine, Vaiḍūrya, Diamanten, Indra-Edelsteine, Gomeda, Padmarāga, Korallen, Śyāma-Steine und alle weiteren Juwelen; sämtliche Teile der Zeit, alle Manvantaras und die vier Yugas, Jahre, Monate, Jahreszeiten, Monatshälften, Tage und Nächte, Halbjahresläufe, Kalās, Lavas und feinste Zeitteile; Tierkreiszeichen, Mondhäuser und Yogas; Flüsse, Meere, Berge, heilige Stätten, Wolken und Ströme; Götter, Dānavas, Gandharvas, Yakṣas, Rākṣasas und Schlangenwesen: Sie alle mögen dich zur Vollendung von Dharma, Wünschen und Wohlstand weihen. Die auf Erden berühmten Seen, im Druck als Sindhu, Raivata, Śoṇa und weitere genannt, mögen dich wohlgesinnt aus Schnabelkrügen baden. Takṣaka und die anderen Nāgas der Unterwelt mögen dich, Weltträgerin, mit wohlriechendem Wasser aus solchen Krügen baden.“ [Die Seenliste ist lokal unsicher; eine Variante liest Sindhu-Bhairava.]

M0761. Einzelne Wasserbäder
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1013–1014, Einzelne Wasserbäder
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha dravyaviśeṣeṇa mantrabhedān bravīmi te |
paurāṇānapi tantrīyānmahāsnāpanakarmaṇi ||
sarveṣāmadhipo deva īśāno nāma nāmataḥ |
śūlapāṇirmahādevaḥ sa tvāṃ saṃsnāpayet prabhuḥ ||
snāpayecchaṅkhatoyena mantramenamudīrayet |
mandākinyāstu yadvāri sarvapāpaharaṃ param ||
svargasrotaḥsamudbhūtaṃ snānaṃ bhavatu tena te |
gāṅgena vāriṇā devīṃ snāpayenmanunā'munā ||
uṣṇaṃ sukhasparśakaraṃ jyotirvahnisamanvitam |
malāpahārakaṃ kalyaṃ tena snānaṃ samācara ||
snāpayet pāthasoṣṇena paṭhanmantramamuṃ priye |
gandhāḍhyaṃ śobhanaṃ caiva śītalaṃ sumanoharam ||
sarvapāpaharaṃ toyaṃ tat te snānāya kalpatām |
amunāmodisalilakumbhena snāpayecchivām ||
puṇyaṃ pavitraṃ svacchaṃ ca śītalaṃ svādu yajjalam |
snānāya kalpatāṃ tat te tathaiva śramaśāntaye ||
medhyācchaśītalāmbhobhiḥ snāpayedamuneśvarīm |

Devanagari:
अथ द्रव्यविशेषेण मन्त्रभेदान् ब्रवीमि ते |
पौराणानपि तन्त्रीयान्महास्नापनकर्मणि ||
सर्वेषामधिपो देव ईशानो नाम नामतः |
शूलपाणिर्महादेवः स त्वां संस्नापयेत् प्रभुः ||
स्नापयेच्छङ्खतोयेन मन्त्रमेनमुदीरयेत् |
मन्दाकिन्यास्तु यद्वारि सर्वपापहरं परम् ||
स्वर्गस्रोतःसमुद्भूतं स्नानं भवतु तेन ते |
गाङ्गेन वारिणा देवीं स्नापयेन्मनुनाऽमुना ||
उष्णं सुखस्पर्शकरं ज्योतिर्वह्निसमन्वितम् |
मलापहारकं कल्यं तेन स्नानं समाचर ||
स्नापयेत् पाथसोष्णेन पठन्मन्त्रममुं प्रिये |
गन्धाढ्यं शोभनं चैव शीतलं सुमनोहरम् ||
सर्वपापहरं तोयं तत् ते स्नानाय कल्पताम् |
अमुनाऽऽमोदिसलिलकुम्भेन स्नापयेच्छिवाम् ||
पुण्यं पवित्रं स्वच्छं च शीतलं स्वादु यज्जलम् |
स्नानाय कल्पतां तत् ते तथैव श्रमशान्तये ||
मेध्याच्छशीतलाम्भोभिः स्नापयेदमुनेश्वरीम् |

Bedeutung und Funktion: Nun die unterschiedlichen purāṇischen und tantrischen Mantras für die Materialien des großen Bades. Zum Wasser aus dem Muschelhorn: „Der Herr aller, Īśāna mit Namen, der dreizacktragende Mahādeva, möge dich baden.“ Zum Gangeswasser: „Das höchste, alle Schuld hinwegnehmende Wasser der Mandākinī, aus dem Himmelsstrom hervorgegangen, diene deinem Bad.“ Zum warmen Wasser: „Warm, angenehm zu berühren, von Licht und Feuer durchdrungen, reinigend und heilsam – damit vollziehe dein Bad.“ Zum Duftwasser aus dem Krug: „Duftreich, schön, kühl und herzerfreuend, alle Schuld beseitigend: Dieses Wasser sei zu deinem Bad bereitet.“ Zum klaren kühlen Wasser: „Verdienstvoll, rein, klar, kühl und wohlschmeckend: Dieses Wasser diene deinem Bad und dem Stillen deiner Ermüdung.“

M0762. Pancagavya: Gesamtspruch, Kuhurin und Kuhdung
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1014, Pancagavya: Gesamtspruch, Kuhurin und Kuhdung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
gāvaḥ pavitrā hyanaghā gāvo viśvasya mātaraḥ |
gāvo'dhvarāṇāṃ dhātryaśca goṣu sarvaṃ pratiṣṭhitam ||
tadaṅgasrutaiḥ pañcagavyaistvāṃ snāpayāmyaham |
iti sāmānyato mantraṃ paṭhitvā tadanu priye ||
pratyekaṃ pañcagavyena snāpayejjagadambikām |
gavāṃ mūtreṇa puṇyena sarvāghaparimoṣiṇā ||
snāpayāmi jagaddhātrīṃ putrāyurdhanavṛddhaye |
etena snāpayeddevīṃ gomūtreṇa śanaiḥ śanaiḥ ||
pavitratākaraṃ bhūmervibhūteḥ kāraṇaṃ param |
gomayaṃ sarvapāpaghnaṃ tena tvāṃ snāpayāmyaham ||
mantramenaṃ paṭheddevīṃ snāpayedgomayāmbhasā |

Devanagari:
गावः पवित्रा ह्यनघा गावो विश्वस्य मातरः |
गावोऽध्वराणां धात्र्यश्च गोषु सर्वं प्रतिष्ठितम् ||
तदङ्गस्रुतैः पञ्चगव्यैस्त्वां स्नापयाम्यहम् |
इति सामान्यतो मन्त्रं पठित्वा तदनु प्रिये ||
प्रत्येकं पञ्चगव्येन स्नापयेज्जगदम्बिकाम् |
गवां मूत्रेण पुण्येन सर्वाघपरिमोषिणा ||
स्नापयामि जगद्धात्रीं पुत्रायुर्धनवृद्धये |
एतेन स्नापयेद्देवीं गोमूत्रेण शनैः शनैः ||
पवित्रताकरं भूमेर्विभूतेः कारणं परम् |
गोमयं सर्वपापघ्नं तेन त्वां स्नापयाम्यहम् ||
मन्त्रमेनं पठेद्देवीं स्नापयेद्गोमयाम्भसा |

Bedeutung und Funktion: Für die fünf Kuhprodukte spricht man zunächst allgemein: „Kühe sind rein und makellos, die Mütter der Welt und Trägerinnen der Opfer; in ihnen ist alles gegründet. Mit den fünf aus ihrem Leib hervorgehenden Gaben bade ich dich.“ Danach folgt jede Substanz einzeln. Beim Kuhurin: „Mit dem heiligen Kuhurin, der alle Schuld hinwegnehmen soll, bade ich die Weltträgerin zum Gedeihen von Kindern, Lebensdauer und Vermögen.“ Dabei wird die Göttin langsam übergossen. Beim Wasser mit Kuhdung: „Kuhdung reinigt die Erde, gilt als hohe Ursache des Gedeihens und als Vernichter aller Schuld. Damit bade ich dich.“ [Die Reinheitsaussagen gehören zum historischen Ritualverständnis und beziehen sich hier auf das rituelle Bildbad.]

M0763. Dickmilch, Milch und Ghee
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1014–1015, Dickmilch, Milch und Ghee
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
yadgavāmaṅgasambhūtaṃ haviṣaḥ kāraṇaṃ hi yat |
dadhi tat te'ṅgalāvaṇyakaraṇāya bhavatvidam ||
dadhnā'munā bhagavatīṃ snāpayeddeśikottamaḥ |
yajñakriyākalāpo'yaṃ sarvo yasmin pratiṣṭhitaḥ ||
payasā tādṛśena tvāṃ snāpayāmi harapriyām |
gṛṇannamuṃ gavyadugdhaiḥ snāpayejjagadambikām ||
yaddhomasādhanatvena prathitaṃ nigamādiṣu |
yaccāpyagnimukhenaiva bhuñjate nikhilāḥ surāḥ ||
yasmāt pavitraṃ naivāsti balavīryakaraṃ ca yat |
tena tvāṃ snāpayāmyadya gavyena haviṣeśvarīm ||
kālīmamubhyāṃ mantrābhyāṃ ghṛtena snāpayedbudhaḥ |

Devanagari:
यद्गवामङ्गसम्भूतं हविषः कारणं हि यत् |
दधि तत् तेऽङ्गलावण्यकरणाय भवत्विदम् ||
दध्नाऽमुना भगवतीं स्नापयेद्देशिकोत्तमः |
यज्ञक्रियाकलापोऽयं सर्वो यस्मिन् प्रतिष्ठितः ||
पयसा तादृशेन त्वां स्नापयामि हरप्रियाम् |
गृणन्नमुं गव्यदुग्धैः स्नापयेज्जगदम्बिकाम् ||
यद्धोमसाधनत्वेन प्रथितं निगमादिषु |
यच्चाप्यग्निमुखेनैव भुञ्जते निखिलाः सुराः ||
यस्मात् पवित्रं नैवास्ति बलवीर्यकरं च यत् |
तेन त्वां स्नापयाम्यद्य गव्येन हविषेश्वरीम् ||
कालीममुभ्यां मन्त्राभ्यां घृतेन स्नापयेद्बुधः |

Bedeutung und Funktion: Zum Dickmilchbad: „Diese aus dem Leib der Kühe hervorgegangene Dickmilch, Grundlage der Opfergabe, möge deinen Gliedern Schönheit verleihen.“ So badet der Lehrer Bhagavatī mit Dickmilch. Zum Milchbad: „In dieser Milch ist die ganze Fülle der Opferhandlungen gegründet. Mit solcher Milch bade ich dich, Geliebte Haras.“ Zur Ghee-Darbringung: „Was in Nigamas und anderen Schriften als Mittel des Homa bekannt ist, was alle Götter durch Agnis Mund empfangen, über das hinaus nichts Reineres gilt und was Kraft und Stärke verleiht: Mit dieser Opfergabe aus der Kuh bade ich dich heute, Herrin.“ Mit diesen beiden Versen wird Kālī mit Ghee gebadet.

M0764. Gemischtes Pancagavya und Pancamrita
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1015, Gemischtes Pancagavya und Pancamrita
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
ekīkṛtya tataḥ pañcagavyāni sakalāni hi |
tathā'nāmikayāloḍya kuśamūlena vā priye ||
yasmāt paraṃ nāparamasti medhyaṃ dehe gataṃ yadvṛjinaṃ nihanti |
nāste paraṃ hṛdyamatastadetat snānāya bhūyāt tava pañcagavyam ||
snāpayet pañcagavyena mantreṇānena kālikām |
gavyaṃ payo dadhi ghṛtaṃ mādhvīkaṃ sitaśarkarāḥ ||
pañcāmṛtamidaṃ proktamamunā snāpayedumām |
sāraṃ gṛhītvā jagatāṃ trayāṇāṃ yannirmitaṃ yajñakṛte vidhātrā |
pañcāmṛtaṃ tanmadhuraṃ manojñaṃ saṃsnāpakaṃ te jagadamba bhūyāt ||
manunaivāmunā pañcāmṛtena snāpayecchivām |

Devanagari:
एकीकृत्य ततः पञ्चगव्यानि सकलानि हि |
तथाऽनामिकयाऽऽलोड्य कुशमूलेन वा प्रिये ||
यस्मात् परं नापरमस्ति मेध्यं देहे गतं यद्वृजिनं निहन्ति |
नास्ते परं हृद्यमतस्तदेतत् स्नानाय भूयात् तव पञ्चगव्यम् ||
स्नापयेत् पञ्चगव्येन मन्त्रेणानेन कालिकाम् |
गव्यं पयो दधि घृतं माध्वीकं सितशर्कराः ||
पञ्चामृतमिदं प्रोक्तममुना स्नापयेदुमाम् |
सारं गृहीत्वा जगतां त्रयाणां यन्निर्मितं यज्ञकृते विधात्रा |
पञ्चामृतं तन्मधुरं मनोज्ञं संस्नापकं ते जगदम्ब भूयात् ||
मनुनैवामुना पञ्चामृतेन स्नापयेच्छिवाम् |

Bedeutung und Funktion: Alle fünf Kuhprodukte werden vereinigt und mit dem Ringfinger oder einer Kuśa-Wurzel vermischt. Dazu der Spruch: „Dieses Pañcagavya, über das hinaus nichts Reineres gilt, das die im Leib haftende Schuld tilgt und über das hinaus nichts Erfreulicheres gilt, möge zu deinem Bad dienen.“ Danach folgt Pañcāmṛta, die „fünffache Unsterblichkeitsspeise“ aus Kuhmilch, Dickmilch, Ghee, Honig und weißem Zucker. Beim Bad Umās lautet der Mantra: „Der Schöpfer nahm die Essenz der drei Welten und bildete daraus diese Opfergabe. Möge dieses süße, liebliche Pañcāmṛta zu deinem Bad dienen, Weltmutter.“

M0765. Durga-Gayatri und Pflanzenbad
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1015, Durga-Gayatri und Pflanzenbad
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tathā |
oṃ kātyāyanyai vidmahe bhagavatyai dhīmahi tanno durgā pracodayāt |
etenekṣurasenaiva snāpayīta sureśvarīm |
tantrāntare |
mahauṣadhībhiḥ sarvābhiḥ sarvakāmārthasiddhaye |
yā oṣadhīti mantreṇa snāpayejjagadambikām ||
mahauṣadhya uktā mātsye |
sahadevī tathā vyāghrī balā cātibalā tathā |
śaṅkhapuṣpī ca siṃhī ca vacā caiva suvarcasā ||
mahauṣadhyaṣṭakaṃ proktaṃ mahāsnāne niyojayet |
vyāghrī kaṇṭakārikā |
balā bālyalkakaḥ |
sarvauṣadhayastu prāgevoktāḥ |

Devanagari:
तथा |
ॐ कात्यायन्यै विद्महे भगवत्यै धीमहि तन्नो दुर्गा प्रचोदयात् |
एतेनेक्षुरसेनैव स्नापयीत सुरेश्वरीम् |
तन्त्रान्तरे |
महौषधीभिः सर्वाभिः सर्वकामार्थसिद्धये |
या ओषधीति मन्त्रेण स्नापयेज्जगदम्बिकाम् ||
महौषध्य उक्ता मात्स्ये |
सहदेवी तथा व्याघ्री बला चातिबला तथा |
शङ्खपुष्पी च सिंही च वचा चैव सुवर्चसा ||
महौषध्यष्टकं प्रोक्तं महास्नाने नियोजयेत् |
व्याघ्री कण्टकारिका |
बला बाल्यल्ककः |
सर्वौषधयस्तु प्रागेवोक्ताः |

Bedeutung und Funktion: Zum Zuckerrohrsaftbad der Götterherrin dient diese Gāyatrī: „Oṃ. Wir erkennen Kātyāyanī; über Bhagavatī meditieren wir. Möge Durgā uns anregen und führen.“ Ein anderes Tantra schreibt zur Erfüllung aller Wünsche ein Bad mit den großen Heilpflanzen unter dem nur im Anfang genannten Mantra „yā oṣadhī“ vor. Das Matsya nennt acht dafür: Sahadevī, Vyāghrī, Balā, Atibalā, Śaṅkhapuṣpī, Siṃhī, Vacā und Suvarcasā. Die Glosse identifiziert Vyāghrī mit Kaṇṭakārikā; die Bezeichnung zur Balā ist beschädigt und wird nicht botanisch aufgelöst. Für die umfassendere Heilpflanzenliste verweist der Autor auf die frühere Stelle.

M0766. Tausendstrahlbad und kosmische Gewässer
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1015–1016, Tausendstrahlbad und kosmische Gewässer
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tathā |
sahasradhārakumbhena snāpayejjagadambikām |
mahākālasaṃhitāyām |
sāgarāḥ saritaḥ sarvāḥ svargasroto nadāstathā |
tisraḥ koṭyo'rdhakoṭiśca tīrthāni pṛthivītale ||
kūpāḥ saraḥ prasravaṇā devakhātāḥ sagartakāḥ |
kulyāśca nirjharī vāpyo yāvantaśca jalāśayāḥ ||
lavaṇekṣusurāsarpirdadhidugdhajalātmikāḥ |
samudrāḥ sapta taddvīpā ye ca sapta prakīrtitāḥ ||
jambūplakṣakuśākrauñcaśākaśālmalipuṣkalāḥ |
abhiṣiñcantu sarve tvāṃ mantrapāṭhavaśīkṛtāḥ ||

Devanagari:
तथा |
सहस्रधारकुम्भेन स्नापयेज्जगदम्बिकाम् |
महाकालसंहितायाम् |
सागराः सरितः सर्वाः स्वर्गस्रोतो नदास्तथा |
तिस्रः कोट्योऽर्धकोटिश्च तीर्थानि पृथिवीतले ||
कूपाः सरः प्रस्रवणा देवखाताः सगर्तकाः |
कुल्याश्च निर्झरी वाप्यो यावन्तश्च जलाशयाः ||
लवणेक्षुसुरासर्पिर्दधिदुग्धजलात्मिकाः |
समुद्राः सप्त तद्द्वीपा ये च सप्त प्रकीर्तिताः ||
जम्बूप्लक्षकुशाक्रौञ्चशाकशाल्मलिपुष्कलाः |
अभिषिञ्चन्तु सर्वे त्वां मन्त्रपाठवशीकृताः ||

Bedeutung und Funktion: Die Weltmutter wird mit dem Tausendstrahl-Krug gebadet. Dazu spricht die Mahākālasaṃhitā: „Meere, alle Flüsse, Himmelsstrom und weitere Ströme, die fünfunddreißig Millionen Tīrthas der Erde, Brunnen, Seen, Quellen, gottgeschaffene Teiche und Wassergruben, Kanäle, Wasserfälle, Stufenbrunnen und alle Wasserstätten; die sieben Meere aus Salzwasser, Zuckerrohrsaft, berauschendem Getränk, Ghee, Dickmilch, Milch und Wasser sowie die sieben Inselkontinente Jambū, Plakṣa, Kuśa, Krauñca, Śāka, Śālmali und Puṣkala: Durch die Mantrarezitation herbeigerufen mögen sie alle dich weihen.“ [Der letzte Inselname lautet im Druck Puṣkala; er wird nicht stillschweigend geändert.]

M0767. Die Veden als Badende
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1016, Die Veden als Badende
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
agnimīḻeti mantreṇa ṛgvedasyādyayā ṛcā |
tvāṃ snāpayatu gavyena payaḥkumbhena caṇḍikām ||
iṣe tvākhyena mantreṇa snāpayatvikṣujadravaiḥ |
ṣaḍaśītibhidā yukto yajurvedaḥ sureśvarīm ||
sahasraśākhāsaṃyuktaḥ sāmavedo madhudravaiḥ |
agna āyāhi mantreṇa tvāṃ snāpayatu caṇḍikām ||
atharvavedo haviṣā bahuśākhāsamanvitaḥ |
śanno devīti mantreṇa devi tvāmabhiṣiñcatu ||
aṣṭādaśa purāṇāni vyāsenoktāni yāni hi |
yāni copapurāṇāni dadhnā tvāṃ snāpayantu hi ||
maharṣibhiḥ praṇītāni dharmaśāstrāṇi yāni ca |
śataṃ cāśītirūpāṇi snāpayantu maheśvarīm ||

Devanagari:
अग्निमीळेति मन्त्रेण ऋग्वेदस्याद्यया ऋचा |
त्वां स्नापयतु गव्येन पयःकुम्भेन चण्डिकाम् ||
इषे त्वाख्येन मन्त्रेण स्नापयत्विक्षुजद्रवैः |
षडशीतिभिदा युक्तो यजुर्वेदः सुरेश्वरीम् ||
सहस्रशाखासंयुक्तः सामवेदो मधुद्रवैः |
अग्न आयाहि मन्त्रेण त्वां स्नापयतु चण्डिकाम् ||
अथर्ववेदो हविषा बहुशाखासमन्वितः |
शन्नो देवीति मन्त्रेण देवि त्वामभिषिञ्चतु ||
अष्टादश पुराणानि व्यासेनोक्तानि यानि हि |
यानि चोपपुराणानि दध्ना त्वां स्नापयन्तु हि ||
महर्षिभिः प्रणीतानि धर्मशास्त्राणि यानि च |
शतं चाशीतिरूपाणि स्नापयन्तु महेश्वरीम् ||

Bedeutung und Funktion: „Mit dem Mantra ‚agnim īḷe‘, dem ersten Vers des Ṛgveda, möge dieser dich, Caṇḍikā, aus einem Krug Kuhmilch baden. Der Yajurveda mit seinen sechsundachtzig Gliederungen möge dich, Götterherrin, mit Zuckerrohrsaft unter ‚iṣe tvā‘ baden. Der Sāmaveda mit tausend Zweigen möge dich mit Honig unter ‚agna āyāhi‘ baden. Der vielzweigige Atharvaveda möge dich mit Ghee unter ‚śaṃ no devī‘ weihen. Die achtzehn von Vyāsa gelehrten Purāṇas und die Upapurāṇas mögen dich mit Dickmilch baden; ebenso die hundertachtzig von großen Weisen verfassten Dharmaśāstras.“ [Die vedischen Mantras stehen in der Quelle nur als Anfangswörter.]

M0768. Acht Wasserkalashas
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1016–1017, Acht Wasserkalashas
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
surāstvāmabhiṣiñcantu brahmaviṣṇumaheśvarāḥ |
svarganadyambupūrṇena ādyena kalaśena tu ||
amunā gāṅgatoyena snāpayet parameśvarīm |
marutaścābhiṣiñcantu bhaktimantaḥ sureśvarīm ||
meghatoyāmbupūrṇena dvitīyakalaśena ca |
etena vṛṣṭinīrāḍhyakumbhena snāpayecchivām ||
sārasvatena toyena svacchamedhyena caṇḍike |
vidyādharāḥ snāpayantu tṛtīyakalaśena tu ||
sarasvatyambusampūrṇaghaṭenāsnāpayecchivām |
tvāṃ snāpayantu śakrādyā lokapālāḥ samāgatāḥ ||
sāgarodakapūrṇena turyeṇa kalaśena hi |
abhāvenāmbunā devīṃ snāpayenmanunā'munā ||
ārṇavena iti 2-3-5 pu॰ pāṭhaḥ |
vāriṇā paripūrṇena padmareṇusugandhinā |
pañcamenābhiṣiñcantu nāgāstvāṃ kalaśena hi ||
padmapuṣpasamāyuktajalakumbhamanustvasau |
himavanmerukailāsā abhiṣiñcantu parvatāḥ ||
nirjharodakapūrṇena ṣaṣṭhena kalaśena hi |
amunā nirjharāmbhobhiḥ snāpayet parameśvarīm ||
sarvatīrthāmbupūrṇena kalaśena sureśvarīm |
saptamenābhiṣiñcantu ṛṣayaḥ sapta khecarāḥ ||
mantreṇaitena tīrthāmbukumbhena snāpanaṃ caret |
vasavastvā'bhiṣiñcantu kalaśenāṣṭamena tu ||
sārasenaiva toyena durge devi namo'stu te |
devīmanena mantreṇa siñcet kāsāravāriṇā ||

Devanagari:
सुरास्त्वामभिषिञ्चन्तु ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः |
स्वर्गनद्यम्बुपूर्णेन आद्येन कलशेन तु ||
अमुना गाङ्गतोयेन स्नापयेत् परमेश्वरीम् |
मरुतश्चाभिषिञ्चन्तु भक्तिमन्तः सुरेश्वरीम् ||
मेघतोयाम्बुपूर्णेन द्वितीयकलशेन च |
एतेन वृष्टिनीराढ्यकुम्भेन स्नापयेच्छिवाम् ||
सारस्वतेन तोयेन स्वच्छमेध्येन चण्डिके |
विद्याधराः स्नापयन्तु तृतीयकलशेन तु ||
सरस्वत्यम्बुसम्पूर्णघटेनास्नापयेच्छिवाम् |
त्वां स्नापयन्तु शक्राद्या लोकपालाः समागताः ||
सागरोदकपूर्णेन तुर्येण कलशेन हि |
अभावेनाम्बुना देवीं स्नापयेन्मनुनाऽमुना ||
आर्णवेन इति २-३-५ पु॰ पाठः |
वारिणा परिपूर्णेन पद्मरेणुसुगन्धिना |
पञ्चमेनाभिषिञ्चन्तु नागास्त्वां कलशेन हि ||
पद्मपुष्पसमायुक्तजलकुम्भमनुस्त्वसौ |
हिमवन्मेरुकैलासा अभिषिञ्चन्तु पर्वताः ||
निर्झरोदकपूर्णेन षष्ठेन कलशेन हि |
अमुना निर्झराम्भोभिः स्नापयेत् परमेश्वरीम् ||
सर्वतीर्थाम्बुपूर्णेन कलशेन सुरेश्वरीम् |
सप्तमेनाभिषिञ्चन्तु ऋषयः सप्त खेचराः ||
मन्त्रेणैतेन तीर्थाम्बुकुम्भेन स्नापनं चरेत् |
वसवस्त्वाऽभिषिञ्चन्तु कलशेनाष्टमेन तु ||
सारसेनैव तोयेन दुर्गे देवि नमोऽस्तु ते |
देवीमनेन मन्त्रेण सिञ्चेत् कासारवारिणा ||

Bedeutung und Funktion: Die ersten acht Kalashas werden so zugeordnet: 1. „Brahmā, Viṣṇu und Maheśvara mögen dich mit dem ersten Krug, gefüllt mit dem Wasser des Himmelsstroms, weihen“ – verwendet wird Gangeswasser. 2. „Die hingebungsvollen Maruts mögen die Götterherrin mit dem zweiten Krug voll Wolkenwasser weihen“ – Regenwasser. 3. „Vidyādharas mögen dich, Caṇḍikā, mit dem dritten Krug voll klarem, reinem Sarasvatī-Wasser baden.“ 4. „Die versammelten Weltenhüter mit Indra an der Spitze mögen dich aus dem vierten, mit Meerwasser gefüllten Krug baden.“ Die nachfolgende Prosazeile ist gestört; die Variante ārṇavena bestätigt Meerwasser. 5. „Die Nāgas mögen dich mit dem fünften Krug, dessen Wasser nach Lotusstaub duftet, weihen“ – Wasser mit Lotusblüten. 6. „Himavat, Meru, Kailāsa und die Berge mögen dich mit dem sechsten Krug voll Quellwasser weihen.“ 7. „Die sieben am Himmel wandelnden Ṛṣis mögen die Götterherrin mit dem siebten Krug voll Wasser aller heiligen Stätten weihen.“ 8. „Die Vasus mögen dich mit dem achten Krug aus Seewasser weihen. Durgā, Göttin, dir sei Verehrung.“

M0769. Neunter Kalasha und Frucht des grossen Bades
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1018, Neunter Kalasha und Frucht des grossen Bades
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
dharmo jñānaṃ ca vairāgyaṃ tapaḥ satyaṃ kṣamā dhṛtiḥ |
yaśo viveko niyamo brahmacaryaṃ dayā damaḥ ||
śāntirmaunaṃ tathā śaucaṃ santoṣo mitabhāṣitā |
yāvatyaścopaniṣadaḥ kaivalyapratipādakāḥ ||
sthāvaraṃ jaṅgamaṃ cāpi trailokye yat pratiṣṭhitam |
yadyatsṛṣṭāvutpannaṃ mūrtaṃ cāmūrtameva ca ||
acaraṃ yaccaraṃ cāpi yadvācyamavācyam |
te sarve snāpayantu tvāṃ navamena ghaṭena hi ||
snāpayecchuddhatoyena caṇḍikāṃ manunā'munā |
ityuktaṃ te mahāsnānaṃ śaradarcāvidhau priye ||
dināntare'pi kurvīta bhaktaścedbhaktibhāvitaḥ |
anena vidhinā yastu snāpayejjagadambikām ||
saptajanmakṛtāt pāpānmuktaḥ syānnātra saṃśayaḥ |
divyāṣṭābdasahasrāṇi devīloke vaset tathā ||
navamyāṃ tu mahāsnānaṃ dhanaputravivardhanam |
sahasrayajñasya phalaṃ labhate nātra saṃśayaḥ ||
rājā rājyamavāpnoti śatrunāśaṃ tathaiva ca |
svābhīṣṭamāpnuvantyanye mahāsnānena pārvati ||

Devanagari:
धर्मो ज्ञानं च वैराग्यं तपः सत्यं क्षमा धृतिः |
यशो विवेको नियमो ब्रह्मचर्यं दया दमः ||
शान्तिर्मौनं तथा शौचं सन्तोषो मितभाषिता |
यावत्यश्चोपनिषदः कैवल्यप्रतिपादकाः ||
स्थावरं जङ्गमं चापि त्रैलोक्ये यत् प्रतिष्ठितम् |
यद्यत्सृष्टावुत्पन्नं मूर्तं चामूर्तमेव च ||
अचरं यच्चरं चापि यद्वाच्यमवाच्यम् |
ते सर्वे स्नापयन्तु त्वां नवमेन घटेन हि ||
स्नापयेच्छुद्धतोयेन चण्डिकां मनुनाऽमुना |
इत्युक्तं ते महास्नानं शरदर्चाविधौ प्रिये ||
दिनान्तरेऽपि कुर्वीत भक्तश्चेद्भक्तिभावितः |
अनेन विधिना यस्तु स्नापयेज्जगदम्बिकाम् ||
सप्तजन्मकृतात् पापान्मुक्तः स्यान्नात्र संशयः |
दिव्याष्टाब्दसहस्राणि देवीलोके वसेत् तथा ||
नवम्यां तु महास्नानं धनपुत्रविवर्धनम् |
सहस्रयज्ञस्य फलं लभते नात्र संशयः ||
राजा राज्यमवाप्नोति शत्रुनाशं तथैव च |
स्वाभीष्टमाप्नुवन्त्यन्ये महास्नानेन पार्वति ||

Bedeutung und Funktion: Zum neunten Krug mit reinem Wasser: „Dharma, Erkenntnis, Nichtanhaften, Askese, Wahrheit, Geduld, Standfestigkeit, Ruhm, Unterscheidung, Selbstverpflichtung, Brahmacarya, Mitgefühl, Selbstbeherrschung, Frieden, Schweigen, Reinheit, Zufriedenheit und maßvolles Sprechen; alle Upaniṣaden, die Befreiung lehren; alles Unbewegliche und Bewegliche der drei Welten, alles Geschaffene mit und ohne Gestalt, alles Aussprechbare und Unaussprechbare: Sie alle mögen dich mit dem neunten Krug baden.“ Damit endet die Beschreibung des großen Bades im Herbstfest. Ein von Hingabe erfüllter Verehrer darf es auch an anderen Tagen vollziehen. Die Quelle verheißt Befreiung von Schuld aus sieben Geburten und achttausend göttliche Jahre in der Welt der Göttin. Das große Bad an Navamī fördere Wohlstand und Nachkommen und bringe die Frucht von tausend Opfern. Ein König erlange Herrschaft und Niederlage seiner Feinde, andere Menschen das von ihnen Ersehnte. [Die hier genannten sieben Geburten und tausend Opfer unterscheiden sich von den früheren Fruchtangaben auf S1009; beide bleiben erhalten.]

M0770. Bali an die Bhutas nach dem Bad
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1018–1019, Bali an die Bhutas nach dem Bad
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
mahāsnānādanu tato bhūtebhyo balimutsṛjet |
sa kaulānāṃ māṃsamayo māṣānnaṃ smṛtivartinām ||
gṛhītvā tamamubhyāṃ vai manubhyāmutsṛjedbalim |
bhūtāḥ pretāḥ piśācāśca ye vasantyatra bhūtale ||
te gṛhṇantu mayā dattaṃ balimenaṃ prasādhitam |
pūjitā gandhapuṣpādyairbalibhistarpitāstathā ||
deśādasmādviniḥsṛtya pūjāṃ paśyantu matkṛtām |
tārarāvau kūrcabhūto bhyasanto bhūta eva ca ||
sasandhyeṣa balirhṛcca mantrāvetāvudāhṛtau |
rāvaḥ [pāṭha aspaṣṭa] |
bhūtaḥ [pāṭha aspaṣṭa] |
tathā |
akṛte balidāne tu mahāsnānādanantaram ||
aphalaṃ tadbhaveddevi pūjāṅgaṃ hīyate tathā |
vilumpanti sadā duṣṭā na ca gṛhṇanti devatāḥ ||
tasmādyatnena kartavyaṃ bhūtānāmapasāraṇam |

Devanagari:
महास्नानादनु ततो भूतेभ्यो बलिमुत्सृजेत् |
स कौलानां मांसमयो माषान्नं स्मृतिवर्तिनाम् ||
गृहीत्वा तममुभ्यां वै मनुभ्यामुत्सृजेद्बलिम् |
भूताः प्रेताः पिशाचाश्च ये वसन्त्यत्र भूतले ||
ते गृह्णन्तु मया दत्तं बलिमेनं प्रसाधितम् |
पूजिता गन्धपुष्पाद्यैर्बलिभिस्तर्पितास्तथा ||
देशादस्माद्विनिःसृत्य पूजां पश्यन्तु मत्कृताम् |
ताररावौ कूर्चभूतो भ्यसन्तो भूत एव च ||
ससन्ध्येष बलिर्हृच्च मन्त्रावेतावुदाहृतौ |
रावः [पाठ अस्पष्ट] |
भूतः [पाठ अस्पष्ट] |
तथा |
अकृते बलिदाने तु महास्नानादनन्तरम् ||
अफलं तद्भवेद्देवि पूजाङ्गं हीयते तथा |
विलुम्पन्ति सदा दुष्टा न च गृह्णन्ति देवताः ||
तस्माद्यत्नेन कर्तव्यं भूतानामपसारणम् |

Bedeutung und Funktion: Nach dem großen Bad folgt eine Bali-Gabe an die Bhūtas: Bei den Kaulas besteht sie aus Fleisch, bei den Smṛti-Anhängern aus Māṣa-Speise, also mit Urdbohnen bereitetem Essen. Die erste Formel lautet: „Bhūtas, Pretas und Piśācas, die hier auf der Erde wohnen, mögen diese von mir bereitete und dargebrachte Gabe annehmen. Mit Duft und Blumen verehrt und durch Bali gesättigt, verlasst diesen Ort und schaut auf die von mir vollzogene Pūjā.“ Eine zweite Formel wird mit den Codenamen Tārā, Rāva, Kūrca und Bhūta, der Dativpluralendung -bhyaḥ sowie „eṣa baliḥ“ und Hṛd beschrieben. Die Bīja-Glossen sind im Druck nicht sicher lesbar. Die Quelle erklärt, ohne diese Gabe sei das Bad fruchtlos und die Pūjā unvollständig; störende Wesen nähmen die Gaben weg, die Gottheiten empfingen sie nicht. Deshalb folge die Wegweisung der Bhūtas.

M0771. Wegweisung störender Wesen
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1019, Wegweisung störender Wesen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
lājacandanasiddhārthabhasmadūrvākṣatādikam |
gṛhītvā tāraroṣāstrainiḥkṣepya padyamudīrayet ||
apasarpantu bhūtāste ye bhūtāḥ [pāṭha aspaṣṭa] |
bhūtānāmavirodhena devīpūjāṃ karomyaham ||
vetālāśca piśācāśca rākṣasāśca sarīsṛpāḥ |
apasarpantu sarvatra mantrarūpākṣatāḍitāḥ ||
ante manunāmeteṣāṃ hū~ aḥ phaḍiti kīrtayet |

Devanagari:
लाजचन्दनसिद्धार्थभस्मदूर्वाक्षतादिकम् |
गृहीत्वा ताररोषास्त्रैनिःक्षेप्य पद्यमुदीरयेत् ||
अपसर्पन्तु भूतास्ते ये भूताः [पाठ अस्पष्ट] |
भूतानामविरोधेन देवीपूजां करोम्यहम् ||
वेतालाश्च पिशाचाश्च राक्षसाश्च सरीसृपाः |
अपसर्पन्तु सर्वत्र मन्त्ररूपाक्षताडिताः ||
अन्ते मनुनामेतेषां हूँ अः फडिति कीर्तयेत् |

Bedeutung und Funktion: Geröstete Körner, Sandel, weißer Senf, Asche, Dūrvā-Gras, ungebrochener Reis und ähnliche Stoffe werden unter Tārā, Roṣa und Astra ausgestreut. Dazu spricht man: „Weichen mögen jene Bhūtas … [ein beschreibendes Glied ist beschädigt]. Ohne Feindschaft gegen die Bhūtas vollziehe ich die Verehrung der Göttin. Vetālas, Piśācas, Rākṣasas und kriechende Wesen mögen überall weichen, von der Kraft der Mantra-Zeichen getroffen.“ Am Ende der Formeln steht „hūṃ aḥ phaṭ“. [Die beschädigte Zeile wird nicht durch eine anderswo bekannte Standardfassung ersetzt.]

M0772. Einzugsformel und feste Aufstellung
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1020, Einzugsformel und feste Aufstellung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tathā |
dhṛtvāsanaṃ tato devīṃ patrikāṃ mṛnmayīmapi |
saṃcālya gītavādyādīnimaṃ mantraṃ samuccaret ||
sthāpayet susthirākārāṃ tataḥ kalpita āsane |
tāratrapārāvalakṣmīyoginīkāmayoṣitaḥ ||
ḍākinīṃ cāpi phetkārīṃ caṇḍike bhagavatyapi |
caladvayaṃ cālaya dvirjayakāpālinītyapi ||
pūjālayaṃ dviḥ praviśa hū~ phaṭ svāhā tataḥ param |
āgaccha madgṛhe devi saha śaktibhiraṣṭabhiḥ ||
pūjāṃ gṛhāṇa vidhivat sarvakalyāṇahetave |
anena sthāpayeddevīṃ sarvakalyāṇadāyinīm ||
dinatrayasya pūjārthaṃ vedikādyāsanādiṣu |
trapā hrī~ |
rāvaḥ [pāṭha aspaṣṭa] |
yoginī [pāṭha aspaṣṭa] |
kāmaḥ klī~ |
yoṣit strī~ |
ḍākinī [pāṭha aspaṣṭa] |
phetkārī [pāṭha aspaṣṭa] |
tathā |
tāracidvāgvraḍākinyaḥ sthā~ sthī~ tvamambike tathā |
sthirībhava śiraśceti sthirīkuryāttataḥ param ||
cidvāgbhavam |

Devanagari:
तथा |
धृत्वाऽऽसनं ततो देवीं पत्रिकां मृन्मयीमपि |
संचाल्य गीतवाद्यादीनिमं मन्त्रं समुच्चरेत् ||
स्थापयेत् सुस्थिराकारां ततः कल्पित आसने |
तारत्रपारावलक्ष्मीयोगिनीकामयोषितः ||
डाकिनीं चापि फेत्कारीं चण्डिके भगवत्यपि |
चलद्वयं चालय द्विर्जयकापालिनीत्यपि ||
पूजालयं द्विः प्रविश हूँ फट् स्वाहा ततः परम् |
आगच्छ मद्गृहे देवि सह शक्तिभिरष्टभिः ||
पूजां गृहाण विधिवत् सर्वकल्याणहेतवे |
अनेन स्थापयेद्देवीं सर्वकल्याणदायिनीम् ||
दिनत्रयस्य पूजार्थं वेदिकाद्यासनादिषु |
त्रपा ह्रीँ |
रावः [पाठ अस्पष्ट] |
योगिनी [पाठ अस्पष्ट] |
कामः क्लीँ |
योषित् स्त्रीँ |
डाकिनी [पाठ अस्पष्ट] |
फेत्कारी [पाठ अस्पष्ट] |
तथा |
तारचिद्वाग्व्रडाकिन्यः स्थाँ स्थीँ त्वमम्बिके तथा |
स्थिरीभव शिरश्चेति स्थिरीकुर्यात्ततः परम् ||
चिद्वाग्भवम् |

Bedeutung und Funktion: Man hebt den Sitz und bewegt die Göttin als Pflanzenverband oder Tonbild unter Gesang und Musik. Auf dem vorbereiteten Sitz wird sie fest aufgestellt. Der Einzugsmantra nennt Tārā, Trapā, Rāva, Lakṣmī, Yoginī, Kāma, Yoṣit, Ḍākinī und Phetkārī; dann „caṇḍike bhagavati“, zweimal „cala“ – bewege dich –, zweimal „cālaya“ – bringe in Bewegung –, „jayakāpālini“ und „pūjālayaṃ praviśa praviśa“ – tritt in das Verehrungshaus ein –, gefolgt von „hūṃ phaṭ svāhā“. Der anschließende Vers lautet: „Komm in mein Haus, Göttin, zusammen mit den acht Kräften. Nimm die vorschriftsmäßige Verehrung an, zum Ursprung allen Heils.“ So wird die allheilbringende Göttin für die dreitägige Pūjā auf Altar oder Sitz aufgestellt. Die Glosse lässt Trapā als hrīṃ, Kāma als klīṃ und Yoṣit als strīṃ erkennen; die übrigen Bījas bleiben teilweise beschädigt. Zur Festigung nennt die Quelle weitere Codenamen, „sthāṃ sthīṃ“, „tvam ambike sthirībhava“ – du, Ambikā, werde fest –, und Śiras. Cit wird als Vāgbhava erklärt. [Die ungesicherte Gesamtformel wird nicht rekonstruiert.]

M0773. Ausstattung und vedische Aufstellung des Kalasha
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1020–1021, Ausstattung und vedische Aufstellung des Kalasha
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
kalaśasthāpanamāha |
tataḥ punarviracite sarvatobhadramaṇḍale |
citritaṃ pañcavarṇena dadhyakṣataphalānvitam ||
pañcaratnena hemnā ca garbhagena vibhūṣitam |
paṭṭācchādanasaṃvītagrīvaṃ pallavaśobhitam ||
vrīhīṇāṃ vā yavānāṃ vā sthāpayitvopari priye |
vaidikena vidhānena kalaśasthāpanaṃ caret ||
bhūmiṃ spṛṣṭvā japenmantraṃ bhūrasīti varānane |
atha dhānyamasītyuktvā vrīhīnvā'bhimantrayet ||
ājighretyuccaranmantraṃ kalaśaṃ tatra vinyaset |
varuṇasyeti mantreṇa pāthobhiḥ paripūrayet ||
kāṇḍātkāṇḍāditi procya pallavaṃ vinyasettataḥ |
phalaṃ yā phalinītyuktvā śrīścetyuktvā prasūnakam ||
gandhadvāretyatho gandhaṃ sahasretyakṣataṃ nyaset |
sthirībhaveti mantreṇa sthirīkaraṇamācaret ||
valmīkakuñjararadanadīsaṅgamaparvatāt |
gokulāddevanṛpatidvārādapi ca mṛttikāḥ ||
āhṛtya hārdamantreṇa pratyekaṃ nikṣipedghaṭe |
hārdamantreṇa nama iti mantreṇa |

Devanagari:
कलशस्थापनमाह |
ततः पुनर्विरचिते सर्वतोभद्रमण्डले |
चित्रितं पञ्चवर्णेन दध्यक्षतफलान्वितम् ||
पञ्चरत्नेन हेम्ना च गर्भगेन विभूषितम् |
पट्टाच्छादनसंवीतग्रीवं पल्लवशोभितम् ||
व्रीहीणां वा यवानां वा स्थापयित्वोपरि प्रिये |
वैदिकेन विधानेन कलशस्थापनं चरेत् ||
भूमिं स्पृष्ट्वा जपेन्मन्त्रं भूरसीति वरानने |
अथ धान्यमसीत्युक्त्वा व्रीहीन्वाऽभिमन्त्रयेत् ||
आजिघ्रेत्युच्चरन्मन्त्रं कलशं तत्र विन्यसेत् |
वरुणस्येति मन्त्रेण पाथोभिः परिपूरयेत् ||
काण्डात्काण्डादिति प्रोच्य पल्लवं विन्यसेत्ततः |
फलं या फलिनीत्युक्त्वा श्रीश्चेत्युक्त्वा प्रसूनकम् ||
गन्धद्वारेत्यथो गन्धं सहस्रेत्यक्षतं न्यसेत् |
स्थिरीभवेति मन्त्रेण स्थिरीकरणमाचरेत् ||
वल्मीककुञ्जररदनदीसङ्गमपर्वतात् |
गोकुलाद्देवनृपतिद्वारादपि च मृत्तिकाः ||
आहृत्य हार्दमन्त्रेण प्रत्येकं निक्षिपेद्घटे |
हार्दमन्त्रेण नम इति मन्त्रेण |

Bedeutung und Funktion: Nun folgt die Aufstellung des Kalasha. Auf einem neu angelegten Sarvatobhadra-Maṇḍala steht das fünffarbig bemalte Gefäß mit Dickmilch, ungebrochenem Reis und Früchten; innen befinden sich fünf Edelsteine und Gold. Ein Tuch umhüllt seinen Hals, Zweige schmücken es. Es wird auf Reis oder Gerste gestellt. Die vedischen Formeln sind hier nur durch ihre Anfänge bezeichnet: Beim Berühren des Bodens „bhūr asi“, über dem Getreide „dhānyam asi“, beim Aufstellen „ājighra“, beim Füllen mit Wasser „varuṇasya“, für den Zweig „kāṇḍāt kāṇḍāt“, für die Frucht „yā phalinī“, für die Blume „śrīś ca“, für Duft „gandhadvāra“, für ungebrochenen Reis „sahasra“ und zur Festigung „sthirībhava“. Erde von Ameisenhügel, Elefantenstoßzahn, Flusszusammenfluss, Berg, Rinderstätte sowie Tempel- und Königstor wird jeweils mit dem Herzmantra ins Gefäß gegeben. Die Glosse erklärt diesen hier als „namaḥ“. [Die Quelle zitiert die vedischen Mantras nur auszugsweise; keine Ergänzung aus anderen Fassungen.]

M0774. Reinigung und Zuordnung des Herbst-Durga-Ritus
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1021–1022, Reinigung und Zuordnung des Herbst-Durga-Ritus
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
pūrvavat sarvavastvādiśodhanaṃ vidadhīta vai |
prāgudīritamantreṇa tathaivālokanena ca ||
yadātmanā'navajñātaṃ pūjādravyādidūṣaṇam |
aspṛśyasparśajaṃ vāpi yadanyāyārjitaṃ ca vā ||
tathā nirmālyasaṃspṛṣṭaṃ kīṭārohaṇadūṣitam |
naśyanti tāni sarvāṇi dṛṅmantrābhyavalokanāt ||
bhūtāpasāraṇaṃ kṛtvā bhūtaśuddhiṃ vidhāya ca |
sampūjyāsanamātmīyaṃ gaṇeśagurudevatāḥ ||
natvā vidadhyāttadanu prāṇāyāmatrayaṃ budhaḥ |
patrikāyāstataḥ kuryādṛṣyādi yatamānasaḥ ||
śāratkālīnadurgārcāvidherasya hi nāradaḥ |
ṛṣiśchandaśca gāyatrī śrīdurgā devatā matā ||
bījaṃ hrīmiti nirdiṣṭaṃ śaktiḥ śrīmapi pārvati |
kīlakaṃ klīmiti proktaṃ pūjāyāṃ viniyogatā ||

Devanagari:
पूर्ववत् सर्ववस्त्वादिशोधनं विदधीत वै |
प्रागुदीरितमन्त्रेण तथैवालोकनेन च ||
यदात्मनाऽनवज्ञातं पूजाद्रव्यादिदूषणम् |
अस्पृश्यस्पर्शजं वापि यदन्यायार्जितं च वा ||
तथा निर्माल्यसंस्पृष्टं कीटारोहणदूषितम् |
नश्यन्ति तानि सर्वाणि दृङ्मन्त्राभ्यवलोकनात् ||
भूतापसारणं कृत्वा भूतशुद्धिं विधाय च |
सम्पूज्यासनमात्मीयं गणेशगुरुदेवताः ||
नत्वा विदध्यात्तदनु प्राणायामत्रयं बुधः |
पत्रिकायास्ततः कुर्यादृष्यादि यतमानसः ||
शारत्कालीनदुर्गार्चाविधेरस्य हि नारदः |
ऋषिश्छन्दश्च गायत्री श्रीदुर्गा देवता मता ||
बीजं ह्रीमिति निर्दिष्टं शक्तिः श्रीमपि पार्वति |
कीलकं क्लीमिति प्रोक्तं पूजायां विनियोगता ||

Bedeutung und Funktion: Alle Gegenstände werden wie zuvor mit der genannten Formel und durch rituelles Anblicken gereinigt. Nach der Quelle sollen dabei auch unbemerkte Verunreinigungen verschwinden: Berührung durch im damaligen Kastensystem als unberührbar geltende Menschen, unrechtmäßiger Erwerb, Kontakt mit bereits dargebrachten Gaben oder Befall durch Insekten. Nach Wegweisung störender Wesen und Reinigung der Elemente verehrt man den eigenen Sitz, verneigt sich vor Gaṇeśa, Guru und Gottheiten und vollzieht dreimal Prāṇāyāma. Es folgen die Ṛṣi- und weiteren Zuordnungen für den Pflanzenverband. Für diesen herbstlichen Durgā-Ritus gelten Nārada als Seher, Gāyatrī als Versmaß und Śrī Durgā als Gottheit; hrīṃ ist das Bīja, śrīṃ die Śakti, klīṃ der Kīlaka. Die Anwendung ist die Pūjā. [Die Reinheitskategorien geben die historischen Vorstellungen der Quelle wieder.]

M0775. Gemeinsamer Sankalpa und Mantra des Pflanzenverbandes
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1022, Gemeinsamer Sankalpa und Mantra des Pflanzenverbandes
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
asminneva hyavasare saṅkalpaṃ ke'pi kurvate |
kāmyatvādvetare nāsya nityatvātrikakṛtyavat ||
triyate yadi saṅkalpastryahasyāpyeka eva hi |
ekaprayogatvāt phalaikyācca visarjanāt ||
pīṭhe mūrtau ca nityaṃ tadṛṣiṃ tanmanoścaret |
mṛnmatpatrikāpakṣe mantraṃ sarpi niśāmaya ||
ādau vedādimālekhya dvivāraṃ durga īrayet |
sambuddhiratha rakṣiṇyāḥ śirasā saha kīrtayet ||
patrikārcopacārādipradānārthe manustvamī |
ekaṃ dve dve trīṇi ca ḍhe sakalo mantra eva ca ||
karāṅgulīhṛdādiṣvamī nyasyā mantravarṇakāḥ |

Devanagari:
अस्मिन्नेव ह्यवसरे सङ्कल्पं केऽपि कुर्वते |
काम्यत्वाद्वेतरे नास्य नित्यत्वात्रिककृत्यवत् ||
त्रियते यदि सङ्कल्पस्त्र्यहस्याप्येक एव हि |
एकप्रयोगत्वात् फलैक्याच्च विसर्जनात् ||
पीठे मूर्तौ च नित्यं तदृषिं तन्मनोश्चरेत् |
मृन्मत्पत्रिकापक्षे मन्त्रं सर्पि निशामय ||
आदौ वेदादिमालेख्य द्विवारं दुर्ग ईरयेत् |
सम्बुद्धिरथ रक्षिण्याः शिरसा सह कीर्तयेत् ||
पत्रिकार्चोपचारादिप्रदानार्थे मनुस्त्वमी |
एकं द्वे द्वे त्रीणि च ढे सकलो मन्त्र एव च ||
कराङ्गुलीहृदादिष्वमी न्यस्या मन्त्रवर्णकाः |

Bedeutung und Funktion: Einige sprechen erst hier den Saṅkalpa, weil sie den Ritus als auf einen Wunsch gerichtet verstehen. Andere lassen ihn fort, da sie ihn wie die täglichen dreifachen Pflichten als verbindlichen Ritus ansehen. Wird ein Saṅkalpa gesprochen, gilt ein einziger für alle drei Tage: Die Handlung bildet eine Einheit, ebenso ihre Frucht und die abschließende Verabschiedung. Bei einem dauerhaften Pīṭha oder Kultbild verwendet man die Zuordnungen seines eigenen Mantras. Für Tonbild und Pflanzenverband wird folgende Formel verschlüsselt angegeben: zuerst Vedādi, zweimal „durge“, dann die Anrede von Rakṣiṇī und Śiras. Sie dient den Darbringungen bei der Verehrung der Patrikā. Ihre Zeichen werden auf Finger und die mit dem Herzen beginnenden Körperstellen gelegt. [Zwei Druckstellen sind unsicher: die Anrede vor niśāmaya und die Zahlenfolge der Nyāsa-Verteilung. Der Druck ist im Sanskrit bewahrt; eine vermeintlich sichere Zahlenreihe wird nicht eingesetzt.]

M0776. Anrufung zum Herbstfest
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1024–1025, Anrufung zum Herbstfest
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
āgaccha madgṛhe devi aṣṭābhiḥ śaktibhiḥ saha |
pūjāṃ gṛhāṇa vidhivat sarvakalyāṇakāriṇi ||
ehyehi bhagavatyamba śatrukṣayajayaprade |
bhaktitaḥ pūjayāmi tvāṃ navadurge surārcite ||
durge devi samāgaccha sānnidhyaṃ cāpi kalpaya |
yajñabhāgaṃ gṛhāṇa tvamaṣṭābhiḥ śaktibhiḥ saha ||
śāradīyāmimāṃ pūjāṃ karomi tridaśārcite |
ājñāpaya mahādevi daityadarpaniṣūdani ||
duṣpāre ghorasaṃsāre sāgare patitaṃ sadā |
trāyasva varade devi namaste śaṅkarapriye ||
ye devā yāśca devyaśca calitāyāṃ calanti hi |
āvāhayāmi tān sarvāṃścaṇḍike parameśvari ||
prāṇān rakṣa yaśo rakṣa rakṣa dārān sutaṃ dhanam |
sarvarakṣākarī yasmāt tvaṃ hi devi jagatpriye ||
praviśya tiṣṭha yajñe'smin yāvat pūjāṃ karomyaham |
modānandakare devi sarvasiddhiṃ ca dehi me ||
āgaccha caṇḍike devi sarvakalyāṇahetave |
pūjāṃ gṛhāṇa sumukhi namaste śaṅkarapriye ||

Devanagari:
आगच्छ मद्गृहे देवि अष्टाभिः शक्तिभिः सह |
पूजां गृहाण विधिवत् सर्वकल्याणकारिणि ||
एह्येहि भगवत्यम्ब शत्रुक्षयजयप्रदे |
भक्तितः पूजयामि त्वां नवदुर्गे सुरार्चिते ||
दुर्गे देवि समागच्छ सान्निध्यं चापि कल्पय |
यज्ञभागं गृहाण त्वमष्टाभिः शक्तिभिः सह ||
शारदीयामिमां पूजां करोमि त्रिदशार्चिते |
आज्ञापय महादेवि दैत्यदर्पनिषूदनि ||
दुष्पारे घोरसंसारे सागरे पतितं सदा |
त्रायस्व वरदे देवि नमस्ते शङ्करप्रिये ||
ये देवा याश्च देव्यश्च चलितायां चलन्ति हि |
आवाहयामि तान् सर्वांश्चण्डिके परमेश्वरि ||
प्राणान् रक्ष यशो रक्ष रक्ष दारान् सुतं धनम् |
सर्वरक्षाकरी यस्मात् त्वं हि देवि जगत्प्रिये ||
प्रविश्य तिष्ठ यज्ञेऽस्मिन् यावत् पूजां करोम्यहम् |
मोदानन्दकरे देवि सर्वसिद्धिं च देहि मे ||
आगच्छ चण्डिके देवि सर्वकल्याणहेतवे |
पूजां गृहाण सुमुखि नमस्ते शङ्करप्रिये ||

Bedeutung und Funktion: „Komm in mein Haus, Göttin, mit deinen acht Kräften. Nimm die vorschriftsmäßige Verehrung an, du Wirkende allen Heils. Komm, komm, erhabene Mutter, die Feinde vernichtet und Sieg gewährt. In Hingabe verehre ich dich, Navadurgā, von den Göttern verehrt. Durgā, Göttin, komm her und schenke deine Gegenwart; empfange mit den acht Kräften deinen Opferanteil. Ich vollziehe diese herbstliche Verehrung, du von den Göttern Verehrte. Gewähre deine Zustimmung, große Göttin, die den Hochmut der Daityas zerschlägt. Rette mich, in das schwer überquerbare Meer des furchtbaren Saṃsāra gefallen, gabenspendende Göttin. Dir Verehrung, Geliebte Śaṅkaras. Alle Götter und Göttinnen, die mit dir ziehen, wenn du dich bewegst, rufe ich herbei, Caṇḍikā, höchste Herrin. Schütze Leben und Ansehen, schütze Gattin, Sohn und Besitz; denn du schützt alles, Göttin, der Welt Geliebte. Tritt in dieses Opfer ein und bleibe, solange ich die Pūjā vollziehe. Göttin, die Freude und Glück schenkt, gewähre mir alle Vollendung. Komm, Caṇḍikā, Göttin, zum Heil in allem; nimm die Verehrung an, Schönantlitzige. Dir Verehrung, Geliebte Śaṅkaras.“

M0777. Anrufung in den verschiedenen Kultträgern
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1025–1026, Anrufung in den verschiedenen Kultträgern
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
āvāhayāmi devi tvāṃ mṛnmaye śrīphale tathā |
triśūle kalaśe khaḍge maṇḍale citra eva ca ||
kailāśaśikharāddevi vindhyādrerhimaparvatāt |
āgatya bilvaśākhāyāṃ caṇḍike kuru sannidhim ||
sthāpitā'si mayā devi pūjaye tvāṃ prasīda me |
caṇḍe caṇḍātmike caṇḍi caṇḍavigrahadhāriṇi ||
bilvaśākhāṃ samāśritya tiṣṭha devi gaṇaiḥ saha |
atha vā mṛnmaye kumbhe triśūle khaḍga eva ca ||
tathā citrapaṭe vā'pi nṛmuṇḍe vahnimaṇḍale |
sarvagā tvaṃ samāgatya sānnidhyamiha kalpaya ||
devi tvaṃ jagatāṃ mātaḥ sṛṣṭisaṃhārakāriṇi |
maṇḍaleṣu samasteṣu sānnidhyamanukalpaya ||
caturviṃśatisaṅkhyeṣu abhīṣṭeṣu caṇḍike |
āgatya śāradīṃ pūjāṃ gṛhṇa devi prasīda me ||
āvāhitā'si devi tvaṃ nikhile maṇḍale tava |
bhūtvā'traiva sthirātmā tvaṃ madgehe kāmadā bhava ||
caṇḍi tvaṃ caṇḍarūpā'si suratejaḥsamudbhave |
parivāraiḥ samāgatya sthitimatra kuru drutam ||

Devanagari:
आवाहयामि देवि त्वां मृन्मये श्रीफले तथा |
त्रिशूले कलशे खड्गे मण्डले चित्र एव च ||
कैलाशशिखराद्देवि विन्ध्याद्रेर्हिमपर्वतात् |
आगत्य बिल्वशाखायां चण्डिके कुरु सन्निधिम् ||
स्थापिताऽसि मया देवि पूजये त्वां प्रसीद मे |
चण्डे चण्डात्मिके चण्डि चण्डविग्रहधारिणि ||
बिल्वशाखां समाश्रित्य तिष्ठ देवि गणैः सह |
अथ वा मृन्मये कुम्भे त्रिशूले खड्ग एव च ||
तथा चित्रपटे वाऽपि नृमुण्डे वह्निमण्डले |
सर्वगा त्वं समागत्य सान्निध्यमिह कल्पय ||
देवि त्वं जगतां मातः सृष्टिसंहारकारिणि |
मण्डलेषु समस्तेषु सान्निध्यमनुकल्पय ||
चतुर्विंशतिसङ्ख्येषु अभीष्टेषु चण्डिके |
आगत्य शारदीं पूजां गृह्ण देवि प्रसीद मे ||
आवाहिताऽसि देवि त्वं निखिले मण्डले तव |
भूत्वाऽत्रैव स्थिरात्मा त्वं मद्गेहे कामदा भव ||
चण्डि त्वं चण्डरूपाऽसि सुरतेजःसमुद्भवे |
परिवारैः समागत्य स्थितिमत्र कुरु द्रुतम् ||

Bedeutung und Funktion: „Ich rufe dich, Göttin, im Tonbild, im Śrīphala, im Dreizack, Kalasha, Schwert, Maṇḍala und Bild an. Komm vom Gipfel des Kailāsa, vom Vindhya und vom Schneegebirge und sei im Bilva-Zweig gegenwärtig, Caṇḍikā. Ich habe dich aufgestellt und verehre dich; sei mir gnädig. Caṇḍā, von gewaltigem Wesen, Caṇḍī, Trägerin der gewaltigen Gestalt, bleibe im Bilva-Zweig mit deinen Scharen – oder im Tongefäß, im Dreizack, Schwert, gemalten Bild, Menschenschädel oder Feuerkreis. Du Allgegenwärtige, komm und schenke hier deine Gegenwart. Göttin, Mutter der Welten, die Schöpfung und Auflösung bewirkt, sei in allen Maṇḍalas gegenwärtig, in den vierundzwanzig gewünschten, Caṇḍikā. Komm, empfange die herbstliche Pūjā und sei mir gnädig. In deinem ganzen Maṇḍala bist du angerufen; bleibe hier fest und erfülle im Haus meine Wünsche. Caṇḍī, deine Gestalt ist gewaltig; aus dem Glanz der Götter entstanden, komm mit deinem Gefolge und nimm hier rasch deinen Platz ein.“ [Śrīphala steht hier im Bilva-Ritus. Die vierundzwanzig Maṇḍalas werden an dieser Stelle nicht einzeln benannt. Die Kultträger sind historische Angaben der Quelle.]

M0778. Achtzehn puranische und fünf vedische Formeln
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1026, Achtzehn puranische und fünf vedische Formeln
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
aṣṭādaśaitān prajapenmantrān paurāṇikān priye |
tato haṃsaḥ śuciṣaccaṃ pratadviṣṇustave'tyapi ||
tathā viṣṇuryonimiti tārttīyakathoditam |
tāravyāhṛtipūrvā ca gāyatrī tārapaścimā ||
tryambakaṃ ceti pañcaitān vaidikān prajapenmanūn |
nemānapi sthire pīṭhe mūrtau vā parikalpayet ||
ataḥ prāṇapratiṣṭhāṃ vai kurvīta maduktibhiḥ |
ādyena nityasthānena nimittoktena tatparam ||
āsyāsyamāntārtīyamanunā tadanantaram |
tacca śāradapūjāyāṃ netarasyāṃ kadā cana ||
pīṭhamūrtyorapi tathā maṇḍale netaratra ca |
tāramaidhatrapārāvayoginyo ḍākinī tathā ||
phetkārīkūrcavanitā bījānyetāni vai nava |
ehyehi bhagavatyaiva tato brūyāt padatrayam ||

Devanagari:
अष्टादशैतान् प्रजपेन्मन्त्रान् पौराणिकान् प्रिये |
ततो हंसः शुचिषच्चं प्रतद्विष्णुस्तवेऽत्यपि ||
तथा विष्णुर्योनिमिति तार्त्तीयकथोदितम् |
तारव्याहृतिपूर्वा च गायत्री तारपश्चिमा ||
त्र्यम्बकं चेति पञ्चैतान् वैदिकान् प्रजपेन्मनून् |
नेमानपि स्थिरे पीठे मूर्तौ वा परिकल्पयेत् ||
अतः प्राणप्रतिष्ठां वै कुर्वीत मदुक्तिभिः |
आद्येन नित्यस्थानेन निमित्तोक्तेन तत्परम् ||
आस्यास्यमान्तार्तीयमनुना तदनन्तरम् |
तच्च शारदपूजायां नेतरस्यां कदा चन ||
पीठमूर्त्योरपि तथा मण्डले नेतरत्र च |
तारमैधत्रपारावयोगिन्यो डाकिनी तथा ||
फेत्कारीकूर्चवनिता बीजान्येतानि वै नव |
एह्येहि भगवत्यैव ततो ब्रूयात् पदत्रयम् ||

Bedeutung und Funktion: Die vorangegangene Anrufung wird als achtzehn purāṇische Mantras gezählt. Danach folgen fünf vedische Formeln, hier nur im Ansatz genannt: „haṃsaḥ śuciṣat“, „pratad viṣṇuḥ stave“, „viṣṇur yonim“, die Gāyatrī mit Tārā und den Vyāhṛtis davor sowie Tārā danach, schließlich „tryambakam“. Auch diese sollen nicht für ein dauerhaftes Pīṭha oder Kultbild neu angesetzt werden. Es folgt die Lebensgegenwartseinsetzung, Prāṇapratiṣṭhā, nach den angegebenen Formeln: zuerst dem für den dauerhaften Ort, dann dem für besondere Anlässe genannten Verfahren, anschließend einer dritten, hier im Druck beschädigten Formel. Diese besondere Folge gilt nur für die Herbst-Pūjā und die genannten Pīṭha-, Bild- und Maṇḍala-Träger. Für die nächste Anrufung stehen neun Bīja-Codenamen: Tārā, Aidha [Lesung unsicher], Trapā, Rāva, Yoginī, Ḍākinī, Phetkārī, Kūrca und Vanitā. Danach folgen die drei Wörter „ehy ehi bhagavati“ – komm, komm, Erhabene. [Die beiden Verweiszeilen mit tārtīya/āsyāsya sind beschädigt; keine ungesicherte Vollform ergänzt.]

M0779. Verschlüsselte Formel zur Lebensgegenwart
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1027, Verschlüsselte Formel zur Lebensgegenwart
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
trayastriṃśatkoṭipadāt tathā tridaśaśabdataḥ |
tejaḥkalpitaśabdācca śarīre parikalpayet ||
padāt tathā ca mahiṣāsurato mardinītyapi |
tato jagattrayasyoktvā pālinī pratikīrtayet ||
kāmaprasādapāśāśca nṛsiṃhakamale tataḥ |
āgacchadvitayaṃ cāpi sānnidhyaṃ kalpayadvayam ||
pūjālayaṃ praviśyoktvā tiṣṭhayugmamataḥ param |
tato visandhyaṣṭaśaktipadāt parivṛte vadet ||
jvalayugmaṃ prajvalayugaṃ sphura prasphura ceṭdvayam |
aṅkuśapretabhairavyo'māhārapralayāstataḥ ||
vidyunmahākrodhatārāḥ śiraḥ śeve tataḥ param |
śatamaṣṭāṅkopetaṃ varṇānāmatra vai manau ||
mantratrayeṇāmunaiva kuryātprāṇapratiṣṭhitam |
mṛnmatpatrikākumbhādiṣu sarvāntimaṃ manum ||
śrautaṃ paṭhenmanojūtiriti kaulataro naraḥ |
naimittikoktena tathā kuryādāvāhanaṃ tataḥ ||
mantreṇa trirudīrṇena na patryāṃ pīṭha eva hi |

Devanagari:
त्रयस्त्रिंशत्कोटिपदात् तथा त्रिदशशब्दतः |
तेजःकल्पितशब्दाच्च शरीरे परिकल्पयेत् ||
पदात् तथा च महिषासुरतो मर्दिनीत्यपि |
ततो जगत्त्रयस्योक्त्वा पालिनी प्रतिकीर्तयेत् ||
कामप्रसादपाशाश्च नृसिंहकमले ततः |
आगच्छद्वितयं चापि सान्निध्यं कल्पयद्वयम् ||
पूजालयं प्रविश्योक्त्वा तिष्ठयुग्ममतः परम् |
ततो विसन्ध्यष्टशक्तिपदात् परिवृते वदेत् ||
ज्वलयुग्मं प्रज्वलयुगं स्फुर प्रस्फुर चेट्द्वयम् |
अङ्कुशप्रेतभैरव्योऽमाहारप्रलयास्ततः ||
विद्युन्महाक्रोधताराः शिरः शेवे ततः परम् |
शतमष्टाङ्कोपेतं वर्णानामत्र वै मनौ ||
मन्त्रत्रयेणामुनैव कुर्यात्प्राणप्रतिष्ठितम् |
मृन्मत्पत्रिकाकुम्भादिषु सर्वान्तिमं मनुम् ||
श्रौतं पठेन्मनोजूतिरिति कौलतरो नरः |
नैमित्तिकोक्तेन तथा कुर्यादावाहनं ततः ||
मन्त्रेण त्रिरुदीर्णेन न पत्र्यां पीठ एव हि |

Bedeutung und Funktion: Die Formel setzt die Ausdrücke „dreiunddreißig Koṭis“, „Götter“, „aus ihrem Glanz gebildet“ und die Anrede „śarīre“ zusammen: Ihr Leib ist aus dem Glanz der dreiunddreißig Koṭis von Göttern gebildet. Es folgen „mahiṣāsuramardini“ – Bezwingerin des Büffeldämons – und „jagattrayasya pālini“ – Beschützerin der drei Welten. Danach nennt die Quelle Kāma, Prasāda, Pāśa, Nṛsiṃha und Kamalā. Es folgen zweimal „āgaccha“, zweimal „sānnidhyaṃ kalpaya“, „pūjālayaṃ praviśa“, zweimal „tiṣṭha“, die Anrede als von acht Kräften Umgebene sowie zweimal „jvala“, zweimal „prajvala“, „sphura“, „prasphura“ und zweimal der als Ceṭ bezeichnete Laut. Weitere Codenamen sind Aṅkuśa, Preta, Bhairavī, Amā, Hāra, Pralaya, Vidyut, Mahākrodha, Tārā und Śiras. Die Formel soll 108 Zeichen haben. Mit der genannten Dreiheit wird Prāṇapratiṣṭhā vollzogen. Für Tonbild, Pflanzenverband und Gefäß wird abschließend die vedische Formel „mano jūtiḥ“ rezitiert. Eine dreifache Anrufung nach dem Verfahren für besondere Anlässe gilt dagegen für das Pīṭha, hier ausdrücklich nicht für die Patrikā. [Die Bīja-Reihe und mehrere Verbindungswörter sind im Druck unsicher. Codenamen und behauptete Zeichenzahl werden bewahrt; eine vollständige Lautform wird nicht erfunden.]

M0780. Zwei ergänzende Durga-Mantras
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1028–1029, Zwei ergänzende Durga-Mantras
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
yathā tattanmanūccārādanumūlamanūnvitān ||
kathyate vastudānāya tathā'trāpi sureśvari |
paurāṇikamanuṃ procya tadante parikīrtayet ||
dvātriṃśadarṇakaṃ mantramatha vā bhairavoditam |
kātyāyanopāsitaṃ yajñayadurgādaśākṣaram ||
tābhyāṃ paurāṇikārcāyāṃ vastudānasamucchruteḥ |
dvayoruktāvekaṃ vā āvaśyakatayerayet ||
vakṣye tayoruddhṛtiṃ tadadya nandīśvarārcitam |
tāratrapābhyāṃ raudrāṃ syāddakṣayajñavināśinī ||
mahāghorā'pi ca tathā yoginīkoṭiśabdataḥ |
tadvat parivṛtā kāryo māyābījaṃ tataḥ param ||
pūrvavadbhadrakālī ca hṛnmantraḥ sarvaśeṣataḥ |
atha vā tārato durge iti vāradvayaṃ vadet ||
sambuddhyantāṃ rakṣiṇīṃ ca tarjanīmanurantyagaḥ |
yadyapīmau manū devi tāntrikau samudīritau ||
tathā'pi paurāṇikānte niyojyau tattadarhaṇe |

Devanagari:
यथा तत्तन्मनूच्चारादनुमूलमनून्वितान् ||
कथ्यते वस्तुदानाय तथाऽत्रापि सुरेश्वरि |
पौराणिकमनुं प्रोच्य तदन्ते परिकीर्तयेत् ||
द्वात्रिंशदर्णकं मन्त्रमथ वा भैरवोदितम् |
कात्यायनोपासितं यज्ञयदुर्गादशाक्षरम् ||
ताभ्यां पौराणिकार्चायां वस्तुदानसमुच्छ्रुतेः |
द्वयोरुक्तावेकं वा आवश्यकतयेरयेत् ||
वक्ष्ये तयोरुद्धृतिं तदद्य नन्दीश्वरार्चितम् |
तारत्रपाभ्यां रौद्रां स्याद्दक्षयज्ञविनाशिनी ||
महाघोराऽपि च तथा योगिनीकोटिशब्दतः |
तद्वत् परिवृता कार्यो मायाबीजं ततः परम् ||
पूर्ववद्भद्रकाली च हृन्मन्त्रः सर्वशेषतः |
अथ वा तारतो दुर्गे इति वारद्वयं वदेत् ||
सम्बुद्ध्यन्तां रक्षिणीं च तर्जनीमनुरन्त्यगः |
यद्यपीमौ मनू देवि तान्त्रिकौ समुदीरितौ ||
तथाऽपि पौराणिकान्ते नियोज्यौ तत्तदर्हणे |

Bedeutung und Funktion: Wie sonst auf die jeweilige Darbringungsformel der Wurzelmantra folgt, kann hier an die purāṇische Formel einer von zwei Mantras angeschlossen werden: der zweiunddreißigzeichige oder der von Bhairava gelehrte, von Kātyāyana verehrte zehnzeichige Durgā-Mantra. Beide werden für Gaben in der purāṇischen Pūjā angeführt; mindestens einer ist nach der Quelle zu sprechen. Die erste verschlüsselte Fassung beginnt mit Tārā und Trapā, danach folgen die Bezeichnungen Raudrā, Dakṣayajñavināśinī – Zerstörerin von Dakṣas Opfer –, Mahāghorā – die überaus Furchtbare – und die von Koṭis von Yoginīs Umgebene. Dann stehen das Māyā-Bīja, Bhadrakālī und zuletzt der Herzabschluss. Alternativ folgen auf Tārā zweimal „durge“, die Anrede „rakṣiṇi“ und der Tarjanī-Mantra als Abschluss. Obwohl beide Formeln tantrisch sind, werden sie an die purāṇischen Darbringungsverse angeschlossen. [Kasusformen und Bīja-Codenamen werden nicht zu einer ungesichert behaupteten vollständigen Rezitationsfassung ergänzt.]

M0781. Folge der Darbringungen und Sitzvers
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1029, Folge der Darbringungen und Sitzvers
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha sarvopacārīyān vakṣye paurāṇikānmanūn |
pūrvamevoditāḥ santi nimittārcāsu tāntrikāḥ ||
ta evātra niyoktavyāḥ pratyekaṃ tadarpaṇe |
patrikādiṣu paurāṇāḥ pīṭhamūrtyostu tāntrikāḥ ||
āsanaṃ pādyamarghyaṃ ca tato'camanīyakam |
madhuparkaṃ snānajalaṃ vastraṃ bhūṣaṇacandane ||
puṣpaṃ dhūpaṃ ca dīpaṃ ca netrāñjanamataḥ param |
alaktakaṃ cāpi naivedyaṃ pradakṣiṇanamaskṛtī ||
upacārā ime proktā devītuṣṭividhāyakāḥ |
yadyaddīyeta dravyamalaṅkārādikāñcanam ||
teṣāṃ daivatamuccārya kṛtvā ca prokṣaṇārcane |
utsṛjya tattanmantreṇa tattadravyaṃ nivedayet ||
sarvaśuddhiṃ tu paurāṇakrameṇa dharayācaret |
idaṃ ta āsanaṃ dattaṃ mayā suravarārcite |
bhava tasminniṣaṇṇā tvaṃ yāvat pūjāṃ karomyaham ||

Devanagari:
अथ सर्वोपचारीयान् वक्ष्ये पौराणिकान्मनून् |
पूर्वमेवोदिताः सन्ति निमित्तार्चासु तान्त्रिकाः ||
त एवात्र नियोक्तव्याः प्रत्येकं तदर्पणे |
पत्रिकादिषु पौराणाः पीठमूर्त्योस्तु तान्त्रिकाः ||
आसनं पाद्यमर्घ्यं च ततोऽचमनीयकम् |
मधुपर्कं स्नानजलं वस्त्रं भूषणचन्दने ||
पुष्पं धूपं च दीपं च नेत्राञ्जनमतः परम् |
अलक्तकं चापि नैवेद्यं प्रदक्षिणनमस्कृती ||
उपचारा इमे प्रोक्ता देवीतुष्टिविधायकाः |
यद्यद्दीयेत द्रव्यमलङ्कारादिकाञ्चनम् ||
तेषां दैवतमुच्चार्य कृत्वा च प्रोक्षणार्चने |
उत्सृज्य तत्तन्मन्त्रेण तत्तद्रव्यं निवेदयेत् ||
सर्वशुद्धिं तु पौराणक्रमेण धरयाऽऽचरेत् |
इदं त आसनं दत्तं मया सुरवरार्चिते |
भव तस्मिन्निषण्णा त्वं यावत् पूजां करोम्यहम् ||

Bedeutung und Funktion: Es folgen die purāṇischen Mantras zu allen Darbringungen. Die tantrischen wurden bereits beim Ritus für besondere Anlässe gelehrt: Sie gelten für Pīṭha und Kultbild, die purāṇischen für Patrikā und verwandte Träger. Die Folge lautet: Sitz, Fußwasser, Arghya, Mundspülwasser, Madhuparka, Badewasser, Gewand, Schmuck, Sandel, Blumen, Räucherwerk, Licht, Augensalbe, roter Fußlack, Speise, Umwandlung und Verneigung. Diese Gaben sollen die Göttin erfreuen. Bei jedem Stoff, auch Schmuck und Gold, wird die zuständige Gottheit genannt; es folgen Besprengen, Verehren und Darbringen mit der jeweiligen Formel. Die Reinigung geschieht in purāṇischer Ordnung. Der Sitzvers lautet: „Diesen Sitz habe ich dir gegeben, von den höchsten Göttern Verehrte. Bleibe darauf sitzen, solange ich die Pūjā vollziehe.“

M0782. Fußwasser und Abschlusswörter der Gaben
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1029–1030, Fußwasser und Abschlusswörter der Gaben
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
dūrvāparājitāpadmaśyāmākasahitaṃ jalam |
pādyāya kalpate devi viśeṣārcāsu nānyathā ||
pādyaṃ gṛhṇa mayā dattaṃ sarvaduḥkhāpahārakam |
trāyasva varade devi ghorādasmādbhavārṇavāt ||
mahādevi iti 4 5 pu0 pā0 |
snāne vastre ca naivedye dadyādācamanīyakam |
tacca svadhāpadeddadyānmadhuparkaṃ tathā priye ||
arghyaṃ svāhāpadenaiva sarvamanyannamaḥpadaiḥ |

Devanagari:
दूर्वापराजितापद्मश्यामाकसहितं जलम् |
पाद्याय कल्पते देवि विशेषार्चासु नान्यथा ||
पाद्यं गृह्ण मया दत्तं सर्वदुःखापहारकम् |
त्रायस्व वरदे देवि घोरादस्माद्भवार्णवात् ||
महादेवि इति ४ ५ पु० पा० |
स्नाने वस्त्रे च नैवेद्ये दद्यादाचमनीयकम् |
तच्च स्वधापदेद्दद्यान्मधुपर्कं तथा प्रिये ||
अर्घ्यं स्वाहापदेनैव सर्वमन्यन्नमःपदैः |

Bedeutung und Funktion: Für das Fußwasser bei besonderen Verehrungen wird Wasser mit Dūrvā, Aparājitā, Lotus und Śyāmāka bereitet. Der Vers lautet: „Nimm das von mir gegebene Fußwasser an, das alles Leid hinwegnimmt. Rette mich, gabenspendende Göttin, aus diesem schrecklichen Meer des Werdens.“ Die Fußnote nennt „mahādevi“ als abweichende Lesart in den Zeugen 4 und 5. Nach Bad, Gewand und Speise wird Mundspülwasser dargebracht. Dieses und Madhuparka erhalten den Abschluss „svadhā“, Arghya den Abschluss „svāhā“, die übrigen Gaben „namaḥ“.

M0783. Arghya-Gaben und zwei Darbringungsverse
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1030, Arghya-Gaben und zwei Darbringungsverse
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
gandhapuṣpākṣatayavakuśāgratilasarṣapān ||
bilvapatrakṣīradūrvāsahitaṃ salilaṃ śuci |
śaṅkhapātragataṃ kṛtvā kālikāyai nivedayet ||
dūrvākṣatasamāyuktaṃ bilvapatrasamanvitam |
śobhanaṃ śaṅkhapātrasthaṃ gṛhāṇārghyaṃ harapriye ||
nānātīrthodbhavaṃ vāri sarvavastūpakalpitam |
gṛhāṇārghyamimaṃ devi jagaddhātri namo'stu te ||

Devanagari:
गन्धपुष्पाक्षतयवकुशाग्रतिलसर्षपान् ||
बिल्वपत्रक्षीरदूर्वासहितं सलिलं शुचि |
शङ्खपात्रगतं कृत्वा कालिकायै निवेदयेत् ||
दूर्वाक्षतसमायुक्तं बिल्वपत्रसमन्वितम् |
शोभनं शङ्खपात्रस्थं गृहाणार्घ्यं हरप्रिये ||
नानातीर्थोद्भवं वारि सर्ववस्तूपकल्पितम् |
गृहाणार्घ्यमिमं देवि जगद्धात्रि नमोऽस्तु ते ||

Bedeutung und Funktion: Reines Wasser mit Duft, Blumen, ungebrochenem Reis, Gerste, Kuśa-Spitzen, Sesam, Senf, Bilva-Blättern, Milch und Dūrvā wird in einer Muschelschale Kālikā dargebracht. Die Verse lauten: „Empfange dieses schöne Arghya in der Muschelschale, mit Dūrvā, ungebrochenem Reis und Bilva-Blättern, Geliebte Haras. Wasser aus vielerlei heiligen Stätten, mit allen Zutaten bereitet: Nimm dieses Arghya an, Göttin, Trägerin der Welt. Dir sei Verehrung.“

M0784. Mundspülwasser und Madhuparka
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1030, Mundspülwasser und Madhuparka
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
candrajātīlavaṅgailākaṅkolasahitaṃ jalam |
viśeṣācamanīyaṃ vai dadyādetaiḥ padaistayā ||
āmodavastusurabhīkṛtametadanuttamam |
gṛhāṇācamanīyaṃ tvaṃ mayā bhaktyā niveditam ||
imā āpo mayā bhaktyā tava pādatale'rpitāḥ |
ācāmaya mahādevi prītā śāntiṃ prayaccha me ||
surābhāve ghṛtadadhi madhu kāṃsye nivedayet |
madhuparkaṃ tadabhiṣṭaṃ prārthanīyaṃ divaukasām ||
madhuparkaṃ maheśāni brahmaṇā parikalpitam |
mayā niveditaṃ tubhyaṃ gṛhāṇa jagadīśvari ||
madhuparkapradānānte punarācamanīyakam |
dātavyaṃ prāśanānte'sya yata ucchiṣṭatā bhavet ||

Devanagari:
चन्द्रजातीलवङ्गैलाकङ्कोलसहितं जलम् |
विशेषाचमनीयं वै दद्यादेतैः पदैस्तया ||
आमोदवस्तुसुरभीकृतमेतदनुत्तमम् |
गृहाणाचमनीयं त्वं मया भक्त्या निवेदितम् ||
इमा आपो मया भक्त्या तव पादतलेऽर्पिताः |
आचामय महादेवि प्रीता शान्तिं प्रयच्छ मे ||
सुराभावे घृतदधि मधु कांस्ये निवेदयेत् |
मधुपर्कं तदभिष्टं प्रार्थनीयं दिवौकसाम् ||
मधुपर्कं महेशानि ब्रह्मणा परिकल्पितम् |
मया निवेदितं तुभ्यं गृहाण जगदीश्वरि ||
मधुपर्कप्रदानान्ते पुनराचमनीयकम् |
दातव्यं प्राशनान्तेऽस्य यत उच्छिष्टता भवेत् ||

Bedeutung und Funktion: Das besondere Mundspülwasser enthält Candra, hier die Duftstoffbezeichnung für Kampfer, Jāti, Gewürznelke, Kardamom und Kaṅkola. Dazu spricht man: „Dieses vortreffliche, mit duftenden Stoffen wohlriechend gemachte Mundspülwasser nimm an; in Hingabe bringe ich es dar. Dieses Wasser habe ich in Hingabe zu deinen Füßen dargebracht. Spüle deinen Mund, große Göttin; sei erfreut und schenke mir Frieden.“ Wenn Surā, alkoholisches Ritualgetränk, fehlt, werden Ghee, Dickmilch und Honig in einem Bronzegefäß als Madhuparka dargebracht, das selbst die Götter begehren. Der Vers lautet: „Nimm das von Brahmā bereitete Madhuparka an, Maheśānī; ich bringe es dir dar, Herrin der Welt.“ Danach wird erneut Mundspülwasser gereicht, weil der Mund nach dem Genuss als von Speiseresten berührt gilt.

M0785. Bad Gewand Schmuck und Salbung
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1031, Bad Gewand Schmuck und Salbung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
vārīdaṃ hi mamāmodi prasannaṃ medhyameva ca |
mayā niveditaṃ bhaktyā snānāya sureśvari ||
nānāvarṇasamāyuktapaṭṭasūtrādinirmitam |
vāsaḥ śuklaṃ tathā raktaṃ gṛhāṇa tridaśeśvari ||
dehaśobhākaraṃ pūtaṃ rañjitaṃ rāgavastubhiḥ |
paridhatsva jagaddhātri vāso bhaktyā niveditam ||
vāsasaḥ paridhānānte punarācamanīyakam |
dātavyaṃ bhaktibhāvena smṛtyuktasthānamanyatat ||
divyaratnasamāyuktā vahnibhānusamaprabhāḥ |
alaṅkārāstavāṅgāni śobhayantu sureśvari ||
anulepanametatte mahāsurabhi śītalam |
mayā niveditaṃ devi gṛhītvā lepayāṅgakam ||

Devanagari:
वारीदं हि ममामोदि प्रसन्नं मेध्यमेव च |
मया निवेदितं भक्त्या स्नानाय सुरेश्वरि ||
नानावर्णसमायुक्तपट्टसूत्रादिनिर्मितम् |
वासः शुक्लं तथा रक्तं गृहाण त्रिदशेश्वरि ||
देहशोभाकरं पूतं रञ्जितं रागवस्तुभिः |
परिधत्स्व जगद्धात्रि वासो भक्त्या निवेदितम् ||
वाससः परिधानान्ते पुनराचमनीयकम् |
दातव्यं भक्तिभावेन स्मृत्युक्तस्थानमन्यतत् ||
दिव्यरत्नसमायुक्ता वह्निभानुसमप्रभाः |
अलङ्कारास्तवाङ्गानि शोभयन्तु सुरेश्वरि ||
अनुलेपनमेतत्ते महासुरभि शीतलम् |
मया निवेदितं देवि गृहीत्वा लेपयाङ्गकम् ||

Bedeutung und Funktion: „Dieses wohlriechende, klare und reine Wasser bringe ich dir in Hingabe zum Bad dar, Herrin der Götter. Empfange das aus bunten Seidenfäden und anderem Gewebe gefertigte Gewand, weiß oder rot, Herrin der Götter. Trägerin der Welt, lege dieses reine, mit Farbstoffen gefärbte Gewand an, das den Körper schmückt und in Hingabe dargebracht wird.“ Nach dem Anlegen des Gewandes folgt erneut Mundspülwasser; der Text verweist dazu auf die Smṛti. „Mit himmlischen Edelsteinen besetzte Schmuckstücke, strahlend wie Feuer und Sonne, mögen deine Glieder schmücken, Herrin der Götter. Diese stark duftende, kühlende Salbe bringe ich dir dar, Göttin; nimm sie und salbe deinen Körper.“

M0786. Blumen Rauch Licht Augensalbe und Fußlack
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1031–1032, Blumen Rauch Licht Augensalbe und Fußlack
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
idaṃ kusumamāmodi grāmāraṇyasamudbhavam |
prāṇasantarpaṇaṃ hṛdyaṃ mayā dattaṃ pragṛhyatām ||
karpūrāgurusaṃmiśro vanaspatirasodbhavaḥ |
mayā nivedito dhūpo devadevi pragṛhyatām ||
agnijyotī ravijyotiścandrajyotistathaiva ca |
jyotiṣāmuttamaṃ jyotirdīpo'yaṃ pratigṛhyatām ||
tvaṃ candrasūryajyotīṃṣi vidyudanyattathaiva ca |
tvameva jagatāṃ jyotirdīpo'yaṃ pratigṛhyatām ||
snigdhamuṣṇaṃ hṛdyatamaṃ dṛśāṃ śobhākaraṃ tava |
gṛhītvā kajjalaṃ sadyo netrāṇyañjaya pārvati ||
tvatpādāmbhojanakharadyutikāri manogamam |
alaktakamidaṃ devi mayā dattaṃ pragṛhyatām ||

Devanagari:
इदं कुसुममामोदि ग्रामारण्यसमुद्भवम् |
प्राणसन्तर्पणं हृद्यं मया दत्तं प्रगृह्यताम् ||
कर्पूरागुरुसंमिश्रो वनस्पतिरसोद्भवः |
मया निवेदितो धूपो देवदेवि प्रगृह्यताम् ||
अग्निज्योती रविज्योतिश्चन्द्रज्योतिस्तथैव च |
ज्योतिषामुत्तमं ज्योतिर्दीपोऽयं प्रतिगृह्यताम् ||
त्वं चन्द्रसूर्यज्योतींषि विद्युदन्यत्तथैव च |
त्वमेव जगतां ज्योतिर्दीपोऽयं प्रतिगृह्यताम् ||
स्निग्धमुष्णं हृद्यतमं दृशां शोभाकरं तव |
गृहीत्वा कज्जलं सद्यो नेत्राण्यञ्जय पार्वति ||
त्वत्पादाम्भोजनखरद्युतिकारि मनोगमम् |
अलक्तकमिदं देवि मया दत्तं प्रगृह्यताम् ||

Bedeutung und Funktion: „Empfange diese von mir gegebenen duftenden Blumen aus Dorf und Wald, wohltuend und die Lebenskraft sättigend. Empfange den dargebrachten Rauch aus Baumharz, vermischt mit Kampfer und Aguru, Göttin der Götter. Feuerlicht, Sonnenlicht und Mondlicht – empfange diese Lampe, das höchste Licht unter den Lichtern. Du bist das Licht von Mond und Sonne, des Blitzes und aller übrigen Lichter; du selbst bist das Licht der Welten. Empfange diese Lampe. Nimm die geschmeidige, warme und angenehme Augenschminke, die deine Augen verschönert, und salbe sie, Pārvatī. Empfange diesen von mir dargebrachten roten Lack, Göttin, der die Nägel deiner Lotusfüße zum Glänzen bringt.“

M0787. Speisen Früchte und Süßspeisen
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1032, Speisen Früchte und Süßspeisen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
nānāvidhāni ramyāṇi svādūni rasavanti ca |
mayā dattāni gṛhyantāṃ naivedyāni surārcite ||
phalamūlāni sarvāṇi grāmakānanajāni ca |
nānākārasugandhīni gṛhāṇa parameśvari ||
hareśvarīti 5 pu0 pā0 |
caturvidhamidaṃ bhojyaṃ devi ṣaḍbhī rasairyutam |
sadā tṛptikaraṃ ramyamidamannaṃ pragṛhyatām ||
gavyasarpiḥpayoyuktaṃ nānāmadhuramiśritam |
niveditaṃ devi mayā paramānnaṃ pragṛhyatām ||
amṛte rañjitaṃ divyaṃ ghṛtakhaṇḍavinirmitam |
piṣṭakaṃ vividhaṃ svādu gṛhāṇa haravallabhe ||
modakaṃ svādu ruciraṃ karpūrādibhiranvitam |
miśraṃ nānāvidhairdravyaiḥ pratigṛhyāśu bhujyatām ||

Devanagari:
नानाविधानि रम्याणि स्वादूनि रसवन्ति च |
मया दत्तानि गृह्यन्तां नैवेद्यानि सुरार्चिते ||
फलमूलानि सर्वाणि ग्रामकाननजानि च |
नानाकारसुगन्धीनि गृहाण परमेश्वरि ||
हरेश्वरीति ५ पु० पा० |
चतुर्विधमिदं भोज्यं देवि षड्भी रसैर्युतम् |
सदा तृप्तिकरं रम्यमिदमन्नं प्रगृह्यताम् ||
गव्यसर्पिःपयोयुक्तं नानामधुरमिश्रितम् |
निवेदितं देवि मया परमान्नं प्रगृह्यताम् ||
अमृते रञ्जितं दिव्यं घृतखण्डविनिर्मितम् |
पिष्टकं विविधं स्वादु गृहाण हरवल्लभे ||
मोदकं स्वादु रुचिरं कर्पूरादिभिरन्वितम् |
मिश्रं नानाविधैर्द्रव्यैः प्रतिगृह्याशु भुज्यताम् ||

Bedeutung und Funktion: „Nimm die vielerlei schönen, süßen und schmackhaften Speisegaben an, die ich darbringe, von den Göttern Verehrte. Empfange alle Früchte und Wurzeln aus Dorf und Wald, von vielerlei Gestalt und Wohlgeruch, höchste Herrin.“ Die Fußnote überliefert in Zeuge 5 die Anrede Hareśvarī. „Empfange diese vier Arten von Speise mit den sechs Geschmacksrichtungen, Göttin, diese schöne und immer sättigende Nahrung. Empfange den von mir dargebrachten süßen Milchreis mit Kuh-Ghee, Milch und mancherlei Süßem. Nimm die verschiedenen schmackhaften Gebäcke aus Ghee und Zucker an, wie mit Nektar durchtränkt, Geliebte Haras. Empfange die wohlschmeckenden schönen Modakas mit Kampfer und weiteren Zutaten; nimm und genieße sie rasch.“ [Die vier Speisearten werden hier nicht einzeln erklärt.]

M0788. Getränke Mundspülung und Tambula
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1032, Getränke Mundspülung und Tambula
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tāmrapātre sthitaṃ sīdhuṃ payo gavyamathāpi vā |
nārikelodakaṃ kāṃsye gṛhāṇa śaṅkarapriye ||
pānīyaṃ śītalaṃ svacchaṃ prasannaṃ ghanasārayuk |
bhojanaṃ tṛptikṛddevi kṛpayā pratigṛhyatām ||
bhojanānte pradātavyaṃ punarācamanīyakam |
pūrvoktenaiva mantreṇa sarvatraiva śucismite ||
phalapatrakasaṃyuktaṃ karpūrādisuvāsitam |
mukhakāntikaraṃ hṛdyaṃ tāmbūlaṃ pratigṛhyatām ||

Devanagari:
ताम्रपात्रे स्थितं सीधुं पयो गव्यमथापि वा |
नारिकेलोदकं कांस्ये गृहाण शङ्करप्रिये ||
पानीयं शीतलं स्वच्छं प्रसन्नं घनसारयुक् |
भोजनं तृप्तिकृद्देवि कृपया प्रतिगृह्यताम् ||
भोजनान्ते प्रदातव्यं पुनराचमनीयकम् |
पूर्वोक्तेनैव मन्त्रेण सर्वत्रैव शुचिस्मिते ||
फलपत्रकसंयुक्तं कर्पूरादिसुवासितम् |
मुखकान्तिकरं हृद्यं ताम्बूलं प्रतिगृह्यताम् ||

Bedeutung und Funktion: „Empfange Sīdhu im Kupfergefäß, oder Kuhmilch, oder Kokoswasser im Bronzegefäß, Geliebte Śaṅkaras. Empfange gnädig das kühle, saubere, klare, mit Kampfer versetzte Trinkwasser und die sättigende Speise, Göttin.“ Nach dem Essen wird stets erneut Mundspülwasser mit dem bereits genannten Mantra gegeben. „Empfange das angenehme Tāmbūla aus Frucht und Blatt, mit Kampfer und anderem wohlriechend gemacht, das dem Mund Schönheit schenkt.“ [Sīdhu bezeichnet hier ein vergorenes Getränk; Tāmbūla die traditionelle Betelgabe.]

M0789. Durva Bilva Blumengirlande und Sindura
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1032–1033, Durva Bilva Blumengirlande und Sindura
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
dūrvāṅkuraṃ tato devyai dadyāt sādhakasattamaḥ |
namaste sarvage devi namaste bhuktimuktide ||
dūrvāṃ gṛhāṇa devi tvaṃ māṃ nistāraya saṅkaṭāt |
bilvapatraṃ tato devyai pṛthaktvena nivedayet ||
pradīyate iti 3 4 5 pu0 pā0 |
amṛtodbhavaṃ śrīyuktaṃ mahādevapriyaṃ sadā |
pavitraṃ te prayacchāmi patraṃ mālūraśākhinaḥ ||
nānāpuṣpeṇa racitāṃ stanavaddhāṃ sugandhinīm |
praśastāṃ lambanāṃ cāpi tava devi nivedaye ||
sarvaśeṣe pradātavyaṃ sindūraṃ patrikārcane |
anulepanakāle tu pīṭhamūrtyorbhideyatā ||
alikādikaśobhāyāḥ kārakaṃ rāgasambhavam |
atirāgi samullāsi sindūraṃ pratigṛhyatām ||

Devanagari:
दूर्वाङ्कुरं ततो देव्यै दद्यात् साधकसत्तमः |
नमस्ते सर्वगे देवि नमस्ते भुक्तिमुक्तिदे ||
दूर्वां गृहाण देवि त्वं मां निस्तारय सङ्कटात् |
बिल्वपत्रं ततो देव्यै पृथक्त्वेन निवेदयेत् ||
प्रदीयते इति ३ ४ ५ पु० पा० |
अमृतोद्भवं श्रीयुक्तं महादेवप्रियं सदा |
पवित्रं ते प्रयच्छामि पत्रं मालूरशाखिनः ||
नानापुष्पेण रचितां स्तनवद्धां सुगन्धिनीम् |
प्रशस्तां लम्बनां चापि तव देवि निवेदये ||
सर्वशेषे प्रदातव्यं सिन्दूरं पत्रिकार्चने |
अनुलेपनकाले तु पीठमूर्त्योर्भिदेयता ||
अलिकादिकशोभायाः कारकं रागसम्भवम् |
अतिरागि समुल्लासि सिन्दूरं प्रतिगृह्यताम् ||

Bedeutung und Funktion: Danach gibt der Übende der Göttin Dūrvā-Sprossen: „Dir Verehrung, allgegenwärtige Göttin; dir Verehrung, die Genuss und Befreiung schenkt. Empfange die Dūrvā und rette mich aus Bedrängnis.“ Bilva-Blätter werden gesondert dargebracht: „Ich gebe dir das reine Blatt des Mālūra-Baumes, aus Nektar entstanden, mit Schönheit erfüllt und Mahādeva stets lieb.“ Die Fußnote verzeichnet zu „nivedayet“ die Lesart „pradīyate“ in den Zeugen 3, 4 und 5. Zur Blumenkette heißt es: „Ich bringe dir, Göttin, diese aus vielerlei Blumen gefertigte, duftende, vortreffliche, lang herabhängende Girlande dar.“ [Das Druckwort stanavaddhā steht in der Beschreibung der Girlande; sein genauer Bezug bleibt unsicher.] Sindūra wird bei der Patrikā zuletzt gegeben, bei Pīṭha und Kultbild bereits während der Salbung. „Empfange das leuchtende, tiefrote Sindūra, das Stirn und weitere Körperstellen schmückt.“

M0790. Herrschaftszeichen Arati und Durga-Gayatri
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1033–1034, Herrschaftszeichen Arati und Durga-Gayatri
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
camarīpucchajaṃ śvetaṃ hemadaṇḍi suloma ca |
mayā'rpitaṃ rājacihnaṃ cāmaraṃ pratigṛhyatām ||
barhibarhakṛtākāraṃ madhyadaṇḍasamanvitam |
gṛhyatāṃ vyajanaṃ devi dehasvedāpanuttaye ||
yena bhīṣayase daityān yena pūrayase'mbaram |
tāṃ ghaṇṭāṃ te prayacchāmi mahiṣaghni pragṛhyatām ||
prasīda me iti 3 4 5 pu0 pā0 |
dīpairanekairvihitamārātrikamidaṃ śubham |
nivedayāmi te devi saṃharājñānajaṃ tamaḥ ||
sarvaśeṣe pradātavyaṃ puṣpāṇāmañjalitrayam |
tanmanustu varārohe durgāgāyatryudīritā ||
oṃ caṇḍikāyai vidmahe bhagavatyai dhīmahi tanno gaurī pracodayāt |

Devanagari:
चमरीपुच्छजं श्वेतं हेमदण्डि सुलोम च |
मयाऽर्पितं राजचिह्नं चामरं प्रतिगृह्यताम् ||
बर्हिबर्हकृताकारं मध्यदण्डसमन्वितम् |
गृह्यतां व्यजनं देवि देहस्वेदापनुत्तये ||
येन भीषयसे दैत्यान् येन पूरयसेऽम्बरम् |
तां घण्टां ते प्रयच्छामि महिषघ्नि प्रगृह्यताम् ||
प्रसीद मे इति ३ ४ ५ पु० पा० |
दीपैरनेकैर्विहितमारात्रिकमिदं शुभम् |
निवेदयामि ते देवि संहराज्ञानजं तमः ||
सर्वशेषे प्रदातव्यं पुष्पाणामञ्जलित्रयम् |
तन्मनुस्तु वरारोहे दुर्गागायत्र्युदीरिता ||
ॐ चण्डिकायै विद्महे भगवत्यै धीमहि तन्नो गौरी प्रचोदयात् |

Bedeutung und Funktion: „Empfange den weißen, weichhaarigen Yakschweif mit goldenem Griff, den ich dir als königliches Hoheitszeichen darbringe. Empfange diesen Fächer aus Pfauenfedern mit einem Griff in der Mitte, Göttin, um den Schweiß vom Körper zu nehmen. Ich gebe dir diese Glocke, mit der du die Daityas erschreckst und den Luftraum erfüllst. Empfange sie, Bezwingerin des Büffels.“ Die Zeugen 3, 4 und 5 bieten stattdessen „prasīda me“ – sei mir gnädig. „Dieses glückverheißende Ārātrika mit vielen Lampen bringe ich dir dar, Göttin. Vertreibe das aus Unwissenheit geborene Dunkel.“ Zuletzt werden dreimal mit beiden Händen Blumen dargebracht. Dazu dient die Durgā-Gāyatrī: „Oṃ. Wir wollen Caṇḍikā erkennen; wir meditieren über die Erhabene. Gaurī möge uns anregen und leiten.“

M0791. Anrufungen an Banane Kacci Haridra und Jayanti
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1035, Anrufungen an Banane Kacci Haridra und Jayanti
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
brahmāṇi tvaṃ samāgaccha sānnidhyamiha kalpaya ||
rambhārūpeṇa sarvatra śāntiṃ kuru namo'stu te |
mahiṣāsurayuddheṣu kaccībhūtā'si kālike ||
manuṣyānugrahārthāya lokamenamupāgatā |
haridre varade devi durgārūpā'si śobhane ||
mama vighnavināśāya pūjāṃ gṛhṇa prasīda me |
niśumbhaśumbhamathane sendrairdevagaṇaiḥ purā ||
jayantī pūjitā'si tvamasmākaṃ varadā bhava |

Devanagari:
ब्रह्माणि त्वं समागच्छ सान्निध्यमिह कल्पय ||
रम्भारूपेण सर्वत्र शान्तिं कुरु नमोऽस्तु ते |
महिषासुरयुद्धेषु कच्चीभूताऽसि कालिके ||
मनुष्यानुग्रहार्थाय लोकमेनमुपागता |
हरिद्रे वरदे देवि दुर्गारूपाऽसि शोभने ||
मम विघ्नविनाशाय पूजां गृह्ण प्रसीद मे |
निशुम्भशुम्भमथने सेन्द्रैर्देवगणैः पुरा ||
जयन्ती पूजिताऽसि त्वमस्माकं वरदा भव |

Bedeutung und Funktion: „Brahmāṇī, komm her und schenke hier deine Gegenwart. In Gestalt der Banane stifte überall Frieden; dir sei Verehrung. Kālikā, in den Kämpfen mit Mahiṣāsura nahmst du Kaccī-Gestalt an; zum Segen der Menschen bist du in diese Welt gekommen. Haridrā, gabenspendende Göttin, du bist von Durgās Gestalt, du Schöne. Nimm die Verehrung an, damit meine Hindernisse verschwinden; sei mir gnädig. Jayantī, beim Vernichten von Śumbha und Niśumbha wurdest du einst von Indra und den Götterscharen verehrt. Sei auch uns Gabenspenderin.“

M0792. Anrufungen an Bilva Granatapfel Ashoka Mana und Getreide
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1035, Anrufungen an Bilva Granatapfel Ashoka Mana und Getreide
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
mahādevapriyakaro vāsudevapriyaḥ sadā ||
sadā kālīprītikaro bilvavṛkṣa namo'stu te |
dāḍimi tvaṃ purā yuddhe raktabījasya sammukhe ||
cāmuṇḍāprītikaroti tasmāt tvāṃ pūjayāmyaham |
haraprītikaro vṛkṣo hyaśokaḥ śokanāśanaḥ ||
durgāprītikaro yena māmaśokaṃ sadā kuru |
yasya patre vaseddevī mānavṛkṣa śacīpriya ||
mamaivānugrahārthāya pūjāṃ gṛhṇa sureśvari |
jagataḥ prāṇarakṣārthaṃ brahmaṇā nirmitaṃ purā ||
umāprītikaraṃ dhānyaṃ tasmāt tvaṃ rakṣa māṃ sadā |
patrike navadurge tvaṃ mahādevamanohare ||
pūjāṃ samastāṃ saṃgṛhya rakṣa māṃ tridaśeśvari |

Devanagari:
महादेवप्रियकरो वासुदेवप्रियः सदा ||
सदा कालीप्रीतिकरो बिल्ववृक्ष नमोऽस्तु ते |
दाडिमि त्वं पुरा युद्धे रक्तबीजस्य सम्मुखे ||
चामुण्डाप्रीतिकरोति तस्मात् त्वां पूजयाम्यहम् |
हरप्रीतिकरो वृक्षो ह्यशोकः शोकनाशनः ||
दुर्गाप्रीतिकरो येन मामशोकं सदा कुरु |
यस्य पत्रे वसेद्देवी मानवृक्ष शचीप्रिय ||
ममैवानुग्रहार्थाय पूजां गृह्ण सुरेश्वरि |
जगतः प्राणरक्षार्थं ब्रह्मणा निर्मितं पुरा ||
उमाप्रीतिकरं धान्यं तस्मात् त्वं रक्ष मां सदा |
पत्रिके नवदुर्गे त्वं महादेवमनोहरे ||
पूजां समस्तां संगृह्य रक्ष मां त्रिदशेश्वरि |

Bedeutung und Funktion: „Bilva-Baum, du erfreust Mahādeva, bist Vāsudeva immer lieb und erfreust stets Kālī. Dir sei Verehrung. Granatapfel, einst erfreutest du Cāmuṇḍā im Kampf gegen Raktabīja; darum verehre ich dich. Aśoka ist ein Baum, der Hara erfreut und Kummer vertreibt. Weil du Durgā erfreust, mache mich immer frei von Kummer. Māna-Baum, Śacī lieb, auf dessen Blatt die Göttin wohnt: Nimm zu meinem Segen die Verehrung an, Herrin der Götter. Getreide wurde einst von Brahmā geschaffen, um das Leben der Welt zu erhalten; du erfreust Umā, darum beschütze mich immer. Patrikā, Navadurgā, die Mahādevas Herz erfreut: Nimm die gesamte Verehrung an und beschütze mich, Herrin der Götter.“ [Der Personenwechsel beim Māna-Baum gehört zur überlieferten Anrufung. Die grammatisch auffällige Granatapfelzeile bleibt im Sanskrit erhalten.]

M0793. Die acht Chanda-Kräfte
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1037–1038, Die acht Chanda-Kräfte
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
viśeṣaṃ kaṃ cidākhyāsye patrikāyāḥ prapūjane |
pūrvādidiksukoṇeṣu daśopacārairyajet ||
devyāḥ śaktīḥ kramaiṇaivogracaṇḍādyā viśeṣataḥ |
mantramālāmayotthairmantraistāstu kaulikaḥ ||
nandikeśapurāṇoktairmanubhiḥ padyarūpibhiḥ |
śrutyanvayāḥ pūjayeyurugracaṇḍādikāḥ priye ||
mantrāṃstadīyānadhunā bravīmi tava sundari |
tārahrīkamalā ādau madhye ṅentābhidhā tathā ||
ante hṛnmanureva hi paripāṭī prakīrtitā |
ugracaṇḍā tu bhayadā madhyāhnārkasamaprabhā ||
sā me sadā'stu varadā tasyai nityaṃ namo namaḥ |
pracaṇḍe putrade nityaṃ pracaṇḍagaṇasaṃvṛte ||
jagadānandade devi prasannā bhava sarvadā |
caṇḍogre bhadrarūpā'si sarvabhūtabhayapradā ||
saumyā bhūtā mayi sadā varadā bhava śobhane |
ghorarūpā'si iti 2 4 5 pu0 pā0 |
yā siddhiriti nāmnā tu tvaṃ deveśena prakīrtitā ||
śaktistvaṃ sā'si deveśi namaste caṇḍanāyike |
devi caṇḍātmike caṇḍe caṇḍārivijayaprade ||
dharmamokṣapradā'si tvaṃ nityaṃ me varadā bhava |
yā sṛṣṭisthitisaṃhāraguṇatrayasamanvitā ||
yasyāḥ parā na cānyā'sti caṇḍavatyai namo namaḥ |
caṇḍarūpā mahācaṇḍā caṇḍanāyakacaṇḍikā ||
sarvasiddhipradā devi tasyai nityaṃ namo namaḥ |
bālārkaruṇalocanā yā sarvadā bhaktavatsalā ||
caṇḍāsurasya mathanī varadā sā'stu caṇḍikā |

Devanagari:
विशेषं कं चिदाख्यास्ये पत्रिकायाः प्रपूजने |
पूर्वादिदिक्सुकोणेषु दशोपचारैर्यजेत् ||
देव्याः शक्तीः क्रमैणैवोग्रचण्डाद्या विशेषतः |
मन्त्रमालामयोत्थैर्मन्त्रैस्तास्तु कौलिकः ||
नन्दिकेशपुराणोक्तैर्मनुभिः पद्यरूपिभिः |
श्रुत्यन्वयाः पूजयेयुरुग्रचण्डादिकाः प्रिये ||
मन्त्रांस्तदीयानधुना ब्रवीमि तव सुन्दरि |
तारह्रीकमला आदौ मध्ये ङेन्ताभिधा तथा ||
अन्ते हृन्मनुरेव हि परिपाटी प्रकीर्तिता |
उग्रचण्डा तु भयदा मध्याह्नार्कसमप्रभा ||
सा मे सदाऽस्तु वरदा तस्यै नित्यं नमो नमः |
प्रचण्डे पुत्रदे नित्यं प्रचण्डगणसंवृते ||
जगदानन्ददे देवि प्रसन्ना भव सर्वदा |
चण्डोग्रे भद्ररूपाऽसि सर्वभूतभयप्रदा ||
सौम्या भूता मयि सदा वरदा भव शोभने |
घोररूपाऽसि इति २ ४ ५ पु० पा० |
या सिद्धिरिति नाम्ना तु त्वं देवेशेन प्रकीर्तिता ||
शक्तिस्त्वं साऽसि देवेशि नमस्ते चण्डनायिके |
देवि चण्डात्मिके चण्डे चण्डारिविजयप्रदे ||
धर्ममोक्षप्रदाऽसि त्वं नित्यं मे वरदा भव |
या सृष्टिस्थितिसंहारगुणत्रयसमन्विता ||
यस्याः परा न चान्याऽस्ति चण्डवत्यै नमो नमः |
चण्डरूपा महाचण्डा चण्डनायकचण्डिका ||
सर्वसिद्धिप्रदा देवि तस्यै नित्यं नमो नमः |
बालार्करुणलोचना या सर्वदा भक्तवत्सला ||
चण्डासुरस्य मथनी वरदा साऽस्तु चण्डिका |

Bedeutung und Funktion: Bei der Patrikā-Verehrung werden die acht Kräfte, beginnend mit Ugracaṇḍā, in den Haupt- und Zwischenrichtungen ab Osten mit zehn Darbringungen verehrt. Kaulas verwenden Mantras aus der Mantramālā, Angehörige der vedischen Überlieferung die folgenden Verse aus dem Nandikeśa-Purāṇa. Die kurze Namensformel hat Tārā, Hrī und Kamalā am Anfang, den Göttinnennamen im Dativ in der Mitte und den Herzabschluss am Ende. „Ugracaṇḍā, furchterregend und wie die Mittagssonne strahlend, sei mir stets gabenspendend; ihr immer wieder Verehrung. Pracaṇḍā, die Söhne schenkt, von gewaltigen Scharen umgeben, der Welt Freude gebend: Sei immer gnädig. Caṇḍogrā, deine Gestalt ist heilbringend, allen Wesen flößt du Furcht ein; mir gegenüber sei sanft und stets gabenspendend, du Schöne.“ Die Zeugen 2, 4 und 5 lesen statt „heilbringende Gestalt“ „furchtbare Gestalt“. „Du Kraft, die der Götterherr Vollendung nennt: Dir Verehrung, Caṇḍanāyikā. Göttin Caṇḍā, von gewaltigem Wesen, die den Sieg über gewaltige Feinde schenkt, du gibst Dharma und Befreiung; sei mir stets gabenspendend. Caṇḍavatī verehre ich immer wieder: Sie vereint die drei Kräfte von Schöpfung, Erhaltung und Auflösung; keine steht über ihr. Caṇḍarūpā, Mahācaṇḍā, Caṇḍanāyaka-Caṇḍikā, Göttin, die alle Vollendung schenkt: Ihr stets Verehrung. Caṇḍikā mit Augen, rot wie die junge Sonne, ihren Verehrern stets zugetan, Bezwingerin des Dämons Caṇḍa, sei gabenspendend.“ [Die siebte Namensreihe ist im Druck zusammengedrängt; ihre Glieder werden nicht in zusätzliche, ungenannt vorausgesetzte Gottheiten aufgeteilt.]

M0794. Die vierundsechzig Yoginis
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1038–1039, Die vierundsechzig Yoginis
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tato'ṣṭadalapadmasya aṣṭāṣṭau vai daleṣu ca ||
yajeccatuḥṣaṣṭimitā yoginīgaṇarūpiṇīḥ |
tāratrayaṃ puro dattvā śeṣe nama idaṃ padam ||
ṅentaṃ tato nāma tāsāṃ madhye kṛtvā niyojayet |
upacāraiḥ pañcabhirvā pūrvairvā kevalākṣataiḥ ||
brahmāṇī caṇḍikā raudrī gaurīndrāṇī tathaiva ca |
kaumārī bhairavī durgā nārasiṃhī ca kālikā ||
cāmuṇḍā śivadūtī ca vārāhī kauśikī tathā |
māheśvarī śāṅkarī ca jayantī sarvamaṅgalā ||
karālinī muktakeśī śivā śākambharī tathā |
bhīmā śāntā bhrāmarī ca rudrāṇī caṇḍakarṇiṇī ||
kṣamā dhātrī svadhā svāhā aparṇā ca mahodarī |
ghorarūpā mahākālī vidyutjihvā kapālinī ||
kṣemaṅkarī mahāmāyā meghamālā balākinī |
śaṅkodarī caṇḍaghaṇṭā mahāpretā priyaṅkarī ||
kharatuṇḍī krūrakarṇī balapramathanī tathā |
manomathanyapi tathā sarvabhūtadamanī cāpi ||
umā tārā mahānidrā vijayā ca jayā tathā |
śailaputrī maholkā ca trilocanasunetrabhā ||
kūṣmāṇḍī viśvasantrāsā tathā kātyāyanī parā |
kālarātrirmahāgaurī catuḥṣaṣṭirimā matāḥ ||
kharakarṇī iti 4 pu0 pā0 |
manomathanyapi iti sarvapustakeṣūpalabhyate |
pūjayenmaṇḍalasyānte sarvakāmārthasiddhaye |
punaśca koṭiyoginyaḥ pūjyā ekavākyayā priye ||
pañcapañcāmbujeṣu pūrvavanmantrakalpane |

Devanagari:
ततोऽष्टदलपद्मस्य अष्टाष्टौ वै दलेषु च ||
यजेच्चतुःषष्टिमिता योगिनीगणरूपिणीः |
तारत्रयं पुरो दत्त्वा शेषे नम इदं पदम् ||
ङेन्तं ततो नाम तासां मध्ये कृत्वा नियोजयेत् |
उपचारैः पञ्चभिर्वा पूर्वैर्वा केवलाक्षतैः ||
ब्रह्माणी चण्डिका रौद्री गौरीन्द्राणी तथैव च |
कौमारी भैरवी दुर्गा नारसिंही च कालिका ||
चामुण्डा शिवदूती च वाराही कौशिकी तथा |
माहेश्वरी शाङ्करी च जयन्ती सर्वमङ्गला ||
करालिनी मुक्तकेशी शिवा शाकम्भरी तथा |
भीमा शान्ता भ्रामरी च रुद्राणी चण्डकर्णिणी ||
क्षमा धात्री स्वधा स्वाहा अपर्णा च महोदरी |
घोररूपा महाकाली विद्युत्जिह्वा कपालिनी ||
क्षेमङ्करी महामाया मेघमाला बलाकिनी |
शङ्कोदरी चण्डघण्टा महाप्रेता प्रियङ्करी ||
खरतुण्डी क्रूरकर्णी बलप्रमथनी तथा |
मनोमथन्यपि तथा सर्वभूतदमनी चापि ||
उमा तारा महानिद्रा विजया च जया तथा |
शैलपुत्री महोल्का च त्रिलोचनसुनेत्रभा ||
कूष्माण्डी विश्वसन्त्रासा तथा कात्यायनी परा |
कालरात्रिर्महागौरी चतुःषष्टिरिमा मताः ||
खरकर्णी इति ४ पु० पा० |
मनोमथन्यपि इति सर्वपुस्तकेषूपलभ्यते |
पूजयेन्मण्डलस्यान्ते सर्वकामार्थसिद्धये |
पुनश्च कोटियोगिन्यः पूज्या एकवाक्यया प्रिये ||
पञ्चपञ्चाम्बुजेषु पूर्ववन्मन्त्रकल्पने |

Bedeutung und Funktion: Auf den acht Blättern des Lotus werden jeweils acht, insgesamt vierundsechzig Yoginīs verehrt. Vor den Namen steht die als tārat­raya bezeichnete dreifache Anfangsformel, am Ende „namaḥ“; der Name in der Mitte erhält den Dativ. Man verwendet fünf Gaben, die zuvor genannten Gaben oder nur ungebrochenen Reis. Die Namen lauten: Brahmāṇī, Caṇḍikā, Raudrī, Gaurī, Indrāṇī, Kaumārī, Bhairavī, Durgā, Nārasiṃhī, Kālikā, Cāmuṇḍā, Śivadūtī, Vārāhī, Kauśikī, Māheśvarī, Śāṅkarī, Jayantī, Sarvamaṅgalā, Karālinī, Muktakeśī, Śivā, Śākambharī, Bhīmā, Śāntā, Bhrāmarī, Rudrāṇī, Caṇḍakarṇiṇī, Kṣamā, Dhātrī, Svadhā, Svāhā, Aparṇā, Mahodarī, Ghorarūpā, Mahākālī, Vidyutjihvā, Kapālinī, Kṣemaṅkarī, Mahāmāyā, Meghamālā, Balākinī, Śaṅkodarī, Caṇḍaghaṇṭā, Mahāpretā, Priyaṅkarī, Kharatuṇḍī, Krūrakarṇī, Balapramathanī, Manomathanī, Sarvabhūtadamanī, Umā, Tārā, Mahānidrā, Vijayā, Jayā, Śailaputrī, Maholkā, Trilocanā, Sunetrabhā, Kūṣmāṇḍī, Viśvasantrāsā, Kātyāyanī, Kālarātrī und Mahāgaurī. [Die zusammengeschriebene Druckfolge trilocanasunetrabhā ist hier zur verlangten Zahl 64 in zwei Namen gegliedert; die zweite Form bleibt unsicher.] Zeuge 4 liest Kharakarṇī; die Fußnote bestätigt Manomathanī für alle Handschriften beziehungsweise Druckzeugen. Die Göttinnen werden am Rand des Maṇḍala verehrt, nach der Quelle zur Erfüllung aller Wünsche. Danach werden die Koṭi-Yoginīs mit einer gemeinsamen Formel verehrt. Die Ortsangabe pañcapañcāmbujeṣu bleibt mehrdeutig; die Mantras werden wie zuvor gebildet.

M0795. Brahmani Maheshvari Kaumari und Vaishnavi
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1040, Brahmani Maheshvari Kaumari und Vaishnavi
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
caturmukhīṃ jagaddhātrīṃ haṃsārūḍhāṃ varapradām |
sṛṣṭikartrīṃ mahābhāgāṃ brahmāṇīṃ tāṃ namāmyaham ||
vṛṣārūḍhāṃ śivāṃ bhadrāṃ trinetrāṃ varadāṃ śivām |
māheśvarīṃ namasyāmi jagatsaṃhārakāriṇīm ||
kaumārīṃ pītavasanāṃ mayūravaravāhinīm |
śaktihastāṃ śoṇadehāṃ namāmi varadāṃ sadā ||
śaṅkhacakragadāpadmadhāriṇīṃ kṛṣṇavigrahām |
sthitirūpāṃ khagendrasthāṃ vaiṣṇavīṃ praṇamāmyaham ||

Devanagari:
चतुर्मुखीं जगद्धात्रीं हंसारूढां वरप्रदाम् |
सृष्टिकर्त्रीं महाभागां ब्रह्माणीं तां नमाम्यहम् ||
वृषारूढां शिवां भद्रां त्रिनेत्रां वरदां शिवाम् |
माहेश्वरीं नमस्यामि जगत्संहारकारिणीम् ||
कौमारीं पीतवसनां मयूरवरवाहिनीम् |
शक्तिहस्तां शोणदेहां नमामि वरदां सदा ||
शङ्खचक्रगदापद्मधारिणीं कृष्णविग्रहाम् |
स्थितिरूपां खगेन्द्रस्थां वैष्णवीं प्रणमाम्यहम् ||

Bedeutung und Funktion: „Ich verneige mich vor Brahmāṇī, der viergesichtigen Trägerin der Welt, auf dem Schwan reitend, Gaben spendend, der erhabenen Schöpferin. Ich verehre Māheśvarī, auf dem Stier reitend, heilvoll und glückverheißend, dreiäugig und gabenspendend, Śivā, die die Welt auflöst. Ich verneige mich stets vor Kaumārī im gelben Gewand, auf dem herrlichen Pfau reitend, den Śakti-Speer in der Hand, von rotem Leib und gabenspendend. Ich verneige mich vor Vaiṣṇavī, Trägerin von Muschel, Diskus, Keule und Lotus, von dunkler Gestalt, Verkörperung der Erhaltung, auf dem König der Vögel sitzend.“

M0796. Varahi Narasimhi Indrani Chamunda und Katyayani
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1040, Varahi Narasimhi Indrani Chamunda und Katyayani
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
varāharūpiṇīṃ devīṃ daṃṣṭroddhṛtavasundharām |
śubhadāṃ nīlavasanāṃ vārāhīṃ tāṃ namāmyaham ||
nṛsiṃharūpiṇīṃ bhīmāṃ daityadānavaghātinīm |
vikarālamukhīṃ raudrāṃ nārasiṃhīṃ namāmyaham ||
indrāṇīṃ gajakumbhasthāṃ sahasranayanāṃ śubhām |
namāmi varadāṃ devīṃ sarvadevanamaskṛtām ||
cāmuṇḍāṃ muṇḍamathanīṃ muṇḍamālopaśobhitām |
aṭṭāhāsasamuditāṃ namāmyātmavibhūtaye ||
kātyāyanīṃ daśabhujāṃ mahiṣāsuramardinīm |
prasannavadanāṃ devīṃ varadāṃ praṇamāmyaham ||
caṇḍike navadurge tvaṃ mahādevapriye sadā |
pūjāṃ samastāṃ saṃgṛhya rakṣa māṃ tridaśeśvari ||

Devanagari:
वराहरूपिणीं देवीं दंष्ट्रोद्धृतवसुन्धराम् |
शुभदां नीलवसनां वाराहीं तां नमाम्यहम् ||
नृसिंहरूपिणीं भीमां दैत्यदानवघातिनीम् |
विकरालमुखीं रौद्रां नारसिंहीं नमाम्यहम् ||
इन्द्राणीं गजकुम्भस्थां सहस्रनयनां शुभाम् |
नमामि वरदां देवीं सर्वदेवनमस्कृताम् ||
चामुण्डां मुण्डमथनीं मुण्डमालोपशोभिताम् |
अट्टाहाससमुदितां नमाम्यात्मविभूतये ||
कात्यायनीं दशभुजां महिषासुरमर्दिनीम् |
प्रसन्नवदनां देवीं वरदां प्रणमाम्यहम् ||
चण्डिके नवदुर्गे त्वं महादेवप्रिये सदा |
पूजां समस्तां संगृह्य रक्ष मां त्रिदशेश्वरि ||

Bedeutung und Funktion: „Ich verneige mich vor Vārāhī, der Göttin in Ebergestalt, die mit dem Hauer die Erde emporhebt, Heil spendend und blau gekleidet. Ich verneige mich vor Nārasiṃhī, von Menschenlöwengestalt, gewaltig, Vernichterin der Daityas und Dānavas, mit schrecklichem Gesicht und zornvoll. Ich verneige mich vor Indrāṇī, auf dem Stirnhöcker des Elefanten sitzend, tausendäugig, heilvoll, gabenspendend und von allen Göttern verehrt. Ich verneige mich vor Cāmuṇḍā, Bezwingerin Muṇḍas, mit einer Schädelgirlande geschmückt, in lautem Lachen strahlend, zur Entfaltung meiner eigenen Kraft. Ich verneige mich vor Kātyāyanī, zehnarmig, Bezwingerin des Büffeldämons, mit freundlichem Gesicht, der gabenspendenden Göttin. Caṇḍikā, Navadurgā, Mahādeva stets lieb, nimm die gesamte Verehrung an und beschütze mich, Herrin der Götter.“

M0797. Verse an Dreizack Schwert Diskus Pfeil Speer Schild und Bogen
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1041, Verse an Dreizack Schwert Diskus Pfeil Speer Schild und Bogen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
sarvāyudhānāṃ prathamo nirmitastvaṃ pinākinā ||
śūlasāraṃ samākṛṣya kṛtvā muṣṭigrahaṃ śubham |
asirviśāsanaḥ khaḍgastīkṣṇadhāro durāsadaḥ ||
śrīgarbho vijayaścaiva dharmapāla namo'stu te |
cakra tvaṃ viṣṇurūpo'si viṣṇupāṇau sadā sthitaḥ ||
devīhastagataścāsi cakrarāja namo'stu te |
sarvāyudhānāṃ śreṣṭhastvaṃ daityasenāniṣūdana ||
bhayebhyaḥ sarvadā rakṣa tīkṣṇabāṇa namo'stu te |
śakte tvaṃ sarvadevānāṃ guhasya ca viśeṣataḥ ||
śaktirūpeṇa sarvatra rakṣāṃ kuru namo'stu te |
rakṣārūpeṇa kheṭa tvamarisaṃhārakārakaḥ ||
sadā devīkarastha māṃ rakṣa bahusaṅkaṭāt |
sarvāyudhamahāmātra sarvāsuraniṣūdana ||
cāpa māṃ sarvato rakṣa sākaṃ sāyakasañcayaiḥ |

Devanagari:
सर्वायुधानां प्रथमो निर्मितस्त्वं पिनाकिना ||
शूलसारं समाकृष्य कृत्वा मुष्टिग्रहं शुभम् |
असिर्विशासनः खड्गस्तीक्ष्णधारो दुरासदः ||
श्रीगर्भो विजयश्चैव धर्मपाल नमोऽस्तु ते |
चक्र त्वं विष्णुरूपोऽसि विष्णुपाणौ सदा स्थितः ||
देवीहस्तगतश्चासि चक्रराज नमोऽस्तु ते |
सर्वायुधानां श्रेष्ठस्त्वं दैत्यसेनानिषूदन ||
भयेभ्यः सर्वदा रक्ष तीक्ष्णबाण नमोऽस्तु ते |
शक्ते त्वं सर्वदेवानां गुहस्य च विशेषतः ||
शक्तिरूपेण सर्वत्र रक्षां कुरु नमोऽस्तु ते |
रक्षारूपेण खेट त्वमरिसंहारकारकः ||
सदा देवीकरस्थ मां रक्ष बहुसङ्कटात् |
सर्वायुधमहामात्र सर्वासुरनिषूदन ||
चाप मां सर्वतो रक्ष साकं सायकसञ्चयैः |

Bedeutung und Funktion: Zum Dreizack: „Als erste aller Waffen schuf dich Pinākin, indem er die Essenz des Speeres nahm und einen trefflichen Griff formte.“ Zum Schwert: „Asi, Viśāsana, Khaḍga, scharfschneidig und unnahbar, Śrīgarbha, Vijaya und Dharmapāla – dir sei Verehrung.“ Zum Diskus: „Diskus, du bist Viṣṇus Gestalt, stets in Viṣṇus Hand und auch in der Hand der Göttin. König der Disken, dir Verehrung.“ Zum Pfeil: „Beste aller Waffen, Vernichter der Dämonenheere, schütze stets vor Gefahren, scharfer Pfeil; dir Verehrung.“ Zum Śakti-Speer: „Du bist die Kraft aller Götter, besonders Guhas. Schütze überall in Gestalt der Kraft; dir Verehrung.“ Zum Schild: „Schild, als Schutzgestalt vernichtest du die Feinde; stets in der Hand der Göttin, bewahre mich vor vieler Bedrängnis.“ Zum Bogen: „Oberster aller Waffen, Vernichter aller Asuras, Bogen, schütze mich von allen Seiten zusammen mit deinen Pfeilscharen.“

M0798. Verse an Schlinge Elefantenhaken Glocke und Axt
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1042, Verse an Schlinge Elefantenhaken Glocke und Axt
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
pāśa tvaṃ nāgarūpo'si viṣapūrṇo viṣodaraḥ ||
śatrūṇāṃ duḥsaho nityaṃ nāgapāśa namo'stu te |
aṅkuśo'si namastubhyaṃ gajānāṃ tvaṃ niyāmakaḥ ||
devānāmapi rakṣārthaṃ pārvatyā'si dhṛtaḥ kare |
yasyā ninādamākarṇya śaṅkumatre prabhūtavaḥ ||
daityasaṅghāḥ pāhi sā tvaṃ ghaṇṭe nānāvidhānbhayāt |
paraśo tvamatitīkṣṇo'si sarvavairivimardana ||
devīhastagataścāsi sadā tubhyaṃ namo namaḥ |

Devanagari:
पाश त्वं नागरूपोऽसि विषपूर्णो विषोदरः ||
शत्रूणां दुःसहो नित्यं नागपाश नमोऽस्तु ते |
अङ्कुशोऽसि नमस्तुभ्यं गजानां त्वं नियामकः ||
देवानामपि रक्षार्थं पार्वत्याऽसि धृतः करे |
यस्या निनादमाकर्ण्य शङ्कुमत्रे प्रभूतवः ||
दैत्यसङ्घाः पाहि सा त्वं घण्टे नानाविधान्भयात् |
परशो त्वमतितीक्ष्णोऽसि सर्ववैरिविमर्दन ||
देवीहस्तगतश्चासि सदा तुभ्यं नमो नमः |

Bedeutung und Funktion: Zur Schlinge: „Schlinge, du hast Schlangengestalt, bist mit Gift erfüllt und trägst Gift in dir. Den Feinden bist du stets unerträglich. Schlangenschlinge, dir Verehrung.“ Zum Elefantenhaken: „Du bist der Aṅkuśa; dir Verehrung. Du lenkst die Elefanten, und Pārvatī hält dich zum Schutz auch der Götter in der Hand.“ Zur Glocke: „Glocke, bei deren Klang die zahlreichen Dämonenscharen …, schütze du vor vielerlei Gefahren.“ [Das Prädikat im ersten Glockenvers ist beschädigt: śaṅkumatre. Die übliche Vorstellung von erschreckten Dämonen wird nicht als gesicherte Lesung eingesetzt.] Zur Axt: „Axt, du bist überaus scharf, zerschlägst alle Feinde und ruhst in der Hand der Göttin. Dir stets Verehrung, Verehrung.“

M0799. Gesamtheit der Waffen Schmuck und Löwenthron
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1042, Gesamtheit der Waffen Schmuck und Löwenthron
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
yāni yānīha mukhyāni prasiddhāyudhāni ca ||
kṣayakārīṇi śatrūṇāṃ vikhyātāni umāpriye |
yāni yānyambikā dhatte kareṣu sveṣu sarvadā ||
bhuśuṇḍīpāśaparighabhindipālāstu lāguḍāḥ |
ṛṣṭitomarakuntāśca paṭṭiśo musalastathā ||
gadāśataghnīkṛpāṇapañcachurikākarttarīmukhāḥ |
sarvāṃstān pūjayāmyadya mahāṣṭamyāṃ viśeṣataḥ ||
sarve rakṣantu māṃ nityaṃ sarvasiddhiṃ dadatvapi |
tārāt kūrcocca durgāyai sarvāyudhapadādyapi ||
dhāriṇyai nama uccārya dadyāt puṣpāñjalitrayam |
tato devyāḥ kirīṭādīnalaṅkārān prapūjayet ||
tārādyena namo'ntena nāmnā ṅentena tasya ca |
tataḥ prapūjayeddevyāḥ siṃhāsanamanuttamam ||
tārāhṛnnakhadaṃṣṭrāyudhāya parikīrtya hi |
mahāsiṃhāya hū~ hṛcca siṃhamenaṃ pūjayet ||

Devanagari:
यानि यानीह मुख्यानि प्रसिद्धायुधानि च ||
क्षयकारीणि शत्रूणां विख्यातानि उमाप्रिये |
यानि यान्यम्बिका धत्ते करेषु स्वेषु सर्वदा ||
भुशुण्डीपाशपरिघभिन्दिपालास्तु लागुडाः |
ऋष्टितोमरकुन्ताश्च पट्टिशो मुसलस्तथा ||
गदाशतघ्नीकृपाणपञ्चछुरिकाकर्त्तरीमुखाः |
सर्वांस्तान् पूजयाम्यद्य महाष्टम्यां विशेषतः ||
सर्वे रक्षन्तु मां नित्यं सर्वसिद्धिं ददत्वपि |
तारात् कूर्चोच्च दुर्गायै सर्वायुधपदाद्यपि ||
धारिण्यै नम उच्चार्य दद्यात् पुष्पाञ्जलित्रयम् |
ततो देव्याः किरीटादीनलङ्कारान् प्रपूजयेत् ||
ताराद्येन नमोऽन्तेन नाम्ना ङेन्तेन तस्य च |
ततः प्रपूजयेद्देव्याः सिंहासनमनुत्तमम् ||
ताराहृन्नखदंष्ट्रायुधाय परिकीर्त्य हि |
महासिंहाय हूँ हृच्च सिंहमेनं पूजयेत् ||

Bedeutung und Funktion: „Alle bedeutenden und bekannten Waffen, die Feinde vernichten und die Ambikā in ihren Händen trägt, verehre ich heute besonders an Mahāṣṭamī: Bhuśuṇḍī, Schlinge, Eisenriegelkeule, Bhindipāla, Schlagstöcke, Ṛṣṭi, Tomara und Kunta-Speere, Paṭṭiśa, Mörserkeule, Keule, Śataghnī, Schwert sowie die als pañcachurikā und kartarī bezeichneten Klingen und weitere Waffen. Sie alle mögen mich stets beschützen und sämtliche Vollendung schenken.“ [Einzelne Waffennamen und die Verbindung pañcachurikā bleiben nach dem Druck stehen; eine unsichere technische Identifikation wird vermieden.] Danach folgen Tārā, Kūrca, „durgāyai sarvāyudhadhāriṇyai namaḥ“ – Verehrung Durgā, der Trägerin aller Waffen – und drei Blumengaben mit beiden Händen. Krone und weitere Schmuckstücke der Göttin werden jeweils mit ihrem Namen im Dativ, Tārā am Anfang und „namaḥ“ am Ende verehrt. Darauf folgt ihr herrlicher Löwenthron. Für den Löwen nennt die Quelle Tārā, Hṛd, „nakhadaṃṣṭrāyudhāya mahāsiṃhāya“ – dem großen Löwen, dessen Waffen Krallen und Fangzähne sind –, „hūṃ“ und den Herzabschluss.

M0800. Löwe und Mahishasura als Rudra
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1043, Löwe und Mahishasura als Rudra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
yathopakalpitairevopacāraiḥ kusumākṣataiḥ |
tadante manunaitena devyāḥ siṃhāsanaṃ yajet ||
āsanaṃ cāsi devyāstvaṃ ghoradaṃṣṭrotkaṭānvitaḥ |
himādriśikharākāra siṃharāja namo'stu te ||
devyā hatavattvena viśeṣānmahiṣāsuram |
aṣṭamyāṃ ca navamyāṃ ca pūjayedbahuvistaraiḥ ||
yāvacchakyopacāraistu pādyādibhiranekadhā |
namo'ntaḥ praṇavādiśca ṅento'ntarmahiṣāsuraḥ ||
etena manunā sarvopacārānasya cārcayet |
na sāmānyasuradhiyā sākṣādrudradhiyaiva hi ||
pūjānte kīrtayenmantramamuṃ baddhāñjaliḥ priye |
rudro'syasurarāja tvaṃ devānāṃ darpanāśakaḥ ||
piturvaraprārthanayā mahiṣīgarbhasambhavaḥ |
kātyāyanyā samaṃ yoddhuṃ sāmarthyaṃ kasya vidyate ||
kenāsureṇa vidhṛtaḥ samare madhusūdanaḥ |
kenānyena vijityājau tridaśāḥ sevakīkṛtāḥ ||
manvantaratrayaṃ kena bhuktaṃ rājyamakaṇṭakam |
babhūva kasya vā senā parārdhaśatasammitā ||
rudrarūpadharāyāto mahiṣāsura te namaḥ |

Devanagari:
यथोपकल्पितैरेवोपचारैः कुसुमाक्षतैः |
तदन्ते मनुनैतेन देव्याः सिंहासनं यजेत् ||
आसनं चासि देव्यास्त्वं घोरदंष्ट्रोत्कटान्वितः |
हिमाद्रिशिखराकार सिंहराज नमोऽस्तु ते ||
देव्या हतवत्त्वेन विशेषान्महिषासुरम् |
अष्टम्यां च नवम्यां च पूजयेद्बहुविस्तरैः ||
यावच्छक्योपचारैस्तु पाद्यादिभिरनेकधा |
नमोऽन्तः प्रणवादिश्च ङेन्तोऽन्तर्महिषासुरः ||
एतेन मनुना सर्वोपचारानस्य चार्चयेत् |
न सामान्यसुरधिया साक्षाद्रुद्रधियैव हि ||
पूजान्ते कीर्तयेन्मन्त्रममुं बद्धाञ्जलिः प्रिये |
रुद्रोऽस्यसुरराज त्वं देवानां दर्पनाशकः ||
पितुर्वरप्रार्थनया महिषीगर्भसम्भवः |
कात्यायन्या समं योद्धुं सामर्थ्यं कस्य विद्यते ||
केनासुरेण विधृतः समरे मधुसूदनः |
केनान्येन विजित्याजौ त्रिदशाः सेवकीकृताः ||
मन्वन्तरत्रयं केन भुक्तं राज्यमकण्टकम् |
बभूव कस्य वा सेना परार्धशतसम्मिता ||
रुद्ररूपधरायातो महिषासुर ते नमः |

Bedeutung und Funktion: Mit den vorbereiteten Gaben, Blumen und Reis wird der Löwenthron verehrt: „Du bist der Sitz der Göttin, mit gewaltigen, furchtbaren Fangzähnen; deine Gestalt gleicht einem Gipfel des Himalaya. Löwenkönig, dir Verehrung.“ Mahiṣāsura wird besonders an Aṣṭamī und Navamī ausführlich verehrt, gerade weil ihn die Göttin getötet hat. Die Darbringungen beginnen mit Fußwasser und richten sich nach den Möglichkeiten. Der Mantra hat Praṇava am Anfang, „mahiṣāsurāya“ in der Mitte und „namaḥ“ am Ende. Man betrachtet ihn dabei ausdrücklich als Rudra selbst. Mit gefalteten Händen spricht man: „Du bist Rudra, König der Asuras, der den Hochmut der Götter vernichtet. Auf den Wunsch deines Vaters nach einer Gnade hin wurdest du aus dem Leib einer Büffelin geboren. Wer sonst vermag mit Kātyāyanī zu kämpfen? Welcher Asura hielt Madhusūdana im Kampf auf? Wer sonst besiegte die Götter und machte sie zu Dienern? Wer genoss drei Manvantaras lang unangefochten die Herrschaft? Wessen Heer zählte hundert Parārdhas? Darum sei dir Verehrung, Mahiṣāsura, der Rudras Gestalt trägt.“

M0801. Die vier Batukas
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1043–1044, Die vier Batukas
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tataḥ sampūjayeddevi caturo baṭukānapi ||
siddhaputraṃ jñānaputraṃ tathā sahajaputrakam |
śeṣe samayaputraṃ ca mantramebhyāṃ niśāmaya ||
vedādikamalābīje purato'nte namo'pi ca |
tattannāmnā saha tathā baṭuko tripadīkṛtaḥ ||
saṅenta iti mantrāḥ syureteṣāṃ jagadīśvari |
sastaistairupacāraistu yathāvibhavakalpitaiḥ ||
pūjayedbaṭukānetānicchannanyāvṛtipūjanam |

Devanagari:
ततः सम्पूजयेद्देवि चतुरो बटुकानपि ||
सिद्धपुत्रं ज्ञानपुत्रं तथा सहजपुत्रकम् |
शेषे समयपुत्रं च मन्त्रमेभ्यां निशामय ||
वेदादिकमलाबीजे पुरतोऽन्ते नमोऽपि च |
तत्तन्नाम्ना सह तथा बटुको त्रिपदीकृतः ||
सङेन्त इति मन्त्राः स्युरेतेषां जगदीश्वरि |
सस्तैस्तैरुपचारैस्तु यथाविभवकल्पितैः ||
पूजयेद्बटुकानेतानिच्छन्नन्यावृतिपूजनम् |

Bedeutung und Funktion: Danach werden vier Baṭukas verehrt: Siddhaputra, Jñānaputra, Sahajaputraka und Samayaputra. Der Mantra setzt Vedādi und das Kamalā-Bīja voran, verbindet den jeweiligen Namen mit Baṭuka im Dativ und endet mit „namaḥ“. Die Quelle beschreibt dies als dreigliedrige Namensbildung. Die vier werden mit den nach den eigenen Mitteln bereitgestellten Gaben verehrt, wenn man die weiteren umgebenden Gottheiten einbezieht. [Die genaue Wortsegmentierung der zusammengesetzten Baṭuka-Namen bleibt der knappen Quellenangabe überlassen.]

M0802. Kshetrapalas und neun Bhairavas
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1044, Kshetrapalas und neun Bhairavas
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
pūjayet kṣetrapālāṃśca madhye digdikpakṣayoḥ ||
hetukaṃ tripuraghnaṃ ca agnijihvaṃ tathaiva ca |
agnivetālasaṃjñaṃ ca kālaṃ cātha karālakam ||
ekapādaṃ bhīmanāthamanurādikrameṇa tu |
adhunā mantrametaiṣāṃ bravīmi śṛṇu pārvati ||
tārakūrcakṣetrapālabījatrayamidaṃ puraḥ |
etannāmnā saha punaḥ kṣetrapālaḥ savigrahaḥ ||
ṅento mahābhīṣaṇaśca tadadeva prakīrtitaḥ |
krodho hṛtchirasī cāpi mantra eṣāṃ varānane ||
maṇḍalasya caturdikṣu dvau dvau madhye ca pūjayet |
bhairavān nava deveśi śāradārcanakarmaṇi ||
asitāṅgo ruruścaṇḍaḥ krodha unmatta eva ca |
ānandaśca kapālī ca bhīṣaṇastadanantaram ||
saṃhārī sarvaśeṣe syāt kīrtitā nava bhairavāḥ |
tāratrapāroṣabījaṃ tattannāma tataḥ param ||
bhairavāntaṃ tripadi ca ṅentaṃ hṛnmantrasaṃyutam |

Devanagari:
पूजयेत् क्षेत्रपालांश्च मध्ये दिग्दिक्पक्षयोः ||
हेतुकं त्रिपुरघ्नं च अग्निजिह्वं तथैव च |
अग्निवेतालसंज्ञं च कालं चाथ करालकम् ||
एकपादं भीमनाथमनुरादिक्रमेण तु |
अधुना मन्त्रमेतैषां ब्रवीमि शृणु पार्वति ||
तारकूर्चक्षेत्रपालबीजत्रयमिदं पुरः |
एतन्नाम्ना सह पुनः क्षेत्रपालः सविग्रहः ||
ङेन्तो महाभीषणश्च तददेव प्रकीर्तितः |
क्रोधो हृत्छिरसी चापि मन्त्र एषां वरानने ||
मण्डलस्य चतुर्दिक्षु द्वौ द्वौ मध्ये च पूजयेत् |
भैरवान् नव देवेशि शारदार्चनकर्मणि ||
असिताङ्गो रुरुश्चण्डः क्रोध उन्मत्त एव च |
आनन्दश्च कपाली च भीषणस्तदनन्तरम् ||
संहारी सर्वशेषे स्यात् कीर्तिता नव भैरवाः |
तारत्रपारोषबीजं तत्तन्नाम ततः परम् ||
भैरवान्तं त्रिपदि च ङेन्तं हृन्मन्त्रसंयुतम् |

Bedeutung und Funktion: Anschließend werden die Kṣetrapālas in der Mitte und den Richtungsbereichen verehrt: Hetuka, Tripuraghna, Agnijihva, Agnivetāla, Kāla, Karālaka, Ekapāda und Bhīmanātha. [Die folgende Ordnungsangabe anurādikrameṇa ist unsicher gedruckt.] Die Formel beginnt mit den drei Bīja-Codenamen Tārā, Kūrca und Kṣetrapāla, gefolgt vom jeweiligen Namen und Kṣetrapāla im Dativ; Mahābhīṣaṇa wird zusätzlich genannt. Danach folgen Krodha, Hṛd und Śiras. Während der Herbstverehrung werden neun Bhairavas verehrt: jeweils zwei in den vier Hauptrichtungen und einer in der Mitte. Es sind Asitāṅga, Ruru, Caṇḍa, Krodha, Unmatta, Ānanda, Kapālī, Bhīṣaṇa und Saṃhārī. Ihre Formel beginnt mit Tārā, Trapā und Roṣa-Bīja, dann dem jeweiligen Namen mit dem Abschluss Bhairava im Dativ und dem Herzmantra. [Die Formelglieder werden als Codenamen bewahrt.]

M0803. Richtungshüter und ihre Attribute
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1044–1045, Richtungshüter und ihre Attribute
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
dikṣvaṣṭasu bahiḥ padmāddigīśānaṣṭa pūjayet ||
indro'gniśca yamaścaiva nairṛto varuṇastathā |
vāyuḥ somaśca īśāna etannāmnā paristhitāḥ ||
vajraṃ śaktiśca daṇḍaśca khaḍgaḥ pāśo'ṅkuśastathā |
dhvajaśūlaṃ amīṣāṃ tu śastrāṇi kathitāni te ||
nairṛto varuṇaścāpi madhye'nantaḥ prakīrtitaḥ |
tadastraṃ cakramuditaṃ yathendreśānamadhyataḥ ||
brahmā sapadma ityete digīśā daśa īritāḥ |
mantrarītī idānīṃ tvaṃ samākalpaya bhāmini ||
praṇavaṃ purato dattvā tattannāma tataḥ param |
tataḥ paraṃ tattadastraṃ saśabdaparibṛṃhitam ||
savāhanaparīvāraṃ sāyudhaṃ tadanantaram |
śabdāścatvāra ityete ṅentāḥ kāryā namastataḥ ||

Devanagari:
दिक्ष्वष्टसु बहिः पद्माद्दिगीशानष्ट पूजयेत् ||
इन्द्रोऽग्निश्च यमश्चैव नैर्ऋतो वरुणस्तथा |
वायुः सोमश्च ईशान एतन्नाम्ना परिस्थिताः ||
वज्रं शक्तिश्च दण्डश्च खड्गः पाशोऽङ्कुशस्तथा |
ध्वजशूलं अमीषां तु शस्त्राणि कथितानि ते ||
नैर्ऋतो वरुणश्चापि मध्येऽनन्तः प्रकीर्तितः |
तदस्त्रं चक्रमुदितं यथेन्द्रेशानमध्यतः ||
ब्रह्मा सपद्म इत्येते दिगीशा दश ईरिताः |
मन्त्ररीती इदानीं त्वं समाकल्पय भामिनि ||
प्रणवं पुरतो दत्त्वा तत्तन्नाम ततः परम् |
ततः परं तत्तदस्त्रं सशब्दपरिबृंहितम् ||
सवाहनपरीवारं सायुधं तदनन्तरम् |
शब्दाश्चत्वार इत्येते ङेन्ताः कार्या नमस्ततः ||

Bedeutung und Funktion: Außerhalb des Lotus werden die acht Richtungshüter verehrt: Indra, Agni, Yama, Nairṛta, Varuṇa, Vāyu, Soma und Īśāna. Ihre Attribute sind in dieser Reihenfolge Donnerkeil, Śakti-Speer, Stab, Schwert, Schlinge, Elefantenhaken, Banner und Dreizack. Zwischen Nairṛta und Varuṇa steht Ananta mit dem Diskus; zwischen Indra und Īśāna steht Brahmā mit dem Lotus. So werden zehn Richtungshüter genannt. Die Formel beginnt mit Praṇava, dann folgt der jeweilige Name, das mit sa- verbundene Waffenattribut sowie die Bezeichnungen „mit Reittier und Gefolge“ und „bewaffnet“, jeweils im Dativ; am Ende steht „namaḥ“. [Die Attribute werden nach dieser Quellenliste wiedergegeben, ohne sie nach anderen Listen zu vereinheitlichen.]

M0804. Rituelle Besprengung und Pashupasha-Gayatri
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1064–1065, Rituelle Besprengung und Pashupasha-Gayatri
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tathā |
paśūnāmiha sarveṣāṃ prokṣaṇaṃ caivameva hi |
kaścidviśeṣa utsarge phalaṃ devāyudīraṇe ||
traipurapaddhatyām |
sarvalakṣaṇasaṃyuktaṃ paśuṃ saṃsthāpya mantrataḥ |
devyagre sthāpayitvā'mbobhiḥ saṃprokṣayet tataḥ ||
astramantreṇa saṃrakṣya kavacenāvaguṇṭhya ca |
mūlamantraṃ samuccārya dhenumudrāmṛtīkṛtam ||
gandhapuṣpākṣataiḥ samyak paripūjyopacārakaiḥ |
karṇe tasya paṭhenmantraṃ paśupāśavimocanam ||
oṃ paśupāśāya vidmahe viśvakarmaṇe dhīmahi tanno jīvaḥ pracodayāt |
rudra iti 4 pu0 pā0 |
gāyatrīyaṃ samākhyātā paśupāśavimocinī |
imāṃ paṭheddakṣakarṇe tasya muktiprasiddhaye ||
saṃprokṣayediti prokṣaṇaṃ mūlamantreṇaiva |
arghyapātrodakaiḥ śuddhairmūlena prokṣayet tridhā |
iti mahākālokteḥ |

Devanagari:
तथा |
पशूनामिह सर्वेषां प्रोक्षणं चैवमेव हि |
कश्चिद्विशेष उत्सर्गे फलं देवायुदीरणे ||
त्रैपुरपद्धत्याम् |
सर्वलक्षणसंयुक्तं पशुं संस्थाप्य मन्त्रतः |
देव्यग्रे स्थापयित्वाऽम्बोभिः संप्रोक्षयेत् ततः ||
अस्त्रमन्त्रेण संरक्ष्य कवचेनावगुण्ठ्य च |
मूलमन्त्रं समुच्चार्य धेनुमुद्रामृतीकृतम् ||
गन्धपुष्पाक्षतैः सम्यक् परिपूज्योपचारकैः |
कर्णे तस्य पठेन्मन्त्रं पशुपाशविमोचनम् ||
ॐ पशुपाशाय विद्महे विश्वकर्मणे धीमहि तन्नो जीवः प्रचोदयात् |
रुद्र इति ४ पु० पा० |
गायत्रीयं समाख्याता पशुपाशविमोचिनी |
इमां पठेद्दक्षकर्णे तस्य मुक्तिप्रसिद्धये ||
संप्रोक्षयेदिति प्रोक्षणं मूलमन्त्रेणैव |
अर्घ्यपात्रोदकैः शुद्धैर्मूलेन प्रोक्षयेत् त्रिधा |
इति महाकालोक्तेः |

Bedeutung und Funktion: Die Besprengung ist bei allen Tieren gleich; Unterschiede betreffen die Übergabe, die gewünschte Frucht und die Anrede der Gottheit. Nach der Tripurapaddhati wird das Tier vor die Göttin gebracht, mit Wasser besprengt, durch Astra- und Kavaca-Mantra rituell geschützt und unter dem Wurzelmantra mit der Dhenu-Mudrā als mit Nektar erfüllt vorgestellt. Nach Duft, Blumen und Reis folgt ein ins rechte Ohr gesprochener Mantra, dem die Quelle Befreiung von der Bindung des Paśu zuschreibt: „Oṃ. Wir wollen Paśupāśa erkennen; wir meditieren über Viśvakarman. Jīva möge uns anregen und leiten.“ Die Fußnote bietet in Zeuge 4 „Rudra“ statt „Jīva“. Diese Gāyatrī wird als Paśupāśavimocinī bezeichnet. Die redaktionelle Glosse erklärt, dass die dreifache Besprengung mit reinem Wasser aus dem Arghya-Gefäß und dem Wurzelmantra erfolgt. [Die behauptete befreiende Wirkung gehört zum historischen Ritualverständnis der Quelle.]

M0805. Weitere Gayatri und Schwertverehrung
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1065, Weitere Gayatri und Schwertverehrung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
gāyatryantaramuktaṃ tatraiva |
yoginībījato ṅentaṃ balirūpaṃ tu vidmahe |
devīpriyaṃ pūrvavacca dhīmahīti tataḥ param ||
tannaḥ paśuriti procya vadeccātha pracodayāt iti |
yoginībījaṃ hrīmiti traipurapaddhatyām |
tataḥ khaḍgaṃ yajenmantrī mantreṇānena dakṣataḥ |
tāraṃ ca bhuvaneśānīṃ kālīyugmaṃ samālikhet ||
vajreśvarīpadaṃ paścāllohadaṃṣṭrāṃ tataḥ param |
ṅentāṃ hṛhūsayugmaikasaṅkhyavarṇo manurmataḥ ||
anena gandhapuṣpādyaiḥ khaḍgamabhyarcayedbudhaḥ |
tatastasya muṣṭideśe madhye cāgre yathākramam ||
gandhapuṣpākṣatairmantrī mithunatritayaṃ yajet |
vāgīśīsahito brahmā lakṣmīnārāyaṇau tathā ||
umāmaheśvarau ceti samproktaṃ mithunatrayam |
tataścānena mantreṇa taṃ khaḍgamabhimantrayet ||
khaḍgāyāsuranāśāya śaktikāryāya tatpara |
paśucchedastvayā śīghraṃ khaḍganātha namo'stu te ||

Devanagari:
गायत्र्यन्तरमुक्तं तत्रैव |
योगिनीबीजतो ङेन्तं बलिरूपं तु विद्महे |
देवीप्रियं पूर्ववच्च धीमहीति ततः परम् ||
तन्नः पशुरिति प्रोच्य वदेच्चाथ प्रचोदयात् इति |
योगिनीबीजं ह्रीमिति त्रैपुरपद्धत्याम् |
ततः खड्गं यजेन्मन्त्री मन्त्रेणानेन दक्षतः |
तारं च भुवनेशानीं कालीयुग्मं समालिखेत् ||
वज्रेश्वरीपदं पश्चाल्लोहदंष्ट्रां ततः परम् |
ङेन्तां हृहूसयुग्मैकसङ्ख्यवर्णो मनुर्मतः ||
अनेन गन्धपुष्पाद्यैः खड्गमभ्यर्चयेद्बुधः |
ततस्तस्य मुष्टिदेशे मध्ये चाग्रे यथाक्रमम् ||
गन्धपुष्पाक्षतैर्मन्त्री मिथुनत्रितयं यजेत् |
वागीशीसहितो ब्रह्मा लक्ष्मीनारायणौ तथा ||
उमामहेश्वरौ चेति सम्प्रोक्तं मिथुनत्रयम् |
ततश्चानेन मन्त्रेण तं खड्गमभिमन्त्रयेत् ||
खड्गायासुरनाशाय शक्तिकार्याय तत्पर |
पशुच्छेदस्त्वया शीघ्रं खड्गनाथ नमोऽस्तु ते ||

Bedeutung und Funktion: Eine weitere Gāyatrī wird über ihre Formelglieder angegeben: Yoginī-Bīja, „balirūpāya vidmahe“, „devīpriyāya dhīmahi“ und „tan naḥ paśuḥ pracodayāt“ – wir wollen die Gestalt der Darbringung erkennen, meditieren über das der Göttin Liebe; Paśu möge uns anregen. Die Glosse der Tripurapaddhati erklärt das Yoginī-Bīja als hrīṃ. Danach beschreibt der Text die Schwertverehrung. Ihr Mantra enthält Tārā, Bhuvaneśānī, zweimal Kālī, Vajreśvarī und Lohadaṃṣṭrā im Dativ; der folgende Lautabschluss ist im Druck beschädigt und wird nicht rekonstruiert. Am Griff, in der Mitte und an der Spitze werden drei göttliche Paare mit Duft, Blumen und Reis verehrt: Brahmā mit Vāgīśī, Lakṣmī-Nārāyaṇa und Umā-Maheśvara. Die abschließende Schwertanrede nennt es Vernichter der Asuras, dem Wirken der Śakti gewidmet, und fordert im historischen Opferritus das rasche Durchtrennen des Tieres; sie endet mit Verehrung des „Herrn der Schwerter“.

M0806. Historische Übergabeformeln des Bali
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1066, Historische Übergabeformeln des Bali
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tatastu tāmrapātrasthakuśākṣatajalādikam |
gṛhītvā mūlamuccārya saṃkalpya paśumutsṛjet ||
gṛhītvā'kṣatatoyādi paśoḥ śirasi saṃtyajet |
tatastenaiva khaḍgena mūlamantreṇa sādhakaḥ ||
paśucchedaṃ prakurvīta svayaṃ devīmanusmaran |
bhairavatantrasiddhāntasārayoḥ |
yadā sañcālayedgātraṃ gṛhītastu yathecchayā |
yāvacca cālayedgātraṃ paśustāvatra hanyate ||
uttarābhimukho bhūtvā baliṃ pūrvamukhaṃ tathā |
nirīkṣya sādhakaḥ paścādimaṃ mantramudīrayet ||
paśustvaṃ balirūpeṇa mama bhāgyādupasthitaḥ |
praṇamāmi tataḥ sarvarūpiṇaṃ balirūpiṇam ||
caṇḍikāprītidānena dāturāpadvināśanam |
cāmuṇḍābalirūpāya bale tubhyaṃ namo namaḥ ||
yajñārthe paśavaḥ sṛṣṭāḥ svayameva svayambhuvā |
atastvāṃ ghātayāmyadya tasmādyajñe vadho'vadhaḥ ||
imaṃ dehaṃ parityajya bhūtvā devavapurdharaḥ |
modasva pramathaiḥ sārdhaṃ yāvadindrāścaturdaśa ||
ai~ hrī~ śrīmiti mantreṇa tvaṃ baliṃ matsvarūpiṇam |
cintayitvā nyasettu puṣpaṃ kumbhakenāsya mastake ||

Devanagari:
ततस्तु ताम्रपात्रस्थकुशाक्षतजलादिकम् |
गृहीत्वा मूलमुच्चार्य संकल्प्य पशुमुत्सृजेत् ||
गृहीत्वाऽक्षततोयादि पशोः शिरसि संत्यजेत् |
ततस्तेनैव खड्गेन मूलमन्त्रेण साधकः ||
पशुच्छेदं प्रकुर्वीत स्वयं देवीमनुस्मरन् |
भैरवतन्त्रसिद्धान्तसारयोः |
यदा सञ्चालयेद्गात्रं गृहीतस्तु यथेच्छया |
यावच्च चालयेद्गात्रं पशुस्तावत्र हन्यते ||
उत्तराभिमुखो भूत्वा बलिं पूर्वमुखं तथा |
निरीक्ष्य साधकः पश्चादिमं मन्त्रमुदीरयेत् ||
पशुस्त्वं बलिरूपेण मम भाग्यादुपस्थितः |
प्रणमामि ततः सर्वरूपिणं बलिरूपिणम् ||
चण्डिकाप्रीतिदानेन दातुरापद्विनाशनम् |
चामुण्डाबलिरूपाय बले तुभ्यं नमो नमः ||
यज्ञार्थे पशवः सृष्टाः स्वयमेव स्वयम्भुवा |
अतस्त्वां घातयाम्यद्य तस्माद्यज्ञे वधोऽवधः ||
इमं देहं परित्यज्य भूत्वा देववपुर्धरः |
मोदस्व प्रमथैः सार्धं यावदिन्द्राश्चतुर्दश ||
ऐँ ह्रीँ श्रीमिति मन्त्रेण त्वं बलिं मत्स्वरूपिणम् |
चिन्तयित्वा न्यसेत्तु पुष्पं कुम्भकेनास्य मस्तके ||

Bedeutung und Funktion: Der historische Ablauf beschreibt die Übergabe des Tieres mit Saṅkalpa und Wurzelmantra, Wasser, Kuśa und Reis aus einem Kupfergefäß sowie die anschließende Tötung mit dem verehrten Schwert. Ein Zitat aus Bhairava-Tantra und Siddhāntasāra enthält eine unklare Bestimmung zu den Bewegungen des Tieres; sie bleibt ohne praktische Rekonstruktion. Der Übende ist nach Norden, das Tier nach Osten ausgerichtet. Die Anrede lautet: „Du Tier bist mir als Bali erschienen; ich verneige mich vor dem Allgestaltigen in Gestalt dieser Gabe. Verehrung dir als Cāmuṇḍās Bali, das Caṇḍikā erfreut und nach dieser Lehre die Bedrängnis des Gebers beseitigt. Tiere wurden von Svayambhū für das Opfer geschaffen; deshalb töte ich dich heute. Daher gilt nach dieser Lehre Töten im Opfer als Nichttöten. Verlasse diesen Körper, nimm göttliche Gestalt an und freue dich mit den Pramathas für die Dauer von vierzehn Indras.“ Es folgen aiṃ hrīṃ śrīṃ, die Vorstellung des Bali als Gestalt des göttlichen Sprechers und eine Blumengabe auf dem Kopf bei angehaltenem Atem. [Die Rechtfertigung „Töten als Nichttöten“ ist ein Argument der Quelle, keine ethische Aussage der Ausgabe.]

M0807. Anrede an das Schwert und Quellenvarianten
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1067, Anrede an das Schwert und Quellenvarianten
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
mahākālasaṃhitāyām |
tato baddhāñjalirmantraṃ paṭhet khaḍgaṃ nirīkṣya vai |
rasanā tvaṃ caṇḍikāyāḥ suralokaprasādhakaḥ ||
bhuṅkṣvaitasya paśo raktaṃ kravyasaṃhatimeva ca |
chindhomiva me śatruṃ maṅgalāni prayaccha me ||
daityadānavarakṣo'sṛṅmedonmatta namo'stu te |
chindhīśa piba iti 2 pu0 pā0 |
etena khaḍgamāmantrya tannāmāṣṭakamuccaret ||
gṛhṇīyāttiśitaṃ khaḍgaṃ yena sadyo bhavedvadhaḥ |
asirviśāsanaḥ khaḍgastīkṣṇadhāro durāsadaḥ ||
śrīgarbho vijayaścaiva dharmapāla namo'stu te |
bhairavatantre |
ā~ hū~ phaḍiti mantraṃ japan saṃgṛhyedbalim |
ekenaiva prahāreṇa chindyāddaivatatuṣṭaye ||
mahākālasaṃhitāyāmapi |
candrahāsena khaḍgena chindyādekaprahārataḥ |
utthāya hananaṃ kuryānnopaviśya kadā cana ||

Devanagari:
महाकालसंहितायाम् |
ततो बद्धाञ्जलिर्मन्त्रं पठेत् खड्गं निरीक्ष्य वै |
रसना त्वं चण्डिकायाः सुरलोकप्रसाधकः ||
भुङ्क्ष्वैतस्य पशो रक्तं क्रव्यसंहतिमेव च |
छिन्धोमिव मे शत्रुं मङ्गलानि प्रयच्छ मे ||
दैत्यदानवरक्षोऽसृङ्मेदोन्मत्त नमोऽस्तु ते |
छिन्धीश पिब इति २ पु० पा० |
एतेन खड्गमामन्त्र्य तन्नामाष्टकमुच्चरेत् ||
गृह्णीयात्तिशितं खड्गं येन सद्यो भवेद्वधः |
असिर्विशासनः खड्गस्तीक्ष्णधारो दुरासदः ||
श्रीगर्भो विजयश्चैव धर्मपाल नमोऽस्तु ते |
भैरवतन्त्रे |
आँ हूँ फडिति मन्त्रं जपन् संगृह्येद्बलिम् |
एकेनैव प्रहारेण छिन्द्याद्दैवततुष्टये ||
महाकालसंहितायामपि |
चन्द्रहासेन खड्गेन छिन्द्यादेकप्रहारतः |
उत्थाय हननं कुर्यान्नोपविश्य कदा चन ||

Bedeutung und Funktion: Mit gefalteten Händen wird das Schwert als Zunge Caṇḍikās und als Förderer der Götterwelt angeredet. Die Quelle fordert es auf, Blut und Fleisch des Tieres anzunehmen, den Feind zu durchtrennen und Glück zu gewähren; sie bezeichnet es als vom Blut und Fett der Daityas, Dānavas und Rākṣasas berauscht. [Das Prädikat chindhomiva ist beschädigt; Zeuge 2 liest „chindhīśa piba“.] Danach werden die acht Namen Asi, Viśāsana, Khaḍga, Tīkṣṇadhāra, Durāsada, Śrīgarbha, Vijaya und Dharmapāla gesprochen. Das Bhairava-Tantra nennt āṃ hūṃ phaṭ und verlangt die Tötung mit einem einzigen Schlag; die Mahākālasaṃhitā wiederholt diese Vorgabe für das Candrahāsa-Schwert und beschreibt eine stehende statt sitzende Haltung. [Dies dokumentiert die historische Durchführung, ohne die beschädigte Formel zu ergänzen.]

M0808. Anrede an den Büffel
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1070, Anrede an den Büffel
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athobhayoḥ śeṣagatān mantrānākalaya priye ||
yamasya vāhanatvena khyātastvamasi kāsaraḥ |
vasataḥ śṛṅgayoragre mṛtyukālau sadā tava ||
bhavāneva parihṛṣṭhi javanāṃsturagānapi |
tava rūpaṃ samāsthāya rambhāsurasutaḥ purā ||
bhagavatyā samaṃ yuddhaṃ kṛtavān darpamohitaḥ |
devyā tvaṃ nihataścāsi tathā krāntaṃ śirastava ||
vahasyadyāpi caṇḍikāṃ tvaṃ śirasā bhaṅgureṇa vā |
tvatto nānyo baliḥ kaściddevyāḥ prītipradāyakaḥ ||
ato dadāmi kālyai tvāṃ bhaktiyuktena cetasā |
mayi kalyāṇamādhāya gaccha kāsara sadgatim ||

Devanagari:
अथोभयोः शेषगतान् मन्त्रानाकलय प्रिये ||
यमस्य वाहनत्वेन ख्यातस्त्वमसि कासरः |
वसतः शृङ्गयोरग्रे मृत्युकालौ सदा तव ||
भवानेव परिहृष्ठि जवनांस्तुरगानपि |
तव रूपं समास्थाय रम्भासुरसुतः पुरा ||
भगवत्या समं युद्धं कृतवान् दर्पमोहितः |
देव्या त्वं निहतश्चासि तथा क्रान्तं शिरस्तव ||
वहस्यद्यापि चण्डिकां त्वं शिरसा भङ्गुरेण वा |
त्वत्तो नान्यो बलिः कश्चिद्देव्याः प्रीतिप्रदायकः ||
अतो ददामि काल्यै त्वां भक्तियुक्तेन चेतसा |
मयि कल्याणमाधाय गच्छ कासर सद्गतिम् ||

Bedeutung und Funktion: Danach folgen die verbleibenden Anreden. Zum Büffel heißt es: „Du bist als Yamas Reittier bekannt, Kāsara. An den Spitzen deiner Hörner wohnen stets Tod und Zeit. Du übertriffst sogar schnelle Pferde.“ [Das Verb parihṛṣṭi ist beschädigt; der Vergleich mit schnellen Pferden bleibt erkennbar.] „Einst nahm Rambhās Asurasohn deine Gestalt an und kämpfte, vom Hochmut verblendet, gegen die Erhabene. Die Göttin tötete dich und trat auf deinen Kopf. Noch heute trägst du Caṇḍikā auf deinem gebeugten Haupt. Keine andere Gabe erfreut die Göttin so wie du. Darum übergebe ich dich Kālī mit hingebungsvollem Herzen. Bringe mir Heil und gelange zu einem guten Dasein, Kāsara.“ [Die Anrede verbindet den realen Büffel mit dem Mythos Mahiṣāsuras; diese Gleichsetzung gehört zum Ritualtext.]

M0809. Historische Anrede an das menschliche Opfer
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1071, Historische Anrede an das menschliche Opfer
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
sarveṣu prāṇiṣu śreṣṭhastvaṃ manuṣya iti sthitaḥ |
baliśreṣṭha mahābhāga devagarbhastvayā dhṛtaḥ ||
rakṣa māṃ sarvabhītibhyaḥ siddhiṃ dehi tathottamām |
rājyaṃ dehi yaśo dehi dehi cānuttamāṃ gatim ||
ārogyaṃ dīrghamāyuśca prajāvṛddhiṃ raṇe jayam |
kalyāṇaṃ vipulān bhogān yānapi hṛdi saṃsthitān ||
kātyāyanyāṃ dṛḍhāṃ bhakti lakṣmīmapyadhikāṃ sthirām |
dattvā rājyaṃ parityajya śarīraṃ pāñcabhautikam ||
devīlokaṃ vraja kṣipraṃ sajātistava bāndhavam |
mahādānairmahāyajñaistapobhiratiduṣkaram ||
yat sthānaṃ nāpyate loke tattvaṃ gaccha narottama |
aṅgīkṛto mahākālyā māṃsaśoṇitalipsayā ||
devīlokaṃ suduṣprāpyaṃ prāpnuhi tvaṃ drutaṃ gataḥ |
tatra gatvā śivaṃ dhyāhi mākarmāṇi jagatyapi ||
devīlokagatiḥ kāryā matprasādāt tava dhruvaḥ |
tvatprasādādahaṃ śatrūn jayeyaṃ raṇamūrdhani |
ślokānathāmīnbhān devi paṭhennarabalikṣaṇe ||

Devanagari:
सर्वेषु प्राणिषु श्रेष्ठस्त्वं मनुष्य इति स्थितः |
बलिश्रेष्ठ महाभाग देवगर्भस्त्वया धृतः ||
रक्ष मां सर्वभीतिभ्यः सिद्धिं देहि तथोत्तमाम् |
राज्यं देहि यशो देहि देहि चानुत्तमां गतिम् ||
आरोग्यं दीर्घमायुश्च प्रजावृद्धिं रणे जयम् |
कल्याणं विपुलान् भोगान् यानपि हृदि संस्थितान् ||
कात्यायन्यां दृढां भक्ति लक्ष्मीमप्यधिकां स्थिराम् |
दत्त्वा राज्यं परित्यज्य शरीरं पाञ्चभौतिकम् ||
देवीलोकं व्रज क्षिप्रं सजातिस्तव बान्धवम् |
महादानैर्महायज्ञैस्तपोभिरतिदुष्करम् ||
यत् स्थानं नाप्यते लोके तत्त्वं गच्छ नरोत्तम |
अङ्गीकृतो महाकाल्या मांसशोणितलिप्सया ||
देवीलोकं सुदुष्प्राप्यं प्राप्नुहि त्वं द्रुतं गतः |
तत्र गत्वा शिवं ध्याहि माकर्माणि जगत्यपि ||
देवीलोकगतिः कार्या मत्प्रसादात् तव ध्रुवः |
त्वत्प्रसादादहं शत्रून् जयेयं रणमूर्धनि |
श्लोकानथामीन्भान् देवि पठेन्नरबलिक्षणे ||

Bedeutung und Funktion: Die Opferanrede lautet dem Sinn nach vollständig: „Als Mensch stehst du unter allen Lebewesen an höchster Stelle. Du höchste Gabe, Hochbegnadeter, trägst Göttliches in dir. Beschütze mich vor allen Gefahren und schenke mir höchste Vollendung. Gib mir Herrschaft, Ansehen und den höchsten Weg, Gesundheit, langes Leben, wachsende Nachkommenschaft und Sieg im Kampf, Heil und reichen Genuss, wie ich ihn im Herzen wünsche, feste Hingabe an Kātyāyanī und bleibenden großen Wohlstand. Nachdem du Herrschaft gewährt hast, verlasse den aus fünf Elementen bestehenden Körper und gelange rasch zur Welt der Göttin … [die Verbindung zu Verwandten ist beschädigt]. Gelange, bester Mensch, an jenen Ort, der selbst durch große Gaben, große Opfer und schwere Askese schwer zu erreichen ist. Von Mahākālī in ihrem Verlangen nach Fleisch und Blut angenommen, erreiche rasch die schwer zugängliche Welt der Göttin. Dort meditiere über Śiva … [die anschließende Wendung mākarmāṇi jagaty api ist beschädigt]. Durch meine Gunst soll dein Weg zur Göttinnenwelt sicher sein; durch deine Gunst möge ich die Feinde auf dem Schlachtfeld besiegen.“ Der Text ordnet diese Verse dem Zeitpunkt des Menschenopfers zu. [Die versprochene jenseitige Belohnung ist Teil der historischen Opferrechtfertigung; beschädigte Übergänge bleiben offen.]

M0810. Historische Nashorn-Anrede
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1072, Historische Nashorn-Anrede
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
gaṇḍake'pi viśeṣa uktastatraiva |
khaḍgamantraṃ samākhyāsye gaṇḍako yena dīyate |
dvipadehākṛte khaḍga śastrābhedyakalevara ||
tṛptā bhaveyuḥ pitarastvanmāṃsena surā api |
na ca tvatto'dhikaḥ kaścit pavitraḥ pṛthivītale ||
tvatkaroṭijapātrāṇi śastāni śrāddhakarmaṇi |
mayā devyai balitvena tvamadya viniveditaḥ ||
mama vighnān samutsārya sadyo devīgaṇe bhava iti |

Devanagari:
गण्डकेऽपि विशेष उक्तस्तत्रैव |
खड्गमन्त्रं समाख्यास्ये गण्डको येन दीयते |
द्विपदेहाकृते खड्ग शस्त्राभेद्यकलेवर ||
तृप्ता भवेयुः पितरस्त्वन्मांसेन सुरा अपि |
न च त्वत्तोऽधिकः कश्चित् पवित्रः पृथिवीतले ||
त्वत्करोटिजपात्राणि शस्तानि श्राद्धकर्मणि |
मया देव्यै बलित्वेन त्वमद्य विनिवेदितः ||
मम विघ्नान् समुत्सार्य सद्यो देवीगणे भव इति |

Bedeutung und Funktion: Zur Nashorngabe nennt die Quelle eine eigene Anrede: „Nashorn, dessen Körpergestalt einem Elefanten gleicht und dessen Leib von Waffen nicht durchdrungen wird: Ahnen und Götter mögen durch dein Fleisch gesättigt werden. Nichts auf Erden sei reiner als du. Gefäße aus deinem Schädel gelten beim Śrāddha als geeignet. Heute habe ich dich der Göttin als Bali dargebracht. Entferne meine Hindernisse und werde sogleich Teil des Gefolges der Göttin.“ [Die behauptete Reinheit und Unverletzbarkeit sind Aussagen der historischen Quellenanrede.]

M0811. Blutgabe und zulässige Gefäße
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1072–1073, Blutgabe und zulässige Gefäße
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
(yāmale) evaṃ hatvā paśūn sadyastadīyarudhiraṃ tathā |
svarṇādiracite pātre gṛhṇīyāduṣṇaphenilam ||
(kālikāpurāṇe) oṃ hrī~ ai~ hrī~ śrī~ kauśikī rudhireṇāpyāyatām iti |
pātre niyojayedraktaṃ śirasyeva pradīpakam ||
(mahākālasaṃhitāyām) atha pātrāṇi vakṣye'haṃ sthāpyate yatra śoṇitam |
haime vā rājate tāmre grāhyaṃ raktaṃ mahībhṛtā ||
sāmantairmāṇḍalikaiśca tāmre vā kāṃsyaraityayoḥ |
daridrairabhiścāpi mārtike vā'tha dārave ||
atha vā patrapuṭake naiva lohe kadā cana |
na raṅge sīsake cāpi nārikelaphalatvaci ||
kaulānāṃ sarvapātrebhyaḥ kapālaṃ śreṣṭhamiṣyate |
eṣāṃ paśūnāṃ palalairyāvatī tṛptirīritā ||
bhagavatyāḥ priye tṛptī rudhirairapi tāvatī |
nitye naimittike vā'pi kātyāyanyāḥ prapūjane ||
vinā baliṃ naiva deyādime palalaśoṇite |
paśorvā pakṣiṇo vā'pi narasyāpi viśeṣataḥ ||

Devanagari:
(यामले) एवं हत्वा पशून् सद्यस्तदीयरुधिरं तथा |
स्वर्णादिरचिते पात्रे गृह्णीयादुष्णफेनिलम् ||
(कालिकापुराणे) ॐ ह्रीँ ऐँ ह्रीँ श्रीँ कौशिकी रुधिरेणाप्यायताम् इति |
पात्रे नियोजयेद्रक्तं शिरस्येव प्रदीपकम् ||
(महाकालसंहितायाम्) अथ पात्राणि वक्ष्येऽहं स्थाप्यते यत्र शोणितम् |
हैमे वा राजते ताम्रे ग्राह्यं रक्तं महीभृता ||
सामन्तैर्माण्डलिकैश्च ताम्रे वा कांस्यरैत्ययोः |
दरिद्रैरभिश्चापि मार्तिके वाऽथ दारवे ||
अथ वा पत्रपुटके नैव लोहे कदा चन |
न रङ्गे सीसके चापि नारिकेलफलत्वचि ||
कौलानां सर्वपात्रेभ्यः कपालं श्रेष्ठमिष्यते |
एषां पशूनां पललैर्यावती तृप्तिरीरिता ||
भगवत्याः प्रिये तृप्ती रुधिरैरपि तावती |
नित्ये नैमित्तिके वाऽपि कात्यायन्याः प्रपूजने ||
विना बलिं नैव देयादिमे पललशोणिते |
पशोर्वा पक्षिणो वाऽपि नरस्यापि विशेषतः ||

Bedeutung und Funktion: Das Yāmala beschreibt, dass nach der Tötung das noch warme, schäumende Blut in einem Gefäß aus Gold oder einem anderen zugelassenen Stoff aufgefangen wird. Die Formel des Kālikāpurāṇa lautet: „Oṃ hrīṃ aiṃ hrīṃ śrīṃ – Kauśikī möge durch das Blut gestärkt werden.“ Das Blut wird im Gefäß, eine Lampe auf dem Kopf des Opfertiers angeordnet. Die Mahākālasaṃhitā unterscheidet die Gefäße nach der sozialen Stellung: für Könige Gold, Silber oder Kupfer, für Lehnsherren und Regionalfürsten Kupfer, Bronze oder Messing, für Arme Ton, Holz oder gefaltete Blätter. Eisen, Zinn, Blei und Kokosnussschalen werden ausgeschlossen; für Kaulas gilt die Schädelschale als vorzüglich. Die zuvor dem Fleisch zugeschriebene Dauer der Befriedigung wird auch dem Blut zugeschrieben. Bei täglicher wie anlassbezogener Verehrung Kātyāyanīs sollen Fleisch und Blut nicht ohne den entsprechenden Bali dargebracht werden, ob sie von Tieren, Vögeln oder insbesondere Menschen stammen. [Historische Opferbestimmungen; die beschädigte Wortfolge daridrair abhiś cāpi bleibt im Sanskrit stehen.]

M0812. Göttinnenlob am Ende der Bali-Vorschrift
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1076–1077, Göttinnenlob am Ende der Bali-Vorschrift
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
jaya devi jaganmātarjaya pāpaughahāriṇi |
jaya janmajarāvyādhitṛṇadāvānalākṛte ||
jaya sarvavipattighne jaya tridaśavandite |
jaya nityānandarūpe jaya kalyāṇadāyini ||
jaya śatrukṣayakare jaya rogapraṇāśini |
jaya bhīme jayāghore jaya saṅkaṭatāriṇi ||
jayāmṛtarasāsvādatundilāmandavigrahe |
trinetre vikarālāsye muṇḍamālāvibhūṣite ||
sarvāsurakṣayakari khaḍgakhaṭvāṅgadhāriṇi |
mahāghore mahārāve daityadarpaniṣūdini ||
imaṃ paśubaliṃ devi gṛhāṇa tvaṃ kālarātrike |
prītā bhava mahācaṇḍe rakṣa māṃ śaraṇāgatam ||
āyurdehi dhanaṃ dehi bhāgyaṃ kīrtiṃ ca dehi me |
striyaṃ dehi sutān dehi sarvān kāmāṃśca dehi me ||
ugracaṇḍe pracaṇḍāsi pracaṇḍakaravālini |
mahācaṇḍogradordaṇḍe viśveśvari namo'stu te ||
rakṣa māṃ śaraṇāpannaṃ tvatpādārpitamānasam |
hara pāpaṃ hara kleśaṃ hara śokaṃ harāśubham ||
hara rogaṃ hara kṣobhaṃ hara dainyaṃ hara priye |
stutimetāṃ paṭhitvaivaṃ daṇḍavat praṇamedbhuvi ||

Devanagari:
जय देवि जगन्मातर्जय पापौघहारिणि |
जय जन्मजराव्याधितृणदावानलाकृते ||
जय सर्वविपत्तिघ्ने जय त्रिदशवन्दिते |
जय नित्यानन्दरूपे जय कल्याणदायिनि ||
जय शत्रुक्षयकरे जय रोगप्रणाशिनि |
जय भीमे जयाघोरे जय सङ्कटतारिणि ||
जयामृतरसास्वादतुन्दिलामन्दविग्रहे |
त्रिनेत्रे विकरालास्ये मुण्डमालाविभूषिते ||
सर्वासुरक्षयकरि खड्गखट्वाङ्गधारिणि |
महाघोरे महारावे दैत्यदर्पनिषूदिनि ||
इमं पशुबलिं देवि गृहाण त्वं कालरात्रिके |
प्रीता भव महाचण्डे रक्ष मां शरणागतम् ||
आयुर्देहि धनं देहि भाग्यं कीर्तिं च देहि मे |
स्त्रियं देहि सुतान् देहि सर्वान् कामांश्च देहि मे ||
उग्रचण्डे प्रचण्डासि प्रचण्डकरवालिनि |
महाचण्डोग्रदोर्दण्डे विश्वेश्वरि नमोऽस्तु ते ||
रक्ष मां शरणापन्नं त्वत्पादार्पितमानसम् |
हर पापं हर क्लेशं हर शोकं हराशुभम् ||
हर रोगं हर क्षोभं हर दैन्यं हर प्रिये |
स्तुतिमेतां पठित्वैवं दण्डवत् प्रणमेद्भुवि ||

Bedeutung und Funktion: „Sieg dir, Göttin, Mutter der Welt, die du die Flut des Bösen hinwegnimmst! Sieg dir, deren Gestalt das Waldfeuer ist, das Geburt, Alter und Krankheit wie Gras verzehrt! Sieg dir, die alles Unglück vernichtet, die von den Göttern verehrt wird; dir, deren Wesen ewige Wonne ist, die Heil gewährt! Sieg dir, die Feinde bezwingt und Krankheiten beseitigt, Furchtbare und Aghorā, Retterin aus Bedrängnis! Sieg dir, deren gewaltiger Leib vom Genuss des Unsterblichkeitstranks erfüllt ist; Dreiäugige, mit schrecklichem Antlitz und einer Schädelgirlande geschmückt, Vernichterin aller Asuras, Trägerin von Schwert und Khaṭvāṅga! Überaus Furchtbare, laut Rufende, Zerstörerin des Daitya-Stolzes! Nimm diese Tiergabe an, Göttin Kālarātrikā. Sei gnädig, Mahācaṇḍā, schütze mich, der bei dir Zuflucht sucht. Schenke Lebensdauer, Wohlstand, Glück und Ansehen, eine Frau, Söhne und alle ersehnten Güter. Ugracaṇḍā, gewaltig bist du, Trägerin des mächtigen Schwertes; Mahācaṇḍā mit kraftvollen Armen, Herrin des Alls, dir Verneigung! Schütze mich, der Zuflucht sucht und seinen Geist deinen Füßen hingegeben hat. Nimm Schuld, Bedrängnis, Trauer und Unheil hinweg; nimm Krankheit, Aufruhr und Elend hinweg, Geliebte!“ Nach dem Lobpreis nennt der Text die vollständige Niederwerfung. [Historischer Lobpreis im Tieropferkontext; die schwierige Wortfolge tundilāmanda ist sinngemäß, aghore als Namensform wiedergegeben.]

M0813. Schlussgebete und dreifache Blumengabe
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1077, Schlussgebete und dreifache Blumengabe
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
guhyakāli jagaddhātri sarvāntarthāminīśvari |
gṛhāṇemaṃ paśubaliṃ yathoktaphaladā bhava ||
kāyena manasā vācā tvatto nānyā gatirmama |
antaścarasi bhūtānāṃ draṣṭrī tvaṃ parameśvari ||
(yāmale) kātyāyani mahāmāye durge durgatitāriṇi |
namastubhyaṃ jagaddhātri kālarātrisvarūpiṇi ||
evaṃ stutvā mahādevyai dattvā ca sumano'ñjalīn |
sāṣṭāṅgaṃ praṇamedbhūmau bhaktiyuktena cetasā ||
sumano'ñjalīniti bahuvacanaṃ kapiñjalādhikaraṇanyāyena tritve paryavasyati |
tathā ca puṣpāñjalitrayaṃ dattvā praṇamedityarthaḥ |
iti balidānavidhiḥ |

Devanagari:
गुह्यकालि जगद्धात्रि सर्वान्तर्थामिनीश्वरि |
गृहाणेमं पशुबलिं यथोक्तफलदा भव ||
कायेन मनसा वाचा त्वत्तो नान्या गतिर्मम |
अन्तश्चरसि भूतानां द्रष्ट्री त्वं परमेश्वरि ||
(यामले) कात्यायनि महामाये दुर्गे दुर्गतितारिणि |
नमस्तुभ्यं जगद्धात्रि कालरात्रिस्वरूपिणि ||
एवं स्तुत्वा महादेव्यै दत्त्वा च सुमनोऽञ्जलीन् |
साष्टाङ्गं प्रणमेद्भूमौ भक्तियुक्तेन चेतसा ||
सुमनोऽञ्जलीनिति बहुवचनं कपिञ्जलाधिकरणन्यायेन त्रित्वे पर्यवस्यति |
तथा च पुष्पाञ्जलित्रयं दत्त्वा प्रणमेदित्यर्थः |
इति बलिदानविधिः |

Bedeutung und Funktion: „Guhyakālī, Erhalterin der Welt, Herrin, die alles von innen lenkt: Nimm diese Tiergabe an und gewähre die genannte Frucht. Mit Körper, Geist und Rede kenne ich keine andere Zuflucht als dich. Im Innern der Wesen wirkst du; du bist die Schauende, höchste Herrin.“ Das Yāmala fügt hinzu: „Kātyāyanī, Mahāmāyā, Durgā, Retterin aus schwerem Geschick, dir Verneigung, Erhalterin der Welt, deren Gestalt Kālarātri ist!“ Nach dem Lob werden der großen Göttin Blumen in gefalteten Händen dargebracht und die achtgliedrige Niederwerfung mit hingebungsvollem Geist vollzogen. Der Kommentar erklärt den Plural der Blumenhandgaben nach dem Mīmāṃsā-Grundsatz des Kapiñjala-Adhikaraṇa als Dreizahl: Gemeint seien drei Puṣpāñjalis vor der Verneigung. Damit endet die Bali-Vorschrift.

M0814. Zweifache Beseitigung von Hindernissen
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1085, Zweifache Beseitigung von Hindernissen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
punarakṣatamādāya vighnānutsārayet priye |
udīryamāṇamantreṇa tālatrayapuraḥsaram ||
tārapāśakalākūrcāstrāṇi prathamataḥ vadet |
bhūtānyapasāraya ca vighnān nāśaya cetyapi ||
hṛcchīrṣe carame dadyādekatriṃśākṣaro manuḥ |
kumāryā sahitāḥ sarve tathā devīsvarūpayā ||
darśanārthaṃ samāyānti yāvanto devayonayaḥ |
pretā bhūtāḥ piśācāśca gandharvā guhyakā api ||
rākṣasā dānavā yakṣā ye cānye krūrakarmiṇaḥ |
saha praviśya kaumāryā maṇḍapaṃ śāradārcanam ||
dūṣayanti ca kumāryarcāṃ pūjāṃ vidhvaṃsayanti ca |
ato vāradvayaṃ kāryaṃ vighnasyotsāraṇaṃ priye ||

Devanagari:
पुनरक्षतमादाय विघ्नानुत्सारयेत् प्रिये |
उदीर्यमाणमन्त्रेण तालत्रयपुरःसरम् ||
तारपाशकलाकूर्चास्त्राणि प्रथमतः वदेत् |
भूतान्यपसारय च विघ्नान् नाशय चेत्यपि ||
हृच्छीर्षे चरमे दद्यादेकत्रिंशाक्षरो मनुः |
कुमार्या सहिताः सर्वे तथा देवीस्वरूपया ||
दर्शनार्थं समायान्ति यावन्तो देवयोनयः |
प्रेता भूताः पिशाचाश्च गन्धर्वा गुह्यका अपि ||
राक्षसा दानवा यक्षा ये चान्ये क्रूरकर्मिणः |
सह प्रविश्य कौमार्या मण्डपं शारदार्चनम् ||
दूषयन्ति च कुमार्यर्चां पूजां विध्वंसयन्ति च |
अतो वारद्वयं कार्यं विघ्नस्योत्सारणं प्रिये ||

Bedeutung und Funktion: Der Text beschreibt erneut die Entfernung von Hindernissen mit ungebrochenem Reis, dreimaligem Klatschen und einem Mantra. Dessen Anfang wird verschlüsselt durch Tāra, Pāśa, Kalā, Kūrca und Astra angegeben; genannt sind die Worte „Entferne die Wesen, vernichte die Hindernisse“, am Ende Hṛd und Śiras. Die Quelle zählt einunddreißig Silben. Sie begründet die Wiederholung damit, dass mit der Kumārī als Erscheinungsform der Göttin auch Wesen verschiedener göttlicher und geisterhafter Klassen zur Schau kommen: Pretas, Bhūtas, Piśācas, Gandharvas, Guhyakas, Rākṣasas, Dānavas, Yakṣas und weitere gewalttätige Wesen. Diese könnten nach der historischen Vorstellung die Herbstverehrung stören; deshalb sei die Hindernisbeseitigung zweimal vorzunehmen. [Der verschlüsselte Mantra wird nicht ohne gesicherten Beleg zu einer vollständigen Lautform ergänzt.]

M0815. Gebet beim Eintritt der Kumārī
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1085–1086, Gebet beim Eintritt der Kumārī
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tataḥ svavāmahastena kumāryā dakṣiṇaṃ karam |
gṛhītvā dakṣacaraṇavinikṣepapuraḥsaram ||
paṅktībhūtāḥ kumārīstāḥ ślokarūpaṃ manuṃ paṭhan |
pūjāgṛhāntaḥ śanakairnasambhīliḥ praveśayet ||
samastajagatāmādye jagadādhārarūpiṇi |
kumārīrūpamāsthāya praviśedaṃ gṛhaṃ mama ||
bhavatyāḥ kīdṛśaṃ rūpaṃ jāne mātarahaṃ na hi |
kumārīrūpametad paśyāmi naracakṣuṣā ||
bhaktiṃ madīyāṃ vijñāya tvatpādāmbujayoḥ śive |
tvayā prakaṭitaṃ rūpamīdṛśaṃ sarvasiddhaye ||
dṛṣṭiḥ kāryā na me pāpe sañchāriṇāsataḥ pathaḥ |
hṛdayāṃ kevalaṃ bhaktau dātavyā suravandite ||
śivādyāstava rūpaṃ hi kīdṛśaṃ neti jānate |
jñāsyāmi kiṃ varāko'haṃ pāñcabhautikavigrahaḥ ||
iti pañca paṭhan ślokān svapṛṣṭhena tārayet |
anīkṣamāṇa eveśi gītavādyapuraḥsaram ||

Devanagari:
ततः स्ववामहस्तेन कुमार्या दक्षिणं करम् |
गृहीत्वा दक्षचरणविनिक्षेपपुरःसरम् ||
पङ्क्तीभूताः कुमारीस्ताः श्लोकरूपं मनुं पठन् |
पूजागृहान्तः शनकैर्नसम्भीलिः प्रवेशयेत् ||
समस्तजगतामाद्ये जगदाधाररूपिणि |
कुमारीरूपमास्थाय प्रविशेदं गृहं मम ||
भवत्याः कीदृशं रूपं जाने मातरहं न हि |
कुमारीरूपमेतद् पश्यामि नरचक्षुषा ||
भक्तिं मदीयां विज्ञाय त्वत्पादाम्बुजयोः शिवे |
त्वया प्रकटितं रूपमीदृशं सर्वसिद्धये ||
दृष्टिः कार्या न मे पापे सञ्छारिणासतः पथः |
हृदयां केवलं भक्तौ दातव्या सुरवन्दिते ||
शिवाद्यास्तव रूपं हि कीदृशं नेति जानते |
ज्ञास्यामि किं वराकोऽहं पाञ्चभौतिकविग्रहः ||
इति पञ्च पठन् श्लोकान् स्वपृष्ठेन तारयेत् |
अनीक्षमाण एवेशि गीतवाद्यपुरःसरम् ||

Bedeutung und Funktion: Die Kumārī wird an der rechten Hand geführt und tritt mit dem rechten Fuß zuerst ein; die anderen folgen in einer Reihe. Dabei lautet das fünfversige Gebet: „Ursprung aller Welten, deren Gestalt der tragende Grund des Alls ist: Nimm die Gestalt der Kumārī an und betrete mein Haus. Mutter, ich weiß nicht, wie deine wahre Gestalt beschaffen ist; mit menschlichen Augen sehe ich diese Mädchengestalt. Weil du meine Hingabe an deine Lotusfüße kennst, Śivā, hast du dich in dieser Gestalt gezeigt, um alle Vollendung zu gewähren. Blicke nicht auf mein Fehlverhalten und mein Wandeln auf unwahrem Weg; richte deinen Blick allein auf die Hingabe meines Herzens, von den Göttern Verehrte. Selbst Śiva und die anderen wissen nicht, wie deine Gestalt beschaffen ist. Wie sollte ich armseliges Wesen mit einem Leib aus fünf Elementen sie erkennen?“ Die Quelle beschreibt das Einführen unter Gesang und Instrumentalklang, mit abgewandtem Blick bzw. rückwärtsgehend. [Der Übergang beim Eintritt und der vierte Vers sind beschädigt; die deutsche Wiedergabe folgt dem erkennbaren Zusammenhang, nicht einer behaupteten gesicherten Rekonstruktion.]

M0816. Sitz und achtzehn Namen des Kumārī-Nyāsa
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1086, Sitz und achtzehn Namen des Kumārī-Nyāsa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
(yāmale) snāpitā gandhatailena nānābharaṇabhūṣitā |
ānīya devatāpārśve sthāpanīyā suśobhitā ||
(mahākālasaṃhitāyāmapi) mukhyaṃ tadyajanaṃ proktaṃ mukhyāyā eva tanmanum |
tatpūjayaiva tāḥ sarvāḥ pūjitāḥ syurna saṃśayaḥ ||
tathā |
baliṃ dattvā tato devayonibhyaḥ parameśvari |
ārabheta nirālasyaḥ kumārīnyāsamuttamam ||
nāmānyādau khalu mahācaṇḍayogeśvarī matā |
tataḥ siddhikarālī ca punaḥ siddhivikālyapi ||
mahāntā mārthya jñeyā vajrakāpālinī tataḥ |
muṇḍamālinyaṭṭahāsinyete dve parikīrtite ||
caṇḍakāpālinī kālacakreśvaryathanantaram |
guhyakālī tataḥ kātyāyanī kāmākhyayā saha ||
cāmuṇḍā siddhilakṣmīśca kubjikā tadanantaram |
mātaṅgī tadanu jñeyā caṇḍeśvaryatha kīrtyate ||
sarvaśeṣe'tha kaumārī etā aṣṭādaśeritāḥ |
etāni guhyeśīviṣayāṇi |

Devanagari:
(यामले) स्नापिता गन्धतैलेन नानाभरणभूषिता |
आनीय देवतापार्श्वे स्थापनीया सुशोभिता ||
(महाकालसंहितायामपि) मुख्यं तद्यजनं प्रोक्तं मुख्याया एव तन्मनुम् |
तत्पूजयैव ताः सर्वाः पूजिताः स्युर्न संशयः ||
तथा |
बलिं दत्त्वा ततो देवयोनिभ्यः परमेश्वरि |
आरभेत निरालस्यः कुमारीन्यासमुत्तमम् ||
नामान्यादौ खलु महाचण्डयोगेश्वरी मता |
ततः सिद्धिकराली च पुनः सिद्धिविकाल्यपि ||
महान्ता मार्थ्य ज्ञेया वज्रकापालिनी ततः |
मुण्डमालिन्यट्टहासिन्येते द्वे परिकीर्तिते ||
चण्डकापालिनी कालचक्रेश्वर्यथनन्तरम् |
गुह्यकाली ततः कात्यायनी कामाख्यया सह ||
चामुण्डा सिद्धिलक्ष्मीश्च कुब्जिका तदनन्तरम् |
मातङ्गी तदनु ज्ञेया चण्डेश्वर्यथ कीर्त्यते ||
सर्वशेषेऽथ कौमारी एता अष्टादशेरिताः |
एतानि गुह्येशीविषयाणि |

Bedeutung und Funktion: Das Yāmala beschreibt die gebadete, mit Duftöl behandelte und geschmückte Kumārī neben dem Gottesbild. Die Mahākālasaṃhitā erklärt die Verehrung der Hauptkumārī zum zentralen Ritus: Durch sie seien alle übrigen mitverehrt. Nach einer Bali-Gabe für die Wesenklassen beginnt der Kumārī-Nyāsa. Die achtzehn Namen lauten im Druck: Mahācaṇḍayogeśvarī, Siddhikarālī, Siddhivikālī, Mahāntā [anschließendes Wort mārthya beschädigt], Vajrakāpālinī, Muṇḍamālinī, Aṭṭahāsinī, Caṇḍakāpālinī, Kālacakreśvarī, Guhyakālī, Kātyāyanī, Kāmākhyā, Cāmuṇḍā, Siddhilakṣmī, Kubjikā, Mātaṅgī, Caṇḍeśvarī und Kaumārī. Der ergänzte Satz ordnet diese Namen Guhyeśī zu. [Der vierte Name bleibt provisorisch; keine stillschweigende Ersetzung durch einen aus anderer Quelle bekannten Namen.]

M0817. Alternative achtzehn Göttinnennamen und Körperstellen
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1087, Alternative achtzehn Göttinnennamen und Körperstellen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
anyatra tu |
nāmānyādau vyāharāmi durgā nārāyaṇī śivā |
mahāmāyā yoganidrā kālarātrī karpardinī ||
ugracaṇḍā bhadrakālī ajitā cāparājitā |
kātyāyanī mahākālī kāmākhyā kulanāyikā ||
bhairavī bhuvaneśī ca kaumāryaṣṭādaśa smṛtāḥ |
iti nāmāntarāṇyuktāni |
tathā |
aṅgānyato vacmi śiro mukhaṃ tadanu cakṣuṣī ||
karṇau nāsāpuṭe cāpi kapolau tatparau punaḥ |
adharoṣṭhau dantapaṅktī skandhau hṛdayameva ca ||
bāhū ca jaṭharaṃ pṛṣṭhamūrujānū tathaiva ca |
jaṅghe pādau ca sarvāṅgaṃ tāvantyeva sthalāni ca |

Devanagari:
अन्यत्र तु |
नामान्यादौ व्याहरामि दुर्गा नारायणी शिवा |
महामाया योगनिद्रा कालरात्री कर्पर्दिनी ||
उग्रचण्डा भद्रकाली अजिता चापराजिता |
कात्यायनी महाकाली कामाख्या कुलनायिका ||
भैरवी भुवनेशी च कौमार्यष्टादश स्मृताः |
इति नामान्तराण्युक्तानि |
तथा |
अङ्गान्यतो वच्मि शिरो मुखं तदनु चक्षुषी ||
कर्णौ नासापुटे चापि कपोलौ तत्परौ पुनः |
अधरोष्ठौ दन्तपङ्क्ती स्कन्धौ हृदयमेव च ||
बाहू च जठरं पृष्ठमूरुजानू तथैव च |
जङ्घे पादौ च सर्वाङ्गं तावन्त्येव स्थलानि च |

Bedeutung und Funktion: Ein abweichender Beleg nennt folgende achtzehn Namen: Durgā, Nārāyaṇī, Śivā, Mahāmāyā, Yoganidrā, Kālarātrī, Karpardinī, Ugracaṇḍā, Bhadrakālī, Ajitā, Aparājitā, Kātyāyanī, Mahākālī, Kāmākhyā, Kulanāyikā, Bhairavī, Bhuvaneśī und Kaumārī. Die zugehörigen achtzehn Körperstellen werden anschließend genannt: Kopf, Gesicht, Augen, Ohren, Nasenöffnungen, Wangen, Lippen, Zahnreihen, Schultern, Herz, Arme, Bauch, Rücken, Oberschenkel, Knie, Unterschenkel, Füße und ganzer Körper. Paarige Körperteile zählen dabei jeweils als eine Stelle.

M0818. Weitere Nyāsa-Überlieferung
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1087–1088, Weitere Nyāsa-Überlieferung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
(triśaktirahasye) kalādi ca kalāntaṃ tāḥ pūjayedvidhinā budhaḥ |
upaveśyāsane divye kumārīṃ sādhakottamaḥ ||
vakṣyamāṇena vidhinā dehe'syā nyāsamācaret |
kumārikā syāt prathamā dvitīyā nāyikā matā ||
tṛtīyā bhairavī khyātā turyā vāgīśvarī bhavet |
pālikā pañcamī proktā sambuddhyantāḥ kulādikāḥ ||
nyāsaḥ pañcāṅgayogena kumārīṇāṃ kalevare |
vāmāvartakramādasyacatuṣkaṃ pūjayet kramāt ||
tataḥ siddhā jayā pūrvā jayā'nyā kubjikā parā |
kālikā pañcamī proktā vijayā bodhitā imāḥ ||
pūrvādivaktrayuktā caturthyantā namo'ntakāḥ |
tattatsthāneṣu vinyasyāḥ svāṃdhayā kramapūrvakam ||
pañcapraṇavayogena caitanyamanunā saha |
nyāsajālaṃ hi pūrvoktaṃ kuryāt sādhakasattamaḥ ||

Devanagari:
(त्रिशक्तिरहस्ये) कलादि च कलान्तं ताः पूजयेद्विधिना बुधः |
उपवेश्याऽऽसने दिव्ये कुमारीं साधकोत्तमः ||
वक्ष्यमाणेन विधिना देहेऽस्या न्यासमाचरेत् |
कुमारिका स्यात् प्रथमा द्वितीया नायिका मता ||
तृतीया भैरवी ख्याता तुर्या वागीश्वरी भवेत् |
पालिका पञ्चमी प्रोक्ता सम्बुद्ध्यन्ताः कुलादिकाः ||
न्यासः पञ्चाङ्गयोगेन कुमारीणां कलेवरे |
वामावर्तक्रमादस्यचतुष्कं पूजयेत् क्रमात् ||
ततः सिद्धा जया पूर्वा जयाऽन्या कुब्जिका परा |
कालिका पञ्चमी प्रोक्ता विजया बोधिता इमाः ||
पूर्वादिवक्त्रयुक्ता चतुर्थ्यन्ता नमोऽन्तकाः |
तत्तत्स्थानेषु विन्यस्याः स्वांधया क्रमपूर्वकम् ||
पञ्चप्रणवयोगेन चैतन्यमनुना सह |
न्यासजालं हि पूर्वोक्तं कुर्यात् साधकसत्तमः ||

Bedeutung und Funktion: Das Triśaktirahasya beschreibt die auf einen schönen Sitz gesetzte Kumārī und einen Nyāsa an ihrem Körper. Es nennt zunächst Kumārikā, Nāyikā, Bhairavī, Vāgīśvarī und Pālikā, mit vorangestelltem Kula und in Anredeform, im Zusammenhang mit einem fünfgliedrigen Nyāsa. Eine vierfache Gesichtsverehrung wird gegen den Uhrzeigersinn beschrieben. Die folgende Namensfolge lautet im Druck Siddhā, Jayā, eine weitere Jayā, Kubjikā, Kālikā und Vijayā; ihre Zählung und Zuordnung sind beschädigt. Die Formen sollen mit den Richtungen von Osten an verbunden, im Dativ mit abschließendem namaḥ an den jeweiligen Stellen eingesetzt werden. Das zuvor genannte Nyāsa-Gefüge wird mit fünf Praṇavas und dem Caitanya-Mantra verbunden. [Die vierfache Gesichtsordnung und die als „fünfte“ bezeichnete Kālikā passen nicht eindeutig zur gedruckten Namensfolge. Keine stille Tilgung des wiederholten Jayā oder Ergänzung einer fremden Ritualfassung.]

M0819. Meditation über die kindliche Göttin
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1088, Meditation über die kindliche Göttin
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
(mahākālasaṃhitāyām) tato'rghyasthāpanaṃ kuryāt tritayake yadudāhṛtam |
pūjopakaraṇasyāpi śuddhirhastā puroktavat ||
tathā |
tato dhyānaṃ prakurvīta kumāryā vakṣyamāṇakam |
tantrāntare |
prasannavadanāmbhojāṃ prodyadbālārkasaprabhām |
raktāmbarāṃ raktamālyāṃ nānālaṅkārabhūṣitām ||
sasmitāṃ divyakanyābhiḥ krīḍārasaparāyaṇām |
dhyāyet kumārikāṃ bālāṃ svabhaktābhīṣṭasiddhidām ||
tathā |
upacārā~stataḥ sarvān pādyādīn stutiviśramān |
samarpayediti śeṣaḥ |

Devanagari:
(महाकालसंहितायाम्) ततोऽर्घ्यस्थापनं कुर्यात् त्रितयके यदुदाहृतम् |
पूजोपकरणस्यापि शुद्धिर्हस्ता पुरोक्तवत् ||
तथा |
ततो ध्यानं प्रकुर्वीत कुमार्या वक्ष्यमाणकम् |
तन्त्रान्तरे |
प्रसन्नवदनाम्भोजां प्रोद्यद्बालार्कसप्रभाम् |
रक्ताम्बरां रक्तमाल्यां नानालङ्कारभूषिताम् ||
सस्मितां दिव्यकन्याभिः क्रीडारसपरायणाम् |
ध्यायेत् कुमारिकां बालां स्वभक्ताभीष्टसिद्धिदाम् ||
तथा |
उपचाराँस्ततः सर्वान् पाद्यादीन् स्तुतिविश्रमान् |
समर्पयेदिति शेषः |

Bedeutung und Funktion: Die Mahākālasaṃhitā verweist auf die zuvor beschriebene dreifache Arghya-Bereitung sowie die Reinigung der Verehrungsgeräte und Hände. Danach folgt die Meditation: „Man betrachte die junge Kumārikā, deren Lotusgesicht heiter ist, die wie die aufgehende Morgensonne leuchtet, rote Gewänder und rote Girlanden trägt und vielfältig geschmückt ist. Sie lächelt und ist mit himmlischen Mädchen freudig ins Spiel vertieft; ihren Verehrern gewährt sie die Erfüllung ihrer guten Wünsche.“ Anschließend werden alle Gaben vom Fußwasser bis zum abschließenden Lobpreis dargebracht. Der Kommentar ergänzt ausdrücklich das im Vers auszulassende Verb „darbringen“.

M0820. Neun Namen einer weiteren Verehrungsfolge
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1088, Neun Namen einer weiteren Verehrungsfolge
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
(yāmale) yatheṣṭayā pūrvamārgeṇa vakṣyamāṇena vā punaḥ |
svanāmabhiścaturthyantaistritārādyairnamo'ntakaiḥ ||
devatāpaścimaṃ mantrī yajedetāḥ salakṣaṇāḥ |
ādyā śuddhā kālikā'nyā tṛtīyā lalitā smṛtā ||
caturthī mālinī khyātā pañcamī syādvasundharā |
sarasvatī ramā gaurī durgā tu navamī bhavet ||

Devanagari:
(यामले) यथेष्टया पूर्वमार्गेण वक्ष्यमाणेन वा पुनः |
स्वनामभिश्चतुर्थ्यन्तैस्त्रिताराद्यैर्नमोऽन्तकैः ||
देवतापश्चिमं मन्त्री यजेदेताः सलक्षणाः |
आद्या शुद्धा कालिकाऽन्या तृतीया ललिता स्मृता ||
चतुर्थी मालिनी ख्याता पञ्चमी स्याद्वसुन्धरा |
सरस्वती रमा गौरी दुर्गा तु नवमी भवेत् ||

Bedeutung und Funktion: Das Yāmala erlaubt die zuvor erklärte oder die nun folgende Verehrungsweise. Die Namen stehen im Dativ, mit Tritāra am Anfang und namaḥ am Ende. Die entsprechend ausgewählten Kumārīs werden westlich der Gottheit verehrt. Die neun Namen sind: Śuddhā, Kālikā, Lalitā, Mālinī, Vasundharā, Sarasvatī, Ramā, Gaurī und Durgā. [Śuddhā folgt der Drucklesung; die Tritāra-Laute sind hier nur verschlüsselt bezeichnet.]

M0821. Knabenverehrung und Mantras der Gaben
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1089, Knabenverehrung und Mantras der Gaben
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
pañcābdaṃ navavarṣaṃ ca yajedbālaṃ vicakṣaṇaḥ |
pañcābdo vaṭukaḥ prokto navavarṣo gaṇeśvaraḥ ||
tathā |
pradadyādāsanaṃ vācā hriyā pādyaṃ samarpayet |
ramayā'rghyaṃ nivedyātha striyā gandhaṃ samarpayet ||
kumāryai śaktibījena pradadyāt kusumoccayam |
caitanyamanunā mantrī dhūpadīpādikaṃ nyaset ||
tārā ete samākhyātā bhṛgubhairavasamanvitaḥ |
bindunādasamākrāntaścaitanyamanurīritaḥ ||
ka bindairavabījaṃ tu pañcamaḥ praṇavo mataḥ |
ekasyā eva pūjane tritārādyamantreṇaiva samastopacārasamarpaṇaṃ bodhyam |
tritārādyena mantreṇa sarvaṃ tasyai nivedayet iti vacanāt |

Devanagari:
पञ्चाब्दं नववर्षं च यजेद्बालं विचक्षणः |
पञ्चाब्दो वटुकः प्रोक्तो नववर्षो गणेश्वरः ||
तथा |
प्रदद्यादासनं वाचा ह्रिया पाद्यं समर्पयेत् |
रमयाऽर्घ्यं निवेद्याथ स्त्रिया गन्धं समर्पयेत् ||
कुमार्यै शक्तिबीजेन प्रदद्यात् कुसुमोच्चयम् |
चैतन्यमनुना मन्त्री धूपदीपादिकं न्यसेत् ||
तारा एते समाख्याता भृगुभैरवसमन्वितः |
बिन्दुनादसमाक्रान्तश्चैतन्यमनुरीरितः ||
क बिन्दैरवबीजं तु पञ्चमः प्रणवो मतः |
एकस्या एव पूजने त्रिताराद्यमन्त्रेणैव समस्तोपचारसमर्पणं बोध्यम् |
त्रिताराद्येन मन्त्रेण सर्वं तस्यै निवेदयेत् इति वचनात् |

Bedeutung und Funktion: Der Text nennt zusätzlich einen fünfjährigen Knaben als Baṭuka und einen neunjährigen als Gaṇeśvara. Bei den Gaben werden Bījas über ihre Bezeichnungen zugeordnet: Sitz mit Vāc, Fußwasser mit Hrī, Arghya mit Ramā, Duftstoff mit Strī, Blumen mit dem Śakti-Bīja; Räucherwerk und Lichter mit dem Caitanya-Mantra. Es folgt eine verschlüsselte Lautbeschreibung mit Bhṛgu, Bhairava, Bindu und Nāda sowie einem fünften Praṇava. Diese Lautableitung ist im Druck beschädigt und wird nicht als sichere Rezitationsform rekonstruiert. Der Kommentar erläutert, dass bei nur einer Kumārī alle Gaben mit dem mit Tritāra beginnenden Mantra dargebracht werden; er belegt dies mit dem Satz: „Mit dem Mantra, dessen Anfang Tritāra ist, bringe man ihr alles dar.“

M0822. Annahme der Gabe und fünfzig Śaktis
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1090, Annahme der Gabe und fünfzig Śaktis
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tato yatra sthāpitaṃ pātraṃ kumāryai pratipādayet |
svīkaryāt sā ca tatraiva tathā yatnaṃ samācaret ||
agṛhīte tu tatpātre mahān doṣo'bhijāyate |
ato yatnastathā kāryaḥ svīkriyeta yathā tathā ||
tato gṛhītvā kusumākṣataṃ tasyāḥ kalevare |
pañcāśatsaṅkhyakāḥ śaktīḥ kramaśaḥ paripūjayet ||
tā idānīṃ pravakṣyāmi sāvadhānā niśāmaya |
ādyā jayā ca vijayā ṛddhidā māyayānvitā ||
kalā ca siddhidā sūkṣmā prabhā syāt suprabhā tataḥ |
vidyuttā ca viśuddhiśca nandinī ca viśuddhiyuk ||
aparājitā ca lalitā lakṣmīrgaurī tathaiva ca |
atha medhā ca gāyatrī sāvitrī ca svadhā punaḥ ||
svāhecchā ca kriyā vidyā prajñā dīptiśca cetanā |
bhadrā jyeṣṭhā tathomā ca śivā ca muditā kṣamā ||
śraddhātha vimalā kaumudyapi vai viśadā tataḥ |
aśokā jñānadā caiva baladā rājyadā'pi ca ||
maitrī tadanu rudrāṇī bhavānī ca mṛḍānyapi |
sarvajñā caṇḍikā cāpi kumārī sarvaśeṣaṇā ||
pañcāśatsaṅkhyakā etāḥ kumāryāḥ śaktayaḥ smṛtāḥ |

Devanagari:
ततो यत्र स्थापितं पात्रं कुमार्यै प्रतिपादयेत् |
स्वीकर्यात् सा च तत्रैव तथा यत्नं समाचरेत् ||
अगृहीते तु तत्पात्रे महान् दोषोऽभिजायते |
अतो यत्नस्तथा कार्यः स्वीक्रियेत यथा तथा ||
ततो गृहीत्वा कुसुमाक्षतं तस्याः कलेवरे |
पञ्चाशत्सङ्ख्यकाः शक्तीः क्रमशः परिपूजयेत् ||
ता इदानीं प्रवक्ष्यामि सावधाना निशामय |
आद्या जया च विजया ऋद्धिदा माययान्विता ||
कला च सिद्धिदा सूक्ष्मा प्रभा स्यात् सुप्रभा ततः |
विद्युत्ता च विशुद्धिश्च नन्दिनी च विशुद्धियुक् ||
अपराजिता च ललिता लक्ष्मीर्गौरी तथैव च |
अथ मेधा च गायत्री सावित्री च स्वधा पुनः ||
स्वाहेच्छा च क्रिया विद्या प्रज्ञा दीप्तिश्च चेतना |
भद्रा ज्येष्ठा तथोमा च शिवा च मुदिता क्षमा ||
श्रद्धाथ विमला कौमुद्यपि वै विशदा ततः |
अशोका ज्ञानदा चैव बलदा राज्यदाऽपि च ||
मैत्री तदनु रुद्राणी भवानी च मृडान्यपि |
सर्वज्ञा चण्डिका चापि कुमारी सर्वशेषणा ||
पञ्चाशत्सङ्ख्यका एताः कुमार्याः शक्तयः स्मृताः |

Bedeutung und Funktion: Das bereitgestellte Gefäß wird der Kumārī übergeben. Die Quelle betont seine Annahme und wertet Nichtannahme als rituellen Mangel. Anschließend werden mit Blumen und ungebrochenem Reis fünfzig Śaktis an ihrem Körper verehrt. Die gedruckte Namensfolge lautet: Ādyā, Jayā, Vijayā, Ṛddhidā, Māyā, Kalā, Siddhidā, Sūkṣmā, Prabhā, Suprabhā, Vidyuttā, Viśuddhi, Nandinī, Viśuddhi, Aparājitā, Lalitā, Lakṣmī, Gaurī, Medhā, Gāyatrī, Sāvitrī, Svadhā, Svāhā, Icchā, Kriyā, Vidyā, Prajñā, Dīpti, Cetanā, Bhadrā, Jyeṣṭhā, Umā, Śivā, Muditā, Kṣamā, Śraddhā, Vimalā, Kaumudī, Viśadā, Aśokā, Jñānadā, Baladā, Rājyadā, Maitrī, Rudrāṇī, Bhavānī, Mṛḍānī, Sarvajñā, Caṇḍikā und zuletzt Kumārī. [Um die ausdrücklich genannte Fünfzigzahl abzubilden, ist Ādyā als Name und viśuddhiyuk als zweite Viśuddhi gelesen. Diese Segmentierung und die Wiederholung bleiben unsicher; Vidyuttā folgt dem sichtbaren Druck.]

M0823. Begleitwesen und abschließende acht Göttinnen
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1090–1091, Begleitwesen und abschließende acht Göttinnen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
bhairavānaṣṭa tadanu pūjayedakṣatādibhiḥ |
bhairavībhyastato vighnavināyakebhya eva ca |
vaṭukakṣetrapālābhyāṃ yoginībhyastathaiva ca ||
bhūtebhyaḥ pretayakṣebhyo ḍākinībhyastathaiva ca |
etatpūjāṃ prakurvīta sadarcākṣatacandanaiḥ ||
punaraṣṭau sarvaśeṣe ḍantā devīryajetu priye |
mahāmāyā kālarātrī tato vai sarvamaṅgalā ||
pūjyā ḍamarukā paścādrājarājeśvarī tathā |
sampatpradā bhagavatī kumārī tadanantaram ||

Devanagari:
भैरवानष्ट तदनु पूजयेदक्षतादिभिः |
भैरवीभ्यस्ततो विघ्नविनायकेभ्य एव च |
वटुकक्षेत्रपालाभ्यां योगिनीभ्यस्तथैव च ||
भूतेभ्यः प्रेतयक्षेभ्यो डाकिनीभ्यस्तथैव च |
एतत्पूजां प्रकुर्वीत सदर्चाक्षतचन्दनैः ||
पुनरष्टौ सर्वशेषे डन्ता देवीर्यजेतु प्रिये |
महामाया कालरात्री ततो वै सर्वमङ्गला ||
पूज्या डमरुका पश्चाद्राजराजेश्वरी तथा |
सम्पत्प्रदा भगवती कुमारी तदनन्तरम् ||

Bedeutung und Funktion: Darauf folgen die acht Bhairavas, die Bhairavīs, Vighnavināyakas, Baṭuka und Kṣetrapāla, Yoginīs, Bhūtas, Pretas, Yakṣas und Ḍākinīs, verehrt mit ungebrochenem Reis und Sandel sowie den genannten Gaben. Zuletzt nennt der Text acht Göttinnen: Mahāmāyā, Kālarātrī, Sarvamaṅgalā, Ḍamarukā, Rājarājeśvarī, Sampatpradā, Bhagavatī und Kumārī. [Die grammatische Anweisung ḍantā ist auffällig; die Fußnote bietet zum ersten Halbvers eine alternative Formulierung mit Blumengaben.]

M0824. Weitere Kula-Göttinnen
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1091, Weitere Kula-Göttinnen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
(yāmale) kulāntaḥ pūjayedenāṃ kulakoṇasthitān yajet |
kāmeśvarī ca vajreśī tṛtīyā bhagamālinī ||
upariṣṭāt kulaṣaṭkoṇeṣvetāḥ samarcayet |
anaṅgakusumā'naṅgamanmathā'naṅgapūrvikā ||
madanānandaśabdādyā caturthī kusumotkarā |
pañcamyanaṅgamadanā antyā anaṅgapadādikā ||
śiśirā kathitā hyetāḥ śaktayo rasasaṅkhyakāḥ |
anena vidhinā pūjyā kumārī sādhakottamaiḥ ||

Devanagari:
(यामले) कुलान्तः पूजयेदेनां कुलकोणस्थितान् यजेत् |
कामेश्वरी च वज्रेशी तृतीया भगमालिनी ||
उपरिष्टात् कुलषट्कोणेष्वेताः समर्चयेत् |
अनङ्गकुसुमाऽनङ्गमन्मथाऽनङ्गपूर्विका ||
मदनानन्दशब्दाद्या चतुर्थी कुसुमोत्करा |
पञ्चम्यनङ्गमदना अन्त्या अनङ्गपदादिका ||
शिशिरा कथिता ह्येताः शक्तयो रससङ्ख्यकाः |
अनेन विधिना पूज्या कुमारी साधकोत्तमैः ||

Bedeutung und Funktion: Das Yāmala beschreibt eine zusätzliche Kula-Verehrung: An den Kula-Ecken stehen Kāmeśvarī, Vajreśī und Bhagamālinī. Darüber folgen sechs Śaktis an den sechs Ecken: Anaṅgakusumā, Anaṅgamanmathā, Anaṅgamadanānandā, Kusumotkarā, Anaṅgamadanā und Anaṅgaśiśirā. Mit dieser Ordnung wird die Kumārī verehrt. [Die Namen drei und sechs werden aus den ausdrücklich gegebenen Wortbestandteilen zusammengesetzt; rasasaṃkhyaka bedeutet hier die Sechszahl. Kula ist ein technischer Ausdruck dieser Ritualtopografie und wird nicht durch eine ungesicherte anatomische Deutung ersetzt.]

M0825. Speisebereitung und Darbringungsformel
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1091–1092, Speisebereitung und Darbringungsformel
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
(mahākālasaṃhitāyām) samāpyātha kumāryarcāṃ tatpuro bhuvi vāriṇā |
vartulaṃ maṇḍalaṃ kṛtvā tanmadhye kulakāminīm ||
vilikhya jalakusumākṣatacandanabhājanaiḥ |
pūjayenmaṇḍalaṃ tacca sumadāyai namo vadet ||
sthālīgataṃ ca tatsarvamannaṃ tatra niveśya hi |
nānāvidhāṃ ca sāmagrīṃ lehyacoṣyādibhirvṛtām ||
māṃsamīnsurāpūrṇāṃ bhakṣyacarvyādibhirvṛtām |
kumārīdakṣahastaṃ ca sthāpayitvā'nnamūrdhani ||
uttānaṃ vakṣyamāṇena manunā dve samutsṛjet |
atrotsargamantrastu |
ai~ hrī~ śrī~ strī~ sauḥ sarvaśaktisvarūpāyai sarvasiddhidāyai bhagavatyai kumāryai bhakṣyabhojyanānāvidhānnakalpitaṣaḍrasopetamidaṃ mahābhoganaivedyaṃ tubhyamahaṃ nivedayāmi gṛhāṇa 2 bhuṅkṣva 2 prasīda 2 sarvasiddhiṃ me prayaccha 2 ai~ hrī~ śrī~ namaḥ svāhā |
iti paddhatyuktaḥ |

Devanagari:
(महाकालसंहितायाम्) समाप्याथ कुमार्यर्चां तत्पुरो भुवि वारिणा |
वर्तुलं मण्डलं कृत्वा तन्मध्ये कुलकामिनीम् ||
विलिख्य जलकुसुमाक्षतचन्दनभाजनैः |
पूजयेन्मण्डलं तच्च सुमदायै नमो वदेत् ||
स्थालीगतं च तत्सर्वमन्नं तत्र निवेश्य हि |
नानाविधां च सामग्रीं लेह्यचोष्यादिभिर्वृताम् ||
मांसमीन्सुरापूर्णां भक्ष्यचर्व्यादिभिर्वृताम् |
कुमारीदक्षहस्तं च स्थापयित्वाऽन्नमूर्धनि ||
उत्तानं वक्ष्यमाणेन मनुना द्वे समुत्सृजेत् |
अत्रोत्सर्गमन्त्रस्तु |
ऐँ ह्रीँ श्रीँ स्त्रीँ सौः सर्वशक्तिस्वरूपायै सर्वसिद्धिदायै भगवत्यै कुमार्यै भक्ष्यभोज्यनानाविधान्नकल्पितषड्रसोपेतमिदं महाभोगनैवेद्यं तुभ्यमहं निवेदयामि गृहाण २ भुङ्क्ष्व २ प्रसीद २ सर्वसिद्धिं मे प्रयच्छ २ ऐँ ह्रीँ श्रीँ नमः स्वाहा |
इति पद्धत्युक्तः |

Bedeutung und Funktion: Nach Abschluss der Verehrung wird vor der Kumārī ein rundes Maṇḍala mit Wasser angelegt, darin Kulakāminī bezeichnet und das Maṇḍala mit Wasser, Blumen, Reis und Sandel verehrt; der Text nennt „Sumadāyai namaḥ“. Darauf stehen die Speisen mit verschiedenen ess-, leck- und trinkbaren Zubereitungen. Die historische Kaula-Fassung nennt ausdrücklich auch Fleisch, Fisch und alkoholische Getränke. Die rechte Hand der Kumārī wird über den Speisen mit nach oben gerichteter Handfläche beschrieben; der letzte Halbvers vor dem Mantra ist beschädigt. Die in einer Paddhati belegte Formel lautet: „Aiṃ hrīṃ śrīṃ strīṃ sauḥ. Der Gestalt aller Kräfte, der Geberin aller Vollendungen, der erhabenen Kumārī bringe ich diese reiche Speisegabe dar, aus vielfältigen Gerichten bereitet, mit den sechs Geschmacksrichtungen versehen. Nimm an, nimm an; genieße, genieße; sei gnädig, sei gnädig; gewähre mir alle Vollendung, gewähre sie. Aiṃ hrīṃ śrīṃ namaḥ svāhā.“ [Die Ziffer २ markiert jeweils die Wiederholung. Historischer Ritualbeleg, einschließlich der problematischen Bewirtung von Kindern mit Alkohol; keine heutige Praxisempfehlung.]

M0826. Kumārī-Stotra während der Mahlzeit
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1093, Kumārī-Stotra während der Mahlzeit
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
bhakṣayantīṣu tāsveva paṭhet tatstotramīśvaram |
kṛtāñjalirnamraśirā āsāmagre kṣipan dṛśau ||
jaya kāli mahābhīme bhīmarāve bhayāpahe |
saṃsāradāvāgniśikhe vṛjinārṇavatāriṇi ||
brahmendropendrabhūteśaprabhṛtyamaravandite |
sargapālanasaṃhārakāraṇyahitamāriṇi ||
guhyakāli parānandarasapūritavigrahe |
parabrahmāsvādakaivalyānandadāyini ||
guṇātīte'pi saguṇe mahākalpāntanartaki |
kumārīrūpamāsthāya vijñānaprajñāsvarūpiṇi ||
āgatā'si mamāgāraṃ śāradarcāsamāptaye |
sāṃvatsarikakalyāṇasūcanāya tathaiva ca ||
dhanyo'smi kṛtakṛtyo'smi saphalaṃ jīvitaṃ mama |
yasmāt tvamīdṛśaṃ kṛtvā kaumāraṃ rūpamuttamam ||
guhyakāli samāyātā'si tatpūjājighṛkṣayā |
tvamevaitena rūpeṇa devebhyaḥ prārthitā purā ||
dattavatyasi sāmrājyaṃ varānapi samīhitān |
mahyamapyadya deveśi varaṃ dehi supūjitā ||
brahmaṇe sṛṣṭisāmarthyaṃ tvaṃ purā dattavatyasi |
viṣṇave ca tvamevādāstathā pālakaśaktitām ||
mahārudrāya saṃhārakartṛtvamadadaḥ śive |
devebhyaścāpi daityānāṃ nāśane dakṣatāmapi ||
antaryāminyasīśāni trilokīvāsināmapi |

Devanagari:
भक्षयन्तीषु तास्वेव पठेत् तत्स्तोत्रमीश्वरम् |
कृताञ्जलिर्नम्रशिरा आसामग्रे क्षिपन् दृशौ ||
जय कालि महाभीमे भीमरावे भयापहे |
संसारदावाग्निशिखे वृजिनार्णवतारिणि ||
ब्रह्मेन्द्रोपेन्द्रभूतेशप्रभृत्यमरवन्दिते |
सर्गपालनसंहारकारण्यहितमारिणि ||
गुह्यकालि परानन्दरसपूरितविग्रहे |
परब्रह्मास्वादकैवल्यानन्ददायिनि ||
गुणातीतेऽपि सगुणे महाकल्पान्तनर्तकि |
कुमारीरूपमास्थाय विज्ञानप्रज्ञास्वरूपिणि ||
आगताऽसि ममागारं शारदर्चासमाप्तये |
सांवत्सरिककल्याणसूचनाय तथैव च ||
धन्योऽस्मि कृतकृत्योऽस्मि सफलं जीवितं मम |
यस्मात् त्वमीदृशं कृत्वा कौमारं रूपमुत्तमम् ||
गुह्यकालि समायाताऽसि तत्पूजाजिघृक्षया |
त्वमेवैतेन रूपेण देवेभ्यः प्रार्थिता पुरा ||
दत्तवत्यसि साम्राज्यं वरानपि समीहितान् |
मह्यमप्यद्य देवेशि वरं देहि सुपूजिता ||
ब्रह्मणे सृष्टिसामर्थ्यं त्वं पुरा दत्तवत्यसि |
विष्णवे च त्वमेवादास्तथा पालकशक्तिताम् ||
महारुद्राय संहारकर्तृत्वमददः शिवे |
देवेभ्यश्चापि दैत्यानां नाशने दक्षतामपि ||
अन्तर्यामिन्यसीशानि त्रिलोकीवासिनामपि |

Bedeutung und Funktion: Während die Kumārīs essen, wird mit gefalteten Händen, gesenktem Kopf und auf sie gerichtetem Blick folgender Lobpreis gesprochen: „Sieg dir, Kālī, überaus Furchtbare, mit gewaltigem Ruf, die Furcht hinwegnimmt! Flamme im Waldbrand des Saṃsāra, Retterin über den Ozean der Verfehlungen! Von Brahmā, Indra, Upendra, Bhūteśa und den anderen Unsterblichen Verehrte, Ursache von Schöpfung, Erhaltung und Auflösung, Vernichterin des Unheils! Guhyakālī, deren Gestalt vom Geschmack höchster Wonne erfüllt ist, die die Wonne des Kaivalya und das Erfahren des höchsten Brahman gewährt! Jenseits der Guṇas und doch mit Eigenschaften, Tänzerin am Ende des großen Weltalters, Wesen von Erkenntnis und Weisheit! Du hast Mädchengestalt angenommen und bist in mein Haus gekommen, um die Herbstverehrung zu vollenden und das Heil des kommenden Jahres anzuzeigen. Gesegnet bin ich, mein Werk ist erfüllt, mein Leben trägt Frucht, weil du in dieser vortrefflichen Mädchengestalt gekommen bist, Guhyakālī, und meine Verehrung annehmen willst. In eben dieser Gestalt wurdest du einst von den Göttern angerufen und gewährtest Herrschaft und ersehnte Gaben. Gewähre auch mir heute, Herrin der Götter, eine Gabe, nachdem ich dich verehrt habe. Einst schenktest du Brahmā die Kraft zu erschaffen, Viṣṇu die Kraft zu erhalten, Mahārudra die Aufgabe der Auflösung und den Göttern die Fähigkeit, die Daityas zu bezwingen. Du bist die innere Lenkerin aller Bewohner der drei Welten.“ [Einzelne Sandhiverbindungen des Drucks sind unregelmäßig, insbesondere der Vers zur Brahman-Erfahrung; der Sinn ist hier durch den unmittelbaren Zusammenhang erschlossen.]

M0827. Fortsetzung des Kumārī-Stotra
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1094, Fortsetzung des Kumārī-Stotra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
nivedayāmi kiṃ te'haṃ sarvaikaikasākṣiṇi |
śatrunāśaṃ rājyalābhaṃ śarīrārogyameva ca ||
tvatpādāmbujayorbhaktiṃ yāce'haṃ caturo varān |
namaste bhagavatyamba namaste bhaktavatsale |
namaste jagadādhārarūpiṇi pāhi māṃ sadā ||
mātarvedmi rūpaṃ te na śarīraṃ na vā guṇam |
bhaktyā hṛdi sthitayā pūjāṃ tava jānāmyanyadhīḥ ||
tvaṃ mātā tvaṃ pitā bandhustvameva jagadīśvari |
tvaṃ gatiḥ śaraṇaṃ tvaṃ ca svargastvaṃ mokṣa eva ca ||
vihāya tvāṃ jaganmātarnānyāṃ jānāmi devatām |
namaste'stu namaste'stu namaste'stu namo namaḥ ||

Devanagari:
निवेदयामि किं तेऽहं सर्वैकैकसाक्षिणि |
शत्रुनाशं राज्यलाभं शरीरारोग्यमेव च ||
त्वत्पादाम्बुजयोर्भक्तिं याचेऽहं चतुरो वरान् |
नमस्ते भगवत्यम्ब नमस्ते भक्तवत्सले |
नमस्ते जगदाधाररूपिणि पाहि मां सदा ||
मातर्वेद्मि रूपं ते न शरीरं न वा गुणम् |
भक्त्या हृदि स्थितया पूजां तव जानाम्यन्यधीः ||
त्वं माता त्वं पिता बन्धुस्त्वमेव जगदीश्वरि |
त्वं गतिः शरणं त्वं च स्वर्गस्त्वं मोक्ष एव च ||
विहाय त्वां जगन्मातर्नान्यां जानामि देवताम् |
नमस्तेऽस्तु नमस्तेऽस्तु नमस्तेऽस्तु नमो नमः ||

Bedeutung und Funktion: „Was sollte ich dir berichten, die du Zeugin jedes einzelnen Wesens bist? Vier Gaben erbitte ich: Überwindung der Feinde, Gewinn von Herrschaft, Gesundheit des Körpers und Hingabe an deine Lotusfüße. Dir Verneigung, erhabene Mutter; dir Verneigung, die du deine Verehrer liebst! Dir Verneigung, Grund der Welt, schütze mich immer. Mutter, ich kenne weder deine Gestalt noch deinen Leib noch deine Eigenschaften; ich kenne nur deine Verehrung durch die Hingabe im Herzen … [der letzte Ausdruck anyadhīḥ ist unsicher]. Du bist Mutter, Vater und Verwandter, Herrin der Welt. Du bist der Weg und die Zuflucht, der Himmel und die Befreiung. Außer dir, Mutter der Welt, kenne ich keine andere Gottheit. Dir Verneigung, dir Verneigung, dir Verneigung, wieder und wieder!“ [Im Erkenntnissatz ist die Negation im Druck ungleichmäßig gesetzt; die Übersetzung wahrt die erkennbare Aussage über die Unbegreiflichkeit der Göttin.]

M0828. Wiederholte Verehrung und Gleichsetzung mit Prakṛti
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1100, Wiederholte Verehrung und Gleichsetzung mit Prakṛti
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
(vāḍavānalīye) pūjitā śāradārcāyāṃ yā kumāryuktalakṣaṇā |
sarvaparvasu sā pūjyā yāvat puṣpaṃ na dṛśyate ||
puṣpamityupalakṣaṇam |
mahākālaḥ |
pīṭhamanyāḥ prakurvīta dhūpadīpānulepanaiḥ |
naivedyairupahāraiśca gītavādyādibhistathā ||
(yāmale) kumārīpūjitā hanti kaluṣaṃ pūrvasañcitam |
kumārikāṃ vijānīyāt sākṣāt prakṛtirūpiṇīm ||

Devanagari:
(वाडवानलीये) पूजिता शारदार्चायां या कुमार्युक्तलक्षणा |
सर्वपर्वसु सा पूज्या यावत् पुष्पं न दृश्यते ||
पुष्पमित्युपलक्षणम् |
महाकालः |
पीठमन्याः प्रकुर्वीत धूपदीपानुलेपनैः |
नैवेद्यैरुपहारैश्च गीतवाद्यादिभिस्तथा ||
(यामले) कुमारीपूजिता हन्ति कलुषं पूर्वसञ्चितम् |
कुमारिकां विजानीयात् साक्षात् प्रकृतिरूपिणीम् ||

Bedeutung und Funktion: Der Vāḍavānala-Beleg sagt, dass die bei der Herbstfeier verehrte Kumārī mit den genannten Merkmalen an allen Festtagen wieder verehrt werden soll, solange die Menarche nicht eingetreten ist. Der Kommentar erläutert „Blüte“ als stellvertretende Bezeichnung. Der anschließende Mahākāla-Vers nennt die Verehrung des Pīṭha mit Räucherwerk, Lichtern, Salbung, Speisegaben, Geschenken, Gesang und Instrumenten; sein Satzanfang ist beschädigt. Das Yāmala erklärt: „Die verehrte Kumārī vernichtet zuvor angesammelte Unreinheit. Man erkenne in ihr unmittelbar die Gestalt der Prakṛti.“

M0829. Neun Namen und Abschluss der Kumārī-Pūjā
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1101–1102, Neun Namen und Abschluss der Kumārī-Pūjā
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha vā pūjayenmantrī yuvatīrnava saṃkhyakāḥ |
hṛllekhā gaganā raktā mahāsūkṣmā karālikā ||
icchā jñānā kriyā durgā navanāmabhirīritāḥ |
pūrvavat pūjayenmantrī japet sāgraṃ sahasrakam ||
yadi sā kṣobhamāyāti svayameva vilāsinī |
tayā saha nayedrātriṃ vāsaraṃ vā niśātadhīḥ ||
kumārīṃ na spṛśedeva bhāvayuktena cetasā |
anyathā mṛtyumāpnoti no cedvī parāṅmukhī ||
(mahākālasaṃhitāyām) evaṃ doṣaguṇau jñātvā kurvīta vidhipūrvakam |
kumārīpūjanaṃ bhaktyā śāradapūjanakarmaṇi ||
balihomādayaścāsya kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm |
iti kumārīpūjāvidhiḥ |

Devanagari:
अथ वा पूजयेन्मन्त्री युवतीर्नव संख्यकाः |
हृल्लेखा गगना रक्ता महासूक्ष्मा करालिका ||
इच्छा ज्ञाना क्रिया दुर्गा नवनामभिरीरिताः |
पूर्ववत् पूजयेन्मन्त्री जपेत् साग्रं सहस्रकम् ||
यदि सा क्षोभमायाति स्वयमेव विलासिनी |
तया सह नयेद्रात्रिं वासरं वा निशातधीः ||
कुमारीं न स्पृशेदेव भावयुक्तेन चेतसा |
अन्यथा मृत्युमाप्नोति नो चेद्वी पराङ्मुखी ||
(महाकालसंहितायाम्) एवं दोषगुणौ ज्ञात्वा कुर्वीत विधिपूर्वकम् |
कुमारीपूजनं भक्त्या शारदपूजनकर्मणि ||
बलिहोमादयश्चास्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् |
इति कुमारीपूजाविधिः |

Bedeutung und Funktion: Als Alternative nennt der Text neun junge Frauen, verehrt unter den Namen Hṛllekhā, Gaganā, Raktā, Mahāsūkṣmā, Karālikā, Icchā, Jñānā, Kriyā und Durgā, mit der vorherigen Verehrungsweise und etwas mehr als tausend Mantrawiederholungen. Die anschließenden Verse sprechen davon, bei einer als kṣobha bezeichneten Erregung oder Unruhe mit ihr die Nacht oder den Tag zu verbringen; danach heißt es ausdrücklich, die Kumārī nicht zu berühren und eine von Bhāva erfüllte Haltung zu bewahren. Bei gegenteiligem Verhalten drohen nach dem Text Tod oder Abwendung der Göttin. [Der Übergang von yuvatī zu kumārī und die beschädigte Schlusswendung sind mehrdeutig; es wird keine sexuelle Handlung in den Wortlaut hineingelesen.] Die Mahākālasaṃhitā schließt: In Kenntnis von Fehlern und Vorzügen solle die Kumārī-Pūjā mit Hingabe bei der Herbstverehrung ordnungsgemäß vollzogen werden; Bali, Homa und weitere Riten erreichten nicht einmal ein Sechzehntel ihres Werts. Damit endet die Kumārī-Pūjā.

M0830. Beginn des Śivā-Bali an die Schakalin
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1102, Beginn des Śivā-Bali an die Schakalin
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha śivābaliḥ |
(kulacūḍāmaṇau) bilvamūle prāntare vā śmaśāne vā'pi sādhakaḥ |
māṃsapradhānaṃ naivedyaṃ sandhyākāle nivedayet ||
(mahākālasaṃhitāyām) parārddhe niśākāle mahāraṇyasamīpataḥ |
gṛhītvā bhakṣyavastūni pūjāsambhṛtimapyuta ||
ātmairanugato dvitraiḥ pradadyāt pheravībalim |
āmāni pakvānyapi ca māṃsāni vidhinā'rcayet ||
tatrodīcīdigvadano vītabhīḥ śucirūrjitaḥ |
prāṇāyāmaṃ ṣaḍaṅgaṃ ca vidhāyārghyaṃ prapūjya vai ||
utthāya muktacikuraḥ śivā ākārayecchanaiḥ |
(kulacūḍāmaṇau) kāli kālīti vaktavyaṃ tatra sā śivarūpiṇī |
paśurūpā samāyāti parivāragaṇaiḥ saha ||
bhuktvā rauti yadaiśānyāṃ mukhamunnīya susvaram |
tadaiva maṅgalaṃ tasya nānyathā kulabhūṣaṇa ||
avaśyamannadānena toṣayiṣyeta śivām |
nityaśrāddhaṃ yathāsandhyāvandanaṃ pitṛtarpaṇam ||
tathaiva kuladevīnāṃ nityatā kulapūjane |
paśurūpāṃ śivāṃ devīṃ yo nārcayati nirjane ||
śivārāveṇa tasyāśu sarvaṃ naśyati niścitam |

Devanagari:
अथ शिवाबलिः |
(कुलचूडामणौ) बिल्वमूले प्रान्तरे वा श्मशाने वाऽपि साधकः |
मांसप्रधानं नैवेद्यं सन्ध्याकाले निवेदयेत् ||
(महाकालसंहितायाम्) परार्द्धे निशाकाले महारण्यसमीपतः |
गृहीत्वा भक्ष्यवस्तूनि पूजासम्भृतिमप्युत ||
आत्मैरनुगतो द्वित्रैः प्रदद्यात् फेरवीबलिम् |
आमानि पक्वान्यपि च मांसानि विधिनाऽर्चयेत् ||
तत्रोदीचीदिग्वदनो वीतभीः शुचिरूर्जितः |
प्राणायामं षडङ्गं च विधायार्घ्यं प्रपूज्य वै ||
उत्थाय मुक्तचिकुरः शिवा आकारयेच्छनैः |
(कुलचूडामणौ) कालि कालीति वक्तव्यं तत्र सा शिवरूपिणी |
पशुरूपा समायाति परिवारगणैः सह ||
भुक्त्वा रौति यदैशान्यां मुखमुन्नीय सुस्वरम् |
तदैव मङ्गलं तस्य नान्यथा कुलभूषण ||
अवश्यमन्नदानेन तोषयिष्येत शिवाम् |
नित्यश्राद्धं यथासन्ध्यावन्दनं पितृतर्पणम् ||
तथैव कुलदेवीनां नित्यता कुलपूजने |
पशुरूपां शिवां देवीं यो नार्चयति निर्जने ||
शिवारावेण तस्याशु सर्वं नश्यति निश्चितम् |

Bedeutung und Funktion: Es folgt Śivā-Bali: Śivā bezeichnet hier die Schakalin als Tiergestalt der Göttin. Das Kulacūḍāmaṇi nennt eine vorwiegend aus Fleisch bestehende Gabe bei Dämmerung am Fuß eines Bilvabaums, in freiem Gelände oder auf einem Verbrennungsplatz. Die Mahākālasaṃhitā beschreibt die zweite Nachthälfte nahe einem großen Wald, Speisen und Verehrungsgeräte, zwei oder drei Begleiter und rohe wie gekochte Fleischgaben. Der Verehrer ist nach Norden gewandt, furchtlos und gereinigt; es folgen Prāṇāyāma, sechsfacher Nyāsa bzw. sechs Glieder, Arghya und der Ruf mit gelöstem Haar. Im Kulacūḍāmaṇi lautet der Ruf „Kāli, Kāli“. Die Göttin komme in Tiergestalt mit ihrem Gefolge. Heult sie nach dem Essen mit nach Nordosten erhobenem Kopf wohlklingend, gilt dies als günstig. Ihre Bewirtung wird als verbindlich dargestellt, vergleichbar mit täglichem Śrāddha, Sandhyā-Verehrung und Ahnen-Tarpana. Wer die Göttin in Tiergestalt an einsamem Ort nicht verehrt, dem droht der Text Verlust durch ihr Heulen an. [Historische Tierfütterung und Divination. Einzelne Übergänge des Drucks, besonders ātmair, sind beschädigt.]

M0831. Bedeutung und Anrede der Śivā-Gabe
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1103, Bedeutung und Anrede der Śivā-Gabe
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
japapūjāvidhānāni yatkiñcitsukṛtāni ca ||
gṛhītvā śāpamādāya śivā roditi nirjane |
ekayā tuṣyate yatra śivayā devabhairava ||
tatraiva sarvaśaktīnāṃ prītiḥ paramadurlabhā |
paśuśaktirnare śaktiḥ pakṣiśaktiśca bhairava ||
pūjitā viguṇaṃ karma saguṇaṃ kārayedyataḥ |
tena sarvaprayatnena kartavyaṃ pūjanaṃ mahat ||
rājādibhayamāpannaṃ deśāntarabhayādikam |
śubhāśubhāni karmāṇi vicintya balimāharet ||
gṛhṇa devi mahābhāge śive kālāgnirūpiṇi |
śubhāśubhaphalaṃ vyaktiṃ brūhi gṛhṇa baliṃ tava ||
evamuccārya dātavyo baliḥ kulajanapriye |

Devanagari:
जपपूजाविधानानि यत्किञ्चित्सुकृतानि च ||
गृहीत्वा शापमादाय शिवा रोदिति निर्जने |
एकया तुष्यते यत्र शिवया देवभैरव ||
तत्रैव सर्वशक्तीनां प्रीतिः परमदुर्लभा |
पशुशक्तिर्नरे शक्तिः पक्षिशक्तिश्च भैरव ||
पूजिता विगुणं कर्म सगुणं कारयेद्यतः |
तेन सर्वप्रयत्नेन कर्तव्यं पूजनं महत् ||
राजादिभयमापन्नं देशान्तरभयादिकम् |
शुभाशुभानि कर्माणि विचिन्त्य बलिमाहरेत् ||
गृह्ण देवि महाभागे शिवे कालाग्निरूपिणि |
शुभाशुभफलं व्यक्तिं ब्रूहि गृह्ण बलिं तव ||
एवमुच्चार्य दातव्यो बलिः कुलजनप्रिये |

Bedeutung und Funktion: Die Quelle setzt die Warnung fort: Die Schakalin nehme Japa, Pūjā und sonstige Verdienste hinweg und heule an einsamem Ort mit einem Fluch. Wo eine einzige Śivā zufriedengestellt werde, sei zugleich das schwer erreichbare Wohlgefallen aller Śaktis gewonnen. Śakti sei in Tieren, Menschen und Vögeln gegenwärtig; ihre Verehrung könne eine mangelhafte Handlung vollständig machen. Daher wird der Ritus nachdrücklich empfohlen, insbesondere angesichts von Furcht vor Herrschern, Gefahren in anderen Ländern oder der Frage nach günstigen und ungünstigen Folgen. Die Anrede lautet: „Nimm an, hochbegnadete Göttin Śivā, Gestalt des Weltbrandes! Sprich deutlich die günstige oder ungünstige Frucht aus; nimm deine Bali-Gabe an.“ [Der Eingang ist als Fortsetzung der Strafandrohung des vorigen Blatts zu lesen; diese bleibt eine Aussage der historischen Quelle.]

M0832. Beginn des Śivā-Stotra
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1104, Beginn des Śivā-Stotra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
(mahākālasaṃhitāyām) khāditotthāya tiṣṭhatsu śivāvṛndeṣu tatra hi |
daṇḍavat praṇamet sarvāḥ sveṣṭadevīdhiyā svayam ||
puṣpāñjaliṃ samādāya gandhacandanacarcitam |
utthāya muktacikuro mīlitākṣo digambaraḥ ||
bhaktiśālī vītabhayaḥ kiñcitpraṇatakandharaḥ |
stutiṃ kuryāt stavairetaiḥ prārthanāpūrvakam ||
śivārūpadhare devi guhyakāli namo'stu te |
ulkāmukhi lalajjihve ghorarāve śṛgālini ||
śmaśānavāsini prete śavamāṃsapriye'naghe |
araṇyacāriṇyambe śive jambukarūpiṇi ||
namo'stu te mahāmāye jagattāriṇi kālike |

Devanagari:
(महाकालसंहितायाम्) खादितोत्थाय तिष्ठत्सु शिवावृन्देषु तत्र हि |
दण्डवत् प्रणमेत् सर्वाः स्वेष्टदेवीधिया स्वयम् ||
पुष्पाञ्जलिं समादाय गन्धचन्दनचर्चितम् |
उत्थाय मुक्तचिकुरो मीलिताक्षो दिगम्बरः ||
भक्तिशाली वीतभयः किञ्चित्प्रणतकन्धरः |
स्तुतिं कुर्यात् स्तवैरेतैः प्रार्थनापूर्वकम् ||
शिवारूपधरे देवि गुह्यकालि नमोऽस्तु ते |
उल्कामुखि ललज्जिह्वे घोररावे शृगालिनि ||
श्मशानवासिनि प्रेते शवमांसप्रियेऽनघे |
अरण्यचारिण्यम्बे शिवे जम्बुकरूपिणि ||
नमोऽस्तु ते महामाये जगत्तारिणि कालिके |

Bedeutung und Funktion: Wenn die Schakalinnen nach dem Fressen aufstehen, beschreibt die Mahākālasaṃhitā eine Niederwerfung vor ihnen in der Vorstellung der eigenen verehrten Göttin. Mit einer von Duftstoffen und Sandel begleiteten Blumenhandgabe, gelöstem Haar, geschlossenen Augen, unbekleidet, furchtlos und mit leicht geneigtem Kopf folgt das Gebet: „Göttin in Gestalt der Śivā, Guhyakālī, dir Verneigung! Flammenmündige, mit heraushängender Zunge, mit schrecklichem Ruf, Schakalin! Bewohnerin des Verbrennungsplatzes, Preta-Gestalt, die Leichenfleisch liebt, Makellose! Waldwandernde Mutter, Śivā in Schakalsgestalt! Dir Verneigung, Mahāmāyā, Retterin der Welt, Kālikā!“

M0833. Abschluss des Śivā-Stotra
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1105, Abschluss des Śivā-Stotra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
mātaṅgi kukkuṭe raudri mahākāli namo'stu te ||
sarvasiddhiprade bhīme bhayaṅkari bhayāpahe |
prasannā bhava deveśi mama bhaktasya caṇḍike ||
saṃsārasāgaratare jaya sarvaśubhaṅkari |
vidrastanikare caṇḍi cāmuṇḍe muṇḍamālini ||
saṃhārakāriṇi kruddhe sarvasiddhiṃ prayaccha me |
durge kirāti śabari pretāsanagate'bhaye ||
anugrahaṃ kuru sadā kṛpayā māṃ vilokaya |
rājyaṃ prayaccha vikaṭe vittamāyuḥ sutān striyam ||
śivābalipradānena tvaṃ prasannā bhaveśvari |
namaste'stu namaste'stu namaste'stu namo'stu te ||
ityetaiḥ ṣaḍbhiḥ ślokaiḥ śivāstotramudīrayet |

Devanagari:
मातङ्गि कुक्कुटे रौद्रि महाकालि नमोऽस्तु ते ||
सर्वसिद्धिप्रदे भीमे भयङ्करि भयापहे |
प्रसन्ना भव देवेशि मम भक्तस्य चण्डिके ||
संसारसागरतरे जय सर्वशुभङ्करि |
विद्रस्तनिकरे चण्डि चामुण्डे मुण्डमालिनि ||
संहारकारिणि क्रुद्धे सर्वसिद्धिं प्रयच्छ मे |
दुर्गे किराति शबरि प्रेतासनगतेऽभये ||
अनुग्रहं कुरु सदा कृपया मां विलोकय |
राज्यं प्रयच्छ विकटे वित्तमायुः सुतान् स्त्रियम् ||
शिवाबलिप्रदानेन त्वं प्रसन्ना भवेश्वरि |
नमस्तेऽस्तु नमस्तेऽस्तु नमस्तेऽस्तु नमोऽस्तु ते ||
इत्येतैः षड्भिः श्लोकैः शिवास्तोत्रमुदीरयेत् |

Bedeutung und Funktion: „Mātaṅgī, Kukkuṭā, Raudrī, Mahākālī, dir Verneigung! Geberin aller Vollendungen, Furchtbare, die Schrecken erregt und Furcht hinwegnimmt: Sei mir, deinem Verehrer, gnädig, Herrin der Götter, Caṇḍikā! Retterin über den Ozean des Saṃsāra, Sieg dir, die alles Heil schafft! Caṇḍī mit erschreckendem Gefolge, Cāmuṇḍā, Trägerin der Schädelgirlande, zornige Vollzieherin der Auflösung: Gewähre mir alle Vollendung. Durgā, Kirātī, Śabarī, auf einem Preta-Thron Sitzende, Furchtlose: Schenke stets deine Gnade, blicke voll Erbarmen auf mich. Gewähre Herrschaft, Vikāṭā, Vermögen, Lebensdauer, Söhne und eine Frau. Sei durch diese Śivā-Bali-Gabe erfreut, Herrin! Dir Verneigung, dir Verneigung, dir Verneigung, dir Verneigung!“ Der Text bezeichnet das gesamte Śivā-Stotra als sechs Verse. [Die Anrede kukkuṭe und das Kompositum vidrastanikare sind textlich auffällig; die Wiedergabe wahrt die Druckform.]

M0834. Daṇḍa-Praṇāma und Durgā-Gebet
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1105–1106, Daṇḍa-Praṇāma und Durgā-Gebet
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
alikā nāsikā bāhū vakṣo jaṭharameva ca |
pādau kṣmāṃ sparśato daṇḍapraṇāmaḥ sa hi gadyate ||
āyurdehi yaśo dehi bhagaṃ bhagavati dehi me |
putrān dehi dhanaṃ dehi kāmān sarvāṃśca dehi me ||
pracaṇḍe putrade nityaṃ suprīte suranāyike |
kulodyautakare cogre jayaṃ dehi namo'stu te ||
ugracaṇḍe pracaṇḍāsi pracaṇḍabalanāśini |
namaste sarvadā devi viśveśvari namo'stu te ||
durgottāriṇi durge tvaṃ sarvāśubhaniṣūdani |
dharmārthamokṣade devi nityaṃ me varadā bhava ||
durge devi mahābhāge trāhi māṃ śaraṇāgatam |
mahiṣāsṛṅmadonmatte praṇato'smi prasīda me ||
hara pāpaṃ hara kleśaṃ hara śokaṃ harāśubham |
hara rogaṃ hara kṣobhaṃ hara māraṃ hara priye ||
kāli kāli mahākāli kālike pāpahāriṇi |
dharmakāmaprade devi nārāyaṇi namo'stu te ||
saṅgrāme vijayaṃ dehi dhanaṃ dehi sadā gṛhe |
dharmakāmārthasampattiṃ dehi devi namo'stu te ||
mahiṣaghni mahāmāye cāmuṇḍe muṇḍamālini |
āyurārogyavijayaṃ dehi devi namo'stu te ||

Devanagari:
अलिका नासिका बाहू वक्षो जठरमेव च |
पादौ क्ष्मां स्पर्शतो दण्डप्रणामः स हि गद्यते ||
आयुर्देहि यशो देहि भगं भगवति देहि मे |
पुत्रान् देहि धनं देहि कामान् सर्वांश्च देहि मे ||
प्रचण्डे पुत्रदे नित्यं सुप्रीते सुरनायिके |
कुलोद्यौतकरे चोग्रे जयं देहि नमोऽस्तु ते ||
उग्रचण्डे प्रचण्डासि प्रचण्डबलनाशिनि |
नमस्ते सर्वदा देवि विश्वेश्वरि नमोऽस्तु ते ||
दुर्गोत्तारिणि दुर्गे त्वं सर्वाशुभनिषूदनि |
धर्मार्थमोक्षदे देवि नित्यं मे वरदा भव ||
दुर्गे देवि महाभागे त्राहि मां शरणागतम् |
महिषासृङ्मदोन्मत्ते प्रणतोऽस्मि प्रसीद मे ||
हर पापं हर क्लेशं हर शोकं हराशुभम् |
हर रोगं हर क्षोभं हर मारं हर प्रिये ||
कालि कालि महाकालि कालिके पापहारिणि |
धर्मकामप्रदे देवि नारायणि नमोऽस्तु ते ||
सङ्ग्रामे विजयं देहि धनं देहि सदा गृहे |
धर्मकामार्थसम्पत्तिं देहि देवि नमोऽस्तु ते ||
महिषघ्नि महामाये चामुण्डे मुण्डमालिनि |
आयुरारोग्यविजयं देहि देवि नमोऽस्तु ते ||

Bedeutung und Funktion: Wenn Stirn, Nase, Arme, Brust, Bauch und Füße die Erde berühren, heißt dies Daṇḍa-Praṇāma. Es folgt das Gebet: „Gib mir Lebensdauer, Ansehen und Glück, Erhabene; gib mir Söhne, Wohlstand und alle ersehnten Güter. Pracaṇḍā, Geberin von Nachkommen, stets Erfreute, Führerin der Götter, die das Geschlecht zum Leuchten bringt, Gewaltige: Schenke Sieg, dir Verneigung! Ugracaṇḍā, überaus Gewaltige, Vernichterin mächtiger Heere: Dir stets Verneigung, Göttin, Herrin des Alls. Durgā, Retterin aus schwerer Bedrängnis, Vernichterin alles Unheils, Geberin von Dharma, Wohlstand und Befreiung: Sei mir stets gnädig. Hochbegnadete Durgā, beschütze mich, der Zuflucht sucht. Vom Blut Mahīṣas berauscht, dir neige ich mich: Sei mir gnädig! Nimm Schuld, Bedrängnis, Trauer und Unheil hinweg; nimm Krankheit, Aufruhr und Verderben hinweg, Geliebte. Kālī, Kālī, Mahākālī, Kālikā, die Schuld hinwegnimmt, Geberin von Dharma und Wunscherfüllung, Nārāyaṇī: Dir Verneigung! Schenke Sieg im Kampf, beständigen Wohlstand im Haus und Erfüllung von Dharma, Kāma und Artha. Mahīṣa-Bezwingerin, Mahāmāyā, Cāmuṇḍā mit Schädelgirlande, schenke Lebensdauer, Gesundheit und Sieg; dir Verneigung!“

M0835. Schutzgebet mit Göttinnennamen
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1106–1107, Schutzgebet mit Göttinnennamen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
āyurdadātu me kālī putrānapi sadāśivā |
arthakāmau mahāmāyā vibhavaṃ sarvamaṅgalā ||
śiro me caṇḍikā pātu kaṇṭhaṃ pātu sureśvarī |
hṛdayaṃ pātu cāmuṇḍā sarvataḥ pātu kālikā ||
brahmāṇī caiva kaumārī vārāhī vaiṣṇavī tathā |
māheśvarī nārasiṃhī indrāṇī śivadūtyapi ||
mahākālī ca cāmuṇḍā bhairavī kauśikī tathā |
ugracaṇḍā ca pracaṇḍā ca caṇḍogrā caṇḍanāyikā ||
caṇḍā caṇḍavatī caiva aticaṇḍā ca caṇḍikā |
etāścānyāśca rudrāṇi yāste tiṣṭhanti śaktayaḥ ||
tābhiḥ sahaiva māṃ rakṣa saṅgrāme saṅkaṭe tathā |
nānāpurāṇavākyena nānādevarṣibhāṣitaiḥ ||
sadāśivājñayā cāpi tvameva śaraṇaṃ mama |
tvāṃ vihāyetarāṃ naiva saṃśraye devatāṃ śive ||
ataḥ paraṃ yaducitaṃ tat kartuṃ mātararhasi |
ādhyākulaṃ ca dāridryaṃ rogaṃ śokaṃ ca dāruṇam ||
bandhusvajanavairāgyaṃ durge tvaṃ hara durgatim |
rājyaṃ tasya pratiṣṭhā ca lakṣmīstasya sadā sthirā ||
prabhutvaṃ tasya sāmarthyaṃ yasya tvaṃ mastakopari |
dhanyo'haṃ kṛtakṛtyo'haṃ saphalaṃ jīvitaṃ mama ||
āgatā'si yato durge māheśvari mamālayam |
arghyaṃ puṣpaṃ ca naivedyaṃ dhūpaṃ dīpaṃ baliṃ tathā ||
gṛhāṇa varade devi kalyāṇaṃ kuru sarvadā |

Devanagari:
आयुर्ददातु मे काली पुत्रानपि सदाशिवा |
अर्थकामौ महामाया विभवं सर्वमङ्गला ||
शिरो मे चण्डिका पातु कण्ठं पातु सुरेश्वरी |
हृदयं पातु चामुण्डा सर्वतः पातु कालिका ||
ब्रह्माणी चैव कौमारी वाराही वैष्णवी तथा |
माहेश्वरी नारसिंही इन्द्राणी शिवदूत्यपि ||
महाकाली च चामुण्डा भैरवी कौशिकी तथा |
उग्रचण्डा च प्रचण्डा च चण्डोग्रा चण्डनायिका ||
चण्डा चण्डवती चैव अतिचण्डा च चण्डिका |
एताश्चान्याश्च रुद्राणि यास्ते तिष्ठन्ति शक्तयः ||
ताभिः सहैव मां रक्ष सङ्ग्रामे सङ्कटे तथा |
नानापुराणवाक्येन नानादेवर्षिभाषितैः ||
सदाशिवाज्ञया चापि त्वमेव शरणं मम |
त्वां विहायेतरां नैव संश्रये देवतां शिवे ||
अतः परं यदुचितं तत् कर्तुं मातरर्हसि |
आध्याकुलं च दारिद्र्यं रोगं शोकं च दारुणम् ||
बन्धुस्वजनवैराग्यं दुर्गे त्वं हर दुर्गतिम् |
राज्यं तस्य प्रतिष्ठा च लक्ष्मीस्तस्य सदा स्थिरा ||
प्रभुत्वं तस्य सामर्थ्यं यस्य त्वं मस्तकोपरि |
धन्योऽहं कृतकृत्योऽहं सफलं जीवितं मम ||
आगताऽसि यतो दुर्गे माहेश्वरि ममालयम् |
अर्घ्यं पुष्पं च नैवेद्यं धूपं दीपं बलिं तथा ||
गृहाण वरदे देवि कल्याणं कुरु सर्वदा |

Bedeutung und Funktion: „Kālī möge mir Lebensdauer schenken, Sadāśivā Nachkommen, Mahāmāyā Wohlstand und Wunscherfüllung, Sarvamaṅgalā Fülle. Caṇḍikā schütze meinen Kopf, Sureśvarī den Hals, Cāmuṇḍā das Herz, Kālikā mich von allen Seiten. Brahmāṇī, Kaumārī, Vārāhī, Vaiṣṇavī, Māheśvarī, Nārasiṃhī, Indrāṇī, Śivadūtī, Mahākālī, Cāmuṇḍā, Bhairavī, Kauśikī, Ugracaṇḍā, Pracaṇḍā, Caṇḍogrā, Caṇḍanāyikā, Caṇḍā, Caṇḍavatī, Aticaṇḍā und Caṇḍikā: Mit diesen und den weiteren Kräften, die bei dir weilen, Rudrāṇī, beschütze mich im Kampf und in Bedrängnis. Nach den Worten vieler Purāṇas, den Aussagen der Götterweisen und Sadāśivas Weisung bist du allein meine Zuflucht. Außer dir suche ich bei keiner anderen Gottheit Schutz. Mutter, vollbringe nun, was angemessen ist. Nimm seelische Bedrängnis, Armut, Krankheit, schweren Kummer und die Entfremdung von Angehörigen hinweg; Durgā, nimm das schwere Geschick hinweg. Wer dich über seinem Haupt hat, besitzt Herrschaft und festen Stand, bleibenden Wohlstand, Macht und Vermögen. Gesegnet bin ich, mein Werk ist erfüllt, mein Leben trägt Frucht, denn du bist in mein Haus gekommen, Durgā, Māheśvarī. Nimm Arghya, Blumen, Speisegabe, Räucherwerk, Licht und Bali an, gabenreiche Göttin, und schaffe stets Heil.“

M0836. Darbringung der gesamten Verehrung
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1107–1108, Darbringung der gesamten Verehrung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
kṛtvaivaṃ vidhinā daṇḍapraṇāmastutipūrvakam ||
pūjāṃ samarpayeddevyai gṛhītvā pāṇinā jalam |
mantrahīnaṃ kriyāhīnaṃ bhaktihīnaṃ sureśvari ||
yadarcitaṃ mayā devi paripūrṇaṃ tadastu me |
gṛhāṇa śāradīṃ pūjāṃ martyamaṇḍalamāgatām ||
caṇḍike tvāṃ namāmyadya pūjeyaṃ pratigṛhyatām |
kāyena manasā vācā tvatto nānyā gatirmama ||
antaścarasi bhūtānāṃ jñātrī tvaṃ sarvasākṣiṇī |

Devanagari:
कृत्वैवं विधिना दण्डप्रणामस्तुतिपूर्वकम् ||
पूजां समर्पयेद्देव्यै गृहीत्वा पाणिना जलम् |
मन्त्रहीनं क्रियाहीनं भक्तिहीनं सुरेश्वरि ||
यदर्चितं मया देवि परिपूर्णं तदस्तु मे |
गृहाण शारदीं पूजां मर्त्यमण्डलमागताम् ||
चण्डिके त्वां नमाम्यद्य पूजेयं प्रतिगृह्यताम् |
कायेन मनसा वाचा त्वत्तो नान्या गतिर्मम ||
अन्तश्चरसि भूतानां ज्ञात्री त्वं सर्वसाक्षिणी |

Bedeutung und Funktion: Nach Niederwerfung und Lobpreis wird Wasser in die Hand genommen und die gesamte Verehrung der Göttin übergeben: „Herrin der Götter, was ich dir dargebracht habe, mag an Mantra, Handlung und Hingabe mangelhaft sein; lass es dennoch vollständig werden. Nimm diese Herbstverehrung an, du, die in die Menschenwelt gekommen bist. Caṇḍikā, heute neige ich mich vor dir; nimm diese Pūjā an. Mit Körper, Geist und Rede kenne ich keine andere Zuflucht als dich. Du wirkst im Innern der Wesen, du bist die Wissende und Zeugin von allem.“ [Die gedruckte Akkusativverbindung martyamaṇḍalam āgatām ist syntaktisch auffällig; der Bezug auf die angerufene Göttin ist aus dem Gebetszusammenhang erschlossen.]

M0837. Revanta-Speisegaben und Agni-Mantra
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1111, Revanta-Speisegaben und Agni-Mantra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tathā |
nānākhādyanaivedyāni revatāya nivedayet |
tathā |
vedīṃ ca kalpayitvā dhuri ca vidhānena pāvakaṃ juhuyāt |
dhuri śālāśirobhāge |
sāyaṃ prātaśca śuciḥ purohito brahmacārī syāt |
śālihotragaditena mantreṇānena homayet ||
rohitāśva mahābhāga havyavāḍamarottama |
dhūmadhvaja kratuhāra svargasya prathitaḥ pathi ||
unniṣṭha homaṃ yuktaṃ śāntirasya hayeṣu ca |
svāheti tatra mantreṇa prāpayet prathamāhutim ||

Devanagari:
तथा |
नानाखाद्यनैवेद्यानि रेवताय निवेदयेत् |
तथा |
वेदीं च कल्पयित्वा धुरि च विधानेन पावकं जुहुयात् |
धुरि शालाशिरोभागे |
सायं प्रातश्च शुचिः पुरोहितो ब्रह्मचारी स्यात् |
शालिहोत्रगदितेन मन्त्रेणानेन होमयेत् ||
रोहिताश्व महाभाग हव्यवाडमरोत्तम |
धूमध्वज क्रतुहार स्वर्गस्य प्रथितः पथि ||
उन्निष्ठ होमं युक्तं शान्तिरस्य हयेषु च |
स्वाहेति तत्र मन्त्रेण प्रापयेत् प्रथमाहुतिम् ||

Bedeutung und Funktion: Revanta erhält vielfältige Speisegaben. Am vorderen Ende des Stalls wird ein Altar angelegt und das Feueropfer nach der vorgeschriebenen Ordnung vollzogen; der Kommentar erklärt dhuri ausdrücklich als Stallkopf bzw. vorderes Ende. Der Priester ist morgens und abends rein und hält Brahmacarya. Der Śālihōtra-Mantra ruft Agni an: „Rohitāśva, hochbegnadeter Opferträger, bester Unsterblicher, Rauchbanner, Träger des Opfers, auf dem Himmelsweg Berühmter: Erhebe dich zu diesem gehörig vollzogenen Homa; Frieden sei unter seinen Pferden. Svāhā.“ Damit wird die erste Gabe genannt. [Die letzten beiden Halbverse sind im Druck grammatisch gestört; die Übersetzung gibt den erkennbaren Gebetsinhalt wieder.]

M0838. Weitere Homa-Empfänger und Segensriten
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1111, Weitere Homa-Empfänger und Segensriten
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tataḥ prajāpatīndrāya somāya varuṇāya ca |
vivasvate kuberāya suṣeṇāyāhiśāntine ||
ādityebhyastathā'śvibhyāṃ rudrebhyo vasubhiḥ saha |
viṣṇośca viśvedevānāṃ sādhyānāṃ marudbhiḥ saha ||
vāsukipramukhānāṃ ca nāgānāṃ garuḍasya ca |
sarvāsāṃ paurṇamāsīnāṃ tithīnāṃ caiva sarvaśaḥ ||
devīnāṃ nadīnāṃ sāgarāṇāṃ vanaspatīnām |
svāhākāreṇa juhuyāt tṛtīyaṃ ca hutāśane ||
devānāmeva sarveṣāṃ svāhākāreṇa homayet |
durbalānīha rakṣāṃsi prayatha brahmatejasā ||
bhavanti tasmāt prayatha svāpayet poṣayeddhayān |
purohitastu dviḥ kālaṃ tarpayitvā dvijottamam ||
puṇyāhaṃ kārayennityaṃ svastyāśīrmaṅgalānvitam |

Devanagari:
ततः प्रजापतीन्द्राय सोमाय वरुणाय च |
विवस्वते कुबेराय सुषेणायाहिशान्तिने ||
आदित्येभ्यस्तथाऽश्विभ्यां रुद्रेभ्यो वसुभिः सह |
विष्णोश्च विश्वेदेवानां साध्यानां मरुद्भिः सह ||
वासुकिप्रमुखानां च नागानां गरुडस्य च |
सर्वासां पौर्णमासीनां तिथीनां चैव सर्वशः ||
देवीनां नदीनां सागराणां वनस्पतीनाम् |
स्वाहाकारेण जुहुयात् तृतीयं च हुताशने ||
देवानामेव सर्वेषां स्वाहाकारेण होमयेत् |
दुर्बलानीह रक्षांसि प्रयथ ब्रह्मतेजसा ||
भवन्ति तस्मात् प्रयथ स्वापयेत् पोषयेद्धयान् |
पुरोहितस्तु द्विः कालं तर्पयित्वा द्विजोत्तमम् ||
पुण्याहं कारयेन्नित्यं स्वस्त्याशीर्मङ्गलान्वितम् |

Bedeutung und Funktion: Es folgen Gaben mit Svāhā für Prajāpati und Indra, Soma, Varuṇa, Vivasvat, Kubera, Suṣeṇa und den im Druck ahiśānti bezeichneten Empfänger; für Ādityas, Aśvins, Rudras, Vasus, Viṣṇu, Viśvedevās, Sādhyas und Maruts; für die Nāgas mit Vāsuki an der Spitze und Garuḍa, sämtliche Vollmondtage und Tithis, Göttinnen, Flüsse, Meere und Bäume. Eine dritte Gabe im Feuer gilt allen Göttern. Die Quelle erklärt, dass feindliche Wesen durch Brahman-Glanz geschwächt würden, und verbindet dies mit Ruhe und Versorgung der Pferde. Der Priester führt zweimal täglich die genannte Sättigung bzw. Bewirtung eines ausgezeichneten Brahmanen und täglich Puṇyāha mit Wohlergehens-, Segens- und Glückswünschen aus. [Die Verbformen im Brahman-Glanz-Vers und der Name ahiśānti sind unsicher; die im Druck ungewöhnliche Aufzählung wird nicht normalisiert.]

M0839. Revanta-Anrufungen
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1112, Revanta-Anrufungen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
granthāntare |
tānaśvān samalaṅkṛtya vājiśālāṃ praveśya ca |
pratimāyāṃ citrapaṭe sthaṇḍile maṇḍale'tha vā ||
nānopacārasambhārai revataṃ devamarcayet |
namo devādhidevāya turaṅgabalacāriṇe ||
sūryaputrāya devāya turaṅgānāṃ hitāya ca |
turaṅgaparivadasya turagopari dhāvati ||
sāśvamaśvādhipaṃ rakṣa śaraṇaṃ tvāṃ vrajāmyaham |
iti puṣpāñjaliṃ dattvā revatāya baliṃ haret ||
tathā |
sūryaputra mahābāho chāyāhṛdayanandana |
śāntiṃ kuru turaṅgānāṃ revatāya namo'stu te ||
evaṃ stutvā'tha vidhivaduccaiḥśravasamarcayet |

Devanagari:
ग्रन्थान्तरे |
तानश्वान् समलङ्कृत्य वाजिशालां प्रवेश्य च |
प्रतिमायां चित्रपटे स्थण्डिले मण्डलेऽथ वा ||
नानोपचारसम्भारै रेवतं देवमर्चयेत् |
नमो देवाधिदेवाय तुरङ्गबलचारिणे ||
सूर्यपुत्राय देवाय तुरङ्गानां हिताय च |
तुरङ्गपरिवदस्य तुरगोपरि धावति ||
साश्वमश्वाधिपं रक्ष शरणं त्वां व्रजाम्यहम् |
इति पुष्पाञ्जलिं दत्त्वा रेवताय बलिं हरेत् ||
तथा |
सूर्यपुत्र महाबाहो छायाहृदयनन्दन |
शान्तिं कुरु तुरङ्गानां रेवताय नमोऽस्तु ते ||
एवं स्तुत्वाऽथ विधिवदुच्चैःश्रवसमर्चयेत् |

Bedeutung und Funktion: Ein anderer Beleg beschreibt die geschmückten, in den Stall geführten Pferde und Revantas Verehrung in einer Statue, auf einem Bildtuch, auf einem Bodenaltar oder im Maṇḍala. Die Anrede lautet: „Verneigung dem Gott über den Göttern, der mit der Pferdeschar zieht, dem göttlichen Sohn der Sonne, der den Pferden Heil bringt … [der nächste Halbvers über die Pferdebegleitung und das Reiten ist beschädigt]. Schütze den Herrn der Pferde samt seinen Pferden; bei dir suche ich Zuflucht.“ Darauf folgen Blumenhandgabe und Bali für Revanta. Ein weiterer Vers lautet: „Sohn der Sonne, Starkarmiger, Freude von Chāyās Herzen: Schaffe Frieden für die Pferde; dir, Revanta, Verneigung!“ Danach folgt die Verehrung Uccaiḥśravas.

M0840. Uccaiḥśravas und die Verehrung der Pferde
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1112–1113, Uccaiḥśravas und die Verehrung der Pferde
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
(brahmapurāṇe) aśvayukśuklapakṣe tu svātīyoge suśobhane |
pūrvamuccaiḥśravā nāma prathamaṃ sūryamāvahat ||
tasmāt sāśvairnaraistatra pūjyo'sau śraddhayā sadā |
pūjanīyāśca turagā navamī yāvadeva hi ||
granthāntare |
uccaiḥśravo namastubhyaṃ namaḥ kṣīrābdhinandana |
vāhān vardhaya vāhendra sarvotpātaṃ vināśaya ||
evaṃ stutvoccaiḥśravasaṃ turagān pūjayet tataḥ |
nānopacāraisteṣāṃ tu karṇe jāpyamidaṃ paṭhet ||

Devanagari:
(ब्रह्मपुराणे) अश्वयुक्शुक्लपक्षे तु स्वातीयोगे सुशोभने |
पूर्वमुच्चैःश्रवा नाम प्रथमं सूर्यमावहत् ||
तस्मात् साश्वैर्नरैस्तत्र पूज्योऽसौ श्रद्धया सदा |
पूजनीयाश्च तुरगा नवमी यावदेव हि ||
ग्रन्थान्तरे |
उच्चैःश्रवो नमस्तुभ्यं नमः क्षीराब्धिनन्दन |
वाहान् वर्धय वाहेन्द्र सर्वोत्पातं विनाशय ||
एवं स्तुत्वोच्चैःश्रवसं तुरगान् पूजयेत् ततः |
नानोपचारैस्तेषां तु कर्णे जाप्यमिदं पठेत् ||

Bedeutung und Funktion: Das Brahmapurāṇa berichtet, dass Uccaiḥśravas einst bei einer günstigen Svātī-Verbindung in der hellen Hälfte Āśvinas zuerst die Sonne getragen habe. Deshalb sollen Pferdebesitzer ihn vertrauensvoll und die Pferde bis zur Navamī verehren. Ein weiterer Beleg bietet die Anrufung: „Uccaiḥśravas, dir Verneigung, Sohn des Milchozeans! Lass die Pferde gedeihen, König der Pferde, vernichte alle Störungen.“ Nach diesem Lob werden die Pferde mit vielfältigen Gaben verehrt; anschließend wird ihnen die folgende Formel ins Ohr gesprochen.

M0841. Historische Anrede an das Pferd
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1113, Historische Anrede an das Pferd
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
gandharvakulajāto'si mā bhūyāḥ kuladūṣakaḥ |
brahmaṇaḥ satyavākyena somasya varuṇasya ca ||
tejasā caiva sūryasya munīnāṃ tapasā tathā |
rudrasya brahmacaryeṇa pavanasya balena ca ||
prabhāvācca hutāśasya vardhasva tvaṃ turaṅgama |
smara tvaṃ rājaputro'si kaustubhaṃ ca maṇiṃ smara ||
surāsurairmathyamānāt kṣīrodādamṛtādibhiḥ |
jāta uccaiḥśravā pūrvaṃ tena jāto'si tat smara ||
yāṃ gatiṃ brahmahā gacchet pitṛhā mātṛhā tathā |
bhrūṇahā nṛtavādī ca raṇe yastu parāṅmukhaḥ ||
sūryācandramasau vāyurye ca paśyanti duṣkṛtam |
vraja tvaṃ tāṃ gatiṃ kṣipraṃ tacca pāpaṃ bhavet tataḥ ||
vikṛtiṃ yadi gacchethā yuddhe'dhvani turaṅgama |
ripūn vinijitya samare bhartrā saha sukhī bhava ||
turaṅgama ciraṃ jīva paraśastrairalakṣitaḥ |
sadā māṃ samare rakṣa svāmikāryaṃ sadā kuru ||

Devanagari:
गन्धर्वकुलजातोऽसि मा भूयाः कुलदूषकः |
ब्रह्मणः सत्यवाक्येन सोमस्य वरुणस्य च ||
तेजसा चैव सूर्यस्य मुनीनां तपसा तथा |
रुद्रस्य ब्रह्मचर्येण पवनस्य बलेन च ||
प्रभावाच्च हुताशस्य वर्धस्व त्वं तुरङ्गम |
स्मर त्वं राजपुत्रोऽसि कौस्तुभं च मणिं स्मर ||
सुरासुरैर्मथ्यमानात् क्षीरोदादमृतादिभिः |
जात उच्चैःश्रवा पूर्वं तेन जातोऽसि तत् स्मर ||
यां गतिं ब्रह्महा गच्छेत् पितृहा मातृहा तथा |
भ्रूणहा नृतवादी च रणे यस्तु पराङ्मुखः ||
सूर्याचन्द्रमसौ वायुर्ये च पश्यन्ति दुष्कृतम् |
व्रज त्वं तां गतिं क्षिप्रं तच्च पापं भवेत् ततः ||
विकृतिं यदि गच्छेथा युद्धेऽध्वनि तुरङ्गम |
रिपून् विनिजित्य समरे भर्त्रा सह सुखी भव ||
तुरङ्गम चिरं जीव परशस्त्रैरलक्षितः |
सदा मां समरे रक्ष स्वामिकार्यं सदा कुरु ||

Bedeutung und Funktion: „Du bist im Geschlecht der Gandharvas geboren; werde nicht zum Schandfleck deines Geschlechts. Durch das wahre Wort Brahmās, Somas und Varuṇas, durch den Glanz der Sonne und die Askese der Weisen, durch Rudras Brahmacarya, die Kraft des Windes und die Macht des Feuers: Gedeihe, Pferd! Erinnere dich, du bist ein Königssohn; erinnere dich an den Kaustubha-Edelstein. Beim Quirlen des Milchozeans durch Götter und Asuras entstand einst Uccaiḥśravas zusammen mit dem Unsterblichkeitstrank und weiteren Kostbarkeiten. Von ihm stammst du; erinnere dich daran. Solltest du im Kampf oder auf dem Weg versagen, so sollst du rasch das Geschick eines Brahmanen-, Vater-, Mutter- oder Ungeborenentöters, eines Lügners oder eines im Kampf Fliehenden erleiden; Sonne, Mond, Wind und die anderen Zeugen des Unrechts mögen dies sehen. Besiege die Feinde im Kampf und sei mit deinem Herrn glücklich. Pferd, lebe lange, von feindlichen Waffen unversehrt. Schütze mich stets im Kampf und erfülle stets die Aufgabe deines Herrn.“ [Historische militärische Pferdeanrede, einschließlich einer rituellen Drohung; die unsaubere Sandhiform nṛtavādī ist als anṛtavādī verstanden.]

M0842. Schutzmantra der Elefanten
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1114, Schutzmantra der Elefanten
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
gajapūjāmantrastu |
pāntu vo vasavo rudrā ādityāḥ samarudgaṇāḥ |
bhartāraṃ rakṣa nāgendra samayaḥ pratipādyatām ||
avāpnuhi jayaṃ yuddhe samaye svasti no vraja |
śrīstu somādbalaṃ kṛṣṇāttejaḥ sūryājjavo'nilāt ||
sthairyaṃ merorjayo rudrādyaśo devātpurandarāt |
yuddhe rakṣantu nāgāstvāṃ diśaśca saha daivataiḥ ||
aśvinau saha gandharvaiḥ pāntu tvāṃ sarvataḥ sadā |
iti jyotiḥśāstre proktaḥ |
iti revatādipūjāvidhiḥ |

Devanagari:
गजपूजामन्त्रस्तु |
पान्तु वो वसवो रुद्रा आदित्याः समरुद्गणाः |
भर्तारं रक्ष नागेन्द्र समयः प्रतिपाद्यताम् ||
अवाप्नुहि जयं युद्धे समये स्वस्ति नो व्रज |
श्रीस्तु सोमाद्बलं कृष्णात्तेजः सूर्याज्जवोऽनिलात् ||
स्थैर्यं मेरोर्जयो रुद्राद्यशो देवात्पुरन्दरात् |
युद्धे रक्षन्तु नागास्त्वां दिशश्च सह दैवतैः ||
अश्विनौ सह गन्धर्वैः पान्तु त्वां सर्वतः सदा |
इति ज्योतिःशास्त्रे प्रोक्तः |
इति रेवतादिपूजाविधिः |

Bedeutung und Funktion: Der Elefantenmantra lautet: „Vasus, Rudras und Ādityas samt den Maruts mögen euch beschützen. Beschütze deinen Herrn, König der Elefanten; halte die Übereinkunft. Gewinne Sieg im Kampf und komme zur rechten Zeit zu unserem Heil. Glanz komme von Soma, Stärke von Kṛṣṇa, Leuchtkraft von der Sonne, Schnelligkeit vom Wind, Standfestigkeit vom Meru, Sieg von Rudra und Ruhm von Purandara. Im Kampf mögen die Nāgas und die Himmelsrichtungen samt ihren Gottheiten dich beschützen. Die Aśvins mit den Gandharvas mögen dich stets von allen Seiten behüten.“ Damit endet die aus dem Jyotiḥśāstra angeführte Formel und der Abschnitt zur Verehrung Revantas und der übrigen Gottheiten.

M0843. Daśamī und erstes Entlassungsgebet
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1119–1120, Daśamī und erstes Entlassungsgebet
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha daśamīkṛtyam |
tatraiva |
tato daśamyāṃ nivartya snāto nityakriyāṃ nijām |
yāvacchakyupacāraistu pūjayennyāsamujjhan ||
kṛtāñjaliḥ paṭhet paścādvisarjanamanūnimān |
vidhihīnaṃ kriyāhīnaṃ bhaktihīnaṃ yadarcitam ||
pūrṇaṃ bhavatu tatsarvaṃ tvatprasādānmaheśvari |
śaknuvanti na te pūjāṃ kartuṃ brahmādayaḥ surāḥ ||
ahaṃ kiṃ vā kariṣyāmi mṛtyudharmā naro'lpadhīḥ |
na jāne'haṃ te'mba rūpaṃ na śarīraṃ na vā guṇam ||
ekāmeva hi jānāmi bhaktiṃ tvaccaraṇāmbujoḥ |
tāṃ bhaktiṃ hṛdi sambhāvya śāradarcāṃ pragṛhya ca ||
gaccha devi nijasthānaṃ mahyaṃ dattvā varān bahūn |

Devanagari:
अथ दशमीकृत्यम् |
तत्रैव |
ततो दशम्यां निवर्त्य स्नातो नित्यक्रियां निजाम् |
यावच्छक्युपचारैस्तु पूजयेन्न्यासमुज्झन् ||
कृताञ्जलिः पठेत् पश्चाद्विसर्जनमनूनिमान् |
विधिहीनं क्रियाहीनं भक्तिहीनं यदर्चितम् ||
पूर्णं भवतु तत्सर्वं त्वत्प्रसादान्महेश्वरि |
शक्नुवन्ति न ते पूजां कर्तुं ब्रह्मादयः सुराः ||
अहं किं वा करिष्यामि मृत्युधर्मा नरोऽल्पधीः |
न जानेऽहं तेऽम्ब रूपं न शरीरं न वा गुणम् ||
एकामेव हि जानामि भक्तिं त्वच्चरणाम्बुजोः |
तां भक्तिं हृदि सम्भाव्य शारदर्चां प्रगृह्य च ||
गच्छ देवि निजस्थानं मह्यं दत्त्वा वरान् बहून् |

Bedeutung und Funktion: Es folgt das Daśamī-Kṛtya. Nach Bad und täglichen Pflichten wird die Göttin mit den möglichen Gaben verehrt; Nyāsa wird dabei ausgelassen. Mit gefalteten Händen folgt das Entlassungsgebet: „Was ich ohne ausreichende Regelkenntnis, ohne vollständige Handlung und ohne genügende Hingabe verehrt habe, möge durch deine Gnade ganz werden, Maheśvarī. Selbst Brahmā und die anderen Götter vermögen deine Verehrung nicht vollkommen zu vollziehen. Was könnte ich tun, ein sterblicher Mensch von geringer Einsicht? Mutter, ich kenne weder deine Gestalt noch deinen Leib noch deine Eigenschaften. Nur eines kenne ich: die Hingabe an deine Lotusfüße. Würdige diese Hingabe in meinem Herzen, nimm die Herbstverehrung an und kehre an deinen eigenen Ort zurück, nachdem du mir viele Gaben gewährt hast.“

M0844. Bewegung des Bildes und Nirmālya-Gabe
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1120, Bewegung des Bildes und Nirmālya-Gabe
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
etānmantrān samuccārya cālane ca varānane ||
pratimāṃ patrikāṃ vā'pi cālayet pūjakaḥ śanaiḥ |
nirmālyena tato devyāḥ pūjayet kalaśopari ||
nirmālyavāsinīṃ devīṃ ḍantāṃ namaḥ padena hi |
pradarśya yonimudrāṃ ca aiśānyāṃ diśi niḥkṣipet ||
nirmālyaṃ bhagavatyāstaccaṇḍeśvaryai namo vadan |
mṛnmūrtiṃ patrikāṃ vā'pi jale'gādhe viniḥkṣipet ||
srotasyatho majjayitvā nadīvegena hārayet |
pīṭhamūrtiṃ svake sthāne cālayitvā niveśayet ||

Devanagari:
एतान्मन्त्रान् समुच्चार्य चालने च वरानने ||
प्रतिमां पत्रिकां वाऽपि चालयेत् पूजकः शनैः |
निर्माल्येन ततो देव्याः पूजयेत् कलशोपरि ||
निर्माल्यवासिनीं देवीं डन्तां नमः पदेन हि |
प्रदर्श्य योनिमुद्रां च ऐशान्यां दिशि निःक्षिपेत् ||
निर्माल्यं भगवत्यास्तच्चण्डेश्वर्यै नमो वदन् |
मृन्मूर्तिं पत्रिकां वाऽपि जलेऽगाधे विनिःक्षिपेत् ||
स्रोतस्यथो मज्जयित्वा नदीवेगेन हारयेत् |
पीठमूर्तिं स्वके स्थाने चालयित्वा निवेशयेत् ||

Bedeutung und Funktion: Nach den gesprochenen Entlassungsformeln bewegt der Priester Statue oder Patrikā behutsam. Mit den gebrauchten Opfergaben wird Nirmālyavāsinī über dem Kalasha verehrt, mit dem Namen in der geforderten Kasusform und namaḥ; die grammatische Druckangabe ḍantā ist auffällig. Nach der Yoni-Mudrā werden die Gaben nach Nordosten gelegt, mit „Caṇḍeśvaryai namaḥ“. Tonbild oder Patrikā werden nach der historischen Ordnung in tiefes Wasser gebracht und in einer Strömung der Flussbewegung überlassen. Ein dauerhaftes Pīṭha-Bild wird nach dem symbolischen Bewegen wieder an seinen eigenen Platz gesetzt.

M0845. Weitere Entlassungsformel
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1120, Weitere Entlassungsformel
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
cālane yanmanudvandvaṃ tadidānīṃ niśāmaya |
uttiṣṭha devi cāmuṇḍe śubhāṃ pūjāṃ pragṛhya me ||
kuruṣva mama kalyāṇamaṣṭābhiḥ śaktibhiḥ saha |
gaccha gaccha paraṃ sthānaṃ svasthānaṃ devi caṇḍike ||
yat pūjitaṃ mayā devi paripūrṇaṃ tadastu te |
gamyatāmarthalābhāya kṣemāya vijayāya ca ||
śatrordarpavināśāya punarāgamanāya ca |
vraja tvaṃ srotasi jale madgehe tiṣṭha bhūtaye ||
āgāmivatsare ca tvaṃ punarāyāsyasi dhruvam |
iti devīṃ cālayitvā mantrā kathayiṣyataḥ ||
mahāvādyaravaṃ kuryānmūrtyupari sarvataḥ |

Devanagari:
चालने यन्मनुद्वन्द्वं तदिदानीं निशामय |
उत्तिष्ठ देवि चामुण्डे शुभां पूजां प्रगृह्य मे ||
कुरुष्व मम कल्याणमष्टाभिः शक्तिभिः सह |
गच्छ गच्छ परं स्थानं स्वस्थानं देवि चण्डिके ||
यत् पूजितं मया देवि परिपूर्णं तदस्तु ते |
गम्यतामर्थलाभाय क्षेमाय विजयाय च ||
शत्रोर्दर्पविनाशाय पुनरागमनाय च |
व्रज त्वं स्रोतसि जले मद्गेहे तिष्ठ भूतये ||
आगामिवत्सरे च त्वं पुनरायास्यसि ध्रुवम् |
इति देवीं चालयित्वा मन्त्रा कथयिष्यतः ||
महावाद्यरवं कुर्यान्मूर्त्युपरि सर्वतः |

Bedeutung und Funktion: Für das Bewegen des Bildes lautet das Gebet: „Erhebe dich, Göttin Cāmuṇḍā, nachdem du meine gute Verehrung angenommen hast. Schaffe mein Heil zusammen mit den acht Śaktis. Geh, geh an den höchsten Ort, an deinen eigenen Ort, Göttin Caṇḍikā. Was ich dir dargebracht habe, möge für dich vollständig sein. Gehe zum Gewinn von Wohlstand, zum Wohlergehen und Sieg, zur Vernichtung des Stolzes der Feinde und zu deiner Wiederkehr. Gehe im strömenden Wasser und bleibe zugleich in meinem Haus zu dessen Gedeihen. Im kommenden Jahr wirst du gewiss wiederkommen.“ Nach dem Bewegen des Bildes werden weitere Mantras angekündigt und lauter Instrumentalklang ringsum genannt. [Der letzte Übergangssatz ist grammatisch beschädigt.]

M0846. Bewegungsmantra und festliche Prozession
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1121, Bewegungsmantra und festliche Prozession
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tāratrayāstramantreṇa śākinī ḍākinī tathā ||
cāmuṇḍe cala yugmaṃ ca cālaya dvitayaṃ tathā |
kūrcāstrānalakāntābhirmantraścālanakarmaṇi ||
śaṅkhatūryaninādaiśca mṛdaṅgaiḥ paṭahaistathā |
ḍhakkābherījharjharaiśca paṇavānakagomukhaiḥ ||
tālavāditravīṇābhistotrairḍiṇḍimairapi |
murajairveṇubhirḍiṇḍaistālamālyānvitaiḥ ||
dhūlīkardamavikṣepaiḥ krīḍākautukamaṅgalaiḥ |
veśāveśāniyatairvividhaiḥ śābarotsavaiḥ ||
bhagaliṅgābhidhānaiśca bhagaliṅgapragītakaiḥ |
bhagaliṅgakriyāśabdairveśanṛtyābhiruktibhiḥ ||
visarjanasyāvasare krīḍitavyaṃ nijecchayā |
kāryaṃ jarāndriyatedevīsantoṣahetave ||
parairvā kṣipyate yastu yaḥ parān nākṣipatyapi |
tasya kruddhā bhagavatī śāpaṃ dadyāt sudāruṇam ||

Devanagari:
तारत्रयास्त्रमन्त्रेण शाकिनी डाकिनी तथा ||
चामुण्डे चल युग्मं च चालय द्वितयं तथा |
कूर्चास्त्रानलकान्ताभिर्मन्त्रश्चालनकर्मणि ||
शङ्खतूर्यनिनादैश्च मृदङ्गैः पटहैस्तथा |
ढक्काभेरीझर्झरैश्च पणवानकगोमुखैः ||
तालवादित्रवीणाभिस्तोत्रैर्डिण्डिमैरपि |
मुरजैर्वेणुभिर्डिण्डैस्तालमाल्यान्वितैः ||
धूलीकर्दमविक्षेपैः क्रीडाकौतुकमङ्गलैः |
वेशावेशानियतैर्विविधैः शाबरोत्सवैः ||
भगलिङ्गाभिधानैश्च भगलिङ्गप्रगीतकैः |
भगलिङ्गक्रियाशब्दैर्वेशनृत्याभिरुक्तिभिः ||
विसर्जनस्यावसरे क्रीडितव्यं निजेच्छया |
कार्यं जरान्द्रियतेदेवीसन्तोषहेतवे ||
परैर्वा क्षिप्यते यस्तु यः परान् नाक्षिपत्यपि |
तस्य क्रुद्धा भगवती शापं दद्यात् सुदारुणम् ||

Bedeutung und Funktion: Der Bewegungsmantra wird verschlüsselt beschrieben: dreifaches Tāra und Astra, Śākinī und Ḍākinī, die Anrede Cāmuṇḍe, zweimal cala und zweimal cālaya sowie Kūrca, Astra und Analakāntā. Es folgen Muschelhörner, Blasinstrumente, Mṛdaṅgas, Paṭahas, Ḍhakkās, Bherīs, Jharjharas, Paṇavas, Ānakas, Gomukhas, Becken, Vīṇās, Lobgesänge, Ḍiṇḍimas, Murajas und Flöten; einzelne Instrumentenwörter sind im Druck unsicher. Die Prozession umfasst das Werfen von Staub und Schlamm, Spiel, festliche Ausgelassenheit, wechselnde Verkleidungen und Śābara-Festformen. Genannt werden dabei auch ausdrückliche Benennungen und Lieder über Vulva und Phallus sowie Worte über sexuelle Handlungen, Verkleidung und Tanz. Beim Visarjana wird freies Spiel zum Wohlgefallen der Göttin beschrieben. Der Text droht demjenigen ihren Zorn an, der die gegenseitige Neckerei nicht mitvollzieht; der genaue Wortlaut zur Beteiligung ist beschädigt. [Historischer Festbrauch mit rituell obszöner Sprache. Die Lautchiffren des Mantras werden nicht ungesichert ausgeschrieben.]

M0847. Aparājitā und Auszug an Daśamī
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1123–1124, Aparājitā und Auszug an Daśamī
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tato'parājitāṃ sampūjya yātrāṃ kuryāt |
taduktaṃ (nirṇayāmṛte) purāṇāntare |
daśamyāṃ pūjayitvā tu mṛnmayīṃ vā'parājitām |
kalaśaṃ toyasampūrṇaṃ jayantīpallavānanam ||
caturvarṇaistadā yātrā kartavyā sādhanena ca |
daśamyāṃ ca balī rājā pūjayitvā'parājitām ||
daśādikṣu manorathayātrāṃ kṛtvā'tha vā nṛpaḥ |
nīrājanaṃ svasya kṛtvā tato nīrājayedbalam ||
nīrājanamantrastatraiva |
caturaṅgabalaṃ mahyaṃ susthitastvaṃ vrajasviha |
vijayo mama sarvatra astu me tvatprasādataḥ iti ||
sarvatra vijayo me'stu tvatprasādāt sureśvari iti kṛtyaratne |

Devanagari:
ततोऽपराजितां सम्पूज्य यात्रां कुर्यात् |
तदुक्तं (निर्णयामृते) पुराणान्तरे |
दशम्यां पूजयित्वा तु मृन्मयीं वाऽपराजिताम् |
कलशं तोयसम्पूर्णं जयन्तीपल्लवाननम् ||
चतुर्वर्णैस्तदा यात्रा कर्तव्या साधनेन च |
दशम्यां च बली राजा पूजयित्वाऽपराजिताम् ||
दशादिक्षु मनोरथयात्रां कृत्वाऽथ वा नृपः |
नीराजनं स्वस्य कृत्वा ततो नीराजयेद्बलम् ||
नीराजनमन्त्रस्तत्रैव |
चतुरङ्गबलं मह्यं सुस्थितस्त्वं व्रजस्विह |
विजयो मम सर्वत्र अस्तु मे त्वत्प्रसादतः इति ||
सर्वत्र विजयो मेऽस्तु त्वत्प्रसादात् सुरेश्वरि इति कृत्यरत्ने |

Bedeutung und Funktion: Nach Aparājitās Verehrung folgt der Auszug. Das im Nirṇayāmṛta zitierte Purāṇa nennt für Daśamī ein Tonbild Aparājitās oder einen wassergefüllten Kalasha, dessen Öffnung mit Jayantī-Zweigen versehen ist. Alle vier Varṇas sollen den Auszug nach ihren Möglichkeiten vollziehen. Der mächtige König verehrt Aparājitā, vollzieht einen symbolischen oder gewünschten Auszug in die zehn Richtungen, empfängt selbst Nīrājana und lässt danach das Heer damit segnen. Die Formel bittet um ein fest gegründetes viergliedriges Heer und um Sieg überall durch die Gnade der Gottheit; ihr erster Halbvers ist beschädigt. Das Kṛtyaratna bietet die klare Variante: „Überall möge mir durch deine Gnade Sieg zuteilwerden, Herrin der Götter.“

M0848. Kurzordnung der Aparājitā-Pūjā
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1124, Kurzordnung der Aparājitā-Pūjā
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
aparājitāpūjane saṃkṣiptaprakārastu aparāhṇe īśānīṃ diśamāśritya sīmānamullaṅghya adyāśvinaśukladaśamyāṃ kṣemasiddhyarthamaparājitāpūjāṃ kariṣye iti saṅkalpya kalaśe'ṣṭadalapadmasya madhye aparājitāyai namaḥ ityaparājitām |
taddakṣiṇe kriyāśaktyai namaḥ iti jayām |
vāme umāyai namaḥ iti vijayāṃ cāvāhya |
oṃ aparājitāyai namaḥ |
oṃ jayāyai namaḥ |
oṃ vijayāyai namaḥ iti mantraiḥ sampūjya praṇamya |
imāṃ pūjāṃ mayā devi yathāśakti niveditam |
rakṣārthaṃ tu samādāya vraja svasthānamuttamam iti visarjayet |

Devanagari:
अपराजितापूजने संक्षिप्तप्रकारस्तु अपराह्णे ईशानीं दिशमाश्रित्य सीमानमुल्लङ्घ्य अद्याश्विनशुक्लदशम्यां क्षेमसिद्ध्यर्थमपराजितापूजां करिष्ये इति सङ्कल्प्य कलशेऽष्टदलपद्मस्य मध्ये अपराजितायै नमः इत्यपराजिताम् |
तद्दक्षिणे क्रियाशक्त्यै नमः इति जयाम् |
वामे उमायै नमः इति विजयां चावाह्य |
ॐ अपराजितायै नमः |
ॐ जयायै नमः |
ॐ विजयायै नमः इति मन्त्रैः सम्पूज्य प्रणम्य |
इमां पूजां मया देवि यथाशक्ति निवेदितम् |
रक्षार्थं तु समादाय व्रज स्वस्थानमुत्तमम् इति विसर्जयेत् |

Bedeutung und Funktion: Die Kurzordnung beschreibt den Nachmittag, die nordöstliche Richtung und das Überschreiten der Ortsgrenze. Der Vorsatz lautet: „Heute, an der hellen Daśamī Āśvinas, werde ich zur Erlangung von Wohlergehen Aparājitā verehren.“ In der Mitte eines achtblättrigen Lotus am Kalasha wird Aparājitā mit „Aparājitāyai namaḥ“ angerufen; rechts Jayā mit „Kriyāśaktyai namaḥ“, links Vijayā mit „Umāyai namaḥ“. Die Verehrungsformeln lauten: „Oṃ Aparājitāyai namaḥ. Oṃ Jayāyai namaḥ. Oṃ Vijayāyai namaḥ.“ Nach der Verneigung folgt die Entlassung: „Göttin, diese Pūjā habe ich nach meinen Kräften dargebracht. Nimm sie zu unserem Schutz an und kehre an deinen höchsten eigenen Ort zurück.“

M0849. Gebet an Khañjana
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1126–1127, Gebet an Khañjana
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
khañjanaḥ khañjarīṭaśca śaṅkhamauliḥ śubhapradaḥ |
mahāpakṣo nīlagālaścapalāṅgo haridvijaḥ ||
yaḥ khañjarīṭaṃ praṇamedabhidhābhiramūbhiḥ |
jāyate maṅgalaṃ tasya sato gehe yataḥ pathi ||
nārāyaṇaśarīrottha saṃvatsaraśubhaprada |
śālagrāmaśilākaṇṭha khañjarīṭa namo'stu te ||
vāsudevasvarūpeṇa sarvakāmaphalaprada |
pṛthivyāmavatīrṇo'si khañjarīṭa namo'stu te ||
tvaṃ yogayukto muniputrakastvamadṛśyatāmeṣi himodgamena |
tvaṃ dṛśyase prāvṛṣi nirgatāyāṃ tvaṃ khañjanāścaryamayo namaste ||
aśubhaṃ khañjanaṃ dṛṣṭvā devabrāhmaṇapūjanam |
śāntiṃ kurvīta kuryācca snānaṃ sarvauṣadhījalaiḥ ||
ayaṃ khagastu vijñeyo viṣṇurūpī sureśvari |
saṃsūcayati varṣārthaṃ maṅgalāmaṅgaladvayam ||

Devanagari:
खञ्जनः खञ्जरीटश्च शङ्खमौलिः शुभप्रदः |
महापक्षो नीलगालश्चपलाङ्गो हरिद्विजः ||
यः खञ्जरीटं प्रणमेदभिधाभिरमूभिः |
जायते मङ्गलं तस्य सतो गेहे यतः पथि ||
नारायणशरीरोत्थ संवत्सरशुभप्रद |
शालग्रामशिलाकण्ठ खञ्जरीट नमोऽस्तु ते ||
वासुदेवस्वरूपेण सर्वकामफलप्रद |
पृथिव्यामवतीर्णोऽसि खञ्जरीट नमोऽस्तु ते ||
त्वं योगयुक्तो मुनिपुत्रकस्त्वमदृश्यतामेषि हिमोद्गमेन |
त्वं दृश्यसे प्रावृषि निर्गतायां त्वं खञ्जनाश्चर्यमयो नमस्ते ||
अशुभं खञ्जनं दृष्ट्वा देवब्राह्मणपूजनम् |
शान्तिं कुर्वीत कुर्याच्च स्नानं सर्वौषधीजलैः ||
अयं खगस्तु विज्ञेयो विष्णुरूपी सुरेश्वरि |
संसूचयति वर्षार्थं मङ्गलामङ्गलद्वयम् ||

Bedeutung und Funktion: Khañjana, Khañjarīṭa, Śaṅkhamauli, Śubhaprada, Mahāpakṣa, Nīlagāla, Capalāṅga und Haridvija: Wer den Vogel mit diesen Namen grüßt, dem wird Glück daheim und auf dem Weg verheißen. „Aus Nārāyaṇas Leib hervorgegangen, Glückspender für das Jahr, dessen Kehle einem Śālagrāma-Stein gleicht: Khañjarīṭa, dir sei Verehrung! In der Gestalt Vāsudevas bist du auf die Erde herabgestiegen, um alle Wünsche zu erfüllen: Khañjarīṭa, dir sei Verehrung! Du bist dem Yoga verbunden, ein Sohn der Weisen. Mit dem Eintritt der Kälte wirst du unsichtbar; wenn die Regenzeit vergangen ist, zeigst du dich. Wunderbarer Khañjana, dir sei Verehrung!“ [Die jahreszeitliche Aussage wird so wiedergegeben, wie sie im Druck steht.] Nach einem ungünstigen Zeichen werden die Verehrung der Gottheiten und Brahmanen, ein Befriedungsritus und ein Bad mit Wasser aus zahlreichen Heilpflanzen genannt. Der Vogel gilt der Quelle als Viṣṇus Gestalt, die Glück und Unglück des Jahres anzeigt.

M0850. Sārasa und sein Gebet
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1127–1128, Sārasa und sein Gebet
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
devīrūpastu vijñeyaḥ sārasaḥ pakṣirāḍapi |
taṃ dṛṣṭvā toyataṭadrusadvānacītaleṣu hi ||
praṇamecchubhadaṃ keśabhasmāsthigamabhadradam |
tathā kurvāṇa āhāraṃ cañcvā kaṇḍūṃ tanāvapi ||
tiṣṭhan kulāye śāvāya dadadvā bhojanaṃ śubham |
sārasaḥ sarasīvāsaḥ puṣkaraḥ paṅkajālayaḥ ||
vighnāpahartā pakṣīndro devīrūpo mahābalaḥ |
vighnaṃ nāśaya pakṣīndra śubhaṃ dehi mahābala ||
puṣkarāṅkaphalaṃ brūhi jahi śatrūn mahābala |
paṭhitvedaṃ padyayugaṃ praṇamet sārasaṃ budhaḥ ||
viparīte tathaitasya pūrvavacchāntikaṃ caret |

Devanagari:
देवीरूपस्तु विज्ञेयः सारसः पक्षिराडपि |
तं दृष्ट्वा तोयतटद्रुसद्वानचीतलेषु हि ||
प्रणमेच्छुभदं केशभस्मास्थिगमभद्रदम् |
तथा कुर्वाण आहारं चञ्च्वा कण्डूं तनावपि ||
तिष्ठन् कुलाये शावाय ददद्वा भोजनं शुभम् |
सारसः सरसीवासः पुष्करः पङ्कजालयः ||
विघ्नापहर्ता पक्षीन्द्रो देवीरूपो महाबलः |
विघ्नं नाशय पक्षीन्द्र शुभं देहि महाबल ||
पुष्कराङ्कफलं ब्रूहि जहि शत्रून् महाबल |
पठित्वेदं पद्ययुगं प्रणमेत् सारसं बुधः ||
विपरीते तथैतस्य पूर्ववच्छान्तिकं चरेत् |

Bedeutung und Funktion: Der Sārasa, ebenfalls ein König der Vögel, gilt als Gestalt der Göttin. Man grüßt ihn als Glückspender, wenn er am Wasserufer, auf Bäumen oder an den weiteren hier beschädigt überlieferten Orten erscheint. Auf Haaren, Asche und Knochen gilt sein Erscheinen als ungünstig. Günstig ist es, wenn er frisst, sich mit dem Schnabel kratzt, im Nest steht oder seinem Jungen Nahrung gibt. Das Gebet lautet: „Sārasa, Bewohner der Seen, Puṣkara, im Lotus Wohnender, Beseitiger der Hindernisse, König der Vögel, Gestalt der Göttin, großer Kraftvoller! Vernichte das Hindernis, Vogelkönig, schenke Heil, du Kraftvoller. Verkünde das puṣkarāṅka-Ergebnis und überwinde die Feinde, du Kraftvoller!“ [puṣkarāṅkaphala ist textlich unsicher; keine freie Ersatzdeutung.] Nach diesen beiden Versen verneigt sich der Kundige vor Sārasa. Bei entgegengesetzten Zeichen vollzieht er wie zuvor den Befriedungsritus.

M0851. Cāṣa als Gestalt Rudras
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1128, Cāṣa als Gestalt Rudras
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha cāṣaṃ nirīkṣyāpi mahārudrasvarūpiṇam ||
pūrvokteṣu sthāneṣu praṇamenmaṅgalapradam |
anyatrāśubhadātāraṃ vihaṅgaṃ śivarūpiṇam ||
aśokaśca viśokaśca nandīśaḥ puṣṭivardhanaḥ |
tāmracūḍo maṇigrīvaḥ svastikaścāparājitaḥ ||
aṣṭāvetāni nāmāni cāṣaṃ dṛṣṭvā tu yaḥ paṭhet |
agrato dhanalābhāya pārśvato vijayāya ca ||
pṛṣṭhataḥ kṣemavittārthaṃ diṣṭya cāṣa namo'stu te |
aśokāya namastubhyaṃ sarvābhīṣṭapradāya ca ||
nīlakaṇṭhāya bhadrāya bhadrarūpāya te namaḥ |
bhadratvaṃ dehi me bhadrabhājo paraya pūraka ||
svastiko'si kuru svasti tvaṃ māṃ nandīśa nandaya |
aśoka kurvaśokaṃ māṃ puṣpa tvaṃ puṣṭivardhana ||
evaṃ cāṣaṃ namaskṛtya |

Devanagari:
अथ चाषं निरीक्ष्यापि महारुद्रस्वरूपिणम् ||
पूर्वोक्तेषु स्थानेषु प्रणमेन्मङ्गलप्रदम् |
अन्यत्राशुभदातारं विहङ्गं शिवरूपिणम् ||
अशोकश्च विशोकश्च नन्दीशः पुष्टिवर्धनः |
ताम्रचूडो मणिग्रीवः स्वस्तिकश्चापराजितः ||
अष्टावेतानि नामानि चाषं दृष्ट्वा तु यः पठेत् |
अग्रतो धनलाभाय पार्श्वतो विजयाय च ||
पृष्ठतः क्षेमवित्तार्थं दिष्ट्य चाष नमोऽस्तु ते |
अशोकाय नमस्तुभ्यं सर्वाभीष्टप्रदाय च ||
नीलकण्ठाय भद्राय भद्ररूपाय ते नमः |
भद्रत्वं देहि मे भद्रभाजो परय पूरक ||
स्वस्तिकोऽसि कुरु स्वस्ति त्वं मां नन्दीश नन्दय |
अशोक कुर्वशोकं मां पुष्प त्वं पुष्टिवर्धन ||
एवं चाषं नमस्कृत्य |

Bedeutung und Funktion: Dann betrachtet man Cāṣa, die Gestalt Mahārudras. An den zuvor genannten günstigen Orten wird dieser Vogel in Śivas Gestalt als Glückspender begrüßt, anderswo gilt er als Unglückszeichen. Seine acht Namen lauten Aśoka, Viśoka, Nandīśa, Puṣṭivardhana, Tāmracūḍa, Maṇigrīva, Svastika und Aparājita. Wer ihn sieht, spricht diese Namen. Vor einem verheißt er Geldgewinn, seitlich Sieg, hinter einem Wohlergehen und Vermögen. „Cāṣa, sei gegrüßt! Verehrung dir als Aśoka, dem Spender alles Erwünschten; Verehrung dem Blaukehligen, dem Gütigen, der Gestalt des Heils. Gib mir Heil! [Die folgende Anrede bhadrabhājo paraya pūraka ist beschädigt.] Du bist Svastika: gewähre Wohlergehen. Nandīśa, erfreue mich. Aśoka, mache mich frei von Kummer. Puṣṭivardhana, lass mich gedeihen!“ So wird Cāṣa gegrüßt. [Das gedruckte puṣpa am Schluss dürfte zur Bitte um Gedeihen gehören; die Originalform bleibt erhalten.]

M0852. Śamī-Gebet und Rückkehr
Fundstelle: Elfter Taraṅga, Band III, S. 1128–1129, Śamī-Gebet und Rückkehr
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
praṇamecca śamīṃ tarum |
amaṅgalānāṃ śamanīṃ śamanīṃ duṣkṛtasya ca ||
duḥsvapnaśamanīṃ dhanyāṃ prapadye'haṃ śamīṃ śubhām |
śamī śamayate pāpaṃ śamī lohitakaṇṭakā ||
dhāriṇyarjunabāṇānāṃ rāmasya priyavādini |
kariṣyamāṇayātrāyā yathākālaṃ sukhaṃ mayā ||
tatra nirvighnakartrī tvaṃ bhava śrīrāmapūjite |
iti samprārthya mūlasthāṃ gṛhītvā pītamṛttikām ||
pradakṣiṇīkṛtya tathā śamīvṛkṣaṃ mahīpatiḥ |
niyuddhaṃ prekṣya mallānāṃ bhaṭānāṃ śastralāghavam ||
śarāṇāṃ prekṣaṇaṃ ca dhāvanaṃ gajavājinām |
astaṃ gate dinamaṇau dīpikāśatasaṃvṛtaḥ ||
praviśennagaraṃ rājā kolāhalapuraḥsaram |

Devanagari:
प्रणमेच्च शमीं तरुम् |
अमङ्गलानां शमनीं शमनीं दुष्कृतस्य च ||
दुःस्वप्नशमनीं धन्यां प्रपद्येऽहं शमीं शुभाम् |
शमी शमयते पापं शमी लोहितकण्टका ||
धारिण्यर्जुनबाणानां रामस्य प्रियवादिनि |
करिष्यमाणयात्राया यथाकालं सुखं मया ||
तत्र निर्विघ्नकर्त्री त्वं भव श्रीरामपूजिते |
इति सम्प्रार्थ्य मूलस्थां गृहीत्वा पीतमृत्तिकाम् ||
प्रदक्षिणीकृत्य तथा शमीवृक्षं महीपतिः |
नियुद्धं प्रेक्ष्य मल्लानां भटानां शस्त्रलाघवम् ||
शराणां प्रेक्षणं च धावनं गजवाजिनाम् |
अस्तं गते दिनमणौ दीपिकाशतसंवृतः ||
प्रविशेन्नगरं राजा कोलाहलपुरःसरम् |

Bedeutung und Funktion: Es folgt die Verneigung vor dem Śamī-Baum: „Zur glücklichen Śamī nehme ich Zuflucht, die Unglück, schlechte Taten und böse Träume beschwichtigt. Śamī stillt die Schuld; Śamī hat rötliche Dornen. Du bewahrtest Arjunas Pfeile und sprichst Rāma freundlich zu. Gewähre, dass mein bevorstehender Auszug zur rechten Zeit glücklich verläuft. Von Śrī Rāma Verehrte, beseitige dabei die Hindernisse!“ Nach diesem Gebet nimmt der König gelbe Erde vom Fuß des Baumes und umschreitet ihn im Uhrzeigersinn. Er betrachtet die Ringkämpfe der Ringer, die Waffengeschicklichkeit der Soldaten, das Pfeilschießen und die Läufe der Elefanten und Pferde. Bei Sonnenuntergang kehrt er, von Hunderten Lampen umgeben und unter lautem Jubel, in die Stadt zurück. [Die Druckfußnote erklärt, dass der durch Anführungszeichen gekennzeichnete Śamī-Einschub nur in Exemplar 4 vorkommt. Der Druck liest śarāṇāṃ prekṣaṇam; der Zusammenhang bezeichnet die Darbietung mit Pfeilen.]

M0853. Eingang des zwölften Taraṅga und Brahmāṇī
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1130, Eingang des zwölften Taraṅga und Brahmāṇī
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha brahmāṇyādimantrāstatpuraścaraṇaviśeṣāśca nirūpyante |
(merutantre) munaya ūcuḥ |
devadeva mahādeva bhaktānugrahakāraka |
brahmādyaṣṭau bhāskarasya rathaṃ tiṣṭhanti śaktayaḥ ||
raṇe mṛtānāṃ yogena mṛtānāṃ sahagāmitām |
svargaṃ yāśca prayacchanti tanmantrān brūhi śaṅkara ||
śiva uvāca |
brahmaśaktistu śaktīnāṃ nāyikā parikīrtitā |
yogināṃ muktidātrī sā bhogināṃ bhogadā matā ||
brāmityekākṣaraṃ bījaṃ munirvācaspatirmataḥ |
gāyatrī chanda uddiṣṭaṃ baḥ śaktiḥ kīlakaṃ vacaḥ ||
atha dhyānam |
dhyāyedbrāhmīṃ palāśasthāṃ haṃsārūḍhāṃ caturbhujām |
akṣamālāvarābhītikamaṇḍalukarāruṇām ||
bījenaiva ṣaḍaṅgāni……………… iti |
atha puraścaraṇaṃ tatraiva |
lakṣamekaṃ japenmantraṃ palāśasamidhairhunet |
tatpuṣpayutasalilaistarpayenmārjayet kuśaiḥ ||

Devanagari:
अथ ब्रह्माण्यादिमन्त्रास्तत्पुरश्चरणविशेषाश्च निरूप्यन्ते |
(मेरुतन्त्रे) मुनय ऊचुः |
देवदेव महादेव भक्तानुग्रहकारक |
ब्रह्माद्यष्टौ भास्करस्य रथं तिष्ठन्ति शक्तयः ||
रणे मृतानां योगेन मृतानां सहगामिताम् |
स्वर्गं याश्च प्रयच्छन्ति तन्मन्त्रान् ब्रूहि शङ्कर ||
शिव उवाच |
ब्रह्मशक्तिस्तु शक्तीनां नायिका परिकीर्तिता |
योगिनां मुक्तिदात्री सा भोगिनां भोगदा मता ||
ब्रामित्येकाक्षरं बीजं मुनिर्वाचस्पतिर्मतः |
गायत्री छन्द उद्दिष्टं बः शक्तिः कीलकं वचः ||
अथ ध्यानम् |
ध्यायेद्ब्राह्मीं पलाशस्थां हंसारूढां चतुर्भुजाम् |
अक्षमालावराभीतिकमण्डलुकरारुणाम् ||
बीजेनैव षडङ्गानि……………… इति |
अथ पुरश्चरणं तत्रैव |
लक्षमेकं जपेन्मन्त्रं पलाशसमिधैर्हुनेत् |
तत्पुष्पयुतसलिलैस्तर्पयेन्मार्जयेत् कुशैः ||

Bedeutung und Funktion: Nun werden die Mantras Brahmāṇīs und der weiteren Göttinnen sowie ihre besonderen Purashcharanas erläutert. Im Merutantra fragen die Weisen: „Gott der Götter, Mahādeva, der du deinen Verehrern Gnade erweist! Die acht Śaktis mit Brahmāṇī an ihrer Spitze stehen beim Sonnenwagen. Sie gewähren den im Kampf Gefallenen, den im Yoga Verstorbenen und den in Gefolgschaft Verstorbenen den Himmel. Nenne ihre Mantras, Śaṅkara!“ [sahagāmitā ist hier knapp und historisch belastet; die genaue Bezugsgruppe bleibt offen.] Śiva antwortet: Brahmās Śakti gilt als Führerin der Śaktis; Yogins schenkt sie Befreiung, den nach Erfahrung Strebenden Erfahrung. Ihr einsilbiges Bīja wird als brā angegeben; als Seher gilt Vācaspati, als Versmaß Gāyatrī. Die Angaben zur Śakti „baḥ“ und zum Kīlaka „vacaḥ“ werden quellengetreu belassen. Meditation: Brahmī ist rötlich, beim Palāśa-Baum, auf einer Gans reitend, vierarmig. Ihre Hände zeigen Gebetskette, Gaben- und Furchtlosigkeitsgeste und Wasserkrug. Die sechs Glieder werden mit dem Bīja belegt; danach enthält schon der Druck eine Punktlücke. Die Purashcharana umfasst 100.000 Wiederholungen, Homa mit Palāśa-Zweigen, Tarpana mit Wasser und dessen Blüten sowie Besprengung mit Kuśa-Gras.

M0854. Māheśvarī
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1130–1131, Māheśvarī
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha māheśvarīmantraḥ |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi samyaṅmāheśvarīvidhim |
oṃ hrīṃ namo bhagavati māheśvaryai hi saṃvadet ||
parame padamuccāryeśvaryai svāhāntako manuḥ |
tārādirekaviṃśārṇo'śvārūḍhā tatparaṃ matam ||
dhyānam |
vṛṣārūḍhāṃ bhālacandrāṃ trinetrāṃ śaśisannibhām |
dadhatīṃ śūlaḍamarumahīhivalayaṃ bhaje ||
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ bilvapatrairghṛtaplutaiḥ |
juhuyāt taddaśāṃśena mahadaiśvaryavān bhavet ||

Devanagari:
अथ माहेश्वरीमन्त्रः |
अथातः संप्रवक्ष्यामि सम्यङ्माहेश्वरीविधिम् |
ॐ ह्रीं नमो भगवति माहेश्वर्यै हि संवदेत् ||
परमे पदमुच्चार्येश्वर्यै स्वाहान्तको मनुः |
तारादिरेकविंशार्णोऽश्वारूढा तत्परं मतम् ||
ध्यानम् |
वृषारूढां भालचन्द्रां त्रिनेत्रां शशिसन्निभाम् |
दधतीं शूलडमरुमहीहिवलयं भजे ||
अथ पुरश्चरणम् |
वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं बिल्वपत्रैर्घृतप्लुतैः |
जुहुयात् तद्दशांशेन महदैश्वर्यवान् भवेत् ||

Bedeutung und Funktion: Nun folgt Māheśvarīs Ordnung. Der Mantra wird aus „oṃ hrīṃ namo bhagavati māheśvaryai“, anschließend „parame … śvaryai“ und dem Schluss „svāhā“ beschrieben; er beginnt mit dem Praṇava und soll 21 Silben haben. [Die gedruckte Zerlegung parame … śvaryai und die anschließende Aśvārūḍā-Angabe sind unsicher. Eine geglättete Vollform wird nicht als gesichert ausgegeben.] Meditation: „Ich verehre die auf dem Stier Reitende, die Mondsichel an der Stirn, drei Augen, mondgleichen Glanz; sie trägt Dreizack, kleine Trommel und Schlangenreifen.“ [Der Ausdruck mahīhivalaya ist beschädigt.] Für jede Silbe sind 100.000 Wiederholungen vorgesehen; ein Zehntel davon wird als Homa mit in Ghee getauchten Bilva-Blättern dargebracht. Als Frucht verheißt der Text große Herrschaftskraft.

M0855. Kaumārī
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1131, Kaumārī
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha kaumārīmantraḥ |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi kaumāryā vidhimuttamam |
krauṃ kaumāryai nama iti ṣaḍarṇo mantra īritaḥ ||
munirbrahmā ca gāyatrī chandaḥ kaumārikā bhavet |
devatā kaumidaṃ bījaṃ kaumāryai śaktirucyate ||
mantravarṇaiḥ ṣaḍaṅgāni hṛdi dhyāyecca devatām |
dhyānaṃ yathā |
śaktyakṣasragvarābhītikarāṃ bandhūkasannibhām |
mayūradhvajinīṃ raktavastrāmaudumbarasthitām ||
haritakañcukikāṃ ramyāṃ nānālaṅkārabhūṣitām |
atha puraścaraṇam |
lakṣaṣaṭkaṃ japaḥ proktaḥ pañcakhādyaistathā hunet |
madhuratrayasaṃyuktaiḥ siddhamantrastadā bhavet ||
tarpaṇaṃ mārjanaṃ kṛtvā kumārīṇāṃ ca bhojanam |

Devanagari:
अथ कौमारीमन्त्रः |
अथातः संप्रवक्ष्यामि कौमार्या विधिमुत्तमम् |
क्रौं कौमार्यै नम इति षडर्णो मन्त्र ईरितः ||
मुनिर्ब्रह्मा च गायत्री छन्दः कौमारिका भवेत् |
देवता कौमिदं बीजं कौमार्यै शक्तिरुच्यते ||
मन्त्रवर्णैः षडङ्गानि हृदि ध्यायेच्च देवताम् |
ध्यानं यथा |
शक्त्यक्षस्रग्वराभीतिकरां बन्धूकसन्निभाम् |
मयूरध्वजिनीं रक्तवस्त्रामौदुम्बरस्थिताम् ||
हरितकञ्चुकिकां रम्यां नानालङ्कारभूषिताम् |
अथ पुरश्चरणम् |
लक्षषट्कं जपः प्रोक्तः पञ्चखाद्यैस्तथा हुनेत् |
मधुरत्रयसंयुक्तैः सिद्धमन्त्रस्तदा भवेत् ||
तर्पणं मार्जनं कृत्वा कुमारीणां च भोजनम् |

Bedeutung und Funktion: Der als sechssilbig bezeichnete Mantra Kaumārīs lautet im Druck: „krauṃ kaumāryai namaḥ“. Seher ist Brahmā, Versmaß Gāyatrī, Gottheit Kaumārikā. Als Bīja wird anschließend „kauṃ“ und als Śakti „kaumāryai“ genannt. [Die Abweichung krauṃ/kauṃ bleibt sichtbar.] Mit den Mantrasilben erfolgt der Sechsgliedernyāsa. Im Herzen wird die Göttin meditiert: Sie hält Speer und Gebetskette und zeigt Gaben- und Furchtlosigkeitsgeste. Ihr Glanz gleicht der Bandhūka-Blüte; sie trägt Pfauenbanner, rotes Gewand und grünes Oberkleid, befindet sich beim Udumbara-Baum und ist mit vielfachem Schmuck geziert. Vorgesehen sind 600.000 Wiederholungen sowie Homa mit den fünf Speisen, vermischt mit den drei süßen Stoffen. So gilt der Mantra als verwirklicht. Tarpana, Besprengung und Speisung von Kumārīs schließen an.

M0856. Vaiṣṇavī-Mantra und Nyāsa
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1131–1132, Vaiṣṇavī-Mantra und Nyāsa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha vaiṣṇavīmantraḥ |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi vaiṣṇavīmantramadbhutam |
akacaṭatapayaśā vaiṣṇavyā mantra īritaḥ ||
aṣṭākṣaro manurasya nārado'nuṣṭubucyate |
chandastu vaiṣṇavī devī nyāsaḥ praṇavapūrvakaḥ ||
mūlamantrākṣaraiḥ kuryāt tribhistribhiranukramāt |
ekaikaṃ ca japen paścādaṅgāni ṣaḍanukramāt ||

Devanagari:
अथ वैष्णवीमन्त्रः |
अथातः संप्रवक्ष्यामि वैष्णवीमन्त्रमद्भुतम् |
अकचटतपयशा वैष्णव्या मन्त्र ईरितः ||
अष्टाक्षरो मनुरस्य नारदोऽनुष्टुबुच्यते |
छन्दस्तु वैष्णवी देवी न्यासः प्रणवपूर्वकः ||
मूलमन्त्राक्षरैः कुर्यात् त्रिभिस्त्रिभिरनुक्रमात् |
एकैकं च जपेन् पश्चादङ्गानि षडनुक्रमात् ||

Bedeutung und Funktion: Es folgt Vaiṣṇavīs wunderbarer Mantra: „a ka ca ṭa ta pa ya śā“. Der Druck nennt ihn achtsilbig. Als Seher gilt Nārada, als Versmaß Anuṣṭubh, als Gottheit Vaiṣṇavī. Beim Nyāsa wird der Praṇava vorangestellt. Die Silben des Grundmantras werden in Dreiergruppen und danach einzeln verwendet; anschließend folgt der Sechsgliedernyāsa. [Die genaue Gruppierung wird im knappen Quellensatz nicht vollständig ausbuchstabiert.]

M0857. Zweiter Vaiṣṇavī-Mantra
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1132–1133, Zweiter Vaiṣṇavī-Mantra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
oṃ namo'stu te vaiṣṇavyai mantraḥ proktaḥ ṣaḍakṣaraḥ |
mantravarṇaiśca cāṅgāni śeṣaṃ pūrvavadācaret ||

Devanagari:
अथ मन्त्रान्तरं तत्रैव |
ॐ नमोऽस्तु ते वैष्णव्यै मन्त्रः प्रोक्तः षडक्षरः |
मन्त्रवर्णैश्च चाङ्गानि शेषं पूर्ववदाचरेत् ||

Bedeutung und Funktion: Als weiterer Mantra derselben Quelle steht: „oṃ namo’stu te vaiṣṇavyai“ – „Oṃ, Verehrung sei dir, Vaiṣṇavī.“ Der Text bezeichnet ihn als sechssilbig, was mit der abgedruckten Vollform nicht ohne Weiteres übereinstimmt. Die Gliedernyāsas erfolgen mit den Mantrasilben, alles Übrige wie zuvor.

M0858. Aparājitā-Vaiṣṇavī
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1133, Aparājitā-Vaiṣṇavī
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athāparājitāvaiṣṇavīmantrastatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi vaiṣṇavīmaparājitām |
tāramākarṣiṇipadamāveśini tato vadet ||
jvālāmālini ramaṇi rāmaṇi dharaṇīti ca |
dhāriṇi tapanītyuktvā tāpini madonmādini ||
śoṣiṇīti padaṃ procya tataḥ saṃmohinīti ca |
tathā nīlapatāke ca mahānīle mahāpriye ||
mahāgnīyi mahācaṇḍe mahāraudri maheti ca |
vajriṇīti tathādityaraśmijāhnavi saṃvadet ||
yamaghaṇṭe kilikilicintāmaṇipadaṃ vadet |
surabhisurotpanne ca sarasvatipadaṃ tataḥ ||
sarvakāmadughe procya yathā mama manīpsitam |
kāryaṃ tanme sidhyatviti svāhānto'yaṃ manurmataḥ ||
ṣaḍdvādaśārṇo manvādiḥ prāgvat saukhyaprado manuḥ |
jape'yutaṃ tat homādikaṃ pūrvavadācaret ||

Devanagari:
अथापराजितावैष्णवीमन्त्रस्तत्रैव |
अथातः संप्रवक्ष्यामि वैष्णवीमपराजिताम् |
तारमाकर्षिणिपदमावेशिनि ततो वदेत् ||
ज्वालामालिनि रमणि रामणि धरणीति च |
धारिणि तपनीत्युक्त्वा तापिनि मदोन्मादिनि ||
शोषिणीति पदं प्रोच्य ततः संमोहिनीति च |
तथा नीलपताके च महानीले महाप्रिये ||
महाग्नीयि महाचण्डे महारौद्रि महेति च |
वज्रिणीति तथाऽऽदित्यरश्मिजाह्नवि संवदेत् ||
यमघण्टे किलिकिलिचिन्तामणिपदं वदेत् |
सुरभिसुरोत्पन्ने च सरस्वतिपदं ततः ||
सर्वकामदुघे प्रोच्य यथा मम मनीप्सितम् |
कार्यं तन्मे सिध्यत्विति स्वाहान्तोऽयं मनुर्मतः ||
षड्द्वादशार्णो मन्वादिः प्राग्वत् सौख्यप्रदो मनुः |
जपेऽयुतं तत् होमादिकं पूर्ववदाचरेत् ||

Bedeutung und Funktion: Nun folgt die unbesiegte Vaiṣṇavī. Der Text beschreibt die Formel Wort für Wort: Praṇava; ākarṣiṇi, āveśini, jvālāmālini, ramaṇi, rāmaṇi, dharaṇi, dhāriṇi, tapani, tāpini, madonmādini, śoṣiṇi, saṃmohini, nīlapatāke, mahānīle, mahāpriye, mahāgnīyi, mahācaṇḍe, mahāraudri, mahāvajriṇi, ādityaraśmi, jāhnavi, yamaghaṇṭe, kilikili, cintāmaṇi, surabhisurot panne, sarasvati, sarvakāmadughe; anschließend: „yathā mama manīpsitaṃ kāryaṃ tan me sidhyatu“, mit svāhā als Schluss. Die Anreden bezeichnen die anziehende, eintretende, flammenbekränzte, erfreuende, tragende, erhitzende, berauschende, austrocknende und bezaubernde Göttin, die mit blauem Banner, die große Dunkle, Liebe, Feurige, Wilde und Schreckliche, die Vajra-Trägerin, Sonnenstrahl, Jāhnavī und Yamas Glocke, Wunschjuwel, Sarasvatī und Erfüllerin aller Wünsche. Die Schlussbitte bedeutet: „Möge mein beabsichtigtes Vorhaben so gelingen, wie ich es wünsche.“ [Mehrere Anreden und die Zahl ṣaḍdvādaśārṇa sind beschädigt; surabhisurot panne ist eine unsichere Worttrennung, keine gesicherte Mantraergänzung.] Die Zuordnungen gelten wie zuvor; der Mantra verheißt Wohlergehen. Der Druck verlangt ayuta, 10.000 Wiederholungen, und Homa samt weiteren Gliedern wie zuvor.

M0859. Kurzer Vārāhī-Mantra
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1133–1134, Kurzer Vārāhī-Mantra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha vārāhīmantraḥ |
atha vārtālikāṃ vakṣye vārāhīṃ śatrughātinīm |
aiṃ glauṃ ṭhaṃṭhaṃṭhamiti huṃ svāhānto'ṣṭākṣaro manuḥ ||
chando'nuṣṭup ca kapilo munirvārtālikā surī |
vārāhasya ṣaḍaṅgāni kramād dvibhirendubharmabhiḥ ||
dvābhyāṃ dhyāyet tato devīṃ vidyudbhāsāṃ karāmbujaiḥ |
dadhānāmaṅkuśaṃ pāśaṃ mudgaraṃ śaktimeva ca ||
vidyudbhāsāṃ trinetrāṃ ca nāśayantīṃ tathā ripūn |
atha puraścaraṇam |
vasulakṣaṃ japitvānte viśvapatrairhayārijaiḥ |
dhātrīphalairbhṛṅgarājaiḥ kuśairapi daśāṃśataḥ ||
homaḥ kāryastarpaṇādi kuryādbrāhmaṇabhojanam |
evaṃ siddhamanurmantrī prayogān kartumarhati ||

Devanagari:
अथ वाराहीमन्त्रः |
अथ वार्तालिकां वक्ष्ये वाराहीं शत्रुघातिनीम् |
ऐं ग्लौं ठंठंठमिति हुं स्वाहान्तोऽष्टाक्षरो मनुः ||
छन्दोऽनुष्टुप् च कपिलो मुनिर्वार्तालिका सुरी |
वाराहस्य षडङ्गानि क्रमाद् द्विभिरेन्दुभर्मभिः ||
द्वाभ्यां ध्यायेत् ततो देवीं विद्युद्भासां कराम्बुजैः |
दधानामङ्कुशं पाशं मुद्गरं शक्तिमेव च ||
विद्युद्भासां त्रिनेत्रां च नाशयन्तीं तथा रिपून् |
अथ पुरश्चरणम् |
वसुलक्षं जपित्वान्ते विश्वपत्रैर्हयारिजैः |
धात्रीफलैर्भृङ्गराजैः कुशैरपि दशांशतः ||
होमः कार्यस्तर्पणादि कुर्याद्ब्राह्मणभोजनम् |
एवं सिद्धमनुर्मन्त्री प्रयोगान् कर्तुमर्हति ||

Bedeutung und Funktion: Vārāhī wird als Vārtālikā, Vernichterin der Feinde, eingeführt. Die beschriebene, als achtsilbig bezeichnete Formel lautet: „aiṃ glauṃ ṭhaṃ ṭhaṃ ṭham huṃ svāhā“. Versmaß ist Anuṣṭubh, Seher Kapila, Gottheit Vārtālikā. Ein Sechsgliedernyāsa folgt; dessen Silbengruppierung ist im Druck beschädigt. In der Meditation strahlt die dreiäugige Göttin wie der Blitz. Ihre Lotushände tragen Treibhaken, Schlinge, Hammerkeule und Speer; sie vernichtet die Feinde. Die Purashcharana umfasst achtmal 100.000 Wiederholungen. Ein Zehntel Homa folgt mit den als viśvapatra und hayāri bezeichneten Pflanzen, Dhātrī-Früchten, Bhṛṅgarāja und Kuśa. [viśvapatra/hayāri werden wegen der unsicheren Lesung nicht botanisch festgelegt.] Es folgen Tarpana und die Speisung von Brahmanen. Mit dem so verwirklichten Mantra gilt der Mantrin als zur Anwendung befähigt. [Historischer Textzusammenhang, keine Aufforderung zur Schädigung.]

M0860. Langer Vārtālī-Mantra und Nyāsa
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1134, Langer Vārtālī-Mantra und Nyāsa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha śyāmalāmantraḥ |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi mālāmantraṃ susiddhidam |
oṃ aiṃ glauṃ aiṃ namaḥ procya tato bhagavatīti ca ||
vārtālivārāṃhiyugaṃ vārāhamukhivāgbhavam |
glauṃ andhe andhinīti namo rundhe ca rundhini ||
namo bhañje bhañjinīti namo moheti mohini |
namastambhe stambhinīti nama aiṃ glauṃ ca vāgbhavam |
sarvaduṣṭapraduṣṭānāṃ sarveṣāṃ sarvavāgvadet |
cittacakṣurmukhagatijihvāstambhaṃ kurudvayam ||
śīghraṃ vaśyaṃ kuru kuru aiṃ glauṃ aiṃ ṭhacatuṣṭayam |
huṃ phaṭ svāheti mantro'yaṃ vedarudrākṣaraḥ smṛtaḥ ||
muniḥ śivo'sya jāgatī chando vārtālikā surī |
vārāhasya ṣaḍaṅgāni vārtālī hṛdayaṃ smṛtam ||
vārāhasya śiraḥ proktaṃ śikhā vārāhamukhyapi |
andhe andhini varmoktaṃ rundhe rundhini netrakam ||
bhañje bhañjini cāstraṃ syāt tato dhyāyecca caṇḍikām |

Devanagari:
अथ श्यामलामन्त्रः |
अथातः संप्रवक्ष्यामि मालामन्त्रं सुसिद्धिदम् |
ॐ ऐं ग्लौं ऐं नमः प्रोच्य ततो भगवतीति च ||
वार्तालिवारांहियुगं वाराहमुखिवाग्भवम् |
ग्लौं अन्धे अन्धिनीति नमो रुन्धे च रुन्धिनि ||
नमो भञ्जे भञ्जिनीति नमो मोहेति मोहिनि |
नमस्तम्भे स्तम्भिनीति नम ऐं ग्लौं च वाग्भवम् |
सर्वदुष्टप्रदुष्टानां सर्वेषां सर्ववाग्वदेत् |
चित्तचक्षुर्मुखगतिजिह्वास्तम्भं कुरुद्वयम् ||
शीघ्रं वश्यं कुरु कुरु ऐं ग्लौं ऐं ठचतुष्टयम् |
हुं फट् स्वाहेति मन्त्रोऽयं वेदरुद्राक्षरः स्मृतः ||
मुनिः शिवोऽस्य जागती छन्दो वार्तालिका सुरी |
वाराहस्य षडङ्गानि वार्ताली हृदयं स्मृतम् ||
वाराहस्य शिरः प्रोक्तं शिखा वाराहमुख्यपि |
अन्धे अन्धिनि वर्मोक्तं रुन्धे रुन्धिनि नेत्रकम् ||
भञ्जे भञ्जिनि चास्त्रं स्यात् ततो ध्यायेच्च चण्डिकाम् |

Bedeutung und Funktion: Unter der Überschrift „Śyāmalā-Mantra“ folgt ein Mālā-Mantra, dessen Anreden Vārtālī/Vārāhī gelten. Die Beschreibung beginnt „oṃ aiṃ glauṃ aiṃ namaḥ“, dann bhagavati, Vārtālī, Vārāhī und Vārāhamukhī, Vāgbhava-Bīja und glauṃ. Es folgen andhe andhini, namo rundhe rundhini, namo bhañje bhañjini, namo mohe mohini, namaḥ stambhe stambhini, namaḥ aiṃ glauṃ und nochmals Vāgbhava. Anschließend bittet die historische Zwangsformel darum, bei allen Bösen und Böswilligen Rede, Denken, Augen, Gesicht, Bewegung und Zunge zu hemmen: „… stambhaṃ kuru kuru; śīghraṃ vaśyaṃ kuru kuru“. Der Schluss wird als aiṃ glauṃ aiṃ, viermal ṭha, huṃ phaṭ svāhā angegeben. [Die gedruckte Silbenzählung vedarudrākṣara und die Verknüpfung einiger Anreden bleiben unsicher; kein ungesichert rekonstruierter Vollmantra.] Seher ist Śiva, Versmaß Jagatī, Gottheit Vārtālikā. Für die sechs Glieder werden Vārtālī dem Herzen, Vārāhī dem Kopf, Vārāhamukhī der Haarkrone, andhe andhini dem Schutzpanzer, rundhe rundhini den Augen und bhañje bhañjini der Waffe zugeordnet. Danach wird die Göttin meditiert; der Text nennt sie hier Caṇḍikā.

M0861. Svapnavārāhī
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1135, Svapnavārāhī
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha svapnavārāhīmantraḥ |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi vārāhīṃ svapnasūcikām |
oṃ hrīṃ namaśca vārāhīghore svapnaṃ visargayuk ||
ṭhadvayaṃ vahnijāyānto mantraḥ pañcadaśākṣaraḥ |
īśvaro'sya muniḥ prokto jāgatī chanda īritam ||
devatā svapnavārāhī bījaṃ tāraḥ prakīrtitaḥ |
hṛllekhā śaktiruddiṣṭā ṭhadvayaṃ kīlakaṃ matam ||
atha dhyānam |
tato dhyāyedghanaśyāmāṃ trinetrāmunnatastanīm |
kolāsyāṃ candrabhālāṃ ca daṃṣṭrāddhṛtavasundharām ||
khaḍgāṅkuśau dakṣiṇayorvāmayoścarmapāśakau |
aśvārūḍhāṃ ca kolāsyāṃ nānālaṅkārabhūṣitām ||
atha puraścaraṇam |
lakṣaṃ japeddaśāṃśena nīlapadmaistilairhunet |

Devanagari:
अथ स्वप्नवाराहीमन्त्रः |
अथातः संप्रवक्ष्यामि वाराहीं स्वप्नसूचिकाम् |
ॐ ह्रीं नमश्च वाराहीघोरे स्वप्नं विसर्गयुक् ||
ठद्वयं वह्निजायान्तो मन्त्रः पञ्चदशाक्षरः |
ईश्वरोऽस्य मुनिः प्रोक्तो जागती छन्द ईरितम् ||
देवता स्वप्नवाराही बीजं तारः प्रकीर्तितः |
हृल्लेखा शक्तिरुद्दिष्टा ठद्वयं कीलकं मतम् ||
अथ ध्यानम् |
ततो ध्यायेद्घनश्यामां त्रिनेत्रामुन्नतस्तनीम् |
कोलास्यां चन्द्रभालां च दंष्ट्राद्धृतवसुन्धराम् ||
खड्गाङ्कुशौ दक्षिणयोर्वामयोश्चर्मपाशकौ |
अश्वारूढां च कोलास्यां नानालङ्कारभूषिताम् ||
अथ पुरश्चरणम् |
लक्षं जपेद्दशांशेन नीलपद्मैस्तिलैर्हुनेत् |

Bedeutung und Funktion: Svapnavārāhī zeigt Träume an. Ihr als fünfzehnsilbig bezeichneter Mantra wird beschrieben durch „oṃ hrīṃ namaḥ“, „vārāhī ghore“, svapna mit Visarga, zweimal ṭha und den Schluss svāhā. [Die genaue Verbindung nach svapna ist beschädigt und wird nicht ergänzt.] Seher ist Īśvara, Versmaß Jagatī, Gottheit Svapnavārāhī; Bīja ist der Praṇava, Śakti Hṛllekhā, Kīlaka das zweimalige ṭha. Meditation: Sie ist dunkel wie eine Wolke, dreiäugig, mit vollen Brüsten, Ebergesicht und Mondsichel an der Stirn. Auf ihren Hauern trägt sie die Erde. Rechts hält sie Schwert und Treibhaken, links Schild und Schlinge. Sie reitet auf einem Pferd und trägt mannigfachen Schmuck. Für die Purashcharana werden 100.000 Wiederholungen und ein Zehntel Homa mit blauen Lotusblüten und Sesam genannt.

M0862. Indrāṇī
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1135–1136, Indrāṇī
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
athendrāṇīmantraḥ |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi indrāṇīṃ naṣṭarājyadām |
indrāṇīṃ nama iti mantraḥ proktaḥ ṣaḍakṣaraḥ ||
gurumuniśca gāyatrī chando devīndravallabhā |
īṃ bījaṃ śaktirindrāṇī namaḥ kīlakamucyate ||
atha dhyānam |
vajrapāśavarābhītihastā śyāmāmbarāvṛtā |
caturdantagajārūḍhā pañcacchāyāsaṃsthā hiraṇyabhā ||
atha puraścaraṇam |
lakṣaṣaṭkaṃ japenmantraṃ mālatīkusumairhunet |
trimadhvaktaistāvadeva rājyārthe rājavṛkṣakaiḥ ||

Devanagari:
अथेन्द्राणीमन्त्रः |
अथातः संप्रवक्ष्यामि इन्द्राणीं नष्टराज्यदाम् |
इन्द्राणीं नम इति मन्त्रः प्रोक्तः षडक्षरः ||
गुरुमुनिश्च गायत्री छन्दो देवीन्द्रवल्लभा |
ईं बीजं शक्तिरिन्द्राणी नमः कीलकमुच्यते ||
अथ ध्यानम् |
वज्रपाशवराभीतिहस्ता श्यामाम्बरावृता |
चतुर्दन्तगजारूढा पञ्चच्छायासंस्था हिरण्यभा ||
अथ पुरश्चरणम् |
लक्षषट्कं जपेन्मन्त्रं मालतीकुसुमैर्हुनेत् |
त्रिमध्वक्तैस्तावदेव राज्यार्थे राजवृक्षकैः ||

Bedeutung und Funktion: Indrāṇī wird als Wiedergewährerin verlorener Königsherrschaft eingeführt. Der als sechssilbig bezeichnete Mantra erscheint im Druck als „indrāṇīṃ namaḥ“. [Die Kasusform wird nicht stillschweigend zu indrāṇyai verbessert.] Seher ist Guru, Versmaß Gāyatrī, Gottheit Indras Geliebte. Bīja ist īṃ, Śakti Indrāṇī, Kīlaka namaḥ. Meditation: Sie hält Vajra und Schlinge, zeigt Gaben- und Furchtlosigkeitsgeste, trägt ein dunkles Gewand und strahlt golden. Sie reitet auf einem Elefanten mit vier Stoßzähnen; die folgende Standortangabe pañcacchāyāsaṃsthā ist unsicher. Die Purashcharana verlangt 600.000 Wiederholungen. Homa erfolgt mit Mālatī-Blüten, bestrichen mit den drei süßen Stoffen; für das Erlangen eines Königreichs werden Rājavṛkṣa-Gaben genannt. Die Mengenangabe „ebenso viel“ bleibt ohne sichere weitere Differenzierung.

M0863. Cāmuṇḍā
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1136, Cāmuṇḍā
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha cāmuṇḍāmantrastantrāntare |
māyābījaṃ samuccārya cāmuṇḍā ṅeyutā punaḥ |
namo'nto nagavarṇo'yaṃ mantraḥ sarvārthasādhakaḥ ||
śivo muniśca gāyatrī chando'muṣya ca devatā |
cāmuṇḍā mantravarṇaiśca dvirāvṛtyā ṣaḍaṅgakam ||
atha dhyānam |
nīlotpaladalaśyāmalacaturbāhusamanvitā |
khaṭvāṅgaṃ candrahāsaṃ ca bibhratī dakṣiṇe kare ||
vāme carma ca pāśaṃ ca ūrdhvato bhāvataḥ punaḥ |
dadhatī muṇḍamālāṃ ca vyāghracarmāmbarādharā ||
kṛśāṅgī dīrghadaṃṣṭrā ca atidīrghā'tibhīṣaṇā |
lolajihvā nimnaraktanayanākārabhīṣaṇā |
kabandhavāhanāsīnā vistāritaśravaṇānanā ||
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ daśāṃśaṃ madhuraplutaiḥ |
pāyasairjuhuyānmantrī tataḥ siddho bhavenmanuḥ ||

Devanagari:
अथ चामुण्डामन्त्रस्तन्त्रान्तरे |
मायाबीजं समुच्चार्य चामुण्डा ङेयुता पुनः |
नमोऽन्तो नगवर्णोऽयं मन्त्रः सर्वार्थसाधकः ||
शिवो मुनिश्च गायत्री छन्दोऽमुष्य च देवता |
चामुण्डा मन्त्रवर्णैश्च द्विरावृत्या षडङ्गकम् ||
अथ ध्यानम् |
नीलोत्पलदलश्यामलचतुर्बाहुसमन्विता |
खट्वाङ्गं चन्द्रहासं च बिभ्रती दक्षिणे करे ||
वामे चर्म च पाशं च ऊर्ध्वतो भावतः पुनः |
दधती मुण्डमालां च व्याघ्रचर्माम्बराधरा ||
कृशाङ्गी दीर्घदंष्ट्रा च अतिदीर्घाऽतिभीषणा |
लोलजिह्वा निम्नरक्तनयनाकारभीषणा |
कबन्धवाहनासीना विस्तारितश्रवणानना ||
अथ पुरश्चरणम् |
वर्णलक्षं जपेन्मन्त्रं दशांशं मधुरप्लुतैः |
पायसैर्जुहुयान्मन्त्री ततः सिद्धो भवेन्मनुः ||

Bedeutung und Funktion: Ein anderes Tantra beschreibt Cāmuṇḍās Mantra mit Māyā-Bīja, Cāmuṇḍā im Dativ und dem Schluss namaḥ: sinngemäß „hrīṃ cāmuṇḍāyai namaḥ“. Er wird als siebenlautig und alle Ziele verwirklichend bezeichnet. Seher ist Śiva, Versmaß Gāyatrī, Gottheit Cāmuṇḍā. Der Sechsgliedernyāsa erfolgt mit den Mantrasilben in zweifacher Wiederholung. Meditation: Dunkel wie die Blätter des blauen Lotus und vierarmig, hält sie rechts Khaṭvāṅga und Candra­hāsa-Schwert, links Schild und Schlinge. Sie trägt eine Schädelgirlande und ein Tigerfell als Gewand. Ihr Körper ist mager und sehr lang, ihre Hauer lang, ihr Anblick furchterregend. Die Zunge bewegt sich, die roten Augen liegen tief; Ohren und Mund sind weit geöffnet. Ihr Fahrzeug ist ein kopfloser Rumpf. Für jede Silbe sind 100.000 Wiederholungen vorgesehen; als Homa folgt ein Zehntel mit süßem Milchreis. Danach gilt der Mantra als verwirklicht.

M0864. Mahālakṣmī und Abschluss der acht Mātṛkās
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1136–1137, Mahālakṣmī und Abschluss der acht Mātṛkās
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mahālakṣmīmantrastatraiva |
māyābījaṃ samuddhṛtya svabījaṃ ca samuddharet |
tato ṅentā mahālakṣmīrnamo'nto'ṣṭākṣaro manuḥ ||
munirasya śivaḥ prokto gāyatrī chanda īritam |
devatā tu mahālakṣmīrmantravarṇaiḥ ṣaḍaṅgakam ||
atha dhyānam |
suvarṇavarṇadīptāṅgī trinetrā siṃhavāhinī |
īṣatprahasitā devī nīlotpaladalekṣaṇā ||
bhujaṣoḍaśasampannā sarvālaṅkārabhūṣitā |
khaḍgaṃ ghaṇṭāṃ śaraṃ satramaṅkuśaṃ śūlapadmakam ||
dadhānā dakṣiṇairhastairenārthebhyo varapradā |
tathā vāmairhastapadmaiḥ kheṭakaṃ ḍiṇḍimaṃ dhanuḥ ||
kamaṇḍaluṃ nāgapāśaṃ kapālaṃ pustakamabhayam |
jājvalyamānā tejobhiratīvāhlādakāriṇī ||
atha puraścaraṇam |
lakṣamekaṃ japenmantraṃ daśāṃśaṃ madhuraplutaiḥ |
vidadhyāt pāyasairhomamevaṃ siddho bhavenmanuḥ ||
ityaṣṭamātṛkāprakaraṇam |

Devanagari:
अथ महालक्ष्मीमन्त्रस्तत्रैव |
मायाबीजं समुद्धृत्य स्वबीजं च समुद्धरेत् |
ततो ङेन्ता महालक्ष्मीर्नमोऽन्तोऽष्टाक्षरो मनुः ||
मुनिरस्य शिवः प्रोक्तो गायत्री छन्द ईरितम् |
देवता तु महालक्ष्मीर्मन्त्रवर्णैः षडङ्गकम् ||
अथ ध्यानम् |
सुवर्णवर्णदीप्ताङ्गी त्रिनेत्रा सिंहवाहिनी |
ईषत्प्रहसिता देवी नीलोत्पलदलेक्षणा ||
भुजषोडशसम्पन्ना सर्वालङ्कारभूषिता |
खड्गं घण्टां शरं सत्रमङ्कुशं शूलपद्मकम् ||
दधाना दक्षिणैर्हस्तैरेनार्थेभ्यो वरप्रदा |
तथा वामैर्हस्तपद्मैः खेटकं डिण्डिमं धनुः ||
कमण्डलुं नागपाशं कपालं पुस्तकमभयम् |
जाज्वल्यमाना तेजोभिरतीवाह्लादकारिणी ||
अथ पुरश्चरणम् |
लक्षमेकं जपेन्मन्त्रं दशांशं मधुरप्लुतैः |
विदध्यात् पायसैर्होममेवं सिद्धो भवेन्मनुः ||
इत्यष्टमातृकाप्रकरणम् |

Bedeutung und Funktion: Mahālakṣmīs Mantra besteht aus Māyā-Bīja, ihrem eigenen Bīja, Mahālakṣmī im Dativ und namaḥ; sinngemäß „hrīṃ śrīṃ mahālakṣmyai namaḥ“. Die Quelle nennt ihn achtsilbig. Seher ist Śiva, Versmaß Gāyatrī, Gottheit Mahālakṣmī; der Sechsgliedernyāsa erfolgt mit seinen Silben. Meditation: Ihr Körper leuchtet golden. Sie ist dreiäugig, reitet auf einem Löwen, lächelt leicht und hat Augen wie Blätter des blauen Lotus. Sie besitzt sechzehn Arme und trägt allen Schmuck. Rechts hält sie Schwert, Glocke, Pfeil, den im Druck als satra erscheinenden Gegenstand, Treibhaken, Dreizack und Lotus und gewährt den Bittenden Gaben. Links hält sie Schild, kleine Trommel, Bogen, Wasserkrug, Schlangenschlinge, Schädelgefäß und Buch und zeigt Furchtlosigkeit. In flammendem Glanz schenkt sie höchste Freude. [satra und die Verbindung vor varapradā sind beschädigt.] Die Purashcharana umfasst 100.000 Wiederholungen und ein Zehntel Homa mit süßem Milchreis; so gilt der Mantra als verwirklicht. Damit endet der Abschnitt über die acht Mātṛkās.

M0865. Gorakṣanātha: Einleitung und vier Mantras
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1137–1138, Gorakṣanātha: Einleitung und vier Mantras
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha gorakṣanāthamantraḥ |
(kalpadrumatantre) garga uvāca |
atha mantraṃ pravakṣyāmi śṛṇu tvaṃ yadunandana |
japanti sādhakā vīrāstanmantrān śraddhayānvitāḥ |
śīghraṃ bhavati siddhirvai sādhakānāṃ śivājñayā |
tathā |
gorakṣasya manuṃ japtvā yogīndro bhavitā naraḥ |
vinā gorakṣamantreṇa yogasiddhirna jāyate ||
gorakṣasya prasādena sarvakāryāṇi sādhayet |
mantrā yathā |
oṃ hrīṃ śrīṃ huṃ phaṭ svāhā |
oṃ hrīṃ śrīṃ goṃ gorakṣa huṃ phaṭ svāhā |
oṃ hrīṃ śrīṃ goṃ gorakṣa huṃ huṃ nirañjanātmane huṃ phaṭ svāhā |
oṃ śrīṃ goṃ hrīṃ huṃ huṃ gorakṣanāthāya nirañjanātmane huṃ sauṃ phaṭ hasaḥ |
iti catvāro mantrāḥ |

Devanagari:
अथ गोरक्षनाथमन्त्रः |
(कल्पद्रुमतन्त्रे) गर्ग उवाच |
अथ मन्त्रं प्रवक्ष्यामि शृणु त्वं यदुनन्दन |
जपन्ति साधका वीरास्तन्मन्त्रान् श्रद्धयान्विताः |
शीघ्रं भवति सिद्धिर्वै साधकानां शिवाज्ञया |
तथा |
गोरक्षस्य मनुं जप्त्वा योगीन्द्रो भविता नरः |
विना गोरक्षमन्त्रेण योगसिद्धिर्न जायते ||
गोरक्षस्य प्रसादेन सर्वकार्याणि साधयेत् |
मन्त्रा यथा |
ॐ ह्रीं श्रीं हुं फट् स्वाहा |
ॐ ह्रीं श्रीं गों गोरक्ष हुं फट् स्वाहा |
ॐ ह्रीं श्रीं गों गोरक्ष हुं हुं निरञ्जनात्मने हुं फट् स्वाहा |
ॐ श्रीं गों ह्रीं हुं हुं गोरक्षनाथाय निरञ्जनात्मने हुं सौं फट् हसः |
इति चत्वारो मन्त्राः |

Bedeutung und Funktion: Nun folgen die Gorakṣanātha-Mantras aus dem Kalpadrumatantra. Garga spricht: „Höre, Nachkomme Yadus, ich werde den Mantra lehren. Die heldenhaften Übenden wiederholen diese Mantras voller Vertrauen. Durch Śivas Gebot erlangen die Übenden rasch Verwirklichung.“ Weiter heißt es: „Wer Gorakṣas Mantra wiederholt, wird ein Meister der Yogins. Ohne Gorakṣas Mantra entsteht keine Yoga-Verwirklichung. Durch Gorakṣas Gnade vermag man alle Vorhaben zu vollenden.“ [Traditionelle Verheißung der Quelle.] Die vier Formeln lauten: 1. oṃ hrīṃ śrīṃ huṃ phaṭ svāhā. 2. oṃ hrīṃ śrīṃ goṃ gorakṣa huṃ phaṭ svāhā. 3. oṃ hrīṃ śrīṃ goṃ gorakṣa huṃ huṃ nirañjanātmane huṃ phaṭ svāhā. 4. oṃ śrīṃ goṃ hrīṃ huṃ huṃ gorakṣanāthāya nirañjanātmane huṃ sauṃ phaṭ hasaḥ. Die Anrede nirañjanātmane gilt dem makellosen Selbst. [Die Schlussbījas des vierten Mantras sind im Druck schwer lesbar. Die Fußnote bietet für die Exemplare 2 und 5 die Variante „huṃ sauṃ phaṭ huṃ“. Die unsichere Hauptlesung wird nicht als gesichert harmonisiert.]

M0866. Gorakṣa-Gāyatrī und Nyāsa
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1138, Gorakṣa-Gāyatrī und Nyāsa
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha gāyatrī |
oṃ hrīṃ śrīṃ goṃ govojāya vidmahe gorakṣāya dhīmahi tanno nirañjanaḥ pracodayāt |
atha ṛṣyādinyāsaḥ |
gorakṣanāthamantrasya bṛhadāraṇyako muniḥ |
chando'nuṣṭub devatā ca nātho gorakṣasaṃjñakaḥ ||
karāṅganyāsastu |
oṃ hrīṃ śrīṃ goṃ gorakṣanāthāya aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ ityādi |

Devanagari:
अथ गायत्री |
ॐ ह्रीं श्रीं गों गोवोजाय विद्महे गोरक्षाय धीमहि तन्नो निरञ्जनः प्रचोदयात् |
अथ ऋष्यादिन्यासः |
गोरक्षनाथमन्त्रस्य बृहदारण्यको मुनिः |
छन्दोऽनुष्टुब् देवता च नाथो गोरक्षसंज्ञकः ||
कराङ्गन्यासस्तु |
ॐ ह्रीं श्रीं गों गोरक्षनाथाय अङ्गुष्ठाभ्यां नमः इत्यादि |

Bedeutung und Funktion: Die Gāyatrī lautet im Druck: „oṃ hrīṃ śrīṃ goṃ govo jāya vidmahe gorakṣāya dhīmahi tan no nirañjanaḥ pracodayāt.“ Ihre Bedeutung, soweit sicher lesbar: „Wir erkennen [unsichere erste Anrede]; über Gorakṣa meditieren wir. Möge der Makellose uns inspirieren.“ [govojāya ist beschädigt und wird nicht durch eine vermutete bekannte Formel ersetzt.] Als Seher des Gorakṣanātha-Mantras gilt Bṛhadāraṇyaka, als Versmaß Anuṣṭubh und als Gottheit der Nātha namens Gorakṣa. Der Hand- und Gliedernyāsa beginnt: „oṃ hrīṃ śrīṃ goṃ gorakṣanāthāya aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ“ – Verehrung an den beiden Daumen – und wird entsprechend fortgesetzt.

M0867. Śītalā-Mantras und Meditation
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1138–1139, Śītalā-Mantras und Meditation
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha śītalāmantro (merutantre) |
atha vakṣye maheśasya vastraprakṣālikā tu yā |
śītaleti ca vikhyātā masaryai nipiṭeśvarī ||
tāro māyā ramā śītalāyai hacca navākṣaraḥ |
(yāmale tu) māyā śrīśītalā ṅentā hṛdanto'ṣṭākṣaro manuḥ ityuktam |
(merau) upamanyurmuniśchando bṛhatī śītalā surī |
ṣaḍdīrghayukrapālakṣmībījābhyāṃ syāt ṣaḍaṅgakam ||
atha dhyānaṃ (yāmalādau) namāmi śītalāṃ devīṃ rāsabhasthāṃ digambarām |
mārjanīkalaśopetāṃ sūrpālaṅkṛtamastakām ||
(merau) dhyāyecca śītalāṃ devīṃ rāsabhasthāṃ digambarām |
mārjanīśūrpahastāṃ ca raktapuṣpahimārcitām ||
tailādimalasaṃyuktavastrapoṭalaśīrṣikām |
trikoṇāntaryajeddevīṃ kodravāṃ ca masūrikām ||
śarāvikāṃ ca koṇeṣu bhūpure taddbhairavān |

Devanagari:
अथ शीतलामन्त्रो (मेरुतन्त्रे) |
अथ वक्ष्ये महेशस्य वस्त्रप्रक्षालिका तु या |
शीतलेति च विख्याता मसर्यै निपिटेश्वरी ||
तारो माया रमा शीतलायै हच्च नवाक्षरः |
(यामले तु) माया श्रीशीतला ङेन्ता हृदन्तोऽष्टाक्षरो मनुः इत्युक्तम् |
(मेरौ) उपमन्युर्मुनिश्छन्दो बृहती शीतला सुरी |
षड्दीर्घयुक्रपालक्ष्मीबीजाभ्यां स्यात् षडङ्गकम् ||
अथ ध्यानं (यामलादौ) नमामि शीतलां देवीं रासभस्थां दिगम्बराम् |
मार्जनीकलशोपेतां सूर्पालङ्कृतमस्तकाम् ||
(मेरौ) ध्यायेच्च शीतलां देवीं रासभस्थां दिगम्बराम् |
मार्जनीशूर्पहस्तां च रक्तपुष्पहिमार्चिताम् ||
तैलादिमलसंयुक्तवस्त्रपोटलशीर्षिकाम् |
त्रिकोणान्तर्यजेद्देवीं कोद्रवां च मसूरिकाम् ||
शराविकां च कोणेषु भूपुरे तद्द्भैरवान् |

Bedeutung und Funktion: Das Merutantra nennt Śītalā die Wäscherin Maheśas; der folgende Titel ist beschädigt. Ihr neunsilbiger Mantra besteht aus Praṇava, Māyā, Ramā, „śītalāyai“ und dem Herzschluss namaḥ: „oṃ hrīṃ śrīṃ śītalāyai namaḥ“. Das Yāmala nennt die achtsilbige Form ohne Praṇava, „hrīṃ śrīṃ śītalāyai namaḥ“. Seher ist Upamanyu, Versmaß Bṛhatī, Gottheit Śītalā. Der Sechsgliedernyāsa erfolgt mit den beiden Bījas Māyā und Lakṣmī, versehen mit den sechs langen Vokalen. [Die gedruckte Verbindung vor lakṣmī ist beschädigt.] Die Meditation des Yāmala lautet: „Ich verneige mich vor der Göttin Śītalā, auf einem Esel sitzend, mit den Himmelsrichtungen bekleidet; Besen und Krug hält sie, ein Worfelsieb schmückt ihr Haupt.“ Das Merutantra beschreibt sie ebenfalls nackt auf dem Esel, mit Besen und Sieb in den Händen, verehrt mit roten Blumen und Kühlendem; auf dem Kopf trägt sie ein Bündel mit ölverschmutzten Kleidern. Sie wird in der Mitte eines Dreiecks verehrt, Kodravā, Masūrikā und Śarāvikā in dessen Ecken, die zugehörigen Bhairavas im Bhūpura. [Die Yāmala-Ergänzung ist laut Druckfußnote nur in Exemplar 4 enthalten.]

M0868. Mantra von Śītalās Gemahl
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1139–1140, Mantra von Śītalās Gemahl
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
etatpuruṣasyāpi mantrastatraivoktaḥ |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi bharturasyāḥ paraṃ manum |
tāraḥ prāsādabījaṃ yaṃ vaṃ vyomavyāpine dviṭhaḥ ||
ekādaśārṇamantro'yaṃ nyāsadhyānārcanādikam |
prāsādamantravajjñeyamardhalakṣaṃ puraskṛtiḥ ||
daśāṃśaṃ juhuyādājyaistarpaṇādi tataścaret |
iti śītalāprakaraṇam |

Devanagari:
एतत्पुरुषस्यापि मन्त्रस्तत्रैवोक्तः |
अथातः संप्रवक्ष्यामि भर्तुरस्याः परं मनुम् |
तारः प्रासादबीजं यं वं व्योमव्यापिने द्विठः ||
एकादशार्णमन्त्रोऽयं न्यासध्यानार्चनादिकम् |
प्रासादमन्त्रवज्ज्ञेयमर्धलक्षं पुरस्कृतिः ||
दशांशं जुहुयादाज्यैस्तर्पणादि ततश्चरेत् |
इति शीतलाप्रकरणम् |

Bedeutung und Funktion: Auch der Mantra ihres Gemahls wird genannt: Praṇava, Prāsāda-Bīja, yaṃ, vaṃ, „vyomavyāpine“ und der doppelte ṭha-Schluss. Er gilt als elfsilbig. Nyāsa, Meditation, Verehrung und Weiteres entsprechen dem Prāsāda-Mantra. Die Purashcharana umfasst 50.000 Wiederholungen, ein Zehntel Homa mit Ghee, danach Tarpana und die weiteren Glieder. Damit endet der Śītalā-Abschnitt. [Die Formel wird nach ihrer quellenseitigen Bīja-Beschreibung dokumentiert.]

M0869. Rāma-Yantra: Lotuskränze und Mantraeinträge
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1143, Rāma-Yantra: Lotuskränze und Mantraeinträge
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
vṛttatrayaṃ sāṣṭapatraṃ saroje vilikhet svarān |
kesare cāṣṭapatre ca vargatrikamatho likhet ||
teṣu mālāmanorvarṇān vilikhedvargaṃ (35) saṃkhyayā |
ante pañcākṣarānevaṃ punaraṣṭadalaṃ likhet ||
teṣu nārāyaṇāṣṭārṇaṃ likhet tatkesare ramām |
tadbahirdvādaśadalaṃ vilikheddvādaśākṣaram ||
tathonnamo bhagavate vāsudevāyetyayam |
ādikṣāntān kesareṣu vṛttākāreṇa saṃlikhet ||
tadbahiḥ ṣoḍaśadalaṃ likhet tatkesare hriyam |
varmāstraṃ ratisaṃyuktaṃ daleṣu dvādaśākṣaram ||
tatsandhiṣvīrajādīnāṃ mantrān mantrī samālikhet |
haṃ saṃ bhṛṃ vṛṃ laṃ ṣuṃ juṃ ca likhet samyagato bahiḥ ||
dvādaśāraṃ mahāpatraṃ nādabindusamāyutam |
vilikhenmantrarājārṇaṃ teṣu patreṣu yatnataḥ ||

Devanagari:
वृत्तत्रयं साष्टपत्रं सरोजे विलिखेत् स्वरान् |
केसरे चाष्टपत्रे च वर्गत्रिकमथो लिखेत् ||
तेषु मालामनोर्वर्णान् विलिखेद्वर्गं (३५) संख्यया |
अन्ते पञ्चाक्षरानेवं पुनरष्टदलं लिखेत् ||
तेषु नारायणाष्टार्णं लिखेत् तत्केसरे रमाम् |
तद्बहिर्द्वादशदलं विलिखेद्द्वादशाक्षरम् ||
तथोन्नमो भगवते वासुदेवायेत्ययम् |
आदिक्षान्तान् केसरेषु वृत्ताकारेण संलिखेत् ||
तद्बहिः षोडशदलं लिखेत् तत्केसरे ह्रियम् |
वर्मास्त्रं रतिसंयुक्तं दलेषु द्वादशाक्षरम् ||
तत्सन्धिष्वीरजादीनां मन्त्रान् मन्त्री समालिखेत् |
हं सं भृं वृं लं षुं जुं च लिखेत् सम्यगतो बहिः ||
द्वादशारं महापत्रं नादबिन्दुसमायुतम् |
विलिखेन्मन्त्रराजार्णं तेषु पत्रेषु यत्नतः ||

Bedeutung und Funktion: Es folgen drei Kreise und ein achtblättriger Lotus. In den Lotus werden die Vokale, in die Staubfäden und acht Blätter Konsonantengruppen eingetragen. Die Silben des Mālā-Mantras werden dort in Gruppen geschrieben; der Druck enthält die Zahl 35 und nennt am Ende fünf Silben. [Die Gruppierungsanweisung vargatrika/vargaṃ saṃkhyayā ist beschädigt und erlaubt keine sichere vollständige Rekonstruktion.] Ein weiterer achtblättriger Lotus trägt Nārāyaṇas achtsilbigen Mantra, seine Staubfäden Ramā. Außen folgt ein zwölfblättriger Lotus mit dem Zwölfsilbler „oṃ namo bhagavate vāsudevāya“. In die Staubfäden kommt kreisförmig das Alphabet von a bis kṣa. Darum wird ein sechzehnblättriger Lotus gezeichnet; seine Staubfäden tragen Hrī, Schutz- und Waffenbīja mit Rati, seine Blätter den Zwölfsilbler. [Eine Fußnote liest nati statt rati.] In die Zwischenräume werden die Mantras von Vīraja und weiteren Gestalten geschrieben; die gedruckte Bīja-Reihe wird vorläufig als haṃ, saṃ, bhṛṃ, vṛṃ, laṃ, ṣuṃ, juṃ gelesen. Außen folgt ein großer zwölfteiliger Lotus, verbunden mit Nāda und Bindu; seine Blätter tragen die Silben des Mantrarāja. [Einzelne Bīja-Zeichen dieser Reihe sind unsicher; keine als gesichert ausgegebene Ritualvorlage.]

M0870. Rāma-Yantra: Umkreis und verschlüsselte Mantras
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1143–1144, Rāma-Yantra: Umkreis und verschlüsselte Mantras
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
dhyāyedaṣṭavasūnekādaśa rudrāṃstathaiva ca |
dvādaśādityāṃśca dhātāraṃ vaṣaṭkāraṃ tato bahiḥ ||
bhūgṛhaṃ vajrajālāḍhyaṃ rekhātrayasamanvitam |
dvāropetaṃ ca rājyādibhūṣitaṃ kapisaṃyutam ||
evaṃ maṇḍalamālikhya tasya dikṣu vidikṣu ca |
nārasiṃhaṃ ca vārāhaṃ likhenmantradvayaṃ tathā ||
kaṭarekānugrahaindavanādaśaktyādibhiryutaḥ |
yo nṛsiṃhaḥ samākhyāto grahamāraṇakarmaṇi ||
antyādyaśivāgnibindunādairbījaṃ ca śaukaram |
huṃkāraṃ cātra rāmasya mālāmantro'dhuneritaḥ ||

Devanagari:
ध्यायेदष्टवसूनेकादश रुद्रांस्तथैव च |
द्वादशादित्यांश्च धातारं वषट्कारं ततो बहिः ||
भूगृहं वज्रजालाढ्यं रेखात्रयसमन्वितम् |
द्वारोपेतं च राज्यादिभूषितं कपिसंयुतम् ||
एवं मण्डलमालिख्य तस्य दिक्षु विदिक्षु च |
नारसिंहं च वाराहं लिखेन्मन्त्रद्वयं तथा ||
कटरेकानुग्रहैन्दवनादशक्त्यादिभिर्युतः |
यो नृसिंहः समाख्यातो ग्रहमारणकर्मणि ||
अन्त्याद्यशिवाग्निबिन्दुनादैर्बीजं च शौकरम् |
हुंकारं चात्र रामस्य मालामन्त्रोऽधुनेरितः ||

Bedeutung und Funktion: Im äußeren Bereich werden die acht Vasus, elf Rudras, zwölf Ādityas, Dhātṛ und Vaṣaṭkāra meditiert. Der Bhūpura besitzt drei Linien, Tore und ein Vajra-Netz; er ist mit den als rājya und weiteren bezeichneten Elementen sowie Affengestalten versehen. Nach der Zeichnung des Maṇḍalas werden in Haupt- und Zwischenrichtungen die beiden Mantras Nṛsiṃhas und Varāhas eingeschrieben. Der hier genannte Nṛsiṃha-Mantra wird durch mehrere Chiffren – darunter Anugraha, Mond, Nāda und Śakti – beschrieben und auf einen zuvor bei der Beseitigung von Grahas behandelten Mantra verwiesen. Das Varāha-Bīja wird mit weiteren Chiffren, Śiva, Feuer, Bindu und Nāda sowie huṃ erläutert. Nun folgt Rāmas Mālā-Mantra. [Die Chiffrenverbindungen am Seitenübergang sind beschädigt; ihre Originalzeichen bleiben erhalten, eine vollständige Entschlüsselung wird nicht vorgetäuscht.]

M0871. Verschlüsselte Gestalt des Rāma-Mālā-Mantras
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1144, Verschlüsselte Gestalt des Rāma-Mālā-Mantras
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tāro natiśca nidrāyāḥ smṛtirbinduśca kāmikā |
rudreṇa sahitā vahnimedhāmaravibhūṣitāḥ ||
dīrghā krūrayutāhlādinyatho dīrghā samānadā |
kṣudhā krodhinmedhā ca viśvamayatha medhayā ||
yuktā dīrghā jvālinī ca sasūkṣmā mṛtyurūpiṇī |
sapratiṣṭhāhlādinī tvak kṣveḍaṃ prītiśca sāmarā ||
jyotistīkṣṇāgnisaṃyuktā śvetājanusvārasaṃyutā |
kāmikā pañcamīlā tā stāntānto dhānta itthaya ||
saśānto dīrghayukto vāyuḥ sūkṣmayuto viṣā |
kāmikā kāmikā rudrayuktā'thopisthirāsanam ||
tāpinī dīrghayuktā bharanilo'nantago'nalaḥ |
nārāyaṇātmakaḥ kālaḥ prāṇo'mbho vidyayā yutam ||
pītā ratistathā lānto yanto yonyā tathā natiḥ |
saptacatvāriṃśadarṇo guṇāntastvaguṇaḥ svayam ||
ayaṃ rājyābhiṣiktasya rāmasyoktakramālikhet |

Devanagari:
तारो नतिश्च निद्रायाः स्मृतिर्बिन्दुश्च कामिका |
रुद्रेण सहिता वह्निमेधामरविभूषिताः ||
दीर्घा क्रूरयुताह्लादिन्यथो दीर्घा समानदा |
क्षुधा क्रोधिन्मेधा च विश्वमयथ मेधया ||
युक्ता दीर्घा ज्वालिनी च ससूक्ष्मा मृत्युरूपिणी |
सप्रतिष्ठाऽऽह्लादिनी त्वक् क्ष्वेडं प्रीतिश्च सामरा ||
ज्योतिस्तीक्ष्णाग्निसंयुक्ता श्वेताजनुस्वारसंयुता |
कामिका पञ्चमीला ता स्तान्तान्तो धान्त इत्थय ||
सशान्तो दीर्घयुक्तो वायुः सूक्ष्मयुतो विषा |
कामिका कामिका रुद्रयुक्ताऽथोपिस्थिरासनम् ||
तापिनी दीर्घयुक्ता भरनिलोऽनन्तगोऽनलः |
नारायणात्मकः कालः प्राणोऽम्भो विद्यया युतम् ||
पीता रतिस्तथा लान्तो यन्तो योन्या तथा नतिः |
सप्तचत्वारिंशदर्णो गुणान्तस्त्वगुणः स्वयम् ||
अयं राज्याभिषिक्तस्य रामस्योक्तक्रमालिखेत् |

Bedeutung und Funktion: Die Quelle verschlüsselt den Mālā-Mantra als Folge von Buchstabennamen und Verbindungen. Sie beginnt mit Tāra und Verneigung, dann Nidrā, Smṛti, Bindu und Kāmikā, verbunden mit Rudra, Feuer, Medhā und Amara. Es folgen Längung, Krūra mit Āhlādinī, längere Samānadā, Kṣudhā, Krodhin, Medhā und Viśvamaya; weiter die mit Medhā verbundene lange Jvālinī, Sūkṣmā und Mṛtyurūpiṇī, Pratiṣṭhā mit Āhlādinī, Tvak, Kṣveḍa, Prīti und Amara. Danach nennt sie Jyotis mit Tīkṣṇa und Agni, Śvetā mit Anusvāra, Kāmikā und eine beschädigte Folge zu pañcamīlā, stānta und dhānta; ferner Śānta, Längung, Vāyu, Sūkṣmā, Viṣā, zweimal Kāmikā, Rudra und Sthirāsana. Es folgen Tāpinī mit Längung, eine beschädigte Verbindung mit Anila, Ananta und Anala, Nārāyaṇa, Kāla, Prāṇa, Wasser und Vidyā sowie Pītā, Rati, lānta, yanta, Yoni und Verneigung. Der Text bezeichnet den Mantra als 47-lautig; die Schlussbestimmung guṇānta/aguṇa ist unsicher. Dieser Mantra des gekrönten Rāma soll in der zuvor genannten Reihenfolge eingeschrieben werden. [Dies ist eine Wiedergabe der Chiffrenbeschreibung, keine gesichert entschlüsselte Mantraform. Mehrere Druckstellen sind lokal unlesbar oder sprachlich beschädigt.]

M0872. Kārtavīrya-Yantra des rechten Weges
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1146–1147, Kārtavīrya-Yantra des rechten Weges
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
kāmyapūjāyāṃ tu viśeṣa ukto (merutantre) athāto dakṣiṇe mārge vakṣyate kāmyapūjanam |
śuddhabhūmāvaṣṭagandhairlikhedyantraṃ taducyate ||
likheddaśadalaṃ padmaṃ karṇikāyāṃ samālikhet |
prauṃ klīmomiśca patreṣu praṇavādyāni saṃlikhet ||
mantrasya navabījāni tato yantrāntareṣu ca |
phaḍādidaśārṇāṃśca mantrasyaiva samālikhet ||
śaṣasahān svarāṃścāpi kesareṣu dviśo likhet |
veṣṭayet kādibhirvarṇaiḥ śaṣasahavivarjitaiḥ ||
tadbāhye caturasraṃ tu veṣṭayedbhūtavarṇakaiḥ |
kāmanābhedatastāni vāyvagnikṣamā jalaṃ nabhaḥ ||
pañca hrasvāḥ pañca dīrghā ekārādyāśca pañca ca |
pañcavarṇā pañca yādyāḥ ṣakṣarāśca sahau kramāt |
stambhane pārthivaiḥ śāntyai śāntau vaśye ca taijasaiḥ |
uccāṭane vāyavīyairdveṣe cāpi nāmasaiḥ ||
māraṇe taijasaiḥ śāntau lāsyaiḥ puṣṭau ca pārthivaiḥ |
asmin yantre toyapūrṇe ghaṭe bhūpaṃ prapūjayet ||
kumbhaṃ spṛṣṭvā japenmantraṃ sahasraṃ tena secayet |
samyak sādhyaṃ tadā sa syāt putravān rogavarjitaḥ ||
yaśasvī dīrghajīvī ca sakalatro'turakṣaḥ |
vāksiddhyāpi tejasvī pratāpī vijitendriyaḥ ||
śatrūpadravamāpanno grāme vā maṇḍape pure |
saṃsthāpayedidaṃ yantramaribhītinivṛttaye ||

Devanagari:
काम्यपूजायां तु विशेष उक्तो (मेरुतन्त्रे) अथातो दक्षिणे मार्गे वक्ष्यते काम्यपूजनम् |
शुद्धभूमावष्टगन्धैर्लिखेद्यन्त्रं तदुच्यते ||
लिखेद्दशदलं पद्मं कर्णिकायां समालिखेत् |
प्रौं क्लीमोमिश्च पत्रेषु प्रणवाद्यानि संलिखेत् ||
मन्त्रस्य नवबीजानि ततो यन्त्रान्तरेषु च |
फडादिदशार्णांश्च मन्त्रस्यैव समालिखेत् ||
शषसहान् स्वरांश्चापि केसरेषु द्विशो लिखेत् |
वेष्टयेत् कादिभिर्वर्णैः शषसहविवर्जितैः ||
तद्बाह्ये चतुरस्रं तु वेष्टयेद्भूतवर्णकैः |
कामनाभेदतस्तानि वाय्वग्निक्षमा जलं नभः ||
पञ्च ह्रस्वाः पञ्च दीर्घा एकाराद्याश्च पञ्च च |
पञ्चवर्णा पञ्च याद्याः षक्षराश्च सहौ क्रमात् |
स्तम्भने पार्थिवैः शान्त्यै शान्तौ वश्ये च तैजसैः |
उच्चाटने वायवीयैर्द्वेषे चापि नामसैः ||
मारणे तैजसैः शान्तौ लास्यैः पुष्टौ च पार्थिवैः |
अस्मिन् यन्त्रे तोयपूर्णे घटे भूपं प्रपूजयेत् ||
कुम्भं स्पृष्ट्वा जपेन्मन्त्रं सहस्रं तेन सेचयेत् |
सम्यक् साध्यं तदा स स्यात् पुत्रवान् रोगवर्जितः ||
यशस्वी दीर्घजीवी च सकलत्रोऽतुरक्षः |
वाक्सिद्ध्यापि तेजस्वी प्रतापी विजितेन्द्रियः ||
शत्रूपद्रवमापन्नो ग्रामे वा मण्डपे पुरे |
संस्थापयेदिदं यन्त्रमरिभीतिनिवृत्तये ||

Bedeutung und Funktion: Für die Verehrung mit einem bestimmten Wunsch beschreibt das Merutantra eine Sonderform des rechten Weges. Auf reinem Boden wird mit acht Duftstoffen ein zehnblättriger Lotus gezeichnet. In seinen Fruchtboden kommen die im Druck als prauṃ, klīṃ und oṃ erscheinenden Bījas; in die Blätter die neun Bījas des Mantras, beginnend mit dem Praṇava. In die Zwischenräume werden die zehn mit phaṭ beginnenden Silben geschrieben. Die Vokale und śa, ṣa, sa, ha werden paarweise in die Staubfäden eingetragen; die übrigen Konsonanten von ka an umgeben das Ganze. Außen liegt ein Quadrat, umschlossen von Elementbuchstaben, je nach Ziel Luft, Feuer, Erde, Wasser oder Raum zugeordnet. Die folgenden Gruppen – fünf kurze, fünf lange, fünf von e an, weitere Fünfergruppen und die Endlaute – sind beschädigt überliefert und nicht eindeutig auf die Elemente zu verteilen. Die Quelle verbindet Erdzeichen mit Hemmung und Gedeihen, Feuerzeichen mit Beherrschung und Tötungsriten, Luftzeichen mit Vertreibung und Raumzeichen mit Entzweiung; die Zuordnungen zur Befriedung sind teilweise widersprüchlich oder beschädigt. Im Yantra wird der König in einem wassergefüllten Krug verehrt. Nach Berührung des Kruges und tausendfacher Mantrawiederholung wird die betreffende Person mit dem Wasser besprengt. Verheißen werden Söhne, Freiheit von Krankheit, Ruhm, langes Leben, glückliches Familienleben, wirkmächtige Rede, Ausstrahlung, Kraft und Beherrschung der Sinne. Bei feindlicher Bedrohung soll das Yantra im Dorf, in einer Halle oder Stadt aufgestellt werden, um die Furcht zu vertreiben. [Historische Ritualklassifikation und Verheißungen; beschädigte Element- und Bīja-Reihen werden nicht zu einer vermeintlich sicheren Anleitung ergänzt.]

M0873. Kārtavīrya-Yantra des linken Weges
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1147, Kārtavīrya-Yantra des linken Weges
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha vakṣye vāmagānāṃ yantrabhedaṃ śṛṇuṣva tat |
likhedaṣṭadalaṃ padmaṃ sasādhyaṃ kroṃ ca madhyataḥ ||
yoṃ yemādyantayostasya likhet patreṣu ca kramāt |
mantrabījāṣṭakaṃ cānte dale dṛdvayaṃ punaśca phaṭ ||
patrāntare śeṣavarṇānante varṇadvayaṃ likhet |
dviśaḥ svarān kesareṣu dvidhoṣmārṇasamanvitān ||
vṛttadvayaṃ ca tadbāhye tayorvīthyāṃ ca kādikān |
uṣmonāṃścaturasraṃ tu vajrāṣṭakasamanvitam ||
tadbāhye vilikhet tatra pūrvavadbhūtavarṇikān |
snānārthaṃ ghaṭamānīyānyat pūrvavadīritam |

Devanagari:
अथ वक्ष्ये वामगानां यन्त्रभेदं शृणुष्व तत् |
लिखेदष्टदलं पद्मं ससाध्यं क्रों च मध्यतः ||
यों येमाद्यन्तयोस्तस्य लिखेत् पत्रेषु च क्रमात् |
मन्त्रबीजाष्टकं चान्ते दले दृद्वयं पुनश्च फट् ||
पत्रान्तरे शेषवर्णानन्ते वर्णद्वयं लिखेत् |
द्विशः स्वरान् केसरेषु द्विधोष्मार्णसमन्वितान् ||
वृत्तद्वयं च तद्बाह्ये तयोर्वीथ्यां च कादिकान् |
उष्मोनांश्चतुरस्रं तु वज्राष्टकसमन्वितम् ||
तद्बाह्ये विलिखेत् तत्र पूर्ववद्भूतवर्णिकान् |
स्नानार्थं घटमानीयान्यत् पूर्ववदीरितम् |

Bedeutung und Funktion: Es folgt eine Yantra-Variante für den linken Weg. Sie besitzt acht Lotusblätter. In der Mitte stehen der Name der Zielperson und kroṃ, davor und danach zwei weitere, im Druck unsichere Bījas „yoṃ/yem“. In die Blätter kommen nacheinander acht Mantra-Bījas, ins letzte Blatt zweimal ein als dṛ erscheinendes Zeichen sowie phaṭ. Die übrigen Silben und abschließend zwei weitere Laute werden in die Zwischenräume geschrieben. In die Staubfäden kommen die Vokale paarweise, verbunden mit den Hauchlauten in zweifacher Anordnung. Darum liegen zwei Kreise; in deren Zwischenbahn stehen die Konsonanten von ka an, ohne die Hauchlaute. Ein Quadrat mit acht Vajras umgibt dies; außen werden die Elementbuchstaben wie zuvor geschrieben. Für das Bad wird ein Krug herbeigebracht; alles Weitere geschieht wie im vorigen Ritus. [Einzelne Bīja-Zeichen und ihre Stellung sind unsicher; die Originalfolge bleibt erhalten.]

M0874. Mātṛkā- und Bhūtalipi-Yantras
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1148, Mātṛkā- und Bhūtalipi-Yantras
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha mātṛkāyantraṃ (śāradāyām) vyomendau rasanārṇakarṇikamacāṃ dvandvaiḥ sphuratkesaraṃ patrāntargatapañcavargayaśalāṇāditrivarṇaṃ kramāt |
āśāsvabjiṣu lāntalāṅgaliyujā kṣoṇīpureṇāvṛtaṃ padmaṃ kalpitamatra pūjayata tāṃ varṇātmikāṃ devatām ||
vyoma hakāraḥ |
induḥ sakāraḥ |
auṃ iti svarūpam |
rasanārṇo visargaḥ |
tena hsauṃ iti |
āśāsvabjiṣvādi |
āśāsu dikṣu |
abjiṣu koṇeṣu |
lānto vakāraḥ |
lāṅgalī ṭhakāraḥ |
tathā caturdikṣu vakārairyuteṣu koṇeṣu ṭhakārairyuktamityarthaḥ |
śeṣaṃ spaṣṭam |
bhūtalipiyantraṃ tu aṣṭadalopari ṣoḍaśadalaṃ tadupari caturdvārayuktaṃ caturasramiti (śāradā) ṭīkāyāmuktam |

Devanagari:
अथ मातृकायन्त्रं (शारदायाम्) व्योमेन्दौ रसनार्णकर्णिकमचां द्वन्द्वैः स्फुरत्केसरं पत्रान्तर्गतपञ्चवर्गयशलाणादित्रिवर्णं क्रमात् |
आशास्वब्जिषु लान्तलाङ्गलियुजा क्षोणीपुरेणावृतं पद्मं कल्पितमत्र पूजयत तां वर्णात्मिकां देवताम् ||
व्योम हकारः |
इन्दुः सकारः |
औं इति स्वरूपम् |
रसनार्णो विसर्गः |
तेन ह्सौं इति |
आशास्वब्जिष्वादि |
आशासु दिक्षु |
अब्जिषु कोणेषु |
लान्तो वकारः |
लाङ्गली ठकारः |
तथा चतुर्दिक्षु वकारैर्युतेषु कोणेषु ठकारैर्युक्तमित्यर्थः |
शेषं स्पष्टम् |
भूतलिपियन्त्रं तु अष्टदलोपरि षोडशदलं तदुपरि चतुर्द्वारयुक्तं चतुरस्रमिति (शारदा) टीकायामुक्तम् |

Bedeutung und Funktion: Die Śāradā beschreibt das Mātṛkā-Yantra als Lotus der alphabetischen Gottheit. Im Fruchtboden steht ein aus Vyoma, Indu und Rasana gebildetes Zeichen; die Staubfäden tragen Vokalpaare. Die Blätter enthalten nacheinander die fünf Konsonantenklassen und die restlichen Buchstaben in Dreiergruppen. Der Bhūpura trägt in den Hauptrichtungen vāra/va, in den Ecken ṭha. Der Kommentar löst die Chiffren auf: Vyoma ist ha, Indu sa, hinzu kommt der au-Laut; Rasana ist der Visarga. [Der zusammenfassende Druck erscheint als hsauṃ, obwohl zuvor Visarga erläutert wird; der Schlusslaut bleibt unsicher.] Āśā bezeichnet die Hauptrichtungen, abji hier die Ecken; lānta ist va, lāṅgalī ṭha. Das Übrige sei klar. Für das Bhūtalipi-Yantra nennt der Śāradā-Kommentar einen achtblättrigen Lotus, darum einen sechzehnblättrigen und außen ein Quadrat mit vier Toren.

M0875. Kāmakalā-Yantra
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1150, Kāmakalā-Yantra
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha kāmakalāyantraṃ tatraiva |
yantramasyāḥ pravakṣyāmi tatra dhehi manaḥ priye |
bhūpure vasupatrāḍhye padmamaṣṭadalānvitam ||
keśarāṇi prakalpyāni tadantaścāpi karṇikām |
karṇikāntastrikoṇasya tritayaṃ pṛthageva hi ||
bahistrikoṇakoṇeṣu likhedbījatrayaṃ śubham |
māyābījaṃ tu vāme syāt krodhabījaṃ tu dakṣiṇe ||
adhaḥ pāśaṃ vinirdiśya kandarpārṇaṃ tu madhyataḥ |
tadantaḥsthāyinī devī tatra sarvaṃ pratiṣṭhitam ||
etaccakraṃ mahādevi sarvakāmaphalapradam |
etasya sarvayantrāṇi kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm ||

Devanagari:
अथ कामकलायन्त्रं तत्रैव |
यन्त्रमस्याः प्रवक्ष्यामि तत्र धेहि मनः प्रिये |
भूपुरे वसुपत्राढ्ये पद्ममष्टदलान्वितम् ||
केशराणि प्रकल्प्यानि तदन्तश्चापि कर्णिकाम् |
कर्णिकान्तस्त्रिकोणस्य त्रितयं पृथगेव हि ||
बहिस्त्रिकोणकोणेषु लिखेद्बीजत्रयं शुभम् |
मायाबीजं तु वामे स्यात् क्रोधबीजं तु दक्षिणे ||
अधः पाशं विनिर्दिश्य कन्दर्पार्णं तु मध्यतः |
तदन्तःस्थायिनी देवी तत्र सर्वं प्रतिष्ठितम् ||
एतच्चक्रं महादेवि सर्वकामफलप्रदम् |
एतस्य सर्वयन्त्राणि कलां नार्हन्ति षोडशीम् ||

Bedeutung und Funktion: Für Kāmakalā nennt dieselbe Quelle einen Bhūpura mit achtblättrigem Lotus, Staubfäden und Fruchtboden. Im Fruchtboden liegen drei voneinander unterschiedene Dreiecke. An den Ecken des äußeren Dreiecks stehen drei Bījas: links Māyā, rechts Krodha, unten Pāśa; in der Mitte steht Kandarpa. In dessen Innerem wohnt die Göttin, und darin sei alles gegründet. Dieses Cakra verleihe alle Wunschfrüchte; alle anderen Yantras erreichten nicht einmal seinen sechzehnten Teil. [Die Bījas sind hier durch ihre Quellennamen bezeichnet.]

M0876. Chinnamastā-Yantra nach dem Yāmala
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1155, Chinnamastā-Yantra nach dem Yāmala
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha chinnamastāyantraṃ (yāmale) trikoṇaṃ vinyasedādau tanmadhye maṇḍalatrayam |
tanmadhye vilikhedyoniṃ dvāratrayasamanvitam ||
bahiraṣṭadalaṃ padmaṃ bhavicakratritayaṃ punaḥ |
kūrmabījaṃ likhenmadhye trikoṇe huṃ samanvitam ||

Devanagari:
अथ छिन्नमस्तायन्त्रं (यामले) त्रिकोणं विन्यसेदादौ तन्मध्ये मण्डलत्रयम् |
तन्मध्ये विलिखेद्योनिं द्वारत्रयसमन्वितम् ||
बहिरष्टदलं पद्मं भविचक्रत्रितयं पुनः |
कूर्मबीजं लिखेन्मध्ये त्रिकोणे हुं समन्वितम् ||

Bedeutung und Funktion: Das Yāmala beschreibt Chinnamastās Yantra: zuerst ein Dreieck, darin drei Kreise, in deren Mitte eine Yoni mit drei Toren. Außen folgen ein achtblättriger Lotus und wiederum drei Kreise; die Bezeichnung bhavicakra ist beschädigt. In die Mitte des Dreiecks wird das Kūrma-Bīja zusammen mit huṃ geschrieben.

M0877. Weitere Chinnamastā-Yantras
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1155–1156, Weitere Chinnamastā-Yantras
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
(tantrāntare) athocyate yantrarājaṃ vairocanayā maheśvari |
ṣaṭkoṇaṃ prathamaṃ lekhyaṃ madhyadeśe trikoṇakam ||
sūryabimbaṃ tato dadyāccaturasraṃ tataḥ param |
bhūgolaṃ ca tato dadyāccaturasraṃ tataḥ param ||
aṣṭapatraṃ tato dadyādyathāsthāne ca deśikaḥ |
candrabimbaṃ tato dadyādvahnibimbaṃ tataḥ param ||
bhūgolaṃ ca tato dadyādbhūpuratritayaṃ tataḥ |
vajrajālasamāyuktaṃ koṇe ṭadvayaṃ niyojayet ||
kiñjalke kesare dyānmantravarṇāṃstrikoṇake |
iti kāmopari dhyāyeddevīṃ vairocanīṃ śubhām ||
(tantrāntare) bhairavoktamahaṃ vakṣye yantraṃ sarvasamṛddhidam |
trikoṇaṃ prathamaṃ lekhyaṃ ṣaṭkoṇaveṣṭitañca tat ||
tribimbaṃ ca tato dyādguṇānāṃ pariṇāmakam |
bhūpuratritayaṃ kuryādvajrajālasamanvitam ||
koṇadeśe tato dadyāṭṭaṅkāstraṃ sumanoharam |
yathāsthānaṃ likheddhīmān kartṛkharparakaṃ śubham ||
ratikāmopari dhyāyeddevīṃ vairocanīṃ śubhām |
(merutantre) trikoṇaṃ rasakoṇaṃ vā'ṣṭadalaṃ bhūpuraṃ tataḥ |

Devanagari:
(तन्त्रान्तरे) अथोच्यते यन्त्रराजं वैरोचनया महेश्वरि |
षट्कोणं प्रथमं लेख्यं मध्यदेशे त्रिकोणकम् ||
सूर्यबिम्बं ततो दद्याच्चतुरस्रं ततः परम् |
भूगोलं च ततो दद्याच्चतुरस्रं ततः परम् ||
अष्टपत्रं ततो दद्याद्यथास्थाने च देशिकः |
चन्द्रबिम्बं ततो दद्याद्वह्निबिम्बं ततः परम् ||
भूगोलं च ततो दद्याद्भूपुरत्रितयं ततः |
वज्रजालसमायुक्तं कोणे टद्वयं नियोजयेत् ||
किञ्जल्के केसरे द्यान्मन्त्रवर्णांस्त्रिकोणके |
इति कामोपरि ध्यायेद्देवीं वैरोचनीं शुभाम् ||
(तन्त्रान्तरे) भैरवोक्तमहं वक्ष्ये यन्त्रं सर्वसमृद्धिदम् |
त्रिकोणं प्रथमं लेख्यं षट्कोणवेष्टितञ्च तत् ||
त्रिबिम्बं च ततो द्याद्गुणानां परिणामकम् |
भूपुरत्रितयं कुर्याद्वज्रजालसमन्वितम् ||
कोणदेशे ततो दद्याट्टङ्कास्त्रं सुमनोहरम् |
यथास्थानं लिखेद्धीमान् कर्तृखर्परकं शुभम् ||
रतिकामोपरि ध्यायेद्देवीं वैरोचनीं शुभाम् |
(मेरुतन्त्रे) त्रिकोणं रसकोणं वाऽष्टदलं भूपुरं ततः |

Bedeutung und Funktion: Ein anderes Tantra beschreibt das königliche Yantra Vairocanyās: zuerst ein Sechseck mit Dreieck in der Mitte, dann Sonnenscheibe, Quadrat, Erdkreis, weiteres Quadrat, achtblättriger Lotus, Mondscheibe, Feuerscheibe, weiterer Erdkreis und drei Bhūpuras. Ein Vajra-Netz umgibt es; in die Ecken kommen je zwei ṭa-Zeichen. Mantrasilben stehen in den Staubfäden und im Dreieck. Darin wird die glückliche Vairocanī über Kāma meditiert. Eine weitere, Bhairava zugeschriebene Fassung beginnt mit einem von einem Sechseck umgebenen Dreieck. Drei Scheiben stellen die Entfaltung der Guṇas dar; drei Bhūpuras und ein Vajra-Netz folgen. In den Ecken stehen Ṭaṅka-Waffen, an den entsprechenden Stellen Schneidemesser und Schädelgefäß. Vairocanī wird über Rati und Kāma meditiert. Das Merutantra nennt knapp: Dreieck oder Sechseck, achtblättriger Lotus, dann Bhūpura. [Die Einzelverbindung zu ṭa/ṭha und den Staubfäden der ersten Fassung ist beschädigt; die Varianten bleiben getrennt.]

M0878. Tragbares Yantra: Vorbereitung und Traumbefragung
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1159–1160, Tragbares Yantra: Vorbereitung und Traumbefragung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha dhāraṇayantrasādhanamuktaṃ (merutantre) atha yantravidhiṃ vakṣye sarvatantreṣu gopitam |
siddhasya likhanādeva yantrasiddhiḥ prajāyate ||
na bhāvi yatra kāryaṃ tu siddhasyāpi tadā bhavet |
duḥsvapnadarśanaṃ pūrvaṃ tadā yantraṃ na kārayet ||
sādhakasya śubhe gṛhe samārādhyeṣṭadevatām |
svapyāt tridivasaṃ bhūmau haviṣyāśī jape rataḥ ||
etadyantraṃ kariṣyāmi mama tat kīdṛśaṃ prabho |
svapne vadeti deveśaṃ taduktena pūjanam ||
pradoṣasamaye kṛtvā likhet tridinaṃ śuciḥ |
tṛtīyadivase rātrau yathā svapnaḥ prajāyate ||
tathaivājñāṃ gṛhītvā tu susvapne cālikheddhruvi |
asvapne vā'tha duḥsvapne naiva kuryādvicakṣaṇaḥ |

Devanagari:
अथ धारणयन्त्रसाधनमुक्तं (मेरुतन्त्रे) अथ यन्त्रविधिं वक्ष्ये सर्वतन्त्रेषु गोपितम् |
सिद्धस्य लिखनादेव यन्त्रसिद्धिः प्रजायते ||
न भावि यत्र कार्यं तु सिद्धस्यापि तदा भवेत् |
दुःस्वप्नदर्शनं पूर्वं तदा यन्त्रं न कारयेत् ||
साधकस्य शुभे गृहे समाराध्येष्टदेवताम् |
स्वप्यात् त्रिदिवसं भूमौ हविष्याशी जपे रतः ||
एतद्यन्त्रं करिष्यामि मम तत् कीदृशं प्रभो |
स्वप्ने वदेति देवेशं तदुक्तेन पूजनम् ||
प्रदोषसमये कृत्वा लिखेत् त्रिदिनं शुचिः |
तृतीयदिवसे रात्रौ यथा स्वप्नः प्रजायते ||
तथैवाज्ञां गृहीत्वा तु सुस्वप्ने चालिखेद्ध्रुवि |
अस्वप्ने वाऽथ दुःस्वप्ने नैव कुर्याद्विचक्षणः |

Bedeutung und Funktion: Das Merutantra lehrt nun die in den Tantras geheim gehaltene Herstellung eines tragbaren Yantras. Bei einem Vollendeten entstehe seine Wirksamkeit bereits durch das Schreiben. Ist das beabsichtigte Werk jedoch nicht bestimmt zu gelingen, könne selbst er zuvor einen schlechten Traum haben; dann soll er das Yantra nicht herstellen. Der Übende verehrt in einem geeigneten Haus seine erwählte Gottheit, schläft drei Tage auf dem Boden, nimmt Havisyā-Nahrung und widmet sich dem Japa. Seine Bitte lautet: „Herr, ich beabsichtige dieses Yantra. Wie wird es für mich sein? Sage es mir im Traum.“ Die Verehrung erfolgt abends zur Pradoṣa-Zeit; der reine Übende hält die dreitägige Ordnung ein. Nach dem Traum der dritten Nacht nimmt er die Weisung an: Bei gutem Traum wird das Yantra geschrieben, bei keinem oder bei schlechtem Traum unterlassen. [Die Verbindung likhet tridinaṃ ist im Zusammenhang unsicher; die Quelle stellt die Traumbefragung vor die endgültige Herstellung.]

M0879. Belebung und Beschriftung des tragbaren Yantras
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1160, Belebung und Beschriftung des tragbaren Yantras
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
jīvasaṃsthāpanaṃ yantraṃ kuryādetat phalaṃ labhet |
ṣaṣṭhyantaṃ sādhakapadaṃ madhyabījordhvato likhet ||
dvitīyāntaṃ sādhyamadhaḥ kurudvandvaṃ ca pārśvayoḥ |
hasauṃ yantrasya jīvaḥ syānmadhyabhāgādadho likhet ||
haṃsaḥ so'haṃ manorasya likhedekaikamakṣaram |
īśānādiṣu koṇeṣu dakṣapārśve ca idvayam ||
udvayaṃ vāmapārśve ca pūrvādyādau likhet kramāt |
laṃ raṃ maṃ kṣaṃ tathā vaṃ yaṃ saṃ haṃ pūrvādike likhet ||
īśānapūrvayormadhye āṃ hrīṃ vāyavyasaumyayoḥ |
evaṃ dikpālabījāni daśadikṣu yajet kramāt ||
yantrarājāya vidmahe varapradāya dhīmahi tanno yantraḥ pracodayāt |
etasyāḥ pratikāṣṭhāyāṃ likhedvarṇatrayaṃ trayam |
bahiḥ prāṇapratiṣṭhāyā mantraṃ tantreṇa veṣṭayet ||
evaṃ tu likhitaṃ yantraṃ bhavet siddhipradāyakam |

Devanagari:
जीवसंस्थापनं यन्त्रं कुर्यादेतत् फलं लभेत् |
षष्ठ्यन्तं साधकपदं मध्यबीजोर्ध्वतो लिखेत् ||
द्वितीयान्तं साध्यमधः कुरुद्वन्द्वं च पार्श्वयोः |
हसौं यन्त्रस्य जीवः स्यान्मध्यभागादधो लिखेत् ||
हंसः सोऽहं मनोरस्य लिखेदेकैकमक्षरम् |
ईशानादिषु कोणेषु दक्षपार्श्वे च इद्वयम् ||
उद्वयं वामपार्श्वे च पूर्वाद्यादौ लिखेत् क्रमात् |
लं रं मं क्षं तथा वं यं सं हं पूर्वादिके लिखेत् ||
ईशानपूर्वयोर्मध्ये आं ह्रीं वायव्यसौम्ययोः |
एवं दिक्पालबीजानि दशदिक्षु यजेत् क्रमात् ||
यन्त्रराजाय विद्महे वरप्रदाय धीमहि तन्नो यन्त्रः प्रचोदयात् |
एतस्याः प्रतिकाष्ठायां लिखेद्वर्णत्रयं त्रयम् |
बहिः प्राणप्रतिष्ठाया मन्त्रं तन्त्रेण वेष्टयेत् ||
एवं तु लिखितं यन्त्रं भवेत् सिद्धिप्रदायकम् |

Bedeutung und Funktion: Das Yantra wird durch die Einsetzung seines Lebensprinzips belebt. Über dem mittleren Bīja steht der Name des Übenden im Genitiv, darunter die Zielperson im Akkusativ, seitlich jeweils kuru. Als Lebensprinzip gilt das im Druck als hasauṃ erscheinende Bīja, das unterhalb der Mitte geschrieben wird. Die einzelnen Silben von „haṃsaḥ so’haṃ“ werden in den Ecken von Nordosten an verteilt; rechts stehen zwei i-, links zwei u-Laute. Von Osten an werden laṃ, raṃ, maṃ, kṣaṃ, vaṃ, yaṃ, saṃ und haṃ geschrieben. Zwischen Nordosten und Osten sowie zwischen Nordwesten und Norden werden āṃ und hrīṃ genannt. So werden die Bījas der zehn Richtungswächter in ihrer Reihenfolge verehrt. Die Yantra-Gāyatrī lautet: „yantrarājāya vidmahe varapradāya dhīmahi tan no yantraḥ pracodayāt“ – „Wir erkennen den König der Yantras; über den Gabenspender meditieren wir. Möge dieses Yantra uns inspirieren.“ Je drei ihrer Silben werden in die Richtungsfelder geschrieben; außen umgibt der Mantra der Lebenseinsetzung das Ganze. So werde das Yantra zur Quelle von Verwirklichung. [Die genaue Verteilung der i/u-Laute und die Lesung hasauṃ bleiben im Druck unsicher.]

M0880. Bhūtalipi: Alphabet und Chiffren
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1161, Bhūtalipi: Alphabet und Chiffren
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha bhūtalipinirṇayaḥ (śāradāyām) atha bhūtalipiṃ vakṣye munīnāmapi durlabhām |
yāṃ prāpya śambhormunayaḥ sarvān kāmān prapedire ||
pañca hrasvāḥ sandhivarṇā vyomerāgnijalai dharā |
antamādyaṃ dvitīyaṃ ca caturthaṃ madhyamaṃ kramāt ||
pañcavargākṣarāṇi syurvāntaḥ śvetendubhiḥ saha |
eṣā bhūtalipiḥ proktā bindvantārddhendudharaiḥ ||
pañca hrasvā iti akārādayaḥ |
sandhivarṇā ekārādayaścatvāraḥ |
vyoma hakāraḥ |
īro yakāraḥ |
agnī rephaḥ |
jalaṃ vakāraḥ |
dharā pṛthvī tadbījaṃ lakāraḥ |
antamityādi vargastheti śeṣaḥ |
vāntaḥ śakāraḥ |
śvetaḥ ṣakāraḥ |
induḥ sakāraḥ |

Devanagari:
अथ भूतलिपिनिर्णयः (शारदायाम्) अथ भूतलिपिं वक्ष्ये मुनीनामपि दुर्लभाम् |
यां प्राप्य शम्भोर्मुनयः सर्वान् कामान् प्रपेदिरे ||
पञ्च ह्रस्वाः सन्धिवर्णा व्योमेराग्निजलै धरा |
अन्तमाद्यं द्वितीयं च चतुर्थं मध्यमं क्रमात् ||
पञ्चवर्गाक्षराणि स्युर्वान्तः श्वेतेन्दुभिः सह |
एषा भूतलिपिः प्रोक्ता बिन्द्वन्तार्द्धेन्दुधरैः ||
पञ्च ह्रस्वा इति अकारादयः |
सन्धिवर्णा एकारादयश्चत्वारः |
व्योम हकारः |
ईरो यकारः |
अग्नी रेफः |
जलं वकारः |
धरा पृथ्वी तद्बीजं लकारः |
अन्तमित्यादि वर्गस्थेति शेषः |
वान्तः शकारः |
श्वेतः षकारः |
इन्दुः सकारः |

Bedeutung und Funktion: Die Śāradā lehrt die selbst Weisen schwer zugängliche Bhūtalipi; durch sie hätten Śambhus Weise alle Wünsche erlangt. Genannt werden die fünf kurzen Vokale von a an, die vier zusammengesetzten Vokale von e an sowie die Zeichen für Raum, Luft, Feuer, Wasser und Erde. Es folgen die fünf Konsonantenklassen, jeweils in der Reihenfolge letzter, erster, zweiter, vierter, mittlerer Buchstabe; danach vānta, śveta und indu. Die Buchstaben sind mit Bindu beziehungsweise Halbmond versehen. Der Kommentar löst auf: Raum = ha, Luft = ya, Feuer = ra, Wasser = va, Erde = la; vānta = śa, śveta = ṣa, indu = sa. [Die genaue Verbindung bindvantārdhendudhara im letzten Halbvers ist beschädigt; die Angaben zu Bindu und Halbmond werden nicht vereinheitlicht.]

M0881. Neun Bhūtalipi-Gruppen und Elemente
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1161, Neun Bhūtalipi-Gruppen und Elemente
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tathā |
āyaṃvarāṇāṃ varṇāṇāṃ pañcamāḥ śārṇasaṃyutāḥ |
vargādyā iti vijñeyā nava vargāḥ smṛtā amī ||
āyaṃvarāṇāmiti |
atra e ca avarṇāśca te |
āyaṃvarāṇāṃ akāraikārahakārā ityarthaḥ |
varṇānāṃ pañcamāḥ ṅañaṇanamāḥ |
śārṇaḥ śakāraḥ |
ete varṇā navāṇāṃ vargāṇāmādyā ityarthaḥ |
bhūtalipitvaṃ darśayati |
vyomerāgnijalakṣoṇīvarṇavarṇinaḥ pṛthagviduḥ |
dvitīyavargo bhūtaṃ syādagrame sajalaṃ dharā ||
bhūtaṃ syāditi |
dvitīyavargasya varṇacatuṣṭayātmakatvāditi bhāvaḥ |
evamagre'pi bodhyam |

Devanagari:
तथा |
आयंवराणां वर्णाणां पञ्चमाः शार्णसंयुताः |
वर्गाद्या इति विज्ञेया नव वर्गाः स्मृता अमी ||
आयंवराणामिति |
अत्र ए च अवर्णाश्च ते |
आयंवराणां अकारैकारहकारा इत्यर्थः |
वर्णानां पञ्चमाः ङञणनमाः |
शार्णः शकारः |
एते वर्णा नवाणां वर्गाणामाद्या इत्यर्थः |
भूतलिपित्वं दर्शयति |
व्योमेराग्निजलक्षोणीवर्णवर्णिनः पृथग्विदुः |
द्वितीयवर्गो भूतं स्यादग्रमे सजलं धरा ||
भूतं स्यादिति |
द्वितीयवर्गस्य वर्णचतुष्टयात्मकत्वादिति भावः |
एवमग्रेऽपि बोध्यम् |

Bedeutung und Funktion: Neun Gruppen werden unterschieden. Der Kommentar erklärt ihre Anfangslaute als a, e, ha, die fünf Nasale ṅa, ña, ṇa, na, ma und śa. Damit ergeben sich neun Gruppenanfänge. Die Elementnatur der Schrift wird durch die Zeichen von Raum, Luft, Feuer, Wasser und Erde erläutert. Die zweite Gruppe wird als viergliedrig verstanden; dies sei entsprechend auf die folgenden Gruppen zu übertragen. [Der Vers zu den Elementgruppen, insbesondere dvitīyavargo bhūtaṃ syād agrame sajalaṃ dharā, ist beschädigt. Die erkennbaren Gruppierungsangaben werden erhalten, die unklare vollständige Zuordnung wird nicht erfunden.]

M0882. Saptashatī: Zuordnungen der drei Caritas
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1169–1170, Saptashatī: Zuordnungen der drei Caritas
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
ṛṣyādinyāsa ukto (merutantre) saptaśatyāścaritre tu prathame padmabhūrmuniḥ |
chando gāyatramuditaṃ mahākālī tu devatā ||
vāgbījaṃ pāvakastattvaṃ dharmārthe viniyojanam |
madhyamasya caritrasya munirviṣṇurudāhṛtaḥ ||
uṣṇik chando mahālakṣmīrdevatā bījamadrijā |
vāyutattvaṃ dhanaprāptyai viniyoga udāhṛtaḥ ||
uttarasya caritrasya muniḥ śaṅkara ucyate |
mahāsarasvatī devī triṣṭup chanda udāhṛtam ||
kāmo bījaṃ ravistattvaṃ kāmāptyai viniyojanam |
tantrāntare |
navārṇamantravarṇaistu ṣaḍaṅganyāsamācaret |
devatātrayadhyānāni (durgāprakaraṇe) proktāni |

Devanagari:
ऋष्यादिन्यास उक्तो (मेरुतन्त्रे) सप्तशत्याश्चरित्रे तु प्रथमे पद्मभूर्मुनिः |
छन्दो गायत्रमुदितं महाकाली तु देवता ||
वाग्बीजं पावकस्तत्त्वं धर्मार्थे विनियोजनम् |
मध्यमस्य चरित्रस्य मुनिर्विष्णुरुदाहृतः ||
उष्णिक् छन्दो महालक्ष्मीर्देवता बीजमद्रिजा |
वायुतत्त्वं धनप्राप्त्यै विनियोग उदाहृतः ||
उत्तरस्य चरित्रस्य मुनिः शङ्कर उच्यते |
महासरस्वती देवी त्रिष्टुप् छन्द उदाहृतम् ||
कामो बीजं रविस्तत्त्वं कामाप्त्यै विनियोजनम् |
तन्त्रान्तरे |
नवार्णमन्त्रवर्णैस्तु षडङ्गन्यासमाचरेत् |
देवतात्रयध्यानानि (दुर्गाप्रकरणे) प्रोक्तानि |

Bedeutung und Funktion: Das Merutantra ordnet dem ersten Carita der Saptashatī Padmabhū/Brahmā als Seher, Gāyatrī als Versmaß und Mahākālī als Gottheit zu. Bīja ist Vāc, Element Feuer, Anwendung die Verwirklichung des Dharma. Beim mittleren Carita ist Viṣṇu Seher, Uṣṇih Versmaß, Mahālakṣmī Gottheit, Adrijā das Bīja und Luft das Element; die Anwendung betrifft den Erwerb von Vermögen. Beim letzten Carita ist Śaṅkara Seher, Mahāsarasvatī Gottheit, Triṣṭubh Versmaß, Kāma das Bīja und Ravi das Prinzip; die Anwendung betrifft Wunscherfüllung. Ein anderes Tantra schreibt den Sechsgliedernyāsa mit den Silben des Navārṇa-Mantras vor. Die Meditationen der drei Gottheiten, so der Kompilator, sind bereits im Durgā-Abschnitt dargestellt. [Die Bīja-Chiffren und ravi werden quellengetreu belassen.]

M0883. Welche Sūktas und welcher Grundmantra gemeint sind
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1172, Welche Sūktas und welcher Grundmantra gemeint sind
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atra rātrisūktaṃ ca |
tvaṃ svāhā tvaṃ svadhā ityādi prathamacaritrasthastutirūpaṃ devīsūktam |
namo devyai ityādi tṛtīyacaritrasthastutirūpamiti nāgojibhaṭṭādayaḥ |
anye tu sūktadvayaṃ vaidikamevāhuḥ |
(merutantre) mārkaṇḍeyapurāṇoktaṃ nityaṃ caṇḍīstavaṃ paṭhet |
puṭitaṃ mūlamantreṇa upaprāpnoti vāñchitam ||
mūlamantrastu durgāprakaraṇokto navārṇaḥ |

Devanagari:
अत्र रात्रिसूक्तं च |
त्वं स्वाहा त्वं स्वधा इत्यादि प्रथमचरित्रस्थस्तुतिरूपं देवीसूक्तम् |
नमो देव्यै इत्यादि तृतीयचरित्रस्थस्तुतिरूपमिति नागोजिभट्टादयः |
अन्ये तु सूक्तद्वयं वैदिकमेवाहुः |
(मेरुतन्त्रे) मार्कण्डेयपुराणोक्तं नित्यं चण्डीस्तवं पठेत् |
पुटितं मूलमन्त्रेण उपप्राप्नोति वाञ्छितम् ||
मूलमन्त्रस्तु दुर्गाप्रकरणोक्तो नवार्णः |

Bedeutung und Funktion: Nāgojībhaṭṭa und andere verstehen unter Rātrisūkta hier den Lobpreis im ersten Carita, beginnend „tvaṃ svāhā tvaṃ svadhā“ – „Du bist Svāhā, du bist Svadhā“; unter Devīsūkta den Lobpreis im dritten Carita, beginnend „namo devyai“ – „Verehrung der Göttin“. Andere beziehen beide Bezeichnungen auf die vedischen Sūktas. Die Druckfußnote nennt deren Anfänge „rātrī vyakhya…“ und „ahaṃ rudre…“. Das Merutantra empfiehlt die tägliche Rezitation des Caṇḍī-Stotras aus dem Mārkaṇḍeyapurāṇa, umrahmt vom Grundmantra, zur Wunscherfüllung. Dieser Grundmantra ist nach dem Kompilator der im Durgā-Abschnitt genannte Navārṇa. [Alle Sūkta-Zitate sind hier ausdrücklich nur Incipits, keine vollständigen Hymnen.]

M0884. Kumārīs im Śatacaṇḍī-Ritus
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1174, Kumārīs im Śatacaṇḍī-Ritus
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
tathā |
yajamānaḥ pūjayecca kanyānāṃ daśakaṃ śubham |
dvivarṣādyā daśābdāntāḥ kumārīḥ paripūjayet ||
tathā |
viprāṃ sarveṣṭasaṃsiddhyai yaśase kṣatriyodbhavām |
vaiśyajāṃ dhanalābhāya putrāptyai śūdrajāṃ yajet ||
dvivarṣādīnāṃ pratyekaṃ nāmāni |
dvivarṣā sā kumāryuktā trimūrtistrihāyanikā |
caturvarṣā tu kalyāṇī pañcavarṣā tu rohiṇī ||
ṣaḍvarṣā kālikā proktā caṇḍikā saptahāyanā |
aṣṭavarṣā śāmbhavī syāddurgā tu navahāyanā ||
subhadrā daśavarṣoktā tā mantraiḥ paripūjayet |
ekābdayā prītyabhāvo hyaddhābdā tu vivarjitā ||
mantrākṣaramayīṃ lakṣmīṃ mātṛṇāṃ rūpadhāriṇīm |
navadurgātmikāṃ sākṣāt kanyāmāvāhayāmyaham ||

Devanagari:
तथा |
यजमानः पूजयेच्च कन्यानां दशकं शुभम् |
द्विवर्षाद्या दशाब्दान्ताः कुमारीः परिपूजयेत् ||
तथा |
विप्रां सर्वेष्टसंसिद्ध्यै यशसे क्षत्रियोद्भवाम् |
वैश्यजां धनलाभाय पुत्राप्त्यै शूद्रजां यजेत् ||
द्विवर्षादीनां प्रत्येकं नामानि |
द्विवर्षा सा कुमार्युक्ता त्रिमूर्तिस्त्रिहायनिका |
चतुर्वर्षा तु कल्याणी पञ्चवर्षा तु रोहिणी ||
षड्वर्षा कालिका प्रोक्ता चण्डिका सप्तहायना |
अष्टवर्षा शाम्भवी स्याद्दुर्गा तु नवहायना ||
सुभद्रा दशवर्षोक्ता ता मन्त्रैः परिपूजयेत् |
एकाब्दया प्रीत्यभावो ह्यद्धाब्दा तु विवर्जिता ||
मन्त्राक्षरमयीं लक्ष्मीं मातृणां रूपधारिणीम् |
नवदुर्गात्मिकां साक्षात् कन्यामावाहयाम्यहम् ||

Bedeutung und Funktion: Der Opferherr verehrt eine Gruppe von Kumārīs im Alter von zwei bis zehn Jahren. Der Druck nennt dabei „zehn Mädchen“, obwohl die anschließend aufgezählten Altersstufen neun ergeben. Nach der historischen sozialen Zuordnung gilt ein brahmanisches Mädchen für die Erfüllung aller Ziele, ein kṣatriyisches für Ruhm, ein vaiśyisches für Vermögen und ein śūdrisches für Nachkommenschaft. Die Namen nach Lebensalter sind: zwei Jahre Kumārī, drei Trimūrti, vier Kalyāṇī, fünf Rohiṇī, sechs Kālikā, sieben Caṇḍikā, acht Śāmbhavī, neun Durgā, zehn Subhadrā. Ein einjähriges Mädchen werde nicht erfreut; die folgende ausgeschlossene Altersangabe ist beschädigt. Die Anrufung lautet: „Ich rufe das Mädchen an als Lakṣmī, aus Mantrasilben bestehend, die Gestalt der Mütter tragend, unmittelbar das Wesen der neun Durgās.“ [Die Varṇa-Zuordnungen sind historischer Quellinhalt, keine Bewertung von Kindern.]

M0885. Gebete für Kumārī, Trimūrti, Kalyāṇī und Rohiṇī
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1174–1175, Gebete für Kumārī, Trimūrti, Kalyāṇī und Rohiṇī
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
kumārikādikanyānāṃ pūjāmantrān vade'dhunā |
jagatpūjye jagadvandye sarvaśaktisvarūpiṇi ||
pūjāṃ gṛhāṇa kaumāri jaganmātre namo'stu te |
tripurāṃ tripurādhārāṃ trivargajñānarūpiṇīm ||
trailokyavanditāṃ devīṃ trimūrtiṃ pūjayāmyaham |
kalātmikāṃ kalātītāṃ kāruṇyahṛdayāṃ śivām ||
kalyāṇajananīṃ nityāṃ kalyāṇīṃ pūjayāmyaham |
aṇimādiguṇādhārāmakārādyakṣarātmikām ||
anantaśaktikāṃ lakṣmīṃ rohiṇīṃ pūjayāmyaham |

Devanagari:
कुमारिकादिकन्यानां पूजामन्त्रान् वदेऽधुना |
जगत्पूज्ये जगद्वन्द्ये सर्वशक्तिस्वरूपिणि ||
पूजां गृहाण कौमारि जगन्मात्रे नमोऽस्तु ते |
त्रिपुरां त्रिपुराधारां त्रिवर्गज्ञानरूपिणीम् ||
त्रैलोक्यवन्दितां देवीं त्रिमूर्तिं पूजयाम्यहम् |
कलात्मिकां कलातीतां कारुण्यहृदयां शिवाम् ||
कल्याणजननीं नित्यां कल्याणीं पूजयाम्यहम् |
अणिमादिगुणाधारामकाराद्यक्षरात्मिकाम् ||
अनन्तशक्तिकां लक्ष्मीं रोहिणीं पूजयाम्यहम् |

Bedeutung und Funktion: Die Verehrungsformeln lauten: „Von der Welt Verehrte, von der Welt Gegrüßte, Gestalt aller Kräfte, nimm die Pūjā an, Kaumārī. Mutter der Welt, dir sei Verehrung! Ich verehre Trimūrti, die dreifache Göttin, Grundlage Tripuras, Gestalt der Erkenntnis der drei Lebensziele, von den drei Welten gegrüßt. Ich verehre Kalyāṇī, deren Wesen die Kalās sind und die zugleich über sie hinausgeht, deren Herz Mitgefühl ist, die Glückliche, ewige Mutter des Heils. Ich verehre Rohiṇī, Lakṣmī mit unendlicher Kraft, Grundlage der Fähigkeiten von Aṇimā an, deren Wesen die Buchstaben von a an sind.“

M0886. Gebete für Kālikā, Caṇḍikā, Śāmbhavī, Durgā und Subhadrā
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1175, Gebete für Kālikā, Caṇḍikā, Śāmbhavī, Durgā und Subhadrā
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
kāmacāriṃ śubhāṃ kāntāṃ kālacakrasvarūpiṇīm ||
kāmadāṃ karuṇodārāṃ kālikāṃ pūjayāmyaham |
caṇḍavījāṃ caṇḍamayīṃ caṇḍamuṇḍaprabhañjanīm ||
pūjayāmi sadā devīṃ caṇḍikāṃ caṇḍavikramām |
sadānandakarīṃ śāntāṃ sarvadevanamaskṛtām ||
sarvabhūtātmikāṃ lakṣmīṃ śāmbhavīṃ pūjayāmyaham |
durgame dustare kārye bhavaduḥkhavināśinīm ||
pūjayāmi sadā bhaktyā durgāṃ durgatināśinīm |
sundarīṃ svarṇavarṇābhāṃ sukhasaubhāgyadāyinīm ||
subhadrajananīṃ devīṃ subhadrāṃ pūjayāmyaham |

Devanagari:
कामचारिं शुभां कान्तां कालचक्रस्वरूपिणीम् ||
कामदां करुणोदारां कालिकां पूजयाम्यहम् |
चण्डवीजां चण्डमयीं चण्डमुण्डप्रभञ्जनीम् ||
पूजयामि सदा देवीं चण्डिकां चण्डविक्रमाम् |
सदानन्दकरीं शान्तां सर्वदेवनमस्कृताम् ||
सर्वभूतात्मिकां लक्ष्मीं शाम्भवीं पूजयाम्यहम् |
दुर्गमे दुस्तरे कार्ये भवदुःखविनाशिनीम् ||
पूजयामि सदा भक्त्या दुर्गां दुर्गतिनाशिनीम् |
सुन्दरीं स्वर्णवर्णाभां सुखसौभाग्यदायिनीम् ||
सुभद्रजननीं देवीं सुभद्रां पूजयाम्यहम् |

Bedeutung und Funktion: „Ich verehre Kālikā, die frei nach ihrem Willen Wirkende, die Glückliche und Schöne, Gestalt des Zeitrads, Wunschgewährerin, großherzig im Mitgefühl. Ich verehre stets Caṇḍikā, deren Same Wildheit ist, die von Wildheit erfüllt ist, Caṇḍa und Muṇḍa zerschmettert und furchtbare Kraft besitzt. Ich verehre Śāmbhavī, Lakṣmī, die stets Freude schenkt, die Friedvolle, von allen Göttern gegrüßt, das Selbst aller Wesen. Stets verehre ich voller Hingabe Durgā, die bei schwerem, kaum überwindbarem Werk das Leid des Daseins und unglückliche Wege vernichtet. Ich verehre Subhadrā, die schöne, goldglänzende Göttin, Spenderin von Glück und Wohlergehen, Mutter des Guten.“

M0887. Śatacaṇḍī – Besprengungsformeln und Gaben
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1176, Śatacaṇḍī – Besprengungsformeln und Gaben
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
abhiṣekamantrāstu |
viśveśvarīṃ jagaddhātrīm—ityādi |
devyā yayā tatamidam—ityādi |
namo devyai mahādevyai—ityādi |
devi prapannārtihare prasīda—iti catvāraḥ ślokāḥ |
niṣkaṃ suvarṇamatha vā pratyekaṃ dakṣiṇāṃ diśet |
(mārīcakalpe tu) pañcasvarṇāḥ śatāvṛtte pakṣāvṛtte tu tattrayam |
pañcāvṛtte svarṇamekaṃ trirāvṛtte tadardhakam ||
ekāvṛtte pādamekaṃ dadyādvā śaktito budhaḥ—ityuktam |
(kātyāyanītantre) ekaikaṃ daśaviprebhyo dadyāddhemayugaṃ samam |
niṣkatrayasamāyuktaṃ vastrālaṅkārabhūṣitam ||

Devanagari:
अभिषेकमन्त्रास्तु |
विश्वेश्वरीं जगद्धात्रीम्—इत्यादि |
देव्या यया ततमिदम्—इत्यादि |
नमो देव्यै महादेव्यै—इत्यादि |
देवि प्रपन्नार्तिहरे प्रसीद—इति चत्वारः श्लोकाः |
निष्कं सुवर्णमथ वा प्रत्येकं दक्षिणां दिशेत् |
(मारीचकल्पे तु) पञ्चस्वर्णाः शतावृत्ते पक्षावृत्ते तु तत्त्रयम् |
पञ्चावृत्ते स्वर्णमेकं त्रिरावृत्ते तदर्धकम् ||
एकावृत्ते पादमेकं दद्याद्वा शक्तितो बुधः—इत्युक्तम् |
(कात्यायनीतन्त्रे) एकैकं दशविप्रेभ्यो दद्याद्धेमयुगं समम् |
निष्कत्रयसमायुक्तं वस्त्रालङ्कारभूषितम् ||

Bedeutung und Funktion: Als Mantras der Besprengung werden vier Verse jeweils nur mit ihrem Anfang angeführt: „Die Herrin des Alls, die Trägerin der Welt …“ (viśveśvarīṃ jagaddhātrīm); „Durch die Göttin, von der dieses [All] durchdrungen ist …“ (devyā yayā tatam idam); „Verehrung der Göttin, der großen Göttin …“ (namo devyai mahādevyai); „Göttin, die du das Leid der Zufluchtsuchenden nimmst, sei gnädig …“ (devi prapannārtihare prasīda). Jedem gebe man als Dakṣiṇā einen Niṣka oder Gold. Im Mārīcakalpa heißt es dagegen: Bei hundert Wiederholungen fünf Goldstücke; bei einer pakṣa-Zahl von Wiederholungen drei; bei fünf eines; bei drei die Hälfte; bei einer Wiederholung ein Viertel, oder der Kundige gebe nach seinem Vermögen. Pakṣa bezeichnet hier die Fünfzehnerzahl eines Halbmonats. Das Kātyāyanītantra nennt für jeden der zehn Brahmanen ein gleiches „Goldpaar“ (hemayuga), verbunden mit drei Niṣkas und mit Gewändern und Schmuck ausgestattet. Der genaue Gegenstand von hemayuga bleibt im vorliegenden Satz unbestimmt.

M0888. Homa – Sviṣṭakṛt und neun Buttergaben
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1180, Homa – Sviṣṭakṛt und neun Buttergaben
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
māyābījaṃ brahmāṇīmāheśvarīkaumārīvaiṣṇavīnārasiṃhī—aindrī—cāmuṇḍāyai vicce viṣṭete svāhā |
eṣa prokto mahādevīmantraḥ sviṣṭakṛdāhutau |
ājyena navāhutikaṃ māyābījādināmabhiḥ ||
nandāraktadantikāśākambharīdurgābhīmābhrāmarīkālīśivadūtīcāmuṇḍāyai prajāpatibhyaḥ |

Devanagari:
मायाबीजं ब्रह्माणीमाहेश्वरीकौमारीवैष्णवीनारसिंही—ऐन्द्री—चामुण्डायै विच्चे विष्टेते स्वाहा |
एष प्रोक्तो महादेवीमन्त्रः स्विष्टकृदाहुतौ |
आज्येन नवाहुतिकं मायाबीजादिनामभिः ||
नन्दारक्तदन्तिकाशाकम्भरीदुर्गाभीमाभ्रामरीकालीशिवदूतीचामुण्डायै प्रजापतिभ्यः |

Bedeutung und Funktion: Für die Sviṣṭakṛt-Darbringung wird folgender Mahādevī-Mantra genannt: Māyā-Bīja; brahmāṇī-māheśvarī-kaumārī-vaiṣṇavī-nārasiṃhī-aindrī-cāmuṇḍāyai vicce viṣṭete svāhā. Sinngemäß werden Brahmāṇī, Māheśvarī, Kaumārī, Vaiṣṇavī, Nārasiṃhī, Aindrī und Cāmuṇḍā angerufen. Die Silbenfolge viṣṭete bleibt in der auffälligen Druckform stehen; sie wird nicht stillschweigend berichtigt. Danach sind neun Gaben geklärter Butter mit den vom Māyā-Bīja eingeleiteten Namen vorgesehen. Die gedruckte Reihe lautet: Nandā, Raktadantikā, Śākambharī, Durgā, Bhīmā, Bhrāmarī, Kālī, Śivadūtī, Cāmuṇḍā; anschließend steht prajāpatibhyaḥ („den Prajāpatis“). Die syntaktische Zuordnung dieses Zusatzes zur ausdrücklich neunerzähligen Reihe ist offen.

M0889. Homa – vollständige Schlussgabe und Opferrest
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1180, Homa – vollständige Schlussgabe und Opferrest
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
gandhapuṣpaphalopetāṃ kṛtvā yajñātmikāṃ srucam |
tataḥ pūrṇāhutiṃ dadyādghṛtenācchinnadhārayā ||
navākṣareṇa mantreṇa mahālakṣmīparāyaṇaḥ |
dhyātvā yajñapuroḍāśamamṛtaṃ devadurlabham ||
prokṣaṇīpātramadhyasthānmantreṇāśnāti saṃsravān |
yasmāt prāśāste saṃsravapuroḍāśaṃ prāśāmi sukhapuṇyadam—iti mantraḥ |

Devanagari:
गन्धपुष्पफलोपेतां कृत्वा यज्ञात्मिकां स्रुचम् |
ततः पूर्णाहुतिं दद्याद्घृतेनाच्छिन्नधारया ||
नवाक्षरेण मन्त्रेण महालक्ष्मीपरायणः |
ध्यात्वा यज्ञपुरोडाशममृतं देवदुर्लभम् ||
प्रोक्षणीपात्रमध्यस्थान्मन्त्रेणाश्नाति संस्रवान् |
यस्मात् प्राशास्ते संस्रवपुरोडाशं प्राशामि सुखपुण्यदम्—इति मन्त्रः |

Bedeutung und Funktion: Man versehe den Sruk-Löffel, der das Opfer verkörpert, mit Duft, Blumen und Früchten. Mahālakṣmī zugewandt, bringe man dann mit dem neunsilbigen Mantra die vollständige Schlussgabe in einem ununterbrochenen Butterstrom dar. Man meditiere über den Opferkuchen als unsterblichen Nektar, der selbst den Göttern schwer erreichbar ist, und nehme mit einem Mantra die Opferreste aus dem Besprengungsgefäß zu sich. Der gedruckte Mantra lautet: yasmāt prāśāste saṃsravapuroḍāśaṃ prāśāmi sukhapuṇyadam. Sein Anfang yasmāt prāśāste ist sprachlich beschädigt; der verständliche Kern lautet: „Ich koste den Opferrest und Opferkuchen, der Glück und Verdienst schenkt.“

M0890. Homa – Reinigung mit Wasser
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1180–1181, Homa – Reinigung mit Wasser
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
salilena praṇītāyāstīrthadhyānaparāyaṇaḥ |
karoti mārjanaṃ darbhaiḥ śatena ślokapāṭhataḥ ||
yāḥ śivāḥ śaktayo yāśca tābhiśca savitā saha |
yāśca yāḥ sannidhānasthāstāstāntu kṛṇvantu bheṣajam—iti ||
saṃrakṣennikhilaṃ viśvaṃ muhuḥ śukraṃ prajāpateḥ |
mātaraḥ sarvabhūtānāmāpo devyaḥ punantu mām ||
alakṣmīṃ malarūpāṃ yāḥ sarvabhūteṣu saṃsthitām |
kṣālayanti jalasparśādāpo devyaḥ punantu mām—iti mantraḥ ||

Devanagari:
सलिलेन प्रणीतायास्तीर्थध्यानपरायणः |
करोति मार्जनं दर्भैः शतेन श्लोकपाठतः ||
याः शिवाः शक्तयो याश्च ताभिश्च सविता सह |
याश्च याः सन्निधानस्थास्तास्तान्तु कृण्वन्तु भेषजम्—इति ||
संरक्षेन्निखिलं विश्वं मुहुः शुक्रं प्रजापतेः |
मातरः सर्वभूतानामापो देव्यः पुनन्तु माम् ||
अलक्ष्मीं मलरूपां याः सर्वभूतेषु संस्थिताम् |
क्षालयन्ति जलस्पर्शादापो देव्यः पुनन्तु माम्—इति मन्त्रः ||

Bedeutung und Funktion: Auf die heiligen Wasserstätten gesammelt, vollziehe man mit Wasser aus dem Praṇītā-Gefäß und hundert Darbha-Halmen die Reinigung, indem man die Verse spricht: „Welche segensreichen Kräfte es gibt, mit ihnen gemeinsam Savitṛ; und welche hier gegenwärtig sind, sie mögen Heilung wirken.“ Die Wiederholung tās tāntu wird entsprechend der Druckform bewahrt. Es folgt: „Die Schöpferkraft Prajāpatis möge immer wieder die ganze Welt beschützen. Die göttlichen Wasser, Mütter aller Wesen, mögen mich reinigen. Die Wasser, die durch ihre Berührung das in allen Wesen befindliche Unglück in Gestalt der Unreinheit abwaschen – diese göttlichen Wasser mögen mich reinigen.“ Śukra steht hier für die schöpferische Zeugungskraft; die Zuordnung des ersten Satzes ist im gedrängten Satzbau nicht völlig sicher.

M0891. Homa – Besprengung, Verehrung und Entlassung
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1181, Homa – Besprengung, Verehrung und Entlassung
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
abhiṣiñcedathātmānaṃ caturbhiścaṇḍikāstavaiḥ |
śūlena pāhi no devītyādiślokacatuṣṭayam ||
ṛtvikkartṛyajamānābhiṣeke tu pūrvoktaślokacatuṣṭayameva |
dānaṃ dadyādvidhānena hemadhenvambarādikam |
sajapaṃ homamāvedya mahālakṣmīṃ praṇamya ca ||
śūlena pāhi no devītyetaiḥ ślokaiḥ pradakṣiṇam |
vidadhyāt susthiro bhūtvā caṇḍikādhyānatatparaḥ ||
ityetaiḥ—śūlena—ityādibhiḥ tairasmānrakṣa sarvataḥ—ityantairityarthaḥ |
namo devyā iti ślokaiḥ pañcabhiścānitaraḥ |
kṛtvā pañcanamaskārānupaviśyāsane śubhe ||
sarvasvarūpe ityādiṣaḍbhiḥ ślokaiḥ kṛtāñjaliḥ |
prārthya jagatāṃ dhātrīṃ praṇataḥ san hṛdīpsitam ||
svaśarīre samāropya devādyasya visarjanam—iti |
anena vidhinā yastu prakuryāccaṇḍikārcanam ||
tasya tuṣṭā mahālakṣmīḥ sarvān kāmān prayacchati |
iti homavidhiḥ |

Devanagari:
अभिषिञ्चेदथात्मानं चतुर्भिश्चण्डिकास्तवैः |
शूलेन पाहि नो देवीत्यादिश्लोकचतुष्टयम् ||
ऋत्विक्कर्तृयजमानाभिषेके तु पूर्वोक्तश्लोकचतुष्टयमेव |
दानं दद्याद्विधानेन हेमधेन्वम्बरादिकम् |
सजपं होममावेद्य महालक्ष्मीं प्रणम्य च ||
शूलेन पाहि नो देवीत्येतैः श्लोकैः प्रदक्षिणम् |
विदध्यात् सुस्थिरो भूत्वा चण्डिकाध्यानतत्परः ||
इत्येतैः—शूलेन—इत्यादिभिः तैरस्मान्रक्ष सर्वतः—इत्यन्तैरित्यर्थः |
नमो देव्या इति श्लोकैः पञ्चभिश्चानितरः |
कृत्वा पञ्चनमस्कारानुपविश्यासने शुभे ||
सर्वस्वरूपे इत्यादिषड्भिः श्लोकैः कृताञ्जलिः |
प्रार्थ्य जगतां धात्रीं प्रणतः सन् हृदीप्सितम् ||
स्वशरीरे समारोप्य देवाद्यस्य विसर्जनम्—इति |
अनेन विधिना यस्तु प्रकुर्याच्चण्डिकार्चनम् ||
तस्य तुष्टा महालक्ष्मीः सर्वान् कामान् प्रयच्छति |
इति होमविधिः |

Bedeutung und Funktion: Nun besprenge man sich selbst mit vier Caṇḍikā-Lobversen, beginnend mit „Beschütze uns mit dem Dreizack, o Göttin …“ (śūlena pāhi no devi). Wenn der Ritualpriester den Auftraggeber besprengt, sind dagegen die früher genannten vier Verse zu verwenden. Nach der Vorschrift gebe man Gold, eine Kuh, Gewänder und anderes. Man bringe den Homa samt Japa dar und verneige sich vor Mahālakṣmī. Fest gesammelt in der Meditation über Caṇḍikā vollziehe man mit jenen Versen die Rechtsumwandlung; der Kommentar bezeichnet ihren Umfang ausdrücklich vom Anfang śūlena bis zum Schluss tair asmān rakṣa sarvataḥ („mit ihnen beschütze uns von allen Seiten“). Mit den fünf Versen ab namo devyā vollziehe man fünf Verneigungen und setze sich auf einen glückverheißenden Sitz. Der Ausdruck cānitaraḥ an dieser Stelle ist unklar. Mit gefalteten Händen bete man mit den sechs Versen ab sarvasvarūpe zur Trägerin der Welten und trage ihr gebeugt den Herzenswunsch vor. Man nehme die Gottheit in den eigenen Körper zurück und vollziehe die Entlassung; der gedruckte Ausdruck devādyasya ist grammatisch auffällig. Die Verheißung lautet: Wer Caṇḍikā auf diese Weise verehrt, dem gewährt die zufriedene Mahālakṣmī alle Wünsche. Damit endet das Feueropferverfahren.

M0892. Saptashatī – Rahmungen und eingeschobene Verse
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1184, Saptashatī – Rahmungen und eingeschobene Verse
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha (kātyāyanītantro-)ktāḥ kati cit prayogā likhyante |
pratimantramādyantayoḥ praṇavaṃ—japenmantrasiddhiḥ |
sapraṇavavyāhṛtitrayamādyante tu vilomaṃ tadityevaṃ pratiślokaṃ kṛtvā śatāvṛttapāṭhe'tiśīghraṃ siddhiḥ |
pratiślokamādau jātavedase iti ṛcaṃ paṭhet sarvakāmasiddhiḥ |
apamṛtyuvāraṇāyādāvante ca śataṃ tryambakaṃ japet |
pratiślokaṃ śaraṇāgatadīnārta—iti ślokaṃ paṭhet sarvakāryasiddhiḥ |
pratiślokaṃ karotu sā naḥ śubha—ityardhaṃ paṭhet sarvakāmāptiḥ |
svābhīṣṭarājyāptyai evaṃ devyā varaṃ labdhvā—iti ślokaṃ paṭhet |
sarvāpannivāraṇāya pratiślokaṃ—durge smṛtā—iti paṭhet |
asya kevalasyāpi ślokasyāpi kāmānusāreṇa lakṣamayutaṃ sahasraṃ śataṃ vā japaḥ |

Devanagari:
अथ (कात्यायनीतन्त्रो-)क्ताः कति चित् प्रयोगा लिख्यन्ते |
प्रतिमन्त्रमाद्यन्तयोः प्रणवं—जपेन्मन्त्रसिद्धिः |
सप्रणवव्याहृतित्रयमाद्यन्ते तु विलोमं तदित्येवं प्रतिश्लोकं कृत्वा शतावृत्तपाठेऽतिशीघ्रं सिद्धिः |
प्रतिश्लोकमादौ जातवेदसे इति ऋचं पठेत् सर्वकामसिद्धिः |
अपमृत्युवारणायादावन्ते च शतं त्र्यम्बकं जपेत् |
प्रतिश्लोकं शरणागतदीनार्त—इति श्लोकं पठेत् सर्वकार्यसिद्धिः |
प्रतिश्लोकं करोतु सा नः शुभ—इत्यर्धं पठेत् सर्वकामाप्तिः |
स्वाभीष्टराज्याप्त्यै एवं देव्या वरं लब्ध्वा—इति श्लोकं पठेत् |
सर्वापन्निवारणाय प्रतिश्लोकं—दुर्गे स्मृता—इति पठेत् |
अस्य केवलस्यापि श्लोकस्यापि कामानुसारेण लक्षमयुतं सहस्रं शतं वा जपः |

Bedeutung und Funktion: Nun werden einige Anwendungen aus dem Kātyāyanītantra aufgezeichnet. Om am Anfang und Ende jedes Mantras soll Mantra-Vollendung bringen. Mit Om und den drei Vyāhṛtis am Anfang, am Ende in umgekehrter Folge, soll bei entsprechender Rahmung jedes Verses und hundert Gesamtlesungen sehr rasch Vollendung eintreten; die gedrängte Angabe tad ity evam lässt die genaue zusätzliche Formel offen. Vor jedem Vers den Ṛgveda-Vers ab jātavedase zu sprechen, wird mit Erfüllung aller Wünsche verbunden. Zur Abwehr vorzeitigen Todes wird der Tryambaka-Mantra hundertmal am Anfang und Ende genannt. Mit jedem Vers den Vers ab śaraṇāgata-dīnārta zu lesen, soll jedes Vorhaben gelingen lassen; die Halbverseinfügung karotu sā naḥ śubha soll alle Wünsche erfüllen. Für die gewünschte Herrschaft wird der Vers ab evaṃ devyā varaṃ labdhvā genannt. Gegen alle Bedrängnisse steht bei jedem Vers durge smṛtā. Auch dieser Vers allein kann dem Ziel entsprechend hunderttausend-, zehntausend-, tausend- oder hundertmal rezitiert werden. Sämtliche Formeln werden in der Quelle hier nur durch ihre Anfänge bezeichnet und deshalb nicht unmarkiert vervollständigt.

M0893. Saptashatī – weitere Einzelverse und Reihenfolgen
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1184, Saptashatī – weitere Einzelverse und Reihenfolgen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
sarvābādhā—ityasya lakṣajape ślokoktaṃ phalam |
itthaṃ yadā yadā—iti ślokasya lakṣajape mahāmārīśāntiḥ |
tato vavre nṛpo rājya—iti mantrasya lakṣajape punaḥ svarājyalābhaḥ |
hinasti daityatejāṃsi—ityanena sadīpabalidāne ghaṇṭāvandane ca bālagrahaśāntiḥ |
ādyāvṛttimanulomena paṭhitvā tato viparītakrameṇa punaranulomena vāmāvṛttitraya uktaprakāreṇa śīghraṃ siddhirbhavati |
sarvāpannivāraṇāya—durge smṛtā—ityartham |
tato yadāntikaṃ yacca dūre—ityucaṃ tantro—dāridryaduḥkha—ityardhamiva kāryānusāreṇa lakṣamayutaṃ sahasraṃ śataṃ vā japaḥ |
māraṇārtham evamuktvā samutpatya—iti pratiślokaṃ paṭhet |
māraṇoktāvṛttibhiḥ phalasiddhiḥ |

Devanagari:
सर्वाबाधा—इत्यस्य लक्षजपे श्लोकोक्तं फलम् |
इत्थं यदा यदा—इति श्लोकस्य लक्षजपे महामारीशान्तिः |
ततो वव्रे नृपो राज्य—इति मन्त्रस्य लक्षजपे पुनः स्वराज्यलाभः |
हिनस्ति दैत्यतेजांसि—इत्यनेन सदीपबलिदाने घण्टावन्दने च बालग्रहशान्तिः |
आद्यावृत्तिमनुलोमेन पठित्वा ततो विपरीतक्रमेण पुनरनुलोमेन वामावृत्तित्रय उक्तप्रकारेण शीघ्रं सिद्धिर्भवति |
सर्वापन्निवारणाय—दुर्गे स्मृता—इत्यर्थम् |
ततो यदान्तिकं यच्च दूरे—इत्युचं तन्त्रो—दारिद्र्यदुःख—इत्यर्धमिव कार्यानुसारेण लक्षमयुतं सहस्रं शतं वा जपः |
मारणार्थम् एवमुक्त्वा समुत्पत्य—इति प्रतिश्लोकं पठेत् |
मारणोक्तावृत्तिभिः फलसिद्धिः |

Bedeutung und Funktion: Bei hunderttausend Wiederholungen des Verses ab sarvābādhā wird die in ihm genannte Frucht verheißen; bei ebenso vielen des Verses ab itthaṃ yadā yadā die Stillung einer großen Seuche; beim Vers ab tato vavre nṛpo rājya die Wiedergewinnung der eigenen Herrschaft. Der Vers ab hinasti daityatejāṃsi wird bei einer Bali-Gabe mit Licht und bei der Verehrung der Glocke zur Besänftigung kindbedrängender Grahas verwendet. Eine weitere Stelle nennt zunächst die gewöhnliche Leserichtung, dann die umgekehrte und erneut die gewöhnliche; die anschließende Form vāmāvṛttitraya ist sprachlich unsicher. Der Text verheißt dafür rasche Vollendung nach der zuvor beschriebenen Weise. Gegen alle Bedrängnisse wird nochmals der Halbvers durge smṛtā angeführt. Anschließend nennt der beschädigte Druck die Ṛc mit dem Anfang yad antikaṃ yac ca dūre (im Druck zusammengeschrieben yadāntikaṃ) und den Halbvers dāridryaduḥkha; je nach Vorhaben folgen hunderttausend, zehntausend, tausend oder hundert Wiederholungen. Die genaue Verbindung beider Textstücke bleibt unsicher. Für einen historischen Tötungszauber wird schließlich bei jedem Vers evam uktvā samutpatya angeführt, mit den für Māraṇa genannten Wiederholungszahlen. Auch hier bleiben die Quellensignale bloße Versanfänge; die Gewaltabsicht wird als Inhalt der Quelle wiedergegeben, nicht als Empfehlung.

M0894. Saptashatī – Formel für einen Auftraggeber
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1185, Saptashatī – Formel für einen Auftraggeber
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
atha parārthe prayoge— oṃ punastvādityā rudrā vasavaḥ samindhatāṃ punarbrahmāṇo vasunītha yajñaiḥ |
ghṛtena tvaṃ tanvaṃvardhayasva satyāḥ santu yajamānasya kāmāḥ |
iti vaidikamantraṃ pratyadhyāyaṃ pratyāhuti vā paṭhet |
navārṇamantrapuṭitaprayogastu kāmābhāve kartavyaḥ |

Devanagari:
अथ परार्थे प्रयोगे— ॐ पुनस्त्वादित्या रुद्रा वसवः समिन्धतां पुनर्ब्रह्माणो वसुनीथ यज्ञैः |
घृतेन त्वं तन्वंवर्धयस्व सत्याः सन्तु यजमानस्य कामाः |
इति वैदिकमन्त्रं प्रत्यध्यायं प्रत्याहुति वा पठेत् |
नवार्णमन्त्रपुटितप्रयोगस्तु कामाभावे कर्तव्यः |

Bedeutung und Funktion: Bei einem Verfahren zugunsten eines anderen wird folgende vedische Formel genannt: „Om. Erneut mögen die Ādityas, Rudras und Vasus dich entfachen; erneut die Brahmanen durch Opfer, o Vasu-nītha. Mit geklärter Butter stärke deinen Leib. Wahr werden mögen die Wünsche des Auftraggebers.“ Sie ist zu jedem Kapitel oder zu jeder Darbringung zu sprechen. Der gedruckte Text schreibt tanvaṃvardhayasva zusammen. Die anschließende Prosa sagt, die Rahmung mit dem Navārṇa-Mantra sei bei Abwesenheit eines Wunsches auszuführen. Dies steht in Spannung zu der unmittelbar folgenden zitierten Unterscheidung zwischen Wunschritus mit Rahmung und wunschloser Rezitation ohne Rahmung; beide Aussagen bleiben erhalten.

M0895. Saptashatī – Navārṇa-Rahmung und zweite Mantraform
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1185–1186, Saptashatī – Navārṇa-Rahmung und zweite Mantraform
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
taduktaṃ (vārāhītantrādau) śatamādau śataṃ cānte japenmantraṃ navākṣaram |
caṇḍīsaptaśatīmadhye saṃpuṭo'yamudāhṛtaḥ ||
sakāmaiḥ saṃpuṭo jāpyo niṣkāmaiḥ saṃpuṭaṃ vinā |
sarvakāmaprasiddhyarthaṃ navārṇapuṭitaṃ japet—iti ||
atra navārṇamantraḥ prasiddhaḥ |
tatraiko durgāprakaraṇe uktaḥ |
anyastu (vārāhītantre) vedādirvāgbhavaṃ caiva māyā kāmastathaiva ca |
pṛthvī reko vāmanetraṃ nādabinduvibhūṣitam ||
māyā kāmo namaḥ paścānmūlamantra udāhṛtaḥ |
asya puraścaraṇamapi tatraivoktam |
lakṣaṃ japenmūlamantraṃ sarvakāmārthasiddhaye—iti |

Devanagari:
तदुक्तं (वाराहीतन्त्रादौ) शतमादौ शतं चान्ते जपेन्मन्त्रं नवाक्षरम् |
चण्डीसप्तशतीमध्ये संपुटोऽयमुदाहृतः ||
सकामैः संपुटो जाप्यो निष्कामैः संपुटं विना |
सर्वकामप्रसिद्ध्यर्थं नवार्णपुटितं जपेत्—इति ||
अत्र नवार्णमन्त्रः प्रसिद्धः |
तत्रैको दुर्गाप्रकरणे उक्तः |
अन्यस्तु (वाराहीतन्त्रे) वेदादिर्वाग्भवं चैव माया कामस्तथैव च |
पृथ्वी रेको वामनेत्रं नादबिन्दुविभूषितम् ||
माया कामो नमः पश्चान्मूलमन्त्र उदाहृतः |
अस्य पुरश्चरणमपि तत्रैवोक्तम् |
लक्षं जपेन्मूलमन्त्रं सर्वकामार्थसिद्धये—इति |

Bedeutung und Funktion: Dazu heißt es unter anderem im Vārāhītantra: Hundertmal am Anfang und hundertmal am Ende rezitiere man den neunsilbigen Mantra, dazwischen die Caṇḍī-Saptashatī; dies wird Saṃpuṭa, „Rahmung“, genannt. Wer Wünsche verfolgt, rezitiere mit Rahmung, wer wunschlos ist, ohne sie. Zur Erfüllung aller Wünsche rezitiere man mit dem Navārṇa eingerahmt. Der Navārṇa-Mantra ist bekannt; eine Form wurde im Durgā-Abschnitt genannt. Eine andere beschreibt das Vārāhītantra verschlüsselt: Anfang der Veden, Vāgbhava, Māyā und Kāma; dann Erde, reko, linkes Auge, geschmückt mit Nāda und Bindu; anschließend Māyā, Kāma und namaḥ. So wird der Mūlamantra genannt. Das gedruckte reko ist als Silbenbezeichnung unsicher und wird nicht ungesichert entschlüsselt. Auch sein Puraścaraṇa steht dort: Man rezitiere den Mūlamantra hunderttausendmal zur Erfüllung aller gewünschten Ziele.

M0896. Saptashatī-Mantras – erster Carita, Silbenrahmungen
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1186–1187, Saptashatī-Mantras – erster Carita, Silbenrahmungen
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
mārkaṇḍeya—ṛṣiproktaprathamaślokataḥ priye |
vyomādivarṇasambhūto dvitīyasvarasaṃyutaḥ ||
vyoma hakārastasyādiḥ sakāraḥ |
dvitīyasvara ākāraḥ |
tena sā iti labhyam |
nṛpāntaṃ pravadenmantrāḥ sarve cāṣṭādaśa priye |
vaiśyovāca tataḥ ślokā vyomādyāḥ pañca mantrakāḥ ||
vyomādya adho yeṣāmiti mṛganayanāvat samāsaḥ |
nṛpasyoktimāntavarṇo dvādaśasvarasaṃyutaḥ |
māntavarṇo yakāraḥ |
sa ca dvādaśavarṇena aikāreṇa yuktaḥ |
sakāro bindusaṃyuktaścānte sa manurīdṛśaḥ |
vaiśyovāca punardevi svaraikādaśa āhitaḥ ||
svaraikādaśa ekāraḥ |
vahnibījaṃ binduyuktamante syānmanupañcakam |
vahnibījaṃ ramiti |
mārkaṇḍeya—ṛṣiproktaṃ mantratrayamudāhṛtam |
tādivarṇaṃ ca bhuvanasvarayugvāhnaṃ param ||
bhuvanasvara auḥ |
tadyuktaṃ vādalaṃ vau iti |

Devanagari:
मार्कण्डेय—ऋषिप्रोक्तप्रथमश्लोकतः प्रिये |
व्योमादिवर्णसम्भूतो द्वितीयस्वरसंयुतः ||
व्योम हकारस्तस्यादिः सकारः |
द्वितीयस्वर आकारः |
तेन सा इति लभ्यम् |
नृपान्तं प्रवदेन्मन्त्राः सर्वे चाष्टादश प्रिये |
वैश्योवाच ततः श्लोका व्योमाद्याः पञ्च मन्त्रकाः ||
व्योमाद्य अधो येषामिति मृगनयनावत् समासः |
नृपस्योक्तिमान्तवर्णो द्वादशस्वरसंयुतः |
मान्तवर्णो यकारः |
स च द्वादशवर्णेन ऐकारेण युक्तः |
सकारो बिन्दुसंयुक्तश्चान्ते स मनुरीदृशः |
वैश्योवाच पुनर्देवि स्वरैकादश आहितः ||
स्वरैकादश एकारः |
वह्निबीजं बिन्दुयुक्तमन्ते स्यान्मनुपञ्चकम् |
वह्निबीजं रमिति |
मार्कण्डेय—ऋषिप्रोक्तं मन्त्रत्रयमुदाहृतम् |
तादिवर्णं च भुवनस्वरयुग्वाह्नं परम् ||
भुवनस्वर औः |
तद्युक्तं वादलं वौ इति |

Bedeutung und Funktion: Geliebte, vom ersten durch den Seher Mārkaṇḍeya gesprochenen Vers an bis zur Stelle nṛpa werden insgesamt achtzehn Mantras genannt. Deren Silbenbildung wird verschlüsselt beschrieben: der Buchstabe vor „Raum“, verbunden mit dem zweiten Vokal. Der Kommentar erklärt „Raum“ als ha, den davorstehenden Buchstaben als sa und den zweiten Vokal als ā; daraus ergibt sich sā. Danach folgen ab „Der Kaufmann sprach“ fünf Verse als Mantras mit einer Raum-Rahmung; die grammatische Erklärung des Kompositums vyomādya lautet ausdrücklich „die Raum am Anfang und unten haben“. Die Fußnote vermerkt, dass im Text vaiśyovāca als Lesart für vaiśya uvāca steht. Bei der Rede des Königs wird der auf ma folgende Buchstabe mit dem zwölften Vokal verbunden; der Kommentar identifiziert ya und ai. Am Schluss steht sa mit Bindu. Für die erneute Rede des Kaufmanns nennt der Text den elften Vokal, vom Kommentar als e erklärt, und am Ende das Feuer-Bīja mit Bindu; dies ergibt fünf Mantras. Das Feuer-Bīja wird als ra erläutert. Der Rede Mārkaṇḍeyas werden drei Mantras zugeordnet; danach folgt eine weitere Chiffre mit tādivarṇa, bhuvana-Vokal und vahna. Der Kommentar nennt au und die Form vau. Die genaue Gesamtanordnung der letzten Chiffre ist beschädigt; sā, ya/ai, e, ra und vau sind deshalb als ausdrücklich erklärte Bestandteile, nicht als frei rekonstruierter Gesamtmantra wiedergegeben.

M0897. Saptashatī-Mantras – Abschlussformeln und vereinfachte Verfahren
Fundstelle: Zwölfter Taraṅga, Band III, S. 1192, Saptashatī-Mantras – Abschlussformeln und vereinfachte Verfahren
Quellenformeln im Ritualzusammenhang; lokale Lesungshinweise beachten. Verschlüsselte Formeln nicht ungesichert ergänzt.
IAST – Formel beziehungsweise Quellenzusammenhang:
vidhineti |
aṣṭamyāṃ vā caturdaśyāmiti kīlakenaityarthaḥ |
tatra home svāhāntā ete mantrāḥ pūjāyāṃ namo'ntāḥ tarpaṇe tarpayāmyantāḥ |
ke cit tanmantraṃ paṭhitvā tattadadhyāyadevatāyai svāhā—ityevam |
tattadadhyāyahome tattadadhyāyadevatāṃ tarpayāmi—iti tarpaṇe |
tattadadhyāyadevatāyai namaḥ—iti pūjane ityāhuḥ |
evaṃ homāśaktau |
jayantī—mantreṇa namo devyā iti mantreṇa sarvamaṅgala—iti mantreṇa vā homapūjātarpaṇāni |
juhuyāt stotramantrairvā caṇḍikāyai śubhaṃ haviḥ—ityapi (rahasye) |
ādau tu kavacaṃ kṛtvā paścāt saptaśatīṃ japet—ityādivacanāt |

Devanagari:
विधिनेति |
अष्टम्यां वा चतुर्दश्यामिति कीलकेनैत्यर्थः |
तत्र होमे स्वाहान्ता एते मन्त्राः पूजायां नमोऽन्ताः तर्पणे तर्पयाम्यन्ताः |
के चित् तन्मन्त्रं पठित्वा तत्तदध्यायदेवतायै स्वाहा—इत्येवम् |
तत्तदध्यायहोमे तत्तदध्यायदेवतां तर्पयामि—इति तर्पणे |
तत्तदध्यायदेवतायै नमः—इति पूजने इत्याहुः |
एवं होमाशक्तौ |
जयन्ती—मन्त्रेण नमो देव्या इति मन्त्रेण सर्वमङ्गल—इति मन्त्रेण वा होमपूजातर्पणानि |
जुहुयात् स्तोत्रमन्त्रैर्वा चण्डिकायै शुभं हविः—इत्यपि (रहस्ये) |
आदौ तु कवचं कृत्वा पश्चात् सप्तशतीं जपेत्—इत्यादिवचनात् |

Bedeutung und Funktion: Die Erläuterung verbindet „nach dem Verfahren“ mit dem Kīlaka und dessen Wortlaut aṣṭamyāṃ vā caturdaśyām („am achten oder vierzehnten Tag“). Beim Homa enden diese Mantras auf svāhā, bei der Verehrung auf namaḥ und beim Tarpaṇa auf tarpayāmi. Manche lehren, nach dem betreffenden Mantra ausdrücklich „Der Gottheit des jeweiligen Kapitels svāhā“ zu sprechen; beim Tarpaṇa „Ich sättige die Gottheit des jeweiligen Kapitels“, bei der Verehrung „Verehrung der Gottheit des jeweiligen Kapitels“. So verfahre man bei Unvermögen zum vollständigen Homa. Homa, Verehrung und Tarpaṇa können auch mit dem Mantra ab jayantī, mit namo devyā oder mit sarvamaṅgala geschehen. Das Rahasya sagt ebenfalls: „Oder man bringe Caṇḍikā mit den Hymnen-Mantras eine gute Opfergabe dar.“ Wegen der Aussage „Zuerst vollziehe man das Kavaca, danach rezitiere man die Saptashatī“ und ähnlicher Aussagen folgt nun die weitere Anordnung. Die Satzbegründung läuft auf der folgenden Seite weiter; die drei genannten Hymnen bleiben hier Quellensignale, keine vollständig zitierten Texte.

Shiva und Parvati stehen für die Verbundenheit von Bewusstsein und Kraft.

Video laden

YouTube

YouTube sammelt möglicherweise persönliche Daten. Datenschutzrichtlinie

Fortfahren Ausblenden

Sorgfältiges Lesen als Ausdruck der Hingabe

Wer Formeln und ihre Erläuterungen auseinanderhält, hört der Überlieferung genauer zu. Nimm eine geklärte Einsicht und gegebenenfalls eine offene Frage aus der Lektüre mit. Beides kann dein weiteres Svadhyaya begleiten.

Als heutige Anregung: Kehre anschließend ohne Eile zu deinem vertrauten Japa zurück. Teil 3 führt die Sammlung weiter; die Kapitelübersicht hilft dir, den ursprünglichen Zusammenhang nachzulesen.

Wegweiser durch die zwölf Wellen

Die Seiten sind unterschiedlich aufgeteilt. Über diese Übersicht erreichst du jede Welle direkt in allen drei Fassungen.

Taraṅga	Schwerpunkt	Deutsch	IAST	Devanagari
1	Mit Vertrauen und Unterscheidungsvermögen beginnen	Lesen	Lesen	Lesen
2	Der Praxis einen guten Rahmen geben	Lesen	Lesen	Lesen
3	Verehrung mit Aufmerksamkeit erfüllen	Lesen	Lesen	Lesen
4	Die Einweihung zum Abschluss führen	Lesen	Lesen	Lesen
5	Verschiedene Wege der Einweihung verstehen	Lesen	Lesen	Lesen
6	Beständigkeit in der Mantrapraxis entdecken	Lesen	Lesen	Lesen
7	Über die Reifung der Praxis nachdenken	Lesen	Lesen	Lesen
8	Die Vielfalt der Gottheitsverehrung kennenlernen	Lesen	Lesen	Lesen
9	Die Überlieferungen der Göttin aufmerksam lesen	Lesen	Lesen	Lesen
10	Mantra, Hymne und Verehrung zusammen betrachten	Lesen	Lesen	Lesen
11	Der Verehrung der Göttin Zeit und Raum geben	Lesen	Lesen	Lesen
12	Die letzte Welle mit Sammlung lesen	Lesen	Lesen	Lesen

Siehe auch

• Purashcharana
• Mantra
• Japa
• Diksha
• Guru
• Meru Tantra – im vorliegenden Werk mehrfach zitiert
• Kularnava Tantra
• Rudrayamala Tantra – im Abschnitt über Göttin und Bhairava zitiert
• Mantramahodadhi – ebenfalls eine umfangreiche Schrift zur Mantrapraxis
• Dakshinamurti Samhita
• Mahanirvana Tantra
• Vijnana Bhairava Tantra
• Shiva Samhita

Textumfang und Quellenhinweise

Umfang und dokumentierte Auslassungen: Alle zwölf Taraṅgas sind bis zum Werk-Kolophon auf Band III, S. 1231 bearbeitet. Die frühere Überlieferungslücke dieser Arbeitsausgabe auf S. 748–756 wurde anhand des vorliegenden PDF neu bearbeitet und geschlossen. Gesondert verbleiben neun ausdrücklich markierte Inhaltsauslassungen: Taraṅga 7, Verse 344–349, 394–399, 405–418; Taraṅga 9, S. 815, 816–817, 818, 829–830, 831 und 854–855. Sie betreffen sexualisierte Darstellungen minderjährig oder nicht eindeutig erwachsen bezeichneter Personen. Daher wird keine ausnahmslos lückenlose Vollübersetzung beansprucht. Lokale beschädigte oder unsichere Quellenlesungen bleiben gekennzeichnet.

Literatur und Quellen

• Pratapasimha Shah: Puraścaryārṇava. Herausgegeben von Muralidhara Sharma, ältere Ausgabe in drei Bänden, Varanasi. Verwendeter Textumfang: Band I, S. 1–318. Die beiden Digitalisate von Band I ergänzen sich; die Seiten 8–9 wurden nach dem vollständigeren Exemplar wiedergegeben. Für Band II dient die von Rajanatha Tripathi herausgegebene Ausgabe von 2013 als Grundlage; deren S. 1 entspricht S. 319 der älteren Ausgabe. Die abweichende Seitenzählung wird in den Fundstellen mit der Bandangabe kenntlich gemacht.
• Puraścaryārṇava, Band II, herausgegeben von Rajanatha Tripathi, Sampurnanand Sanskrit University; Hauptgrundlage der Taraṅgas 5–8, S. 1–330; gezielt mit der älteren Ausgabe, S. 319–412, verglichen.
• Purashcharana im Yoga-Vidya-Wiki – ergänzende heutige Erläuterung, nicht Ersatz für den Sanskrittext.

• Band III der älteren Ausgabe: gedruckte S.723–1231, Digitalisat 2015.487364.Purascharyarnava-Part-III_text.pdf, PDF48–556; einschließlich der neu bearbeiteten S.748–756.
• IAST wurde aus dem bearbeiteten Devanagari transliteriert und ist kein unabhängiger Textzeuge. Unnummerierte Prosa und Verse werden durch die gedruckte Seite nachgewiesen. Die deutschen Lesungshinweise kennzeichnen örtliche Unsicherheiten. Eine kollationierte kritische Edition wird nicht beansprucht.

Ausgewählte Lesarten

• Vers 1.49: Zur Lesung „Verrichtungen zu Navaratri“ verzeichnet der Druck die Variante „Verrichtungen“ im Plural; die sachliche Aussage bleibt gleich.
• Vers 1.51: Die Hauptlesung bhūtalipi („Elementeschrift“) steht neben der verzeichneten Variante bhūtabali („Darbringung an die Wesen“). Hier wird der Hauptlesung gefolgt.
• Band I, S. 12: Zur Hauptlesung Svarṇakoṭīśvarī ist Koṭeśvarī als Variante genannt.
• Band I, S. 14: Zu śuṣke („kraftlos/trocken“) bei Shiva ohne Shakti verzeichnet der Druck sūkṣme („fein/subtil“). Die Übersetzung folgt der Hauptlesung.
• Band I, S. 19: Statt „ein verständiger Verehrer der Göttin“ steht als Variante „ein Verehrer der Göttin, voller Hingabe“.
• Band I, S. 21: Der Druck nennt neben „beides vermischt“ die Lesung „beides aufsuchend/auf beidem beruhend“; bei der Mittagsrezitation steht neben „Japa, o Herrin“ auch „Japa, o Göttin“.
• Band I, S. 79–82: Mehrere Zitate werden innerhalb des gedruckten Werkes erneut angeführt. Diese Wiederholungen bleiben erhalten; das auf S. 80 abgebrochene Vishnuyamala-Zitat wird auf S. 82 vollständig gegeben.
• Band I, S. 26: Neben padaṃ śivam (Shivas Stätte) steht die Variante pathaṃ śivam (Shivas Weg).
• Band I, S. 33: Neben tadveṣeṇa (unter diesem Vorwand/in dieser Verkleidung) steht taddveṣeṇa (aus Hass darauf).
• Band I, S. 34: Zur Reihe Guru, Gottheit, Selbst und Kala wird eine abweichende Lesung ohne Guru genannt; die Hauptlesung wird beibehalten.
• Band I, S. 24: Neben vāmapathe („auf dem linken Weg“) ist vāmapade („im linken Bereich/Weg“) verzeichnet.

Zur Wiedergabe: Die Nummern 1–54 sind die Nummern des gedruckten Eingangsteils. Danach stehen genaue Seiten- und Abschnittsangaben für unnummerierte Zitate und Prosa. Unsichere Lesungen sind unmittelbar an der betreffenden Stelle bezeichnet. Zuordnungen, Wirkungsaussagen und Wertungen innerhalb der Übersetzung geben die jeweilige traditionelle Quelle wieder.

Weiterführende Angebote

• Yoga bei Yoga Vidya
• Meditation bei Yoga Vidya

Seminare

Kundalini Yoga

22.11.2026 - 27.11.2026 Chakras und Kundalini Yoga - Selbstentfaltung und ganzheitliche Weiterentwicklung

Eine Woche intensiver Praxis mit Techniken aus dem Kundalini Yoga: langes Halten der Asanas mit Chakra Konzentration, fortgeschrittene Pranayama Übunge…

Gauri Blumenthal

04.12.2026 - 06.12.2026 Der Vagusnerv im Yoga

Der Vagus-Nerv, der X. Hirnnerv, verbindet das Gehirn mit allen wichtigen Körperorganen und funktioniert in beide Richtungen wie eine Informationsautob…

Premajyoti Schumann, Helena Horsch

Indische Schriften

26.12.2026 - 02.01.2027 Indische Rituale Ausbildung

Du interessierst dich für indische Rituale? Du hast die einzigartige Gelegenheit, in dieser Rituale Ausbildung bei Yoga Vidya die kleine Puja, große P…

Sukadev Bretz, Shankari Winkelbauer

01.01.2027 - 10.01.2027 Yogalehrer Weiterbildung Intensiv A1 - Jnana Yoga und Vedanta

Kompakte, vielseitige Weiterbildung für Yogalehrer rund um Jnana Yoga und Vedanta.
Tauche tief ein ins Jnana Yoga und Vedanta, studiere die indischen S…

Vedamurti Dr Olaf Schönert

Chakras

26.12.2026 - 01.01.2027 Kundalini Yoga Intensiv Praxis - Live Online

Intensives Praktizieren der im Mittelstufen-Seminar gelernten Übungen für noch tiefere Erfahrung und Erweiterung des Bewusstseins ohne viel Theorie. L…

Sukadev Bretz, Shaktipriya Vogt, Radharani Birkner

27.12.2026 - 30.12.2026 Chakra - Heilung - Klang

Intensiviere deine Beziehung zu deinen Chakras durch Tönen und achtsames Atmen. Durch meditative Klang- und Atemübungen kannst du deinen Körper und d…

Hagit Noam

Energiearbeit

22.11.2026 - 25.11.2026 Heilende Hände & Klang

Tauche ein in die faszinierende Verbindung von Berührung und Klang, die dir Momente der Ruhe, Kraft und Inspiration schenken kann. Dieses Seminar lädt…

Stefanie Oberländer, George Gabel

29.11.2026 - 04.12.2026 Energieschutz mit Yoga

Du lernst mit einfachen Yogatechniken einen wirksamen Schutz vor Energieverlusten. Besonders für Menschen, die mit Körperenergien arbeiten oder viel m…

Erkan Batmaz

← Vorheriger Teil · Teil 1 · Teil 2 · Teil 3 · Nächster Teil →

Zur Ausgabe: Deutsch · Sanskrit in IAST · Devanagari · 108 Passagen zur Besinnung · Mantrasammlung