Purashcharanarnava Sanskrit IAST/Teil 2

Purashcharanarnava in IAST – Taraṅgas 9–12 führt durch die Überlieferungen der Mahavidyas, weitere Gottheitsmantras und Hymnen, die Verehrung der Durga und die abschließenden Verfahren des Werkes. Die lateinische Umschrift ermöglicht es, den Sanskritwortlaut neben der deutschen Bedeutung zu studieren.

Zur Textgrundlage: Umfang, dokumentierte Auslassungen und Lesungshinweise.

Gerade bei langen Quellenabschnitten hilft ein ruhiges Tempo: Folge einer Fundstelle und einer zusammenhängenden Aussage. Eine Mantrabezeichnung, eine verschlüsselte Bildungsregel und eine vollständig zitierte Formel erfüllen verschiedene Aufgaben; die Lesungshinweise und die Mantrasammlung unterstützen ihre Unterscheidung.

Japa verbindet Aufmerksamkeit und Hingabe.

Zur Ausgabe: Deutsch · Sanskrit in IAST · Devanagari · 108 Passagen zur Besinnung · Mantrasammlung

← Vorheriger Teil · Teil 1 · Teil 2

9. Taraṅga: Die Mahāvidyās und ihre Überlieferungswege

Diese Welle: Deutsch · IAST · Devanagari

Band III, S. 723, Beginn des neunten Taraṅga und zehn Mahavidyas
daśamahāvidyāstatpuraścaraṇaviśeṣāśca pradarśyante |
tathā ca (muṇḍamālāyām) kālī tārā mahāvidyā ṣoḍaśī bhuvaneśvarī |
bhairavī chinnamastā ca vidyā dhūmāvatī tathā ||
bagalā siddhividyā ca mātaṅgī kamalātmikā |
etā daśa mahāvidyāḥ siddhividyāḥ prakīrtitāḥ ||

Lesungshinweise: [Die Verse dieses Bandes sind an dieser Stelle unnummeriert; die Fundstellen folgen den gedruckten Seiten.]

Band III, S. 723–724, Kalis Vorrang im Kumari-Tantra
tatrādau prathamavidyā proktā (kumārītantre) bhairava uvāca |
asti guhyatamaṃ hyetajjñānamekaṃ sanātanam |
atīva hi sugopyaṃ ca kathituṃ naiva śakyate ||
atīva matpriyā'sīti kathayāmi tava priye |
sarvaṃ brahmamayaṃ hyetat saṃsāraṃ sthūlasūkṣmakam ||
prakṛtiṃ tu vinā naiva saṃsāramupapadyate |
tasmācca prakṛtermūlakāraṇaṃ naiva dṛśyate ||
rūpāṇi bahusaṅkhyāni prakṛterasti bhāmini |
eṣāṃ madhye maheśāni kālīrūpaṃ manoharam ||
viśeṣataḥ kaliyuge narāṇāṃ bhuktimuktidam |
tasyā upāsakāścaiva brahmaviṣṇuśivādayaḥ ||
indraḥ sūryaśca varuṇaḥ kubero'gnistathā'paraḥ |
durvāsāśca vaśiṣṭhaśca dattātreyo bṛhaspatiḥ ||
bahunā kimihoktena sarve devā upāsakāḥ |
kālikāyāḥ prasādena bhuktimuktyādibhāginaḥ ||

Band III, S. 724, Zweiundzwanzigsilbige Kali-Vidya
tasyā mantraṃ pravakṣyāmi yato rakṣejjagattrayam |
kakāraṃ vahnisaṃyuktaṃ ratibindusamanvitam ||
triguṇaṃ ca tataḥ kūrcayugmaṃ lajjāyugaṃ tataḥ |
dakṣiṇe kālike ceti pūrvabījāni coccaret ||
vahnijāyāvadhiḥ prokto kālikāyā manuḥ śive |
dvāviṃśatyakṣarī vidyā siddhividyeyamīritā ||

Lesungshinweise: [Die ausgeschriebene Anrufung richtet sich an Dakshina-Kali. Die Bijas stehen hier in Lautschlüsseln, nicht als ausgeschriebene Rezitationsfolge.]

Band III, S. 724, Bedeutung der Kali-Vidya im Sanketa-Tantra
mantrārthamāha (saṃketatantre) kakārāddhibrahmotpannaṃ tena sṛṣṭisvarūpiṇī |
rephaḥ kālāgnirudrātmā tena saṃhārarūpiṇī ||
īkāraśca mahālakṣmīrlokatrayavibhāvinī |
teneyaṃ pālinī śaktiḥ sāmarasyaṃ ca bindunā ||

Lesungshinweise: [Ra] [Samarasya]

Band III, S. 724–725, Bedeutung der Kali-Vidya im Kali-Tantra
(kālītantre) kakārācchivarūpatvāt sarvaiśvaryapradāyinī |
jvalanārṇasamāyogāt sarvatejomayī śubhā ||
bindumālī kevalaṃ tu sarvatattvaprakāśikā |
bindunā niṣkalatvācca kaivalyaphaladāyinī ||
kūrcabījaṃ kevalaṃ tu sarvabodhaprakāśakam |
caitanyarūpaṃ saṃsārabhīṣaṇaṃ muktidāyakam ||
bodhā prakāśamānatvaṃ yasmāttattvamabhinnā |
tayorvisarga īkāro bindunā tāntrikī matā ||
dakṣiṇā siddhasādhyādirahitā kṣiprasiddhidā |
kālasaṃkalanāt kālī kālatrāsaṃ karotyataḥ ||
svāheti viṣayāḥ sarve devatāyāṃ samarpitāḥ |
evaṃ samastarūpeṇa kevalaṃ citkalā'parā ||
sarvadevamayo sākṣācchabdabrahmasvarūpiṇī |
evaṃ dhyāyedviśuddhātmā jīvanmuktaḥ svayaṃ śivaḥ ||

Lesungshinweise: [grammatische Form im Druck unsicher] [die folgende Satzfügung ist gestört: ihr Tattva ist ungetrennt] [Hier nennt die Fußnote als Lesart: ‚Sie besteht aus Bindu und Nada.‘] Die mit Bindu Bekränzte [grammatische Form im Druck unsicher] offenbart alle Tattvas; durch Bindu ist sie ohne Teile und schenkt die Frucht der völligen Befreiung.

Band III, S. 725, Größe der Vidya im Bhairavi-Tantra
vidyāmāhātmyamāha (bhairavītantre) nātra cittāviśuddhiḥ syānnārimitrādidūṣaṇam |
na vā prayāsabāhulyaṃ samayāsamayādikam ||
na vittavyayabāhulyaṃ kāyakleśakaraṃ na ca |
devairdevatvavidhaye siddhaiḥ khecarasiddhaye ||
pannagai rākṣasairmartyairmunibhiśca mumukṣubhiḥ |
kāmibhirdharmibhiścārthamīpsubhiḥ sevyate sadā ||
ya enāṃ cintayenmantrī sarvakāmasamṛddhidām |
tasya haste sadaivāsti sarvasiddhirna saṃśayaḥ ||
tasya darśanamātreṇa vādino niṣprabhāṃ gatāḥ |
rājāno'pi ca dāsatvaṃ bhajante kiṃ pare janāḥ ||
vahneḥ śaityaṃ jalastambhaṃ gatistambhaṃ vivasvataḥ |
divārātrivyatyayaṃ ca sa kartuṃ bhavati kṣamaḥ ||
ante ca labhate devyā gaṇatvaṃ durlabhaṃ naraḥ |
candrasūryasamo bhūtvā vaset kalpāyutaṃ divi ||
na tasya durlabhaṃ kiṃcidyaḥ smaredghorakālikām |

Lesungshinweise: [die genaue Reichweite dieser Aussage ist nicht erläutert] [-Zuordnungen des Mantras]

Band III, S. 725–726, Aniruddhasarasvati im Kali-Tantra
(kālītantre) asyāḥ smaraṇamātreṇa siddhayo'ṣṭau bhavanti hi |
evaṃ samastavidyānāṃ rājñīṃ stotuṃ na śakyate ||
vaktrakoṭisahasraistu jihvākoṭiśatairapi |
sarvasiddhipradā devī aniruddhasarasvatī ||
tasmādasyā nāmamātrāt siddhayaḥ saṃbhavanti hi |
tathā |
api cet tvatsamā nārī matsamaḥ puruṣo'sti cet |
aniruddhasarasvatyāḥ samo mantraḥ sadā bhavet ||

Band III, S. 726, Kali im Kali-Zeitalter
tantrāntare |
kalau kālī kalau kālī kalau kālī tu kevalā |
sādhitā kālanāthena pratyakṣā kālikā kalau ||
kalau kālīṃ vihāyātha yaḥ kaścinmokṣakāmukaḥ |
sa bhojanaṃ vinā nūnaṃ kṣunnivṛttimabhīpsati ||
kalau kālīṃ vihāyātha yaḥ kaścicchāntimicchati |
sa hi śītanivṛttyarthaṃ himaśailaṃ niṣevate ||
kalau kālīṃ vihāyātha yaḥ kaścit kāṅkṣyamicchati |
sa tu duḥkhanivṛttyarthaṃ pāpāni kurute sadā ||
śrīmahākālikā vidyā kalau pūrṇaphalapradā |
kalirhi yasyā dāsasya pādapūjāṃ karoti hi ||
ajñānājjñānato vā'pi salīlaṃ vā sahelayā |
smṛtā'pi siddhidā kālī sakṛdeva maheśvari ||
mahāvidyā siddhividyā vidyābhedaiḥ pratiṣṭhitā |
upavidyādibhedaiśca kālikā saṃsthitā bhuvi ||
tārādyāḥ sakalā vidyāḥ kālikāyāḥ prajajñire |
sarvā vidyāḥ kālikāyāṃ saṃsthitā eva pārvati ||

Lesungshinweise: [das Wort kankshya ist hier unsicher] [das Zeitalter beziehungsweise dessen Verkörperung] Wer Kali übergeht und das Ersehnte sucht [das Wort kankshya ist hier unsicher], handelt wie einer, der Böses tut, um vom Leiden frei zu werden.

Band III, S. 727, Rishi-Nyasa und Mantraglieder
atha ṛṣyādinyāsaḥ (kālītantre) bhairavo'sya ṛṣiḥ prokta uṣṇikchanda udāhṛtam |
devatā kālikā proktā lajjābījaṃ tu bījakam ||
śaktistu kūrcabījaṃ syādaniruddhasarasvatī |
(kālīkrame) kīlakaṃ cādyabījaṃ tu caturvargārthasiddhidam |
(kālītantre) kavitvārthe niyogaḥ syādevamṛṣyādikalpanā |
aṅganyāsakaranyāsau yathāvadabhidhīyate ||
ṣaḍdīrghabhājā bījena praṇavādyena kalpayet |
(vīratantre'pi) dīrghaṣaṭkayutādyena praṇavādyena kalpayet |
nyāsāntarāṇi tatraiva draṣṭavyāni |

Lesungshinweise: [Bija]

Band III, S. 727–728, Dakshina-Kalis Meditation im Merutantra
atha dhyānaṃ (merutantre) karālavadanāṃ ghorāṃ muktakeśīṃ caturbhujām |
kālikāṃ dakṣiṇāṃ divyāṃ muṇḍamālāvibhūṣaṇām ||
khaḍgābhayavarotkṛttaṃ muṇḍaṃ ca dadhatīṃ karaiḥ |
mahāmeghaprabhāṃ śyāmāṃ tathā caiva digambarām ||
kaṇṭhāvasaktamuṇḍālīṃ galadrudhiracarcitām |
karṇāvataṃsatānītaśavayugmavirājitām ||
ghoradaṃṣṭrāṃ karālāsyāṃ pīnonnatapayodharām |
śavānāṃ karasaṅghātaiḥ kṛtakāñcīṃ hasanmukhīm ||
sṛkkadvayagaladraktadhārāvisphuritānanām |
ghorarūpāṃ mahāraudrīṃ śmaśānālayavāsinīm ||
danturāṃ dakṣiṇavyāpimuktalambakacoccayām |
śavarūpamahādevahṛdayoparisaṃsthitām ||
śivābhirghorarāvābhiścaturdikṣu samanvitām |
mahākālasamāyuktāṃ śavopariratānvitām ||
sukhaprasannavadanāṃ smerānanasaroruhām |
evaṃ saṃcintayet kālīṃ śmaśānālayavāsinīm ||

Band III, S. 728, Frucht der Kali-Meditation
tathā |
kapilāratnasampūrṇapṛthvīdānasya yat phalam |
koṭihomasahasrasya devyāḥ dhyānena tat phalam ||
etanmantrajapānmantrī mucyate brahmahatyayā |
pitṛmātṛvadhādyaiśca kimanyaiḥ kṣudraghātakaiḥ ||

Lesungshinweise: [Für das letzte Wort verzeichnet die Ausgabe die Lesart kshudrapataka, „geringes Vergehen“, statt des gedruckten kshudraghataka.]

Band III, S. 728–729, Aufhebung von Vasishthas Fluch
atha śāpoddhārastantrāntare |
śāpoddhāraṃ pravakṣyāmi vaśiṣṭhamuninā kṛtam |
caturviṃśatilakṣāṇi japtvā kopena śaptavān ||
adya prabhṛti deveśi kālike kālarūpiṇi |
tava mantreṣu saṃsiddhiḥ kaṣṭenaiva bhaviṣyati ||
iti śrutvā mahādevī prādurbhūtā prasādya tam |
uvāca putra kimidaṃ śāpadānaṃ vṛthā kṛtam ||
evaṃ phalaṃ yathā na syāt tathā kuru munīśvara |
jñānaṃ dattaṃ durārādhyaṃ durlabhaṃ yat surairapi ||
tataḥ prītyā varaṃ labdhvā jñānavijñānasaṃyutam |
uvāca prītamanasā śāpāntaṃ mantrasaṅkaṭe ||
mātaḥ krodhena kathitaṃ tantramūlamidaṃ tave |
praṇavaṃ pūrvamuddhṛtya ghorarūpe ca dakṣiṇe ||
siddhiṃ kurudvayaṃ procya kāliketi padaṃ tataḥ |
mamābhīṣṭaphalaṃ śīghraṃ dehi draviṇasampadam ||
japādau mantramuccārya japānte ca punaḥ paṭhet |
bhaviṣyati tataḥ siddhiracirāt parameśvari ||

Lesungshinweise: [die Wortverbindung ist nicht eindeutig] [Om, Furchtbare, Dakshina, bewirke, bewirke Siddhi! Kalika, schenke mir rasch die ersehnte Frucht und reichen Besitz!] Nachdem er liebevoll den mit Erkenntnis und unmittelbarem Verstehen verbundenen Segen empfangen hatte, sprach er freudig die Aufhebung des Fluchs aus, der den Mantra behindert: ‚Mutter, im Zorn wurde es ausgesprochen; dies ist die Grundlage deines Tantra [die Wortverbindung ist nicht eindeutig].

Band III, S. 729, Ritualsitze im Matsyasukta
athāsanabhedā uktā matsyasūkte |
mṛtacūḍakamāsīnaścānyeṣu komaleṣu ca |
viṣṭaraṃ vā samāśritya sādhayet siddhimuttamām ||
eṣāṃ lakṣaṇāni tatraiva |
arvāk ṣaṇmāsato garbhacyutamāhurmṛduṃ budhāḥ |
cūḍopanayanairhīnametaccācūḍakaṃ viduḥ ||
nivṛttacūḍako bālo hīnopanayanaḥ pumān |
yo mṛtaḥ pañcame varṣe tameva komalaṃ viduḥ ||
tathā |
mṛtāsanaṃ vinā devi yo japet kālikāṃ naraḥ |
tāvat sa nārakī jñeyo yāvadāhūtasaṃplavam ||
yo vīra ityarthaḥ |
paśostu tādṛśāsananiṣedhāt |

Lesungshinweise: [Der erste zusammengesetzte Sitzname ist im Druck unsicher; die folgenden Erklärungen beziehen sich ausdrücklich auf Leichname.] [angerufenen Weltauflösung — Schlussausdruck unsicher] Ein Junge, dessen Haarschur vollzogen, dessen Upanayana aber noch nicht geschehen ist und der im fünften Lebensjahr gestorben ist, heißt Komala.“ [Der erste zusammengesetzte Sitzname ist im Druck unsicher; die folgenden Erklärungen beziehen sich ausdrücklich auf Leichname.] Ferner: „Wer als Mensch Kalikas Japa ohne Totensitz übt, Göttin, gilt als Höllenbewohner bis zur [angerufenen Weltauflösung — Schlussausdruck unsicher].“ Gemeint ist ein Vira, denn für den Pashu ist ein solcher Sitz verboten.

Band III, S. 729, Ersatz für den Totensitz
mṛtāsanādyabhāve'nukalpa ukto (vīratantre) śavābhāve viṣṭaraṃ tu śavarūpaṃ prakalpayet |
pañcāśadbhirvedavṛddhyā tadardhena tu viṣṭaram ||
(kālītantrādau) mṛtābhāve kuśārūpaṃ viṣṭaraṃ parikalpayet |
viṣṭaraḥ sādhakasyātha kathyate śṛṇu sāmpratam ||
bhūtaprāṇi yasmin vai sa kuśetyabhidhīyate |

Lesungshinweise: [Sitze] [Zählung unklar] [bilde man] [Schriften] [sind] [Der letzte Satz ist im Druck sprachlich beschädigt; die folgende Beschreibung der Grasanordnung beginnt auf dieser Seite und wird im nächsten Abschnitt vollständig wiedergegeben.] Worin die Lebenskräfte der Wesen [sind], das wird Kusha genannt.“ [Der letzte Satz ist im Druck sprachlich beschädigt; die folgende Beschreibung der Grasanordnung beginnt auf dieser Seite und wird im nächsten Abschnitt vollständig wiedergegeben.]

Band III, S. 729–730, Anfertigung des Vishtara
haste pāde daśa daśamitā digyugaṃ hṛtsaroje viṃśatsaṅkhyāḥ sakalavarade mastake kīrtitāśca |
guhye jihvāvadanaradane ghrāṇakarṇastaneṣu liṅge cāṇḍe yugaparimitā yojanīyāḥ kuśāśca ||
ityeṣa viṣṭaraḥ proktaḥ sarvasiddhipradāyakaḥ |
kuśairvā bandhanaṃ kāryaṃ nāḍyā vā parameśvari ||
raktamiśritasūtreṇa paṭṭasūtreṇa vā punaḥ |
viṣṭaraṃ parikalpyātha tasyopari japaṃ caret ||
vidhiviṣṭarapadmasya vidhiḥ prokto mayā tava |
śavarūpaṃ prakalpyātha kavirvāgmī bhavennaraḥ ||
svayambhvāktaṃ sūtraṃ ca kartavyaṃ sarvasiddhaye |
śavābhāve viṣṭarastu śavarūpaḥ prakīrtitaḥ ||
viṣṭaraḥ śivarūpaḥ syāt svasya śaktitvakalpanā |
śivaśaktisamāyogāt kiṃ na siddhyati bhūtale ||

Lesungshinweise: [vier] [die Bezeichnung ist unklar] [hier einer rituellen Substanz; nicht ausgeschrieben]

Band III, S. 730–731, Weihe des Vishtara im Shaktisangama
atha viṣṭarasaṃskāraḥ (śaktisaṅgame) gāyatryā troṭanaṃ kāryaṃ mūlena grathanaṃ caret |
kṛtasaṅkalpako mantrī komalaṃ vāmapāṇinā ||
kūrcabījena saṅgṛhya astramantreṇa prokṣaṇam |
praṇavaṃ bhuvaneśīṃ ca samuccārya tu taṃ vadet ||
śavarūpa mahāpreta cāṣṭasiddhiṃ prayaccha me |
iti stutvā tu taṃ samyak kuśamadhye nidhāpayet ||
tasya dehe trikoṇaṃ tu raktacandanakena vai |
māyāṃ tanmadhyagāṃ likhya bahirmaṇḍalakaṃ caret ||
praṇavam āḥ surekhe ca vajrarekhe tataḥparam |
kūrcaṃ cāstraṃ vahnivadhūṃ ca maṇḍale manuḥ ||
akāraṃ ca tato māyāṃ kroṃkāraṃ haṃsa eva ca |
vahnijāyāṃ samuccārya śavaprāṇāḥ padaṃ vadet ||
iha prāṇāḥ padaṃ coktvā śavajīva iha sthitaḥ |
śavasya sarvendriyāṇi vāṅmanaścakṣureva ca ||
śrotraghrāṇānīhāgatya sukhaṃ ca cirameva ca |
tiṣṭhantu svāhayā yuktaḥ prāṇasaṃsthāpane manuḥ ||
praṇavaṃ pūrvamuccāryādhāraśaktipadaṃ tataḥ |
komalāsanapadaṃ ṅe'ntaṃ namo'ntena tamarcayet ||
praṇavaṃ kāmapīṭhāya namaḥ śuddhānnabhaskriyā |
svarṇamāṣatrayaiḥ paṭṭe kāryā mūrtiḥ śavasya tu ||
saṃsthāpya vistarasyānte sarvaṃ pūrvavadācaret |
mṛtābhāva iti vacanāt paśoḥ śavānukalpakuśaviṣṭaramapi nāsti mukhye'dhikāriṇa evā'nukalpe'dhikārāditi sudhāṇavektaḥ |

Lesungshinweise: [Die Anrufung gilt der schönen Linie und der Vajra-Linie.] [die folgende Verbindung shuddhannabhaskriya ist gestört] [Verfahren]

Band III, S. 731–732, Weihe anderer Sitze im Merutantra
āsanāntarasaṃskāro'pyukto (merutantre) kuśaṃ vyāghrājinaṃ vā'pi kambalaṃ lohitaṃ tathā |
komalākhyāsanaṃ vā'pi pītavastreṇa veṣṭayet ||
āsanaṃ samyagāpādya tataḥ śodhanamācaret |
kalpoktena vidhānena pūjāṃ samyak samācaret ||
pūjārthamāsanamahaṃ śodhayāmi maheśvari |
devyājñāmevamādāya mūlahṛnmanunā'pi ca ||
jalenāsanamabhyukṣya kavacenāvaguṇṭhya ca |
astramantreṇa saṃrakṣya sadāśivanibhaṃ smaret ||
tatra pīṭhamanuṃ bhaktyā japedaṣṭottaraṃ śatam |
yathāvibhavasambhāraiḥ pūjayitvā sadāśivam ||
siddhīśvara mahādeva sarvasiddhipradāyaka |
dehi me'bhīṣṭasiddhiṃ tvametadāsanarūpataḥ ||
idaṃ mantraṃ samuccārya upaviśyāsane tataḥ |
yathāvidhi vidhāyātha gurave dakṣiṇāṃ dadet ||
ityāsanasaṃskāraḥ |

Band III, S. 732, Orte der Kali-Praxis
atha deśāḥ (phetkāriṇīye) ekaliṅge śmaśāne ca śūnyāgāre catuṣpathe |
tatrasthaḥ sādhayedyogī vidyāṃ tribhuvanocitām ||
ekaliṅgalakṣaṇamuktaṃ tatraiva |
pañcakrośāntare yatra na liṅgāntaramīkṣate |
tadekaliṅgamākhyātaṃ tatra siddhiranuttamā ||
śmaśānādilakṣaṇamuktaṃ (triśaktiratnākare) dahyante vyasavo yatra śavakīlasaṅkule |
gṛdhragomāyukākaughamāṃsalubdhaiḥ śvādyairvṛtam ||
tat śmaśānamiti khyātaṃ piśācagaṇasevitam |
kākādinīḍasaṃyuktaṃ kṛtticchatrādisaṃyutam ||
nāgarendrairvinirmuktaṃ sādhvasodvegakārakam |
saudhasaṃrūḍhaghāsāḍhyaṃ śūnyāgāraṃ taducyate ||
caturṇāṃ ca pathāṃ yatra saṃyogo yugapadbhavet |
taccatuṣpathamityuktaṃ rajanyāmiṣṭadāyakam ||
pūrvapūrvamidaṃ śastaṃ jaghanyaścottarottaram |
ujjaṭe parvate vā'pi nirjane vā catuṣpathe ||
devāgāre devaśūnye bilvamūle nadītaṭe |

Lesungshinweise: [krittichchhatra ist nicht ganz sicher] [Die Ortsliste setzt sich im nächsten Abschnitt fort; ujjata am Beginn ist unsicher gelesen.] An einem menschenleeren Ort oder auf einem Berg, an einer einsamen Kreuzung, in einem Tempel ohne Gottheitsbild, am Fuß eines Bilva-Baumes, am Flussufer …“ [Die Ortsliste setzt sich im nächsten Abschnitt fort; ujjata am Beginn ist unsicher gelesen.]

Band III, S. 733, Weitere Orte und Verehrungsraum
svagṛhe nirjanārāme tathā cāśvatthasannidhau ||
(kumārītantre) tadabhāve divyagehe sindūrādibhiraṅkite |
khaḍgaśūlagadākañcucāmaravyajanādibhiḥ ||
vitānadhūpasaṅkīrṇe kṛṣṇāgurusuvāsite |
yuvatīnāṃ surāpīnāṃ veśyānāṃ lāsyaśobhite ||
śaṅkhaghaṇṭāravākīrṇe dīpāvalivirājite |
evambhūte gṛhe pūjā kālikāyāḥ suśobhanā ||

Lesungshinweise: [Zeichen] [Gegenstand unklar]

Band III, S. 733–734, Purashcharana im Vira- und Svatantra-Tantra
atha puraścaraṇavidhiḥ (vīratantre) ādau mantrasya siddhyarthaṃ puraścaraṇamācaret |
tataḥ siddhamanurmantrī kāmyakarmāṇi sādhayet ||
(svatantratantre) divā lakṣaṃ śucirbhūtvā haviṣyāśī japennaraḥ |
tatastu taddaśāṃśena homayecca haviṣā priye ||
tarpayettīrthatoyena payasā sarpiṣā'pi vā |
madhunā vā sitāmiśratoyena parameśvarīm ||
devīṃ cābhiṣiñcettoyaistarpaṇasya daśāṃśataḥ |
taddaśāṃśaṃ haviṣyātrairbhojayedbhaktitaḥ priye ||
[aspaṣṭaṃ] vedavido viprān dakṣiṇāṃ gurave dadet |
pāśavaṃ kaṭhinaṃ kalpaṃ śṛṇu vīraṃ tataḥ priye ||
rātrau māṃsāsavairdevīṃ pūjayitvā vidhānataḥ |
tato nagnāṃ striyaṃ nagno raman krīḍāyuto'pi vā ||
japellakṣaṃ tato devīṃ homayejjvalite'nale |
yonikuṇḍe sthite sarpirmāṃsamatsyayutaṃ tathā ||
daśāṃśaṃ tarpayenmadyamāṃsamiśraistu sādhakaḥ |
tarpaṇasya daśāṃśena abhiṣiñcya jaganmayīm ||
daśāṃśaṃ bhojayet sādhu sādhakaṃ kālikāpriyam |
madyaṃ māṃsaṃ ca matsyaṃ ca carvaṇaṃ ca pradāpayet ||
tatastu toṣayedbhaktyā guruṃ svarṇādibhiḥ priye |
etatkalpadvayāddevi mantraḥ sidhyati vai dhruvam ||

Lesungshinweise: [Brahmanen] [Der Satzanfang ist beschädigt; genannt sind]

Band III, S. 734, Weitere Purashcharana-Regeln
(kālītantre) ādau puraskriyāṃ kuryānniyamena yathāvidhi |
lakṣamekaṃ japedvidyāṃ haviṣyāśī divā śuciḥ ||
rātrau tāmbūlapūrṇāsyaḥ śayyāyāṃ lakṣamānataḥ |
tataḥ siddhamanurmantrī prayogārho na cānyathā ||
(sādhanasamuccaye) nityakarma divā kṛtvā rātrau pūjāṃ samācaret |
pūjānte tu japaṃ kuryād kāraṇāsvādamoditaḥ ||
japena lakṣamātreṇa kālī vidyā prasidhyati |
(bhairavatantre) lakṣaṃ japeddhaviṣyāśī dinenaiva jitendriyaḥ |
brahmacaryaparo bhūtvā puraścaraṇakarmaṇi ||
tathā rātrau japellakṣaṃ mantrī maithunatatparaḥ |
kṛtvācārakrameṇaivaṃ sādhayenmantramātmanaḥ ||
vidhānenātha siddhiḥ syānmantre caiva na saṃśayaḥ |

Lesungshinweise: [hier des rituellen Getränks]

Band III, S. 734–735, Bhairavayamala und Mahakala-Stuti
(bhairavayāmale) dīkṣāvidhānamadhigamya guroḥ sakāśāllabdhvā manuṃ japati lakṣamitaṃ divā yaḥ |
rātrau haviṣyabhugamatsarakāmakopalobhādyacañcalamanāḥ sa tu sādhakendraḥ ||
lakṣaṃ niśi svavanitāsu ratāvasāne nagno vimuktacikurastvayi dattacittaḥ |
(mahākālastutau) vaśī lakṣaṃ mantraṃ prajapati haviṣyāśanarato divā mātaryuṣmaccaraṇayugaladhyānanirataḥ |
paraṃ naktaṃ nagno nidhuvanavinodena ca manuṃ jano lakṣaṃ sa syāt smaraharasamānaḥ kṣititale ||

Lesungshinweise: [Der zitierte zweite Vers bleibt in der Quelle unvollständig.] [wiederholt] [Shiva]

Band III, S. 735, Merutantra und Vira-Chudamani
(merutantre) lakṣamekaṃ japenmantraṃ haviṣyāśī divā śuciḥ |
aśuciśca tathā rātrau lakṣamekaṃ japenmanum ||
daśāṃśaṃ homayedājyaistarpayedabhiṣecayet |
homaṃ ca tarpaṇaṃ pūjā kartavyā tu viśeṣataḥ ||
tataḥ prayogān kurvīta kāmyāniṣṭaphalāptaye |
(vīracūḍāmaṇau) sādhanasya vidhiṃ vakṣye saṅketaparamādbhutam |
yena vijñātamātreṇa khecaratvaṃ ca jāyate ||
homaṃ kurvīta prayatnena pāyasena tilena vā |
snātaḥ śuklāmbaradharo nityakarma divā śuciḥ ||
rātrau pūjāṃ prakurvīta pañcamudrāvidhānataḥ |
anenaiva vidhānena lakṣamekaṃ japedbudhaḥ ||
svasvakarma puraskṛtya sarvasiddhīśvaro bhavet |
hāvabhāvādikaṃ kuryānmahācīnalatāṃ haret ||

Lesungshinweise: [Lata, wörtlich „Ranke“, bezeichnet hier wohl die Ritualpartnerin; die Schlusswendung bleibt nicht vollständig eindeutig.]

Band III, S. 736, Shrutisiddhanta-Tantra und verschiedene Berechtigungen
(śrutisiddhāntatantre) tenaiva tarpaṇaṃ kuryāt snānapānādikaṃ sadā |
dakṣiṇe pāśavaḥ kalpo vīrakalpastu vāminām ||
kalpadvayaṃ samāśritya mantraḥ sidhyati satvaram |
gurorājñāṃ samādāya snātaḥ śuklāmbaraḥ śuciḥ ||
divā lakṣaṃ japedvidyāṃ brahmacaryaṃ samāśritaḥ |
rātrau ca devadeveśīmiṣṭvā vāmopacārakaiḥ ||
śaktīḥ saṃpūjya vidhivat kṛtvā nidhuvanotsavam |
komalākhyāsanāsīno muktakeśo digambaraḥ ||
tāmbūlaparipūrṇāsyaḥ sindūrāṅkitabhālakaḥ |
rahasyamālamādāya japellakṣamananyadhīḥ ||
kulamārgaprapannānāṃ vidhireṣaḥ prakīrtitaḥ |
atra brāhmaṇasya paśorvā dakṣiṇopacāreṇa divaikalakṣajapaḥ |
śūdrasya vīrasya ca rātrau vāmopacāreṇaikalakṣajapa iti rāghavabhaṭṭādayaḥ |
teṣāmayamāśayaḥ |
bhaikṣyādiniyamāhāraḥ sakṛdrātrau vidhīyate |
divā caiva japaṃ kuryāt pauraścaraṇiko dvijaḥ ||
iti (phetkāriṇī-) tantravacanāt |
snātaḥ śuklāmbaradharaḥ śuciḥ prayatamānasaḥ |
divā sarvaṃ prakartavyaṃ dharmakāmārthasiddhaye ||
dvijānāmatra sarveṣāṃ vidhireṣaḥ prakīrtitaḥ |
iti (merutantra-) vacanācca viprādikartṛkapuraścaraṇe |

Lesungshinweise: [Mittel] [gilt] [das folgende Zitat]

Band III, S. 736–737, Tages- und Nachtzeit nach der Berechtigung
trisandhyaṃ devapūjāṃ ca trisandhyaṃ japamācaret |
rātrau mantraṃ ca mālāṃ ca spṛśennaiva kadācana ||
iti paśubhāvaprakaraṇīya-(bhāvacūḍāmaṇi-)vacanāt |
paśukartṛkapuraścaraṇe ca divasa eva kālaḥ |
evaṃ ca |
dvijānāṃ caiva sarveṣāṃ divāvidhirihocyate |
śūdrāṇāṃ ca tathā proktaṃ rātrāviṣṭaṃ mahāphalam ||
iti (mahākālasaṃhitā-)vacanottarārdhāt |
śūdrakartṛkapuraścaraṇe |
gate tu prathame yāme tṛtīyapraharāvadhi |
niśāyāmeva japtavyaṃ rātriśeṣe japenna ca ||
vīrapuraścaraṇaprakaraṇīya-(muṇḍamālā-)vacanādvīrakartṛkapuraścaraṇe ca rātrireva kāla iti vyavasthite |
paśugurumukhāllabdhvā vidyāṃ kālaghanaprabhām |
pāśavena tu kalpena lakṣaṃ japati sādhakaḥ ||
divyagurumukhāllabdhvā kālikāṃ divyarūpiṇīm |
lakṣaṃ japyāt sadā mantraṃ vīrakalpena sādhakaḥ ||
iti (kālīkulārṇava-)vacanāt |
svācāranirato nityaṃ divā lakṣaṃ japet paśuḥ |
divyo vā'pyatha vā vīro rātrau lakṣaṃ japaṃ caret ||
iti (kālīkrama-)vacanācca sarveṣāmekalakṣajapātmakameva puraścaraṇaṃ sidhyatīti |

Lesungshinweise: [gilt dies] [wird geschlossen]

Band III, S. 737–738, Einwand aus Kumari- und Niruttara-Tantra
asmin mate |
lakṣamekaṃ japedvidyāṃ haviṣyāśī divā śuciḥ |
rātrau tāmbūlapūrṇāsyaḥ śayyāyāṃ lakṣamānataḥ ||
evaṃ lakṣadvayaṃ japtvā taddaśāṃśena mantravit |
ayutaṃ homayeddevi divārātriprabhedataḥ ||
iti sarveṣāṃ bhinnamitikartavyatākasamucitalakṣadvayajapātmakapuraścaraṇavidhāyaka-(kumārītantra-)virodho durvāraḥ |
(niruttaratantre'pi) lakṣadvayaparimita eva japa uktaḥ |
lakṣadvayaṃ japedvidyāṃ divārātriprabhedataḥ—iti |

Lesungshinweise: [Die zehntausend Opfer sind hier jeweils auf die Tages- und Nachtgruppe bezogen.]

Band III, S. 738, Auffassung des Sudharnava-Verfassers
sudhārṇavakṛtastu— ‘evaṃ lakṣadvayaṃ japtvā’ ityādi-(kumārītantrā-)divacanāddivārātryorbhinnabhinnācāreṇaikaikalakṣajapātmakasamuccitalakṣadvayajapaḥ sarvasyāpi prāptaḥ |
svācāranirato nityaṃ divā lakṣaṃ japet paśuḥ |
divyo vā'pyatha vā vīro rātrau lakṣaṃ japaṃ caret ||
iti (kālīkrama-)vacanenāpavādyate |
evaṃ ca vīrabrāhmaṇasyāpi rātrau maireyopādānapuraḥsaraḥ |
brāhmaṇo madirāṃ dattvā brāhmaṇyādeva hīyate |
ityādivākyaviruddho vīrabhāvaprakaraṇīyabrāhmaṇakartṛkakṣīropādānavidhāyaka-(bhāvacūḍāmaṇi-)viruddhaśca japaḥ prāptaḥ |
tatra dvijānāṃ caiva sarveṣāṃ divāvidhirihocyate |
ityapavādakaṃ vākyam |
tena vīrasyāpi brāhmaṇasya maireyādyanupādānapūrvakaṃ divālakṣajapaḥ paryavasanno bhavati |
evaṃ ca rājanyavaiśyayorapi rātrimātrajapāpavādakam |
śūdrāṇāṃ ca tathā proktaṃ rātrāviṣṭaṃ mahāphalam |
ityuttarārdham |
tena (kumārīkalpa-)vacanaṃ rājanyavaiśyaviṣayaṃ paryavasyati |
apavādaviṣayaparihāreṇotsargasya vyavasthiteḥ paśūnāṃ rātrijapaśca paśubhāvaprakaraṇīya-(bhāvacūḍāmaṇi-)vacanaparāsta iti sarvamanavadyam |

Lesungshinweise: [erklärt] [einem alkoholischen Getränk] [Stoffe] [nach dieser Auslegung]

Band III, S. 738, Guru-Herkunft und Krishnabhatta
vastutastu— ‘paśugurumukhāllabdhvā’ ityādi (kālīkulārṇava-)vacanāt paśorlabdhamantrasya paśubhāvena vīrāllabdhamantrasya vīrabhāvena ca sādhane ekalakṣajapo vaiparītye ca lakṣadvayajapa ityāhuḥ |
atra vaiparītye (kumārītantro-)ktarītyā lakṣadvayajapasya kartavyatayā vīrāllabdhamantrasya paśubhāvena sādhanāsambhavāt paśorlabdhamantrasya vīrabhāvena sādhanameva vaiparītyamiti dhyeyam |
atra kṛṣṇabhaṭṭapādāḥ |
‘evaṃ lakṣadvayaṃ japtvā’ ityādi-(kumārītantrā-)divacanāt sarveṣāmapi lakṣadvayaparimita eva japaḥ |
paśudivyavīrāṇāmekaikalakṣajapavidhāyaka-(kālīkulārṇavakālīkramā-)divacanaṃ tu siddhamantraviṣayam |

Lesungshinweise: [andere]

Band III, S. 739, Bereits verwirklichte Mantras und Ritualmittel
ata evoktaṃ (yāmalādau) guruṇā sādhito mantro yadi bhāgyena labhyate |
lakṣamātraṃ tadā japtvā sarvakarmāṇi sādhayet—iti ||
tatra viśeṣastu |
rātrau māṃsāsavairdevīṃ pūjayitvā vidhānataḥ |
tato nagnāṃ striyaṃ nagno raman—ityādi (svatantratantrā-)divacanāt |
brāhmaṇo madirāṃ dattvā—ityādimahākāloktiviruddhamaireyadānādikam |
ajñānāt svastriyaṃ gatvā—ityādisāmānyapuraścaraṇaprakaraṇīya-(siddhāntasampradāya-)divacanaviruddharātrijapaprākkālīnasuratādikaṃ ca brāhmaṇasyāpi prāptam |
tadubhayamapi |
dravyeṇa sāttvikenaiva brāhmaṇaḥ pūjayecchivām |
svakīyāṃ parakīyāṃ vā sāmānyavanitāṃ tathā ||
japettāḥ samāśliṣya kṣatraviṭśūdrajātayaḥ |
iti (mahākālasaṃhitā-)vacanenāpavādyate |

Lesungshinweise: [Schriften] [hier die Göttin]

Band III, S. 739, Pashu-Verhalten und nächtlicher Japa
evaṃ ca |
svajātakusumaṃ caiva hetudravyaṃ ca bhairava |
spṛṣṭvā tathā samāghrāya pañcagavyena śudhyati ||
ṛtukālaṃ vinā cāpi na gacchet striyamādarāt |
ityādibhiḥ paśubhāvaprakaraṇīya-(bhāvacūḍāmaṇi-)vacanairvipretarapaśorapi tadubhayaṃ nirastameva |
paśumātrasya rātrijapaniṣedhaka-(bhāvacūḍāmaṇi-)vacanaṃ tu etaddevatādyatiriktadevatopāsakapaśuparam |
rātrāvapi japet tāvat pratyavāyopaśāntaye |
iti paśukartṛkakāmyaprakaraṇīya-(śrutisiddhāntatantra-)vacanena etaddevatopāsakapaśo rātrijapasyāpi vihitatvāt |
śūdrāṇāṃ ca tathā proktaṃ rātrāviṣṭaṃ mahāphalam |

Lesungshinweise: [rituelle Bezeichnung, hier nicht näher erklärt] [das rituelle Getränk] [Gottheiten] [Nun wird das zuvor genannte Wort erneut aufgegriffen:] [Seine Auslegung folgt im nächsten Abschnitt.]

Band III, S. 740, Ritualgetränke und Abschluss der referierten Auffassung
iti vacanaṃ tu śūdrāṇāṃ rātrijape phalātiśayabodhakaṃ na tu śūdrakartṛkadivātanajapapratiṣedhakam |
tathā ca |
vīradivyayordivā pāśavakalpenaikalakṣajapo vīrakalpena rātrāvekalakṣajapastatrāpi sākṣānmaireyādyupādānaṃ śūdrasyaiva na tu vīrasyāpi traivarṇikasya tadupādānam |
kṣīreṇa brāhmaṇaistarpyā ghṛtena nṛpavaṃśajaiḥ |
mākṣikairvaiśyavarṇaistu āsavaiḥ śūdrajātibhiḥ ||
iti (bhairavatantra-)vacanāt |
ata evoktaṃ (mahākālasaṃhitāyām) śrūyate yat phalādhikyaṃ tatrādau madyadānataḥ |
taddhi śūdraparaṃ jñeyaṃ na tu dvijaparaṃ priye—iti ||
paśostu dakṣiṇācāreṇa divaikalakṣajapastenaivācāreṇa rātrāvekalakṣajapa iti sarveṣāmapi lakṣadvayajapātmakameva puraścaraṇaṃ paryavasannamiti prāhuḥ |

Lesungshinweise: [über Shudras und die Nacht] [Getränke] [diese Ausleger]

Band III, S. 740, Eigene Auffassung des Verfassers
mama tvevaṃ pratibhāti |
dakṣiṇe pāśavaḥ kalpo vīrakalpastu vāminām |
ityādi (śrutisiddhānta-)tantravacanāddakṣiṇamārgiṇaḥ pāśavakalpa eva vāmamārgiṇo vīrakalpa evādhikārite siddhe pāśavakalpena vīrakalpena ca puraścaraṇamuktvā— kulamārgaprapannānāṃ vidhireṣaḥ prakīrtitaḥ |
iti tatraivoktatvāt |
kulācārakrameṇaivaṃ sādhayenmantramātmanaḥ |
iti (bhairavatantra-)vacanāt |
dakṣavāmakriyāyuktaḥ kaulikobhayamiśritaḥ |
ityācāraprakaraṇīya-(vāḍavānala-)vacanācca etatkalpadvayāśrayaṇe kaulikasyaivādhikāraḥ pratīyate |
tathā ca |
pāśavakalpena divaikalakṣajaparūpapuraścaraṇaṃ dakṣiṇamārgiṇaḥ |
vīrakalpena rātrāvekalakṣajaparūpapuraścaraṇaṃ vāmamārgiṇaḥ |
etadubhayātmakapuraścaraṇaṃ kaulikasyeti mārgabhedena puraścaraṇasyāpi bhedaḥ |

Band III, S. 741, Auslegung der Gruppenbezeichnungen
dvijānāṃ caiva sarveṣām—ityādau dvijapadaṃ paśuparaṃ na tu vipramātraparam |
tasya traivarṇikavācakatvāt |
ata eva kṣatriyavaiśyayoḥ saṅgrahāya sarveṣāmiti padamupāttam |
uttarārdhaṃ tu nopāttam |
anyathā rājanyavaiśyaviṣayakākāṅkṣāyā anivṛttiprasaṅga iti tu sudhārṇavakṛtaivoktam |
paśuśca dakṣiṇamārgī |
evamuttarārdhe śūdrapadaṃ vāmamārgiparam |
ata evoktaṃ (merutantre) śūdrādiyavanāntānāṃ siddhirvāmapathe sthitā—iti |
divyo gurumukhāt—ityatra divyo vā'pyatha vā vīraḥ—ityatra ca divyavīrau vāmamārgiṇau na tu kaulikau |
kaulikavāmamārgabhedena tayoḥ pratyekaṃ dvaividhyasya vakṣyamāṇatvāt tathā ca divaikalakṣajapavidhāyakāni (kālīkulārṇavā-)divacanāni dakṣiṇamārgaparatayā rātrāveaikalakṣajapavidhāyakāni (sādhanasamuccayā-)divacanāni vāmamārgaparatayā tathā divārātribhedena samuccitalakṣadvayajapavidhāyakāni (bhairavatantrakumārītantrā-)divacanāni ca kulamārgaparatayā saṅgamanīyānīti sakalamakalaṅkam |
kiñca |
lakṣamekaṃ japedvidyāṃ haviṣyāśī divā śuciḥ |
aśuciśca tathā rātrau lakṣamekaṃ japenmanum ||
ityādāvapi trividhamārgopayuktaṃ trividhapuraścaraṇaṃ sudhībhirākalanīyam |

Band III, S. 741–742, Einwand gegen die Berechtigung des Pashu
nanu paśūnāmetaddevatāsādhane kathamadhikāraḥ |
divyabhāvaṃ vīrabhāvaṃ vinā kālīṃ na pūjayet |
pūjayennarakaṃ yāti duḥkhaṃ tasya pade pade ||
paśubhāvāśrito devi yadi kālīṃ prapūjayet |
rauravaṃ narakaṃ yāti yāvadāhūtasamplavam ||
iti (niruttaratantra-)vacanena niṣedhāditi cenna |
divyabhāvamityādivacanānāṃ vāmācāraprakaraṇīyatayā vāmamārgiṇāṃ paśubhāvāśrayaṇaniṣedhaparatvāt |
tathā ca |
vāmamārgī divyabhāvaṃ vinā kālīṃ na pūjayet |
paśubhāvāśritaḥ san yadi pūjayettadā rauravaṃ narakaṃ yātītiti tadarthaḥ |
taduktamanyatrāpi |
divyabhāvaṃ vīrabhāvaṃ vāmamārgī samāśrayet |
paśoḥ saṃsargamātreṇa rauravaṃ narakaṃ vrajet—iti ||
tathā ca |
paśubhāvo hi viprāṇāṃ śreyaskarataro mataḥ |
tasmāt pāśavakalpena vipraḥ kālīṃ prapūjayet ||
iti (śrutisiddhāntatantra-)vacanāt |
vipro dakṣiṇamārgeṇa mahāmāyāṃ prapūjayet ||
ityādi (siddhāntasāra-)vacanācca paśūnāmetaddevatopāsanādhikāritvamakṣatameva |
anyathā |
paśugurumukhāllabdhvā—ityādipūrvokta-(kālīkulārṇava-)vacanasya |
svācāranirato nityaṃ divā lakṣaṃ japet paśuḥ |
ityādi (kālīkrama-)vacanasya cāsaṅgatyāpatteḥ |

Lesungshinweise: [angerufenen]

Band III, S. 742, Vira-Praxis und Brahmanen
evaṃ ca |
sādhake kṣobhamāpanne devīkṣobhaḥ prajāyate |
tasmādbhuktvā ca pītvā ca pūjayet parameśvarīm ||
vinā pītvā surāṃ bhuktvā māṃsaṃ gatvā rajasvalām |
yo japeddakṣiṇāṃ kālīṃ tasya duḥkhaṃ pade pade ||
kalāsavayogena tarpayet kālikāṃ priye |
ityādi-(niruttaratantra-)vacanānāmapi vīraparatvamavagantavyam |
vīrasyāpi brāhmaṇasya maireyādyupādānaniṣedhādbrāhmaṇetaravīraparatvamuktavacanānāmiti bahavaḥ |
vastuto brāhmaṇasya vīrādibhāva eva niṣiddhaḥ |
paśubhāvo hi viprāṇām—ityuktatvāt |
nanu |
madyaṃ matsyaṃ tathā māṃsaṃ mudrāṃ ca maithunaṃ tataḥ |
brāhmaṇo vīrabhāvena kālikāyai nivedayet ||
brāhmaṇaḥ kṣatriyo vaiśyaḥ śūdraśca kulayogataḥ |
pañcabhiḥ pūjayet kālīṃ mokṣārthī yaḥ kalau bhavet ||

Lesungshinweise: [Getränkbezeichnung nicht näher erläutert] [Wie passt dazu:] [Stoffen]

Band III, S. 743, Fünf Merkmale des Brahmanen
ityādi-(niruttaratantra-)vacanādbrāhmaṇasya vīrabhāve kathaṃ nādhikāra iti cennaivam |
brāhmaṃ vīryaṃ tathā kṣetraṃ saṃskārā brahmasambhavāḥ |
brāhmaṇācaraṇādbrahmavidyābhirbrāhmaṇo bhavet ||
iti (merutantro-)kteṣu pañcasu lakṣaṇeṣu nirdeśakramaprātilomyena lakṣaṇacatuṣṭayahīnasya śūdratulyasyaiva brāhmaṇasya vāmācārādhikāritayā sarvācāraparibhraṣṭasya tādṛśasyaiva brāhmaṇasya kulācārādhikāritayā ca taditarasya viprasya tadubhayānadhikāritvena vīrabhāvaniṣedhāt |
taduktaṃ (merutantre) ukteṣu lakṣaṇeṣvekaṃ yasmin vipre pradṛśyate |
tasyaiva brāhmaṇasyātra vāme syādadhikāritā ||
tathā |
caturlakṣaṇahīnānāṃ mārgāḥ syuḥ kaulikādayaḥ |
tathā |
sarvācāraparibhraṣṭaḥ kulācāraṃ samāśrayet |
kulācāraparibhraṣṭo rauravaṃ narakaṃ vrajet—iti ||
ata evoktaṃ (bhāvanirṇaye) vṛṣalaḥ paśubhāvaṃ tu na kadā'pi samāśrayet |
brāhmaṇo vīrabhāvaṃ ca manasā'pi na bhāvayet ||
iti ca śabdāddivyabhāvamapi |
evaṃ ca brāhmaṇakartṛkamadireyopādānavidhāyakaṃ vākyaṃ yatra yatropalabhyate tatra tatra brāhmaṇapadasya pūrvoktalakṣaṇacatuṣṭayahīnavīrabrāhmaṇaparatvamavadheyam |
tāntrikamate tādṛśe'pi brāhmaṇapadaprayogāt |
ata eva tasyaiva brāhmaṇasyetyuktaṃ (merutantre) |

Lesungshinweise: [hier eine abwertende soziale Bezeichnung]

Band III, S. 743–744, Kularnava und Sautramani
brāhmaṇastu sadā peyaṃ kṣatriyastu raṇāgame |
vaiśyairdhanaprayoge ca śūdrairnaiva kadā cana ||
iti-(kulārṇava-)vacanaṃ tu sadā peyamityatra sadā [aspaṣṭam] ityādyarthenāpi saṅgacchate |
evaṃ ca kalidharmaprakaraṇe gṛhyapariśiṣṭe harināthopādhyāyaiḥ sautrāmaṇyāṃ surāgrahaṇaniṣedhasyoktatvāt |
kulācārādhikāribrāhmaṇasyāsmābhiriha pradarśitatvācca |
sautrāmaṇyāṃ kulācāre brāhmaṇaḥ prapivet surām |
iti (samayācāra-)vacanaṃ saṅgacchata eva |

Lesungshinweise: [die betreffende Wortdeutung ist im Druck beschädigt und bleibt offen] Das Wort des Kularnava lautet: „Ein Brahmane soll stets trinken, ein Kshatriya beim Eintritt in die Schlacht, Vaishyas bei der Verwendung von Vermögen; Shudras dagegen niemals.“ Es lässt sich auch durch eine besondere Auslegung von „stets zu trinken“ vereinbaren [die betreffende Wortdeutung ist im Druck beschädigt und bleibt offen].

Band III, S. 744, Grenzen der allgemeinen Aussagen über Weindarbringung
yattu |
tretāyāṃ pūjitā devī ghṛtena sarvajātibhiḥ |
madhubhiḥ sarvavarṇaistu pūjitā dvāpare yuge ||
pūjanīyā kalau devī kevalairāsavaiḥ—iti (yāmala-)vacanam |
tatra sarvavarṇaśabdo brāhmaṇetaraparaḥ |
trayyadhvarīṇo bhūdevastripadāmbujaṣaṭpadaḥ |
na kadā'pi spṛśeddhālāṃ na ca devyai nivedayet ||
iti (mahākālasaṃhitā-)vacanena brāhmaṇasya sarvathā maireyadānaniṣedhāt |
itthaṃ ca |
yatrāvaśyaṃ vinirdiṣṭaṃ madirādānamuttamam |
brāhmaṇastāmrapātre tu gavyaṃ madhu prakalpayet ||
iti (bhairavatantro-)kto'nukalpavidhirapi pūrvoktavīrabrāhmaṇapara eva |
taditarasya tu tatrāpi nādhikāraḥ |
brāhmaṇastvanukalpaṃ ca kṛtvā cāṇḍālatāmiyāt |
iti tantrāntaravacanāt |

Lesungshinweise: [Gayatri] [-Milch] [Die sozialen Wertungen sind Aussagen der zitierten historischen Texte.]

Band III, S. 744–745, Zwölf Ersatzgetränke
(mahākālasaṃhitāyām) kadācittvanukalpoktāṃ dadyāddevyai dvijaḥ surām |
upamadyāni te vacmi tāni devyavadhāraya ||
ārdrakasya guḍasyāpi samabhāgo bhavet surā |
tāmrapātre tathā kṣaudraṃ payo gavyaṃ tathā'tra ca ||
nārikelodakaṃ kāṃsye rītau tālaraso'pi ca |
rasālaśca raso raṅge śaṅkhe vā pānaso dravaḥ ||
madhūkapuṭake drākṣā tatpuṣpaṃ taddale'pi ca |
ciñcārasaṃ padmapatre'śvatthe kārakapānakam ||
upamadyāni caitāni dvādaśa syurvarānane |
dvijo ditsati cenmadyaṃ dadyādetānna tu surām ||
etānyapi na deyāni sāttvikairdharmabhīrubhiḥ |
madyaṃ vā'pyupamadyaṃ vā madyanāmnā na gacchati ||
pātityaṃ kintu nāmnobhistyaiva patito bhavet |
atra dvijapadaṃ brāhmaṇetaradvijaparaṃ na tu brāhmaṇaparam |
ata evoktaṃ tatraiva |
nārikelodakaṃ kāṃsye tāmre gavyaṃ tathā madhu |
rājanyavaiśyayordānaṃ na viprasya kadā cana ||
evaṃ pradānamātreṇa hīnāyurbrāhmaṇo bhavet—iti |

Lesungshinweise: [Metallbezeichnung, wohl Zinn] [Die Aufzählung lässt die Zählung von zwölf nicht eindeutig nachvollziehen.] [Der folgende Satz über die Benennung und den Verlust des rituellen Status ist sprachlich beschädigt; er warnt auch vor einer bloßen Benennung als Alkohol.] Ob Alkohol oder Ersatzalkohol: [Der folgende Satz über die Benennung und den Verlust des rituellen Status ist sprachlich beschädigt; er warnt auch vor einer bloßen Benennung als Alkohol.]“ Das Wort „Zweimalgeborener“ bezeichnet hier die Zweimalgeborenen außer den Brahmanen, nicht einen Brahmanen.

Band III, S. 745, Kularahashya und Mahakala-Samhita
evaṃ ca |
nānopacārasambhārairbhaktitaḥ pūjitā'pi ca |
vinā makārayogena naiva tuṣyati kālikā ||
ityādi (kularahasya-)vacanamapi śūdrādikartṛkārādhanaparaṃ boddhavyaṃ viprādikartṛkopāsanāyāṃ na sāttvikairevopacāraistasyāstuṣṭiśravaṇāt |
etattu sarvaṃ (mahākālasaṃhitāyāṃ) spaṣṭam |
tathā hi |
vastuṣvanyeṣu tiṣṭhatsu devīprītikareṣu ca |
kimetayā vai surayā kadannamalarūpayā ||
bhūtapretapiśācārthaṃ pūyamiśraṃ surāmiṣam |
tadbrāhmaṇena no deyaṃ devyai nāttavyameva ca ||
na caitayā tuṣyati sā bahu vā'pi ghṛṇāyate |
udvignā ca bhavettasmāddadyānnaiva dvijaḥ surām ||
hato vedo hato dharmaḥ paraloko hataḥ svakaḥ |
kulaṃ hataṃ hatā jātirhataṃ brāhmaṇyameva ca ||
prājñaṃmanyena mūḍhena pibatā'jñānataḥ surām |

Lesungshinweise: [dieses Weges] [In der überlieferten Verbindung steht ein syntaktisch störendes na; die Begründung folgt dem erkennbaren Zusammenhang.] [Die Quellenfußnote nennt für „mit Eiter vermischt“ die Variante „Eiter-Schmutz“.] Vernichtet sind Veda und Dharma, die eigene jenseitige Zukunft, Familie, Herkunft und Brahmanentum durch den Toren, der sich für weise hält und unwissend Sura trinkt …“ [Die Quellenfußnote nennt für „mit Eiter vermischt“ die Variante „Eiter-Schmutz“.]

Band III, S. 746, Rede der Göttin über reine Gaben
kiṃ kṛtaṃ sādhitaṃ kiṃ vā kiṃ ca vā samupārjitam ||
yadayaṃ hatavān svasya sarvaṃ madyopasevanāt |
evamajñānamatto māṃ māmapyāśu haniṣyati ||
udvignaivaṃ mahāmāyā bhavettadavalokanāt |
kaivartapulkasāmbaṣṭhakharjūrakāntyavasāyinām ||
carmakāranaradrohimedoveṇūpajīvinām |
siddhadagdhāndhyapakvānnaṃ dravyaṃ mahyaṃ nivedaya hi ||
sudhāvat pibatāṃ enāṃ kathaṃ vitṛṣṇā na hi spṛhā |
anye na santi vastvādyā naivedyakaraṇāya kim ||
aspṛśyaṃ yattadānīya mahyaṃ dadati kaulikāḥ |
ṛco yajūṃṣi sāmāni hyatharvāṅgirasastathā ||
vedebhyaḥ koṭiguṇitā mahāmantrāstathaiva ca |
ye pāvayanti dehasthān madirākaṇṭhapūritaiḥ ||
māmapi plāvayiṣyanti kimāścaryaṃ hi te janāḥ |
sāttvikaireva naivedyaiḥ kandaiḥ puṣpaiḥ phalairdalaiḥ ||
abhāve bhāvabhaktibhyāṃ satyaṃ tuṣṭā bhavāmyaham |
na madyamāṃsavistāraiḥ pretarākṣasabhojanaiḥ ||

Lesungshinweise: [Es folgt eine abwertende Aufzählung von Berufs- und Herkunftsgruppen:] [die Verbindung andhya ist unklar] [Die Polemik wird als Aussage der zitierten Göttinnenrede übersetzt.]

Band III, S. 746–747, Die Weisen und ihre Verehrung
brāhmaṇo mānasāḥ putrā marīcyatryaṅgiromukhāḥ |
eteṣāmanvayodbhūtāḥ punaranye sahasraśaḥ ||
kaśyapaścaiva durvāsā dattātreyaśca candramāḥ |
bṛhaspatirviśravāśca śaktirdakṣo mṛkaṇḍajaḥ ||
nāradaḥ kapilo vyāsaḥ kālāgnirjamadagnijaḥ |
dākṣaḥ kaviratharvā ca śāṇḍilyo gautamo manuḥ ||
nāciketā bharadvājaḥ śvetāśvatara eva ca |
aurvo dadhīciścyavana ṛcīkaśca parāśaraḥ ||
śātātapo lomaśaśca jaigīṣavyaśca devalaḥ |
paiṭhīnasirvītihavyaḥ saṃvarto'gastirāsuriḥ ||
upamanyurmataṅgaśca tathā vājaśravāḥ kaṭhaḥ |
uddālakaścāruṇeya āśvalāyana eva ca ||
uttaṅkaśca yavakrītaḥ kālāyana ṛtaśravāḥ |
ete cānye ca munayo vedavedāṅgapāragāḥ ||
ījānāḥ kratubhiḥ sarvaiḥ samāptavaradakṣiṇaiḥ |
śṛṇvanto nigamaṃ sarvaṃ kurvanto duścaraṃ tapaḥ ||
dhyāyanto niṣkalaṃ brahma japanto māmakaṃ manum |
sarvadā sāttvikairevopacāraiḥ pūjayanti mām ||
sadā mayyarpitahṛdaḥ sadā madbhāvabhāvitāḥ |
sadā maccharaṇaṃ prāptāḥ śāntā dāntā jitendriyāḥ ||
vāyvāhārā nirāhārā ūrdhvaretasa eva ca |
tapobalāddhvaṃsayituṃ śakramapyalamīdṛśāḥ ||
na niveditavantaste kimarthaṃ madirāṃ mayi |
vijñāyāsyāṃ mahādoṣaṃ nindyatāṃ pāpahetutām ||
garhākaratvaṃ pātityakāritvaṃ pūtitāmapi |
paralokavināśitvaṃ tathā narakahetutām ||
vipratvajātihantṛtvaṃ mlecchatulyatvakāritām |
atastatyajurevaināṃ saṅgṛhya śrutipaddhatim ||
yadyasyāṃ doṣarāhityaṃ puṇyakāritvameva ca |
syāttadā te kathaṃ mahyaṃ dadurnaiva surāṃ dvijāḥ ||
dharmavyavasthāṃ jñātvaivamanye'pi dvijajātayaḥ |

Lesungshinweise: [hier nochmals in der Form Daksha/Daksha-Abkömmling] [Fortsetzung im nächsten Abschnitt.]

Band III, S. 748, Fortsetzung der Göttinnenrede und Unterscheidung der Gaben
nivedayiṣyanti naiva mahyaṃ madyaṃ kathaṃ cana ||
bodhitā api śāstrārthairanādṛtya vaco mama |
mohādvyavahariṣyanti lobhopahatacetasaḥ ||
ye ke cit tān dharmarājaḥ śāsiṣyati na saṃśayaḥ |
tīvrairdaṇḍairmahāghoranarakādinipātanaiḥ ||
iti satyaṃ purā mahyaṃ provāca jagadambikā |
tatrāhamavadaṃ devi devīvaktrotthitākṣaraiḥ ||
ataḥ paraṃ śrutyuditaṃ dharmamahāvākyameva ca |
devyājñāṃ ca samullaṅghya ye dāsyanti surāṃ dvijāḥ ||
teṣāṃ śāstrī mahāmāyā śrotavyaṃ śṛṇvataḥ param |
dvijetaraḥ saṃpradadyāddevyai madyaṃ sadā rahaḥ ||
svayaṃ mahāprasādaṃ ca bhuñjīta pratyahaṃ priye |
māṃsāni dagdhamīnāṃśca sarvadaiva nivedayet ||
śūdrādīnāmathaiteṣāṃ sadyastuṣyati kālikā |
dvijānāṃ yāvatī nindā kathitā madyadānataḥ ||
śūdrāṇāṃ tāvatī jñeyā praśastirvaravarṇini |
ataḥ śūdraḥ prayatnena devyai madyaṃ nivedayet ||

Band III, S. 748, Verheißung und Verhältnis zur Nahrung der Gottheit
dīrghāyuṣṭvamarogitvaṃ vāgmitvaṃ rājamānyatām |
putrakṣetrakalatrārthaparipūrṇatvameva ca ||
ante svargādigamanaṃ śūdraḥ prāpnoti madyataḥ |
śrūyate yat phalādhikyaṃ tantrādau madyadānataḥ ||
taddhi śūdraparaṃ jñeyaṃ naiva dvijaparaṃ priye |
svayaṃ yadanno bhavati tadannā tasya devatā ||
pitaraśca tadannāḥ syurityevaṃ vaidikī sthitiḥ |

Band III, S. 749, Historische Rangordnung und Zuweisung von Eigenschaften
prāṇijātiṣu sarvāsu mānuṣyamatidurlabham ||
mānuṣyeṣvapi deheṣu śūdraḥ śreṣṭho'ntyajātitaḥ |
śūdrācchataguṇo vaiśyo vaiśyāt sāhasriko nṛpaḥ ||
nṛpāt koṭiguṇo vipro jñeyaḥ svādhyāyatatparaḥ |
ata eva hi sargādau jagat sṛṣṭvā carācaram ||
yadyat sārataraṃ vastu tadbrahmā'dāddvijātaye |
vedāḥ ṣaḍaṅgaśāstrāṇi kṣamā satyaṃ tapo dhṛtiḥ ||
śaucaṃ dānaṃ dayā dharmo vivekaḥ kalabhāṣitā |
tyāgaḥ śāntiśca maryādā svādhyāyo'dhyātmacintanam ||
yajñāḥ sarvahavirgavyaṃ payo medhyānnameva ca |
eteṣāṃ viparītāni dadau śūdrasya eva ca ||
trayāṇāmapi varṇānāṃ dāsabhāvamadāt tataḥ |
sarvaśilpopajīvitvaṃ mantrarāhityaṃ ca ||
anāśaucatvamaśaucitvamapāṅkteyatvameva ca |
aspṛśyatvamapāṭhitvamasambhāṣyatvameva ca ||
madyamāṃsopayogitvaṃ tadvikretṛtvameva ca |
devebhyastatpradātṛtvaṃ tadannāditvameva ca ||
mlecchādideśagamanaṃ tatsamparkitvameva ca |
mahāsāhasakāritvaṃ vedāśrotratvameva ca ||

Band III, S. 749–750, Abschluss der Alkoholdebatte
etasmāt kāraṇāddevi vedamaryādayā hyathā |
bravīmi madirādāne'varṇavādādhikāritā ||
doṣo'ṇurapi naiteṣāṃ devebhyo madyadānataḥ |
phalātiriktatā vā'pi śrūyate nigamādiṣu ||
ataḥ prayatnataḥ śūdro dadyānmadyaṃ pariśrutam |
tāneva varjayedvipraḥ sadā prāṇātyaye'pi hi ||
niṣkasyāpīdṛśān doṣānatha nehātumicchati |
sa ca sa ca vijānāti dharmaṃ vā pāpameva vā ||
agastyasaṃhitāyāmapi |
ādyāṃ tu piśitai raktaiḥ surayā'pi sureśvari |
varṇāśramocitaṃ dharmamavicārya yajanti ye ||
bhūtapretapiśācāste bhavanti brahmarākṣasāḥ |
merutantre |
amṛtena sahotpannaṃ sthāne madyaṃ sugāyate |
viṣeṇāpi sahotpannaṃ tena madyaṃ vigāyate ||
tathā |
gauḍī paiṣṭī ca mādhvī ca surā ityabhidhīyate |
sā kṣatravaiśyayorniṣiddhā brāhmaṇasya tu kā kathā—iti ||

Lesungshinweise: Die Druckverbindung avarṇavādādhikāritā ist beschädigt und lässt sich nicht sicher auflösen. Der folgende Zweizeiler ist sprachlich beschädigt: niṣkasyāpīdṛśān doṣānatha nehātumicchati.

Band III, S. 750–751, Kālī-Vidyās – einsilbige und sechssilbige Form
atha vidyābhedāḥ kālītantre |
kālīhṛdayavidyā ca siddhividyā mahodayā |
purā yena yathā japtvā siddhimāyāddivaukasaḥ ||
kāmākṣaraṃ vahnisaṃsthamindirānādabindubhiḥ |
mantrarājamidaṃ khyātaṃ durlabhaṃ pāpacetasām ||
triguṇā tu viśeṣeṇa sarvaśāstraprabodhikā |
anayā sadṛśī vidyā na hi sārasvatapradā ||
ākarṣaṇavaśīkāramāraṇoccāṭanaṃ tathā |
śāntipuṣṭyādikarmāṇi sādhayeddivyāliṅgāt—ityādi |
tathā |
dhyānapūjādikaṃ sarvaṃ sādhanaṃ ca puraskriyā |
ati[aspaṣṭam]khyāḥ samānaṃ sarvamīritam ||
merau |
japapūjādikaṃ prāgvadviśeṣādbhogamokṣadam |
śrutisiddhānte |
svabījaṃ pūrvamuddhṛtya kālike vahnigehinī |
eṣā ṣaḍakṣarī vidyā bhuktimuktiphalapradā ||
merutantre |
nyāsapūjādikaṃ prāgvadviśeṣādrogado mataḥ |

Lesungshinweise: Das Schlusswort divyāliṅgāt bleibt lokal unsicher. Meditation, Puja, Sādhana und Puraścaraṇa werden als dem früheren Verfahren entsprechend bezeichnet; die Bezeichnung am Anfang der letzten Zeile von S.750 ist beschädigt. Der anschließend gedruckte Ausdruck viśeṣādrogado ist unsicher; er wird nicht stillschweigend in ein bestimmtes Heilsversprechen umgedeutet.

Band III, S. 751, Kürzere Kālī-Mantras und einundzwanzigsilbige Bildung
tatraiva |
krī~ hū~ hrī~ tryakṣarātmā'yaṃ mantraḥ kālyāḥ prakīrtitaḥ |
prāgvajjapādikaṃ cāsya viśeṣāt santatipradaḥ ||
kālībījaṃ ca hū~ māyāṃ huṃ phaṭ pañcākṣaro manuḥ |
nyāsadhyānādikaṃ prāgvadviśeṣādbhūtanāśanam ||
krī~ hū~ hrī~ hū~ phaḍityuktvā svāhāntaḥ saptavarṇakaḥ |
māyāntarhūṃ kūrcayugamastaindrāntaṃ mantratrayam ||
māyābindoścarayutaṃ dakṣiṇe kālike padam |
saṃhārakramayogena bījasaptakamuddharet ||
ekaviṃśatyakṣarātmā tārādyaḥ kālikāmanuḥ |

Lesungshinweise: Danach folgt eine stark gedrängte, teilweise beschädigte Zeile über drei Mantras mit Māyā, Hūṃ, zweimal Kūrca und als Astra beziehungsweise Indra bezeichneten Endgliedern. Für eine einundzwanzigsilbige Kālī-Form werden Māyā und Bindu in einer unsicheren Verbindung, „dakṣiṇe kālike“, eine Siebenergruppe von Bījas in Auflösungsreihenfolge und Tāra am Anfang genannt. Die Drucklesung māyābindoścarayutam und die unmittelbar vorausgehende Chiffre sind nicht zu einer gesicherten Rezitationsfolge ergänzt.

Band III, S. 751–752, Einundzwanzig- und achtsilbige Kālī-Form
merutantre'pi |
athānyaṃ saṃpravakṣyāmi ekaviṃśativarṇakam |
oṃ hrī~ hrī~ hū~ yugaṃ triḥ krī~ dakṣiṇe kālike vadet ||
triḥ krī~ hū~ hū~ śaktiyugamasya nyāsādi pūrvavat |
bilvamūle śavārūḍho vaṭamūle tathaiva ca ||
lakṣaṃ manumimaṃ japtvā sarvasiddhīśvaro bhavet |
pakṣaṃ pratiniśāyāṃ dakṣiṇāśrāyasiddhidam ||
tathā |
dakṣiṇe kālike svāhā manuraṣṭākṣaraḥ paraḥ |
nyāsaḥ prāgvaddhyāyenmantreśāṃ śavarūpaśivasthitām ||
mahākālaratāsaktāṃ śivābhirdikṣu veṣṭitām |

Lesungshinweise: Eine weitere Zeile nennt nächtliche Wiederholung über eine Monatshälfte und die Vollendung des südlichen Überlieferungsweges; die Druckform dakṣiṇāśrāya ist lokal unsicher.

Band III, S. 752, Weitere Kālī-Formen und Puraścaraṇa
tathā |
puraścaryādikaṃ prāgvat prayogānācaret tathā |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi śakravarṇamanūttamam ||
krī~ hū~ hrī~ dakṣiṇe kālike krī~ hū~ hrī~ dahanapriyā |
yajanaṃ pūrvavat proktaṃ nyāsadhyānajapādikam ||
viśeṣācca surādīnāmayamākarṣaṇakṣamaḥ |
hū~ hū~ triḥ krī~ dviśca lajjāṃ dakṣiṇe kālike punaḥ ||
hū~ hū~ triḥ krī~ dviśca lajjāṃ svāhetyakṛtivarṇavān |
nyāsapūjādikaṃ prāgvadviśeṣeṇa vaśīkṛtiḥ ||
japādetasya bhavati sarvamanyat tu pūrvavat |
krī~ krī~ krī~ hū~ samuccārya hū~ lajjādvayamuccaret ||
dakṣiṇe kālike svāhā tithivarṇaḥ prakīrtitaḥ |
mantrarājo'yamākhyātaḥ pūrvavat syādupāsanā ||
viśeṣādrājyānāmayaṃ rājyaprado bhavet |
athaitadvidyāyāśca puraścaraṇamuktaṃ siddhāntasaṃgrahe |
evaṃ dhyātvā mahākālīṃ japellakṣacatuṣṭayam |
raktotpalairbilvapatraiśca taddaśāṃśena homayet—iti ||

Band III, S. 752–753, Mahākāla – Einführung, Mantra und Zuordnungen
atha mahākālamantraḥ śaktisaṅgame |
śrīśiva uvāca |
mahākālaṃ samārādhya nirvāṇaṃ nirbhayaṃ śṛṇu |
mahākālo mahābhīmaḥ pralayānalasannibhaḥ ||
kālīsāyujyamuddūtaḥ kālīmānasikaḥ śivaḥ |
mahākālaḥ paraḥ śambhuḥ parātītaguṇākaraḥ ||
tasya mantraṃ pravakṣyāmi yena rakṣejjagattrayam |
kūrcayugmaṃ mahākāla prasīdeti padadvayam ||
lajjāyugmaṃ vahnijāyāsaṃyuktaḥ ṣoḍaśārṇakaḥ |
ṣoḍaśārṇā yathā mukhyā sarvaśrīcakramaṇḍale ||
tathā'yaṃ sarvakālīṣu mahākālaḥ prakīrtitaḥ |
kālikā'sya ṛṣiḥ prokto virāṭ chandaḥ prakīrtitam ||
devatā tu mahākālaḥ sarvarūpī nirañjanaḥ |
kūrcabījaṃ tathā māyā śaktirasya prakīrtitā ||
svāhākīlakamuddiṣṭaṃ kāmye viniyogatā |
māyayā tu ṣaḍaṅgāni dhyānaṃ śṛṇu varānane ||

Lesungshinweise: Er ist Śiva in engster Einheit mit Kālī und in ihrem Geist gegenwärtig; die Verbindung kālīsāyujyamuddūtaḥ ist textlich unsicher.

Band III, S. 753, Mahākāla – Meditation
atha dhyānam |
koṭikālānalābhāsaṃ caturbāhuṃ trilocanam |
śmaśānāṣṭakamadhyasthaṃ muṇḍāṣṭakavibhūṣitam ||
pañcapretasthitaṃ devaṃ triśūlaṃ ḍamaruṃ tathā |
khaḍgaṃ ca kharparaṃ caiva vāmadakṣiṇayogataḥ ||
bibhrataṃ sundaraṃ dehaṃ śmaśānabhasmabhūṣitam |
nānāśavaiḥ krīḍamānaṃ kālikā hṛdayasthitam ||
lālayantaṃ ratāsaktaṃ ghoracumbanatatparam |
gṛdhragomāyusaṃyuktaṃ pheravīgaṇasaṃyutam ||
jaṭāpaṭalaśobhāḍhyaṃ sarvaśūnyālaye sthitam |
sarvaśūnyamuṇḍabhūṣaṃ prasannavadanaṃ śivam ||
bhāvayediti śeṣaḥ |

Lesungshinweise: Der abschließende Ausdruck sarvaśūnyamuṇḍabhūṣa ist mehrdeutig und bezeichnet einen mit Leere und Schädeln verbundenen Schmuck.

Band III, S. 753–754, Mahākāla – Puraścaraṇa
atha puraścaraṇam |
evaṃ pūjāṃ vidhāyātha lakṣasaṃkhyaṃ japecchive |
taddaśāṃśena havanaṃ karavīraprasūnakaiḥ ||
svayambhūvā'rkabījātaiḥ kāraṇāktaiśca vā hunet |
nityaṃ naimittikaṃ kāmyaṃ kālīvat sarvamācaret ||

Lesungshinweise: Die anschließende alternative Stoffangabe svayambhūvā ’rkabījātaiḥ kāraṇāktaiḥ ist gedrängt und teilweise beschädigt; sie nennt Svayambhū, Arka-Samen beziehungsweise daraus entstandene Stoffe und das Bestreichen mit dem rituell als Kāraṇa bezeichneten Stoff.

Band III, S. 754, Mahākālī – Mantra und Anrufung
atha mahākālīmantro merutantre |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi mahākālīmahāmanum |
oṃ kṣe~ kṣe~ kre~ tataḥ kre~ ca paśuṃ gṛhāṇa coccaret ||
hū~ phaṭ svāhā śakravarṇaḥ siddhamantra udāhṛtaḥ |
nāsya munyādikaṃ nyāsaḥ siddhamantrasya vidyate ||
kṛṣṇatoyena saṃpūrṇe ghaṭe cāhūya kālikām |
brāhmyādibhiśca dūtībhiryuktāṃ saṃpūjya bhaktitaḥ ||
aṣṭamīṃ cāṇḍikāṃ tatra devīṃ dhyāyedṛḍhaṃ punaḥ |

Lesungshinweise: Sinngemäß heißt der Wortteil: „Nimm das Opfertier an.“ Die Formel wird mit dem Zahlwort śakra als vierzehnsilbiger Siddha-Mantra bezeichnet; die Nasalzeichen bleiben der Druckform entsprechend. Danach vergegenwärtigt man die Göttin Cāṇḍikā als achte in dieser Gruppe; die Druckform aṣṭamīṃ cāṇḍikām lässt den genauen Gruppenbezug knapp.

Band III, S. 754, Mahākālī – Meditation und Vollendungsverfahren
dhyānaṃ yathā |
pañcavaktrāṃ mahāraudrīṃ prativaktraṃ trilocanām |
śaktiśūladhanurbāṇakheṭakhaḍgavarābhayān ||
dakṣādakṣabhujairdevīṃ bibhrāṇāṃ bhogibhūṣaṇām |
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ vāmācāreṇa sādhakaḥ |
picumardasya samidho ghṛtāktā juhuyāt tataḥ ||
rajjvā prajvalite vahnau tarpaṇādi tataścaret |
evaṃ siddhamanurmantrī mārayedacirādripūn ||

Lesungshinweise: Die gedruckte Feuerangabe rajjvā prajvalite, „mit einer Schnur entzündet“, ist im Zusammenhang auffällig und bleibt als lokale Unsicherheit erhalten.

Band III, S. 754–755, Bhadrakālī – erste Formel, Meditation und täglicher Japa
atha bhadrakālīmantrastatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi bhadrakālyāḥ paraṃ manum |
hrī~ kālīti mahākālī dviḥ kiṇi phaḍvasupriyā ||
caturdaśākṣaro mantro bhadrakālyā udāhṛtaḥ |
padairbandhairbaḍḍhāni jātiyuktāni kalpayet ||
atha dhyānam |
dhyātavyeyaṃ sadā devī bhadrakālī bhayāvahā |
kṣutkṣāmā koṭarākṣī ca nāhaṃ tṛpteti vādinī ||
masīmukhī muktakeśī jagadgrasanalālasā |
jambūphalābhadaśanā lolajihvā bhayaṅkarī ||
śūlaṃ kapālaṃ ca śṛṇiṃ jvalatpāśaṃ ca bibhratī |
aśeṣaṃ kālikātantre yat proktaṃ tadihāpi ca ||
japanyāsaprayogādyaṃ yo viśeṣaḥ sa ucyate |
ārādhya prajapenmantraṃ nityamaṣṭottaraṃ śatam ||
ripumālāṃ vidhātavyā jayārthaṃ siddhimicchatā |
iyaṃ devī mahādevī śatrubhayahakāriṇī ||
yathecchayā'rcyā nityā dharmakāmārthasiddhidā |

Lesungshinweise: Die folgende Nyāsa-Zeile padair bandhair baḍḍhāni jātiyuktāni ist beschädigt. Die große Göttin wird als Beseitigerin der Feindesfurcht beschrieben, wobei die Druckform śatrubhayahakāriṇī gestört ist.

Band III, S. 755–756, Bhadrakālī – weitere Formel und Meditation
atha mantrāntaraṃ vakṣye bhadrakālyāḥ sugopitam ||
gṛdhrakarṇi virūpākṣi lambastani mahodari |
utpāṭayotpāṭayeti dviroṣi padaṃ bhavet ||
dvirya veti padaṃ hū~ phaṭ svāhā savāgdvivarṇakaḥ |
pippalādo muniḥ prokto nicṛcchanda udāhṛtam ||
bhadrakālī devatā syādvihirūpāya hṛt smṛtam |
uparibhyāṃ śiraḥ proktaṃ vetibhyāṃ tu śikhā smṛtā ||
hū~ phaḍbhyāṃ kavacaṃ proktaṃ svāhayā'stramudīritam |
atha dhyānam |
atiraudrā mahādaṃṣṭrā bhṛśaṃ doṣī kṛśodarī |
suvṛttanayanā sārā dīrghaghoṇā mahāturā ||
niścalāmbhodanirghoṣā nīlajīmūtasannibhā |
bhṛgudhvaṭasandeśā mahāraṭantabhīṣaṇā ||
daṃṣṭroṣṭhakopatāmrākṣī raktadīrghaśiroruhā |
triśūladvayadharordaṇḍā narakīṭapalāśinī ||
atiraktāmbarā devī raktamāṃsāsavapriyā |
śiromālā bhūṣitāṅgī pibantī śoṇitāsavam ||
nṛtyantī ca hasantī ca piśācagaṇasevitā |
piśācaskandhamāruhya bhramantī vasudhātalam ||
śaṅkarasya mukhotpannā yoginī yogavallabhā |
itthaṃbhūtā bhadrakālī mātṛbhiḥ parivāritā ||
atha puraścaraṇam |
dhyātvā samyak samārādhya tato mantraṃ japedbudhaḥ |
ayutaṃ mantrasiddhyarthaṃ mātṛkānyāsatatparaḥ |
ghṛtahomastathā kāryastarpaṇādi samācaret ||
dhamālyāṃ ca yat proktamanyatrāpi tadācaret |

Lesungshinweise: Die weiteren Lautangaben dvir oṣi und dvir ya ve sind beschädigt; danach werden Hū̐, Phaṭ und Svāhā genannt. Auch die als savāgdvivarṇaka gedruckte Silbenzählung bleibt unsicher. Für den Herz-Nyāsa steht die unsichere Bildung vihirūpāya; zwei obere Wortgruppen werden dem Kopf, zwei mit ve bezeichnete der Haarspitze, Hū̐ und Phaṭ dem Panzer und Svāhā der Waffe zugeordnet. Runde Augen, eine lange Nase und heftige Erregung werden genannt; mehrere Adjektive der ersten Zeilen sind beschädigt. Abschließend wird auf ein anderswo beschriebenes Verfahren verwiesen; die gedruckte Bezeichnung dhamālyāṃ ist beschädigt. Die unsicheren Silben werden nicht zu einer vermeintlich rezitierbaren Formel ergänzt.

Band III, S. 756, Siddhikālī – Mantra, Seher und Gliederzuordnung
atha siddhikālīmantraḥ kālītantre |
atha vakṣye mahādevi siddhividyāṃ mahodayām |
īśvareṇa purā proktāṃ devīṃ hṛddeśasaṃjñitām ||
praṇavaṃ pūrvamuccārya hṛllekhābījamuddharet |
ratibījaṃ samuddhṛtya pañcamabhagānvitam ||
ṭhadvayena samāyuktaṃ vidyā rājñī prakīrtitā |
bhairavo'sya ṛṣiḥ prokto virāṭ chanda udāhṛtam ||
siddhikālī bhadrarūpā devatā bhuvaneśvarī |
ratibījaṃ bījamasyā hṛllekhā śaktirucyate ||
hṛllekhayā ṣaḍdīrgheṇa praṇavādyena kalpayet |

Lesungshinweise: Nun der Siddhikālī-Mantra im Kālītantra: „Ich werde die glückverheißende Vollendungs-Vidyā erklären, große Göttin, die Īśvara einst verkündet hat, die Göttin mit der Bezeichnung Hṛddeśa.“ Die letzte Bezeichnung ist im Druck unsicher.

Band III, S. 757, Abschluss der vorangehenden Kali-Meditation
aṅgaṣaṭkaṃ tato nyasya dhyātvā devīṃ śivo bhavet ||
dhyānaṃ yathā |
khaḍgodbhinnendubimbasravadamṛtarasāplāvitāṅgī trinetrā savye pāṇau kapālādgaladamṛtamayaṃ muktakeśī pibantī |
digvastrā baddhakāñcī maṇimayamukuṭādyairyutā dīptajihvā pāyānnīlotpalābhā raviśaśivilasatkuṇḍalālīḍhapādā ||
atha puraścaraṇam |
japedviṃśatisāhasraṃ sahasraireva saṃyutaiḥ |
homayet taddaśāṃśena mṛdupuṣpeṇa mantravit ||

Lesungshinweise: [Die Wendung zu den Tausendereinheiten ist knapp; keine zusätzliche Zahl wird ergänzt.]

Band III, S. 757, Shmashana-Kali-Mantra
atha śmaśānakālīmantraḥ (svatantratantre) śmaśānakālikāmantraṃ śṛṇuṣvāvahitā śive |
vāṇīṃ māyāṃ tato lakṣmīṃ kāmabījaṃ tataḥ param ||
kālike saṃpuṭatvena catuṣkaṃ bījamālikhet |
ekādaśārṇā deveśi caturvargaphalapradā ||
ṛṣirbhṛgurnicṛcchando devatā kālikā parā |
śmaśānākhyā ca vāgmāyā bījaṃ śaktirmaheśvari ||
kīlakaṃ kāmabījaṃ tam ... ... ... iti |
catuścatustricatustu vidyāmantraiḥ ṣaḍaṅgakaḥ ||
vinyasya dhyānaṃ kurvīta kālikāyāṃ samāhitaḥ |

Lesungshinweise: [Schon der Druck setzt Auslassungspunkte.] [Die gedruckte Folge vier–vier–drei–vier ist nicht eindeutig zuzuordnen.]

Band III, S. 757–758, Shmashana-Kali-Dhyana und Purashcharana
añjanādrinibhāṃ devīṃ śmaśānālayavāsinīm ||
trinetrāṃ muktakeśīṃ ca śuṣkamāṃsātibhīṣaṇām |
piṅgākṣīṃ vāmahastena madyapūrṇaṃ kapālakam ||
sadyaḥ kṛttaśiro dakṣahastena dadhatīṃ śivām |
smitavaktrāṃ sadā vāmamāṃsatarpaṇatatparām ||
nānālaṅkārabhūṣāṅgīṃ nagnāṃ mattāṃ sadā śavaiḥ |
evaṃ dhyāyediti śeṣaḥ |
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ taddaśāṃśena homayet—iti |

Lesungshinweise: [die Fleischbezeichnung bleibt unaufgelöst] [Der Schluss ist unvollständig.]

Band III, S. 758, Siddhilakshmi und die neunsilbige Vidya
atha siddhilakṣmīmantraḥ (kālānalatantre) oṃ hrī~ hū~ hā~ phre~ kṣau~ krau~ namaḥ |
śrutiścaṇḍī ca dogdhrī ca śoṣiṇī śirayā saha |
dolā tadanu mālūraḥ sāmaraśca niratyayaḥ ||
śeṣe daṇḍaḥ parijñeya iyamuktā navākṣarī |
naitasya sadṛśo mantrastriṣu lokeṣu vidyate ||

Lesungshinweise: [Die Nasalzeichen sind im Sanskrit nach der Vorlage wiedergegeben; insbesondere fre ist eine vorläufige Lesung des ungewöhnlichen Druckzeichens.] Nun der Mantra der Siddhilakshmi im Kalanala-Tantra: „Om, Hrim, Hum, Ham, Frem, Kshaum, Kraum, Namah.“ [Die Nasalzeichen sind im Sanskrit nach der Vorlage wiedergegeben; insbesondere fre ist eine vorläufige Lesung des ungewöhnlichen Druckzeichens.] Es folgt die verschlüsselte Erklärung: „Shruti, Chandi, Dogdhri und Shoshini mit Shira; sodann Dola, Malura, Samara und Niratyaya.

Band III, S. 758, Siddhilakshmi und die sechzehnsilbige Vidya
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
athoddhariṣye deveśīṃ ṣoḍaśārṇāṃ manūttamām |
yāmekavāramuccārya mucyate janmasaṃkaṭāt ||
hrī~ hū~ phre~ kṣrī~ hrā~ hau~ krau~ phre~ kṣrau~ śrī~ hā~ hū~ ja~ glau~ grā~ svāhā |
caṇḍī dogdhrī śirosiddhirbhramādriḥ protha eva ca |
phalī punaḥ śiro retaḥ prātarānte tataḥ param ||
puraścaraṇahomāḥ syurmantriṇāhṛdaparyaṭāḥ |
mantro'yamapi sarveṣāṃ mantrāmuttamaḥ smṛtaḥ ||

Lesungshinweise: [Mehrere Konsonantenverbindungen, besonders fre und kshr, bleiben trotz Scanprüfung unsicher; keine als fehlerfrei bestätigte Rezitationsfassung.] [Ihre Zuordnung und die anschließende Zeile über Purashcharana und Homa sind gestört; mantrinahridaparyatah ist nicht zuverlässig übersetzbar.]

Band III, S. 758–759, Siddhilakshmi Rishi und Karanyasa
anayorṛṣyādinyāsa uktastatraiva |
śrīsiddhilakṣmīmantrasya ṛṣirnārada īritaḥ |
gāyatrī chanda ākhyātaṃ siddhilakṣmīśca devatā ||
caṇḍībījaṃ tathākhyātaṃ samīhā śaktiriṣyate |
prabandhaḥ kīlakaṃ vidyāt puruṣārthacatuṣṭaye ||
viniyogo'sya mantrasya kathitastvayi nārada |
atha karāṅganyāsau |
ṣaḍdīrghabhājā bījena karāṅganyāsamīritam |
idānīṃ te sugamena kathayāmi dvijarṣabha ||
śrutipūrvaṃ bījamuktvā aṅguṣṭhābhyāṃ padaṃ tataḥ |
śeṣe daṇḍaḥ samākhyātaḥ punarbījadvayaṃ vadet ||
tarjanībhyāṃ yadā tatra daṇḍa ityabhidhīyate |
punarbījadvayaṃ yatra bhyāmantā madhyamā tataḥ ||
daṇḍaḥ śeṣe ca vijñeyaḥ punastadbījameva ca |
anāmikā bhyāmantā ca tato daṇḍaḥ prakīrtitaḥ ||
bījadvayāt kaniṣṭhābhyāṃ padāddaṇḍabījaṃ smṛtam |
bījadvayaṃ karatalapṛṣṭhābhyāṃ daṇḍa ityapi ||

Band III, S. 759, Siddhilakshmi Anganyasa
iti karanyāsaṃ kṛtvā aṅganyāsaṃ caret sudhīḥ |
krameṇānena vai brahman saṃbhavanyāsamācaret ||
śruticaṇḍyau samābhāṣya hṛdayāya padaṃ tataḥ |
daṇḍastadanu viprarṣe bījadvayaṃ tathā param ||
śirase padataścaiva dogdhrībījaṃ smṛtaṃ tadā |
tadbījadvayamuccārya śikhāyai padameva ca ||
indrabījaṃ samākhyātaṃ punarbījadvayaṃ vadet |
kavacāya padāccaiva dogdhrībījaṃ hi nārada ||
bīje tathā samuccārya netratrayāya vauṣaḍiti |
ṣaḍaṅganyāsamityuktamarcāyāṃ kāyaśodhanam ||

Lesungshinweise: [Der Abschnitt nennt fünf Körperzuordnungen; eine sechste Formel wird nicht ergänzt.]

Band III, S. 759–760, Siddhilakshmi Meditation der neunsilbigen Vidya
atha dhyānam |
dhyānamasyāḥ pravakṣyāmi tannibodha ajātmaja |
śvetāṃ śvetaśavārūḍhāṃ nṛmuṇḍakṛtakuṇḍalām ||
pañcavaktrāṃ mahāraudrīṃ prativaktraṃ trilocanām |
vyāghracarmāvṛtakaṭīṃ śuṣkāvayavabhūṣitām ||
ābaddhayogapaṭṭāṃ ca narāsthikṛtabhūṣaṇām |
hastaiḥ ṣoḍaśabhirdīptāṃ visrastaghanakuntalām ||
khaḍgaṃ bāṇaṃ tathā śūlaṃ cakraṃ śaktiṃ gadāmapi |
japamālāṃ kartṛkāṃ ca bibhratīṃ dakṣiṇairbhujaiḥ ||
phalakaṃ kārmukaṃ nāgapāśaṃ paraśumeva ca |
ḍamaruṃ pherupotaṃ ca naramuṇḍakapālakam ||
udvahantīṃ karairvāmairdīvyatsarvāṅgabhūṣaṇām |
etad dhyānaṃ navākṣaryāḥ |

Band III, S. 760, Siddhilakshmi Meditation der sechzehnsilbigen Vidya
ṣoḍaśārṇavidyāyāstu dhyānāntaramuktaṃ tatraiva |
mahātejomayī lakṣmī raśmikoṭyayutaprabhā |
pañcavaktrā daśabhujā tripañcanayanairyutā ||
śvetavarṇanibhā devī mahāpretoparisthitā |
mātṛkāṣṭakamadhyasthā siddhiyoganiṣevitā ||
dāritāsyā lelihānā jvālāluptajagattrayī |
ucchvāsocchvāsavegena cālayan kulaparvatān ||
kva ciddeśe kva cit kūṭe kva cit saṃharate kṣaṇāt |
kva cit sṛjet pālayecca svatantrāḍhyā pravartate ||
gonāsābharaṇairyuktā uragendrairvibhūṣitā |
pāśāṅkuśadharā devī varābhayakarāmbujā ||
savyahaste dhṛtaṃ khaḍgaṃ trailokyakṣobhakārakam |
vāme khaṭvāṅgamatyugraṃ dakṣiṇe śūlamuttamam ||
vāme tu kalaśaṃ divyaṃ mahāratnaprapūritam |
eṣā pratyaṅgirā devī unmattā vyomadehajā ||
ekātmā naikabhedena viśvaṃ vyāpya vyavasthitā |
pratyaṅgirā mahādevī siddhilakṣmīrjayapradā ||

Lesungshinweise: [der Druck liest verkürzt siddhayoga] [Savya kann links oder rechts bedeuten; die folgenden ausdrücklichen Richtungsangaben bleiben erhalten.]

Band III, S. 761, Siddhilakshmi in der Paddhati
(paddhatau) khaḍgāṅkuśapāśaśūlavarakṛddambholicāpaṃ śiraḥ kumbhāsisañcalitodyadbhujavarairābhāsamānāṃ śivām |
rudraskandhagatāṃ śaśāṅkaśiśubhāṃ pañcānanāṃ sundarīṃ pañcatryakṣavirājitāṃ bhagavatīṃ śrīsiddhilakṣmīṃ bhaje ||
uktayoḥ śrīsiddhilakṣmīmantrayoḥ puraścaraṇaṃ tu vakṣyamāṇa-(mahākālasaṃhitā-)kṛtu-khādyupāsyāṇavadbodhyam |

Lesungshinweise: [die gedrängte Waffenaufzählung enthält anschließend nochmals asi, Schwert; die genaue Zuordnung bleibt offen] [Die zusammengesetzte Bezeichnung vor upasya ist im Druck beschädigt; eine bestimmte Rishi-Zuschreibung wird nicht ergänzt.]

Band III, S. 761, Gemeinsamer Verehrungsweg der Kali-Formen
taduktaṃ (kālānalatantre) yathā kāmakalā kālī guhyakālī yathā dvija |
yathā chinnā yathā tārā vajrakāpālinī yathā ||
siddhilakṣmīstathā devī viśeṣo nāsti kaścana |
ekaiva pūjā vijñeyā prayogāśca tathā dvija ||
atrānuktaṃ hi yat kiñcit saṃhitāyāṃ ca tadviduḥ |
granthagauravabhītyā na coktamanyat kvaci dvija ||
saṃkṣepeṇa siddhilakṣmyāstvayi sarvaṃ prakīrtitam |
vistṛtaṃ ca mahākālasaṃhitāyāṃ dvijottama ||
japaḥ puraścaraṇaṃ ca ācāraścāpi nārada |
mahākālasaṃhitāyāṃ kāmakalāhvaye prakīrtitaḥ ||
tenaiva vartmanā vipra siddhilakṣmyāḥ akhilaṃ viduḥ |
paunaruktyabhayenātra nigadāmi na nārada ||

Lesungshinweise: [Die Gleichsetzung wird als Aussage dieser Quelle wiedergegeben.]

Band III, S. 761–762, Guhyakali und ihre Verehrungsformen
atha guhyakālīmantraḥ (mahākālasaṃhitāyām) guhyakālyāstu mantrāṇāmaṣṭādaśa bhidāḥ priye |
sarvāgameṣu gopyāste na prakāśyāḥ kadā cana ||
mantrāṇāṃ bhedato dhyānabhedāḥ syurvividhāstathā |
yantrabhedā api tathā vāhanānāṃ bhidāstathā ||
yo mantro yena cābhyastastattadākhyāyaḥ prakīrtitaḥ |
brahmaṇā ca vaśiṣṭhena rāmeṇa ca tathā priye ||
hiraṇyākṣatanujenāpi kubereṇa yamena ca |
bharatena daśāsyena balinā vāsavena ca ||
viṣṇunā'nyaiśca devaiśca daityendrairvividhairapi |
upāsitā siddhihetorlabdhā siddhiśca bhūyasī ||
śatavaktrā'śītivaktrā ṣaṣṭivaktrā tathaiva ca |
ṣaṭtriṃśadvadanā viṃśadvadanā parikīrtitā ||
tathā viṃśativaktrā ca daśavaktrā ca kālikā |
pañcavaktrā trivaktrā ca dvivaktrā caikavaktrikā ||
yā guhyakālī tanmadhye bharatopāsitā priye |
daśavaktrā ṣoḍaśārṇā catuḥpañcāśadbhujāyutā ||
sarvāsāṃ guhyakālīnāṃ sā vai mukhyatamā smṛtā |
tāmevādau vyāharāmi vyāhariṣye tataḥ parāḥ ||
ṣoḍaśākṣarako mantraḥ kīlitaścāpyakīlitaḥ |
tatrādau kīlitaṃ vacmi tato vakṣyāmyakīlitam ||
kīlakākīlakadhyānamekameva hi pārvati |

Lesungshinweise: [Ravana] [Indra] [Die zweimalige Nennung von zwanzig bleibt erhalten.]

Band III, S. 762–763, Bharatas sechzehnsilbige Guhyakali-Vidya
mantroddhāramāha |
ādau vedādimuddhṛtya tataḥ pasya dvitīyakam |
ekārayuktaṃ tadadho rephaṃ binduṃ ca yojayet ||
siddhiśabdaṃ tataḥ procya karāli ca vinirdiśet |
lajjāṃ krodhamanusmṛtya karṇorṇi vāmamuddharet ||
vāmamūrdhni vindudhyomabinduyuktaṃ kuryāt tataśca tam |
vadhūbījaṃ punarmantre dvitīyaṃ bījamuddharet ||
haṃmantro vahnijāyā ca mantro'yaṃ ṣoḍaśākṣaraḥ |
prakārāntaramāha |
atha vā kāminībījāt pūrvaṃ krodhamanusmaret |
iyaṃ hi bharatopāsyā kīlitā'pi ca śāpataḥ ||
bharatopāsitā ṣoḍaśākṣarī dvividhā |
tatrādyā kīlitā dvitīyā tvakīlitetyarthaḥ |

Lesungshinweise: [Om] [der dazwischenstehende Ausdruck karṇorṇi ist unsicher] [die gedruckte Verbindung ist sprachlich gestört] [Svaha] [Die verschlüsselte Folge wird wegen lokaler Lesungsprobleme nicht als vollständig entschlüsselte Rezitationsformel ausgegeben.] Nach Lajja und Krodha entnehme man Vama [der dazwischenstehende Ausdruck karṇorṇi ist unsicher].

Band III, S. 763, Ramas siebzehnsilbige Guhyakali-Vidya
saptadaśākṣarīmāha |
rāmopāsyāmato vakṣye'kṣaraiḥ saptadaśānvitām |
sā'pi hārītamuninā kīlitā tapaso balāt ||
ādau tasyaiva mantrasya caturo'rṇān samuddharet |
dvitīyabījopari ca hasakhaṃ viniyojayet ||
evaṃ tu pañcamaṃ bījaṃ ṣaṣṭhaṃ khena ca varjitam |
saptamaṃ hasahīnaṃ ca karāli tadanantaram ||
trayodaśaikādaśake sthāne saptamamakṣaram |
pañcamaṃ dvādaśasthāne dvitīyaṃ ca caturdaśe ||
ādyaṃ pañcadaśe kuryādvahnijāyāntago manuḥ |
hārītopāsitā hyeṣā cyavanopāsitāṃ śṛṇu ||
ṣaṣṭhapañcamayostasya vyatyayaḥ samudīritaḥ |
etāvataiva bhavati cyāvanī sumahāphalā ||
atrāpi rāmopāsitā saptadaśākṣarī dvividhā hārītopāsitā cyavanopāsitā ceti |
tayormadhye hārītopāsitaiva kīlitā cyavanopāsitā tu na kīliteti bodhyam |

Band III, S. 763–764, Zuordnungen der Guhyakali-Mantras
ṛṣyādikamāha |
ṣoḍaśākṣarayormantrabhedayoradhunā śṛṇu |
ṛṣyādikaṃ tataḥ saptadaśasyāśca kathayāmi te ||
atharvā ṛṣiruddiṣṭo jagatī chanda ucyate |
devatā guhyakālī ca dvitīyārṇaṃ tu kīlakam ||
śaktistu daśamaṃ bījaṃ dvitīyaṃ navamaṃ bhavet |
puruṣārthacatuṣkasya siddhyai kāmanāsthitiḥ ||
saptadaśasyāstu mantrasya parameṣṭhī ṛṣirmataḥ |
chandaśca supratiṣṭhākhyaṃ devatā guhyakālikā ||
pañcamārṇaṃ kīlakaṃ syāt saptamaṃ śaktirucyate |
tadeva viparītaṃ hi cyāvanīsamudīritam ||
prayogaḥ sarvasiddhyarthaṃ jape proccārito bhavet |
anyeṣāṃ mantrabhedānāṃ yadoddhāraṃ vadāmi te ||
tadā ṛṣyādikaṃ teṣāṃ kathayiṣyāmi pārvati |

Lesungshinweise: [der Bezug dieser knappen gedruckten Angabe ist nicht eindeutig] Das zehnte Bija ist Shakti; ,das zweite sei das neunte‘ [der Bezug dieser knappen gedruckten Angabe ist nicht eindeutig].

Band III, S. 764, Sechsfacher Guhyakali-Nyasa
atha ṣaḍaṅganyāsastatraiva |
dve pañca trīṇi ca dve ca dve punardve punastathā |
varṇākṣarāṇāṃ bhāratyāstattatsthāne pravinyaset ||
tāvanto'rṇāḥ sapraṇavāstatra tatra sthale nyaset |
yādṛśo cyāvanī mantravarṇavinyāsatiṣṭhati ||
tārayormadhyavartīni devīvarṇāni tāni hi |
nyaset sthāneṣu tenaiva hārītopāsite manau ||

Lesungshinweise: [Om] [Die gedruckte Verbindung zur Chyavani-Anordnung ist grammatisch unregelmäßig; die Verfahrensaussage folgt dem erkennbaren Zusammenhang.]

Band III, S. 764, Beginn des gemeinsamen Guhyakali-Dhyana
dhyānamāha |
bharatopāsitā yā ca rāmopāsyā ca yā smṛtā |
dhyānaṃ tayoraikameva kathyamānaṃ mayā śṛṇu ||
dhyāyeddevīṃ prabhātodyatprocchaladraktavāridhim |
uttuṅgottuṅgakallolaparipūritadigantaram ||
tatra dvīpaṃ raktamāṃsaparitaṃ raktavālukam |
navakoṭiccamuṇḍākoṭibhairavaveṣṭitam ||

Lesungshinweise: [in folgendem Bild] [Koti bezeichnet zehn Millionen] [Das Meditationsbild wird im nächsten Abschnitt fortgesetzt.]

Band III, S. 765, Mandala und Thron der Göttin
tanmadhye maṇḍalaṃ dhyāyedyojanāyutavistṛtam |
bhairavīkoṭighaṭitaṃ prākāraṃ tatra cintayet ||
ekaṃ śmaśānaṃ tanmadhye śatayojanavistṛtam |
cintayet procchaladvahnijvālāvyāptadharmamaṇḍalam ||
yoginīkoṭivihitakaratālikalakvaṇitam |
nārācamuṇḍamuṇḍasrakkṛtatoraṇamālikam ||
tadantaḥsthāpinīṃ kālīṃ dhyāyedviśvamānasaḥ |
ratnasiṃhāsanaṃ divyaṃ hīramuktādinirmitam ||
dhārayantaṃ catuṣkoṇe yugaṃ vedaṃ vicintayet |
satyayugaṃ ca ṛgvedaṃ śuklavarṇaṃ ca pūrvagam ||
tretāyugaṃ yajurvedaṃ pītavarṇaṃ ca dakṣagam |
dvāparaṃ sāmavedaṃ ca raktaṃ paścimadiggatam ||
atharvavedaṃ ca kaliṃ śyāmamuttaradiggatam |
upavedasya śāstrasya mūrdhni siṃhāsanaṃ sthitam ||

Lesungshinweise: [die gedruckte Verbindung dharmamandala ist auffällig] [der Beginn der zusammengesetzten Kopfbezeichnung ist unsicher] Girlanden aus Köpfen bilden seine Torbögen [der Beginn der zusammengesetzten Kopfbezeichnung ist unsicher].

Band III, S. 765–766, Die Richtungswächter als Thronträger
tasya siṃhāsanasyādho'nyat siṃhāsanaṃ mahat |
svasvāstravāhanayutairdigaṣṭapatibhirdhṛtam ||
devyāḥ siṃhāsanadharāṃstāṃśca dhyāyedatandritaḥ |
svāṃ svāṃ diśamavaṣṭabhya sthitān paramaśobhitān ||
indraṃ pītaṃ savajraṃ ca sthitamairāvatopari |
pāvakaṃ raktavarṇaṃ ca chāgasthaṃ śaktipāṇikam ||
yamaṃ kṛṣṇaṃ kāsarasthaṃ daṇḍahastaṃ bhayānakam |
nirṛtiṃ dhūmravarṇaṃ ca khaḍgahastaṃ turaṅgagam ||
varuṇaṃ pāśahastaṃ ca śubhraṃ makaravāhanam |
śyāmaṃ vāyuṃ dhvajadharaṃ hariṇopari saṃsthitam ||
gadādharaṃ kuberaṃ ca kuṅkumābhaṃ nare sthitam |
īśānaṃ śubhravarṇaṃ ca śūlahastaṃ vṛṣe sthitam ||

Lesungshinweise: [Agni]

Band III, S. 766, Fünf Mahapretas und Bhairava
siṃhāsanaṃ tṛtīyaṃ ca pañcapretairdhṛtaṃ priye |
brahmā viṣṇuśca rudraśca īśvaraśca sadāśivaḥ ||
ete pañcamahāpretāḥ sthitāḥ siṃhāsanādhvaḥ |
pītaḥ śyāmastathā rakto dhūmraḥ śvetaḥ kramādime ||
daṇḍaṃ cakraṃ ca śaktiṃ ca śūlaṃ khaṭvāṅgameva ca |
dhārayanto mukhe nyastatarjanīkāstrilocanāḥ ||
keśarīdvīpakolāśca phetkāraravabhīṣaṇāḥ |
ūrdhvaṃ pīṭhaṃ tato dhyāyedbhairavākhyaṃ bhayānakam ||
kharvaṃ sthūlataraṃ ghoraṃ kṛṣṇavarṇaṃ caturbhujam |
pañcavaktraṃ trinetraṃ ca kokaśābharaṇānvitam ||
khaṭvāṅgaṃ kartṛkāṃ dakṣe kapālaṃ ḍamaruṃ tathā |
dhārayantaṃ muṇḍamālāyutaṃ daṃṣṭrābhīṣaṇam ||

Lesungshinweise: [die gedruckte Endung ist gestört] [ihre syntaktische Zuordnung bleibt offen] [kokasha ist unklar]

Band III, S. 766–767, Opferlotus und Shiva-Sitz
tadūrdhvaṃ ṣoḍaśadalaṃ padmaṃ yajñopakalpitam |
jyotiṣṭomo'gniṣṭomo vājapeyaśca ṣoḍaśī ||
cayanaṃ puṇḍarīkaṃ ca rājasūyo'śvamedhakaḥ |
bārhaspatyaṃ viśvajicca gomedho naramedhakaḥ ||
sautrāmaṇyatha sāvitrī sūryakānto'calāmbaraḥ |
etādṛśaiḥ ṣoḍaśabhirdalaiḥ padmaṃ prakalpitam ||
tasyopari tato dhyāyecchivāsanamuttamam |
vindunādayutaṃ nīlaṃ śaśāṅkakṛtalāñchanam ||
mahārghairābharaṇaistrinetraṃ bhīmadarśanam |
vajradaṃṣṭrānakhasparśī padmapṛṣṭhe śivottamam ||
piṅgodhvairjaṭābhāraṃ dvibhujaṃ nāgahāriṇam |
vasānaṃ carma vaiyāghraṃ śūlakhaṭvāṅgadhāriṇam ||
aṣṭapatrāmbujaṃ tasyopariṣṭhādvibhāsakam |
dharmo jñānaṃ ca vairāgyamaiśvaryaṃ ca caturdikṣi ||
yaśo vivekaḥ kāmaśca mokṣaśceti vidigdiśi |
evamaṣṭadalāmbhojopaviṣṭāṃ guhyakālikām ||

Lesungshinweise: [die Verbindung sparshi ist unklar] [Ruhm]

Band III, S. 767, Zehn Gesichter der Guhyakali
dhyāyennīlotpalaśyāmāmindranīlasamadyutim |
ghanāghanatanucchāyāṃ snigdhadūrvādaladyutim ||
śyāmaraśmicchaṭāṭopajyotirmaṇḍalamadhyagām |
daśavaktrāṃ guhyakālīṃ saptaviṃśatilocanām ||
dvidvinetrayutāṃ vaktre vāmadakṣiṇasammukhe |
saptasvanyeṣu vaktreṣu tritrilocanasaṃyutām ||
ūrdhvavaktraṃ dvīpakākhyaṃ caṇḍayogibhragopi hi |
tasyādhaḥ keśarimukhaṃ śvetavarṇaṃ vibhīṣaṇam ||
tasyādhaḥ pheruvaktraṃ ca kṛṣṇaṃ trailokyaḍāmaram |
vānarāsyaṃ tato vāme raktavarṇaṃ mahojjvalam ||
narāsyaṃ tadadho jñeyaṃ kirmīrābhaṃ mahotkaṭam |
ṛkṣavaktraṃ bhaveddakṣe dhūmravarṇaṃ bhayānakam ||
gāruḍāsyaṃ tato vāme piṅgavarṇaṃ sucañcukam |
dakṣiṇe makarāsyaṃ ca haritābhaṃ prakīrtitam ||
gajāsyaṃ vāmataḥ proktaṃ gauravaktraṃ sravanmadam |
hayāsyaṃ dakṣiṇe kālyāḥ śyāmavarṇaṃ vicintayet ||
mahādaṃṣṭrākarālāni dāruṇasvanavanti ca |
aṭṭahāsayuktāni sarvavaktrāṇi sarvadā ||

Lesungshinweise: [Leopard; die anschließende Wortgruppe ist beschädigt] Das oberste Gesicht heißt Dvipaka [Leopard; die anschließende Wortgruppe ist beschädigt].

Band III, S. 768, Guhyakalis Gestalt und Schmuck
lelihānaviniṣkrāntalalajjihvāñcitāni ca |
aharniśaṃ kampamānānyāsyāni dadhatīṃ śivām ||
bhīmanirhrādinīṃ bhīmāṃ bhrūmaṅkuṭilānanām |
piṅgordhvajaṭājūṭāṃ candrārdhakṛtaśekharām ||
nānāratnavinirmāṇasamuṇḍasvarṇabhūṣaṇām |
sravadraktanṛmuṇḍasrakkṛtanakṣatramālikām ||
ākaṇṭhagulphalambinyā'laṅkṛtāṃ muṇḍamālayā |
śvetāsthigulikāhāragraiveyakamahojjvalām ||
śatadīrghāṅgulīpiṇḍimaṇḍitoraḥsthalasthirām |
kaṭhoramāṃsalotuṅgavakṣojayugalānvitām ||
mahāmārakatagrāvavediśroṇipariṣkṛtām |
viśālajaghanābhogāmatikṣīṇakaṭisthalām ||
añjanacchāyadhigbaddhalatkiṅkiṇimaṇḍitām |
catuḥpañcāśatā dorṣṇāṃ bhūṣitāṃ jagadambikām ||

Lesungshinweise: [die genaue Konstruktion bleibt unsicher] [das Kompositum ist im Druck beschädigt] Eine Gruppe von hundert langen Fingern ziert ihre Brust [die genaue Konstruktion bleibt unsicher]. Dunkle, bewegte Glöckchen schmücken sie [das Kompositum ist im Druck beschädigt].

Band III, S. 768–769, Gegenstände in Guhyakalis Händen
ratnamālāṃ kapālaṃ ca carma pāśaṃ tathaiva ca |
śaktiṃ khaṭvāṅgamuṇḍaṃ ca bhuśuṇḍīṃ dhanureva ca ||
cakraṃ ghaṇṭāṃ tato bālapretaṃ śailamataḥ param |
narakaṃ kālamusalo sarpamunmādacaṃ śivakam ||
mudgaraṃ vahnikuṇḍaṃ ca ḍamaruṃ ḍiṇḍimaṃ tathā |
bhindipālaṃ ca musalaṃ pāśaṃ paṭṭiśameva ca ||
śataghnīṃ ca śivāpotaṃ vāmahasteṣu bibhratīm |
atha dakṣabhuje ratnamālāṃ kartrīmasiṃ tathā ||
tarjanīmaṅkuśaṃ daṇḍaṃ ratnakumbhaṃ triśūlakam |
pañcapāśupatān bāṇān śoṣakonmādamūrchakān ||
saṃhārakān mṛtyukāṃścaivaṃ nāmapradhāriṇaḥ |
kuntaṃ ca pārijātaṃ ca churikāṃ tomaraṃ tathā ||
puṣpamālāṃ ḍiṇḍimaṃ ca gṛdhraṃ caiva kamaṇḍalum |
māṃsakhaṇḍaṃ srucaṃ bījapūraṃ sruvaṃ tathaiva ca ||
paraśuṃ ca gadāṃ yaṣṭīṃ muṣṭiṃ kuṇapalālanam |
dhārayantīṃ mahāraudrīṃ jagatsaṃhārakāriṇīm ||

Lesungshinweise: [Objektbezeichnung unklar] [beide Bezeichnungen unsicher] [Die Aufzählung wird nicht stillschweigend an die Armzahl angepasst.] [der letzte Ausdruck ist mehrdeutig] In ihren linken Händen trägt sie Juwelenkette, Schädelschale, Fell oder Schild, Schlinge, Speer, Khatvanga, Haupt, Bhushundi-Waffe, Bogen, Diskus, Glocke, den Leichnam eines Kindes, einen Berg, Naraka [Objektbezeichnung unklar], einen Kala-Stößel, eine Schlange, Unmadacha und Shivaka [beide Bezeichnungen unsicher], Hammer, Feuergrube, Damaru, Dindima-Trommel, Bhindipala-Waffe, Stößel, nochmals eine Schlinge, Pattisha-Waffe, Shataghni-Waffe und ein junges Schakaltier. Dazu kommen Lanze, Parijata, Dolch, Wurfspeer, Blumenkette, Dindima-Trommel, Geier, Kamandalu, Fleischstück, großer Opferlöffel, Zitronatzitrone, kleiner Opferlöffel, Axt, Keule, Stock, Faust und das Halten eines Leichnams [der letzte Ausdruck ist mehrdeutig].

Band III, S. 769, Schlangenschmuck und göttliche Gegenwart
javāpuṣpābhabhogīndrakṛtanūpurayugmakām |
pāṭaloraganirmāṇalasatkaṅkaṇaśobhitām ||
dhūmrāhikṛtasphītakaṭisūtrāvalambinīm |
supāṇḍurabhujaṅgendrakṛtatāṭaṅkaśobhitām ||
śvetadarvīkarānaddhajaṭāmukuṭamaṇḍitām |
vaiyāghracarmavasanāṃ dvīpicarmottarīyakām ||
kiṅkiṇījālaśobhāḍhyāṃ ghoraghaṇṭāninādinīm |
nūpurārāvalalitāṃ ghargharārāvabhīṣaṇām ||
kaṭakāṅgadakeyūranarāsthisthaśobhanām |
raktapadmamayīṃ mālāṃ pādapadmāvalambinīm ||
kāñcīkaṇṭhārakagraivakaṭimadhyavirājitām |
brahmasūtrojjvalaskandhayogapaṭṭottarīyakām ||
saumyograbhūṣaṇairyuktāṃ nāgāṣṭakavirājitām |
ratnakuṇḍalakarṇaśrīpañcakālānalasthitām ||
padmoparisthitāṃ devīṃ nṛtyamānāṃ sadoditām |
padmāsanasukhāsīnāṃ sarvadevādhidevatām ||
muktahuṅkārajihvāgraṃ lālayantīṃ vicintayet |
trikoṭiśakticāmuṇḍānavakoṭibhiranvitām ||

Lesungshinweise: [einzelne Schmuckbezeichnungen sind gedrängt]

Band III, S. 770, Guhyakali als nichtduales Bewusstsein
mahāyoginīkoṭyolāmaṣāḍhaśābhirvarjitām |
carantīṃ ca hasantīṃ ca ḍākinīṣaṣṭikoṭibhiḥ ||
bhairavyaśītikoṭibhiḥ parivāraiśca veṣṭitām |
koṭikālānalajvālādagdhakāśodyatkalevarām ||
mahāpralayakoṭyarkavicyuccaṇḍaraśmiprabhām |
durnirīkṣyāṃ mahābhīmāṃ sendrairapi surāsuraiḥ ||
śatrupakṣakṣayakarīṃ daityadānavamardinīm |
nirvikārāṃ nirābhāsāṃ kūṭasthāṃ cidvilāsinīm ||
advaitāṃ paramānandāṃ nityāṃ śuddhāṃ nirañjanām |
sṛṣṭiḥ sthitiśca saṃhāro'nākhyā bhāsā padābhidheyām ||
vedāntavedyāṃ kaivalyarūpāṃ nirvāṇakāriṇīm |
guṇātītātmasvarūpaprabodhavarjitagocarām ||
evaṃ dhyeyā mahākālī pratinūtanavayauvanā |
pañcavaktrasya madhyasthāṃ guhyakālī pareśvarī ||

Lesungshinweise: [Die Eingangszeile über die Mahayoginis ist im Druck stark gestört; ihre Zahl und das Verhältnis zur Göttin bleiben offen.] [die Wortverbindung bleibt unsicher] [das Unbenennbare] [Licht oder Offenbarung] [das abschließende Kompositum bleibt mehrdeutig] Ihr Körper erhebt sich wie im Feuer von Millionen Weltauflösungen [die Wortverbindung bleibt unsicher]; sie strahlt mit den wilden Strahlen von Millionen Sonnen und Blitzen der großen Auflösung. Ihr Bereich liegt jenseits dessen, was nicht durch Erkenntnis des eigenen, über die Gunas hinausgehenden Wesens erschlossen ist [das abschließende Kompositum bleibt mehrdeutig].

Band III, S. 770, Beginn der Guhyakali-Purashcharana-Regeln
atha puraścaraṇaṃ tatraiva |
parvate vā nadīkūle śūnyāgāre śivālaye |
pīṭhe catuṣpathe kuryāt puraścaraṇamuttamam ||
niyamāstatra bhūyāṃsaḥ prakartavyāḥ prayatnataḥ |
avaidhakaraṇāt siddhihāniḥ syānnātra saṃśayaḥ ||
trikālamācaret snānaṃ haviṣyaṃ bhakṣayeddvijaḥ |
svamantraṃ cākṣasūtraṃ ca gurorapi na darśayet ||
tyajedvṛthāpralāpaṃ ca parīvādaṃ ca varjayet |
tathā durjanasaṃsargaṃ strījalpanaṃ tathā ||
vastraṃ kuśāsanaṃ vyāghracarma cāpi nṛmuṇḍakam |

Lesungshinweise: [diese auffällige Regel wird unverändert als Textaussage wiedergegeben] [historische Regel des angesprochenen Ritualpraktizierenden] [Die Sitzaufzählung wird auf der folgenden Seite fortgesetzt.]

Band III, S. 771, Guhyakali Sitz Mala und Wiederholungszahl
āsanaṃ ca mahādevi praśastañcottarāmukhaḥ |
śuddhasphāṭikarudrākṣanṛmuṇḍāsthinirmitām ||
japamālāṃ śubhāṃ viddhi praśastāmuttarottarām |
anenoktavidhānena lakṣasārdhaṃ japenmanum ||
homaṃ daśāṃśataḥ kuryāt tarpaṇaṃ cābhiṣecanam |
tataḥ siddhamanumantrī prayogānācaret priye |

Lesungshinweise: [Fortsetzung der Sitzaufzählung:]

Band III, S. 771, Lob der sechzehnsilbigen Guhyakali-Vidya
(mahātharvaṇasaṃhitāyām) ṣoḍaśārṇā mahāvidyā devānāmapi durlabhā |
koṭijanmārjitaiḥ puṇyairmahadbhirmandirairihitaiḥ ||
yena labdhā kuleśāni sadgurormukhapaṅkajāt |
sa dhanyaḥ sarvalokeṣu pūjyastribhuvanaukasām ||
nātaḥ paratarā vidyā triṣu lokeṣu vidyate |
ataḥ sarvaprayatnena vidyeyaṃ ṣoḍaśākṣarī ||
japtavyā sādhakaśreṣṭhairyāttavyā guhyakālikā |
yeneyaṃ sādhitā vidyā sa eva syāt sadāśivaḥ ||

Lesungshinweise: [der anschließende Ausdruck ist unsicher] [das entsprechende Verb ist im Druck gestört] Wer sie aufgrund großer, in Millionen Geburten erworbener Verdienste [der anschließende Ausdruck ist unsicher] aus dem Lotusmund eines Sadguru empfangen hat, Herrin des Kula, ist in allen Welten gesegnet und von den Bewohnern der drei Welten zu verehren.

Band III, S. 771–772, Guhyakali und Nirguna Brahman
(mahākālasaṃhitāyām) daśavaktrā tu yā proktā guhyakālī mayā tava |
prakṛtiḥ sā parijñeyā kālīnāṃ jagadambikā ||
anyā vikṛtayaḥ proktāḥ kāryakāraṇabhedataḥ |
tathā |
saiva jñeyā varārohe nirguṇabrahmarūpiṇī |
jagat sarvaṃ vaśe tasyā vaśyā kasyāpi sā na ca ||
viśvaṃ sarvaṃ sṛjati sā ko'pi sṛjati tāṃ na hi |
sā pālayati saṃsāraṃ tāṃ pālayati ko'pi na ||
tāṃ na saṃharate ko'pi sā sarvaṃ saṃharatyadaḥ |
tadājñayā'nilo vāti sūryastapati tadbhayāt ||
tadbhīyā'gnirdhanañjayaśca mṛtyuścarati tadbhayāt |
(mahātharvaṇasaṃhitāyāṃ) brahmā viṣṇuśca rudraśca sendrāścaiva divaukasaḥ |
ṛṣayaśca marīcyādyāstāmeva samupāsate ||

Lesungshinweise: [der Zusammenhang ist textlich auffällig]

Band III, S. 772–773, Die Göttin fragt nach Kamakala-Kali
atha kāmakalākālīmantraḥ (mahākālasaṃhitāyām) śrīdevyuvāca |
parāt para pareśāna śaśāṅkakṛtaśekhara |
yogādiyogin sarvajña sarvabhūtadayāpara ||
tvattaḥ śrutā mayā mantrāḥ sarvatantreṣu gopitāḥ |
vidhivat pūjanaṃ cāpi nyāsāvaraṇakakramaiḥ ||
tārā ca chinnamastā ca tathā tripurasundarī |
bālā ca bagalā cāpi tripurā bhairavī tathā ||
kālī dakṣiṇākālī ca kubjikā vivareśvarī |
aghorā rājamātaṅgī siddhilakṣmīstvarānvitā ||
aśvārūḍhā bhogavatī nityaklinnā ca kukkuṭī |
kaumārī cāpi vārāhī cāmuṇḍā caṇḍikā api ca ||
bhuvaneśī tathocchiṣṭacāṇḍālī caṇḍaghaṇṭikā |
kālasaṃkarṣiṇī cāpi guhyakālī tathāparā ||
etāścānyāśca vai devyaḥ samantrāḥ kathitāstvayā |
kintu kāmakalākālī noktavāsi me prabho ||
tat kiṃ mayyapi gopyaṃ te prāyaśaḥ parameśvara |
na hīdṛśaṃ trilokeṣu tava kiṃ tanna vidyate ||
yadakathyaṃ mayi bhavedapi prāṇādhikādhikam |
tat kiṃ gopyayasi prājña mayedaṃ daivataṃ mahat ||
yadyasmi te dayāpātraṃ mānyāsmi snehabhājanam |
anugrāhyāsmi kāntāsmi tadevaṃ vada sāmpratam ||
devīṃ kāmakalākālīṃ samantradhyānapūrvikām |

Band III, S. 773, Mahakala über Kamakala-Kalis Wirksamkeit
śrīmahākāla uvāca |
dhanyā'syanugṛhītā'si tayā devyaiva sarvathā |
yat te buddhiḥ samutpannā tāṃ devīṃ prati bhāmini ||
vidhāya śapathaṃ devi kathayāmi tavādhunā |
na hīdṛśaṃ bhuktimuktisādhanaṃ bhuvi vidyate ||
yathārthamātra devi tvaṃ gopyañcāpi sarvathā |
kintu bhaktiviśeṣāt te kathayāmi na saṃśayaḥ ||
rājyaṃ dadyāddhanaṃ dadyāt striyaṃ dadyācchirastathā |
na tu kāmakalākālīṃ dadyāt kasyāpi na kva cit ||
indreṇopāsitā pūrvaṃ devarājyamabhīpsatā |
varuṇena kubereṇa brahmaṇā ca mayā tathā ||
rāmeṇa rāvaṇenāpi yamenāpi vivasvatā |
candreṇa viṣṇunā cāpi tathā'nyaiśca maharṣibhiḥ ||
sahelaṃ vā salīlaṃ vā yasyāḥ smaramātrataḥ |
vidyālakṣmīḥ rājyalakṣmīḥ kīrtilakṣmīrvaro sthitā ||
vidyārthī labhate vidyāṃ dhanārthī labhate dhanam |
rājyārthī labhate rājyaṃ kāntārthī kāminīṃ śubhām ||
yaśo'rthī kīrtimāpnoti muktyarthī muktimāpnuyāt |
aṇimādyaṣṭasiddhyarthī siddhyaṣṭakamanavāpnuyāt ||

Lesungshinweise: [die Satzverbindung ist im Druck gestört] [der letzte Ausdruck ist gestört] [Das sind Heils- und Wirksamkeitsaussagen der zitierten Quelle.]

Band III, S. 774, Kostbarkeit der Vidya und Eid der Geheimhaltung
tathā |
dvisaptatitamaṃ yāvat yāvat puruṣāḥ pūrvajāḥ sthitāḥ |
teṣāṃ bhāgyodayaiḥ pūrṇairvidyeyaṃ yadi labhyate ||
tadā sarvasvadānena gṛhṇīyādavicārayan |
kṛtakṛtyaṃ manyamāno guroḥ pādāvabhispṛśan ||
tathā |
ekataḥ prāṇadānaṃ syādekataścaitadarpaṇam |
tulyā vidhṛtaṃ cetu syādetaddānaṃ viśiṣyate ||
tathā |
koṭijanmārjitaiḥ puṇyairlabhyate vā na labhyate |
śapathaṃ kuru deveśi prakāśeyaṃ na kutra cit ||
satyaṃ satyaṃ trisatyaṃ me tato vakṣyāmi pārvati |
no cet te'pi na vakṣyāmi pramāṇaṃ tatra saiva me ||
devyuvāca |
śape tvaccaraṇābjābhyāṃ himādriṃ śirasā śape |
śape skandaikadantābhyāṃ yadyenānanyato bruve ||
śape'tha vā tayā devyā yāṃ me tvaṃ kathayiṣyasi |
prakāśayāmi yadyenāṃ saiva me vimukhī bhavet ||
mahākāla uvāca |
sādhu sādhu mahābhāge pratītirme'dhunā tvayi |
akārṣīḥ śapathaṃ yasmāt tasmādvakṣyāmyasaṃśayam ||
samāhitā sāvadhānā bhava devi varānane |
vidhehi cittamekāgraṃ baddhvā'ñjalipuṭaṃ priye ||
kālīṃ kāmakalāpūrvāṃ śṛṇuṣvāvahitā mama |

Lesungshinweise: [die Verbindung ist knapp]

Band III, S. 775, Verhältnis der Kali-Formen
tathā |
yā guhyakālī saiveyaṃ kālī kāmakalābhidhā |
mantrabhedāddhyānabhedāstveta kāmakalātmikā ||
yathā tribhedā tārā syāt sundarī saptasaptatiḥ |
dakṣiṇā pañcabhedā syāt tathaivaṃ guhyakālikā ||
saptadhā dhyānamantrābhyāṃ jāyate bhinnarūpiṇī |
yathā pañcākṣarī mantro devī caikajaṭā smṛtā ||
dvāviṃśatyakṣarī mantro devī dakṣiṇakālikā |
tathā'nyeṣvapi deveṣu mukhyāstu bahuṣu priye ||
devī kāmakalākālī manuraṣṭādaśākṣaraḥ |
ṣoḍaśārṇī yathā mukhyā sarvaśrīcakramadhyagā ||
tathaivaṃ navakālīṣu sadā mukhyatamā smṛtā |
trailokyākarṣaṇo nāma mantro'syāḥ parikīrtitaḥ ||
tasyoddhāraṃ pravakṣyāmi śṛṇu yatnena pārvati |
śrutvā'vadhārayainamāṃ sarvakalyāṇahetave ||

Lesungshinweise: [die Textverbindung ist leicht gestört]

Band III, S. 775–776, Verschlüsselte Bildung des Kamakala-Kali-Mantras
mantroddhāramāha |
ādyavarṇārdhavarṇāṅgaṇā vāmena parisītitaḥ |
mūrdhni mado yattṛtīyayugadhaḥ parikīrtitaḥ ||
vinduvāmākṣisaṃyukto vahniḥ khaparamastakaḥ |
vāmaśrutyardhacandreṇa tṛtīyaḥ saparo bhavet ||
dakṣaskandhoṣṭhadantāsyo vāmaśro vindumastakaḥ |
oṣṭhavargadvitīyo hupavodharoṣṭhavinduyuk ||
ṣaḍakṣarāṇi sambodhya yathānāmasthitikramāt |
pratilomena coddhṛtya tāni bījāni pañca vai ||
bhūtabījādyamārabhya mārabījāntameva hi |
vaiśvānaravadhūyukto mantro hyaṣṭādaśākṣaraḥ ||

Lesungshinweise: [die genaue Verbindung bleibt unsicher] [ein dazwischenstehender Ausdruck ist beschädigt] [Svaha] [Die verschlüsselten Anweisungen werden bewahrt; aus den beschädigten Lautschlüsseln wird keine scheinbar sichere Formel konstruiert.] Nun die Gewinnung des Mantras: Die ersten beiden Zeilen über den Anfangsbuchstaben, einen halben Buchstaben, Vama und die am Kopf anzubringende Verbindung sind im Druck sprachlich beschädigt; eine zuverlässige Silbenableitung bleibt offen. Es folgen die Schlüssel: Vahni mit Bindu und dem linken Auge, am Kopf mit Kha; der dritte mit linkem Ohr und Halbmond [die genaue Verbindung bleibt unsicher]. Danach werden rechte Schulter, Lippe, Zahn und Mund genannt, dazu ein linker Laut und Bindu am Kopf; sodann der zweite Buchstabe der Lippenlautgruppe mit Unterlippe und Bindu [ein dazwischenstehender Ausdruck ist beschädigt].

Band III, S. 776, Lob des Trailokyakarshana-Mantras
asyāḥ smaraṇamātreṇa yāvantyaḥ santi siddhayaḥ |
svayamāyānti purato japādīnāṃ ca kā kathā ||
sapta kāmakalākālyā manavaḥ santi gopitāḥ |
teṣu sarveṣu mantreṣu mukhyo'yaṃ parikīrtitaḥ ||
smaraṇādasya mantrasya mūrcchitāḥ sarvadevatāḥ |
stambhitā vepamānāśca uttiṣṭhantyativihvalāḥ ||
nideśavartino bhūtvā vartante ceṭakā iva |
kiṃ bahūktena deveśi satyamevaṃ bravīmyaham ||
sahasravadanenāpi lakṣakoṭyānanena vā |
mahimā varṇituṃ śakyo nāsya varṣāyutairmayā ||
sāmānyato vijānīhi yadyadicchati sādhakaḥ |
tat tat karoti sakalaṃ prajāpatirivāparaḥ ||
trailokyākarṣako nāma mantraḥ sarvārthasādhakaḥ |

Lesungshinweise: [Der Text preist hier die Kraft des Mantras; dies ist keine empirische Wirkungszusage.]

Band III, S. 776, Kamakala-Kali Rishi und Nyasa
ṛṣyādinyāsamāha |
ataḥ paraṃ pravakṣyāmi chandaścāpi ca bījakam |
asyāḥ kāmakalākālyā brahmāhamṛṣirmataḥ ||
chandaśca bṛhatīkhyātaṃ devī caiva prakīrtitā |
ādyabījaṃ tu bījaṃ syāt krodhāṇa śaktireva ca ||
viniyogo'sya sarvasya sarvadā sarvasiddhaye |
ṣaḍaṅgaṃ pañcabījaiścaitannāmnā'pyekaṃ ca kārayet ||
nāmākṣarāṇi pratyekaṃ tatra deyāni pārvati |

Lesungshinweise: [die gedruckte Verbindung lässt offen, ob Brahma und der sprechende Ich-Bezug getrennt zu lesen sind]

Band III, S. 777, Kamakala-Kali Meditation Gesicht und Augen
atha dhyānam |
dhyānamasyāḥ pravakṣyāmi kuru cittaikatānatām |
udyaddhanādhanāśliṣṭajapākusumasannibhām ||
matakokilanetrābhāṃ pakvajambūphalaprabhām |
sudīrghaprabalālambivisrastaghanamūrdhajām ||
jvaladaṅgāravacchoṇanetratritayabhūṣitām |
udyacchāradasaṃpūrṇacandrakoṭikṛtānanām ||
dīrghadaṃṣṭrāyugodañcadvikarālamukhāmbujām |
vitastimātraniṣkrāntalalajjihvābhayānakām ||
vyāttānanatayā dṛśyamānavirāhantamaṇḍalām |
nirantaraṃ vepamānottamāṅgāṃ ghorarūpiṇīm ||
aṃsāsaktanṛmuṇḍāsrakprakapibantīṃ vaktrakandarāt |
srakkadvandvasravadraktaliptorojayugmakām ||
urojāmbhojasaṃsaktasarpataddīrghoccayām |
saṃlīḍhakurvatīṃ dhayantīṃ tallelihānarasajñayā ||

Lesungshinweise: [ein Wort vor dantamandala ist gestört] [die Verbindung ist beschädigt] [die gedrängte Verbindung der letzten beiden Zeilen bleibt unsicher] Aus ihrem geöffneten Mund trinkt sie das Blut der an ihren Schultern befestigten Menschenkopf-Girlande [die Verbindung ist beschädigt]. An ihren Lotusbrüsten befinden sich lange Schlangen; mit ihrer zuckenden Zunge leckt und saugt sie daran [die gedrängte Verbindung der letzten beiden Zeilen bleibt unsicher].“

Band III, S. 777–778, Kamakala-Kali Schmuck und Körpergestalt
lalāṭe ghananārāsravihitāruṇacitrakām |
sadyaśchinnagaladraktanṛmuṇḍakṛtakuṇḍalām ||
śrutinaddhakuccālambivalattaṃsalasadaṃśukām |
sravadasraughayā śaśvanmānayā muṇḍamālayā ||
ākaṇṭhagulphalambinyā'laṅkṛtāṃ keśabaddhayā |
śvetāsthigulikāhāragraiveyakamahojjvalām ||
śatadīrghāṅgulīpiṇḍimaṇḍitoraḥsthalasthirām |
kaṭhorapīvarotuṅgavakṣojayugalānvitām ||
mahāmārakatagrāvavediśroṇipariṣkṛtām |
viśālajaghanābhogāmatikṣīṇakaṭisthalām ||
añjanacchāyabhekāśīvalatkiṅkiṇimaṇḍitām |
supīnaṣoḍaśabhujāṃ mahāghorāñcadaṅgarām ||
śavānāṃ dhamanīpuñjairveṣṭitaiḥ kṛtakaṅkaṇām |
grathitaiḥ śavakeśaiḥ sāgradāmabhiḥ kaṭisūtriṇīm ||
śavapotakaraśreṇīgrathitaiḥ kṛtamekhalām |
śobhamānāṅgulīmāṃsamedomajjāṅgulīyakaiḥ ||

Lesungshinweise: [die genaue Schmuckbezeichnung ist unsicher] [das Kompositum davor ist unsicher] [der Schlussausdruck ist gestört] An den Ohren befestigter, bis zur Brust herabhängender Schmuck bewegt sich [die genaue Schmuckbezeichnung ist unsicher]. Dunkle Glöckchen schmücken sie [das Kompositum davor ist unsicher].

Band III, S. 778–779, Kamakala-Kali Hände Begleiter und Erscheinung
asiṃ triśūlaṃ cakraṃ ca śaramudgarameva ca |
lalānaṃ ca tathā kartrīmakṣamālāṃ ca dakṣiṇe ||
pāśaṃ ca paraśuṃ nāgaṃ cāpaṃ muhurameva ca |
śivāpotaṃ kharparaṃ ca vasāsṛjvedasā'nvitam ||
lambatkañca nṛmuṇḍaṃ ca dhārayantīṃ svavāmataḥ |
vilasannūpurāṃ devīṃ grathitaiḥ śavapañjaraiḥ ||
śmaśānaprajvaladdhoracitāgnijvālamadhyagām |
adhomukhamahādīrghaprasuptaśavapṛṣṭhagām ||
vamanmukhānalajvālājālavyāptadigantarām |
protyāyaiva hi tiṣṭhantīṃ pratyālīḍhapadakramāt ||
vāmadakṣiṇasaṃsthābhyāṃ nadantībhyāṃ muhurmuhuḥ |
śivābhyāṃ ghorarūpābhyāṃ vamantībhyāṃ mahānalam ||
vidyujjvālāvarṇābhyāṃ veṣṭitāṃ parameśvarīm |
sarvadevānullaṅghyābhyāṃ paśyantībhyāṃ maheśvarīm ||
atīva bhīṣaṇābhyāṃ śivābhyāṃ śobhitāṃ muhuḥ |
kapālasaṃsthaṃ mastiṣkaṃ dadatīṃ ca tayoradhaḥ ||
digambarāṃ muktakeśīmahaṭṭahāsabhayānakām |
saptadhā baddhaśārdūlayogapaṭṭavibhūṣitām ||
saṃhārabhairaveṇaiva sārdhaṃ saṃbhogamicchatīm |
atikāmāturāṃ kālīṃ hasantīṃ kharvavigrahām ||
koṭikālānalajvālātyaktāśodyatkalevarām |
mahāpralayakoṭyarkavidyuccaṇḍaraśmiprabhām ||
kalpāntakāriṇīṃ kālīṃ mahābhairavarūpiṇīm |
mahābhīmāṃ durnirīkṣyāṃ sendrairapi surāsuraiḥ ||
śatrupakṣakṣayakarīṃ daityadānavamardinīm |
cintayedīdṛśīṃ devīṃ kālīṃ kāmakalābhidhām |

Lesungshinweise: [Gegenstand unklar] [unsichere Waffenbezeichnung] [das Kompositum ist beschädigt] Links hält sie Schlinge, Axt, Schlange, Bogen, Muhura [unsichere Waffenbezeichnung], ein junges Schakaltier, eine mit Fett und Blut gefüllte Schädelschale sowie ein herabhängendes Menschenhaupt. Ihr Körper erhebt sich wie aus den Flammen von Millionen Weltauflösungsfeuern [das Kompositum ist beschädigt].

Band III, S. 779, Kamakala-Kali Vorbereitung und Sitzmantra
atha puraścaraṇaṃ tatraiva |
ataḥ paraṃ pravakṣyāmi pauraścaraṇikaṃ vidhim |
ekasmin pannivihite siddhistātkālikī bhavet ||
bhūmiśuddhirdehaśuddhiḥ pūrvaiva kathitā mayā |
yamāśca niyamāḥ ye syuḥ puraścaraṇakarmaṇi ||
sarvāneva prayuñjīta satataṃ bhaktitatparaḥ |
kṛtanityakriyaḥ prātaḥ kṛtapūjāvidhiḥ śuciḥ ||
narāsthi nikhanenmantraṃ imaṃ mantraṃ samudīrayan |
tāraṃ krodho'ntu hro~ pāśasmarabhūtān samuddharet ||
siddhimuccārya deheti yugmaṃ vahnyaṅganāṃ vadet |
bhūtabījaṃ phrau~miti |
tathā |
taduparyeva cāstīrya āsanaṃ suṣṭhu kathitam |
nṛmuṇḍamagrataḥ kṛtvā narāsthijapamālayā ||
lakṣamekaṃ japenmantraṃ haviṣyāśī divā śuciḥ |

Lesungshinweise: [die gedruckte Satzverbindung ist gestört] [Om] [Svaha] [die gedruckte Ligatur ist ungewöhnlich; die Sanskritlesung bleibt vorläufig] Nach den morgendlichen täglichen Handlungen und der Puja, im Zustand der Reinheit, vergrabe man einen Menschenknochen und spreche folgenden Mantra: Tara [Om], Krodha, Hrom, Pasha, Smara und Bhuta; danach ,Siddhi‘, zweimal ,Dehi‘, ,gib‘, und die Gemahlin des Feuers [Svaha].“ Das Bhuta-Bija wird als „Phraum“ angegeben [die gedruckte Ligatur ist ungewöhnlich; die Sanskritlesung bleibt vorläufig].

Band III, S. 780, Abschluss des ersten Mahavidya-Abschnitts
aśuciśca tathā rātrau lakṣamekaṃ tathaiva ca ||
daśāṃśaṃ homayenmantrī tarpayeccābhiṣecayet |
home santarpaṇe caiva pūjāvat kathito vidhiḥ ||
pūjāyāṃ vā prayoge vā home vā tarpaṇe'tha vā |
guhyakālīvidhānena sarvaṃ kāryaṃ śucismite ||
atrānuktaṃ vidhānaṃ yat tattatraiva tat prakalpayet |
tatrāpyanuktaṃ yat kiñcit tatrokto dakṣiṇāvidhiḥ ||
iti prathamamahāvidyāprakaraṇam |

Lesungshinweise: [-Kali]

Band III, S. 780, Eingang zum zweiten Mahavidya-Abschnitt
atha dvitīyavidyāyāḥ (phetkāriṇītantre) kailāsaśikharāsīnaṃ candrakhaṇḍavirājitam |
vakṣaḥsthale samāsīnā pṛcchati sma nagātmajā ||
kathayeśāna sarvajña mahattvaṃ tapodhanāḥ |
kāṃ vidyāṃ prāpya kavayo bhāratādi pracakrire ||
śrutvā nagātmajāvākyaṃ vihasya parameśvaraḥ |
prāha priyāṃ pariṣvajya sādhu sādhviti pūjayan ||
śṛṇu sādhvi mahāvidyāmajñānendhanadāhinīm |
yāmavāpya mahātmāno dharmakāmārthamuktiṣu ||
nāsādhyaṃ menire kiñcit kavayaḥ śuddhabuddhayaḥ |
vāde sadasi yā vāṇaḥ stambhinī prativādinām ||
vidyāhānikarīṃ devi vidvaṣāṃ balidānataḥ |
hāsyāya vā sadasyānāmaśuddhamapi jalpayet ||
vādinaṃ cāpi rājānaṃ mantriṇaṃ vaśamānayet |
jalpayedityādirabhiprāyaḥ |
mantrasya jñānamātreṇa japāt sarvajñatāṃ nayet ||

Lesungshinweise: [den Gegner] [bewirkt dies] [Die Aussagen über Kontrolle und Wirkungen gehören zum zitierten Ritualtext.]

Band III, S. 781, Gewinnung des Tara-Mantras
mantroddhāraṇamāha |
saparaṃ prathamaṃ dattvā caturthasvarabhūṣitam |
rephārūḍhaṃ sphuraddīptamindubindusamanvitam ||
trakāraṃ ca tato dadyāccaturthenaiva bhūṣitam |
dīrghokārasamāyuktaṃ hakāraṃ yojayet tataḥ ||
phaṭkāraṃ ca tato dadyāt saṃpūrṇaḥ siddhamantraḥ |
saparo hakāraḥ |
śeṣaṃ spaṣṭam |

Lesungshinweise: [Die Vokalbezeichnung vor ha ist im Druck als dīrghokāra wiedergegeben; ihre Auslegung folgt der erkennbaren Hum-Bildung und bleibt als solche kenntlich.]

Band III, S. 781, Tara-Mantra im Matsyasukta und Tararnava
(matsyasūkte) atha vakṣye mahādevyā mantroddhāramanuttamam |
yacca jñātvā naro bhāti vācaspatirivāparaḥ ||
māyābījaṃ samuddhṛtya tavargaprathamaṃ tathā |
ratibinduvahniyutaṃ dvitīyaṃ bījamuttamam ||
kūrcabījaṃ tṛtīyaṃ tu phaṭkārastadanantaram |
saṃpūrṇasiddhamantrastu raśmipañcakasaṃyutaḥ ||
pañcaraśmiḥ praṇavaḥ |
taduktaṃ (tārārṇave) anuttaraṃ samuddhṛtya māyottaramanuṃ tataḥ |
papañcamaḥ samāyuktaṃ pañcaraśmiḥ prakīrtitaḥ ||
anuttaramakāraḥ |
māyottaraukāraḥ |
papañcamo makāraḥ |

Band III, S. 781–782, Tara Ekajata und Nilasarasvati
(tantrabodhe) tāraṃ lajjāṃ trakāmeśau hū~ phaḍityugratārikā |
māyā strī~ hūmathāstrāntāmityekajaṭākhyayā ||
astrahīnāmidaṃ nīlasarasvatyā vinirdiśet |
kāmeśo īkāraḥ |
tryakṣaro'sau mahāmantraḥ phaṭkārānto hṛdi sthitaḥ |
pañcaraśmisamāyukto'jñānaindhanadāhakaḥ ||
(matsyasūkte) lajjābījaṃ vadhūbījaṃ kūrcabījaṃ tathā hi phaṭ |
evaṃ pañcākṣarī vidyā pañcabhūtaprakāśinī ||
tathā |
tārāstrarahitā tryarṇā mahānīlasarasvatī |
kulluketi samākhyātā triṣu lokeṣu gopitā ||

Lesungshinweise: [Om] [Phat] [Die Silbenzählung und ihre Beziehung zu den gerade genannten Formen bleiben im Druck knapp und werden nicht angeglichen.] [Pranava ist im Zusammenhang zuvor erklärt.]

Band III, S. 782, Vasishthas Fluch und das Vadhu-Bija
(tārārṇave) vaśiṣṭhārādhitā cogrā na śīghraphaladā yataḥ |
atastenaiva muninā śāpo dattaḥ sudāruṇaḥ ||
tataḥ prabhṛti vidyeyaṃ phaladātrī na kasya cit |
śaktibījaṃ trapāntasthabījopari niyojitam ||
tataḥ prabhṛti vidyeyaṃ vadhūriva yaśasvinī |
phalinī sarvavidyānāṃ jayinī jayakāṅkṣiṇām ||
vipakṣayakarī vidyā amṛtatvapradāyinī |
mantrasya jñānamātreṇa vijayī bhuvi jāyate ||
mūko bhavati vāgīśo gīṣpatirjāyate naraḥ |
śaktibījamiti |
śaktibījaṃ sakāraḥ |
trapāntasthabījaṃ trakāraḥ |
tena strī~miti vadhūbījaṃ bhavati |
śāpastu kṛṣṇāvatāraparyantameva |
jāte kṛṣṇāvatāre tu punaḥ śāpāt pramucyate |
iti tantrāntaravacanāt |

Lesungshinweise: [Brihaspati, Herr der Sprache]

Band III, S. 782–783, Bedeutung der Tara-Silben
mantrārthamāha (sādhanasamuccaye) praṇavādbrahmarūpā sā sā so'haṃ tattvarūpiṇī |
tyoṣrā prakāśamātratvaṃ prasamānatvamindunā ||
tejovisarga īkāro bindunā tātrikāṃ matā |
takāraḥ sarvavāgīśo rephastatprakāśakaḥ ||
bindumālī mahābījaṃ sāndrabrahmaprakāśakam |
kūrcaṃ prabodharūpaṃ syādastraṃ jāḍyavināśakam |
evaṃ yo vetti śuddhātmā sa tu sākṣānmaheśvaraḥ |

Lesungshinweise: [Der folgende Ausdruck tyoshra ist beschädigt.] [tatrikam ist unsicher] Der Vokal ī bedeutet das Ausströmen des Lichtes; mit Bindu wird eine weitere Bestimmung der Göttin gegeben [tatrikam ist unsicher].

Band III, S. 783, Varianten und Früchte der Tara-Vidya
(matsyasūkte) śrībījādyā yadā vidyā tadā śrīḥ sarvatomukhī |
eṣaiva hi mahāvidyā māyādyā sakaleṣṭadā ||
vāgbhavādyā mahāvākyasvarūpā sarvavāṅmayī |
tathā |
guṭikāsiddhivetālapātālavaṭayakṣiṇī |
parapurapraveśaśca ājñāsiddhiḥ prajāyate ||
jihvāyāṃ cintanādeva trikālajño bhaved dhruvam |
yastu vidyābhedena cintayet sādhakottamaḥ ||
jīvanmukto vimuktaśca ante so'pi bhaved dhruvam |
(brahmasaṃhitāyāṃ phetkāriṇyāṃ) ca |
kṣipraprasādājjagatāṃ sadā nīlasarasvatī |
viśeṣataḥ kaliyuge matprasādādbhaviṣyati ||
siddhamantro yadā mantrī bālasyāpi mūrdhani |
karaṃ dattvā diśatyāyu so'pi ślokān paṭhet punaḥ ||
diśati ślokaṃ kurvityāśāpayati |
tathā |
mantrasya jñānamātreṇa anubhāvadayaṃ bhavet |
tātkālikī ca kavitā paraiḥ enavibhāvyatā ||

Lesungshinweise: [-Tantra] [der Schluss des Verbsatzes ist gestört] [eine besondere Wirksamkeit; anubhavadoyam ist unsicher] [Schlusslesung unsicher] Wenn ein Mantrapraktizierender mit verwirklichtem Mantra selbst einem Kind die Hand auf den Kopf legt und ihm eine Anweisung gibt [der Schluss des Verbsatzes ist gestört], wird auch dieses Verse sprechen.“ Der Verfasser erläutert: Er weist es an: „Verfasse einen Vers!“ Ferner: „Schon aus der Kenntnis des Mantras entsteht [eine besondere Wirksamkeit; anubhavadoyam ist unsicher], und augenblicklich dichterische Rede, die andere nicht zu ermessen vermögen [Schlusslesung unsicher].“

Band III, S. 783–784, Unterschiedliche Rishi-Zuordnungen
atha ṛṣyādinyāsaḥ (merutantre) munirakṣobhyasaṃjño'syā bṛhatīcchanda īritam |
tārādevī hrī~ ca bījaṃ hū~ śaktiścāsya kīrtitā ||
(mantracūḍāmaṇau) akṣobhya ṛṣiretasyā bṛhatīcchanda īritam |
nīlasarasvatī devī triṣu lokeṣu gopitā ||
hū~ bījamastraṃ śaktiḥ syāccaturvargaphalapradā |
dāmodaramiśrakṛtasaṃgrahe |
akṣobhya ṛṣiretasyā bṛhatīcchanda īritam |
nīlasarasvatī devī triṣu lokeṣu gopitā ||
hū~ bījamantraḥ śaktiḥ syānmāyā strī~ kīlakaṃ smṛtam |
viniyogo bhaveddevi caturvargaphalāptaye |
ugratārā devateti (mantracūḍāmaṇau) |

Lesungshinweise: [Phat] [die syntaktische Verbindung ist im Druck gedrängt]

Band III, S. 784, Ugratara und Nilasarasvati Nyasa
atha karāṅganyāsau |
tatrādau ugratārāyāḥ (tārākalpe) ṣaḍdīrghamāyābījena ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ ||
nīlasarasvatyāstu (siddhasārasvate) akhilavāgrūpiṇīṃ procya hṛdayāya namo vadet |
akhaṇḍavāgrūpiṇīṃ ca śirase vahnivallabhā ||
brahmavāgrūpiṇīmuktvā śikhāyai vaṣaḍityatha |
viṣṇuvāgrūpiṇīmuktvā kavacāya humuccaret ||
rudravāgrūpiṇīṃ netratrayāya vauṣaḍityapi |
sarvavāgrūpiṇīmuktvā astrāya phaḍiti smaret ||
ṣaḍdīrghamāyayā bījaṃ bījānte tāni yojayet |

Lesungshinweise: [Svaha]

Band III, S. 784–785, Ekajata Anganyasa
ekajaṭāyāḥ (tattvacūḍāmaṇau) bījānte ekajaṭāyai hṛdayaṃ parikīrtitam |
tāriṇyai śirasi tadvajrodake śikhāṃ tathā ||
ugrajaṭe ca kavacaṃ mahāpratisare tathā |
piṅgovaikajaṭe tannetre'stre parikīrtite ||
nyāso'yamugratāraikajaṭayoraviruddha iti sāmpradāyikaḥ |

Lesungshinweise: [Die letzte Anrede ist im Druck unsicher.]

Band III, S. 785, Ort der Tara-Meditation
atha dhyānam (gāndharvatantre) śmaśānaṃ tatra saṃcintya tatra kalpadrumaṃ smaret |
tanmūle maṇipīṭhaṃ ca nānāmaṇivibhūṣitam ||
śivābhirmāṃsāsthimodamānābhirāvṛtam |
caturdikṣu śavamuṇḍāsthicitāṅgārāsthibhūṣitāḥ ||
tanmadhye bhāvayeddevīṃ yathoktadhyānayogataḥ |

Lesungshinweise: [die Syntax ist unregelmäßig]

Band III, S. 785, Tara-Dhyana im Nila-Tantra mit Varianten
(nīlatantre) pratyālīḍhapadāṃ ghorāṃ muṇḍamālāvibhūṣitām |
kharvāṃ lambodarīṃ bhīmāṃ vyāghracarmāvṛtāṃ kaṭau ||
navayauvanasaṃpannāṃ pañcamudrāvibhūṣitām |
caturbhujāṃ lalajjihvāṃ mahābhīmāṃ varapradām ||
khaḍgakartrīdharāṃ savye vāme muṇḍotpalānvitām |
piṅgograikajaṭāṃ dhyāyenmaulāvakṣobhyabhūṣitām ||
bālārkamaṇḍalākāralocanatrayabhūṣitām |
prajvalatpitṛbhūmadhyagatāṃ daṃṣṭrākarālinīm ||
sāveśasmeravadanāmasthyalaṅkārabhūṣitām |
viśvavyāpakatoyāntaḥ śvetapadmoparisthitām ||
(śyāmārahasyādau) khaḍgakartrīsamāyuktasavyetarabhujadvayām |
kapālotpalasaṃyuktasavyapāṇiyugānvitām—iti pāṭhaḥ ||
(tantrāntare) khaḍgakartrīdharāṃ devīṃ kapālotpaladhāriṇīm—iti pāṭhaḥ |

Lesungshinweise: [hier besondere Schmuck- oder Kennzeichen] [Savya wird in diesen Formeln unterschiedlich verwendet; die Zuordnung folgt der Gegenüberstellung.] Im Shyamarahasya und anderen Quellen lautet die Lesung: Die beiden rechten Arme tragen Schwert und Schneidemesser; die beiden linken Hände Schädelschale und Lotus.

Band III, S. 786, Tara-Dhyana im Mantrachudamani
(mantracūḍāmaṇau) tasyoparigatāṃ devīṃ kharvāṃ nīlamaṇiprabhām |
lambodarīṃ vyāghracarmasamāvṛtanitambinīm ||
pīnonnatapayobhārāṃ raktavartulalocanām |
lalajjihvāṃ mahābhīmāṃ daṃṣṭrākoṭisamujjvalām ||
nīlotpalalasanmālāṃ baddhajaṭāṃ bhayaṅkarīm |
śvetāsthipaṭṭikāyuktakapālapañcaśobhitām ||
lalāṭe raktanāgena kṛtakarṇāvataṃsakām |
atiśubhramahānāgakṛtahāramahojjvalām ||
dūrvādalaśyāmanāgakṛtayajñopavītinīm |
caturbhujāṃ raktamāṃsakhaṇḍamaṇḍitamuṣṭikām ||
jaṭājūṭākṣasūtreṇa śobhitāṃ tīkṣṇadhārayā |
khaḍgena dakṣiṇasyordhve śobhitāṃ vīranandinīm ||
tadadhaḥsthāhījavatkartrikālambatvāṃ parām |
vāmordhve raktanālena digambaramanoharām ||
dadhatīṃ nīlapadmaṃ ca tadadhaḥsthāt kapālakam |
jagatāṃ jāḍyasaṃyuktaṃ dadhatīṃ kundasannibham ||
dhūmrābhanāgasaṃdohakṛtakeyūrasadvalām |
suvarṇavarṇanāgena kaṅkaṇojjvalapāṇikām ||
śubhravarṇamahādevakṛtasāṃhikamāsanam |
niryatprāṇabhiyā tadvat saṅkucatprapadāmbikām ||
śavapādadvayārūḍhavāmapādāṃ mahonmukhīm |
kundābhanāgasaṃśobhikaṭisūtrāṃ trilocanām ||
asṛgyuktena nāgena kṛtanūpurapaṭṭikām |

Lesungshinweise: [die Zuordnung ist gedrängt] [die Verbindung ahijavat ist unklar] [samhika ist unsicher] [der Bezug bleibt offen] [Das Dhyana wird auf der folgenden Seite fortgesetzt.] Der weiße Mahadeva bildet ihren Sitz [samhika ist unsicher].

Band III, S. 787, Abschluss des Tara-Dhyana im Mantrachudamani
sadyaśchinnagaladraktanṛmuṇḍai raktavibhūṣaṇaiḥ ||
anyonyakeśagrathitaiḥ pādapadmavilambitaiḥ |
pañcāśadbhirmahāmālāśobhitāṃ parameśvarīm ||
jvalaccitāmadhyasaṃsthāṃ dvīpicarmottarīyakām |
akṣobhyanāgāsambaddhajaṭājūṭāṃ varapradām ||
evaṃbhūtāṃ mahādevīmamalamāno yogavastu ca |
vijñānamaya mahādeve paṇḍito'haṃ mahākaviḥ |

Lesungshinweise: [Die beiden abschließenden Zeilen sind im Druck grammatisch stark gestört. Erkennbar sind die so beschriebene große Göttin, ein reiner Geist, der Gegenstand des Yoga, Vijnana beziehungsweise Erkenntnis und die Aussage „Ich bin gelehrt, ein großer Dichter“. Ein zusammenhängender Satz wird daraus nicht erfunden.]

Band III, S. 787–788, Tara im Taropinibandha
(tāropinibandhe) viruddhavākyārthagirāṃ ramaṇḍale navārkabhūdābhāṃ gurumugratodarīm |
atīva kharvāṃ navayauvanasthāmadhaḥsthaśārdūlakakṛtimūrdhajām ||
anaṅgayamāhatya śavoparisthitāṃ śavārdhamālīḍhaparītamadhyamām |
viśīrṇavarṇāṃ nṛśiraḥsrajojjvalāṃ trayīvicitrāruṇalocanatrayām ||
abhedapiṅgaikajaṭāvirājitāṃ vibhūṣaṇādyugrastitāsthibhīṣaṇām |
mahārdhasiddhaprakarāhibhūṣaṇāṃ mahāṭṭahāsairjagatāmabhītidām ||
jaṭāsvanantaḥ śravasośca takṣako mahāhipadmo hṛdi hārabhūṣaṇam |
tathaiva karkoṭakakṛtopavītikāṃ sumekhalāyāmatha devavāsukiḥ ||
sahāṅgapālaḥ kilakaṅkaṇo mataḥ padeṣu padmaḥ kilanūpuraśriyam |
bhujeṣu nāgaḥ kuliko'ṅgado mato bhujo'rmālāsahatā sthitiḥ sthitā ||
sitaśca rakto dhavalaśca mecakastathaiva nāgo'tha sitaśca pāṇḍuraḥ |
bhujaṅgamānāmiha varṇajātayo bhavanti sarvaṃ munibhirjalacitām ||
kapālakartrīgrathitordhvamūrdhajāṃ sadālamindīvarakāntimālām |
vikoṣakhaḍgaṃ satataṃ ca dakṣiṇe svaporuṣordhve dhartīṃ bhujaiḥ sadā ||
padārthadaṃṣṭrāhyapañcamudrayā virājamānāmasitotpalasrajam |
vicintayet tāṃ ca kavitvakāriṇīmanyāpadārthapravarṣañca tāriṇīm ||

Lesungshinweise: [Quellentitel nach dem Druck] [Die anschließende Schlangenverbindung ist gestört.] [unsichere Konstruktion] [die vorausgehende Verbindung ist unklar] [Schlusskompositum unsicher] Im Taropinibandha [Quellentitel nach dem Druck]: Die Eingangsverse sind mehrfach beschädigt. Schädelschale und Schneidemesser werden mit ihrem hochgebundenen Haar verbunden [unsichere Konstruktion]. Man meditiere über Tarini mit der Kette dunkler Lotusse, die dichterische Kraft hervorbringt und vielfältige Bedeutungen ausströmen lässt [Schlusskompositum unsicher].

Band III, S. 788, Tara-Dhyana im Phetkarini-Tantra
(phetkāriṇītantre'pi) pratyālīḍhapadārpitāṅghriśavahṛdghorāṭṭahāsā varā khaḍgendīvarakartrīkharparabhujā hū~kārabījodbhavā |
kharvā nīlaviśālapiṅgalajaṭājūṭairnāgairyutā jāḍyaṃ nyasya kapālake trijagatāṃ hantyugratārā svayam |

Band III, S. 788–789, Bedeutung von Pratyalidha und Akshobhya
pratyālīḍhalakṣaṇaṃ tu (saṅgītaratnākare) vāmo yatra nipuṇṇo'stvantare parvamānataḥ |
dakṣiṇaṃ caraṇaṃ tābhyāṃ pañcatālaprasāritam ||
asto dvāvapi tadviṣvālīḍhaṃ tu sadaiva tat |
ālīḍhāṅgaviparyāsāt pratyālīḍhamudāhṛtam |
tālo vitastiḥ |
astau cakrau |
maulāvakṣobhyabhūṣitāmiti |
atrākṣobhyo nāgarājaḥ akṣobhyo devīmūrdhni sthitaścitraphaṇīrūpadhṛgiti (bhāvacūḍāmaṇi-)vacanāt |

Lesungshinweise: [Die Angaben zur Gelenkstellung und das Wort astau sind im Druck beschädigt.] [der körperliche Bezug bleibt unklar]

Band III, S. 789, Inneres Tara-Purashcharana
atha puraścaraṇavidhiḥ |
tatrādau mantradhyānamuktaṃ (sādhanasamuccaye) mūlacakre ca hṛllekhāṃ sūryakoṭisamaprabhām |
svādhiṣṭhāne pītavarṇaṃ dvitīyaṃ ca vibhāvayet ||
nābhau jīmūtasaṃkāśaṃ kūrcabījaṃ mahāprabham |
astrabījaṃ hṛdi dhyāyet kālāgnisadṛśaprabham ||
mūlādibrahmarandhrāntaṃ sarvāṃ vidyāṃ vibhāvayet |
sūryakoṭipratīkāśāṃ yogināṃ dṛṣṭigocarām ||
taduktaṃ (tārātantre) svecchācāraparo mantro puraścaraṇasiddhaye |
rahasyamālamādāya lakṣamekaṃ japet sadā ||

Lesungshinweise: [Hrim] [der Druck liest unregelmäßig mantra statt eines eindeutigen Praktizierendenbezugs]

Band III, S. 789, Homa Tarpana und Abhisheka der Tara
(surendrasaṃhitāyām) lakṣamātraṃ japenmantraṃ daśāṃśamasitotpalaiḥ |
ājyāktairjuhuyānmantrī taddaśāṃśena tarpayet ||
kālāgurudravairmettairvimalāmbhobhivāribhiḥ |
tarpayecca parāṃ devīṃ tatprakāramihocyate ||
jale cāvāhya vidhivat pādyārghyairupacārakaiḥ |
saṃtarpya vidhivaddevīṃ parivārān sakṛt sakṛt ||
devībuddhyā svamātmānaṃ saṃpaśya sādhakottamaḥ |
tāriṇīṃ siñcayāmīti jale mūrdhni viniḥkṣipet ||
kumbhākhyamudrayā devi namo'ntenābhiṣecanam |

Lesungshinweise: [das verbindende Wort ist beschädigt] Mit reinem Wasser, dem schwarzes Agaru beigefügt ist [das verbindende Wort ist beschädigt], sättige er die höchste Göttin.

Band III, S. 790, Unterschiedliche Tara-Purashcharanas
(tārācūḍāmaṇau) caturlakṣaṃ japenmantraṃ daśāṃśaṃ juhuyāt sudhīḥ |
padmaiḥ sitaistairutpalairvākpatirjāyate naraḥ ||
(tārārṇave) evaṃ dhyātvā haviṣyāśī japellakṣacatuṣṭayam |
rahasyamālāmādāya japedvā lakṣameva ca ||
(merutantre) tataṃ kurvan idaṃ bhakṣyamannakaṃ dadhi madyapi |
madhu māṃsaṃ ca tāmbūlaṃ japellakṣacatuṣṭayam ||
daśāṃśaṃ juhuyādraktapadmaiḥ kṣīrājyalolitaiḥ |
śavamuṇḍaṃ parityaktvā japasthānaṃ japaṃ caret ||
nārīṃ paśyan spṛśan gacchan mahāniśi baliṃ haret |
na kāryaḥ sustruvāṃ dveṣo yataḥ parivarjayet ||
jape na kālaniyamo na sthito sarvadā japet |
śmaśāne śūnyasadane devāgāre'tha nirjane ||
parvate vanamadhye vā drāmamāsya mantravit |
samarcya śatrunihataṃ yadā ṣāṇmāsikaṃ śiśum ||
vidyāṃ saṃsādhayecchīghraṃ sānnidhyaṃ prāpnuyāt |
evaṃ siddhamanumantrī prayogān kartumarhati ||

Lesungshinweise: [die Syntax des Satzanfangs ist beschädigt] [der anschließende Satzteil ist gestört] [na sthito ist im Zusammenhang unklar] [im Kontext der Leichnamrituale; kein Tötungsauftrag wird daraus abgeleitet] Im Meru-Tantra: Die Eröffnung nennt Speisen, Nahrung, Joghurt, auch Wein, Honig, Fleisch und Betel [die Syntax des Satzanfangs ist beschädigt]. Der weitere Satz ist beschädigt; er nennt die Verehrung eines von einem Feind Getöteten sowie eines sechs Monate alten Kindes [im Kontext der Leichnamrituale; kein Tötungsauftrag wird daraus abgeleitet].

Band III, S. 790, Die von Brahma verehrte Tara
asyaiva vidyābhedāstatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi devānāṃ varasiddhaye |
brahmaṇopāsitāṃ tārāṃ kalyāṇairirūṣyāmitam ||
oṃ strī~ hrī~ hū~ samuccārya hrī~ hū~ phaḍanavarṇakaḥ |
munirbrahmā ca gāyatrī chandastārā ca devatā ||
nyāsā~stu pūrvavat kuryāddhyānamasyā nirūpyate |

Lesungshinweise: [Der restliche Ausdruck der Einleitungszeile ist beschädigt.] Weitere Formen derselben Vidya, ebendort: „Nun erkläre ich die von Brahma verehrte Tara zur höchsten Verwirklichung der Götter.“ [Der restliche Ausdruck der Einleitungszeile ist beschädigt.] Man spreche „Om Strim Hrim Hum“, dann „Hrim Hum Phat“; die Silbenzählung am Zeilenende ist im Druck nicht eindeutig lesbar und wird nicht ergänzt.

Band III, S. 791, Meditation der von Brahma verehrten Tara
śvetāmbarāṃ candrakāntiṃ indvardhakṛtaśekharām ||
kartrīṃ ca kapālaṃ ca karābhyāṃ dadhatīṃ bhajet |
nānālaṅkāraśobhāḍhyāṃ trīkṣaṇāṃ padmasaṃsthitām ||
japapūjādikaṃ sarvamasyāḥ pūrvavadācaret |
madhūkakusumātreṇa homādvidyāṃ vibhāvayet ||
raktāṃ vaśye svarṇavarṇāṃ stambhane māraṇe'sitām |
uccāṭane dhūmravarṇāṃ śāntau śvetāṃ smaredimām |

Lesungshinweise: [die gedruckte Verbindung kusumatra ist unregelmäßig] [Dies sind die Zuordnungen der historischen Ritualquelle.]

Band III, S. 791, Zwölf- und siebensilbige Tara-Vidyas
athātaḥ saṃpravakṣyāmi tārakasya varāya tu |
brahmaṇopāsitāṃ tārāṃ dvādaśārṇāṃ sudurlabhām ||
vācaṃ lajjāṃ ramāṃ kāmaṃ hasarā ausamanvitāḥ |
visargāḍhyāḥ pañcamaṃ tu kūṭametadudīritam ||
hū~ ugratāre hū~ phaṭ mantraḥ prokto japādikam |
sarvaṃ pūrvavadevāsya kalau pratyayakāriṇī ||
athātaḥ saṃpravakṣyāmi brahmaṇā samupāsitām |
hiraṇyakaśipordātuṃ varaṃ saptārṇasaṃmitām ||
praṇavaṃ kavacaṃ māyāṃ hrau~ prokta kūṭaṃ ca pañcamam |
hū~ phaḍantaḥ sarvamasyā nyāsādyaṃ pūrvavaccaret ||

Lesungshinweise: [Die knappe Verbindung zwischen Hraum und dem fünften Kuta bleibt vorläufig; die Silbenzahlen werden nicht durch zusätzliche Bijas passend gemacht.]

Band III, S. 791–792, Von Hari und Balarama verehrte Tara
athātaḥ saṃpravakṣyāmi hariṇā yā hyupāsitā |
bauddhamārgapracārārthaṃ siddhidā dvādaśākṣarī ||
upāsitā brahmaṇā yā tasyāḥ kūṭe tu pañcame |
sauḥ kṛtvā sādhitā vidyā dvādaśārṇā'tibuddhidā ||
yatrabhāvādiko dāsaḥ kāryya uccāritaṃ purā |
tasyāstu pūrvavajjñeyaṃ nyāsadhyānajapādikam ||
athātaḥ saṃpravakṣyāmi saptārṇāṃ rāmasevitām |
lakṣmīpracyutināśārthaṃ tena mataḥ sadā halī ||
brahmopāsitasaptārṇā madhye kūṭaṃ tu pañcamam |
tat tyaktvā sau~ strī~ noktvā balarāmeṇa sevitā ||
śatrukṣayakarī ceyaṃ tathā vāksiddhikāriṇī |
dhyānapūjādikaṃ prāgvat prayogādikameva ca |

Lesungshinweise: [Die folgende gedruckte Zeile über einen mit yatra beginnenden Ausdruck und einen Diener ist nicht zuverlässig aufzulösen.] [Balarama] [der Satz ist unregelmäßig] [das folgende no ist im Druck syntaktisch störend; die genaue Formel bleibt unsicher] In der von Brahma verehrten siebensilbigen Vidya wird das fünfte Kuta weggelassen und durch Saum und Strim ersetzt [das folgende no ist im Druck syntaktisch störend; die genaue Formel bleibt unsicher].

Band III, S. 792, Tara-Mantras von Narayana und Shiva
athātaḥ saṃpravakṣyāmi nārāyaṇānusevitā |
pañcārṇā yatprabhāveṇa daityatāṃ kadanaṃ kṛtam ||
strī~ hū~ phaṭ klī~ vāgbhavaṃ ca pañcārṇā sarvasiddhidā |
asyāṃ tryarṇā tu munirviṣṇuḥ prāgvajjapādikam ||
athātaḥ saṃpravakṣyāmi mayā yā samupāsitā |
dattā ca raviṇā'ditya sā vidyā tu ṣaḍakṣarī ||
oṃ hrī~ hū~ hrī~ hū~ phaḍiti muniḥ so'haṃ ca pūrvavat |
jñeyaṃ nyāsādikaṃ sarvaṃ prayogādi ca pūrvavat ||
athānyaṃ saṃpravakṣyāmi cāsyāḥ pañcākṣaraṃ manum |
jalandharavadhārthaṃ tu mayā siddhaṃ kṛtaṃ surāḥ ||
strī~ hū~ māyāṃ hū~ phaḍiti manuḥ pañcākṣaro mataḥ |
tantrāntare'pi |
vadhūbījaṃ ca kavacaṃ māyāṃ kūrcaṃ tathā'strakam |
sārdhapañcākṣaro mantro dvitīyaḥ parikīrtitaḥ ||

Lesungshinweise: [der vorausgehende Ausdruck tryarna ist im Druck unklar] [die Überlieferungsangabe ist gestört] [Diese abweichende Zählung bleibt als Quellenaussage erhalten.]

Band III, S. 792–793, Rechter und linker Ritualweg
(merutantre) mayā pañcamukhenokto dakṣamārgeṇa bho surāḥ |
deveṣu ca vipreṣu tathā dharmapareṣu ca ||
yamānāṃ niyamānāṃ ca tantrasthā nānyadevatāḥ |
vāmamārgārcitāstāstu kāryaṃ sādhayituṃ kṣamāḥ ||
dakṣiṇārādhitā devā raṇasāhāyyakārakāḥ |
tejovihīnān ripūn hatvā nayanti brahma śāśvatam ||
kṣatriyāṇāṃ kṣayārthaṃ tu mayā rāmāya cārpitā |
pañcāmṛtaṃ surāsthāne māṃsasthāne ca sūraṇam ||
matsyasthāne khaṇḍo bodhyo dharmapalyāṃ rataṃ ratam |
anyat pūrvavadeva syādguhyametat prakāśitam ||
lubdhastārāṃ na seveta lokadvayaparikṣayāt |
asyāḥ pūjādikaṃ prāgvaddhiro'tra nirūpitaḥ ||
tārāyāḥ sadguroḥ siddhiḥ kṣiprā anantatā bhavet |

Lesungshinweise: [Der folgende Satz über Yamas, Niyamas und die Bindung der Gottheiten ist grammatisch gestört.] [Parashurama] [Yams] [die genaue Speise ist nicht bestimmt] [ein Ausdruck ist beschädigt] Ihre Puja und die weiteren Handlungen sind wie zuvor erklärt [ein Ausdruck ist beschädigt].

Band III, S. 793, Der zweiundzwanzigsilbige Mahatara-Mantra
athātaḥ saṃpravakṣyāmi mahātārāmanuṃ surāḥ |
siddhimārgīyebhyo'pi varṇavarṇādhikaḥ kṛtaḥ ||
strī~ hrī~ hrau~ namastārāyai mahāpadamuccaret ||
tārāyai sakaletyuktvā ugratāre tāraya dvayam |
tāradvayaṃ vahnijāyā dvāviṃśārṇo manurmataḥ ||
nyāsapūjājapādyaṃ tu prāgvat sarvaṃ samācaret |

Lesungshinweise: [Die einleitende Vergleichszeile über Siddhi-Wege und Silbenzahl ist unregelmäßig.] [Svaha] [Die Folge ist entsprechend den ausgeschriebenen Wörtern und Bildungsanweisungen erhalten; die Silbenzählung wird nicht eigenmächtig berichtigt.]

Band III, S. 793, Beginn der Tarini-Unterweisung
(tāriṇītantre) īśvara uvāca |
śrūyatāṃ śailatanaye jāḍyanāśakarī parā |
caturvargaphalā vidyā mantrasiddhipradāyikā ||
varṇādyaṃ vahnisaṃyuktaṃ vāmākṣiparibhūṣitam |
nādabindusamāyuktaṃ vasusiddhipradāyakam ||
punaḥ śrutamukhaṃ devi rakāreṇa vibhūṣitam |
svareṇaiva caturthena candrakhaṇḍena ca priye ||
lāñchitaṃ vai mahābījaṃ caturvargaphalapradam |

Lesungshinweise: [Lesung und Schlüsselbezug unsicher] [Die Mantrabildung wird auf der folgenden Seite fortgesetzt.] Dann nehme man den Beginn von Shruta [Lesung und Schlüsselbezug unsicher], geschmückt mit ra, dem vierten Vokal und der Mondsichel.

Band III, S. 794, Abschluss der neunsilbigen Tarini-Vidya
tataḥ kṛṣṇe padaṃ coktvā tato daṃṣṭre padaṃ smṛtam |
hrīṃkāraṃ ca tato dadyāt svapañcamuddharet tataḥ |
ikāreṇa ca repheṇa makāreṇa ca bhūṣitam ||
tato vāgbhavamuccārya mantramenaṃ samuddharet |
navākṣaro manurdevi tāriṇyāḥ samudīritaḥ ||
iyameva mahāvidyā svarge martye sudurlabhā |
aṣṭasiddhipradā devi caturvargaphalapradā ||

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Besonders die beiden Anrufungswörter am Seitenanfang und die verschlüsselte Lautangabe svapañcam sind im Druck undeutlich; keine aufgelöste Rezitationsformel wird ergänzt.]

Band III, S. 794, Tarini: Rishi-Nyasa
atha ṛṣyādinyāsaḥ |
śaktirasya ṛṣiḥ prokto bṛhatīcchanda īritam |
tāriṇī devatā proktā hrīṃkāraṃ bījamucyate ||
vāgbhavaṃ śaktirasyeti ṛṣyādikaṃ caret |

Band III, S. 794–795, Tarini: vollständiges Meditationsbild
atha dhyānam |
kṛṣṇāṃ lambodarīṃ bhīmāṃ nāgakuṇḍalaśobhitām |
raktamukhīṃ lalajjihvāṃ raktāmbaradharāṃ kaṭau ||
pīnonnatastanobhayāṃ mahānāgena veṣṭitām |
śavasyopari deveśi tasyopari kapālake ||
nāsāgradhyānaniratāṃ mahāghorāṃ varapradām |
caturbhujāṃ dīrghakeśīṃ dakṣiṇasyordhvabāhunā ||
bibhratīṃ nalinīmekāṃ vāmordhve pānapātrakam |
varābhayadharāṃ devīmadhastāddakṣavāmayoḥ ||
pibantīṃ raudhiraṃ dhārāṃ pānapātre sadāśive |
sarvasiddhipradāṃ devīṃ nityāṃ girinivāsinīm ||
locanatrayasaṃyuktāṃ nāgayajñopavītinīm |
dīrghanāsāṃ dīrghajaṅghāṃ dīrghāṅghrīṃ dīrghajihvikām ||
candrasūryāgnibhedena trilocanasamanvitām |
śatrunāśakarīṃ devīṃ mahābhīmāṃ varapradām ||
vyāghracarmaśirobaddhāṃ jagatrayavibhāvitām |
sādhakānāṃ sukhaṃ kartrīṃ sarvalokabhayaṅkarīm ||
evaṃbhūtāṃ mahādevīṃ tāriṇīṃ praṇamāmyaham |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Ortsangabe „darüber auf einer Schädelschale“ folgt der knappen, syntaktisch schwierigen Drucklesung tasyo­pari kapālake.]

Band III, S. 795, Tarini: Purashcharana
atha puraścaraṇam |
evaṃ saṃpūjayitvā ca ebhirdravyairmaheśvari |
lakṣamekaṃ japenmantraṃ haviṣyāśī jitendriyaḥ ||

Band III, S. 795, Akshobhya: Mantra und Zuordnungen aus der Brahmasamhita
athākṣobhyamantraḥ |
brahmasaṃhitāyām |
akṣobhyasya manuṃ tyaktvā devīṃ tārāṃ japedyadi |
siddhihānirbhavettasya rauravaṃ narakaṃ vrajet ||
akṣobhyasya manuṃ vipra kavacaṃ sāramuttamam |
atiguhyaṃ mahādhyānaṃ sarvadhyāneṣu cottamam ||
agre manuṃ pravakṣyāmi dhyānaṃ caiva tataḥ param |
kavacaṃ ca tataḥ paścāt kathayāmi krameṇa tu ||
anuttaraṃ samuddhṛtya papañcamavibhūṣitam |
akṣobhyeti ca svāheti ramāyantaṃ mahāmanuḥ ||
svayam ṛṣiśca saṃprokto virāṭchanda udāhṛtam |
akṣobhyo devatā proktaścitramūrtirnāgarūpadhṛk ||
viniyogastu niyataṃ puruṣārthacatuṣṭaye |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Drucklesung ramāyantaṃ in der Formelangabe ist unsicher; die Endung wird deshalb nicht zu einer vollständigen Mantraformel aufgelöst. Die Drohung mit der Hölle gehört zur zitierten rituellen Überlieferung.]

Band III, S. 795–796, Akshobhya: Meditation und Abschluss des Tara-Abschnitts
atha dhyānaṃ pravakṣyāmi sarvasaubhāgyadāyakam ||
sahasrādityasaṃkāśaṃ nāgarūpadharaṃ śubham |
vidyutkoṭisamaṃ vaktraṃ vahnibhāsvaralocanam ||
sārdhatrivalayopetaṃ jaṭākoṭyavasthitam |
mahālāvaṇyasaṃyuktaṃ surāsuranamaskṛtam ||
sūryavidyutsamābhāsaṃ mahāmaṇiśiropari |
etadrūpaṃ mahākāyaṃ devairapi supūjitam |
tantrāntare |
akṣobhyaṃ pūjayitvādau tārāṃ saṃpūjayet sudhīḥ |
tathā |
puraścaryādikaṃ cāsya tāriṇīvattu samācaret |
iti tārāprakaraṇam |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die knappe Wortfolge mahāmaṇiśiropari ist hier sinngemäß als Edelstein über dem Haupt übersetzt.]

Band III, S. 796, Shrividya: Kamaraja und die drei Kutas
atha śrīvidyā |
tatrādau kāmarājavidyā |
candrapīṭhe |
smaro bhagaṃ bindumatī laparā vāgbhavaṃ matam |
śivo jīvaḥ smaraḥ śambhurlaparā kāmakūṭakam ||
bhṛguḥ kāmaḥ kṣamā māyā kāmarājābhidhā matā |
kūṭatrayasya vāgbhavādisaṃjñā ca tatraivoktā |
prathamaṃ vāgbhavaṃ kūṭaṃ dvitīyaṃ kāmakūṭakam |
tṛtīyaṃ śaktikūṭaṃ syāt kūṭatrayagato manuḥ ||

Lesungshinweise: [Die Namen dienen hier als verschlüsselte Lautbezeichnungen; die Passage wird in ihrer überlieferten Form wiedergegeben.]

Band III, S. 796, Shrividya: Lopamudra-Vidya
atha lopāmudrākhyā vidyā |
jñānārṇave |
śṛṇu devi pravakṣyāmi lopāmudrābhidhāṃ parām |
kāmarājākhyavidyāyāḥ śaktiṃ turīyāṃ ca sundarīm ||
hitvā mukhaṃ śivendrāḍhyā lopāmudrā prakāśitā |
kāmarājākhyavidyāyā vāgbhave ekāramīkāraṃ ca vihāyādau hakārasakārau dadyāt ityarthaḥ |
iyamagastyopāsitā |

Band III, S. 796, Shrividya: Shodashi aus dem Yoginitantra
atha ṣoḍaśī |
yoginītantre |
śrībījamāyā smarayoniśaktistāraṃ ca māyā kamalātha vidyā |
śaktyādibījañca vilomato'syā śrīṣoḍaśīyaṃ ca nigūḍhavidyā ||

Lesungshinweise: [Die Vorlage beschreibt die Zusammensetzung durch überlieferte Bīja-Namen; eine ausgeschriebene Formel wird hier nicht hinzugefügt.]

Band III, S. 797, Shodashi: weitere Bildung der Vidya
tantrāntare |
śrībījaṃ śaktibījaṃ ca kāmabījaṃ ca vāgbhavam |
bālāntasaṃsthitaṃ bījaṃ praṇavaṃ ca tataḥ param ||
śaktibījaṃ ramāṃ caiva vidyāṃ ca parameśvari |
lopāṃ vā kāmarājaṃ vā trikūṭāmatha vā parām ||
vinyasya praṇavādyāni bījāni pañca sundari |
viparītakrameṇaiva vinyaset ṣoḍaśīṃ parām ||
māyātantre'pi |
lakṣmīḥ parā madanayoniyutā ca śaktistāraḥ parā ca kamalā'pyatha mūlavidyā |
śaktyādibhiśca viparītatayā pradiṣṭā śrīmantrarāja uditaḥ paradevatāyāḥ ||

Lesungshinweise: [Die verschlüsselten Namen bleiben in der Form der jeweiligen Quelle erhalten; Unterschiede zwischen den zitierten Fassungen werden nicht stillschweigend ausgeglichen.]

Band III, S. 797–798, Shodashi: Lobpreis und Geheimhaltung
mahākālasaṃhitāyāḥ |
ataḥ paratarā vidyā na bhūtā na bhaviṣyati |
kenāpi naiva śāpyeya na ca kenāpi kīlitā ||
jñānārṇave |
vaktrakoṭisahasraistu jihvākoṭiśatairapi |
varṇituṃ naiva śakyeyaṃ śrīvidyā ṣoḍaśākṣarī ||
brahmavidyā svarūpā hi bhuktimuktiphalapradā |
ekoccāreṇa deveśi vājapeyasya koṭayaḥ ||
aśvamedhasahasrāṇi prādakṣiṇyaṃ bhuvastathā |
kāśyāditīrthayātrāḥ syuḥ sārdhakoṭitrayānvitāḥ ||
tulāṃ nāyānti deveśi nātra kāryā vicāraṇā |
ekoccāreṇa girije kiṃ punarbrahmakevalam ||
ṣoḍaśārṇā mahāvidyā na prakāśyā kadā cana |
gopitavyā tvayā bhadre svayoniriva pārvati ||
api priyatame deyaṃ sutadāradhanādikam |
rājyaṃ deyaṃ śiro deyaṃ na deyā ṣoḍaśākṣarī ||
saptalakṣaṃ mahāvidyāstvādau kathitāḥ priye |
sārāt sāratarā ceyaṃ mahāvidyā sugopitā ||

Lesungshinweise: [Der Lobpreis und die drastische Geheimhaltungsforderung sind Aussagen der historischen Quelle. Der Halbvers kiṃ punar brahma kevalam ist syntaktisch verkürzt; die Übersetzung lässt diese Verkürzung erkennen.]

Band III, S. 798, Shrividya: Rishi-Nyasa
atha ṛṣyādinyāsastatraiva |
ṛṣirasya maheśāni dakṣiṇāmūrtirīśvaraḥ |
paṅktiśchandaḥ samākhyātaṃ devī tripurasundarī ||
vāgbhavaṃ bījamityuktaṃ śaktistu śaktikūṭakam |
kāmarājaḥ kīlakaṃ syādṛṣyādinyāsa īritaḥ ||

Band III, S. 798, Shrividya: Begründung von Bija, Kilaka und Shakti
vāgbhavādīnāṃ bījādirūpatve heturukto dakṣiṇāmūrtisaṃhitāyām |
niḥsaranti mahāmantrā mahānorvisphuliṅgavat |
tathaiva mātṛkā varṇā niḥsṛtā vāgbhavāḥ priye ||
ata evāsya devasya vāgbhavaṃ bījamucyate |
yoṣitpuruṣarūpeṇa sphurantī viśvamātṛkā ||
mahāmohana deveśi kīlayantī jagattrayam |
atastatkīlakaṃ devi tena saubhāgyanirmitā ||
pālayantī jagat sarvaṃ tenaiṣā śaktirucyate |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Der Feuervergleich ist im Druck beschädigt; mahānor ist eine vorläufige Wiedergabe der sichtbaren Zeichen, keine gesicherte Sanskritlesung. Auch die Wortverbindung mahāmohana ist grammatisch unsicher.] Auch die Wortverbindung mahāmohana ist grammatisch unsicher.]

Band III, S. 798–799, Shrividya: Hand-Nyasa und die sechs Glieder
atha karāṅganyāsastantrāntare |
aṃ āṃ sau~riti proktaṃ bījaṃ trividhamuttamam |
etadbījaṃ dvirāvṛtya madhyamāyugaleṣu ca ||
aṅghri karasya kurvīta tallayoḥ pṛṣṭhayorapi |
caturthī natisaṃyuktairnāmamantraiḥ pṛthak pṛthak ||
madhyamā nāmikā caiva kaniṣṭhāṅguṣṭhatarjanī |
krameṇa jñāpyā nyāsyātsvāṅgulīṣu maheśvari ||
navaratneśvare |
sarvajñatā nityatṛptatā ca anādibodhaśca svatantratā ca |
aluptaśaktitvamanantatā ca ṣaḍāhuraṅgāni śive śivāyāḥ ||
atra bahuvidhanyāsajālaṃ jñānārṇavādau draṣṭavyam |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Bīja-Schreibung, die Handstellen in der dritten Zeile und das Verb im Anschluss auf S.799 sind im Druck undeutlich. Diese Passage ist daher keine gesicherte praktische Nyāsa-Anleitung.]

Band III, S. 799, Shrividya: kurzes Meditationsbild
atha dhyānam |
bālārkamaṇḍalābhāsāṃ caturbāhuṃ trilocanām |
pāśāṅkuśadhanurbāṇadhārayantīṃ śivāṃ śraye ||

Band III, S. 799, Shrividya: Nektarmeer und Garten
siddhāntasaṅgrahe mahākālasaṃhitāyāṃ ca |
udyaccandrodayakṣubdharaktapīyūṣavāridheḥ |
madhye hemamayī bhūmī ratnamāṇikyamaṇḍitā ||
tanmadhye nandanodyānaṃ madanonmādanaṃ mahat |
nityābhyuditapūrṇenduśītalajālavirājitam ||
sadā saha vasantena kāmadevena rakṣitam |
kadambacūtapunnāganāgakeśaracampakaiḥ ||
bakulaiḥ pārijātaiśca sarvartukusumojjvalaiḥ |
jhaṅkāramukharairbhṛṅgaiḥ kūjadbhiḥ kokilaiḥ śukaiḥ ||
nānāvarṇaistathānyaiśca dvijasaṅghairniṣevitam |
śikhikāraṇḍahaṃsaiścānyairnānāpakṣibhirāvṛtam ||
nānāpuṣpalatākīrṇaiḥ śobhitaṃ vṛkṣakhaṇḍakaiḥ |
paryantadīrghikotphullakamalotpalasambhavaiḥ ||
rajobhirdhūsaraiḥ samyak sevitaṃ malayānilaiḥ |
dhyātvaivaṃ nandanodyānaṃ tadantaḥ prāṅgaṇaṃ smaret ||
śuddhakāñcanasaṃkāśavasudhābhiralaṅkṛtam |
prāṅgaṇaṃ cintayedevaṃ surasiddhaniṣevitam ||

Band III, S. 800, Shrividya: der leuchtende Pavillon
tanmadhye maṇḍapaṃ dhyāyedvyāptabrahmāṇḍamaṇḍalam |
sahasrādityasaṃkāśaṃ caturasraṃ suśobhitam ||
ratnatejaḥprabhāpuñjapiñjarīkṛtadiṅmukham |
madhyastambhavinirmuktaṃ koṇastambhasamanvitam ||
mahāmāṇikyavaidūryaratnakāñcanabhūṣitam |
muktādāmavitānāḍhyaṃ ratnasopānamaṇḍitam ||
mandavāyusamākrāntaṃ gandhadhūpataraṅgitam |
ratnacāmaraghaṇṭādicitravitānaiḥsuśobhitam ||
jātīcampakapunnāgaketakīmallikādibhiḥ |
raktotpalasitāmbhojamādhavībhiḥ supuṣpakaiḥ ||
baddhābhirmiśramālābhiḥ sarvatra samalaṅkṛtam |
tiryagūrdhvalasadraktāṃśukālīkoṭimaṇḍitam ||
nānāratnādibhirdivyairnirmitaṃ viśvakarmaṇā |

Band III, S. 800, Shrividya: Parijata-Baum und inneres Heiligtum
tanmadhye bhāvayenmantrī pārijātaṃ manoharam |
svarṇādiratnabhūmiṃ ca cāṭukāṃ kāñcanaprabhām ||
udyadādityasaṃkāśaṃ vyāptabrahmāṇḍamaṇḍapam |
śatayojanavistīrṇaṃ jyotirmandiramuttamam ||
caturdvārasamāyuktaṃ hemaprākāramaṇḍitam |
ratnopakḷptasaṃśobhikapāṭāṣṭakasaṃyutam ||
navaratnasamākḷptatuṅgagopuratoraṇam |
hemadaṇḍaśirolambidhvajāvaliparisphurat ||
madhyakoṇasthitastambhanavaratnasamanvitam |
mahāmāṇikyavaidūryaratnacāmaraśobhitam |
kalpavṛkṣe śiraḥ pārśve chatraṃ tanmaṇḍapopari ||

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: cāṭukāṃ und die Ortsbestimmung im letzten Vers sind im Druck unsicher; „Fläche“ und die Anordnung des Schirms sind vorläufige Übersetzungen. Die Säulenbeschreibung wird so wiedergegeben, wie sie hier steht; sie wird nicht mit der vorangehenden Pavillonbeschreibung vereinheitlicht.]

Band III, S. 801, Shrividya: innerer Thron und Sitz der Göttin
suvarṇasūtrai racitaṃ tanmadhye ratnamaṇḍapam |
tanmadhye sphuritaṃ dhyāyettriśṛṅgaṃ jyotiruttamam ||
tasya madhye mahācakraṃ pīyūṣaparipūritam |
ratnasiṃhāsanaṃ tasyā vedyā madhye smarecchubham ||
viriñciviṣṇurudreśarūpapādacatuṣṭayam |
sadāśivamayaṃ sākṣāt tasmin paraśivātmakam ||
puṣpaparyaṅkatanmadhye śrīmadudyānapīṭhake |
paryaṅkabandhavilasatsvastikāsanaśālinīm ||
dhyāyet paraśivāṅkasthāṃ padmamadhyojjvalākṛtim |

Lesungshinweise: [Die gedrängte Beschreibung von Thron und Lager sowie die Drucklesung udyānapīṭhaka bleiben vorläufig; die vier Namen der Thronfüße werden nach der sichtbaren Wortfolge wiedergegeben.]

Band III, S. 801, Tripurasundari: Farbe und Antlitz
tripurāṃ sundarīṃ devīṃ bālārkakiraṇāruṇām |
japākusumasaṃkāśāṃ dāḍimīkusumopamām ||
padmarāgapratīkāśāṃ kuṅkumāruṇasannibhām |
sphuranmukuṭamāṇikyakiṅkiṇījālamaṇḍitām ||
kālālikulasaṃkāśakuṭilālakapallavām |
pratyagāruṇasaṃkāśavadanāmbhojamaṇḍitām ||
kiñcidardhendukuṭilalalāṭamṛdupaṭṭikām |
pinākadhanurākārabhrūlatāṃ parameśvarīm ||
ānandamuditollāsalīlāṃ dolitalocanām |
sphuranmayūkhasaṅghātavilasaddhemakuṇḍalām ||
svagaṇḍamaṇḍalābhogajitendumṛtamaṇḍalām |
viśvakarmavinirmāṇasūtravispaṣṭanāsikām ||
tāmravidrumavimbābharaktoṣṭhīmamṛtopamām |
dāḍimībījapaṅktyābhadantapaṅktivirājitām ||
smitamādhuryavijitamādhuryarasasāgarām ||

Band III, S. 802, Tripurasundari: Gestalt und Schmuck
anaupamyaguṇopetacibukoddeśaśobhitām |
kambugrīvāṃ mahādevīṃ mṛṇālasadṛśairbhujaiḥ ||
raktotpaladalākārasukumārakarāmbujām |
karāmbujanakhajyotirnirdyotitanabhastalām ||
muktāhāralatopetasamunnatapayodharām |
trivalīvalayāyuktamadhyadeśasuśobhitām ||
lāvaṇyasaridāvartanibhanābhivibhūṣitām |
anarghyaratnaghaṭitakāñcīyutanitambinīm ||
nitambabimbadviradaromarājivarāṅkuśām |
kadalīlalitastambhasukumārorumīśvarīm ||
lāvaṇyakusumākārajānumaṇḍalabandhurām |
lāvaṇyakadalītulyajaṅghāyugalamaṇḍitām ||
gūḍhagulphapadadvandvaprapadājitakacchapām |
tanu dīrghāṅgulīsvacchanakharājivirājitām ||
brahmāviṣṇuśiroratnanighṛṣṭacaraṇāmbujām |
śītāṃśuśatasaṃkāśakāntisantānahāsinīm ||

Band III, S. 802–803, Tripurasundari: Attribute und Abschluss der Meditation
lauhityajitasindūrajapādāḍimarāgiṇīm |
raktavastraparīdhānāṃ pāśāṅkuśakarodyatām ||
raktapadmaniviṣṭāṃ tu raktābharaṇabhūṣitām |
jagadāhlādajananīṃ jagadrañjanakāriṇīm ||
caturbhujāṃ trinetrāṃ tu pañcabāṇadhanurdharām |
karpūraśakalonmiśratāmbūlapūritānanām ||
mahāmṛgamadoddāmakuṅkumāruṇavigrahām |
sarvaśṛṅgāraveṣāḍhyāṃ sarvābharaṇabhūṣitām ||
jagadānandajananīṃ jagadrañjanakāriṇīm |
jagadākarṣaṇakarīṃ jagatkāraṇarūpiṇīm ||
sarvalakṣmīmayīṃ nityāṃ sarvaśaktimayīṃ bhaje |

Band III, S. 803, Shrividya: Dipini-Vidya und Wiederholungsregel
atha dīpinīvidyā tatraiva |
vāṅmāyākamalābījaṃ vāgbhavādye niyojayet |
tāraṃ lakṣmīṃ ca vāgbījaṃ manmathaṃ bhuvaneśvarīm ||
tajjaptvā ca tataḥ paścādvāgbhavākhyaṃ samuccaret |
praṇavaṃ bhuvaneśānīṃ ramāṃ kāmaṃ ca vāgbhavam ||
kāmarājaṃ tato japtvā trailokyakṣobhakārakam |
oṃkāraṃ cāpi vāgbījaṃ ramāṃ manmathamāyayā ||
svabhāvatīṃ mahādevi japet tatra samāhitaḥ |
praṇavaṃ cādharaṃ kāmaṃ ramāṃ ca bhuvaneśvarīm ||
madhumatīṃ tato japtvā māyāśrīkūrcabījakam |
praṇavādyaṃ ca deveśi haṃsabījapuṭīkṛtam ||
etadbījaṃ samuccārya śaktikūṭaṃ tato japet |
japaniyamastu |
japedādau japet paścāt sapta vārānanukramāt |
kāmarājādibījānāṃ dīpanaṃ caiva kārayet ||

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Verbindungen bei svabhāvatī, madhumatī und adhara sind nicht hinreichend eindeutig; die traditionellen Bezeichnungen werden ohne zusätzliche Entschlüsselung wiedergegeben.]

Band III, S. 803–804, Shrividya: Purashcharana nach zwei Quellen
atha puraścaraṇavidhiḥ |
vāmakeśvaratantre |
tatra sthitvā japellakṣaṃ sākṣāddevīsvarūpadhṛk |
kiṃśukairhavanaṃ kuryāddaśāṃśaṃ ca varānane ||
kusumaiḥ bakusumairvāpi madhuratrayamiśritaiḥ |
siddhāntasāre'pi |
lakṣamātraṃ japedvidyāṃ haviṣyāśī jitendriyaḥ |
homaṃ kuryāddaśāṃśena kiṃśukairmadhurāplutaiḥ ||
evaṃ siddhamanurmantrī prayogān kartumarhati iti |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die alternative Blütenbezeichnung in der Druckzeile kusumaiḥ bakusumair vāpi ist beschädigt und botanisch nicht zuverlässig bestimmbar.]

Band III, S. 804, Tripurabhairava: Mantra und Meditation
atha tripurabhairavamantraḥ |
vāmakeśvare |
māyā lakṣmīstathā haṃsaḥ prāsādabījameva ca |
vahnijāyāntako mantro bhavettraipurabhairavaḥ ||
ṣaḍaṅgamūlamantreṇa balipūjādikaṃ tathā |
atha dhyānam |
ekavaktraṃ trinayanaṃ caturbāhusamanvitam |
dakṣiṇe cāṅkuśaṃ khaḍgaṃ vāme kheṭakapāśakau ||
dhārayantaṃ raktavarṇaṃ vṛṣāsanagataṃ vibhum |
ūrdhvakeśaṃ hārahāraṃ kapālamālyā'nvitam ||
evaṃvidhaṃ mahādevi dhyāyet tripurabhairavam |
asya puraścaraṇaṃ ṣoḍaśīpuraścaraṇasamānam |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: hārahāraṃ ist eine unsichere beziehungsweise wiederholende Drucklesung; die Übersetzung „trägt Halsketten“ gibt ihren erkennbaren Sinn wieder.]

Band III, S. 804–805, Bala: Bildung der drei Keimsilben
atha bālāmantraḥ |
tripurāsārasamuccaye |
atha trilokārcitakāmanīyāṃ vakṣyāmi bījatrayasāttvikāyāḥ |
goptavyametat kuladharmaviddhi rasasya hetornijasiddhaye ca ||
kāntādibhūtapadagāṃ kagatārdhacandraṃ dantāntapūrvajaladhisthitavarṇayuktam |
etajjapaṃ naravaro bhuvi vāgbhavākhyaṃ vācāṃ sudhārasamucāṃ labhate sa siddhim ||
kāntāntaṃ kulapūrvapañcamayutaṃ netrāntadaṇḍānvitaṃ kāmākhyaṃ gaditaṃ japānmanurayaṃ sākṣājjagatkṣobhakṛt |
dantāntena yutaṃ sadaṇḍasakalaṃ sammohanākhyaṃ kulaṃ siddhyatyasya guṇāṣṭakaṃ svaratāsiddhiśca nityaṃ japāt ||

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die verschlüsselte Lautbildung ist im Druck an mehreren Stellen beschädigt; auch svaratāsiddhi ist unsicher. Die technische Beschreibung bleibt vorläufig und wird nicht zu scheinbar gesicherten Bīja-Formeln aufgelöst.]

Band III, S. 805, Bala: Seher, Gottheit und Nyasa
ṛṣirdakṣiṇāmūrtisaṃjño mahātmā bhavecchanda etasya mantrasya paṅktiḥ |
sarasvatyacintyaprabhāvā pradiṣṭā budhairdevatā devavṛndārcitāṅghriḥ ||
amuṣya mantrasya radāntayuktaṃ bījaṃ sadaṇḍaṃ nakulīśapūrvam |
śaktistu sā khaṇḍalakarṇapūrvasahārdhajaivātṛkamāntanāntam ||
merutantre tu |
bālābījaṃ vāgbhavaṃ syāt tātīyaṃ śaktirucyate |
kīlakaṃ kāmarājaḥ syāddvirāvṛtyā ṣaḍaṅgakam ityuktam ||

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die kodierte Bestimmung der Śakti im ersten Quellenauszug ist stark undeutlich; ihre Sanskritfassung ist eine vorläufige Transkription. Die deutlichere Zuordnung des Merutantra wird davon getrennt wiedergegeben.]

Band III, S. 805–806, Bala: Belebung der Vidya und Namensvarianten
tripurāsārasamuccaye |
varṇaḥ śambho munibhistribhuvanamahitasya mantrarājasya |
āgamapāragatibhirnigadito'sya svaro gaditaḥ ||
vidyāmūlotpattireṣā mayoktā jñātavyeyaṃ sarvathā siddhikāmaiḥ |
devyā śaptā yena vidyamāyā pūrvaṃ tena prāṇahīnā'bhavat sā ||
jñātavyetyanena tu japtavyeti sūcitam |
devyā śaptetyanena ca nirbījaheturdarśitaḥ |
śāpanirmuktiprakārastu tatraivoktaḥ |
śivaśaktibījamata eva śambhunā nihitaṃ tayorupari pūrvabījayoḥ |
akulaṃ kulopari ca madhyasādhare dahanaṃ tataḥ prabhṛti sorjitā'bhavat ||
saṃjñābhedamāha |
bhairavīsamuditā kulapūrvā kīrtikaryadi bhavet kulapūrvī |
saiva śīghraphaladā bhuvi vidyetyucyate paśujaneṣvatigopyā ||
akulaṃ hakārastatpūrvau cettau bhairavī |
kulaṃ sakārastatpūrvau cetkīrtikarītyarthaḥ |
ādyantabījayordīrghījābhāvāddakṣyamāṇatripurabhairavīvidyāvailakṣaṇyasya bodhyam |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Der einleitende Vers, die Ortsangabe madhyasādhare und die abschließende Erläuterung der Vokallängen sind beschädigt. Die Übersetzung erläutert nur den erkennbaren Sinn; die Sanskrittranskription bleibt an diesen Stellen vorläufig.]

Band III, S. 806, Bala: Meditation und Purashcharana
asyā dhyānamuktaṃ merutantre |
abhayaṃ pustakaṃ bālāṃ varaṃ ca dadhatīṃ karaiḥ |
aruṇāmaruṇābjasthāṃ raktavastrāṃ trilocanām ||
tantrāntare tu |
saṃsmaret tripurāṃ bālāṃ śaraccandrasamaprabhām iti |
śuklaguṇayuktā |
tripurāsārasamuccaye |
pāśāṅkuśābhayavarodyatapāṇipadmām ityāyudhaviśeṣa uktaḥ |
atha puraścaraṇaṃ jñānārṇave |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ daśāṃśaṃ havanaṃ caret |
tarpaṇādi tataḥ kuryāt sarvasaubhāgyabhāgbhavet iti ||
iti śrīvidyāprakaraṇam |

Band III, S. 806–807, Bhuvaneshvari: erste Vidya und Purashcharana
atha bhuvaneśvarīvidyā |
śāradāyām |
atha vakṣye jagaddhātrīmamunāṃ bhuvaneśvarīm |
brahmādayo'pi yāṃ jñātvā lebhire śriyamūrjitām ||
nakulīśo'gnimārūḍho vāmanetrārdhacandravān |
bījaṃ tasyāḥ samākhyātaṃ sevitaṃ siddhikāṅkṣibhiḥ ||
ṛṣiḥ śaktirbhavecchando gāyatrī devatā manoḥ |
kathitā surasaṅghena sevitā bhuvaneśvarī ||
ṣaḍdīrghayuktabījena kuryādaṅgāni ṣaṭ kramāt |
atha dhyānam |
udyaddinadyutimindukirīṭāṃ tuṅgakucāṃ nayanatrayayuktām |
smeramukhīṃ varadāṅkuśapāśābhītikarāṃ prabhaje bhuvaneśīm ||
atha puraścaraṇam |
prajapenmantravinmantraṃ dvātriṃśallakṣamānataḥ |
trisvāduyuktairjuhuyādaṣṭadravyairdaśāṃśataḥ ||

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Das Wort unmittelbar vor bhuvaneśvarīm im Einleitungsvers ist im Druck unklar; es wird nicht eigenständig gedeutet.]

Band III, S. 807, Bhuvaneshvari: dreigliedrige Vidya mit Rama
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
vāgbhavaṃ śambhuvanitā ramā bījatrayātmakam |
mantraṃ samuddharenmantrī trivargaphalasādhanam ||
ṣaḍdīrghabhājā madhyena vāgbhavādyena kalpayet |
ṣaḍaṅgāni manorasya jātiyuktāni mantravit ||
atha dhyānam |
sindūrāruṇavigrahāṃ trinayanāṃ māṇikyamaulisphurattārānāyakaśekharāṃ smitamukhīmāpīnavakṣoruhām |
pāṇibhyāṃ maṇipūrṇaratnacaṣakaṃ raktotpalaṃ bibhratīṃ saumyāṃ ratnaghaṭasthasavyacaraṇāṃ dhyāyet parāmambikām ||
atha puraścaraṇam |
ravilakṣaṃ japenmantraṃ pāyasairmadhurāplutaiḥ |
daśāṃśaṃ juhuyānmantrī pīṭhe prāgīrite yajet ||

Band III, S. 807–808, Bhuvaneshvari: Maya zwischen Vagbija
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
vāgbījapuṭitā māyā vidyeyaṃ tryakṣarī matā |
madhyena dīrghayuktena vākpuṭena prakalpayet ||
aṅgāni jātiyuktāni krameṇa manuvittamaḥ |
atha dhyānam |
śyāmāṅgīṃ śaśiśekharāṃ nijakarairdānaṃ ca raktotpalaṃ ratnāḍhyaṃ caṣakaṃ paraṃ bhayaharaṃ saṃvibhratīṃ śāśvatīm |
muktāhāralasatpayodharalatāṃ netratrayollāsinīṃ vande'haṃ surapūjitāṃ haravadhūṃ raktāravindasthitām ||
atha puraścaraṇam |
tattvalakṣaṃ japenmantraṃ juhuyāt taddaśāṃśataḥ |
pālāśapuṣpaiḥ svādvaktaiḥ puṣpairvā rājavṛkṣakaiḥ ||

Lesungshinweise: [Die Zahlbezeichnung tattva wird ohne stillschweigende Entscheidung zwischen unterschiedlichen Tattva-Zählungen wiedergegeben.]

Band III, S. 808, Bhuvaneshvari: weitere dreisilbige Form und Abschluss
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
ananto bindusaṃyukto māyācandrāśritārdhavān |
pāśādistryakṣaro mantraḥ sarvavaśyaphalapradaḥ ||
ṛṣyādayaḥ pūrvamuktāḥ svairbījairaṅgakriyā matā |
atha dhyānam |
varāṅkuśau pāśamabhītimudrāṃ karairvahantīṃ kamalāsanasthām |
bālārkakoṭipratimāṃ trinetrāṃ bhaje'hamādyāṃ bhuvaneśvarīṃ tām ||
atha puraścaraṇam |
haviṣyabhugjapenmantraṃ tattvalakṣaṃ jitendriyaḥ |
ṣaṭsahasraṃ prajuhuyājjapānte mantravittamaḥ ||
dadhikṣaudraghṛtāktābhiḥ samidbhiḥ kṣīrabhūruhām |
tatsaṅkhyayā tilaiḥ śuddhaiḥ payoktairjuhuyāt tataḥ ||
asyāḥ pumānmahādevaḥ |
tanmantraḥ pañcākṣarastatprakaraṇa evoktaḥ |
iti bhuvaneśvarīvidyāprakaraṇam |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die verschlüsselte Bildung im ersten Vers ist nicht sicher aufzulösen; besonders die Verbindung māyācandrāśritārdhavān bleibt vorläufig.]

Band III, S. 808, Bhairavi: Beginn der Tripurabhairavi-Vidya
atha bhairavīvidyā |
tatrādau tripurabhairavīvidyā proktā śāradāyām |
atha vakṣye parāṃ vidyāṃ tripurāmatigopitām |
yāṃ jñātvā siddhasaṅghānāmadhipo jāyate naraḥ ||
viyadbhṛguhutāśastho bhautiko binduśekharaḥ |
viyat tadādikendrāyāsthitaṃ vāmākṣibindumat ||
ākāśabhṛguvahnistho manuḥ sargendukhaṇḍavān |
vāgbhavaṃ prathamaṃ bījaṃ kāmabījaṃ dvitīyakam ||

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Besonders die zweite verschlüsselte Lautverbindung ist im Druck undeutlich. Die Transkription ist vorläufig; eine vollständige Rezitationsformel wird nicht ergänzt. Die Erklärung setzt auf S.809 fort.]

Band III, S. 809, Tripurabhairavi: Zuordnungen und Nyasa
tṛtīyaṃ śaktibījākhyaṃ tribhirbījairitīritā |
pañcakūṭātmikā vidyā vedyā traipurabhairavī ||
ṛṣiḥ syāddakṣiṇāmūrtiśchandaḥ paṅktiḥ samīritam |
devatā deśikairuktā devī tripurabhairavī ||
tathā |
ṣaḍdīrghayutenādyena bījenāṅgakriyā matā |
nyāsāntarāṇi vistarabhayādupekṣitāni puraścaraṇasyaivātra nirūpaṇīyatvāt |

Lesungshinweise: [Die Quelle nennt sowohl drei Keimsilben als auch fünf Kūṭas; diese Angaben werden unverändert nebeneinander bewahrt.]

Band III, S. 809, Tripurabhairavi: Meditation und Purashcharana
atha dhyānam |
udyadbhānusahasrakāntimaruṇakṣaumāṃ śiromālikāṃ raktāliptapayodharāṃ japavaṭīṃ vidyāmabhītiṃ varam |
hastābjairdadhatīṃ trinetravilasadvaktrāravindaśriyaṃ devīṃ baddhahimāṃśuratnamukuṭāṃ vande'ravindasthitām ||
atha puraścaraṇam |
dīkṣāṃ prāpya japenmantraṃ tattvalakṣaṃ jitendriyaḥ |
puṣpairbhānusahasrāṇi juhuyādbrahmavṛkṣajaiḥ ||
trimadhvaktaiḥ prasūnairvā karavīrasamudbhavaiḥ |
tattvalakṣaṃ lakṣatrayam |

Band III, S. 809–810, Chaitanyabhairavi
atha caitanyabhairavīmantro merutantre |
caitanyabhairavīmantrastryakṣaraḥ kathyate'dhunā |
sahāvaikārasaṃyuktau prathamaṃ bījamīritam ||
sakalā hrī~ samāyuktā dvitīyaṃ bījamucyate |
sahārā ausamāyuktā visargāntāstṛtīyakam ||
atra tribhirbījairdvirāvṛtyā ṣaḍaṅganyāsaḥ kāryaḥ |
atha dhyānam |
udyadbhānusahasrābhāṃ nānālaṅkārabhūṣitām |
mukuṭollasaccandrarekhāṃ raktāmbarāśritām ||
pāśāṅkuśadharāṃ nityāṃ vāmahastakapālinīm |
varadābhayaśobhāḍhyāṃ pīnonnataghanastanīm ||
evaṃ dhyātvā yajeddevīṃ pūrvasiṃhāsane sthitām |
puraścaryādikaṃ prāgvat prayogāṃścāpi sādhayet ||
prāgvaditi tripurabhairavīvat |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Schreibungen der verschlüsselten ersten und zweiten Keimsilbe sind vorläufig; der Druck zeigt beim zweiten Bīja einen undeutlichen Nasal.]

Band III, S. 810, Bhuvaneshvarabhairavi
atha bhuvaneśvarabhairavīmantrastatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi bhuvaneśvarabhairavīm |
hasāvaikārasaṃyuktau prathamaṃ bījamīritam ||
hasakalā hrī~ sametā dvitīyaṃ bījamucyate |
hasāvaukārasaṃyuktau visargāntaṃ tṛtīyakam ||
ṣaḍdīrghānvitamadhyena bījenoktaṃ ṣaḍaṅgakam |
atha dhyānam |
japākusumasaṃkāśāṃ dāḍimīkusumaprabhām |
candrarekhājaṭājūṭāṃ trinetrāṃ raktavāsasam ||
nānālaṅkārasubhagāṃ pīnonnataghanastanīm |
pāśāṅkuśavarābhītidadhānāṃ ca śivāṃ śraye ||
caitanyabhairavīvat syādyantroktamihārcayet |
asyāḥ puraścaraṇaṃ tu tripurabhairavīpuraścaraṇavadbodhyam |

Lesungshinweise: [Die Sanskritschreibung der zweiten Keimsilbe ist wegen des undeutlichen Nasals vorläufig.]

Band III, S. 810–811, Kamaleshvarabhairavi und die Wege der Verehrung
atha kamaleśvarabhairavī tatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi bhairavīṃ kamaleśvarīm |
hasasthāne sahaityuktvā sarvaṃ mantrādi pūrvavat ||
saṃjñāṃ jñātvā tataḥ śaptā tuhināṃśorbhavadruhī |
tyaktastayā vāmamārgo rājabhītyā tu matkṛte ||
yato lakṣyaṃ tayā dattvaṃ kalau khyātiṃ gamiṣyati |
pranaṣṭeṣu ca vedeṣu pratyadhairyaṃ bhaviṣyati ||
avarṇāścāpi varṇāśca bhaviṣyanti varapradāḥ |
tyaktvā mapañcakaṃ pūjāṃ kṛtvā ye japatatparāḥ ||
asyāstīre puraścaryā narmadātu saṃprasīdati |
bhuvaneśī bhairavī tu kṛtvā rūpāntaraṃ mama ||
kāryārthaṃ bahavaḥ śiṣyāḥ kaulikā vāminaḥ kṛtāḥ |
tasyā dhyānārcanādi prāgvaddakṣiṇamārgataḥ ||

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Verse von saṃjñāṃ jñātvā bis pratyadhairyaṃ sind im Druck so unsicher, dass hier keine vollständige gesicherte Übersetzung möglich ist. Der erkennbare Inhalt ist knapp ausgewiesen; der Sanskrittext bleibt ausdrücklich vorläufig. Auch die Narmadā-Zeile ist syntaktisch beschädigt.] Es folgt eine stark beschädigte Passage über eine Benennung, einen Fluch, den Mond und die Abkehr vom linken Weg aus Furcht vor dem König. Auch die Narmadā-Zeile ist syntaktisch beschädigt.]

Band III, S. 811, Sampatpradabhairavi: Mantrabildung
atha saṃpatpradābhairavī jñānārṇave |
yathā'sau tripurā bālā tathā tripurabhairavī |
saṃpatpradā nāma tasyāḥ śṛṇu nirmalamānase ||
śivaścandro vahnisaṃstho vāgbhavaṃ tadanantaram |
kāmabījaṃ tathā devi śivacandrānvitaṃ tataḥ ||
pṛthvībījaṃ tu vahnyāḍhyaṃ tātīyaṃ śṛṇu vallabhe |
śaktibījaṃ maheśāni śivavahnī niyojayet ||
kumāryāḥ parameśāni hitvā sargaṃ tu vaindavam |
tripurābhairavī devī mahāsaṃpatpradā priye ||
tripurabhairavī visargarahitā saṃpatpradā bhavati |
nyāsapūjādikaṃ sarvaṃ tripurābhairavīsamam |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die verschlüsselte Lautbildung, besonders die Verbindung sargaṃ tu vaindavam, ist nicht vollständig gesichert; maßgeblich als ausdrücklich lesbare Erklärung bleibt hier die anschließende Prosa über das Weglassen des Visarga.]

Band III, S. 811–812, Sampatpradabhairavi: Meditation
dhyānaṃ yathā |
ātāmrārkasahasrābhāṃ sphuraccandrakalājaṭām |
kirīṭaratnavilasaccitracitritamauktikām ||
galadrudhirapaṅkāḍhyamuṇḍamālāvirājitām |
nayanatrayaśobhāḍhyāṃ pūrṇenduvadanānvitām ||
muktāhāralatārājatpīnonnataghanastanīm |
raktāmbaraparīdhānāṃ yauvanonmattahariṇīm ||
pustakaṃ cābhayaṃ vāme dakṣiṇe cākṣamālikām |
varadānaratāṃ nityāṃ mahāsaṃpatpradāṃ smaret ||
asyāḥ puraścaraṇamapi pūrvavadbodhyam |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Das bildhafte Kompositum yauvanonmattahariṇī wird als Gazellenvergleich übersetzt; die genaue Drucklesung bleibt vorläufig.]

Band III, S. 812, Kauleshabhairavi
atha kauleśabhairavī tatraiva |
saṃpatpradābhairavīvāhiddhi kauleśabhairavīm |
hasarāvaiva deveśi triṣu bījeṣu pārvati ||
iyaṃ tu saharāvā syāddhyānapūjādikaṃ tathā |
tripurabhairavīvaditi śeṣaḥ |
ādipadāt puraścaraṇasyāpi saṃgrahaḥ |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Der erste Halbvers und die Zuordnung der beiden Konsonantenfolgen sind im Druck undeutlich; deshalb werden sie nicht zu einer vollständigen Mantraformel zusammengesetzt.]

Band III, S. 812, Kameshvarabhairavi
atha kāmeśvarabhairavī tatraiva |
kāmeśvarī ca rudrārṇā pūrvasiṃhāsane sthitā |
etasyā eva vidyāyā bījadvayamudāhṛtam ||
tadante parameśāni nityaklinne madadrave |
etasyā eva tātīyaṃ rudrārṇā parameśvari ||
dhyānapūjādikaṃ devi caitanyāvat samīritam |
evaṃ puraścaraṇamapi |

Lesungshinweise: [Die Anrufung nityaklinne madadrave bedeutet sinngemäß: „O immer Feuchte, o in Verzückung Fließende“. Die vollständige Lautform wird angesichts der vorangehenden Lesungsfragen nicht ergänzt.] Die vollständige Lautform wird angesichts der vorangehenden Lesungsfragen nicht ergänzt.]

Band III, S. 812, Shatkuta-Bhairavi
atha ṣaṭkūṭābhairavī jñānārṇave |
ḍākinīrākinībījaṃ lākinīkākinīyugam |
śākinīhākinībījaṃ āhṛtya surasundari ||
ādyamaikārasaṃyuktamanyadīkāramaṇḍitam |
śakrasvarānvitaṃ devi tātīyaṃ bījamālikhet ||
bindunādakalākrāntaṃ tṛtīyaṃ śailasambhave |
dvirāvṛtyā ṣaḍaṅgāni vidhāya parameśvari ||
puraścaraṇaṃ tu pūrvavat |
atha nityābhairavī tatraiva |
etasyā eva vidyāyāḥ ṣaḍarṇāḥ kramaśaḥ sthitāḥ |

Lesungshinweise: [Die Darstellung setzt auf S.813 fort. Die technischen Vokalnamen bleiben unaufgelöst.]

Band III, S. 813, Nityabhairavi: Abschluss
viparītān vada prauḍhe vidyeyaṃ bhogamokṣadā ||
nyāsapūjādikaṃ sarvamasyāḥ pūrvavadācaret |

Lesungshinweise: [Dies setzt die auf S.812 begonnene Bestimmung der sechs Laute fort.]

Band III, S. 813, Rudrabhairavi: Mantrabildung und Zuordnungen
atha rudrabhairavī tatraiva |
śivacandro mādanāntaṃ pāntaṃ vahnisamanvitam |
śaktimitraṃ bindunādakalāḍhyaṃ vāgbhavaṃ priye ||
saṃpatpradāyā bhairavyāḥ kāmabījaṃ tadeva hi |
sadāśivasya bījaṃ tu mahāsiṃhāsanasya ca ||
sadāśivabījaṃ pretabījam |
eṣā vidyā maheśāni varṇituṃ naiva śakyate |
ṛṣyādinyāsastripurabhairavīvat |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die verschlüsselten Verbindungen mādanāntaṃ und śaktimitraṃ sind im Druck nicht sicher zu bestimmen; sie werden nicht zu einer Rezitationsformel ergänzt.]

Band III, S. 813, Rudrabhairavi: Meditation und Abschluss
atha dhyānam |
udyadbhānusahasrābhāṃ candracūḍāṃ trilocanām |
nānālaṅkārasubhagāṃ sarvavairinikṛntanīm ||
vamadrudhiramuṇḍālīkalitāṃ raktavāsasam |
triśūlaṃ ḍamaruṃ khaḍgaṃ tathā kheṭakameva ca ||
pinākaṃ ca śarān devīṃ pāśāṅkuśayugaṃ kramāt |
pustakaṃ cākṣamālāṃ ca śivasiṃhāsanasthitām ||
tantrāntare |
nyāsapūjādikaṃ sarvaṃ tripurābhairavīsamam |
evaṃ puraścaraṇamapi |
atra bhairavo baṭukastanmantrapuraścaraṇaṃ śivaprakaraṇe proktam ||
iti bhairavīprakaraṇam |

Band III, S. 813–814, Chinnamasta: Beginn und Lobpreis
atha chinnamastāvidyā |
viśvasāre yāmale ca |
pracaṇḍacaṇḍikāṃ vakṣye sarvakāmaphalapradām |
yasyāḥ prasādamātreṇa śiva eva bhavennaraḥ ||
aputro labhate putramadhano dhanamāpnuyāt |
kavitvaṃ ca supāṇḍityaṃ labhate nātra saṃśayaḥ ||

Band III, S. 814, Chinnamasta: Varianten der Mantraeröffnung
mantroddhāramāha |
lakṣmīṃ lajjāṃ tato māyāṃ mātrādvādaśikāmatha |
vajravairocanīye ca māye phaṭsvāhayā yute ||
lakṣmībījaṃ yadā'dyaṃ syāt tadā śrīḥ sarvatomukhī |
lajjābījena cādyena vaśyatāṃ yānti yoṣitaḥ ||
māyābījena cādyena mahāpātakanāśanam |
mātrādvādaśikābījamādyaṃ syānmuktidāyakam ||
atra lajjāpadaṃ kāmabījaparam |
tathā coktam |
atra lajjāpadaṃ devi kāmabījaparaṃ bhavet |
mahākālamataṃ proktaṃ mantroddhāraṃ śubhāvaham iti ||
mantroddhāraślokasthalajjāpadasya tu māyābījaparatve'pi na kṣatiḥ |
śrībījānantaraṃ kvacit kāmabījasya kvacit śivaśaktyādyasya ca darśanāt |
māyāpadasya kvacit kūrcaparatvamapi dṛśyate |
sabinduvāmaśrutiyugiyaṃ māyā prakīrtitā iti |
mātrādvādaśikā vāgbhavam |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Sanskritwörter in der Erklärung ab śivaśaktyādyasya und die anschließende Definition von Māyā sind im Druck undeutlich; ihre Transkription bleibt vorläufig. Die unterschiedlichen Deutungen werden als Varianten der Quelle bewahrt.]

Band III, S. 814, Chinnamasta: siebzehnsilbige Form aus dem Merutantra
viśvasāre |
tārādyā ṣoḍaśī cānyā bhavet saptadaśākṣarī |
eṣā vidyā mahāvidyā bhuktimuktikarī sadā ||
taduktaṃ merutantre |
praṇavaṃ ca ramāṃ lajjāṃ bījadvandvaṃ ca vāgbhavam |
vajravairocanīye hau~ hau~ phaṭsvāhā dhanākṣaraḥ ||
bhairavo'sya muniḥ proktaḥ samrāṭchanda udāhṛtam |
chinnamastā bhaveddevī vāmamārgeṇa siddhidā ||

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die beiden im Druck als hauṃ erscheinenden Silben und die Schlussangabe dhanākṣaraḥ sind nicht gesichert. Dieser Textblock dokumentiert eine Quellenvariante und ist keine bestätigte vollständige Rezitationsformel.]

Band III, S. 815, Chinnamasta: Rishi und Anwendung
yāmalādau |
asyā ṛṣirbhairavo'haṃ nāmnā tu krodhabhūpatiḥ |
samrāṭchando devatā ca chinnamastā prakīrtitā ||
māyābījaṃ svāhā śaktiḥ kathitā brahmayoninā |
dharmārthakāmamokṣeṣu viniyogaḥ prakīrtitaḥ ||

Band III, S. 815, Chinnamasta: Glieder-Nyasa nach Meru
merau |
āṃ khaḍgāya hṛdākhyātamīṃ sukhaḍgāya mastakam |
ūṃ vajrāya śikhā proktā aiṃ pāśāya tanucchadam ||
aumaṅkuśāya netraṃ syādastrāya surakṣayāya ca |
hūṃ hūṃ navārṇo'stramantraḥ sarve syuḥ praṇavādikāḥ ||
svāhāntāḥ sarva evaite tato dhyānaṃ samācaret |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Vokallängen und die genaue Verbindung des Waffenmantras sind im Druck undeutlich. Die hier getrennt wiedergegebenen Formelteile sind keine überprüfte vollständige Nyāsa-Rezitation.]

Dokumentierte Inhaltsauslassung: Band III, S.815, kurzes Chinnamastā-Dhyāna. Sexualisierte Darstellung einer minderjährig oder nicht eindeutig erwachsen bezeichneten Gestalt; hier nicht wiedergegeben. Dieser Hinweis ersetzt keine Übersetzung.

Band III, S. 815–816, Chinnamasta: weitere Form aus der Mahakalasamhita
atha mantrāntaram |
mahākālasaṃhitāyām |
athātaśchinnamastāyā mantraṃ te vyāharāmyaham |
jighṛkṣayā'pi yasya syuḥ sādhakasyāṣṭa siddhayaḥ ||
nātaḥ paratarā kā vidyā devī bhaviṣyati |
tasmādasatkarmayujainaṃ grāhyaṃ kathaṃ cana ||
siddhirvā mṛtyurapi vā hyayorekataraṃ bhavet |
praṇavaṃ ca ramābījaṃ lajjāṃ vāgbhavameva ca ||
vajravairocanīye ca ityeva tata uccaret |
kūrcadvayaṃ tataścāstraṃ svāhāntaḥ ṣoḍaśākṣaraḥ ||
asya nyāsādikaṃ pūrvavat kāryam |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Negation im Vers über den Empfang durch einen Menschen mit unrechtem Handeln ist im Druck schwer zu trennen; die Übersetzung versteht die Stelle als Ausschluss. Die Alternative „Vollendung oder Tod“ ist eine drastische Behauptung der zitierten Überlieferung.]

Dokumentierte Inhaltsauslassung: Band III, S.816–817, ausführliches Chinnamastā-Dhyāna. Sexualisierte Darstellung einer minderjährig oder nicht eindeutig erwachsen bezeichneten Gestalt; hier nicht wiedergegeben. Dieser Hinweis ersetzt keine Übersetzung.

Band III, S. 817, Chinnamasta: weitere Mantras nach Yamala
atha mantrāntaraṃ yāmale |
bhuvaneśīṃ kāmabījaṃ kūrcabījaṃ ca vāgbhavam |
bhuvaneśīṃ kūrcabījaṃ vāgbhavaṃ tadanantaram ||
vajravairocanīye ca huṃ phaṭ svāhā tataḥ param |
mantrāntaram |
hṛllekhāvāgbhavaṃ kūrcaṃ vāgbhavaṃ kūrcameva ca |
astrāntā chinnamastā yā mahāvidyā prakīrtitā ||
yasyāśca sadṛśī vidyā jagatsvapi na vidyate |
ṣaḍarṇo'yaṃ manuḥ sākṣānmokṣado nātra saṃśayaḥ ||
etadubhayasya ṛṣyādikaraṣaḍaṅganyāsaḥ pūrvavat kāryaḥ |

Dokumentierte Inhaltsauslassung: Band III, S.818, Chinnamastā-Dhyāna-Variante. Sexualisierte Darstellung einer minderjährig oder nicht eindeutig erwachsen bezeichneten Gestalt; hier nicht wiedergegeben. Dieser Hinweis ersetzt keine Übersetzung.

Band III, S. 818, Chinnamasta: kürzere Mantraformen
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
vajravairocanīye ca kūrcayugmaṃ saphaṭ ṭhaṭhaḥ |
tārādyeṣā mahāvidyā sarvatejo'pahāriṇī ||
nyāsadhyānādikaṃ sarvaṃ ṣoḍaśīvat samācaret |
mantrāntaram |
viyacchrotrapuṭaṃ bindunādayuktaṃ tataḥ priye |
ekākṣarī mahāvidyā trailokyavaśakāriṇī ||
dvirāvṛttaiṣā mahāvidyā trailokyamohakāriṇī |
tārādyā ca bhavatyeṣā caturvargaphalapradā ||
nyāsadhyānādikaṃ sarvaṃ pūrvavat parikīrtitam |

Lesungshinweise: [Die verschlüsselten Lautnamen werden nicht stillschweigend aufgelöst.]

Band III, S. 819, Chinnamasta: Purashcharana nach Vishvasara und Rudrayamala
atha puraścaraṇaṃ viśvasāre |
lakṣamekaṃ japaṃ kuryāt puraścaraṇakarmaṇi |
mahāvidyāviṣaye ca japaṃ lakṣapramāṇakam ||
sarvatra sarvatantreṣu kathitaṃ padmayoninā |
rudrayāmale'pi |
puraścaryāṃ japellakṣaṃ daśāṃśaṃ juhuyāt tataḥ |
ghṛtāktairbilvakāṣṭhaiśca homakarma samācaret ||
udumbarasamidbhirvā pālāśairvā samācaret |
apāmārgasamidbhirvā hotavyaṃ mantrasiddhaye ||

Lesungshinweise: [Die Fußnote nennt für die letzte Materialangabe eine abweichende, teilweise undeutliche Lesart mit Apāmārga und Śamī.]

Band III, S. 819, Chinnamasta: unterschiedliche Wiederholungszahlen
yāmalāntare'pi |
devīṃ dhyātvā japenmantraṃ lakṣasaṅkhyaṃ haviṣyabhuk |
juhuyāt taddaśāṃśena bilvakāṣṭhairghṛtāplutaiḥ ||
vārāhītantre tu |
śūnyāgāre śmaśāne ca vṛkṣamūle śivālaye |
trilakṣaṃ prajapenmantraṃ tataḥ siddhirbhaveddhruvam ityuktam ||
gāndharvatantre'pi |
divase brahmacaryeṇa rātrau tu strīsahāyavān |
mapañcakaṃ puraskṛtya mahāśaṅkhākṣamālayā ||
japellakṣatrayaṃ devi yugānurūpataḥ kalau |
śatasāhasrakaṃ cānyajjapecchuddhāparo naraḥ ||
samāpte ca trilakṣe tu homakarma samācaret |
kalau pāpasamākīrṇe satyadharmavivarjite ||
caturguṇā kriyā japyā tena siddhirna saṃśayaḥ |
divase dakṣiṇācāreṇa rātrau vāmācāreṇa ca puraścaraṇavidhiḥ kaulikaviṣayaḥ |

Lesungshinweise: [Die Quelle nennt nebeneinander mehrere Zahlen und eine Vervierfachung; diese werden nicht zu einer einzigen vermeintlich eindeutigen Gesamtzahl vereinheitlicht. Die Lesung śuddhāparo ist vorläufig.] Die Lesung śuddhāparo ist vorläufig.]

Band III, S. 820, Chinnamasta: Merutantra und redaktionelle Zuordnung
merutantre |
evaṃ pūjāṃ prakurvīta japellakṣacatuṣṭayam |
pālāśairbailvajairvāpi juhuyāt kusumaiḥ phalaiḥ ||
tarpaṇādi tataḥ kuryācca siddho bhavenmanuḥ |
atra viśvasāroktaṣoḍaśākṣaramantrasya puraścaraṇamekalakṣajapastantrālokoktaṣoḍaśākṣaramantrāntarāṇāṃ lakṣatrayajapaḥ |
merutantroktasaptadaśākṣaramantrasya lakṣacatuṣṭayaparimito japa iti vadanti |

Band III, S. 820, Krodhabhairava: Voraussetzung und Mantrabildung
bhūtabhairave |
ādau japtvā bhairavasya krodhākhyasya manuṃ japet ||
asthimālāṃ samādāya vajravairocanīmanum |
krodhabhairavamantrastatraivoktaḥ |
atha krodhamanuṃ vakṣye asādhyaṃ yena sidhyati |
bījaṃ hālāhalaṃ gṛhya krodhabījamataḥ param ||
bhayaṅkarārṇamābhāṣyāsitāṅga kṣatajāṃ tataḥ |
pratyāliḍhamahājvālāmābhāṣya manumuddharet ||
evamuccāritaḥ krodhaḥ svayameva prasiddhyati |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Lautangaben bhayaṅkarārṇa und kṣatajā sowie ihre syntaktische Verbindung sind im Druck undeutlich; es wird keine vollständige Formel ergänzt.]

Band III, S. 820, Krodhabhairava: Sechsglieder-Nyasa
tatastu krodhamantreṇa ṣaḍaṅganyāsamācaret ||
viṣaṃ vajrayutaṃ bodhi mahākālaṃ nyaseddhṛdi |
viṣaṃ huṃyugaṃ vajrakūrcīcaṃ vinyasecchiraḥ ||
hālāhalaṃ daṃhuṃyutaṃ vajrakālaṃ nyasecchikhāyām |
viṣamastrayutaṃ vajramāyudhaṃ kavacaṃ nyaset ||
tārābījayutaṃ vajraṃ mahākālāya netrayoḥ |
viṣaṃ huṃyutaṃ gṛhya dahayugmaṃ parānvitam ||
krodhaṃ vajrayutaṃ dahat sarvaduṣṭānathāparam |
tato māraya vajrāstraṃ digbandhāntaṃ ṣaḍaṅgakam ||

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Mehrere Formelglieder sind im Druck beschädigt, besonders vajrakūrcīcaṃ und daṃhuṃyutam. Diese Transkription und ihre Zuordnung sind vorläufig. Die erkennbaren Befehlswörter bedeuten unter anderem „verbrenne“ und „vernichte“ und gehören zum zitierten rituellen Formeltext.]

Band III, S. 821, Krodhabhairava: Meditation, Mudra und Abschluss
dhyānamāha |
tatra madhye nyasedbhīmaṃ tattajjvālāsamākulam |
sāṭṭahāsaṃ mahāraudraṃ bhinnāñjanacayopamam ||
pratyālīḍhaṃ caturbāhuṃ dakṣiṇe cakradhāriṇam |
tarjanīṃ vāmahastena tīkṣṇadaṃṣṭrākarālinam ||
kapālaratnamukuṭaṃ trailokyasya vināyakam |
ādityakoṭisaṃkāśāmaṣṭanāgavibhūṣitam ||
aparājitapadākrāntamudrāvān balavibhiḥ |
anāmikādvayaṃ baddhvā ākuñcya tarjanīdvayam ||
kaniṣṭhāṃ madhyamāṃ caiva jyeṣṭhāṅguṣṭhena ca kramāt |
evaṃ mudrādharo bhīmastrailokyāsādhyasādhakaḥ ||
asya mantrasya puraścaraṇaṃ tu pracaṇḍacaṇḍikāpuraścaraṇavat |
japahomavidhānaṃ ca śivaśaktyoḥ samaṃ viduḥ iti vacanāt |
iti chinnamastāprakaraṇam |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Der Vers ab aparājitapadākrānta ist beschädigt, ebenso die anschließende genaue Fingeranordnung. Die Beschreibung ist keine gesicherte praktische Mudrā-Anweisung. Eine Fußnote bietet statt „Rad tragend“ die Lesart „Vajra tragend“.] Eine Fußnote bietet statt „Rad tragend“ die Lesart „Vajra tragend“.]

Band III, S. 821, Chinnamasta: zusätzlicher Versbestand der Fußnote
ramā kāmastathā lajjā vāgbhavaṃ vajravaipadam |
rocanīyai lajjādvandvaṃ mantraḥ svāhāsamanvitaḥ ||
iyaṃ sā ṣoḍaśī proktā sarvakāmaphalapradā |
kathitāḥ sakalā vidyāḥ sārāt sāratarāḥ śubhāḥ ||

Lesungshinweise: [Dies ist zusätzlicher Versbestand der Fußnote, kein stillschweigend in den Haupttext eingefügter Vers. Die getrennte Wortbildung der Anrufung folgt dem Druck.] Die Herausgeberfußnote verzeichnet zwei zusätzliche Verse in einem anderen Textzeugen: Ramā, Kāma, Lajjā und Vāgbhava; dann die Wortfolge „vajravai-“ und „rocanīyai“, zweimal Lajjā sowie Svāhā bilden den Mantra.

Band III, S. 821–822, Dhumavati: Mantra und Nyasa
atha dhūmāvatīvidyā |
mahātharvaṇasaṃhitāyām |
dāntau savāmakarṇendurdhūmāvatyagnigehinī |
aṣṭākṣarī mahāvidyā bhajatāṃ sarvasiddhidā ||
merutantre |
pippalādo muniśchando nivṛjjyeṣṭhā'sya devatā |
ṣaḍdīrghabinduyuktena dhakāreṇa ṣaḍaṅgakam ||
ādyabījadvayāntarasthaiḥ ṣaḍarṇairnyāsamācaret |
aṅguṣṭhādau ṣaḍaṅgeṣu punarmantrī vininyaset ||

Lesungshinweise: [Die verschlüsselte Eingangsbildung und die Trennung nivṛt/jyeṣṭhā sind nach dem Druck wiedergegeben; die vollständige Formel wird nicht ergänzt.]

Band III, S. 822, Dhumavati: Meditation
dhyānaṃ yathā |
vivarṇā cañcalā kṛṣṇā dīrghā ca malināmbarā |
vimuktakuntalā dīrghā vidhavā viraladvijā ||
kākadhvajarathārūḍhā vilambitapayodharā |
śūrpahastā'tirūkṣākṣī dhṛtahastā varānvitā ||
pravṛddharomā tu bhṛśaṃ jaṭilā kuṭilekṣaṇā |
kṣutpipāsārditā nityaṃ sadā kalahatatparā ||
evaṃvidhāṃ sadā dhyāyet tataḥ karma samācaret |

Lesungshinweise: [Die Formulierung dhṛtahastā ist im Druck nicht eindeutig; die Handgeste wird nach der anschließenden Angabe vara wiedergegeben.]

Band III, S. 822, Dhumavati: Purashcharana
atha puraścaraṇam |
japet kṛṣṇacaturdaśyāṃ śūnyāgāre divā niśi |
upoṣya svasya deśe vaikāhāt siddhimāpnuyāt ||
yadvā śmaśāne vipine japellakṣaṃ tu vāgyataḥ |
soṣṇīṣa ārdravāsāśca tena mantraḥ prasiddhyati ||
homaścātra ghṛtenaiva tarpaṇādi tataścaret |
atha vā prajapellakṣaṃ śmaśāne vigatāmbaraḥ ||
niśābhojī daśāṃśena tilairhavanamācaret |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Ortsangabe svasyadeśe in der ersten Vorschrift ist vorläufig; die Tagesangabe wird als Behauptung der Quelle übersetzt.]

Band III, S. 822–823, Dhumavati: weitere Formeln und Zuordnungen
atha mantrāntaraṃ tantrāntare |
dhūṃ bījatritayaṃ procya dhūrayugmaṃ samuccaret |
dhūmāvatīpadaṃ procya kroṃsvāhā phaṭsamanvitā ||
mantraḥ prāthamiko prokto dvitīyaṃ śṛṇu sādaram |
praṇavaṃ dhūmrabījaṃ ca dhūmāvatīpadaṃ vadet ||
devadatto dhāvatīti svāhānto manurāḍayam |
ṛṣiḥ kṣapaṇakaḥ khyāto gāyatrī chanda īritam ||
dhūmāvatī devatā ca dhūṃ bījaṃ bījamīritam |
svāhā śaktiḥ samuccāṭe viniyogaḥ prakīrtitaḥ ||
dhūṃbījaṣaṭkaistu ṣaḍaṅgāni dhyānaṃ śṛṇu varānane |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: dhūrayugmaṃ und die genaue Endfolge der ersten Formel sind vorläufig. „Devadatta läuft davon“ verwendet den traditionellen Beispielnamen für eine einzusetzende Person.]

Band III, S. 823, Dhumavati: zweites Meditationsbild
kākārūḍhā'tikṛṣṇābhā bhinnadantā virāgiṇī |
muktakeśī sudhūmrākṣī kṣuttṛṣārtā bhayāturā |
cañcalā cātikāmārtā hṛṣṭā puṣṭā piśācikā ||
malinā śramaṇī raktā vyaktagandhā virodhinī |
dhṛtaśūrpāgrahastā ca dhyeyā dhūmāvatī parā ||
puraścaraṇamāha |
lakṣaṃ japenmaheśāni jagaduccāṭanaṃ caret |

Lesungshinweise: [Der Quellentext stellt widersprüchlich wirkende Attribute wie „leidenschaftslos“ und „von Verlangen gequält“ nebeneinander; diese werden nicht geglättet. Mehrere Adjektive der mittleren Zeile sind im Druck undeutlich.]

Band III, S. 823, Aghora: Anwendungen und eingeschobene Erläuterung
athāghoramantraḥ |
śāradāyām |
athābhidhāsye vidhivadaghorākhyamanūttamam |
yasya saṃsmaraṇādeva sarve naśyantyupadravāḥ ||
humantaḥ stambhane mantraḥ kromākṛṣṭau samāsane |
vaṣaḍantaḥ saṃvaraṇe namo'nto visarpaṇe ||
grahacauraripudhvaṃse huṃ kromanto vidhīyate |
śāntāntaścākhileṣvasya kṣomanto māraṇe bhavet ||
phaḍanto bhūtasaṃhāre mantro'yaṃ kalpapādapaḥ |
īśvarakalpe tu prasphuradvayaṃ bandhadvayaṃ ca |
ayaṃ mantra ekacatvāriṃśadakṣara uktaḥ padārthādarśaṭīkāyām |

Lesungshinweise: [Die Herausgeberfußnote erklärt ausdrücklich, dass der zwischen Anführungszeichen stehende Einschub in keinem weiteren benutzten Textzeugen gefunden wurde. Mehrere Anwendungswörter und Endungen dieses Einschubs sind zudem unsicher gelesen.] Mehrere Anwendungswörter und Endungen dieses Einschubs sind zudem unsicher gelesen.]

Band III, S. 823–824, Aghora: Bildung des Mantras und Nyasa
māyāsphuradvayaṃ bhūyaḥ prasphuradvitayaṃ tataḥ |
ghoraghorataretyante tanurūpapadaṃ punaḥ ||
caṭayugmaṃ tadante syāt pracaṭa dvitayaṃ tataḥ |
kahayugmaṃ namastadvaṃ tato bandhayugmaṃ punaḥ ||
ghātayadvitayaṃ varma phaḍantaḥ samudāhṛtaḥ |
evaṃ pañcāśadarṇo'yamaghorākhyastu mahāmanuḥ ||
aghoro'sya muniḥ proktaśchandastriṣṭubudāhṛtam |
aghorarudraḥ sandiṣṭo devatā mantravittamaiḥ ||
hṛdayaṃ pañcabhiḥ proktaṃ śiraḥ ṣaḍbhirudāhṛtam |
śikhā daśabhirākhyātā tāvadbhiḥ kavacaṃ matam ||
vasvarṇaiḥ smṛtaṃ netramaśeṣārṇairastramīritam |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Besonders kahayugmaṃ namastadvaṃ ist beschädigt. Eine Fußnote bietet hierfür die Variante „zweimal vaha, vadhadvayam“. Die Quelle zählt hier fünfzig Silben; der zuvor verzeichnete einundvierzigsilbige Text bleibt als andere Überlieferung getrennt.] Eine Fußnote bietet hierfür die Variante „zweimal vaha, vadhadvayam“.

Band III, S. 824, Aghora: Meditation und Purashcharana
dhyānam |
sajalaghanasamābhaṃ bhīmadaṃṣṭraṃ trinetraṃ bhujagadharamaghoraṃ raktavastrāṅgarāgam |
paraśuḍamarukhaḍgakheṭakaṃ bāṇacāpau triśikhanarakapāle bibhrataṃ bhāvayāmi ||
athāsya puraścaraṇaṃ tatraiva |
lakṣamekaṃ japenmantraṃ ghṛtasiktaistilaiḥ śubhaiḥ |
taddaśāṃśaṃ prajuhuyānmantrī mantrasya siddhaye ||
iti dhūmāvatīprakaraṇam |

Band III, S. 824, Bagalamukhi: Beginn
atha bagalāmukhīvidyā |
merutantre |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi stambhanīṃ bagalāmukhīm |
tāraṃ māyāṃ samuccārya vadecca bagalāmukhi ||
tadagre sarvaduṣṭānāṃ tato vācaṃ mukhaṃ padam |
stambhayeti padaṃ jihvāṃ kīlayeti tataḥ param ||

Lesungshinweise: [Die Mantrabildung setzt auf S.825 fort.]

Band III, S. 825, Bagalamukhi: Abschluss der Formel und Nyasa
buddhiṃ vināśaya hrīṃ oṃ svāhā ṣaṭtriṃśadvarṇakaḥ |
nārāyaṇo munistriṣṭupchandaśca bagalāmukhī ||
devī bījaṃ tu hṛllekhā svāhā śaktiḥ samīritā |
viniyogo'sya vikhyātaḥ puruṣārthacatuṣṭaye ||
hṛllekhā hṛdayaṃ proktaṃ śirastu bagalāmukhī |
śikhā tu sarvaduṣṭānāṃ tato vācaṃ mukhaṃ padam ||
stambhayeti ca varmoktaṃ jihvāṃ kīlaya netrakam |
buddhiṃ vināśayāstraṃ syāt ṣaḍaṅganyāsa īritaḥ ||

Lesungshinweise: [Dies schließt die auf S.824 begonnene Formel ab; die Zuordnungen folgen dieser Quellenfassung.]

Band III, S. 825, Bagalamukhi: vierarmige Meditation
atha dhyānam |
gambhīrāṃ ca madonmattāṃ taptakāñcanasannibhām |
caturbhujāṃ trinayanāṃ kamalāsanasaṃsthitām ||
mudgaraṃ dakṣiṇe pāśaṃ vāme jihvāṃ ca vajrakam |
pītāmbaradharāṃ sāndravṛttapīnapayodharām ||
hemakuṇḍalabhūṣāṃ ca pītacandrārdhaśekharām |
pītabhūṣaṇabhūṣāṃ ca svarṇasiṃhāsanasthitām ||

Band III, S. 825–826, Bagalamukhi: gelbe Ritualausstattung und Japa
atha puraścaraṇam |
haridrāgrathitā mālā pītāmbaradharaḥ svayam |
pītāsanaḥ smaret pītamayutaṃ japamācaret ||
daśāṃśena kṛto homaḥ pītadravyaiḥ pratarpayet |
sarvaṃ pītopacāreṇa mantraḥ siddhyati mantriṇaḥ ||
vajrayoginīmiśrakṛtasaṃgrahe tu |
pītāmbaradharo bhūtvā pūrvadigabhimukhasthitaḥ |
lakṣamekaṃ japenmantraṃ haridrāgranthimālayā ||
brahmacaryayuto nityaṃ prayato dhyānatatparaḥ |
priyaṅgupāyasenāpi pītapuṣpaiśca homayet ityuktam ||

Lesungshinweise: [Die Zehntausendzahl der ersten Quelle und die Hunderttausendzahl der zweiten bleiben getrennt.]

Band III, S. 826, Bagalamukhi: andere Formel aus dem Yamala
atha mantrāntaraṃ yāmale |
vahnihīnenduyugamāyā bagalāmukhi sarvayuk |
duṣṭānāṃ vācamityuktvā mukhaṃ stambhaya kīrtayet ||
jihvāṃ kīlaya buddhiṃ ca vināśaya padaṃ vadet |
pūrvabījaṃ tatastāraṃ vahnijāyāvadhirmanuḥ ||
tārādhikā catustriṃśadakṣarā bagalāmukhī |
nārāyaṇo muniśchandaḥ paṅktiḥ śrībagalāmukhī ||
devatā madano bījaṃ śaktiḥ pāvakasundarī |
sarvaśatrumukhastambhe viniyogaḥ prakīrtitaḥ ||
ṣaḍdīrghabhājā bījena ṣaḍaṅganyāsa īritaḥ |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Eingangsbildung ist stark verdichtet und nicht sicher aufzulösen. Die Silbenzählung und das hier genannte Bīja werden nicht mit der vorigen Fassung vereinheitlicht. Die Fußnote nennt Nārada als alternative Ṛṣi-Lesart.] Die Fußnote nennt Nārada als alternative Ṛṣi-Lesart.]

Band III, S. 826–827, Bagalamukhi: zweiarmige Meditation und Abschluss
atha dhyānam |
madhye sudhābdhimaṇimaṇḍaparatnavedisiṃhāsanoparigatāṃ paripītavarṇām |
pītāmbarāṃ kanakabhūṣaṇamālyaśobhāṃ devīṃ bhajāmi dhṛtamudgaravairijihvām ||
jihvāgramādāya kareṇa devīṃ vāmena śatrūn paripīḍayantīm |
gadābhighātena ca dakṣiṇena pītāmbarāḍhyāṃ dvibhujāṃ namāmi ||
atha puraścaraṇaṃ tatraiva |
japamālā ca deveśi haridrāgranthisambhavā |
pītāsanasamārūḍhaḥ pītadhyānaparāyaṇaḥ ||
pītapuṣpārcanaṃ nityamayutaṃ japamācaret |
taddaśāṃśakṛto homaḥ pītadravyaiḥ suśobhanaiḥ ||
asyāḥ pumān mṛtyuṃjayastanmantrapuraścaraṇaṃ ca śivaprakaraṇa evoktam |
iti bagalāmukhīprakaraṇam |

Lesungshinweise: [Die Fußnoten bieten beim Schmuck eine gleichsinnige Wortvariante und statt „Keulenschlag“ die Lesart „Fußtritt“.]

Band III, S. 827, Matangi: Mantra und Nyasa
atha mātaṅgīvidyā |
yāmale |
atha vakṣye mahādevīṃ mātaṅgīṃ sarvasiddhidām |
asyāḥ sevanamātreṇa vāksiddhiṃ labhate dhruvam ||
praṇavaṃ ca tato māyāṃ kāmabījaṃ ca kūrcakam |
mātaṅgī ṅeyutā cāstraṃ vahnijāyāvadhirmanuḥ ||
ṛṣiḥ syāddakṣiṇāmūrtirvirāṭchanda udāhṛtam |
mātaṅgī devatā devī sarvasiddhipradāyinī ||
aṅganyāsakaranyāsau kuryānmantrī samāhitaḥ |
ṣaḍdīrghabhājā bījena praṇavādyena kalpayet ||

Band III, S. 827, Matangi: Meditation und Purashcharana
atha dhyānam |
śyāmāṅgīṃ śaśiśekharāṃ trinayanāṃ sadratnasiṃhāsane saṃsthāṃ ratnavicitrabhūṣaṇayutāṃ saṃkṣīṇamadhyasthalām |
āpīnastanamaṇḍalāṃ smitamukhīṃ dhyāyeddadhānāṃ kramādvedairbāhubhiraṅkuśāsilatike pāśaṃ tathā kheṭakam ||
atha puraścaraṇam |
puraścaraṇakāle tu ṣaṭsahasraṃ japenmanum |
taddaśāṃśaṃ hunedājyaiḥ śarkarāmadhubhiḥ saha ||
brahmatarūdbhavaiḥ kāṣṭhaiḥ sādhakaḥ śaktibhiḥ saha |
evaṃ puraskriyāṃ kṛtvā prayogavidhimācaret ||

Lesungshinweise: [Śaktis bezeichnet hier die rituellen weiblichen Gefährtinnen; der Text wird nicht in eine moderne Übungsanleitung umgedeutet.]

Band III, S. 828, Ucchishtamatangi
atha mantrāntaraṃ merutantre |
athocchiṣṭāṃ pravakṣyāmi mātaṅgīṃ godṛgvarṇakām |
nama ucchiṣṭacāṇḍāli mātaṅgīti padaṃ vadet ||
sarvavaśaṅkari svāhā mantro'yaṃ mohayejjagat |
chando nivṛt sagāyatraṃ munirnāradastu babhruḥ ||
devatā cātra mātaṅgī dvitritrivirasākṣibhiḥ |
aṅgāni yugmadvivarṇaistato dhyāyeddhṛdambhuje ||
dhyānaṃ yathā |
kṛṣṇāmbarāṃ yāvakārdracaraṇāmunnatastanīm |
muktāpravālamālāḍhyāṃ śaṅkhakuṇḍaladhāriṇīm ||

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Seherzeile und die Zahlenfolge des Nyāsa sind nicht zuverlässig lesbar. Die Sanskritfassung bewahrt die vorläufig erkannten Zeichen; eine praktische Zuordnung wird nicht ergänzt.] Es folgt eine beschädigte Zahlenfolge zur Verteilung der Silben auf die Glieder; danach meditiere man über sie im Lotus des Herzens.

Band III, S. 828, Sarvasammohini-Matangi und Purashcharana
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
athānyaṃ saṃpravakṣyāmi mātaṅgīmantramadbhutam |
kāminī rañjinī svāhā ṣaḍakṣaro'yamudīritaḥ ||
ṛṣiḥ sammohanaśchando nivṛt prokto'sya devatā |
sarvasammohinī cāṅgaṃ dvirāvṛttipadairbhavet ||
atha dhyānam |
śyāmāṅgīṃ vallakīṃ dorbhyāṃ vādayantīṃ subhūṣaṇām |
candrāvataṃsāṃ vividhairgāyanairmohitāṃ jagat ||
anayoḥ puraścaraṇam |
prajapedayutadvandvaṃ daśāṃśaṃ juhuyāt tataḥ |
madhūkajaistrimadhvaktaiḥ sarvaṃ sammohayejjagat ||

Lesungshinweise: [Die Druckfassung der Schlusszeile des Dhyāna ist grammatisch unregelmäßig; die Übersetzung gibt den erkennbaren Sinn wieder. Die im Druck genannte Silbenzahl wird beibehalten.]

Band III, S. 828, Rajamatangi: Beginn der längeren Formel
atha rājamātaṅgīmantrastatraiva |
athānyaṃ saṃpravakṣyāmi catuḥpañcāśadakṣaram |
oṃ hrīṃ namaśca brahmaśrīrājite rājapūjite ||
jaye ca vijaye gauri gāndhāripadaṃ vadet |

Lesungshinweise: [Die Formel setzt auf S.829 fort; die zusammengesetzte Anrufung brahmaśrīrājite ist eine vorläufige Lesung.] Sinngemäß: „Oṃ Hrīṃ, Verehrung dir, die du in Brahmans Herrlichkeit erstrahlst, von Königen verehrt wirst, siegreich bist und den Sieg verleihst, o Gaurī, o Gāndhārī.“ [Die Formel setzt auf S.829 fort; die zusammengesetzte Anrufung brahmaśrīrājite ist eine vorläufige Lesung.]

Band III, S. 829, Rajamatangi: Abschluss der Formel
tribhuvanavaśaṅkari sarvastrīpuruṣeti ca ||
vaśaṅkari susu dudu gheghe vāvā'gnigehinī |
ajo munistathā chando nivṛdgāyatramīritam ||
devatā rājamātaṅgī ṣaḍaṅgādi tu māyayā |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die vier wiederholten Lautpaare sind undeutlich; die vorliegende Umschrift ist keine bestätigte Rezitationsformel.]

Band III, S. 829, Rajamatangi: Ort und Mandala der Meditation
atha dhyānam |
amṛtodadhimadhyasthe ratnadvīpe manohare |
svarṇaprākārasaṃvīte maṇiratnavinirmite ||
kadambabilvakahlāre kalpavṛkṣopaśobhite |
vedimadhye sukhāstīrṇe ratnasiṃhāsane śubhe ||
aṣṭapatraṃ mahāpadmaṃ keśarāḍhyaṃ sakarṇikam |
tanmadhye tu trikoṇaṃ syādaṣṭapatraṃ tato bahiḥ ||
punaḥ ṣoḍaśapatraṃ syāt tadbāhye syāccaturdalam |
vedāsraṃ sacaturdvāraṃ maṇḍalaṃ proktamuttamam ||

Lesungshinweise: [Die ersten vier Halbverse sind laut Herausgeberfußnote zusätzlicher Text eines einzelnen Textzeugen. Die anschließende Gestaltbeschreibung wird separat als Auslassung ausgewiesen.]

Dokumentierte Inhaltsauslassung: Band III, S.829–830, Gestaltbeschreibung der Rājamātaṅgī. Sexualisierte Darstellung einer minderjährig oder nicht eindeutig erwachsen bezeichneten Gestalt; hier nicht wiedergegeben. Dieser Hinweis ersetzt keine Übersetzung.

Band III, S. 830, Rajamatangi: Purashcharana
atha puraścaraṇam |
ayutaṃ prajapenmantraṃ homayet taddaśāṃśataḥ |
bandhūkakusumairmantrī madhutrayavilolitaiḥ ||

Lesungshinweise: [Die Herausgeberfußnote kennzeichnet diesen Purashcharana-Vers als zusätzlichen Text eines einzelnen Textzeugen.]

Band III, S. 830–831, Sumukhi: Mantra und Lobpreis
atha sumukhīmantraḥ |
guhyātantre |
śṛṇu mantraṃ mahādevi yathāvat kathayāmi te |
dadyāducchiṣṭaśabdaṃ tu tathā cāṇḍālinīti ca ||
sumukhīti tato devī kīrtayet tadanantaram |
mahāpiśācinī tasmānmāyābījamanantaram ||
bindunādasamāyuktaṃ ṭhakāratritayaṃ tataḥ |
savisargaṃ mahādevi sarvasiddhipradāyakam ||
iyaṃ vidyā mahāvidyā sarvapāpapraṇāśinī |
svargadā mokṣadā vidyā sarvasaubhāgyadā tathā ||
sadocchiṣṭamukho bhūtvā smareddevīṃ jayapradām |
tadāśvanto bhaveddevi vinaivācamane kṛte ||
durbhagā subhagā nanu duḥkhitā sukhinī bhavet |
vandhyā'pi labhate putraṃ śatahāyanajīvinam ||
durbalo balamāpnoti mūrkho vidyāmavāpnuyāt |
yāṃ yāṃ prārthayate siddhiṃ haṭhāt tāṃ tāmavāpnuyāt ||

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: tadāśvanto in der Zeile über Ācamana ist beschädigt; eine bestimmte Wirkung wird dort nicht hinzuerfunden. Die Heils- und Fruchtbarkeitsaussagen sind Aussagen der Quelle. Die Fußnote bietet statt „alles Glück“ die Variante „Glück im Königtum“.] Die Fußnote bietet statt „alles Glück“ die Variante „Glück im Königtum“.]

Band III, S. 831, Sumukhi: Ritualbedingungen und Zuordnungen
vidhānaṃ cātra vakṣyāmi śṛṇu devi varānane |
nāridoṣo na vā vighno nāśaucaṃ niyamo na ca ||
yasya tiṣṭhati mantro'yaṃ na ca vighnaiḥ sa bādhyate |
tathā |
ajo muniḥ samākhyātaśchando gāyatramasya tu |
devatā sumukhī proktā māyayā tu ṣaḍaṅgakam ||

Lesungshinweise: [Ari-Doṣa ist hier als technischer Ausdruck für eine ungünstige beziehungsweise feindliche Mantrazuordnung verstanden.]

Dokumentierte Inhaltsauslassung: Band III, S.831, Sumukhī-Dhyāna. Sexualisierte Darstellung einer minderjährig oder nicht eindeutig erwachsen bezeichneten Gestalt; hier nicht wiedergegeben. Dieser Hinweis ersetzt keine Übersetzung.

Band III, S. 831, Sumukhi: Japa mit Speiseresten
ucchiṣṭena baliṃ dattvā japet tanmānasaḥ |
ucchiṣṭenaiva kartavyo japo'syāḥ siddhimicchatā |
ucchiṣṭajapamānasya jāyante sarvasiddhayaḥ ||
asya mantrasya puraścaraṇamayutasahasrajapaḥ |
yeṣāṃ jape ca home ca ityādipūrvoktavacanāt |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Zahlenverbindung ayutasahasra ist mehrdeutig und wird nicht ohne weitere Absicherung als feste Wiederholungszahl aufgelöst. Der Druck gibt das angeführte Regelzitat hier selbst nur verkürzt wieder.]

Band III, S. 831–832, Vashya-Matangi
atha vaśyamātaṅgīmantraḥ |
merutantre |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi vaśyamātaṅgikāmanum |
oṃ rājamukhi rājādhimukhi vaśyamukhīti ca ||
māyāṃ śrīṃ klīṃ devadevi mahādevi tato vadet |
devādhidevi sarveti janasya mukhamuccaret ||
mama vaśaṃ kuru indraṃ svāhānto'ṅgabhūtavarṇakaḥ |
trisaptakṛtvā hṛdaye'pyamantrārṇairaṅgakḷptanam ||
vijñeyaṃ rājamātaṅgītulyaṃ pūjājapādikam |
prayogāṃścāpi jānīyādviśeṣādvaśakṛt tviyam ||

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Silbenzahl und die Nyāsa-Zeile sind beschädigt; weder die Zählung noch die genaue Gliederaufteilung wird stillschweigend ergänzt.] Sinngemäß: „O Königsangesichtige, Herrin über Könige, Beeinflussende, Göttin der Götter, große Göttin, höchste Göttin: Bringe den Mund aller Menschen unter meinen Einfluss.“ Es folgt eine verschlüsselte Silbenzahl und eine nicht eindeutig lesbare Vorschrift zur Bildung der Glieder, mit dreimal sieben für das Herz.

Band III, S. 832, Chandamatangini
mantrāntaramāha |
māyā namo hilihṛndvaṃ caṇḍamātaṅginīti ca |
svāheti tithivarṇā'syā nyāsapūjādikaṃ bhavet ||
rājamātaṅgikātulyaṃ japaścāyutasaṅkhyakaḥ |
ghṛtapāyasahomaśca prayogāśca pūrvavat ||

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die wiederholte Lautfolge ist im Druck unklar; hिलिहृन्द्वं ist eine vorläufige Transkription und keine bestätigte Formel.]

Band III, S. 832, Karnamatangi und Abschluss
atha karṇamātaṅgīmantraḥ |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi karṇamātaṅgikāmanum |
vāgbhavaṃ hṛdayaṃ nātha śrīmātaṅgipadaṃ vadet ||
amoghe satyavādini mama karṇepadaṃ tataḥ |
avatarapadaṃ hyevaṃ satyaṃ kathaya yugmakam ||
ehyehi śrīṃ ca mātaṅgyai namastryaṣṭavarṇako manuḥ |
aṅgāni vāgbhavenātra pūjādyaṃ ca kṛtāgrakam ||
atha puraścaraṇam |
lakṣaṃ japaḥ pāyasājyairhomaḥ siddho bhavenmanuḥ |
karṇe tu kathayeddevī pṛcchakasya śubhāśubham ||
iti mātaṅgīprakaraṇam |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Angabe tryaṣṭavarṇaka und die Schlussformulierung kṛtāgrakam sind undeutlich; die Silbenzahl wird nicht ergänzt.]

Band III, S. 832, Lakshmi: Beginn
atha lakṣmīvidyā |
śāradāyām |
atha vakṣye śriyo mantrān śrīsaubhāgyaphalapradān |
yasyāḥ kaṭākṣamātreṇa trailokyamapi vardhate ||
vāntaṃ vahnisamārūḍhaṃ vāmanetrendusaṃyutam |

Lesungshinweise: [Die Erklärung setzt auf S.833 fort.]

Band III, S. 833, Lakshmi: Bija und Zuordnungen
bījametacchriyaḥ proktaṃ cintāratnamivāparam ||
ṛṣirbhṛgurnivṛcchando devatā śrīḥ samīritā |
ṣaḍdīrghayutabījena ṣaḍaṅgāni prakalpayet ||

Lesungshinweise: [Fortsetzung der verschlüsselten Bīja-Bildung auf S.832.]

Band III, S. 833, Lakshmi: goldene Gestalt und Purashcharana
atha dhyānam |
kāntyā kāñcanasannibhāṃ himagiriprakhyaiścaturbhirgajairhastotkṣiptahiraṇmayāmṛtaghaṭairāsicyamānāṃ śriyam |
bibhrāṇāṃ varamabjayugmamabhayaṃ hastaiḥ kirīṭojjvalāṃ kṣaumābaddhanitambabimbalalitāṃ vande'ravindasthitām ||
atha puraścaraṇam |
bhānulakṣaṃ japenmantrī dīkṣito vijitendriyaḥ |
śriyamabhyarcya nityaśaḥ sugandhikusumādibhiḥ ||
tatsahasraṃ ca juhuyāt kamalairmadhurokṣitaiḥ |
japānte juhuyānmantrī tilairvā madhurānvitaiḥ ||
bailvaiḥ phalairvā juhuyāt trimadhvaiḥ sādhakottamaḥ |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Zahlenverbindung tat-sahasra ist im Druck knapp und nicht eindeutig; sie wird nicht stillschweigend zu einem Zehntel oder einer anderen festen Zahl ergänzt.]

Band III, S. 833–834, Lakshmi: vier Bija und rubinrote Gestalt
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
vāgbhavaṃ vanitā viṣṇormāyā makaraketanaḥ |
caturbījātmako mantraścaturvargaphalapradaḥ ||
aṅgāni kuryāddīrghāḍhyai ramābījena tantravit |
atha dhyānam |
māṇikyapratimaprabhāṃ himanibhaistuṅgaiścaturbhirgajairhastāgrāhitaratnakumbhasalilairāsicyamānāṃ sadā |
hastābjairvaradānamabjayugalābhītīrdadhānāṃ hareḥ kāntāṃ kāṅkṣitapārijātalatikāṃ vande sarojāsanām ||
atha puraścaraṇam |
bhānulakṣaṃ haviṣyāśī japedante saroruhaiḥ |
juhuyādaruṇaiḥ phullaistatsahasraṃ jitendriyaḥ ||

Lesungshinweise: [Die Zahlformulierung wird wie in der vorangehenden Passage ohne ungesicherte Ergänzung bewahrt.]

Band III, S. 834, Lakshmi: zehnsilbiger Mantra und Glieder
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
dīrghādirvisargānto brahmā bhānurvasundharā |
vānte sindyai priyā vahnermanuḥ prokto daśākṣaraḥ |
ṛṣirdakṣo virāṭ chando devatā śrīḥ samīritā |
devyai hṛdayamākhyātaṃ padminyai śira īritam ||
viṣṇupatnyai śikhā proktā varadāyai tanucchadam |
astraṃ kamalarūpiṇyai namo'ntāḥ praṇavādikāḥ ||
aṅgamantrāḥ samuddiṣṭā dhyāyeddevīmananyadhīḥ |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die verschlüsselte Eingangszeile ist beschädigt; eine vollständige zehnsilbige Formel wird nicht ergänzt. Die Quelle nennt hier fünf Gliederzuordnungen.]

Band III, S. 834, Kamala: Meditation und Purashcharana
atha dhyānam |
āsīnā sarasīruhe smitamukhī hastāmbujairbibhratī dānaṃ padmayugābhayaṃ ca vapuṣā saudāminīvibhramā |
muktādāmavirājamānapṛthulottuṅgastanodbhāsinī pāyādvaḥ kamalā kaṭākṣavibhavairānandayantī harim ||
atha puraścaraṇam |
daśalakṣaṃ japedenaṃ mantravijjitendriyaḥ |
daśāṃśaṃ juhuyānmantrī madhurāktaiḥ saroruhaiḥ ||

Band III, S. 834, Mahalakshmi: zwölfsilbige Form und Zuordnungen
atha mahālakṣmīmantrastatraiva |
vāgbhavaṃ śambhuvanitā ramā makaraketanaḥ |
tātīyaṃ ca jagatpathyo vahnibījasamujjvalaḥ ||
adhośākho bhṛgustasya hṛnmantro'yaṃ dvādaśākṣaraḥ |
mahālakṣmyāḥ samuddiṣṭastasyāḥ sarveṣṭasiddhidaḥ ||
ṛṣirbrahmā samuddiṣṭo gāyatrī chanda īritam |
devatā jagatāmādirmahālakṣmīḥ samīritā ||
hastau saṃśodhya mantreṇa tārādi hṛdayāntikam |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die verschlüsselte Lautbildung in der mittleren Zeile ist vorläufig; sie wird nicht zu einer gesicherten Gesamtformel aufgelöst.]

Band III, S. 835, Mahalakshmi: Finger-, Körper- und Glieder-Nyasa
bījānāṃ pañcakaṃ nyasyedaṅgulīṣu yathākramam ||
mantraśeṣaṃ nyasenmantrī talayorubhayoḥ api |
mūrdhādi caraṇaṃ yāvanmantreṇa vyāpakaṃ caret ||
mūrdhākṣivakṣoguhyāṅghrau pañca bījāni vinyaset |
śeṣān nyaset saptavarṇān hṛdaye saptadhātuṣu ||
aṅgāni pañcabhirbījairastraṃ śiṣṭākṣarairbhavet |
jñānaiśvaryādibhiryuktaiścaturthyantaiḥ sajātibhiḥ ||
jñānamaiśvaryaśaktiṃ ca balavīryaṃ satejasā |
jñānaiśvaryādayaḥ proktāḥ ṣaṭ kramādaṅgayojitāḥ ||

Band III, S. 835–836, Mahalakshmi: Garten und Teich
dhyānamāha |
evaṃ nyastaśarīro'sau smaredudyānamadbhutam |
campakāśokapunnāgapāṭalairupaśobhitam ||
lavaṅgamādhavībilvadevadārunamerubhiḥ |
mandārapārijātādyaiḥ kalpavṛkṣaiḥ supuṣpitaiḥ ||
candanaiḥ karṇikāraiśca mātuluṅgaiḥ savañjulaiḥ |
dāḍimīlakucāṅkolaiḥ pūgaiḥ kurabakairapi ||
kadalīkundamandāranālikerairalaṅkṛtam |
anyaiḥ sugandhipuṣpādyairvṛkṣakhaṇḍaiśca maṇḍitam ||
mālatīmallikājātīketakīśatapatrakaiḥ |
yāvantītulasīkundyāvartairdamanakairapi ||
sarvartukusumopetairnimnamandiraśobhitam |
mandamārutasaṃbhinnakusumāmodadiṅmukham ||
tasya madhye sadā phullaiḥ kumudotpalapaṅkajaiḥ |
saugandhikaiśca kahlārairnīlaiḥ kuvalayairapi ||
haṃsasārasakāraṇḍabhramarairaṅganāmabhiḥ |
anyaiḥ kalakalārāvairvihaṅgairupaśobhite ||
mahāsarasi tanmadhye puline'timanohare |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Pflanzenfolge bei kundyāvarta und die Verbindung nimnamandira sind unsicher; die Namen werden vorsichtig nach dem Druck wiedergegeben. Die Bienenzeile ist grammatisch beschädigt.] Die Bienenzeile ist grammatisch beschädigt.]

Band III, S. 836, Mahalakshmi: kostbares Heiligtum
paritaḥ pārijātādyamaṇḍitaṃ maṇikuṭṭimam ||
udyadādityasaṃkāśabhāsvaraṃ śaśiśītalam |
caturdvārasamāyuktaṃ hemaprākāraśobhitam ||
ratnopakḷptasaṃśobhikapāṭāṣṭakasaṃyutam |
navaratnasamākḷptaṃ tuṅgagopuratoraṇam ||
hemadaṇḍaśirolambi dhvajāvalipuraskṛtam |
navaratnasamābaddhastambhapaṅktivirājitam ||
sahasradīpasaṃyuktadīpadaṇḍairvirājitam |
taptahāṭakasaṃkḷptavātāyanamanoharam ||
nānāratnāṃśukodbhūtasuvarṇaśatakairapi |
kiṅkiṇīmālikāyuktapatākābhiralaṅkṛtam ||
jātarūpamayai ratnavicitrairativistṛtaiḥ |
māṇikyavajravaidūryasvarṇamālāvalīyutaiḥ ||
antarāntarasambaddhairhṛdyairhṛdyamanoharaiḥ |
vicitraiścitrabandhaiśca vitānairupaśobhitam ||
sarvaratnasamāyuktaṃ hemakuṭṭimamujjvalam |
ketakīmālatījātīcampakotpalakesaraiḥ ||
mallikātulasīcāśāntyāvartaiḥkundasrakkaiḥ |
etairanyaiśca kusumairalaṅkṛtamahītalam ||
acchakaśmīrakastūrīmṛganābhivimiśritaiḥ |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die Reihe der goldenen Verzierungen und ein Teil der letzten Pflanzenliste sind im Druck beschädigt. Der letzte Satz setzt auf S.837 fort.] Es folgen Duftstoffe, vermischt mit reinem kaschmirischem Safran und Moschus … [Lesungshinweis: Die Reihe der goldenen Verzierungen und ein Teil der letzten Pflanzenliste sind im Druck beschädigt.

Band III, S. 837, Mahalakshmi: Pavillon und Thron
candanāgurukarpūrairāmoditadigantaram ||
evaṃ sañcintya manasā maṇḍapaṃ sumanoharam |
tanmadhye bhāvayenmantrī pārijātaṃ manoharam ||
tasyādhastāt smarenmantrī ratnasiṃhāsanaṃ mahat |
tasmin sañcintayeddevīṃ mahālakṣmīṃ manoharām ||

Band III, S. 837, Mahalakshmi: Attribute und Schmuck
bālārkadyutimindukhaṇḍavilasatkoṭīrahārojjvalāṃ ratnākalpavibhūṣitāṃ kucanatāṃ śāleḥ karairmañjarīm |
padmau kaustubharatnamapyavirataṃ sambibhratīṃ susmitāṃ phullāmbhojavilocanatrayayutāṃ dhyāyet parāṃ devatām ||
śiñjanmañjīrasaṃśobhipādāmbhojavirājitām |
navaratnagaṇākīrṇakāñcīdāmavibhūṣitām ||
muktāmāṇikyavaidūryasambaddhodarabandhanām |
vibhrājamānāṃ madhyena valitritayaśobhitām ||
jāhnavīsalilāvartaśobhinābhivibhūṣitām |
paṭīrapaṅkakarpūrakuṅkumālaṅkṛtastanīm ||
vārivāhavinirmuktamuktādāmagarīyasīm |
bibhratīmuttarāsaṅgaṃ dukūlaparikalpitam ||
taptakāñcanasambaddhavaidūryāṅgadabhūṣaṇām |
padmarāgasphuratsvarṇakaṅkaṇāḍhyakarāmbujām ||
māṇikyaśakalābaddhamudrikābhiralaṅkṛtām |
taptahāṭakasaṃkḷptamālāgraiveyaśobhitām ||
vicitravividhākalpāṃ kambusaṃkāśakandharām |
udyaddinakarākāramaṇitāṭaṅkamaṇḍitām ||

Lesungshinweise: [Die Perlenzeile folgt dem poetischen Wolkenbild der Quelle, ohne daraus eine sachkundliche Aussage über die Herkunft von Perlen zu machen.]

Band III, S. 838, Mahalakshmi: Antlitz und Abschluss der Meditation
ratnāṅkitalasatsvarṇakarṇapūropaśobhitām |
japāvidrumalāvaṇyalalitādharapallavām ||
dāḍimīphalabījābhadantapaṅktivibhūṣitām |
kalaṅkakāluṣyanirmuktaśāraccandranibhānanām ||
puṇḍarīkadalākāranayanatrayaśobhitām |
bhrūlatājitakandarpavarakārmukavibhramām ||
vikasattilapuṣpaśrīvijayāyatanāsikām |
lalāṭakāntivibhavavijitārdhendusatkarām ||
sāndrasaurabhasampannakastūrītilakāṅkitām |
mattālimālāvilasadalakālyamukhāmbujām ||
pārijātaprasūnaśrīcārudhammillabandhanām |
anarghyaratnaghaṭitamukuṭāṅkitamastakām ||
sarvalāvaṇyavasatiṃ bhavanaṃ vibhramaśriyaḥ |
tejasāṃ janmabhūmiṃ tāṃ mahālakṣmīṃ vicintayet ||

Lesungshinweise: [Die Verbindung bei alakālya ist im Druck undeutlich; der erkennbare Lockenvergleich wird sinngemäß wiedergegeben.]

Band III, S. 838, Mahalakshmi: Purashcharana in zwei Quellen
atha puraścaraṇam |
evaṃ dhyātvā tato devīṃ haviṣyāśī jitendriyaḥ |
bhānulakṣaṃ japenmantrī daśāṃśaṃ juhuyāt tilaiḥ ||
juhuyāt śrīphalaiḥ padmaiḥ pratyekamayutaṃ tataḥ |
tarpayet salilaiḥ śuddhaiḥ sugandhairayutadvayam ||
merutantre |
japeddvādaśalakṣaṃ ca niyatāśī yatavrataḥ |
taddaśāṃśaṃ prajuhuyādghṛtaistrisvādusaṃyutaiḥ ||
padmairaktotpalaiḥ pratekamayutaṃ hunet |
suśītaiḥ śāntibhiḥ siktaistarpayedayutadvayam ||

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die letzten beiden Zeilen des Merutantra-Zitats sind im Scan erheblich beschädigt; insbesondere die Flüssigkeitsbeschreibung ist nicht gesichert.] Die abschließende beschädigte Zeile schreibt zwanzigtausend Tarpaṇa-Gaben mit sehr kühlen, als befriedend bezeichneten Flüssigkeiten vor.

Band III, S. 839, Mahalakshmi: weitere Formel und Nyasa
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
śambhupatnī śriyā rudrā kamau bhagavatī mahī |
brahmādityo dharā dīrghā lakāro bhagavān marut ||
prasīdayugalaṃ bhūyaḥ śrīrudrā bhuvaneśvarī |
mahālakṣmī namo'ntaḥ syāt praṇavādirayaṃ manuḥ ||
saptaviṃśatyakṣarāḍhyaḥ proktaḥ sarvasamṛddhidaḥ |
kamale hṛdayaṃ proktaṃ śiraḥ syāt kamalālaye ||
śikhā prasīda tenaiva kavacaṃ caturakṣaraiḥ |
astrametaiḥ padaiḥ kuryācchrībījapuṭitaiḥ pṛthak ||

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die verschlüsselte Anfangsfolge und die genaue Abgrenzung der viersilbigen Folge sind nicht sicher aufzulösen; die vollständige Formel wird nicht ergänzt.]

Band III, S. 839, Mahalakshmi: weitere Meditation und kurze Formen
atha dhyānam |
sindūrāruṇakāntimabjavasatiṃ saundaryavārāṃ nidhiṃ koṭīrāṅgadahārakuṇḍalakaṭīsūtrādibhirbhūṣitām |
hastābjairvasupātramabjayugalādarśau vahantīṃ parāmāvītāṃ paricārikābhiraniśaṃ dhyāyet priyāṃ śārṅgiṇaḥ ||
atha puraścaraṇam |
lakṣaṃ japet phalairbilvairjuhuyānmadhurokṣitaiḥ |
daśāṃśaṃ saṃskṛte vahnau prākproktenaiva vartmanā ||
tantrāntare |
mandākṣamindirāratnaṃ tryakṣaro'yaṃ mahāmanuḥ |
hṛdantaḥ pañcavarṇo'sya sarvamekarṇavanmatam ||

Lesungshinweise: [Die verschlüsselten Bezeichnungen der kurzen Formen werden nicht ohne Textabsicherung ausgeschrieben.]

Band III, S. 839–840, Samrajyalakshmi: Herkunft und Mantra
atha sāmrājyalakṣmīmantraḥ |
merutantre |
atha vakṣye gaṇeśena kāśīrājyāptaye mama |
śāntādityasya rakṣobhirbhagno lakṣmīrupāsitā ||
sāmrājyalakṣmīrvikhyātā gatarājyapradāyinī |
lakṣmīvināyakarastatra prasiddho'sau gajānanaḥ ||
dakṣiṇenaiva mārgeṇa tasyāḥ siddhirna vāmataḥ |
sakāraṃ ca hakāraṃ ca kalarā varṇapañcakam ||
iṃkārasvarasaṃyuktaṃ prathamaṃ kūṭamucyate |
haṃ bījaṃ tu dvitīyaṃ syāt prokto'sya dvyakṣaro manuḥ ||
ṛṣirhariśca gāyatrī chando lakṣmīśca mohinī |
sāmrājyadā devatoktā kūṭaṃ bījaṃ prakīrtitam ||
śaktiḥ śrīṃ ca ṣaḍaṅgāni ṣaḍdīrghaiḥ samācaret |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die einleitende Erzählzeile und die Vokalschreibung der ersten Keimsilbe sind unsicher. Keine vollständige Formel wird ergänzt.]

Band III, S. 840, Samrajyalakshmi: Meditation und Abschluss
atha dhyānam |
atasīpuṣpasaṃkāśāṃ ratnabhūṣaṇabhūṣitām |
śaṅkhacakragadāpadmaśārṅgabāṇadharāṃ karaiḥ ||
ṣaḍbhiḥ karābhyāṃ deveśīṃ varadābhayaśobhitām |
evamaṣṭabhujāṃ dhyātvā trilakṣaṃ prajapet sudhīḥ ||
taddaśāṃśena padmaistu hunet sāmrājyasiddhaye |
evamārādhayellakṣmīṃ sāmrājyaṃ syādasaṃśayam |
nārāyaṇamantrastu tatprakaraṇa evoktaḥ |
iti lakṣmīvidyāprakaraṇam |

Band III, S. 840, Beginn der Nilakrama-Unterweisung
atha nīlakramādayaḥ |
śaktisaṅgametantrasārasaṃgraheṣu |
devyuvāca |
deveśa śrotumicchāmi rahasyātirahasyakam |
daśānāmapi vidyānāṃ daśa vai ye kramāḥ prabho ||
pūrvaṃ kathitāḥ svāmiṃstān kramān vada saṃprati |
śiva uvāca |
rahasyātirahasyaṃ ca kathyate tava bhaktitaḥ |
mahānīlakrameṇaiva kālikā siddhidāyinī ||

Lesungshinweise: [Die Quellenüberschrift ist im Druck gedrängt; die genaue Trennung der genannten Werktitel bleibt vorläufig.]

Band III, S. 841, Nilakrama: Sakala und seine Kennzeichen
mahānīlakramo devi dvividhaḥ parikīrtitaḥ |
sakalo niṣkalaśceti taṃ kramaṃ śṛṇu pārvati ||
khaḍgahastaḥ śironyastaḥ sarvadā muktakuntalaḥ |
sadā māṃsāsavollāsī vijayāghūrṇalocanaḥ ||
sindūratilakaṃ bhāle pāṇau tu madirārasam |
rātrau paryaṭanaṃ caiva rātrau śakteḥ prapūjanam ||
yonicumbanakaṃ karma śakterāliṅganaṃ tathā |
na karoti naro yastu sa kathaṃ tava pūjakaḥ ||
tāmbūlayonicakraṃ ca muṇḍamālāṃ śavāsanam |
sindūraṃ khaḍgakaṃ caiva saṃvidāsavayo rasam ||
etān vihāya yaḥ kaścit kālīṃ sādhitumudyataḥ |
iha kṣobhamavāpnoti paratra narakaṃ vrajet ||
koṭyarbudayugairdevi na hi sidhyati kālikā |

Lesungshinweise: [Historische Ritualvorschrift mit ausschließlichem Geltungsanspruch der zitierten Tradition. Die Wortverbindung bei tāmbūlayonicakra bleibt vorläufig.] Der Übende hält ein Schwert in der Hand; śironyasta ist im Zusammenhang unsicher.

Band III, S. 841–842, Nilakrama: Tilaka und Ausstattung
sindūrabinduṃ bhrūmadhye svayambhukusumiprakam ||
raktacandanakaṃ vā'pi tripuṇḍraṃ ca tatopari |
kurvan dale kajjalasya bindudvaye maheśvari ||
mahānīlakrame devi tilakaḥ parikīrtitaḥ |
śmaśānaśāyī māṃsāśī saṃvidānandamānasaḥ ||
striyaṃ paśyan spṛśan gacchan sarvakāle japaṃ caret |
veśyārataḥ śmaśānastho mṛdumuṇḍakasaṃyutaḥ ||
dantākṣamālayā devi gajadantena meruṇā |
mālāṃ kṛtvā japeddevi sadā tāmbūlacarvakaḥ ||
kapālamālābharaṇo rāmācumbanatatparaḥ |
śaktyānando netrayugme mukhe hālā grahāṅgaṇe ||
veśyā bālākare mālā śaktilīlā bhagāmbuje |
yonisañcumbanaṃ kṛtvā sarvakāle japaṃ caret ||
śakterbhagaṃ namaskāryaṃ sarvametaccarācaram |
adhikārī prahṛṣṭātmā dhībhakto vijitendriyaḥ ||
īdṛgvidho naro devi mahānīlakrame mataḥ |
rājadantamayī mālā dvirephadrākṣasambhavā |

Lesungshinweise: [Mehrere Verse dieser Passage bedürfen eines besseren Textzeugen; die Transkriptionen sind vorläufig.]

Band III, S. 842, Nilakrama: Nishkala und freie Zeitwahl
aśaktānāṃ niṣkalaḥ syāt taṃ kramaṃ śṛṇu pārvati |
pītāyā dadhakaṃ pitvā saccidānandamānasaḥ ||
sphaṭikīṃ mālikāṃ kṛtvā vihāre japamācaret |
dikkālīniyamo nāsti sthityādiniyamo na ca ||
na jape kālaniyamo mahāmantrasya sādhane |
yasmin mantre ya ācārastatra dharmastu tādṛśaḥ ||
bhrāntistatra na kartavyā svargo vā mokṣa eva vā |

Band III, S. 842, Nilakrama: Sitze und Abschluss
mṛdu komalakaṃ devi muṇḍakaṃ vāpyanaṅgakam ||
śavaṃ vīrāsanaṃ kṛtvā yonitvagāsanaṃ ca vā |
kāmarūpāsanaṃ devi suratāsanameva ca ||
sindūrāsanakaṃ devi parvatāsanameva ca |
prayogāsanakaṃ devi mahāprayogāsanaṃ tathā ||
śrīmuṇḍasurataṃ vāpi śrīvīrasuratena vā |
pañcavīrāsanaṃ devi surendrādidiśāṃ kramāt ||
iti nīlakramaḥ |

Lesungshinweise: [Knappe Liste teilweise verhüllender Ritualnamen. Eine eindeutige körperliche Ausführung wird hier nicht erklärt und deshalb nicht ergänzt.]

Band III, S. 843, Mahachinakrama: fünf Formen und zwei Hauptweisen
atha mahācīnakramastatraiva |
devyuvāca |
deveśa śrotumicchāmi mahācīnakramaṃ param |
śiva uvāca |
mahācīnakramo devi kathyate sāṃprataṃ mayā |
mahācīnakrameṇaiva tārā śīghraphalapradā ||
brahmacīno vīracīno divyacīnastṛtīyakaḥ |
mahācīno niṣkalaśca cīnaḥ pañcavidho mataḥ ||
mahācīnakramo devi dvividhaḥ parikīrtitaḥ |
sakalo niṣkalaśceti sakalo bauddhagocaraḥ ||
niṣkalo brāhmaṇānāṃ ca dvitīyaḥ parikīrtitaḥ |

Lesungshinweise: [Diese Zuordnung gibt die Darstellung des zitierten Tantra wieder.]

Band III, S. 843, Mahachinakrama: geistiger Vollzug
tathā |
snānādi mānasaṃ śaucaṃ mānasaḥ pravaro japaḥ |
pūjanaṃ mānasaṃ divyaṃ mānasaṃ tarpaṇādikam ||
mānaso niyamaḥ prokto mānasaṃ dantadhāvanam |
sarva eva śubhaḥ kālo nāśubho vidyate kvacit ||
na viśeṣo divā rātrau na sandhyāyāṃ mahāniśi |
śuddhiṃ na kārayettatra nirvikalpaṃ manaścaret ||
nātra śuddherapekṣāsti na cāmedhyādi dūṣaṇam |
ya evaṃ cintayenmantraṃ sarvakāmasamṛddhidam ||
gadyapadyamayī vāṇī sabhāyāṃ tasya jāyate |
tasya darśanamātreṇa vādino niṣprabhā matāḥ ||
rājāno'pi ca dāsatvaṃ bhajante kiṃ pare janāḥ |
sarvadā pūjayeddevīmasnātaḥ kṛtabhojanaḥ ||

Band III, S. 844, Mahachinakrama: nächtlicher Ritus und Nahrung
mahāniśyaśucau deśe baliṃ mantreṇa dāpayet |
strīdveṣo naiva kartavyo viśeṣāt pūjanaṃ striyaḥ |
japasthānaṃ mahāśaṅkhaṃ nirbhayo'tra japaṃ caret |
striyaṃ gacchan spṛśan paśyan yatra kutrāpyanacūḍake ||
bhakṣyāstāmbūlamanyāśca bhakṣyabhojyān yathāruci |
māṃsaṃ matsyaṃ dadhi kṣaudraṃ saṃvidāsavayo rasam ||
bhojyānyanyānyabhakṣyāṇi dattvā bhuktvācarejjapam |
dikkālaniyamo nāsti sthityādiniyamo na ca ||
na jape kālaniyamo nārcādiṣu baliṣvapi |
svecchāniyama ukto'tra mahāmantrasya sādhane ||

Lesungshinweise: [Die Lesung bei kutrāpyanacūḍake ist vorläufig; Mahāśaṅkha bleibt als technischer Ausdruck stehen.]

Band III, S. 844, Mahachinakrama: Verhalten und Ausschlüsse
vajrāsanaṃ gṛhe nehasparśāsparśādidhāriṇā |
tailaṃ saṃsthāpya deveśi tāmbūlaṃ bhakṣayan sadā ||
nānāmbarāṇi saṃtyajya dehaṃ vastreṇa mārjayet |
evaṃ snānaṃ careddevi sarvadā tadgatāśayaḥ ||
keśān saṃvardhayeddevi sarvadā tailabhūṣitaḥ |
nādharmo vidyate subhru kiṃ tu dharmo mahān bhavet ||
svecchācārī'tra kathitaḥ pracaṇḍahṛṣṭamānasaḥ |
kṛtārthamanyamānastu santoṣya nijamānasam ||
harermāṃsaṃ na gṛhṇīyānna spṛśettulasīdalam |
varjayedbilvapatraṃ ca mṛtaṃ yatnena varjayet ||
nānyacintā prakartavyā nānyanindā kadā cana |
nānyamantraṃ japeddevi nirvikalpaḥ sadā bhavet ||
sadyo madyaṃ pibeddevi mātṛbhirvihāravān |
yoniṃ cumba~llihan paśyan japaṃ kuryādananyadhīḥ ||

Lesungshinweise: [Hareḥ māṃsaṃ und der genaue Bezug von mṛtam sind ohne weiteren Textzeugen nicht eindeutig übersetzbar; die Formulierungen bleiben ausdrücklich offen.]

Band III, S. 845, Mahachinakrama: Konzentration, Tilaka und Mala
yonau vicintya japtavyaṃ siddhirvatsaramātrataḥ |
anyathā naiva siddhiḥ syāt prajaptarapi koṭibhiḥ ||
puraścaraṇalakṣaiśca homādīnāṃ ca koṭibhiḥ |
bhrūyugme kuntalaṃ devi sindūraṃ tadanantaram ||
kucandanaṃ tripuṇḍraṃ ca pañca vā sukuṅkumam |
muṇḍamālā gale dhāryā kapālaṃ pāṇisaṅgatam ||
ityācāraparo nityaṃ mahācīnakramī bhavet |
karṇanetrāntarastho yo mahāśaṅkhaḥ prakīrtitaḥ ||
pañcāśanmaṇibhirmālā gornarotthāsthisambhavā |
mālāṃ kuryānmaheśāni cāṣṭasiddhīśvaro bhavet ||
saiva tārā maheśāni nātra kāryo vicāraṇā |
yasmin mantre ya ācārastatra dharmastu tādṛśaḥ ||
kṛtārthastena jāyeta svargo vā mokṣa eva vā |

Lesungshinweise: [Die Tilaka-Zeile und einzelne Flexionsformen bleiben vorläufig.]

Band III, S. 845, Mahachinakrama: weitere Quellenzeugnisse
svacchandabhairavatantre |
na śaucādikriyāḥ kāryāḥ smṛtiśāstrapracoditāḥ |
ekā liṅge gude pañca ityādyā yāḥ prakīrtitāḥ ||
na tāḥ kāryāḥ sādhakendrairyadīccheccirajīvitam |
siddhāntasaṅgrahe'pi |
na deśakālaniyamo bhakṣyādiniyamo na hi |
śaucādiniyamo nāsti mahāmantrasya sādhane ||
divase vā tathā rātrau rātriśeṣe niśāmukhe |
māṃsaṃ bhuktvāsavaṃ pītvā striyaṃ gatvā carejjapam ||
śaktisaṅgame |
sakalastu mayā prokto niṣkalaṃ śṛṇu pārvati |

Lesungshinweise: [Die Aufhebung der Reinheitsvorschriften gilt innerhalb der hier zitierten Ritualtradition.]

Band III, S. 846, Mahachinakrama: Nishkala und Verinnerlichung
maṇibandhādyaḥ pāṇiṃ pādau gulphādyaḥ śive ||
mukhaṃ prakṣālyeddevi cīnasnānamidaṃ bhavet |
jānubhyāmavanau gatvā bhūmau mastakamānayet ||
cīnamārge namaskāraḥ kīrtitastu mayā tava |
pūrvakramasya deveśi kramaḥ pratinidhirmathā ||
snānadānādikaṃ kṛtvā tathā pūjādikaṃ priye |
tathā snāto na me deho na ca pāpaṃ mamāsti vai ||
kiṃ snānaṃ kasya cit snānamasnātaḥ kṛtabhojanaḥ |
sarvameva hṛdambhoje mayi sarvaṃ pratiṣṭhitam ||
mayi jātā mayi siddhirmama devā varapradāḥ |
tejorūpaṃ jagatsarvaṃ tāriṇī tatsvarūpadhṛk ||
tattejasā svasyadehaṃ sambhāvya japamācaret |
bhāvanāhaṭhamāpanno bhavedyogī mahākaviḥ ||

Lesungshinweise: [Die erste Zeile und die Zeile zum stellvertretenden Vollzug weisen Druckschäden auf; der Wortlaut bleibt vorläufig.] Die folgende, beschädigte Zeile bezeichnet dies als stellvertretenden Vollzug des vorherigen Verfahrens.

Band III, S. 846, Mahachinakrama: Ersatzgabe und Abschluss
guḍārdrakarasenaiva surā tu brāhmaṇasya ca |
tadabhāve jalaṃ devi sambhāvya pūjanaṃ caret ||
tanmantraikajapāsaktaḥ sadā tadgatamānasaḥ |
dvandvabhāvaṃ parityajya sarvasiddhīśvaro bhavet ||
brahmā caiva vasiṣṭhaśca tathānye ca ṛṣīśvarāḥ |
niṣkalaḥ mārgeṇa bhajanti satataṃ śive ||
tārābhaktā maheśāni brāhmaṇāḥ parikīrtitāḥ |
brahmavidyā mahāvidyā sarvatra durlabhā kalau ||
rahasyātirahasyaṃ ca gopanīyaṃ paśusaṃkaṭe |
iti mahācīnakramaḥ |

Lesungshinweise: [Guḍārdrakarasa wird als Verbindung aus Guḍa und frischem Ingwer gelesen; die Druckgestalt ist nicht völlig eindeutig.]

Band III, S. 847, Divyachinakrama
atha divyacīnakramastatraiva |
devyuvāca |
chinnamastāvidhau deva kramaṃ me brūhi satvaram |
śiva uvāca |
divyacīnakrameṇaiva chinnamastā varapradā |
kramadvayaṃ maheśāni pūrvameva prakāśitam ||
gatasyāstilako devi bhrūmadhye ca kucandanam |
tadante rocanāpatre tripuṇḍraṃ divyavarṇakaiḥ ||
śmaśānabhasmabinduṃ tu tanmadhye dāpayet priye |
mukhe mukhaṃ prahṛtvā tu sarvakālaṃ japecchive ||
yonicakraṃ samālokya yat kiñcit kurute naraḥ |
tat tadakṣayamāpnoti chinnāvidyāprasādataḥ ||
dikkālaniyamo nāsti sthityādiniyamo na hi |
pātāle kuhare durge parvate taṭinīteṭe ||
antarikṣe tathā bhūmau sarvatra japamācaret |
viśeṣaḥ kathito devi śaktitattvasya pālakaḥ ||
iti divyacīnakramaḥ |

Lesungshinweise: [Die Tilaka-Zeile und einzelne Verbindungen sind beschädigt; die Lesung und die genaue Anordnung der Zeichen bleiben vorläufig.]

Band III, S. 847–848, Gandharvakrama: Einführung und Ausstattung
atha gandharvakramaḥ |
devyuvāca |
gandharvākhyaṃ kramaṃ deva kathayasva mayi prabho |
śiva uvāca |
gandharvākhyakrameṇaiva sundarī siddhidāyinī |
gandharvākhyakramo devi kathyate śṛṇu sāmpratam ||
bhrūmadhye kuṅkumaṃ devi tanmadhye malayāgaru |
aṣṭagandhatripuṇḍrasya madhye kastūrikānvitam ||
sugandhiyuktalohityapuṣpaiḥ sambhūṣito naraḥ |
aṣṭagandhasya dhūpena nānāsaugandhyabhāvitaḥ ||
raktamālyāmbaradharo muktāhāropaśobhitaḥ |
pūrṇābhiṣikte śirasi tena tatra na muṇḍanam ||
sadā coṣṇodakaiḥ snāyāt tadabhāve yathodakaiḥ |

Band III, S. 848, Gandharvakrama: Haus und Abschluss
gṛhaṃ citrantu sacitraṃ darpaṇodarasannibham ||
vitānadhvajabhūṣāḍhyaṃ ghaṇṭānādopaśobhitam |
pañcavāditrasaṃyuktaṃ nānāghoṣasamanvitam ||
antaḥsūkṣmāmbarairyuktaṃ svarṇapātrādiśobhitam |
graiveyavalayāṅgulyābharaṇairbhūṣitaḥ sadā ||
nānāsurasoccaiśca dugdhapānairnekaśaḥ |
nānābhogena yukto'yaṃ gandharvākhyakramo bhavet ||
iti gandharvakramaḥ |

Lesungshinweise: [Die Lesung bei nānāsurasa bleibt vorläufig.] Die anschließende Zeile nennt vielfältige schmackhafte beziehungsweise berauschende Getränke und wiederholten Milchgenuss; ihre erste Wortverbindung ist beschädigt.

Band III, S. 848, Beginn des Bhairavakrama
atha bhairavakramaḥ |
iti saṃkṣepataḥ proktaṃ bhairavākhyaṃ śṛṇu kramam |
svapuṣpakramayogena bhairavī bhuvi durlabhā ||
svapuṣpākhyakramo devi kathyate śṛṇu sāmpratam |
taruṇīṃ sundarīṃ ramyāṃ tāruṇyāmṛtavigrahām ||
sadā rate sābhilāṣāṃ maithunodyatamānasām |
indriyadvandvasaṃyuktāṃ samānīya maheśvari ||
nagnāṃ tāṃ ca vidhāyādau svayaṃ nagno japaṃ caret |
parasparālokanaṃ ca kartavyaṃ ca parasparam ||

Lesungshinweise: [Sachliche Wiedergabe eines historischen Sexualritus; keine Alterszahl im Text. Die ungesicherte Wortverbindung wird nicht durch eine erfundene Detailanweisung ersetzt.]

Band III, S. 849, Bhairavakrama: Eignung und abweichende Verfahren
adhikārī yadā devi sādhanārho na cānyathā |
vikāre bhāvamāne ca sādhako naśyati kṣaṇāt ||
sā'pi ceddevadeveśi savikārā yadā bhavet |
śuṣkiṇīmanunā devi balāt puṣpaṃ samānayet ||
drāviṇīmanunā devi balāddṛṣṭyā dravaṃ nayet |
kelidoṣavaśāddevi nāyaṃ yogo bhaviṣyati ||
tasmāt pāyasikarūpeṇa bālā śāstā'dhunā śive |
bālāyāmubhayācāro dakṣiṇo mukhya eva hi ||

Lesungshinweise: [Die Bezeichnung pāyasikarūpa und der genaue rituelle Sinn der „Blüte“ sind hier nicht abgesichert. Die Passage ist ein Bericht über die Quelle; die verkürzt genannten Mantras werden nicht ergänzt.]

Band III, S. 849, Bhairavakrama: weitere Variante und Tilaka
tathā |
śīghraṃ ca siddhikāmaścedgavākṣaṃ yogamabhyaset |
yatra strīṇāṃ samūho'sti nadītīrasamudrake ||
yatra snānaṃ prakurvanti gavākṣaṃ tatra kārayet |
tamālokya prabandhena japaṃ kuryāccirantaram ||
iti saṃkṣepataḥ proktaṃ tilakaṃ śṛṇu pārvati |
vāmahastatale yantraṃ vilikhya yatnataḥ śive ||
avaśiṣṭena tilakaṃ kārayet parameśvari |
bhāle kastūrikābinduṃ munipatraṃ kucandanam ||
tanmadhye śvetabinduṃ ca keśādipūrvavaccaret |
daśāvidyāvidhau devi keśavardhanamīritam ||
iti bhairavakramaḥ |

Lesungshinweise: [Gavākṣa wird als historische, die Privatsphäre der beobachteten Frauen verletzende Ritualvorstellung dokumentiert. Munipatra bleibt als ungesicherter technischer Ausdruck stehen.]

Band III, S. 849–850, Kamalakrama: Tilaka und tägliche Verehrung
atha kamalākramaḥ |
devyuvāca |
deveśa śrotumicchāmi kamalākramanirṇayam |
śiva uvāca |
bhrūmadhye ghusṛṇaṃ devi sindūraṃ tadanantaram |
śvetaṃ tripuṇḍraṃ deveśi tanmadhye karāraṃ śive ||
snātaḥ śuklāmbaradharastrisandhyaṃ snānamācaret |
haviṣyāśī bhūmiśāyī madhurātripriyo naraḥ ||
bhṛguvāraparyantaṃ dvitīyaṃ bhṛguvāsaram |
pratyahaṃ pūjayeddevi nānāvāditraniḥsvanaiḥ ||
dinaṣoḍaśaparyantaṃ prabandhaṃ tu samācaret |
punastaddinamārabhya taddināntaṃ maheśvari ||
pūjayet prayato nityaṃ devatābhāvatatparaḥ |

Lesungshinweise: [Die Zeitangaben zum Freitagszyklus stehen neben der Sechzehntagesangabe; ihre genaue Abstimmung ist aus dem beschädigten Wortlaut nicht sicher zu bestimmen.] Er lebt von opfergeeigneter Speise, schläft auf der Erde und liebt nach dem vermutlich als madhurātripriya gedruckten Ausdruck die süßen Speisen; die genaue Lesung bleibt offen.

Band III, S. 850, Kamalakrama: Mondphasen und Abschluss
pradakṣiṇā prakartavyaṃ kalābhāvakrameṇa ca ||
dīpāstatra pradātavyāḥ kalāvṛddhikramena ca |
brāhmaṇān bhojayennityaṃ kalābhāvakrameṇa ca ||
ityācāraparaḥ śrīmān viṣṇurūpo naro bhavet |
rājacihnāni sarvāṇi prayataḥ pūjayet sadā ||
sarvasāmrājyalakṣmyāstu nāyo bhūyāt saṃśayaḥ |
dhanadā tasya gehasthā rājā ca kiṅkaro bhavet ||
iti kamalākramaḥ |

Lesungshinweise: [Die Wirkungsversprechen werden als Aussagen des zitierten Textes wiedergegeben.] Die folgende Zeile verheißt eine Stellung als Herr der umfassenden Herrschafts-Lakṣmī; das Wort nāyo ist im Druck beschädigt.

Band III, S. 850–851, Brahmamargakrama
atha brahmamārgakramaḥ |
devyuvāca |
deveśa śrotumicchāmi brahmamārgakramaṃ śiva |
śiva uvāca |
veśyāyāḥ kajjalaṃ deyaṃ sindūreṇa tripuṇḍrakaḥ |
haridrā bhrūyuge deyā śvetapatraṃ samācaret ||
raktabinduṃ ca tanmadhye sarvadā tadgato bhavet |
bhojane śayane rātrau maithune sarvadā bhavet ||
ucchiṣṭahasto deveśi ucchiṣṭena baliṃ haret |
śaktyucchiṣṭaṃ parocchiṣṭaṃ bhojanaṃ sārvakālikam ||
japaṃ kuryānmaheśāni rātrāveva japaṃ caret |
tāmbūlabhakṣī māṃsāśī bhuktvā cārcāṃ ca kārayet ||
ucchiṣṭahastaḥ prajapedbrahmamārgaḥ prakīrtitaḥ |
iti brahmamārgakramaḥ |

Band III, S. 851, Maharajakrama: königlicher Ort
atha mahārājakramaḥ |
devyuvāca |
mahārājakramaṃ deva kathayasva mama prabho |
śiva uvāca |
mahārājakramo devi kathyate śṛṇu sāmpratam |
nānāvicitrasopānamaṇḍite citramaṇḍape ||
saudhāṭṭālakasaṃśobhivitānadhvajaśobhite |
nānopavanasaṃyukte haṃsamāyūraśobhite ||
nānāvicitraśabdena gajavājivirājite |
sarvato bhadrasaṃyukte nānābharaṇabhūṣite ||
dhūpāmodasamāyukte citradīpaiḥ pariṣkṛte |
ratnasiṃhāsane ramye ratnābharaṇabhūṣite ||
jātīcampakapuṣpādiketakīgandhaśobhite |
karpūrāgurukastūrīrocanākuṅkumairyute ||
jaṭāmāṃsyādisaugandhyalepenaiḥ paribhūṣitaḥ |
ghaṇṭādinādasaṃyuktaḥ sarvadā śuddhamānasaḥ ||
ānandamayahṛdayo divyayajñairalaṅkṛtaḥ |
divyamālyāmbaradharo divyabhūṣābhibhūṣitaḥ ||

Band III, S. 852, Maharajakrama: Musik, Matangi und Tilaka
tāmbūlapūrṇavadano devendra iva rājitaḥ |
vedapātrairnṛtyapātrairbhogapātrairnināditaḥ ||
nṛtyagītaiśca vāditraiścaturviṃśativādyakaiḥ |
saṅgītarāgatālaiśca dhvanibhiśca nināditaḥ ||
nānādeśīyabhāṣābhirgadyapadyairalaṅkṛtaḥ |
nānāvicitrabhūṣābhirbhūṣitaḥ sādhakottamaḥ ||
samastarājavaśyobhirmohayedrājanāyikāḥ |
śrīmahārājamātaṅgī sarvadevapramohinī ||
tasyāstu tilakaṃ devi kathyate śṛṇu pārvati |
kucandanaṃ ca bhrūmadhye gurusārastadantaram ||
kastūrikātripuṇḍraṃ ca tanmadhye karāraṃ śive |
mahārājakramo devi kathitastu mayā tava ||
atha vā devadeveśi svayaṃ gandharvo bhavet |
iti mahārājakramaḥ |

Lesungshinweise: [Die Wörter zu den Pātras, die Königszeile und einzelne Stoffbezeichnungen sind vorläufig gelesen.] Die folgende Zeile nennt die Beeinflussung von Königen und königlichen Frauen; ihre Wortverbindung ist beschädigt.

Band III, S. 852, Beginn des Divyabhavakrama
atha divyabhāvakramaḥ |
devyuvāca |
vada śrībhuvaneśānyāḥ kramaṃ paramadurlabham |
śiva uvāca |
divyabhāvakrameṇaiva bhuvanā śīghrasiddhidā |
hakāraḥ śivarūpaḥ syādrephakāraḥ pāpanāśakaḥ ||
īkāraḥ kāmarūpaḥ syānmahāmāyā tena prakīrtitā |
brahmāṇḍametaddeveśi māyayā veṣṭitaṃ bhavet ||
yathā māyāṃ vinā devi na kiñcit pratibhāsate |
yantrāsarahitaṃ kiñcit va tadrāsate kvacit ||

Lesungshinweise: [Die Schlusszeile wird vorläufig transkribiert, aber nicht durch eine erfundene Übersetzung ergänzt. Der Zusammenhang wird auf der Folgeseite fortgeführt.] Wie ohne Māyā nichts erscheint, so folgt anschließend ein weiterer Vergleich, dessen letzte Zeile im Scan erheblich beschädigt ist.

Band III, S. 853, Divyabhavakrama: Abschluss und Tilaka
yantrāsasahitaṃ devi jagadetat prabhāsate |
yāṃ vinā tu maheśāni jagajjaḍasamaṃ bhavet ||
evaṃ krameṇa deveśi sadā tadgatamānasaḥ |
trailokyavijayī bhūyānnātra kāryā vicāraṇā ||
etasyāstilakaṃ devi kathyate yataḥ śṛṇu |
śvetacandanabinduṃ tu bhrūmadhye tu prakalpayet ||
gandhasāraṃ tadante syāt tripuṇḍraṃ divyavarṇakaiḥ |
raktākṣatāṃśca tanmadhye tena siddhīśvaro bhavet ||
iti divyabhāvakramaḥ |

Lesungshinweise: [Die Lesung yantrāsa am Seitenanfang ist ebenso wie die Schlusszeile von S.852 ungesichert; der klare Folgesatz wird vollständig übersetzt.] Die erste Zeile führt den auf der vorherigen Seite beschädigten Vergleich fort: Mit dem dort genannten Prinzip erscheint diese Welt.

Band III, S. 853–854, Dhumakrama
atha dhūmrakramaḥ |
devyuvāca |
deveśa śrotumicchāmi dhūmāvatyāḥ kramaṃ śiva |
śiva uvāca |
dhūmāvatyāḥ kramo devi kathyate śṛṇu pārvati |
bhrūmadhye kajjalaṃ devi bhasmabindustadantare ||
tripuṇḍraṃ ca lalāṭe syācchavabhasma tadantare |
kṛṣṇavastrāmbaradharaḥ kṛṣṇagandhairvibhūṣitaḥ ||
gandhapuṣpeṇa saṃyuktaḥ śmaśānāsane saṅgataḥ |
dhūmravarṇaṃ jagat sarvaṃ mantrī dhūmramayo bhavet ||
kākapicchaṃ cāsanaṃ syāt kṛṣṇadravyaṃ pradhārayet |
brahmacārī mitāhāro nirvikalpo jitendriyaḥ ||
satyavādī dṛḍhācāro bhūśāyī kudāviṣṭaraḥ |
snānaṃ triṣavaṇaṃ kuryāduccāṭanaparāyaṇaḥ ||
svaraṃ ca kākavat kṛtvā jagaduccāṭayeddhruvam |
ityācāraparo bhūyāddhūmrakramagato bhavet ||
iti dhūmrakramaḥ |

Lesungshinweise: Er spricht wahrhaftig, hält sich fest an seine Disziplin und schläft auf der Erde; die folgende Sitzbezeichnung kudāviṣṭara ist unsicher, möglicherweise ist ein Kuśa-Sitz gemeint.

Band III, S. 854, Saubhagyakrama: gelbe Ausstattung
atha saubhāgyakramastatraiva |
saubhāgyārcākrameṇaiva bagalā śīghrasiddhidā |
pītāmbaradharo mantrī pītabhūṣaṇabhūṣitaḥ ||
pītamālyāmbaradharaḥ pītagehe samāsthitaḥ |
pītadravyopabhogī ca pītāsanasamanvitaḥ ||
pītahomī pītapuṣpī pītaśaktisamanvitaḥ |
rocanāṃ bhuvi saṃdadhyāt kuṅkumaṃ munipatrakam ||
haridrayā tripuṇḍraṃ ca tanmadhye khadiraṃ śive |
haricandanadhūpena dhūpitaḥ parameśvari ||

Lesungshinweise: [Einzelne Stoff- und Zeichenbezeichnungen sind vorläufig gelesen.] Die Quelle nennt Rocanā, Kuṅkuma und munipatraka; die Ortsangabe bhuvi ist vermutlich beschädigt.

Dokumentierte Inhaltsauslassung: Band III, S.854–855, intime Ritualpassage des Saubhāgyakrama. Sexualisierte Darstellung einer minderjährig oder nicht eindeutig erwachsen bezeichneten Gestalt; hier nicht wiedergegeben. Dieser Hinweis ersetzt keine Übersetzung.

Band III, S. 855, Saubhagyakrama: Schlussmahnung
etatkramaṃ vinā devi prayogo na bhavet kvacit |
tasmāt sarvaprayatnena siddhyarthī devi bhūtale ||
abhimānāṣṭakaṃ tyaktvā tyaktvā vai dūṣaṇatrayam |
tyaktvā pañcendriyāsaktiṃ saubhāgyakramamācaret ||
iti saubhāgyakramaḥ |

Lesungshinweise: [Die acht Arten des Hochmuts und die drei Fehler werden an dieser Stelle nicht einzeln aufgezählt.]

Band III, S. 855, Drei Bhavas: Einleitung und redaktioneller Zusatz
atha divyavīrapaśubhāvāḥ |
bhāvacūḍāmaṇau |
devyuvāca |
bhāvastu trividho deva divyavīrapaśukramāt |
guravastrividhāścātra tathaiva mantradevatāḥ ||
śaktimantre mahādeva viśeṣānmantrasiddhidaḥ |
ādyabhāvo mahādeva śreyān sarvasamṛddhidaḥ ||
dvitīyo madhyamaścaiva tṛtīyaḥ sarvaninditaḥ |
sarvanindita iti brāhmaṇetaraviṣayaḥ |
brāhmaṇasya tu paśubhāvānyabhāvāśrayaṇe nindāśravaṇāt |

Lesungshinweise: [Der Prosaeinschub schränkt die vorherige allgemeine Wertung ausdrücklich ein; beide Stimmen bleiben erkennbar.]

Band III, S. 855–856, Bhava als Voraussetzung der Mantrawirkung
tathā |
lakṣajāpāt tathā homāt kāyakleśādivistaraiḥ |
na bhāvena vinā deva tantramantrāḥ phalapradāḥ ||
kiṃ vīrasādhanenaiva viśvadṛṣṭikulākulaiḥ |
kiṃ pīṭhapūjanenaiva kiṃ kanyābhojanādibhiḥ ||
svayoṣitprītidānena kiṃ parasyāṃ tathaiva ca |
kiṃ jitendriyabhāvena kiṃ kulācārakarmaṇā ||
yadi bhāvaviśuddhātmā na syāt kulaparāyaṇaḥ |
bhāvena labhate muktiṃ bhāvena kulavardhanam ||
bhāvena kulavṛddhiḥ syādbhāvena kulaśobhanam |
kiṃ nyāsavistareṇaiva kiṃ tattvaśuddhivistaraiḥ ||
kiṃ tathā pūjanenaiva yadi bhāvo na jāyate |
kena vā pūjyate vidyā na veta kena na pūjyate |
phalābhāvaśca deveśa bhāvābhāvāt prajāyate |

Lesungshinweise: [Kula bezeichnet hier den tantrischen Überlieferungszusammenhang; einzelne Wortverbindungen sind vorläufig.] Was nützt die bloße Vīra-Sādhana mit den in der folgenden beschädigten Verbindung genannten Weltanschauungen und Kula-Bezügen?

Band III, S. 856, Divyabhava: Welt und Selbst als göttliches Leuchten
tathā |
prathamo divyabhāvastu kathyate śṛṇu sādaram ||
yadrūpadevatā yatra tattejaḥpuñjapūritam |
tejomayaṃ jagat sarvaṃ vibhāvya mūrtikalpanam ||
tattanmūrtimayaṃ mantraṃ svena svenaiva vā punaḥ |
ātmānaṃ tanmayaṃ kṛtvā sarvabhāvaṃ tathaiva ca ||
tatsarvaṃ yoṣiti dhyātvā cintayedyatamānasaḥ |

Lesungshinweise: [Die Verbindung bei svena svena ist im Druck vorläufig; das Leitmotiv der göttlichen Lichtgestalt ist eindeutig.]

Band III, S. 856, Kumariverehrung: Vielfalt der Herkunft und Altersrahmen
aśeṣakulasampannāṃ nānājātisamudbhavām |
nānādeśodbhavā vāpi guṇalāvaṇyasaṃyutā ||
dvitīyavatsarādūrdhvaṃ yāvat syāddaśamābdakam |
tāvat kumārī vijñeyā mantrayajñaphalapradā ||
kumārīpūjanāccaiva kumārībhojanādapi |

Lesungshinweise: [Die Altersobergrenze lautet im vorliegenden Druck daśamābdakam, zehntes Jahr. Diese Passage behandelt Verehrung und Speisung, keine sexuelle Handlung.]

Band III, S. 857, Divyabhava: Kumarispeisung und Schutz
ekadvitryādibhojanāt phaladā nātra saṃśayaḥ ||
tābhyaḥ puṣpaṃ phalaṃ vāpi anulepādikaṃ tathā |
balipriyaṃ ca naivedyaṃ dattvā tadbhāvapūritaḥ ||
dattvā tadaṅga ātmānaṃ balibhāve vicintitam |
tābhiḥ prāyaḥ kathālāpaṃ krīḍākautūhalādikam ||
yathārthaṃ tatpriyaṃ kṛtvā siddhīśvaro bhavet |
tasmāt ṣoḍaśaparyantaṃ yuvatīti prakīrtyate ||
tatra bhāvaprakāśaścet sadbhāvaḥ paramo mataḥ |
rakṣitavyāḥ prayatnena akṣatāstā na kārayet ||
evaṃ te kathito deva divyabhāvaḥ sukhāvahaḥ |
na deyo yasya kasyāpi paśorgopyaḥ prayatnataḥ ||
iti divyabhāvaḥ |

Lesungshinweise: [Die Altersangabe sechzehn ergänzt die abweichende Kumārī-Definition der Vorseite; beide werden unverändert dokumentiert.]

Band III, S. 857, Virabhava: Bhairava und Bhairavi
atha vīrabhāvastatraiva |
devyuvāca |
vīrabhāvo mahādeva kathyate śṛṇu bhairava |
nirdvandvamānaso bhūtvā hṛdā kāmakalā tanuḥ ||
trikālapūjā pravarā hetuyuktā tathaiva hi |
nijaṃ kulaṃ samādhāya svayaṃ bhairavarūpadhṛk ||
kulaṃ ca bhairavīrūpaṃ tadātra nyāsavistaram |
vinyaset kevalaṃ nyāsaṃ navayonyātmakaṃ tathā ||
navayonyātmakamiti śrīvidyāparam |
prasannatalpikāmadhye puṣpaprakarasaṃyute |
nānāgandhasamākīrṇe kuladravyeṇa yantrakam ||
likhitvā pūjayedbhakto ghaṭasthāpanapūrvakam |

Lesungshinweise: [Die genaue Funktion von Kula und Hetu wird durch die folgenden Verse und den Prosaeinschub näher bestimmt.]

Band III, S. 858, Virabhava: Gefäß und Unterscheidung der Ritualstoffe
svavāmabhāge ṣaṭkoṇaṃ tanmadhye brahmarandhrakam ||
likhitvā tatra kumbhaṃ vai sauvarṇaṃ rājataṃ tathā |
tāmraṃ bhūmimayaṃ vā'pi mahālohavivarjitam ||
sthāpayet kalaśādhāraṃ kumbhaṃ sugandhivāsitam |
hetudravyaṃ brāhmaṇādibhedataḥ saṃprapūrayet ||
brāhmaṇādibhedata iti kṣīrājyamadyāsavarūpaṃ brāhmaṇādibhiḥ pūraṇīyamityarthaḥ |
evaṃ ca vīrabrāhmaṇasya hetusādhane kṣīrameva na pāyasastu tadapi neti bodhyam |
tatra yantraṃ vilikhyādau yatnāt kulasamudbhavam |
dhyātveṣṭadevatāṃ tatra japedaṣṭottaraṃ śatam ||
dhenuyonī pradarśyātha prahṛtaṃ tadviceṣṭitam |

Lesungshinweise: [Der Prosaeinschub ist als redaktionelle Erläuterung von den zitierten Versen getrennt; die beschädigte Schlussaussage zur Milch bleibt offen.] Die anschließende Erklärung nennt für einen Vīra-Brahmanen Milch als Hetu; die Wortfolge nach kṣīram eva ist beschädigt und nicht zuverlässig zu übersetzen.

Band III, S. 858–859, Virabhava: Amrita, Verteilung und Verehrung
dṛṣṭvā'mṛtaṃ svapātraṃ vai nṛtyanti yoginīgaṇāḥ ||
nṛtyanti bhairavāḥ sarve nṛtyanti mātaro'pi ca |
indrādayaḥ surāḥ sarve nṛtyanti madhulolupāḥ ||
brahmaviṣṇumaheśādyā nṛtyanti harṣatatparāḥ |
ardhabhāṇḍaṃ tridhā kṛtvā gurave caikabhāgakam ||
evaṃ kulāya vai dattvā ekena devatarpaṇam |
pītvā kularasaṃ nānāvastrālaṅkārabhūṣaṇam ||
sākṣādyadi guruḥ syāt syāttadā toye vivarjayet |
ānandarūpavān bhūtvā pūjayet parameśvarīm ||
tattatkalpavidhānena tattadyatnena pūjayet |
visarjanaṃ vidhāyānte svakule yojayet tataḥ ||
vāhyembararasapānena amṛtaṃ bhakṣyate mayā |
taccakorasāsvāde sammado mama jāyate ||
tadaṅgagrahaṇādeva meruśṛṅgāvarohaṇam |
latāliṅganamātreṇa sudhādhautakalaivaraḥ ||

Lesungshinweise: [Mehrere Wortverbindungen des Schlussbildes sind beschädigt und vorläufig transkribiert; die Bilder werden nicht zu zusätzlichen praktischen Anweisungen ausgeführt.]

Band III, S. 859, Virabhava: Japa-Zahl und Abschluss
mūlayoge kṛte tatra japedaṣṭasahasrakam |
nityajāpye ca home ca yatra saṃkhyā na coditā ||
tatreyaṃ gaṇanā proktā aṣṭottarasahasrakam |
jalapūtaṃ havirdravyaṃ gṛhītvā tarpayet tataḥ ||
vidhāya tarpaṇaṃ deva pradakṣiṇamatha vrajet |
stutvā praṇamya kalpoktastavena stāvayet tataḥ ||
iti vīrakulaṃ deva devavandyaṃ manoharam |

Lesungshinweise: [Die Quelle unterscheidet ausdrücklich aṣṭasahasraka, achttausend, und aṣṭottarasahasraka, tausendacht.]

Band III, S. 859, Virabhava: Nachtverehrung und Geheimhaltung
kālīkalpe |
rātrau paryaṭanaṃ caiva rātrau śaktiṃ prapūjayet |
akṛtvā kathamīśāna madbhaktaḥ kauliko bhavet ||
bhairavatantre |
kulaṃ tu gopayeddevi nārikelarasāmbuvat |
guruṃ prakāśayeddhīmān mantraṃ yatnena gopayet ||
kulārṇave |
vedaśāstrapurāṇāni spaṣṭā veśyāṅganā iva |
iyaṃ tu śāmbhavī vidyā guptā kulavadhūriva ||
suguptaṃ kaulikācāramanugṛhṇanti devatāḥ |
vāñchāsiddhiṃ prayacchanti nāśayanti prakāśanāt ||

Lesungshinweise: [Die sozialen Vergleiche und der Anspruch auf Geheimhaltung gehören zur historischen Ausdrucksweise der zitierten Quellen.]

Band III, S. 859–860, Virabhava: Achtung gegenüber Frauen
merau |
na divā sevayennārīṃ tadyoniṃ na nirīkṣayet |
striyaṃ śatāparādhāṃ vā puṣpeṇāpi na tāḍayet ||
doṣān na gaṇayet strīṇāṃ guṇāneva prakāśayet |
tathā |
kanyāḥ kumārikā nagnā unmattā api yoṣitaḥ |
na nindeta jugupseta na hasennāvamānayet ||
ekavṛkṣaṃ śmaśānaṃ ca samūhaṃ yoṣitāmapi |
nārīṃ ca raktavasanāṃ dṛṣṭvā vandeta bhaktitaḥ |

Lesungshinweise: [Die Aufzählung schützt ausdrücklich unterschiedliche Personen vor Herabsetzung; sie ist keine Beschreibung sexueller Handlungen.]

Band III, S. 860, Virabhava: Kulabäume und fünf ausgeschlossene Handlungen
tathā |
tiṣṭhanti kulayoginyaḥ kulavṛkṣeṣu sarvadā |
tatpatreṣu na bhoktavyamarkapatre viśeṣataḥ ||
na svapet kulavṛkṣādho na copadravamācaret |
dṛṣṭvā bhaktyā namaskuryācchedayennaiva kadā cana ||
śleṣmāntakarañjārkanimbāśvatthakadambakāḥ |
bilvo vaṭo'ḍumbaraśca ciñcā ceti daśa smṛtāḥ ||
prāyaścittaṃ bhṛgoḥ pātaṃ saṃnyāsaṃ vratadhāraṇam |
tīrthayātrābhigamanaṃ kaulaḥ pañca vivarjayet ||
prāyaścittādikaṃ tantrātiriktam |

Lesungshinweise: [Die Baumliste hat zehn Glieder; die verschmolzene Anfangsform im Druck wird entsprechend getrennt. Der Felssturz ist eine historisch erwähnte Selbsttötungsform, die hier ausdrücklich abgelehnt wird.]

Band III, S. 860, Virabhava: äußeres Auftreten und Verheißung
raudre |
vīrabhāvaṃ maheśāni sarvathā na prakāśayet |
vīracūḍāmaṇau |
pūjākāle maheśāni yadi ko'pyatra gacchati |
darśayedvaiṣṇavīṃ mudrāṃ viṣṇunyāsaṃ tathā stavam ||
antaḥ śāktā bahiḥ śaivāḥ sabhāyāṃ vaiṣṇavā matāḥ |
nānārūpadharā vīrā vicaranti mahītale ||
bhāvacūḍāmaṇau |
yaddeśe vidyate vīrastatkulaṃ vāpi bhairava |
na ca mārībhayaṃ tatra na ca rājabhayādikam ||
sumaṅgalaṃ sadā tatra dhanaputravivardhanam |
lakṣmīstatra mahādeva susthirā bhavati dhruvam ||

Lesungshinweise: [Dies sind Schutz- und Wohlergehensverheißungen des Quellentextes, keine überprüften Wirkungszusagen.]

Band III, S. 861, Virabhava: Mantra, Ritualort und besondere Tage
mantraḥ svaprabodhinyā avaśyaṃ vṛkṣamūlake |
yojanīyaḥ prayatnena na ca vighnaḥ prajāyate ||
nānyavīrasya tadbhogyaṃ grahaṇe daivatairapi |
yoginībhirbhave luptaṃ ca tatra pāpena lipyate ||
yatra tatra kuje vāre śmaśānagamane kṛte |
pūjāphalaṃ bhavettatra saptavāsarasammitam ||
caturdaśyāṃ gate tatra pakṣapūjāphalaṃ bhavet |
na gacchedvāmyataḥ sthāne paśureva na saṃśayaḥ |

Lesungshinweise: [Die ersten und letzten Wortverbindungen bedürfen eines besseren Textzeugen; keine zusätzlichen Ritualmittel werden ergänzt.] Das zum Genuss eines anderen Vīra Bestimmte darf nicht genommen werden; die folgende Zeile über Gottheiten, Yoginīs und Schuld ist beschädigt, lässt aber eine Missbilligung dieses Nehmens erkennen. Die letzte Zeile tadelt das Meiden eines besonderen Ritualortes als Paśu-Verhalten; die Lesung vāmyataḥ ist nicht gesichert.

Band III, S. 861, Virabhava: Genuss und innerer Zustand
nāstyasmādadhikaṃ deva iti cintāparāyaṇaḥ |
madeva dravyabhoktā ca bhavet kulaparāyaṇaḥ ||
sādhake kṣobhamāpte ca mama kṣobhaḥ prajāyate |
tasmādvāhīravaro bhavedbhogayutaḥ sukhī ||
bhogena mokṣamāpnoti bhogena kulasādhanam |
vinā hetumanāsvādya kṣobhayukto maheśvara ||
na pūjā mama saṃparkaṃ na dhyānamanucintanam |
tasmādbhuktvā ca pītvā ca pūjayet parameśvarīm ||
nātra pracyutidoṣo'sti nāyaṃ doṣabhūṣaṇam |
yadvadati nidrāti yat karoti yadaśnāti ||
tatsarvaṃ kularūpaṃ ca dhyātvā ca viharet sukhī |

Lesungshinweise: [Die rituelle Rechtfertigung von Genuss ist traditionsgebunden; beschädigte Einzelwörter bleiben vorläufig.] Deshalb soll der Vīra glücklich und mit Genuss versehen sein; die genaue Bezeichnung am Versanfang ist beschädigt.

Band III, S. 861–862, Virabhava: Zurückgezogenheit und Blumensymbolik
ekākī nirjane deśe śmaśāne parvate vane ||
śūnyagehe nadītīre niḥsaṅgo viharenmudā |
vīrāṇāṃ japakālastu sarvakālaḥ praśasyate ||
sarvadeśe sarvapīṭhe kartavyaṃ ca na saṃśayaḥ |
yadi vipro bhavecchuddhaḥ kuladharmaparāyaṇaḥ ||
tadā tena vidhānena kartavyaṃ kulatoṣaṇam |
aparājitapuṣpagarbhaṃ tu kulasthānaṃ manoharam ||
sarvadevamayaṃ tatra mahākāmakalātmakam |
hayārikusume devaḥ svayamasti sadāśivaḥ ||
tanmadhye layamādāya puṣpamadhye tu candanam |
raktaṃ vā kuṅkumaṃ dattvā dhyātvātmānaṃ śivātmakam ||
yojayecchivaśaktyostu aikyaṃ saṃbhāvyendriyā |
kṣaṇaṃ vicintya tenaiva saṃpūjya parameśvarīm ||
uttvā tadeva kuṇḍākhyaṃ dravyaṃ paramadurlabham |

Lesungshinweise: [Die Zeile zur Einheit von Śiva und Śakti sowie die Schlusszeile sind vorläufig transkribiert.] Die Schlusszeile nennt das schwer zugängliche, als Kuṇḍa bezeichnete Mittel; das Verb am Anfang ist beschädigt.

Band III, S. 862, Virabhava: Blumen und Unterschiede der Haltungen
yatrāparājitāpuṣpaṃ japāpuṣpaṃ ca bhairava ||
karavīre raktayuktaṃ droṇapuṣpaṃ ca tiṣṭhati |
tatra devī vasennityaṃ tadyantre pūjayet namaḥ ||
idaṃ caiva japāpuṣpaṃ padmavatphalaṃ labhet |
brahmahatyādikaṃ pāpaṃ kṣaṇānnaśyati niścitam ||
aparājitāstu māhātmyaṃ vaktuṃ na hi maheśvara |
vīrasādhanakāryaṃ ca kartavyaṃ vīrapuṅgavaiḥ ||
divyairapi ca kartavyaṃ paśubhirna ca pāmaraiḥ |
varaṃ pāmarakāryaṃ ca na paśoriti niścitam ||
yadyatra mat purā proktaṃ saṃketaṃ mantrasādhane |
añjanaṃ guṭikāṃ ca kuryādvīro mahābalaḥ ||
divye vīre na bhedo'sti yadbhedaṃ tat tu kathyate |
śānto vinīto madhuraḥ kalālāvaṇyasaṃyutaḥ ||
divyastu devavat prāyo vīraścoddhatamānasaḥ |

Lesungshinweise: [Añjana und Guṭikā bleiben als benannte Ritualzubereitungen stehen; die Quelle gibt hier keine Zusammensetzung an.] Man verehre sie im entsprechenden Yantra; der genaue Abschluss dieser Zeile ist unsicher.

Band III, S. 863, Virabhava: Unterformen und äußere Merkmale
kularatnāvalyām |
divyavīrau sureśāni śaktisevāparāyaṇau |
vāmikaulikabhedābhyāṃ pratyekaṃ dvividhau smṛtau ||
bhāvacūḍāmaṇau |
vibhūtibhūṣaṇo'pi candanena viliptaḥ |
ākāragopano vā'pi tyakto vā kulabhairava ||
raktacandanadigdho vā vaiṣṇavo vāpyavaiṣṇavaḥ |
apamāne tu pūjāyāṃ dṛṣṭaḥ puṣṭaḥ sadā bhavet ||
devanindāparo vā'pi tatra pūjāparo'pi vā |
pūjā ca tadrahitaḥ kulākulamate sthitaḥ ||
nijabhāvasamāyukto devavadviharate kṣitau |
svakulānte puraścaryā kāryā rātrau na cānyathā ||

Lesungshinweise: [Die gegensätzlichen äußeren Erscheinungsweisen werden nicht zu einheitlichen Geboten geglättet.] Bei Missachtung wie bei Ehrung soll er stets gefestigt bleiben; das Wort dṛṣṭa ist vermutlich beschädigt.

Band III, S. 863, Virabhava: Kula, Guru und Abschluss
vedahīne dvije deva yathā na śrutisaṃkathā |
viṣṇubhaktiṃ vinā devībhaktirna prabhavedyathā ||
śaktijñānaṃ vinā mukto yathā hāsyāya kalpate |
guruṃ vinā yathā tantre nādhikāraḥ kathaṃ cana ||
patihīnā yathā nārī sarvakarmavivarjitā |
kulaṃ vinā devavidhau kadā'pi mama sādhane ||
nādhikārīti kauleya tasmāttatparo bhavet |
avinītaṃ kulaṃ yasya sa kathaṃ mama pūjakaḥ ||
tasmādyatnāt tathā kāryaṃ yathā sāddhirnayāntitam |
bhāvābhāve kule śāstre nādhikāraḥ kathaṃ cana ||
tena bhāvaviśuddhaśca sādhakaḥ kauliko bhavet |
iti vīrabhāvakramaḥ |

Lesungshinweise: [Die Ausschlussvergleiche geben die historische Argumentation der Quelle wieder; die vorletzte Mahnzeile bleibt vorläufig gelesen.] Die folgende Zeile mahnt sorgfältiges Handeln im Hinblick auf Siddhi an, ist aber beschädigt.

Band III, S. 864, Pashubhava: Einführung und Lebensführung
atha paśubhāvastatraiva |
devyuvāca |
paśubhāvaṃ pravakṣyāmi śṛṇu vatsa samāhitaḥ |
yathāvidhi paśorvidyāṃ gṛhītvā bhāvatatparaḥ ||
prathamaṃ pūrvasevārthaṃ yataḥ śuddhimācaret |
namasya bhojanaṃ kuryānna striyaṃ manasā smaret ||
na paradravyalobhī syād bhoge mānasaṃ bhajet |
sindhutīre parvate vā kānane ca surālaye ||
bilvamūle vivikte ca puṇyakṣetre ca śobhane |
na śūdradarśanaṃ kuryāt kauṭilyaṃ yatastyajet ||
devatāṃ śubhavarṇāṃ tu dhyātavyā susamāhitaḥ |
trisandhyaṃ devapūjā tu trisandhyaṃ japamācaret ||

Lesungshinweise: [Die soziale Ausschlussregel wird als Quellenbefund dokumentiert.] Die anschließende Aussage zum auf Genuss gerichteten Geist scheint beschädigt und bleibt ungesichert.

Band III, S. 864, Pashubhava: Japa, Enthaltsamkeit und Reinheit
rātrau mantraṃ ca mālāśca spṛśennaiva kadā cana |
na mantramuccaredduṣṭvā maunī syāt sarvakarmasu ||
parvakāle striyaṃ naiva gacchet sādhakasattamaḥ |
puṣpaṃ gandhaṃ jalaṃ caiva svayamānīya pūjayet ||
maithunaṃ tatkathālāpaṃ tadgoṣṭhīṃ parivarjayet |
ṛtukālaṃ vinā cāpi na gacchet striyamādarāt ||
purāṇaśravaṇe śraddhā vedavedārthatatparaḥ |
na rātrau bhojayeddvijān tāmbūlaṃ parameśvara ||
guruṇā yadyadādiṣṭaṃ tatsarvaṃ yataścaret |
svajātakusumaṃ caiva hetudravyaṃ ca bhairava ||
spṛṣṭvā tathā samāghrāya pañcagavyena śudhyati |
raktavastraṃ na gṛhṇīyāddevībhaktiparāyaṇaḥ ||

Lesungshinweise: [Die hier geltenden Einschränkungen unterscheiden sich ausdrücklich von denen der zuvor dargestellten Vīra-Haltung.]

Band III, S. 865, Pashubhava: Vishnutantras und Pflichten
viṣṇutantreṣu kalyāṇi tadanuṣṭhānameva ca |
kāryaṃ vīrakathālāpaṃ na kuryādvīranindite ||
nityaśrāddhaṃ gayāśrāddhaṃ sandhyāvandanameva ca |
tīrthasnānaṃ pīṭhadeśāgamanaṃ dharmatatparaḥ ||

Lesungshinweise: [Diese Vorschriften gehören zum Paśubhāva und werden nicht auf die zuvor dargestellten Haltungen übertragen.]

Band III, S. 865, Pashubhava: Merutantra zu Achtung und Zurückhaltung
merutantre |
devasthāne gurusthāne śmaśāne ca catuṣpathe |
pādukāsanaviṇmūtramaithunāni vivarjayet ||
pramattāmantyajāṃ kanyāṃ puṣpitāṃ patitastanīm |
virūpāṃ vā muktakeśīṃ kāmārtāṃ ca na nindayet ||
kanyāyonau paśukrīḍāṃ divyastraṃ prakaṭastanīm |
nālokayet paradravyaṃ paradārāṃśca varjayet ||
dhānyago'gnidevāryakuśapustakasaṃmukham |
naiva prasārayet pādau na caitāni vilaṅghayet ||
ālasyamadasaṃmohaharṣāpaiśunyavigrahān |
asūyāmātmasammānaṃ paranindāśca varjayet ||

Lesungshinweise: [Die Aufzählung mit divyastra ist beschädigt; die Verbotsrichtung wird wiedergegeben, ohne daraus eine detaillierte Körperbeschreibung zu machen.] Die nächste, teilweise beschädigte Aufzählung verbietet indiskretes Betrachten intimer Körperbereiche und sexueller Vorgänge; anschließend werden das Begehren fremden Eigentums und fremder Ehepartner untersagt.

Band III, S. 865, Bhava: inneres Erfahren und Abschluss des Pashubhava
bhāvacūḍāmaṇau |
bhāvastu mānaso dharmaḥ śabdaḥ sa hi kathaṃ bhavet |
tasmādbhāvo na vaktavyo diṅmātraṃ samudāhṛtam ||
yathekṣuguḍamādhuryamaśnanneva jñāyate prabho |
tathā bhāvavibhāvastu manasā paribhāvyate ||
tantrāntare |
uttamo divyabhāvaḥ syādvīrabhāvastu madhyamaḥ |
paśubhāvo'varaḥ prokto bhāvamekaṃ samāśrayet ||
iti paśubhāvakramaḥ |

Band III, S. 866, Sampradayas: Gauda
atha saṃpradāyaḥ |
siddhāntasaṅgrahe |
saṃpradāyānatho vacmi gauḍakaśmīrakeralān |
sarvārthasiddhisaṃkalpapūjāpuṣpārpaṇādnu ||
naivedyānte ca havanaṃ tāmbūlānte balirmataḥ |
pūjanaṃ vāmahastena dakṣahastena tarpaṇam ||
sākṣādānaṃ makāreṇa hṛdi devyā visarjanam |
gauḍasaṃpradāyo'yaṃ sevito vāmibhiḥ sadā |

Lesungshinweise: [Die erste Schlussverbindung und die Makāra-Zeile sind vorläufig gelesen.] Der genaue Anschluss der ersten Verszeile ist beschädigt. Die anschließende Verbindung sākṣādānaṃ makāreṇa nennt den unmittelbaren Vollzug mit den Makāras, ist aber nicht eindeutig.

Band III, S. 866, Sampradayas: Kashmir und Ersatzstoffe
viniyogārcanārthaṃ baliḥ pīṭhārcanādanu |
homaḥ pañcopacārānte dakṣiṇārcanatarpaṇe ||
gavyaṃ tu tāmrapātrasthaṃ vāruṇī syādghṛtaṃ vinā |
lavaṇārdrakapiṇyākapakvalaḍḍumāṣapañcakam ||
laśunaṃ ca mahādevi māṃsapratinidhiḥ smṛtaḥ |
matsyābhāve tu kramukaṃ tāmbūlaṃ yavaśāmiṣam ||
guḍābhāve taṇḍulaṃ vā bharjitaṃ caṇakādikam |
vilikhet pañcamābhāve śaktibījaṃ trikoṇakam ||
vāmorau sādhako raktaṃ candanena vidhānavit |
śaktiṃ saṃpūjya tenaiva tadgāyatrīṃ śataṃ japet ||
svayambhukusumābhāve raktacandanakaṃ kṣipet |
hayārikusumaṃ śambhuḥ śaktiḥ proktā'parājitā ||
tayoḥ sammelanotpannaṃ gṛhṇīyācca kulāmṛtam |

Lesungshinweise: [Einzelne Ersatzstoffbezeichnungen sind im Druck nicht sicher; die Passage beschreibt historische rituelle Entsprechungen.]

Band III, S. 866–867, Sampradayas: Kashmir-Abschluss und Worterklärung
tathā |
tāmre gavyādipiṇyākaṃ gṛñjanaṃ pāyasaṃ payaḥ |
ete tattatkalpāśca sahasrāre visarjanam ||
kāśmīrasaṃpradāyo'sau vijñeyaḥ kaulikapriyaḥ |
piṇyākaṃ tilakalkaḥ |
gṛñjanaṃ laśunam |

Lesungshinweise: [Die knappe erste Aufzählung wird als solche bewahrt und nicht zu einer neuen Rezeptur zusammengestellt.]

Band III, S. 867, Sampradayas: Kerala und Abschluss
tathā |
saṅkalpo devatāprītyai tattvānāṃ bhāvanaiva hi |
ātmā vidyā śivaḥ sarvaḥ pūrṇaśceti krameṇa ca ||
pūjā pañcopacārānte pūjānte ca balirbhavet |
pūjanaṃ dakṣahastena vāmahastena tarpaṇam ||
homaḥ samastakarmānte hṛtkhecodvāsanaṃ smṛtam |
keralākhyaḥ saṃpradāyo munibhiḥ samupāsitaḥ ||
iti saṃpradāyakramaḥ |

Band III, S. 867, Schlussvers und Kolophon des neunten Taranga
viśratyadbhutabhūtibhūtapavanenaiva citracitrāmṛtasrotaḥśālini saṃnibandhanasaritsaṃbhedamadhyāhitam |
sanmuktopamayuktibhāji navamo ramyastaraṅgo'gamat sarvorvīpatināthanirmitapuraścaryārṇave'smin nave ||
iti śrīmanmahārājādhirājaśrīpratāpasiṃhasāhaviracite puraścaryārṇave daśamahāvidyāpuraścaraṇanirūpaṇaṃ nāma navamastaraṅgaḥ |

Lesungshinweise: [Der Anfang und mehrere Komposita des metrischen Schlussverses sind im Scan beschädigt; die vorläufige Transkription wird deshalb nur sinngemäß wiedergegeben.]

Svadhyaya und Meditation vertiefen einander.

Video laden

YouTube

YouTube sammelt möglicherweise persönliche Daten. Datenschutzrichtlinie

Fortfahren Ausblenden

10. Taraṅga: Weitere Gottheiten, vedische Mantras und Hymnen

Diese Welle: Deutsch · IAST · Devanagari

Band III, S. 868, Sarasvati: zehn Silben und Nyasa
atha sarasvatyādimantrāstatpuraścaraṇaviśeṣāśca pradarśyante |
tathā ca śāradāyām |
adrirvaruṇasaṃruddho hvā vāgvādini ṭhadvayam |
vāgīśvaryā daśārṇo'yaṃ mantro vāgvibhavapradaḥ ||
ṛṣiḥ kaṇvo virāṭchando devatā vāk samīritā |
śiraḥśravaṇadṛṅnāsāvadanāṅgudeṣvimān ||
nyāsārṇān prāgvadaṅgāni mātṛkoktāni kalpayet |

Lesungshinweise: [Lesungshinweis: Die verschlüsselte Anfangsbildung und die letzten Körperstellen sind im Druck beschädigt. Eine ausgeschriebene Gesamtformel wird nicht ergänzt.]

Band III, S. 868, Sarasvati: erste Meditation und Purashcharana
atha dhyānam |
taruṇaśakalamindorbibhratī śubhrakāntiḥ kucabharanamitāṅgī saṃniṣaṇṇā sitābje |
nijakarakamalodyallekhanīpustakaśrīḥ sakalavibhavasiddhyai pātu vāgdevatā naḥ ||
atha puraścaraṇam |
daśalakṣaṃ japenmantraṃ daśāṃśaṃ juhuyāt tataḥ |
puṇḍarīkaiḥ payo'bhyaktaistilairvā madhurāplutaiḥ ||

Band III, S. 868–869, Sarasvati: sechzehnsilbige Form, Meditation und Purashcharana
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
hṛdayānte bhagavati vadaśabdayugaṃ tataḥ |
vāgdevi vahnijāyāntaṃ vāgbhavādyaṃ samuddharet ||
manuṃ ṣoḍaśavarṇāḍhyaṃ vāgīśvaryaphalapradam |
manoḥ ṣaḍbhiḥ padaiḥ kuryāt ṣaḍaṅgaṃ jātisaṃyutaiḥ ||
atha dhyānam |
śubhrāṃ śubhravilepamālyavasanāṃ śītāṃśukhaṇḍojjvalāṃ vyākhyāmakṣaguṇaṃ sudhāḍhyakalaśaṃ vidyāṃ ca hastāmbujaiḥ |
bibhrāṇāṃ kamalāsanāṃ kucanatāṃ vāgdevatāṃ susmitāṃ vande vāgvibhavapradāṃ trinayanāṃ saubhāgyasampatkarīm ||
atha puraścaraṇam |
haviṣyāśī japet samyagvasulakṣamananyadhīḥ |
daśāṃśaṃ juhuyādante tilairājyapariplutaiḥ ||

Lesungshinweise: [Hṛdaya, Vāgbhava und die Gemahlin des Feuers sind verschlüsselte Mantrabezeichnungen; die Quelle wird nicht stillschweigend zu einer neuen Formel erweitert.]

Band III, S. 869, Sarasvati: elfsilbige Form und Nyasa
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
tāro māyā dharo binduḥ śaktistāraṃ sarasvatī |
ṅentā natyantiko mantraḥ prokta ekādaśākṣaraḥ ||
brahmarandhre bhruvormadhye navarandhreṣu ca kramāt |
mantravarṇān nyasenmantrī vāgbhavenāṅgakalpanā ||

Lesungshinweise: [Die Abgrenzung der verschlüsselten Anfangselemente ist im Druck nicht eindeutig; es wird keine rezitationsfertige Gesamtformel ergänzt.]

Band III, S. 869, Sarasvati: Hamsa-Meditation und Purashcharana
atha dhyānam |
vāṇīṃ pūrṇaniśākarojjvalamukhīṃ karpūrakundaprabhāṃ candrārdhāṅkitamastakāṃ nijakaraiḥ sambibhratīmādarāt |
vīṇāmakṣaguṇaṃ sudhāḍhyakalaśaṃ vidyāṃ ca tuṅgastanīṃ divyairābharaṇairvibhūṣitatanuṃ haṃsādhirūḍhāṃ bhaje ||
atha puraścaraṇam |
japeddvādaśalakṣāṇi tatsahasraṃ sitāmbujaiḥ |
nāgacampakapuṣpairvā juhuyāt sādhakottamaḥ ||

Lesungshinweise: [Die Quelle hat hier tat-sahasram nach dvādaśa-lakṣāṇi; dies wird als zwölftausend wiedergegeben, nicht an ein Zehntel angeglichen.]

Band III, S. 869–870, Sarasvati: Vacaspati-Form, Meditation und Purashcharana
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
vācaspate'mṛte bhūyaḥ pluvaḥ pluriti kīrtayet |
vāgādyo munibhiḥ prokto rudrasaṅkhyākṣaro manuḥ ||
kuryādaṅgāni vidhivadvāgādyaiḥ pañcabhiḥ padaiḥ |
atha dhyānam |
āsīnā kamale karairjapavaṭīṃ padmadvayaṃ pustakaṃ bibhrāṇā taruṇendubaddhamukuṭā muktendukundaprabhā |
madonmīlitalocanā kucabharākrāntā bhavadbhūtaye bhūyādvāgadhidevatā munigaṇairāsevyamānā'niśam ||
atha puraścaraṇam |
rudralakṣaṃ japenmantraṃ daśāṃśaṃ juhuyādghṛtaiḥ |
mātṛkākalpite pīṭhe pūjayet tāṃ yathā purā ||

Lesungshinweise: [Die letzten Mantrasilben sind ungesichert; keine vollständige Formel wird daraus rekonstruiert.]

Band III, S. 870, Sarasvati: drei Bijas
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
toyasthaṃ śayanaṃ viṣṇoḥ [pāṭha aspaṣṭa] |
bindudhīrāyuto vahnirbindusavyo'mbumān bhṛguḥ ||
uktāni trīṇi bījāni sadbhiḥ sārasvatārthinām |
aṅgāni kalpayedbījaistriruktairjātisaṃyutaiḥ ||

Lesungshinweise: [Die beschädigte Verschlüsselung wird nicht zu scheinbar sicheren Rezitationssilben ergänzt.] Der zweite Teil der ersten Zeile ist beschädigt.

Band III, S. 870, Sarasvati: Meditation und Purashcharana der drei Bijas
atha dhyānam |
muktāhārāvadātāṃ śirasi śaśikalālaṅkṛtāṃ bāhubhiḥ svairvyākhyāṃ varṇākṣamālāṃ maṇimayakalaśaṃ pustakaṃ codvahantīm |
āpīnottuṅgavakṣoruhabharavinamanmadhyadeśāmadhīśāṃ vācāmīḍe cirāya tribhuvananamitāṃ puṇḍarīke niṣaṇṇām ||
atha puraścaraṇam |
trilakṣaṃ prajapenmantraṃ juhuyāt taddaśāṃśataḥ |
pāyasenājyasiktena saṃskṛte havyavāhane ||

Band III, S. 870–871, Chintamani-Sarasvati: Mantra, Nyasa und Meditation
atha cintāmaṇisarasvatīmantro merutantre |
athādau saṃpravakṣyāmi cintāmaṇisarasvatīm |
tāraṃ māyā ca hasarānaikārāḍhyān sabindukān ||
punarmāyāṃ ca tāraṃ ca vadet ṅentāṃ sarasvatīm |
hṛdayān‍to bhavārṇo'yaṃ mantrastu parikīrtitaḥ ||
triṣṭupchando muniḥ kaṇvaścintāmaṇisarasvatī |
devatā hsaiṃ ca bījaṃ syāt hrīṃ śaktistvaṅgakalpane ||
svarasampuṭitaiḥ kādivargaiḥ syādaṅgakalpanam |
atha dhyānam |
haṃsārūḍhāṃ mauktikābhāṃ mandahāsyenduśekharām |
vīṇāmṛtaghaṭākṣasragdīptahastāṃ kujasthitām ||
atha puraścaraṇam |
japeddvādaśalakṣakaṃ ityuktvā |
sitābjai ravisāhasraṃ hunedvā'tha ca campakaiḥ |

Lesungshinweise: [Die genaue zusammengesetzte Bīja-Schreibung, bhavārṇa und die Sitzbezeichnung bedürfen der Kollation.]

Band III, S. 871–872, Parijata-Sarasvati: Mantra und Nyasa
atha pārijātasarasvatīmantraḥ dakṣiṇāmūrtisaṃhitāyām |
sampatpradāyāḥ bhairavyā vāgbhavaṃ bījamālikhet |
tāreṇa parayā devī sampuṭīkṛtya mantravit ||
sarasvatyai hṛdanto'yaṃ rudrārṇo manurīritaḥ |
ṛṣistaddakṣiṇāmūrtirgāyatrī chanda īritam ||
pārijāteśvarī vāṇī devatā parikīrtitā |
tṛtīyaṃ ca dvitīyaṃ ca bījaṃ śaktiśca tārakam ||
kīlakaṃ parameśāni mahāsārasvatapradam |
ṣaḍdīrghasvarasambhinnabījenāṅgāni vinyaset ||

Lesungshinweise: [Die verschlüsselten Anfangselemente und ihre Umschließung werden nicht ohne weiteren Beleg als vollständige Formel ausgeschrieben.]

Band III, S. 871–872, Parijata-Sarasvati: Meditation, Purashcharana und Variante
atha dhyānam |
haṃsārūḍhā varahasitahārendukundāvadātā vāṇī mandasmitataramukhī maulibaddhendurekhā |
vidyāvīṇāmṛtamayaghaṭākṣasrajādīptahastā śubhrābjasthā bhavadabhimataprāptaye bhāratī syāt ||
atha puraścaraṇaṃ tantrāntare |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ taddaśāṃśaṃ tato hunet |
kiṃśukaiścampakairvā'pi tilājyamadhulolitaiḥ ||
navākṣaro'pi yo mantrastatrādau praṇavastataḥ |
sampatpradāvāgbhavastato lajjābījamiti |

Lesungshinweise: [Die Anfangsverbindung des Meditationsverses ist im Druck ungewöhnlich; die kurze Mantravariante wird nur soweit wiedergegeben, wie die Quelle sie angibt.]

Band III, S. 872, Sarasvati: Einweihung und Verehrungsstoffe
śāradāyām |
evamukteṣu mantreṣu dīkṣito yatamānasaḥ |
ekaṃ yo bhajate bhaktyā sa bhavedbhuktimuktibhāk ||
susitairgandhakusumaiḥ pūjā sārasvate vidhau |
dūrvābījāṅkuraṃ puṣpaṃ rājavṛkṣasamudbhavam ||
utpalāni praśastāni sindhuvārāṅkurāṇi ca |
bhajan sarasvatīṃ nityametāni parivarjayet ||

Lesungshinweise: [Die Reichweite von etāni, „diese“, ist wegen dieses Spannungsverhältnisses nicht sicher; die gegensätzlichen Aussagen werden nicht stillschweigend angeglichen.]

Band III, S. 872, Sarasvati: Verhalten und Achtung vor Schrift
āghrātaṃ gṛñjanaṃ bimbaṃ karañjaṃ laśunaṃ tathā |
tailaṃ palāṇḍu piṇyākaṃ sāṅgāṣṭamapi bhojane ||
sarvaṃ paryuṣitaṃ tyājyaṃ sadā sārasvatārthinā |
nācarenniśi tāmbūlaṃ striyaṃ gaccheddivā na ca ||
na sandhyayoḥ svapejjātu nāśuciḥ kiñciduccaret |
pradoṣe tu bhavenmaunī digvastrāṃ na vilokayet ||
na puṣpitāṃ striyaṃ gacchenna nindedvāmalocanām |
na mṛṣā vacanaṃ brūyānnākramet pustakaṃ sudhīḥ ||
akṣarāḍhyāni patrāṇi nopekṣeta na laṅghayet |

Lesungshinweise: [Die Pflanzen- und Speisebezeichnungen bleiben quellennahe; ein unlesbarer Ausdruck der Liste wird nicht ergänzt.] Wer Sarasvatīs Gaben erstrebt, soll beim Essen bereits berochene Speise, Gṛñjana, Bimba, Karañja, Knoblauch, Öl, Zwiebel und Piṇyāka meiden; die abschließende Aufzählungsform saṅgāṣṭam ist beschädigt.

Band III, S. 872–873, Sarasvati: Regeln des Lehrens und Abschluss
caturdaśyaṣṭamīparvapratipadgrahaṇeṣu ca ||
saṅkrāntiṣu ca sarveṣu vidyāṃ naiva paṭhennaraḥ |
vyākhyāne santyajennidrāmālasyaṃ jambhaṇāṃ budhaḥ ||
krodhaṃ niṣṭhīvanaṃ tadvannīcāṅgasparśanaṃ tathā |
manuṣyasarpamārjāramaṇḍūkanakulādayaḥ ||
antarā yadi gaccheyustadā vyākhyāṃ parityajet |
niśāsu dīpabhraṃśe ca pāṭhaṃ sadyaḥ parityajet ||
jñātvā doṣānimān samyagbhaktyā yo bhāratīṃ bhajet |
vācāṃ siddhimavāpnoti vācaspatirivāparaḥ ||
iti sarasvatīprakaraṇam |

Band III, S. 873, Tvarita: verschlüsselter Mantra und Nyasa
atha tvaritāmantraḥ |
tatraiva |
tato'bhidhāsye tvaritāṃ tvaritaṃ phaladāyinīm |
tāro māyā varmabījamṛddhirīśasvarānvitā ||
karmastadanto bhagavān kṣauṃ dīrghatanucchadam |
saṃvarto bhagavān māyā phaḍanto dvādaśākṣaraḥ ||
munirarjuna ākhyāto virāṭ chandaḥ samīritam |
tvaritā devatā proktā puruṣārthaphalapradā ||
tathā |
karmādyaiḥ pañcabhirvarṇaiḥ pūrvapūrvavivarjitaiḥ |
dvābhyāṃ dvābhyāṃ ṣaḍaṅgāni kalpayet sādhakottamaḥ ||

Lesungshinweise: [Mehrere verschlüsselte Lautbezeichnungen und die genaue Gruppierung des Nyāsa sind im Druck nicht eindeutig. Deshalb wird keine ausgeschriebene Gesamtformel ergänzt.]

Band III, S. 873, Tvarita: Meditation und Purashcharana
atha dhyānam |
śyāmāṃ barhikalāpaśekharayutāmābaddhaparṇāṃśukāṃ guñjāhāralasatpayodharabharāmaṣṭāhiphān bibhratīm |
tāṭaṅkāṅgadamekhalāṃ guṇaraṇanmañjīratāṃ prāpitāṃ kairātīṃ varadābhayodyatakarāṃ devīṃ trinetrāṃ bhaje ||
atha puraścaraṇam |
lakṣaṃ saṃjapya mantrajño mantramenaṃ jitendriyaḥ |
daśāṃśaṃ juhuyādbailvairmadhurāktaiḥ samiddharaiḥ ||
tathā |
evaṃ siddhamanurmantrī nārīnaranareśvaraiḥ |
mānyate vatsarādarvāglakṣmyā jitadhaneśvaraḥ ||
iti tvaritāmantraḥ |

Band III, S. 874, Nityaklinna: Mantra und Nyasa
atha nityaklinnāmantrastatraiva |
tāro māyā vāgbhavānte nityaklinne madadrave |
vāṅmāyā vahnijāyānto mantraḥ pañcadaśākṣaraḥ ||
dvābhyāṃ dvābhyāṃ punardvābhyāṃ dvābhyāṃ pañcabhirakṣaraiḥ |
vācaṃ vinā samastaiścāpyaṅgaṣaṭkamathācaret ||

Lesungshinweise: [Die verschlüsselten Keimsilben und die Gruppierung werden quellengetreu benannt; die Gesamtformel wird nicht stillschweigend vervollständigt.]

Band III, S. 874, Nityaklinna: Inselmeditation und Purashcharana
atha dhyānam |
dvīpaṃ trikoṇavipulaṃ suradrumamanoharam |
kūjatkokilanādāḍhyaṃ mandamārutasevitam ||
bhṛṅgapuṣpalatākīrṇamudyaccandradivākaram |
smṛtvā sudhābdhimadhyasthaṃ tasmin māṇikyamaṇḍape ||
ratnasiṃhāsane nyastatrikoṇojjvalakarṇike |
padme sañcintayeddevīṃ sākṣāt trailokyamohinīm ||
nityāṃ bhaje bālaśaśāṅkacūḍāṃ pāśāṅkuśau kalpalatāṃ kapālam |
hastairvahantīmaruṇāṃ trinetrāmāsphālayantīṃ kalavallakīṃ tām ||
atha puraścaraṇam |
trilakṣaṃ prajapenmantramājyena juhuyāt tataḥ |
daśāṃśamiti śeṣaḥ |
iti nityaklinnāmantraḥ |

Band III, S. 874–875, Annapurna: Mantra und Nyasa nach Merutantra
athānnapūrṇāmantraḥ |
merutantre |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi annapūrṇāmahāmanum |
oṃ hrīṃ śrīṃ klīṃ namaḥ proktvā bhagavati padaṃ vadet ||
māheśvari cānnapūrṇe svāhā viṃśativarṇakaḥ |
chando'nuṣṭubmunirbrahmā hyannapūrṇā ca devatā ||
hrīṃ bījaṃ cāpi śaktiḥ śrīṃ kīlakaṃ klīṃ prakīrtitam |
ṣaḍdīrghayuktahṛllekhā ṣaḍaṅgeṣu prakīrtitā ||

Lesungshinweise: [Die Bīja-Zeichen des Scans sind stellenweise verschmiert; Hrīṃ, Śrīṃ und Klīṃ sind vorläufige Lesungen und keine abschließend kollationierte Rezitationsfassung.]

Band III, S. 875, Annapurna: Meditation und Purashcharana nach Merutantra
atha dhyānam |
taptakāñcanasaṃkāśāṃ bālendukṛtaśekharām |
navaratnaprabhādīptamukuṭāṃ kuṅkumāruṇām ||
citravastraparīdhānāṃ mīnākṣīṃ kalaśastanīm |
nṛtyantamīśamaniśaṃ dṛṣṭvānandamayīṃ parām ||
sānandamukhalolākṣīṃ mekhalāḍhyanitambinīm |
annadānaratāṃ nityāṃ bhūmiśrībhyāṃ namaskṛtām ||
dugdhānnabharitaṃ pātraṃ saratnaṃ vāmahastake |
dakṣiṇe tu kare devyā darvīṃ dhyāyet suvarṇajām ||
puraścaraṇam |
lakṣaṃ japet saniyamastaddaśāṃśena homayet |
ramyapāyasasaṃpyāmevaṃ bhavati siddhidā ||

Lesungshinweise: [Die Endverbindung der Milchreiszeile ist beschädigt; weitere Zutaten werden nicht ergänzt.]

Band III, S. 875, Annapurna: weitere Formel und Meditation nach Sharada
atha mantrāntaraṃ śāradāyām |
māyā hṛdbhagavatyante māheśvari padaṃ tataḥ |
annapūrṇe ṭhayugalaṃ manuḥ saptadaśākṣaraḥ ||
aṅgāni māyayā kuryāt tato devīṃ vicintayet |
atha dhyānam |
raktāṃ vicitravasanāṃ navacandracūḍāmannapradāmaniratāṃ stanabhāranamrām |
nṛtyantaminduśakalābharaṇaṃ vilokya hṛṣṭāṃ bhaje bhagavatīṃ bhavaduḥkhahantrīm ||

Band III, S. 876, Annapurna: zweites Purashcharana und Abschluss
atha puraścaraṇam |
yathāvidhi japenmantraṃ vasu[pāṭha aspaṣṭa]sahasrakam |
sājyenānnena juhuyāt taddaśāṃśamanantaraiḥ ||
ityannapūrṇāmantraḥ |

Lesungshinweise: [Die Japa-Zahl wird wegen des Druckschadens nicht ungesichert numerisch ergänzt.] Nun das Purashcharana: Man wiederhole den Mantra nach der Vorschrift in der angegebenen, im Scan beschädigten Tausenderzahl.

Band III, S. 876, Pratyangira: sechzehnsilbige Formel und sechs Gottheiten
atha pratyaṅgirāmantraḥ |
merutantre |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi parakṛtyānivāriṇīm |
devīṃ pratyaṅgirāṃ nāma sarvopadravanivāriṇīm ||
oṃ aṃ kaṃ caṃ tathā ṭaṃ taṃ paṃ [bījākṣara aspaṣṭa] samuccaret |
[bījākṣara aspaṣṭa] uktvā huṃ tathā'straṃ svāhāntaṃ ṣoḍaśākṣaraḥ ||
munirvidhātā chando'gnirdevatāḥ ṣaṭ prakīrtitāḥ |
mahāvāyurmahāpṛthvī mahākāśastathaiva ca ||
mahāsamudranāmā ca mahāparvata eva ca |
mahāgniśceti huṃ bījaṃ hrīṃ śaktiḥ parikīrtitā ||
lajjayā tu ṣaḍaṅgāni ṣaḍdīrghānvitayācaret |
mantradevīṃ tato mantrī dhyāyet susthiramānasaḥ ||

Lesungshinweise: [Unleserliche Bīja-Zeichen stehen als ausdrücklich markierte Lücken; es wird keine rekonstruierte Gesamtformel angeboten.] Mehrere Zeichen sind beschädigt; am Schluss werden Huṃ, Astra und Svāhā genannt.

Band III, S. 876–877, Pratyangira: Meditation über die sechs kosmischen Gestalten
atha dhyānam |
nānāratnācirākrāntaṃ vṛkṣāmbhaḥsravaṇairyutam |
vyāghrādipaśubhirvyāptaṃ sānuyuktaṃ giriṃ smaret ||
matsyakūrmādibhirjālya navaratnasamanvitam |
ghanacchāyaṃ sakallolamakūpāraṃ vicintayet ||
jvālāvalisamākrāntaṃ jagattritayamadbhutam |
pītavarṇaṃ mahāvahniṃ saṃsmarecchatruśāntaye ||
tvarā samutthairāvirmalinaṃ [pāṭha aspaṣṭa] |
pavanaṃ saṃsmaredviśvajīvanaṃ prāṇarūpataḥ ||
nadīparvatavṛkṣādikalitāyāsasaṃkulā |
ādhārabhūtā jagato dhyeyā pṛthvīha mantriṇā ||
sūryādigrahanakṣatrakālacakrasamanvitam |
nirmalaṃ gaganaṃ dhyāyet prāṇināmāśrayaḥ padam ||

Lesungshinweise: [Die Windzeile sowie einzelne beschreibende Wörter sind vorläufig; die sechs kosmischen Gestalten bleiben vollständig unterschieden.] Die anschließende beschädigte Zeile beschreibt rasch aufsteigenden, trübenden Staub oder eine ähnliche Erscheinung; die genaue Lesung bleibt offen. Man meditiere über die Erde als Trägerin der Welt, erfüllt von Flüssen, Bergen, Bäumen und vielfältigen Landschaften; eine Wortverbindung ist beschädigt.

Band III, S. 877, Pratyangira: Purashcharana der sechs Gestalten
puraścaraṇamāha |
evaṃ ṣaḍdevatā dhyātvā sahasrāṇi tu ṣoḍaśa |
japenmantraṃ daśāṃśena ṣaḍdravyairhomamācaret ||
vrīhayastaṇḍulā ājyaṃ sarṣapāśca yavāstilāḥ |
etairhutvā yathābhāgaṃ pīṭhe pūrvodite yajet ||

Band III, S. 877–878, Pratyangira: Mala-Mantra
atha mālāmantrastatraiva |
atha pratyaṅgirāmālāmantraḥ siddhaḥ prakīrtyate |
oṃ hrīṃ namaḥ kṛṣṇavāsase śataviśvasahasrahim ||
simi sahasravadane mahābale parājite |
pratyaṅgire parasainyaparakarmapadaṃ vadet ||
vidhvaṃsini paramantrotsādinīti tato vadet |
sarvabhūteti damani sarvadevān vadet tataḥ ||
bandhayugmaṃ sarvavidyā dvicchindhi kṣobhayadvayam |
parayantrāṇīti vadet sphoṭayadvitayaṃ tataḥ ||
sarvaśṛṅkhalāstroṭaya troṭaya jvala coccaret |
jvālājihve karāleti vadane pratyamuccaret ||
gire hrīṃ nama ityeṣa sapādaśatavarṇavān |
brahmā'nuṣṭubmunicchando devī pratyaṅgirā matā ||
bījaśaktī tāramāye kṛtyānāśeti yojanam |
ṣaḍaṅgānāṃ vidhiścātra ṣaḍdīrghānvitamāyayā ||

Lesungshinweise: [Die Sanskritfassung bewahrt die vorläufige Drucklesung; wegen der beschädigten Anfangsfolge ist dies keine gesicherte Rezitationsfassung.] Die folgende Zeichenfolge mit śata, viśva, sahasra und him/simi ist im Druck beschädigt.

Band III, S. 878, Pratyangira: Meditation und Purashcharana des Mala-Mantras
atha dhyānam |
siṃhārūḍhātikṛṣṇāṅgīṃ jvālāvaktrāṃ bhayaṅkarām |
śūlakhaḍgakarāṃ vastre dadhatīṃ nūtane bhaje ||
atha puraścaraṇam |
ayutaṃ prajapenmantraṃ sahasraṃ tilarājikāḥ |
hutvā siddhamanurmantrī prayogeṣu śataṃ japet ||
grahabhūtādikāriṣṭaṃ siñcenmantraṃ japan jalaiḥ |
vināśayet parakṛtaṃ yantramantrādisādhanam ||

Band III, S. 878, Pratyangira: weitere Formel aus Siddhantasangraha
atha mantrāntaraṃ siddhāntasaṅgrahe |
oṃ yāṃ kalpayanti no'rayaḥ krūrāṃ kṛtyāṃ vadhūmiva |
tāṃ brahmaṇā'panirnudmaḥ pratyak kartāramicchatu ||
hrīṃ |
munyādyā viniyogāntā mālāmantravadasya tu |
ṣaḍaṅgāni ca pādena pādārdhaiścaraṇena ca ||
kuryāddhṛdādiṣaḍdīrghahṛllekhāpuṭitena ca |
śirobhrūmadhyavadanagalavāhudvayeṣvatha ||
hṛnnābhipārśvakaṭyaṅgapādeṣu padaśo nyaset |
vyāpakantaṃ samastena kṛtvā dhyāyenmaheśvarīm ||
khaḍgacarmadharāṃ kṛṣṇāṃ muktakeśīṃ vivāsasam |
daṃṣṭrākarālavadanāṃ bhīṣaṇāṃ sarvabhūṣaṇām ||
grasantīṃ vairiṇaṃ dhyāyet preritāṃ śivatejasā |

Lesungshinweise: [Der Druck markiert diesen Abschnitt als Zusatz eines mit „4 pu°“ bezeichneten Textzeugen. Die Gliedergruppierung ist nicht vollständig eindeutig.]

Band III, S. 878–879, Pratyangira: weiteres Purashcharana und Abschluss
puraścaraṇamāha |
ayutaṃ prajapedenaṃ mantrī prayatamānasaḥ |
daśāṃśaṃ juhuyāt paścādapāmārgedhmarājikāḥ ||
sarpiṣā ca samāyuktāṃ tataḥ siddho bhavenmanuḥ |
prayogeṣu japenmantramaṣṭottaraśataṃ budhaḥ ||
tāvataiva tu homena parakṛtyā vinaśyati |
iti pratyaṅgirāmantraḥ |

Band III, S. 879, Kubjika: Frage und verschlüsselte acht Glieder
atha kubjikāmantraḥ |
kulālikāmnāyatantre |
śrīkubjikovāca |
kathaṃ tu labdhikānātha vada mantrapadānvitām |
sarvajñāṃ sarvadā deva lakṣaṇena samanvitām ||
uvāca bhairavo hyevaṃ labdhikāṃ śṛṇu labdhike |
kintu tvayā na vaktavyā yāvannādeśitaḥ śiśuḥ ||
haneveti prathamaṃ padaṃ ṇikiṇiki dvitīyakam |
chrī~ chrau~ padaṃ tṛtīyaṃ ca khimurayo'ñcaturthakam ||
menaṇajaḍeti pañcamaṃ hrau~ hrau~ hrī~ ṣaṣṭhakaṃ padam |
yaikāñjikuśro saptamaṃ tvaivāgabha monāṣṭamam ||

Lesungshinweise: [Die Devanāgarī-Fassung ist eine vorläufige diplomatische Lesung der auffälligen, absichtlich verschlüsselten Druckfolge. Insbesondere die Bīja-Ligaturen und die Wortgrenzen sind unsicher. Die Benennung Labdhikā bleibt vorläufig; aus diesem Abschnitt wird keine gesicherte Rezitationsformel abgeleitet.] Insbesondere die Bīja-Ligaturen und die Wortgrenzen sind unsicher.

Band III, S. 879–880, Kubjika: Umkehrung und Geheimhaltung
eṣā sā samayā devī dvātriṃśākṣaramālinī |
pañcapraṇavamādyantaniyuktā lakṣaṇānvitā ||
ādi phaṭāvasāne ca dviścatvāriṃśamālinī |
vilomenoccareddevi guruvaktropadeśataḥ ||
rephasahamidaṃ kūṭaṃ vidyāyāḥ saptamaṃ smṛtam |
śrīlope sanniyoktavyaṃ jīvitaṃ kubjike mama ||
svamanīṣikāto'nyathā saṃviddhiṣṭomarīcibhiḥ |
guptaṃ guptataraṃ kāryaṃ yoginīhṛdayanandanam ||
yasmāddasmāramityevaṃ sarvasvaṃ yoginīkule |
atha cet sarvapīṭheṣu māteyaṃ samayātmikā ||
asyāḥ smaraṇamātreṇa vihvalaṃ tu jagattrayam |
jāyate nātra saṃdeha iti mātā surakṣitāḥ ||
hṛdayādyastraparyantamekoccāraṇa subrate |
siddhimārge yathā brūmi vilomena vilomataḥ ||

Lesungshinweise: [Einzelne Wortformen und die Zählung der Rahmensilben bleiben quellenbedingt unsicher; die Druckangaben 32 und 42 werden nicht harmonisiert.] Der mit ra versehene Kūṭa gilt als siebentes Glied der Vidyā und wird beim Ausfall von śrī eingesetzt: „Er ist mein Leben, Kubjikā.“ Die folgende Wendung über eigenmächtiges Verstehen und Strahlen des Bewusstseins ist im Druck unsicher.

Band III, S. 880, Kubjika: Kaulika-Sprache und Nyasa
yajñāā yaivarṇākahro cceti ṇikiṇiki yayātratrane kerītāhaṃmajalku chrī~ chrī~ yajñāvakayaipārūhuvakhīmurayotha me naṇajaḍa yaikhāśi veśiravaiva hrau~ hrau~ hrī~ seraśi yaipādīlaku yaikāñjikuśro yayādaha yailāmatkahraivāgabha mona |
pañcādaśākṣaraṃ hṛdayaṃ śiraścaiva trayodaśa |
śikhāṣṭākṣarā jñeyā kavacaikonaviṃśatiḥ ||
tithisaṅkhyā bhavennetramastraṃ caiva caturdaśa |
pañcapraṇava ādyanto yathā vidyā tathā'ntimā ||
etatkaulikabhāṣāyāṃ kathitaṃ te sapratyayam |
sasphuṭaṃ guruvaktrasthaṃ vilomasthaṃ na sidhyati ||
kaulike'daḥ samākhyātaṃ siddhamārge sudurlabham |

Lesungshinweise: [Die verschlüsselte Prosa enthält unsichere Ligaturen; keine stillschweigende Entschlüsselung oder Rezitationsfreigabe. Die Aussagen zur Umkehrung werden als unterschiedliche Ebenen von verschlüsselter Überlieferung und mündlicher Auflösung verstanden.] Ihre vorläufige Zeichenlesung ist in der Sanskritfassung bewahrt; eine semantische Übersetzung der verschlüsselten Lautfolge ist nicht gesichert.

Band III, S. 880–881, Kubjika: Meditation im Paratantra
atha dhyānaṃ parātantre |
vṛṣabhe saṃsthitaṃ devaṃ svavarṇaiḥpariśobhitam |
ekavaktraṃ trinetraṃ ca bhujāṣṭādaśadhāriṇam ||
paraśuṃ ḍamaruṃ bāṇaṃ khaḍgamaṅkuśavajrakam |
śaṅkhaṃ ca veṇuvādyaṃ ca varadaṃ dakṣiṇe kare ||
vāme khaṭvāṅgaśūlaṃ ca dhanuḥ phalakapāśakam |
ghaṇṭāṃ kapālaṃ veṇuṃ ca abhayaṃ bhayavāhanam ||
padmena bandhitaṃ jānuvāmorasthā ca kubjikā |
ekavaktrā trinetrā ca karuṇāvacaravarṇitā ||
dvibhujā varadā devī siṃhasthā'bhayasaṃyutā |
nānābharaṇabhūṣāṅgī khaṇḍendukṛtaśekharā ||
barbarā keśapāśena cārupīnaghanastanī |
evaṃ dhyeyā kubjā mātā paścimāmnāyanāyikā ||

Lesungshinweise: [Die Farbbeschreibung „karuṇā…“ und die räumliche Verbindung von linkem Oberschenkel, Lotussitz und Löwen sind im Druck nicht eindeutig; die überlieferten Motive bleiben nebeneinander erhalten.]

Band III, S. 881, Kubjika: Purashcharana und Abschluss
atha puraścaraṇam |
kulālikāmnāyatantre |
akṣarākṣarasantānaṃ yojayellakṣasaṅkhyayā |
labdhīśāṇutulyo'sau hartā kartā svayaṃ prabhuḥ ||
khecarīṇāṃ padaṃ so hi paśyati hyavicārataḥ |
nirācāreṇa yogena cintayanto maheśvarīm ||
iti kubjikāmantraḥ |

Lesungshinweise: [Die Lakh-Angabe bezieht sich auf die Silbenfolge; wegen der zuvor unterschiedlichen Formelgestalten wird hier keine ungesicherte Gesamtzahl errechnet.] Der Übende werde dadurch dem Herrn der Labdhi vergleichbar – die genaue Benennung ist unsicher –, selbst ein Herr des Hervorbringens und Auflösens.

Band III, S. 881–882, Ganga: erste Formel und Meditation
atha gaṅgāmantraḥ |
merutantre |
atha vakṣye rudraśīrṣanivāsinyāḥ paraṃ manum |
tāro namaḥ śivāyai ca nārāyaṇyai padaṃ vadet ||
daśaharāyai gaṅgāyai svāhānto viṃśadarṇakaḥ |
vyāso muniḥ kṛticchando gaṅgā devī prakīrtitā ||
trivahnivedabāṇāgninetravarṇaiḥ ṣaḍaṅgakam |
atha dhyānam |
caturbhujāṃ trinetrāṃ ca sarvābharaṇabhūṣitām |
ratnakumbhasitāmbhojavaradābhayasatkarām ||
cāmarairvījyamānāṃ ca śvetacchatropaśobhitām |
atha puraścaraṇam |
lakṣaṃ japeddaśāṃśena juhuyāt saghṛtaistilaiḥ |

Band III, S. 882, Ganga: zweite Formel
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
athānyaṃ saṃpravakṣyāmi vāmācārāghanāśanam |
barhiryajvakartāraḥ siddhāḥ sūryasya bhāvataḥ ||
tāro namo bhagavati vāgbhavaṃ ca hilidvayam |
milidvayaṃ ca gaṅge māṃ pāvayadvitayaṃ vadet ||
svāhāntastārako varṇo manuḥ pāpapraṇāśanaḥ |
īśvaro'sya muniścchando'mitaṃ gaṅgā ca devatā ||
rāmavedāṅgavahnyaṅganetrārṇairaṅgakalpanam |

Lesungshinweise: [Die beschädigte Einleitungszeile und die Zählungsangabe bleiben lokal offen; die lesbaren Bestandteile der Formel sind vollständig wiedergegeben.] Die anschließende Zeile über Opfernde und die Sonne ist sprachlich beschädigt und wird nicht sicher gedeutet. Die Formel wird als pāpapraṇāśana, als Aufhebung von Verfehlungen, bezeichnet; die Wortfolge zur Silbenzahl ist unsicher.

Band III, S. 882, Ganga: rote Meditation und Herbeirufung
atha dhyānam |
raktāmbarāṃ raktavarṇāṃ śūlakumbhavarābhayān |
karaiḥ sandadhatīṃ smerāṃ kacchapasthāṃ surādibhiḥ ||
tadrūpābhiḥ svapāpasya nāśāya suniṣevitām |
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japeddhomaḥ proktaḥ padmairdaśāṃśataḥ |
evaṃ siddhamanurmantrī marudādikanirjale ||
deśe gatvā jalārthaṃ tu puraścaryāṃ samācaret |
homādi sarvaṃ nirvartya gaṅgāmāvāhayet tataḥ ||
tatra kūpādikaṃ kṛtvā bhajeta tadamṛtopamam |
kalpasthāyi tadā gāṅgaṃ samastāghanāśanam ||

Lesungshinweise: Götter und weitere Wesen, auch entsprechende weibliche Gestalten – die grammatische Zuordnung ist unsicher –, dienen ihr zur Aufhebung ihrer Verfehlungen.

Band III, S. 882–883, Ganga: weitere Silbenformen und Regenanwendung
tathā |
hṛyamādimasavarṇā tyaktvoktā tu navākṣarī |
prāgvanmantrādikaṃ bāṇavedatritritribāhubhiḥ ||
mantrārṇaiḥ syuḥ ṣaḍaṅgāni puraścaryārṇalakṣakam |
homadravyādikaṃ prāgvat siddhamantraḥ samācaret ||
prayogaṃ jalamadhye tu sthitvā japtvā'yutaṃ manum |
tryahādavarṣākāle'pi vṛṣṭirbhavati bhūyasī ||

Lesungshinweise: [Die Silbenzählung und die erste Zeile sind nicht eindeutig miteinander vereinbar; sie werden nicht eigenmächtig berichtigt.]

Band III, S. 883, Ganga: fünfzehn- und achtzehnsilbige Formen
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
tāro hilimilidvandve gaṅge devi namo manuḥ |
tithivarṇo'sya munyādiḥ pūjā pūrvavadīritā ||
trihṛdryākṣikṛtābdhyarṇaiḥ ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ |
etasya bhajanājjantostīrthe maraṇaṃ bhavet ||
punarmantrāntaramāha |
tāro lajjā ramā hārdaṃ tato bhagavatī padam |
sambuddhyantaṃ gaṅgadayite namo huṃ tathā'strakam ||
aṣṭādaśārṇo mantro'yaṃ munyādyaṃ pūrvavanmatam |
iti gaṅgāmantraḥ |

Lesungshinweise: [Die Zahlwortfolge des Nyāsa und die ungewöhnliche Anrede gaṅgadayite sind vorläufige Drucklesungen.] Die anschließende Zahlwortreihe für den sechsfachen Nyāsa ist im Druck beschädigt.

Band III, S. 883–884, Manikarnika: Formel und Meditation
atha maṇikarṇikāmantraḥ |
tatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi maṇikarṇīmanuṃ param |
tāro vāk hrau~ ramā kāmastāro'tha maṇikarṇike ||
nama oṃ tithivarṇo'yaṃ mantraḥ paramadurlabhaḥ |
munirvyāso'tiśakvarī chandaḥ syānmaṇikarṇikā ||
devatā candranetrābdhidvibdhyarṇaiḥ ṣaḍaṅgakam |
atha dhyānam |
bījapūraṃ dakṣahaste vāmendīvaramālikā |
baddhāñjaliḥ śvetavastrā tryakṣā candranibhānanā ||
paścimābhimukhī smerā padmasthā padmamālikā |
nānālaṅkārabhūṣāḍhyā dhyeyā śrīmaṇikarṇikā ||
atha puraścaraṇam |
lakṣatrayaṃ japenmantraṃ juhuyāt taddaśāṃśataḥ |
puṇḍarīkaistrimadhvaktairyajet tāṃ gaṅgayā samam ||
iti maṇikarṇikāmantraḥ |

Lesungshinweise: [Die Bīja-Ligatur nach Vāk und die Nyāsa-Zählung bleiben vorläufig; die nebeneinander überlieferten Handhaltungen werden bewahrt.] Die Zahlwortverbindung für die sechs Glieder ist teilweise beschädigt.

Band III, S. 884, Vagamati: erster Mantra und Meditation
atha vāgmatīmantraḥ |
tatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi vāgmatyākhyaṃ manudvayam |
vāgbījaṃ prathamo mantro nārado'sya mato muniḥ ||
chando'nuṣṭub devatā tu vāgmatī parikīrtitā |
bījapatraiśca ṣaḍdīrghaiḥ ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ ||
atha dhyānam |
śvetāmbarāṃ śvetavarṇāṃ śvetagandhānulepanām |
sudhākumbhaṃ ca padmaṃ ca vīṇāṃ pustakam eva ca ||
karairdadhatīṃ mīnasthāṃ muktābharaṇabhūṣitām |
evaṃ dhyātvā karṇikāyāṃ yajeddevīṃ ṣaḍasrake ||
rudradhārāṃ maṇimatīṃ phalguṃ viṣṇumatīṃ tathā |
prabhāvatīṃ bhānumatīṃ bhūpure tu digīśvarān ||

Lesungshinweise: Die sechs Glieder werden mit dem Bīja und den sechs langen Vokalen gebildet; das verbindende Druckwort ist unsicher.

Band III, S. 884, Vagamati: Purashcharana und besondere Anwendungen
atha puraścaraṇam |
lakṣatrayaṃ japenmantraṃ pañcakhādyaistathā hunet |
tarpaṇādi tataḥ kṛtvā siddho mantraḥ prajāyate ||
sadyojātasya bālasya jihvāyāṃ bījamālikhet |
madhunā svarṇalekhanyā so'ṣṭavarṣaḥ kavirbhavet ||
vāgmatyāṃ vā'tha gaṅgāyāṃ puraścaryāṃ karoti yaḥ |
dvitīyayāmapratyāho bhikṣāśī cātha maunavān ||

Lesungshinweise: [Die Säuglingsanwendung wird als Quelleninhalt dokumentiert, nicht als heutige Handlungsempfehlung.] Die unmittelbar vorausgehende Zeitangabe mit „zweiter Nacht-/Tageswache“ ist beschädigt; die Verhaltensregeln werden auf der nächsten Seite fortgesetzt.

Band III, S. 885, Vagamati: Abschluss der Regeln und zweite Formel
brahmacārī bhūmiśāyī śvetāmbaradharaḥ śuciḥ |
vāksiddhiṃ labhate'vaśyaṃ dātā bhoktā tvayācakaḥ ||
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
ramātrapāvāgbījāni vadedṅe'ntā ca vāgmatī |
namo mameti ca pade dhāraṇāṃ ca tato dhiyam ||
vācamadbhutāṃ pradehi svāhāntastattvavarṇakaḥ |
munyādikaṃ tathā pūjā puraścaryā ca pūrvavat ||
iti vāgmatīmantraḥ |

Lesungshinweise: [Das letzte „nicht bittend“ steht neben der vorherigen Angabe, von Almosenspeise zu leben; die Spannung der Vorlage bleibt sichtbar.]

Band III, S. 885, Candra: sechs Silben und Meditation
atha candramantraḥ |
śāradāyām |
athocyate candramaso manuḥ sarvasamṛddhidaḥ |
khaḍgīśāstho bhṛgurbindumanuḥ svarasamanvitaḥ ||
somāya hṛdayān‍to'yaṃ mantraḥ proktaḥ ṣaḍakṣaraḥ |
ṛṣirukto bhṛguśchandaḥ paṅktiḥ somo'sya devatā ||
dīrghabhājāṃ svabījena manoraṅgakriyā matā |
atha dhyānam |
karpūrasphaṭikāvadātamaniśaṃ pūrṇendubimbānanaṃ muktādāmavibhūṣitena vapuṣā nirmūlayantaṃ tamaḥ |
hastābhyāṃ kumudaṃ varaṃ ca dadhataṃ nīlālakodbhāsitaṃ svasthāṅkasthamṛgoditāśrayaguṇaṃ somaṃ sudhāmbudhiṃ bhaje ||

Lesungshinweise: [Die Schlussverbindung mit mṛga, dem Mondtier beziehungsweise Mondfleck, ist syntaktisch unsicher; keine Ergänzung des verschlüsselten Bīja.] Das Bīja wird verschlüsselt durch Bhṛgu, Khaḍgīśa, Bindu und einen Vokal gebildet; die genaue Verbindung ist im Druck unsicher.

Band III, S. 885–886, Candra: Purashcharana und weitere Formel
atha puraścaraṇam |
rasalakṣaṃ japenmantraṃ sādhako vijitendriyaḥ |
tatsahasraṃ prajuhuyāt pāyasena sasarpiṣā ||
atha mantrāntaraṃ merutantre |
oṃ ā~ śrau~ śrūṃ sabinduḥ sa somāyetyagnigehinī |
daśākṣaraścandramantro japyaścāyaṃ nṛpāyutam ||
homādikaprayogāṃśca sarvaṃ pūrvavadācaret |
iti candramantraḥ |

Lesungshinweise: [Die Bīja-Ligaturen werden nach dem Druck gelesen; insbesondere die mittlere Vokalform bleibt unsicher. Die ausdrücklich verschiedenen Zählweisen werden nicht auf ein Zehntel vereinheitlicht.] Als Japa-Zahl steht nṛpāyuta, nach der gewöhnlichen Zahlwortlesung sechzehnmal zehntausend; diese Deutung bleibt vorläufig.

Band III, S. 886, Bhauma: erste Formel und Purashcharana
atha bhaumamantraḥ |
tatraiva |
atha bhaumamanuṃ vakṣye sarvaroganivāraṇam |
a~ ca aṅgārako ṅe'nto hṛdantaścāṣṭavarṇakaḥ ||
ṛṣyādyā [pāṭha aspaṣṭa]gāyatrī bhūmiputrāḥ prakīrtitāḥ |
aṅgaṣaṭkaṃ tvasya manornijabījena saṃmatam ||
atha dhyānam |
namāmyaṅgārakaṃ raktaṃ raktāmbaravibhūṣaṇam |
jānusthavāmahastāḍhyaṃ sābhayetarapāṇikam ||
atha puraścaraṇam |
lakṣāṣṭakaṃ japaḥ proktaḥ khadirodbhavakairhunet |
sājyaiḥ saṃtarpaṇaṃ raktacandanādyaiḥ samācaret ||

Lesungshinweise: Der Sehername ist beschädigt; Gāyatrī ist das Versmaß und Bhūmiputra die Gottheit.

Band III, S. 886, Bhauma: sechssilbige Formel
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
atha mantrāntaraṃ vakṣye bhūmiputrasya siddhidam |
oṃ hā~ ha~saḥ kha~ kha iti mantraḥ proktaḥ ṣaḍakṣaraḥ ||
munirvirūpo gāyatrī chando devo dharātmajaḥ |
ṣaḍvarṇaiḥ ṣaḍaṅgāni manoḥ kurvīta sādhakaḥ ||
atha dhyānam |
javākusumasaṃkāśaṃ śaktiṃ śūlaṃ gadāṃ varam |
meṣasaṃsthaṃ raktavastraṃ taṃ vande'haṃ dharātmajam ||
asya puraścaraṇaṃ ṣaḍlakṣajapaḥ |
rasalakṣaṃ japeddhomaṃ samidbhiḥ khadirasya ca |
iti tatraivoktatvāt |

Lesungshinweise: [Die nasalisierten Bīja-Zeichen sind nach dem sichtbaren Druck wiedergegeben; die Silbenzählung rechtfertigt keine zusätzliche Silbe.]

Band III, S. 887, Bhauma: dritte und vierte Formel
mantrāntaraṃ tatraiva |
oṃ krā~ krī~ krau~ sabinduḥ sakujāyetyagnigehinī |
daśākṣaro bhaumamantro japyaścāyaṃ navāyutaḥ ||
mantrāntaramāha |
oṃ śrī~ klī~ hrī~ samuccārya ṅe'nto bhaumo hṛdantakaḥ |
daśākṣaro manuḥ prokto virūpākṣo munirmataḥ ||
gāyatrī chanda uditaṃ devatā maṅgalo bhavet |
hrī~ bījaṃ śrī~ ca śaktiḥ syāt kīlakaṃ klī~ prakīrtitam ||
kālādikaṃ samuccārya niyoga ṛṇanāśane |
ṣaḍdīrghayuktabījena aṅgulyādiṣaḍaṅgakam ||

Band III, S. 887, Bhauma: Meditation und Abschluss
dhyānam |
tato dhyāyedraktavarṇaṃ raktamālyāṃśukāvṛtam |
kaṇṭhe kamalamālāḍhyaṃ karayoḥ śaktiśūlakam ||
maṅgalānāṃ maṅgalaṃ ca sarvakāmaphalapradam |
puraścaraṇam |
evaṃ dhyātvā japellakṣaṃ juhuyāt karavīrajaiḥ |
javāprasūnaiḥ purubhirmadhuratritayānvitaiḥ ||
raktacandanagandhādyairyajedaruṇabhūṣaṇam |
vidhinā bhūmitanayaṃ sarvābhīṣṭaphalapradam ||
iti kujamantraḥ |

Band III, S. 887–888, Budha: beide Formeln
atha bhaumamantraḥ |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi budhamantraṃ mahādbhutam |
buṃ ṅe'ntaṃ budhaśabdaṃ ca hṛdayān‍taḥ ṣaḍarṇakaḥ ||
budhamantro'sya munyādyā brahmapaṅktibudhā matāḥ |
ṣaḍaṅgāni svabījena vinyasyaivaṃ vicintayet ||
atha dhyānam |
vande budhaṃ sadā devaṃ pītāmbarasubhūṣaṇam |
jānusthavāmahastābjaṃ sābhayetarapāṇikam ||
atha puraścaraṇam |
prajapedarṇasāhasraṃ daśāṃśaṃ juhuyādghṛtaiḥ |
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
oṃ brā~ brī~ brūṃ sabinduḥ sabudhāyetyagnigehinī |
daśākṣaraḥ saumyamantro japo lakṣaikasaṅkhyayā ||
iti budhamantraḥ |

Lesungshinweise: [Die Zwischenüberschrift der Vorlage lautet irrtümlich erneut Bhauma; der folgende Text handelt eindeutig von Budha.]

Band III, S. 888, Brihaspati: erste Formel und Purashcharana
atha bṛhaspatimantraḥ |
tatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi gurumantraṃ gurutvakṛt |
bṛ~ bṛhaspataye hṛcca mantraścāṣṭākṣaro mataḥ ||
chando'nuṣṭub munirbrahmā devaḥ prokto bṛhaspatiḥ |
bṛ~ bījaṃ pataye śaktirbījenaivāṅgakalpanam ||
atha dhyānam |
suvarṇābhaṃ pītavastraṃ raktasvarṇāmbarādikam |
kirantaṃ dakṣahastena tadrāśiṃ vāmapāṇinā ||
spṛśantaṃ samyagaparaṃ vipaṇau kanakādikam |
nānālaṅkāraśobhāḍhyaṃ vidyāsāgarapāragam ||
atha puraścaraṇam |
japitvā'śītisāhasraṃ hutvā dhenughṛtena vā |
dharmādharmādipīṭhe taṃ pūjayedaṅgadigyakaiḥ ||

Lesungshinweise: [Der Druck der Meditationszeile mit vipaṇau ist unsicher; kein zusätzlicher Gegenstand wird ergänzt.] Die anschließende Verbindung über Gold auf einem Markt ist im Wortlaut unsicher.

Band III, S. 888–889, Brihaspati: zweite Formel und Abschluss
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
oṃ jrā~ jrī~ jrūṃ sabinduḥ sacaturthyanto bṛhaspatiḥ |
vahnistrīviśvavarṇo'yaṃ japyaḥ pañcadaśāyutam ||
iti bṛhaspatimantraḥ |

Band III, S. 889, Sukra: erste Formel und Meditation
atha śukramantraḥ |
tatraiva |
vastraṃ me dehi śukrāya hṛdayān‍taḥ śumādikaḥ |
ekādaśākṣaro mantro virāṭ chanda udāhṛtam ||
brahmā munirdevatā tu śukro daityādipūjitaḥ |
ṣaḍbhiḥ padaiḥ ṣaḍaṅgāni tato devaṃ vicintayet ||
atha dhyānam |
śukraṃ namāmyāpaṇasthaṃ muktābharaṇabhūṣitam |
svarṇavāsoratnadhārāvidhunvantaḥkaradvayam ||
atha puraścaraṇam |
ayutaṃ prajapenmantraṃ sahasraṃ juhuyādghṛtaiḥ |

Band III, S. 889, Sukra: weitere Formel und Abschluss
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
oṃ hrā~ hrī~ hrau~ sabinduḥ saśukrāyetyagnigehinī |
daśākṣaraḥ śukramantro japyo'yaṃ dvādaśāyutam ||
udumbarasamidbhiśca homayet sakalāpadaḥ |
bhūpaiḥ kṛtā vinaśyanti strīsaukhyamupajāyate ||
iti śukramantraḥ |

Band III, S. 889–890, Sanaisvara: erste Formel und zwei Meditationen
atha śanaiścaramantraḥ |
tatraiva |
śanaiścarāya hṛdayaṃ śāmādyaścāṣṭavarṇakaḥ |
munyādyā brahmagāyatraśanaiścarasamāhvayāḥ ||
ṣaḍdīrghayuktabījena ṣaḍaṅgāni samācaret |
atha dhyānam |
vande śanaiścaraṃ vakradaṃṣṭraṃ nīlavibhūṣaṇam |
vāmajānusthitaṃ vāmakaraṃ dakṣe varaṃ dadhat ||
mārtaṇḍabhairavatantre |
nīlādriśobhāñcitadivyamūrtiḥ khaḍgī tridaṇḍī śaracāpahastaḥ |
śambhurmahākālaśaniḥ purārirjayatyaśeṣāsuranāśakārī ||
iti dhyānāntaramuktam |

Lesungshinweise: [Die Druckausgabe kennzeichnet diese zweite Meditation als nur im Textzeugen „5“ überliefert.]

Band III, S. 890, Sanaisvara: Purashcharana und zweite Formel
atha puraścaraṇaṃ merau |
japedakṣarasāhasraṃ taddaśāṃśaṃ hunedghṛtaiḥ |
ṣaḍaṅgagrahadikpālasāyudhaiḥ paripūjanam ||
na śanaiścarabhaktānāmāpado na daridratā |
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
oṃ prā~ prī~ prau~ sa ityuktvā śanaiścarapadaṃ vadet |
ṅe'ntaṃ svāhā dvādaśārṇo japaḥ prayutasaṃmataḥ ||
hunecchamīsamidbhiśca klīvāḥ sarve'sya vaśyagāḥ |
iti śanaiścaramantraḥ |

Lesungshinweise: [Die Bīja-Ligaturen der zweiten Formel bleiben vorläufig; die historische Personenbezeichnung wird quellenbezogen wiedergegeben.] Im Anschluss wird die Unterwerfung von klīvas genannt, einem historisch mehrdeutigen Ausdruck für als impotent oder nichtmännlich bezeichnete Personen.

Band III, S. 890–891, Rahu: erste Formel und Purashcharana
atha rāhumantraḥ |
tatraiva |
aparaṃ tu manuṃ vakṣye rāhave nama uccaret |
rā~ pūrvakaḥ ṣaḍarṇo'yaṃ varṇairevāṅgakalpanam ||
munyādyā brahmagāyatrarāhavaḥ parikīrtitāḥ |
atha dhyānam |
vande rāhuṃ dhūmravarṇaṃ sarpakāyaṃ kṛtāñjalim |
vikṛtāsyaṃ raktanetraṃ dhūmrālaṅkāramanvaham ||
atha puraścaraṇam |
japedarṇasahasraṃ tu homayedgoghṛtena ca |
grahāśādhiparāstraiśca pūjāvṛttirudīritā ||
rāhorupāsako bhūpaḥ saṅgrāme vijayī bhavet |

Lesungshinweise: [Zur Meditationszeile bietet die Druckfußnote „maṇḍitam“, geschmückt, als Lesart der Zeugen 2, 3 und 4.]

Band III, S. 891, Rahu: weitere Formel und Abschluss
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
oṃ sā~ sī~ sau~ sabinduḥ sarāhave tvagnigehinī |
daśākṣaro rāhumantro japyaścāyaṃ daśāyutaḥ ||
dūrvābhirhomayitvā ca dvijān saṃtarpya sidhyate |
iti rāhumantraḥ |

Band III, S. 891, Ketu: erste Formel und Meditation
atha ketumantraḥ |
tatraiva |
ke~ ketave hṛdityevaṃ ketumantraḥ ṣaḍarṇakaḥ |
brahmā munirmataśchandaḥ paṅktiḥ ketuśca devatā ||
ke~ bījaṃ ve~ tu śaktiḥ syādbījenaiva ṣaḍaṅgakam |
atha dhyānam |
vande ketuṃ kṛṣṇavarṇaṃ kṛṣṇavastravibhūṣitam |
vāmorunyastataddhastaṃ sābhayetarapāṇikam ||
atha puraścaraṇam |
japedakṣarasāhasraṃ taddaśāṃśaṃ hunedghṛtaiḥ |

Band III, S. 891, Ketu: weitere Formel und Abschluss
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
oṃ prā~ prī~ prau~ sabinduḥ saketave vahnigehinī |
daśākṣaraḥ ketumantro japyo'yaṃ dvādaśāyutam ||
homaḥ kuśaiḥ prakartavyo ghṛtāktaistarpaṇādi ca |
upāsakānāmetasya ketavo'gre caranti hi ||
iti ketumantraḥ |

Lesungshinweise: [Die erste Konsonantenligatur der Bīja-Reihe ist vorläufig nach dem Druck als pr gelesen.]

Band III, S. 891–892, Graha-Matrikas: Einführung und Namen
atha grahamātṛkāmantrāḥ |
tatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi grahamātṛsusādhanam |
grahamātari tuṣṭāyāṃ kiṃ grahairduhitairapi ||
grahamātari tuṣṭāyāṃ sugrahaiḥ kiṃ prayojanam |
maṅgalā piṅgalā dhanyā bhrāmarī bhadrikā tathā ||
ulkā siddhā saṃkaṭā ca vikaṭā garbhapālikā |
sadrudrakṣatrataścāṣṭau janmadhiṣṇyakramāddharāḥ ||
phalaṃ nāmānurūpaṃ syādekopacayato dvayoḥ |

Lesungshinweise: [Die astrologische Rechenregel wird wegen ihrer beschädigten Lesung nicht rekonstruiert. Die Namen und die anschließenden ausdrücklichen Planetenzuordnungen bleiben maßgeblich.] Es folgt eine beschädigte Berechnungsregel mit acht und dem Geburts-Nakṣatra.

Band III, S. 892, Pingala: Mantra und Meditation
piṅgalā sūryajananī mahādhivyādhikāriṇī ||
tuṣṭā cecchatruvargasya ruṣṭā kuryācca sādhake |
jrau~ bījaṃ tu samuccārya piṅgale vairivāriṇi ||
prasīda phaḍiti proktastrayo'gniśaktivarṇakaḥ |
dīrghaṣaṭkayujā pūrvabījena ca ṣaḍaṅgakam ||
atha dhyānam |
piṅgavarṇāṃ piṅgakeśīṃ piṅganetrāṃ dhanuḥśarān |
hastābhyāṃ dadhatīṃ padmayugalaṃ tāṃ bhajāmyaham ||

Lesungshinweise: [Das Anfangsbīja und die Silbenangabe bleiben lokale Lesungsunsicherheiten.] Die Formel besteht aus dem vorläufig als Jrauṃ gelesenen Bīja, „piṅgale vairivāriṇi prasīda phaṭ“: „Piṅgalā, du Abwehrerin der Feinde, sei gnädig; Phaṭ.“ Die Wortverbindung zur Silbenzahl ist beschädigt.

Band III, S. 892–893, Graha-Matrikas: gemeinsame Verehrung und Opfer
atha pūjāvidhiṃ vakṣye sarvāsāmeva tantrataḥ |
javāpuṣpāṇi śastāni dhūpo guggulasambhavaḥ ||
ghṛtapradīpo madhurā naivedyāḥ pāyasādayaḥ |
alaṅkārāstathā raktāstathā vastrāṇi candanam ||
svarṇālaṅkaraṇaiścāpi saddravyairbahupaścakaiḥ |
tarpayet parameśāni tattanmantraiḥ sahasradhā ||
suvarṇapatre nicchidre hastāyāme manorame |
kṛtvā yantraṃ tathoktaṃ tu yoginīṃ tatra pūjayet ||
tattanmantravaraṃ japtvā vighnaśāntyai sahasraśaḥ |
saptāhena prajāyeta trividhotpātavāraṇam ||
tataśca kuṇḍaṃ vidhivat kṛtvā ca caturasrakam |
atha vā sthaṇḍile śuddhe sulipte gomayāmbubhiḥ ||
caturhastapramāṇena yojayet sthiramānasaḥ |
yoginyagniṃ tu saṃsthāpya kṛtvā pūrvoditāḥ kriyāḥ ||
anyāsāṃ daśavāraṃ tu viruddhāyāḥ sahasradhā |
bilvapatraistakaraiśca kamalairnāgakeśaraiḥ ||
juhuyāt pāyasānnena tathaiva kulavastunā |
sahasramayutaṃ vā'pi lakṣaṃ vā kāmanākramāt ||

Lesungshinweise: [Die beiden undeutlichen Stoffbezeichnungen werden nicht botanisch oder rituell konkretisiert.] Auf einer schönen, unbeschädigten Goldplatte von einer Hasta Länge zeichne man das vorgeschriebene Yantra und verehre dort die Yoginī. Als Stoffe werden Bilva-Blätter, Takara – die Pflanzenlesung ist vorläufig –, Lotus, Nāgakeśara, Milchreis und ein als Kula-Stoff bezeichnetes Mittel genannt.

Band III, S. 893, Graha-Matrikas: Mandala und besondere Anwendung
atha pūjāṃ pravakṣyāmi madhye devīṃ prapūjayet |
icchāṃ jñānaṃ kriyāṃ śaktiṃ triṣu koṇeṣu pūjayet ||
manmathān pañca tadadhaḥ pañcakoṇeṣu pūjayet |
ṣaḍaṅgaṃ pūjayet paścādaṣṭapatre'nyayoginīḥ ||
tadbāhyabhūpure lokapālānastrāṇi pūjayet |
pūjāprakāro homaśca sarvāsāmayameva hi ||
viśeṣaḥ punaratrāsti śātrucchedābhicārake |
khaḍgacarmadharāmugrāṃ dhyāyet ṣaḍbhujadhāriṇīm ||
garuḍāsanamāsīnāṃ vairinigrahakārikām |
lakṣamekaṃ prajapyādau japellakṣaṃ hi tarpayet ||
sarvaśatruvināśaḥ syādduḥkhaṃ nāpnoti kutra cit |

Lesungshinweise: [Die historische Abhicāra-Passage und ihre Wirkungsbehauptung sind als Quelleninhalt übersetzt; die doppelte Zahlenangabe wird nicht geglättet.]

Band III, S. 893–894, Mangala: Mantra und Meditation
athātaḥ saṃpravakṣyāmi candramātuśca sādhanam ||
māyādyo vahnijāyānto maṅgale maṅgalālaye |
ekādaśākṣaro mantro maṅgalāyāḥ prakīrtitaḥ ||
kṛtvādyena ṣaḍaṅgāni dīrghaṣaṭkayujā tathā |
dhyāyedenāṃ trinayanāmudyadādityasannibhām ||
darasmeramukhāmbhojāṃ sindūrasundarādharām |
padmadvayaṃ dhanurbāṇān dadhatīṃ bhujapallavaiḥ ||
saguñjanmañjumañjīrakāñcīguṇavirājitām |
evaṃ dhyātvā maheśāni pūrvavat paripūjayet ||
tato labdhamanuṃ japtvā tāramāyāpuraḥsaram |
yoginīkṣetravaṭukagaṇādhipabaliṃ haret ||
sarvāsāmeva pūjānte maṅgaleva prasīdati |

Lesungshinweise: [Das Wort kṣetra ist im Druck verkürzt; die Zuordnung zu Kṣetrapāla ist eine erklärte Auflösung.]

Band III, S. 894, Graha-Matrikas: abgestufte Wiederholungszahlen
atha puraścaraṇamāha |
yoginyāstu prasādārthaṃ varṇalakṣaṃ japenmanum |
duryoginyanukūlārthaṃ japet tatsaṅkhyakāyutam ||
adṛṣṭapratibaddhasya śubhāyāstu phalasya ca |
prāptaye prajapet tāvatsahasraṃ pratyahaṃ japam ||
prakartavyo varṇaśataṃ yāvadduṣṭā tu yoginī |
tuṣṭāyāṃ varṇadaśakaṃ rogiṇaṃ cābhimantrayet ||
varṇatulyena mantreṇa yasyāḥ sevāparo bhavet |
tasyāḥ pīḍānivṛttiḥ syādarṇābhyantargatairdinaiḥ ||
evaṃ vidhirnavānāṃ tu vijñeyaḥ surasattamāḥ |
yoginī tulyaphaladā vāmamārge ca dakṣiṇe ||

Lesungshinweise: [Die Heilungsangaben sind Wirkungszuschreibungen der Vorlage.]

Band III, S. 894–895, Bhramari: Mantra und Reiseanwendungen
athātaḥ saṃpravakṣyāmi bhrāmarīṃ bhaumamātaram |
kṣī~ bhrāmari padaṃ coktvā jaya tānme adhīśvari ||
bhrāmaya klī~ ṣoḍaśārṇo mantro'syāḥ prakīrtitaḥ |
piṅgalāvat sarvamasyāḥ siddhaye śarkarān daśa ||
mantrayitvā'nayā mārge daśadikṣu ca saṃtyajet |
prātastato vrajenmārgaṃ mārgasthāḥ sarva eva hi ||
sarve mohaṃ samāyānti vyāghrāḥ sarpāśca taskarāḥ |
śulkino duṣṭabhūpāśca nityamevaṃ samācaret ||
upānatkatale yasya likhitvā nāma ca vrajet |
yojanaikaṃ japenmantraṃ sa bhramet sa vasundharām ||

Lesungshinweise: [Die Anfangsligatur und die Worttrennung „jaya tān me“ bleiben vorläufig. Die genannten Anwendungen werden als historische Ritualvorstellungen wiedergegeben.]

Band III, S. 895, Bhadrika: Formel und Verehrung
athātaḥ saṃpravakṣyāmi bhadrikāṃ budhamātaram |
bhlū~ bījaṃ toyabhūyogājātamādau samuccaret ||
bhadrike me mama bhadraṃ dehīti ca padaṃ punaḥ |
vadecca parabhadrāṇi nāśaya dvitayaṃ tataḥ ||
svāhānto jinavarṇo'yaṃ bhadrikāyā manurmataḥ |
ṣaḍdīrghayuktabījena ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ ||
maṅgalāvacchubhānāṃ syāddhyānaṃ duṣphaladāyinī |
piṅgalāvat samuddiṣṭaṃ japādyaṃ proktavartmanā ||

Lesungshinweise: [Das verschlüsselte Anfangsbīja ist nicht sicher aufgelöst; die ungewöhnliche doppelte Selbstbezeichnung me mama bleibt gemäß Druck stehen.]

Band III, S. 895, Dhanya: Formel und Purashcharana
athātaḥ saṃpravakṣyāmi dhanyākhyāṃ gurumātaram |
śrīdhanade samuccārya dhanye svāhā'ṣṭavarṇakaḥ ||
ṣaḍdīrghāḍhyādyabījena ṣaḍaṅgavidhirīritaḥ |
nāsti dhanyāsamā kā cidiha loke phalapradā ||
puraścaryātrayaṃ kṛtvā prāgjanmārjitapātakam |
saṃstambhya dhanyā dadate dhanyatvaṃ sādhakāya tu ||
bṛhaspatīśvarāt paścāt kāśyāṃ dhanyāṃ vilokayet |
puraścaryāṃ tatra kṛtvā vaiśyo dhanyaḥ prajāyate ||

Lesungshinweise: [Der letzte Ausdruck ist vorläufig als vaiśya gelesen; die Quelle verknüpft den Ort ausdrücklich mit kaufmännischem Gedeihen.]

Band III, S. 896, Siddha: Formel und Wirksamkeit
athātaḥ saṃpravakṣyāmi siddhāṃ śukrasya mātaram |
hrī~ siddhe me sarvamānaṃ samuktvā sādhayadvayam ||
hṛdayān‍to mitravarṇaḥ siddhāyā manurīritaḥ |
bījenaiva ṣaḍaṅgāni japādyaṃ proktavaccaret ||
nāsti siddhopāsakānāṃ karmāsiddhistu kutra cit |
upāsakā ye siddhāyāḥ yenāmnāyena jāyate ||
tadāmnāyakadevānāṃ pāke'syāḥ sarvameva hi |
ṣaṭkarma siddhyate tasya manorārādhanaṃ vinā ||

Lesungshinweise: [Die beschädigte Zeile mit pāke und das Wort sarvamānam bleiben lokal offen.] Die Anrufung bittet Siddhā, das Genannte zu verwirklichen; sarvamānam ist im Druck unsicher und wird nicht stillschweigend durch eine geläufigere Bitte ersetzt. Welchem Āmnāya ihre Verehrer auch angehören, die Gottheiten dieses Überlieferungszweiges stehen zu ihrer Reifung beziehungsweise Wirksamkeit in Beziehung – die genaue Wortverbindung ist unsicher.

Band III, S. 896, Ulka: Formel und Prozession
athātaḥ saṃpravakṣyāmi colkāṃ mandasya mātaram |
oṃ mama rogaṃ nāśaya mantra ekādaśākṣaraḥ ||
sarvarogāpaho mantro mārjanāt saptadhāśataḥ |
ulkāmantro yasya siddho na gadāstasya mandire ||
śītalāyāṃ mahāmāryāṃ mahiṣaṃ lakṣaṇānvitam |
ulkāprītyai tamabhyarcya nagare bhrāmayet punaḥ ||
nānāvādyaiḥ parivṛtaṃ vastrādibhiralaṅkṛtam |
utsṛjet taṃ yamāśāyāmupadravaśamo bhavet ||

Lesungshinweise: [Die Bezeichnung der Krankheit und die Wirkungsbehauptungen gehören zum historischen Quellentext; die Silbenzahl wird trotz der knappen sichtbaren Formel unverändert dokumentiert.]

Band III, S. 896–897, Samkata: Formel und Kaschi-Bezug
athātaḥ saṃpravakṣyāmi saṃkaṭāṃ rāhumātaram |
hrī~ saṃkaṭe ca rogaṃ me paramaṃ nāśayadvayam ||
ṣoḍaśārṇastu mantro'yaṃ sarvaduḥkhāpanodanaḥ |
kārāgṛhe japallakṣaṃ bandhamokṣaḥ prajāyate ||
vīreśvarādudak kāśyāṃ saṃkaṭā yatra saṃsthitā |
tatra ṣoḍaśalakṣāṇi japtvā homastu dūrvayā ||
tasya siddho bhavenmantrastanmukhādyadi niḥsaret |
amukasyāmukaṃ kaṣṭaṃ gataṃ tadgatameva hi ||

Band III, S. 897, Vikata: Formel und Abschluss der Planetenmütter
athātaḥ saṃpravakṣyāmi vikaṭāṃ ketumātaram |
tāro namo bhagavati vikaṭe vīrapālike ||
prasīdayugalaṃ mantraḥ prakṛtyarṇaḥ prakīrtitaḥ |
kāśyāṃ vīreśvarāsannā paścime vikaṭā sthitā ||
tatra mantramimaṃ japtvā grahataptāśca bālakāḥ |
udaraṃ cāpi vandhyāyāḥ prasavantyāstathā śiraḥ ||
pitrādibhistyaktabālāstathā mātṛvivarjitāḥ |
sādhakasya karaspṛṣṭā nīrogāścirajīvinaḥ ||
iti grahamātṛkāmantrāḥ |

Lesungshinweise: [Die medizinischen und geburtshilflichen Zuschreibungen sind historische Quellenangaben.]

Band III, S. 897, Dikpalas: Indra
atha dikpālamantrāḥ |
tatrādau śakramantra uktastatraiva |
imindrāya namaśceti śakramantraḥ ṣaḍakṣaraḥ |
paṅktiśchando munirbrahmā deva indraḥ prakīrtitaḥ ||
māyeti śaktiṃ ri~ bījaṃ bījenaiva ṣaḍaṅgakam |
atha dhyānam |
pītavarṇaṃ sahasrākṣaṃ vajrapadmakaraṃ vibhum |
sarvālaṅkārasaṃyuktaṃ namīndraṃ dikpatīśvaram ||
atha puraścaraṇaṃ tatraiva |
prajapellakṣamekaṃ tu tilājyābhyāṃ hunet tataḥ |
evaṃ siddhamanurmantrī prayogaṃ kartumarhati ||

Lesungshinweise: [Die auffällige Bīja-Schreibung bleibt als lokale Druckunsicherheit vermerkt.] Māyā wird als Kraft genannt; die Bīja-Angabe in der nächsten Druckzeile ist als riṃ beziehungsweise iṃ nicht eindeutig.

Band III, S. 897–898, Agni: Formel und Nyasa
athāgnimantraḥ |
śāradāyām |
vyāhṛtitrayamagneḥ syājjātaveda ihāvaha |
sarvakarmāṇi sambhāṣya sādhayāgnipriyā tataḥ ||
tārādyo'yaṃ manuḥ proktaḥ pañcaviṃśativarṇavān |
ṛṣirbhṛgurbhavecchando gāyatraṃ devatā'nalaḥ ||
vibhaktaḥ pañcabhiḥ ṣaḍbhiścaturbhiḥ pañcabhistribhiḥ |
dvābhyāmaṅgakriyā proktā varṇairmūlamanoḥ kramāt ||

Lesungshinweise: [Die drei Vyāhṛtis sind die kosmischen Rufe Bhūḥ, Bhuvaḥ und Svaḥ; die Quelle nennt sie zusammenfassend.]

Band III, S. 898, Agni: Meditation
atha dhyānam |
aṃsāsaktasuvarṇamālyamaruṇasrakcandanālaṅkṛtaṃ jvālāpuñjajaṭākalāpavilasanmauliṃ sumuktāmbaram |
śaktisvastikadarbhamuṣṭikajapasraksaruksruvābhīvarān taddorbhirbibhratamagniṃ trinayanaṃ raktābjamadhye bhaje ||

Lesungshinweise: [Die Schreibweise der beiden Opferlöffel ist im Druck leicht beschädigt, ihre Bezeichnung im Ritualzusammenhang jedoch erkennbar.] Sein Haupt erstrahlt mit einer Flechtenkrone wie einem Bündel von Flammen, sein Gewand ist schön angelegt – die genaue Gewandlesung ist unsicher.

Band III, S. 898, Agni: zehntägiges Purashcharana
atha puraścaraṇam |
gurorlabdhamanurmantrī caturdaśyāmupoṣitaḥ |
japeddvādaśasahasrāṇi śuddhācārī jitendriyaḥ ||
amāvāsyādine viprān bhojayenmadhurottaraiḥ |
bhakṣyairbhojyairyathāśakti dadyāt tebhyo'tra dakṣiṇām ||
bhuktvā bhogān samānīya homadravyāṇi śodhayet |
aparaṃ dinamārabhya homaṃ kuryādatandritaḥ ||
kramādvaṭasamidvrīhitilarājīhavirghṛtaiḥ |
pratyekamaṣṭottaraśataṃ juhuyādaniśaṃ sudhīḥ ||
daśāhamenaṃ nirvartya vidhānena vidhānavit |
dattvā pūrṇāhutiṃ samyagāhūya dvijottamān ||
saṃpūjya tarpayedvittairyathāvibhavamādarāt |
gurave dakṣiṇāṃ dadyādaruṇāṃ gāṃ payasvinīm ||
vāsāṃsi dhanadhānyādi dattvā saṃprīṇayedgurum |

Band III, S. 898–899, Yama: Formel und Meditation
atha yamamantro merutantre |
oṃ krau~ hrī~ ā~ ca tahījaṃ ṅe'ntaṃ vaivasvataṃ vadet |
dharmarājāya bhaktānugrahakṛte namo vadet ||
caturviṃśativarṇo'yaṃ yamamantro'khileṣṭadaḥ |
siddhābhivibandhayumārṇaiḥ ṣaḍaṅgāni smaredyamam ||
meghaśyāmaṃ prasannāsyaṃ nānālaṅkārasaṃyutam |
mahiṣasthaṃ daṇḍadharaṃ saṃstutaṃ pitṛbhirvṛtam ||
nānārūpadharairdūtaiḥ śvetavastraṃ bhajedyamam |
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ hunedājyānvitaistilaiḥ |

Lesungshinweise: [Die zusätzliche Bīja-Lesung und die Nyāsa-Zahlwortreihe bleiben offen; die Formel wird nicht als sicher rekonstruierte Gesamtfolge ausgegeben.] Nun der Yama-Mantra aus dem Merutantra: Oṃ, Krauṃ, Hrīṃ, Āṃ und eine im Druck beschädigte weitere Bīja-Angabe, dann Vaivasvata im Dativ, „dharmarājāya bhaktānugrahakṛte namo“: „Verneigung vor dem Sohn Vivasvats, dem König des Dharma, der den Verehrern Gnade erweist.“ Die Formel wird als vierundzwanzigsilbig und alle Wünsche erfüllend bezeichnet. Die folgende Silbengruppierung für die sechs Glieder ist beschädigt.

Band III, S. 899, Nirrti: Formel und Purashcharana
atha nairṛtamantrastatraiva |
oṃ kṣā~ nirṛtaye rakṣādhipataye padaṃ vadet |
dhūmravarṇāya khaḍgeti hastāya pretavāhanaḥ ||
ṅe'ntastataśca hṛdayaṃ triṃśadarṇo manurmataḥ |
oṃ kṣamādyairhṛdantaiśca pañcāṅgaṃ pañcabhiḥ padaiḥ ||
dhyānam |
kirīṭinaṃ ca piṅgākṣaṃ dhūmrābhaṃ pretavāhanam |
nānārakṣogaṇaiḥ sevyaṃ khaḍgacarmadharaṃ bhaje ||
puraścaraṇaṃ tatraiva |
japet triṃśatsahasrāṇi guḍājyābhyāṃ hunet punaḥ |

Band III, S. 899–900, Varuna: Formel und Purashcharana
atha varuṇamantrastatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi mantraṃ varuṇadaivatam |
tāraṃ va~ varuṇāyeti jalādhipataye vadet ||
vadecca śuklavarṇāya pāśahastāya saṃvadet |
makaroti vāhanāya nama ekatrivarṇakaḥ ||
triṣṭupchando vaśiṣṭharṣirdevatā varuṇo mataḥ |
oṃ vamādyairnamo'ntaiśca pañcāṅgaṃ pañcabhiḥ padaiḥ ||
dhyānam |
śvetāṃśukaṃ dadhaddhastaiḥ pāśāṅkuśavarābhayān |
svacchāravindavasatiṃ muktābharaṇabhūṣitaḥ ||
tundilaśca prasannāsyo varuṇo nidhido'stu me |
puraścaraṇam |
japedarṇasahasraṃ tu homaḥ padmākṣakermataḥ |

Band III, S. 900, Vayu: Formel und Purashcharana
atha vāyumantrastatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi vāyumantraṃ mahādbhutam |
tāraṃ ya~ vāyave prāṇādhipataye padaṃ vadet ||
kṛṣṇavarṇāyāṅkuśeti hastāya mṛgavāhanāya namo godvivarṇo'yaṃ vāyormantra udāhṛtaḥ ||
gaṇako'sya muniśchando nivṛdvāyuśca devatā |
pañcāṅgāni manorasya oṃ ya~ bījādikaiḥ padaiḥ ||
dhyānam |
kṛṣṇavarṇaṃ dhāvamānaṃ mṛgasthaṃ vegavattaram |
pāśāṅkuśakaraṃ pretakṛtyāparisamantātam ||
atha puraścaraṇam |
japedarṇasahasrāṇi lājājyābhyāṃ ca homayet |
siddhamantrastu tatkālaṃ bhavenmantrī balādhikaḥ ||

Lesungshinweise: [Die Zahlwortangabe sowie die letzte Verbindung der Meditationszeile bleiben vorläufig.]

Band III, S. 900–901, Kubera: Hauptformel und Meditation
atha kuberamantrastatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi rājarājamanuṃ śubham |
yakṣāya ca kuberāya vadedvaiśravaṇāya ca ||
dhanadhānyādhipataye dhanadhānyapadaṃ vadet |
samṛddhiṃ me dehīti vadedathāgnipriyāntakaḥ ||
pañcatriṃśārṇamito viśravā munirīritaḥ |
chandastu bṛhatī tryaṅghrīṣṭavasudasrāṅgaiḥ ṣaḍaṅgakam ||
dhyānam |
gārutmatanibhaṃ śāntaṃ mukuṭādivibhūṣitam |
varaṃ gadāṃ ca dadhataṃ tundilaṃ yakṣasevitam ||
puraścaraṇam |
lakṣamekaṃ japenmantraṃ daśāṃśaṃ juhuyāt tilaiḥ |
dharmādipīṭhe prayajedaṅgalokeśarāhutibhiḥ ||
śivālaye japenmantramayutaṃ dhanavṛddhaye |
bilvamūlopaviṣṭena japto lakṣaṃ dhanarddhidaḥ ||

Band III, S. 901, Kubera: sechzehnsilbige Variante
atha mantrāntaraṃ vakṣye oṃ śrī~ oṃ hrī~ samuccaret |
śrī~ hrī~ klī~ śrī~ klī~ ca vitteśvarāya nama ityapi ||
ṣoḍaśārṇo'sya munyādi prāgvat trihṛdhṛnetrakaiḥ |
pañcākṣibhyāṃ ṣaḍaṅgaṃ syāddhyānapūjādi pūrvavat ||

Lesungshinweise: [Die Bīja-Folge folgt vorläufig den sichtbaren Ligaturen und wird nicht aus der Silbenzahl korrigiert.]

Band III, S. 901, Kubera: acht Silben und Schatzgefäße
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
atha mantrāntaraṃ vakṣye kuberasya gajākṣaram |
tāro vaiśravaṇāyeti svāhā pañcāṅgamatra tu ||
svāhāntaḥ praṇavādyaistu pañcabhirmantravarṇakaiḥ |
dhyānamāha |
dhanapūrṇaṃ svarṇakumbhaṃ tathā ratnakaraṇḍakam ||
hastābhyāṃ bibhrataṃ svarṇakarapādaṃ ca tundilam |
dharādhastādbṛhatpīṭhopaviṣṭaṃ sasmitānanam ||
puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japeddhomaḥ pūjā prāgvanmahādhanī |
sevanādasya bhavati yakṣiṇyaśca tathā varāḥ ||

Lesungshinweise: [Die fünfteilige Gliederung wird von der Quelle knapp vorausgesetzt.]

Band III, S. 901–902, Isana: Formel und Verhältnis von Mantra und Vidya
atheśānamantrastatraiva |
praṇavaṃ haṃ samuccārya īśānāya vadet tataḥ |
vidyādhipataye ceti sphaṭiketi vadet tataḥ ||
varṇāya śūlahastāya ṅe'ntaśca vṛṣavāhanaḥ |
namo'nta ekatriṃśadvarṇo mantra udāhṛtaḥ ||
oṃ hamādyairnamo'ntaiśca pañcāṅgaṃ pañcabhiḥ padaiḥ |
śaktīnāṃ mantrā ye ca tā vidyāḥ parikīrtitāḥ ||
puruṣāṇāṃ ca te mantrā vidyāstu puruṣaṃ vinā |
bhavanti naiva phaladā yathā nārī naraṃ vinā ||
puṃsāṃ yogo yatra lokestatrān prayojayet |
asya puraścaraṇamaṣṭasahasrajapastantrāntare proktaḥ |

Lesungshinweise: [Dies ist die historische geschlechtliche Symbolik der Quelle; die letzte Wortverbindung ist im Druck beschädigt.]

Band III, S. 902, Brahma: Formel und Umfang der Verehrung
atha brahmamantro merutantre |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi brahmaṇo mantramuttamam |
tāraṃ pāśaṃ brahmaṇe ca lokādhipataye vadet ||
raktavarṇāyordhvalokapālakāya vadet tataḥ |
padmahastāya ca padaṃ ṅe'ntaṃ syāddhaṃsavāhanaḥ ||
namo'nto bāṇarāmārṇo mantro'yaṃ parikīrtitaḥ |
tārapāśādikaiḥ ṣaḍbhiḥ padairaṅgaṃ hṛdantakaiḥ ||
nāsya pūjā tu mantrasyāpūjyo'sya prakīrtitaḥ |
varṇalakṣajapādeva nigrahānugrahakṣamaḥ ||
daśapatre yajedenaṃ prāṇaśāntavadela surāḥ |
na tatra mama śāpo'sti śāpaḥ kevalapūjane ||

Lesungshinweise: [Die beschädigte Zeile nach daśapatre bleibt offen; die Unterscheidung zwischen eingebundener und alleiniger Verehrung wird aus den klaren Schlusswörtern erschlossen.] Auf dem zehnblättrigen Lotus soll er dennoch im Zusammenhang verehrt werden; eine folgende Wendung ist beschädigt.

Band III, S. 902–903, Ananta: Formel und Abschluss der Richtungshüter
athānantamantrastatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi śeṣasya manumadbhutam |
tāraṃ māyāmanantāya nāgādhipataye vadet ||
gauravarṇāyātalādisaptalokeśvarāya ca |
cakrahastāya garuḍavāhanāya namo'ntakaḥ ||
evaṃ catvāriṃśadarṇo mantro'nantasya kīrtitaḥ |
mantraṃ praticaturdaśyāṃ caturdaśaśataṃ japet ||
dugdhaṃ huneddvijān bhojayecca caturdaśa |
kuryāccaturdaśīṃ bhaktyā dhanadhānyayuto bhavet ||
rājyabhraṣṭo labhedrājyaṃ vidyākāmastu paṇḍitaḥ |
bhādraśuklacaturdaśyāṃ viśeṣāt pūjanaṃ matam ||
iti dikpālaprakaraṇam |

Lesungshinweise: [Die für Śeṣa/Ananta auffälligen Viṣṇu-Attribute Diskus und Garuḍa werden nach der Vorlage beibehalten.]

Band III, S. 903, Gayatri: Brahman mit und ohne Eigenschaften
atha gāyatrīpuraścaraṇādi |
merutantre |
atha vakṣyāmi mantreśīṃ gāyatrīṃ vedamātaram |
yayā tu saguṇaṃ brahma gīyate pratipādyate ||
nirguṇaṃ yāṃ vinā muktirna kasyāpi prajāyate |
mahāmāyāsvarūpāyāṃ mahākālaḥ svayaṃ yajet ||
yatprabhāvādahaṃ tvaṃ ca jātakāla ivāparaḥ |
saguṇabrahmeti |
sūryamaṇḍalamadhyasthaguṇatrayātmakatejorūpamityarthaḥ |
taduktaṃ bṛhatsiddhāntasāre |
ādityamaṇḍalagataṃ yat tejastriguṇātmakam |
tadetat saguṇaṃ brahma brahmaviṣṇuśivātmakam iti ||
nirguṇamiti |
guṇatrayopādhirahitamityarthaḥ |
yāṃ vineti |
guṇabrahmābhidhānadvārā nirguṇabrahmapratipādikāyā asyā eva muktihetutvāditi bhāvaḥ |

Lesungshinweise: Durch ihre Macht seien „ich und du“ und ein weiterer Kāla hervorgetreten; die letzte Verswendung ist sprachlich unsicher.

Band III, S. 903–904, Gayatri: Pranava und sieben Vyahritis
śāradāyām |
praṇavādyā vyāhṛtayaḥ sapta syustatpadādikāḥ |
caturviṃśatyakṣarātmā gāyatrī śirasāñcitā ||
sarvavedoddhṛtaḥ sāro mantro'yaṃ samudāhṛtaḥ |
brahmā devyādigāyatrī paramātmā samīritāḥ ||
ṛṣyādyāḥ praṇavasyaite munibhiḥ parikīrtitāḥ |
yamadatribharadvājabhṛgugautamakāśyapān ||
viśvāmitravaśiṣṭhākhyau vyāhṛtīnāmṛṣīn viduḥ |
gāyatryuṣṇigathānuṣṭubbṛhatīpaṅktayaḥ punaḥ ||
triṣṭubjagatyau chandāṃsi kathitāni manīṣibhiḥ |
saptārciranilaḥ sūryo vākpatirvaruṇo vṛṣaḥ ||
viśve devāḥ kramādāsāṃ devatāḥ parikīrtitāḥ |

Lesungshinweise: [Die Gottheitsbezeichnung Vṛṣa wird nicht ungesichert durch einen anderen Namen ersetzt.] Die Seher der Vyāhṛtis sind in der Druckfolge Jamadagni/Atri – die erste Namensverbindung ist beschädigt –, Bharadvāja, Bhṛgu, Gautama, Kāśyapa, Viśvāmitra und Vasiṣṭha; aufgrund der undeutlichen Anfangsverbindung bleibt die genaue Siebener-Zuordnung offen.

Band III, S. 904, Gayatri: Seher und kosmischer Leib
merutantre |
gāyatryā munirākhyāto viśvāmitro'titāpasaḥ |
gāyatrī chanda ityuktaṃ devatā savitā smṛtā ||
tantrāntare |
agnirmukhaṃ śiro brahmā hṛdviṣṇurgulikaṃ śivaḥ |
sāṅkhyāyanaśca gotraṃ syāt trailokyaṃ caraṇatrayam ||
śāradāyām |
śiraso'syā munirbrahmā chando devyādikā smṛtā |
gāyatrī paramātmā tu devatā kathitā budhaiḥ ||

Lesungshinweise: In einem anderen Tantra: Agni ist ihr Mund, Brahmā ihr Kopf, Viṣṇu ihr Herz, Śiva das als gulika bezeichnete Glied – die Lesung ist unsicher.

Band III, S. 904–905, Gayatri: erster und zweiter Nyasa
merutantre |
vyāhṛtiḥ saptamaścādyā hṛnmukhāṃsoruyugmake |
jaṭhare ca kramāt nyasennyāso'yaṃ prathamaḥ smṛtaḥ ||
pādāṅgulyādyasandhau ca sandhau syādgulphapādayoḥ |
gulphajānvostathā sandhau tathā jānūrusandhiṣu ||
liṅge nābhau ca hṛdaye kaṇṭhe varṇānnyaset kramāt |
karāṅgulīmūlasandhau maṇibandhe ca kūrpare ||
bhujamūle mukhe nāsikāyāṃ cāpi kapolayoḥ |
netrakarṇabhrūśirasi cūḍādhobhāgakarṇake ||
dakṣakarṇe mukhe mastake ca varṇān kramāt nyaset |
gāyatryā akṣaranyāso dvitīyaḥ saṃprakīrtitaḥ ||

Lesungshinweise: [Die dichte Körperstellenreihe ist im Druck stellenweise beschädigt. Alle erkennbaren Stellen bleiben in ihrer Reihenfolge erhalten; es wird keine präzise Silben-Körper-Tabelle aus unsicheren Wortgrenzen konstruiert.] Alle erkennbaren Stellen bleiben in ihrer Reihenfolge erhalten; es wird keine präzise Silben-Körper-Tabelle aus unsicheren Wortgrenzen konstruiert.]

Band III, S. 905, Gayatri: dritter bis fünfter Nyasa
padāni daśa gāyatryāḥ śirobhrūmadhyadṛṅmukhe |
kaṇṭhahṛnnābhiguhyeṣu jānvoraṅghryoratha nyaset ||
śirodeśe tu gāyatryāḥ śironyāsastṛtīyakaḥ |
hṛdayaṃ brahmaṇe proktaṃ viṣṇave śira īritam ||
śikhā rudrāya kavacamīśvarāya samīritam |
netraṃ sadāśivāyoktamastraṃ sarvātmane smṛtam ||
ayaṃ ṣaḍaṅganyāsastu caturthaḥ parikīrtitaḥ |
pajjānukaṭinābhau ca hṛdaye kaṇṭhabhālayoḥ ||
kramādvyāhṛtayo nyasyāḥ parabrahmeti śīrṣakam |
punarvyāhṛtinyāso'yaṃ pañcamaḥ parikīrtitaḥ ||

Band III, S. 905, Gayatri: sechster Nyasa und fünfgesichtige Meditation
tatsaviturhṛdayāya vareṇyaṃ śirase tathā |
bhargo devasya ca śikhā dhīmahi kavacaṃ smṛtam ||
dhiyo yo no netramuktamastraṃ śeṣeṇa kīrtitam |
ayaṃ nyāsastu ṣaṣṭhaḥ syāt ṣaḍete pāpahārakāḥ ||
prāṇāyāmatrayaṃ kṛtvā tato dhyānaṃ samācaret |
dhyānaṃ yathā |
muktāvidrumahemanīladhavalacchāyairmukhaistrīkṣaṇairyuktāmindunibaddharatnamukuṭāṃ tattvārthavarṇātmikām |
gāyatrīṃ varadābhayāṅkuśakaśāśubhraṃ kapālaṃ guṇaṃ śaṅkhaṃ cakramathāravindayugalaṃ hastairvahantīṃ bhaje ||

Lesungshinweise: [Die Wortgrenze zwischen Peitsche und weißer Schädelschale sowie guṇa als Schnur/Kette wird nach der sichtbaren Druckfolge verstanden.]

Band III, S. 906, Gayatri: drei Tageszeitengestalten
dhyānāntaramuktaṃ tantrāntare |
brahmāṇī caturānanā akṣavalayaṃ kumbhaṃ karaiḥ sruksruvau bibhrāṇāruṇakāntirinduvadanā ṛgrūpiṇī bālikā |
haṃsārohaṇakelirambaramaṇirbimbāśritā bhūṣitā gāyatrī hṛdi bhāvitā bhavatu naḥ sampatsamṛddhyai sadā ||
madhyāhne cānyasandhyāyāṃ dhyānabhedamatha bruve |
tathā |
rudrāṇī navayauvanā trinayanā vaiyāghracarmāmbarā khaṭvāṅgatriśikhākṣasūtravalayābhītīrdadhānā ambikā |
vidyutpuñjajaṭākalāpavilasadbālendumauliḥ sadā sāvitrī vṛṣavāhanāsitatanurdhyeyā yajūrūpiṇī ||
vṛddhā nīlaghanaprabhāparilasatpītāmbarābhūṣitā divyairābharaṇairathāṅkakamale śaṅkhaṃ gadāṃ bibhratī |
tārkṣyaskandhagatāsamastajagadārādhyā parā vaiṣṇavī dhyeyā caiva sarasvatī bhagavatī sāmasvarūpā sadā ||

Lesungshinweise: [Die Tageszeitengestalten werden gemäß der Vorlage unterschieden; eine unsichere Attributverbindung der letzten Gestalt bleibt offen.]

Band III, S. 906, Gayatri: Verehrungs-Yantra
asyāḥ pūjāyantramuktaṃ merutantre |
padmamaṣṭadalaṃ lekhyaṃ hrī~ kāraṃ karṇikāsthitam |
hrauṃ hrauṃ svarau dvidvitaḥ pratipatre samālikhet ||
kiṃjalkeṣu tadagreṣu gāyatryarṇān dviśo'bhiśaḥ |
tadbahirdaśayugalāntarāle tu samālikhet ||
kakārādyāstathomāpo jyotīraso'mṛtaṃ brahma bhūrbhuvaḥ suvaromiti yantraṃ sarvārthasiddhidam ||
śāradāyām |
prāṇāyāmaṃ purā kṛtvā gāyatrīṃ sandhyayorjapet |

Lesungshinweise: [Die räumliche Verteilung und einzelne Zahlwörter sind im Druck unsicher; deshalb wird aus diesem Absatz keine vermeintlich exakte Yantra-Zeichnung hergestellt.] An die Staubfäden und ihre Spitzen schreibt man die Gāyatrī-Silben in der angegebenen, teilweise beschädigten Gruppierung.

Band III, S. 907, Gayatri: Atemhaltung und Rezitation
saptavyāhṛtisaṃyuktāṃ gāyatrīṃ śirasā'nvitām ||
triruccarya dhiyā prāṇān dhārayeddhyānamānasaḥ |
prāṇāyāmo'yamākhyātaḥ samastaduritāpahaḥ ||
vyāhṛtitrayasaṃyuktāṃ gāyatrīṃ dīkṣito japet |

Band III, S. 907, Gayatri: erster bis vierter Verehrungskreis
athāsyāḥ pūjāvidhiḥ |
merutantre |
tatastu pūjayeddevīṃ daśāvaraṇasaṃyutām |
ādau saṃpūjya deveśīṃ koṇāgre prapūjayet tataḥ ||
trikoṇasyāgnikoṇāttu prādakṣiṇyena devatāḥ |
brāhmīṃ māheśvarīṃ vaiṣṇavīmiti prathamāvṛtiḥ ||
tasyādhastatsvaṣaḍdikṣu kramādaṣṭau prapūjayet |
ādityamukhāṃśca raviṃ prajñāṃ bhānuṃ prabhāṃ tathā ||
bhāskaraṃ cāpi sandhyāṃ ca dvitīyāvaraṇaṃ tvidam |
tato'rcayedaṣṭadalakeśareṣvaṅgaṣaṭkakam ||
gāyatryāśca tṛtīyoktaṃ dalamadhye yajedimāḥ |
prahlādinīṃ prabhāṃ nityāṃ viśvambharāṃ vilāsinīm ||
prabhāvatīṃ jayāṃ śāntāṃ caturthāvaraṇaṃ tvidam |

Lesungshinweise: [Der zweite Kreis ist trotz der Zahl acht in der vorliegenden Druckzeile nicht vollständig eindeutig aufteilbar; kein zusätzlicher Name wird erfunden.] Die Anfangsverbindung ist beschädigt; lesbar folgen Āditya beziehungsweise Āditya-Mukhā, Ravi, Prajñā, Bhānu, Prabhā, Bhāskara und Sandhyā.

Band III, S. 907–908, Gayatri: fünfter bis zehnter Verehrungskreis
tato yajeddalāgreṣu kāntiṃ durgāṃ sarasvatīm |
viśvarūpāṃ viśālāṃ ca īśānīṃ vyāpinīṃ kramāt ||
vimalāṃ ca proktamidaṃ pañcamāvṛtipūjanam |
tadagrime tvaṣṭadale etāḥ pūjyāśca śaktayaḥ ||
tamo'pahāriṇīṃ sūkṣmāṃ viśvayoniṃ jayāvahām |
padmālayāṃ parāṃ śobhāṃ padmarūpāṃ tu ṣaṣṭhakam ||
bhavedāvaraṇaṃ bāhye brāhmyādyāḥ sapta mātaraḥ |
aṣṭamā tvaritā proktā saptamāvaraṇaṃ tvidam ||
raviḥ sitaḥ kujo rāhuḥ śaniścandro budho guruḥ |
aṣṭamāvaraṇaṃ caitaccaturasre digaṣṭake ||
dikpālā navame proktāstadastrāṇi ca digvṛte |
evaṃ saṃpūjayeddevīṃ tasyā mudrāḥ pradarśayet ||

Lesungshinweise: [Sita bezeichnet hier den hellen Planeten Śukra; die Quelle nennt in diesem Kreis acht Planeten und führt Ketu nicht zusätzlich auf.]

Band III, S. 908, Gayatri-Mudras: Sumukha bis Pancamukha
mudrāstu tatraivoktāḥ |
gāyatryā atha vakṣyante caturviṃśatimudrikāḥ |
japādau darśayet tāsāṃ devatāśca tathā phalam ||
sumukhaṃ saṃhatau hastāvuttānākuñcitāṅgulī |
prahlādinī tatra śaktiḥ sādhakānandadāyinī ||
sampuṭau padmakośābhau karāvanyonyasaṃhatau |
tasya śaktirnityaviśvā viśvavyāpi priyaṅkarī ||
vitataṃ saṃhatau hastāvuttānāvāyatāṅgulī |
hṛdayā nāma tacchaktiḥ sarveṣāṃ hṛdayaṅgamā ||
vistīrṇaṃ saṃhatau pāṇī mitho muktāṅgulidvayam |
śaktistu vimalā tasyāḥ prabhāvādvaśyo bhavet ||
dvimukhākhyā hastayostu sammukhaṃ saktayordvayoḥ |
kaniṣṭhayośca yogaḥ śaktistasyāḥ sadā vidyā ||
trimukhākhyā hastayugmaṃ saṃsaktānāmikādvayam |
saṃyuktaṃ śeṣamaṅgulyo bhinnāḥ śaktiḥ prabhāvatī ||
caturmukhā hastayugmaṃ saṃsaktaṃ madhyamāyuti |
śeṣāṅgulyastu saṃbhinnā lolā śaktiḥ prakīrtitā ||
mudrā pañcamukhī tadvat tarjanyorapi saṃyutiḥ |
aparāṅgulyo bhinnāḥ śaktiḥ śāntiśca śāntikṛt ||

Lesungshinweise: [Einzelne Lagewörter der ersten vier Gesten bleiben vorläufig; die Übersetzung ergänzt keine nicht überlieferte Fingertechnik.]

Band III, S. 908–909, Gayatri-Mudras: Sanmukha bis Vilamba
bhavet ṣaṇmukhamudrā sā saṃpūrṇāṅguliyojanam |
kaniṣṭhādvitayaṃ hitvā śaktirdurgā prakīrtitā ||
adhomukhaṃ nāma mudrā nyubjau hastāvadhomukhau |
ākuñcitāgrau saṃyuktau śaktirasyāḥ sarasvatī ||
vyāpikāñjalikaṃ nāma mudrā hastau tu tādṛśau |
viśeṣo'tra tu cottānau viśvarūpā'tra devatā ||
śakaṭaṃ nāma mudrā sā baddhāṅguliko karau |
adhomukhau baddhamuṣṭī viśālā śaktiratra tu ||
yamapāśo baddhamuṣṭyoḥ karayorgranthitaṃ yadā |
tarjanyostatra talage vāmā jñeyā'tra devatā ||
granthitākhyānyonyasandhilagnāścāṅgulyo yadi |
uttānau cocchritāṅguṣṭhau vāmā śaktiḥ samīritā ||
sammukhonmukhamudrā tu sambaddhordhvāṅgulī karau |
dakṣiṇādhomukho vāma ūrdhvaṃ nārāyaṇī bhavet ||
vilambā nāma sā mudrā cottānau tatkaniṣṭhike |
yasyāṃ karau tu vimalā tasyāḥ śaktiḥ prakīrtitā ||

Lesungshinweise: [Die teils knappen oder beschädigten technischen Angaben bleiben als solche kenntlich.]

Band III, S. 909–910, Gayatri-Mudras: Mustika bis Pallava
muṣṭikaṃ tu yadā muṣṭī bhavato'nyonyasaṃyute |
uttānau tu karau tatra śaktiḥ proktā tamomayī ||
matsyastu sammukhībhūtau yuktānāmakaniṣṭhikau |
ūrdhvasaṃyutavakrāṅgulyaḥ śeṣāḥ śaktirhiraṇmayī ||
kūrmastvadhomukho vāmastaddakṣeṇa pṛṣṭhake |
samākrāntastasya śaktiḥ sūkṣmā sūkṣmārthasādhinī ||
vārāhī dakṣiṇasyordhve vāmamuttānakaṃ karam |
sthāpayitvā'dhomukhaṃ tatrādhyeha viśvayonikā ||
siṃhākrāntaṃ nāma mudrā hastau cāyatāṅgulī |
dattau śravaṇayorūrdhvaṃ śaktirasyā jayāvahā ||
mahākrāntaṃ nāma mudrā prāgvadākuñcitāṅgulī |
karau karṇasthitau śaktiḥ proktā padmālayābhidhā ||
mudrāṃ kiṃ cidūrdhvaṃ tu gatayorvāmatarjanī |
dhṛtā dakṣiṇahastena parā śobhā'tra devatā ||
pallavākhyā bhavenmudrā tvaṅgulyaḥ pallavīkṛtāḥ |
devyagre darśayecchaktiḥ padmarūpeti kīrtyate ||

Lesungshinweise: [Die Nummerierung macht die angekündigten 24 Gesten nachvollziehbar; der Name der 23. Geste wird nicht aus anderen Traditionen ergänzt.] Vārāhī: Die linke Hand wird über die rechte gelegt; die Angaben zu Aufwärts- und Abwärtswendung sind im Druck widersprüchlich beziehungsweise beschädigt.

Band III, S. 910, Gayatri: Purashcharana und Abschluss
atha puraścaraṇaṃ tatraiva |
caturviṃśatilakṣāṇi puraścaraṇamucyate |
kṣīraudanaṃ tilān dūrvāḥ siddhaudanasamiddhayaḥ ||
pṛthak sahasratritayaṃ juhuyānmantrasiddhaye |
tarpaṇādi tataḥ kṛtvā gurūn saṃtoṣya yatnataḥ ||
prayogānācaredvidvāṃstattadanujñāpuraḥsaram |
iti gāyatrīpuraścaraṇavidhiḥ |

Lesungshinweise: [Die fünf Stoffgruppen und die ausdrückliche Zahl von je 3.000 bleiben gemäß der Druckangabe stehen; sie werden nicht nach einer pauschalen Zehntelregel verändert.]

Band III, S. 910–911, Vyahritis: sieben kosmische Namen
atha vyāhṛtīnāṃ vyākhyā |
prapañcasāre |
bhūḥpadādyā vyāhṛtayo bhūśabdastadi vartate |
tatpadaṃ saviti proktaṃ sanmātratvāttu bhūrataḥ ||
bhūtatvāt kāraṇatvācca bhuvaḥśabdasya saṅgatiḥ |
sarveśīkaraṇāt svārthatayā ca svaritīritaḥ ||
mahattvācca mahaḥśabdo mahastena samīritaḥ |
tadeva sarvajananāt tasmāttu vyāhṛtirjanaḥ ||
tapo jñānatayā caiva tathā tāpatayā smṛtam |
satyaṃ paratvādastatvādanantajñānataḥ svayam ||

Lesungshinweise: [Die ersten und letzten etymologischen Verbindungen sind stellenweise beschädigt; die Deutung bleibt an die erkennbaren Begründungswörter gebunden.] Svar bezeichnet die alles beherrschende beziehungsweise aus sich selbst bestehende Wirklichkeit; die genaue Wortverbindung ist im Druck unsicher.

Band III, S. 911, Vyahritis: Einheit mit Pranava
vyāhṛtīnāṃ praṇavaikyamuktaṃ tatraiva |
praṇavasya vyāhṛtīnāmantaḥsambandha ucyate |
akāro bhūrukārastu bhuvo mārṇaḥ svarīritaḥ ||
bindurmahastathā nādo janaḥ śaktistapaḥ smṛtam |
śāntiḥ satyamiti proktaṃ sat tat parataraṃ padam ||

Band III, S. 911, Gayatri-Auslegung: tat savitur varenyam
atha gāyatrīvyākhyāpūrvakaṃ praṇavasyāhṛtīnāṃ gāyatryaikyamuktaṃ tatraiva |
praṇavasya vyāhṛtīnāṃ gāyatryaikyamathocyate |
atrāpi tatpadaṃ pūrvaṃ proktaṃ tadanuvarṇyate ||
tadvitthaṃ yadabhavanmanenākhilavastunaḥ |
sṛṣṭyādikāraṇaṃ tejorūpamādityamaṇḍale ||
abhidheyaṃ sadānandaṃ paraṃ brahmābhidhīyate |
yattu tatsaviturityuktaṃ ṣaṣṭhyekavacanātmakam ||
dhātoriti samudbhūtaṃ prāṇiprasavavācakāt |
sarveṣāṃ prāṇijātānāmiti prasavituḥ sadā ||
vareṇyaṃ varaṇīyatvāt sevanīyatayā tathā |
bhajanīyatayā sarvaiḥ prārthanīyatayā smṛtam ||
pūrvasyāṣṭākṣarasyaivaṃ vyāhṛtirbhūriti smṛtā |

Lesungshinweise: Die verbindende Anfangszeile ist beschädigt.

Band III, S. 911–912, Gayatri-Auslegung: bhargo devasya dhimahi
pāpasya bharjanādbhargo bhaktisnigdhatayā tathā |
devasya vṛṣṭidānādiguṇayuktasya nityaśaḥ |
prabhutvena prakāśena dīpyamānasya vā tathā ||
dhyai cintāyāmato dhātorniṣpannaṃ dhīmahītyadaḥ |
nigamādyena divyena vidyārūpeṇa cakṣuṣā ||
dṛśyo hiraṇmayo deva āditye nityasaṃsthitaḥ |
hīnatārahitaṃ tejo yasya syāt sa hiraṇmayaḥ ||
yaḥ sūkṣmaḥ so'hamityevaṃ cintayāmaḥ sadaiva hi |
dvitīyāṣṭākṣarasyaiva vyāhṛtirbhuva īritā ||

Lesungshinweise: [Die Druckfußnote bietet in Zeuge 4 statt „divyena“ die Lesart „deveśi“, o Herrin der Götter.]

Band III, S. 912, Gayatri-Auslegung: dhiyo yo nah pracodayat
dhiyo buddhirmanorasya cchāndasatvāt samīritam |
kṛtaśca liṅgavyatyāsaḥ sūtrāt suptiṅupagrahāt ||
yattu tejonirupamaṃ sarvadevamayātmakam |
bhajatāṃ pāpanāśasya hetubhūtatayocyate ||
na iti prokta ādeśaḥ ṣaṣṭhyaso yuṣmadasmadoḥ |
tasmādasmākamityarthaḥ prārthanāyāṃ pracodayāt ||
tṛtīyāṣṭākṣarasyāpi vyāhṛtiḥ svaritīritā |
evaṃ daśa padānyasyāstrayaścāṣṭākṣarāḥ smṛtāḥ ||
ṣaḍakṣarāśca catvāraḥ syuścaturviṃśadakṣarāḥ |
itthambhūtaṃ yadetasya devasya saviturvibhoḥ ||
vareṇyaṃ bhajatāṃ pāpavināśanakaraṃ param |
bhargo'smābhirabhidhyātaṃ dhiyastannaḥ pracodayāt ||

Lesungshinweise: Der Text erklärt die grammatische Form aus dem vedischen Sprachgebrauch und verweist auf einen Wechsel grammatischer Kategorien; die zitierte Sūtra-Verbindung ist nicht eindeutig.

Band III, S. 912–913, Gayatri-Siras und Abschluss der Erklärung
uktaivamatra gāyatrī punastacchira ucyate |
āpo jyotī rasa iti somāgnyosteja ucyate ||
tadātmakaṃ jagat sarvaṃ rasastejodvayaṃ smṛtam |
amṛtaṃ tadanāśitvādbṛhattvādbrahma gadyate ||
yadānandātmakaṃ brahma satyajñānādilakṣaṇam |
tadbhūrbhuvaḥ svarityuktaṃ so'hamityomudāhṛtam ||
etattu vedavat syāttu vedasya śira ucyate |
lakṣaṇairiti nirdiṣṭo vedasāreṣu niṣṭhitaḥ ||
phalārthī phalamāpnoti mokṣārthī mokṣamṛcchati |
iti vyāhṛtīnāṃ vyākhyā |

Band III, S. 913, Pranava: Bedeutung und Nyasa
atha praṇavamantraḥ |
prapañcasāre |
atha praṇavasaṃjñakaṃ prativadāmi mantraṃ varaṃ sajāpamapi sārcanaṃ sahutakḷpti sopāsanam |
aśeṣaduritāpahaṃ vividhakāmakalpadrumaṃ vimuktiphalasiddhidaṃ vimalamānasaiḥ sevitam ||
ādyaḥ svaraḥ sameto'mareṇa sadhasaptamaśca binduyutaḥ |
proktaḥ syāt praṇavo'tra trimātrikaḥ sarvamantrasamavāyī ||
mantrasyāsya muniḥ prajāpatiratha cchandaśca devyādikā gāyatrī gaditā jagattu paramātmākhyastathā devatā |
aṅgairvargamadhyagadhruvayutairaṅgāni kuryāt svarairmantrī jātiyutaiśca satyarahitairvā vyāhṛtibhiḥ kramāt ||

Lesungshinweise: [Die technische Lautbildungszeile bleibt als Drucklesung bewahrt; keine ungesicherte Bīja-Reihe wird daraus ergänzt.] Die folgende Lautanweisung zum Gliedernyāsa ist teilweise beschädigt und verbindet Vokale, Dhruva/Praṇava und die rituellen Endungen.

Band III, S. 913, Pranava: Vishnu-Meditation
atha dhyānam |
viṣṇuṃ bhāsvatkirīṭāṅgadavalayagalākalpahārodarāṅghriśroṇībhūṣaṃ surājanmaṇimakaramahākuṇḍalāmaṇḍitāṅgam |
hastodyaccakraśaṅkhāmbujagadamamalaṃ pītakauśeyavāsovidyotadbhāsamudyaddinakarasadṛśaṃ padmasaṃsthaṃ namāmi ||

Lesungshinweise: [Die Druckfußnote nennt in Textzeuge 4 für die Verbindung mit der leuchtenden Krone eine Variante mit „bhāsvatkalāpa“.]

Band III, S. 913–914, Pranava: Purashcharana und Abschluss
asya puraścaraṇaṃ koṭijapaḥ |
taduktaṃ tatraiva |
dīkṣito manumimaṃ śatalakṣaṃ saṃjapet pratihunecca daśāṃśam |
pāyasairghṛtayutaiśca tadante viprabhūruhabhavāḥ samidho vā ||
sarpiḥpāyasarūpaistilasamidājyairhi yo'nale juhuyāt |
aihikapāratrikamapi sa tu labhate vāñchitaṃ phalaṃ na cirāt ||
pūjāvidhimuktvā |
itthaṃ mantrī tāramanurjāpyahutārcābhedairaṅgīkṛtya ca yuñjyādapi yogān |
yaiḥ saṃlabdhvā ceha samagrāṃ śriyamante viṣṇordhāma prāpya sa yogī labhate sat ||
iti praṇavapuraścaraṇam |

Lesungshinweise: [Die Stoffreihe im zweiten Vers ist im Druck leicht beschädigt; der „Brahmanenbaum“ wird nicht ohne weiteren Beleg botanisch festgelegt.]

Band III, S. 914, Vedischer Mrityunjaya: Mantra und Zuordnung
atha vaidikamṛtyuñjayamantraḥ |
merutantre |
mṛtyorbhayaṃ tu sarveṣāṃ sarvadā sarvakarmasu |
tasmin jite tu devādimokṣāntaṃ sādhayejjanaḥ |
tadarthaṃ saṃpravakṣyāmi mantraṃ mṛtyuñjayābhidham ||
upāsanā tasya na syādyaścālpāyuśca rogabhāk |
tryambakaṃ yajāmahe sugandhiṃ puṣṭivardhanam ||
urvārukamiva bandhanānmṛtyormukṣīyamāmṛtāt |
vaśiṣṭho'sya muniśchando'nuṣṭub devastryambakaḥ ||
tricaturvasugopañcatribhirvarṇaiḥ ṣaḍaṅgakam |

Lesungshinweise: [Die Gleichsetzung des Zahlworts go mit neun folgt hier der angegebenen Gliederung von insgesamt 32 Silben; die Quelle selbst gibt die Zahlwörter.] Der nächste Satz bringt fehlende Verehrung mit kurzem Leben und Krankheit in Verbindung; die grammatische Lesung ist beschädigt.

Band III, S. 914, Vedischer Mrityunjaya: Meditation
dhyānamāha |
hastābhyāṃ kalaśadvayāmṛtarasairāplāvayantaṃ śiro dvābhyāṃ tau dadhataṃ mṛgākṣavalaye dvābhyāṃ vahantaṃ param |
aṅkanyastakaradvayāmṛtaghaṭaṃ kailāsasaṃsthaṃ śivaṃ svacchāmbhojagataṃ navendumukuṭaṃ devaṃ trinetraṃ bhaje ||

Lesungshinweise: [Die Quelle beschreibt die achtarmige Gestalt über vier Handpaare; die doppelte Bezugnahme auf die oberen Krüge bleibt erhalten.]

Band III, S. 914–915, Vedischer Mrityunjaya: Purashcharana und Abschluss
puraścaraṇam |
japellakṣamimaṃ mantramevaṃ dhyāyejjitendriyaḥ |
juhuyāddaśabhirdravyairayutaṃ ghṛtasaṃyutaiḥ ||
daśadravyāṇi tatraivoktāni |
bilvaṃ palāśaṃ khadiraṃ vaṭaṃ ca tilasarṣapau |
pāyasaṃ dadhi dūrvāṃ ca tathaikena sahasrakam ||
tarpayitvā'bhiṣiñcyātha brāhmaṇāṃstoṣayedgurum |
evaṃ kṛte prayogārho jāyate'yaṃ mahāmanuḥ ||
iti vaidikamṛtyuñjayapuraścaraṇam |

Lesungshinweise: [Die Aufzählung enthält neun ausdrücklich benannte Stoffe; möglicherweise ist das bereits genannte Ghee der zehnte. Der Druck wird nicht durch einen erfundenen weiteren Stoff ergänzt.]

Band III, S. 915, Rudradhyaya: Dialog und Viniyoga
atha rudrādhyāyapuraścaraṇavidhiḥ |
tatraiva |
śrīviṣṇuruvāca |
devadeva mahādeva bhaktānugrahakāraka |
kālastvamasi lokānāṃ mahāmāyā tviyaṃ parā ||
āvayoḥ ke tuṣṭikarā mantrāḥ sūktāni tadvada |
yena bhuktiśca muktiśca kleśo naiva ca naiva ca ||
śrīśiva uvāca |
viṣṇo gopyaṃ tvayā pṛṣṭaṃ na vācyaṃ tāntrike dvije |
tantre me tāmasaṃ rūpaṃ tvayā pṛṣṭaṃ tu sāttvike ||
bhogamokṣaikanilayaṃ caturvedottamottamam |
mantraṃ stotreśvaraṃ tanme jānīhi śatarudriyam ||
chandāṃsyanuṣṭubādīni aghoro'sya munirmataḥ |
devatā'sya bhavedrudra ādityaḥ parapuruṣaḥ ||
paddhatau |
śrīrudraprītaye śatarudriyajape viniyogaḥ |

Lesungshinweise: [Die Abgrenzung zwischen vedisch-sattvischer und tantrisch-tamasischer Überlieferung ist die Position des zitierten Textes.]

Band III, S. 915–916, Rudradhyaya: Hand- und Gliedernyasa
atha karāṅganyāsau tatraiva |
oṃ agnihotrātmane aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ |
oṃ darśapūrṇamāsātmane tarjanībhyāṃ namaḥ |
oṃ cāturmāsyātmane madhyamābhyāṃ namaḥ |
oṃ nirūḍhapaśubandhātmane anāmikābhyāṃ namaḥ |
oṃ jyotiṣṭomātmane kaniṣṭhābhyāṃ namaḥ |
oṃ catvāriṃśacchatasahasrātmane karatalapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ |
evaṃ hṛdayādinyāsaḥ |
mahānyāsastu vistarabhayādupekṣitaḥ |

Lesungshinweise: [Die letzte Zahlverbindung wird wörtlich bewahrt und nicht in eine unbelegte Gesamtzahl umgerechnet.]

Band III, S. 916, Rudradhyaya: kosmisches Linga und Anrufung
atha dhyānam |
āpātālanabhaḥsthalāntabhuvanabrahmāṇḍamāvisphurajjyotiḥsphāṭikaliṅgamaulivilasatpūrṇenduvāntāmṛtaiḥ |
āstokāplutamekamīśamaniśaṃ rudrānuvākān japan dhyāyedīpsitasiddhaye'dbhutapadaṃ vipro'bhiṣiñcecchivam ||
merutantre |
pārthivoktaprakāreṇa liṅgapūjāṃ tataścaret |
ārādhito manuṣyaistvaṃ siddhairdevāsurādibhiḥ ||
ārādhayāmi bhaktyā tvāṃ māṃ gṛhāṇa maheśvara |
ātvāvahantu harayaḥ sacetasaḥ śvetairaśvaiḥ saha ketumadbhiḥ vātājavairbalavadbhirmanojavairāyāhi śīghraṃ mama havyāya śarvauṃ namaḥ |
etatte rudrabhāgaṃ tena paro mūjavato'tīhi avatatadhanvā pinākavasaḥ kṛttivāsā ahiṃsannaḥ śivo'tīhi |
catvāri śṛṅgā trayo asya pādā dve śīrṣe saptahastāso asya tridhā baddho vṛṣabho roravīti mahādevo martyā~ āviveśa |
prasanno bhava deveśa sumukho bhava śaṅkara |
śānto bhavasva cātra tvaṃ mama cābhimukho bhava ||

Lesungshinweise: [Einzelne vedische Wortformen werden nach dem unakzentuierten Druck bewahrt.]

Band III, S. 917, Rudradhyaya: Abhisheka und Avartana
svāmin sarvajagannātha yāvat pūjāvasānakam |
tāvat tvaṃ prītibhāvena liṅge'smin sannidhau bhava ||
abhiṣekaṃ tataḥ kuryādamṛtaiḥ pañcabhiḥ kramāt |
paścācchuddhodakenātha tataḥ pūjanamācaret ||
raudrīṃ dhārāṃ tataḥ kuryāt procyate tadvidhānakam |
namaste rudrayāviṣṇu ityadhyāyadvayena ca ||
āvartanamiti proktaṃ gaṅgāsnānaphalapradam |
āvartanābhiṣekaṃ tu yaḥ kurvīta pratyahaṃ naraḥ ||
tasya dainandinaṃ pāpaṃ daivajña nāśamāpnuyāt |
sandhyāvandanataḥ kṣīṇaṃ taccet prājanmajaṃ haret ||

Lesungshinweise: [Die verkürzten Textbezeichnungen des Drucks werden als solche beibehalten.]

Band III, S. 917–918, Rudradhyaya: Rudri bis Atirudra
ekaḥ pāṭho namastasya anuvākaḥ parasya ca |
evaṃ bhavā namaste syuryāviṣṇustathaikakam ||
iyaṃ rudrī samākhyātā raudrapāpavikṛntanī |
anayā pratyahaṃ yastu kuryālliṅge'bhiṣecanam ||
janmajanmakṛtaṃ pāpaṃ varṣe varṣe praṇaśyati |
saptajanmakṛtaṃ pāpaṃ naṣṭe lakṣmīrvivardhate ||
vaṃśaśca sthiratāmeti yaśo yāti digantaram |
sūte cāsya yathā rūpaṃ tathā toye praṇaśyati ||
raudrībhirekādaśabhirlaghurudraḥ prakīrtitaḥ |
anena siktaṃ yo liṅgaṃ te na paśyanti bhāskarim ||
ekādaśabhiretaistu mahārudraḥ prakīrtitaḥ |
nirdhanānāṃ dvijānāṃ ca mahāpātakanāśanaḥ ||
anena vihito homaḥ somayāgaphalaṃ smṛtam |
anadhikārāddīkṣāyāṃ kalau pakṣastvayaṃ mataḥ |
ekādaśamahārudrairatirudraḥ prakīrtitaḥ |

Lesungshinweise: [Die klaren Elferverhältnisse werden getrennt von den beschädigten Detailzeilen festgehalten.] Eine weitere Bildzeile über Gestalt und Wasser ist beschädigt und bleibt unaufgelöst.

Band III, S. 918, Rudradhyaya: Überlieferungszweig und Entlohnung
tathā |
śākhāyāṃ yasya tu yathā svādhyāyo paṭhito'sau |
paṭhanīyastathā tena śākhābhedaṃ na kārayet ||
na rudro yasya śākhāyāṃ taittirīyaṃ paṭhet sa tu |
śākhā tu yajamānasya brāhmaṇadvārataḥ kṛte ||
atha vā taittirīyā syādanyā śākhā prayujyate |
śākhāmiśraṃ kṛtaṃ karma yajamānaṃ vināśayet ||
dhanalobhāt parārthaṃ yo vipro māmabhiṣiñcati |
sa tu cāṇḍālavajjñeyo nirdhanaḥ saptajanmasu ||
kuṭumbinā tu yatnena dhanārthaṃ yacca pūjanam |
kṛte cejjapadātābhyāṃ taddaśāṃśo'sya niṣkṛtiḥ ||
tathā |
rudro na yasya śākhāyāṃ paricīyānvitaṃ sa tu |
paṭhedrudraṃ taittirīyaṃ luptaśākhastameva hi ||
mantraḥ prayogasahito rudrādhyāyo'tha vakṣyate |
asaṃskṛtāya no vācyaṃ tāntrikāya kadā ca na ||

Lesungshinweise: [Diese sozialen Wertungen und Zugangsregeln werden als historische Position der Vorlage dokumentiert, nicht als redaktionelle Vorgabe übernommen.]

Band III, S. 918–919, Rudradhyaya: erste Mantragruppe und Befriedung
tatrādau |
oṃ namaste rudramanyava ityārabhya mā hiṃsīḥ puruṣaṃ jagadityantānāṃ puraścaraṇaprayogāḥ |
daśalakṣaṃ japedihādṛtya etā jitendriyaḥ |
lakṣamekaṃ prajuhuyāt pratyekaṃ yo'balimān ||
yavagodhūmakaṃ kṣaudratilājyadadhisaṃyutam |
yatkiñcit kāryamuddiśya tasya siddhiḥ prajāyate ||
evameva sahasraṃ caikaikādaśadinaṃ hunet |
grāmagaṃ bālagrahaṃ naśyate nātra saṃśayaḥ ||
kumārasaṅkaṃ grāme dvādaśāhena naśyati |
homaḥ pañcadaśāhaṃ tu rāṣṭropadravanāśanaḥ ||
homādviṃśatirātreṇa deśopadravanāśanam |
pṛthivyupadravo naśyenmāsamātreṇa homataḥ ||
gavāmupadrave jāte goṣṭhamadhye tadā hunet |
vaikaṅkatasamiddūrvāyutaṃ śāntiḥ prajāyate ||
ayutadvayahomena mahāśāntirbhaveddhruvam |

Lesungshinweise: [Die Quelle zitiert die Gruppe nur mit Anfang und Ende, nicht vollständig.] [Die Graha- und Befriedungswirkungen sind historische Zuschreibungen; eine beschädigte Wortform bei der Kinderbedrängnis bleibt vorläufig.]

Band III, S. 919, Rudradhyaya: sivena vacasa und adhyavocat
śivena vacasā ityādi |
japedayutasaṅkhyākaṃ śāpamokṣaḥ prajāyate |
śiśire tu jale prātarlakṣaṃ japtvā sukhī bhavet ||
adhyavocaditi |
lakṣamekaṃ puraścaryā homaḥ syācchvetasarṣapaiḥ |
vyādhisaṅkrāmaṇī ceyaṃ prayogāntaramucyate ||
saptābhimantritān kṛtvā sarṣapānāturasya tu |
caturdikṣu kṣipeddaśā daśābhyaḥ prajāyate ||
saptābhimantritān kṛtvā pathi gacchaṃstu sarṣapān |
daśadikṣu kṣipettrayaṃ pathi kṣemaḥ prajāyate ||
brahmarākṣasayakṣādyaiḥ piśācapretabhūtakaiḥ |
āviṣṭasarṣapaistāḍyaḥ saptavārābhimantritaiḥ ||
punaḥ punarmantrapāṭhapūrvakaṃ te dhanārthinaḥ |
dhanaṃ gṛhītvā gacchanti kare taṃ drutameva ca ||

Lesungshinweise: [Diese Exorzismusvorstellungen werden historisch dokumentiert; beschädigte Einzelanweisungen werden nicht zu einem heutigen Verfahren ergänzt.] Senfkörner werden siebenmal besprochen und in den vier Richtungen um einen Kranken ausgestreut; die anschließende Wendung mit „zehn“ ist beschädigt.

Band III, S. 920, Rudradhyaya: weitere Anwendungen von adhyavocat
śivamāvāhya taṃ yajet tāḍayedgaurasarṣapaiḥ |
rātriṃ samastāṃ skandādigrahapīḍā vinaśyati ||
anena mantrayitvā tu dadyācchāstroktamauṣadham |
tatkālaṃ tadguṇāya syānnanyathā'sau yathāvidhi ||
abhimantrya jalaṃ dadyāt sarvasarpabhavāṃ rujam |
haret sarvagrahāṇāṃ ca sarṣapaistāḍanāt tathā ||
sarvabhūtodbhavāṃ pīḍāṃ bhasmadhāraṇato jayet |
divase ca tathā rātrau trikālamabhimantrayet ||
sahasraikaṃ sahasrakaṃ kṣipedvāgāhade tu tat |
trikālaṃ vā'bhyupetā nāśaṃ gacchanti pannagāḥ ||
bhasmābhimantritaṃ kṛtvā pannagākrāntamandire |
kṣipet tatkālādeva pannagotsādanaṃ bhavet ||

Lesungshinweise: [Die Zahlen-/Ortszeile mit sahasra und vāgāhada ist nicht sicher lesbar. Die Passage beschreibt historische Heil- und Schutzvorstellungen und liefert keine verlässliche Schlangenbissbehandlung.] Es folgt eine tags und nachts dreimalige Besprechung mit einer beschädigten Zahlen- und Ortsangabe, danach die Behauptung, Schlangen würden verschwinden.

Band III, S. 920, Rudradhyaya: asau yas tamra
asau yastāmra ityādi |
udayāstamaye sūryametābhyāmupatiṣṭhet |
aṣṭottaraśataṃ ṛgdvayamakṣayārogado bhavet ||
sahasrābhijalena kṣīreṇa snāpayecchivam |
abdekena prasannaḥ syāddhṛtasnānācca varṣaṇam ||
atasīnāṃ tu puṣpāṇi hunedayutasaṅkhyayā |
avaśo vaśyatāṃ yāti savitā varado bhavet ||
arkavṛkṣodbhavairdugdhaistālutānāṃ tu homayet |
ayutaṃ cārkasamidhāṃ saktuṃ ca sajalaṃ hunet ||
homānte bhagavān sūryo vṛṣṭiṃ muñcati nānyathā |
mantradvayaṃ tu bhajatāmiṣṭāṃ siddhiṃ prayacchati ||

Lesungshinweise: [Die unleserliche Stoffverbindung bei Arka wird nicht konkretisiert.] Eine weitere Anweisung nennt Milchsaft des Arka-Baums in einer beschädigten Stoffverbindung, zehntausend Arka-Hölzer sowie Mehl mit Wasser.

Band III, S. 921, Rudradhyaya: namostu nilagrivaya
namo'stu nīlagrīvāya ityādi |
sthaṇḍilasyopayuktaṃ tu kṛtvā saghṛtapāyasam |
kṛṣṇāṣṭamīṃ samārabhya yāvat kṛṣṇacaturdaśī ||
pratyahaṃ snāpayet tāvat sahasreṇābhimantritam |
nivedayet taddevāya kārṣāpaṇasahasrakam ||
sovyayamājāyate lābhaḥ siddhe mantre na saṃśayaḥ |
asiddhe tu tadardhaṃ syāt sūryakāntadṛṣadyapi ||
nivedanāt punarlābho lakṣamekaṃ puraskṛtiḥ |
homastu pāyasaghṛtairanākhyeyaḥ prayogavān |

Lesungshinweise: [Die Fußnote nennt „kṛśaram“, ein Reisgericht, als Variante in Zeugen 2 und 3; die genaue Gewinnberechnung bleibt vorläufig.]

Band III, S. 921, Rudradhyaya: pramunca dhanvanas und feindgerichtete Riten
pramuñca dhanvastvamityādi |
ābhiḥ ṣaḍbhistvāyudhāni mantrayecca sahasrakam |
bandhayitvā tāni raṇe gacchet gacchanti śātravaḥ ||
juhuyādayutaṃ garbhakaṇṭakyā dveṣakāmukaḥ |
guḍaṃ mukhena cotthāpyaṃ śatrornāma smaran japet ||
japākhyasyāsanenaiva śatrumutsādayedbalāt |
sampūrṇāhaṃ japanneva nagaraṃ grāmameva ca ||
utsādayecca rājānamahorātraṃ japanniti |
rājaputraṃ dinārdhena kṣatriyaṃ trilavena ca ||
caturbhāgena vaiśyaṃ ca ṣaḍbhāgenaikajātikam |
palāśāśvatthabilvānāmapāmārgasya ca kramāt ||
viprādivaśyakāmastu dadhikṣaudraghṛtānvitāḥ |
hunedayutasaṅkhyākāḥ samidhaḥ kāryasiddhaye ||

Lesungshinweise: [Dies sind historische magische Wirkungsbehauptungen und soziale Einteilungen der Vorlage; beschädigte Stoff- und Handlungsangaben bleiben offen.]

Band III, S. 922, Rudradhyaya: Fortsetzung der sechs Verse
hīnavarṇān vaśīkartuṃ varuṇārkavetasām |
sākhoṭakaiśca juhuyādduṣṭyā viprādivṛttikān ||
saugandhikānyutpalāni kumudāni prayacchati |
svayambhuliṅge lakṣaṃ tu candanāktāni bhaktitaḥ ||
rājyabhraṣṭo bhavedrājā ṣaḍbhirmantraiḥ pṛthak pṛthak |
dhanārthī prāpnuyādvittaṃ śakurvanniti pūjayet ||
lakṣamekaṃ tilānāṃ yaḥ pṛthaṅmantraiḥ śivopari |
āropayet sa śatrūṇāṃ sadā mūrdhani tiṣṭhati ||
ayutaṃ rājavṛkṣasya samidho homayet tu yaḥ |
raṇe rājakule dyūte sa śatruṃ tvaritaṃ jayet ||
guggulaṃ ṣaṭsahasraṃ yo dakṣiṇāmūrtisannidhau |
yatkāryārthaṃ hunet tasya siddhiḥ śīghraṃ prajāyate ||
asādhyasyāpi siddhiḥ syāddhutvā cāṣṭasahasrakam |
yathā mahānase siddhamannaṃ ca juhuyāt tathā ||
sahasrāṣṭakametasya dravyaṃ bhavati cākṣayam |

Lesungshinweise: [Die Pflanzenbezeichnungen werden ohne ungesicherte botanische Gleichsetzung übernommen.]

Band III, S. 922–923, Rudradhyaya: namaste astu bhagavan und hiranyabahave
ekā ṛk pariśiṣṭasya etasyāgre pracakṣate |
namaste astu bhagavanniti |
ayutaṃ yo japedetaṃ ghṛtāktairbilvapatrakaiḥ |
pratināmasahasraṃ tu hutvā syāllokavanditaḥ ||
namo hiraṇyabāhave ityādi |
puraścaraṇametasya sahasrāṣṭakamīritam |
yaḥ saṅgrāmagatastasya kauśalyārthamidaṃ japet ||
japaprabhāvācchastrādyaiḥ so'ribhirnaiva bādhyate |
sutāyāhirnyāsapūrvaṃ pariśiṣṭaṃ nigadyate ||

Lesungshinweise: Eine anschließende Zeile verweist auf einen weiteren Pariśiṣṭa-Zusatz und Nyāsa; ihre Anfangswörter sind beschädigt und bleiben unaufgelöst.

Band III, S. 923, Rudradhyaya: rohita bis avyadhinibhyah
namo rohitāya sthapataye iti |
sahasrapañcakaṃ cāsya puraścaraṇamucyate |
etajjapurbhayaṃ nāsti vyāghracaurādijaṃ vane ||
namaḥ sahamānāya nivyādhina ityādi |
sahasrāṣṭakametasya puraścaraṇamucyate |
vraṇādestīvrapīḍāyā nāśako'sya japaḥ smṛtaḥ ||
nama iṣumadbhya ityādi |
sahasranavakaṃ tāvat puraścaraṇamasya tu |
senāyāścaturaṅgānāṃ śāntaye prajapedidam ||
nama āvyādhinībhya ityādi |
puraścaraṇametasya sahasrāṇāṃ tu ṣoḍaśa |
duṣṭagrahabaliṃ dattvā japtvā ca taṃ nirāmayaḥ ||

Lesungshinweise: [Die Übersetzungen der Anfänge geben nur die in der Quelle zitierten Wörter wieder.]

Band III, S. 923–924, Rudradhyaya: bhavaya bis asusenaya
namo bhavāya ca ityādi |
puraścaryāyutaṃ cāsya vibhavārthaṃ prayojayet |
trisandhyāsu paṭhedetadabdaikena bhāgyavān ||
namo hrasvāya ityādi |
sahasrapañcakaṃ tāvat puraścaraṇamucyate |
gaṇasyāgratvamāpnoti manyate ca parairapi ||
namo jyeṣṭhāya ca ityādi |
sahasradaśakaṃ tāvat puraścaraṇamucyate |
jñātṛśreṣṭhatvamāpnoti jape tasya na saṃśayaḥ ||
nama āśuṣeṇāya ityādi |
puraścaryā tu nirdiṣṭā sahasrāṇāṃ tu pañcakam |
japtvā naśyati khañjatvaṃ pādukāsiddhimāpnuyāt ||

Band III, S. 924, Rudradhyaya: dundubhyaya bis somaya
namo dundubhyāya ityādi |
ayutadvitayaṃ cāsya puraścaraṇamucyate |
saṅgrāmajayakṛccāyamanuvākaḥ prakīrtitaḥ ||
namaḥ kūpyāya ca ityādi |
ṣaṭsahasraṃ puraścaryā graheṇādhiṣṭhito nidhiḥ |
abhimantritametena toyaṃ tannidhimocakam ||
namaḥ somāya ca ityādi |
puraścaryā'yutamitā japedaṣṭottaraṃ śatam |
trikālaṃ bhasmatoyaṃ ca bhakṣayellepayet tathā ||
māsatrayādrājayakṣmā kilāsī śvitramarbudaḥ |
naśyeddeho bhaveddivyaḥ kṣudrarogā dinatrayāt ||

Lesungshinweise: [Die historischen Krankheitsnamen werden nicht in sichere moderne Diagnosen umgedeutet; die Angaben sind keine Belege für Heilwirksamkeit.]

Band III, S. 924, Rudradhyaya: tirthyaya und irinyaya
namastīrthyāya ca ityādi |
ṣaṭsahasraṃ puraścaryā ṣaṇmāsaṃ tīrthago japet |
yathoktaṃ tat tīrthaphalaṃ bhuñjate ceha janmani ||
nama iriṇyāya ca ityādi |
sahasranavakaṃ tāvat puraścaraṇamucyate |
dhātuvādo rājatastu sidhyate tatprabhāvataḥ ||
atrāsti pariśiṣṭasyānuvāka eka eva hi |
rajasyāya ca caitasya namo'ntasyāyutaḥ paṭhet ||

Lesungshinweise: [Die Quelle bietet auch diesen Zusatz nur als Textverweis.]

Band III, S. 924–925, Rudradhyaya: nindikaya und urvyaya
namo nindikāya ca ityādi |
sahasrāṣṭakametasya puraścaraṇamucyate |
bālagrahā vinaśyanti barhipicchaughamārjanāt ||
nama ūrvyāya ca ityādi |
puraścaryāsahasrāṇāṃ catuṣṭayamudāhṛtam |
abhimantrya jalaṃ deyaṃ śokaśāntyai tu śokine ||

Lesungshinweise: [Die beiden verkürzten Mantra-Anfänge sind nach dem Druck vorläufig gelesen.]

Band III, S. 925, Rudradhyaya: kirikebhyah – Reichtum und Herrschaft
namo vaḥ kirikebhya ityādi |
tilahomenāyutena kārṣāpaṇasahasrakam |
udyamādvā'tha bhūpālāt prāpnuyādvarṣamadhyataḥ ||
apāmārgasya samidhā'yutaṃ hutvā rasāpatiḥ |
sahasrasvarṇatulyasya svasya siddhiḥ sakṛdbhavet ||
guggulapratimāṃ kṛtvā kṣureṇotkartayecca tām |
juhuyādaṣṭasāhasraṃ labhet kanyāmalaṅkṛtām ||
evaṃ kṛtvā'tha vā homaṃ dhanārthī japapūrvakam |
suvarṇānāṃ tu śatakaṃ prāpnuyādvarṣamadhyataḥ ||
hunedīkṣukhaṇḍāni caikādaśasahasrakam |
ghṛtāktāni labhenmāsādgāva ekādaśaiva hi ||
puraścaraṇapūrvaṃ tu lakṣaikaṃ tilataṇḍulān |
yo hunet tasya gehe tu rājyalakṣmīḥ svayaṃ vaset ||
evaṃ ca tiladhānyābhyāṃ homāllakṣmīḥ sthirā bhavet |
śatapuṣpamayīṃ kṛtvā pratimāṃ rājarūpakām ||
sahasraṃ juhuyādrājā vaśo'vaśyaṃ prajāyate |
padmotpalānāṃ lakṣaṃ tu hutvā bhūyaḥ śriyaṃ labhet ||
caṇakapratimālakṣaṃ homayedguggulairvaṭīm |
smṛtasāmantarājyaṃ sa prāpnotyeva na cānyathā ||

Lesungshinweise: [Die unklaren Verbindungen werden nicht in eine präzise Herstellungsanleitung umgeformt.] Die letzte, beschädigte Verbindung nennt Kichererbsenfiguren beziehungsweise Guggulu-Kugeln und hunderttausend Opfer zur Erlangung eines vorgestellten Vasallenreiches.

Band III, S. 926, Rudradhyaya: kirikebhyah – Kreuzweg und Sprache
hunedbilvasamidbhistu dakṣiṇāmūrtisannidhau |
lakṣamekaṃ tadā rāṣṭraṃ sāmantasya labheddhruvam ||
mahācatuṣpathe sthāpyaṃ liṅgaṃ valmīkamṛdbhavam |
snāpayet pañcagavyena rudrādhyāyena mantrayet ||
mānastokena mantreṇa cābhiṣiñcennivedyakam |
saghṛtaṃ pāyasaṃ dadyādbhūtebhyaśca tathā balim ||
evaṃ māsatrayaṃ kṛtvā mahadaiśvaryamāpnuyāt |
palaṃ vā'rdhapalaṃ vā'pi dakṣiṇamūrtisannidhau ||
śvetāmbarāṃ cūrṇayitvā sthāpayet tāmrapātrake |
āloḍya kapilājyena pradeśinyā'bhimantritam ||
sahasrāṣṭakametana mantreṇa prapibedatha |
bhavet tasyāpratihataṃ vākyaṃ sarvatra niścitam ||

Lesungshinweise: [Śvetāmbarā ist hier nicht sicher identifiziert; die historische Rezeptur wird nicht botanisch ergänzt und nicht als Einnahmeempfehlung verstanden.]

Band III, S. 926, Rudradhyaya: kirikebhyah – Vieh und Ersatzstoffe
udumbarasya samidho dadhyaktāścāyutaṃ hunet |
svāmī bahugavāṃ sa syāt kṣīyante nāsya dhenavaḥ ||
bilvānāṃ tu ghṛtāktānāṃ hunedaṣṭasahasrakam |
suvarṇāṣṭakamāpnoti hyasiddho rajatāṣṭakam ||
bilvābhāve tvāmalakaṃ tadabhāve udumbaram |
tasyābhāve haimavatī tadabhāve vibhītakam ||
śrīkhaṇḍagoghṛtāktānāṃ padmānāṃ lakṣamekakam |
hunedyastasya lakṣmīstu svayamevopatiṣṭhate ||
drāpe andhasaspata ityādi |
anena juhuyādājyamayutānniyatāvadhi |
akṣayāṇyasya vāsāṃsi bhavanti ca tathā tathā ||

Band III, S. 927, Rudradhyaya: ya te rudra – Schutzfaden
yā te rudra ityādi |
ūrṇā grāhyā jīvadvestanastanturvidhāya ca |
ekādaśāraṃ kuryāt sūtramekekasūtrakam ||
sahasramabhimantryāthaikādaśa granthayaḥ smṛtāḥ |
evaṃ saṃpūjya tāṃ rajjuṃ dhūpaṃ dattvā ca bandhayet ||
vāmahaste tu garbhiṇyā baddhaṃ sā sukhataḥ suvet |
dakṣe bālakahaste tu sukhaṃ tiṣṭhati bālakaḥ ||
dhaniko bāhumūle vā kaṇṭhe vā dhārayedidam |
kadā ciduttamarṇasya bhayaṃ tasya na jāyate ||

Lesungshinweise: [Die sozialen Begriffe dhanika und uttamarṇa stehen im Druck in einer nicht ganz stimmigen Verbindung. Geburtshilfliche und sonstige Schutzwirkungen sind Quellenzuschreibungen.] Wolle wird genommen; die Herkunftsverbindung der ersten Zeile ist beschädigt.

Band III, S. 927–928, Rudradhyaya: imam rudraya – Befriedung
imāṃ rudrāya ityādi |
aṣṭottarasahasraṃ tu pratyahaṃ juhuyāt tilān |
ayācitaṃ dhanaṃ tena lokebhya upalabhyate ||
yaśca dūrvāpravālānāṃ ghṛtāktamayutaṃ hunet |
mahājvaropaghāte'pi mṛtakalpaḥ sa jīvati ||
mākṣikapāyasājyādī ayutaṃ juhuyācchuciḥ |
mahāgrahajvarādibhyo'bhicārācca pramucyate ||
vaikaṅkatānāmayutaṃ samidhānāṃ ghṛtairhunet |
jvarādikabhavā pīḍā sadya eva vinaśyati ||
dravyādyarthaṃ yadā kecicchatrubhirabhibhūyate |
tadā tuṣān prajuhuyādayutaṃ sukhamedhate ||
vaikaṅkatīśca samidha audumbarīstilāṃstathā |
anena juhuyāllakṣaṃ sarvaśāntikaraṃ smṛtam ||
gavāṃ vā'nyapaśūnāṃ vā hyupaghāte tu tatsthale |
agniṃ saṃsthāpya juhuyādvaikaṅkatīrdadhiplutāḥ ||
ayutaṃ tasya śāntiḥ syāt pālāśānāṃ tathāyutam |
ghṛtāktānāṃ prajuhuyānmahājvaramukhā grahāḥ ||
rākṣasā bhūtavetālāḥ pretāścāpi piśācakāḥ |
janaṃ cāpi gajaṃ cāśvaṃ muktvā gacchanti dūrataḥ ||

Lesungshinweise: [Die Heil- und Schutzwirkungen sind Aussagen der historischen Quelle.]

Band III, S. 928, Rudradhyaya: imam rudraya – Schutz eines Ortes
janānāṃ jananaṃ yasmin gehe bhavati bhūriśaḥ |
maraṇaṃ vā'tha hānirvā tatra śāntirudīyate ||
ghṛtāktānāṃ tilānāṃ tu juhuyādayutaṃ dvijaḥ |
yasmin deśe mahāmārī vyāghrādīnāṃ bhayaṃ ca vā ||
devarakṣobhayaṃ yatra tatra śāntiṃ vadāmyaham |
purasya madhyabhāge tu vahnisthāpanamācaret ||
caturdikṣu ca sannaddhā guptāścatvāra eva hi |
narāḥ sthāpyāstataḥ karma sāvadhānaḥ samācaret ||
aṣṭottarasahasraṃ tu ghṛtāktān juhuyāt tilān |
tato'rdharātrasamaye caudanaṃ saghṛtaṃ tilān ||
piṣṭaṃ māṣodanaṃ cāpi kṛśaraṃ paramānnakam |
supte janapade dadyāt sthāne sthāne tato balim ||
palāśapatre rudrebhyo rakṣobhyastadanantaram |
kuryādevaṃ pakṣamekaṃ sarvopadravanāśanam ||

Lesungshinweise: [Die Lesung „Geburt“/janana ist im Druck vorhanden, in diesem Zusammenhang aber auffällig.]

Band III, S. 928–929, Rudradhyaya: mrda no und ma no mahantam
mṛḍāno rudra ityādi |
sahasraṃ prajapet toye tīre saṃpūjayet śivaḥ |
yāvadahre bhavediṣṭavidhādāhārvāṅni[pāṭha aspaṣṭa] ||
māno mahāntam ityādi |
parijanasya bālānāmārogyārthaṃ tilān hunet |
ayutaṃ śītalādibhya ārogyaṃ jāyate drutam ||

Band III, S. 929, Rudradhyaya: ma nas toke – Vorbereitung und Erneuerung
mānastoke ityādi |
mānastokaṃ mahākalpaṃ sarvatantreṣu gopitam |
kathayiṣyāmi munaye devānāṃ kāryasiddhaye ||
atikṛcchreṇa kṛcchreṇa tathā cāndrāyaṇena ca |
ādau saṃśodhya cātmānaṃ pūtakāyo japaṃ caret ||
japavrate tu bhuñjīta śākaṃ vā yāvakaṃ payaḥ |
bhikṣāṃ vā japatastasya bhavedayutasaṃkhyakam ||
sahasramātraṃ homaḥ syāt prayogārho bhavenmanuḥ |
prayogānte tvahorātraṃ japaḥ kāryo nirantaram ||
taddaśāṃśena juhuyādaudumbarīrghṛtānvitāḥ |
mahāvyāhṛtibhiḥ paścāt tāvadeva ghṛtaṃ hunet ||
saṃsrāvabhāgaṃ saṃprāśya prayogeṇa kṣayaṃ vrajet |
punaḥ karma prakurvīta prāyaścittaṃ punaḥ punaḥ ||
snāyācca tīkṣṇatailena saptadhā mantritena ca |
māraṇādiprayogāṇāṃ bhavet pātakamocanam ||

Lesungshinweise: Die knappe Aussage über ein Schwinden durch die Anwendung ist syntaktisch unsicher und wird hier auf die zu erneuernde Ritualkraft bezogen.

Band III, S. 929, Rudradhyaya: ma nas toke – Glanz und Wohlstand
brahmavarcasakāmastu hunedaṣṭasahasrakam |
ghṛtāktānāṃ ca samidhāmasādhyaḥ sarvakarmasu ||
padmānāṃ tu ghṛtāktānāṃ daśarātramupoṣitaḥ |
ayutaṃ juhuyāllakṣmīkāmo vā śivadarśane ||
apāmārgodbhavānāṃ ca taṇḍulānāṃ tathāyutam |
huneddadhighṛtāktānāṃ sarvārthasya samṛddhaye ||

Band III, S. 930, Rudradhyaya: ma nas toke – weitere Wünsche
gosahasrasya lābhāya juhuyādosarpiṣā ca |
ājyāhutīnāṃ ca tathā sahasrāṣṭakamādarāt ||
upoṣito daśāhāni hunedbilvaphalāni ca |
ayutaṃ ca ghṛtāktāni labhedaṣṭasahasrakam ||
siddhe mantre suvarṇāni na siddhe rajatāni tu |
bhāryā'mukī me bhavatu etadarthaṃ hunecchuciḥ ||
jātīpuṣpāṇi cājyena madhunā saṃyutāni ca |
kapilā tu yadā'sūtavṛṣabhā vā sitā'pi gauḥ ||
ādyaṃ dugdhaṃ gṛhītvā'syāḥ śrapayet tena vai carum |
aṣṭottaraśataṃ hutvā tathā vā'ṣṭasahasrakam ||
mantrayitvā caruṃ tacca sapatnīkaḥ prabhakṣayet |
āyuṣmato dṛḍhān putrān janayetrātra saṃśayaḥ ||
dūrvāpravālān juhuyāddadhikṣaudraghṛtānvitān |
āyuḥkāmo'ṣṭasāhasraṃ ciramāyuḥ sa vindati ||
dadhikṣaudraghṛtāktānāṃ puṣpāṇāṃ kurukāśayoḥ |
sahasrāṇyaṣṭa juhuyādicchet kṣudrān yadā paśūn ||

Lesungshinweise: Zur Erlangung von tausend Kühen nennt der Druck ein Opfer mit Ghee; die erste Stoffverbindung „osarpiṣā“ ist beschädigt.

Band III, S. 930–931, Rudradhyaya: ma nas toke – Einfluss und Schutz
trirātropoṣito bhūtvā gacchenmahācatuṣpathe |
liptvā bhūmiṃ gomayena taddaiva ghṛtaṃ mūrdhni ||
pūjayitvā hunedrāmāṣṭhottarasahasrakam |
karmaṇā'nena nṛpatirbhavedvaśyo na saṃśayaḥ ||
saptābhimantritaṃ tīkṣṇatailaṃ tena karadvayam |
samyak pūtastena spṛṣṭo yo hyasau vaśago bhavet ||
brahmavarcasakāmastu dadhikṣaudraghṛtānvitāḥ |
bilvasya samidho hutvā lakṣaṃ tejonidhirbhavet ||
audumbarīśca juhuyāddadhikṣaudraghṛtānvitāḥ |
ayutaṃ cānnakāmastu labhedannaṃ tathā bahu ||
arthakāmaḥ palāśasya samidho ghṛtasaṃyutāḥ |
lakṣaṃ hunet tasya dhanamakṣayaṃ jāyate sadā ||
apāmārgasya samidhaḥ kaṭutailasamanvitāḥ |
hunedaṣṭau sahasrāṇi śatroruccāṭanaṃ bhavet ||
uccāṭanaṃ tu deśādibhyaḥ pravāsanam |
sarvopadravanāśārthaṃ gṛhītvā sasarṣarkarāḥ |
mantrayitvā sahasraṃ tu caturdikṣu kṣipet tataḥ ||
ūrdhvādhastasya nikaṭe sarvopadravanāśanam |
evaṃ kṛtvā vrajenmārge cauravyāghrabhayaṃ haret ||

Lesungshinweise: [Die beschädigten Stoff- und Mengenverbindungen bleiben ausdrücklich vorläufig.] Der Boden wird mit Kuhdung bestrichen; die folgende Verbindung mit Ghee und Kopf ist beschädigt. Nach Verehrung folgen nach vorläufiger Lesung 1008 Darbringungen; dadurch soll ein König beeinflussbar werden. Für allgemeinen Schutz werden nach undeutlicher Lesung Kiesel mit Senf genommen, tausendmal besprochen und in die vier Richtungen sowie nach oben und unten gestreut.

Band III, S. 931–932, Rudradhyaya: arat te, vikiri und sahasrani
ārāt te goghna ityādi |
mahābhaye samutpanne vyāghracaurabhayādiṣu |
catasrarcaḥ smareccaitāstatkṣayavināśakāḥ ||
vikiri ityādi |
japedayutasaṃkhyākaṃ nirodhe tu mahājanaiḥ |
rājñā copaśamaṃ yāti prītiścāpi prajāyate ||
sahasrāṇi ityādi |
yadā tu mahatāṃ mṛtyurbhavatervā upadravaḥ |
tadā homaṃ prakurvīta vaikaṅkatasamidhaiḥ ||
audumbarībhiḥ śatamakhyā tilairvā'pi yavairapi |
pratyekamekādaśadhā cābhimantrya tato balim ||
kṛśaraṃ vā pāyasaṃ vā tato bhūtāni cārcayet |
dadyādbiḍālamāṃsasya baliṃ naśyantyupadravāḥ ||
sahasrāṇi sahasraśo ye rudrā ityādi |
japedetā nava ṛcaḥ pariśiṣṭasamanvitāḥ |
bhavanti bhogadāstena hīnā jñānapradā matāḥ ||

Lesungshinweise: [Die letzte Aussage unterscheidet die Rezitation mit und ohne Anhang.]

Band III, S. 932, Rudradhyaya: namo rudrebhyah und Schulanhänge
namo rudrebhya ityādi |
madhyāhne cāyutaṃ sājyān juhuyāt tu sakaṇṭakān |
pratyaṅgirāyā mantrasya karma kuryādayaṃ manuḥ ||
mṛtyuñjayena sarveṇa namaste'sya samāpanam |
taittirīyetyaśākhāyāṃ pariśiṣṭāni sapta ca ||
sadyojātādayaḥ pañca tryambakaṃ ca yajāmahe |
tathā ca tvarito rudra etanmantrakamucyate ||

Lesungshinweise: [Der Wortlaut „taittirīyetyaśākhāyām“ bleibt lokal unsicher; die Siebenerliste selbst ist lesbar.]

Band III, S. 932, Rudradhyaya: agnavisnu und Camaka-Anwendungen
agnāviṣṇū ityādi |
nityaṃ sandhyāvandanānte tiṣṭhan kālatrayaṃ japet |
aṣṭottarasahasraṃ tu ṣaṇmāsaṃ satyavāgbhavet ||
vājaśca me prasavaśca me ityādi |
etaiḥ saptānuvākaistu evamānādipañcabhiḥ |
ājyāhutisahasraṃ tu hutvā toye praviśya ca ||
śataṃ japedakṣirogaḥ kadā cinnaiva jāyate |
jātasya ca praśāntiḥ syānnetratejo'bhivardhate ||
idhmaśca me barhiśca me ityādi |
etāvānrudra ākhyātaḥ sarvakāmaphalapradaḥ |
visvaro'kṣaraḥ pāṭhaḥ kṛtastvakṣiśāntaye ||
iḍādevahūḥ ityādi |
pariśiṣṭaṃ japedetadeṣa rudravidhiḥ smṛtaḥ |

Lesungshinweise: Eine Rezitation ohne Tonakzente wird hier mit der Befriedung eines Augenleidens verbunden; die beschädigte Wortfolge wird nur vorläufig so gelesen.

Band III, S. 933, Rudradhyaya: Abschluss und Früchte der Rezitationsmaße
abhiṣiñcet pauṣṭikārthaṃ śāntikāmastu homayet ||
siddhikāmo japedevamakṣarāṇāṃ tu saṃkhyayā |
ihaiva vajradeho'sau śiva eva na cāparaḥ ||
padatulyāvṛttijapādvāgvaisiddhirūpajāyate |
vākyatulyāvṛttijapāt pāpaṃ sarvaṃ vinaśyati ||
ṛcāṃ saṃkhyājapāt sarvaṃ kṣudravyādhiṃ vinaśyati |
anuvākasamaṃ japtvā duṣṭagrahartiṃ jayet ||
iti rudrādhyāyapuraścaraṇaprayogaḥ |

Lesungshinweise: [Einzelne Komposita sind im Druck beschädigt; die Zuordnung der Rezitationsmaße ist erkennbar.]

Band III, S. 933, Ganesha-Sukta: Hindernisse und Zuordnungen
atha gaṇeśasūktapuraścaraṇam |
tatraiva |
atha viṣṇo pravakṣyāmi sūktaṃ gaṇapateḥ param |
yat sādhanaṃ vinā sarvamantrā vighnaistu vighnitāḥ ||
tasmādādau gaṇeśānaṃ prasādya punarācaret |
nidrālasyaṃ kṣudhā krodho lobho moho manobhavaḥ ||
gaṇanāthānarcakānāmete vighnakarāḥ smṛtāḥ |
vidhānapūrvakaṃ tasmāt tatsūktamupadiśyate ||
tajjāpakānāṃ kāryāṇi syurapratihatāni ca |
dvādaśārcasya sūktasya gaṇeśasya mahātmanaḥ ||
ṛṣirgṛtsamadākhyo hi gaṇakaḥ parikīrtitaḥ |
ādyānāṃ tri-ṛcānāṃ tu chandastriṣṭup prakīrtitam ||
uttarāṇāṃ navānāṃ ca gāyatraṃ chanda ucyate |
mahāgaṇapatiścāsya daivataṃ parikīrtitam ||
viniyogaḥ kīrtanīyo yathākāryānusārataḥ |
gaṇānāṃ tvā gaṇapatiṃ ityādi |

Band III, S. 934, Ganesha-Sukta: Nyasa
gaṇānāṃ tvā niṣusīda tvaṃ gaṇaṃ tathaiva ca |
āntū indra vidmāhi na hitvā śūlameva ca ||
aṅguṣṭhābhyāṃ samārabhya karapṛṣṭhādiṣu nyaset |
gaṇānāṃ tveti bījaśca hṛdayādiṣaḍaṅgakam ||
evaṃ nyāsadvayaṃ kṛtvā ṣaḍūrmibhaṅgikaṃ caret ||
nyāsāntarāṇi pūjāvidhānaṃ coktvā puraścaraṇamāha |

Lesungshinweise: [Die nur als Incipits zitierten vedischen Verse werden hier nicht zu Vollmantras ergänzt.] Nach diesen beiden Nyāsas wird eine als Brechung der sechs Wogen bezeichnete Übung genannt; der genaue Wortlaut ist beschädigt.

Band III, S. 934, Ganesha-Sukta: Purashcharana
ekaviṃśasahasraṃ tu sūktasyeṣā puraskriyā |
japāddaśāṃśahomastu pāyasena ghṛtena tu ||
śarkarāpañcakhādyaiśca kusumaiḥ karavīrajaiḥ |
bilvapatrairikṣukhaṇḍairdāḍimīkadalīphalaiḥ ||
modakairlaḍḍukaiścaiva ghṛtapakvairmanoharaiḥ |
alābhe sarvadravyāṇāṃ juhuyāt tilasarpiṣā ||
homasya daśamāṃśena gopayobhiśca tarpayet |
atha vekṣurasenaiva tadabhāve guḍodakam ||
tarpaṇasya daśāṃśena mārjayecchuddhavāribhiḥ |
mārjanasya daśāṃśena brāhmaṇān bhojayedbahūn ||
pāyasaiḥ pañcakhādyaiśca modakaiḥ siddhalaḍḍukaiḥ |
apūpamaṇḍakādyaiśca saghṛtaiḥ śarkarānvitaiḥ ||
sahakārarasaiḥ sārdhaṃ tathā ca kadalīphalaiḥ |
evaṃ siddhe tu sūkte tu yat phalaṃ tadvigadyate ||
mahadaiśvaryamatulaṃ prajñāṃ vidyāṃ yaśo balam |
vāksiddhiṃ samavāpnoti cānte brahmapadaṃ vrajet ||
iti gaṇeśasūktapuraścaraṇavidhiḥ |

Band III, S. 935, Purusha-Sukta: Zuordnung und Körpernyasa
atha puruṣasūktavidhiḥ |
merutantre |
vakṣye puruṣasūktasya vidhiṃ tatraiva gopitam |
ānuṣṭubhasya sūktasya triṣṭubaṃ tasya daivatam ||
puruṣo yo jagadbījamṛṣirnārāyaṇaḥ smṛtaḥ |
snātvā yathoktavidhinā prāṅmukhaḥ śuddhamānasaḥ ||
prathamāṃ vinyasedvāme dvitīyāṃ dakṣiṇe kare |
tṛtīyāṃ vāmapāde tu caturthīṃ dakṣiṇe nyaset ||
vāmajānau pañcamīṃ ca ṣaṣṭhīṃ jānuni dakṣiṇe |
saptamīṃ vāmakaṭyāṃ tu aṣṭamīṃ dakṣiṇe kaṭau ||
navamīṃ nābhideśe tu daśamīṃ hṛdaye nyaset |
ekādaśīṃ kaṇṭhadeśe dvādaśīṃ vāmabāhuke ||
trayodaśīṃ dakṣabhuje mukhadeśe caturdaśīm |
akṣṇoḥ pañcadaśīṃ caiva ṣoḍaśīṃ mūrdhni vinyaset ||
evaṃ nyāsavidhiṃ kṛtvā paścāt pūjāṃ samācaret |

Lesungshinweise: Nun das Verfahren des Puruṣa-Sūkta aus dem Merutantra: „Ich erkläre das dort verborgene Verfahren.“ Die Metrumzeile nennt Anuṣṭubh und Triṣṭubh in beschädigter syntaktischer Verbindung.

Band III, S. 935–936, Purusha-Sukta: sechs Orte der Verehrung
apsvagnau hṛdaye sūrye sthaṇḍile pratimāsu ca ||
ṣaṭsveteṣu hareḥ samyagarcane yogyatocyate |
āpo hyāyatanaṃ tasya tasmāt tāsu sadā hariḥ ||
agnau kriyāvatāṃ viṣṇuryogināṃ hṛdaye hariḥ |
paṇḍitānāṃ hariḥ sūryaḥ sthaṇḍile bhāvitātmanām ||
pratimāsvalpabuddhīnāṃ ṣaṭprakārāśca tāḥ smṛtāḥ |
akṛtrimāḥ kṛtrimāśca acalāśca calācalāḥ ||
nirjīvāśca sajīvāśca tāsāṃ vakṣyāmi lakṣaṇam |
akṛtrimā ca dvividhā śālagrāmo'tipāvanaḥ ||
tadabhāve dvārakāyāścakraṃ tadvacca pāvanam |
kṛtrimā daśadhā proktāḥ śreyāstāḥ pūrvapūrvataḥ ||
syādratnakhacitā tvādyā svarṇajā rūpyajā'pi ca |
tāmrajā pīttalojātā sphāṭikā raktaśvetajā ||
kāṣṭhajā mṛttikājātā citrarūpeti ca kramāt |
acalāḥ kṣetrarūpāstu haridvāraṃ yathā gayā ||
devatābhiḥ kṛtā yāstu mūrtayastāścalācalāḥ |
jagannātho veṅkaṭeśaḥ pāṇḍuraṅgādayastu te ||
sajīvā brāhmaṇā gāvo nirjīvaḥ pippalaḥ smṛtaḥ |

Lesungshinweise: [Die Stoff- und Zählverbindung bei Kristall sowie Rot und Weiß ist knapp.]

Band III, S. 936, Purusha-Sukta: sechzehn Verehrungsgaben
mantranyāsaṃ purā kuryāt svadehe devatāsu ca ||
gāyatryai[pāṭha aspaṣṭa]nyastāṅgaḥ pūjayedviṣṇumavyayam |
ādyayāvāhayeddevamṛcā tu puruṣottamam ||
dvitīyayāsanaṃ dadyāt pādyaṃ dadyāt tṛtīyayā |
arghyaṃ caturthyā dātavyaṃ pañcamyācamanīyakam ||
ṣaṣṭhyā snānaṃ prakurvīta saptamyā vastrameva ca |
yajñopavītamaṣṭamyā navamyā cānulepanam ||
puṣpaṃ daśamyā dātavyamekādaśyā tu dhūpakam |
dvādaśyā dīpikaṃ dadyāt trayodaśyā nivedanam ||
caturdaśyā namaskāraṃ pañcadaśyā pradakṣiṇam |
snāne vastre ca naivedye dadyādācamanīyakam ||
dakṣiṇāṃ ca yathāśaktyā ṣoḍaśyā tu pradāpayet |
tataḥ pradakṣiṇaṃ kṛtvā japaṃ kurvan samāhitaḥ ||
yathāśakti japitvā tu sūktaṃ tasmai nivedayet |

Lesungshinweise: Die folgende beschädigte Zeile verbindet den Gāyatrī-Nyāsa mit der Verehrung des unvergänglichen Viṣṇu.

Band III, S. 937, Purusha-Sukta: Feuerverehrung
devasya dakṣiṇe pārśve kuṇḍaṃ sthaṇḍilameva ca ||
kārayet prathamenaiva dvitīyena tu prokṣaṇam |
tṛtīyenāgnimādadhyāccaturthena samindhanam ||
pañcamenājyaśrayaṇaṃ carośca śrayaṇaṃ tathā |
ṣaṣṭhenaivāgnimadhye tu kalpayet padmamāsanam ||
cintayeddevadeveśaṃ kālānalasamaprabham |
tato gandhaṃ ca puṣpaṃ ca dhūpadīpanivedanam ||
anujñāpya tataḥ kuryāt saptamyādi yathākramam |
samidhastāvatīḥ pūrvaṃ juhuyādabhighāritāḥ ||
tato ghṛtena juhuyāccaruṇā ca tataḥ punaḥ |
evaṃ hutvā tataścainamanujñāpya yathākramam ||
agnerbhagavatastasya samīpe stotramuccaret |

Band III, S. 937–938, Purusha-Sukta: Lobpreis der Zuflucht
namaste puṇḍarīkākṣa namaste viśvabhāvana ||
namo'stu te hṛṣīkeśa mahāpuruṣapūrvaja |
devānāṃ dānavānāṃ ca sāmānyamadhidaivatam ||
sarvadā caraṇadvandvaṃ vrajāmi śaraṇaṃ tava |
ekastvamasi lokasya sraṣṭā saṃhārakastathā ||
avyaktaścānumantā ca guṇamāyāsamāvṛtaḥ |
saṃsārasāgaraṃ ghoramanantakleśabhājanam ||
tvāmeva śaraṇaṃ prāpya nistaranti manīṣiṇaḥ |
na te rūpaṃ na cākāro nāyudhāni ca nāspadam ||
tathā'pi puruṣākāro bhaktānāṃ ca prakāśane |
naiva kiñcit parokṣaṃ te na pratyakṣo'si kasya cit ||
na ca kiñcidasādhyaṃ te na ca sādhyo'si kasya cit |
kāryāṇāṃ kāraṇaṃ pūrvaṃ vacasāṃ vācyamanuttamam ||
yogināṃ paramā siddhiḥ paramaṃ te padaṃ viduḥ |

Band III, S. 938, Purusha-Sukta: Bitte um bleibende Hingabe
ahaṃ bhīto'smi deveśa saṃsāre'smin mahābhaye ||
trāhi māṃ puṇḍarīkākṣa na jāne paramaṃ padam |
kāleṣvapi ca sarveṣu dikṣu sarvāsu cācyuta ||
śarīre ca gataścāsi vartate me mahadbhayam |
tvatpādakamalādanyatra me janmāntareṣvapi ||
vijñānaṃ yadidaṃ prāpya yadidaṃ sthānamarjitam |
janmāntare'pi me deva mābhūdasya parikṣayaḥ ||
durgatāvapi jātasya tvaṃ gato me manorathaḥ |
yadi nāśaṃ na vindeta tāvatā'smi kṛtī sadā ||
kāmaye viṣṇupādau tu sarvajanmasu kevalam |
puruṣasya hareḥ sūktaṃ svargyaṃ dhanyaṃ yaśaskaram ||
ātmajñānamidaṃ puṇyaṃ yogajñānamidaṃ param |
evaṃ stutvā havyavāhaṃ tataḥ paścādvisarjayet ||

Lesungshinweise: [suche ich nichts] [Die Verbindung der mittleren Verse ist im Druck stellenweise unvollständig; die Ergänzung in eckigen Klammern macht die sinngemäße Verbindung kenntlich.]

Band III, S. 938–939, Purusha-Sukta: Reinigung und monatliche Verehrung
ananeva na niṣpāpo jāyate manujo yadā |
prāgvaddhutvā pāvayeta prayogānārabhet tataḥ ||
śuklapakṣe śubhe vāre sunakṣatre sugocare |
dampatyorupavāsaḥ syādekādaśyāṃ surālaye ||
dvādaśyāṃ putrakāmāya caruṃ kurvīta vaiṣṇavam |
ṛgbhiḥ ṣoḍaśabhiḥ samyagarcayitvā janārdanam ||
caruṃ puruṣasūktena prāśayet putrakāmyayā |
prāpnuyādvaiṣṇavaṃ putramacirāt santatikṣamam ||
dvādaśīṃ dvādaśīṃ samyak payasā nirvapeccarum |
yo juhoti sahasraṃ sa yāti viṣṇoḥ paraṃ padam ||
mārgaśīrṣādimāseṣu kramāt pūjyaśca keśavaḥ |
nārāyaṇo mādhavaśca govindo viṣṇureva ca ||
madhusūdana uktastrivikramo vāmanastathā |
śrīdharaśca hṛṣīkeśaḥ padmanābho janārdanaḥ ||
pūjayitvā japet sūktaṃ śatamaṣṭādhikaṃ tataḥ |
homaṃ ca pūrvavat kuryāt sarvān kāmānavāpnuyāt ||

Band III, S. 939, Purusha-Sukta: besonderer Kinderwunschritus
aputrā mṛtaputrā yā yā ca kanyāprasūrbhavet |
tasyā yathā suputraḥ syāt tamupāyaṃ bravīmyaham ||
samidho'śvatthavṛkṣasya pratyarcaṃ juhuyācchatam |
aṣṭādhikaṃ ca saghṛtamapratiṣṭhuddhutāśanam ||
punarviṣṇuṃ pūjayitvā ghṛtahomaṃ samācaret |
aṣṭottaraśataṃ kuryāt pratyarcaṃ vāgyataḥ śuciḥ ||
saṃpātājyaṃ sthāpayitvā tannāryai prāśanāya ca |
dadyāt sā ca patiṃ viṣṇuṃ namaskṛtya prabhakṣayet ||
tarpayecca dvijān samyaglabdhāśīḥ saṃviśet kṣapām |
paraṃ saptapravarcenāvaśyaṃ garbhavatī bhavet ||

Lesungshinweise: [Die Bevorzugung männlicher Nachkommen und die Wirkungszusage gehören zur historischen Quelle.] Je Vers werden 108 Aśvattha-Hölzer mit Ghee geopfert; die Qualifizierung des Feuers ist beschädigt. Der Schluss verheißt Schwangerschaft spätestens nach sieben Vollzügen, wobei das betreffende Wiederholungswort beschädigt ist.

Band III, S. 939–940, Purusha-Sukta: Purashcharana und Gottesschau
atha puraścaraṇam |
araṇye nivasennityaṃ trikālaṃ snānamācaret |
japedaṣṭottaraśataṃ sūktametat trikālakam ||
māsamekaṃ phalāhārī māsamadbhiśca tarpayet |
ādityamupatiṣṭheta mantreṇānena nityaśaḥ ||
ājyaṃ hutvā daśaśataṃ tribhirvarṣairjape dine |
tadbhaktastanmanā yukto daśavarṣāṇyananyabhāk ||
sākṣāt paśyati devaṃ taṃ nārāyaṇamanāmayam |
iti puruṣasūktapuraścaraṇam |

Band III, S. 940, Shri-Sukta: Seher, Metren und Nyasa
atha śrīsūktavidhiḥ |
tatraiva |
atha sarvottamaṃ vakṣye śrīsūktaṃ savidhānakam |
kalau dāridryanāśāya nānyat kiñcinnṛṇāṃ tathā ||
hiraṇyavarṇām ityādi |
hiraṇyavarṇāmityasya ṛco lakṣmīmunirmataḥ |
caturdaśānāṃ śeṣāṇāmānandaḥ kardamastathā ||
ciklītalakṣmītanayāścatvāro munayo matāḥ |
hṛdayāditisṛṇāṃ ca chando'nuṣṭubudāhṛtam ||
kāṃ so'smitañce bṛhatī candrāmādityavarṇayoḥ |
triṣṭupchanda upaitu māṃ devādyaṣṭa-ṛcāmapi ||
chando'nuṣṭup samākhyātaṃ tāṃ ma āvaha ityṛcaḥ |
prastāraḥ paṅktirudiṣṭo devate śrīvibhāvasū ||
vyañjanāni tu bījāni svarāḥ śaktaya īritāḥ |
bindavaḥ kīlakaṃ proktamaṅguṣṭhādiṣaḍaṅgakam ||
hiraṇyā ca tathā candrā tṛtīyā rajataprabhā |
hiraṇyasrak hiraṇyākṣā tathā hiraṇyavarṇikā ||
etābhirṅenamo'ntābhiḥ prakuryādaṅgakalpanam |

Lesungshinweise: [Die Angabe zu den ersten drei Versen ist im Druck beschädigt.]

Band III, S. 941, Shri-Sukta: Meditation der Weltenmutter
atha dhyānam |
aruṇanalinasaṃsthā tadrajaḥpuñjavarṇā karakamaladhṛteṣṭābhītiyugmāmbujā ca |
maṇimukuṭavicitrālaṅkṛtākalpajālairbhavatu bhuvanamātā santataṃ śrīḥ śriye naḥ ||

Band III, S. 941, Shri-Sukta: Purashcharana und Blumen
atha puraścaraṇam |
pariṣiñcet triśo nityaṃ sūktaistaiḥ snānakarmaṇi |
ādityābhimukho japyādyāvat tāvacca tarpayet ||
śuklādyāṃ tithimārabhya yāvadekādaśī bhavet |
tāvadaṣṭādaśasāhasraṃ japenniścalamānasaḥ ||
brahmacaryarataḥ śuddhavastradantādikaḥ sudhīḥ |
padmaistrimadhuropetairghṛtāktena payo'ndhasā ||
śrīsamidbhiḥ sarpiṣā ca pratyekaṃ triśataṃ hunet |
dvādaśyāṃ dvādaśaivā'tha sadviprāṃścāpi bhojayet ||
tena siddho bhavenmantro nātra kāryā vicāraṇā |
kundamandārakumudamālatīpadmaketakam ||
nandyāvartāhvayaṃ jātī kalhāraṃ campakaṃ tathā |
raktotpalādipuṣpāṇi lakṣmyāścātipriyāṇi hi ||
trivāramanvahaṃ mantrī juhuyācca yathāvidhi |
ṣaṇmāsaṃ yaḥ karotyevaṃ sa syāllakṣmīpatiḥ svayam ||
iti śrīsūktapuraścaraṇam |

Band III, S. 941–942, Vedische Navagraha-Mantras: Surya
atha navagrahāṇāṃ vaidikamantrāḥ |
tatraiva |
tatra bhāskaramantrasya hiraṇyastūpako muniḥ |
triṣṭup chando devatā ca savitā parikīrtitaḥ ||
ākṛṣṇena rajasā vartamāno niveśayannamṛtaṃ martyaṃ ca hiraṇyayena savitā rathenādevo yāti bhuvanāni paśyan |
aṅguṣṭhādiṣaḍaṅgāni ṣaḍdīrghānvitaśrīścaret |
bhuvaneśyā'tha mantrasya padanyāsaṃ samācaret ||
śrīsūktokta-ṛcāsthāne tato dhyāyeddivākaram |
padmāsanaṃ padmakaraṃ padmagarbhasamadyutim |
kirīṭinaṃ sakeyūraṃ maṇitaṃ raktacchavim ||
rathārūḍhaṃ tasya savye tvadhidevānyadhiṣṭhitam |
pratyadhidevenāruṇa savye yuktaṃ ca prāṅmukham ||
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ juhuyāt taddaśāṃśataḥ |
homatulyo japaḥ kāryastvadhipratyadhidaivataḥ ||
karavīrādikusumai raktacandanamiśritaiḥ |
dūrvāṅkurairakṣataiśca tarpaṇaṃ syādviniścitam ||

Lesungshinweise: Es folgt ein sechsgliedriger Nyāsa vom Daumen an mit den sechs langen Vokalen; die Verbindung von Śrī und Bhuvaneśī ist beschädigt.

Band III, S. 942–943, Vedische Navagraha-Mantras: Candra
atha candramantraḥ |
atha vakṣye candramantraṃ gautamo'sya munirmataḥ |
gāyatrīchanda ityuktaṃ somo devaḥ prakīrtitaḥ ||
āpyāyasva sametu viśvataḥ somavṛṣṇyaṃ bhavāvājasya saṃgathe |
ṣaḍdīrghaṃ binduyuktena sakāreṇa ṣaḍaṅgakam |
atha dhyānam |
kirīṭinaṃ śvetavastraṃ daśāśvaṃ śvetabhūṣaṇam |
pāśapāṇiṃ dvibāhuṃ tamatrigotrasamudbhavam ||
jātaṃ yavanadeśe ca śvetagandhānulepanam |
anuṣṭup chandasaṃ cātreyaṃ śvetātapatrakam ||
śvetadhvajapatākāḍhyaṃ keyūramaṇiśobhitam |
sthirīkṛtaṃ rathārūḍhamadhidaivatatoyayuk ||
umāpratyadhidaivena vāyavyābhimukhasthitam |
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ sarvaṃ śvetaiḥ svayaṃ vidhiḥ |

Band III, S. 943–944, Vedische Navagraha-Mantras: Bhauma
atha bhaumamantraḥ |
bhaumamantraṃ pravakṣyāmi virūpo'sya munirmataḥ |
aṅgārako devatā'tra gāyatrī chanda īritam ||
agnirmūrdhā divaḥ kakutpatiḥ pṛthivyā ayaṃ |
apāṃ retāṃsi jinvati ||
a~ bījena ṣaḍaṅgāni cāṅgulīnyāsa eva ca |
tadasthāneṣu kartavyaḥ padanyāso dvitīyakaḥ ||
atha dhyānam |
raktāmbaraṃ raktavarṇaṃ raktagandhānulepanam |
raktapuṣpaiḥ pūjyamānaṃ caturbāhuṃ kirīṭinam ||
varābhayagadāśūlahastaṃ meṣoparisthitam |
vaśiṣṭhagotrasambhūtaṃ yamadvayārṣakaṃ kujam ||
jagatīchandasaṃ raktaṃ raktadhvajapatākinam |
avantīdeśasambhūtaṃ dhyātvā devaṃ prapūjayet ||
raktacandanasammiśrataṇḍulaistasyāvake kṛte |
aṅgule kṣmādhidevena yuktaṃ ṣaṇmātureṇa ca ||
yute pratyadhidevena tatrāvāhya prapūjayet |
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ madhuratrayasaṃyutāḥ |
khādiryaḥ samidho home tarpaṇādyaṃ ca sūryavat ||

Lesungshinweise: Er gehört hier zu Vasiṣṭhas Gotra; eine weitere Seherverbindung mit Yama ist beschädigt. Zur Anrufung dienen Reis und roter Sandel; das Größen- beziehungsweise Maṇḍala-Wort ist beschädigt.

Band III, S. 944, Vedische Navagraha-Mantras: Budha
atha budhamantraḥ |
budhamantraṃ pravakṣyāmi baudhastasya munirmataḥ |
triṣṭup chando devatā'sya budho buddhiprado mataḥ ||
udbudhyasvāgne pratijāgṛhyenamiṣṭāpūrtaṃ saṃ sṛjethāmayaṃ ca |
punaḥ kṛṇvaṃstvā pitaraṃ yuvānamanvā tāṃsīttvayi tantumetam ||
bu~ bījena ṣaḍaṅgāni dhyānamasya nirūpyate |
pītāmbaraṃ pītavarṇaṃ pītagandhānulepanam ||
pītapuṣpaiḥ pūjyamānaṃ khaḍgacarmagadāvarān |
hastairdadhataṃ siṃhasthaṃ cātrigotrasamudbhavam ||
bhāradvājārṣakaṃ jātaṃ magadhe ca kirīṭinam |
bṛhatīchandasaṃ pītacchatradhvajapatākinam ||
keyūramaṇiśobhāḍhyamadhidevena viṣṇunā |
tena pratyadhidevena yuktaṃ jaṃ cintayāmyaham ||
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ hunet tasya daśāṃśataḥ |
apāmārgasamidbhiśca tarpaṇādi tataścaret ||

Lesungshinweise: [Opfernden] [Die zweite Vershälfte ist im Druck beschädigt; die Deutung bleibt vorläufig.] Nun der Budha-Mantra: Seher ist nach der Drucklesung Baudha, Metrum Triṣṭubh, Gottheit der Einsicht verleihende Budha. Dich wieder zum jungen Vater machend, spannt er diesen Faden in dir aus.“ [Die zweite Vershälfte ist im Druck beschädigt; die Deutung bleibt vorläufig.] Mit dem nasalierten bu-Bīja erfolgt der sechsgliedrige Nyāsa.

Band III, S. 944–945, Vedische Navagraha-Mantras: Brihaspati
atha bṛhaspatimantraḥ |
mantraṃ bṛhaspatervakṣye munirgṛtsamado mataḥ |
triṣṭup chando devapativanditastasya devatā ||
bṛhaspate atiyadaryo arhādyumadvibhāti kratumajjaneṣu yaddīdayacchavasa ṛtaprajāta tadasmāsu draviṇaṃ dhehi citram |
bṛ~ bījena ṣaḍaṅgāni nyāsamantraṃ samācaret |
dhyānamasya pravakṣyāmi varadaṇḍākṣasūtrakam ||
kamaṇḍaluṃ dadhaddhastaiḥ pītavarṇaṃ kirīṭinam |
vaśiṣṭhārṣaṃ sindhudeśabhavaṃ pītāmbarāvṛtam ||
anuṣṭupchandasaṃ cāṅgirasagotraṃ kirīṭinam |
pītadhvajapatākāḍhyaṃ pītacchatrānulepanam ||
keyūrāṅgadaśobhāḍhyamadhidevendrasaṃyutam |
brahmapratyadhidevena yutaṃ saṃcintya cāhvayet ||
puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ homastrimadhurānvitaiḥ |
pippalasya samidbhiḥ syāt tarpaṇaṃ pītapadmabhiḥ ||

Lesungshinweise: [Die erste Vershälfte ist im Druck gedrängt und teilweise beschädigt.] Der Vers bedeutet: „O Bṛhaspati, der du machtvoll und lichtvoll unter den Menschen hervorstrahlst: Was du an Kraft aufleuchten lässt, aus der Wahrheit geboren, diesen vielfältigen Reichtum lege in uns!“ [Die erste Vershälfte ist im Druck gedrängt und teilweise beschädigt.] Mit dem nasalierten bṛ-Bīja erfolgt der sechsgliedrige Nyāsa.

Band III, S. 945–946, Vedische Navagraha-Mantras: Shukra
atha śukramantraḥ |
śukramantraṃ pravakṣyāmi bhāradvājo munirmataḥ |
triṣṭup chando nigaditaṃ daityācāryastu devatā ||
śukraṃ te anyadyajataṃ te anyadviṣurūpe ahanī dyaurivāsi |
viśvāhi māyā avasi svadhāvo bhadrā te pūṣanniharātirastu ||
śu~ bījena ṣaḍaṅgāni kṛtvā dhyānaṃ samācaret |
dhyānamāha |
śuklāmbaraṃ śuklavarṇaṃ śuklagandhānulepanam |
śuklapuṣpaiḥ pūjyamānaṃ śaunakārṣaṃ kirīṭinam ||
caturbhujaṃ daṇḍadharaṃ ca sākṣasūtrakamaṇḍalum |
paṅkticchandaśca varadaṃ tathā koṃkaṇadeśajam ||
śvetacchatradhvajapatākinaṃ bhārgavagotrajam |
sakeyūraṃ rathārūḍhaṃ śvetābharaṇabhūṣitam ||
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ hunet trimadhurānvitaiḥ |
udumbarasamidbhiśca tarpaṇādi tu candravat ||

Lesungshinweise: [Die ungewöhnliche Wortverbindung der ersten Vershälfte wird sinngemäß wiedergegeben.]

Band III, S. 946, Vedische Navagraha-Mantras: Shani
atha śanimantraḥ |
śanimantraṃ pravakṣyāmi sindhudvīpo munirmataḥ |
gāyatrīchanda ityuktaṃ devatā tu śanaiścaraḥ ||
śanno devīrabhīṣṭaye āpo bhavantu pītaye śannorabhisravantu naḥ |
śa~ bījena ṣaḍaṅgāni kuryāddhyānaṃ tataścaret |
bāṇāsanaṃ śūladharamindranīlasamadyutim ||
saurāṣṭradeśajaṃ proktaṃ varadaṃ gṛdhravāhanam |
bhṛgvarṣaṃ kāśyape gotre jātaṃ cāpi kirīṭinam ||
kṛṣṇāmbaraṃ kṛṣṇavarṇaṃ kṛṣṇagandhānulepanam |
gāyatrīchandasaṃ kṛṣṇavarṇābharaṇabhūṣitam ||
keyūriṇaṃ mukuṭinaṃ kṛṣṇadhvajapatākinam |
prajāpatyadhidevena sahitaṃ rathamāsthitam ||
padmapratyadhidevena yuktaṃ dhyātvā samarcayet |
atha puraścaraṇam |
sakastūryatha taiścāyaḥkālaṅgulamaṇḍale |
homaḥ śamīsamidbhiḥ syādāyasārgheṇa tarpaṇam ||
kṛṣṇapuṣpaiścandane tu kālīyaṃ cāgururbhavet |

Lesungshinweise: Prajāpati ist Adhidevatā; als Pratyadhidevatā steht im Druck „Padma“, eine hier nicht geklärte Lesung. Der Beginn der Purashcharana-Zeile zu Moschus, Eisen und Maṇḍala ist beschädigt; daraus wird keine genaue Form- oder Maßvorschrift rekonstruiert.

Band III, S. 946–947, Vedische Navagraha-Mantras: Rahu
atha rāhumantraḥ |
rāhormantraṃ pravakṣyāmi vāmadevo munirmataḥ |
gāyatrī chanda ityuktaṃ saiṃhikeyaśca devatā ||
kayānaścitra ābhuvadūtī sadā vṛdhaḥ sakhākayā saciṣṭhayā vṛtā |
rā~ bījena ṣaḍaṅgāni dhyānamasya nirūpyate |
karālavadanaṃ khaḍgacarmaśūladharaṃ vahan ||
kṛṣṇāmbaraṃ kṛṣṇavarṇaṃ kṛṣṇagandhānulepanam |
kṛṣṇapuṣpaiḥ pūjyamānaṃ keyūramukuṭānvitam ||
pūrvadeśe samutpannaṃ karamāṅgirasārṣakam |
pāṭalāgotrasambhūtamanuṣṭupchandasaṃ graham ||
kṛṣṇacchatraṃ rathārūḍhaṃ kṛṣṇadhvajapatākinam |
sarpādhidaivataṃ caiva kālapratyadhidaivatam ||
atha puraścaraṇam |
itthaṃ saṃcintya nairṛtye sarpākāre tu maṇḍale |
dvādaśāṅgulavistīrṇe cāhvayecchyāmalākṣataiḥ ||
dūrvābhirmadhurāktābhistasya homo vidhīyate |
tarpaṇīyādibhirdravyaiḥ kaulikāṃstarpayeddvijān ||

Lesungshinweise: Er stammt hier aus dem östlichen Land und dem Pāṭalā-Gotra; die Seherverbindung mit Aṅgiras ist beschädigt.

Band III, S. 947–948, Vedische Navagraha-Mantras: Ketu
atha ketumantraḥ |
tatraiva |
ketumantraṃ pravakṣyāmi madhucchando munirmataḥ |
devatāḥ ketavaḥ proktā gāyatraṃ chanda īritam ||
ketuṃ kṛṇvannaketave peśomaryā apeśase samuṣadbhirajāyathāḥ |
ka~ bījena ṣaḍaṅgāni dhyānamasya nirūpyate |
dhūmrākṣibāhavaḥ pāśadharāśca vikṛtānanāḥ ||
kirīṭino gṛdhravāhā madhyadeśodbhavā dṛḍhāḥ |
citrāmbarāścitravarṇāścitragandhānulepanāḥ ||
nānācchandaskā gautamārṣā jaiminigotrajāḥ |
kṛṣṇapiṅgadhvajapatākino mukuṭinastathā ||
keyūriṇo rathārūḍhāḥ śūrā brahmādhidevatāḥ |
citraguptapratyadhidevatāścātra vicintayet ||
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ kuśā home prakīrtitāḥ |
madhuratrayasaṃyuktāścitradravyaiḥ pratarpayet ||
iti navagrahāṇāṃ vaidikamantrāḥ |

Lesungshinweise: [Ein Wort im gedruckten Vers ist beschädigt; die Übersetzung gibt den erkennbaren Sinn wieder.] „Ein Zeichen für den Zeichenlosen schaffend, Gestalt für den Gestaltlosen, wurdest du mit den Morgenröten geboren.“ [Ein Wort im gedruckten Vers ist beschädigt; die Übersetzung gibt den erkennbaren Sinn wieder.] Mit dem nasalierten ka-Bīja erfolgt der sechsgliedrige Nyāsa.

Band III, S. 948, Agnidurga: Mantra und Meditation
athāgnidurgāmantraḥ |
tatraiva |
sarvārthasādhakaṃ vakṣye saṃgrāmavijayapradam |
jalandharavadhāyāhaṃ yat smarāmi śṛṇuṣva tat ||
jātavedase sunavāmasomamarātīyato nidahāti vedaḥ sa naḥ parṣadati durgāṇi viśvā nāveva sindhuṃ duritātyagniḥ |
triṣṭup chando muniścāsya marīciḥ kāśyapo mataḥ |
devatā jātavedo'gniḥ ṣaḍaṅgāni samācaret ||
navāgaṣaṭsaptanāgasaptabhirmantravarṇakaiḥ |
atha dhyānam |
vidyuddāmasamaprabhāṃ mṛgapatiskandhasthitāṃ bhīṣaṇāṃ kanyābhiḥ karavālakheṭakavilasaddhastābhirāsevitām |
hasteścakradarāsikheṭaviśikhān pāśāṅkuśau tarjanīṃ bibhrāṇāmanalātmikāṃ śaśidharāṃ durgāṃ trinetrāṃ smaret ||

Lesungshinweise: [Einzelne Verbindungen im gedruckten Mantra sind beschädigt; die sinngemäße Übersetzung ersetzt keine gesicherte Rezitationsfassung.] Dieser Agni trage uns über alle Schwierigkeiten hinweg, wie ein Schiff über den Strom, über alles Unheil.“ [Einzelne Verbindungen im gedruckten Mantra sind beschädigt; die sinngemäße Übersetzung ersetzt keine gesicherte Rezitationsfassung.] Triṣṭubh ist das Metrum; die Seherzeile nennt Marīci und Kāśyapa in knapper Verbindung.

Band III, S. 948–949, Agnidurga: Purashcharana und Abschluss
atha puraścaraṇam |
mantravarṇasahasrāṇi japeddhomaṃ pṛthak pṛthak |
vedavedārdhisaṃkhyākaṃ tilasiddhārthacitrajaiḥ ||
mūlaiśca samidhābhiśca vaṭodumbarapippalaiḥ |
arkadūrvodbhavaiścāpi ghṛtena haviṣā'nnakaiḥ ||
sarvairghṛtāktairjuhuyāt tilaiścānte ghṛtāhutiḥ |
tataḥ saṃtarpya salilaiḥ kṛtvā cātmābhiṣecanam ||
samārādhya varān devāṃstoṣayedduramātmanaḥ |
ityagnidurgāmantrapuraścaraṇam |
vaidikamantrapuraścaraṇopayuktavaidikahomavidhistu vistarabhayānneha likhyate |

Lesungshinweise: Für die einzelnen Homa-Stoffe folgt eine beschädigte Zahlenverschlüsselung „veda-veda-ardhi“; eine sichere Gesamtzahl wird daraus nicht konstruiert. Danach werden Wasser-Tarpaṇa und Selbst-Abhiṣeka vollzogen sowie die erhabenen Gottheiten verehrt; die letzte Zielverbindung ist beschädigt.

Band III, S. 949, Homa-Maße: Flüssigkeiten, Speisen und Früchte
atha homadravyapramāṇāni |
śāradāyām |
athātra homadravyāṇāṃ pramāṇamabhidhīyate |
karṣamātraṃ ghṛtaṃ home śuktimātraṃ payaḥ smṛtam ||
uktāni pañca dravyāṇi tatsamāni manīṣibhiḥ |
tatsamaṃ madhudugdhānnamakṣamātramudāhṛtam ||
dadhi prasṛtimātraṃ syāllājāḥ syurmuṣṭisammitāḥ |
pṛthukāstatpramāṇāḥ syuḥ saktavo'pi tathā matāḥ ||
guḍaṃ palārdhamānaṃ syāccharkarā'pi tathā matā |
grāsārdhaṃ carumānaṃ syādikṣuḥ parvāvadhirmataḥ ||
ekaikaṃ patrapuṣpāṇi tathā'pūpāni kalpayet |
kadalīphalanāraṅgaphalānyekaikaśo viduḥ ||
mātuluṅgaṃ catuḥkhaṇḍaṃ panasaṃ daśadhā kṛtam |
aṣṭadhā nārikelāni khaṇḍitāni vidurbudhāḥ ||
tridhā kṛtaṃ phalaṃ bailvaṃ kapitthaṃ khaṇḍitaṃ tridhā |
phalānyanyānyakhaṇḍāni samidhaḥ syurdaśāṅgulāḥ ||
dūrvātrayaṃ samuddiṣṭaṃ guḍūcī caturaṅgulā |
vrīhayo muṣṭimānāḥ syurmudgamāṣayavā api ||
taṇḍulāḥ syuścaturthāṃśāḥ kodravā muṣṭisammitāḥ |

Lesungshinweise: [Die Zuordnung der zusammengedruckten Stoffwörter bleibt teilweise unsicher.]

Band III, S. 950, Homa-Maße: Getreide, Salz und Duftstoffe
godhūmaraktakalamā vihitā muṣṭimānataḥ ||
tilāśculakamānāḥ syuḥ sarṣapāstatpramāṇataḥ |
śuktipramāṇaṃ lavaṇaṃ marīcānyapi viṃśatiḥ ||
puraṃ badaramānaṃ syādrāmaṭhaṃ tatsamaṃ smṛtam |
candanāgurukarpūrakastūrīkuṅkumāni ca ||
tintiḍībījamānāni samuddiṣṭāni deśikaiḥ |

Band III, S. 950, Homa-Maße: zwei Maßsysteme und Worterklärungen
karṣādilakṣaṇānyuktāni skānde |
guñjābhirdaśabhirmāṣaḥ śāṇo māṣacatuṣṭayam |
dvau śāṇau vaṭakaḥ kolo badaraṃ kṣudravastathā ||
tau dvau pāṇitalaṃ karṣaḥ suvarṇaḥ kavalaṃ grahaḥ |
picurviḍālapadakaṃ tinduko'kṣaśca taddvayam ||
śuktiraṣṭamikā te dve palaṃ niṣkacaturthikā |
muṣṭimātraṃ prakuñco'tha dve pale prasṛtistathā iti ||
agastyena tu |
guñjābhiḥ pañcabhiścaiko māṣakaḥ parikīrtitaḥ |
bhavet ṣoḍaśabhirmāṣaiḥ suvarṇaḥ karṣa eva ca ||
palaṃ suvarṇāścatvāraḥ pañca vā'pi prakīrtitam ityuktam |
etanmate'śītiguñjābhirekaḥ karṣaḥ sa eva suvarṇo'pi |
pṛthukāścipīṭakāḥ |
guḍūcī latāviśeṣaḥ |
puraṃ gugguluḥ |
rāmaṭhaṃ hiṅgu |
somaḥ śambhuḥ |

Lesungshinweise: [Einzelne seltene Synonyme und ihre Versanschlüsse sind vorläufig gelesen.]

Band III, S. 950–951, Homa-Maße: Ersatzregeln und Handgesten
anukte tu havirdravye tilājyaṃ havirucyate |
anukte cāñjanadravye ghṛtamevāñjanaṃ viduḥ ||
saṃkhyānuktau sahasraṃ syāddravyānuktau ghṛtaṃ tathā |
samidhānuktaviṣaye pālāśyaḥ parikīrtitāḥ ||
tathā |
lājādihomo hastena sāṅgulena vidhīyate |
samidpuṣpaphalādīnāṃ homaḥ syānmṛgamudrayā ||
dravadravyaiḥ sruvaḥ prokto mantratantraviśāradaiḥ |
iti homadravyapramāṇāni |

Band III, S. 951, Zehnter Taranga: Schlussvers und Kolophon
vibhratyadbhutabhūtibhṛtpavacovaicitryacitrāmṛtasrotaḥśālini sannibandhanasaritsaṃbhedamabhyarhitam |
sanmuktopamayuktibhāji daśamo ramyastaraṅgo'gamat sarvorvīpatinetṛnirmitapuraścaryārṇave'smin nave ||
iti śrīmanmahārājādhirājaśrīpratāpasiṃhasāhaviracite puraścaryārṇave sarasvatyādimantrapuraścaraṇapūrvakagāyatryādivaidikamantrapuraścaraṇanirūpaṇaṃ nāma daśamastaraṅgaḥ |

Lesungshinweise: [Die erste Hälfte des Verses ist im Druck beschädigt; sie wird nur dem erkennbaren Bildzusammenhang nach wiedergegeben.]

11. Taraṅga: Durgā-Mantras und Durgā-Fest

Diese Welle: Deutsch · IAST · Devanagari

Band III, S. 952, Durga: Eingang und Mantradarstellung
atha durgāmantrabhedāstatpuraścaraṇaviśeṣāśca nirūpyante |
tathā ca śāradātilake |
tato durgāmanuṃ vakṣye dṛṣṭādṛṣṭaphalapradam |
māyā triḥ karṇabījāḍhyo bhūyo'sau sargavān bhavet ||
pañcāntakaḥ pratiṣṭhāvān māruto bhautikāsanaḥ |
tārādihṛdayānto'yaṃ mantro vasvakṣarātmakaḥ ||
ṛṣiśca nāradaśchando gāyatraṃ devatā manoḥ |
durgā samīritā sadbhirduritāpannivāriṇī ||
namaskāraviyuktena mūlamantreṇa sādhakaḥ |
drāmādyaiḥ saha kurvīta ṣaḍaṅgāni yathāvidhi ||

Lesungshinweise: [Die verschlüsselte Passage wird nicht zu einer ungesichert vollständigen Formel ergänzt.] Das Śāradātilaka sagt: „Ich erkläre den Durgā-Mantra, der sichtbare und unsichtbare Früchte schenkt.“ Seine Silben werden verschlüsselt über Māyā, Karṇa-Bīja, Sarga, Pañcāntaka, Pratiṣṭhā, Māruta und Bhautikāsana beschrieben; einzelne Verbindungen sind im Druck unsicher.

Band III, S. 952, Durga: Meditation und Purashcharana
atha dhyānam |
siṃhasthā śaśiśekharā marakataprakhyaiścaturbhirbhujaiḥ śaṅkhaṃ cakradhanuḥśarāṃśca dadhatī netraistribhiḥ śobhitā |
āmuktāṅgadahārakaṅkaṇaraṇatkāñcīraṇannūpurā durgā durgatihāriṇī bhavatu vo ratnollasatkuṇḍalā ||
atha puraścaraṇam |
vasulakṣaṃ japenmantraṃ tilairmadhuralolitaiḥ |
payo'ndhasā vā juhuyāt tatsahasraṃ jitendriyaḥ ||
iti durgāmantraḥ |

Band III, S. 952–953, Mahishamardini: acht- und neunsilbige Formen
atha mahiṣamardinīmantraḥ |
tatraiva |
bhāntaṃ viyatsanayanaṃ śveto mardini ṭhadvayam |
aṣṭākṣarī samākhyātā vidyā mahiṣamardinī ||
ayaṃ mantro māyāpraṇavādyanyatamabījādyo navākṣaro bhavati |
taduktaṃ kulacūḍāmaṇiviśvasārādau |
trailokyabījabhūtānte sambodhanapadaṃ tataḥ |
sṛṣṭisaṃhārako varṇau vidyāmahiṣamardinī ||
praṇavādyāṃ japedvidyāṃ māyāḍhyāṃ vā japet sudhīḥ |
vadhūbījādikāṃ vā'pi kavacāḍhyāṃ japet tathā ||

Lesungshinweise: [Die verschlüsselten Bījas werden in ihrer Quellenbenennung erhalten.]

Band III, S. 953, Mahishamardini: fünfgliedriger Nyasa
śāradāyām |
mahiṣahiṃsike hu~ phaṭ hṛdayaṃ parikīrtitam |
mahiṣaśatro sākṣi hu~ phaṭ śiro'ṅgaṃ samudāhṛtam ||
mahiṣaṃ heṣaya dvandvaṃ hu~ phaḍantaḥ śikhāmanuḥ |
mahiṣaṃ hanayugmānte devi hu~ phaṭ tanucchadam ||
mahiṣānte mardini hu~ phaḍantaṃ śastramīritam |
mantrairetairjātiyuktaiḥ pañcāṅgāni prakalpayet ||

Lesungshinweise: [Die Kopfzeile und das Verb heṣaya sind vorläufige Drucklesungen; der mythologische Gegner ist Mahīṣa.] Das Śāradā-Werk nennt fünf Gliedermantras: für das Herz „mahiṣahiṃsike huṃ phaṭ“ – „O Bezwingerin des Büffels …“; für den Kopf die beschädigte Verbindung „mahiṣaśatro sākṣi huṃ phaṭ“.

Band III, S. 953, Mahishamardini: Meditation und Purashcharana
atha dhyānam |
gāruḍopalasannibhāṃ maṇimaulikuṇḍalamaṇḍitāṃ naumi bhālavilocanāṃ mahiṣottamāṅganiṣeduṣīm |
cakraśaṅkhakṛpāṇakheṭakabāṇakārmukaśūlakāṃstarjanīmapi bibhratīṃ nijabāhubhiḥ śaśiśekharām ||
puraścaraṇam |
aṣṭalakṣaṃ japenmantraṃ tatsahasraistilaiḥ śubhaiḥ |
juhuyāditi śeṣaḥ |
iti mahiṣamardinīmantraḥ |

Band III, S. 953–954, Shulini: Mantra und Gliedernyasa
atha śūlinīmantraḥ |
tatraiva |
jvalajvalapadasyānte śūlinīti padaṃ vadet |
duṣṭagrahaṃ humastrānte vahnijāyāvadhirmanuḥ ||
pañcabhirdaśabhiḥ prokto grahaśatruvināśanaḥ |
ṛṣirdīrghatapā proktaḥ kakucchanda udāhṛtam ||
śūlinī devatā proktā samastasuravanditā |
durge hṛdayade śīrṣaṃ vindhyavāsini tacchikhā ||
asurānte mardinī syādyuddhapūrve priye punaḥ |
trāsayadvitayaṃ varma devasiddhasupūjite ||
nandinī syādrakṣayugaṃ mahāyogeśvarī kramāt |
śūlinyādyā hu~ phaḍantāḥ pañcāṅgamanavaḥ smṛtāḥ ||

Lesungshinweise: [Die Zuordnung der längeren letzten Anreden ist im Druck gedrängt; sie wird nicht als gesicherte vollständige Formel rekonstruiert.]

Band III, S. 954, Shulini: Meditation und Purashcharana
atha dhyānam |
adhyārūḍhāṃ mṛgendraṃ sajalajaladharaśyāmalāṃ hastapadmaiḥ śūlaṃ bāṇaṃ kṛpāṇīmarijalajagadācāpapāśān vahantīm |
candrottaṃsāṃ trinetrāṃ catasṛbhirasinā kheṭakān bibhratībhiḥ kanyābhiḥ sevyamānāṃ pratibhaṭabhayadāṃ śūlinīṃ bhāvayāmi ||
atha puraścaraṇam |
manumenaṃ japenmantrī varṇalakṣaṃ vicakṣaṇaḥ |
sarpiṣājyena homastu taddaśāṃśamito bhavet ||
iti śūlinīmantraḥ |

Band III, S. 954–955, Vanadurga: Mantra, Druckhinweis und Nyasa
atha vanadurgāmantraḥ |
uttiṣṭhapadamābhāṣya puruṣi syāt padaṃ tataḥ |
pitāmahaḥ sanetre naḥ svapiṣi syādbhayaṃ ca me ||
samupasthitamuccārya yadi śakyamanantaram |
aśakyaṃ vā punastanme vadedbhagavati tataḥ ||
śamayāgnivadhūḥ saptatriṃśadarṇātmako manuḥ |
ṛṣirāraṇyakaśchando'pyatyanuṣṭubudāhṛtam ||
devatā vanadurgā syāt sarvadurgavimocanī |
ṣaḍbhiścaturbhiraṣṭābhiraṣṭābhiḥ ṣaḍbhirindriyaiḥ ||
mantrārṇairaṅgaklṛptiḥ syājjātiyuktairyathākramam |
prāyaḥ sarveṣu pustakeṣu vanadurgāsthāne navadurgetyupalabhyate |

Lesungshinweise: Eine Fußnote des Drucks vermerkt: In nahezu allen Vorlagen finde sich anstelle von „Vanadurgā“ die Lesung „Navadurgā“.

Band III, S. 955, Vanadurga: Meditation und Purashcharana
atha dhyānam |
sauvarṇāmbujamadhyagāṃ trinayanāṃ saudāminīsannibhāṃ śaṅkhaṃ cakravarābhayāni dadhatīmindoḥ kalāṃ bibhratīm |
graiveyāṅgadahārakuṇḍaladharāmākhaṇḍalādyaiḥ stutāṃ dhyāyedvindhyanivāsinīṃ śaśimukhīṃ pārśvasthapañcānanām ||
atha puraścaraṇam |
evaṃ dhyātvā japellakṣacatuṣkaṃ taddaśāṃśataḥ |
juhuyāddhaviṣā mantrī śālibhiḥ sarpiṣā tilaiḥ ||
iti vanadurgāmantraḥ |

Band III, S. 955–956, Chamunda: Navarna und Zuordnungen
atha navadurgātmakacāmuṇḍāmantraḥ |
merutantre |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi cāmuṇḍāyā mahāmanum |
navadurgātmako yasya sevanādbhuktimuktayaḥ ||
suratho yatprasādena rājyaṃ prāpyābhavanmanuḥ |
saṃsārabandhanirṇāśi jñānamāptaṃ samādhinā ||
mārkaṇḍeyapurāṇoktaṃ caritatritayaṃ stavaḥ |
japādyasya phalaṃ dadyāt taṃ manuṃ vacmi sāmpratam ||
vāglajjākāmabījāni cāmuṇḍāyai padaṃ vadet |
vicce navārṇamantro'yaṃ śaktimantrottamottamaḥ ||
brahmaviṣṇumaheśāstu munayo'sya prakīrtitāḥ |
gāyatryuṣṇiganuṣṭup ca chandastrayamudīritam ||
devatā'sya mahākālī mahālakṣmīḥ sarasvatī |
nandā śākambharī bhīmā śaktitrayamudāhṛtam ||
tisro'sya śaktayo durgā bhrāmarī raktadantikā |
agnivāyubhagāstattvaṃ prāgvadṛṣyādikaṃ nyaset ||
tathā |
tataḥ ṣaḍaṅgaṃ kurvīta vibhaktairmūlavarṇakaiḥ |
ekenaikena caikena caturbhiryugmakena ca ||
namastenaiva mantreṇa kuryādaṅgāni ṣaṭ kramāt |

Lesungshinweise: [Die Quelle nennt die Bījas verschlüsselt; die doppelte Śakti-Liste und „Bhaga“ bleiben als Druckbefund stehen.]

Band III, S. 956, Chamunda: Mahakali-Meditationen
atha dhyānam |
tato devītrayaṃ dhyāyet kālikādhyānamucyate |
daśāsyāṃ daśapādāṃ ca daśahastāṃ vidhistutām ||
indranīladyutiṃ khaḍgaṃ cakraṃ śaṅkhaṃ śiraḥ śarān |
dakṣahasteṣu dadhatīṃ gadāṃ śūlaṃ bhuśuṇḍikām ||
parighaṃ ca dhanurvāme dadhatīṃ brahmasaṃstutām |
madhukaiṭabhanāśārthaṃ sālaṅkārāṃ trivīkṣaṇām ||
tantrāntare'pi |
khaḍgaṃ cakragadeṣucāpaparighān śūlaṃ bhuśuṇḍīṃ śiraḥ śaṅkhaṃ saṃdadhatīṃ karaistrinayanāṃ sarvāṅgabhūṣāvṛtām |
nīlāśmadyutimāsyapādadaśakāṃ seve mahākālikāṃ yāmastaucchayite harau kamalajo hantuṃ madhuṃ kaiṭabham ||
iti cāmuṇḍāmantraḥ |

Band III, S. 956–957, Chamunda: Mahalakshmi-Meditationen
atha mahālakṣmīdhyānam |
merutantre |
tato dhyāyenmahālakṣmīṃ mahiṣāsuramardinīm |
samastadevatātejojātāṃ padmāsanasthitām ||
aṣṭādaśabhujāmakṣamālāṃ padmaṃ ca sāyakān |
khaḍgaṃ vajraṃ gadāṃ cakraṃ dakṣahaste kamaṇḍalum ||
śaṅkhaṃ ca dadhatīṃ vāme śaktiṃ ca paraśuṃ dhanuḥ |
carmadaṇḍau surāpātraṃ ghaṇṭāṃ pāśaṃ triśūlakam ||
anyatrāpi |
akṣamrakparaśū gadeṣukuliśān padmaṃ dhanuḥ kuṇḍikāṃ daṇḍaṃ śaktimasiṃ ca carma jalajaṃ ghaṇṭāṃ surābhājanam |
śūlaṃ pāśasudarśane ca dadhatīṃ hastaiḥ pravālaprabhāṃ seve sairibhamardinīmiha mahālakṣmīṃ sarojasthitām ||

Lesungshinweise: [Im zweiten Zitat sind einzelne Wortverbindungen beschädigt; die Gegenstandsliste ist erkennbar.] In ihren Händen hält sie Gebetskette, Axt, Keule, Pfeile, Vajra, Lotus, Bogen, Wassergefäß, Stab, Speer, Schwert, Schild, Muschelhorn, Glocke, Weingefäß, Dreizack, Schlinge und Sudarśana.“ [Im zweiten Zitat sind einzelne Wortverbindungen beschädigt; die Gegenstandsliste ist erkennbar.]

Band III, S. 957, Chamunda: Sarasvati-Meditationen
atha sarasvatīdhyānam |
merutantre |
sarasvatīṃ tato dhyāyeccharaccandrasamaprabhām |
śaṅkhaṃ ca musalaṃ cakraṃ bāṇān dakṣeṣu bibhratīm ||
ghaṇṭāṃ śūlaṃ halaṃ cāpaṃ vāmahasteṣu bibhratīm |
gaurīdehasamudbhūtāṃ nṛṇāmānandadāyinīm ||
ādhārabhūtāṃ jagataḥ śumbhādikavimardinīm |
adhiṣṭhātrīṃ tṛtīyasya caritasya smaret sadā ||
tantrāntare'pi |
ghaṇṭāśūlahalāni śaṅkhamusale cakraṃ dhanuḥ sāyakaṃ hastābjairdadhatīṃ ghanāntavilasacchītāṃśutulyaprabhām |
gaurīdehasamudbhavāṃ trijagatāmādhārabhūtāṃ mahāpūrvāmatra sarasvatīmanubhaje śumbhādidaityārdinīm ||

Band III, S. 957–958, Chamunda: Purashcharana
atha puraścaraṇam |
sitapakṣatimārabhya cāṣṭamyantamiṣasya yaḥ |
japellakṣaṃ manuṃ homaṃ khādyaistrimadhurāplutaiḥ ||
pratyahaṃ pūjayeddevīṃ caṇḍīmādyantayoḥ paṭhet |
viprān gurūn samārādhya vāñchitaṃ labhate drutam ||

Band III, S. 958, Jayadurga: Mantra und Nyasa
atha jayadurgāmantraḥ |
śāradāyām |
tāro durgeyugaṃ rakṣiṇyaṅga[pāṭha aspaṣṭa] salocanau |
dviṭhāntā jayadurgeyaṃ vidyā vedyā daśākṣarī ||
tārādidurge hṛdayaṃ durge śira itīritam |
durgāyai syācchikhā varma bhūtarakṣiṇi kīrtitam ||
tārādidurgeyugalaṃ rakṣiṇyastramudīritam |

Lesungshinweise: [Der beschädigte Bīja-Teil des ersten Verses bleibt offen; eine vollständige Rezitationsformel wird daraus nicht hergestellt.] Die Herleitung nennt Tāra, zweimal durge, rakṣiṇi und weitere beschädigte Lautangaben, am Ende das doppelte ṭha.

Band III, S. 958, Jayadurga: Meditation und Purashcharana
atha dhyānam |
kālābhrābhāṃ kaṭākṣairarikulabhayadāṃ maulibaddhendurekhāṃ śaṅkhaṃ cakraṃ kṛpāṇaṃ triśikhamapi karairudvahantīṃ trinetrām |
siṃhaskandhādhirūḍhāṃ tribhuvanamakhilaṃ tejasā pūrayantīṃ dhyāyeddurgāṃ jayākhyāṃ tridaśaparivṛtāṃ sevitāṃ siddhikāmaiḥ ||
atha puraścaraṇam |
bāṇalakṣaṃ japenmantraṃ ghṛtena juhuyāt tataḥ |
daśāṃśaṃ saṃskṛte vahnau brāhmaṇānapi bhojayet ||
varṇalakṣamiti kvacit pāṭhaḥ |
iti durgāprakaraṇam |

Lesungshinweise: Die Fußnote verzeichnet als abweichende Lesung „hunderttausend je Silbe“ statt „fünfhunderttausend“.

Band III, S. 958–959, Durgotsava: Herbstfest und Lebensführung
atha durgotsavavidhiḥ pradarśyate |
bṛhatsiddhāntasāre |
āśvinasya site pakṣe nānāvidhamahotsavaiḥ |
prasādayeyuḥ śrīdurgāṃ caturvargaphalārthinaḥ ||
kālikāpurāṇe |
durgātantreṇa mantreṇa kuryurdurgāmahotsavam |
mahānavamyāṃ śaradi balidānaṃ nṛpādayaḥ ||
āśvinasya tu yā śuklā bhaveddurgāṣṭamī tithiḥ |
mūrtibhedairmahādevī pūjāṃ gṛhṇāti bhūtaye ||
kanyāsaṃsthe ravau vatsa śuklāmārabhya nandakām |
ayācī tvatha naktāśī ekāśī tvatha vāyvadaḥ ||
prātaḥsnāyī jitadvandvastrikālaṃ śivapūjakaḥ |
mahānavamyāmiti |
taduktaṃ devīpurāṇe |
āśvine śuklapakṣe tu saptamyāditithitraye |
mahāśabdaḥ prayoktavyo nānyatreti viniścayaḥ ||
ārabhyeti |
śuklāṃ pratipadamārabhyetyarthaḥ |
annada iti |
brāhmaṇān bhojayitvetyarthaḥ |
vāyvada iti pāṭhe tu vāyubhakṣa ityarthaḥ |
jitadvandva iti |
śītoṣṇādisahiṣṇurityarthaḥ |
śivapūjaka ityatra ekaśeṣo boddhavyaḥ |
tvatha vā'nnada iti vā pāṭhaḥ |

Lesungshinweise: [Die asketischen Ernährungsformen gehören zur historischen Ritualbeschreibung.]

Band III, S. 959–960, Durgotsava: Rezitation und besondere Nächte
rudrayāmale |
ekottarābhivṛddhyā tu navamī yāvadeva hi |
caṇḍīpāṭhaṃ japeccaiva jāpayedvā vidhānataḥ ||
tathā |
evaṃ caturvedavido viprān sarvān prasādayet |
teṣāṃ ca varaṇaṃ kāryaṃ vedapārāyaṇāya vai ||
tantrāntare |
vīrarātryādiṣu śreṣṭhā mahārātrirmaheśvari |
upoṣya pūjayet devīṃ durgāṃ durgārtināśinīm ||
vīrarātryādayaḥ proktāḥ śaktisaṅgame |
vīrarātrirmahārātriḥ kālarātristathaiva ca |
mahārātrirghorarātriḥ krodharātristathaiva ca ||
tathaiva cācalā rātristārārātristathaiva ca |
śivarātrirdivyarātrirdāruṇā ca yathākramāt ||
kathyate parameśāni śṛṇu sāvahitā bhava |

Lesungshinweise: [Die wiederholte Mahārātri ist Druckbefund; in der folgenden Erklärung erscheint dafür Moharātri.]

Band III, S. 960, Durgotsava: Vira-, Maha-, Kala- und Moharatri
caturdaśyāṃ saṃkrame ca kularkṣe kulavāsaraiḥ ||
ardharātre yathāyogo vīrarātriḥ prakīrtitā |
śuklāṣṭamī cāśvinasya navarātraṃ tu tasya vai ||
mahārātrirmaheśāni kālarātriṃ śṛṇu priye |
dīpotsavacaturdaśyāṃ tvamāyā yoga eva tu ||
kālarātrirmaheśāni tārākālīpriyaṅkarī |
janmāṣṭamī maheśāni moharātriḥ prakīrtitā ||

Band III, S. 960–961, Durgotsava: weitere Festnacht-Konstellationen
tathā |
caitre māsi navamyāṃ ca śuklapakṣe tu bhūyute |
krodharātrirmaheśāni tārārūpā bhaviṣyati ||
māsi mārgaśire prāpte kṛṣṇāṣṭamyāṃ maheśvari |
mahākālasvarūpā ca ghorarātriḥ prakīrtitā ||
prāpte phālgunake māse kṛṣṇaikādaśikā tu yā |
bhṛgubhaumayutā cet syādacalārātrirīritā ||
jyaiṣṭhī yā daśamī śuddhā bhṛguvāsarasaṃyutā |
daśāyogasamāyuktā tārā caikādaśī yadi ||
sā tithirdivyarātriśca kīrtitā parameśvari |
jyaiṣṭhī yā daśamī śuddhā daśayogasamanvitā ||
vaṭukasya tithiḥ proktā vaṭukotpattikāriṇī |
amā bhaumasamāyuktā saṃkrameṇa samanvitā ||
kula-ṛkṣasamāyuktā grahaṇaṃ yadi cedbhavet |
tārārātristu saṃproktā bhāgyādeva tu labhyate ||
phālgune kṛṣṇapakṣe tu hyardharātre bhṛgoḥ śive |
śivarātristu saṃjātā sarvasiddhipradāyinī ||
amā bhṛgusamāyuktā sūryagrahaṇayugyadi |
aparāhṇe yadā yogo mṛtasaṃjīvinī tithiḥ ||
snānadānādihomāntamanantaphaladaṃ bhavet |
aṣṭamī caitramāsīyā saṃkrameṇa samanvitā ||
siddhirātririti khyātā tārākālīsamā kalau |
tṛtīyā mādhave śuddhā kulavārarkṣasaṃyutā ||
dāruṇā kīrtitā devī sarvasiddhīśvarī parā |

Lesungshinweise: [Unklare Konstellationen werden nicht durch moderne Kalenderannahmen ergänzt.] Für Divyarātri nennt die Quelle die helle Daśamī des Jyeṣṭha, Freitag, einen Daśā-Yoga und eine Ekādaśī-Verbindung in beschädigter Folge.

Band III, S. 961, Durgotsava: Kula-Kalenderklassen und Deviratri
kulavārādayaśca |
raviścandro guruḥ sauriścatvāraste'kulā matāḥ |
bhaumaśukrau kulākhyau tu budhavāraḥ kulākulaḥ ||
dvitīyā daśamī ṣaṣṭhī kulākulamudāhṛtam |
viṣamaścākulāḥ sarvāḥ śeṣāśca tithayaḥ kulāḥ ||
vāruṇārdrābhijinmūlaṃ kulākulamudāhṛtam |
kulāni samadhiṣṇyāni śeṣabhānyakulāni ca ||
iti rudrayāmale proktāḥ |
tathā |
aṣṭamī pratimāsaṃ tu kṛṣṇapakṣasya pārvati |
bhaumayuktā tathā ṛkṣayuktā vā kevalā ca vā ||
devīrātririti khyātā sarvasiddhipradāyinī |
ṛkṣayuktā kularkṣayuktā |

Band III, S. 961–962, Durgotsava: Vishnuratri und zwei Navaratras
tathā |
budhāṣṭamī maheśāni pratimāsaṃ tu yā bhavet |
viṣṇurātririti khyātā bhādre māsi viśeṣataḥ ||
tatraiva navarātranirṇaye |
navaśaktisamāyuktaṃ navarātraṃ taducyate |
ekaiva devadeveśi navadhā pariniṣṭhitā ||
śayanaṃ bodhanākhyaṃ ca navarātraṃ dvidhā bhavet |
śayanaṃ caitramāsīyamāśvinasthaṃ ca bodhanam ||
dvayostu samupoṣyaiva sarvasiddhiṃ labhennaraḥ |
nirāhārī phalāhārī tvekabhakto jalavrataḥ ||
naktabhojī haviṣyāśī yathāśakti samācaret |

Band III, S. 962, Durgotsava: Festpavillon und Altar
atha devīpūjopayuktamaṇḍapalakṣaṇaṃ devīpurāṇe |
aiśāne pūrvabhāge vā siddhyarthaṃ manasaḥ priyam |
devīgṛhaṃ prakartavyaṃ sarvalakṣaṇalakṣitam ||
daśa dvādaśa vārabhya yāvaddhastaśataṃ bhavet |
bhaviṣyottare |
durgāgṛhaṃ prakartavyaṃ caturasraṃ suśobhanam |
rahasyaṃ svastikādyaiśca carcitaṃ vastramaṇḍitam ||
dīpamālāparikṣiptaṃ hāradāmopaśobhitam |
gomūtragomayābhyāṃ ca liptaṃ śastaṃ samīritam ||
tanmadhye vedikā kāryā caturhastā samā śubhā |
tasyāṃ siṃhāsanaṃ saumyaṃ kambalājinasaṃyutam ||
tatra durgāṃ pratiṣṭhāpya sarvalakṣaṇasaṃyutām |
sarvadevamayīṃ prauḍhayauvanonmādaśālinīm ||
bhujaiścaturbhī rucirairdaśabhirvā vibhūṣitām |
taptahāṭakavarṇāṅgīṃ trinetrāṃ śaśiśekharām ||

Band III, S. 963, Durgotsava: Durgas Bild mit Mahisha
pītāmbaraparīdhānāṃ nīlakauśeyasaṃyutām |
graiveyahārakeyūranūpurābharaṇānvitām ||
nānāratnavicitreṇa mukuṭena virājitām |
anekakusumākīrṇakapardena virājitām ||
nitambabimbasannaddhakiṅkiṇīkvaṇanādinīm |
śūlacakradaṇḍaśaktivajracāpāsidhāriṇīm ||
ghaṇṭākṣamālākarakapānapātralasatkarām |
tadagre chinnaśirasaṃ mahiṣaṃ rudhirāplutam ||
niḥsṛtārdhatanuṃ kaṇṭhanālāccarmāsidhāriṇam |
devīkaradhṛtagrīvaṃ śūlenorasi tāḍitam ||
daityaṃ karāladaṃṣṭrāsyaṃ vidyutkapiśamūrdhajam |
nāgapāśena vikṣiptaṃ haryakṣeṇābhividrutam ||
vamadrudhiravaktreṇa dhunvato'rdhaṃ saṭāruṣā |
ūrdhvalāṅgūladaṇḍena devyadhiṣṭhānaśobhinā ||
sarvato mātṛcakreṇa sevyamānāṃ suraistathā |
pūjayet prayato devīṃ naro niyamamāsthitaḥ ||
sthāpane viśeṣa ukto devīpurāṇe |
yāmyāsyā śubhadā durgā pūrvāsyā jayavardhinī |
paścimābhimukhī nityaṃ na sthāpyā saumyadiṅmukhī iti |

Lesungshinweise: [Einzelne Bildkomposita sind gedrängt.]

Band III, S. 963–964, Katyayani: zehnarmige Gestalt
matsyapurāṇoktadaśabhujādhyānaṃ yathā |
kātyāyanyāḥ pravakṣyāmi mūrtiṃ daśabhujāṃ tathā |
trayāṇāmapi devānāṃ dharmakāmārthakāriṇīm ||
jaṭājūṭasamāyuktāmardhendukṛtalakṣaṇām |
netratrayasamāyuktāṃ pūrṇendusadṛśānanām ||
atasīpuṣpavarṇābhāṃ supratiṣṭhāṃ sulocanām |
navayauvanasampannāṃ sarvābharaṇabhūṣitām ||
sucārudaśanāṃ tadvatpīnonnatapayodharām |
tribhaṅgasthānasaṃsthānāṃ mahiṣāsuramardinīm ||
triśūlaṃ dakṣiṇe dadyāt khaḍgaṃ cakraṃ kramādadhaḥ |
tīkṣṇaṃ bāṇaṃ tathā śaktiṃ vāmato'pi nibodhata ||
kheṭakaṃ pūrṇacāpaṃ ca pāśamaṅkuśamūrdhvataḥ |
ghaṇṭāṃ vā paraśuṃ cāpi vāmataḥ sanniveśayet ||
adhastānmahiṣaṃ tadvadviśiraskaṃ pradarśayet |
śiraśchedodbhavaṃ tadvaddānavaṃ khaḍgapāṇinam ||
sapāśaṃ vāmahastena dhṛtakeśaṃ ca durgayā |
vamadrudhiravaktraṃ ca devyāḥ siṃhaṃ pradarśayet ||
devyāstu dakṣiṇaṃ pādaṃ samaṃ siṃhoparisthitam |
kiñcidūrdhvaṃ tathā vāmamaṅguṣṭhaṃ mahiṣopari ||
stūyamānaṃ ca tadrūpamamaraiḥ sanniveśayet |
khaḍgapāṇinamityatra khaḍgapāṇimiti sarvapustakeṣūpalabhyate |

Lesungshinweise: Eine Fußnote nennt bei „Schwert in der Hand“ die kürzere Kasusform khaḍgapāṇim als Lesung aller Vorlagen.

Band III, S. 964–965, Bhadrakali: sechzehnarmige Gestalt
atha ṣoḍaśabhujādhyānam kālikāpurāṇe |
yoganidrā mahāmāyā jagaddhātrī jaganmayī |
bhujaiḥ ṣoḍaśabhiryuktā bhadrakālīti viśrutā ||
kṣīrodasyottare tīre bibhratī vipulāṃ tanum |
atasīpuṣpavarṇābhā jvalatkāñcanakuṇḍalā ||
jaṭājūṭamakhaṇḍendumukuṭatrayabhūṣitā |
nāgahāreṇa sahitā svarṇahāravibhūṣitā ||
śūlaṃ khaḍgaṃ ca śaṅkhaṃ ca cakraṃ bāṇaṃ tathaiva ca |
śaktiṃ vajraṃ ca daṇḍaṃ ca nityaṃ dakṣiṇabāhubhiḥ ||
bibhratī satataṃ devī vikāśinayanojjvalā |
kheṭakaṃ carma cāpaṃ ca pāśaṃ cāṅkuśameva ca ||
ghaṇṭāṃ paraśuṃ musalaṃ bibhratī vāmapāṇibhiḥ |
siṃhasthā nayanai raktavarṇaistribhirabhijjvalā ||
śūlena mahiṣaṃ bhittvā tiṣṭhantī parameśvarī |
vāmapādena cākramya tatra devī jaganmayī ||
aṣṭādaśabhujādhyānaṃ prāgevoktam |

Band III, S. 965, Candika: geschmückte Kaushiki
atha caṇḍikādhyānaṃ tatraiva |
dhammillasaṃyatakacā vidhoścādhomukhīṃ kalām |
keśānte tilakasyordhvaṃ dadhatī sumanoharā ||
maṇikuṇḍalasaṃpṛṣṭagaṇḍā mukuṭamaṇḍitā |
sajjyotiḥkarṇapūrābhyāṃ karṇāvāpūrya saṅgatā ||
suvarṇamaṇimāṇikyanāgahāravirājitā |
sadā sugandhibhiḥ padmairamlānairatisundarī ||
mālāṃ bibharti grīvāyāṃ ratnakeyūradhāriṇī |
mṛṇālāyatavṛttaistu bāhubhiḥ komalaiḥ śubhaiḥ ||
rājantī kañcukopetā pīnonnatapayodharā |
kṣīṇamadhyā pītavastrā trivalīmadhyabhūṣitā ||
śūlaṃ vajraṃ ca bāṇaṃ ca khaḍgaṃ śaktiṃ tathaiva ca |
ūrdhvādikramato devī dadhatī vāmapāṇibhiḥ ||
siṃhasyopari tiṣṭhantī vyāghracarmaṇi kauśikī |
bibhratī rūpamatulaṃ surāsuravimohanam ||

Lesungshinweise: [Der Text beschreibt hier ausschließlich die linke Waffenreihe; eine rechte wird nicht ergänzt.]

Band III, S. 966, Sarvamangala: vier- und achtarmige Gestalt
atha sarvamaṅgalādhyānaṃ devīpurāṇe |
brahmovāca |
avatāre samāsena kathitā sarvamaṅgalā |
pratimālakṣaṇaṃ samyak kathayāmi yathā bhavet ||
siṃhapadmāsanā saumyā jaṭāmukuṭamaṇḍitā |
śūlākṣasūtravaradā kamaṇḍalukarā śubhā ||
caturbhujā samākhyātā tathā cāṣṭabhujāṃ śṛṇu |
varadaṃ cābhayaṃ khaḍgamakṣasūtraṃ ca dakṣiṇe ||
darpaṇaṃ śūlacāpaṃ ca caturthe kheṭakaṃ bhavet |
evaṃ cāṣṭabhujā devī maṅgalā sarvamaṅgalā ||

Band III, S. 966–967, Bodhana: Gestalten und Festablauf
atha devībodhanakālanirṇayaḥ |
tatraikasyā eva mahiṣamardinyā aṣṭādaśabhujādidhyānabhedena bodhanakāla ukto mahātharvaṇasaṃhitāyām |
aṣṭādaśabhujā durgā ugracaṇḍeti yā smṛtā |
saiveyaṃ ṣoḍaśabhujā bhadrakālīti gīyate ||
daśabhirbāhubhiryuktā saiva kātyāyanī smṛtā |
bhinnadhyānā kalpabhedānmahiṣāsuramardinī ||
kālabhede bodhanīyā sā durgotsavakarmaṇi |
āśvināsitapakṣe tu divā saṃpūjya bhaktitaḥ ||
ṛkṣe navamyāmārdrāyāmugracaṇḍāṃ prabodhayet |
āśvināsitapakṣa iti paurṇamāsyantāśvinakṛṣṇapakṣa ityarthaḥ |
tathā ca |
ārdrānakṣatrayuktāyāṃ paurṇamāsyantāśvinakṛṣṇanavamyāmugracaṇḍāṃ divā saṅge saṃpūjya prabodhayediti vākyārthaḥ |
liṅgapurāṇe devīpurāṇe'pi |
yadā tvaṣṭādaśabhujāṃ mahāmāyāṃ prapūjayet |
kanyāyāṃ kṛṣṇapakṣe tu pūjayitvārdrame divā ||
navamyāṃ bodhayeddevīṃ gītavāditraniḥsvanaiḥ |
śuklapakṣe caturthyāṃ tu devīkeśavimocanam ||
prātareva tu pañcamyāṃ snāpayeyuḥ śubhairjalaiḥ |
saptamyāṃ patrikāpūjā aṣṭamyāṃ cābhyupoṣaṇam ||
pūjā ca jāgaraścaiva navamyāṃ vidhivadbaliḥ |
saṃpreṣaṇaṃ daśamyāṃ tu krīḍākautukamaṅgalaiḥ ||

Band III, S. 967, Bodhana: Mittagsregel und Entscheidungsfolge
mahākālasaṃhitāyāmapi |
ye'ṣṭādaśabhujāṃ devīmugracaṇḍābhidhāṃ priye |
pipūjayiṣavo martyāstadupāsakatāmitāḥ ||
tathā'śvinanavamyāṃ vai kṛṣṇāyāṃ susamāhitāḥ |
kulavāre bodhayeyurmadhyāhne śaṅkhaniḥsvanaiḥ iti ||
madhyāhnastu pañcadhā vibhaktadinatṛtīyāṃśaḥ |
ahastu prathamo bhāgaḥ prātaḥkāla iti smṛtaḥ |
dvitīyaḥ saṅgavaḥ prokto madhyāhnastu tṛtīyakaḥ ||
aparāhnaścaturthaḥ syāt sāyāhnaḥ pañcamaḥ smṛta iti vacanāt |
śaṅkhaniḥsvanairityupalakṣaṇam |
śaṅkhādinānāvidhavādyaniḥsvanairityarthaḥ |
atra yasmin dine navamyāṃ divārdrālābhastatraiva bodhanaṃ kāryam |
dinadvaye navamyāṃ divārdrālābhe tu yugmavidhivākyabalādaṣṭamīviddhāyāmeva navamyāṃ bodhanaṃ kāryam |
evamārdrāyā alābhe'pi yugmādareṇaiva vyavastheti varṣakriyākaumudīkṛtaḥ |
vastutastu madhyāhne śaṅkhaniḥsvanairiti mahākālavacanānmadhyāhnasya bodhanakālapratītestadvyāptyaiva nirṇayaḥ |
karmaṇo yasya yaḥ kālastatkālavyāpinī tithiriti vṛddhayājñavalkyokteḥ |
dinadvaye madhyāhnavyāptau tadavyāptau ca nakṣatreṇa nirṇayaḥ |
nakṣatrasya dinadvaye prāptāvaprāptau ca yugmādaraḥ |

Band III, S. 967–968, Bodhana: Paarung der Tithis
yugmavākyānyuktāni nigame |
yugmāgniyugabhūtānāṃ ṣaṇmunyorvasurandhrayoḥ |
rudreṇa dvādaśīyuktā caturdaśyā ca pūrṇimā ||
pratipadā tvamāvāsyā tithyoryugmaṃ mahāphalam |
vyastametanmahādoṣaṃ pravadanti manīṣiṇaḥ iti |
atra yugmādirandhrāntāḥ śabdā dvitīyādinavamyantatithivācakāḥ |
rudra ekādaśī |
śeṣaṃ spaṣṭam |
yadyapi yugmāgnītyādivākyāni śuklapakṣaparatvayoktāni nirṇayāmṛtādau pūrṇimāyā amāpratipadyugmasya ca kṛṣṇapakṣe'sambhavāditi |
tathā'pi pūrvaviddhaiva navamī pakṣayorubhayo'rapīti mādhavokteḥ |
kṛṣṇapakṣe'pi navamyaṣṭamīyutaiva grāhyā |
nibandhavyākhyākṛtastu caturdaśyā ca pūrṇimetyatra trayodaśyā caturdaśīti pāṭhasya smṛtyantare śravaṇādetāni yugmavākyāni pakṣadvayaparāṇyevāhuḥ |
nirṇayasindhukṛtā'pi amā pratipadyugmāt kṛṣṇapakṣaliṅgāt pakṣadvayaparamidaṃ tattadviśeṣavākyaiḥ kṛṣṇe tithiviśeṣe'pohyata iti vyākhyātuḥ |

Lesungshinweise: Kommentatoren der Nibandhas beziehen die Paarungsregel auf beide Hälften, da andere Smṛtis statt „Caturdaśī mit Vollmond“ die Lesung „Trayodaśī mit Caturdaśī“ haben.

Band III, S. 968–969, Bodhana: Vorrang der Tithi und Gegenmeinung
pūjayitvārdrame divetyatrārdrānakṣatrayogābhidhānaṃ tu nakṣatrayogasya praśastatayā sambhavābhiprāyam |
tathā ca madhyāhnavyāpinyāṃ navamyāṃ sati sambhave ārdrānakṣatrayuktāyāṃ bodhanaṃ kuryāditi niṣkarṣaḥ |
tithinakṣatrayoryoge dvayorevānupālanam |
yogābhāve tithirgrāhyā devyāḥ pūjanakarmaṇīti nirṇayasindhudhṛtadevalokteḥ |
tattannakṣatrayogastu phalādhikyāya kalpate |
bhānāmalābhe tu punaḥ praśastā kevalā tithiriti mahākālavacanācca |
nirṇayāmṛtakṛtastu pūjayitveti pūjanakriyāyāḥ samānakartṛkayoḥ pūrvakāle iti ktvāpratyayasya navamyāṃ bodhayediti bodhanakriyākālānnavamīrūpāt pūrvakāle'ṣṭamīrūpe vidhānāt ktvāpratyayasāmarthyādevāṣṭamyāṃ pūjanaṃ navamyāṃ bodhanamityāhuḥ |
pūjayitvā'ṣṭamīdina iti nirṇayasindhau sthitam |
kvācitkaḥ pāṭha iti 4 pu॰ pāṭhaḥ |
yat tu ārdrānakṣatrayuktāyāmaṣṭamyāṃ pūjanaṃ navamyāṃ prabodha iti mataṃ tat tuccham |
āśvināsitapakṣasya navamī yā śivarkṣayuk |
bodhayitveśvarīṃ tasyāṃ śaradvratamārebheteti navamyāmevārdrānakṣatrayogasya mahākālenābhihitatvāt |
evamāśvinakṛṣṇanavamīmārabhyāśvinaśuklanavamīparyantamutsave'ṣṭādaśabhujāpakṣaḥ |

Lesungshinweise: Im Nirṇayasindhu steht dazu die Lesung „nachdem man am Aṣṭamī-Tag verehrt hat“; eine Fußnote bezeichnet sie als vereinzelte Lesung.

Band III, S. 969, Bodhana: sechzehnarmige Form und Kalasha
atha ṣoḍaśabhujāpakṣaḥ |
mahātharvaṇasaṃhitāyām |
iṣe śuklapratipadi bhujaiḥ ṣoḍaśabhiryutām |
bodhayitvā bhadrakālīṃ navamyantaṃ prapūjayet ||
mahākālasaṃhitāyāmapi |
pratipadyeva śuklāyāṃ bodhayitvā sureśvarīm |
abhyarcayennavāhāni tantrapaurāṇikakramaiḥ ||
kevalapaurāṇikakrameṇotsave kartavye tu āśvinakṛṣṇacaturdaśyāmeva ṣoḍaśabhujāyā bodhanaṃ kāryam |
taduktaṃ kaumudyāṃ liṅgapurāṇe ca |
yadā tu ṣoḍaśabhujāṃ mahāmāyāṃ prapūjayet |
durgātantreṇa mantreṇa viśeṣaṃ tatra vai śṛṇu ||
kanyāyāṃ kṛṣṇapakṣe tu ekādaśyāmupoṣitaḥ |
dvādaśyāmekabhaktaṃ ca naktaṃ kuryāt pare'hani ||
caturdaśyāṃ mahāmāyāṃ bodhayitvā vidhānataḥ |
gītavāditranirghoṣairnānānaivedyavedanaiḥ ||
ayācitaṃ vadhaḥ kuryādupavāsaṃ pare'hani |
evameva vrataṃ kuryādyāvadvai navamī bhavediti ||
kalaśasthāpanaṃ tu pratipadyevoktaṃ yāmale |
pratipadyeva kartavyaṃ kalaśasthāpanaṃ tviti |
tṛtīyapakṣe tu saptamyāṃ kalaśasthāpanaṃ vakṣyate |
athāśvinaśuklapratipannirṇīyate |
sā ca durgotsavopavāsādiṣu paraviddhā grāhyā |

Lesungshinweise: Es folgt die Einnahme ungebetener Nahrung und am nächsten Tag Fasten; ein Wort dazwischen ist beschädigt.

Band III, S. 970, Pratipad: Verbindung mit der nachfolgenden Tithi
yā cāśvayuji māse syāt pratipadbhadrayā'nvitā |
śuklā mamārcanaṃ tasyāṃ śatayajñaphalapradam ||
iti devīpurāṇe paraviddhāyāḥ prāśastyavidhānāt |
pūrvaviddhā tu yā śuklā bhavet pratipadāśvinī |
navarātravrataṃ tasyāṃ na kāryaṃ śubhamicchatā ||
deśabhaṅgo bhavettatra durbhikṣaṃ copajāyate |
nandāyāṃ darśayuktāyāṃ yatra syānmama pūjanam ||
iti mārkaṇḍeyadevīpurāṇayoḥ pūrvaviddhaniṣedhācca |
rudrayāmale |
amāyuktā sadā caiva pratipanninditā matā |
tatra na sthāpayet kumbhaṃ durbhikṣaṃ jāyate dhruvam ||
pratipat sadvitīyā tu kumbhāropaṇakarmaṇi |
kalpatarau |
kuhūkāṣṭhopasaṃyuktāṃ varjayet pratipattithim |
rājyanāśāya sā proktā nindyate tatra pūjanam ||

Lesungshinweise: [Die Unheilsfolgen sind traditionelle Aussagen der zitierten Texte.]

Band III, S. 970–971, Pratipad: Tagesabschnitte und widersprüchliche Belege
devīpurāṇe |
śṛṇu rājan pravakṣyāmi caṇḍikāpūjanakramam |
āśvinasya site pakṣe pratipat suśubhe dine ityupakramya ||
śuddhe tithau prakartavyaṃ pratipaccordhvagāminī |
ādyāstu nāḍikāstyaktvā ṣoḍaśa dvādaśāpi vā ||
aparāhṇe ca kartavyaṃ śuddhasantatikāṅkṣibhiḥ |
aparāhṇe yoginyāḥ prāśastyaṃ tu dvitīyadine pratipado'bhāve bodhyam |
tatraiva uḍḍāmaratantre ca devīvacanam |
amāyuktā na kartavyā pratipat pūjane mama |
muhūrtamātrā kartavyā dvitīyādiguṇānvitā ||
ādyāḥ ṣoḍaśa nāḍīstu laṅghayyā yaḥ kurute naraḥ |
kalaśasthāpanaṃ tatra ariṣṭaṃ jāyate dhruvam ||
śaktisaṅgame |
ghaṭikāḥ ṣoḍaśa tyājyā ādyāḥ pratipadastu yāḥ |
kalaśasthāpanaṃ kāryāt kalyāṇaṃ jāyate tadā ||
tathā |
amāyuktā na kartavyā pratipat kālikārcane |
skānde |
varjanīyā prayatnena amāyuktā tu pārthiva |
dvitīyādiguṇairyuktā pratipat sarvakāmadā ||

Lesungshinweise: [Dieser Widerspruch des überlieferten Wortlauts bleibt sichtbar.]

Band III, S. 971, Pratipad: Warnungen und Sonnenaufgangsregel
devīpurāṇe devīvacaḥ |
yo māṃ pūjayate bhaktyā dvitīyādiguṇānvitām |
śaratpratipadaṃ jñātvā so'śnute sukhamavyayam ||
yadi kuryādamāyuktapratipatsthāpanaṃ mama |
tasya śāpāyutaṃ dattvā vaṃśānāśaṃ karomyaham ||
āgrahāt kurute yastu prathame sthāpanaṃ mama |
tasya sampadvināśaḥ syājjyeṣṭhaputraśca naśyati ||
amāyuktā na kartavyā pratipaccaṇḍikārcane |
dhanārthibhirviśeṣeṇa vaṃśahāniśca jāyate ||
na darśakalayā yuktā pratipaccaṇḍikārcane |
udaye dvimuhūrtā'pi grāhyā sodayagāminī ||
anyatrāpi |
paraviddhā ca yā śuddhā bhavet pratipadāśvinī |
tatra durgotsavaṃ kuryādamāyuktāṃ vivarjayediti ||
nanvetāni vākyāni |

Lesungshinweise: [Die Drohungen werden als historische Quellenrede wiedergegeben.]

Band III, S. 972, Pratipad: Einwand aus Paarung und Nachtfasten
pratipadā tvamāvāsyā tithyoryugmaṃ mahāphalamiti |
evamugmavākyaviruddhānīti cenna |
yugmavākyasyaitatpratipadbhinnapratipadviṣayatvāt |
ata evoktaṃ devīpurāṇe |
śaratkāle mahāpūjā kriyate yā ca vārṣikī |
sā kāryodayagāminyāṃ na tatra tithiyugmateti ||
na ca saṃpūjya navadurgāṃ ca naktaṃ kuryāt samāhitaḥ |
navarātrābhidhaṃ karma naktavratamidaṃ smṛtam ||
iti skāndādasya navarātravratasya naktavratatve siddhe naktavrateṣu sarveṣu rātriyogaḥ praśasyate |
iti vacanāt pūrvaviddhaiva grāhyeti vācyam |
amāyuktā na kartavyetyādiviśeṣavacanairniṣedhāt |
kiñca na kevalaṃ naktavratametat |
evaṃ ca vindhyavāsinyāṃ navarātropavāsataḥ |
ekabhaktena naktena tathaivāyācitena ca ||
pūjanīyā janairdevī sthāne sthāne pure pure |
hemādrau bhaviṣye vratacatuṣṭayasyoktatvāt |
ata evoktaṃ kamalākarabhaṭṭaiḥ pākṣikanaktānuvādo'yamiti |
atra kecidrudrayāmaladevīpurāṇādivacaneṣu kalaśasthāpanaśrutestadeva prathamadine niṣiddhaṃ na tūpavāsādi tasya pratipadā tvamāvāsyeti yugmavākyāt |
śuklapakṣe darśaviddheti mādhavokteśca pūrvadine prāpte'sya bādhe pramāṇābhāvādityāhuḥ |
vastutastu |

Band III, S. 972, Pratipad: Varianten der Belegführung
taduktaṃ nandikeśvarapurāṇe iti 4 pu॰ pāṭhaḥ |
svaśaktyā'yācitaṃ naraḥ iti 4 pu॰ pāṭhaḥ |
nānāvratābhidhānāt iti 4 pu॰ pāṭhaḥ |
atropavāsādibahukarmābhidhāne'pi devīpūjanameva pradhānamiti rahasyavidaḥ iti 4 pu॰ pāṭhaḥ |

Lesungshinweise: [nehme] Die Fußnoten zu dieser Seite bewahren vier Varianten einer bezeichneten Vorlage: Der erste Beleg wird dort dem Nandikeśvarapurāṇa zugeschrieben; eine Verslesung lautet „der Mensch [nehme] nach seiner Kraft ungebetene Nahrung“; statt der ausdrücklichen Vierzahl steht „weil verschiedene Gelübde genannt werden“; und zur Hauptsache heißt es: „Obwohl hier viele Handlungen wie Fasten genannt werden, ist nach den Kennern des Geheimnisses die Verehrung der Göttin das Wesentliche.“

Band III, S. 973, Pratipad: Hauptpraxis und Mindestdauer
atra devīpūjāyāḥ prādhānyena pūrvadine tasyā niṣedhāt tadaṅgopavāsādāvapi paraiva grāhyeti yuktam |
ata evoktaṃ devalena |
vratopavāsaniyame ghaṭikaikā'pi yā bhavet |
sā tithistaddine pūjyā viparītā tu paitṛke iti ||
atra ghaṭikāśabdo muhūrtapara iti gauḍāḥ |
kamalākarabhaṭṭāstu ghaṭikaiketi muhūrtamātrā kartavyeti ca dvimuhūrtastutiḥ |
tenaudayikī pratipaddvimuhūrtā grāhyā |
anyathā dvimuhūrtavidhervaiyarthyāpatteḥ |
yadā tu pūrvadine saṃpūrṇā śuddhā bhūtvā paradine vardhate tadā saṃpūrṇatvādamāyogābhāvācca pūrvaiva grāhyā |
yāni ca dvitīyāyoganiṣedhakāni vacanāni kecit paṭhanti tānyapi śuddhādhikaniṣedhaparāṇītyāhuḥ |
dvimuhūrtavacaso'pi trimuhūrtastāvakatvāt paradine yadi pratipanmuhūrtatrayānnyūnā tadā darśayuktā'pi pūrvaiva grāhyeti samayaprakāśakṛtaḥ |
vastutastu trimuhūrtavidhirmukhyaḥ |
dvimuhūrtavidhistvanukalpaḥ |
dvimuhūrtā'pi kartavyeti dakṣeṇāpi-śabdasyoktatvāt |
paradine pratipado'bhāve tvamāyuktā'pi sā grāhyā |
amāyuktā'pi kartavyā yadi na syāt pare'hani |
iti nibandhavyākhyālikhitavacanāt |

Band III, S. 973–974, Pratipad: neun Tithis statt starrer Tageszahl
evaṃ prakṛte'pi udaye dvimuhūrtā'pītyapi-śabdokterdvimuhūrtavidhiranukalpo bodhya iti 4 pu॰ pāṭhaḥ |
granthāntarodāhṛtāni darśayuktapratipadvidhāyakāni vacanānyetadviṣayāṇyeva iti 4 pu॰ pāṭhaḥ |
atra kecit |
vṛddhau samāptiraṣṭamyāṃ hrāse'māpratipanniśi |
prārambho navacaṇḍyāstu navarātramato'rthavat ||
navarātrasya iti 4 pu॰ pāṭhaḥ |
iti nirṇayasindhudhṛtadevīpurāṇoktavacanānnavarātraśabdo navāhorātraparaḥ |
amāyuktapratipanniṣedhakāni vākyāni tu tithihrāsābhāvaviṣayāṇītyāhuḥ |
ayaṃ ca nepāladeśasampradāyaḥ |
vastutastu na rātrau sthāpanaṃ kāryaṃ na ca kumbhābhiṣecanam |
iti mātsyapurāṇīyavacanena rātrau kalaśasthāpanādiniṣedhāt prārambho navacaṇḍyā iti pūjanādeḥ pṛthaktvābhidhānācca navabhirdinairnavāvṛtticaṇḍīpāṭhaviṣayametadvacanam |
navarātraśabdastu navatithipara eva |
prārambho navarātrasyetyādau tu karmaṇi lākṣaṇikaḥ |
tasya navāhorātraparatve tu tithihrāsavṛddhyornyūnādhikatvāpatteḥ |
ata evoktaṃ nirṇayāmṛte devīpurāṇe ca |
tithivṛddhau tithihrāse navarātramapārthakam |
aṣṭarātreṇa doṣo'yaṃ navarātratithikṣaye ||
aṣṭarātreṇa doṣo hi pūrṇāṃ muktvā tu pūjanam |
tithihrāse'pi kartavyaṃ pratipadyāśvine site iti ||
titheḥ kṣaye tathā vṛddhau pūrvavedho na duṣyati |
iti tāntrikavacanācceti 4 pu॰ pāṭhaḥ |

Lesungshinweise: [Die beschädigte Versgruppe wird nicht zu einer widerspruchsfreien Regel umgeschrieben.] Fußnoten bekräftigen: Auch im vorliegenden Satz zeigt „selbst zwei Muhūrtas“ eine Ersatzregel; anderswo genannte Neumond-Pratipad-Ausnahmen gehören in diesen Fall. Der Vers betreffe deshalb neun Caṇḍī-Lesungen an neun Tagen, getrennt von den übrigen Verehrungshandlungen. Eine Fußnotenvariante ergänzt einen tantrischen Beleg, wonach bei Verkürzung oder Verlängerung die Verbindung mit der vorherigen Tithi nicht schadet.

Band III, S. 974–975, Pratipad: Citra und Vaidhriti
pratipadi citrāvaidhṛtiyoganiṣedha uktastatraiva |
tvāṣṭravaidhṛtiyuktā cet pratipaccaṇḍikārcane |
tayorante vidhātavyaṃ kalaśāropaṇaṃ gṛhe iti ||
tathā |
āśvine pratipat pūrṇā śuddhā yā tu bhavennṛpa |
ārabhyaṃ navarātraṃ syāddhitvā citrāṃ ca vaidhṛtim ||
yadā tu citrāvaidhṛtyoḥ parihāreṇa pratipanna labhyate tadā kātyāyanaḥ |
pratipadyāśvine māsi naro vaidhṛticitrayoḥ |
ādyapādau parityajya prārabhennavarātrakam ||
rudrayāmale'pi |
vaidhṛtau putranāśaḥ syāccitrāyāṃ dhananāśanam |
tasmānna sthāpayet kumbhaṃ citrāyāṃ vaidhṛtau tathā ||
sampūrṇā pratipaddevi citrāyuktā yadā bhavet |
vaidhṛtyā vā'pi yuktā syāt tadā madhyandine ravau ||
abhijit tu muhūrtaṃ yat tatra sthāpanamiṣyate |
bhaviṣye |
citrāvaidhṛtisampūrṇā pratipaccedbhavennṛpa |
tyājyā hyaṃśāstrayastvādyāsturīyāṃśe tu pūjanam ||
citrādiyuktā'pi dvitīyāyutā cenna duṣṭetyuktaṃ durgotsave |
bhadrānvitā cet pratipat tu labhyate viruddhayogairapi saṅgatā satī |
sā vai grāhyā vibudhairvidheyā śrīputrarājyādivivṛddhihetuḥ iti ||

Lesungshinweise: [Die Alternativen der Quellen bleiben als unterschiedliche Regeln erhalten.]

Band III, S. 975–976, Gerstenaussaat und Verehrung
atha yavavapanavidhiḥ |
rudrayāmale |
snānaṃ māṅgalikaṃ kṛtvā tato devīṃ prapūjayet |
śubhābhirmṛttikābhiśca pūrvaṃ kṛtvā tu vedikām ||
yavān vai vāpayet tatra godhūmaiścāpi saṃyutān |
tantrāntare |
vālukā grāhyā yatnena nadīnadasamudbhavāḥ |
vedīṃ kuryāt prayatnena caturasrāṃ śubhāvahām ||
dvihastā cottamā vedī madhyamā sārdhahastakā |
adhamā hastamātrā ca nyūnādhikyaṃ na kārayet ||
bhūrasīti paṭhanmantraṃ vedīṃ saṃspṛśya mānavaḥ |
apāmārgaṃ samuccārya prokṣayeccandanāmbhasā ||
tanmadhye vilikhenmantraṃ jayadurgākhyamuttamam |
tatrāvāhya yajeddevīmaṣṭādaśabhujāṃ parām ||
pañcopacāraiḥ saṃpūjya dikpālāṃścāpi pūjayet |
paścānnavārṇamanunā pūjayedakṣaramātṛkām ||
saṃśodhya yavarāśiṃ ca yavo'sīti manuṃ paṭhan |
prakṣipedvedikāmadhye vakṣyamāṇamanuṃ japan ||

Lesungshinweise: [Die vedischen Formeln sind in der Quelle nur durch Anfänge bzw. Bezeichnungen vertreten.]

Band III, S. 976, Segen der Gerste und Namen der Göttin
oṃ yava tvaṃ yavarūpo'si yajñārthe nirmito vidheḥ |
devānāṃ tṛptikṛdyasmāt tasmāt tvaṃ varado bhava ||
jayantī maṅgalākālī bhadrakālī kapālinī |
durgā kṣamā śivā dhātrī svāhā svadhā namo'stu te ||

Band III, S. 976, Fest der Aussaat und Keimzeichen
tathā |
bherīmṛdaṅgaḍamarūghaṇṭāpaṭahaniḥsvanaiḥ |
mahotsavaṃ prakurvīta yavāropaṇakarmaṇi ||
prasūte ca daśamyāṃ vai bhadrābhadraṃ vicārayet |
vicārastvanyatra |
samyak samudgatā dīrghā ṛjavaścāṅkurāḥ śubhāḥ |
anudgatāḥ kuṇṭhitā vā hrasvāḥ śuṣkāśca bhaṅgurāḥ |
kīṭākhubhuktāḥ śāṭitā viṣamāścāśubhāḥ smṛtāḥ ||
saṃgrahāntaralikhitavicārāntaraṃ tu pramāṇābhāsamūlakatvādupekṣitam |

Lesungshinweise: [Die genaue Bedeutung von śāṭita bleibt hier unsicher.] Eine andere Quelle nennt gut entwickelte, lange und gerade Keime günstig; ausgebliebene, gehemmte, kurze, vertrocknete, brüchige, von Insekten oder Mäusen angefressene, beschädigte und ungleichmäßige Keime ungünstig.

Band III, S. 976–977, Kalasha und neun Festtage
rudrayāmale |
tatra saṃsthāpayet kumbhaṃ vidhinā mantrapūrvakam |
sauvarṇaṃ rājataṃ vā'pi tāmraṃ mṛṇmayameva vā ||
mātsye |
na rātrau sthāpayet kumbhaṃ na ca kumbhābhiṣecanam |
viṣṇuḥ |
bhāskarodayamārabhya yāvat tu daśa nāḍikāḥ |
prātaḥkāla iti proktaḥ sthāpanāropaṇādiṣu ||
kalaśasthāpanavidhistu daśabhujāpakṣe vakṣyate |
vaiṣṇavīkalpe |
naimittikoktavidhinā navāhāni prapūjayet |
upoṣaṇaṃ tathāṣṭamyāṃ prabhūtabalidānakam ||
navamyāmācareddhīmān daśamyāṃ tu visarjayet |
putriṇā tu mahāṣṭamyāmupavāso na kāryaḥ |
upavāsaṃ mahāṣṭamyāṃ putravān na samācaret ||
yathā tathā saṃyatātmā vratī devīṃ prapūjayet |
iti kālikāpurāṇāt |
navamyāṃ prabhūtabalidānamityanenāṣṭamyādeḥ pūjāṅgabalidānamāyāti |
aṣṭamyāṃ balidānena putranāśo bhaveddhruvam |
iti nāmadhanyaṃ vacanaṃ kecit paṭhanti |
tatra mūlaṃ mṛgyam |
samūlatvābhidhāne tu prabhūtabalidānaniṣedhakamiti mantavyam |
pūjābalidānavisarjanādividhistvagre vyaktībhaviṣyati |

Band III, S. 977–978, Festordnung der zehnarmigen Durga
atha daśabhujāpakṣaḥ |
kālikāpurāṇe |
bodhayedbilvaśākhāsu ṣaṣṭhyāṃ devīṃ phaleṣu ca |
saptamyāṃ bilvaśākhāṃ tāmāhṛtya pratipūjayet ||
punaḥ pūjāṃ tathāṣṭamyāṃ viśeṣeṇa samācaret |
jāgaraṃ ca svayaṃ kuryādbalidānaṃ mahāniśi ||
prabhūtabalidānaṃ ca navamyāṃ vidhivaccaret |
japahomasamāyukto bhojayedvai kumārikāḥ ||
dhyāyeddaśabhujāṃ devīṃ durgātantreṇa pūjayet |
visarjanaṃ daśamyāṃ tu kuryādvai śābarotsavaiḥ ||
phaleṣu iti |
phalayuktāsu śākhāsvityarthaḥ |
durgātantreṇeti durgātantrasaṃjñakena pūrvoktajayadurgāmantreṇetyarthaḥ |
śābarotsavairiti |
śabarocitaveśabhāṣādhūlikardamavikṣepādibhirityagre sphuṭībhaviṣyati |
ṣaṣṭhyāṃ ca sāyāhne sandhyāyāṃ vā bodhanaṃ kāryam |
sāyāhne bilvaśākhāyāṃ ṣaṣṭhyāṃ devīṃ prabodhayet |
iti mahākālokteḥ |
ṣaṣṭhyāṃ bilvatarau bodhaṃ sāyaṃsandhyāsu kārayet |
iti bhaviṣyapurāṇācca |
pañcadhā vibhaktadinapañcamāṃśaḥ sāyāhnaḥ |
sandhyā tu dinarātryoḥ sandhermuhūrtaḥ |

Band III, S. 978, Tithis und Mondhäuser beim Einzug
devīpurāṇe |
jyeṣṭhānakṣatrayuktāyāṃ ṣaṣṭhyāṃ bilvābhimantraṇam |
saptamyāṃ mūlayuktāyāṃ patrikāyāḥ praveśanam ||
iti nakṣatrasaṅge phalātiśayaḥ |
mūlābhāve'pi saptamyāṃ kevalāyāṃ praveśayet |
iti nandikeśvarapurāṇāt |
evaṃ ca |
jyeṣṭhāyāmeva sambodhya mūlenaiva praveśayet |
pūrvottarābhyāṃ sampūjya śravaṇānte visarjayet ||
ityādau sarvatrāpi tithinakṣatrayoge phalabhūyastvaṃ veditavyam |
pūrvottarābhyāmiti |
pūrvāṣāḍhānvitāyāmaṣṭamyāmuttarāṣāḍhānvitāyāṃ navamyāmityarthaḥ |
nakṣatrānurodhena patrikāpraveśanaṃ visarjanaṃ ca rātrau na kartavyam |
ṛkṣayogānurodhena rātrau patrīpraveśanam |
visarjanaṃ caredyastu sarāṣṭraḥ sa vinaśyati ||
iti durgābhaktitaraṅgiṇīlikhitavacanāt |
tathā ca |
antyapādo niśābhāge śravaṇasya yadā bhavet |
tadā devyāḥ samutthānaṃ daśamyāṃ dinabhāgataḥ ||
iti vacanāt śravaṇānte visarjayedityādivacanānurodhena rātrau visarjanaṃ na kāryamiti tatraivoktam |

Band III, S. 978–979, Drei Verehrungen und vorbereitende Gaben
atra dinatraye tithitrayavihitapūjātrayaṃ prāyikaṃ kadā cit tithihrāsavaśāddvāhābhyāṃ pūjātrayaṃ kadā cit tithivṛddhivaśe'hinacatuṣṭayena pūjātrayaṃ tithitrayalābhe tu nirvivādaiva vyavasthā |
vratī prapūjayeddevīṃ saptamyādidinatraye |
dvābhyāṃ caturahobhirvā hrāsavṛddhivaśāt titheḥ ||
iti bhaviṣyavacanāt |
asmin pakṣe'pi pratipadādidinakṛtyānyuktāni bhaviṣye |
keśasaṃskāradravyāṇi pradadyāt pratipattithau |
paṭṭaḍoraṃ dvitīyāyāṃ keśasaṃyamahetave ||
darpaṇaṃ ca tṛtīyāyāṃ sindūrālaktakaṃ tathā |
madhuparkaṃ caturthyāṃ tu tilakaṃ netramaṇḍanam ||
pañcamyāmaṅgarāgaṃ ca śakyā'laṅkaraṇāni ca |
ṣaṣṭhyāṃ bilvatarau bodhaṃ sāyaṃsandhyāsu kārayet ||

Lesungshinweise: [Die Drucklesung śakyā wird hier sinngemäß als „nach Vermögen“ verstanden.]

Band III, S. 979, Erweckung bei fehlender Abend-Tithi
atra ca patrikāpraveśāt pūrvedyuḥ sāyaṃkāle ṣaṣṭhīsattve tatpūrvadine'dhivāsanaṃ kāryam |
ṣaṣṭhyāḥ sāyaṃkāle'tyantāsattve'dhivāsanalopaḥ |
ṣaṣṭhyāṃ sāyaṃ prakurvīta bilvavṛkṣe'dhivāsanam |
iti kalpataruvacanāditi |
evaṃ devībodhane'pi vyavasthā |
vastutastu |
anekatantrabodhitakartavyatākasya devībodhanasyāvaśyakatayā yasmin dine sāyaṃsandhye ṣaṣṭhīlābhastatraiva bodhanam |
ubhayadine sandhyāyāṃ ṣaṣṭhīlābhe tu yugmādareṇa vyavasthā |
dinadvaye sandhyāyāṃ ṣaṣṭhyabhāve tu pradoṣādisamaye ṣaṣṭhyāmiti kaumudīkṛnmatamevādaraṇīyam |
gauṇakālavyāpteḥ sattvāt |
taduktam |
svakālādanantaraḥ kālo gauṇaḥ syāt parvakarmaṇaḥ |
ata eva sāyaṃ śrutiḥ phalārthātiśayārthā na tu karmalopaḥ kārya ityācāryacūḍāmaṇiḥ |
pradoṣastu |
trimuhūrtaḥ pradoṣaḥ syādbhānāvastaṃ gate sati |
iti madanaratne vyāsenoktaḥ |
vatsena tu |
pradoṣo'stamayādūrdhvaṃ ghaṭikādvayamiṣyate |
ityuktam |

Band III, S. 979–980, Saptami und der Vorabend des Einzugs
evaṃ ca patrikāpraveśādau saptamyudayavyāpinyeva grāhyā na tu ṣaṇmunyoriti yugmavākyāt pūrvaviddhā |
yugādyā varṣavṛddhiśca saptamī pārvatīpriyā |
raverudayamicchantī na tatra tithiyugmatā ||
iti kṛtyatattvārṇavalikhitavacanāt |
bhagavatyāḥ praveśādivisargāntāśca yāḥ kriyāḥ |
tithāvudayagāminyāṃ sarvāstāḥ kārayedbudhaḥ ||
iti tithitattvalikhitanandikeśvarapurāṇācca |
adhivāsanaṃ tu patrikāpraveśāvyavahitapūrvadina eva sāyaṃkāle ṣaṣṭhyabhāve'pi kāryam |
jyeṣṭhā vā yadi vā ṣaṣṭhī sāyaṃkāle na cedbhavet |
sāyameva tathā'pi syādbilvavṛkṣe'dhivāsanam ||
pūrvāṃ ṣaṣṭhīṃ sanakṣatrāṃ sāyaṃ prāptāmapi tyajet |
iti |

Band III, S. 980, Einzug am Vormittag und eintägige Feier
tathā ca jyotiḥśāstram |
pūrvāhne navapatrikā śubhakarī sarvārthasiddhipradā ārogyaṃ dhanadā karoti vijayaṃ caṇḍīpraveśe śubhā |
madhyāhne na ca pīḍanaṃ kṣayakarī nṛṇāmaghorāvahā sāyāhne vadhabandhamādikalahaṃ sarvakṣatiṃ dāsyati ||
saptamyāmastagāyāṃ yadi viśati gṛhaṃ patrikā śrīphalāḍhyā rājñaḥ saptāṅgarājyaṃ janasukhasahitaṃ hanti mūlānurodhāt |
tasmāt sūryodayasthāṃ narapatiśubhadāṃ saptamīṃ prāpya devīṃ bhūpālo veśayet tāṃ sakalajanahitāṃ rākṣasarkṣaṃ vihāya ||
matsyasūktavacanāt |
patrīpraveśāt pūrvedyuḥ sāyāhne bilvavāsinīm |
caṇḍīmāmantrayedvidvānnātra ṣaṣṭhīpuraskriyā ||
iti brahmāṇḍapurāṇācca |
bilvābhimantraṇapatrikāpraveśādividhiragre vakṣyate |
ekāhapakṣo'pi kālikāpurāṇe |
yastvekasyāmathāṣṭamyāṃ navamyāmatha sādhakaḥ |
pūjayedvaradāṃ devīṃ mahāvibhavavistaraiḥ ||

Lesungshinweise: [Die gestörte Mittagszeile bleibt in den Sanskrit-Fassungen erhalten.]

Band III, S. 981, Sarasvati im Herbstfest
rudrayāmale |
mūlanakṣatramārabhya pūjanīyā sarasvatī |
pūjayet pratyahaṃ devīṃ yāvacchravaṇamṛkṣakam ||
nādhyāpayenna ca likhennādhīyīta kadā cana |
pustake sthāpite devi vidyākāmo dvijottamaḥ ||
saṃgrahe |
āśvinasya site pakṣe medhākāmaḥ sarasvatīm |
mūlenāvāhayeddevīṃ śravaṇena visarjayet ||

Band III, S. 981–982, Mahashtami: Vorrang der Verbindung mit Navami
atha mahāṣṭamī nirṇīyate |
sā ca pūjopavāsādiṣu parayutā grāhyā |
vasurandhrayoriti yugmavākyāt |
śuklapakṣe'ṣṭamī caiva śuklapakṣe caturdaśī |
pūrvaviddhā na kartavyā kartavyā'parasaṃyutā ||
iti brahmavaivartācca |
tathā ca smṛtisaṃgrahe |
śaranmahāṣṭamī pūjyā navamīsaṃyutā sadā |
saptamīsaṃyutā nityaṃ śokasantāpakāriṇī ||
jambhena saptamīyuktā pūjitā tu mahāṣṭamī |
indreṇa nihato jambhastasmāddānavapuṅgavaḥ ||
tasmāt sarvaprayatnena saptamīmiśritā'ṣṭamī |
varjanīyā pravijñāya manujaiḥ śubhakāṅkṣibhiḥ ||
saptamīṃ śalyasaṃyuktāṃ mohādajñānato'pi vā |
mahāṣṭamīṃ prakurvāṇo narakaṃ pratipadyate ||
saptamī kalayā yatra parataścāṣṭamī bhavet |
tena śalyamidaṃ proktaṃ putrapautrakṣayapradam ||
tathā |
putrān hanti paśūn hanti hanti rāṣṭraṃ sarājakam |
hanti jātānajātāṃśca saptamīsahitā'ṣṭamī ||
nirṇayāmṛte smṛtyantaravacanam |
nāṣṭamī saptamīyuktā saptamī nāṣṭamīyutā |
navamyā saha kāryā syādaṣṭamī sarvathā budhaiḥ ||
tatraiva |
aṣṭamī navamīyuktā mahotsāho mahotsavaḥ |
iti devīpurāṇe |
saptamī vedhasaṃyuktā yaiḥ kṛtā tu mahāṣṭamī |
putradāradhanairhīnā bhramantīha piśācavat ||
bhojarājīye |
umāyā navamī proktā harasya tithiraṣṭamī |
dvayoraikye mahāpuṇyā umāmāheśvarī tithiḥ ||

Lesungshinweise: [Die Drohungen geben die historische Argumentation der zitierten Texte wieder.]

Band III, S. 982, Mahashtami: kurze Restdauer oder drei Muhurtas
madanaratne smṛtisamuccaye |
saptamī śalyasaṃviddhā varjanīyā mahāṣṭamī |
stokā'pi sā mahāpuṇyā yasyāṃ sūryodayo bhavet ||
stokā'pīti ghaṭikāmātrā'pītyarthaḥ |
ata eva ghaṭikāmātrā'pyaṣṭamyaudayikī grāhyā |
vratopavāsaniyame ghaṭikaikā'pi yā bhavet |
iti devalokteriti nirṇayasindhukṛtaḥ |
gauḍā apyevamevāhuḥ |
evaṃ ca saptamīvedhaḥ kalārūpo'pyaṣṭamīvarjanaprayojako na tu trimuhūrta iti draṣṭavyam |
samayaprakāśādigranthakārāstu trimuhūrtā'ṣṭamyeva saptamīvarjanaprayojikā na tu tato nyūnā |
stokā'pītyādīni vacanānyanvayadvārā trimuhūrtaṃ stuvanti tenāṣṭamī paradine yadi muhūrtatrayānnyūnā tadā saptamīyutā pūrvaiva grāhyetyāhuḥ |
kalākāṣṭhā ghaṭikāmuhūrtadvimuhūrtavacāṃsi trimuhūrtapraśaṃsāparāṇīti nibandhavyākhyākāro'pi babhāṇa |

Band III, S. 983, Mahashtami: Ausnahmen und dunkle Monatshälfte
yat tu |
mahāṣṭamyāśvine māsi śuklā kalyāṇakāriṇī |
saptamyā'pi yutā kāryā mūlena tu viśeṣataḥ ||
iti vacanaṃ tat paradine'ṣṭamyabhāvaviṣayam |
taduktaṃ nirṇayāmṛte devīpurāṇe |
uttarāstithayo yatra kṣayaṃ yānti narādhipa |
tadā pūrvāṣṭamīṃ kuryādanyathā tvaśubhaṃ bhavet ||
yacca |
yadā'ṣṭamīṃ tu samprāpya hyastaṃ yāti divākaraḥ |
tatra durgotsavaṃ kuryānna kuryādapare'hani ||
durbhikṣaṃ tatra jānīyānnavamyāṃ yatra pūjyate |
iti paradine'ṣṭamīsattve'pi pūrvaviddhāvidhāyakaṃ vacanaṃ tat paradine navamyabhāvaviṣayam |
yadā sūryodaye na syānnavamī cāpare'hani |
tadā'ṣṭamīṃ prakurvīta saptamyā sahitāṃ nṛpa ||
iti smṛtisaṃgrahāt |
yat tu |
saptamyāmudite sūrye parato yā'ṣṭamī bhavet |
tatra durgotsavaṃ kuryānna kuryādapare'hani ||
iti paraviddhāṣṭamīniṣedhakaviśvarūpanibandhavacanaṃ tadāśvinakṛṣṇapakṣanavamyāṃ vihite devībodhane tadaṅgatvena kṛṣṇāṣṭamyāṃ kriyamāṇadevīpūjāviṣayam |
kṛṣṇapakṣe'ṣṭamī caiva kṛṣṇapakṣe caturdaśī |
pūrvaviddhā tu kartavyā paraviddhā na kutra cit ||
upavāsādikāryeṣu eṣa dharmaḥ sanātanaḥ |
iti kṛṣṇāṣṭamyāḥ paraviddhāyā eva prāśastyavidhānāditi nibandhavyākhyākṛtaḥ |
nirṇayāmṛte'pyevamāha |
ityāpastambavacanena kṛṣṇāṣṭamyāḥ pūrvaviddhāyā eva vidhānāditi |
iti 4 pu॰ pāṭhaḥ |

Lesungshinweise: [Die abschließende Druckprosa hat irrtümlich paraviddhā, „mit der folgenden verbunden“, entgegen dem unmittelbar vorausgehenden Vers. Eine Fußnotenvariante nennt Āpastamba und liest sinnvoll pūrvaviddhā, „mit der vorherigen verbunden“. Beide Befunde sind erhalten.] Eine Fußnotenvariante nennt Āpastamba und liest sinnvoll pūrvaviddhā, „mit der vorherigen verbunden“.

Band III, S. 984, Bhadra und besonders günstige Mahashtami
yāni ca |
ahaṃ bhadrā ca bhadrā'haṃ nāvayorantaraṃ kva cit |
sarvasiddhiṃ pradāsyāmi bhadrāyāmarcitā'pyaham ||
tathā |
mahāṣṭamyāṃ bhagavatī bhadrāyāmapi pūjitā |
dadāti cāyurārogyaṃ yato bhadrāsvarūpiṇī ||
ityādīni devīpurāṇavacanāni tāni tu viṣṭikaraṇamadhye pūjāvidhānārthāni |
viṣṭiṃ tyaktvā mahāṣṭamyāṃ mama pūjāṃ karoti yaḥ |
tasya pūjāphalaṃ na syāt tenāhamavamānitā ||
iti devīvākyāt |
bhadrāyāṃ bhadrakālyāśca madhye syādarcanakriyā |
tasmāddhi saptamīviddhā kāryā durgāṣṭamī budhaiḥ ||
iti vacanaṃ tu pūrvadine'ṣṭamyabhāvaviṣayamiti sarvasammatam |
mahāṣṭamī bhaumavārānvitā cedatipraśastā |
taduktaṃ madanaratne |
aṣṭamyāmudite sūrye dinānte navamī bhavet |
kujavāro bhavet tatra pūjanīyā prayatnataḥ ||
mūlayukteyamatipraśastetyuktaṃ skānde |
mahāṣṭamī mūlayuktā trailokye'pi sudurlabhā ||
mūlayuktā'pi saptamīviddhā cet tyājyaivetyuktaṃ durgotsave |
mūlenāpi hi saṃyuktā sadā tyājyā'ṣṭamī budhaiḥ |
leśamātreṇa saptamyā api syādyadi dūṣitā ||

Lesungshinweise: [Die auffällige Angabe „vorhergehender Tag“ in der Ausnahme wird nicht stillschweigend geändert.]

Band III, S. 984–985, Mahashtami: vollständiger Tag und Nachtpuja
yadā tu pūrvadine sampūrṇā satī paradine vardhate tadā sampūrṇatvāt saptamīyogābhāvācca pūrvaiva grāhyā na tūttarā |
ṣaṣṭidaṇḍātmikāyāśca titherniṣkramaṇe pare |
akarmaṇyaṃ tithimalaṃ bhavedekādaśīṃ vinā |
iti smārtavacanāt |
evaṃ ca |
saptamī kalayā yuktā varjanīyā mahāṣṭamī |
ityādivākyaiḥ pūrvaviddhāyā niṣedhāt paraviddhaiva mahāṣṭamīti siddham |
śuddhāyāṃ tu na kaścit saṃdehaḥ |
kecit tu |
tatrāṣṭamyāṃ bhadrakālī dakṣayajñavināśinī |
prādurbhūtā mahāghorā yoginīkoṭibhiḥ saha ||
ato'rthaṃ pūjanīyā sā tasminnahani mānavaiḥ |
trisandhyaṃ pūjayeddevīṃ japastotraparāyaṇaḥ ||
ityādivākyavihitāyāṃ divātanapūjāyāṃ paraviddhā'ṣṭamī grāhyā |
āśvinasya site pakṣe yā tu syāt tithiraṣṭamī |
tasyāṃ rātrau pūjanīyā mahāvibhavavistaraiḥ ||
ityādivacanaprāptāyāṃ rātripūjāyāṃ tvaṣṭamyā rātriyoga eva ādaraṇīyaḥ |
karmaṇo yasya yaḥ kālastatkālavyāpinī tithiḥ |
tayā karmāṇi kurvīta hrāsavṛddhī na kāraṇam ||
iti vacanādityāhuḥ |
mahāṣṭamīkṛtyamagre vakṣyate |

Band III, S. 985–986, Mahanavami und die vorhergehende Tithi
atha mahānavamī nirṇīyate |
sā ca pūrvayutā grāhyā vasurandhrayoriti yugmavākyāt |
aṣṭamyā sahitā kāryā sā mahānavamī tithiḥ |
iti bṛhatsiddhāntasārācca |
aṣṭamyā sahitā riktā na kadā cit parāyutā |
iti laghutithinirṇaye matsyapurāṇācca |
laghutithinirṇaye yamapurāṇe iti 4 pu॰ pāṭhaḥ |
paiṭhīnasirapi |
pratipannavamī caiva kartavyā saṃmukhī tithiḥ |
saṃmukhī sāyāhnavyāpinī |
brahmavaivarte |
aṣṭamyā navamī viddhā kartavyā phalakāṅkṣibhiḥ |
pādme |
aṣṭamī navamīyuktā navamī cāṣṭamīyutā |
mātsye |
aṣṭamyā sahitā riktā prakartavyā sadā budhaiḥ |
pūrṇāyuktāṃ tadā kuryāt kā cinnāstyaṣṭamīyutā ||
hemādrau padme |
śrāvaṇī durganavamī dūrvā caiva hutāśanī |
pūrvaviddhā ca kartavyā śivarātrī balerdinam ||
yadyapi yamapurāṇādivacanāni navamīsāmānyaparāṇi tathā'pi prakṛtāviruddhatayā nibandhavyākhyāyāmudāhṛtāni |
tathā ca ityanyathā pāṭhaḥ 4 pu॰ |

Lesungshinweise: Der Laghutithinirṇaya zitiert dafür das Matsyapurāṇa; eine Fußnotenvariante nennt stattdessen das Yamapurāṇa. Eine Fußnote erläutert, dass die allgemeinen Navamī-Regeln aus Yamapurāṇa und anderen Werken vom Nibandha-Kommentar übernommen wurden, weil sie dem vorliegenden Fall nicht widersprechen; eine weitere Vorlage hat an dieser Stelle nur die Überleitung „und so“.

Band III, S. 986–987, Mahanavami: Mondhäuser und zeitlicher Vedha
bhaviṣye |
aśvayuk śuklapakṣe tu yā'ṣṭamī mūlasaṃyutā |
sā mahānavamī nāma triṣu lokeṣu durlabhā ||
aṣṭamīmūlābhyāṃ yuktetyarthaḥ |
mūletyupalakṣaṇam |
tathā ca madanaratne laiṅge |
durgāpūjāsu navamī mūlādyṛkṣatrayānvitā |
mahatī kīrtitā tasyāṃ durgāṃ mahiṣamardinīm ||
pūjayediti śeṣaḥ |
aṣṭamyā navamī viddhā navamyā cāṣṭamī tathā |
mūlādibhatrayeṇāḍhyā trailokye'pi prapūjitā ||
atra muhūrtatrayātmako vedho veditavyaḥ |
tadāha paiṭhīnasiḥ |
pakṣadvaye'pi tithayastithiṃ pūrvāṃ tathottaram |
tribhirmuhūrtairvidhyanti sāmānyo'yaṃ vidhiḥ smṛtaḥ ||
yadyapi |
udite daivataṃ bhānau pitryaṃ cāstamite ravau |
dvitrimuhūrtamahno yaḥ sā tithirhavyakavyayoḥ ||
iti hemādrau viṣṇudharme muhūrtadvayātmā'pi vedha uktastathā'pi prātareva saḥ |
sāyaṃ tu trimuhūrta eva vedhaḥ |
taduktaṃ skānde |
yāṃ tithiṃ samanuprāpya yātyastaṃ padminīpatiḥ |
sā tithistaddine proktā trimuhūrtaiva yā bhavet ||
sūryodaye'pi dvimuhūrtatvamanukalpa eva |
dvimuhūrtā'pi kartavyā yā tithirvṛddhigāminī |
iti dakṣeṇāpi-śabdagrahaṇāt |

Band III, S. 987–988, Unterschied zwischen Fasten und Bali
nirṇayasindhukṛtā'pi trimuhūrtayoge pūrvā navamī pūrvoktavacanāt |
na kuryānnavamīṃ tāta daśamyā tu kadā cana |
iti skānde parāniṣedhācca |
trimuhūrtayogābhāve tu niṣiddhā'pi paraiva grāhyā |
vratopavāsaniyame ghaṭikaikā'pi yā bhavet |
sā kāryodayagāminyām ... ||
ityādivacanāni navamībhinnatithiparāṇi navamyāṃ viśeṣokterityāhuḥ |
yadyapyevaṃ nirṇayaḥ prāmāṇikaiḥ kṛtastathā'pi |
tatrāśvayuknavamī muhūrtaṃ vā kalā yadi |
sā tithiḥ sakalā jñeyā lakṣmīvidyājayārthibhiḥ ||
iti saurapurāṇāt |
aṣṭamyāmudite sūrye dinānte navamī bhavet |
prabhāte balidāne tu kiyanmātrā'pi labhyate ||
navamyāṃ tatra sampūjya durgāṃ durgārtināśinīm |
iti siddhāntasaṃgrahodāhṛtavacanāt |
sūryodaye paraṃ riktā pūrṇā syāt parato yadi |
balidānaṃ prakartavyaṃ tasmin devīṃ śubhāvaham ||
balidāne kṛte'ṣṭamyāṃ putrabhaṅgo bhavennṛpa |
iti devīpurāṇācca balidāne paraviddhāyāḥ prāśastyamevāvagantavyam |
upavāse tu pūrvaiva pūrvoktavacananicayāt |
rāṣṭrabhaṅgo iti 4 pu॰ pāṭhaḥ |
ekādaśī ca navamī daśamyā viddhā bhavedyadi |
tadā varjyā prayatnena gaṅgāmbhaḥ surayā yathā ||
navamī daśamī caiva nopoṣyā parasaṃyutā |
iti pādmabrahmavaivartayoḥ upavāse parāniṣedhācca |

Lesungshinweise: [Die Druckauslassung im Sonnenaufgangszitat wird nicht ergänzt.]

Band III, S. 988, Umfang und Zeit der Bali-Darbringung
pūjāṅgabalidānamaṣṭamyāmapi kartavyam |
aṣṭamyāmadhikaṃ deyaṃ saptamībalidānataḥ |
iti mahākālokteḥ |
kintu prabhūtabalidānaṃ tatra niṣiddham |
prabhūtabalidānaṃ tu na kuryānnavamīṃ vinā |
iti bhairavokteḥ |
navamyāmudayavyāpinyāṃ prabhūtabalidānamuktaṃ bhaviṣye |
evaṃ hṛṣṭo niśāṃ nītvā prabhāte aruṇodaye |
ghātayenmahiṣān meṣān raṭato natakandharān ||
śatamardhaśataṃ vā'pi tadardhaṃ vā yathecchayā |
niśāmaṣṭamīrātrim |
aruṇodayaḥ sūryodaya ityarthaḥ |
sūryodaye navamyāṃ tu dadyādbalimatandritaḥ |
iti tantrāntarasaṃvādāt |
aruṇo bhāskare'pi syāt ... |
iti amarakoṣācca |
yāni tu |
nandāyāṃ jvalate vahniḥ pūrṇāyāṃ paśughātanam |
bhadrāyāṃ gokulakrīḍā rājyanāśāya jāyate ||
navamyāmaparāhne tu balidānaṃ praśasyate |
daśamīṃ varjayet tatra nātra kāryā vicāraṇā ||
ityādīni brahmavaivartādivacanāni tāni śuddhādhikaniṣedhaparāṇīti dik |
navamīkṛtyamagre vakṣyate |

Lesungshinweise: [Historische Opferbeschreibung; die Zahlen und Zuschreibungen werden als Quelleninhalt bewahrt.]

Band III, S. 988–989, Vijayadashami: Siegzeit und Tageswahl
atha vijayādaśamī nirṇīyate |
sā ca devīvisarjanavyatiriktakarmasu tārakodayavyāpinī grāhyā |
īṣatsandhyāmatikrāntaḥ kiñcidudbhinnatārakaḥ |
vijayo nāma kālo'yaṃ sarvakāryārthasiddhidaḥ ||
iti jyotirnibandhe nāradavacanāt |
dinadvaye nakṣatrodayavyāpinyā daśamyāḥ sattve pūrvā |
yā pūrṇā navamīyuktā tasyāṃ pūjyā'parājitā |
kṣemārthaṃ vijayārthaṃ ca pūrvoktavidhinā naraiḥ ||
navamīśeṣayuktāyāṃ daśamyāmaparājitā |
dadāti vijayaṃ devī pūjitā jayavardhinī ||
iti hemādrau skandāt |
nirṇayasindhumate tūttarā |
daśamyāṃ tu naraiḥ samyak pūjanīyā'parājitā |
aiśānīṃ diśamāśritya cāparāhne prayatnataḥ ||
iti skāndāt aparāhṇavyāpteradhikyāt |
vratatattve tu ekādaśamuhūrtavyāpinī grāhyā |
āśvine śuklapakṣe tu yā bhaveddaśamī tithiḥ |
ekādaśamuhūrtā sā grāhyā śravaṇasaṃyutā ||
iti dhaumyokteḥ |
āśvinasya site pakṣe daśamyāṃ sarvarātriṣu |
sāyaṃkāle śubhā yātrā divā vā vijayakṣaṇe ||
ekādaśo muhūrto'pi vijayaḥ parikīrtitaḥ |
tatra sarvairvidhātavyā yātrā vijayakāṅkṣibhiḥ ||
iti bhṛguvacanācca |
dinadvaye tadvyāptau pūrvā tārakodayavyāpterādhikyāt |

Band III, S. 989–990, Shravana und Entlassung der Göttin
yadā tu paradine svalpā'pi śravaṇayuktā tadā yātrāyāṃ paraivopādeyā |
udaye daśamī kiñcit sampūrṇaikādaśī yadi |
śravaṇarkṣe yadā kāle sā tithirvijayābhidhā ||
śravaṇarkṣe tu pūrṇāyāṃ kākutsthaḥ prasthito yataḥ |
ullaṅghayeyuḥ sīmānaṃ taddinarkṣe tato narāḥ ||
iti hemādrau kāśyapokteḥ |
evamuktalakṣaṇāyā daśamyāḥ paradine sattve devīvisarjane'pi paraiva grāhyā |
prātareva daśamyāṃ ca śravaṇarkṣe visarjane |
visarjanaṃ tu tadduṣṭaṃ lakṣmīvidyā balakṣayam ||
tithinirṇaye devīpurāṇe pūrvāniṣedhāt |
navamyāṃ daśamī miśrā nāpi devīvisarjanam iti 2-3-5 pu॰ pāṭhaḥ |
ata eva nāradaḥ |
sūryodaye yadā rājan dṛśyate daśamī tithiḥ |
āśvine māsi śukle tu vijayāṃ tāṃ vidurbudhāḥ ||
iti śravaṇānvitāyāṃ daśamyāṃ kevalāyāmeva daśamyāṃ vā visarjanaṃ kāryam |
tattannakṣatrayoge tu phalabhūmā prajāyate |
nakṣatrāṇāmalābhe tu kevalāyāṃ tithau caret ||
iti mahākālokteḥ |
tithiḥ śarīraṃ tithireva kāraṇaṃ tithiḥ pramāṇaṃ tithireva sādhanam |
iti lallavacanācca |
paradine daśamyasattve tu pūrvadina eva daśamībhāge visarjanaṃ kāryam |
sampreṣaṇaṃ daśamyāṃ tu krīḍākautukamaṅgalaiḥ |
iti nandikeśvarapurāṇāt |

Lesungshinweise: Eine Fußnotenvariante liefert dazu die passende erste Zeile: „Bei mit Navamī vermischter Daśamī auch keine Entlassung der Göttin.“ Nārada nennt die bei Sonnenaufgang sichtbare helle Āśvina-Daśamī Vijaya.

Band III, S. 990–991, Aszendenten und jährliche Entlassung
sthāpanavisarjanayorlagnamāha |
krūre ca sthāpayeddevīṃ caralagne tu cālayet |
mahākālasaṃhitāyām |
śāradārcāvidhau devyāḥ sthāpanaṃ ca visarjanam |
caralagne carāṃśe vā kuryāt sarvasamṛddhaye ||
anyalagne'nyāṃśake vā viparītaphalapradam |
ityuktaṃ tantrāntare |
tato visarjayeddevīṃ stutvā natvā punaḥ punaḥ |
śravaṇasyāntime pāde daśamyāṃ śābarotsavaiḥ ||
śravaṇānurodhena rātrau visarjanaṃ na kartavyamiti prāgevoktam |
tithitattve devīpurāṇe |
prātarāvāhayeddevīṃ prātareva praveśayet |
prātareva ca sampūjya prātareva visarjayet ||
etadvisarjanaṃ paraviddhāyāmiti jñeyam |
tathā |
varṣe varṣe vidhātavyaṃ sthāpanaṃ ca visarjanam |

Lesungshinweise: [Die unterschiedlichen Aszendentenregeln werden nicht vereinheitlicht.]

Band III, S. 991, Aufbruch und Abschluss der Dashami-Bestimmung
tantrāntare |
tato'parāhne sampūjya śravaṇe cāparājitām |
prasthānaṃ nṛpatiḥ kuryāt sāmātyabalavāhanaḥ ||
etayorvidhiragre vakṣyate |
prasthānaṃ ca daśamīmullaṅghya ekādaśībhāge na kāryam |
daśamīṃ yaḥ samullaṅghya prasthānaṃ kurute nṛpaḥ |
tasya taṃ vatsaraṃ rājye na kvāpi vijayo bhavet ||
iti nirṇayāmṛte skandāt |
udaye daśamī kiñcit ityādikāśyapoktestu daśamyāḥ karmakālavyāptirapi nāpekṣiteti pratibhāti tenedaṃ skāndavacanaṃ śravaṇaśūnyadaśamīviṣayam |
iti daśamīnirṇayaḥ |

Band III, S. 991–992, Fortsetzung bei Ashaucha
athāśauce viśeṣaḥ |
viśvarūpanibandhe |
āśvinasya site pakṣe prārabdhe navarātrake |
śāve śauce samutpanne kriyāḥ kāryāḥ kathaṃ budhaiḥ ||
sūtake vartamāne ca tatrotpannaṃ yadā bhavet |
devīpūjā prakartavyā paśuyajñavidhānataḥ ||
sūtake pūjanaṃ proktaṃ dānaṃ caiva viśeṣataḥ |
devīmuddiśya kartavyaṃ tatra doṣo na vidyate ||
viṣṇuḥ |
vrate yajñe vivāhe ca śrāddhe home'rcane jape |
prārabdhe sūtakaṃ na syādanārabdhe tu sūtakam ||
tantre'pi |
sūtake'tra samutpanne prārabdhaṃ na tyajedbudhaḥ |
prārabdha iti ārambhaścātra saṅkalparūpaḥ |
saṅkalpo vratasaṅgrahaḥ ... |
iti viṣṇūkteḥ |
ārabdhe svayameva devīpūjādi kuryāt |
anārabdhe tvagnihotrādivat kārayitavyamiti sarvamatam |
rajasvalā'nyena kārayediti viśeṣavacanābhāvāt |

Lesungshinweise: [Die Kategorien beschreiben historische Ritualvorschriften.]

Band III, S. 992, Stellvertretung und Fastenbrechen
taduktaṃ mātsye |
antarā tu rajoyoge pūjāmanyena kārayet |
tatra pūjādikaṃ pravṛttirūpaṃ karma putrādidvārā nirvāhyam |
upavāsādikaṃ svayameva kartavyaṃ nivṛttāvaśaucasyākiñcitkaratvāt |
tatrāhāṅgirāḥ |
niyamasthā yadā nārī prapadyetāntarā rajaḥ |
upoṣyaiva tu tā rātrīḥ snātvā śeṣaṃ caredvratam ||
atra pāraṇāhe sūtakādiprāptau tadatikramya pāraṇaṃ kuryāditi kecit tadasat |
sūtake pāraṇaṃ kuryānnavamyāṃ homapūrvakam |
tadante bhojayedviprān dānaṃ dadyācca śaktitaḥ ||
iti rudrayāmaloktavacanena sūtake'pi pāraṇavidhānāt |
gauḍākhyasampradāyamabhipretya navamyāmityukteḥ |

Band III, S. 992–993, Fastenbrechen in den drei Überlieferungen
taduktaṃ prakṛtayoginīmate |
gauḍākhyasampradāye tu navamyāṃ pāraṇaṃ bhavet |
varjayet tāṃ daśamyā viddhāṃ kāśmīre saiva śobhanā ||
keralākhye sampradāye daśamyāmeva pāraṇamiti śaktisaṅgame'pyevam |
saiva śobhaneti kāśmīrasampradāye daśamīviddhaiva navamī praśastetyarthaḥ |
gauḍasampradāyibhistu navamyāṃ daśamīyuktāyāṃ pāraṇaṃ na kāryam |
yo mohāddaśamīvedhe navamyāṃ caṇḍikāṃ yajet |
pāraṇaṃ ca prakuryāddhi tasya puṇyaṃ nirarthakam ||
iti tatraivoktam |
yajananiṣedhastu pūrvadine karmārhanavamīlābhe veditavyaḥ |
daśamyāṃ pāraṇaṃ kuryāt iti muṇḍamālāvacanaṃ tu puraścaraṇaviṣayam |
sampradāyabhedaprayuktetikartavyatābhedāstu navamataraṅge sphuṭīkṛtāḥ |
draṣṭavyamasyaiva granthasya pṛ॰ 866 |
nirṇayasindhukṛtastu navamyāṃ pāraṇaṃ vidhāyakānyetadādivacanāni nirmūlānyeva samūlatvābhimāne tu snehābhisārikaparāṇi tasyāṣṭamīparyantamevokteḥ |
navarātravratasya navamīparyantakartavyatākatayā daśamyāmeva niyamapāraṇaṃ kāryamityāhuḥ |

Lesungshinweise: [Die genaue Bezeichnung sneha-abhisārika bleibt erklärungsbedürftig; sie wird nicht durch einen vermuteten Ritualnamen ersetzt.] Für weitere traditionsabhängige Unterschiede verweist er auf den neunten Taraṅga; die Druckfußnote nennt Seite 866.

Band III, S. 993–994, Pflicht, Wunschritus und Anlass
atheyaṃ śāradī pūjā nityā |
akaraṇe pratyavāyaśravaṇāditi kecit |
śaradāgamanimittakatvānnaimittikītyanye |
nānāvidhaphalaśruteḥ kāmyetyapare |
vastutastu |
nityakāmyarūpeyaṃ na tu naimittikī |
anyathā kāryamātraṃ prati kālasya hetutayā nityasyāpi karmaṇo naimittikatvāpatterityuktaṃ mahākālasaṃhitāyām |
yathā |
adhunā kathayiṣyāmi sarahasyaṃ viśeṣataḥ |
śāradīyāṃ ca vāsantīmarcāṃ nānāphalapradām ||
manīṣiṇo vidadhati vicārānatra bhūyaśaḥ |
smṛtyadhvacāriṇaḥ sarve kaulikāḥ sarva eva ca ||
traividhyamadhye kiṃrūpā bhavatīyaṃ samarhaṇā |
yasyākaraṇataḥ pāpaṃ jāyate nityameva tat ||
vidhānādyasya ca phalaṃ jāyate kāmyameva tat |
ananuṣṭhānato yasya pāpamutpadyate param ||
vidhānānna ca phalaṃ vā'pi tannaimittikamucyate |
iyaṃ yā śāradī pūjā kathyate sā kimātmikā ||
kecit kāmyāṃ vadantyenāṃ kecinnaimittikīmapi |
pūrve phalaśravaṇataḥ śaradāgamanāt pare ||
nityāmenāmeva kecidvadanti kulamārgagāḥ |

Band III, S. 994, Doppelte Bedeutung der Jahresfeste
tathā |
tripurakṣāya yadvākyaṃ purovāca sureśvaraḥ |
śāradīyāmimāṃ pūjāṃ na kariṣyanti ye narāḥ ||
te patiṣyanti niraye pāpāḥ pūjāpahārakāḥ |
ityādivākyānnityatvamabhidhānādatha śruteḥ ||
ghaṭate kāmyatā cāsyāstatra hetuṃ vadāmi te |
atrāpi caṇḍikāvaktrāmbujodgatasudhāsamam ||
vacaḥ kalaya kalyāṇi kāmyatāpratipādakam |
śaratkālīnapūjāṃ ye kartāro bhaktibhāvitāḥ ||
teṣāṃ dārān sutān bhogaṃ vittamārogyamunnatim |
tuṣṭā dāsyāmyahaṃ śambho svarloke vasatiṃ sadā ||
itthaṃ nānāphalollekhaśravaṇāt kāmyatā'pi ca |
śaradāgamanaṃ hetumupanyasyāsya ye budhāḥ ||
naimittikatvaṃ bruvate na te paṇḍitabuddhayaḥ |
kālo na syādupādānakāraṇaṃ kasya vastunaḥ ||
tadāgamanahetutve nityasyāpi na nityatā |
akṛte jāyate nainaḥ kṛte ca na bhavet phalam ||
naimittikasyedṛśaṃ hi bruvāṇairlakṣaṇaṃ priye |
phalāvyāghātake kiṃ no dṛśyete vacane ubhe ||
tasmādatra hi vijñeyaṃ nityakāmyatvamīśvari |
yathā ca śāradīyārcā vāsantyarcā tathaiva ca ||
nānayorvidyate bhedaḥ svalpo'pi nigamādiṣu |

Lesungshinweise: [Die gestörte Definitionszeile bleibt im Sanskrit erhalten.]

Band III, S. 995, Ursprung des Herbstfestes: Rama und Ravana
śāradotsavanidānamāha |
āsīt pūrvaṃ mahāpūjā vāsantyeva jagattraye |
rāmarāvaṇayoryuddhe jāte tretāyugāntare ||
kālikāṅgīkṛtatvena hantuṃ rāmo'śakanna tam |
tato vai cintito bhūtvā brahmā suragaṇairvṛtaḥ ||
kālikāṃ bodhayāmāsa himālayakṛtālayām |
tvadupāsakayordevi yudhyatorghoramāhave ||
astraśikṣāṃ lāghavaṃ ca samāgatyāvalokaya |
evamabhyarthitā devī akāle bodhitā tathā ||
jagāma brahmaṇā sārdhaṃ laṅkāṃ draṣṭuṃ raṇaṃ tayoḥ |
śuklapratipadīṣasya prāptā taṃ deśamīśvarī ||
saptarātraṃ nirāhāraṃ mahāyuddhamaharniśam |
tayordivyāstraprayogasaṃhāraparayorabhūt ||
rāmaḥ śaśāka no hantuṃ rākṣasaṃ kālyupāsakam |
sa cāpi nāśakadrāmaṃ svayaṃ viṣṇumupāgatam ||
samīkṣya rakṣaso bāhubalaṃ devīṃ tutoṣa ha |
svabhakta iti kṛtvā'smin pakṣapātaṃ cakāra ca ||
rakṣasyanugrahaṃ dṛṣṭvā brahmā sarvaiḥ suraiḥ saha |
saṃtuṣṭāva stavairdivyairbhaktyā praṇatakandharaḥ ||
kākutsthapraṇipātaiśca namaskāraiḥ stavairapi |
tuṣṭā brahmāṇamūce sā hṛtsthaṃ varada varaṃ vṛṇu ||

Lesungshinweise: [Einzelne Flexionen des Drucks sind gestört; der Erzählzusammenhang bleibt eindeutig.]

Band III, S. 995–996, Brahmas Bitte und Stiftung des Festes
varaṃ vavre tataḥ sārdhaṃ tridaśaiśca caturmukhaḥ |
tvatpādayorbhaktamapi tyajainaṃ duṣṭarākṣasam ||
mayyanugrahahetośca viṣṇormānyatayā'pi ca |
kṛpādṛṣṭyā ca deveṣu dharmasaṃsthāpanāya ca ||
trilokī jāyatāṃ susthā devāḥ santu makhāśinaḥ |
tapastapantu munayaścāturvarṇyaṃ pravartatām ||
eṣa vīrajitā~llokānucchritāṃśca gacchatu |
pūjāṃ pravartayiṣyāmi tava devyamaraiḥ saha ||
tithimādyāṃ samārabhya yāvadrakṣovadho bhavet |
dināni nava te pūjā bhaviṣyati jagattraye ||
navamyāṃ nihate vīre rāvaṇe viśvakaṇṭake |
prītimutpādayiṣyāmaḥ prabhūtabalibhistava ||
apare'hni daśamyāṃ te nīrājanamahotsavam |
gītairnṛtyaistathā vādyairjalakardamakelibhiḥ ||
aślīlaveśavacanaiḥ śastrāsphālanairapi |
rathadviradavāhānāṃ sajjanādividhibhistathā ||
surāḥ pravartayiṣyanti manuṣyāśca mahītale |
bhakto'yaṃ rāvaṇo yadvat pādayostava kālike ||
rāmo bhaviṣyati tathā sadaiva tava pūjakaḥ |
mantraḥ ko'pi ca te devi rāmopāsitasaṃjñayā ||
syādyastava prītikaraḥ khyātiṃ jagati yāsyati |
ityuktvā brahmaṇā kālī babhūvāsya parāṅmukhī ||
tato jaghāna divyāstrai rāghavo rāvaṇaṃ raṇe |
tata ārabhya deveśi śāradarcā pravartitā ||
ata eva dvayī kāryā vāsantī śāradī tathā |
keṣāṃ cidapi vāsantyāṃ matabhedo na vidyate ||

Band III, S. 997, Drei Formen der Herbstverehrung
śāradyāṃ tu trayo bhedāḥ kathyante te mayā'dhunā |
āśvināsitapakṣasya navamī yā śivārdrayuk ||
bodhayitveśvarīṃ tasyāṃ śaradarcanamācaret |
yāvat syānnavamī śuklā tāvat pūjā pravartate ||
ityekaḥ pakṣa udito dvitīyamavadhāraya |
pratipadyeva śuklāyāṃ bodhayitvā sureśvarīm ||
abhyarcayennavāhāni tantrapaurāṇikakramaiḥ |
udīrito dvitīyo'yaṃ tṛtīyaṃ kathayāmyatha ||
sāyāhne bilvaśākhāyāṃ ṣaṣṭhyāṃ devīṃ prabodhayet |
prātaḥ pravartate pūjā saptamyādidinatraye ||
traividhya īdṛśyarcāyā vivadante mitho budhāḥ |
bravīmi tatra siddhāntaṃ chinnaṃ yena tamo bhavet ||

Lesungshinweise: [Die Zusammensetzung śivārdrayuk ist in der Vorlage nicht weiter erklärt; Ārdrā bleibt als erkennbarer Nakṣatra-Bezug erhalten.]

Band III, S. 997, Mahishasura in früheren Weltaltern
rambhakalpe purā devī rambhāsuratanūdbhavam |
aṣṭādaśabhujā bhūtvā mahāghoratarākṛtiḥ ||
ugracaṇḍāsvarūpeṇa jaghāna mahiṣāsuram |
sitena karavālena mṛtamenaṃ jahau tathā ||
patitaṃ ca kṣitāvasya vyaśīryata kalevaram |
nīlalohitakalpe tu punareva vyajāyata ||
udvegakṛddevatānāṃ tathā yajñavināśakṛt |
iti kṛtvā mahāmāyā bhadrakālīvapurdharā ||
sambhūya ṣoḍaśabhujā viśikhena śitena hi |
avadhīt taṃ punaścāpi tatyāja galitaṃ bhuvi ||

Band III, S. 997–998, Mahishasuras Erinnerung und Bitte
śvetavārāhakalpādāvajāyata punaḥ sa hi |
jaigīṣavyaprasādena pūrvajātismaro'bhavat ||
vāradvayaṃ hataṃ jñātvā devyātmānaṃ purā'suraḥ |
strīvadhyatāṃ ca vijñāya svasyāsmākyāṃ janāvapi ||
kātyāyanamuneḥ śāpāt svapnadarśanato'pi ca |
ekānte bhaktimāsthāya trividhāṃ mahiṣāsuraḥ ||
ārādhayāmāsa kālīṃ svodarkapariśuddhaye |
divyadvādaśasāhasravarṣānantaramīśvarī ||
pratyakṣamāgatā tasya varaṃ vṛṇviti cābravīt |
tato'suraḥ sa uvāca tāṃ nirīkṣya puraḥ sthitām ||
varaṃ paścādgrahīṣyāmi devi tvatto manogatam |
ādau me saṃśayaṃ chindhi jāgarūkaṃ hṛdi sthitam ||
vāradvayaṃ māmavadhīḥ surāriraṇavartmani |
dhṛtvā kāṃ kāmākṛtiṃ tvamaghorāmatha bhīṣaṇām ||
janmanyasminnapi punaḥ kenākāreṇa kālike |
māṃ haniṣyasi durvṛttaṃ nikhilāmarakaṇṭakam ||

Lesungshinweise: [Die Wortgruppe svasyāsmākyāṃ janāv api ist im Druck gestört; die Übersetzung folgt dem erkennbaren Bezug auf seine gegenwärtige Geburt.]

Band III, S. 998–999, Die beiden furchtbaren Erscheinungen
niśamyedṛśaṃ vacastasya vihasya jagadambikā |
cālayantī śiraḥ kiñciduvāca madhurākṣaram ||
madīyatādṛśākāradarśanena phalaṃ tava |
kiṃ bhaviṣyati daityendra kintu trāsamavāpsyasi ||
didṛkṣase cedatha tāṃ karālāmākṛtiṃ mama |
paśyetyuktā jagaddhātrī vihāya lalitaṃ vapuḥ ||
ugracaṇḍātanūrūpaṃ darśayāmāsa dānavam |
jvālākarālavadanamaṣṭādaśabhujānvitam ||
divyaśastrāstrakalitaṃ muṇḍamālābhayaṅkaram |
vidīrṇasṛkkayugalaṃ ghoradaṃṣṭrātibhīṣaṇam ||
calatsaudāminītulyarasanaṃ nādadāruṇam |
tadrūpaṃ ditijo vīkṣya nyamīlayata locane ||
kṛtāñjalipuṭo bhūtvā pratyuvāca ca kālikām |
ghoramīdṛśamākāraṃ na śaknomi tavekṣitum ||
trailokyatrāsanaṃ rūpaṃ devi saṃhara saṃhara |
ityuktā'surarājena punaḥ sā prākṛtaṃ vapuḥ ||
kṛtvā taṃ darśayāmāsa tataḥ svastho babhūva saḥ |
bhadrakālīvapurbhūtvā punaḥ sā parameśvarī ||
nirīkṣayāmāsa rūpaṃ dvitīyaṃ jīvanāpaham |
tadrūpadarśane'pyeṣa punastrāsamupeyivān ||
tasyāpi parivṛttau sa prākṛtaḥ sambabhūva ha |

Band III, S. 999–1000, Mahishasuras drei Wünsche
gatabhīratha tāṃ devīmuvāca ditijādhipaḥ |
īdṛśākāradhāriṇyā kathaṃ devi tvayā saha ||
samare yoddhumaśakamahaṃ varamadoddhataḥ |
garutmatā saha yathā ḍuṇḍubhasya raṇaspṛhā ||
dāvāgninā pataṅgānāṃ timirasya ca bhāsvatā |
mṛgāṇāṃ hariṇā caiva drumāṇāṃ vāyunā tathā ||
bhekānāmahinā cāpi prāṇināṃ śamanena ca |
tadvattvayā samaṃ me kathamāsīnmahātraṇaḥ ||
yadatītamatītaṃ tadidānīṃ te varatrayam |
vṛṇe'haṃ mama taddehi manorathapadātigam ||
ekaṃ saumyākāradharā bhūtvā'smin janmanīśvari |
tvaṃ māṃ vadhiṣyasi trāṇahetoradhvarabhojinām ||
dvitīyaṃ te macchirasi vāmapādāmbujaṃ sadā |
sthāsyati prāṇayuktasya paśyatastvanmukhacchavim ||
tṛtīyaṃ devi yajñasya bhāgaṃ prāpnomi kaṃ cana |

Lesungshinweise: [Die Drucklesung mahātraṇaḥ ist gestört; „großer Kampf“ folgt dem eindeutigen Vergleichszusammenhang.] Drittens, Göttin, möge mir ein Anteil am Opfer zukommen.“ [Die Drucklesung mahātraṇaḥ ist gestört; „großer Kampf“ folgt dem eindeutigen Vergleichszusammenhang.]

Band III, S. 1000, Die Göttin offenbart Mahishasuras Herkunft
ityevamukte mahiṣe vacanena surāriṇā |
uvāca sasmitaṃ devī bhaktipraṇatakandharam ||
daityendra śṛṇu madvākyaṃ yathārthaṃ madhurākṣaram |
rambhāsuraste janakastapastaptvā sudāruṇam ||
śaṅkaraṃ toṣayāmāsa rambhakalpe himālaye |
vaca ūce harastuṣṭo mahābhāga varaṃ vṛṇu ||
hitvā so'nyavaraṃ vavre bhavān putro bhavatviti |
bhaktyā niyantritaḥ kāryagatitvāt sa maheśvaraḥ ||
varaṃ dadau sa ātmānaṃ putrākṛtamanuṣṭhya hi |
tasmājjāto hi mahiṣīgarbhe tvaṃ kāmamohitāt ||
sākṣāt tvaṃ rudra evāsi na sāmānyāharākṛtiḥ |
tathā |
śivastvaṃ varadānena rambhasya sutatāṃ gataḥ |
manvantaratrayaṃ sārdhaṃ bhuktavāṃśca jagattrayam ||
ataḥ paraṃ na vastavyaṃ tvayā ditijadehinā |
svapuraṃ prati gantavyaṃ mama lokādadhaḥ sthitam ||
kātyāyanasya śāpācca śiraśchedanahetukāt |
yuddhakāle sthāsyati no bhaktiratādṛśī tava ||
kapotaśāpādīdṛkṣādirityuktāḥ pañca hetavaḥ |

Lesungshinweise: [Die Lesung am Ende des Rudra-Verses ist beschädigt; ihre genaue Form bleibt ungesichert.]

Band III, S. 1001, Vergessen und Deutung der drei Gestalten
mahiṣāyedṛśaṃ dattvā varamuktvā purā kathām |
sapadyantardadhe kālī varṣāsu capalā yathā ||
devyāmantarhitāyāṃ sa sarvaṃ vismṛtavān kṣaṇāt |
babhūva pūrvavadduṣṭo yajñadevadvijanmanām ||
praṇaṣṭā bhaktirasyāpi devyāmavyabhicāriṇī |
pūrvadattamatibhraṃśā jñānamantarhitaṃ caret ||
iti te kathito devi vṛttāntaḥ pūrvasambhavaḥ |
siddhāntamanayorboddhuṃ rītyā śakyā vicakṣaṇāt ||
siddhāntanirṇayakṛte kathitākhyāyikā'pyasau |
iyaṃ hi śāradī pūjā mūrtibhedāt tridhā matā ||
tattadrūpamadhiṣṭhāya nṛṇāṃ gṛhṇāti sārcanam |

Band III, S. 1001, Ugracanda und Bhadrakali: sechzehn oder neun Tage
ye'ṣṭādaśabhujāṃ devīmugracaṇḍābhidhāṃ priye |
pipūjayiṣavo martyāstadupāsakatāmitāḥ ||
tathāśvinanavamyāṃ vai kṛṣṇāyāṃ susamāhitāḥ |
karavāle bodhayeyurmadhyāhne śaṅkhaniḥsvanaiḥ ||
khagānajān vā mahiṣāneṇān vā'nyabalīnapi |
rītiṃ saṃkalitāṃ kṛtvā dadyuḥ ṣoḍaśavāsarān ||
eṣādyā mahiṣālambhakartṛpūjāvidhirmataḥ |
atha mādhyamikaḥ pakṣa iṣasyādyatithau site ||
prātaḥ paṭahaniḥsvānaiḥ saḍḍhakkānakagomukhaiḥ |
īśvarīṃ ṣoḍaśabhujāṃ bhadrakālīti nāmikām ||
sambodhya ye pūjayeyurdināni nava vai priye |
apūpamodakaprāyabalisaṃkalitakramaiḥ ||

Band III, S. 1002, Zehnarmige Durga und gemeinsame Festglieder
tṛtīyaḥ pakṣa īdṛkṣa uditastripurāriṇā |
aśvayuksitaṣaṣṭhyāṃ vai śākhāyāṃ bilvaśākhinaḥ ||
sāyaṃkāle bodhayitvā vādyairuccāvacoddhataiḥ |
durgādevīmarcayeta saptamyādidinatraye ||
daśabāhudharāṃ devīṃ mahāsaundaryaśālinīm |
rītisaṃkalite pātre bilvapatrasya kīrtitā ||
atha vā karavīrasya śakyā ca mahiṣājayoḥ |
svasvaśaktyanusāreṇa sarvamanyat prakīrtitam ||
homo japaḥ kumāryarcā sādhakānāṃ ca bhojanam |
upoṣaṇamatho maunaṃ prabhūtaphaladahetave ||
hananāt khaḍgabāṇābhyāṃ tatra tatra tu bodhanam |
āvirbhāvo bilvataroratra bodhanamācaret ||
tattannakṣatralābhe tu phalabhūmā prajāyate |
nakṣatrāṇāmalābhe tu kevalāyāṃ tithau caret ||

Band III, S. 1002, Schmuckgaben am vierten Tag
satyāṃ śaktau caturthyāṃ vai devyāḥ keśaṃ vimocayet |
tatra pūjā vidhātavyā mahāvibhavavistaraiḥ ||
udvartanaṃ kaṇṭakikāṃ keśabandhanaḍorakam |
nakharañjaṃ śalākāṃ ca sindūrālaktakajjalam ||
sugandhitailoṣṇajalapiṣṭātāmalakādikam |
dadyāddevyai viśeṣeṇa bhaktibhāvena pārvati ||

Lesungshinweise: [Die Wortverbindung piṣṭātāmalaka ist im Druck gestört; die genannten Materialien sind erkennbar.]

Band III, S. 1002–1003, Puranische und tantrische Ordnungen
pūjāyāḥ kathitaṃ cātra dvaividhyaṃ munipuṅgavaiḥ |
paurāṇikaṃ tāntrikaṃ ca kālikāprītisiddhaye ||
śrutadhvajāya prāṅnandikeśvareṇa yadīritam |
taddhi bahulavistāraṃ śāradīyārcanaṃ matam ||
yaddevyā svayamākhyātaṃ kapilāya maharṣaye |
tannātibahulaṃ nātisvalpaṃ madhyamamucyate ||
yaddaurveṇa samākhyātaṃ sagarāya mahībhṛte |
tadvijñeyaṃ sureśāni kanīyaḥ śaradarcanam ||
tāntrikaṃ bahutantroktaṃ sarvaiḥ svasvamatāgatam |
yo yenaiva krameṇaitāṃ śaradarcāṃ varānane ||
vidhatte sa samāpnoti phalaṃ tattatkrameṇa hi |
iyaṃ hi pūjā dvividhā paurāṇī tāntrikī tathā ||
tāntrike kaulikī rītiḥ purāṇe vaidikī matā |
yadyebhyo rocate devi pratinandati te hi tat ||

Band III, S. 1003–1004, Orte der Verehrung und Navapatrika
atha pūjā prakartavyā keṣu keṣu sthaleṣu hi |
tatrottaraṃ te vadāmi śṛṇuṣvāvahitā satī ||
taijase pratimā yantre'tha vā māheyadārave |
śaileya atha vā devi dhātave girisambhave ||
bilvavṛkṣaḥ patrikā ca ghaṭaḥ pūrvavadīritaḥ |
gomayenopaliptaṃ vā sthaṇḍilaṃ jagadīśvari ||
sindūrāṅkaṃ maṇḍalaṃ vā śūlakhaḍgaśarāstathā |
pustakaṃ vā citrapaṭaṃ sarvatobhadra eva vā ||
anādipīṭhaṃ ca tathā śivaliṅgaṃ tathaiva ca |
jalamagnistathā khātanṛkaroṭisthalaṃ śubham ||
evamādīni cānyāni sthānānyarcanahetave |
patrikāśca parijñeyāḥ kadalībilvadāḍimāḥ ||
haridrāśokakaccyau ca jayantī dhānyamālinī |
bhaviṣye'pi |
rambhā kaccī haridrā ca jayantī bilvadāḍimau |
aśoko mānakaścaiva dhānyāni nava patrikāḥ ||
mahākālasaṃhitāyām |
ekāśīti padaṃ cakraṃ sarvatobhadramaṇḍalam |
bhittau citrīkṛtā devī pūjitā phaladāyinī ||

Lesungshinweise: [Die unvollständige erste Pflanzenliste wird nicht stillschweigend um die neunte Art ergänzt.]

Band III, S. 1004, Hauptakte an Ashtami und Navami
aṣṭamyāṃ tu viśeṣeṇa pūjā kāryā'tra pārvati |
prabhūtabalidānaṃ tu navamyāṃ homa eva ca ||
aṣṭamīnavamīsandhau viśeṣāt pūjanaṃ caret |
navamyāṃ balidānānte kumārīpūjanaṃ tathā ||
dinatraye'pi ca mahādevyāḥ snānaṃ prakalpayet |
tathā |
upavāsaṃ tathā kuryādaṣṭamyāṃ kālikāmude ||
siddhyarthaṃ svābhilāṣāṇāṃ tathā'nyeṣāṃ ca śarmaṇām |
kintu putrī na kurvīta kṛte putro vinaśyati ||
stryupayogīni vastūni ratnanādīni yāni hi |
tāni devyai pradeyāni vibhavādyanurūpataḥ ||

Lesungshinweise: [Ratnanādīni ist eine gestörte Druckform; „Juwelen und Ähnliches“ ist die sinngemäße Lesung.]

Band III, S. 1004–1005, Sankalpa und Erweckung am Bilva-Baum
tithau śuklapratipadi kṛtopakrama īśvari |
ṣaṣṭhe'hni sāyaṃsamaye kṛtanityakriyo divā ||
bodhayedbilvaśākhāyāṃ deśikaḥ parameśvarīm |
saṅkalpaṃ purataḥ kṛtvā svastivācanapūrvakam ||
sarāśimāsapakṣasya titherullikhanakramāt |
sagotranāmoccaraṇaṃ yajamāno vidhāya hi ||
durgābodhanakarmāhaṃ kariṣye iti kīrtayet |
bhūtaśuddhiṃ tataḥ kṛtvā ṣaḍaṅgaṃ sarṣi tatparam ||
āvāhya bilvaśākhāyāmatha vā mūrtipīṭhayoḥ |
upacāraiḥ ṣoḍaśabhirmūlamantreṇa deśikaḥ ||
pūjayitvā jagaddhātrīmardhamastamite ravau |
bilvavṛkṣaṃ ca sampūjya gandhapuṣpākṣatādibhiḥ ||
śaṅkhatūryaninādaiśca murajadhvanigītibhiḥ |
bodhayet stutisaṃlāpairvandīva vasudhādhipam ||
procyamānaṃ samuccārya mantraṃ saṃcālayecchivām |

Band III, S. 1005, Verschlüsselte Erweckungsformel
tāramedhe śākinī ca kūṭaṃ svāpnāvataṃ tathā |
visandhibhagavatyuktvottiṣṭha dvayamudīrayet ||
nidrāṃ jahi yugaṃ cāpi pratibudhyasva ca dvayam |
mama śatrūn hana dvandvaṃ pātaya dvitayaṃ tathā ||
lajjā ramā ḍākinī ca phaṭsvāhā tadanantaram |
tāraḥ praṇavaḥ |
medhaṃ vāgbhavam |
śākinī [pāṭha aspaṣṭa] |
svāpnāvatīkūṭam [pāṭha aspaṣṭa] |
ḍākinī [pāṭha aspaṣṭa] |

Band III, S. 1005, Erweckungsverse mit Rama-Bezug
tantrāntare tu ślokarūpā mantrā uktāḥ |
yathā |
rāvaṇasya vadhārthāya rāmasyānugrahāya ca |
akāle brahmaṇā bodho devyāstvayi kṛtaḥ purā ||
ahamapyāśvine ṣaṣṭhyāṃ sāyāhne bodhayāmi vai |
śakreṇāpi ca sambodhya rājyaṃ prāptaṃ surālaye ||
tasmādahaṃ tvāṃ pratibodhayāmi vibhūtirājyapratipattihetoḥ |
yathaiva rāmeṇa hato daśāsyastathaiva śatruṃ vinipātayāmi ||
tathā |
ṣaṣṭhyāṃ sāyaṃ prakurvīta bilvavṛkṣe'dhivāsanam |

Lesungshinweise: [Historischer ritueller Wortlaut.]

Band III, S. 1006, Adhivasa und Schutz der Feststätte
mahākālasaṃhitāyām |
rajanyādye muhūrte tu caṇḍikāmadhivāsayet |
sugandhitailapātābhyāṃ pañcabhirgandhajātibhiḥ ||
puṣpajātiviśeṣaiśca tāvadbhiradhivāsayet |
sarvamāṅgalyavastūni vidhāyaikatra bhājane ||
praśastavadanaṃ devyāḥ kārayet tadanantaram |
samāṃsamīnasiddhānnabaliṃ bhūtebhya utsṛjet ||
gītavādyaiśca nāṭyaiśca namaskāraiśca jāgaraiḥ |
devīṃ santoṣya vacanairvyājastutyādyanindanaiḥ ||
siddhārthakairmantrapāṭhapūrvaṃ rakṣāṃ vidhāya ca |
pūrvavat sarvamābhāṣya māsapakṣatithikramaiḥ ||
śaratkālīnapūjāṅgaṃ tataśca kalyapatrikāḥ |
atha vā pratimāpīṭhayantrasthāpanakarmaṇi ||
durgādevyā gandhapuṣpapaṭavāsasragādibhiḥ |
adhivāsanakarmāhaṃ kurvīyetyabhijalpya vai ||
pūrvavadbhūtaśuddhiṃ ca sarṣi karaṣaḍaṅgakam |
prāṇāyāmatrayaṃ cāpi kṛtvā'rghasthāpanaṃ caret ||
gaṇeśamatha dikpālān mātryāhā~stathaiva ca |
baṭukān kṣetrapālāṃśca dvārādhyakṣāṃśca yoginīḥ ||
śaktyopacāraiḥ sampūjya patrikāpīṭhamūrtiṣu |
āvāhya devīmiṣṭāṃ ca mūlamantropacārakaiḥ ||

Lesungshinweise: [Mehrere lokale Ritualbegriffe des Drucks bleiben provisorisch.] Gaṇeśa, Richtungswächter, die in einer beschädigten Wortgruppe genannten Mütter, Baṭukas, Kṣetrapālas, Torhüter und Yoginīs werden nach Vermögen verehrt; dann wird die eigene erwählte Göttin in Patrikā, Pīṭha oder Bild angerufen und mit Wurzelmantra und Darbringungen verehrt.

Band III, S. 1006–1007, Salbung und Blumenschmuck
śātāharidrātailāni ekīkṛtya samāni hi |
caitanyakamalālajjāgandhacārairudastakam ||
uccārya dadyādalike śirasyapi ca pādayoḥ |
tataḥ kuṅkumakarpūrakastūrīmalayodbhavaiḥ ||
ekīkṛtairḍākinīhṛnmantraistānyeva bhūṣayet |
bilvapatrajavāpadmakaravīrāparājitāḥ ||
ekīkṛtyārpayenmūrdhni vadanmadanamastake |
mālyairāpūrayedyantraṃ pratimāṃ patrikāmapi ||

Lesungshinweise: [Śātā und die verschlüsselte Salbungsformel sind lokal unsicher; die Codenamen bleiben unaufgelöst.] Unter einer aus Caitanya, Kamalā, Lajjā, Gandha und weiteren beschädigten Codenamen beschriebenen Formel trägt man sie auf Stirn, Kopf und Füße auf.

Band III, S. 1007–1008, Glücksgegenstände und Nachtwache
śaṅkho nāsavadau kroḍī mṛttikāmalayodbhavaḥ |
gorocanādhānyadūrvādṛṣatsindūrakajjalam ||
haridrāsvastikālaktadadhyakṣataphalāmbujam |
dhūpadīpau madhughṛtaṃ kumārīkaratantavaḥ ||
ghanasāro mṛgamadaṃ kaṅkolaṃ kuṅkumaṃ tathā |
mahauṣadhigaṇāḥ siddhārthaphalaṃ svarṇamaṇī tathā ||
raupyaṃ vyāghranakho'mbhojaṃ viṣṇukrāntā'parājitā |
evamādīni māṅgalyadravyāṇyuktāni yāni vai ||
ekasmin bhājane tāni ekīkṛtya pṛthak pṛthak |
devyāḥ śiro vakṣasi ca tāramedhatrapāśiraḥ ||
proccaran samanuttolya trivāraṃ sparśayecchanaiḥ |
bhūtādibhyo baliṃ dadyāt tattadbījaṃ puraḥ smaran ||
tattannāmābhyasantaṃ ca sandhineṣa balirnamaḥ |
daśadikṣu kṣipeccāpi rājikāśvetasarṣapau ||
tārādrakṣayugaṃ cāstraṃ śiraḥ kūrco'ntime tathā |
varṇaiścaturbhiḥ saṃveṣṭya tāṃśca kalmāṣatantubhiḥ ||
bāṇairiti 4-5 pu॰ pāṭhaḥ |
astrāṇyasyāḥ puraḥ kṛtvā jāgryāt sakalāṃ niśām |
iti ṣaṣṭhīkṛtyam |

Lesungshinweise: Einige Wörter nach „Muschelhorn“ sind beschädigt und bleiben unbestimmt.

Band III, S. 1008, Saptami: Abnahme des Bilva-Zweigs
atha saptamīkṛtyaṃ tatraiva |
atho uṣasi saptamyāṃ kṛtanityakriyo budhaḥ |
pūrvavadbilvaśākhāyāṃ devīmabhyarcya mānavaḥ ||
śitāṃ gṛhītvā churikāṃ mantramenaṃ samuccaret |
phaladvayayutāṃ śākhāṃ chindyādbilvasya sādhakaḥ ||
caitanyaṃ praṇavaṃ māyā roṣarāvau ca ḍākinī |
imāṃ śākhāṃ chindhi yugaṃ chedaya dvitayaṃ tathā ||
astrayugmaṃ śiraścāpi gṛhītvā tāṃ karadvaye |
baddhāñjaliścaturmantrān paṭhet paurāṇikān priye ||

Lesungshinweise: [Die Codenamen bleiben unaufgelöst; die Druckform imaṃ śākhāṃ ist grammatisch gestört.]

Band III, S. 1008, Vier Anreden an den Bilva-Baum
merumaṇḍalakailāsahimavacchikhare girau |
jātaḥ śrīphalavṛkṣastvamambikāyāḥ sadā priyaḥ ||
śrīśaile śikhare jātaḥ śrīphalaḥ śrīniketanaḥ |
netavyo'si mayā gaccha pūjyo durgāsvarūpataḥ ||
bilvavṛkṣa mahābhāga sadā tvaṃ śaṅkarapriya |
gṛhītvā tava śākhāṃ hi devīpūjāṃ karomyaham ||
śākhācchedodbhavaṃ duḥkhaṃ na ca kāryaṃ tvayā taro |
devairgṛhītvā śākhāṃ te pūjitā'mbeti viśrutiḥ ||

Band III, S. 1008, Einladung der Göttin im Zweig
punaranyat padyarūpaṃ mantraṃ brūyācca sādhakaḥ |
putrāyurdhanavṛddhyarthaṃ neṣyāmi tvāmumāpriyām ||
bilvaśākhāṃ samāśritya rājyaṃ devi prayaccha me |
āgaccha caṇḍike devi sarvakalyāṇahetave ||
kātyāyani gṛhāṇārcāṃ namaste śaṅkarapriye |

Band III, S. 1009, Einzug der Pflanzen und grosses Bad
tataḥ pūrvoditāścānyā āharedaṣṭa patrikāḥ |
tantrāntare |
patrikāstāḥ samānīya gītavādyapuraḥsaram |
brahmaghoṣādibhiḥ sārdhaṃ nītvā'nyasyedgṛhāṅgaṇe ||
mahākālasaṃhitāyām |
tā ekīkṛtya latayā'parājitasamāhvayā |
saṃveṣṭya vasanenāpi pūjāsaṅkalpamācaret ||
pūrvavat sarvamuccārya patrikāpīṭhamūrtitaḥ |
tataśca sthāpanamahaṃ kariṣye iti kīrtayet ||
patrikāyāṃ tathā mūrtau khaḍge vā yantramūrtyoḥ |
yantrakumbhayoriti 2-5 pu॰ pāṭhaḥ |
devīmāvāhya sampūjya bilvapatrāñjalitrayam ||
dattvā śaktau prakurvīta devyāḥ snānaṃ mahottaram |
taddhi paurāṇavaidikyamapi saṃkīrtayāmi te ||
śakto dinatrayaṃ kuryādaśakto tu dinadvayam |
sarvābhāve navamyāṃ tu snānamāvaśyakaṃ matam ||
kuryādatrāpi saṅkalpaṃ kāmyametadyataḥ priye |
śatajanmakṛtāt pāpānmocane prathamaṃ smṛtam ||
tathā cāṣṭasahasrābdāvacchinnapadataḥ khalu |
durgālokasthitiriti śatayajñaphalāptiyuk ||
navā'pi patrikāḥ śuddhatoyena snāpayet tataḥ |
pratyekaṃ tattadākhyābhirmūrtau nāmnā dhiyā'pi ca ||
mantrāṇāṃ padyarūpāṇāmādau tārastrapā smaraḥ |
ramā medhaṃ rāvaroṣau ḍākinyaṣṭa ca vai nava ||
pratyekaṃ devi deyāni tāntrikasnāpanakrame |

Lesungshinweise: [Der Druck zählt neun, nennt aber nur acht klar erkennbare Codenamen; ein neunter wird nicht erfunden.] Die Göttin wird in Patrikā, Bild, Schwert oder Yantra angerufen; eine Fußnotenvariante nennt Yantra und Krug.

Band III, S. 1010, Badeanreden an die neun Pflanzen
kadalītarusaṃsthā'si śambhuvakṣaḥsthalasthite |
snāpayāmyadya patri tvāṃ namaste haravallabhe ||
kaccitvaṃ sthāvarībhūtā sadyaḥ siddhividhāyinī |
durgārūpeṇa sarvatra snānena vijayaṃ kuru ||
haridre hara duḥkhāni śaṅkarasya sadā priye |
rudrarūpā'si devi tvaṃ sarvaśāntiṃ prayaccha me ||
jayantī jayarūpā'si jagatāṃ jayakāriṇī |
sthāpayāmīha devi tvāṃ jayaṃ dehi gṛhe mama ||
śrīphala śrīniketo'si sadā vijayavardhana |
dehi me dharmakāmārthān prasanno bhava sarvadā ||
dāḍimyaghapraṇāśāya kṣunnāśāya tathā nṛṇām |
nirmitā'si purā dhātrā prasīda tvamumāpriye ||
sthirā bhava sadā loke durgeśokavināśini |
mayā tvaṃ pūjitā nityaṃ sthirā bhava harapriye ||
brāhmeṣu māno māniṣu mānanīyaḥ surāsuraiḥ |
snāpayāmi mahādevīṃ mānaṃ dehi namo'stu te ||
lakṣmīstvaṃ dhānyarūpā'si prāṇināṃ prāṇadāyinī |
sthirā'tyantaṃ hi no bhūtvā gṛhe kāmapradā bhava |

Lesungshinweise: [Der Beginn der Mānaka-Zeile ist gestört; ihr erkennbares Wortspiel mit māna, Ehre, bleibt gewahrt.]

Band III, S. 1010–1011, Abhisheka: Flüsse und heilige Gewässer
tato dvitrinadītoyaṃ kṛtvā kalaśagarbhagam |
candanāloḍitaṃ cāpi snāpayet tena caṇḍikām ||
śītā cālakanandā ca cakṣurbhadrābṛhatī |
tuṅgabhadrā kṛṣṇavarṇā payoṣṇī narmadā tathā ||
tāpī bhīmarathī siprā vitastairāvatī tathā |
godāvarī vipāsā ca śatadruḥ sindhureva ca ||
carmaṇvatī ca kāverī tāmraparṇī mahānadī |
karatoyā bāhudā ca śoṇā vetravatī tathā ||
devikā bhairavaḥ kokā gomatī cotpalāvatī |
ātreyī bhāratī gaṅgā yamunā ca sarasvatī ||
sarayūrgaṇḍakī cāpi śvetagandhā ca kauśikī |
bhogavatī ca pātāle svarge mandākinī tathā ||
etāścānyāśca yā nadyo bhāṣitā yāśca neritāḥ |
devakhātāni tīrthāni kūpā nirjharasaṃjñakāḥ ||
sarāṃsi sindhavaścāpi sambhedā ye ca bhūtale |
sarve tvāmabhiṣiñcantu |
vittairāvatī iti 4 pu॰ pāṭhaḥ |
śvetagaṅgā iti 2-3-5 pu॰ pāṭhaḥ |

Lesungshinweise: [Einzelne Flussnamen sind gestört. Fußnoten lesen vittairāvatī sowie, klarer, Śvetagaṅgā statt Śvetagandhā.] Fußnoten lesen vittairāvatī sowie, klarer, Śvetagaṅgā statt Śvetagandhā.]

Band III, S. 1011–1012, Abhisheka: Götter und personifizierte Kräfte
brahmaviṣṇumaheśvarāḥ |
vāsudevo jagannāthastathā saṅkarṣaṇaḥ prabhuḥ ||
pradyumnaścāniruddhaśca bhavatīṃ snāpayantvame |
khyātā ye dvādaśādityā rudrā ekādaśāpi ca ||
marutaśconapañcāśadvasavo'ṣṭartavaśca ṣaṭ |
ākhaṇḍalo'gnirbhagavān yamo vai nirṛtistathā ||
varuṇaḥ pavanaścaiva dhanādhyakṣastathā śivaḥ |
brahmaṇā sahitaḥ śeṣo dikpālāḥ snāpayantvamī ||
kīrtirlakṣmīrdhṛtirmedhā puṣṭiḥ śraddhā kṣamā ratiḥ |
buddhirlajjā kriyā śāntistuṣṭiḥ kāntiśca mātaraḥ ||
etāstvāmabhiṣiñcantu śaktirūpadharāstava |
ādityaścandramā bhaumabudhajīvasitārkajāḥ ||
rāhuḥ ketuśca bhavatīṃ snāpayantu grahā nava |
ṛṣayo manavo gāvo devamātara eva ca ||
devapatnyo'dhvarā nāgā daityāścāpsarasāṃ gaṇāḥ |

Band III, S. 1012, Abhisheka: Waffen und Wissensgebiete
triśūlacakracāpaṣṭimuśuṇḍī parigho gadā |
kuntamudgarakhaṭvāṅgaśaktitomaraparśavaḥ ||
paṭṭiśo mudgalaḥ prāsabhindipālakuṭṭaṅkāḥ |
hutā śataghnī kuliśapāśakuntahalāni ca ||
catvāra ṛgyajuḥsāmātharvaṇo nigamā hi ye |
aṅgāni śikṣā kalpaśca chando vyākaraṇaṃ tathā ||
niruktaṃ jyautiṣaṃ cāpi purāṇānyakhilāni ca |
mīmāṃsānyāyavedāntākṣapātsāṅkhyapatañjalāḥ ||
smṛtiśāstrāṇi sarvāṇi daṇḍanītividyā'pi ca |
gandharvāyurdhanurvedāścatuḥṣaṣṭiśca yāḥ kalāḥ ||
astrāṇi sarvaśastrāṇi vāhanāni nṛpāstathā |
oṣadhāni ca sarvāṇi śilpavidyādikāni vā |

Lesungshinweise: [Einige Glieder der gedruckten Waffenliste, darunter cāpaṣṭi und hutā, sind beschädigt und bleiben unbestimmt.]

Band III, S. 1012–1013, Abhisheka: Edelsteine, Zeit und Welten
muktāmāṇikyavaidūryavajrendramaṇayastathā |
gomedapadmarāgau ca pravālaḥ śyāma eva ca ||
ratnāni yāni cānyāni kālasyāvayavāśca ye |
manvantarāṇi sarvāṇi catvāryapi yugāni hi ||
abdamāsartupakṣāhorātrāyanakalālavāḥ |
rāśinakṣatrayogāśca kalāṃśāścāpi sūkṣmakāḥ ||
saritaḥ sāgarāḥ śailāstīrthāni jaladā nadāḥ |
devadānavagandharvā yakṣarākṣasapannagāḥ ||
ete tvāmabhiṣiñcantu dharmakāmārthasiddhaye |
sindhuraivataśoṇādyā ye hradā bhuvi viśrutāḥ ||
sarve sumanaso bhūtvā bhṛṅgāraiḥ snāpayantu te |
takṣakādyāśca ye nāgāḥ pātālatalavāsinaḥ ||
snāpayantu jagaddhātri bhṛṅgāraistvāṃ suvāsitaiḥ |
sindhubhairava iti 2-3-5 pu॰ pāṭhaḥ |

Lesungshinweise: [Die Seenliste ist lokal unsicher; eine Variante liest Sindhu-Bhairava.] Takṣaka und die anderen Nāgas der Unterwelt mögen dich, Weltträgerin, mit wohlriechendem Wasser aus solchen Krügen baden.“ [Die Seenliste ist lokal unsicher; eine Variante liest Sindhu-Bhairava.]

Band III, S. 1013–1014, Einzelne Wasserbäder
atha dravyaviśeṣeṇa mantrabhedān bravīmi te |
paurāṇānapi tantrīyānmahāsnāpanakarmaṇi ||
sarveṣāmadhipo deva īśāno nāma nāmataḥ |
śūlapāṇirmahādevaḥ sa tvāṃ saṃsnāpayet prabhuḥ ||
snāpayecchaṅkhatoyena mantramenamudīrayet |
mandākinyāstu yadvāri sarvapāpaharaṃ param ||
svargasrotaḥsamudbhūtaṃ snānaṃ bhavatu tena te |
gāṅgena vāriṇā devīṃ snāpayenmanunā'munā ||
uṣṇaṃ sukhasparśakaraṃ jyotirvahnisamanvitam |
malāpahārakaṃ kalyaṃ tena snānaṃ samācara ||
snāpayet pāthasoṣṇena paṭhanmantramamuṃ priye |
gandhāḍhyaṃ śobhanaṃ caiva śītalaṃ sumanoharam ||
sarvapāpaharaṃ toyaṃ tat te snānāya kalpatām |
amunāmodisalilakumbhena snāpayecchivām ||
puṇyaṃ pavitraṃ svacchaṃ ca śītalaṃ svādu yajjalam |
snānāya kalpatāṃ tat te tathaiva śramaśāntaye ||
medhyācchaśītalāmbhobhiḥ snāpayedamuneśvarīm |

Band III, S. 1014, Pancagavya: Gesamtspruch, Kuhurin und Kuhdung
gāvaḥ pavitrā hyanaghā gāvo viśvasya mātaraḥ |
gāvo'dhvarāṇāṃ dhātryaśca goṣu sarvaṃ pratiṣṭhitam ||
tadaṅgasrutaiḥ pañcagavyaistvāṃ snāpayāmyaham |
iti sāmānyato mantraṃ paṭhitvā tadanu priye ||
pratyekaṃ pañcagavyena snāpayejjagadambikām |
gavāṃ mūtreṇa puṇyena sarvāghaparimoṣiṇā ||
snāpayāmi jagaddhātrīṃ putrāyurdhanavṛddhaye |
etena snāpayeddevīṃ gomūtreṇa śanaiḥ śanaiḥ ||
pavitratākaraṃ bhūmervibhūteḥ kāraṇaṃ param |
gomayaṃ sarvapāpaghnaṃ tena tvāṃ snāpayāmyaham ||
mantramenaṃ paṭheddevīṃ snāpayedgomayāmbhasā |

Lesungshinweise: [Die Reinheitsaussagen gehören zum historischen Ritualverständnis und beziehen sich hier auf das rituelle Bildbad.]

Band III, S. 1014–1015, Dickmilch, Milch und Ghee
yadgavāmaṅgasambhūtaṃ haviṣaḥ kāraṇaṃ hi yat |
dadhi tat te'ṅgalāvaṇyakaraṇāya bhavatvidam ||
dadhnā'munā bhagavatīṃ snāpayeddeśikottamaḥ |
yajñakriyākalāpo'yaṃ sarvo yasmin pratiṣṭhitaḥ ||
payasā tādṛśena tvāṃ snāpayāmi harapriyām |
gṛṇannamuṃ gavyadugdhaiḥ snāpayejjagadambikām ||
yaddhomasādhanatvena prathitaṃ nigamādiṣu |
yaccāpyagnimukhenaiva bhuñjate nikhilāḥ surāḥ ||
yasmāt pavitraṃ naivāsti balavīryakaraṃ ca yat |
tena tvāṃ snāpayāmyadya gavyena haviṣeśvarīm ||
kālīmamubhyāṃ mantrābhyāṃ ghṛtena snāpayedbudhaḥ |

Band III, S. 1015, Gemischtes Pancagavya und Pancamrita
ekīkṛtya tataḥ pañcagavyāni sakalāni hi |
tathā'nāmikayāloḍya kuśamūlena vā priye ||
yasmāt paraṃ nāparamasti medhyaṃ dehe gataṃ yadvṛjinaṃ nihanti |
nāste paraṃ hṛdyamatastadetat snānāya bhūyāt tava pañcagavyam ||
snāpayet pañcagavyena mantreṇānena kālikām |
gavyaṃ payo dadhi ghṛtaṃ mādhvīkaṃ sitaśarkarāḥ ||
pañcāmṛtamidaṃ proktamamunā snāpayedumām |
sāraṃ gṛhītvā jagatāṃ trayāṇāṃ yannirmitaṃ yajñakṛte vidhātrā |
pañcāmṛtaṃ tanmadhuraṃ manojñaṃ saṃsnāpakaṃ te jagadamba bhūyāt ||
manunaivāmunā pañcāmṛtena snāpayecchivām |

Band III, S. 1015, Durga-Gayatri und Pflanzenbad
tathā |
oṃ kātyāyanyai vidmahe bhagavatyai dhīmahi tanno durgā pracodayāt |
etenekṣurasenaiva snāpayīta sureśvarīm |
tantrāntare |
mahauṣadhībhiḥ sarvābhiḥ sarvakāmārthasiddhaye |
yā oṣadhīti mantreṇa snāpayejjagadambikām ||
mahauṣadhya uktā mātsye |
sahadevī tathā vyāghrī balā cātibalā tathā |
śaṅkhapuṣpī ca siṃhī ca vacā caiva suvarcasā ||
mahauṣadhyaṣṭakaṃ proktaṃ mahāsnāne niyojayet |
vyāghrī kaṇṭakārikā |
balā bālyalkakaḥ |
sarvauṣadhayastu prāgevoktāḥ |

Lesungshinweise: Die Glosse identifiziert Vyāghrī mit Kaṇṭakārikā; die Bezeichnung zur Balā ist beschädigt und wird nicht botanisch aufgelöst.

Band III, S. 1015–1016, Tausendstrahlbad und kosmische Gewässer
tathā |
sahasradhārakumbhena snāpayejjagadambikām |
mahākālasaṃhitāyām |
sāgarāḥ saritaḥ sarvāḥ svargasroto nadāstathā |
tisraḥ koṭyo'rdhakoṭiśca tīrthāni pṛthivītale ||
kūpāḥ saraḥ prasravaṇā devakhātāḥ sagartakāḥ |
kulyāśca nirjharī vāpyo yāvantaśca jalāśayāḥ ||
lavaṇekṣusurāsarpirdadhidugdhajalātmikāḥ |
samudrāḥ sapta taddvīpā ye ca sapta prakīrtitāḥ ||
jambūplakṣakuśākrauñcaśākaśālmalipuṣkalāḥ |
abhiṣiñcantu sarve tvāṃ mantrapāṭhavaśīkṛtāḥ ||

Lesungshinweise: [Der letzte Inselname lautet im Druck Puṣkala; er wird nicht stillschweigend geändert.]

Band III, S. 1016, Die Veden als Badende
agnimīḻeti mantreṇa ṛgvedasyādyayā ṛcā |
tvāṃ snāpayatu gavyena payaḥkumbhena caṇḍikām ||
iṣe tvākhyena mantreṇa snāpayatvikṣujadravaiḥ |
ṣaḍaśītibhidā yukto yajurvedaḥ sureśvarīm ||
sahasraśākhāsaṃyuktaḥ sāmavedo madhudravaiḥ |
agna āyāhi mantreṇa tvāṃ snāpayatu caṇḍikām ||
atharvavedo haviṣā bahuśākhāsamanvitaḥ |
śanno devīti mantreṇa devi tvāmabhiṣiñcatu ||
aṣṭādaśa purāṇāni vyāsenoktāni yāni hi |
yāni copapurāṇāni dadhnā tvāṃ snāpayantu hi ||
maharṣibhiḥ praṇītāni dharmaśāstrāṇi yāni ca |
śataṃ cāśītirūpāṇi snāpayantu maheśvarīm ||

Lesungshinweise: [Die vedischen Mantras stehen in der Quelle nur als Anfangswörter.]

Band III, S. 1016–1017, Acht Wasserkalashas
surāstvāmabhiṣiñcantu brahmaviṣṇumaheśvarāḥ |
svarganadyambupūrṇena ādyena kalaśena tu ||
amunā gāṅgatoyena snāpayet parameśvarīm |
marutaścābhiṣiñcantu bhaktimantaḥ sureśvarīm ||
meghatoyāmbupūrṇena dvitīyakalaśena ca |
etena vṛṣṭinīrāḍhyakumbhena snāpayecchivām ||
sārasvatena toyena svacchamedhyena caṇḍike |
vidyādharāḥ snāpayantu tṛtīyakalaśena tu ||
sarasvatyambusampūrṇaghaṭenāsnāpayecchivām |
tvāṃ snāpayantu śakrādyā lokapālāḥ samāgatāḥ ||
sāgarodakapūrṇena turyeṇa kalaśena hi |
abhāvenāmbunā devīṃ snāpayenmanunā'munā ||
ārṇavena iti 2-3-5 pu॰ pāṭhaḥ |
vāriṇā paripūrṇena padmareṇusugandhinā |
pañcamenābhiṣiñcantu nāgāstvāṃ kalaśena hi ||
padmapuṣpasamāyuktajalakumbhamanustvasau |
himavanmerukailāsā abhiṣiñcantu parvatāḥ ||
nirjharodakapūrṇena ṣaṣṭhena kalaśena hi |
amunā nirjharāmbhobhiḥ snāpayet parameśvarīm ||
sarvatīrthāmbupūrṇena kalaśena sureśvarīm |
saptamenābhiṣiñcantu ṛṣayaḥ sapta khecarāḥ ||
mantreṇaitena tīrthāmbukumbhena snāpanaṃ caret |
vasavastvā'bhiṣiñcantu kalaśenāṣṭamena tu ||
sārasenaiva toyena durge devi namo'stu te |
devīmanena mantreṇa siñcet kāsāravāriṇā ||

Band III, S. 1018, Neunter Kalasha und Frucht des grossen Bades
dharmo jñānaṃ ca vairāgyaṃ tapaḥ satyaṃ kṣamā dhṛtiḥ |
yaśo viveko niyamo brahmacaryaṃ dayā damaḥ ||
śāntirmaunaṃ tathā śaucaṃ santoṣo mitabhāṣitā |
yāvatyaścopaniṣadaḥ kaivalyapratipādakāḥ ||
sthāvaraṃ jaṅgamaṃ cāpi trailokye yat pratiṣṭhitam |
yadyatsṛṣṭāvutpannaṃ mūrtaṃ cāmūrtameva ca ||
acaraṃ yaccaraṃ cāpi yadvācyamavācyam |
te sarve snāpayantu tvāṃ navamena ghaṭena hi ||
snāpayecchuddhatoyena caṇḍikāṃ manunā'munā |
ityuktaṃ te mahāsnānaṃ śaradarcāvidhau priye ||
dināntare'pi kurvīta bhaktaścedbhaktibhāvitaḥ |
anena vidhinā yastu snāpayejjagadambikām ||
saptajanmakṛtāt pāpānmuktaḥ syānnātra saṃśayaḥ |
divyāṣṭābdasahasrāṇi devīloke vaset tathā ||
navamyāṃ tu mahāsnānaṃ dhanaputravivardhanam |
sahasrayajñasya phalaṃ labhate nātra saṃśayaḥ ||
rājā rājyamavāpnoti śatrunāśaṃ tathaiva ca |
svābhīṣṭamāpnuvantyanye mahāsnānena pārvati ||

Lesungshinweise: [Die hier genannten sieben Geburten und tausend Opfer unterscheiden sich von den früheren Fruchtangaben auf S1009; beide bleiben erhalten.]

Band III, S. 1018–1019, Bali an die Bhutas nach dem Bad
mahāsnānādanu tato bhūtebhyo balimutsṛjet |
sa kaulānāṃ māṃsamayo māṣānnaṃ smṛtivartinām ||
gṛhītvā tamamubhyāṃ vai manubhyāmutsṛjedbalim |
bhūtāḥ pretāḥ piśācāśca ye vasantyatra bhūtale ||
te gṛhṇantu mayā dattaṃ balimenaṃ prasādhitam |
pūjitā gandhapuṣpādyairbalibhistarpitāstathā ||
deśādasmādviniḥsṛtya pūjāṃ paśyantu matkṛtām |
tārarāvau kūrcabhūto bhyasanto bhūta eva ca ||
sasandhyeṣa balirhṛcca mantrāvetāvudāhṛtau |
rāvaḥ [pāṭha aspaṣṭa] |
bhūtaḥ [pāṭha aspaṣṭa] |
tathā |
akṛte balidāne tu mahāsnānādanantaram ||
aphalaṃ tadbhaveddevi pūjāṅgaṃ hīyate tathā |
vilumpanti sadā duṣṭā na ca gṛhṇanti devatāḥ ||
tasmādyatnena kartavyaṃ bhūtānāmapasāraṇam |

Band III, S. 1019, Wegweisung störender Wesen
lājacandanasiddhārthabhasmadūrvākṣatādikam |
gṛhītvā tāraroṣāstrainiḥkṣepya padyamudīrayet ||
apasarpantu bhūtāste ye bhūtāḥ [pāṭha aspaṣṭa] |
bhūtānāmavirodhena devīpūjāṃ karomyaham ||
vetālāśca piśācāśca rākṣasāśca sarīsṛpāḥ |
apasarpantu sarvatra mantrarūpākṣatāḍitāḥ ||
ante manunāmeteṣāṃ hū~ aḥ phaḍiti kīrtayet |

Lesungshinweise: [ein beschreibendes Glied ist beschädigt] [Die beschädigte Zeile wird nicht durch eine anderswo bekannte Standardfassung ersetzt.] Dazu spricht man: „Weichen mögen jene Bhūtas … [ein beschreibendes Glied ist beschädigt].

Band III, S. 1019–1020, Nirajana in fünf Formen
bhūtādīnapasāryātha dvārapālebhya eva ca |
trapāhṛdbilvaśākhānte vāsinyai tadanantaram ||
durgāyai kūrcamastraṃ ca mantreṇānena pārvati |
pādyādibhiḥ samabhyarcya kuryānnīrājanāvidhim ||
nīrājanaṃ nimañchanam |
pañca nīrājanaṃ kuryāt prathamaṃ dīpamālayā |
dvitīyaṃ sodakābjena tṛtīyaṃ dhautavāsasā ||
cūtāśvatthādipatraiśca caturthaṃ parikīrtayet |
pañcamaṃ praṇipātena sāṣṭāṅgena yathāvidhi ||
iti śabdastomamahānidheḥ |
dvāradeśaṃ samānīya kuryānnimañchanaṃ tataḥ |
iti tantrāntaravacanāt |

Lesungshinweise: [Sodakābja bleibt als unsichere Druckbezeichnung erhalten.] Die Fußnote aus dem Śabdastomamahānidhi nennt fünf Formen: zuerst mit einer Lampenreihe, zweitens mit dem hier als sodakābja bezeichneten wasserhaltigen Gegenstand, drittens mit einem gewaschenen Tuch, viertens mit Mango-, Aśvattha- und anderen Blättern, fünftens mit vorschriftsmäßiger achtgliedriger Niederwerfung.

Band III, S. 1020, Einzugsformel und feste Aufstellung
tathā |
dhṛtvāsanaṃ tato devīṃ patrikāṃ mṛnmayīmapi |
saṃcālya gītavādyādīnimaṃ mantraṃ samuccaret ||
sthāpayet susthirākārāṃ tataḥ kalpita āsane |
tāratrapārāvalakṣmīyoginīkāmayoṣitaḥ ||
ḍākinīṃ cāpi phetkārīṃ caṇḍike bhagavatyapi |
caladvayaṃ cālaya dvirjayakāpālinītyapi ||
pūjālayaṃ dviḥ praviśa hū~ phaṭ svāhā tataḥ param |
āgaccha madgṛhe devi saha śaktibhiraṣṭabhiḥ ||
pūjāṃ gṛhāṇa vidhivat sarvakalyāṇahetave |
anena sthāpayeddevīṃ sarvakalyāṇadāyinīm ||
dinatrayasya pūjārthaṃ vedikādyāsanādiṣu |
trapā hrī~ |
rāvaḥ [pāṭha aspaṣṭa] |
yoginī [pāṭha aspaṣṭa] |
kāmaḥ klī~ |
yoṣit strī~ |
ḍākinī [pāṭha aspaṣṭa] |
phetkārī [pāṭha aspaṣṭa] |
tathā |
tāracidvāgvraḍākinyaḥ sthā~ sthī~ tvamambike tathā |
sthirībhava śiraśceti sthirīkuryāttataḥ param ||
cidvāgbhavam |

Lesungshinweise: [Die ungesicherte Gesamtformel wird nicht rekonstruiert.] Die Glosse lässt Trapā als hrīṃ, Kāma als klīṃ und Yoṣit als strīṃ erkennen; die übrigen Bījas bleiben teilweise beschädigt.

Band III, S. 1020–1021, Ausstattung und vedische Aufstellung des Kalasha
kalaśasthāpanamāha |
tataḥ punarviracite sarvatobhadramaṇḍale |
citritaṃ pañcavarṇena dadhyakṣataphalānvitam ||
pañcaratnena hemnā ca garbhagena vibhūṣitam |
paṭṭācchādanasaṃvītagrīvaṃ pallavaśobhitam ||
vrīhīṇāṃ vā yavānāṃ vā sthāpayitvopari priye |
vaidikena vidhānena kalaśasthāpanaṃ caret ||
bhūmiṃ spṛṣṭvā japenmantraṃ bhūrasīti varānane |
atha dhānyamasītyuktvā vrīhīnvā'bhimantrayet ||
ājighretyuccaranmantraṃ kalaśaṃ tatra vinyaset |
varuṇasyeti mantreṇa pāthobhiḥ paripūrayet ||
kāṇḍātkāṇḍāditi procya pallavaṃ vinyasettataḥ |
phalaṃ yā phalinītyuktvā śrīścetyuktvā prasūnakam ||
gandhadvāretyatho gandhaṃ sahasretyakṣataṃ nyaset |
sthirībhaveti mantreṇa sthirīkaraṇamācaret ||
valmīkakuñjararadanadīsaṅgamaparvatāt |
gokulāddevanṛpatidvārādapi ca mṛttikāḥ ||
āhṛtya hārdamantreṇa pratyekaṃ nikṣipedghaṭe |
hārdamantreṇa nama iti mantreṇa |

Lesungshinweise: [Die Quelle zitiert die vedischen Mantras nur auszugsweise; keine Ergänzung aus anderen Fassungen.]

Band III, S. 1021–1022, Reinigung und Zuordnung des Herbst-Durga-Ritus
pūrvavat sarvavastvādiśodhanaṃ vidadhīta vai |
prāgudīritamantreṇa tathaivālokanena ca ||
yadātmanā'navajñātaṃ pūjādravyādidūṣaṇam |
aspṛśyasparśajaṃ vāpi yadanyāyārjitaṃ ca vā ||
tathā nirmālyasaṃspṛṣṭaṃ kīṭārohaṇadūṣitam |
naśyanti tāni sarvāṇi dṛṅmantrābhyavalokanāt ||
bhūtāpasāraṇaṃ kṛtvā bhūtaśuddhiṃ vidhāya ca |
sampūjyāsanamātmīyaṃ gaṇeśagurudevatāḥ ||
natvā vidadhyāttadanu prāṇāyāmatrayaṃ budhaḥ |
patrikāyāstataḥ kuryādṛṣyādi yatamānasaḥ ||
śāratkālīnadurgārcāvidherasya hi nāradaḥ |
ṛṣiśchandaśca gāyatrī śrīdurgā devatā matā ||
bījaṃ hrīmiti nirdiṣṭaṃ śaktiḥ śrīmapi pārvati |
kīlakaṃ klīmiti proktaṃ pūjāyāṃ viniyogatā ||

Lesungshinweise: [Die Reinheitskategorien geben die historischen Vorstellungen der Quelle wieder.]

Band III, S. 1022, Gemeinsamer Sankalpa und Mantra des Pflanzenverbandes
asminneva hyavasare saṅkalpaṃ ke'pi kurvate |
kāmyatvādvetare nāsya nityatvātrikakṛtyavat ||
triyate yadi saṅkalpastryahasyāpyeka eva hi |
ekaprayogatvāt phalaikyācca visarjanāt ||
pīṭhe mūrtau ca nityaṃ tadṛṣiṃ tanmanoścaret |
mṛnmatpatrikāpakṣe mantraṃ sarpi niśāmaya ||
ādau vedādimālekhya dvivāraṃ durga īrayet |
sambuddhiratha rakṣiṇyāḥ śirasā saha kīrtayet ||
patrikārcopacārādipradānārthe manustvamī |
ekaṃ dve dve trīṇi ca ḍhe sakalo mantra eva ca ||
karāṅgulīhṛdādiṣvamī nyasyā mantravarṇakāḥ |

Lesungshinweise: [Zwei Druckstellen sind unsicher: die Anrede vor niśāmaya und die Zahlenfolge der Nyāsa-Verteilung. Der Druck ist im Sanskrit bewahrt; eine vermeintlich sichere Zahlenreihe wird nicht eingesetzt.]

Band III, S. 1022–1023, Meditation der zehnarmigen Durga
tathā |
nityapīṭhe purodīrṇaṃ svaṃ svaṃ dhyānaṃ samācaret |
māheyapatrikāpakṣe dhyānamākalaya priye ||
nistaptasvarṇavarṇābhāṃ navatāruṇyaśālinīm |
pūrṇacandrābhavadanāṃ jaṭāmukuṭamaṇḍitām ||
loladīrghāsitabhrvakṣāṃ khaṇḍenduviddhaśekharām |
dāḍimīkusumākāradantapaṅktivirājitām ||
uttuṅgapīnavakṣojāṃ valitrayavirājitām |
atikṣīṇodarīṃ devīṃ nitamboparibhāsurām ||
tribhaṅgasthānakanayā bhajanmadhyāmiva sthitām |
bāhubhirdaśabhiryuktāṃ sarvālaṅkaraṇānvitām ||
śūlaṃ kṛpāṇaṃ cakraṃ ca bāṇaṃ śaktiṃ ca dakṣiṇe |
dhārayantīmatho vāme pāśābhamaṅkuśaṃ dhanuḥ ||
kaṇṭhīravoparinyastadakṣiṇāṅghrisaṃrohām |
sammukhasthitasañchinnamahiṣāsuramastakām ||
kaṇṭhanālotthaditijasakirīṭakacoccayām |
pāśaṃ vāmakareṇaiva bibhratīṃ parameśvarīm ||
śūlena hṛdi nirbhinnaṃ paśyantīṃ dānavaṃ ruṣā |
pāśākāramahānāgaveṣṭitodarabāhukam ||
bhrukuṭībhīṣaṇākāraṃ śoṇitārdrakalevaram |
ākṛṣṭāsinigalitakaṭiśroṇiṃ hariṇā hatam ||
sravadrudhirasandohavadanena mahātmanā |
stūyamānāṃ suraiḥ sarvairbrahmājeśamukhādibhiḥ ||
līlayā dānavaṃ hatvā kiñcitkiñciddhasanmukhīm |
ugracaṇḍā pracaṇḍā ca caṇḍogrā caṇḍanāyikā ||
caṇḍā caṇḍavatī caiva caṇḍarūpā ca caṇḍikā |
ābhiḥ śaktibhiraṣṭābhiḥ satataṃ pariveṣṭitām ||
cintayedīdṛśīṃ durgāṃ dharmakāmārthamokṣadām |

Lesungshinweise: [Lokale Unsicherheiten: linke Waffenreihe pāśābham…, Kompositum über den Schwertangriff und Götterreihe brahmājeśa…; ihre unklare Syntax wird nicht als sichere ikonographische Einzelheit ausgegeben.] Die linke Waffenreihe ist im Druck teilweise beschädigt; erkennbar sind Schlinge, Elefantenhaken und Bogen.

Band III, S. 1023–1024, Arghya und Pitha-Verehrung
dhyātvaivaṃ mānasaiścopacāraiḥ paripūjya ca ||
pūrvoktenaiva vidhinā vidadhyādarghyasaṃsthitim |
naimittikavidhānena vistāro yatra kīrtitaḥ ||
satyāṃ śaktau tu pādyādīn pṛthaktvena pravinyaset |
arghyasyottarataḥ kāryaṃ pādyamācamanodakam ||
snānīyaṃ madhuparkaṃ ca upacārāstathā mayā |
asminneva kṣaṇe devīpañcāyatanapūjakaḥ ||
gaṇeśārkaharīśānān sambhāraiḥ kalpitairyajet |
pīṭhārcanaṃ tataḥ kuryāt sāmānyaṃ prathamaṃ budhaḥ ||
sarvaśeṣe yogaratnaṃ śeṣamantropabṛṃhitam |
vidhāya ca punardhyānamāvāhanamathācaret ||
mudrāvibhaktikalitaṃ sādhako mīlitekṣaṇaḥ |
mūlamantreṇātha sāvayavīkṛtya vibhāvya ca ||
mantrākṣaraiḥ ṣaḍaṅgāni vinyasettadupaspṛśā |

Lesungshinweise: [Die knappe Bezeichnung śeṣamantra lässt offen, ob der restliche Formelteil oder ein eigenständiger Name gemeint ist.]

Band III, S. 1024, Wahl der Einsetzungsformeln
mūlapīṭhapratiṣṭhāyāṃ yo manuḥ prāgudīritaḥ ||
yantramūrtyostu tenaiva pratiṣṭhāṃ sthirayoścaret |
mṛnmatpatrikākumbhaśālasthādiṣvapi priye ||
ke necchanti tanmantraṃ naiva kāpālikādayaḥ |
anyān paurāṇikān mantrān vaidikānapi kāṃścana ||
īrayet pīṭhikākusumasāhyapratimādiṣu |
tāṃste vadāmi sutanu nandikeśvarabhāṣitān ||
hastaṃ dattvā patrikāyāṃ tārādi tatsadityapi |
trirudīrya paṭhenmantrauścaitān sthirapīṭhayoḥ ||

Lesungshinweise: [Die Aufzählung der Träger und der letzte Lokativ sthirapīṭhayoḥ sind sprachlich beschädigt oder unklar; die Zuordnung wird nicht vereinheitlicht.]

Band III, S. 1024–1025, Anrufung zum Herbstfest
āgaccha madgṛhe devi aṣṭābhiḥ śaktibhiḥ saha |
pūjāṃ gṛhāṇa vidhivat sarvakalyāṇakāriṇi ||
ehyehi bhagavatyamba śatrukṣayajayaprade |
bhaktitaḥ pūjayāmi tvāṃ navadurge surārcite ||
durge devi samāgaccha sānnidhyaṃ cāpi kalpaya |
yajñabhāgaṃ gṛhāṇa tvamaṣṭābhiḥ śaktibhiḥ saha ||
śāradīyāmimāṃ pūjāṃ karomi tridaśārcite |
ājñāpaya mahādevi daityadarpaniṣūdani ||
duṣpāre ghorasaṃsāre sāgare patitaṃ sadā |
trāyasva varade devi namaste śaṅkarapriye ||
ye devā yāśca devyaśca calitāyāṃ calanti hi |
āvāhayāmi tān sarvāṃścaṇḍike parameśvari ||
prāṇān rakṣa yaśo rakṣa rakṣa dārān sutaṃ dhanam |
sarvarakṣākarī yasmāt tvaṃ hi devi jagatpriye ||
praviśya tiṣṭha yajñe'smin yāvat pūjāṃ karomyaham |
modānandakare devi sarvasiddhiṃ ca dehi me ||
āgaccha caṇḍike devi sarvakalyāṇahetave |
pūjāṃ gṛhāṇa sumukhi namaste śaṅkarapriye ||

Band III, S. 1025–1026, Anrufung in den verschiedenen Kultträgern
āvāhayāmi devi tvāṃ mṛnmaye śrīphale tathā |
triśūle kalaśe khaḍge maṇḍale citra eva ca ||
kailāśaśikharāddevi vindhyādrerhimaparvatāt |
āgatya bilvaśākhāyāṃ caṇḍike kuru sannidhim ||
sthāpitā'si mayā devi pūjaye tvāṃ prasīda me |
caṇḍe caṇḍātmike caṇḍi caṇḍavigrahadhāriṇi ||
bilvaśākhāṃ samāśritya tiṣṭha devi gaṇaiḥ saha |
atha vā mṛnmaye kumbhe triśūle khaḍga eva ca ||
tathā citrapaṭe vā'pi nṛmuṇḍe vahnimaṇḍale |
sarvagā tvaṃ samāgatya sānnidhyamiha kalpaya ||
devi tvaṃ jagatāṃ mātaḥ sṛṣṭisaṃhārakāriṇi |
maṇḍaleṣu samasteṣu sānnidhyamanukalpaya ||
caturviṃśatisaṅkhyeṣu abhīṣṭeṣu caṇḍike |
āgatya śāradīṃ pūjāṃ gṛhṇa devi prasīda me ||
āvāhitā'si devi tvaṃ nikhile maṇḍale tava |
bhūtvā'traiva sthirātmā tvaṃ madgehe kāmadā bhava ||
caṇḍi tvaṃ caṇḍarūpā'si suratejaḥsamudbhave |
parivāraiḥ samāgatya sthitimatra kuru drutam ||

Lesungshinweise: [Śrīphala steht hier im Bilva-Ritus. Die vierundzwanzig Maṇḍalas werden an dieser Stelle nicht einzeln benannt. Die Kultträger sind historische Angaben der Quelle.]

Band III, S. 1026, Achtzehn puranische und fünf vedische Formeln
aṣṭādaśaitān prajapenmantrān paurāṇikān priye |
tato haṃsaḥ śuciṣaccaṃ pratadviṣṇustave'tyapi ||
tathā viṣṇuryonimiti tārttīyakathoditam |
tāravyāhṛtipūrvā ca gāyatrī tārapaścimā ||
tryambakaṃ ceti pañcaitān vaidikān prajapenmanūn |
nemānapi sthire pīṭhe mūrtau vā parikalpayet ||
ataḥ prāṇapratiṣṭhāṃ vai kurvīta maduktibhiḥ |
ādyena nityasthānena nimittoktena tatparam ||
āsyāsyamāntārtīyamanunā tadanantaram |
tacca śāradapūjāyāṃ netarasyāṃ kadā cana ||
pīṭhamūrtyorapi tathā maṇḍale netaratra ca |
tāramaidhatrapārāvayoginyo ḍākinī tathā ||
phetkārīkūrcavanitā bījānyetāni vai nava |
ehyehi bhagavatyaiva tato brūyāt padatrayam ||

Lesungshinweise: [Lesung unsicher] [Die beiden Verweiszeilen mit tārtīya/āsyāsya sind beschädigt; keine ungesicherte Vollform ergänzt.] Es folgt die Lebensgegenwartseinsetzung, Prāṇapratiṣṭhā, nach den angegebenen Formeln: zuerst dem für den dauerhaften Ort, dann dem für besondere Anlässe genannten Verfahren, anschließend einer dritten, hier im Druck beschädigten Formel. Für die nächste Anrufung stehen neun Bīja-Codenamen: Tārā, Aidha [Lesung unsicher], Trapā, Rāva, Yoginī, Ḍākinī, Phetkārī, Kūrca und Vanitā.

Band III, S. 1027, Verschlüsselte Formel zur Lebensgegenwart
trayastriṃśatkoṭipadāt tathā tridaśaśabdataḥ |
tejaḥkalpitaśabdācca śarīre parikalpayet ||
padāt tathā ca mahiṣāsurato mardinītyapi |
tato jagattrayasyoktvā pālinī pratikīrtayet ||
kāmaprasādapāśāśca nṛsiṃhakamale tataḥ |
āgacchadvitayaṃ cāpi sānnidhyaṃ kalpayadvayam ||
pūjālayaṃ praviśyoktvā tiṣṭhayugmamataḥ param |
tato visandhyaṣṭaśaktipadāt parivṛte vadet ||
jvalayugmaṃ prajvalayugaṃ sphura prasphura ceṭdvayam |
aṅkuśapretabhairavyo'māhārapralayāstataḥ ||
vidyunmahākrodhatārāḥ śiraḥ śeve tataḥ param |
śatamaṣṭāṅkopetaṃ varṇānāmatra vai manau ||
mantratrayeṇāmunaiva kuryātprāṇapratiṣṭhitam |
mṛnmatpatrikākumbhādiṣu sarvāntimaṃ manum ||
śrautaṃ paṭhenmanojūtiriti kaulataro naraḥ |
naimittikoktena tathā kuryādāvāhanaṃ tataḥ ||
mantreṇa trirudīrṇena na patryāṃ pīṭha eva hi |

Lesungshinweise: [Die Bīja-Reihe und mehrere Verbindungswörter sind im Druck unsicher. Codenamen und behauptete Zeichenzahl werden bewahrt; eine vollständige Lautform wird nicht erfunden.]

Band III, S. 1027–1028, Kaula-Verfahren und Zusammenführung der Ritualformen
atha kaulādayaḥ kuryurasminnavasare priye ||
naimittikena vidhinā pātrasthāpanamuttamam |
nyāsaughān purataḥ kṛtvā naimittikavidhīritān ||
śakto tu pañcakān sarvān ṣoḍhātritayameva hi |
māheyapatryornaitāṃ vai prakurvīta kadā cana ||
pātrāṇāṃ sthāpanaṃ cāpi kuryāt svena matena hi |
vicārarītī eṣā vai naimittika udīrite ||
sā kalpanā ca te mantrā sa kramaḥ saṃsthitiśca sā |
te nyāsāḥ śodhanaṃ tacca vastu vā tarpaṇaṃ ca tat ||
śāradañcapīṭhamūrtyonaimittikasamarhaṇāt |
kasyāpi mata īśāni naivāṇurapi bhidyate ||
viśiṣyato mayā tattvapaurāṇikavidhidvayam |
ucyate sa manuḥ prāyo buddhimadbuddhigocaraḥ ||
patrikādiṣu paurāṇaṃ tāntrikaṃ pīṭha eva hi |
vastvarpaṇasya pratyekaṃ ye mantrāḥ pūrvamīritāḥ ||
naimittikārcanavidhau grāhyāste'trāpi pārvati |
pratyekaṃ manavo ye vai patrikādiṣu saṃsthitāḥ ||
tānidānīṃ pravakṣyāmi tattadvastvarpaṇavidhau |

Band III, S. 1028–1029, Zwei ergänzende Durga-Mantras
yathā tattanmanūccārādanumūlamanūnvitān ||
kathyate vastudānāya tathā'trāpi sureśvari |
paurāṇikamanuṃ procya tadante parikīrtayet ||
dvātriṃśadarṇakaṃ mantramatha vā bhairavoditam |
kātyāyanopāsitaṃ yajñayadurgādaśākṣaram ||
tābhyāṃ paurāṇikārcāyāṃ vastudānasamucchruteḥ |
dvayoruktāvekaṃ vā āvaśyakatayerayet ||
vakṣye tayoruddhṛtiṃ tadadya nandīśvarārcitam |
tāratrapābhyāṃ raudrāṃ syāddakṣayajñavināśinī ||
mahāghorā'pi ca tathā yoginīkoṭiśabdataḥ |
tadvat parivṛtā kāryo māyābījaṃ tataḥ param ||
pūrvavadbhadrakālī ca hṛnmantraḥ sarvaśeṣataḥ |
atha vā tārato durge iti vāradvayaṃ vadet ||
sambuddhyantāṃ rakṣiṇīṃ ca tarjanīmanurantyagaḥ |
yadyapīmau manū devi tāntrikau samudīritau ||
tathā'pi paurāṇikānte niyojyau tattadarhaṇe |

Lesungshinweise: [Kasusformen und Bīja-Codenamen werden nicht zu einer ungesichert behaupteten vollständigen Rezitationsfassung ergänzt.]

Band III, S. 1029, Folge der Darbringungen und Sitzvers
atha sarvopacārīyān vakṣye paurāṇikānmanūn |
pūrvamevoditāḥ santi nimittārcāsu tāntrikāḥ ||
ta evātra niyoktavyāḥ pratyekaṃ tadarpaṇe |
patrikādiṣu paurāṇāḥ pīṭhamūrtyostu tāntrikāḥ ||
āsanaṃ pādyamarghyaṃ ca tato'camanīyakam |
madhuparkaṃ snānajalaṃ vastraṃ bhūṣaṇacandane ||
puṣpaṃ dhūpaṃ ca dīpaṃ ca netrāñjanamataḥ param |
alaktakaṃ cāpi naivedyaṃ pradakṣiṇanamaskṛtī ||
upacārā ime proktā devītuṣṭividhāyakāḥ |
yadyaddīyeta dravyamalaṅkārādikāñcanam ||
teṣāṃ daivatamuccārya kṛtvā ca prokṣaṇārcane |
utsṛjya tattanmantreṇa tattadravyaṃ nivedayet ||
sarvaśuddhiṃ tu paurāṇakrameṇa dharayācaret |
idaṃ ta āsanaṃ dattaṃ mayā suravarārcite |
bhava tasminniṣaṇṇā tvaṃ yāvat pūjāṃ karomyaham ||

Band III, S. 1029–1030, Fußwasser und Abschlusswörter der Gaben
dūrvāparājitāpadmaśyāmākasahitaṃ jalam |
pādyāya kalpate devi viśeṣārcāsu nānyathā ||
pādyaṃ gṛhṇa mayā dattaṃ sarvaduḥkhāpahārakam |
trāyasva varade devi ghorādasmādbhavārṇavāt ||
mahādevi iti 4 5 pu0 pā0 |
snāne vastre ca naivedye dadyādācamanīyakam |
tacca svadhāpadeddadyānmadhuparkaṃ tathā priye ||
arghyaṃ svāhāpadenaiva sarvamanyannamaḥpadaiḥ |

Lesungshinweise: Rette mich, gabenspendende Göttin, aus diesem schrecklichen Meer des Werdens.“ Die Fußnote nennt „mahādevi“ als abweichende Lesart in den Zeugen 4 und 5.

Band III, S. 1030, Arghya-Gaben und zwei Darbringungsverse
gandhapuṣpākṣatayavakuśāgratilasarṣapān ||
bilvapatrakṣīradūrvāsahitaṃ salilaṃ śuci |
śaṅkhapātragataṃ kṛtvā kālikāyai nivedayet ||
dūrvākṣatasamāyuktaṃ bilvapatrasamanvitam |
śobhanaṃ śaṅkhapātrasthaṃ gṛhāṇārghyaṃ harapriye ||
nānātīrthodbhavaṃ vāri sarvavastūpakalpitam |
gṛhāṇārghyamimaṃ devi jagaddhātri namo'stu te ||

Band III, S. 1030, Mundspülwasser und Madhuparka
candrajātīlavaṅgailākaṅkolasahitaṃ jalam |
viśeṣācamanīyaṃ vai dadyādetaiḥ padaistayā ||
āmodavastusurabhīkṛtametadanuttamam |
gṛhāṇācamanīyaṃ tvaṃ mayā bhaktyā niveditam ||
imā āpo mayā bhaktyā tava pādatale'rpitāḥ |
ācāmaya mahādevi prītā śāntiṃ prayaccha me ||
surābhāve ghṛtadadhi madhu kāṃsye nivedayet |
madhuparkaṃ tadabhiṣṭaṃ prārthanīyaṃ divaukasām ||
madhuparkaṃ maheśāni brahmaṇā parikalpitam |
mayā niveditaṃ tubhyaṃ gṛhāṇa jagadīśvari ||
madhuparkapradānānte punarācamanīyakam |
dātavyaṃ prāśanānte'sya yata ucchiṣṭatā bhavet ||

Band III, S. 1031, Bad Gewand Schmuck und Salbung
vārīdaṃ hi mamāmodi prasannaṃ medhyameva ca |
mayā niveditaṃ bhaktyā snānāya sureśvari ||
nānāvarṇasamāyuktapaṭṭasūtrādinirmitam |
vāsaḥ śuklaṃ tathā raktaṃ gṛhāṇa tridaśeśvari ||
dehaśobhākaraṃ pūtaṃ rañjitaṃ rāgavastubhiḥ |
paridhatsva jagaddhātri vāso bhaktyā niveditam ||
vāsasaḥ paridhānānte punarācamanīyakam |
dātavyaṃ bhaktibhāvena smṛtyuktasthānamanyatat ||
divyaratnasamāyuktā vahnibhānusamaprabhāḥ |
alaṅkārāstavāṅgāni śobhayantu sureśvari ||
anulepanametatte mahāsurabhi śītalam |
mayā niveditaṃ devi gṛhītvā lepayāṅgakam ||

Band III, S. 1031–1032, Blumen Rauch Licht Augensalbe und Fußlack
idaṃ kusumamāmodi grāmāraṇyasamudbhavam |
prāṇasantarpaṇaṃ hṛdyaṃ mayā dattaṃ pragṛhyatām ||
karpūrāgurusaṃmiśro vanaspatirasodbhavaḥ |
mayā nivedito dhūpo devadevi pragṛhyatām ||
agnijyotī ravijyotiścandrajyotistathaiva ca |
jyotiṣāmuttamaṃ jyotirdīpo'yaṃ pratigṛhyatām ||
tvaṃ candrasūryajyotīṃṣi vidyudanyattathaiva ca |
tvameva jagatāṃ jyotirdīpo'yaṃ pratigṛhyatām ||
snigdhamuṣṇaṃ hṛdyatamaṃ dṛśāṃ śobhākaraṃ tava |
gṛhītvā kajjalaṃ sadyo netrāṇyañjaya pārvati ||
tvatpādāmbhojanakharadyutikāri manogamam |
alaktakamidaṃ devi mayā dattaṃ pragṛhyatām ||

Band III, S. 1032, Speisen Früchte und Süßspeisen
nānāvidhāni ramyāṇi svādūni rasavanti ca |
mayā dattāni gṛhyantāṃ naivedyāni surārcite ||
phalamūlāni sarvāṇi grāmakānanajāni ca |
nānākārasugandhīni gṛhāṇa parameśvari ||
hareśvarīti 5 pu0 pā0 |
caturvidhamidaṃ bhojyaṃ devi ṣaḍbhī rasairyutam |
sadā tṛptikaraṃ ramyamidamannaṃ pragṛhyatām ||
gavyasarpiḥpayoyuktaṃ nānāmadhuramiśritam |
niveditaṃ devi mayā paramānnaṃ pragṛhyatām ||
amṛte rañjitaṃ divyaṃ ghṛtakhaṇḍavinirmitam |
piṣṭakaṃ vividhaṃ svādu gṛhāṇa haravallabhe ||
modakaṃ svādu ruciraṃ karpūrādibhiranvitam |
miśraṃ nānāvidhairdravyaiḥ pratigṛhyāśu bhujyatām ||

Lesungshinweise: [Die vier Speisearten werden hier nicht einzeln erklärt.] Empfange alle Früchte und Wurzeln aus Dorf und Wald, von vielerlei Gestalt und Wohlgeruch, höchste Herrin.“ Die Fußnote überliefert in Zeuge 5 die Anrede Hareśvarī.

Band III, S. 1032, Getränke Mundspülung und Tambula
tāmrapātre sthitaṃ sīdhuṃ payo gavyamathāpi vā |
nārikelodakaṃ kāṃsye gṛhāṇa śaṅkarapriye ||
pānīyaṃ śītalaṃ svacchaṃ prasannaṃ ghanasārayuk |
bhojanaṃ tṛptikṛddevi kṛpayā pratigṛhyatām ||
bhojanānte pradātavyaṃ punarācamanīyakam |
pūrvoktenaiva mantreṇa sarvatraiva śucismite ||
phalapatrakasaṃyuktaṃ karpūrādisuvāsitam |
mukhakāntikaraṃ hṛdyaṃ tāmbūlaṃ pratigṛhyatām ||

Lesungshinweise: [Sīdhu bezeichnet hier ein vergorenes Getränk; Tāmbūla die traditionelle Betelgabe.]

Band III, S. 1032–1033, Durva Bilva Blumengirlande und Sindura
dūrvāṅkuraṃ tato devyai dadyāt sādhakasattamaḥ |
namaste sarvage devi namaste bhuktimuktide ||
dūrvāṃ gṛhāṇa devi tvaṃ māṃ nistāraya saṅkaṭāt |
bilvapatraṃ tato devyai pṛthaktvena nivedayet ||
pradīyate iti 3 4 5 pu0 pā0 |
amṛtodbhavaṃ śrīyuktaṃ mahādevapriyaṃ sadā |
pavitraṃ te prayacchāmi patraṃ mālūraśākhinaḥ ||
nānāpuṣpeṇa racitāṃ stanavaddhāṃ sugandhinīm |
praśastāṃ lambanāṃ cāpi tava devi nivedaye ||
sarvaśeṣe pradātavyaṃ sindūraṃ patrikārcane |
anulepanakāle tu pīṭhamūrtyorbhideyatā ||
alikādikaśobhāyāḥ kārakaṃ rāgasambhavam |
atirāgi samullāsi sindūraṃ pratigṛhyatām ||

Lesungshinweise: [Das Druckwort stanavaddhā steht in der Beschreibung der Girlande; sein genauer Bezug bleibt unsicher.] Empfange die Dūrvā und rette mich aus Bedrängnis.“ Bilva-Blätter werden gesondert dargebracht: „Ich gebe dir das reine Blatt des Mālūra-Baumes, aus Nektar entstanden, mit Schönheit erfüllt und Mahādeva stets lieb.“ Die Fußnote verzeichnet zu „nivedayet“ die Lesart „pradīyate“ in den Zeugen 3, 4 und 5. Zur Blumenkette heißt es: „Ich bringe dir, Göttin, diese aus vielerlei Blumen gefertigte, duftende, vortreffliche, lang herabhängende Girlande dar.“ [Das Druckwort stanavaddhā steht in der Beschreibung der Girlande; sein genauer Bezug bleibt unsicher.] Sindūra wird bei der Patrikā zuletzt gegeben, bei Pīṭha und Kultbild bereits während der Salbung.

Band III, S. 1033–1034, Herrschaftszeichen Arati und Durga-Gayatri
camarīpucchajaṃ śvetaṃ hemadaṇḍi suloma ca |
mayā'rpitaṃ rājacihnaṃ cāmaraṃ pratigṛhyatām ||
barhibarhakṛtākāraṃ madhyadaṇḍasamanvitam |
gṛhyatāṃ vyajanaṃ devi dehasvedāpanuttaye ||
yena bhīṣayase daityān yena pūrayase'mbaram |
tāṃ ghaṇṭāṃ te prayacchāmi mahiṣaghni pragṛhyatām ||
prasīda me iti 3 4 5 pu0 pā0 |
dīpairanekairvihitamārātrikamidaṃ śubham |
nivedayāmi te devi saṃharājñānajaṃ tamaḥ ||
sarvaśeṣe pradātavyaṃ puṣpāṇāmañjalitrayam |
tanmanustu varārohe durgāgāyatryudīritā ||
oṃ caṇḍikāyai vidmahe bhagavatyai dhīmahi tanno gaurī pracodayāt |

Band III, S. 1034, Fruchtverheißung und Göttinnen des Pflanzenverbandes
anena vidhinā yastu mantrairebhiśca pārvati |
mahiṣaghnīṃ mahāmāyāṃ patrikāsu prapūjayet ||
aśvamedhaphalaṃ prāpya sa gaccheccaṇḍikālayam |
ihāpi ca bhavet sadyaḥ kalyāṇānāṃ sa bhājanam ||
pūjārītirvarārohe pīṭhamūrtyorapīdṛśī |
mantrabhedaḥ paro jñeyaḥ pātrāṇāṃ sthāpane tathā ||
pratyekaṃ tu tataḥ kuryāt patrikāṇāṃ tu pūjanam |
yāvacchaktyopacāreṇa mantreṇāpi pṛthak pṛthak ||
ekatra tattadadhiṣṭhātrī devatā parikīrtitā |
tattacchākhā caturthyantāṃ samāvāhyārcayet priye ||
ādau tu rambhādhiṣṭhātrī brahmāṇī parikīrtitā |
kālikā kaccyadhiṣṭhātrī tripuraghnena bhāṣitā ||
durgā haridrādhiṣṭhātrī jayantyāṃ kārtikī tathā |
śivā ca bilvādhiṣṭhātrī dāḍimādhiṣṭhitā tathā ||
śatrusaṅghakṣayakarī vijñeyā raktadantikā |
munibhiḥ śokarahitā'śokādhiṣṭhātryudīritā ||
tathaiva mānādhiṣṭhātrī cāmuṇḍā parikīrtitā |
lakṣmīśca dhānyādhiṣṭhātrī sarvadevagaṇopāsitā ||
navapatrikādhiṣṭhātrī kātyāyanyathoditā |
yathāsāṃ kramato devi nāmānyuktāni te mayā ||
tathaiva mantramekaikaṃ krameṇa prabruve'dhunā |

Band III, S. 1035, Anrufungen an Banane Kacci Haridra und Jayanti
brahmāṇi tvaṃ samāgaccha sānnidhyamiha kalpaya ||
rambhārūpeṇa sarvatra śāntiṃ kuru namo'stu te |
mahiṣāsurayuddheṣu kaccībhūtā'si kālike ||
manuṣyānugrahārthāya lokamenamupāgatā |
haridre varade devi durgārūpā'si śobhane ||
mama vighnavināśāya pūjāṃ gṛhṇa prasīda me |
niśumbhaśumbhamathane sendrairdevagaṇaiḥ purā ||
jayantī pūjitā'si tvamasmākaṃ varadā bhava |

Band III, S. 1035, Anrufungen an Bilva Granatapfel Ashoka Mana und Getreide
mahādevapriyakaro vāsudevapriyaḥ sadā ||
sadā kālīprītikaro bilvavṛkṣa namo'stu te |
dāḍimi tvaṃ purā yuddhe raktabījasya sammukhe ||
cāmuṇḍāprītikaroti tasmāt tvāṃ pūjayāmyaham |
haraprītikaro vṛkṣo hyaśokaḥ śokanāśanaḥ ||
durgāprītikaro yena māmaśokaṃ sadā kuru |
yasya patre vaseddevī mānavṛkṣa śacīpriya ||
mamaivānugrahārthāya pūjāṃ gṛhṇa sureśvari |
jagataḥ prāṇarakṣārthaṃ brahmaṇā nirmitaṃ purā ||
umāprītikaraṃ dhānyaṃ tasmāt tvaṃ rakṣa māṃ sadā |
patrike navadurge tvaṃ mahādevamanohare ||
pūjāṃ samastāṃ saṃgṛhya rakṣa māṃ tridaśeśvari |

Lesungshinweise: [Der Personenwechsel beim Māna-Baum gehört zur überlieferten Anrufung. Die grammatisch auffällige Granatapfelzeile bleibt im Sanskrit erhalten.]

Band III, S. 1035–1036, Abschluss des Saptami-Ritus
pratyekamitthaṃ sampūjya mantrairetairudīritaiḥ ||
nāmābhyāmapi ṅentābhyāmuktābhyāṃ pūrvameva te |
sāmānyapīṭhanyāsoktanāmabhirhṛdantabṛṃhitaiḥ ||
dikpālānapi nityoktavāhanāyudhairyutān |
vastubhiḥ pīṭhamūrtyostu nityanaimittikoditaiḥ ||
prāguktyārcanavistārairyajeta parameśvarīm |
yāvato kathitā nitye itikartavyatā sadā ||
yathā naimittike cāpi dvayoścāpi niyojayet |
strīyogamamantrāṇāmabhāvādvaitrike vidhau ||
taṃ kevalaṃ vidhāyeśā sarvamanyatsamācaret |
naimittikīyaḥ sambhāro'nyaḥ sarva ubhayātmakaḥ ||
prayogo yādṛśīyastu tādṛśīyaṃ hi tarpaṇam |
śakto tu patrikālīyāṃ daśāstrāṇi prapūjayet ||
ṅenaistārahṛdo madhye'dhiṣṭhitaistattadakṣaraiḥ |
tato'nu sarvapūjānte pūjayenmahiṣāsuram ||
baliṃ dadyāt svaśaktyā ca paśūnapi khagānapi |
naimittike tadvidhānaṃ prāgeva tava kīrtitam ||
iti saptamīkṛtyam |

Lesungshinweise: [Eine Zwischenzeile über strīyoga und das Fehlen von Mantras im als vaitrika gedruckten Verfahren ist sprachlich beschädigt. Ihr genauer Ritualbezug bleibt offen; der Text verlangt offenbar eine gesonderte Behandlung dieses Elements und die Ausführung aller übrigen Schritte.]

Band III, S. 1036–1037, Beginn des Ashtami-Ritus
athāṣṭamīkṛtyam |
tatraiva |
etāvat saptamīkṛtyamathāṣṭamyarcanaṃ śṛṇu |
saptamyuktavidhānaṃ hi pūrvamevānuvartate ||
adhikaṃ yat tadākhyāsye sarvamanyat puroktavat |
śodhanaṃ dravyajātānāmāsanādestathaiva ca ||
prāṇāyāmo bhūtaśuddhirmātṛkānyāsa eva ca |
tathā pīṭhaṣaḍaṅganyāso nyāsāntarāṇyapi ||
vidhāya pūrvoktarītyā ca mahāsnānaṃ tathaiva ca |
darpaṇe pratibimbaṃ ca kārayitvā puroktavat ||
dantakāṣṭhaṃ nivedyātha saṃkalpaṃ viracayya ca |
arghyasaṃsthāpanādīni vidhāya ca puroktavat ||
samāpyāsanārcanaṃ cāpi ghaṭe gaṇapatiṃ yajet |
sūryādīṃścāpi pañcāyatanān sampūjya yatnataḥ ||
dhyātvā'tha mānasairevopacāraiḥ paripūjya ca |
upacāraiḥ ṣoḍaśabhirmahāmāyāṃ samarcayet ||
taistairmantraistadanukramataścāpi pārvati |
mudrāpradarśanaistaistaistattaduccāracintanaiḥ ||
pīṭhamūrtyostāntrikoktarītyā pūjanamācaret |
patrikāsu ca paurāṇakramato jagadīśvari ||
kṛtvāvaraṇapūjāṃ hi pīṭhe dvābhyāṃ samācaret |
nityanaimittikoktābhyāṃ mahāṣṭamyarcanakrame ||

Band III, S. 1037–1038, Die acht Chanda-Kräfte
viśeṣaṃ kaṃ cidākhyāsye patrikāyāḥ prapūjane |
pūrvādidiksukoṇeṣu daśopacārairyajet ||
devyāḥ śaktīḥ kramaiṇaivogracaṇḍādyā viśeṣataḥ |
mantramālāmayotthairmantraistāstu kaulikaḥ ||
nandikeśapurāṇoktairmanubhiḥ padyarūpibhiḥ |
śrutyanvayāḥ pūjayeyurugracaṇḍādikāḥ priye ||
mantrāṃstadīyānadhunā bravīmi tava sundari |
tārahrīkamalā ādau madhye ṅentābhidhā tathā ||
ante hṛnmanureva hi paripāṭī prakīrtitā |
ugracaṇḍā tu bhayadā madhyāhnārkasamaprabhā ||
sā me sadā'stu varadā tasyai nityaṃ namo namaḥ |
pracaṇḍe putrade nityaṃ pracaṇḍagaṇasaṃvṛte ||
jagadānandade devi prasannā bhava sarvadā |
caṇḍogre bhadrarūpā'si sarvabhūtabhayapradā ||
saumyā bhūtā mayi sadā varadā bhava śobhane |
ghorarūpā'si iti 2 4 5 pu0 pā0 |
yā siddhiriti nāmnā tu tvaṃ deveśena prakīrtitā ||
śaktistvaṃ sā'si deveśi namaste caṇḍanāyike |
devi caṇḍātmike caṇḍe caṇḍārivijayaprade ||
dharmamokṣapradā'si tvaṃ nityaṃ me varadā bhava |
yā sṛṣṭisthitisaṃhāraguṇatrayasamanvitā ||
yasyāḥ parā na cānyā'sti caṇḍavatyai namo namaḥ |
caṇḍarūpā mahācaṇḍā caṇḍanāyakacaṇḍikā ||
sarvasiddhipradā devi tasyai nityaṃ namo namaḥ |
bālārkaruṇalocanā yā sarvadā bhaktavatsalā ||
caṇḍāsurasya mathanī varadā sā'stu caṇḍikā |

Lesungshinweise: [Die siebte Namensreihe ist im Druck zusammengedrängt; ihre Glieder werden nicht in zusätzliche, ungenannt vorausgesetzte Gottheiten aufgeteilt.]

Band III, S. 1038–1039, Die vierundsechzig Yoginis
tato'ṣṭadalapadmasya aṣṭāṣṭau vai daleṣu ca ||
yajeccatuḥṣaṣṭimitā yoginīgaṇarūpiṇīḥ |
tāratrayaṃ puro dattvā śeṣe nama idaṃ padam ||
ṅentaṃ tato nāma tāsāṃ madhye kṛtvā niyojayet |
upacāraiḥ pañcabhirvā pūrvairvā kevalākṣataiḥ ||
brahmāṇī caṇḍikā raudrī gaurīndrāṇī tathaiva ca |
kaumārī bhairavī durgā nārasiṃhī ca kālikā ||
cāmuṇḍā śivadūtī ca vārāhī kauśikī tathā |
māheśvarī śāṅkarī ca jayantī sarvamaṅgalā ||
karālinī muktakeśī śivā śākambharī tathā |
bhīmā śāntā bhrāmarī ca rudrāṇī caṇḍakarṇiṇī ||
kṣamā dhātrī svadhā svāhā aparṇā ca mahodarī |
ghorarūpā mahākālī vidyutjihvā kapālinī ||
kṣemaṅkarī mahāmāyā meghamālā balākinī |
śaṅkodarī caṇḍaghaṇṭā mahāpretā priyaṅkarī ||
kharatuṇḍī krūrakarṇī balapramathanī tathā |
manomathanyapi tathā sarvabhūtadamanī cāpi ||
umā tārā mahānidrā vijayā ca jayā tathā |
śailaputrī maholkā ca trilocanasunetrabhā ||
kūṣmāṇḍī viśvasantrāsā tathā kātyāyanī parā |
kālarātrirmahāgaurī catuḥṣaṣṭirimā matāḥ ||
kharakarṇī iti 4 pu0 pā0 |
manomathanyapi iti sarvapustakeṣūpalabhyate |
pūjayenmaṇḍalasyānte sarvakāmārthasiddhaye |
punaśca koṭiyoginyaḥ pūjyā ekavākyayā priye ||
pañcapañcāmbujeṣu pūrvavanmantrakalpane |

Lesungshinweise: [Die zusammengeschriebene Druckfolge trilocanasunetrabhā ist hier zur verlangten Zahl 64 in zwei Namen gegliedert; die zweite Form bleibt unsicher.] Die Ortsangabe pañcapañcāmbujeṣu bleibt mehrdeutig; die Mantras werden wie zuvor gebildet.

Band III, S. 1039–1040, Die neun Göttinnen und ihre Anrufungsarten
tato devīsannidhāne samyagdurgāḥ phalapradāḥ ||
aiśānyādikrame ṅe ṅe madhye vā nava pūjayet |
āsāmapyugracaṇḍādivanmantraḥ parikīrtitaḥ ||
pādyādibhiḥ pūrvavacca tattanmantraiḥ prapūjayet |
mṛtyuñjayaprāṇasthairyaiḥ paurāṇikairapi ||
pūrvapakṣaḥ kaulikānāmuttaraḥ śrutiśālinām |
tanmantrānadhunā vakṣye sāvadhānā niśāmaya ||

Lesungshinweise: [Die im Druck zweimal stehenden Zeichen ङे ङे sind beschädigt; die genaue Verteilung wird daraus nicht rekonstruiert.]

Band III, S. 1040, Brahmani Maheshvari Kaumari und Vaishnavi
caturmukhīṃ jagaddhātrīṃ haṃsārūḍhāṃ varapradām |
sṛṣṭikartrīṃ mahābhāgāṃ brahmāṇīṃ tāṃ namāmyaham ||
vṛṣārūḍhāṃ śivāṃ bhadrāṃ trinetrāṃ varadāṃ śivām |
māheśvarīṃ namasyāmi jagatsaṃhārakāriṇīm ||
kaumārīṃ pītavasanāṃ mayūravaravāhinīm |
śaktihastāṃ śoṇadehāṃ namāmi varadāṃ sadā ||
śaṅkhacakragadāpadmadhāriṇīṃ kṛṣṇavigrahām |
sthitirūpāṃ khagendrasthāṃ vaiṣṇavīṃ praṇamāmyaham ||

Band III, S. 1040, Varahi Narasimhi Indrani Chamunda und Katyayani
varāharūpiṇīṃ devīṃ daṃṣṭroddhṛtavasundharām |
śubhadāṃ nīlavasanāṃ vārāhīṃ tāṃ namāmyaham ||
nṛsiṃharūpiṇīṃ bhīmāṃ daityadānavaghātinīm |
vikarālamukhīṃ raudrāṃ nārasiṃhīṃ namāmyaham ||
indrāṇīṃ gajakumbhasthāṃ sahasranayanāṃ śubhām |
namāmi varadāṃ devīṃ sarvadevanamaskṛtām ||
cāmuṇḍāṃ muṇḍamathanīṃ muṇḍamālopaśobhitām |
aṭṭāhāsasamuditāṃ namāmyātmavibhūtaye ||
kātyāyanīṃ daśabhujāṃ mahiṣāsuramardinīm |
prasannavadanāṃ devīṃ varadāṃ praṇamāmyaham ||
caṇḍike navadurge tvaṃ mahādevapriye sadā |
pūjāṃ samastāṃ saṃgṛhya rakṣa māṃ tridaśeśvari ||

Band III, S. 1041, Elf Göttinnen und Beginn der Waffenverehrung
kātyāyanyāśca durgāyā mantradvayamidaṃ matam |
ime tenaiva mantreṇa pūjayet suravandite ||
punaḥ pūrvoktavidhinā devīrekādaśārcayet |
jayantīṃ maṅgalāṃ kālīṃ bhadrakālīṃ kapālinīm ||
durgāṃ kṣamāṃ śivāṃ dhātrīṃ svadhā svāhāṃ ca pūjayet |
tato'strapūjāṃ kurvīta saptamyarcanato'dhikām ||
praṇavādyairnamo'ntaiśca mantraireva sureśvari |
ādau tu dakṣiṇe bhāge tato vāme prapūjayet ||
pādyādibhistriśūlādīn kevalairakṣatairatha |

Band III, S. 1041, Verse an Dreizack Schwert Diskus Pfeil Speer Schild und Bogen
sarvāyudhānāṃ prathamo nirmitastvaṃ pinākinā ||
śūlasāraṃ samākṛṣya kṛtvā muṣṭigrahaṃ śubham |
asirviśāsanaḥ khaḍgastīkṣṇadhāro durāsadaḥ ||
śrīgarbho vijayaścaiva dharmapāla namo'stu te |
cakra tvaṃ viṣṇurūpo'si viṣṇupāṇau sadā sthitaḥ ||
devīhastagataścāsi cakrarāja namo'stu te |
sarvāyudhānāṃ śreṣṭhastvaṃ daityasenāniṣūdana ||
bhayebhyaḥ sarvadā rakṣa tīkṣṇabāṇa namo'stu te |
śakte tvaṃ sarvadevānāṃ guhasya ca viśeṣataḥ ||
śaktirūpeṇa sarvatra rakṣāṃ kuru namo'stu te |
rakṣārūpeṇa kheṭa tvamarisaṃhārakārakaḥ ||
sadā devīkarastha māṃ rakṣa bahusaṅkaṭāt |
sarvāyudhamahāmātra sarvāsuraniṣūdana ||
cāpa māṃ sarvato rakṣa sākaṃ sāyakasañcayaiḥ |

Band III, S. 1042, Verse an Schlinge Elefantenhaken Glocke und Axt
pāśa tvaṃ nāgarūpo'si viṣapūrṇo viṣodaraḥ ||
śatrūṇāṃ duḥsaho nityaṃ nāgapāśa namo'stu te |
aṅkuśo'si namastubhyaṃ gajānāṃ tvaṃ niyāmakaḥ ||
devānāmapi rakṣārthaṃ pārvatyā'si dhṛtaḥ kare |
yasyā ninādamākarṇya śaṅkumatre prabhūtavaḥ ||
daityasaṅghāḥ pāhi sā tvaṃ ghaṇṭe nānāvidhānbhayāt |
paraśo tvamatitīkṣṇo'si sarvavairivimardana ||
devīhastagataścāsi sadā tubhyaṃ namo namaḥ |

Lesungshinweise: [Das Prädikat im ersten Glockenvers ist beschädigt: śaṅkumatre. Die übliche Vorstellung von erschreckten Dämonen wird nicht als gesicherte Lesung eingesetzt.] Du lenkst die Elefanten, und Pārvatī hält dich zum Schutz auch der Götter in der Hand.“ Zur Glocke: „Glocke, bei deren Klang die zahlreichen Dämonenscharen …, schütze du vor vielerlei Gefahren.“ [Das Prädikat im ersten Glockenvers ist beschädigt: śaṅkumatre. Die übliche Vorstellung von erschreckten Dämonen wird nicht als gesicherte Lesung eingesetzt.] Zur Axt: „Axt, du bist überaus scharf, zerschlägst alle Feinde und ruhst in der Hand der Göttin.

Band III, S. 1042, Gesamtheit der Waffen Schmuck und Löwenthron
yāni yānīha mukhyāni prasiddhāyudhāni ca ||
kṣayakārīṇi śatrūṇāṃ vikhyātāni umāpriye |
yāni yānyambikā dhatte kareṣu sveṣu sarvadā ||
bhuśuṇḍīpāśaparighabhindipālāstu lāguḍāḥ |
ṛṣṭitomarakuntāśca paṭṭiśo musalastathā ||
gadāśataghnīkṛpāṇapañcachurikākarttarīmukhāḥ |
sarvāṃstān pūjayāmyadya mahāṣṭamyāṃ viśeṣataḥ ||
sarve rakṣantu māṃ nityaṃ sarvasiddhiṃ dadatvapi |
tārāt kūrcocca durgāyai sarvāyudhapadādyapi ||
dhāriṇyai nama uccārya dadyāt puṣpāñjalitrayam |
tato devyāḥ kirīṭādīnalaṅkārān prapūjayet ||
tārādyena namo'ntena nāmnā ṅentena tasya ca |
tataḥ prapūjayeddevyāḥ siṃhāsanamanuttamam ||
tārāhṛnnakhadaṃṣṭrāyudhāya parikīrtya hi |
mahāsiṃhāya hū~ hṛcca siṃhamenaṃ pūjayet ||

Lesungshinweise: [Einzelne Waffennamen und die Verbindung pañcachurikā bleiben nach dem Druck stehen; eine unsichere technische Identifikation wird vermieden.] Sie alle mögen mich stets beschützen und sämtliche Vollendung schenken.“ [Einzelne Waffennamen und die Verbindung pañcachurikā bleiben nach dem Druck stehen; eine unsichere technische Identifikation wird vermieden.] Danach folgen Tārā, Kūrca, „durgāyai sarvāyudhadhāriṇyai namaḥ“ – Verehrung Durgā, der Trägerin aller Waffen – und drei Blumengaben mit beiden Händen.

Band III, S. 1043, Löwe und Mahishasura als Rudra
yathopakalpitairevopacāraiḥ kusumākṣataiḥ |
tadante manunaitena devyāḥ siṃhāsanaṃ yajet ||
āsanaṃ cāsi devyāstvaṃ ghoradaṃṣṭrotkaṭānvitaḥ |
himādriśikharākāra siṃharāja namo'stu te ||
devyā hatavattvena viśeṣānmahiṣāsuram |
aṣṭamyāṃ ca navamyāṃ ca pūjayedbahuvistaraiḥ ||
yāvacchakyopacāraistu pādyādibhiranekadhā |
namo'ntaḥ praṇavādiśca ṅento'ntarmahiṣāsuraḥ ||
etena manunā sarvopacārānasya cārcayet |
na sāmānyasuradhiyā sākṣādrudradhiyaiva hi ||
pūjānte kīrtayenmantramamuṃ baddhāñjaliḥ priye |
rudro'syasurarāja tvaṃ devānāṃ darpanāśakaḥ ||
piturvaraprārthanayā mahiṣīgarbhasambhavaḥ |
kātyāyanyā samaṃ yoddhuṃ sāmarthyaṃ kasya vidyate ||
kenāsureṇa vidhṛtaḥ samare madhusūdanaḥ |
kenānyena vijityājau tridaśāḥ sevakīkṛtāḥ ||
manvantaratrayaṃ kena bhuktaṃ rājyamakaṇṭakam |
babhūva kasya vā senā parārdhaśatasammitā ||
rudrarūpadharāyāto mahiṣāsura te namaḥ |

Band III, S. 1043–1044, Die vier Batukas
tataḥ sampūjayeddevi caturo baṭukānapi ||
siddhaputraṃ jñānaputraṃ tathā sahajaputrakam |
śeṣe samayaputraṃ ca mantramebhyāṃ niśāmaya ||
vedādikamalābīje purato'nte namo'pi ca |
tattannāmnā saha tathā baṭuko tripadīkṛtaḥ ||
saṅenta iti mantrāḥ syureteṣāṃ jagadīśvari |
sastaistairupacāraistu yathāvibhavakalpitaiḥ ||
pūjayedbaṭukānetānicchannanyāvṛtipūjanam |

Lesungshinweise: [Die genaue Wortsegmentierung der zusammengesetzten Baṭuka-Namen bleibt der knappen Quellenangabe überlassen.]

Band III, S. 1044, Kshetrapalas und neun Bhairavas
pūjayet kṣetrapālāṃśca madhye digdikpakṣayoḥ ||
hetukaṃ tripuraghnaṃ ca agnijihvaṃ tathaiva ca |
agnivetālasaṃjñaṃ ca kālaṃ cātha karālakam ||
ekapādaṃ bhīmanāthamanurādikrameṇa tu |
adhunā mantrametaiṣāṃ bravīmi śṛṇu pārvati ||
tārakūrcakṣetrapālabījatrayamidaṃ puraḥ |
etannāmnā saha punaḥ kṣetrapālaḥ savigrahaḥ ||
ṅento mahābhīṣaṇaśca tadadeva prakīrtitaḥ |
krodho hṛtchirasī cāpi mantra eṣāṃ varānane ||
maṇḍalasya caturdikṣu dvau dvau madhye ca pūjayet |
bhairavān nava deveśi śāradārcanakarmaṇi ||
asitāṅgo ruruścaṇḍaḥ krodha unmatta eva ca |
ānandaśca kapālī ca bhīṣaṇastadanantaram ||
saṃhārī sarvaśeṣe syāt kīrtitā nava bhairavāḥ |
tāratrapāroṣabījaṃ tattannāma tataḥ param ||
bhairavāntaṃ tripadi ca ṅentaṃ hṛnmantrasaṃyutam |

Lesungshinweise: [Die folgende Ordnungsangabe anurādikrameṇa ist unsicher gedruckt.] [Die Formelglieder werden als Codenamen bewahrt.]

Band III, S. 1044–1045, Richtungshüter und ihre Attribute
dikṣvaṣṭasu bahiḥ padmāddigīśānaṣṭa pūjayet ||
indro'gniśca yamaścaiva nairṛto varuṇastathā |
vāyuḥ somaśca īśāna etannāmnā paristhitāḥ ||
vajraṃ śaktiśca daṇḍaśca khaḍgaḥ pāśo'ṅkuśastathā |
dhvajaśūlaṃ amīṣāṃ tu śastrāṇi kathitāni te ||
nairṛto varuṇaścāpi madhye'nantaḥ prakīrtitaḥ |
tadastraṃ cakramuditaṃ yathendreśānamadhyataḥ ||
brahmā sapadma ityete digīśā daśa īritāḥ |
mantrarītī idānīṃ tvaṃ samākalpaya bhāmini ||
praṇavaṃ purato dattvā tattannāma tataḥ param |
tataḥ paraṃ tattadastraṃ saśabdaparibṛṃhitam ||
savāhanaparīvāraṃ sāyudhaṃ tadanantaram |
śabdāścatvāra ityete ṅentāḥ kāryā namastataḥ ||

Lesungshinweise: [Die Attribute werden nach dieser Quellenliste wiedergegeben, ohne sie nach anderen Listen zu vereinheitlichen.]

Band III, S. 1045, Bali Japa Verneigung und Nachtwache
tato dadyādbaliṃ devyai pūrvoditavidhānataḥ |
aṣṭamyāmadhikaṃ dadyāt saptamībalidānataḥ ||
tantrāntare |
tato yathāśakti japaṃ kṛtvā stotramudīrayet |
balidānavidhiḥ stotraṃ cāgre vakṣyate |
tathā |
sāṣṭāṅgaṃ praṇamedbhūmau devīṃ bhaktiparāyaṇaḥ |
nirṇyāmṛte purāṇāntare |
tataḥ khaḍgaṃ namaskṛtya śatrūṇāṃ vadhasiddhaye |
iccheta vijayaṃ rājye subhikṣaṃ cātmano nṛpaḥ ||
punaḥ punaḥ praṇamyāryāṃ saṃsmareddhṛdaye śivām |
sarvaṃ kurveti kīrtyāṣṭamyāṃ jāgaro niśi ||
naṭanāṭakavarṣaiśca kārayecca mahotsavam |
naṭanartakagītaiśca iti 3 4 5 pu0 pā0 |

Lesungshinweise: [Die Druckfolge naṭanāṭakavarṣaiḥ ist auffällig; die Zeugen 3, 4 und 5 lesen ausdrücklich Darbietungen von Schauspielern, Tänzern und Gesang.]

Band III, S. 1046, Chamunda-Verehrung an der Grenze von Ashtami und Navami
aṣṭamīnavamyoḥ sandhau cāmuṇḍāpūjā |
mahākālasaṃhitāyām |
aṣṭamīnavamīsandhau kurvate ke cidarcanam |
tatsandhipūjanamiti purāṇādiṣu kīrtitam ||
navamyāmarddharātre vā tatpareṇāpi pūjanam |
tāntrikāḥ ke cidicchanti siddhiṃ tubhayathā'khile ||
cāmuṇḍārūpadhāriṇyāstatra devyāstu pūjanam |
vihitaṃ nānyarūpiṇyāḥ kṛta ityeṣa nirṇayaḥ ||
tanmantraṃ dhyānamasyāstu samākalpaya sāmpratam |
cāmuṇḍāyā mantradhyānaṃ tadvattattatkāmyasādhanāprakaraṇe vakṣyāmaḥ |
tathā |
evaṃ dhyātvā ca sampūjya vividhopāyanādibhiḥ |
śakto tu mārtikauḥ sthālīḥ pūrayedvratamantraiḥ ||
pakvairāmamāṃsāṃśca rudhirairdadhyapiṣṭanām |
tāṃśca sampūjayeddevyai raktapuṣpākṣatairapi ||
upariṣṭāddhṛtapadairakhilairmanubhiśca yaḥ |
baliṃ samutsṛjettena mahatīṃ śriyamanute ||
śaktiyāge tataḥ paścāt ke cit kurvanti kaulikāḥ |
tadvidhānaṃ pūrvoktaṃ tenaivaitāṃ samāpayet ||

Lesungshinweise: [Schalenbezeichnung, ein Mantraverweis und die Zutatenfolge sind sprachlich beschädigt; keine praktische Rekonstruktion dieser Lücken.] Nach Meditation und verschiedenen Gaben beschreibt der historische Ritus irdene Schalen mit gekochtem und rohem Fleisch, Blut sowie weiteren im Druck beschädigten Zutaten aus dem Bereich Dickmilch und Mehl.

Band III, S. 1046–1047, Mahatmyam der Navami
atha navamīkṛtyam |
bhaviṣyapurāṇe |
navamyāṃ śrīsamāyuktā devaiḥ sarvaiḥ supūjitā |
jaghāna mahiṣaṃ duṣṭamavadhyaṃ devatādibhiḥ ||
labdhvā'bhiṣekaṃ varadā śukle cāśvayujasya ca |
tasmāt sā tatra sampūjyā navamyāṃ caṇḍikā budhaiḥ ||
mahattvaṃ hi yataḥ prāptā tatra devī sarasvatī |
tadarthaṃ mahatī proktā navamīyaṃ sadā budhaiḥ ||
pūjayitvā mahādevīṃ navamyāṃ maṅgalacaṇḍikām |
mahattvaṃ prāptavān vīra brahmā viṣṇustathā'marāḥ ||
tasmādiyaṃ mahāpuṇyā navamī pāpanāśinī |
upoṣyā tu prayatnena satataṃ sarvapārthivaiḥ ||
pūrvoktena krameṇa saṃyuktā vidhivadvratam |
viśeṣato nṛpādyaiśca bālairvṛddhaiḥ sayauvanaiḥ ||
brāhmaṇaiḥ kṣatriyairvaiśyaiḥ śūdraiścaiva sevakaiḥ |
ityādi durgotsavapaddhatau |

Band III, S. 1047–1048, Navami-Puja an verschiedenen Trägern
tantrāntare |
tato mahānavamyāṃ ca pūjayejjagadambikām |
aṣṭamyāṃ yāvatī proktā vistareṇa samarhaṇā ||
navamyāmapi kartavyā tāvatyeva varānane |
viśeṣastatra kartavyaṃ prabhūtabalidānakam ||
mahākālasaṃhitāyām |
naimittikakrameṇaiva pīṭhamūrtyarcanaṃ caret |
śakto nityoditāvṛtyarcanaṃ kurvīta sādhakaḥ ||
nānyāṃ pūjāṃ varārohe vyavastheyaṃ śivoditā |
pīṭhamūrtau patrikāmṛnmatau yo bhaktibhāvitaḥ ||
kurute tasya vihitaṃ pūjanadvitayaṃ tadā |
patrikāyāḥ puraḥ pūjā pīṭhamūrtyostataḥ param ||
sarvā'pi tāntrikī rītiḥ pīṭhamūrtyorudīritā |
patrikādiṣu paurāṇī rītiruktā purāriṇā ||
ato ghaṭaṃ pṛthakkṛtvā dvayametanmayoditam |

Band III, S. 1048, Rezitation des Devi-Mahatmya
tataḥ paraṃ suśāntāni pāṭhayedatha vā paṭhet ||
mārkaṇḍeyapurāṇāntargītāṃ bhagavatīstutim |
samagrāṃ vā paṭhedāho vadhaṃ śumbhaniśumbhayoḥ ||
mahiṣāsurasyātha vā madhukaiṭabhayorapi |
kuryādubhayamevātra vidhiṃ saṃkalpapūrvakam ||
brāhmaṇān varayitvaiva vastrālaṅkaraṇāsanaiḥ |
vidadhyāt kāmanollekhapūjāṃ śāstrasya pustake ||
śanaiḥ paṭhet pāṭhako'pi varṇoccāraṇapūrvakam |
saṃyuktaṃ nātiviśliṣṭaṃ na śiraścālagītaravat ||
tanuṃ māndolayan vāpi na hasan na rudan vrajan |
nānyatrānyairālapaṃśca na madhye vicchinattathā ||
ācāntaḥ kṛtaśaucaśca padārthamananīyavān |
etena vidhinā'dhīte tuṣyate jagadambikā ||
yathoktaphaladātrī ca bhavati prāṇavallabhe |
yathaitatpāṭhato devī prītā syādadbhuteśvarī ||
na tathā dhūpadīpasragbalinaivedyavistaraiḥ |
paṭhanaṃ pāṭhanaṃ vā'pi tasmādetasya yatnataḥ ||
kāryaṃ śāradapūjāyāṃ kālikātuṣṭimicchatā |

Band III, S. 1048–1049, Homa-Mantras Gaben und Wiederholungen
devīśāradapūjāyāṃ yathaitasya hi nityatā |
homasyāpi tathā jñeyā mukhye aṅge ime mate ||
hastamātraṃ vidhāyādau sthaṇḍilaṃ ślakṣṇayā mṛdā |
tatrāgnisthāpanaṃ kṛtvā vaidikairmanubhiḥ priye |
ghṛtāhutiṃ vā juhuyāt tilamiśrāmathāpi vā ||
bilvapatraṃ yavān padmaṃ pāyasaṃ vā madhuplutam |
mantrastatra tu vijayā bhāratī ṣoḍaśākṣarī ||
atha vā jayadurgāyā mantro yaḥ pariniṣṭhitaḥ |
bhāratī ṣoḍaśākṣarīti prastutābhiprāyeṇa |
jayadurgābhaktastu sakalasādhāraṇa iti bodhyam |
tathā |
saptaśatyāstathā devī ekaikaśloka eva vā |
mantre sahasrasaṃkhyā syācchatāvṛtameva vā ||
ubhayatrāpi dātavyāḥ karmānte dakṣiṇāḥ śubhāḥ |
idaṃ karmadvayaṃ devi mūrteḥ purata ācaret ||
nāpyado dvitayaṃ kāryaṃ kṣaṇārthaṃ vāsagṛhādvahi |
tasyāṃ kṛtaṃ tu viphalaṃ jāyate vedaśāsanāt ||

Lesungshinweise: [Die folgende Ortsbeschränkung mit kṣaṇārthaṃ vāsagṛhādvahi ist beschädigt. Sie untersagt offenbar die Verlagerung aus dem Verehrungsraum; der genaue Wortlaut und die Reichweite bleiben offen.] Die Glosse erklärt die sechzehnzeichige Bhāratī aus dem jeweiligen Zusammenhang und den Jayadurgā-Bezug als allgemein anwendbar; ihr Ausdruck bhakta ist dabei nicht eindeutig.

Band III, S. 1049, Vier wesentliche Teile und Übergang zur Bali-Lehre
devī saptaśatīpāṭhaṃ gṛhṇāti vidhivat kṛtam |
nidhinā vā'pyanidhinā punarhomaṃ prayacchati ||
tasmādyatnena kartavyo homaḥ śāradapūjane |
homaḥ saptaśatīpāṭho balidānitravādanam ||
catuṣṭayamidaṃ śastaṃ māsyāśve kālikārcane |
prabhūtabalidānaṃ ca kāryaṃ bhayyanusārataḥ ||
atha balidānavidhistatraiva |
tato dadyājjīvabaliṃ yathālābhaṃ yathāvidhi |
vidhistu dvividhaḥ proktaḥ śrauta āgamikastathā ||
śrautaḥ śrutiyutamantreṇāgamastantrektamantrakaiḥ |
śrauto'pi svasvagṛhyoktavidhinā saṃpradīyate ||
paśujātiviśeṣeṇa tatrāpyasti bhidā'dhikā |

Lesungshinweise: Die Göttin nimmt die vorschriftsmäßige Saptaśatī-Rezitation an; die folgende Zeile über Homa ist im Druck mit nidhinā vāpyanidhinā sprachlich unsicher und wird nicht zu einer eindeutigen Erlaubnis oder Verbotsregel geglättet.

Band III, S. 1050, Drei Bali-Traditionen und pflanzliche Ersatzgaben
bhairavatantre |
balistu trividho jñeyastāntrikaḥ smārta eva ca |
vaidikaśceti tatrādau tāntriko'ṣṭavidhaḥ smṛtaḥ ||
naraśca mahiṣaḥ kolaśchāgo'viḥ sārasastathā |
kapotaḥ kukkuṭaśceti sāmānyāḥ pūrvapūrvataḥ ||
tathā |
kūṣmāṇḍaṃ nārikelaṃ vā śrīphalaṃ cekṣumeva ca |
vastrasaṃveṣṭitaṃ kṛtvā chedayecchurikādibhiḥ ||
evaṃ smārto baliḥ prokto dharmaśāstrānugāminām |
tathā |
vaidikaṃ tu baliṃ dadyādodanaṃ svinnamāṣavat |
sarocanamatikrūradaivate baṭakānvitam ||

Lesungshinweise: [Die Menschenopfer-Nennung ist eine historische Quellenangabe innerhalb der Klassifikation.]

Band III, S. 1050, Bali als allgemeine Darbringung
ityuktaṃ mahākālasaṃhitāyām |
śrautaḥ śrutiṣu sandeyo yo'dhvareṣu nirūpitaḥ |
vakṣyāmyāgamikaṃ sarvaṃ yathāsmākramāgataṃ ||
na sa devo na sā devī devayonibhidā na sā |
na sa kālo na tadbhūtaṃ yo necchati baliṃ priye ||
amūrtā ye ca kālāṃśā māsasaṃvatsarādayaḥ |
pakṣāyanāhorajanītithipraharasaṅkramāḥ ||
ete'pi balimicchanti kiṃ punardevayonayaḥ |
vanaspatyoṣadhilatātarugulmanagādayaḥ ||
sthāvarā jaṅgamāścāpi balyākāṅkṣāṃ prakurvate |
yasya yasya hi devasya yo yo balirudīritaḥ ||

Lesungshinweise: [Bali hat hier den weiten Sinn einer zugeordneten Darbringung; die Fortsetzung erläutert die jeweils passende Gabe.]

Band III, S. 1051, Bali-Zuordnungen der Götter mit Einschränkung
etatprasaṅgena śive sa sa kaścana kathyate |
svayambhuvo baliḥ siṃho viṣṇorbhīṣaṇaḥ smṛtaḥ ||
aśva indrasya kathito gaṇḍakaḥ parameṣṭhinaḥ |
viṣṇvādinuddiśya vārṇaṇaśādehatsamarpaṇaṃ na tu hiṃseti vidhānamuktāvalīkāraḥ |
vārṇaṇaśalakṣaṇaṃ tvagre vakṣyate |
tathā |
śūkaro bhairavasyāpi pramathānāṃ ca jambukaḥ |
priyo dvīpī vedhasaśca citrako baliriṣyate ||
gaṇādhyakṣasya bhallūko yakṣāṇāṃ lohito mṛgaḥ |
skandasya godhā viśveṣāṃ devānāṃ camarau'pi ca ||
vināyakānāṃ ca baliḥ kṛṣṇasāra udīritaḥ |
vetālānāṃ ca mahiṣo guhyakānāṃ ca sambaraḥ ||
śacyāḥ śalyo rohitastu tuṣitānāṃ prakīrtitaḥ |
kṛkalāśo dānavānāṃ daityānāṃ śyena ucyate ||
hiraṇyagarbhasya balistarakṣu udīryate |
īśānasya padaścarī ruru rudrasya kīrtyate ||

Lesungshinweise: [Die Bezeichnung dieses Todes, im Druck vārṇaṇaśa-ähnlich, ist beschädigt; ihre Erklärung wird für später angekündigt.] [Seltene Tiernamen bleiben unbestimmt, statt zoologisch ungesichert übersetzt zu werden.]

Band III, S. 1051–1052, Weitere Zuordnungen zu Gottheiten
balirmamāpi gokarṇaḥ sādhyānāṃ gavayastathā |
sṛmaro bhāsurāṇāṃ ca vasūnāmṛkṣa iṣyate ||
bṛhaspatestu gavayo hastī caiva prajāpateḥ |
kuluṅgo gaṇasādhyānāṃ takṣṇa uṣṭro nigadyate ||
śrāddhīyaviśvadevānāṃ vṛṣabhaḥ parikīrtitaḥ |
ajastu kuṭaruḥ pakṣī cakravākaḥ pracetasaḥ ||
pāśvo gārhapatyasya dakṣiṇāgnistu cotakaḥ |
cakrāhavanīyasya śaśo'ryṇa udīritaḥ ||
vāyorvalākā somasya haṃsaścandrasya vai lavaḥ |
varuṇasya tathā nakro mitrasya ca kulīyakaḥ ||
cāṣo'gnīṣomayojeya indrāgnyoḥ krauñca eva ca |
mitramitrasya madguḥ syāt kulīkastvaṣṭaraiva hi ||
ādityānāṃ tathā nyaṅkuḥ kṛṣṇo'pi hi yamasya ca |
syāt prājāpatyavāyvośca gomṛgo balirīśvari ||
nāsatyayormayūro'pi paṇau jambuka ucyate |
gardabho nirṛtemaitrāvaruṇasya kapotakaḥ ||
godhādi devapatnīnāṃ māllikaḥ savitustathā |
kulīko devayonīnāṃ rājño'psarasāmapi ||
antarikṣasya yoktrastu bhūmerākhurdivaḥ kaśā |
diśāṃ balistu nakulo vidiśāṃ vabhrureva ca ||

Lesungshinweise: [Mehrere Formen und Zuordnungen sind druckbedingt unsicher; sie bleiben ausdrücklich Quellenbezeichnungen.] Eine beschädigte Zeile verbindet Aja mit dem Kuṭaru-Vogel; Pracetas erhält den Cakravāka-Vogel. Bei den Opferfeuern nennt der Druck Pāśva für Gārhapatya und Cotaka für Dakṣiṇāgni; die Fortsetzung zu Āhavanīya und dem Hasen ist beschädigt.

Band III, S. 1052, Zuordnungen zu Zeitabschnitten
apāṃ matsyastejasastu homīyākhyo bhujaṅgamaḥ |
jalaḥ sāmānyakālasya tathā kālasya cillikā ||
suparṇaścāpi dātavyo balirvatsaramāsayoḥ |
kapiñjalo vasantartogrīṣmasya kalaviṅkakaḥ ||
varṣāṇāṃ tittirirjñeyaḥ śarado vartikā tathā |
kakaraścāpi haimantaḥ śaiśiro vaikakaryapi ||
pakṣasya khañjarīṭaḥ syādayanasya tu sārasaḥ |
pārāvato dinasyāpi rātreḥ sīrāyucyate ||
proktā jalaukāḥ sandhyāyā yaijarājastitherapi |
yāmasya sūcilomastu saṅkrānterasthipācakaḥ ||
kirīṭako grahāṇāṃ ca nakṣatrāṇāṃ śāśpakaḥ |

Lesungshinweise: [Druck unsicher] [Diese taxonomisch unsicheren Namen werden als historische Quellenbegriffe bewahrt.] Zum Halbmonat gehört Khañjarīṭa, zum Sonnenhalbjahr Sārasa, zum Tag die Taube, zur Nacht Sīrā, zur Dämmerung der Blutegel, zur Tithi Yajarāja [Druck unsicher], zum Yāma Sūciloma, zum Übergang Saṅkrānti Asthipācaka, zu den Planeten Kirīṭaka und zu den Mondstationen Śāśpaka.

Band III, S. 1053, Kosmische Zuordnungen und Wesenklassen
rāśīnāmapi sākalyo lagnānāmapi buccuṭaḥ ||
śiśumāraḥ samudrasya nadīnāṃ ca timiṅgilaḥ |
āvartānāṃ ca makaro vīcīnāṃ śaṅkhalo'pi ca ||
uṣṭraḥ pātāladevasya śaṅkhaṃ tāṇḍavasya ca |
parjanyānāṃ ca maṇḍūko vṛṣṭerapi mahīlatā ||
vidyutāmapi sambūko bhāradvājo'ntarāpi |
sinīvālīkuhūrākānumatīnāṃ krameṇa hi ||
śarārikaṅkaharitajīvañjīvāḥ prakīrtitāḥ |
baliḥ kalaṅkaḥ pretānāṃ piśācānāṃ bako'pi ca ||
bhūtānāṃ kuraraścāpi kukkuṭo brahmarakṣasām |
gandharvāṇāṃ kokilo'pi ghoṇakānāṃ ca vāyasaḥ ||
vartakaḥ kṣetrapālānāṃ baṭukānāṃ ca kukkuṭaḥ |
yāvatyo jātihāriṇyastāsāṃ bhāraṇḍa ucyate ||
chucchundarīhbasanaḥ syājjalasya śarabho baliḥ |
cillau baliḍākinīnāṃ kinnarāṇāṃ ca takṣakaḥ ||
bhulindo yoginīnāṃ syāstribhīnāṃ ṭiṭṭibho baliḥ |

Lesungshinweise: [Seltene Tiernamen und beschädigte Empfängernamen sind bewusst nicht zoologisch oder mythologisch rekonstruiert.] Der Gott der Unterwelt erhält das Kamel, Tāṇḍava Śaṅkha, Parjanya den Frosch, Regen Mahīlatā, Blitze Sambūka; Bhāradvāja erscheint mit einer beschädigten Zuordnung. Danach folgt eine beschädigte Zeile mit Chucchundarī und Śarabha; für Ḍākinīs steht Cillā, für Kinnaras Takṣaka, für Yoginīs Bhulinda, für eine unleserliche Wesenklasse Ṭiṭṭibha.

Band III, S. 1053–1054, Sinne Körperkräfte und Pflanzen
indriyāṇāmatho vacmi cakṣuṣormaśako baliḥ ||
śrotrayorbhramaraścāpi ghrāṇasya saraghāstathā |
rasanāyāṃ baliścillī makṣikā ca tvaco baliḥ ||
pataṅgo manasaścāpi pluṣivāco balirmataḥ |
jhillikīṭo baliḥ pāṇyoḥ khadyotaḥ padyorapi ||
pāyorghūkā samuddiṣṭā upasthasya sinīpati |
vanaspatīnāṃ madhuko latānāṃ tailapāyikā ||
matkuṇā oṣadhīnāṃ syustṛṇāṃ ca pipīlikā |
gulmānāṃ gandhakīṭo'pi śailānāṃ vṛttatāstathā ||

Lesungshinweise: [Die Bedeutung der seltenen Tiernamen und einzelne Kasusformen sind unsicher. Die Passage überträgt die Darbringungsordnung auf Wahrnehmung, Körperfunktionen und Natur.]

Band III, S. 1054, Schluss der Zuordnungsliste und Begründung
śvā baliḥ pūtanāyā rākṣasīnāmahirbaliḥ |
jātamātraśiśuḥ puttyā gaṇḍaṃ bālagrahasya ca ||
cakoro garuḍasyāpi mātṛṇāṃ tailapāyikā |
vidyādharāṇāṃ ca kolo yakṣāṇāṃ śuka eva ca ||
pathodahanasya ca balirnarakasya kareṇukaḥ |
rājño balirmarkaṭo'pi kāntārasya śvaḥ khagaḥ ||
sarveṣāmeva devānāṃ devīnāṃ ca viśeṣataḥ |
balitvena vinirdiṣṭā mahiṣacchāgalādayaḥ ||
jalajāḥ sthalajāścāpi grāmajāraṇyajāstathā |
paśavaḥ pakṣiṇaḥ kīṭāstiryagyonaya eva ca ||
ime vidhātrā vihitā balitvena divaukasām |
nārghyanaivedyasambhāraistathā tuṣyanti devatāḥ ||
yathā paśūnāṃ balibhirvihaṅgānāṃ tathaiva ca |
ata eva hi deveśi mīmāṃsāvedayorapi ||
devānāṃ priyaśabdastu paśuparyāya ucyate |
evaṃ vijñāya siddhāntaṃ devyāḥ santoṣahetave ||
paśūn dadyādbalitvena medhyānapi vihaṅgamān |
krimikīṭādayaḥ sarve ye tiryañcaḥ prakīrtitāḥ ||
na te devībalitvena vidhātrā vihitāḥ priye |

Lesungshinweise: [Dies ist die historische Klassifikation des Textes, einschließlich ihrer problematischen Menschenopfer-Nennung; beschädigte Namen werden nicht ergänzt.] Eine beschädigte, hier als puttyā gedruckte Empfängerbezeichnung ist mit einem neugeborenen Kind verbunden; eine weitere dunkle Zuordnung betrifft den Bālagraha. Die folgende Zeile nennt Pathodahana mit beschädigter Zuordnung und Kareṇuka für Naraka.

Band III, S. 1054–1055, Historische Opferbegründung und Kali-Zuordnungen
ālabheta vṛṣaṃ śvetaṃ yajñe gomedhanāmani |
naramedhe naraṃ cāpi gajakrānte gajaṃ tathā |
aśvamedhe tathaivāśvaṃ śāṅkare ca hastinam ||
bravīti yatra vedo'pi tatra kaiva vicāraṇā |
tasmānnaimittikārcāyāṃ balirāvaśyakaḥ priye ||
viśeṣeṇa pradātavyo devīsantoṣahetave |
baliṃ vinā naiva devī pūjāmaṅgīkaroti hi ||
tatrāpyubhau praśasyete mahiṣaśchāga eva ca |
anyadevocitabalivicāraiḥ kiṃ prayojanam ||
yena santuṣyate kālī taṃ vicārya bruve'dhunā |
yāḥ kāściddhuhakālyāstu vihitāḥ paśujātayaḥ ||
āraṇyā atha vā grāmyā jalajānāṃ ca jātayaḥ |
khagānāṃ jātayaścāpi tā evādau bravīmi te ||
matsyā mṛgā varāhāśca kacchapā mahiṣāstathā |
gaṇḍakā godhikā grāhāḥ śārdūlā harayo'pi ca ||
nakulāḥ śarabhaścāpi gavayāśchāgalāstathā |
manuṣyāḥ pakṣiṇaścāpi teṣāṃ kośā api priye ||
bhagavatyā balitvena vidhātrā balikalpitāḥ |
eteṣāṃ balidānena sarvakāryāṇi sādhayet ||

Lesungshinweise: [Dieser Abschnitt gibt historische Opferlehre wieder, einschließlich der Menschenopfer-Nennung; beschädigte Begriffe und Ritualnamen bleiben in Quellenform.]

Band III, S. 1055–1056, Verheißungen und Zahlen der Tiergruppen
balidānaphalānyāha |
balibhirvarddhate hyāyurbalibhiḥ śāmyate rujā |
jayatyarātīn balibhiḥ prāpyate balibhirdhanam ||
siddhimāpnoti balibhirbalibhiḥ sthitiṃ vrajet |
niṣkāmānāṃ balau datte prāpyo mokṣo'pi yajvat ||
matsyādīnāṃ jātibhedānāha |
jātibhedānatho vakṣye samāsādavadhāraya |
aṣṭādaśabhidhā matsyāścaturviṃśatibhā mṛgāḥ ||
varāhāḥ pañcadhā proktāstribhedāḥ kacchapā api |
dvibhedā mahiṣāstadvadgaṇḍakāśca caturvidhāḥ ||
godhikā ca tribhedā syāddvibhedo grāha eva ca |
trividhau vyāghrasiṃhau sa nakulo dvividho'pi ca ||
śarabhaścaikajātiḥ syādasya bhedo varānane |
gavayastrividhaḥ proktaśchāgaḥ pañcavidho mataḥ ||
caturvidhā manuṣyāśca ṣaṭtriṃśajjātayaḥ khagāḥ |
krameṇa nāmānyeteṣāṃ vyāharāmi tava priye ||

Lesungshinweise: [Dies sind religiöse Fruchtverheißungen des Textes.]

Band III, S. 1056, Fisch Wild Eber Schildkröten und Büffelnamen
śaṅkulo rohitaḥ śālaḥ pāṭhīno rāghavo'pi ca |
proṣṭhī nālaśiśāṅkavyaṅgameraṭālulicānvaṭāḥ ||
timibhākūṭarājīvagaṇḍakāḥ śastajātayaḥ |
gokarṇakṛṣṇasāreṇarurunyaṅkucamaravaḥ ||
priyavātapramīlīnasamahasramarakruṣāḥ |
śaṅkuśambarakandavyaḥ sukharo rohiṣo vaṭaḥ ||
kadalyena viśālākṣapataṅgollāṭarohitāḥ |
varāhāstabdhakroḍakarākṣīṇajalakhanāḥ ||
kūrmaścitrī citrakuṭo vāmanaśceti vai tridhā |
akaraḥ kṣīrilaścāpi mahiṣo dvividho mataḥ ||

Lesungshinweise: [Die Quelle fordert achtzehn Arten, doch die beschädigte Mitte lässt keine gesicherte vollständige Segmentierung zu.] [Seltene Namen werden nicht zu modernen zoologischen Arten erklärt; die beschädigten Folgen bleiben auch in Devanagari und IAST vollständig erhalten.] Die fünf Ebernamen erscheinen als varāhāstabdhakroḍakarākṣīṇajalakhanāḥ; ihre genaue Trennung bleibt unsicher.

Band III, S. 1056, Nashörner Warane Krokodile und Tiger
kausvaro vārttilaścārmī vaiḍhāḥ khaḍgāścaturvidhāḥ |
hiraṇyā kilikā monā godhikā trividhā matā ||
dīrghagrīvaśca maparo grāho dvividha eva ca |
tarakṣukaṭalakṣitro vyāghrastrividha ucyate ||

Lesungshinweise: [Die Formen werden als unsichere Drucknamen bewahrt; weder die zweite Krokodilart noch die Tigerreihe wird frei ergänzt.] Bei den Krokodilen ist Dīrghagrīva – langhalsig – erkennbar, der zweite Name ist als mapara beschädigt.

Band III, S. 1057, Restliche Tiergruppen und Einleitung der Menschenkategorien
śārlaḥ krūkarmadī siṃho'pi trividho mataḥ |
sthūlaḥ kaliṅgaśca tathā nakulo'pi dvidheritaḥ ||
ekajātiṃ vinā naiva śarabho'nyaḥ prajāyate |
lāṭiko viṭcavaraḥ sākṣī gavayo'pi tridhocyate ||
tripicaḥ pālitaḥ kṣaurī varkaro māripastathā |
pañcabhedo bhavecchāgo'virapi trividho mataḥ ||
urmikaḥ pāriśo bhaṭo manuṣyānapi me śṛṇu |
na manuṣyeṣu sāmānye cāturvidhyaṃ hi vartate ||
prakārabhedetatsyā bhinnatā parikalpyate |

Lesungshinweise: [Seltene Tiernamen bleiben nach dem Druck stehen.] Für den Löwen behauptet die Quelle drei Arten; die Namensfolge śārlaḥ krūkarmadī ist beschädigt und nicht sicher dreifach teilbar.

Band III, S. 1057, Historische Vierteilung menschlicher Opfer
caṇḍikānugṛhītasya vitṛṣṇasya bhavāmbudhau ||
tattallokāvāptiphalaśravaṇotkaṇṭhitasya ca |
svataḥ pravṛttidevyāstu balirūpo bhavāmyaham ||
āgatya ca svayaṃ brūte māṃ balitvena yojaya |
pratyakṣameva sarveṣāṃ nṛpasya ca viśeṣataḥ ||
sa eka udito devi dvitīyamavadhāraya |
bahuvittasya ratnādesteno lokaśrutaśca yaḥ ||
nirṇīya pariṣadmadhye prāḍvivakena kīrtitaḥ |
śīrṣacchedyatayā devi dvitīyaḥ sa nigadyate ||
yuddhe jito dhṛtaḥ śatruḥ kūṭayodhī bhayākṛtiḥ |
sa tṛtīyo vinirdiṣṭaścaturthamavadhāraya ||
ya ātatāyī pānthānāṃ kāntāre'tha vā gṛhe |
viditaścāpi nirṇītaḥ sākṣibhiḥ satyavādibhiḥ ||
sa hi turyaḥ samākhyātaḥ pañcamo nopapadyate |

Lesungshinweise: [Dies dokumentiert die historische Menschenopfer- und Strafrechtsvorstellung der Quelle. Ihre religiöse Rechtfertigung wird nicht als Zustimmung der Ausgabe übernommen.]

Band III, S. 1058, Vogelverzeichnis
vakṣye vihaṅgān ye devyai balitvena nirūpitāḥ |
pārāvatāstāmracūḍā haṃsā vārdhrīṇasāstathā |
ulūkā lohapṛṣṭhāśca darvāghāṭāśca sārasāḥ ||
kalaviṅkāścakorāśca cakravākāḥ śukā api |
śatapatrā bharadvājā bhuliṅgāścaṭakāstathā ||
kāraṇḍavāścakravākāḥ pārśvāśca kulīyakāḥ |
plavāḥ kuṭaravaścāpi vartakāḥ kukkubhā api ||
tittiryutkrauñcāśca navacāpaśikhaṇḍinaḥ |
yoktradātyūhamākalyapaṇḍurājanyavāyakāḥ ||
jihīkā sukhilokāśca madguhārītacarcikāḥ |
jīvañjīvāśca hārītāḥ koyaṣṭāmaṭaṭiṭṭibhāḥ ||
vakakokilaṣṭāśca kareṭudroṇakhañjanāḥ |
cirīkāścaiva jahikā sīcāpucchantamekalāḥ ||
kaśāḥ suparṇā bhāraṇḍā hāmāyāścāpi pārvati |
iti te kathitāḥ sarve bahirbhedā vihāyasām ||
devyai yogyabalitvena nānya uktā vihaṅgamāḥ |
eteṣāṃ jātibhedāstu vartante ḍāmarādiṣu ||
bahutvātte na kathyante granthagauravabhītitaḥ |

Lesungshinweise: [unsicheres Folgeglied] [Die Liste enthält Wiederholungen und wesentlich mehr mögliche Namensglieder als die zuvor angekündigten 36. Diese Abweichung wird nicht durch Streichung oder erfundene Neuordnung beseitigt. Moderne zoologische Gleichsetzungen bleiben ungesichert.] Danach folgen die teilweise schwer trennbaren Druckgruppen tittiryutkrauñcāś ca navacāpaśikhaṇḍinaḥ und yoktradātyūhamākalyapaṇḍurājanyavāyakāḥ sowie Jihīka, Sukhiloka, Madgu, Hārīta, Carcikā, Jīvañjīva, nochmals Hārīta, Koyaṣṭa, Aṭa, Ṭiṭṭibha, Baka, Kokila, Ṣṭa [unsicheres Folgeglied], Kareṭu, Droṇa, Khañjana, Cirīka und Jahika.

Band III, S. 1058–1059, Beispiele für Unterarten und editorischer Hinweis
kapotaśyāmakā vajramaṇisyatanukādayaḥ ||
pārāvatāstu daśadhā haṃsāḥ pañcavidhāstathā |
rājahaṃsā mallikākhyā dhātarāṣṭrāḥ parisphuṭāḥ ||
māhiyā evamanye'pi jñeyā vihagajātayaḥ |
tathā |
adhunā sampravakṣyāmi balinā yena yena hi |
yaṃ yaṃ kālamabhivyāpya tṛptā bhavati kālikā ||
matsyādibhedāḥ paśubhedāśca pūrvoktāḥ sa prāyo deśabhāṣapracārāt tannāmāni śabdakalpadrumavācaspatyābhidhānādiṣvapi sarvāṇi nopalabhyante'taḥ pustake yathaiva rakṣitāni |

Lesungshinweise: Als Beispiele nennt die Quelle zehn Arten von Pārāvata, darunter Kapota, Śyāmaka und die beschädigte Folge vajramaṇisyatanuka; fünf Haṃsa-Arten heißen Rājahaṃsa, Mallika, Dhātarāṣṭra, Parisphuṭa und Māhiya. Die gedruckte editorische Fußnote bestätigt die Quellenunsicherheit ausdrücklich: Viele zuvor genannte Fisch- und Tiernamen stammen offenbar aus regionalem Sprachgebrauch und lassen sich selbst in Wörterbüchern wie Śabdakalpadruma und Vācaspatya nicht vollständig nachweisen; deshalb wurden sie so bewahrt, wie sie in der Vorlage stehen.

Band III, S. 1059, Verheißene Sättigungsdauern bis zwölf Jahre
aṣṭādaśavidhairmatsyaiḥ kacchapairapi caṇḍikā |
tṛpyate māsamātraṃ hi balitvena niyojitaiḥ ||
tāmracūḍasya balinā haṃsasārasayorapi |
tṛptā bhavati māsau dvau trīn māsān dvīpivakrayoḥ ||
kalaviṅkolūkaiḥ syāt tṛptā māsacatuṣṭayam |
pañca māsān bhavet tṛptā śukaiḥ pārāvatairapi ||
dārvāghāṭaiścakoraiśca ṣaṇmāsāṃstṛptimāpnuyāt |
tṛpyate sapta māsān sā jihīkaiśca kulīyakaiḥ ||
caturviṃśatibhedaiśca kuraṅgairgrāhairapi |
māsānaṣṭau bhavet tṛptā nava māsān pikairapi ||
hārītabalinā devī daśa māsāṃśca tṛpyate |
tathā dātyūhadānena gajarājairvarānane ||
māsānekādaśa śivā tṛptimāyāti siddhidā |
godhikabalidānena tṛptā'bdaṃ vyāpya jāyate ||
avinā nakulenāpi tryabdaṃ tṛptā bhavedapi |
ājena balinā vā'pi tathā syāt pañcavatsarān ||
jīvañjīvena pāṇḍreṇa tṛpyate'ṣṭau ca hāyanān |
pārṣateṇaiva balinā varāhabalinā'pi ca ||
dvādaśābdamabhivyāpya tṛptā bhavati kālikā |

Lesungshinweise: [Dies sind rituelle Fruchtverheißungen der Quelle, keine überprüften Wirkungsangaben. Die unsicheren Tiernamen werden bewahrt.] Die Quelle staffelt die behauptete Dauer der Zufriedenheit Kālikās: einen Monat für die achtzehn Fischarten und Schildkröten; zwei Monate für Tāmracūḍa, Haṃsa und Sārasa; drei für die beschädigte Doppelbezeichnung dvīpivakra; vier für Kalaviṅka und Ulūka; fünf für Papageien und Tauben; sechs für Darvāghāṭa und Cakora; sieben für Jihīka und Kulīyaka; acht für die vierundzwanzig Wildarten und Krokodile; neun für den Kuckuck; zehn für Hārīta; elf für Dātyūha und Elefanten; ein Jahr für Warane; drei Jahre für Schaf und Mungo; fünf für Ziege; acht für Jīvañjīva und Pāṇḍra; zwölf für Pārṣata-Wild und Eber. Die unsicheren Tiernamen werden bewahrt.]

Band III, S. 1059–1060, Weitere Sättigungsdauern und Vardhrinasa
hāmāyanāmā yaḥ pakṣī siṃhākṛtiśiro'ruṇaḥ ||
taddānāt tuṣyate devī pañcaviṃśativatsaram |
trividhairapi śārdūlairmahiṣairdvividhairapi ||
caturvidhaistathā khaḍgairbalitvena samarpitaiḥ |
śataṃ saṃvatsaraṃ yāvaccaṇḍikā prītimaśnute ||
eko vārdhrīṇaso'jaśca viśeṣaḥ parikīrtyate |
aparaḥ pakṣijātīyo himavaccaraṇasthitaḥ ||
vṛddhaḥ śmaśrudharaḥ śvetaḥ pādasphoṭondriyojjhitaḥ |
tripivo raktarasano niḥśṛṅgaḥ svarabhaṅgayujaḥ ||
pītacañcū raktaśirāḥ sitapakṣo'sitāṅghrikaḥ |
nīlagrīvaḥ pāṭalābhagalo vārdhrīṇasaḥ khagaḥ ||
kālikāpurāṇe'pi |
tripivaṃ tvindriyakṣīṇaṃ śvetaṃ vṛddhamajaṃ param |
vārdhrīṇasaṃ vijānīyādbrāhmakarmeṣu saṃskṛtam ||
nīlagrīvo raktaśirāḥ kṛṣṇapādaḥ sitacchadaḥ |
vārdhrīṇasaḥ sa pakṣī syānmama viṣṇorapi priyaḥ ||

Lesungshinweise: [Die Beschreibung der besonderen Ziege steht in Spannung zu späteren allgemeinen Ausschlüssen gebrechlicher Tiere; sie wird nicht stillschweigend harmonisiert.]

Band III, S. 1060–1061, Abschluss der zeitlichen Fruchtverheißungen
mahākālasaṃhitāyām |
ajavārdhrīṇasaistṛptā bhavet triṃśativatsaram |
niraṅgusāmānyadairdhair balitvena nirūpitaiḥ ||
jāyate guhyakālī sā tṛptā pañcaśataṃ samāḥ |
śarabhairatha siṃhaiśca śoṇitaiśca svadehajaiḥ ||
datte santuṣyate kālī sahasraṃ parivatsarān |
vārdhrīṇasavihaṅgena dattena vidhinā priye ||
abdaṃ dvādaśasāhasraṃ tuṣyate jagadambikā |
caurātatāyistenaiva nāreṇa balinā tathā ||
trīṇi lakṣāṇi varṣāṇi prīyate guhyakālikā |
ete te kathitā devi balayastutihetavaḥ ||

Lesungshinweise: [Die beschädigte Gabe wird nicht rekonstruiert. Zeitangaben und die Gewalt rechtfertigende Wertung gehören zur historischen Quelle.] Die nächste, mit niraṅgusāmānyadairdhaiḥ beschädigt überlieferte Gabe soll Guhyakālī fünfhundert Jahre erfreuen.

Band III, S. 1061, Ausgeschlossene Tierarten
atha niṣiddhabalayastatraiva |
adeyānadhunā vakṣye paśūnapi vihaṅgamān |
bhallūkān markaṭān phenān sarpānnotana śunastathā ||
kramelakāṃśca vāleyān śalyān viṭcaraśūkarān |
jalajeṣvapi maṇḍūkān rāsamān śiśumārakān ||
kulīrān dīrghapṛṣṭhādīn mīnānapi ca bhūriśaḥ |
khageṣu vāyasāṃścillān tuvidān kulikānapi ||
evamanye'pi vijñeyā nānāḍāmarāgamādiṣu |

Lesungshinweise: [Einzelne Tiernamen und Verbindungswörter sind beschädigt. Diese Ausschlüsse gelten hier für die Göttinnenverehrung; frühere Zuordnungen an andere Wesen werden nicht deshalb aus der Ausgabe entfernt.] Die Liste nennt Bären, Affen, die beschädigte Form Phena, Schlangen, Hunde, Kamele, die als Vāleya bezeichneten Tiere, Śalya und Kot fressende Schweine.

Band III, S. 1061, Allgemeine Ausschlussmerkmale
tathā |
kāṃścinniṣiddhān vakṣyāmi vihiteṣu baliṣvapi |
grāmyāṇāmatha vanyānāṃ paśūnāṃ pakṣiṇāṃ tathā ||
striyaṃ naiva prayuñjīta balikarmaṇi sādhakaḥ |
jñānapūrvaṃ baliṃ dattvā narakaṃ pratipadyate ||
ajñānena vitīrṇo'pi kiñcittu pāpaṃ samaśnute |
atrimāsasamutpannaṃ paśuṃ na vinivedayet ||
nyūnaṃ tadardhena khagaṃ jātu devyai samarpayet |
bhagnaśṛṅgaṃ bhagnadantaṃ chinnalāṅgūlameva ca ||
kāṇaṃ vyaṅgaṃ rogiṇaṃ ca śṛṅgāhatanaraṃ tathā |
duṣṭaṃ galitaromāṇaṃ kṣīṇaṃ ca galarudhiram ||
paśuṃ na dadyādīdṛkṣaṃ tathā caiva vihāyasam |
chinnatroṭiṃ chinnapakṣaṃ tṛṇamāhāravarjitam ||
anudbhinnaṃ tathā'ṅkāśī māturaṅke parisithatam |
vihitāvapi vijātau na dadyāt paśupakṣiṇau ||

Lesungshinweise: [Die Passage wird als historische Auswahlregel dokumentiert; unklare Alters- und Futterformulierungen werden nicht als praktische Anleitung präzisiert.] Sehr junge Tiere und Vögel werden ausgeschlossen; die Zeilen nennen drei Monate beziehungsweise die Hälfte davon, sind aber syntaktisch beschädigt. Bei Vögeln nennt die Quelle beschädigten Schnabel oder Flügel und eine beschädigte Bestimmung zur Nahrung.

Band III, S. 1062, Farbregeln und Verbote nach sozialer Stellung
tantrāntare |
kṛṣṇavarṇo balistu śvetapuccho yadā bhavet |
chāgalaṃ tādṛśaṃ vidvān dūrataḥ parivarjayet ||
evaṃ sitaṃ kṛṣṇapucchaṃ varjayet matimān sadā |
mahākālasaṃhitāyām |
yasya yasya niṣiddho yaḥ sa sa idānīṃ nirūpyate |
naraṃ kesariṇaṃ vyāghraṃ cāpaṃ khaḍgameva ca ||
svakīyarudhiraṃ madyaṃ na dadyādbrāhmaṇaḥ kvacit |
tau dvau khagau tathā siṃhaṃ dvīpinaṃ mānuṣaṃ tathā ||
dattvā rogī ca hīnāyurbhūtvā narakamaśnute |
ātmahatyāmavāpnoti dattvā svarudhiraṃ dvijaḥ ||
dattvā devyai dvijo madyaṃ brāhmaṇāddhicyuto bhavet |
cāṇḍālatvamavāpnoti sarvakarmavivarjitaḥ ||
na kṛṣṇasāraṃ vitareddhariṇaṃ ca narādhipaḥ |
kṛṣṇasāraṃ hṛte devyai dvitīyo varṇa īśvari ||
brahmahatyāmavāpnoti sarvakarmavivarjitaḥ |
na vaiśyaḥ śūkaraṃ dadyādvartakakulīyakau ||
dadatāṃ tatkṣaṇādeva mahāpātakatā bhavet |
varṇo'paro no vitaredgodhikāśukakhañjanaḥ ||
madguṃ mārjārakaṃ cāpaṃ śūdro dattvā patatyadhaḥ |
mohācchvānaṃ dattāṃ sadyo brahmahatā bhavet ||

Lesungshinweise: [Die Namen Cāpa und die Rückverweisung auf zwei Vögel bleiben unklar. Kastenabwertungen und Strafdrohungen werden als historische Quellenvorstellungen dokumentiert.]

Band III, S. 1062–1063, Gewaltfreie Ersatzpraxis
vānaprastho brahmacārī gṛhastho vā dayāparaḥ |
sātviko brahmaniṣṭhaśca yaśca hiṃsāvivarjitaḥ ||
te na dadyuḥ paśubalimanukalpaṃ carantyapi |
anukalpe'pi mukhyādhikāriṇa evādhikāra iti prāguktam |
anukalpavidhistu tatraivokto yathā |
sātviko jīvahatyāṃ hi kadā cidapi no caret |
ikṣudaṇḍaṃ ca kūṣmāṇḍaṃ tathā vanyaphalādikam ||
kṣīrapiṇḍaiḥ śālicūrṇaiḥ paśuṃ kṛtvā caredbalim |
tattatphalaviśeṣeṇa tattatpaśumupācaret ||

Band III, S. 1063, Zuordnung pflanzlicher und geformter Ersatzgaben
tathā |
mahiṣatvena kūṣmāṇḍaṃ chāgatvenaiva karkaṭīm |
vṛntākaṃ kukkuṭatvena meṣatvena ca tumbikām ||
rambhāpuṣpaṃ bījapūraṃ piṇḍaṃ jīva kalau bhavet |
mānuṣatvena panasaṃ matsyatvenekṣudaṇḍakam ||
śūraṇaṃ śambaratvena tathā kośātakaṃ mṛge |
pāyasaṃ tu gajatvena mārjāratve kulitthakam ||
paṭolaṃ śūkaratvena śarkarāvālukaṃ tathā |
khaḍgatvena maheśāni matsyatve kadalīphalam ||
mūṣave mūlakaṃ naiva sāraṅgatve kaliṅgakam |
karitve nārikelaṃ ca kalpayet parameśvari ||
māṣāḥ sarvabalitvena sarveṣāṃ krūrarūpataḥ |
tathā |
tattatpaśupradātṝṇāṃ phalāvāptyai varānane |
ghṛtagodhūmaikṣavādyaiḥ phāṇitaiścaiva tathā ||
kṛtvā taṃ taṃ paśuṃ dadyustattatphalamavāpnuyuḥ iti |

Lesungshinweise: [Die zusätzliche Zeile mit Bananenblüte, Zitrusfrucht und Piṇḍa ist beschädigt; ihre einzelnen Tierzuordnungen bleiben offen. Auch die Verbindung der Zuckergabe mit dem Nashorn beruht auf der versübergreifenden Syntax.]

Band III, S. 1063–1064, Merkmale geeigneter Tiere und abweichende Farbregel
atha praśastapaśulakṣaṇaṃ rudrayāmale |
ūrdhvaśṛṅgo lambakarṇa ekavarṇo'tipīvaraḥ |
nīrogaḥ puṣṭakāyaśca sadarpaśca balorjitaḥ ||
nādhikāṅgo na hīnāṅga ekāditrihāyanaḥ |
praśastapaśurīdṛkṣo devīprītikaraḥ śubhaḥ ||
tantrāntare |
kṛṣṇavarṇaśchāgalastu pucchavarṇena sito yadi |
praśastaṃ taṃ vijānīyādviparītaṃ vivarjayet ||
viparītamiti śvetavarṇam |
pucchavarṇena nīlamityarthaḥ |
traipurapaddhatyām |
balyante chāgalabaliṃ tathā meṣaṃ sureśvari |
pradadyāt sarvakāleṣu sarvakāmārthasiddhaye ||
nitye naimittike kāmye māhiṣaṃ balimāharet |
jayāya sarvakāmāya devīlokāptisiddhaye ||
mahākālasaṃhitāyām |
paśūnāṃ yatra bāhulyaṃ bhavedvittānusārataḥ |
tatraikaṃ prathamaṃ devi sarvalakṣaṇalakṣitam ||
ūrjasvinaṃ sundaraṃ ca balinaṃ paśumutsṛjet |

Lesungshinweise: [Die Zulassung Schwarz mit Weiß widerspricht ausdrücklich dem Ausschluss auf Seite 1062. Beide Quellenstimmen bleiben erhalten.] [Die Passage dokumentiert historische Opferregeln.]

Band III, S. 1064–1065, Rituelle Besprengung und Pashupasha-Gayatri
tathā |
paśūnāmiha sarveṣāṃ prokṣaṇaṃ caivameva hi |
kaścidviśeṣa utsarge phalaṃ devāyudīraṇe ||
traipurapaddhatyām |
sarvalakṣaṇasaṃyuktaṃ paśuṃ saṃsthāpya mantrataḥ |
devyagre sthāpayitvā'mbobhiḥ saṃprokṣayet tataḥ ||
astramantreṇa saṃrakṣya kavacenāvaguṇṭhya ca |
mūlamantraṃ samuccārya dhenumudrāmṛtīkṛtam ||
gandhapuṣpākṣataiḥ samyak paripūjyopacārakaiḥ |
karṇe tasya paṭhenmantraṃ paśupāśavimocanam ||
oṃ paśupāśāya vidmahe viśvakarmaṇe dhīmahi tanno jīvaḥ pracodayāt |
rudra iti 4 pu0 pā0 |
gāyatrīyaṃ samākhyātā paśupāśavimocinī |
imāṃ paṭheddakṣakarṇe tasya muktiprasiddhaye ||
saṃprokṣayediti prokṣaṇaṃ mūlamantreṇaiva |
arghyapātrodakaiḥ śuddhairmūlena prokṣayet tridhā |
iti mahākālokteḥ |

Lesungshinweise: [Die behauptete befreiende Wirkung gehört zum historischen Ritualverständnis der Quelle.] Jīva möge uns anregen und leiten.“ Die Fußnote bietet in Zeuge 4 „Rudra“ statt „Jīva“.

Band III, S. 1065, Weitere Gayatri und Schwertverehrung
gāyatryantaramuktaṃ tatraiva |
yoginībījato ṅentaṃ balirūpaṃ tu vidmahe |
devīpriyaṃ pūrvavacca dhīmahīti tataḥ param ||
tannaḥ paśuriti procya vadeccātha pracodayāt iti |
yoginībījaṃ hrīmiti traipurapaddhatyām |
tataḥ khaḍgaṃ yajenmantrī mantreṇānena dakṣataḥ |
tāraṃ ca bhuvaneśānīṃ kālīyugmaṃ samālikhet ||
vajreśvarīpadaṃ paścāllohadaṃṣṭrāṃ tataḥ param |
ṅentāṃ hṛhūsayugmaikasaṅkhyavarṇo manurmataḥ ||
anena gandhapuṣpādyaiḥ khaḍgamabhyarcayedbudhaḥ |
tatastasya muṣṭideśe madhye cāgre yathākramam ||
gandhapuṣpākṣatairmantrī mithunatritayaṃ yajet |
vāgīśīsahito brahmā lakṣmīnārāyaṇau tathā ||
umāmaheśvarau ceti samproktaṃ mithunatrayam |
tataścānena mantreṇa taṃ khaḍgamabhimantrayet ||
khaḍgāyāsuranāśāya śaktikāryāya tatpara |
paśucchedastvayā śīghraṃ khaḍganātha namo'stu te ||

Lesungshinweise: Ihr Mantra enthält Tārā, Bhuvaneśānī, zweimal Kālī, Vajreśvarī und Lohadaṃṣṭrā im Dativ; der folgende Lautabschluss ist im Druck beschädigt und wird nicht rekonstruiert.

Band III, S. 1066, Historische Übergabeformeln des Bali
tatastu tāmrapātrasthakuśākṣatajalādikam |
gṛhītvā mūlamuccārya saṃkalpya paśumutsṛjet ||
gṛhītvā'kṣatatoyādi paśoḥ śirasi saṃtyajet |
tatastenaiva khaḍgena mūlamantreṇa sādhakaḥ ||
paśucchedaṃ prakurvīta svayaṃ devīmanusmaran |
bhairavatantrasiddhāntasārayoḥ |
yadā sañcālayedgātraṃ gṛhītastu yathecchayā |
yāvacca cālayedgātraṃ paśustāvatra hanyate ||
uttarābhimukho bhūtvā baliṃ pūrvamukhaṃ tathā |
nirīkṣya sādhakaḥ paścādimaṃ mantramudīrayet ||
paśustvaṃ balirūpeṇa mama bhāgyādupasthitaḥ |
praṇamāmi tataḥ sarvarūpiṇaṃ balirūpiṇam ||
caṇḍikāprītidānena dāturāpadvināśanam |
cāmuṇḍābalirūpāya bale tubhyaṃ namo namaḥ ||
yajñārthe paśavaḥ sṛṣṭāḥ svayameva svayambhuvā |
atastvāṃ ghātayāmyadya tasmādyajñe vadho'vadhaḥ ||
imaṃ dehaṃ parityajya bhūtvā devavapurdharaḥ |
modasva pramathaiḥ sārdhaṃ yāvadindrāścaturdaśa ||
ai~ hrī~ śrīmiti mantreṇa tvaṃ baliṃ matsvarūpiṇam |
cintayitvā nyasettu puṣpaṃ kumbhakenāsya mastake ||

Lesungshinweise: [Die Rechtfertigung „Töten als Nichttöten“ ist ein Argument der Quelle, keine ethische Aussage der Ausgabe.]

Band III, S. 1066–1067, Meditation der Schwertgottheit
mahākālasaṃhitāyām |
dhyāyet kusumamādāya khaḍgamādau varānane |
kṛṣṇaṃ pinākapāṇiṃ ca kālarātrisvarūpiṇam ||
ugraṃ raktāsyanayanaṃ raktamālyānulepanam |
raktāmbaradharaṃ caiva pāśahastaṃ kuṭumbinam ||
pibamānaṃ ca rudhiraṃ bhuñjānaṃ kravyasaṃhatim |
kṣobhayantaṃ jagat sarvaṃ kampanādipracāraṇaiḥ ||
veṣṭitaṃ mṛtyukālābhyāṃ vāmadakṣiṇabhāgataḥ |
tantrāntare |
tataḥ khaḍgaṃ yajenmantrī pādyādyairupacārakaiḥ |
gandhapuṣpākṣatādyaiśca mantreṇānena mantravit ||
mantrastu pūrvokta eva |

Lesungshinweise: [Die drastischen Bilder gehören zur historischen Schwertmeditation.]

Band III, S. 1067, Anrede an das Schwert und Quellenvarianten
mahākālasaṃhitāyām |
tato baddhāñjalirmantraṃ paṭhet khaḍgaṃ nirīkṣya vai |
rasanā tvaṃ caṇḍikāyāḥ suralokaprasādhakaḥ ||
bhuṅkṣvaitasya paśo raktaṃ kravyasaṃhatimeva ca |
chindhomiva me śatruṃ maṅgalāni prayaccha me ||
daityadānavarakṣo'sṛṅmedonmatta namo'stu te |
chindhīśa piba iti 2 pu0 pā0 |
etena khaḍgamāmantrya tannāmāṣṭakamuccaret ||
gṛhṇīyāttiśitaṃ khaḍgaṃ yena sadyo bhavedvadhaḥ |
asirviśāsanaḥ khaḍgastīkṣṇadhāro durāsadaḥ ||
śrīgarbho vijayaścaiva dharmapāla namo'stu te |
bhairavatantre |
ā~ hū~ phaḍiti mantraṃ japan saṃgṛhyedbalim |
ekenaiva prahāreṇa chindyāddaivatatuṣṭaye ||
mahākālasaṃhitāyāmapi |
candrahāsena khaḍgena chindyādekaprahārataḥ |
utthāya hananaṃ kuryānnopaviśya kadā cana ||

Lesungshinweise: [Das Prädikat chindhomiva ist beschädigt; Zeuge 2 liest „chindhīśa piba“.] [Dies dokumentiert die historische Durchführung, ohne die beschädigte Formel zu ergänzen.]

Band III, S. 1068, Varianten der Opferwerkzeuge
kālikāpurāṇe |
candrahāsena kartaryā vā chedanaṃ mukhyamucyate |
dātrāsibhedatukrakacakṣurādyaistu madhyamam ||
asibhedaḥ sakalapaṭṭaḥ śāddūlā cakrakartarī |
kṣurakṣuraprabhallaiśca madhyamaṃ parikīrtitam ||
ebhyo'nyaiḥ śaktibāṇādyairna baliṃ chedayet kadā api ca |
nātti devī baliṃ taṃ tu dātā mṛtyumāpnuyāt ||
hastena chedayedyastu prokṣaṇaṃ sādhakaḥ paśum |
pakṣiṇaṃ vā brahmahatyāṃ sa prāpnoti duratyayām ||
nāmantrya khaḍgaṃ tu baliṃ niyuñjīta vicakṣaṇaḥ |
tantrāntare |
sarveṣāmuttamaḥ khaḍgaścandrahāsaḥ sukhāvahaḥ |
pañcāśadaṅgulaḥ kāryaḥ kiṃ vā tālatrayeṇa tu ||
karavīradalākāraḥ kiṃ vā padmadalākṛtiḥ |
atha vā kuṭhāreṇa daṇḍakhaḍgena bhedayet ||

Lesungshinweise: [Die technischen Kategorien werden historisch wiedergegeben, ohne beschädigte Werkzeugnamen zu rekonstruieren.] Die anschließende Namensreihe zu Schwert- und Klingenformen ist teilweise beschädigt; erkennbar sind Cakrakartarī, Kṣura, Kṣurapra und Bhalla.

Band III, S. 1068–1069, Gemeinsame Konsekration und räumliche Zuordnung
mahākālasaṃhitāyām |
sahasrāyutalakṣāṇāṃ balīnāṃ sambhave sati |
dvau trīn pañca tathā'ṣṭau vā daśa vā dvādaśāpi vā ||
ebhyo'dhikān naiva kuryāddevībhāvatayā sthitān |
prācyāśābhimukhān kṛtvā yugapanmantramīrayet ||
tantreṇaiva balīn sarvān prokṣayeddeśikottamaḥ |
chedakā api bhūyāṃsaḥ kartavyāḥ kamalānane ||
devibhāva iti 1 pu0 pā0 |
hāridrīyajakoṣṭraśukaśukānakāraṇāpinaḥ |
dadyādetān vāmabhāge pānakāni ca yāni ca ||
uṣṭro meṣaḥ |
tathā |
matsyān grāhān śaśān khaḍgān kamaṭhān kolagodhikāḥ |
yāvato mṛgabhedāṃśca dadyāt sammukha eva hi ||

Lesungshinweise: [Die beschädigte erste Seitenliste wird im Sanskrit bewahrt, aber nicht durch vermutete Tiernamen aufgefüllt.] Die Fußnote nennt eine Variante zum Ausdruck devībhāva. Eine stark beschädigte Liste auf Seite 1068 ordnet bestimmte Gaben der linken Seite zu; auf Seite 1069 werden auch Getränke ausdrücklich dort genannt.

Band III, S. 1069, Widersprüchliche Regeln zur ausführenden Person
śrīkramasaṃhitāyām |
yatnatastaṃ baliṃ dadyānna hanyādātmanā paśuḥ |
yadi hanyāt pramādena ghoraṃ narakaṃ vrajet ||
mahākālo'pi |
svahastena paśuṃ hatvā paśuyonimavāpnuyāt |
tantrāntare |
svayaṃ vā bhrātṛputro vā bhrātā vā suhṛdeva vā |
sapiṇḍaśchedayedvā'pi śuddhāntaḥkaraṇo yadi ||
na ripuṃ nāṅgahīnaṃ vā na kāṇaṃ nāpi kubjakam |
na yojayecchatrupakṣaṃ balicchedanakarmaṇi ityuktam ||

Lesungshinweise: [Die Regeln widersprechen einander und außerdem der Selbstvornahme auf Seite 1066. Die Ausgabe bewahrt diesen Gegensatz; die historischen Ausschlusskategorien sind keine Wertung der Ausgabe.]

Band III, S. 1069–1070, Gottheiten am Körper des Büffels
mahiṣabalidāne viśeṣa ukto mahākālasaṃhitāyām |
viśeṣaḥ kaścidadhiko mahiṣe taṃ bruve'dhunā |
tadaṅge devatāḥ sarvāḥ pūjayet kusumākṣataiḥ ||
praṇavādinamo'ntaiśca madhye ṅentaiḥ padaistathā |
sthānāni devatāścāpi krameṇa kathayāmi te ||
brahmarandhre ca nāsāyāṃ karṇayo radane tathā |
netrayorvadane caiva lalāṭe tadanantaram ||
dakṣagaṇḍe vāmagaṇḍe grīvāyāṃ keśa eva ca |
dakṣabhruvi tathā vāmabhruvi caiva varānane ||
oṣṭhe'dhare ca skandhe ca hṛdaye pṛṣṭha eva ca |
udare caraṇe pucche sarvasmin deha eva ca ||
brahmā medinyathākāśaḥ sarvato mukha eva ca |
jyotiśca viṣṇuścandraśca śakro vahnirmaheśvaraḥ ||
nirṛtirmitravaruṇau tathā lakṣmīḥ sarasvatī |
dhaneśvaraḥ sarparāja ādityaḥ sādhya eva ca ||
gandharvendrastathā siddhā cāmuṇḍā sarvaśeṣagā |
anenaiva prakāreṇa narasyāpi prapūjayet ||
kramasiddhaṃ pūrvavattadado'dhikamihārhaṇam |

Lesungshinweise: [Die Paarung ergibt sich aus der Reihenfolge der beiden Listen; sie ist keine unabhängig kommentierte Zuordnung.]

Band III, S. 1070, Anrede an den Büffel
athobhayoḥ śeṣagatān mantrānākalaya priye ||
yamasya vāhanatvena khyātastvamasi kāsaraḥ |
vasataḥ śṛṅgayoragre mṛtyukālau sadā tava ||
bhavāneva parihṛṣṭhi javanāṃsturagānapi |
tava rūpaṃ samāsthāya rambhāsurasutaḥ purā ||
bhagavatyā samaṃ yuddhaṃ kṛtavān darpamohitaḥ |
devyā tvaṃ nihataścāsi tathā krāntaṃ śirastava ||
vahasyadyāpi caṇḍikāṃ tvaṃ śirasā bhaṅgureṇa vā |
tvatto nānyo baliḥ kaściddevyāḥ prītipradāyakaḥ ||
ato dadāmi kālyai tvāṃ bhaktiyuktena cetasā |
mayi kalyāṇamādhāya gaccha kāsara sadgatim ||

Lesungshinweise: [Das Verb parihṛṣṭi ist beschädigt; der Vergleich mit schnellen Pferden bleibt erkennbar.] [Die Anrede verbindet den realen Büffel mit dem Mythos Mahiṣāsuras; diese Gleichsetzung gehört zum Ritualtext.] Du übertriffst sogar schnelle Pferde.“ [Das Verb parihṛṣṭi ist beschädigt; der Vergleich mit schnellen Pferden bleibt erkennbar.] „Einst nahm Rambhās Asurasohn deine Gestalt an und kämpfte, vom Hochmut verblendet, gegen die Erhabene.

Band III, S. 1070–1071, Historische Sonderbestimmungen zum Menschenopfer
narabalau viśeṣamāha |
manuṣyabalidāne tu viśeṣaḥ kaścidīritaḥ |
patre gṛhītahāraṃ saṃparityaktamaithunam ||
snātaṃ raktāmbaradharaṃ naraṃ muṇḍitamastakam |
raktacandanaliptāṅgaṃ kṛtaśmaśrunakhaṃ tathā ||
ajātāśrukamudriktaṃ na dīnaṃ nāpyadhomukham |
na bāḍavaṃ na cāṇḍālaṃ na klīvaṃ patitaṃ na ca ||
caturvidhebhyo'pi śive svayamāgatamuttamam |
prokṣayet paśusāmānyarūpeṇa prathamaṃ tataḥ ||
mahiṣoktaprakāreṇa paścādetān manūn japet |

Lesungshinweise: [Dies dokumentiert historische Menschenopferideologie und deren soziale Ausschlüsse; es ist keine Billigung oder heutige Praxisempfehlung.]

Band III, S. 1071, Historische Anrede an das menschliche Opfer
sarveṣu prāṇiṣu śreṣṭhastvaṃ manuṣya iti sthitaḥ |
baliśreṣṭha mahābhāga devagarbhastvayā dhṛtaḥ ||
rakṣa māṃ sarvabhītibhyaḥ siddhiṃ dehi tathottamām |
rājyaṃ dehi yaśo dehi dehi cānuttamāṃ gatim ||
ārogyaṃ dīrghamāyuśca prajāvṛddhiṃ raṇe jayam |
kalyāṇaṃ vipulān bhogān yānapi hṛdi saṃsthitān ||
kātyāyanyāṃ dṛḍhāṃ bhakti lakṣmīmapyadhikāṃ sthirām |
dattvā rājyaṃ parityajya śarīraṃ pāñcabhautikam ||
devīlokaṃ vraja kṣipraṃ sajātistava bāndhavam |
mahādānairmahāyajñaistapobhiratiduṣkaram ||
yat sthānaṃ nāpyate loke tattvaṃ gaccha narottama |
aṅgīkṛto mahākālyā māṃsaśoṇitalipsayā ||
devīlokaṃ suduṣprāpyaṃ prāpnuhi tvaṃ drutaṃ gataḥ |
tatra gatvā śivaṃ dhyāhi mākarmāṇi jagatyapi ||
devīlokagatiḥ kāryā matprasādāt tava dhruvaḥ |
tvatprasādādahaṃ śatrūn jayeyaṃ raṇamūrdhani |
ślokānathāmīnbhān devi paṭhennarabalikṣaṇe ||

Lesungshinweise: [die Verbindung zu Verwandten ist beschädigt] [die anschließende Wendung mākarmāṇi jagaty api ist beschädigt] [Die versprochene jenseitige Belohnung ist Teil der historischen Opferrechtfertigung; beschädigte Übergänge bleiben offen.] Nachdem du Herrschaft gewährt hast, verlasse den aus fünf Elementen bestehenden Körper und gelange rasch zur Welt der Göttin … [die Verbindung zu Verwandten ist beschädigt]. Dort meditiere über Śiva … [die anschließende Wendung mākarmāṇi jagaty api ist beschädigt].

Band III, S. 1072, Historische Nashorn-Anrede
gaṇḍake'pi viśeṣa uktastatraiva |
khaḍgamantraṃ samākhyāsye gaṇḍako yena dīyate |
dvipadehākṛte khaḍga śastrābhedyakalevara ||
tṛptā bhaveyuḥ pitarastvanmāṃsena surā api |
na ca tvatto'dhikaḥ kaścit pavitraḥ pṛthivītale ||
tvatkaroṭijapātrāṇi śastāni śrāddhakarmaṇi |
mayā devyai balitvena tvamadya viniveditaḥ ||
mama vighnān samutsārya sadyo devīgaṇe bhava iti |

Lesungshinweise: [Die behauptete Reinheit und Unverletzbarkeit sind Aussagen der historischen Quellenanrede.]

Band III, S. 1072–1073, Blutgabe und zulässige Gefäße
(yāmale) evaṃ hatvā paśūn sadyastadīyarudhiraṃ tathā |
svarṇādiracite pātre gṛhṇīyāduṣṇaphenilam ||
(kālikāpurāṇe) oṃ hrī~ ai~ hrī~ śrī~ kauśikī rudhireṇāpyāyatām iti |
pātre niyojayedraktaṃ śirasyeva pradīpakam ||
(mahākālasaṃhitāyām) atha pātrāṇi vakṣye'haṃ sthāpyate yatra śoṇitam |
haime vā rājate tāmre grāhyaṃ raktaṃ mahībhṛtā ||
sāmantairmāṇḍalikaiśca tāmre vā kāṃsyaraityayoḥ |
daridrairabhiścāpi mārtike vā'tha dārave ||
atha vā patrapuṭake naiva lohe kadā cana |
na raṅge sīsake cāpi nārikelaphalatvaci ||
kaulānāṃ sarvapātrebhyaḥ kapālaṃ śreṣṭhamiṣyate |
eṣāṃ paśūnāṃ palalairyāvatī tṛptirīritā ||
bhagavatyāḥ priye tṛptī rudhirairapi tāvatī |
nitye naimittike vā'pi kātyāyanyāḥ prapūjane ||
vinā baliṃ naiva deyādime palalaśoṇite |
paśorvā pakṣiṇo vā'pi narasyāpi viśeṣataḥ ||

Lesungshinweise: [Historische Opferbestimmungen; die beschädigte Wortfolge daridrair abhiś cāpi bleibt im Sanskrit stehen.]

Band III, S. 1073, Historische Vorzeichen am Opferhaupt
atha mastakapatanaphalaṃ tatraiva |
evaṃ dattvā baliṃ devyai balidānavidhiryathā |
śubhāśubhaṃ vijānīyādrājyasya ca nṛpasya ca ||
yadi vāyavyadigbhāge nairṛtye dakṣiṇe'pi vā |
mastake patite caiva hānimatra vinirdiśet ||
śeṣeṣu dikṣu sarvāsu vidikṣu ca phalaṃ śṛṇu |
pūrve cottaradigbhāge patate yadi mastakam ||
sarvasampatkaraṃ vidyādrājño rājyaṃ vinirdiśet |
bhramitvā dakṣiṇe karṇe yadā patati vai śiraḥ ||
tadā siddhiśca māsānte vāmakarṇe vipadbhavet |
rājñāmatra bhaveddhānirgṛhasthānāṃ bhavecchubham ||
aiśānyāṃ madhyayoścaiva patate yadi mastakam |
chinnaṃ śiro nipatitaṃ sahāsyaṃ yadi dṛśyate ||
vibhūtiṃ tasya jānīyādrājño rājyaṃ vinirdiśet |
tadā svalpena kālena sarvasiddhirbhaveddhruvam ||
ekavāre bhavet siddhirdvivāre hānirucyate |
gṛhasthānāṃ vijānīyādrājñāṃ tu viparītakam ||
yadā'śru dṛśyate netre tadā hāniṃ vinirdiśet |
yadā kaṭakaṭāśabdo dantānāṃ śrūyate kva cit ||
tadā tu maraṇaṃ vidyāddhāniṃ sarvatra vinirdiśet |

Lesungshinweise: [Dies sind historische Omenvorstellungen. Der Bezug von „einmal/zweimal“ ist im Wortlaut nicht eindeutig; ebenso ist die Zuordnung des Nordost-/Mitte-Verses syntaktisch unsicher.] Der Bezug von „einmal/zweimal“ ist im Wortlaut nicht eindeutig; ebenso ist die Zuordnung des Nordost-/Mitte-Verses syntaktisch unsicher.]

Band III, S. 1073–1074, Abweichendes Vorzeichen und Sühneritus
(traipurapaddhatyām) dakṣiṇe patite siddhirvāmabhāge ca ninditam |
savye tu patite chede devīmantraṃ smaredbudhaḥ ||
tataḥ kuṇḍādike hutvā hutibhirdaśapañcabhiḥ |
śāmayeddurvṛttadoṣaṃ balilakṣaṇalakṣitam ||

Lesungshinweise: [Die Lesung des Fehlerkompositums ist unsicher; der Text bietet gegenüber dem vorherigen Abschnitt eine eigene Vorzeichenregel.]

Band III, S. 1074, Anordnung der historischen Blut- und Hauptgabe
(mahākālasaṃhitāyām) dadyādakṣadigbhāge mantrī baliśiraḥ svayam |
taddakṣiṇe raktapātraṃ viparītaṃ na saṃdadet ||
devasya saṃmukhaṃ kṛtvā chinnaṃ bhāgaṃ prakalpayet |
tadeva śastaṃ jānīyānmadhyamaṃ tadudīritam ||
balīnāmiti saṃjñānaṃ śiraśca purato dadet |
tathā |
na bhūmau sthāpayecchīrṣaṃ na caiva viparītakam |
śiraḥ salohitaṃ dadyāt pura eva na cānyataḥ ||
rudhirādānakāle tu pātre svavibhavāhate |
saindhavaṃ sthāpayet kiñcit phalānāmekameva hi ||
tadraktaṃ havireva syāt puroḍāśaṃ ca tacchiraḥ |
nāsādhovāgaṇḍapucchapalalāni nikṛtya hi ||
paśūnāṃ vadane kṣiptvā tataḥ saṃsthāpayet puraḥ |
tathā pakṣutripatraṃ ca vonāṃ troṭī viniḥkṣipet ||
paśuvaktraraṇasyāpi śīrṣe kamalalocane |

Lesungshinweise: [Die erste Richtungsangabe akṣadigbhāge und die letzten drei Halbverse sind erheblich beschädigt; insbesondere die Vogelbestimmung und der Schluss lassen sich nicht verlässlich vollständig übersetzen. Der überlieferte Wortbestand ist erhalten, keine Ergänzung aus Vermutung.]

Band III, S. 1074–1075, Lampen bei historischen Tiergaben
balīnāṃ mastake dadyāt pradīpaṃ dhūpavartikām ||
dahanāllomakeśānāṃ yo gandha upatiṣṭhate |
ghrāti taṃ caṇḍikā devī santuṣṭā tu prajāyate ||
tasminneva hyavasare ādhikyaṃ dhūpadīpayoḥ |
yathāvibhavo devi kartavyaṃ bhaktitatparaḥ ||
balyādhikye ca śīrṣāṇi vidheyāḥ padmavat tathā |
sadhūpadīpāḥ kusumākṣatapuṣpāñcitāstathā ||
tathā |
śiraśca saṃmukhe sthāpya sadīpaṃ pātravarjitam |
sa cāpi haviraktaḥ syādatha vā tilajokṣitaḥ ||
sārṣapaṃ na pradātavyaṃ na cānyaphalasambhavam |
madhvabhiṣikto haviṣā tailena bahusiddhibhāk ||
anyabījodbhave rogaṃ śokaṃ mṛtyuṃ ca vindati |
yathā lomāni dahante yatnāt kāryaṃ tathā naraiḥ ||

Lesungshinweise: [Historische Vorschrift, keine heutige Praxisempfehlung. Die Druckfußnote bietet zu „ghrāti taṃ“ die Variante „tena sā“. Das Kompositum haviraktaḥ ist unsicher.] Die Druckfußnote bietet zu „ghrāti taṃ“ die Variante „tena sā“. Das Kompositum haviraktaḥ ist unsicher.]

Band III, S. 1075, Dochte und Ausnahmen der Lampengabe
tantrāntare |
sūtravartiṃ pradadyācca vastravartiḥ praśasyate |
aṅguṣṭhasya pramāṇāṃ ca dīrghāṃ naiva ṣaḍaṅgulam ||
kārpāsasūtrakairevā'rkādikādijātisūtrakaiḥ |
sugandhidravyairliptāṃ tu kuryāt karpūrāgurucandanaiḥ ||
grāhāṇāṃ kacchapānāṃ ca godhāyāśca viśeṣataḥ |
matsyānāmapi pakṣiṇāṃ na dīpaṃ dāpayecchive ||
śīrṣopari jvaladdīpaṃ yāvatkālaṃ pravartate |
tāvatkālaṃ vaset svarge tasmādyatnena dāpayet ||
lomadāhodbhavaṃ gandhaṃ ghrātvā devī prasīdati |
tasmāt saṃvardhayeddīpaṃ tasmāt pātraṃ vivarjayet ||
mitrāṇi mṛtyumāpnoti dīyamāne pradīpake |

Lesungshinweise: [Keine Änderung in „Feinde“ ohne gesicherten Beleg. Auch die Faser- und Maßangaben sind lokal unsicher.] Die Größenangabe verbindet Daumenmaß mit sechs Fingerbreiten; ihr genauer Satzbau ist unsicher. Auch die Faser- und Maßangaben sind lokal unsicher.]

Band III, S. 1075, Übergang zur gemischten Blutgabe
(mahākālasaṃhitāyām) tataḥ pātraṃ puraḥ kṛtvā devyāḥ sapaśu śoṇitam |
śarkarāyutadadhyambho pradadyāt trimadhuyutam ||

Lesungshinweise: [Die Wortverbindung sapaśu śoṇitam ist im Druck auffällig; der historische Opferzusammenhang ist eindeutig.]

Band III, S. 1076, Anteilgaben und Richtungsordnung
saindhavaṃ śṛṅgaveraṃ ca kadalīphalameva ca |
pātayenmadhurāṇāṃ ca kāmamuddiśya sādhakaḥ ||
aṣṭadhā vibhajedviśvamadhye caikaṃ kuśādibhiḥ |
dattvā kiñcidghṛtaṃ tatra kuryāttu tarpaṇamudrayā ||
tarpaṇaṃ bhāgabhājāṃ vai devīnāṃ hridireva ca |
ādyāntimau tārahādī madhye ādimanorapi ||
tattacchākhā mantramapi tarpayāmīti saṃyutam |
dvitīyarūpaṃ ḍantaṃ ca taddvitīyapadoditam ||
madhye nityoditasyāsyapātravat pīṭhagā kriyā |
pūrvasyāṃ diśi cāmuṇḍā dakṣiṇasyāṃ tu yoginī ||
ḍākinyuktā paścimāyāmuttarasyāṃ tu bhairavī |
vidārikāgneyakoṇe nairṛtyāṃ pāparākṣasī ||
pūtanā cāpi vāyavye īśāne kālikā tathā |
tataḥ stutiṃ prakurvīta baddhāñjalipuṭo'nataḥ ||

Lesungshinweise: [Die mittlere Anordnung und die vier Verse der Mantrakonstruktion sind lokal unsicher.] Die folgenden Verse erläutern die Einfügung von Mantrateilen und „tarpayāmi – ich sättige“; ihre genaue Laut- und Kasusvorschrift ist beschädigt und wird nicht zu einem vermeintlich gesicherten Vollmantra ergänzt.

Band III, S. 1076–1077, Göttinnenlob am Ende der Bali-Vorschrift
jaya devi jaganmātarjaya pāpaughahāriṇi |
jaya janmajarāvyādhitṛṇadāvānalākṛte ||
jaya sarvavipattighne jaya tridaśavandite |
jaya nityānandarūpe jaya kalyāṇadāyini ||
jaya śatrukṣayakare jaya rogapraṇāśini |
jaya bhīme jayāghore jaya saṅkaṭatāriṇi ||
jayāmṛtarasāsvādatundilāmandavigrahe |
trinetre vikarālāsye muṇḍamālāvibhūṣite ||
sarvāsurakṣayakari khaḍgakhaṭvāṅgadhāriṇi |
mahāghore mahārāve daityadarpaniṣūdini ||
imaṃ paśubaliṃ devi gṛhāṇa tvaṃ kālarātrike |
prītā bhava mahācaṇḍe rakṣa māṃ śaraṇāgatam ||
āyurdehi dhanaṃ dehi bhāgyaṃ kīrtiṃ ca dehi me |
striyaṃ dehi sutān dehi sarvān kāmāṃśca dehi me ||
ugracaṇḍe pracaṇḍāsi pracaṇḍakaravālini |
mahācaṇḍogradordaṇḍe viśveśvari namo'stu te ||
rakṣa māṃ śaraṇāpannaṃ tvatpādārpitamānasam |
hara pāpaṃ hara kleśaṃ hara śokaṃ harāśubham ||
hara rogaṃ hara kṣobhaṃ hara dainyaṃ hara priye |
stutimetāṃ paṭhitvaivaṃ daṇḍavat praṇamedbhuvi ||

Lesungshinweise: [Historischer Lobpreis im Tieropferkontext; die schwierige Wortfolge tundilāmanda ist sinngemäß, aghore als Namensform wiedergegeben.]

Band III, S. 1077, Schlussgebete und dreifache Blumengabe
guhyakāli jagaddhātri sarvāntarthāminīśvari |
gṛhāṇemaṃ paśubaliṃ yathoktaphaladā bhava ||
kāyena manasā vācā tvatto nānyā gatirmama |
antaścarasi bhūtānāṃ draṣṭrī tvaṃ parameśvari ||
(yāmale) kātyāyani mahāmāye durge durgatitāriṇi |
namastubhyaṃ jagaddhātri kālarātrisvarūpiṇi ||
evaṃ stutvā mahādevyai dattvā ca sumano'ñjalīn |
sāṣṭāṅgaṃ praṇamedbhūmau bhaktiyuktena cetasā ||
sumano'ñjalīniti bahuvacanaṃ kapiñjalādhikaraṇanyāyena tritve paryavasyati |
tathā ca puṣpāñjalitrayaṃ dattvā praṇamedityarthaḥ |
iti balidānavidhiḥ |

Band III, S. 1077–1078, Gottheiten der Tiere und weiterer Gaben
atha paśupakṣiṇāṃ vastvantarāṇāṃ ca devatāni |
(mahākālasaṃhitāyām) paśūnāṃ ca vihaṅgānāmanyeṣāmapi vastunām |
bravīmi devatāḥ sarvāḥ krameṇotsargakarmaṇi ||
prājāpatyo gajaḥ proktasturago yamadaivataḥ |
tathā naikaśaphāḥ sarve kathitā yamadevatāḥ ||
mahiṣaśca tathā yāmya uṣṭro vai nairṛto mataḥ |
govṛṣo rudradaivatyo chāga āgneya ucyate ||
meṣastu brāhmaṇo jñeyo varāho vaiṣṇavo mataḥ |
gaurīdaivatyau vyāghrasiṃhau gaṇḍako brahmadaivataḥ ||
yāvanto mṛgabhedāḥ syuḥ kathitā vāyudevatāḥ |
yāvantaḥ pakṣiṇaḥ sarve vāyavyāḥ parikīrtitāḥ ||
prājāpatyāstathā matsyāḥ kacchapāḥ sādhyadevatāḥ |
godhā varuṇadaivatyā grāhā api ca tādṛśāḥ ||
tathā ca babhrukālabhāvāhityakṣādidevatāḥ |
kanyā dāsastathā dāsī prājāpatyā narāstathā ||
abhayaṃ śivadaivatyaṃ dharitrī viṣṇudevatā |
tathā samudradaivatyaṃ ratnamuktāphalādikam ||
jalāśayāstathā sarve vāriṇo kamaṇḍaluḥ |
prapā kumbhaśca karakaṃ caiva varuṇadaivatam ||

Lesungshinweise: [Historische Zuordnungsliste auch von Personen als Gaben; naikaśapha und der babhru-Vers bleiben lokal unsicher.] Der folgende Tiernamenvers ist beschädigt und nennt Yakṣas und weitere Gottheiten, ohne dass die Einzelzuordnung gesichert werden kann.

Band III, S. 1078–1079, Metalle und Lebensmittel als Gaben
suvarṇamagnidaivatyaṃ lauhaṃ bhairavadaivatam |
kāṃsye pūṣā'śvinau cāpi devatāḥ parikīrtitāḥ ||
raṅgaṃ nāsatyadaivatyaṃ sīsakaṃ vāyudaivatam |
tāmraṃ ca sūryadaivatyaṃ pittalaṃ kujadaivatam ||
rajataṃ candradaivatyaṃ kharparaṃ pitṛdaivatam |
guḍaṃ kuberadaivatyaṃ śarkarā mitradevatā ||
anyatra tu |
āpo guḍe devatāḥ syuḥ … ityuktam |
tathā |
jāṅgalaṃ vahnidaivatyaṃ madhu syādvedaivatam |
tāmbūladevatā jñeyā śakro vidyādharo'tha vā ||
tantrāntare |
tāmbūle devatāḥ śakravidyādharavināyakāḥ |
mahākālaḥ |
tathā mṛtyuñjayo devo ghṛteṣu pariniṣṭhitaḥ |
tailaṃ tu rāhudaivatyaṃ kārpāsaṃ ketudaivatam ||
kṣīraṃ ca tāradaivatyaṃ dadhi cauṣadhidaivatam |
anyatra tu |
kṣīre nārāyaṇaḥ prokto dadhisarpiḥ prakīrtitāḥ ityuktam |
tathā |
piṣṭaṃ śacīdaivataṃ ca sindūramapi pārvati |
tantrāntare |
anneṣu devatāḥ sarve devaḥ piṣṭe prajāpatiḥ |
mahākālaḥ |

Lesungshinweise: [Die in Anführungszeichen ergänzten Parallelbelege sind laut Druckapparat Zusätze eines weiteren Textzeugen; offene Stellen werden nicht ausgefüllt.] Wildfleisch gilt als Agni zugehörig; die Fußnote bietet Brahmā. Beim Honig ist der Gottesname beschädigt. Die Fußnote liest bei Dickmilch „Herr der Heilkräuter“ und erklärt dies als Candra.

Band III, S. 1079–1080, Gottheiten der Verehrungsgegenstände
lavaṇaṃ vahnidaivatyaṃ jalaṃ varuṇadaivatam |
devaḥ smaraśca gandharvo madhuparke ca candane ||
puṣpaṃ ca lakṣmīdaivatyaṃ dhūpe devo vanaspatiḥ |
apsarodaivataṃ jñeyaṃ sarvaṃ mṛgamadādikam ||
dīpo'pi vahnidaivatyo naivedyaṃ viṣṇudaivam |
pādukā somadaivatyā chatraṃ syādindradaivatam ||
devatā kāmadhenuḥ syāccāmare tridaśeśvari |
vyajanaṃ vāyudaivyamindraḥ siṃhāsanasya ca ||
mālā ca ratidaivatyā ḍākinī devatā surā |
māṃsaṃ nirṛtidaivatyaṃ vitānaṃ candradaivatam ||
prājāpatyāni śasyāni pakvānnāni ca sarvaśaḥ |
vānaspatyāni vāsāṃsi pāṇḍurāṇyasitāni ca ||
mayadaivāni raktāni durgādaivaṃ tu paṭṭakam |
vidyā brāhmī vinirdiṣṭā vidyāprakaraṇāni ca ||
sārasvatāni jñeyāni pustakādyāni pārvati |
pātrāṇāmapi sarveṣāṃ viśvakarmā'dhidaivatam ||
(yāmale) vādyaṃ caturvidhaṃ jñeyaṃ rudragandharvadaivatam |
mahākālaḥ |

Lesungshinweise: [Die ungewöhnliche Zuordnung roter Stoffe zu Maya folgt der Drucklesung mayadaivāni.]

Band III, S. 1080, Pflanzen, Fahrzeuge und Abschluss der Zuordnungen
drumāṇāṃ ca latānāṃ tu śākānāṃ haritaiḥ saha |
phalānāmapi sarveṣāṃ devo jñeyo vanaspatiḥ |
ajināni tathā śayyā ratha āsanameva ca ||
upānahau tathā dolā yaccānyat prāṇivarjitam |
uttānāṅgiradaivatyaṃ pravadanti manīṣiṇaḥ ||
dhvajo vai dharmadaivatyaḥ sīraṃ parjanyadaivatam |
pāṣāṇādi tathā ratnaṃ kathitaṃ śakradaivatam ||
gṛhaṃ tu sarvadaivyamanuktaṃ yanmayā priye |
tat sarvaṃ rudradaivatyaṃ jñeyamutsargakarmaṇi ||
iti devatāni |

Lesungshinweise: [Uttānāṅgiras ist die im Druck vorliegende Namensform. Die erneute Edelsteinzuordnung weicht von der Meereszuordnung auf S. 1078 ab; beide bleiben erhalten.]

Band III, S. 1081, Bedeutung der Kumārī-Verehrung
atha kumārīpūjāvidhiḥ |
(mahātharvaṇasaṃhitāyām) tataḥ kumārīyajanaṃ kuryāt sādhakasattamaḥ |
yasmin kṛte tu vidhivat karmaṇaḥ sāṅgatā bhavet ||
akṛte cāṅgahāniḥ syādidroṣāccaradarśane |
(mahākālasaṃhitāyām) samāpya pūjāmāsāyaṃ pradoṣe paryupasthite |
kumārīpūjanaṃ kuryādvidhinā pañcamaṃ hitam ||
tathā |
bhaktabhadrābhadramubhe tadanakti sureśvari |
svayaṃ tadrūpamāsthāya mahābhāvamupeyuṣī ||
didṛkṣurāyāti śivā bhaktipūjanasambhṛtiḥ |
tasmāt tatrādaraḥ kāryo bhaktibhāvaṃ ca jānatā ||
devatāstrividhotpātairyathādau hitāhitam |
sūcayanti tathaiveṣāṃ vārṣikaṃ suravandite ||
tadvijñānārthamapyeṣā pūjitavyā prayatnataḥ |
caturṇāmapi kaulānāṃ smārtānāmānukalpinām ||
naivātra matabhedo'sti naivārcanabhidā'pi vā |
na ca pūrvottarau pakṣau na ca sandehakalpanā ||
bhavecca phalavāhulyaṃ tuṣṭirdevyāstathaiva ca |
viśiṣya jñāyate'nena tathā bhāvi śubhāśubham |
jñāte śubhe bhavet toṣo'nyasmi~ścopāyacintanam |
tathā |
na tathā tuṣyati śivā balihomastutīraṇaiḥ |
kumārīpūjanenātra yathā sadyaḥ prasīdati ||

Lesungshinweise: [Die Zahl „vier“ bei den Traditionen ist im überlieferten Satz nicht eindeutig aufzulösen; pañcamaṃ hitam und der Eingang zum Omenabschnitt sind textlich auffällig.] Die Mahātharvaṇasaṃhitā erklärt, dass sie die rituelle Handlung vervollständigt und dass ihr Fehlen einen unvollständigen Ritus hinterlässt; der anschließende Halbvers ist beschädigt.

Band III, S. 1082, Bewirtung und Zeit der Kumārī-Pūjā
na kevalaṃ pūjayettāṃ bhojayeccāpi yatnataḥ |
tathā |
vyaṅgatā cāsyakaraṇāt pūjāyāḥ parikīrtitā |
kumārīpūjanenātra yathā sadyaḥ prasīdati ||
karaṇāt sāṅgatāpi syādanyasminnakṛte'pi hi |
tathā |
kaulānāṃ niśi pūjoktā smārtānāmaparāhṇikī |
nityā tu śāradārcāyāṃ kāmyā naimittikītarā ||

Band III, S. 1082, Historische Auswahlmerkmale der Kumārī
kumārīlakṣaṇamāha |
susnātāṃ raktapītādidivyāvaraṇojjvalāṃśukām |
sarvālaṅkāracitrāṅgīmajātastanagucchitām ||
ajātasumanaḥsaṃjñāṃ samāṣṭanavavārṣikīm |
anocajātiṃ gaurāṅgīṃ pitṛmātṛmatīmapi |
adanturāmavāgdantāmadhikāṅgavarjitām ||
adīrghakeśīmuhitāṃ susmitāsyāmalobhanām |
niṣiddhalakṣaṇamuktaṃ tatraiva |
śyāmāṃ dīrghadantīmītanayanāṃ piṅgamūrdhajām |
tanumanugatiṃ kruddhāṃ kubjāṃ khañjāṃ ca kharvikām ||
bhrūkeśāhṛtavasahitāṃ tathā naiva galavraṇām |
jātastanarajo'ṅgāṃ prayatnena vivarjayet ||
tantrāntare |
adhikāṅgīṃ ca hīnāṅgīṃ rogiṇīṃ ca vraṇāṅkitām |
andhāṃ kāṇāṃ kekarāṃ ca kurūpāṃ lomaśāṃ tyajet ||
(mahākālasaṃhitāyām) etalliṅgāṃ kumārīṃ tu varaṇīyārcanakrame |

Lesungshinweise: [Dies dokumentiert historische, teils diskriminierende Auswahlkriterien, keine Bewertung des Werts eines Kindes. Mehrere beschreibende Wörter sind beschädigt, besonders avāgdantām, muhitām, mītanayanām, tanumanugatim und der bhrūkeśa-Halbvers; sie bleiben ohne erfundene Detailübersetzung.] Mehrere beschreibende Wörter sind beschädigt, besonders avāgdantām, muhitām, mītanayanām, tanumanugatim und der bhrūkeśa-Halbvers; sie bleiben ohne erfundene Detailübersetzung.]

Band III, S. 1083, Herkunft und Altersnamen der Kumārī
(merutantre) viprāṃ sarveṣṭasaṃsiddhyai yaśase kṣatriyodbhavām |
vaiśyajāṃ dhanalābhāya putrāptyai śūdrajāṃ yajet ||
(skānde) dāruṇe cāntyajāṃ kanyāṃ pūjayedvidhinā naraḥ |
(yāmale) yaḥ kumārīṃ yajenmantrī sarvaparvasu sarvadā |
tenārcitā mahādevī satyaṃ satyaṃ na saṃśayaḥ ||
sandhyaikavarṣā saṃproktā dvivarṣā ca sarasvatī |
tridhāmanirtrivarṣā ca caturvarṣā ca kālikā ||
subhagā pañcavarṣeyamumā ṣaḍvārṣikī bhavet |
mālinī saptavarṣā ca aṣṭamī kubjikā matā ||
navābdā kālasaṃkarṣā daśavarṣā'parājitā |
ekādaśābdā rudrāṇī dvādaśābdā ca bhairavī ||
tatparā syānmahālakṣmīstatparā kulanāyikā |
kṣetrajñā tatparā proktā ṣoḍaśābdā ca caṇḍikā ||
evaṃ krameṇa vijñeyā vinā puṣpaṃ kumārikā |

Lesungshinweise: [Historische soziale Zuordnungen; der dreijährige Name ist im Druck tridhāmanir, hier vorsichtig als Tridhāmanī aufgelöst.]

Band III, S. 1083–1084, Anzahl und abweichende Altersregeln
(hemādrau skānde) ekaikāṃ pūjayet kanyāmekavṛddhyā tathaiva ca |
dviguṇaṃ triguṇaṃ vā'pi pratyekaṃ navakaṃ tu vā ||
tathā |
navabhirjayate bhūmimaiśvaryaṃ dviguṇena tu |
ekavṛddhyā labhet kṣemamekaikena śriyaṃ labhet ||
ekavarṣā tu yā kanyā pūjārthe tāṃ vivarjayet |
gandhapuṣpaphalādīnāṃ prītistasyā na vidyate ||
(vāḍavānalīye) uttamā sā parijñeyā saptāṣṭanavahāyanā |
madhyamā pañcavarṣā ca ṣaḍabdā daśahāyanā ||
ekadvitricaturvarṣā rudrābdādyā adhamā smṛtā |

Lesungshinweise: [Rudrābda bezeichnet hier elf Jahre. Diese Alterswertung und der Ausschluss Einjähriger widersprechen der vorangehenden vollständigen Altersnamenreihe; die Quellen werden nebeneinander erhalten. Die Fußnote bietet eine leicht abweichende Lesung zum Herrschaftsvers.] Die Fußnote bietet eine leicht abweichende Lesung zum Herrschaftsvers.]

Band III, S. 1084, Empfang der Kumārīs und Fußwaschung
(mahākālasaṃhitāyām) gītavāditranirghoṣairānandādarapūrvakam |
nītvā pūjāgṛhadvāri kumārīstā ayugmakāḥ ||
pañca vā sapta vā cāpi navaikādaśa vā punaḥ |
mukhyaikā tāsu kartavyā yā syāt sarvāṅgasundarī ||
bahvīnāmapyabhāve hi bhavedekā kumārikā |
kāmye naimittike caikā bahvyaḥ śāradapūjane ||
śreṇībhūtā utthitāśca namrībhūtānanā api |
sthāpayitvā krameṇaitā mukhyāmādau niyojya ca ||
devībuddhiṃ vidhāyāsyāṃ sādhako vigatatvaraḥ |
gṛhītamadirāntaḥ kalpitārcanasambhṛtiḥ ||
prāṇāyāmaṃ vidhāyādau tato bhūtāpasāraṇam |
guruṃ gaṇapatiṃ natvā vāmadakṣiṇayostataḥ ||
madhye kumārīṃ ca tathā mūladevīsvarūpiṇīm |
choṭikābhistathā tālatrayeṇa bandhanaṃ diśām ||
tathā |
kumāryā mūlabhūtāyāḥ pādau prakṣālayet tataḥ |
tathā |
tajjalaṃ mastake dadyāddevīpādodasaṃjñayā |
svottarīyāṃśukairnaiva pādāvavapunayet tataḥ ||

Lesungshinweise: [Keine stillschweigende Änderung in na eva oder eva.] Der letzte Vers betrifft das Trocknen mit dem Obergewand; die Drucklesung naiva wirkt verneinend und ist im Zusammenhang unsicher.

Band III, S. 1085, Zweifache Beseitigung von Hindernissen
punarakṣatamādāya vighnānutsārayet priye |
udīryamāṇamantreṇa tālatrayapuraḥsaram ||
tārapāśakalākūrcāstrāṇi prathamataḥ vadet |
bhūtānyapasāraya ca vighnān nāśaya cetyapi ||
hṛcchīrṣe carame dadyādekatriṃśākṣaro manuḥ |
kumāryā sahitāḥ sarve tathā devīsvarūpayā ||
darśanārthaṃ samāyānti yāvanto devayonayaḥ |
pretā bhūtāḥ piśācāśca gandharvā guhyakā api ||
rākṣasā dānavā yakṣā ye cānye krūrakarmiṇaḥ |
saha praviśya kaumāryā maṇḍapaṃ śāradārcanam ||
dūṣayanti ca kumāryarcāṃ pūjāṃ vidhvaṃsayanti ca |
ato vāradvayaṃ kāryaṃ vighnasyotsāraṇaṃ priye ||

Lesungshinweise: [Der verschlüsselte Mantra wird nicht ohne gesicherten Beleg zu einer vollständigen Lautform ergänzt.]

Band III, S. 1085–1086, Gebet beim Eintritt der Kumārī
tataḥ svavāmahastena kumāryā dakṣiṇaṃ karam |
gṛhītvā dakṣacaraṇavinikṣepapuraḥsaram ||
paṅktībhūtāḥ kumārīstāḥ ślokarūpaṃ manuṃ paṭhan |
pūjāgṛhāntaḥ śanakairnasambhīliḥ praveśayet ||
samastajagatāmādye jagadādhārarūpiṇi |
kumārīrūpamāsthāya praviśedaṃ gṛhaṃ mama ||
bhavatyāḥ kīdṛśaṃ rūpaṃ jāne mātarahaṃ na hi |
kumārīrūpametad paśyāmi naracakṣuṣā ||
bhaktiṃ madīyāṃ vijñāya tvatpādāmbujayoḥ śive |
tvayā prakaṭitaṃ rūpamīdṛśaṃ sarvasiddhaye ||
dṛṣṭiḥ kāryā na me pāpe sañchāriṇāsataḥ pathaḥ |
hṛdayāṃ kevalaṃ bhaktau dātavyā suravandite ||
śivādyāstava rūpaṃ hi kīdṛśaṃ neti jānate |
jñāsyāmi kiṃ varāko'haṃ pāñcabhautikavigrahaḥ ||
iti pañca paṭhan ślokān svapṛṣṭhena tārayet |
anīkṣamāṇa eveśi gītavādyapuraḥsaram ||

Lesungshinweise: [Der Übergang beim Eintritt und der vierte Vers sind beschädigt; die deutsche Wiedergabe folgt dem erkennbaren Zusammenhang, nicht einer behaupteten gesicherten Rekonstruktion.]

Band III, S. 1086, Sitz und achtzehn Namen des Kumārī-Nyāsa
(yāmale) snāpitā gandhatailena nānābharaṇabhūṣitā |
ānīya devatāpārśve sthāpanīyā suśobhitā ||
(mahākālasaṃhitāyāmapi) mukhyaṃ tadyajanaṃ proktaṃ mukhyāyā eva tanmanum |
tatpūjayaiva tāḥ sarvāḥ pūjitāḥ syurna saṃśayaḥ ||
tathā |
baliṃ dattvā tato devayonibhyaḥ parameśvari |
ārabheta nirālasyaḥ kumārīnyāsamuttamam ||
nāmānyādau khalu mahācaṇḍayogeśvarī matā |
tataḥ siddhikarālī ca punaḥ siddhivikālyapi ||
mahāntā mārthya jñeyā vajrakāpālinī tataḥ |
muṇḍamālinyaṭṭahāsinyete dve parikīrtite ||
caṇḍakāpālinī kālacakreśvaryathanantaram |
guhyakālī tataḥ kātyāyanī kāmākhyayā saha ||
cāmuṇḍā siddhilakṣmīśca kubjikā tadanantaram |
mātaṅgī tadanu jñeyā caṇḍeśvaryatha kīrtyate ||
sarvaśeṣe'tha kaumārī etā aṣṭādaśeritāḥ |
etāni guhyeśīviṣayāṇi |

Lesungshinweise: [anschließendes Wort mārthya beschädigt] [Der vierte Name bleibt provisorisch; keine stillschweigende Ersetzung durch einen aus anderer Quelle bekannten Namen.] Die achtzehn Namen lauten im Druck: Mahācaṇḍayogeśvarī, Siddhikarālī, Siddhivikālī, Mahāntā [anschließendes Wort mārthya beschädigt], Vajrakāpālinī, Muṇḍamālinī, Aṭṭahāsinī, Caṇḍakāpālinī, Kālacakreśvarī, Guhyakālī, Kātyāyanī, Kāmākhyā, Cāmuṇḍā, Siddhilakṣmī, Kubjikā, Mātaṅgī, Caṇḍeśvarī und Kaumārī.

Band III, S. 1087, Alternative achtzehn Göttinnennamen und Körperstellen
anyatra tu |
nāmānyādau vyāharāmi durgā nārāyaṇī śivā |
mahāmāyā yoganidrā kālarātrī karpardinī ||
ugracaṇḍā bhadrakālī ajitā cāparājitā |
kātyāyanī mahākālī kāmākhyā kulanāyikā ||
bhairavī bhuvaneśī ca kaumāryaṣṭādaśa smṛtāḥ |
iti nāmāntarāṇyuktāni |
tathā |
aṅgānyato vacmi śiro mukhaṃ tadanu cakṣuṣī ||
karṇau nāsāpuṭe cāpi kapolau tatparau punaḥ |
adharoṣṭhau dantapaṅktī skandhau hṛdayameva ca ||
bāhū ca jaṭharaṃ pṛṣṭhamūrujānū tathaiva ca |
jaṅghe pādau ca sarvāṅgaṃ tāvantyeva sthalāni ca |

Band III, S. 1087–1088, Weitere Nyāsa-Überlieferung
(triśaktirahasye) kalādi ca kalāntaṃ tāḥ pūjayedvidhinā budhaḥ |
upaveśyāsane divye kumārīṃ sādhakottamaḥ ||
vakṣyamāṇena vidhinā dehe'syā nyāsamācaret |
kumārikā syāt prathamā dvitīyā nāyikā matā ||
tṛtīyā bhairavī khyātā turyā vāgīśvarī bhavet |
pālikā pañcamī proktā sambuddhyantāḥ kulādikāḥ ||
nyāsaḥ pañcāṅgayogena kumārīṇāṃ kalevare |
vāmāvartakramādasyacatuṣkaṃ pūjayet kramāt ||
tataḥ siddhā jayā pūrvā jayā'nyā kubjikā parā |
kālikā pañcamī proktā vijayā bodhitā imāḥ ||
pūrvādivaktrayuktā caturthyantā namo'ntakāḥ |
tattatsthāneṣu vinyasyāḥ svāṃdhayā kramapūrvakam ||
pañcapraṇavayogena caitanyamanunā saha |
nyāsajālaṃ hi pūrvoktaṃ kuryāt sādhakasattamaḥ ||

Lesungshinweise: [Die vierfache Gesichtsordnung und die als „fünfte“ bezeichnete Kālikā passen nicht eindeutig zur gedruckten Namensfolge. Keine stille Tilgung des wiederholten Jayā oder Ergänzung einer fremden Ritualfassung.] Die folgende Namensfolge lautet im Druck Siddhā, Jayā, eine weitere Jayā, Kubjikā, Kālikā und Vijayā; ihre Zählung und Zuordnung sind beschädigt.

Band III, S. 1088, Meditation über die kindliche Göttin
(mahākālasaṃhitāyām) tato'rghyasthāpanaṃ kuryāt tritayake yadudāhṛtam |
pūjopakaraṇasyāpi śuddhirhastā puroktavat ||
tathā |
tato dhyānaṃ prakurvīta kumāryā vakṣyamāṇakam |
tantrāntare |
prasannavadanāmbhojāṃ prodyadbālārkasaprabhām |
raktāmbarāṃ raktamālyāṃ nānālaṅkārabhūṣitām ||
sasmitāṃ divyakanyābhiḥ krīḍārasaparāyaṇām |
dhyāyet kumārikāṃ bālāṃ svabhaktābhīṣṭasiddhidām ||
tathā |
upacārā~stataḥ sarvān pādyādīn stutiviśramān |
samarpayediti śeṣaḥ |

Band III, S. 1088, Neun Namen einer weiteren Verehrungsfolge
(yāmale) yatheṣṭayā pūrvamārgeṇa vakṣyamāṇena vā punaḥ |
svanāmabhiścaturthyantaistritārādyairnamo'ntakaiḥ ||
devatāpaścimaṃ mantrī yajedetāḥ salakṣaṇāḥ |
ādyā śuddhā kālikā'nyā tṛtīyā lalitā smṛtā ||
caturthī mālinī khyātā pañcamī syādvasundharā |
sarasvatī ramā gaurī durgā tu navamī bhavet ||

Lesungshinweise: [Śuddhā folgt der Drucklesung; die Tritāra-Laute sind hier nur verschlüsselt bezeichnet.]

Band III, S. 1089, Knabenverehrung und Mantras der Gaben
pañcābdaṃ navavarṣaṃ ca yajedbālaṃ vicakṣaṇaḥ |
pañcābdo vaṭukaḥ prokto navavarṣo gaṇeśvaraḥ ||
tathā |
pradadyādāsanaṃ vācā hriyā pādyaṃ samarpayet |
ramayā'rghyaṃ nivedyātha striyā gandhaṃ samarpayet ||
kumāryai śaktibījena pradadyāt kusumoccayam |
caitanyamanunā mantrī dhūpadīpādikaṃ nyaset ||
tārā ete samākhyātā bhṛgubhairavasamanvitaḥ |
bindunādasamākrāntaścaitanyamanurīritaḥ ||
ka bindairavabījaṃ tu pañcamaḥ praṇavo mataḥ |
ekasyā eva pūjane tritārādyamantreṇaiva samastopacārasamarpaṇaṃ bodhyam |
tritārādyena mantreṇa sarvaṃ tasyai nivedayet iti vacanāt |

Lesungshinweise: Diese Lautableitung ist im Druck beschädigt und wird nicht als sichere Rezitationsform rekonstruiert.

Band III, S. 1089, Geschenke für die Kumārī
(mahākālasaṃhitāyām) bhūṣaṇāni dukūlāni sindūrālaktakāvapi |
kajjalādarśavikhyātatālavṛntāni peṭikā ||
parikarmādhāracolamañcikāpīṭhadolikā |
pāñcālikā ca mañjūṣā pāduke kūthapaṭṭake ||
candrātapopasaṅkhyānaṃ tathocchiṣṭabhājanam |
śayyopadhānaparyaṅkāḥ samudgaṃ ca prasādhanī ||
pratigrahaśca hindolā tathā sīmantacarcikā |
gorocanāmṛgamadau karpūraṃ kuṅkumaṃ tathā ||
evamādīni cānyāni yāvacchakyāni sundari |
pradātavyāni vastūni kumārī tuṣyate yathā ||

Lesungshinweise: [Einige Kompositagrenzen der langen Gegenstandsliste sind unsicher; alle genannten Wortgruppen bleiben im Original erhalten.]

Band III, S. 1090, Annahme der Gabe und fünfzig Śaktis
tato yatra sthāpitaṃ pātraṃ kumāryai pratipādayet |
svīkaryāt sā ca tatraiva tathā yatnaṃ samācaret ||
agṛhīte tu tatpātre mahān doṣo'bhijāyate |
ato yatnastathā kāryaḥ svīkriyeta yathā tathā ||
tato gṛhītvā kusumākṣataṃ tasyāḥ kalevare |
pañcāśatsaṅkhyakāḥ śaktīḥ kramaśaḥ paripūjayet ||
tā idānīṃ pravakṣyāmi sāvadhānā niśāmaya |
ādyā jayā ca vijayā ṛddhidā māyayānvitā ||
kalā ca siddhidā sūkṣmā prabhā syāt suprabhā tataḥ |
vidyuttā ca viśuddhiśca nandinī ca viśuddhiyuk ||
aparājitā ca lalitā lakṣmīrgaurī tathaiva ca |
atha medhā ca gāyatrī sāvitrī ca svadhā punaḥ ||
svāhecchā ca kriyā vidyā prajñā dīptiśca cetanā |
bhadrā jyeṣṭhā tathomā ca śivā ca muditā kṣamā ||
śraddhātha vimalā kaumudyapi vai viśadā tataḥ |
aśokā jñānadā caiva baladā rājyadā'pi ca ||
maitrī tadanu rudrāṇī bhavānī ca mṛḍānyapi |
sarvajñā caṇḍikā cāpi kumārī sarvaśeṣaṇā ||
pañcāśatsaṅkhyakā etāḥ kumāryāḥ śaktayaḥ smṛtāḥ |

Lesungshinweise: [Um die ausdrücklich genannte Fünfzigzahl abzubilden, ist Ādyā als Name und viśuddhiyuk als zweite Viśuddhi gelesen. Diese Segmentierung und die Wiederholung bleiben unsicher; Vidyuttā folgt dem sichtbaren Druck.] Diese Segmentierung und die Wiederholung bleiben unsicher; Vidyuttā folgt dem sichtbaren Druck.]

Band III, S. 1090–1091, Begleitwesen und abschließende acht Göttinnen
bhairavānaṣṭa tadanu pūjayedakṣatādibhiḥ |
bhairavībhyastato vighnavināyakebhya eva ca |
vaṭukakṣetrapālābhyāṃ yoginībhyastathaiva ca ||
bhūtebhyaḥ pretayakṣebhyo ḍākinībhyastathaiva ca |
etatpūjāṃ prakurvīta sadarcākṣatacandanaiḥ ||
punaraṣṭau sarvaśeṣe ḍantā devīryajetu priye |
mahāmāyā kālarātrī tato vai sarvamaṅgalā ||
pūjyā ḍamarukā paścādrājarājeśvarī tathā |
sampatpradā bhagavatī kumārī tadanantaram ||

Lesungshinweise: [Die grammatische Anweisung ḍantā ist auffällig; die Fußnote bietet zum ersten Halbvers eine alternative Formulierung mit Blumengaben.]

Band III, S. 1091, Weitere Kula-Göttinnen
(yāmale) kulāntaḥ pūjayedenāṃ kulakoṇasthitān yajet |
kāmeśvarī ca vajreśī tṛtīyā bhagamālinī ||
upariṣṭāt kulaṣaṭkoṇeṣvetāḥ samarcayet |
anaṅgakusumā'naṅgamanmathā'naṅgapūrvikā ||
madanānandaśabdādyā caturthī kusumotkarā |
pañcamyanaṅgamadanā antyā anaṅgapadādikā ||
śiśirā kathitā hyetāḥ śaktayo rasasaṅkhyakāḥ |
anena vidhinā pūjyā kumārī sādhakottamaiḥ ||

Lesungshinweise: [Die Namen drei und sechs werden aus den ausdrücklich gegebenen Wortbestandteilen zusammengesetzt; rasasaṃkhyaka bedeutet hier die Sechszahl. Kula ist ein technischer Ausdruck dieser Ritualtopografie und wird nicht durch eine ungesicherte anatomische Deutung ersetzt.]

Band III, S. 1091–1092, Speisebereitung und Darbringungsformel
(mahākālasaṃhitāyām) samāpyātha kumāryarcāṃ tatpuro bhuvi vāriṇā |
vartulaṃ maṇḍalaṃ kṛtvā tanmadhye kulakāminīm ||
vilikhya jalakusumākṣatacandanabhājanaiḥ |
pūjayenmaṇḍalaṃ tacca sumadāyai namo vadet ||
sthālīgataṃ ca tatsarvamannaṃ tatra niveśya hi |
nānāvidhāṃ ca sāmagrīṃ lehyacoṣyādibhirvṛtām ||
māṃsamīnsurāpūrṇāṃ bhakṣyacarvyādibhirvṛtām |
kumārīdakṣahastaṃ ca sthāpayitvā'nnamūrdhani ||
uttānaṃ vakṣyamāṇena manunā dve samutsṛjet |
atrotsargamantrastu |
ai~ hrī~ śrī~ strī~ sauḥ sarvaśaktisvarūpāyai sarvasiddhidāyai bhagavatyai kumāryai bhakṣyabhojyanānāvidhānnakalpitaṣaḍrasopetamidaṃ mahābhoganaivedyaṃ tubhyamahaṃ nivedayāmi gṛhāṇa 2 bhuṅkṣva 2 prasīda 2 sarvasiddhiṃ me prayaccha 2 ai~ hrī~ śrī~ namaḥ svāhā |
iti paddhatyuktaḥ |

Lesungshinweise: [Die Ziffer २ markiert jeweils die Wiederholung. Historischer Ritualbeleg, einschließlich der problematischen Bewirtung von Kindern mit Alkohol; keine heutige Praxisempfehlung.] Die rechte Hand der Kumārī wird über den Speisen mit nach oben gerichteter Handfläche beschrieben; der letzte Halbvers vor dem Mantra ist beschädigt.

Band III, S. 1092, Gleichartige Bewirtung und Beobachtung
tathā |
itarāsāṃ kumārīṇāṃ pratyekaṃ pūjanaṃ caret |
gandhapuṣpairdhūpadīpairnaivedyairakṣatāṅkuraiḥ ||
tathā |
annāni yādṛśānyasyai mukhyāyai kalpitāni hi |
anyābhyastādṛśānyeva dātavyānyeṣa niścayaḥ ||
phalāphalaṃ tu mukhyāyā jñeyamatra vipaścitā |
bhuñjānāsu kumārīṣu na tarhyarcāṃ samācaret ||
nānyatra ca mano dadyāt saṃvādaṃ naiva kalpayet |
kolāhalaṃ niṣedheta amaṅgalyāni yāni ca ||
hasitāpānavāyuṃ ca prayatnena vivarjayet |
sāvadhāno bhavedatra kimādau bhakṣayanti tāḥ ||
mithaḥ kiṃ vā prajalpanti kutra vā vastuvigrahaḥ |
kutra dṛṣṭiṃ prakṣipanti bhītāḥ kiṃ vā vadantyamūḥ ||
ityādi nānājātīyāśceṣṭā āsāṃ prayatnataḥ |
sāvadhānatayā jñeyā bhadrābhadrasya sūcakāḥ ||

Lesungshinweise: [Historische Divinationsvorstellung; gewöhnliches kindliches Verhalten erhält dadurch keine objektive Vorhersagekraft.]

Band III, S. 1093, Kumārī-Stotra während der Mahlzeit
bhakṣayantīṣu tāsveva paṭhet tatstotramīśvaram |
kṛtāñjalirnamraśirā āsāmagre kṣipan dṛśau ||
jaya kāli mahābhīme bhīmarāve bhayāpahe |
saṃsāradāvāgniśikhe vṛjinārṇavatāriṇi ||
brahmendropendrabhūteśaprabhṛtyamaravandite |
sargapālanasaṃhārakāraṇyahitamāriṇi ||
guhyakāli parānandarasapūritavigrahe |
parabrahmāsvādakaivalyānandadāyini ||
guṇātīte'pi saguṇe mahākalpāntanartaki |
kumārīrūpamāsthāya vijñānaprajñāsvarūpiṇi ||
āgatā'si mamāgāraṃ śāradarcāsamāptaye |
sāṃvatsarikakalyāṇasūcanāya tathaiva ca ||
dhanyo'smi kṛtakṛtyo'smi saphalaṃ jīvitaṃ mama |
yasmāt tvamīdṛśaṃ kṛtvā kaumāraṃ rūpamuttamam ||
guhyakāli samāyātā'si tatpūjājighṛkṣayā |
tvamevaitena rūpeṇa devebhyaḥ prārthitā purā ||
dattavatyasi sāmrājyaṃ varānapi samīhitān |
mahyamapyadya deveśi varaṃ dehi supūjitā ||
brahmaṇe sṛṣṭisāmarthyaṃ tvaṃ purā dattavatyasi |
viṣṇave ca tvamevādāstathā pālakaśaktitām ||
mahārudrāya saṃhārakartṛtvamadadaḥ śive |
devebhyaścāpi daityānāṃ nāśane dakṣatāmapi ||
antaryāminyasīśāni trilokīvāsināmapi |

Lesungshinweise: [Einzelne Sandhiverbindungen des Drucks sind unregelmäßig, insbesondere der Vers zur Brahman-Erfahrung; der Sinn ist hier durch den unmittelbaren Zusammenhang erschlossen.]

Band III, S. 1094, Fortsetzung des Kumārī-Stotra
nivedayāmi kiṃ te'haṃ sarvaikaikasākṣiṇi |
śatrunāśaṃ rājyalābhaṃ śarīrārogyameva ca ||
tvatpādāmbujayorbhaktiṃ yāce'haṃ caturo varān |
namaste bhagavatyamba namaste bhaktavatsale |
namaste jagadādhārarūpiṇi pāhi māṃ sadā ||
mātarvedmi rūpaṃ te na śarīraṃ na vā guṇam |
bhaktyā hṛdi sthitayā pūjāṃ tava jānāmyanyadhīḥ ||
tvaṃ mātā tvaṃ pitā bandhustvameva jagadīśvari |
tvaṃ gatiḥ śaraṇaṃ tvaṃ ca svargastvaṃ mokṣa eva ca ||
vihāya tvāṃ jaganmātarnānyāṃ jānāmi devatām |
namaste'stu namaste'stu namaste'stu namo namaḥ ||

Lesungshinweise: [der letzte Ausdruck anyadhīḥ ist unsicher] [Im Erkenntnissatz ist die Negation im Druck ungleichmäßig gesetzt; die Übersetzung wahrt die erkennbare Aussage über die Unbegreiflichkeit der Göttin.] Mutter, ich kenne weder deine Gestalt noch deinen Leib noch deine Eigenschaften; ich kenne nur deine Verehrung durch die Hingabe im Herzen … [der letzte Ausdruck anyadhīḥ ist unsicher].

Band III, S. 1094, Verabschiedung und Beginn der Vorzeichendeutung
ebhiḥ ślokaiḥ stutiṃ kṛtvā kumārīṇāṃ varānane |
dadyādācamanīyaṃ hi bhojanānte gatatvaraḥ ||
tataḥ pradadyāt tāmbūlaṃ mṛganābhibhāvitam |
saha vādyādibhistāvadanuvrajya visarjayet ||
śubhāśubhaphalaṃ vacmi sāmprataṃ tava pārvati |
tatrādau śubhaṃ vakṣye viparītaṃ tato'sya ca ||
taducchiṣṭaṃ tato dadyājjambukebhyo'tha bhūtale |
nikṣipedapsu vā devi samāloḍya visarjayet ||
ādau bhakte karaṃ datte subhikṣaṃ viṣaye bhavet |
pāyase yajamānasya paśuvṛddhiḥ prajāyate ||
ghṛte syādāyurārogyaṃ pūjāmaiśvaryavṛddhaye |
tathā modakaśaṣkulyoḥ santatirbhūyasī bhavet ||

Lesungshinweise: [Der Wortlaut pūjām aiśvaryavṛddhaye ist unklar. Alle Deutungen sind historische Omenbehauptungen.] Eine beschädigte Wendung verbindet eine weitere Handlung oder Speise mit Verehrung und Machtzuwachs.

Band III, S. 1095, Historische Omen einzelner Fleischspeisen
matsyajātivibhavalābhaḥ kṛśare yānasampadaḥ |
māṃse tu putralābhaḥ syāt temane kāminī bhavet ||
phalaṃ māṃsaviśeṣasya bhinnaṃ bhinnaṃ bruve hi tat |
arthalābhastu vārāhe khāḍge tu vijayo raṇe ||
māhiṣeṇa tu māṃsena rājyaprāptirbhaveddhruvam |
ārogyaṃ hāriṇenāśu kārṇasāreṇa vāgmitā ||
śāśe medhāvitāṃ gacchedāje hyajaṭharatāmapi |
āveye palale devi sarvakalyāṇamāpnuyāt ||
kāmaṭhe medinīlābho bahutvaṃ ca rāṣṭre |
vārdhrīṇase śatrunāśo hāṃse manujavaśyatā ||
taittire'bhīṣṭasiddhiśca vartake pāpasaṃkṣayaḥ |
madālābho balākāyāṃ phaṭakṣetre viśvavaśyatā ||

Lesungshinweise: [Dies sind historische Speiseomen, keine Wirkungszusagen. Mehrere Tiernamen und der Schildkröten-Halbvers sind beschädigt; zoologische Gleichsetzungen werden dort nicht erfunden.] Mehrere Tiernamen und der Schildkröten-Halbvers sind beschädigt; zoologische Gleichsetzungen werden dort nicht erfunden.]

Band III, S. 1095–1096, Weitere Speise- und Gegenstandsvorzeichen
kīrtistu mahatī dadhni dugdhe sampadanuttamā |
piṣṭake tanayāvāptiḥ śāke ca ripusaṃkṣayaḥ ||
hālāyā puṇyavṛddhiḥ syāccoṣye sampat suvāmitā |
dhanāgamaḥ phāṇite tu kāñcikāyāṃ balonnatiḥ ||
tumbīvṛntākakūṣmāṇḍakāravellapaṭolakaiḥ |
ghoṣakāruṇḍadīrghīśimūlakaistemane kṛte ||
vidyālābho bhaveddevi takre vākpaṭutā'pi ca |
godhūmacūrṇaghaṭite vastuni pratibhā raṇe ||
vedryāṃ dṛṣṭau bhavenmokṣo maṇḍape'bhyunnatirbhavet |
cāmaracchatrayostālavṛntaparyaṅkayorapi ||
ghaṇṭādarpaṇayoścāpi dṛśyāne bhūriruttamā |
ākaṇṭhapālaṅkārayoḥ svarṇajālavastreṣu ||
nānāvidhāni dravyāṇi bhavanti mahituḥ priye |
evaṃvidhāni bhūyāṃsi vardhitānyaśubhāni ca ||
śubhādeśāni jāyante viparītānyataḥ śṛṇu |

Lesungshinweise: [Die Gemüsefolge, der Schmuckvers und vardhitānyaśubhāni sind beschädigt; der zuletzt genannte Ausdruck passt nicht eindeutig zum Übergang von günstigen Zeichen.] Eine Gemüsezubereitung aus Flaschenkürbis, Aubergine, Kürbis, Bittermelone, Paṭola und weiteren im Druck beschädigt benannten Gemüse- und Wurzelarten wird mit Wissenserwerb verbunden, Buttermilch mit Redegewandtheit und eine Weizenmehlzubereitung mit Geistesgegenwart im Kampf.

Band III, S. 1096, Historische Deutung von Stimmung und Verhalten
mukhyabhūtā kumārī ceddhasati dvitrivārakam ||
durbhikṣaṃ jāyate'vaśyaṃ prajāḥ syuḥ pīḍitā api |
rājā vināśamāyāti kumāryā rodane kṛte ||
uccāraṃ tu mahāmāri purīṣe puradāhanam |
abhojane śatrubhayamāpado bahubhojane ||
abhāṣaṇe tvābhayāḥ syuḥ vipado bahubhāṣaṇe |
upasargā bahuviśvānteṣṭhā karapādayoḥ ||
atilajjā vināśāya tathā nirlajjatā śubhā |
nāmodabhāvastu maune syuḥ svalpaṃ vācorvināśanam ||
sarvanāśastu bhītāyāṃ kruddhāyāṃ mṛtyurva ca |
āveśo tatkṣaṇādrājño mriyate nātra saṃśayaḥ ||
śaṅkitāyāṃ śatravṛddhā śāntāyāmanityo bhayam |
cintitāyāṃ tu vijayaṃ tadrāṣṭrasya pātanam ||
mohe vittavināśaḥ syājjāḍye pūjā ca niṣphalā |
cāñcalye cañcalā lakṣmīḥ pūjakasyaiva jāyate ||
viṣādavatyatha yadi kumārī tatra jāyate |
sarujaṃ sarujaṃ rāṣṭraṃ tadā syātti pārvati ||
rogeṇa mriyate rājā yadi rugṇā prajāyate |

Lesungshinweise: [Historische Zuschreibungen, keine Aussagen über tatsächliche Folgen kindlichen Verhaltens. Die beschädigten Sätze, besonders upasargā…, nāmodabhāva…, śāntāyām… und cintitāyām…, werden nicht durch erfundene Einzeldeutungen geschlossen.] viel Sprechen werden unterschiedlich bewertet, der Schweigevers ist beschädigt. Reichsuntergang stehen in beschädigten Versen, deren Verknüpfung offenbleibt. Die beschädigten Sätze, besonders upasargā…, nāmodabhāva…, śāntāyām… und cintitāyām…, werden nicht durch erfundene Einzeldeutungen geschlossen.]

Band III, S. 1097, Weitere historische Verhaltensomen
durbhikṣamarakātaṅkā yadyaśrūṇi vimuñcati ||
sarvanāśo bhavet tarhi dhunoti yadi mastakam |
trastāyāṃ ripustrāsastasya rājñaḥ pradiśyate ||
kampe sati syādvimukhī kālikā parameśvarī |
nīcaiḥ śiraścet kurute asantuṣṭā tadeśvarī ||
hīnāyuḥ syāttadā pṛṣṭhopari nivedya … |
pūjakasya bhaveddainyaṃ vyākulā yadi jāyate ||
mohena vyākulāyāṃ tu sarvaṃ nagaramākulam |
vrīḍitāyāṃ bhavedrogaḥ stave dāradhanakṣayaḥ ||
adhovāyuṃ patati cet kumārīdaivayogataḥ |
pīḍitaṃ paracakreṇa tadā bhavati pattanam ||
gītaṃ gāyati cettatra kumārī rahitakriyā |
saṃprajārāṣṭratanayadārasya nṛpatermṛtiḥ ||
sahāgatābhiḥ kadā cidasatyā vivadate yadi |
tadā samāyātyakasmāt paracakraṃ sudāruṇam ||
yayā kayā cit sārdhaṃ vā yena kena cideva vā |
kumārī bhāṣate dīnabhayamandāsāhasā ||
prajāyante tadā tasya viṣayeṣu ṣaḍītayaḥ |
vyatyāsaṃ yadi bhaktasya kurute karacālanaiḥ ||
turasta samastaṃ bhavati manaso vāñchitaṃ priye |
upāyanīkṛtaṃ yaddravyaṃ devyai tu maṇḍape ||
taccet karābhyāṃ spṛśati kāndiśīko bhavennṛpaḥ |
nirīkṣyati ca dīpaṃ kumārī mukhamārutaiḥ |

Lesungshinweise: [Die besonders beschädigten Stellen bleiben im Sanskrit erkennbar; der Zusammenhang erlaubt dort keine gesicherte vollständige Einzeldeutung.] Der folgende Vers zur verkürzten Lebensdauer ist beschädigt. Das Bewegen oder Durcheinanderbringen der Speise wird auf die Wünsche des Verehrers bezogen, doch die Ergebnislesung ist beschädigt.

Band III, S. 1098, Trancevorstellungen und Drohzeichen
buddhibhraṃśo bhavet tarhi jñānaleśo'pi naśyati |
daivayogācca nṛtyanti kumāryaścet surākulāḥ ||
sarājakaḥ sacivayaḥ śmaśānamiva jāyate |
vāsāṃsyutsṛjya nagnāḥ syuryadi tatra kumārikāḥ ||
śatrubhirhanyate tarhi rājā samaramūrdhani |
yadi … kurdante karau dhṛtvā bhramanti ca ||
bhūtāveśaḥ kṣitīśasya jāyate nātra saṃśayaḥ |
uccariṣyāmi hāsye vā vadantītthaṃ kumārikāḥ ||
bhojanāvasare tarhi mahāmārībhayaṃ bhavet |
vāme vā dakṣiṇe vā'pi calattārakayā dṛśā ||
raktauṣṭhyā dhūrṇate śiraḥ savya kumārikā |
kurute vā'ṭṭahāsaṃ sā yena trasyanti mānavāḥ ||
bhūtāveśo bhavettarhi pretā nṛtyanti vā pure |
dantairdantān pīḍayitvā kuryāti kaṭakaṭāravam ||
prayāti sadanaṃ mṛtyoḥ sadārasutabāndhanaḥ |
dṛśāvanimiṣe kṛtvā sandaśyoṣṭhaṃ raveṇa hi ||
santarjayati śīrṣaṃ cet kampayantī kumārikā |
tadeva phalamuddiṣṭaṃ yat syāt kaṭakaṭārave ||

Lesungshinweise: [Historische Trance- und Omenvorstellungen. Die Verse zum Springen und zur Kopf-/Augenbewegung sind beschädigt; surākulāḥ deutet auf Alkoholeinfluss. Das Verhalten der Kinder wird hier von der Quelle gedeutet, nicht von der Ausgabe bestätigt.] Die Verse zum Springen und zur Kopf-/Augenbewegung sind beschädigt; surākulāḥ deutet auf Alkoholeinfluss.

Band III, S. 1098, Beginn der Liste sonstiger ungünstiger Gebärden
avācitakaṃ bhajanmaune karaṇātraṃ svapūjane ca |
śiro'sya ca namayeddaṇḍuṣṭhena likhedbhūtalam ||
vidadhyādbhūtale rekhāṃ karajo niṣprayojanam |
pādābhyāṃ karābhyāṃ ca kaṇḍūyetha vā śiraḥ ||
tṛṇānyakāraṇāllikhyādaṅgulīsphoṭamācaret |

Lesungshinweise: [Der erste Halbvers und die Körperteilverbindung bleiben unsicher; die Liste wird auf der nächsten Seite fortgesetzt.] Genannt werden das Senken des Kopfes, Zeichnen auf den Boden mit dem großen Zeh, zweckloses Ziehen von Linien mit dem Fingernagel, das Kratzen des Kopfes – die Körperteilangabe davor ist beschädigt –, Spielen mit oder Bearbeiten von Grashalmen ohne Anlass und Fingerschnippen.

Band III, S. 1099, Abschluss der ungünstigen Gebärdenliste
pāṇibhyāṃ mudrayennetre dvau karṇau pidadhāti vā ||
karoti vā bāhuṭikāṃ pāṇimuṣṭiṃ karoti vā |
mahāntaṃ grāsamādatte mukhaṃ vyādāya tiṣṭhati ||
annopari kṣutaṃ dhatte jambhaṇaṃ vā muhurmuhuḥ |
gṛhītvā pāṇinā cānnaṃ caturdikṣu kṣipatyapi ||
utthāya vā pracalati tyaktvā'traiva pūjanaṃ tathā |
āyāti vamanaṃ vā'syāḥ styānī romaharṣavepathū ||
nirgacchato vā tadannāt payāśrave hetumantarā |
akasmādeva kurute kākuṃ cait kāraṇaṃ vinā ||
aślīlaṃ valgati tathā svapnārthaṃ praroditi |
āmuktakāṅgulīmudvahedahaṃ yāsyāmi vā vadet ||
yasya kasyāpi vā kuryādvitarjane tatsthale sthitā |
upālabhate vā kāṃścit sahaivāsyā upeyuṣī ||
bhinatti vā nijāṅge vā svahastavalayāni vā |
kṛte mṛtasya kasyāpi bandhoḥ śocati tatra sā ||
yatkiñcidvā pralapati nirnimittaṃ kumārikā |
sarvametadamāṅgalyaṃ vijñeyaṃ tridaśārcite ||

Lesungshinweise: [Mehrere Wortverbindungen sind beschädigt, besonders payāśrave und āmuktakāṅgulīm; gewöhnliche kindliche Bedürfnisse oder Beschwerden werden hier historisch divinatorisch gedeutet.] Es folgen beschädigte Angaben zu Flüssigkeitsaustritt, unvermitteltem klagendem Ton, ungehörigem Reden, Weinen wegen eines Traums und einer Fingergebärde; auch „Ich will gehen“ wird genannt.

Band III, S. 1099–1100, Zusammenfassung der Omendeutung und Abhilfe
durbhikṣaṃ dhananāśaṃ ca rogo mārībhayaṃ tathā |
pade pade ca vipadaḥ śoko vyādhī ripubhītiḥ ||
paracakrāgamo'kasmādagnidāhaḥ pure gṛhe |
mṛtyutrāsaśca dāridryaṃ vicchedo bandhubhiḥ saha ||
bhūtapretapiśācābhiniveśo'pi gṛhe gṛhe |
athābhirtu mahārogaiḥ prajānāṃ nidhanaṃ bhavet ||
kumārīceṣṭitadvārā jāyate hi śubhāśubham |
vārṣikaṃ ca phalaṃ rājño jayo vā'tha parājayaḥ ||
mṛtyuduḥkhaṃ dhanaṃ saukhyaṃ śatrubhītirbalonnatiḥ |
rājyavṛddhiḥ prajāpīḍā vyaṅgatā'nīkasaṃkṣayaḥ ||
kumārīpūjanāt sarvaṃ jñāyate bhojanādapi |
parīkṣya yatnatastasmādrājñā svasya śubhāśubham ||
arcanaivāpi viśeṣeṇa bhojanena sureśvari |
jāte śubhe samīcīnaṃ vṛtte taditaratra hi ||
kāmyārcāṃ bahusambhārairdoṣaṃ tajjaṃ nivārayet |
nivṛtya svagṛhaṃ rugṇā yātā yadi kumārikā ||
tasminnevāhani bhavettathāpi na śubhaṃ phalam |
ityādi phalavāhulyaṃ śubhasyāpyaśubhasya ca ||
mayā vivicya kathitaṃ priyasva hṛdi yatnataḥ |
tato niśīthasamaye vidhivat pūjanaṃ tataḥ ||

Lesungshinweise: [Historische Divination und rituelle Abhilfe; keine medizinische oder prognostische Aussage der Ausgabe.]

Band III, S. 1100, Wiederholte Verehrung und Gleichsetzung mit Prakṛti
(vāḍavānalīye) pūjitā śāradārcāyāṃ yā kumāryuktalakṣaṇā |
sarvaparvasu sā pūjyā yāvat puṣpaṃ na dṛśyate ||
puṣpamityupalakṣaṇam |
mahākālaḥ |
pīṭhamanyāḥ prakurvīta dhūpadīpānulepanaiḥ |
naivedyairupahāraiśca gītavādyādibhistathā ||
(yāmale) kumārīpūjitā hanti kaluṣaṃ pūrvasañcitam |
kumārikāṃ vijānīyāt sākṣāt prakṛtirūpiṇīm ||

Lesungshinweise: Der anschließende Mahākāla-Vers nennt die Verehrung des Pīṭha mit Räucherwerk, Lichtern, Salbung, Speisegaben, Geschenken, Gesang und Instrumenten; sein Satzanfang ist beschädigt.

Band III, S. 1101, Verdienst und regelmäßige Kumārī-Verehrung
patraṃ puṣpaṃ phalaṃ toyaṃ yatkiñcidvastu śobhanam |
anantaphaladaṃ proktaṃ kumāryai cet samarpayet ||
bhojitā cet kumārī syādbhojitaṃ bhuvanatrayam |
brāhmaṇāya suśīlāya kumārīṃ yaḥ samarpayet ||
pṛthivīdānajaṃ puṇyaṃ so'śnute nātra saṃśayaḥ |
sa sarvasiddhimāpnoti yaḥ kumārīṃ samarcayet ||
vasanti satataṃ dehe kumāryā yoginīgaṇāḥ |
ataḥ pūjyā namasyā sā lālanīyā tadicchayā ||
aharahaḥ pūjayedekāṃ kumārīṃ sādhakottamaḥ |
vinā kumārikāpūjāṃ na parva parihāpayet ||
yo nityamarcayedenāṃ tasya syāt siddhiruttamā |
navarātre samāyāte navamyantaṃ niśātadhīḥ ||
nānopahārairabhyarcya kumārīṃ vṛddhipūrvakam |
vṛddhikramaેણ prayajedvāñchitāṃ siddhimāpnuyāt ||

Lesungshinweise: [Die Übergabe eines Mädchens gehört zur historischen Sozial- und Gabenvorstellung der Quelle und ist keine heutige Empfehlung.]

Band III, S. 1101–1102, Neun Namen und Abschluss der Kumārī-Pūjā
atha vā pūjayenmantrī yuvatīrnava saṃkhyakāḥ |
hṛllekhā gaganā raktā mahāsūkṣmā karālikā ||
icchā jñānā kriyā durgā navanāmabhirīritāḥ |
pūrvavat pūjayenmantrī japet sāgraṃ sahasrakam ||
yadi sā kṣobhamāyāti svayameva vilāsinī |
tayā saha nayedrātriṃ vāsaraṃ vā niśātadhīḥ ||
kumārīṃ na spṛśedeva bhāvayuktena cetasā |
anyathā mṛtyumāpnoti no cedvī parāṅmukhī ||
(mahākālasaṃhitāyām) evaṃ doṣaguṇau jñātvā kurvīta vidhipūrvakam |
kumārīpūjanaṃ bhaktyā śāradapūjanakarmaṇi ||
balihomādayaścāsya kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm |
iti kumārīpūjāvidhiḥ |

Lesungshinweise: [Der Übergang von yuvatī zu kumārī und die beschädigte Schlusswendung sind mehrdeutig; es wird keine sexuelle Handlung in den Wortlaut hineingelesen.]

Band III, S. 1102, Beginn des Śivā-Bali an die Schakalin
atha śivābaliḥ |
(kulacūḍāmaṇau) bilvamūle prāntare vā śmaśāne vā'pi sādhakaḥ |
māṃsapradhānaṃ naivedyaṃ sandhyākāle nivedayet ||
(mahākālasaṃhitāyām) parārddhe niśākāle mahāraṇyasamīpataḥ |
gṛhītvā bhakṣyavastūni pūjāsambhṛtimapyuta ||
ātmairanugato dvitraiḥ pradadyāt pheravībalim |
āmāni pakvānyapi ca māṃsāni vidhinā'rcayet ||
tatrodīcīdigvadano vītabhīḥ śucirūrjitaḥ |
prāṇāyāmaṃ ṣaḍaṅgaṃ ca vidhāyārghyaṃ prapūjya vai ||
utthāya muktacikuraḥ śivā ākārayecchanaiḥ |
(kulacūḍāmaṇau) kāli kālīti vaktavyaṃ tatra sā śivarūpiṇī |
paśurūpā samāyāti parivāragaṇaiḥ saha ||
bhuktvā rauti yadaiśānyāṃ mukhamunnīya susvaram |
tadaiva maṅgalaṃ tasya nānyathā kulabhūṣaṇa ||
avaśyamannadānena toṣayiṣyeta śivām |
nityaśrāddhaṃ yathāsandhyāvandanaṃ pitṛtarpaṇam ||
tathaiva kuladevīnāṃ nityatā kulapūjane |
paśurūpāṃ śivāṃ devīṃ yo nārcayati nirjane ||
śivārāveṇa tasyāśu sarvaṃ naśyati niścitam |

Lesungshinweise: [Historische Tierfütterung und Divination. Einzelne Übergänge des Drucks, besonders ātmair, sind beschädigt.] Einzelne Übergänge des Drucks, besonders ātmair, sind beschädigt.]

Band III, S. 1103, Bedeutung und Anrede der Śivā-Gabe
japapūjāvidhānāni yatkiñcitsukṛtāni ca ||
gṛhītvā śāpamādāya śivā roditi nirjane |
ekayā tuṣyate yatra śivayā devabhairava ||
tatraiva sarvaśaktīnāṃ prītiḥ paramadurlabhā |
paśuśaktirnare śaktiḥ pakṣiśaktiśca bhairava ||
pūjitā viguṇaṃ karma saguṇaṃ kārayedyataḥ |
tena sarvaprayatnena kartavyaṃ pūjanaṃ mahat ||
rājādibhayamāpannaṃ deśāntarabhayādikam |
śubhāśubhāni karmāṇi vicintya balimāharet ||
gṛhṇa devi mahābhāge śive kālāgnirūpiṇi |
śubhāśubhaphalaṃ vyaktiṃ brūhi gṛhṇa baliṃ tava ||
evamuccārya dātavyo baliḥ kulajanapriye |

Lesungshinweise: [Der Eingang ist als Fortsetzung der Strafandrohung des vorigen Blatts zu lesen; diese bleibt eine Aussage der historischen Quelle.]

Band III, S. 1103–1104, Beobachtung der Schakalinnen und Begleitgaben
(mahākālasaṃhitāyām) sthānādasmādapasaret kiñciddūrataḥ priye |
śivā yathā vītabhayā āgacchantyatra sannidhau ||
tatra sthitvā nirīkṣeta kiṃ kiṃ tā bhakṣayanti hi |
sarvā āgatya cet sarvaṃ pradattaṃ bhakṣayanti hi ||
vinirdiśet sarvasiddhiṃ rājyalābhaṃ dhanāgamam |
yadyat tā bhakṣayantyannaṃ tattat phalamavāpnuyāt ||
yadyaccatra naiva khādanti tattannaiva phalaṃ labhet |
kumārīpūjanādau tu viśeṣo'syopavarṇitaḥ ||
tena nātra bruve devi granthādhikyabhayādapi |
kumārīrūpamāsthāya yathāyāti maheśvarī ||
śivārūpaṃ tathā kṛtvā svayamāyāti kālikā |
tato bhaktiḥ prakartavyā tāsu yatnena sādhakaiḥ ||
śivāsu bhakṣayantīṣu sarvebhyo balimāharet |
saṃhārabhairavāyādau vaṭukebhyastataḥ param ||
vināyakebhyo mātṛbhyaḥ kṣetrapālebhya eva ca |
yoginībhyo ḍākinībhyaḥ śivadūtībhya eva ca ||
purokto mantra āsiddhiṃ tena tena baliṃ haret |
mahadaiśvaryamāpnoti niḥśeṣaṃ bhakṣayanti cet ||
ardhaṃ tu madhyamā siddhirabhakṣaṃ tu vipadbhavet |
(kulacūḍāmaṇau) yadi no gṛhṇāte vatsa tadā naiva śubhaṃ bhavet |
śubhaṃ yadi bhavettatra bhakṣate tadaśeṣataḥ ||

Lesungshinweise: [Die historischen Deutungen werden berichtet, nicht als Prognosen bestätigt.]

Band III, S. 1104, Beginn des Śivā-Stotra
(mahākālasaṃhitāyām) khāditotthāya tiṣṭhatsu śivāvṛndeṣu tatra hi |
daṇḍavat praṇamet sarvāḥ sveṣṭadevīdhiyā svayam ||
puṣpāñjaliṃ samādāya gandhacandanacarcitam |
utthāya muktacikuro mīlitākṣo digambaraḥ ||
bhaktiśālī vītabhayaḥ kiñcitpraṇatakandharaḥ |
stutiṃ kuryāt stavairetaiḥ prārthanāpūrvakam ||
śivārūpadhare devi guhyakāli namo'stu te |
ulkāmukhi lalajjihve ghorarāve śṛgālini ||
śmaśānavāsini prete śavamāṃsapriye'naghe |
araṇyacāriṇyambe śive jambukarūpiṇi ||
namo'stu te mahāmāye jagattāriṇi kālike |

Band III, S. 1105, Abschluss des Śivā-Stotra
mātaṅgi kukkuṭe raudri mahākāli namo'stu te ||
sarvasiddhiprade bhīme bhayaṅkari bhayāpahe |
prasannā bhava deveśi mama bhaktasya caṇḍike ||
saṃsārasāgaratare jaya sarvaśubhaṅkari |
vidrastanikare caṇḍi cāmuṇḍe muṇḍamālini ||
saṃhārakāriṇi kruddhe sarvasiddhiṃ prayaccha me |
durge kirāti śabari pretāsanagate'bhaye ||
anugrahaṃ kuru sadā kṛpayā māṃ vilokaya |
rājyaṃ prayaccha vikaṭe vittamāyuḥ sutān striyam ||
śivābalipradānena tvaṃ prasannā bhaveśvari |
namaste'stu namaste'stu namaste'stu namo'stu te ||
ityetaiḥ ṣaḍbhiḥ ślokaiḥ śivāstotramudīrayet |

Lesungshinweise: [Die Anrede kukkuṭe und das Kompositum vidrastanikare sind textlich auffällig; die Wiedergabe wahrt die Druckform.]

Band III, S. 1105, Reste der Śivā-Gabe und Rückkehr
tatastaccheṣamannaṃ yadbhājane vānyadeva vā |
sarvaṃ hi nikhanedbhūmau prayatnenaiva pārvati ||
yadi kākāḥ kharāḥ śvāno ye cānye pāpajātayaḥ |
bhakṣayanti taducchiṣṭaṃ tadā vighnaḥ prajāyate ||
rātrāveva samāgacchennirbhayo vipināntarāt |
iti śivābalividhiḥ |
atha kṛtyaśeṣamāha |
āgatya gandhapuṣpādyaiḥ punardevīṃ prapūjayet |
tathā |
tataḥ pradakṣiṇīkṛtya patitvā daṇḍavadbhuvi |
bhaktinamraḥ stutiṃ jalpet kākugadgadayā girā ||

Band III, S. 1105–1106, Daṇḍa-Praṇāma und Durgā-Gebet
alikā nāsikā bāhū vakṣo jaṭharameva ca |
pādau kṣmāṃ sparśato daṇḍapraṇāmaḥ sa hi gadyate ||
āyurdehi yaśo dehi bhagaṃ bhagavati dehi me |
putrān dehi dhanaṃ dehi kāmān sarvāṃśca dehi me ||
pracaṇḍe putrade nityaṃ suprīte suranāyike |
kulodyautakare cogre jayaṃ dehi namo'stu te ||
ugracaṇḍe pracaṇḍāsi pracaṇḍabalanāśini |
namaste sarvadā devi viśveśvari namo'stu te ||
durgottāriṇi durge tvaṃ sarvāśubhaniṣūdani |
dharmārthamokṣade devi nityaṃ me varadā bhava ||
durge devi mahābhāge trāhi māṃ śaraṇāgatam |
mahiṣāsṛṅmadonmatte praṇato'smi prasīda me ||
hara pāpaṃ hara kleśaṃ hara śokaṃ harāśubham |
hara rogaṃ hara kṣobhaṃ hara māraṃ hara priye ||
kāli kāli mahākāli kālike pāpahāriṇi |
dharmakāmaprade devi nārāyaṇi namo'stu te ||
saṅgrāme vijayaṃ dehi dhanaṃ dehi sadā gṛhe |
dharmakāmārthasampattiṃ dehi devi namo'stu te ||
mahiṣaghni mahāmāye cāmuṇḍe muṇḍamālini |
āyurārogyavijayaṃ dehi devi namo'stu te ||

Band III, S. 1106–1107, Schutzgebet mit Göttinnennamen
āyurdadātu me kālī putrānapi sadāśivā |
arthakāmau mahāmāyā vibhavaṃ sarvamaṅgalā ||
śiro me caṇḍikā pātu kaṇṭhaṃ pātu sureśvarī |
hṛdayaṃ pātu cāmuṇḍā sarvataḥ pātu kālikā ||
brahmāṇī caiva kaumārī vārāhī vaiṣṇavī tathā |
māheśvarī nārasiṃhī indrāṇī śivadūtyapi ||
mahākālī ca cāmuṇḍā bhairavī kauśikī tathā |
ugracaṇḍā ca pracaṇḍā ca caṇḍogrā caṇḍanāyikā ||
caṇḍā caṇḍavatī caiva aticaṇḍā ca caṇḍikā |
etāścānyāśca rudrāṇi yāste tiṣṭhanti śaktayaḥ ||
tābhiḥ sahaiva māṃ rakṣa saṅgrāme saṅkaṭe tathā |
nānāpurāṇavākyena nānādevarṣibhāṣitaiḥ ||
sadāśivājñayā cāpi tvameva śaraṇaṃ mama |
tvāṃ vihāyetarāṃ naiva saṃśraye devatāṃ śive ||
ataḥ paraṃ yaducitaṃ tat kartuṃ mātararhasi |
ādhyākulaṃ ca dāridryaṃ rogaṃ śokaṃ ca dāruṇam ||
bandhusvajanavairāgyaṃ durge tvaṃ hara durgatim |
rājyaṃ tasya pratiṣṭhā ca lakṣmīstasya sadā sthirā ||
prabhutvaṃ tasya sāmarthyaṃ yasya tvaṃ mastakopari |
dhanyo'haṃ kṛtakṛtyo'haṃ saphalaṃ jīvitaṃ mama ||
āgatā'si yato durge māheśvari mamālayam |
arghyaṃ puṣpaṃ ca naivedyaṃ dhūpaṃ dīpaṃ baliṃ tathā ||
gṛhāṇa varade devi kalyāṇaṃ kuru sarvadā |

Band III, S. 1107–1108, Darbringung der gesamten Verehrung
kṛtvaivaṃ vidhinā daṇḍapraṇāmastutipūrvakam ||
pūjāṃ samarpayeddevyai gṛhītvā pāṇinā jalam |
mantrahīnaṃ kriyāhīnaṃ bhaktihīnaṃ sureśvari ||
yadarcitaṃ mayā devi paripūrṇaṃ tadastu me |
gṛhāṇa śāradīṃ pūjāṃ martyamaṇḍalamāgatām ||
caṇḍike tvāṃ namāmyadya pūjeyaṃ pratigṛhyatām |
kāyena manasā vācā tvatto nānyā gatirmama ||
antaścarasi bhūtānāṃ jñātrī tvaṃ sarvasākṣiṇī |

Lesungshinweise: [Die gedruckte Akkusativverbindung martyamaṇḍalam āgatām ist syntaktisch auffällig; der Bezug auf die angerufene Göttin ist aus dem Gebetszusammenhang erschlossen.]

Band III, S. 1108, Abschluss der Navamī und vereinfachte Verehrung
etāvat kṛtyamuditaṃ śāradīyārcanakrame |
prātarārabhya deveśi rātreryāmatrayāvadhi ||
śivābaliṃ kumāryarcāṃ praśastaṃ balimeva vā |
hitvā'ṣṭamyāmapyayameva vidhiḥ priye ||
tataḥ prasādaṃ devyāḥ yadavaśiṣṭaṃ bhavedvasu |
gandhaṃ puṣpaṃ ca naivedyaṃ siddhaṃ vā'siddhameva vā ||
bandhubhiḥ saha bhuñjīta hāsyakautukapūrvakam |
gītanṛtyādikaṃ paścāddhyasya viniyojayet ||
krīḍāṃ ca jñātibhiḥ sārdhaṃ vidadhīta vicakṣaṇaḥ |
etāvadaśaktau saṃhitapūjoktā |
(kālikāpurāṇe) samyakkalpoditā pūjā yadi kartuṃ na śakyate |
gandhaṃ puṣpaṃ ca dhūpaṃ dīpaṃ naivedyameva ca ||
abhāve toyapuṣpābhyāṃ tadabhāve ca bhaktitaḥ |
saṃkṣepapūjā kathitā … … iti ||
iti navamīkṛtyam |

Lesungshinweise: Gesang, Tanz, Unterhaltung und Spiele mit Verwandten schließen sich an; eine Wortverbindung vor „veranstalten“ ist beschädigt.

Band III, S. 1108–1109, Revanta-Verehrung vom zweiten bis neunten Tag
atha dvitīyādinavamīparyantaṃ revatādipūjāvidhiḥ |
taduktaṃ (skandapurāṇe) śāntaye vṛddhye'śvānāmātmano vijayāya ca |
dvitīyādinavamyantaṃ revataṃ pūjayennṛpaḥ ||
granthāntare |
āśvinasya site pakṣe navamī yāvadeva hi |
dvitīyāṃ tithimārabhya pūjayedvividhārcanaiḥ ||
revatamuccaiḥśravasaṃ turaṅgānabhirakṣitān |
vardhante vājinastena sarvopadravavarjitāḥ ||
abhirakṣitāniti rakṣaṇahetustadvidhiruktaḥ |

Lesungshinweise: [Im Druck erscheint überwiegend Revata ohne n; die Abschnittsbezeichnung Revanta folgt der erkennbaren Gottheit, die abweichende Quellenschreibung bleibt im Sanskrit erhalten.]

Band III, S. 1109, Śālihōtra über Svātī und den Pferdeschutz
(śālihotre) aśvayuji śuklapakṣe dvitīyādi saptarātraṃ tu |
vaḍavārūpeṇaikā svātiḥ saure rathaṃ vahati ||
sā moraṇākrāntā kruddhā'nyānyānnirīkṣate vāhān |
teṣāṃ tejaḥ sattvaṃ balaṃ ca krūrastu nigṛhṇāti ||
sañjāyante rogā mahopasargāḥ samanvitāḥ kaṣṭāḥ |
tasmāt svātyupatāpe vājiṣu pīḍā bhavenmahatī ||
evaṃ ca saptarātraṃ svāteḥ samāgama eva vinirdiṣṭaḥ |
tatra divākarakiraṇairaspṛṣṭā vājino rakṣyāḥ ||
śālāṃ tatopaliptāṃ manoramāṃ varjitāṃ ca ravikiraṇaiḥ |
nānākāraiḥ puṣpairalaṅkṛtāṃ dhūpitāṃ kuryāt |
tasyāṃ snātāsturagāḥ sudhūpitāḥ arcitā dvitīyāyām ||
puruṣaiśca śastrahastaiḥ saptāhaṃ rakṣitavyāstu |
tathā |
śubhe'hani muhūrte ca kṣamāpatiḥ sapurohitaḥ |
kṛtamaṅgalasaṃskārān vāhān śālāṃ prapādayet ||

Lesungshinweise: [Mythologisch begründete historische Pferdehaltung; moraṇākrāntā und der Wechsel des grammatischen Subjekts sind beschädigt.] Ein beschädigter Satz beschreibt sie als bedrängt und zornig auf andere Pferde blickend; dabei würden Glanz, Lebenskraft und Stärke der Pferde geschwächt, Krankheiten und schwere Störungen entstünden.

Band III, S. 1109–1110, Svātī als Gemahlin der Sonne
jyotiḥśāstre'pi |
svātī nāma raveḥ patnī vaḍavārūpiṇī ratham |
vahantī sāśvine māsi sūryaraśmisamāśritā ||
saptāhaṃ pīḍayedaśvāṃstataḥ snānārcitān gṛhe |
revataṃ pūjayitvā'tha baddhā poṭalikāṃ gale ||

Lesungshinweise: [Der Satz geht unmittelbar in die folgende praktische Stallordnung über; die kosmische Erklärung ist als Quellenanschauung wiedergegeben.]

Band III, S. 1110, Stallordnung und Schutzbeutel
tathā |
śuklapakṣe dvitīyāyāṃ śālāṃ saṃvekṣya rakṣayet |
ādityaraśmito vāhān kaṭairvastrādikaistathā ||
astaṃ gate dinakare kaṭādīnapakarṣayet |
prabhātārthaṃ punardeyānyāvat sandhyā na jāyate ||
śālāpraveśanirhitāṃ rakṣāṃ kaṇṭhe pradāpayet |
lohakaṃ nimbapatrāṇi guggulaṃ sarṣapān ghṛtam ||
nailambrahmāṃ vacāṃ hiṅgu badhnīyādvājināṃ gale |
gharṣaṇaṃ bhramaṇaṃ caiva tathā caivopavartanam ||
niśāśeṣe prakartavyaṃ yāvaddūre divākaraḥ |
etatpratidinaṃ kuryāt saptarātramatandritaḥ ||
kārayedbrāhmaṇaiścaiva śāntisvastyayanāni ca |
(brahmapurāṇe'pi) śāntisvastyayanaṃ kāryaṃ tadā teṣāṃ dine dine |
dhānyaṃ bhallātakaṃ kuṣṭhaṃ vacāṃ siddhārthakāṃstathā ||
pañcaraṅgeṇa sūtreṇa kaṇṭhe teṣāṃ tu bandhayet |
vāyavyairvāruṇaiḥ sauraiḥ śāntimantraiḥ sarveṇaiḥ ||
vaiśvadevaistathā'nyairhomaḥ kāryo dine dine |
turagā rakṣaṇīyāśca puruṣaiḥ śastrapāṇibhiḥ ||
na ca tāḍyāḥ kvacit tatra na ca vāhyāḥ kadā cana |
(śālihotre) śirasi sthāpayedvī revataṃ pūjayet sadā |

Lesungshinweise: [Historische Tierhaltungs- und Pflanzenangaben, keine tiermedizinische Anwendungsempfehlung; besonders nailambrahmāṃ ist ungesichert.] Der anschließende Śālihōtra-Halbvers nennt eine Anordnung am Kopf und die regelmäßige Verehrung Revantas; das Objekt der Kopfanordnung ist beschädigt.

Band III, S. 1111, Revanta-Speisegaben und Agni-Mantra
tathā |
nānākhādyanaivedyāni revatāya nivedayet |
tathā |
vedīṃ ca kalpayitvā dhuri ca vidhānena pāvakaṃ juhuyāt |
dhuri śālāśirobhāge |
sāyaṃ prātaśca śuciḥ purohito brahmacārī syāt |
śālihotragaditena mantreṇānena homayet ||
rohitāśva mahābhāga havyavāḍamarottama |
dhūmadhvaja kratuhāra svargasya prathitaḥ pathi ||
unniṣṭha homaṃ yuktaṃ śāntirasya hayeṣu ca |
svāheti tatra mantreṇa prāpayet prathamāhutim ||

Lesungshinweise: [Die letzten beiden Halbverse sind im Druck grammatisch gestört; die Übersetzung gibt den erkennbaren Gebetsinhalt wieder.]

Band III, S. 1111, Weitere Homa-Empfänger und Segensriten
tataḥ prajāpatīndrāya somāya varuṇāya ca |
vivasvate kuberāya suṣeṇāyāhiśāntine ||
ādityebhyastathā'śvibhyāṃ rudrebhyo vasubhiḥ saha |
viṣṇośca viśvedevānāṃ sādhyānāṃ marudbhiḥ saha ||
vāsukipramukhānāṃ ca nāgānāṃ garuḍasya ca |
sarvāsāṃ paurṇamāsīnāṃ tithīnāṃ caiva sarvaśaḥ ||
devīnāṃ nadīnāṃ sāgarāṇāṃ vanaspatīnām |
svāhākāreṇa juhuyāt tṛtīyaṃ ca hutāśane ||
devānāmeva sarveṣāṃ svāhākāreṇa homayet |
durbalānīha rakṣāṃsi prayatha brahmatejasā ||
bhavanti tasmāt prayatha svāpayet poṣayeddhayān |
purohitastu dviḥ kālaṃ tarpayitvā dvijottamam ||
puṇyāhaṃ kārayennityaṃ svastyāśīrmaṅgalānvitam |

Lesungshinweise: [Die Verbformen im Brahman-Glanz-Vers und der Name ahiśānti sind unsicher; die im Druck ungewöhnliche Aufzählung wird nicht normalisiert.]

Band III, S. 1112, Musik und Pferdebad nach sieben Tagen
naṭanartakagāndharvaiḥ sūtacāraṇamāgadhaiḥ ||
turagānupatiṣṭheyuḥ saptāhaṃ śāntikāraṇāt |
manojñān madhurān śabdān śrutvā gacchanti vai grahāḥ ||
vāditraṃ vāhanāgāre tasmānnityaṃ prayojayet |
atikramya ca saptāhamaṣṭamyāṃ snāpayeddhayān ||
varuṇāya baliṃ dattvā paścāttoye'vagāhayet |
aṣṭamyāmiti dvitīyāmārabhyāṣṭamatithāvityarthaḥ |

Lesungshinweise: [Die Zählweise ist ausdrücklich kommentiert und darf nicht ohne Erklärung mit der kalendarischen Aṣṭamī gleichgesetzt werden.]

Band III, S. 1112, Revanta-Anrufungen
granthāntare |
tānaśvān samalaṅkṛtya vājiśālāṃ praveśya ca |
pratimāyāṃ citrapaṭe sthaṇḍile maṇḍale'tha vā ||
nānopacārasambhārai revataṃ devamarcayet |
namo devādhidevāya turaṅgabalacāriṇe ||
sūryaputrāya devāya turaṅgānāṃ hitāya ca |
turaṅgaparivadasya turagopari dhāvati ||
sāśvamaśvādhipaṃ rakṣa śaraṇaṃ tvāṃ vrajāmyaham |
iti puṣpāñjaliṃ dattvā revatāya baliṃ haret ||
tathā |
sūryaputra mahābāho chāyāhṛdayanandana |
śāntiṃ kuru turaṅgānāṃ revatāya namo'stu te ||
evaṃ stutvā'tha vidhivaduccaiḥśravasamarcayet |

Lesungshinweise: [der nächste Halbvers über die Pferdebegleitung und das Reiten ist beschädigt] Die Anrede lautet: „Verneigung dem Gott über den Göttern, der mit der Pferdeschar zieht, dem göttlichen Sohn der Sonne, der den Pferden Heil bringt … [der nächste Halbvers über die Pferdebegleitung und das Reiten ist beschädigt].

Band III, S. 1112–1113, Uccaiḥśravas und die Verehrung der Pferde
(brahmapurāṇe) aśvayukśuklapakṣe tu svātīyoge suśobhane |
pūrvamuccaiḥśravā nāma prathamaṃ sūryamāvahat ||
tasmāt sāśvairnaraistatra pūjyo'sau śraddhayā sadā |
pūjanīyāśca turagā navamī yāvadeva hi ||
granthāntare |
uccaiḥśravo namastubhyaṃ namaḥ kṣīrābdhinandana |
vāhān vardhaya vāhendra sarvotpātaṃ vināśaya ||
evaṃ stutvoccaiḥśravasaṃ turagān pūjayet tataḥ |
nānopacāraisteṣāṃ tu karṇe jāpyamidaṃ paṭhet ||

Band III, S. 1113, Historische Anrede an das Pferd
gandharvakulajāto'si mā bhūyāḥ kuladūṣakaḥ |
brahmaṇaḥ satyavākyena somasya varuṇasya ca ||
tejasā caiva sūryasya munīnāṃ tapasā tathā |
rudrasya brahmacaryeṇa pavanasya balena ca ||
prabhāvācca hutāśasya vardhasva tvaṃ turaṅgama |
smara tvaṃ rājaputro'si kaustubhaṃ ca maṇiṃ smara ||
surāsurairmathyamānāt kṣīrodādamṛtādibhiḥ |
jāta uccaiḥśravā pūrvaṃ tena jāto'si tat smara ||
yāṃ gatiṃ brahmahā gacchet pitṛhā mātṛhā tathā |
bhrūṇahā nṛtavādī ca raṇe yastu parāṅmukhaḥ ||
sūryācandramasau vāyurye ca paśyanti duṣkṛtam |
vraja tvaṃ tāṃ gatiṃ kṣipraṃ tacca pāpaṃ bhavet tataḥ ||
vikṛtiṃ yadi gacchethā yuddhe'dhvani turaṅgama |
ripūn vinijitya samare bhartrā saha sukhī bhava ||
turaṅgama ciraṃ jīva paraśastrairalakṣitaḥ |
sadā māṃ samare rakṣa svāmikāryaṃ sadā kuru ||

Lesungshinweise: [Historische militärische Pferdeanrede, einschließlich einer rituellen Drohung; die unsaubere Sandhiform nṛtavādī ist als anṛtavādī verstanden.]

Band III, S. 1113–1114, Abschluss der Pferdeverehrung
jyotiḥśāstre |
nārcayejjalajaiḥ puṣpairvahitārthavidhiṃ prati |
saugandhikaṃ viśeṣeṇa tebhyaṃ dadyāt sarvadā ||
grahahomastu kartavyo grahāṇāmarcanaṃ tathā |
anena vidhinā yastu karoti turagotsavam ||
tasya turaṅganāthasya na kadā cidbhayaṃ bhavet |

Lesungshinweise: [Das Nebeneinander von Wasserblumenverbot und Saugandhika wird nicht stillschweigend harmonisiert.] Der erste Halbvers nach dem Blumenverbot ist beschädigt; die botanische oder rituelle Abgrenzung dieser Ausnahme ist daher nicht sicher.

Band III, S. 1114, Elefantenverehrung und die acht Weltelefanten
gajapūjā'pyuktā |
(brahmapurāṇe) jyeṣṭhāyoge purā tatra gajāścāṣṭau mahābalāḥ |
pṛthivīmavahan pūrvaṃ saśailavanakānanām ||
kumudairāvatau padmaḥ puṣpadanto'tha vāmanaḥ |
supratīko'ñjano nīlastasmāttāṃstatra pūjayet ||
śākrādrakṣāt samārabhya navamyantaṃ ca pūrvavat |

Lesungshinweise: [Der Anfangstermin lässt sich aus dem sichtbaren Halbvers nicht sicher bestimmen.] Deshalb werden sie verehrt, vom im Druck beschädigt als śākrādrakṣāt bezeichneten Beginn bis zur Navamī, in der zuvor beschriebenen Weise.

Band III, S. 1114, Schutzmantra der Elefanten
gajapūjāmantrastu |
pāntu vo vasavo rudrā ādityāḥ samarudgaṇāḥ |
bhartāraṃ rakṣa nāgendra samayaḥ pratipādyatām ||
avāpnuhi jayaṃ yuddhe samaye svasti no vraja |
śrīstu somādbalaṃ kṛṣṇāttejaḥ sūryājjavo'nilāt ||
sthairyaṃ merorjayo rudrādyaśo devātpurandarāt |
yuddhe rakṣantu nāgāstvāṃ diśaśca saha daivataiḥ ||
aśvinau saha gandharvaiḥ pāntu tvāṃ sarvataḥ sadā |
iti jyotiḥśāstre proktaḥ |
iti revatādipūjāvidhiḥ |

Band III, S. 1114–1115, Regionale Navarātra-Ordnungen
atha śaktisaṅgamoktāḥ kāmyaviśeṣā likhyante |
navarātravratāsakto navanātho bhaveddhruvam |
gauḍakāśmīradviḍamārgeṇa trividho bhavet ||
aṣṭamyantaṃ japaḥ kāryastato'ṣṭamyāṃ tu homayet |
ardharātre samāyātā pūrvaviddhā'pi pārvati ||
sā'ṣṭamī sarvakāryāṇāṃ kartrī bhavati niścitam |
homapūjādikaṃ tatra kuryādvitena pārvati ||
dvitīyadivase cet sā tadaivopoṣaṇaṃ caret |
tathā |
ghaṭikāḥ ṣoḍaśa tyājyā ādyāḥ pratipadastu yāḥ |
kalaśasthāpanaṃ kuryāt kalyāṇaṃ jāyate tadā ||
navamyāṃ pāraṇaṃ kuryāddaśamyāṃ tu visarjanam |
kāśmīrākhyaṃ kramaṃ devi śṛṇu yatnena pārvati ||
navarātraṃ nirāhāro homo'ṣṭamyāṃ tathā bhavet |
navamyāṃ viprabhojyaṃ syāddivase pāraṇaṃ caret ||
navarātraṃ nirāhāro nirvikalpaṃ jitendriyaḥ |
aṣṭamīnavamīsandhau homakarma samācaret ||
navamyāṃ viprabhojyaṃ syāddaśamyāṃ pāraṇaṃ caret |
keralākhyaḥ kramaḥ prokto nirṇayaṃ śṛṇu pārvati ||

Lesungshinweise: [Die regionale Eingangsdreierliste ist beschädigt; die nachfolgenden ausdrücklichen Benennungen werden erhalten. Nirāhāra ist die historische Fastenvorschrift, keine gesundheitliche Empfehlung.] Der Text verheißt dem Gelübdehingegebenen den Stand eines Navanātha und kündigt drei regionale Wege an: Gauḍa, Kāśmīra und eine im Druck beschädigt als dviḍa erscheinende dritte Benennung.

Band III, S. 1115, Kalenderabweichungen und Wiederholungszahlen
tithikṣaye tathā vṛddhau yathoktena tu vartmanā |
aṣṭamīnavamīprātaḥ pūrvavedho na dūṣyati ||
aṣṭamyāmardharātre tu yatkiñcit kurute naraḥ |
tadakṣayamavāpnoti navadurgāprayogataḥ ||
ekottarapravṛddhyā vā stotre jāpādike caret |
prathame'hni japo yāvat tāvat kuryācca vā sudhīḥ ||
udayāstamayaṃ japtvā trailokyavijayī bhavet |
navarātravrate strīṇāṃ mṛtyuyogī bhavedyadā ||
saiva devī na sandehastāṃ pūjya vijayī kalau |

Lesungshinweise: [Diese Stelle ist beschädigt und semantisch nicht sicher auflösbar; die Fußnote bietet statt mṛtyuyogī die Variante sa tu yogī. Keine weitergehende Ritualdeutung wird ergänzt.]

Band III, S. 1116, Ausdauernde Rezitation und Śāmbhavī-Gelübde
tāmbūlāgurukastūrīdivyāmbaravibhūṣaṇaiḥ ||
sūryodayaṃ samārabhya punaḥ sūryodayāntaram |
tāvajjaptvā nirātaṅkaḥ sarvasiddhīśvaro bhavet ||
ekāsanagato bhūtvā navarātraṃ tu śāmbhavīm |
mudrāmālambya deveśi navanāthādhipo bhavet ||
guhāyāṃ maṭhikāyāṃ vā nirjane parvate'pi vā |
adhomukho vā deveśi navarātraṃ nirambubhuk ||
svamātrācca mṛdā devi tatra saṃsthāpayedghaṭam |
yavāṅkurān samāropya śāmbhavīṃ mudrikāṃ caret ||
dṛḍhāsano vā'śayāno yathābhīṣṭaṃ samācaret |
kāpālikāvadhūtānāṃ vratametanmayeritam ||

Lesungshinweise: [Historische Askese, keine Durchführungsempfehlung. Die Gefäßbestimmung svamātrāc ca mṛdā und nirambubhuk sind sprachlich unsicher.] Höhle, kleine Klosterhütte oder einsamer Berg werden als Orte genannt; es folgen eine nach unten gerichtete Haltung und die Lesung nirambubhuk, die eine Entbehrung von Wasser bzw. Die Gefäßbestimmung svamātrāc ca mṛdā und nirambubhuk sind sprachlich unsicher.]

Band III, S. 1116, Śāmbhavī-Mudrā im Tripurāsārasamuccaya
śāmbhavī mudrā tu |
(tripurāsārasamuccaye) atha pārṣṇiniruddhakandamūlo dhvajamūlasthitasavyapādapārṣṇiḥ |
ṛjukāyaśirodharo yatātmā viṣayebhyo vinivartitendriyaśca ||
kākīcañcūyakṛṣṭe muhurudaradarīṃ pūrayitvā samīrairaṅguṣṭhābhyāmubhābhyāṃ nararipuvivaraṃ tarjanībhyāṃ ca netre |
nāsārandhraṃ nirudhya sthiravimalamatirmadhyamābhyāmathāsyaṃ tvanyābhirnātigāḍhaṃ kamalajanilaye sthāpayenmānasaṃ svam iti ||

Lesungshinweise: [Die Bezeichnung dieser Verschlussübung als Śāmbhavī folgt ausdrücklich der Quelle. Die gedruckte Ohrumschreibung nararipuvivaram und kākīcañcūyakṛṣṭe sind unsicher; keine moderne Atemanleitung oder Zeitvorgabe wird ergänzt.] Die gedruckte Ohrumschreibung nararipuvivaram und kākīcañcūyakṛṣṭe sind unsicher; keine moderne Atemanleitung oder Zeitvorgabe wird ergänzt.]

Band III, S. 1116, Einholung der rituellen Zustimmung
tathā |
(śaktisaṅgame) ājñā bhavati deveśi tadaivopoṣaṇaṃ caret |
ājñā yadi na jāyeta tadā grāmādhipasya ca ||
deśādhipasya viprasya pūjakasya striyastathā |
ājñāṃ gṛhītvā deveśi varaṃ prārthya sukhī bhavet ||
bhaktaprītā ca sā durgā svayamājñāṃ prayacchati |

Lesungshinweise: [Die Beziehung der aufgezählten Instanzen untereinander ist im knappen Wortlaut nicht genauer bestimmt.]

Band III, S. 1117, Historische Selbstopfererzählungen des Śaktisaṅgama
vīraśāktavidhānena caṇḍadarpavrataṃ caret |
jihvāṃ sañchedya yatnena nivedya surasāṅkulām |
jihvā sā punarāyāti tena siddhīśvaro bhavet ||
navarātraṃ samāsādya mahāṣṭamyāṃ niśāmukhe |
devīṃ yatnena sampūjya saṅkalpaṃ kāmanānvitam ||
śiraḥpuṣpaṃ kartayitvā pūrṇaṃ madhyakaniṣṭhataḥ |
yantre devyai nivedyātha śivatulyo bhaveddhruvam ||
punaḥ śiraḥ samāyāti mahācīnacaraḥ sa tu |
atha vā'nyaprakāreṇa prayogaḥ kathyate śṛṇu ||
navarātraṃ nirāhāraḥ śraddhābhaktisamanvitaḥ |
mahāṣṭamyāmardharātre aṅguṣṭhānmastakāvadhi ||
māṃsaṃ saṅkartya yatnena yathoktaṃ kuṇḍamācaret |
homayettatra deveśi devīpratyakṣatāmiyāt ||
devīdehaṃ bhavettarhi nātra kāryā vicāraṇā |
atha vā'nyaprakāreṇa prayogaḥ kathyate śṛṇu ||
navarātraṃ nirāhāro gurubhakto mahāvratī |
kuṇḍaṃ puruṣamātraṃ tu kṛtvā tatra vyavasthitaḥ ||
pañcapallavakāṣṭhānāṃ vahniṃ tatra samācaret |
aṅguṣṭhānmastakaṃ yāvat svadehaṃ homayedyatī ||
agniśayyāṃ ca vā kṛtvā devīṃ paśyati niścitam |
anyairapi krameṇaiva latāgṛhapraveśanāt ||
bhavet kalpalatātulyaḥ sādhako nātra saṃśayaḥ |
atha vā'nyaprakāreṇa prayogaḥ kathyate śṛṇu |

Lesungshinweise: [Dies sind historische Selbstopfer- und Regenerationsbehauptungen, keine ausführbaren spirituellen Empfehlungen. Abgetrennte Körperteile wachsen dadurch nicht nach; die versprochenen Wirkungen sind Aussagen der Quelle. Beschädigte technische Wörter werden nicht zu ergänzten Handlungsanweisungen ausgebaut.] Eine weitere Passage beschreibt die Verehrung der Göttin zu Beginn der Mahāṣṭamī-Nacht und eine „Kopfblume“ als Opfer im Yantra; die technische Wendung madhyakaniṣṭhataḥ ist beschädigt. Beschädigte technische Wörter werden nicht zu ergänzten Handlungsanweisungen ausgebaut.]

Band III, S. 1118, Historische Vaśīkaraṇa-Prayogas
navarātraṃ nirvikalpo nirāhāro dṛḍhavrataḥ |
yamuddiśya kriyāṃ kuryāt tameva vaśamānayet ||
kāmabījaṃ sādhyanāma vaśīkurviti coccaret |
svāhāmuccārya deveśi pradīpte jaṭharānale ||
homayecca tato devi taddravyaṃ vaśamānayet |
atha vā'nyaprakāreṇa prayogaḥ kathyate śṛṇu ||
navarātraṃ nirāhāraḥ satyavādī jitendriyaḥ |
sahadevīrasaṃ gṛhya navamyāṃ parameśvari ||
pūrvoktamanunā devi pañcānyapi piṇḍamāharet |
ājanmāntaṃ vaśīkuryāttameva sakuṭumbakam ||
atha vā'nyaprakāreṇa prayogaḥ kathyate śṛṇu |
navarātraṃ maunayukto vṛkṣāsanasamanvitam ||
pāraṇādivase prāpte gomukhaṃ kārayet priye |
pūrvoktamanunā devi homayejjaṭharānale ||
svagṛhe tatsurātreṇa tadgṛhe divasatrayāt |
ājanmāntaṃ vaśaṃ kuryānmahādevādhikaṃ naram ||
atha vā'nyaprakāreṇa prayogaḥ kathyate śṛṇu |
navarātraṃ nirāhāro gurubhakto mahāvratī ||
vāmāṅguṣṭhopari sthitvā vedarātraṃ maheśvari |
dakṣāṅguṣṭhopari tathā vedarātraṃ maheśvari ||
navamyāṃ pāraṇaṃ kuryādbilve piṇḍaṃ pradāpayet |
jagattrayaṃ vaśīkuryātrātra kāryā vicāraṇā ||
atha vā'nyaprakāreṇa prayogaḥ kathyate śṛṇu |

Lesungshinweise: [Historische Zauberritualbehauptungen, keine nachgewiesenen Wirkungen. Die unklaren Ausdrücke werden nicht zu Rezepten ergänzt; besonders pañcāny api piṇḍam und tatsurātreṇa bleiben offen.] Ein zweiter nennt Wahrhaftigkeit, Sinnesbeherrschung, Sahadevī-Saft an Navamī und eine beschädigte Piṇḍa-Bestimmung; er verspricht lebenslange Beeinflussung der Person samt Familie. Ein dritter verbindet Schweigen und Vṛkṣāsana während Navarātra mit Gomukha am Tag des Fastenbrechens und wiederum dem inneren Feuer; der folgende Satz über das eigene und das fremde Haus ist beschädigt.

Band III, S. 1119, Letzte Sondergelübde vor Daśamī
navarātraṃ paryaṭanvairocanāsanasaṃyutaḥ ||
homaṃ kuryānmahāṣṭamyāṃ navamyāṃ pāraṇaṃ caret |
sarvasvadānaṃ kṛtvā tu trailokyavijayī bhavet ||
atha vā'nyaprakāreṇa prayogaḥ kathyate śṛṇu |
gomūtrāśī maheśāni navarātraṃ maheśvari ||
yaṃ kaṃ cintyaṃ japenmantraṃ navamyāṃ homamācaret |
navamyāṃ pāraṇaṃ kuryādgomukhena maheśvari ||
devatākarṣaṇaṃ bhūyādrātrau svapne maheśvari |
atha vā'nyaprakāreṇa prayogaṃ śṛṇu pārvati ||
navarātraṃ jitaśvāso maunavratadharaḥ śuciḥ |
nirdvandvo nirahaṅkāraḥ satyavādī mahāmatiḥ ||
rājākarṣaṇakāmanyendrājaḥ sadanadiṅmukhaḥ |
pāraṇāmicchayā kuryādrātrijāpī sadā bhavet ||
trailokyaṃ vaśamāyāti nātra kāryā vicāraṇā |

Lesungshinweise: [Historische Gelübde; die Übergänge zu Vairocana-Āsana, Gomukha und der beschädigte Königskompositumvers bleiben lokal ungesichert.]

Band III, S. 1119–1120, Daśamī und erstes Entlassungsgebet
atha daśamīkṛtyam |
tatraiva |
tato daśamyāṃ nivartya snāto nityakriyāṃ nijām |
yāvacchakyupacāraistu pūjayennyāsamujjhan ||
kṛtāñjaliḥ paṭhet paścādvisarjanamanūnimān |
vidhihīnaṃ kriyāhīnaṃ bhaktihīnaṃ yadarcitam ||
pūrṇaṃ bhavatu tatsarvaṃ tvatprasādānmaheśvari |
śaknuvanti na te pūjāṃ kartuṃ brahmādayaḥ surāḥ ||
ahaṃ kiṃ vā kariṣyāmi mṛtyudharmā naro'lpadhīḥ |
na jāne'haṃ te'mba rūpaṃ na śarīraṃ na vā guṇam ||
ekāmeva hi jānāmi bhaktiṃ tvaccaraṇāmbujoḥ |
tāṃ bhaktiṃ hṛdi sambhāvya śāradarcāṃ pragṛhya ca ||
gaccha devi nijasthānaṃ mahyaṃ dattvā varān bahūn |

Band III, S. 1120, Bewegung des Bildes und Nirmālya-Gabe
etānmantrān samuccārya cālane ca varānane ||
pratimāṃ patrikāṃ vā'pi cālayet pūjakaḥ śanaiḥ |
nirmālyena tato devyāḥ pūjayet kalaśopari ||
nirmālyavāsinīṃ devīṃ ḍantāṃ namaḥ padena hi |
pradarśya yonimudrāṃ ca aiśānyāṃ diśi niḥkṣipet ||
nirmālyaṃ bhagavatyāstaccaṇḍeśvaryai namo vadan |
mṛnmūrtiṃ patrikāṃ vā'pi jale'gādhe viniḥkṣipet ||
srotasyatho majjayitvā nadīvegena hārayet |
pīṭhamūrtiṃ svake sthāne cālayitvā niveśayet ||

Band III, S. 1120, Weitere Entlassungsformel
cālane yanmanudvandvaṃ tadidānīṃ niśāmaya |
uttiṣṭha devi cāmuṇḍe śubhāṃ pūjāṃ pragṛhya me ||
kuruṣva mama kalyāṇamaṣṭābhiḥ śaktibhiḥ saha |
gaccha gaccha paraṃ sthānaṃ svasthānaṃ devi caṇḍike ||
yat pūjitaṃ mayā devi paripūrṇaṃ tadastu te |
gamyatāmarthalābhāya kṣemāya vijayāya ca ||
śatrordarpavināśāya punarāgamanāya ca |
vraja tvaṃ srotasi jale madgehe tiṣṭha bhūtaye ||
āgāmivatsare ca tvaṃ punarāyāsyasi dhruvam |
iti devīṃ cālayitvā mantrā kathayiṣyataḥ ||
mahāvādyaravaṃ kuryānmūrtyupari sarvataḥ |

Lesungshinweise: [Der letzte Übergangssatz ist grammatisch beschädigt.]

Band III, S. 1121, Bewegungsmantra und festliche Prozession
tāratrayāstramantreṇa śākinī ḍākinī tathā ||
cāmuṇḍe cala yugmaṃ ca cālaya dvitayaṃ tathā |
kūrcāstrānalakāntābhirmantraścālanakarmaṇi ||
śaṅkhatūryaninādaiśca mṛdaṅgaiḥ paṭahaistathā |
ḍhakkābherījharjharaiśca paṇavānakagomukhaiḥ ||
tālavāditravīṇābhistotrairḍiṇḍimairapi |
murajairveṇubhirḍiṇḍaistālamālyānvitaiḥ ||
dhūlīkardamavikṣepaiḥ krīḍākautukamaṅgalaiḥ |
veśāveśāniyatairvividhaiḥ śābarotsavaiḥ ||
bhagaliṅgābhidhānaiśca bhagaliṅgapragītakaiḥ |
bhagaliṅgakriyāśabdairveśanṛtyābhiruktibhiḥ ||
visarjanasyāvasare krīḍitavyaṃ nijecchayā |
kāryaṃ jarāndriyatedevīsantoṣahetave ||
parairvā kṣipyate yastu yaḥ parān nākṣipatyapi |
tasya kruddhā bhagavatī śāpaṃ dadyāt sudāruṇam ||

Lesungshinweise: [Historischer Festbrauch mit rituell obszöner Sprache. Die Lautchiffren des Mantras werden nicht ungesichert ausgeschrieben.] Es folgen Muschelhörner, Blasinstrumente, Mṛdaṅgas, Paṭahas, Ḍhakkās, Bherīs, Jharjharas, Paṇavas, Ānakas, Gomukhas, Becken, Vīṇās, Lobgesänge, Ḍiṇḍimas, Murajas und Flöten; einzelne Instrumentenwörter sind im Druck unsicher. Der Text droht demjenigen ihren Zorn an, der die gegenseitige Neckerei nicht mitvollzieht; der genaue Wortlaut zur Beteiligung ist beschädigt.

Band III, S. 1121, Theologische Begründung der Festfreude
etatsāhasikaṃ devyā uktiṃ samavadhāraya |
mamānande sadānandaḥ sadānando bhaviṣyati ||
mamānande nirānando nirānando bhaviṣyati |
yathā yathā mamānande bhaveyurmama sajjanāḥ ||
tathā tathā'haṃ tuṣyāmi tatkṛtārcāsu vallabha |
khyātaṃ mama bhagaṃ cihnaṃ liṅgaṃ cihnaṃ tava prabho ||
liṅgāṅkaścāṅkabhagāṅkaścādyaiḥ māheśvarī prajā |
tayormāṃ vihāya naivānyat kiñcit tribhuvanodare ||

Lesungshinweise: [die anschließende Wortfolge ist beschädigt] [der genaue Schlussbezug ist ebenfalls gestört] [Die geschlechtliche Symbolik wird als Teil der historischen Kosmologie übersetzt; beschädigte Aussagen über das Verhältnis der beiden Zeichen werden nicht metaphysisch ergänzt.] Die Geschöpfe tragen diese Zeichen … [die anschließende Wortfolge ist beschädigt]. meiner … [der genaue Schlussbezug ist ebenfalls gestört].“ [Die geschlechtliche Symbolik wird als Teil der historischen Kosmologie übersetzt; beschädigte Aussagen über das Verhältnis der beiden Zeichen werden nicht metaphysisch ergänzt.]

Band III, S. 1122, Fortsetzung der historischen Festbegründung
tasmānmama pūjanasyānte svanamaliṅgoktibhirjanaḥ |
yaḥ krīḍati mahābhāga sa me manasi tiṣṭhati ||
akurvāṇo'pi surataṃ bhagaṃ bhagamiti bruvan |
liṅgaṃ liṅgamiti procya māṃ toṣayati tatkṣaṇāt ||
retaḥsikte bhavedyādṛk tādṛśatra prajāyate |
bhagaṃ trijagatāṃ sraṣṭṛ ko vā ninditumarhati ||
ityādivacanairdevyā yatheṣṭaṃ viharejjanaḥ |
upasthayonibhajanaśabdaistattatkriyānvitaiḥ ||

Lesungshinweise: [Der erste Halbvers ist beschädigt; die historische Begründung ritueller Obszönität wird vollständig im erkennbaren Sinn wiedergegeben.]

Band III, S. 1122, Immersion, Wasserspiel und Dakṣiṇā
tato nityodakābhyāsaṃ svayamambhaḥ praviśya ca |
patrikāṃ mṛnmayīṃ mūrtiṃ tadantaḥ sthāpayecchanaiḥ ||
nimajjayāmbhasi sampūjya patrikāṃ varjitāṃ jale |
mayā devi varān dattvā tato gacchennijālayam ||
ityanena tu mantreṇa devīṃ saṃsthāpayejjale |
pīṭhamūrtyoridaṃ karma na kāryaṃ tridaśeśvari ||
tataḥ sarvairjanaiḥ sārdhaṃ jalakrīḍāṃ samācaret |
nimajjanonmajjanaiśca tathā piculacāmbhubhiḥ ||
anyairjalavihāraiśca kṣaṇaṃ kautukamācaret |
pradadyāddakṣiṇāṃ pūjāṃ kārayitvā svabhaktitaḥ ||
hiraṇyaṃ rajataṃ dhenuṃ bhūmiṃ vāsāṃsi mandiram |
yāvacchakyaṃ ca yacchakyaṃ dātavyaṃ dakṣiṇāṃ tataḥ ||
yāni devyai pradattāni mahopakaraṇānyapi |
vibhajya tāni sarvebhyo dātavyānīti niścayaḥ ||

Lesungshinweise: [Die Einleitung zum Wasser und der erste Mantrahalbvers sind beschädigt; keine gesicherte Vollformel wird vorgetäuscht.] Ein beschädigter Entlassungsvers verbindet das Eintauchen mit der Bitte: „Göttin, nachdem du mir Gaben gewährt hast, gehe in deine eigene Wohnstatt.“ Für dauerhafte Pīṭha-Bilder gilt diese Immersion ausdrücklich nicht.

Band III, S. 1122–1123, Verheißene Frucht der Herbstverehrung
pūjāphalamapyāha |
evamuktaprakāreṇa kṛtvā śāradapūjanam |
yadāpnoti phalaṃ devi tadidānīṃ niśāmaya ||
saptalokopari sthitaṃ vaikuṇṭho loka ucyate |
tadūrdhvaṃ śivaloko hi golokastadanantaram ||
tasyopari priyatamo devīloko virājate |
yojanānāṃ koṭiśataṃ vistīrṇaṃ tāvadāyatam ||
vibhūtā vā gaṇā yasya mama cānnasamonnarāḥ |
kalpakoṭiśataṃ sāgraṃ tatrāyaṃ vasati priye ||
aṣṭavāhatanurbhūtvā ṣaḍānana ivāparaḥ |
trilokīṃ vicaratyeṣa dvitīyo dviradānanaḥ ||
yadīhāvataratyeṣa kadā cit kālaparyayāt |
śatasaṃvatsarāyuḥ syāt samastapṛthivīpatiḥ ||
tejasā sūryasadṛśaḥ kāntyā candramasā samaḥ |
kuberasannibho vitte kṣamayā kṣamayā samaḥ ||
sthairye sumeruṇā tulyo gāmbhīrye sāgaropamaḥ |
vidyayā vākpatisamaḥ saundarye manmathopamaḥ ||
priyaṃvado vinītaśca dātā'mitaparākramaḥ |
kiṃ bahūktena deveśi yāvanto hi guṇāḥ smṛtāḥ ||
tamekaṃ saṃśrayante hi samudraṃ sarito yathā |
pratyekasyā bāhulyaṃ vartate phalasambhave ||
na vistarabhayādbrūmi ḍāmareṣu tadīritam |
na tādṛśaṃ phalaṃ kiñcidyat syācchāradārcanāt |

Lesungshinweise: [Traditioneller Phalaśruti-Lobpreis, keine Tatsachenzusage. Der Vers zu den Bewohnern der Göttinnenwelt bleibt lokal unübersetzbar.] Ein beschädigter Vers beschreibt ihre Bewohner und Gefolgschaften.

Band III, S. 1123–1124, Aparājitā und Auszug an Daśamī
tato'parājitāṃ sampūjya yātrāṃ kuryāt |
taduktaṃ (nirṇayāmṛte) purāṇāntare |
daśamyāṃ pūjayitvā tu mṛnmayīṃ vā'parājitām |
kalaśaṃ toyasampūrṇaṃ jayantīpallavānanam ||
caturvarṇaistadā yātrā kartavyā sādhanena ca |
daśamyāṃ ca balī rājā pūjayitvā'parājitām ||
daśādikṣu manorathayātrāṃ kṛtvā'tha vā nṛpaḥ |
nīrājanaṃ svasya kṛtvā tato nīrājayedbalam ||
nīrājanamantrastatraiva |
caturaṅgabalaṃ mahyaṃ susthitastvaṃ vrajasviha |
vijayo mama sarvatra astu me tvatprasādataḥ iti ||
sarvatra vijayo me'stu tvatprasādāt sureśvari iti kṛtyaratne |

Lesungshinweise: Die Formel bittet um ein fest gegründetes viergliedriges Heer und um Sieg überall durch die Gnade der Gottheit; ihr erster Halbvers ist beschädigt.

Band III, S. 1124, Kurzordnung der Aparājitā-Pūjā
aparājitāpūjane saṃkṣiptaprakārastu aparāhṇe īśānīṃ diśamāśritya sīmānamullaṅghya adyāśvinaśukladaśamyāṃ kṣemasiddhyarthamaparājitāpūjāṃ kariṣye iti saṅkalpya kalaśe'ṣṭadalapadmasya madhye aparājitāyai namaḥ ityaparājitām |
taddakṣiṇe kriyāśaktyai namaḥ iti jayām |
vāme umāyai namaḥ iti vijayāṃ cāvāhya |
oṃ aparājitāyai namaḥ |
oṃ jayāyai namaḥ |
oṃ vijayāyai namaḥ iti mantraiḥ sampūjya praṇamya |
imāṃ pūjāṃ mayā devi yathāśakti niveditam |
rakṣārthaṃ tu samādāya vraja svasthānamuttamam iti visarjayet |

Band III, S. 1124–1125, Königlicher Schmuck beim Nīrājana
(mahākālasaṃhitāyām) atha nīrājanaṃ rājā parāhṇe vidadhīta vai |
vicitraveśavasanaḥ saha svajanabāndhavaiḥ ||
cūḍāmaṇiparisphūryatkirīṭakuṇḍalojjvalaḥ |
lasatprālambiko muktāmālī kaṭakamaṇḍitaḥ ||
keyūrī śṛṅkhalī tadaṅgulīyakabhūṣitaḥ |
uṣṇīṣī baddhanistriṃśaścinto malayadravaiḥ ||
candanakuṅkumakastūrīvilepena suvāsitaḥ |

Lesungshinweise: [Die Verbindung nach baddhanistriṃśa ist beschädigt; der Zusammenhang bezeichnet königlichen Schmuck und Parfümierung.]

Band III, S. 1125–1126, Heer und königlicher Auszug
nānāviṣayajānaśvān bhūṣābhiḥ paribṛṃhayet ||
gāndhārajān turājān pārasīkodbhavānapi |
kāmbojajānāyubhavān bāhlīkamaṇipanthajān ||
yuktāṃstaddeśabhūṣābhiḥ kuthābhirupaśobhitān |
evameva gajendrāṃśca kuthaghaṇṭāṅkuśojjvalān ||
kaliṅgajaṅgalabhavāṃśceditelaṅgasambhavān |
evaṃ rathānapi vyūhe tadupaskarasaṃyutān ||
padātīṃśca bhaṭāṃścāpi nānāpraharaṇānvitān |
kodaṇḍaśaranistriṃśaśūlapaṭṭīśatomarān ||
gadāparighacakriṣṭibhuśuṇḍīparaśvakorajān |
bhindipālaśataśaktipaśokantāhimudgarān ||
khaṭvāṅgavajramusalapāśāyoguḍakartarīḥ |
śataghnīyantrakuddālakrakacacchurikāstathā ||
etānyanyāni śastrāṇi dadhataḥ sphuritaujasaḥ |
caturaṅgabalaṃ cethaṃ kṛtvā'gresaramīśvari ||
nānāvidhairvāhanaiśca paurajānapadānapi |
vāditrāṇi ca sarvāṇi vādayitvā viśeṣataḥ ||
mahākolāhalaṃ kṛtvā samarābhiyānavat |
jaya jīveti ninadaiḥ stūyamāno mahīpatiḥ ||
vinirgacchet purāt svīpānukūlāṃ diśaṃ prati ca |
brāhmaṇānagrataḥ kṛtvā tāmbūlaṃ carvayanmuhuḥ ||
naṭān mallān bandinaśca śilpino gaṇikāstathā |
daivajñān vaṇijo dūtānanyān vai deśikānapi ||
vilokayan hṛṣṭamanā etebhyaḥ pāritoṣikam |
dadyāt sāhabhayakto vijigīṣuriva vrajet ||
etannīrājanaṃ nāma yanmayā balākhyoḥ |

Lesungshinweise: [Mehrere Verbindungen zwischen diesen Bezeichnungen sind im Druck beschädigt und bleiben im Original sichtbar.] [Die Schlussverbindung und ein Ausdruck vor vijigīṣu sind beschädigt.] Die Pferde verschiedener Länder werden mit den dort üblichen Zieraten und Decken ausgestattet: genannt sind Gandhāra, Persien, Kāmboja, Bāhlīka und weitere, beschädigt überlieferte Herkunftsnamen.

Band III, S. 1126, Khañjana und seine Zeichen
atha khañjanādidarśanavidhistatraiva |
etat kṛtvā mahīpālo bhūṣitastena cānvitaḥ |
khañjanaṃ sārasaṃ cāṣaṃ prayatnena vilokayet ||
anapakvalgodhānagoviḍutvakuhādiṣu |
sthito ruvan vidhunvānaḥ pakṣau khañjanaḥ śubhaḥ ||
maṅgalyaṃ khañjanaṃ kṛtvā madhyasthāne manohare |
śubhaṃ syādaśubhaṃ caivaṃ viparītena saṃśayaḥ ||
vṛkṣeṣu goṣu gajavājimahorageṣu rājyapradaḥ kuśaladaḥ śuciśāḍvaleṣu |
bhasmāsthikāṣṭatuṣalomatṛṇeṣu dṛṣṭo'riṣṭaṃ dadāti bahuśaḥ khalu khañjarīṭaḥ ||
tasmin nidhirbhavati maithunameti yasmin yasmin punarvamati tatra diśanti kāñcanam |
aṅgāramapyupadiśanti purīṣaṇe'sya tat kautukāya ca śubhāya ca khañjarīṭaḥ ||
dṛṣṭvā tu khañjanaṃ rājā praṇamedvihitāñjaliḥ |
imaṃ mantraṃ samuccārya ślokarūpaṃ varānane ||

Lesungshinweise: [Die erste Aufzählung der Standorte ist beschädigt; unter den erkennbaren Bestandteilen stehen Getreide und Kuhdung.] [Historische Vogelorakel; keine Aussage über tatsächliche Vorhersagekraft.]

Band III, S. 1126–1127, Gebet an Khañjana
khañjanaḥ khañjarīṭaśca śaṅkhamauliḥ śubhapradaḥ |
mahāpakṣo nīlagālaścapalāṅgo haridvijaḥ ||
yaḥ khañjarīṭaṃ praṇamedabhidhābhiramūbhiḥ |
jāyate maṅgalaṃ tasya sato gehe yataḥ pathi ||
nārāyaṇaśarīrottha saṃvatsaraśubhaprada |
śālagrāmaśilākaṇṭha khañjarīṭa namo'stu te ||
vāsudevasvarūpeṇa sarvakāmaphalaprada |
pṛthivyāmavatīrṇo'si khañjarīṭa namo'stu te ||
tvaṃ yogayukto muniputrakastvamadṛśyatāmeṣi himodgamena |
tvaṃ dṛśyase prāvṛṣi nirgatāyāṃ tvaṃ khañjanāścaryamayo namaste ||
aśubhaṃ khañjanaṃ dṛṣṭvā devabrāhmaṇapūjanam |
śāntiṃ kurvīta kuryācca snānaṃ sarvauṣadhījalaiḥ ||
ayaṃ khagastu vijñeyo viṣṇurūpī sureśvari |
saṃsūcayati varṣārthaṃ maṅgalāmaṅgaladvayam ||

Lesungshinweise: [Die jahreszeitliche Aussage wird so wiedergegeben, wie sie im Druck steht.]

Band III, S. 1127–1128, Sārasa und sein Gebet
devīrūpastu vijñeyaḥ sārasaḥ pakṣirāḍapi |
taṃ dṛṣṭvā toyataṭadrusadvānacītaleṣu hi ||
praṇamecchubhadaṃ keśabhasmāsthigamabhadradam |
tathā kurvāṇa āhāraṃ cañcvā kaṇḍūṃ tanāvapi ||
tiṣṭhan kulāye śāvāya dadadvā bhojanaṃ śubham |
sārasaḥ sarasīvāsaḥ puṣkaraḥ paṅkajālayaḥ ||
vighnāpahartā pakṣīndro devīrūpo mahābalaḥ |
vighnaṃ nāśaya pakṣīndra śubhaṃ dehi mahābala ||
puṣkarāṅkaphalaṃ brūhi jahi śatrūn mahābala |
paṭhitvedaṃ padyayugaṃ praṇamet sārasaṃ budhaḥ ||
viparīte tathaitasya pūrvavacchāntikaṃ caret |

Lesungshinweise: [puṣkarāṅkaphala ist textlich unsicher; keine freie Ersatzdeutung.] Man grüßt ihn als Glückspender, wenn er am Wasserufer, auf Bäumen oder an den weiteren hier beschädigt überlieferten Orten erscheint. Verkünde das puṣkarāṅka-Ergebnis und überwinde die Feinde, du Kraftvoller!“ [puṣkarāṅkaphala ist textlich unsicher; keine freie Ersatzdeutung.] Nach diesen beiden Versen verneigt sich der Kundige vor Sārasa.

Band III, S. 1128, Cāṣa als Gestalt Rudras
atha cāṣaṃ nirīkṣyāpi mahārudrasvarūpiṇam ||
pūrvokteṣu sthāneṣu praṇamenmaṅgalapradam |
anyatrāśubhadātāraṃ vihaṅgaṃ śivarūpiṇam ||
aśokaśca viśokaśca nandīśaḥ puṣṭivardhanaḥ |
tāmracūḍo maṇigrīvaḥ svastikaścāparājitaḥ ||
aṣṭāvetāni nāmāni cāṣaṃ dṛṣṭvā tu yaḥ paṭhet |
agrato dhanalābhāya pārśvato vijayāya ca ||
pṛṣṭhataḥ kṣemavittārthaṃ diṣṭya cāṣa namo'stu te |
aśokāya namastubhyaṃ sarvābhīṣṭapradāya ca ||
nīlakaṇṭhāya bhadrāya bhadrarūpāya te namaḥ |
bhadratvaṃ dehi me bhadrabhājo paraya pūraka ||
svastiko'si kuru svasti tvaṃ māṃ nandīśa nandaya |
aśoka kurvaśokaṃ māṃ puṣpa tvaṃ puṣṭivardhana ||
evaṃ cāṣaṃ namaskṛtya |

Lesungshinweise: [Die folgende Anrede bhadrabhājo paraya pūraka ist beschädigt.] [Das gedruckte puṣpa am Schluss dürfte zur Bitte um Gedeihen gehören; die Originalform bleibt erhalten.]

Band III, S. 1128–1129, Śamī-Gebet und Rückkehr
praṇamecca śamīṃ tarum |
amaṅgalānāṃ śamanīṃ śamanīṃ duṣkṛtasya ca ||
duḥsvapnaśamanīṃ dhanyāṃ prapadye'haṃ śamīṃ śubhām |
śamī śamayate pāpaṃ śamī lohitakaṇṭakā ||
dhāriṇyarjunabāṇānāṃ rāmasya priyavādini |
kariṣyamāṇayātrāyā yathākālaṃ sukhaṃ mayā ||
tatra nirvighnakartrī tvaṃ bhava śrīrāmapūjite |
iti samprārthya mūlasthāṃ gṛhītvā pītamṛttikām ||
pradakṣiṇīkṛtya tathā śamīvṛkṣaṃ mahīpatiḥ |
niyuddhaṃ prekṣya mallānāṃ bhaṭānāṃ śastralāghavam ||
śarāṇāṃ prekṣaṇaṃ ca dhāvanaṃ gajavājinām |
astaṃ gate dinamaṇau dīpikāśatasaṃvṛtaḥ ||
praviśennagaraṃ rājā kolāhalapuraḥsaram |

Lesungshinweise: [Die Druckfußnote erklärt, dass der durch Anführungszeichen gekennzeichnete Śamī-Einschub nur in Exemplar 4 vorkommt. Der Druck liest śarāṇāṃ prekṣaṇam; der Zusammenhang bezeichnet die Darbietung mit Pfeilen.]

Band III, S. 1129, Abschluss des Durgā-Festes
anena vidhinā yastu kurute śāradaṃ maham ||
tasya devī sadā tuṣṭā sadā naiva vimuñcati |
phalaṃ yacchāradānarcāyā vaktuṃ tat kena śakyate ||
īdṛgeva ca vāsantī pūjā kāryā madhau site |
iti durgotsavavidhiḥ |

Band III, S. 1129, Kolophon des elften Taraṅga
vibhratyadbhutabhūtibhūtapavanovaicitryacitrāmṛtasrotaḥśālini saccibandhasaritsambhedamabhyarhitam |
sanmuktopamayuktiśālini taraṅgaḥ prāgekādaśo vijñaśrīvaradevanirmitapuraścārṇave'smin nave ||
iti śrīmanmahārājādhirājapratāpasiṃhasāhaviracite puraścaryārṇave durgāmantrapuraścaraṇadurgotsavavidhirnāmaikādaśastaraṅgaḥ |

Lesungshinweise: [Mehrere Zusammensetzungen sowie der Name im Schmuckvers sind beschädigt; vijñaśrīvaradeva wird nicht ohne Beleg angeglichen.]

12. Taraṅga: Mātṛkās, Yantras, Hymnen und besondere Verfahren

Diese Welle: Deutsch · IAST · Devanagari

Band III, S. 1130, Eingang des zwölften Taraṅga und Brahmāṇī
atha brahmāṇyādimantrāstatpuraścaraṇaviśeṣāśca nirūpyante |
(merutantre) munaya ūcuḥ |
devadeva mahādeva bhaktānugrahakāraka |
brahmādyaṣṭau bhāskarasya rathaṃ tiṣṭhanti śaktayaḥ ||
raṇe mṛtānāṃ yogena mṛtānāṃ sahagāmitām |
svargaṃ yāśca prayacchanti tanmantrān brūhi śaṅkara ||
śiva uvāca |
brahmaśaktistu śaktīnāṃ nāyikā parikīrtitā |
yogināṃ muktidātrī sā bhogināṃ bhogadā matā ||
brāmityekākṣaraṃ bījaṃ munirvācaspatirmataḥ |
gāyatrī chanda uddiṣṭaṃ baḥ śaktiḥ kīlakaṃ vacaḥ ||
atha dhyānam |
dhyāyedbrāhmīṃ palāśasthāṃ haṃsārūḍhāṃ caturbhujām |
akṣamālāvarābhītikamaṇḍalukarāruṇām ||
bījenaiva ṣaḍaṅgāni……………… iti |
atha puraścaraṇaṃ tatraiva |
lakṣamekaṃ japenmantraṃ palāśasamidhairhunet |
tatpuṣpayutasalilaistarpayenmārjayet kuśaiḥ ||

Lesungshinweise: [sahagāmitā ist hier knapp und historisch belastet; die genaue Bezugsgruppe bleibt offen.]

Band III, S. 1130–1131, Māheśvarī
atha māheśvarīmantraḥ |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi samyaṅmāheśvarīvidhim |
oṃ hrīṃ namo bhagavati māheśvaryai hi saṃvadet ||
parame padamuccāryeśvaryai svāhāntako manuḥ |
tārādirekaviṃśārṇo'śvārūḍhā tatparaṃ matam ||
dhyānam |
vṛṣārūḍhāṃ bhālacandrāṃ trinetrāṃ śaśisannibhām |
dadhatīṃ śūlaḍamarumahīhivalayaṃ bhaje ||
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ bilvapatrairghṛtaplutaiḥ |
juhuyāt taddaśāṃśena mahadaiśvaryavān bhavet ||

Lesungshinweise: [Die gedruckte Zerlegung parame … śvaryai und die anschließende Aśvārūḍā-Angabe sind unsicher. Eine geglättete Vollform wird nicht als gesichert ausgegeben.] [Der Ausdruck mahīhivalaya ist beschädigt.] Eine geglättete Vollform wird nicht als gesichert ausgegeben.] Meditation: „Ich verehre die auf dem Stier Reitende, die Mondsichel an der Stirn, drei Augen, mondgleichen Glanz; sie trägt Dreizack, kleine Trommel und Schlangenreifen.“ [Der Ausdruck mahīhivalaya ist beschädigt.] Für jede Silbe sind 100.000 Wiederholungen vorgesehen; ein Zehntel davon wird als Homa mit in Ghee getauchten Bilva-Blättern dargebracht.

Band III, S. 1131, Kaumārī
atha kaumārīmantraḥ |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi kaumāryā vidhimuttamam |
krauṃ kaumāryai nama iti ṣaḍarṇo mantra īritaḥ ||
munirbrahmā ca gāyatrī chandaḥ kaumārikā bhavet |
devatā kaumidaṃ bījaṃ kaumāryai śaktirucyate ||
mantravarṇaiḥ ṣaḍaṅgāni hṛdi dhyāyecca devatām |
dhyānaṃ yathā |
śaktyakṣasragvarābhītikarāṃ bandhūkasannibhām |
mayūradhvajinīṃ raktavastrāmaudumbarasthitām ||
haritakañcukikāṃ ramyāṃ nānālaṅkārabhūṣitām |
atha puraścaraṇam |
lakṣaṣaṭkaṃ japaḥ proktaḥ pañcakhādyaistathā hunet |
madhuratrayasaṃyuktaiḥ siddhamantrastadā bhavet ||
tarpaṇaṃ mārjanaṃ kṛtvā kumārīṇāṃ ca bhojanam |

Lesungshinweise: [Die Abweichung krauṃ/kauṃ bleibt sichtbar.]

Band III, S. 1131–1132, Vaiṣṇavī-Mantra und Nyāsa
atha vaiṣṇavīmantraḥ |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi vaiṣṇavīmantramadbhutam |
akacaṭatapayaśā vaiṣṇavyā mantra īritaḥ ||
aṣṭākṣaro manurasya nārado'nuṣṭubucyate |
chandastu vaiṣṇavī devī nyāsaḥ praṇavapūrvakaḥ ||
mūlamantrākṣaraiḥ kuryāt tribhistribhiranukramāt |
ekaikaṃ ca japen paścādaṅgāni ṣaḍanukramāt ||

Lesungshinweise: [Die genaue Gruppierung wird im knappen Quellensatz nicht vollständig ausbuchstabiert.]

Band III, S. 1132, Meditation und Purashcharana Vaiṣṇavīs
atha dhyānam |
śoṇapadmapratīkāśāṃ muktāmūrdhajalasivanīm |
lasatkāñcanasambhūtakuṇḍalojjvalaśālinīm ||
svarṇaratnasamudbhūtakirīṭasragdhāriṇīm |
kṛṣṇaśuklāruṇairnetraistribhiraṅghrivibhūṣitām ||
bandhūkadantavasanāṃ kirīṭaprabhatāṃsikām |
kambugrīvāṃ viśālākṣīṃ sūryakoṭisamaprabhām ||
caturbhujāṃ suvasanāṃ pīnonnatapayodharām |
dakṣiṇābhyāṃ karābhyāṃ tu khaḍgaṃ ca japamālikām ||
bibhratīṃ vāmahastābhyāmabhayaṃ ca varaṃ tathā |
asalapanagānāsoḍhaṃ guhyagulphāṃ supārṣṇikām ||
gātreṇa raverastambhaṃ ca samyagālambya saṃsthitām |
kimicchasīti vacanaṃ vyāharantīṃ muhurmuhuḥ ||
padmāsanaṃ puraḥ saṃsthaṃ nirīkṣantīṃ svavāhanam |
īdṛśīṃ caṇḍikāṃ dhyāyediti śeṣaḥ |
atha puraścaraṇam |
lakṣadvayaṃ japedasya puraścaraṇakarmasu |
daśāṃśaṃ homamājyena kartavyaṃ tarpaṇādikam ||

Lesungshinweise: [Die Verbindung vor guhyagulphā ist beschädigt und lässt sich nicht sicher übersetzen.]

Band III, S. 1132–1133, Zweiter Vaiṣṇavī-Mantra
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
oṃ namo'stu te vaiṣṇavyai mantraḥ proktaḥ ṣaḍakṣaraḥ |
mantravarṇaiśca cāṅgāni śeṣaṃ pūrvavadācaret ||

Band III, S. 1133, Aparājitā-Vaiṣṇavī
athāparājitāvaiṣṇavīmantrastatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi vaiṣṇavīmaparājitām |
tāramākarṣiṇipadamāveśini tato vadet ||
jvālāmālini ramaṇi rāmaṇi dharaṇīti ca |
dhāriṇi tapanītyuktvā tāpini madonmādini ||
śoṣiṇīti padaṃ procya tataḥ saṃmohinīti ca |
tathā nīlapatāke ca mahānīle mahāpriye ||
mahāgnīyi mahācaṇḍe mahāraudri maheti ca |
vajriṇīti tathādityaraśmijāhnavi saṃvadet ||
yamaghaṇṭe kilikilicintāmaṇipadaṃ vadet |
surabhisurotpanne ca sarasvatipadaṃ tataḥ ||
sarvakāmadughe procya yathā mama manīpsitam |
kāryaṃ tanme sidhyatviti svāhānto'yaṃ manurmataḥ ||
ṣaḍdvādaśārṇo manvādiḥ prāgvat saukhyaprado manuḥ |
jape'yutaṃ tat homādikaṃ pūrvavadācaret ||

Lesungshinweise: [Mehrere Anreden und die Zahl ṣaḍdvādaśārṇa sind beschädigt; surabhisurot panne ist eine unsichere Worttrennung, keine gesicherte Mantraergänzung.] Die Schlussbitte bedeutet: „Möge mein beabsichtigtes Vorhaben so gelingen, wie ich es wünsche.“ [Mehrere Anreden und die Zahl ṣaḍdvādaśārṇa sind beschädigt; surabhisurot panne ist eine unsichere Worttrennung, keine gesicherte Mantraergänzung.] Die Zuordnungen gelten wie zuvor; der Mantra verheißt Wohlergehen.

Band III, S. 1133–1134, Kurzer Vārāhī-Mantra
atha vārāhīmantraḥ |
atha vārtālikāṃ vakṣye vārāhīṃ śatrughātinīm |
aiṃ glauṃ ṭhaṃṭhaṃṭhamiti huṃ svāhānto'ṣṭākṣaro manuḥ ||
chando'nuṣṭup ca kapilo munirvārtālikā surī |
vārāhasya ṣaḍaṅgāni kramād dvibhirendubharmabhiḥ ||
dvābhyāṃ dhyāyet tato devīṃ vidyudbhāsāṃ karāmbujaiḥ |
dadhānāmaṅkuśaṃ pāśaṃ mudgaraṃ śaktimeva ca ||
vidyudbhāsāṃ trinetrāṃ ca nāśayantīṃ tathā ripūn |
atha puraścaraṇam |
vasulakṣaṃ japitvānte viśvapatrairhayārijaiḥ |
dhātrīphalairbhṛṅgarājaiḥ kuśairapi daśāṃśataḥ ||
homaḥ kāryastarpaṇādi kuryādbrāhmaṇabhojanam |
evaṃ siddhamanurmantrī prayogān kartumarhati ||

Lesungshinweise: [viśvapatra/hayāri werden wegen der unsicheren Lesung nicht botanisch festgelegt.] [Historischer Textzusammenhang, keine Aufforderung zur Schädigung.] Ein Sechsgliedernyāsa folgt; dessen Silbengruppierung ist im Druck beschädigt.

Band III, S. 1134, Langer Vārtālī-Mantra und Nyāsa
atha śyāmalāmantraḥ |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi mālāmantraṃ susiddhidam |
oṃ aiṃ glauṃ aiṃ namaḥ procya tato bhagavatīti ca ||
vārtālivārāṃhiyugaṃ vārāhamukhivāgbhavam |
glauṃ andhe andhinīti namo rundhe ca rundhini ||
namo bhañje bhañjinīti namo moheti mohini |
namastambhe stambhinīti nama aiṃ glauṃ ca vāgbhavam |
sarvaduṣṭapraduṣṭānāṃ sarveṣāṃ sarvavāgvadet |
cittacakṣurmukhagatijihvāstambhaṃ kurudvayam ||
śīghraṃ vaśyaṃ kuru kuru aiṃ glauṃ aiṃ ṭhacatuṣṭayam |
huṃ phaṭ svāheti mantro'yaṃ vedarudrākṣaraḥ smṛtaḥ ||
muniḥ śivo'sya jāgatī chando vārtālikā surī |
vārāhasya ṣaḍaṅgāni vārtālī hṛdayaṃ smṛtam ||
vārāhasya śiraḥ proktaṃ śikhā vārāhamukhyapi |
andhe andhini varmoktaṃ rundhe rundhini netrakam ||
bhañje bhañjini cāstraṃ syāt tato dhyāyecca caṇḍikām |

Lesungshinweise: [Die gedruckte Silbenzählung vedarudrākṣara und die Verknüpfung einiger Anreden bleiben unsicher; kein ungesichert rekonstruierter Vollmantra.]

Band III, S. 1134–1135, Meditation Vārtālīs und beschädigte Purashcharana
atha dhyānam |
raktāmbujakarṇikāyāṃ tu śavāsanasamāsthitām |
muṇḍamālālasatkaṇṭhāṃ nīlābhāṃ dadhatīṃ karaiḥ ||
abhayaṃ musalaṃ cāpi halaṃ cāpi varaṃ tathā |
vārāhāsyāṃ tuṅgakucāṃ trinetrāmaruṇāmbarām ||
atha puraścaraṇam |
japenmantraṃ sahasrāṇi bandhūkakusumaistilaiḥ |
juhuyāt…………………… iti ||

Lesungshinweise: [Die konkrete Tausenderzahl fehlt; der Druck selbst bricht mit einer Punktlücke ab.]

Band III, S. 1135, Svapnavārāhī
atha svapnavārāhīmantraḥ |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi vārāhīṃ svapnasūcikām |
oṃ hrīṃ namaśca vārāhīghore svapnaṃ visargayuk ||
ṭhadvayaṃ vahnijāyānto mantraḥ pañcadaśākṣaraḥ |
īśvaro'sya muniḥ prokto jāgatī chanda īritam ||
devatā svapnavārāhī bījaṃ tāraḥ prakīrtitaḥ |
hṛllekhā śaktiruddiṣṭā ṭhadvayaṃ kīlakaṃ matam ||
atha dhyānam |
tato dhyāyedghanaśyāmāṃ trinetrāmunnatastanīm |
kolāsyāṃ candrabhālāṃ ca daṃṣṭrāddhṛtavasundharām ||
khaḍgāṅkuśau dakṣiṇayorvāmayoścarmapāśakau |
aśvārūḍhāṃ ca kolāsyāṃ nānālaṅkārabhūṣitām ||
atha puraścaraṇam |
lakṣaṃ japeddaśāṃśena nīlapadmaistilairhunet |

Lesungshinweise: [Die genaue Verbindung nach svapna ist beschädigt und wird nicht ergänzt.]

Band III, S. 1135–1136, Indrāṇī
athendrāṇīmantraḥ |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi indrāṇīṃ naṣṭarājyadām |
indrāṇīṃ nama iti mantraḥ proktaḥ ṣaḍakṣaraḥ ||
gurumuniśca gāyatrī chando devīndravallabhā |
īṃ bījaṃ śaktirindrāṇī namaḥ kīlakamucyate ||
atha dhyānam |
vajrapāśavarābhītihastā śyāmāmbarāvṛtā |
caturdantagajārūḍhā pañcacchāyāsaṃsthā hiraṇyabhā ||
atha puraścaraṇam |
lakṣaṣaṭkaṃ japenmantraṃ mālatīkusumairhunet |
trimadhvaktaistāvadeva rājyārthe rājavṛkṣakaiḥ ||

Lesungshinweise: [Die Kasusform wird nicht stillschweigend zu indrāṇyai verbessert.] Sie reitet auf einem Elefanten mit vier Stoßzähnen; die folgende Standortangabe pañcacchāyāsaṃsthā ist unsicher.

Band III, S. 1136, Cāmuṇḍā
atha cāmuṇḍāmantrastantrāntare |
māyābījaṃ samuccārya cāmuṇḍā ṅeyutā punaḥ |
namo'nto nagavarṇo'yaṃ mantraḥ sarvārthasādhakaḥ ||
śivo muniśca gāyatrī chando'muṣya ca devatā |
cāmuṇḍā mantravarṇaiśca dvirāvṛtyā ṣaḍaṅgakam ||
atha dhyānam |
nīlotpaladalaśyāmalacaturbāhusamanvitā |
khaṭvāṅgaṃ candrahāsaṃ ca bibhratī dakṣiṇe kare ||
vāme carma ca pāśaṃ ca ūrdhvato bhāvataḥ punaḥ |
dadhatī muṇḍamālāṃ ca vyāghracarmāmbarādharā ||
kṛśāṅgī dīrghadaṃṣṭrā ca atidīrghā'tibhīṣaṇā |
lolajihvā nimnaraktanayanākārabhīṣaṇā |
kabandhavāhanāsīnā vistāritaśravaṇānanā ||
atha puraścaraṇam |
varṇalakṣaṃ japenmantraṃ daśāṃśaṃ madhuraplutaiḥ |
pāyasairjuhuyānmantrī tataḥ siddho bhavenmanuḥ ||

Band III, S. 1136–1137, Mahālakṣmī und Abschluss der acht Mātṛkās
atha mahālakṣmīmantrastatraiva |
māyābījaṃ samuddhṛtya svabījaṃ ca samuddharet |
tato ṅentā mahālakṣmīrnamo'nto'ṣṭākṣaro manuḥ ||
munirasya śivaḥ prokto gāyatrī chanda īritam |
devatā tu mahālakṣmīrmantravarṇaiḥ ṣaḍaṅgakam ||
atha dhyānam |
suvarṇavarṇadīptāṅgī trinetrā siṃhavāhinī |
īṣatprahasitā devī nīlotpaladalekṣaṇā ||
bhujaṣoḍaśasampannā sarvālaṅkārabhūṣitā |
khaḍgaṃ ghaṇṭāṃ śaraṃ satramaṅkuśaṃ śūlapadmakam ||
dadhānā dakṣiṇairhastairenārthebhyo varapradā |
tathā vāmairhastapadmaiḥ kheṭakaṃ ḍiṇḍimaṃ dhanuḥ ||
kamaṇḍaluṃ nāgapāśaṃ kapālaṃ pustakamabhayam |
jājvalyamānā tejobhiratīvāhlādakāriṇī ||
atha puraścaraṇam |
lakṣamekaṃ japenmantraṃ daśāṃśaṃ madhuraplutaiḥ |
vidadhyāt pāyasairhomamevaṃ siddho bhavenmanuḥ ||
ityaṣṭamātṛkāprakaraṇam |

Lesungshinweise: [satra und die Verbindung vor varapradā sind beschädigt.]

Band III, S. 1137–1138, Gorakṣanātha: Einleitung und vier Mantras
atha gorakṣanāthamantraḥ |
(kalpadrumatantre) garga uvāca |
atha mantraṃ pravakṣyāmi śṛṇu tvaṃ yadunandana |
japanti sādhakā vīrāstanmantrān śraddhayānvitāḥ |
śīghraṃ bhavati siddhirvai sādhakānāṃ śivājñayā |
tathā |
gorakṣasya manuṃ japtvā yogīndro bhavitā naraḥ |
vinā gorakṣamantreṇa yogasiddhirna jāyate ||
gorakṣasya prasādena sarvakāryāṇi sādhayet |
mantrā yathā |
oṃ hrīṃ śrīṃ huṃ phaṭ svāhā |
oṃ hrīṃ śrīṃ goṃ gorakṣa huṃ phaṭ svāhā |
oṃ hrīṃ śrīṃ goṃ gorakṣa huṃ huṃ nirañjanātmane huṃ phaṭ svāhā |
oṃ śrīṃ goṃ hrīṃ huṃ huṃ gorakṣanāthāya nirañjanātmane huṃ sauṃ phaṭ hasaḥ |
iti catvāro mantrāḥ |

Lesungshinweise: [Traditionelle Verheißung der Quelle.] [Die Schlussbījas des vierten Mantras sind im Druck schwer lesbar. Die Fußnote bietet für die Exemplare 2 und 5 die Variante „huṃ sauṃ phaṭ huṃ“. Die unsichere Hauptlesung wird nicht als gesichert harmonisiert.] Die Fußnote bietet für die Exemplare 2 und 5 die Variante „huṃ sauṃ phaṭ huṃ“. Die unsichere Hauptlesung wird nicht als gesichert harmonisiert.]

Band III, S. 1138, Gorakṣa-Gāyatrī und Nyāsa
atha gāyatrī |
oṃ hrīṃ śrīṃ goṃ govojāya vidmahe gorakṣāya dhīmahi tanno nirañjanaḥ pracodayāt |
atha ṛṣyādinyāsaḥ |
gorakṣanāthamantrasya bṛhadāraṇyako muniḥ |
chando'nuṣṭub devatā ca nātho gorakṣasaṃjñakaḥ ||
karāṅganyāsastu |
oṃ hrīṃ śrīṃ goṃ gorakṣanāthāya aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ ityādi |

Lesungshinweise: [unsichere erste Anrede] [govojāya ist beschädigt und wird nicht durch eine vermutete bekannte Formel ersetzt.] Die Gāyatrī lautet im Druck: „oṃ hrīṃ śrīṃ goṃ govo jāya vidmahe gorakṣāya dhīmahi tan no nirañjanaḥ pracodayāt.“ Ihre Bedeutung, soweit sicher lesbar: „Wir erkennen [unsichere erste Anrede]; über Gorakṣa meditieren wir. Möge der Makellose uns inspirieren.“ [govojāya ist beschädigt und wird nicht durch eine vermutete bekannte Formel ersetzt.] Als Seher des Gorakṣanātha-Mantras gilt Bṛhadāraṇyaka, als Versmaß Anuṣṭubh und als Gottheit der Nātha namens Gorakṣa.

Band III, S. 1138, Gorakṣas Meditation und Purashcharana
atha dhyānam |
śuddhasphaṭikasaṅkāśo jaṭājūṭī trilocanaḥ |
nirañjano nirākāro nirvikalpo nirāmayaḥ ||
atha puraścaryā |
lakṣaṃ śatādhikaṃ japtvā sādhakaḥ śuddhamānasaḥ |
sādhayet sarvakāryāṇi nātra kāryā vicāraṇā ||
dhārayecca naro nityaṃ mantramenaṃ viśeṣataḥ |
sa yogasiddhimāpnoti gorakṣasya prasādataḥ ||

Band III, S. 1138–1139, Śītalā-Mantras und Meditation
atha śītalāmantro (merutantre) |
atha vakṣye maheśasya vastraprakṣālikā tu yā |
śītaleti ca vikhyātā masaryai nipiṭeśvarī ||
tāro māyā ramā śītalāyai hacca navākṣaraḥ |
(yāmale tu) māyā śrīśītalā ṅentā hṛdanto'ṣṭākṣaro manuḥ ityuktam |
(merau) upamanyurmuniśchando bṛhatī śītalā surī |
ṣaḍdīrghayukrapālakṣmībījābhyāṃ syāt ṣaḍaṅgakam ||
atha dhyānaṃ (yāmalādau) namāmi śītalāṃ devīṃ rāsabhasthāṃ digambarām |
mārjanīkalaśopetāṃ sūrpālaṅkṛtamastakām ||
(merau) dhyāyecca śītalāṃ devīṃ rāsabhasthāṃ digambarām |
mārjanīśūrpahastāṃ ca raktapuṣpahimārcitām ||
tailādimalasaṃyuktavastrapoṭalaśīrṣikām |
trikoṇāntaryajeddevīṃ kodravāṃ ca masūrikām ||
śarāvikāṃ ca koṇeṣu bhūpure taddbhairavān |

Lesungshinweise: [Die gedruckte Verbindung vor lakṣmī ist beschädigt.] [Die Yāmala-Ergänzung ist laut Druckfußnote nur in Exemplar 4 enthalten.] Das Merutantra nennt Śītalā die Wäscherin Maheśas; der folgende Titel ist beschädigt.

Band III, S. 1139, Śītalā-Purashcharana und historische Heilverheißung
atha puraścaraṇam |
ayutaṃ prajapenmantraṃ pāyasena daśāṃśataḥ |
hutvā kṛtvā tarpaṇādi mantrasiddhiḥ prajāyate ||
nābhimātre jale sthitvā yaḥ sahasraṃ japenmanum |
tena saṃmārjitāstīvrāḥ sphoṭā naśyanti tatkṣaṇāt ||
sādhito yena mantro'yaṃ tasya vaṃśe na śītalā |
tenābhimantritaṃ bhasma yaddehe tatra sā na hi ||

Lesungshinweise: [Historische Heilverheißungen des Textes; keine medizinischen Wirksamkeitsnachweise oder Behandlungsempfehlung.]

Band III, S. 1139–1140, Mantra von Śītalās Gemahl
etatpuruṣasyāpi mantrastatraivoktaḥ |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi bharturasyāḥ paraṃ manum |
tāraḥ prāsādabījaṃ yaṃ vaṃ vyomavyāpine dviṭhaḥ ||
ekādaśārṇamantro'yaṃ nyāsadhyānārcanādikam |
prāsādamantravajjñeyamardhalakṣaṃ puraskṛtiḥ ||
daśāṃśaṃ juhuyādājyaistarpaṇādi tataścaret |
iti śītalāprakaraṇam |

Lesungshinweise: [Die Formel wird nach ihrer quellenseitigen Bīja-Beschreibung dokumentiert.]

Band III, S. 1140, Yantras von Gaṇeśa
athoktadevatānāṃ pūjāyantrāṇi pradarśyante |
tatrādau vighnarājayantraṃ (merutantre) śrīparṇyādikṛte pīṭhe racayet kuṅkumādinā |
caturdvārayutaṃ kuryāccaturasratrayaṃ śubham ||
tanmadhye'ṣṭadalaṃ kāryaṃ pūjāpīṭhaṃ gaṇeśituḥ |
atha lakṣmīgaṇeśayantraṃ tatraiva |
aṣṭapatrāmbujadvandvaṃ karṇikākeśarojjvalam |
caturdvārasamāyuktaṃ caturasratrayāvṛtam ||
śaktigaṇeśakṣipraprasādaherambaharidrāgaṇeśayantraṃ vighnarājayantravat |
atha mahāgaṇapatiyantraṃ tatraiva |
dharmādikḷpte pūrvokte tīvrādinavaśaktike |
pūjāyantraṃ gaṇeśasya mātṛkāpadmamucyate ||
caturdvārasamāyuktaṃ caturasratrayāvṛtam |
tatkarṇikāyāṃ ṣaṭkoṇaṃ tadantaśca trikoṇakam ||
viriñcigaṇanāyakayantraṃ vighnarājayantravat |
vakratuṇḍayantraṃ lakṣmīgaṇeśayantravat |
evamagrimayoścāpi vighnarājasamānam |

Lesungshinweise: [Der Druck nennt die letzten beiden hier nicht nochmals beim Namen. Die markierten Ergänzungen stehen laut Fußnote zusätzlich in Exemplaren 4 und 5.] Die markierten Ergänzungen stehen laut Fußnote zusätzlich in Exemplaren 4 und 5.]

Band III, S. 1140–1141, Sūrya-Yantra mit Varianten
atha sūryayantraṃ (sau॰rapaddhatau) likhedaṣṭadalaṃ padmaṃ tadbāhye'ṣṭadalaṃ likhet |
caturasraṃ tato bāhye sūryayantramidaṃ smṛtam ||
(mahākramācanapaddhatau tu) madhye'ṣṭadalapadmaṃ ca aṣṭaśṛṅgaṃ tataḥ param |
dvādaśāraṃ ca kamalaṃ vedāsradvārameva hi ityuktam ||
kvacittu caturasrāvṛtamaṣṭadalamātramuktam |
anyatra tu dvādaśadalapadmamuktam |

Lesungshinweise: [Die verschiedenen geometrischen Fassungen werden nicht zu einer einzigen vereinheitlicht.]

Band III, S. 1141, Viṣṇu, Matsya und Kūrma: Yantras
atha viṣṇuyantraṃ tatraiva |
aṣṭapatraṃ likhet padmaṃ karṇikākesarojjvalam |
caturasrāvṛtaṃ bāhye pūjāpīṭhaṃ madhudviṣaḥ ||
atha matsyayantram |
ṣaṭpatraṃ vilikhet padmaṃ tadbāhye ca caturdalam |
saptapatraṃ tu tadbāhye tadbāhye'ṣṭadalaṃ likhet ||
tataścaturdaśadalaṃ tadbahiḥ ṣoḍaśacchadam |
vasucchadaṃ tu tadbāhye caturasraṃ tato bahiḥ ||
kūrmayantraṃ tu bhūpurāvṛtamaṣṭadalapadmameva |

Band III, S. 1141, Varāha und Nṛsiṃha: Yantras
atha varāhayantraṃ (prapañcasāre) aṣṭapatramatha padmamullasatkarṇikaṃ vidhivadāsya ca |
maṇḍalaṃ ravisahasrasannibhaṃ śaukaraṃ yajatu tatra siddhaye ||
atha nṛsiṃhayantram (viśvaksenasaṃhitāyām) aṣṭapatraṃ likhet padmaṃ karṇikākesarānvitam |
tadbāhye'ṣṭadalaṃ lekhyaṃ tadbāhye'pi vasucchadam ||
caturasraṃ tato bāhye yantraṃ śrīnārasiṃhakam |
anyatra tu pūrvoktaviṣṇuyantrameva śrīnṛsiṃhayantramuktam |

Lesungshinweise: [Die Verbindung vidhivadāsya ist unsicher.]

Band III, S. 1141, Vāmana-Yantra
atha vāmanayantram |
ṣaḍdalaṃ padmamālikhya tadbāhye ṣoḍaśacchadam |
tadbahirvasupatraṃ ca tadbāhye dvādaśacchadam ||
aṣṭapatraṃ tato bāhye tadbahirbhūpuratrayam |

Band III, S. 1142, Paraśurāma-Yantra
atha paraśurāmayantram |
ādau caturdalaṃ padmaṃ tadbāhye'ṣṭadalaṃ likhet |
aṣṭapatraṃ tato bāhye tadbahirdaśapatrakam ||
tadbahirdvādaśāraṃ ca ṣoḍaśāraṃ ca tadbahiḥ |
tadbahirbhūpuradvandvaṃ caturdvāropaśobhitam ||

Band III, S. 1142, Raghunātha-Yantra und Einheit von Mantra und Gottheit
atha raghunāthayantram |
aṣṭapatraṃ likhet padmaṃ ṣaṭkoṇojjvalakarṇikam |
punaraṣṭadalaṃ bāhye likhedvṛttatrayādbahiḥ ||
tadbahirdvādaśadalaṃ tadbāhye ṣoḍaśacchadam |
dantapatraṃ ca tadbāhye bhūpuratritayāvṛtam ||
atra kecit |
dehātmanoryathā bhedo mantradevatayostathā |
tasmāt pīṭhe mahāmantraṃ likhitvā tatra pūjayet iti ||
vaśiṣṭhavacanādasmin saparyāyantre'pi sādhāraṇayantroktamantravarṇān yathāsthānaṃ likhitvā śrīrāmaḥ pūjya iti vadanti |

Band III, S. 1142, Rāma-Yantra zum Tragen: Mittelpunkt und Sechseck
dhāraṇayantre mantralikhitaprakārastu (rāmaratnikāyāṃ) uktaḥ |
yathā |
trirekhāpuṭamālikhya madhye tāradvayaṃ likhet |
tanmadhye bījamālikhya tadadhaḥ sādhyamālikhet ||
dvitīyāntaṃ ca tasyordhvaṃ ṣaṣṭhyantaṃ sādhakaṃ tathā |
kurudvayaṃ ca tatpārśve likhedbījāntare ramām ||
tatsarvaṃ praṇavābhyāṃ ca veṣṭayedbahiraṅkumān |
dīrghabhāji ṣaṭkeṣu likhedbījaṃ hṛdādibhiḥ ||
koṇapārśve ramāmāye tadagre'naṅgamālikhet |
krodhaṃ koṇāntareṣu likhenmantryamito giram ||

Lesungshinweise: [Mehrere Bindungen des Drucks sind beschädigt; besonders der letzte Ausdruck und bahiraṅkumān lassen sich nicht vollständig auflösen. Die Chiffrennamen der Bījas werden quellengetreu belassen.]

Band III, S. 1143, Rāma-Yantra: Lotuskränze und Mantraeinträge
vṛttatrayaṃ sāṣṭapatraṃ saroje vilikhet svarān |
kesare cāṣṭapatre ca vargatrikamatho likhet ||
teṣu mālāmanorvarṇān vilikhedvargaṃ (35) saṃkhyayā |
ante pañcākṣarānevaṃ punaraṣṭadalaṃ likhet ||
teṣu nārāyaṇāṣṭārṇaṃ likhet tatkesare ramām |
tadbahirdvādaśadalaṃ vilikheddvādaśākṣaram ||
tathonnamo bhagavate vāsudevāyetyayam |
ādikṣāntān kesareṣu vṛttākāreṇa saṃlikhet ||
tadbahiḥ ṣoḍaśadalaṃ likhet tatkesare hriyam |
varmāstraṃ ratisaṃyuktaṃ daleṣu dvādaśākṣaram ||
tatsandhiṣvīrajādīnāṃ mantrān mantrī samālikhet |
haṃ saṃ bhṛṃ vṛṃ laṃ ṣuṃ juṃ ca likhet samyagato bahiḥ ||
dvādaśāraṃ mahāpatraṃ nādabindusamāyutam |
vilikhenmantrarājārṇaṃ teṣu patreṣu yatnataḥ ||

Lesungshinweise: [Die Gruppierungsanweisung vargatrika/vargaṃ saṃkhyayā ist beschädigt und erlaubt keine sichere vollständige Rekonstruktion.] [Eine Fußnote liest nati statt rati.] [Einzelne Bīja-Zeichen dieser Reihe sind unsicher; keine als gesichert ausgegebene Ritualvorlage.]

Band III, S. 1143–1144, Rāma-Yantra: Umkreis und verschlüsselte Mantras
dhyāyedaṣṭavasūnekādaśa rudrāṃstathaiva ca |
dvādaśādityāṃśca dhātāraṃ vaṣaṭkāraṃ tato bahiḥ ||
bhūgṛhaṃ vajrajālāḍhyaṃ rekhātrayasamanvitam |
dvāropetaṃ ca rājyādibhūṣitaṃ kapisaṃyutam ||
evaṃ maṇḍalamālikhya tasya dikṣu vidikṣu ca |
nārasiṃhaṃ ca vārāhaṃ likhenmantradvayaṃ tathā ||
kaṭarekānugrahaindavanādaśaktyādibhiryutaḥ |
yo nṛsiṃhaḥ samākhyāto grahamāraṇakarmaṇi ||
antyādyaśivāgnibindunādairbījaṃ ca śaukaram |
huṃkāraṃ cātra rāmasya mālāmantro'dhuneritaḥ ||

Lesungshinweise: [Die Chiffrenverbindungen am Seitenübergang sind beschädigt; ihre Originalzeichen bleiben erhalten, eine vollständige Entschlüsselung wird nicht vorgetäuscht.]

Band III, S. 1144, Verschlüsselte Gestalt des Rāma-Mālā-Mantras
tāro natiśca nidrāyāḥ smṛtirbinduśca kāmikā |
rudreṇa sahitā vahnimedhāmaravibhūṣitāḥ ||
dīrghā krūrayutāhlādinyatho dīrghā samānadā |
kṣudhā krodhinmedhā ca viśvamayatha medhayā ||
yuktā dīrghā jvālinī ca sasūkṣmā mṛtyurūpiṇī |
sapratiṣṭhāhlādinī tvak kṣveḍaṃ prītiśca sāmarā ||
jyotistīkṣṇāgnisaṃyuktā śvetājanusvārasaṃyutā |
kāmikā pañcamīlā tā stāntānto dhānta itthaya ||
saśānto dīrghayukto vāyuḥ sūkṣmayuto viṣā |
kāmikā kāmikā rudrayuktā'thopisthirāsanam ||
tāpinī dīrghayuktā bharanilo'nantago'nalaḥ |
nārāyaṇātmakaḥ kālaḥ prāṇo'mbho vidyayā yutam ||
pītā ratistathā lānto yanto yonyā tathā natiḥ |
saptacatvāriṃśadarṇo guṇāntastvaguṇaḥ svayam ||
ayaṃ rājyābhiṣiktasya rāmasyoktakramālikhet |

Lesungshinweise: [Dies ist eine Wiedergabe der Chiffrenbeschreibung, keine gesichert entschlüsselte Mantraform. Mehrere Druckstellen sind lokal unlesbar oder sprachlich beschädigt.] Danach nennt sie Jyotis mit Tīkṣṇa und Agni, Śvetā mit Anusvāra, Kāmikā und eine beschädigte Folge zu pañcamīlā, stānta und dhānta; ferner Śānta, Längung, Vāyu, Sūkṣmā, Viṣā, zweimal Kāmikā, Rudra und Sthirāsana. Es folgen Tāpinī mit Längung, eine beschädigte Verbindung mit Anila, Ananta und Anala, Nārāyaṇa, Kāla, Prāṇa, Wasser und Vidyā sowie Pītā, Rati, lānta, yanta, Yoni und Verneigung. Der Text bezeichnet den Mantra als 47-lautig; die Schlussbestimmung guṇānta/aguṇa ist unsicher. Mehrere Druckstellen sind lokal unlesbar oder sprachlich beschädigt.]

Band III, S. 1144, Verheißung des Rāma-Yantras
idaṃ sārvatrikaṃ yantraṃ prāguktamṛṣisevitam |
sevakānāṃ mokṣakaramāyurārogyavardhanam ||
aputrāṇāṃ putradaṃ ca bahunā kimanena vai |
prāpnuvanti kṣaṇāt samyagatra dharmādikānapi ||
idaṃ rahasyaṃ paramamīśvaraiṇāpi durgamam |
idaṃ yantraṃ samākhyātaṃ na deyaṃ prākṛte jane |

Lesungshinweise: [Überlieferte Fruchtverheißung und Geheimhaltungsgebot der Quelle.]

Band III, S. 1145, Weitere Vaiṣṇava-Yantras
śrīkṛṣṇabalabhadrayoryantraṃ tu pūrvoktaviṣṇuyantrameva |
buddhayantraṃ tu bhūpurāvṛtadvātriṃśaddalaṃ padmam |
evaṃ dhyātvā yajet padme dvātriṃśatpatrasaṃmite |
iti (merutantra) vacanāt |
viṣṇuyantrameva kalkiyantram |
hayagrīvādiyantramapi viṣṇuyantrameva |
gopālasundarīyantraṃ śrīcakraṃ taccāgre vakṣyate |

Band III, S. 1145, Śiva- und Dakṣiṇāmūrti-Yantras
atha śivayantraṃ (prapañcasāre) aṣṭapatraguṇavṛttarājibhirvīthikalpatarubhiḥ samāvṛtam |
maṇḍalaṃ pratividhāya śūlinaḥ pīṭhamantranavaśaktibhiryajet ||
kvacittu bhūpuratrayāvṛtāṣṭadalapadmatrayātmakaṃ śaivayantramuktam |
karṇikākesarabhrājadambhujapatratrayaṃ likhet |
caturdvārasamāyuktaṃ caturasratrayāvṛtam iti ||
(siddhāntasaṃgrahe) bhūpuratrayamadhye tu likhedaṣṭadalatrayam |
kesarānāḍhyapatreṣu madhye binduṃ prakalpayet ||
atha dakṣiṇāmūrtiyantraṃ (merutantre) padmatrayasamopete bhūgṛhatritayānvite |
caturdvārayute……………… iti ||

Lesungshinweise: [Danach steht bereits im Druck eine Punktlücke. Die markierten Śiva-Ergänzungen sind laut Fußnote nur in Exemplar 4 enthalten.] Eine andere Fassung nennt drei achtblättrige Lotusse innerhalb dreier Bhūpuras: „Drei Lotuskränze mit strahlendem Fruchtboden und Staubfäden, vier Tore und drei umgebende Quadrate.“ Der Siddhāntasaṃgraha nennt ebenfalls drei achtblättrige Lotusse innerhalb dreier Bhūpuras sowie einen Bindu in der Mitte; die Verbindung keśarānāḍhyapatreṣu bleibt sprachlich unsicher. Die markierten Śiva-Ergänzungen sind laut Fußnote nur in Exemplar 4 enthalten.]

Band III, S. 1145–1146, Pāśupatāstra, Baṭuka und Kṣetrapāla
atha pāśupatāstramantrayantraṃ tatraiva |
padmamaṣṭadalaṃ kṛtvā karṇikākesarānvitam |
caturdvārasamāyuktaṃ caturasratrayāvṛtam ||
atha baṭukayantraṃ tatraiva |
śaive pīṭhe yajeddevamantaryomiśrapaṅkramam |
ūrdhvatrikoṇaṣaṭkoṇamaṣṭapatraṃ gṛhāvṛtam ||
atha kṣetrapālayantraṃ tatraiva |
śaive pīṭhe yajedaṣṭapatre diksvarabhūṣite |

Lesungshinweise: [Der vorangehende Ausdruck antaryomiśrapaṅkrama ist beschädigt.]

Band III, S. 1146, Bhavānī, Garuḍa und Kārtavīrya
atha bhavānīyantraṃ tantrāntare |
ādau trikoṇamālikhya tadbāhye'ṣṭadalāmbujam |
bhūpuraṃ cāpi tadbāhye bhavānīmatra pūjayet ||
etadeva trikoṇaśūnyaṃ yantrāntaram |
garuḍayantraṃ tu vakṣyamāṇamātṛkāyantrameva |
pūjayenmātṛkāpadme garuḍaṃ vedavigraham iti (merutantra) vacanāt |
kārtavīryayantraṃ tu pūrvoktaviṣṇuyantrameva |

Lesungshinweise: [Die markierte Ergänzung zu Bhavānī ist laut Druckfußnote zusätzlich in Exemplaren 4 und 5 enthalten.]

Band III, S. 1146–1147, Kārtavīrya-Yantra des rechten Weges
kāmyapūjāyāṃ tu viśeṣa ukto (merutantre) athāto dakṣiṇe mārge vakṣyate kāmyapūjanam |
śuddhabhūmāvaṣṭagandhairlikhedyantraṃ taducyate ||
likheddaśadalaṃ padmaṃ karṇikāyāṃ samālikhet |
prauṃ klīmomiśca patreṣu praṇavādyāni saṃlikhet ||
mantrasya navabījāni tato yantrāntareṣu ca |
phaḍādidaśārṇāṃśca mantrasyaiva samālikhet ||
śaṣasahān svarāṃścāpi kesareṣu dviśo likhet |
veṣṭayet kādibhirvarṇaiḥ śaṣasahavivarjitaiḥ ||
tadbāhye caturasraṃ tu veṣṭayedbhūtavarṇakaiḥ |
kāmanābhedatastāni vāyvagnikṣamā jalaṃ nabhaḥ ||
pañca hrasvāḥ pañca dīrghā ekārādyāśca pañca ca |
pañcavarṇā pañca yādyāḥ ṣakṣarāśca sahau kramāt |
stambhane pārthivaiḥ śāntyai śāntau vaśye ca taijasaiḥ |
uccāṭane vāyavīyairdveṣe cāpi nāmasaiḥ ||
māraṇe taijasaiḥ śāntau lāsyaiḥ puṣṭau ca pārthivaiḥ |
asmin yantre toyapūrṇe ghaṭe bhūpaṃ prapūjayet ||
kumbhaṃ spṛṣṭvā japenmantraṃ sahasraṃ tena secayet |
samyak sādhyaṃ tadā sa syāt putravān rogavarjitaḥ ||
yaśasvī dīrghajīvī ca sakalatro'turakṣaḥ |
vāksiddhyāpi tejasvī pratāpī vijitendriyaḥ ||
śatrūpadravamāpanno grāme vā maṇḍape pure |
saṃsthāpayedidaṃ yantramaribhītinivṛttaye ||

Lesungshinweise: [Historische Ritualklassifikation und Verheißungen; beschädigte Element- und Bīja-Reihen werden nicht zu einer vermeintlich sicheren Anleitung ergänzt.] Die folgenden Gruppen – fünf kurze, fünf lange, fünf von e an, weitere Fünfergruppen und die Endlaute – sind beschädigt überliefert und nicht eindeutig auf die Elemente zu verteilen. Die Quelle verbindet Erdzeichen mit Hemmung und Gedeihen, Feuerzeichen mit Beherrschung und Tötungsriten, Luftzeichen mit Vertreibung und Raumzeichen mit Entzweiung; die Zuordnungen zur Befriedung sind teilweise widersprüchlich oder beschädigt.

Band III, S. 1147, Kārtavīrya-Yantra des linken Weges
atha vakṣye vāmagānāṃ yantrabhedaṃ śṛṇuṣva tat |
likhedaṣṭadalaṃ padmaṃ sasādhyaṃ kroṃ ca madhyataḥ ||
yoṃ yemādyantayostasya likhet patreṣu ca kramāt |
mantrabījāṣṭakaṃ cānte dale dṛdvayaṃ punaśca phaṭ ||
patrāntare śeṣavarṇānante varṇadvayaṃ likhet |
dviśaḥ svarān kesareṣu dvidhoṣmārṇasamanvitān ||
vṛttadvayaṃ ca tadbāhye tayorvīthyāṃ ca kādikān |
uṣmonāṃścaturasraṃ tu vajrāṣṭakasamanvitam ||
tadbāhye vilikhet tatra pūrvavadbhūtavarṇikān |
snānārthaṃ ghaṭamānīyānyat pūrvavadīritam |

Lesungshinweise: [Einzelne Bīja-Zeichen und ihre Stellung sind unsicher; die Originalfolge bleibt erhalten.] In der Mitte stehen der Name der Zielperson und kroṃ, davor und danach zwei weitere, im Druck unsichere Bījas „yoṃ/yem“.

Band III, S. 1147, Hanumat- und Smara-Yantras
atha hanumadyantraṃ tantrāntare |
aṣṭapatraṃ likhet padmaṃ karṇikākesarojjvalam |
bhūpuraṃ ca tato bāhye likhitvā tatra pūjayet ||
atha smarayantraṃ tatraiva |
yantraṃ likhet tato vidvān vasupatrāmbujaṃ śubham |
tadbahiḥ ṣoḍaśadalaṃ caturasreṇa saṃyutam ||

Band III, S. 1148, Mātṛkā- und Bhūtalipi-Yantras
atha mātṛkāyantraṃ (śāradāyām) vyomendau rasanārṇakarṇikamacāṃ dvandvaiḥ sphuratkesaraṃ patrāntargatapañcavargayaśalāṇāditrivarṇaṃ kramāt |
āśāsvabjiṣu lāntalāṅgaliyujā kṣoṇīpureṇāvṛtaṃ padmaṃ kalpitamatra pūjayata tāṃ varṇātmikāṃ devatām ||
vyoma hakāraḥ |
induḥ sakāraḥ |
auṃ iti svarūpam |
rasanārṇo visargaḥ |
tena hsauṃ iti |
āśāsvabjiṣvādi |
āśāsu dikṣu |
abjiṣu koṇeṣu |
lānto vakāraḥ |
lāṅgalī ṭhakāraḥ |
tathā caturdikṣu vakārairyuteṣu koṇeṣu ṭhakārairyuktamityarthaḥ |
śeṣaṃ spaṣṭam |
bhūtalipiyantraṃ tu aṣṭadalopari ṣoḍaśadalaṃ tadupari caturdvārayuktaṃ caturasramiti (śāradā) ṭīkāyāmuktam |

Lesungshinweise: [Der zusammenfassende Druck erscheint als hsauṃ, obwohl zuvor Visarga erläutert wird; der Schlusslaut bleibt unsicher.]

Band III, S. 1148–1149, Śyāmā-Yantras und Dreiecksrichtungen
atha śyāmāsaparyāyantraṃ (kālītantre) ādau trikoṇaṃ vinyasya trikoṇaṃ ca bahirnyaset |
tato vai vilikhenmantrī trikoṇatrayamuttamam ||
tato vṛttaṃ samālikhya likhedaṣṭadalaṃ tataḥ |
vṛttaṃ vilikhya vidhivallikhedbhūpuramekakam ||
yantrāntaramuktaṃ (kumārīkalpe) ādau trikoṇaṃ vinyasya trikoṇaṃ tadbahirnyaset |
bahistrikoṇamālikhya ṣaṭkoṇaṃ ca bahirnyaset ||
madhye tu baindavaṃ cakraṃ bījamapi vibhūṣitam |
ṣaṭkoṇāttu bahiḥ padmaṃ bhūpurekeṇa saṃyutam ||
jñātvaivaṃ muktimāpnoti yantre naivātra saṃśayaḥ |
padmamaṣṭadalam |
bhūpuraṃ ca caturdvārayuktam |
taduktaṃ (bhairavatantre) śaktyagnibhyāṃ ca ṣaṭkoṇaṃ tatra śaktitrayaṃ likhet |
padmamaṣṭadalaṃ bhūpiścaturdvārasaṃyutam ||
śaktyagnibhyāmiti |
śaktiradhomukhatrikoṇam |
agnirūrdhvamukhaṃ trikoṇam |
tābhyāṃ ṣaṭkoṇe siddhe tanmadhye vā'dhomukhatrikoṇatrayaṃ likhedityarthaḥ |

Lesungshinweise: [Die knappe Formulierung lässt das Verhältnis der zuerst genannten Dreiecke zur folgenden Dreiergruppe offen.]

Band III, S. 1149, Historische Materialien der Śyāmā-Yantras
tathā |
svarṇādiracite pātre raktacandanacarcite |
svayambhukusumākte vā raktākte vānyathā śuci ||
raktacandanalekhanyā vā svarṇaśalākayā |
raktacandanacarcite paśūnā svayambhukusumākte vīreṇa yantraṃ lekhanīyamityarthaḥ |
(kumārīkalpe) etattu vilikhet tāmre kuṇḍagolavilepite |
svayambhukusumairyukte kuṅkumāruṇaśobhite ||
(svatantratantre) svayambhukusumaṃ kuṇḍagolodbhavaṃ rocanā'guruḥ |
kāśmīramṛganābhī ca madyaṃ malayajodbhavam ||
eṣa gandhaḥ samākhyātaḥ sarvadā caṇḍikāpriyaḥ |
etena gandhayogena yonicakrakramaṃ likhet ||
(muṇḍamālāyām) tāmrapātre kapāle vā śmaśāne kāṣṭhanirmite |
śanibhaumadine vā'pi vīrasambhūtakusumbhave ||
svarṇe raupye tathā lohe cakramarcyaṃ vidhānataḥ |
atrāpi kapālādividhirvīraparatvaṃ veditavyam |

Lesungshinweise: [Historische, teilweise sexual- und blutrituelle Materialsprache; svayambhukusuma und kuṇḍa-gola bleiben als Quellenausdrücke stehen, ohne ungesicherte Detailauflösung.] Die Muṇḍamālā nennt Kupfer, Schädelgefäß, Holz vom Verbrennungsplatz, Samstag oder Dienstag sowie Gold, Silber und Eisen als weitere Träger; eine Verbindung zu vīra und kusuma ist beschädigt.

Band III, S. 1149–1150, Guhyakālī-Yantras
atha guhyakālīyantraṃ (mahākālasaṃhitāyām) sabindvadhyārapañcāravibhinnanavakoṇayuk |
vṛttayorantare'ṣṭārayutaṃ tadanu bhāvini ||
vasvarkabhūpacchadambhojavṛttānvitaṃ tataḥ |
aṣṭāśanisaṃmāyuktamantarbahirathāpi ca ||
aṣṭaśūlāṣṭamuṇḍāḍhyaṃ vahnijvālāyutena hi |
śmaśānenāvṛtaṃ śeṣe śoṇitodena veṣṭitam ||
yantrarājamidaṃ devi pūjanāya prakalpitam |
bharataścyavanaścāpi hārītaśca javālakaḥ ||
ikṣurete janāḥ pañca pūjayantyamunā'mbikām |
binduḥ pañcāraṣaṭkoṇatrikoṇanavakoṇagaḥ ||
aṣṭāravṛttasahitaṣoḍaśacchadapadmayuk |
punarvṛttānvitaḥ śeṣe pūrvavat sakalaṃ priye ||
pūjyo'yaṃ rāmayakṣetranāhuṣāṇāṃ varānane |

Lesungshinweise: [Die genaue Geometrie der ersten Zeile und die letzte Namensgruppe rāmayakṣetranāhuṣāṇām sind unsicher; keine frei ergänzte Zeichnung.] Die Mahākālasaṃhitā beschreibt ein Guhyakālī-Yantra mit Bindu, fünfteiliger und neuneckiger Struktur; eine Verbindung im ersten Halbvers ist beschädigt. Diese Variante wird mit Rāma und weiteren, beschädigt überlieferten Namen verbunden.

Band III, S. 1150, Kāmakalā-Yantra
atha kāmakalāyantraṃ tatraiva |
yantramasyāḥ pravakṣyāmi tatra dhehi manaḥ priye |
bhūpure vasupatrāḍhye padmamaṣṭadalānvitam ||
keśarāṇi prakalpyāni tadantaścāpi karṇikām |
karṇikāntastrikoṇasya tritayaṃ pṛthageva hi ||
bahistrikoṇakoṇeṣu likhedbījatrayaṃ śubham |
māyābījaṃ tu vāme syāt krodhabījaṃ tu dakṣiṇe ||
adhaḥ pāśaṃ vinirdiśya kandarpārṇaṃ tu madhyataḥ |
tadantaḥsthāyinī devī tatra sarvaṃ pratiṣṭhitam ||
etaccakraṃ mahādevi sarvakāmaphalapradam |
etasya sarvayantrāṇi kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm ||

Lesungshinweise: [Die Bījas sind hier durch ihre Quellennamen bezeichnet.]

Band III, S. 1150, Śmaśānakālī-Yantra
atha śmaśānakālīyantraṃ (svatantratantre) padmaṃ cāṣṭadalaṃ vṛttaṃ tadbāhye'ṣṭakavargikam |
dharaṇyāṃ vilikhedvāhyaṃ catuṣkaṃ ca catuṣkakam ||
padmādi ubhayāntaṃ ca madhye devīṃ prapūjayet |

Lesungshinweise: [Die Ausdrücke aṣṭakavargika, catuṣkaṃ catuṣkakam und padmādi ubhayāntam sind knapp beziehungsweise beschädigt; die Einzelgestalt der äußeren Umfassung ist nicht sicher rekonstruierbar.]

Band III, S. 1151, Siddhilakṣmī-Yantra
atha siddhilakṣmīyantraṃ kālānalatantre |
yantroddhāramahaṃ vakṣye siddhilakṣmyā dvija śṛṇu |
caturasraṃ caturdvāraṃ vṛttatrayeṇa veṣṭitam ||
aṣṭāraṃ ca ravidalaṃ punaraṣṭadalaṃ likhet |
ṣaṭkoṇamadhye koṇaṃ ca tatra binduṃ vicintayet ||

Lesungshinweise: [Die räumliche Verschachtelung des Quadrats und der Kreise ist im knappen Wortlaut nicht vollständig präzisiert.]

Band III, S. 1151–1152, Tārā-, Ekajaṭā- und Nīlasarasvatī-Yantras
atha tārāyantraṃ (phetkāriṇī) aṣṭapatraṃ likhet padmaṃ trikoṇojjvalakarṇikam |
māyāṃ pūrvadale nyasya yāmye bījaṃ dvitīyakam ||
tathottare paścime ca phaṭkāraṃ vilikhet tataḥ |
madhye bījaṃ likhitvā……………… iti ||
(phetkāriṇītantre) sayoniṃ gomayenāṣṭapatramabjaṃ suśobhanam |
bhūpuraṃ vasuvajrāḍhyaṃ yantramekajaṭātmakam ||
(merutantre) tatastāṃ pūjayet pīṭhe padme ṣaṭkoṇakarṇike |
dharāgṛhāvṛte pīṭhamādāvarcya saśaktikam ||
etayorbhūpuramadhikamuktam |
tathā trikoṇaṣaṭkoṇayorvikalpaḥ |
(nīlatantre) vyomendo rasanārṇakarṇamacāṃ dvandvaiḥ sphuratkesaraṃ vargairbhāsitapatracchadaṃ vasumatīgehena saṃveṣṭitam |
tārādhīśvaravāgbirvilasaddikkoṇasaṃśobhitaṃ yantraṃ nīlatanoḥ paraṃ nigaditaṃ sarvārthasiddhipradam ||
idaṃ ca nīlasarasvatīyantraṃ nīlatanoḥ ityabhidhānāt |
(phetkāriṇītantroktaṃ) yantramekajaṭāyāḥ |
(phetkāriṇīmerutantroktaṃ) ca tārāyā iti sampradāyasiddhaḥ |
kecittu vyomendvādiślokādinā dhāraṇayantramuktam |
pūrvoktāni yantrāṇi tāraikajaṭānīlasarasvatīsādhāraṇānīti vadanti |
(matsyasūkte) anuktakalpe yantraṃ tu likhet padmaṃ dalāṣṭakam |
ṣaṭkoṇakarṇikaṃ vṛttaṃ vedadvāropaśobhitañca ||

Lesungshinweise: [Hier bricht der Druck mit einer Punktlücke ab; auch die Zuordnung im zweiten Halbvers ist knapp.]

Band III, S. 1152, Śrīcakra: Aufbau und Verbot der Staubfäden
atha śrīyantraṃ (yāmale) bindutrikoṇavasukoṇadaśārayugmaṃ manvasranāgadalasaṃyutaṣoḍaśāram |
vṛttatrayaṃ ca dharaṇīsadanatrayaṃ ca śrīcakrarājamuditaṃ paradevatāyāḥ ||
asmin yantre keśarā na kartavyāḥ |
yo'smin yantre maheśāni kesarāṇi prakalpayet |
yoginīsahitāstasya hiṃsāṃ kurvanti bhairavāḥ ||
iti (bhūtabhairavokteḥ) |

Lesungshinweise: [Rituelles Verbot und Drohformel der Überlieferung.]

Band III, S. 1152–1153, Verheißungen des Śrīcakra
etaddarśanaphalamuktaṃ (yāmale) samyak śatakratūn kṛtvā yat phalaṃ samavāpnuyāt |
tat phalaṃ labhate bhaktyā kṛtvā śrīcakradarśanam ||
mahāṣoḍaśadānāni kṛtvā yallabhate phalam |
tat phalaṃ samavāpnoti kṛtvā śrīcakradarśanam ||
sārdhatrikoṭitīrtheṣu snātvā yat phalamaśnute |
labhate tat phalaṃ bhaktyā kṛtvā śrīcakradarśanam ||
atha pūjāphalam |
koṭiliṅgapratiṣṭhāyāṃ yat phalaṃ samudāhṛtam |
tatphalaṃ labhate nūnaṃ śrīcakrasya ca pūjanāt ||
atha dānaphalam |
śrīcakraṃ kārayitvā tu yo dadyāt sādhakāya ca |
bhūcakraṃ tena dattaṃ hi saśailavanasāgaram ||
athaitatpādodakamāhātmyam |
gaṅgāpuṣkaranarmadāyamunāgodāvarīgomatīgaṅgādvāragayāprayāgavadarīvārāṇasīsindhuṣu |
revāsetusarasvatīprabhṛtiṣu brahmāṇḍabhāṇḍodare tīrthe snānasahasrakoṭiguṇitaṃ śrīcakrapādodakam ||

Lesungshinweise: [Religiöse Fruchtverheißungen; Narmadā und Revā erscheinen beide in der Quellliste.]

Band III, S. 1153, Śrīcakra-Konstruktion: Einteilung und Hilfslinien
athaitaccakroddhāraprakārastantrāntaroktaḥ pradarśyate |
vṛttaṃ kṛtveṣṭamānaṃ madhye sūtraṃ tu pātayet |
pūrvapaścimalambāgraṃ dvinavāṃśāṃśca kalpayet ||
pūrvadigbhāgataḥ kāryā rekhā doṣapanuttaye |
tyaktvā ṣaḍbhāgamādyā syādrekhā yāmyottarāśritā ||
pañcabhāgāṃstatastyaktvā dvitīyāpi tathā bhavet |
tato bhāgacatuṣkeṇa dūratā tritayā bhavet ||
tato bhāgatrayaṃ tyaktvā rekhā syāttu caturthikā |
bhāgadvayaṃ tatastyaktvā rekhā kāryā'tha pañcamī ||
tato bhāgacatuṣkeṇa ṣaṣṭhī rekhā tathā bhavet |
saptamī syāt tribhirbhāgaiścaturbhāgaistathā'ṣṭamī ||
navamī pañcabhirbhāgairevaṃ rekhā vidhāya tu |
antaraṃ vṛttataḥ ṣaḍviṃśatyāyāmantarekhayoḥ ||
sūryādigrahanāmāni navānāṃ dhārayet kramāt |
pārśvadvaye'pi kartavyaṃ rekhāgrāṇāṃ vimārjanam ||
agrayorumayorlupyet sūrye bhāgatrayaṃ trayam |
pañcabhāgān pralupyeta dvitīyāyāṃ pārśvayordvayoḥ ||
mārjanaṃ ca bhavedevamubhayoḥ śanibhaumayoḥ |

Lesungshinweise: [Das Verhältnis dieser Abstände zur vorausgehenden Achtzehnerteilung ist im Druck nicht hinreichend erklärt; die folgende Zeile mit ṣaḍviṃśati ist beschädigt. Daher keine ungesicherte maßstäbliche Rekonstruktion.]

Band III, S. 1154, Śrīcakra-Konstruktion: Kürzungen und Verbindungen
budharekhāgrayorlupyādbhāgān ṣoḍaśa yatnataḥ ||
aṣṭādaśa vilupyanta bhāgān gurvagrayordvayoḥ |
ṣoḍaśobhayato lupyedbhāgān bhṛgvagrayostathā ||
rāhuketvoḥ krameṇa syādaṣṭaṣaṭpadabhāgamārjanam |
sūryāgre cumbataḥ śukraṃ madhyaṃ somāgrake punaḥ ||
cumbataḥ ketumadhyaṃ tu bhaumāgre vṛttacumbake |
budhāgre rāhumadhyaṃ tu cumbatastadvadeva hi ||
cumbataḥ śanimadhyaṃ tu agrabhāgo bṛhaspateḥ |
pūrvasyāṃ vṛttamadhyaṃ cumbato'gre śanerapi ||
rāhvagre sūryamadhyaṃ tu cumbatastadvadeva hi |
ketvagre cumbato bhaumaṃ bhṛgvagre somacumbake ||
evaṃ cakraṃ likhitvā tu bhavedatimanoharam iti |

Lesungshinweise: [Die Maßbasis und mehrere Endpunktangaben bleiben in Verbindung mit S.1153 unklar; dies ist die Übersetzung der überlieferten Konstruktionsbeschreibung, keine geometrisch verifizierte Bauzeichnung.]

Band III, S. 1154, Bālā- und Bhuvaneśvarī-Yantras
bālāyantraṃ tu vakṣyamāṇatripurabhairavīyantravat |
(tripurasārasamuccaye) yantrāntaramuktam |
trikoṇaṃ vilikhyādyaṃ vṛttaṃ dalānāṃ tataḥ pañcakaṃ tadbahiścāpi vṛttam |
punaḥ ṣaḍdalaṃ bāhyataścāpi vṛttaṃ likhedaṣṭapatrāṇi tadbāhyato'pi ||
atha bhuvaneśvarīyantram (śāradāyām) padmamaṣṭadalaṃ bāhyaṃ vṛttaṃ ṣoḍaśabhirdalaiḥ |
vilikhet karṇikāmadhye ṣaṭkoṇamatisundaram ||
caturasraṃ caturdvāramevaṃ maṇḍalamālikhet |

Band III, S. 1154–1155, Tripurabhairavī und verwandte Yantras
atha tripurabhairavīyantraṃ (śāradāyām) padmamaṣṭadalopetaṃ navayonyāḍhyakarṇikam |
caturdvārasamāyuktaṃ bhūgṛhaṃ vilikhet tataḥ ||
atha caitanyabhairavīyantraṃ (jñānārṇave) trikoṇaṃ caiva ṣaṭkoṇaṃ vasupatraṃ varānane |
caturasraṃ caturdvāramevaṃ maṇḍalamālikhet ||
bhuvaneśvarībhairavīkauleśvarabhairavyorapi tadeva yantram |
sampatpradābhairavīyantraṃ tripurabhairavīyantravat |
kāmeśvarabhairavīyantraṃ caitanyabhairavīyantravat |
atha ṣaṭkūṭābhairavīyantraṃ (jñānārṇave) yantramasyā varārohe trikoṇaṃ saṃpuṭaṃ likhet |
bahiraṣṭadalaṃ padmaṃ ravipatraṃ tato likhet ||
caturasraṃ caturdvāramevaṃ maṇḍalamālikhet |
atha rudrabhairavīyantraṃ tatraiva |
trikoṇaṃ caiva vṛttaṃ ca vṛttāṣṭadalapaṅkajam |
vṛttaṃ bhūmaṇḍalaṃ ca……………… iti ||

Lesungshinweise: [Danach enthält der Druck eine Punktlücke; saṃpuṭa und die doppelte Kreisverbindung werden nicht über den Quellwortlaut hinaus präzisiert.]

Band III, S. 1155, Chinnamastā-Yantra nach dem Yāmala
atha chinnamastāyantraṃ (yāmale) trikoṇaṃ vinyasedādau tanmadhye maṇḍalatrayam |
tanmadhye vilikhedyoniṃ dvāratrayasamanvitam ||
bahiraṣṭadalaṃ padmaṃ bhavicakratritayaṃ punaḥ |
kūrmabījaṃ likhenmadhye trikoṇe huṃ samanvitam ||

Lesungshinweise: Außen folgen ein achtblättriger Lotus und wiederum drei Kreise; die Bezeichnung bhavicakra ist beschädigt.

Band III, S. 1155–1156, Weitere Chinnamastā-Yantras
(tantrāntare) athocyate yantrarājaṃ vairocanayā maheśvari |
ṣaṭkoṇaṃ prathamaṃ lekhyaṃ madhyadeśe trikoṇakam ||
sūryabimbaṃ tato dadyāccaturasraṃ tataḥ param |
bhūgolaṃ ca tato dadyāccaturasraṃ tataḥ param ||
aṣṭapatraṃ tato dadyādyathāsthāne ca deśikaḥ |
candrabimbaṃ tato dadyādvahnibimbaṃ tataḥ param ||
bhūgolaṃ ca tato dadyādbhūpuratritayaṃ tataḥ |
vajrajālasamāyuktaṃ koṇe ṭadvayaṃ niyojayet ||
kiñjalke kesare dyānmantravarṇāṃstrikoṇake |
iti kāmopari dhyāyeddevīṃ vairocanīṃ śubhām ||
(tantrāntare) bhairavoktamahaṃ vakṣye yantraṃ sarvasamṛddhidam |
trikoṇaṃ prathamaṃ lekhyaṃ ṣaṭkoṇaveṣṭitañca tat ||
tribimbaṃ ca tato dyādguṇānāṃ pariṇāmakam |
bhūpuratritayaṃ kuryādvajrajālasamanvitam ||
koṇadeśe tato dadyāṭṭaṅkāstraṃ sumanoharam |
yathāsthānaṃ likheddhīmān kartṛkharparakaṃ śubham ||
ratikāmopari dhyāyeddevīṃ vairocanīṃ śubhām |
(merutantre) trikoṇaṃ rasakoṇaṃ vā'ṣṭadalaṃ bhūpuraṃ tataḥ |

Lesungshinweise: [Die Einzelverbindung zu ṭa/ṭha und den Staubfäden der ersten Fassung ist beschädigt; die Varianten bleiben getrennt.]

Band III, S. 1156, Dhūmāvatī- und Bagalāmukhī-Yantras
atha dhūmāvatīyantraṃ tantrāntare |
likhedaṣṭadalaṃ padmaṃ bhūpureṇa ca veṣṭitam |
atha bagalāmukhīyantraṃ (merutantre) sauvarṇe vā'tha vā raupye paittale vā'tha bhūrjake |
karpūrāgurukastūrīśrīkhaṇḍakuṅkumairapi ||
likhedyantraṃ prayatnena lekhanyā hematāmrayoḥ |
madhye yoniṃ samālikhya tadbāhye tu ṣaḍasrakam ||
tadbāhye'ṣṭadalaṃ padmaṃ tadbāhye ṣoḍaśacchadam |
caturasratrayaṃ bāhye caturdvāropaśobhitam ||

Band III, S. 1156–1157, Mātaṅgī- und Sumukhī-Yantras
atha mātaṅgīyantraṃ tantrāntare |
ṣaṭkoṇāṣṭadalaṃ padmaṃ likhedyantraṃ manoramam |
etasmin pūjayet pīṭhe navaśaktīḥ kramādimāḥ ||
atha yantrāntaraṃ (merutantre) trikoṇaṃ pañcakoṇaṃ ca bahiraṣṭadaladvayam |
ṣoḍaśāraṃ cāṣṭadalaṃ bhūpuratritayaṃ likhet ||
etaddvayamucchiṣṭacāṇḍālinyāḥ |
rājamātaṅgīyantraṃ tu tantrāt prāgevoktam |
laghumātaṅgyādibhedānāmapi tadeva yantramākalanīyam |
atha sumukhīyantram |
trikoṇaṃ pañcakoṇaṃ ca vṛttamaṣṭadalāvṛtam |
caturasraṃ ca tadbāhye sumukhīyantramīritam ||

Band III, S. 1157, Lakṣmī, Sarasvatī, Tvaritā und Nityaklinnā
atha lakṣmīyantraṃ (merutantre) dharmādikalpite pīṭhe bhūpuradvāraśobhite |
dalāṣṭake kesarāḍhyakarṇikāyāṃ yajedimām ||
bhūpuraveṣṭitamaṣṭadalapadmatrayātmakaṃ yantramanyatroktam |
atha sarasvatīyantraṃ tantrāntare |
padmamaṣṭadalaṃ lekhyaṃ caturasrāvṛtaṃ śubham |
yantrametadvarārohe vāgdevyāḥ parikīrtitam ||
tvaritāyā nityaklinnāyāśca yantraṃ pūrvoktabhuvaneśvarīyantravat |

Band III, S. 1157, Annapūrṇā, Pratyaṅgirā und Kubjikā
athānnapūrṇāyantraṃ (merutantre) trikoṇaṃ ca catuḥpatraṃ vasupatraṃ tataḥ param |
kalāpatraṃ ca bhūvimbaṃ caturasratrayāvṛtam ||
pratyaṅgirāyantra mannapūrṇāyantravat |
atha kubjikāyantram |
bindutrikoṇaṣaṭkoṇamaṣṭapatraṃ sakesaram |
śrīmatkubjeśvarīyantraṃ sadvāraṃ bhūpuratrayam ||
tantrāntare |
bindutrikoṇaṣaṭkoṇamaṣṭapatrāmbujaṃ tathā |
samātṛbījamaṣṭadalamaṣṭaśṛṅgaṃ sabhūpuram ||

Band III, S. 1158, Gaṅgā, Bāgamatī und Candra
gaṅgāyantraṃ tu sarasvatīyantravat |
bhūpurāvṛtaṣaḍdalaṃ bāgamatīyantram |
aṣṭadalakamaladvayātmakaṃ candrayantram |

Lesungshinweise: [Die erste Zeile ist im Scan blass; sarasvatī wird nach dem erkennbaren Schriftbild gelesen.]

Band III, S. 1158, Bhauma-Yantra
atha bhaumayantraṃ (merutantre) trikoṇaṃ pūrvamuddiśya pañcadhā vibhajet tataḥ |
tṛtīyarekhāṃ bindubhyāṃ lāñchayet samabhāgataḥ ||
ādyarekhāgrayugalaṃ tṛtīyābinduyojyantva |
dvitīyaśca samākṛṣya tṛtīyābinduyojyantva ||
yutā rekhā tṛtīyāṃ tu samā bhājyā samaṃ tataḥ |
turyāṃ bindudvayaṃ cātha tribhirbindubhiśca pañcamī ||
tṛtīyāgre prakurvīta pañcamyā madhyabinduje |
turyāgre yojayet samyak pañcamyā binduyordvayoḥ ||
atha bhūmigṛhaṃ dadyāt sotrāyudhaṃ vicakṣaṇaḥ |
evamekādhikā samyak koṇānāṃ viṃśatirbhavet ||

Lesungshinweise: [Mehrere Verben und die Waffenbezeichnung sotrāyudha sind beschädigt; die Abfolge ist als Quellbeschreibung erhalten, nicht als geometrisch geprüfte Konstruktionsanleitung.]

Band III, S. 1158, Yantras der Grahas, Richtungswächter und Mātṛkās
budhādīnāṃ yantraṃ tu bhūpurāvṛtāṣṭadalakamalam |
teṣāṃ yantrāntarāṇi vistarabhayānna likhyante |
piṅgalādigrahamātṛyantraṃ tu trikoṇapañcakoṇāṣṭadalabhūpurarūpam |
ṣaḍdalādbahiraṣṭadalamindrayantram |
agniyantramapi tadeva |
aṣṭadalamātramanyatroktam |
yamayantramindrayantravat |
nairṛtiyantraṃ tu pañcakoṇagarbhāṣṭadalarūpam |
ṣaḍdalādbahiraṣṭadalaṃ varuṇayantram |
ṣaḍdalādbahiraṣṭadaladvayaṃ vāyuyantram |
kuberayantramaṣṭadalamātram |
īśānayantraṃ śivayantravat |
brahmayantraṃ tu daśadalapadmam |
viṣṇuyantramevānantayantram |
ṣaṭkoṇakarṇikaṣoḍaśadalapadmaṃ brāhmīyantram |
pañcakoṇagarbhāṣṭadalakamalaṃ kaumārīyantram |
vaiṣṇavīyantramaṣṭadalapadmam |
tadeva vārāhīyantramapi |

Band III, S. 1158, Vārāhī-Mālā-Mantra und weitere Mātṛkā-Yantras
mālāmantre tu yantrāntaramuktaṃ (merutantre) yonipañcāsraṣaṭkoṇāṣṭapatraśatapatrakam |
sahasradalabhūvimbaśobhitaṃ dvāraśobhitam ||
kailāsācalamadhyasthaṃ pīṭhametadvicintayet |
trikoṇaṣoḍaśadalāṣṭadalaṣaḍdaladvayātmakaṃ svapnavārāhīyantraṃ tatraivoktam |
ṣaṭkoṇagarbhāṣṭadalapadmamaindracāmuṇḍāmahālakṣmīyantram |

Band III, S. 1159, Navadurgā-Cāmuṇḍā und Durgā
navadurgātmakacāmuṇḍāmantrayantraṃ tu tantrāntare |
etanmantrāvṛtatrayasya ṣaṭkoṇāṣṭadalaṃ likhet |
pañcaviṃśadalaṃ bāhye caturasrāvṛtaṃ śubham ||
atha durgāyantraṃ (merutantre) aṣṭapatrāmbujadvandvaṃ caturasratrayāvṛtam |
caturdvārasamāyuktaṃ kuṅkumādibhiruddharet ||

Lesungshinweise: Die vorausgehende Wendung etanmantrāvṛtatrayasya bezieht sich auf eine dreifache Mantraumfassung, bleibt aber syntaktisch unsicher.

Band III, S. 1159, Purashcharana eines Yantras
atha yantrapuraścaraṇaṃ tantrāntare |
ādau yantrasya siddhyarthaṃ tanmantrasya puraskriyām |
kṛtvā'yutapramāṇena paścādyantrasya vācaret ||
yathādhāraiḥ yathādravyairyantraṃ saṃlikhya yatnataḥ |
tatrāvāhyaiva taddevaṃ sampūjya vidhipūrvakam ||
dhyātvā baliṃ japaṃ homaṃ kṛtvā devaṃ visarjayet |
ekaikavāramāvartya tanmantraṃ saṃsmaran budhaḥ ||
itthaṃ japādibhiḥ siddhe yantre nāsādhyatā kvacit |
dvisahasrapramāṇena yantre kāryā puraskriyā ||

Lesungshinweise: [Der Bezugsumfang dieser letzten Zählung wird im knappen Wortlaut nicht weiter aufgelöst.]

Band III, S. 1159–1160, Tragbares Yantra: Vorbereitung und Traumbefragung
atha dhāraṇayantrasādhanamuktaṃ (merutantre) atha yantravidhiṃ vakṣye sarvatantreṣu gopitam |
siddhasya likhanādeva yantrasiddhiḥ prajāyate ||
na bhāvi yatra kāryaṃ tu siddhasyāpi tadā bhavet |
duḥsvapnadarśanaṃ pūrvaṃ tadā yantraṃ na kārayet ||
sādhakasya śubhe gṛhe samārādhyeṣṭadevatām |
svapyāt tridivasaṃ bhūmau haviṣyāśī jape rataḥ ||
etadyantraṃ kariṣyāmi mama tat kīdṛśaṃ prabho |
svapne vadeti deveśaṃ taduktena pūjanam ||
pradoṣasamaye kṛtvā likhet tridinaṃ śuciḥ |
tṛtīyadivase rātrau yathā svapnaḥ prajāyate ||
tathaivājñāṃ gṛhītvā tu susvapne cālikheddhruvi |
asvapne vā'tha duḥsvapne naiva kuryādvicakṣaṇaḥ |

Lesungshinweise: [Die Verbindung likhet tridinaṃ ist im Zusammenhang unsicher; die Quelle stellt die Traumbefragung vor die endgültige Herstellung.]

Band III, S. 1160, Belebung und Beschriftung des tragbaren Yantras
jīvasaṃsthāpanaṃ yantraṃ kuryādetat phalaṃ labhet |
ṣaṣṭhyantaṃ sādhakapadaṃ madhyabījordhvato likhet ||
dvitīyāntaṃ sādhyamadhaḥ kurudvandvaṃ ca pārśvayoḥ |
hasauṃ yantrasya jīvaḥ syānmadhyabhāgādadho likhet ||
haṃsaḥ so'haṃ manorasya likhedekaikamakṣaram |
īśānādiṣu koṇeṣu dakṣapārśve ca idvayam ||
udvayaṃ vāmapārśve ca pūrvādyādau likhet kramāt |
laṃ raṃ maṃ kṣaṃ tathā vaṃ yaṃ saṃ haṃ pūrvādike likhet ||
īśānapūrvayormadhye āṃ hrīṃ vāyavyasaumyayoḥ |
evaṃ dikpālabījāni daśadikṣu yajet kramāt ||
yantrarājāya vidmahe varapradāya dhīmahi tanno yantraḥ pracodayāt |
etasyāḥ pratikāṣṭhāyāṃ likhedvarṇatrayaṃ trayam |
bahiḥ prāṇapratiṣṭhāyā mantraṃ tantreṇa veṣṭayet ||
evaṃ tu likhitaṃ yantraṃ bhavet siddhipradāyakam |

Lesungshinweise: [Die genaue Verteilung der i/u-Laute und die Lesung hasauṃ bleiben im Druck unsicher.]

Band III, S. 1160–1161, Träger, Weihe und Tragen des Yantras
sthalānuktau bhūrjapatre kṣaume vā tāmrapatrake ||
yantraṃ vilikhya guṭikāṃ baddhvā sūtreṇa veṣṭayet |
lākṣayācchāditaṃ svarṇe rūpye tāmre'tha vā kṣipet ||
yaddevatākaṃ yantraṃ syāt tadbījena ca pūjayet |
tadabhāve mātṛkārṇairyantrapūjāṃ samācaret ||
aṣṭottarasahasraṃ tu mūlaṃ japtvā hunedghṛtam |
tatsaṃpātena saṃsiktaṃ kṛtvā yantraṃ niyojayet ||
mūrdhni bāhau gale vā'pi tattadiṣṭārthasiddhaye |
(merutantre) upāsyā vā bhūtalipiryantrasiddhividhāyinī |
ahnaiva sarveṣāṃ yantrāṇāṃ siddhimāpnuyāt ||

Lesungshinweise: [Religiöse Wirksamkeitsverheißung der Quelle.]

Band III, S. 1161, Bhūtalipi: Alphabet und Chiffren
atha bhūtalipinirṇayaḥ (śāradāyām) atha bhūtalipiṃ vakṣye munīnāmapi durlabhām |
yāṃ prāpya śambhormunayaḥ sarvān kāmān prapedire ||
pañca hrasvāḥ sandhivarṇā vyomerāgnijalai dharā |
antamādyaṃ dvitīyaṃ ca caturthaṃ madhyamaṃ kramāt ||
pañcavargākṣarāṇi syurvāntaḥ śvetendubhiḥ saha |
eṣā bhūtalipiḥ proktā bindvantārddhendudharaiḥ ||
pañca hrasvā iti akārādayaḥ |
sandhivarṇā ekārādayaścatvāraḥ |
vyoma hakāraḥ |
īro yakāraḥ |
agnī rephaḥ |
jalaṃ vakāraḥ |
dharā pṛthvī tadbījaṃ lakāraḥ |
antamityādi vargastheti śeṣaḥ |
vāntaḥ śakāraḥ |
śvetaḥ ṣakāraḥ |
induḥ sakāraḥ |

Lesungshinweise: [Die genaue Verbindung bindvantārdhendudhara im letzten Halbvers ist beschädigt; die Angaben zu Bindu und Halbmond werden nicht vereinheitlicht.]

Band III, S. 1161, Neun Bhūtalipi-Gruppen und Elemente
tathā |
āyaṃvarāṇāṃ varṇāṇāṃ pañcamāḥ śārṇasaṃyutāḥ |
vargādyā iti vijñeyā nava vargāḥ smṛtā amī ||
āyaṃvarāṇāmiti |
atra e ca avarṇāśca te |
āyaṃvarāṇāṃ akāraikārahakārā ityarthaḥ |
varṇānāṃ pañcamāḥ ṅañaṇanamāḥ |
śārṇaḥ śakāraḥ |
ete varṇā navāṇāṃ vargāṇāmādyā ityarthaḥ |
bhūtalipitvaṃ darśayati |
vyomerāgnijalakṣoṇīvarṇavarṇinaḥ pṛthagviduḥ |
dvitīyavargo bhūtaṃ syādagrame sajalaṃ dharā ||
bhūtaṃ syāditi |
dvitīyavargasya varṇacatuṣṭayātmakatvāditi bhāvaḥ |
evamagre'pi bodhyam |

Lesungshinweise: [Der Vers zu den Elementgruppen, insbesondere dvitīyavargo bhūtaṃ syād agrame sajalaṃ dharā, ist beschädigt. Die erkennbaren Gruppierungsangaben werden erhalten, die unklare vollständige Zuordnung wird nicht erfunden.]

Band III, S. 1162, Bhūtalipi-Gottheiten und Nyāsa
tathā |
viriñciviṣṇurudrāgniśraprajāpatidigīśvarāḥ |
kriyādiśaktisahitā navavargeśvarāḥ smṛtāḥ ||
ṛṣiḥ syāddakṣiṇāmūrtirgāyatrī chanda īritam |
devatā kathitā sadbhiḥ sākṣādvāgīśvarī parā ||
hārdiṣaḍvargakaiḥ kuryāt ṣaḍaṅgāni sajātibhiḥ |
(merutantre) svarairhīnairyathādyaśca mantrārṇaiḥ pañcapañcabhiḥ |

Lesungshinweise: [Die vollständige Neunerzuordnung der Gottheiten und der genaue Zusatz sajātibhiḥ sind nicht sicher lesbar.] Als Herren der neun Gruppen nennt der Text Viriñci, Viṣṇu, Rudra, Agni und weitere, im Druck beschädigt verbundene Gottheiten, darunter Prajāpati und die Herren der Richtungen.

Band III, S. 1162, Die Schriftgöttin als kosmischer Baum
atha dhyānaṃ (śāradāyām) dhyāyellipitarormūlaṃ devīṃ tanmayapaṅkajam |
vadanti sudhiyo vṛkṣaṃ nityaṃ varṇamayaṃ śubham ||
parasaṃvinmahābījaṃ bindunādamahāṅkuram |
pṛthivyakṣaraśākhābhiḥ sarvadikṣu vijṛmbhitam ||
salilākṣarapatraiḥ svaiḥ saṃjñāditayugapatham |
vahnivarṇollasaddīptiṃ raveriva sudrumam ||
marudvarṇollasatpuṣpaiścitrayantaṃ vapuḥśriyam |
ākāśārṇaphalendraṃ sarvabhūtāśrayaṃ param ||
parāmṛtāsvādayadbhiḥ siñcantaṃ parameśvarīm |
vedāgamādibhiścchatrasamuccitamanoharam ||
śivaśaktimayaṃ sākṣācchāyāśritajagattrayam |
etamāśritya sudhiyaḥ sarvān kāmān prapedire ||

Lesungshinweise: [Die beschädigten Bildverbindungen werden nicht durch zusätzliche Metaphern ergänzt.] Die Wasserbuchstaben bilden seine Blätter; die anschließende Verbindung saṃjñāditayugapatha ist beschädigt. Er ist die erhabene Zuflucht aller Wesen und spendet den Geschmack des höchsten Nektars; dabei wird Parameśvarī genannt, doch die Verbverbindung ist unsicher.

Band III, S. 1162–1163, Gestalt Vāgīśvarīs und Bhūtalipi-Purashcharana
acchonmuktaśaśāṅkakoṭisadṛśīmāpīnatuṅgastanīṃ candrārdhānvitamastakāṃ madhumadālolanetratrayām |
bibhrāṇāmaniśaṃ varaṃ japavaṭīṃ vidyāṃ kapālaṃ karaiḥ ramyāṃ yauvanagarvitāṃ lipitanuṃ vāgīśvarīmāśraye ||
atha puraścaraṇam |
lakṣaṃ nyasejjapet tāvajjuhuyādayutaṃ tilaiḥ |
pūjayedanvahaṃ devīṃ pīṭhe prāgīrite sudhīḥ ||
(merutantre'pi) lakṣaṃ prajapyāyutaṃ tilairhutvā ca tarpayet |
evaṃ bhūtalipiḥ sedhyā yantrasiddhiḥ prajāyate ||
śrīvidyārādhane vā'pi samartho jāyate naraḥ |
iti bhūtalipipuraścaraṇam |

Lesungshinweise: [vidyā wird im Bild als Wissen, möglicherweise als Buch, genannt; diese Konkretisierung bleibt offen.]

Band III, S. 1163, Purashcharana des Mātṛkā-Nyāsa
atha mātṛkānyāsapuraścaraṇaṃ (śāradāyām) dīkṣitaḥ proktamārgeṇa nyasellakṣaṃ samāhitaḥ |
japet tatsaṃkhyayā vidvānayutaṃ madhurāplutaiḥ ||
vidadhīta tilairhomaṃ mātṛkāmanvahaṃ japet |
iti mātṛkānyāsapuraścaraṇam |

Band III, S. 1163, Trilohī-Mudrā: Ring aus drei Metallen
atha trilohimudrā tatraiva |
somasūryāgnirūpāḥ syurvarṇā lohatrayaṃ tathā |
raupyaminduḥ smṛto hema sūryastāmraṃ hutāśanaḥ ||
lohabhāgāḥ samuddiṣṭāḥ svarādyakṣarasaṃkhyayā |
tairlohaiḥ kārayenmudrāmasaṅghaṭitasaṅgatām ||
sāgraṃ sahasraṃ saṃjapya spṛṣṭvā tāṃ juhuyāt tataḥ |
tasyāṃ saṃpātayenmantrī sarpiṣā pūrvasaṃkhyayā ||
niḥkṣipya kumbhe tāṃ mudrāmabhiṣekoktavartmanā |
āvāhya pūjayeddevīmupacāraiḥ samāhitaḥ ||
abhiṣicya vinītāya dadyāt tāṃ mudrikāṃ guruḥ |

Lesungshinweise: [sāgraṃ sahasram nennt hier keine ausdrücklich ausbuchstabierte Zusatzanzahl; das Metallverhältnis wird im Vers nur durch Buchstabenklassen chiffriert.]

Band III, S. 1164, Dreimetallring: Verheißung und Kommentar
iyaṃ rakṣā kṣudrarogaviṣajvaravināśinī ||
vyālacauramṛgādibhyo rakṣāṃ kuryādihodyatā |
yuddhe vijayamāpnoti dhārayenmanujeśvaraḥ ||
somasūryāgnirūpā iti |
akārādayaḥ svarāḥ somarūpāḥ |
kādayo bhāntāḥ sparśavarṇāḥ sūryarūpāḥ |
yakārādayo vyāpakavarṇā agnirūpā ityarthaḥ |
tatheti |
tathaiva lohatrayamapi somasūryāgnirūpamityarthaḥ |
etadeva sphuṭayati raupyamityādinā |
bhāgā aṃśāḥ |
svarādyakṣarasaṃkhyeti |
raupyasya ṣoḍaśa |
hemnaḥ pañcaviṃśatiḥ |
tāmrasya daśabhāgā ityarthaḥ |
asaṅghaṭitasaṅgatāmiti |
asaṅghaṭitāmekarūpatāmanāpannām |
saṅgatāṃ parasparasambaddhām |
saṃjapyeti |
japaścātra mātṛkāvarṇaireva |
tasyāṃ saṃpātayediti |
svāheti hutvā tasyāṃ mudrāyāṃ saṃpātājyaṃ niḥkṣipedityarthaḥ |
abhiṣekoktavartmaneti |
kāmyābhiṣekoktarītyetyarthaḥ |

Lesungshinweise: [Der gedruckte Endpunkt der Verschlusslaute erscheint als bhānta; die Zahl 25 verweist auf die fünf vollständigen Klassen.] [Historische Schutz- und Heilverheißungen, keine empirischen Wirkungsnachweise.]

Band III, S. 1164–1165, Wunscherfüllende Abhiṣeka
kāmyābhiṣekastu tatraiva |
pūrvoktaṃ paṅkajaṃ kṛtvā kumbhaṃ saṃsthāpya pūrvavat |
kṣīreṇa pūrayenmantrī yathāvat kṣīraśākhinām ||
aṣṭagandhaṃ viloḍyāsmin navaratnasamanvite |
āvāhya pūjayeddevīṃ mātṛkāmuktamārgataḥ ||
sahasraṃ sādhitaistoyairabhiṣiñcet priyaṃ naram |
bhānuvāre śubhe lagne brāhmaṇānapi bhojayet ||
gurave dakṣiṇāṃ dadyādbhaktiyuktaḥ svaśaktitaḥ |
rakṣākaraṃ viśeṣeṇa kṛtyādrohopaśāntidam ||
aiśvaryajananaṃ puṃsāṃ sarvasaubhāgyasiddhidam |
abhiṣekamimaṃ prāhurviśvasaṃmohanaṃ param iti ||
devīṃ mātṛkāsarasvatīm |
abhiṣiñcediti |
abhiṣekastu vilomamātṛkāvarṇaiḥ kāryaḥ |
abhiṣiñcedvilomena sādhyāntaṃ dattadakṣiṇam |
ityabhiṣekāntare tatraivoktatvāt |

Lesungshinweise: [Die Formulierung kṣīreṇa … kṣīraśākhinām ist nicht botanisch eindeutig aufgelöst; die Wirkungen sind Quellenverheißungen.]

Band III, S. 1165, Navaratna-Mudrā
atha navaratnamudrā tatraiva |
vibhajenmātṛkāṃ mantrī navavarṇān yathākramāt |
aṣṭāṣṭau svarāḥ sparśāḥ pañcaśo vyāpakā api ||
navavargāḥ samuddiṣṭā navaratneśvaragrahāḥ |
arkenduraktajagurubhṛgumandāhiketavaḥ ||
māṇikyaṃ mauktikaṃ cāru vidrumaṃ gāruḍaṃ punaḥ |
puṣparāgaṃ lasadvajraṃ nīlaṃ gomedakaṃ śubham ||
vaidūryaṃ navaratnāni mudrāṃ taiḥ kalpayecchubhām |
japahomādikaṃ sarvaṃ kuryāt pūrvoktavartmanā ||
yo mudrāṃ dhārayedenāṃ tasya syurvaśagā grahāḥ |
vardhate tasya saubhāgyaṃ lakṣmīracyutā bhavet ||
kṛtyādrohā vinaśyanti naśyanti sakalāpadaḥ |
rakṣobhūtapiśācādyā nekṣante taṃ bhayākulāḥ ||
uparyupari vardhante dhanaratnādisampadaḥ |
iti navaratnamudrā |

Lesungshinweise: [Historische Bezeichnungen der Edelsteine; keine ungesichert modernisierte mineralogische Gleichsetzung. Die Wirkungen sind religiöse Verheißungen.]

Band III, S. 1165, Ṣoḍhā-Nyāsa: Einleitung
atha ṣoḍhānyāsapuraścaraṇaṃ tantrāntare |
devībhāvasamāyuktaḥ ṣoḍhānyāsaparo bhavet |
daśavidyādhiyo sā ca daśadhā bhinnabhinnataḥ ||
pratyekaṃ ṣaḍṛṣiṃ taṃ taṃ taddhyānaṃ ca samācaret |
ṛṣicchandādikaṃ yatra kīrtitaṃ parameśvari ||
tadeva tatra gaditamanukte mūladevavat |
dhyānaṃ chandādikaṃ stotraṃ devīvad sarvameva tu ||

Lesungshinweise: [Die Verbindung daśavidyādhiyo ist im Druck beschädigt; der Bezug auf die zehn Vidyās ist erkennbar.]

Band III, S. 1166, Abschluss der Ṣoḍhā-Nyāsa-Purashcharana
ayutaṃ ca puraścaryā nyāsastatkramayogataḥ |
iti ṣoḍhānyāsapuraścaraṇam |

Band III, S. 1166, Purashcharana von Sahasranāma, Stotra und Kavaca
atha sahasranāmastavakavacānāṃ puraścaraṇaṃ tatraiva |
īśvara uvāca |
sahasranāmastotreṣu kavaceṣvapi pārvati |
kavacādau tu yā proktā sā vai kāryā puraskriyā ||
yatrānuktā puraścaryā tatra kiṃ vā vidhīyate |
ayutaṃ tu puraścaryā stotramātre prakīrtitā ||
sahasranāmakavace puraścaryā triyaṃ matā |
evaṃ puraskriyāṃ kṛtvā daśāṃśaṃ havanādikam ||
tarpaṇaṃ mārjanaṃ devi kvacit parikīrtitam |
mahākālamate proktaṃ tatrasthaṃ caiva samācaret ||
viprasaṃtoṣaṇenaiva sarvaṃ siddhyati pārvati |
havanaṃ tu tathā kāryaṃ puraścaryādikaṃ bhavet ||

Lesungshinweise: [Diese Zahl ist beschädigt und wird nicht zu einer bestimmten Wiederholungszahl ergänzt.]

Band III, S. 1166–1167, Die Glieder eines Stotras
sahasranāmarūpaṃ vai kīdṛśaṃ parameśvari |
tathā ca kavacaṃ devi kiṃrūpaṃ parikīrtitam ||
śivadevyostu saṃvādo brahmarandhre prakīrtitam |
anye ślokāḥ keśatulyā ṛṣiḥ śira udīritam ||
chando mukhaṃ bhaveddevi devatā hṛdayaṃ bhavet |
bījaṃ guhyamiti proktaṃ śaktiṃ tu padagāṃ viduḥ ||
sarvāṅgaṃ kīlakaṃ devi hyarthavādaḥ prakīrtitaḥ |
stotramadhye sthitaṃ yadyat tat sarvaṃ stotrarūpakam ||
evaṃ ca devadeveśi stotrarūpaṃ prakīrtitam |
tathaiva kavacaṃ devi jñātvā pāṭhaṃ paṭhet priye ||
aṅgahīne bhavecchāpaḥ sarvathā parameśvari |
phalastutyādikaṃ devi aṅgamityabhidhīyate ||
ādyopāntaṃ vinā devi phalamardhaṃ prakīrtitam |
atrārthe pratyayo devi ṣaḍaṅgādyā yathā smṛtāḥ ||

Band III, S. 1167, Vollständige Rezitation und Homa
havanaṃ kavacādīnāṃ ślokānte vihitaṃ ca vā |
ādyopāntaṃ paṭhitvā tu paścāt tu havanaṃ matam ||
ādau pūrṇaṃ tu saṃpaṭhya tathaivānte maheśvari |
madhye nāmāni pāṭhyāni puraścaryā prakīrtitā ||
ślokānte havanaṃ proktaṃ ślokānte mārjanādikam |
tatra stotroktavidhinā puraścaryādikaṃ caret ||
stotramāvartya saṃpūrṇaṃ tadante gaṇanāṃ caret |
saṃpūrṇahomayogo'sya kathitaste priyaṃvade ||
sārūpyaṃ kavacasya ca sāyujyaṃ stotramīritam |
sānnidhyaṃ nāmasāhasraṃ tritayaṃ parikīrtitam ||

Band III, S. 1167–1168, Die Ritualordnung als Königreich
kavacaṃ kavacarūpaṃ syāt stotraṃ sahacaro bhavet |
sahasranāmastotraṃ tu pūjāsthāne prakīrtitam ||
pūjā durgasvarūpā syādbalidānaṃ tu māraṇam |
mantro rājā puraścaryā rājyasampattirīritā ||
sampatyā tu vinā rājā na śobhati maheśvari |
sampattimūlametaddhi sarvameva prakīrtitam ||
homo mantraḥ iti proktaḥ parjanyastu tarpaṇam |
jalaṃ durgasvarūpaṃ vai tvabhiṣekaḥ prakīrtitaḥ ||
brāhmaṇānāṃ bhojanaṃ tu duṣṭasainyaprabhakṣaṇam |
devatāguruvidyaikyaṃ tvātmaikyaṃ paribhāvya ca ||
sarvasiddhīśvaro bhūtvā trailokyādhipatirbhavet |
yathā ca rājarājyādau śatrusainyabhayaṃ bhavet ||
siddhirājye mahādevi tathaiva parikīrtitam |
durgayantrādikaṃ devi deśarājye yathā matam ||
tathaiva siddhirājyasya puraścaryādikaṃ matam |
mantro rājā gururmantrī gaṇeśo dvārapālakaḥ ||
sādhanaṃ śatrumuṇḍasya siṃhāsanamitīritam |
sādhakena tathā kāryaṃ yena sarvaṃ tu siddhyati ||
naimittikaṃ ca kāmyaṃ ca hayāhiradako matau |
homadhūpaḥ patākā syājjapastu siddhabhūmikā ||
siddhirājādhipe devi kiṃ na siddhyati bhūtale |
ṣoḍhānyāsādikaṃ senā devatā rājyadāyikā ||
yantraṃ tu vajradurgaṃ tu jīvanacakraṃ tvamedakam |
kavacādipuraścaryā proktā kiṃ śrotumicchasi ||
iti stavakavacasahasranāmapuraścaraṇam |
anuktapuraścaraṇānāṃ stavakavacādīnāṃ puraścaraṇametat |
uktapuraścaraṇānāṃ tu teṣāṃ kalpoktameva tat kāryam |

Lesungshinweise: [Einzelne Gleichsetzungen sind im Druck beschädigt.] Anlassbezogene und wunscherfüllende Riten entsprechen königlichen Transport- oder Kriegsmitteln; die genaue Wortgruppe ist beschädigt.

Band III, S. 1168–1169, Karpūrastava-Purashcharana
atha karpūrastavapuraścaraṇaṃ (vīratantre) devyuvāca |
karpūrākhyamidaṃ stotraṃ yaduktaṃ bhavatā purā |
ṣaṭkarmasādhanaṃ tasya prayogān vada śaṅkara ||
śrīśiva uvāca |
śṛṇu devi pravakṣyāmi karpūrastavasādhanam |
sakṛt kṛte'pi deveśi kālī tuṣṭā bhavet sadā ||
śanibhaumadine devi snātvā prayatamānasaḥ |
saṃpūjya kālikāṃ devīṃ saṅkalpaṃ samyagācaret ||
kṛtvā ṣoḍhādikaṃ devi paṭhet stotramanuttamam |
ayutaikapramāṇena taddaśāṃśaṃ hunet sudhīḥ ||
tarpaṇaṃ cābhiṣekaṃ ca brāhmaṇān bhojayettataḥ |
paścāt svakāryasiddhyarthaṃ prayogānācaret tathā ||
rājño bhaye samutpanne durbhikṣe śatrusaṃkaṭe |
trāsotpanne maheśāni rogaśokabhaye tathā ||
paṭhet stotraṃ mahākālyāḥ sarvaśāntiṃ prayacchati |
kumārīpūjanaṃ cānte kartavyaṃ susamāhitaḥ ||
evaṃ kṛte maheśāni samyak siddhirbhaveddhruvam |
iti karpūrastavapuraścaraṇam |

Lesungshinweise: [Die Wirkungen sind Verheißungen der Quelle; der vollständige Karpūrastava selbst wird hier nicht zitiert.]

Band III, S. 1169, Saptashatī: Einleitung und Umfang ihres Geheimnisses
atha saptaśatīstavavidhānam |
(muktāvalyām) saptaśatyā vidhānaṃ tu śṛṇu vakṣyāmi yatnataḥ |
yajjñātvā sādhakaśreṣṭhaḥ sarvasiddhimavāpnuyāt ||
(merutantre) saptaśatyāstu sakalaṃ tattvaṃ vedmyahameva hi |
pādonaṃ śrīharirvetti vetyardhaṃ tu prajāpatiḥ ||
vyāsasturyāṃśakaṃ vetti koṭyaṃśamitare janāḥ |
(vārāhītantre) ṛṣicchandādikaṃ nyasya paṭhet stotraṃ vicakṣaṇaḥ |

Band III, S. 1169–1170, Saptashatī: Zuordnungen der drei Caritas
ṛṣyādinyāsa ukto (merutantre) saptaśatyāścaritre tu prathame padmabhūrmuniḥ |
chando gāyatramuditaṃ mahākālī tu devatā ||
vāgbījaṃ pāvakastattvaṃ dharmārthe viniyojanam |
madhyamasya caritrasya munirviṣṇurudāhṛtaḥ ||
uṣṇik chando mahālakṣmīrdevatā bījamadrijā |
vāyutattvaṃ dhanaprāptyai viniyoga udāhṛtaḥ ||
uttarasya caritrasya muniḥ śaṅkara ucyate |
mahāsarasvatī devī triṣṭup chanda udāhṛtam ||
kāmo bījaṃ ravistattvaṃ kāmāptyai viniyojanam |
tantrāntare |
navārṇamantravarṇaistu ṣaḍaṅganyāsamācaret |
devatātrayadhyānāni (durgāprakaraṇe) proktāni |

Lesungshinweise: [Die Bīja-Chiffren und ravi werden quellengetreu belassen.]

Band III, S. 1170, Saptashatī: Buch und ununterbrochene Kapitelrezitation
atha pāṭhakramo (vārāhītantre) ādhāre sthāpayitvā tu pustakaṃ vācayet tataḥ |
hastasaṃsthāpanādeva bhavedardhaphalaṃ yataḥ ||
yāvacca paryante'dhyāyastāvacca viramet paṭhan |
yadi pramādādadhyāye virāmo bhavati priye ||
punaradhyāyamārabhya paṭhet sarvaṃ muhurmuhuḥ |
anukramāt paṭheddevi śiraḥkampādikaṃ tyajet ||

Lesungshinweise: [Im Druck fehlt im ersten Unterbrechungssatz offenbar eine Negation; die folgende ausdrückliche Neustartregel sichert den Sinn.]

Band III, S. 1170–1171, Saptashatī-Rezitation nach der Mahākālasaṃhitā
(mahākālasaṃhitāyām) brāhmaṇān varayitvaivaṃ vastrālaṅkaraṇāsanaiḥ |
vidadhyāt kāmanollekhaṃ pūjāṃ śakyā ca pustake ||
śanaiḥ paṭhet pāṭhako'pi varṇoccāraṇapūrvakam |
saktyaktaṃ nāpi viśliṣṭaṃ na śiraścāpi cālayet ||
tanumāndolayannāpi na hasan rudan vrajan |
nābhyanyānyālapaṃśca na madhye chidravat tathā ||
ācāntaḥ kṛtaśaucaśca paṭhettadgatamanīṣān |
etena vidhinā'dhīte tuṣyate jagadambikā ||
yathoktaphaladātrī ca bhavati prāṇavallabhe |

Lesungshinweise: [Einzelne Druckverbindungen zur Artikulation sind beschädigt; die Gegenüberstellung verbunden/auseinandergezogen ist erkennbar.] Eine solche Lesung erfreue Jagadambikā, die dann die genannten Früchte gewähre.

Band III, S. 1171, Praṇava und historische Vorschriften zur Handschrift
(vārāhītantre) praṇavaṃ cādito dattvā stotraṃ vā saṃhitāṃ paṭhet |
ante ca praṇavaṃ dadyādityuvācādipūruṣaḥ ||
tathā |
svayaṃ ca likhitaṃ yacca śūdreṇa likhitaṃ bhavet |
abrāhmaṇena likhitaṃ taccāpi viphalaṃ bhavet ||
stotre na dṛśyate yatra praṇavaṃ tatra vinyaset |
sarvatra pāṭhe vinyasyastvanyathā viphalaṃ bhavet ||

Lesungshinweise: [Dies dokumentiert die soziale Ausschlussregel der Quelle; es ist keine redaktionelle Bewertung von Schreibenden oder heutigen Ausgaben.]

Band III, S. 1171, Verehrung des Vorlesers und Rahmensūktas
(devīpurāṇe) vācakaṃ pūjayitvā tu yathāvibhavavistaraiḥ |
vācayīta tato rājan devīmāhātmyamuttamam ||
tadante śāntikaṃ dadyāt janasya satṛpasya ca |
anena vidhinā rājan yaḥ paṭhecchṛṇuyādapi ||
cintayedvācayedvāpi tasya puṇyaphalaṃ śṛṇu |
vājapeyasahasrasya aśvamedhaśatasya ca ||
yat phalaṃ labhate tāvattatphalaṃ śatadhā bhavet ityādi |
(marīcikalpe) rātrisūktaṃ japedādau madhye saptaśatīstavam |
prānte tu japanīyaṃ vai devīsūktamiti kramaḥ ||
evaṃ saṃpuṭitaṃ stotraṃ sarvakāmārthasiddhaye |

Lesungshinweise: Am Ende wird Frieden für das Volk und den König erbeten; die gedruckte Verbindung satṛpa ist unsicher.

Band III, S. 1172, Welche Sūktas und welcher Grundmantra gemeint sind
atra rātrisūktaṃ ca |
tvaṃ svāhā tvaṃ svadhā ityādi prathamacaritrasthastutirūpaṃ devīsūktam |
namo devyai ityādi tṛtīyacaritrasthastutirūpamiti nāgojibhaṭṭādayaḥ |
anye tu sūktadvayaṃ vaidikamevāhuḥ |
(merutantre) mārkaṇḍeyapurāṇoktaṃ nityaṃ caṇḍīstavaṃ paṭhet |
puṭitaṃ mūlamantreṇa upaprāpnoti vāñchitam ||
mūlamantrastu durgāprakaraṇokto navārṇaḥ |

Lesungshinweise: [Alle Sūkta-Zitate sind hier ausdrücklich nur Incipits, keine vollständigen Hymnen.] Die Druckfußnote nennt deren Anfänge „rātrī vyakhya…“ und „ahaṃ rudre…“.

Band III, S. 1172, Saptashatī-Purashcharana und Navarātra-Variante
atha puraścaraṇaṃ (marīcikalpe) kṛṣṇāṣṭamīṃ samārabhya yāvat kṛṣṇacaturdaśīm |
vṛddhyaikottarayā jāpyaṃ pūrvasaṃpuṭitaṃ tu tat ||
evaṃ devi mayā proktaḥ pauraścaraṇikaḥ kramaḥ |
tadante havanaṃ kuryāt pratiślokena pāyasaiḥ ||
rātrisūktaṃ prati ṛcaṃ tathā devyāstu sūktakam |
pratiślokeneti |
tasya (kātyāyanītantre) kvacinmantravibhāgena |
tadajñāne tu ślokenaiva homaḥ kārya iti sāmpradāyikāḥ |
navarātre prakārāntareṇa puraścaraṇamuktaṃ tatraiva |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi navarātravidhānakam |
japedekottarāṃ vṛddhiṃ dināni navasaṃkhyayā ||
navākṣarīvidhānena saṃpūjyātha vicakṣaṇaḥ |
sahasraṃ prajapenmantraṃ pratyekaṃ ca yathāvidhi ||
hutvā daśāṃśato homaṃ tantre siddhimavāpnuyāt |
iti puraścaraṇam |

Band III, S. 1172–1173, Śatacaṇḍī: Anlass und Vorbereitung
atha prasaṅgācchatacaṇḍīvidhirlikhyate |
tathā ca (merutantre) śatacaṇḍīvidhānaṃ tu pravakṣye prītaye nṛṇām |
nṛpopadravamāpanne durbhikṣe bhūmikampane ||
ativṛṣṭyāmanāvṛṣṭau paracakrabhaye kṣaye |
sarve vighnā vinaśyanti śatacaṇḍīvidhau kṛte ||
rogāṇāṃ vairiṇāṃ nāśo dhanaputrasamṛddhayaḥ |
śaṅkarasya bhavānyā vā prāsādanikaṭe śubham ||
maṇḍapaṃ dvāravedyāḍhyaṃ kuryāt sadhvajatoraṇam |
tatra kuṇḍaṃ prakurvīta pratīcyāṃ madhyato'pi vā ||
snātvā nityakṛtiṃ kṛtvā yojayeddaśavāḍavān |
jitendriyān sadācārān kulīnān satyavādinaḥ ||
ṭhayupattrāścaṇḍikāpāṭhe ratān lajjādayāvataḥ |
madhuparkavidhānena vastrasvarṇādidānataḥ ||
japārthamāsanaṃ mālāṃ dadyāt tebhyo'pi bhojanam |
te haviṣyānnamaśnanto mantrārthagatamānasāḥ ||
bhūmau śayānāḥ pratyekaṃ japeyuścaṇḍikāstavam |
mārkaṇḍeyapurāṇoktaṃ daśakṛtvaḥ sacetasaḥ ||
navārṇaṃ caṇḍikāmantraṃ japeyuścāyutaṃ kvacit |
vāḍavā viprāḥ |

Lesungshinweise: [Eine weitere Eigenschaft ist beschädigt. Die Fußnote liest statt kulīna in Exemplar 2 kṛtajña, „dankbar“.] [Die Fußnote bietet für kvacit die Variante pṛthak, „jeweils“. Der Kommentar erklärt vāḍava als Brahmane.] Die Fußnote liest statt kulīna in Exemplar 2 kṛtajña, „dankbar“.] Sie werden mit Madhuparka, Gewändern, Gold, Sitzen, Gebetsketten und Nahrung geehrt.

Band III, S. 1173–1174, Teilnehmerzahl und Dauer der Śatacaṇḍī
anyacca |
pañcabhiḥ saptabhirvāpi navaikādaśabhistathā |
adīrghadivase kṣipraṃ vidadhyāccaṇḍikāmakham ||
ayugmabrāhmaṇaiḥ kāryaṃ śatāvṛttaṃ susiddhaye |
tripañcasaptanavabhirdinaiḥ pakṣeṇa vā punaḥ ||
devīmāhātmyapāṭhaṃ tu yugmairvipraiḥ kṛtaṃ ca yat |
niṣphalaṃ ca bhavettatsarvaṃ bhūtināśaṃ ca prāpnuyāt ||
iti yadvacanadvayaṃ kodaṇḍabhaṭṭādyā likhyate tattu nirmūlam |
tadgranthānupalambhādanekatantravirodhācca |

Lesungshinweise: [Diese Zurückweisung gehört zum Quelltext und verhindert, die gerade Teilnehmerzahl pauschal als unzulässig darzustellen.] Eine daran anschließende Aussage erklärt die Lesung durch eine gerade Anzahl für fruchtlos und unheilbringend.

Band III, S. 1174, Kumārīs im Śatacaṇḍī-Ritus
tathā |
yajamānaḥ pūjayecca kanyānāṃ daśakaṃ śubham |
dvivarṣādyā daśābdāntāḥ kumārīḥ paripūjayet ||
tathā |
viprāṃ sarveṣṭasaṃsiddhyai yaśase kṣatriyodbhavām |
vaiśyajāṃ dhanalābhāya putrāptyai śūdrajāṃ yajet ||
dvivarṣādīnāṃ pratyekaṃ nāmāni |
dvivarṣā sā kumāryuktā trimūrtistrihāyanikā |
caturvarṣā tu kalyāṇī pañcavarṣā tu rohiṇī ||
ṣaḍvarṣā kālikā proktā caṇḍikā saptahāyanā |
aṣṭavarṣā śāmbhavī syāddurgā tu navahāyanā ||
subhadrā daśavarṣoktā tā mantraiḥ paripūjayet |
ekābdayā prītyabhāvo hyaddhābdā tu vivarjitā ||
mantrākṣaramayīṃ lakṣmīṃ mātṛṇāṃ rūpadhāriṇīm |
navadurgātmikāṃ sākṣāt kanyāmāvāhayāmyaham ||

Lesungshinweise: [Die Varṇa-Zuordnungen sind historischer Quellinhalt, keine Bewertung von Kindern.] Ein einjähriges Mädchen werde nicht erfreut; die folgende ausgeschlossene Altersangabe ist beschädigt.

Band III, S. 1174–1175, Gebete für Kumārī, Trimūrti, Kalyāṇī und Rohiṇī
kumārikādikanyānāṃ pūjāmantrān vade'dhunā |
jagatpūjye jagadvandye sarvaśaktisvarūpiṇi ||
pūjāṃ gṛhāṇa kaumāri jaganmātre namo'stu te |
tripurāṃ tripurādhārāṃ trivargajñānarūpiṇīm ||
trailokyavanditāṃ devīṃ trimūrtiṃ pūjayāmyaham |
kalātmikāṃ kalātītāṃ kāruṇyahṛdayāṃ śivām ||
kalyāṇajananīṃ nityāṃ kalyāṇīṃ pūjayāmyaham |
aṇimādiguṇādhārāmakārādyakṣarātmikām ||
anantaśaktikāṃ lakṣmīṃ rohiṇīṃ pūjayāmyaham |

Band III, S. 1175, Gebete für Kālikā, Caṇḍikā, Śāmbhavī, Durgā und Subhadrā
kāmacāriṃ śubhāṃ kāntāṃ kālacakrasvarūpiṇīm ||
kāmadāṃ karuṇodārāṃ kālikāṃ pūjayāmyaham |
caṇḍavījāṃ caṇḍamayīṃ caṇḍamuṇḍaprabhañjanīm ||
pūjayāmi sadā devīṃ caṇḍikāṃ caṇḍavikramām |
sadānandakarīṃ śāntāṃ sarvadevanamaskṛtām ||
sarvabhūtātmikāṃ lakṣmīṃ śāmbhavīṃ pūjayāmyaham |
durgame dustare kārye bhavaduḥkhavināśinīm ||
pūjayāmi sadā bhaktyā durgāṃ durgatināśinīm |
sundarīṃ svarṇavarṇābhāṃ sukhasaubhāgyadāyinīm ||
subhadrajananīṃ devīṃ subhadrāṃ pūjayāmyaham |

Band III, S. 1175, Verehrung und viertägige Zählordnung
etairmantrairlakṣaṇāḍhyāṃ tāṃ tāṃ kanyāṃ samarcayet ||
gandhaiḥ puṣpairbhakṣyabhojyairvastrairābharaṇairapi |
vedyāṃ viracite ramye sarvatobhadramaṇḍale ||
ghaṭaṃ saṃsthāpya vidhivat tatrāvāhyārcayeccikām |
tataśca kanyakāścāpi bhojayedbrāhmaṇānapi ||
upacāraiśca vividhaiḥ pūrvoktāvaraṇānyapi |
evaṃ caturdinaṃ kṛtvā pañcame homamācaret ||
etena prathame'hni pratyekamekaikāvṛttiḥ |
dvitīye dve dve |
tṛtīye tisrastisraḥ |
caturthe catasraścatasra ityuktaṃ bhavati |

Lesungshinweise: Auf dem Altar wird ein anmutiges Sarvatobhadra-Maṇḍala angelegt, darin ein Krug aufgestellt und die Göttin angerufen und verehrt; die gedruckte Endverbindung arcayeccikām ist beschädigt.

Band III, S. 1175–1176, Śatacaṇḍī – fünfter Tag und Feueropfer
taduktaṃ (rudrayāmale) ekaṃ dve trīṇi catvāri japecca dinacatuṣṭaye |
pañcame divase prātarhomaṃ kuryādvidhānataḥ—iti ||
atha brāhmaṇahomadravyāṇyuktāni (merutantre) pāyasādyaistu madhvaktairdrākṣārambhāphalairapi |
mātuluṅgekṣukhaṇḍairnārikelaiḥ puraistilaiḥ ||
jātīphalairāmraphalaiḥ ramyairmadhuravastubhiḥ |
saptaśatyā daśāvṛttyā pratiślokaṃ hutaṃ caret ||
ayutaṃ ca navārṇena sthāpite'gnau vidhānataḥ |
homavidhau yo viśeṣaḥ sa cāgre vakṣyate mayā ||
kṛtvāvaraṇadevānāṃ homaṃ tattanmantrataḥ |
kṛtvā pūrṇāhutiṃ samyagdevīmagniṃ visṛjya ca ||
abhiṣiñcecca yaṣṭāraṃ vipraughaḥ kalaśodakaiḥ |

Band III, S. 1176, Śatacaṇḍī – Besprengungsformeln und Gaben
abhiṣekamantrāstu |
viśveśvarīṃ jagaddhātrīm—ityādi |
devyā yayā tatamidam—ityādi |
namo devyai mahādevyai—ityādi |
devi prapannārtihare prasīda—iti catvāraḥ ślokāḥ |
niṣkaṃ suvarṇamatha vā pratyekaṃ dakṣiṇāṃ diśet |
(mārīcakalpe tu) pañcasvarṇāḥ śatāvṛtte pakṣāvṛtte tu tattrayam |
pañcāvṛtte svarṇamekaṃ trirāvṛtte tadardhakam ||
ekāvṛtte pādamekaṃ dadyādvā śaktito budhaḥ—ityuktam |
(kātyāyanītantre) ekaikaṃ daśaviprebhyo dadyāddhemayugaṃ samam |
niṣkatrayasamāyuktaṃ vastrālaṅkārabhūṣitam ||

Lesungshinweise: [All]

Band III, S. 1177, Śatacaṇḍī – Bewirtung und Abschluss
(merutantre) bhojayecca pṛthagviprān bhakṣyabhojyaiḥ pṛthagvidhaiḥ |
tebhyo'pi dakṣiṇāṃ dattvā yācetāśīṣastathā ||
evaṃ kṛte jagaddhātryāḥ sarve naśyantyupadravāḥ |
rājyaṃ dhanaṃ yaśaḥ putrāniṣṭamantraṃ labheta ca ||
(kātyāyanītantre) yadyattu kāryaṃ samuddiśya kriyate śatacaṇḍikā |
tat tat tasya mahālakṣmīḥ satyamāśu prayacchati ||

Band III, S. 1177–1178, Sahasracaṇḍī – tausendfache Rezitation
atha sahasracaṇḍīvidhānamuktaṃ (merau) etaddaśaguṇaṃ kuryāccaṇḍīsāhasrajaṃ vidhim |
vidyāvataḥ sadācārān brāhmaṇān vṛṇuyācchatam ||
pratyahaṃ caṇḍikāpāṭhān vidadhyuste daśāmitān |
ayutaṃ prajapeyuste pratyekaṃ navavarṇakam ||
pūrvoktāḥ kanyakāḥ pūjyāḥ pūrvamantraiḥ śataṃ śubhāḥ |
evaṃ daśāhaṃ saṃpādya homaṃ kuryuḥ prayatnataḥ ||
saptaśatyāḥ śatāvṛttyā pratiślokaṃ vidhānataḥ |
lakṣasaṃkhyaṃ navārṇaṃ ca pūrvoktairdravyasañcayaiḥ ||
hotṛbhyo dakṣiṇāṃ dattvā pūrvoktān bhojayeddvijān |
sahasrasaṃmitān sādhūn devyarādhanatatparān ||
evaṃ sahasrasaṃkhyāte kṛte caṇḍīvidhau nṛṇām |
siddhyatyabhīpsitaṃ sarvaṃ duḥkhaughaśca vinaśyati ||
mārīdurbhikṣarogādyā naśyanti vyasana[aspaṣṭam] |
(rudrayāmale) rājyabhraṃśe mahotpāte janamāre mahābhaye |
gajamāre'śvamāre ca paracakrabhaye tathā ||
ityādivividhe duḥkhe kṣayarogāgnije bhaye |
sahasracaṇḍikāpāṭhaṃ kuryādvā kārayeta tathā ||

Lesungshinweise: Sie sollen täglich zehn Caṇḍikā-Lesungen ausführen; jeder rezitiere zehntausendmal den neunsilbigen Mantra. Der Schluss des folgenden Wortes vyasana ist im Druck beschädigt. Die Zahlenangaben werden hier unverändert nebeneinandergestellt; hundert Mitwirkende mit je zehn täglichen Lesungen über zehn Tage ergeben rechnerisch mehr als tausend Lesungen. Das Rudrayāmala nennt als Anlässe den Verlust der Herrschaft, große Unheilszeichen, Massensterben, große Gefahr, Elefanten- oder Pferdesterben, drohende feindliche Heere und andere Leiden sowie Gefahr durch Schwindsucht oder Feuer: Dann solle man die tausendfache Caṇḍikā-Lesung selbst ausführen oder ausführen lassen.

Band III, S. 1178, Sahasracaṇḍī – Weitergabe und Beginn des Homa
(merutantre) nemaṃ vidhiṃ vadedduṣṭe khale caure gurudruhi |
sādhau jitendriye dānte vadedvidhimimaṃ param ||
evaṃ sā caṇḍikā tuṣṭā vaktṝn śrotṝn prarakṣati |
atha homavidhiḥ |
caturasre same kuṇḍe samantāddhastamātrake |
ekāvaraṇasaṃyukte yonimaṇḍalamaṇḍite ||
daśāṃśavidhinā homamuktahavyena sādhayet |
nityacaṇḍyāṃ navacaṇḍyāṃ kuṇḍamevaṃvidhaṃ smṛtam ||
etaddviguṇitaṃ kuṇḍaṃ śatacaṇḍyāṃ prakīrtitam |
saṃskārairaṣṭabhiḥ kuṇḍaṃ saṃskṛtyāgniṃ nidhāpayet ||

Band III, S. 1178, Homa – acht Weihehandlungen der Feuergrube
kuṇḍamadhyaṃ mṛdaṃ darbhaiḥ parimārjya pralepayet |
prāgagrāḥ sruvamūlena rekhāstisraḥ samullikhet ||
pāṃśumuddhṛtya rekhāṇāmabhyukṣaṇamataḥ param |
kuṇḍasya pūjanaṃ ṣaṣṭhaḥ saptamaḥ saptamudrayā ||
astrāvaguṇṭhitaṃ kuṇḍaṃ saṃskāraścāṣṭamaḥ smṛtaḥ |
aṣṭamaṅgalamānaṃ kuṇḍe'gniṃ sannidhāpayet ||
atra sarvatra māyābījamantraḥ |
caṇḍikāpāṭhasaṃpūrṇe brāhmaṇaṃ dakṣiṇe dvijam |
tatastaddakṣiṇataḥ kuṇḍaṃ navavastreṇa bhūṣayet ||
kuṇḍasyottarataḥ sthāpyā praṇītā vāripūritā |

Lesungshinweise: In die Grube setze man das Feuer ein; die vorangestellte Maßangabe aṣṭamaṅgalamāna ist in dieser Lesung nicht eindeutig. Der anschließende Satz über den Brahmanen rechts nach Abschluss der Caṇḍikā-Lesung ist syntaktisch beschädigt: Er nennt einen Brahmanen zur Rechten und danach eine Feuergrube zu dessen Rechten, die mit neuem Tuch geschmückt werden soll.

Band III, S. 1179, Homa – Gefäße und Zubereitung
praṇītāpātrataḥ sarve sthāpyāḥ pātragaṇāḥ kramāt ||
ājyasthālī carusthālī gavyakṣīrasamanvitā |
sruksruvau ca ghṛtaṃ gavyaṃ taṇḍulāḥ kuśamūlakāḥ ||
pālāśāḥ samidhastisraḥ pūrṇapātramataḥ param |
saptadvīpeśvarīṃ dhyātvā gṛhītvā kuśamūlakam ||
niḥkṣipet prokṣaṇīpātre vāruṇaṃ bījamuccaret |
tena darbhasamūhena śatasaṃkhyena ceśvari ||
kramāt pātrāṇi saṃprokṣya prokṣaṇīpātravāriṇā |
ājyapātre carusthālyāṃ niḥkṣipedghṛtataṇḍulam ||
yathākrameṇa kartavyaṃ tato'dhiśrayaṇaṃ tayoḥ |
ādau vai pāyasaṃ kāryaṃ paryagnikaraṇaṃ tayoḥ ||
savyaṃ pālāśakāṣṭhena tribhirdarbhaiśca sojjvalam |
sruvayoḥ sthāpanaṃ kṛtvā dakṣiṇe sthāpanaṃ kṛtam ||
udvāsya prathamaṃ pūrvaṃ sanniyo'gneḥ pradakṣiṇam |
kuṇḍācāryāntare sthāpyaṃ svabījajapagauravāt ||
svabījaṃ vahnibījam |
abhicārya svabījena vāyavye sthāpayeccarum |

Lesungshinweise: Die beschädigte Bewegungsanweisung wird nicht zu einer vermeintlich vollständigen praktischen Vorschrift ergänzt.

Band III, S. 1179–1180, Homa – erste Darbringungen
tiṣṭhan pālāśasamidho maunī vaiśvānare kṣipet ||
kuśamūlakayuktābhiḥ prokṣaṇībhiḥ pradakṣiṇam |
paryukṣyāgniṃ praṇītāyāṃ niḥkṣipet kuśamūlakam ||
nidhāya dakṣiṇaṃ jānu bhūmāvagnimukhaṃ hunet |
anvārabdhasruveṇājyaṃ nirdhūme havyavāhane ||
prajāpatiṃ mahākālīṃ mahālakṣmīṃ sarasvatīm |
etadagnimukhaṃ proktaṃ māyābījapurassaram ||
saṃsravān prokṣaṇīpātre niḥkṣipedyajñasādhanān |
vidadhyāt kalpitaṃ homamuktena haviṣā śucī ||
kalpitaṃ saṅkalpitamityarthaḥ |
tataḥ sviṣṭakṛtaṃ dadyāddhaviṣā sojjvale'nale |

Band III, S. 1180, Homa – Sviṣṭakṛt und neun Buttergaben
māyābījaṃ brahmāṇīmāheśvarīkaumārīvaiṣṇavīnārasiṃhī—aindrī—cāmuṇḍāyai vicce viṣṭete svāhā |
eṣa prokto mahādevīmantraḥ sviṣṭakṛdāhutau |
ājyena navāhutikaṃ māyābījādināmabhiḥ ||
nandāraktadantikāśākambharīdurgābhīmābhrāmarīkālīśivadūtīcāmuṇḍāyai prajāpatibhyaḥ |

Lesungshinweise: Die Silbenfolge viṣṭete bleibt in der auffälligen Druckform stehen; sie wird nicht stillschweigend berichtigt.

Band III, S. 1180, Homa – vollständige Schlussgabe und Opferrest
gandhapuṣpaphalopetāṃ kṛtvā yajñātmikāṃ srucam |
tataḥ pūrṇāhutiṃ dadyādghṛtenācchinnadhārayā ||
navākṣareṇa mantreṇa mahālakṣmīparāyaṇaḥ |
dhyātvā yajñapuroḍāśamamṛtaṃ devadurlabham ||
prokṣaṇīpātramadhyasthānmantreṇāśnāti saṃsravān |
yasmāt prāśāste saṃsravapuroḍāśaṃ prāśāmi sukhapuṇyadam—iti mantraḥ |

Lesungshinweise: Sein Anfang yasmāt prāśāste ist sprachlich beschädigt; der verständliche Kern lautet: „Ich koste den Opferrest und Opferkuchen, der Glück und Verdienst schenkt.“

Band III, S. 1180–1181, Homa – Reinigung mit Wasser
salilena praṇītāyāstīrthadhyānaparāyaṇaḥ |
karoti mārjanaṃ darbhaiḥ śatena ślokapāṭhataḥ ||
yāḥ śivāḥ śaktayo yāśca tābhiśca savitā saha |
yāśca yāḥ sannidhānasthāstāstāntu kṛṇvantu bheṣajam—iti ||
saṃrakṣennikhilaṃ viśvaṃ muhuḥ śukraṃ prajāpateḥ |
mātaraḥ sarvabhūtānāmāpo devyaḥ punantu mām ||
alakṣmīṃ malarūpāṃ yāḥ sarvabhūteṣu saṃsthitām |
kṣālayanti jalasparśādāpo devyaḥ punantu mām—iti mantraḥ ||

Lesungshinweise: Auf die heiligen Wasserstätten gesammelt, vollziehe man mit Wasser aus dem Praṇītā-Gefäß und hundert Darbha-Halmen die Reinigung, indem man die Verse spricht: „Welche segensreichen Kräfte es gibt, mit ihnen gemeinsam Savitṛ; und welche hier gegenwärtig sind, sie mögen Heilung wirken.“ Die Wiederholung tās tāntu wird entsprechend der Druckform bewahrt.

Band III, S. 1181, Homa – Besprengung, Verehrung und Entlassung
abhiṣiñcedathātmānaṃ caturbhiścaṇḍikāstavaiḥ |
śūlena pāhi no devītyādiślokacatuṣṭayam ||
ṛtvikkartṛyajamānābhiṣeke tu pūrvoktaślokacatuṣṭayameva |
dānaṃ dadyādvidhānena hemadhenvambarādikam |
sajapaṃ homamāvedya mahālakṣmīṃ praṇamya ca ||
śūlena pāhi no devītyetaiḥ ślokaiḥ pradakṣiṇam |
vidadhyāt susthiro bhūtvā caṇḍikādhyānatatparaḥ ||
ityetaiḥ—śūlena—ityādibhiḥ tairasmānrakṣa sarvataḥ—ityantairityarthaḥ |
namo devyā iti ślokaiḥ pañcabhiścānitaraḥ |
kṛtvā pañcanamaskārānupaviśyāsane śubhe ||
sarvasvarūpe ityādiṣaḍbhiḥ ślokaiḥ kṛtāñjaliḥ |
prārthya jagatāṃ dhātrīṃ praṇataḥ san hṛdīpsitam ||
svaśarīre samāropya devādyasya visarjanam—iti |
anena vidhinā yastu prakuryāccaṇḍikārcanam ||
tasya tuṣṭā mahālakṣmīḥ sarvān kāmān prayacchati |
iti homavidhiḥ |

Band III, S. 1181–1182, Saptashatī – Früchte der Wiederholungszahlen
(prayogasāre) caṇḍīpāṭhaphalaṃ rājan śṛṇuṣva gadato mama |
ekāvṛttyādipāṭhānāṃ pratyahaṃ paṭhatāṃ nṛṇām ||
saṅkalpapūrvaṃ sampūjya nyāsāṅgeṣu manūn sakṛt |
paścādbalipradānena phalamāpnoti mānavaḥ ||
upasargopaśāntyarthaṃ trirāvṛttaṃ paṭhennaraḥ |
grahadoṣopaśāntyarthaṃ pañcāvṛttaṃ varānane ||
mahābhaye samutpanne saptāvṛttamudīrayet |
navāvṛttyā bhavecchāntirmucyeta prāṇāntikājjvarāt ||
rājavaśyāya bhūtyai ca rudrāvṛttamudīrayet |
arkāvṛttyā kāmyasiddhirvairināśaśca jāyate ||
manvāvṛttyā ripurvaśyastathā strīvaśyatāmiyāt |
saukhyaṃ pañcadaśāvṛttyā śriyaṃ prāpnoti mānavaḥ ||
kalāvṛttyā putrapautradhanadhānyāgamaṃ viduḥ |
rājabhītivināśāya vairasyoccaṭanāya ca ||
kuryāt saptadaśāvṛttaṃ tathā'ṣṭādaśaṃ priye |
mahāvraṇavimokṣāya viṃśāvṛttaṃ paṭhennaraḥ ||
pañcaviṃśāvartanācca bhavedbandhavimokṣaṇam |

Lesungshinweise: [die Gottheit] Im Prayogasāra heißt es: O König, höre von mir die Früchte der Caṇḍī-Lesung, die Menschen durch tägliche einmalige und weitere Wiederholungen erlangen. Zur Stillung von Bedrängnissen werden drei Lesungen genannt, zur Besänftigung planetarischer Störungen fünf, bei großer Gefahr sieben. Zwanzig Lesungen gelten der Befreiung von schweren Wunden, fünfundzwanzig der Lösung aus Fesseln.

Band III, S. 1182–1183, Saptashatī – große Wiederholungen und Lob
saṅkaṭe samanuprāpte duścikitsāmaye tadā ||
jātidhvaṃse kulacchede āyuṣo nāśa āgate |
vairivṛddhau vyādhivṛddhau dhananāśe tathā kṣaye ||
tathaiva trividhotpāte tathā caivātipātake |
kuryādyatnācchatāvṛttaṃ tataḥ sampadyate śubham ||
vipadastasya naśyanti ante yāti parāṃ gatim |
śriyo vṛddhiḥ śatāvṛttyā rājyavṛddhistathā parā ||
manasā cintitaṃ devi siddhyedaṣṭottarācchatāt |
śatāśvamedhayajñānāṃ phalaṃ prāpnoti suvrate ||
sahasrāvartanāllakṣmīrāvṛṇoti svayaṃ sthirā |
bhuktvā manorathān kāmān naro mokṣamavāpnuyāt ||
yathā'śvamedhaḥ kratuṣu devānāṃ ca yathā hariḥ |
stavānāmapi sarveṣāṃ tathā saptaśatīstavaḥ ||
nātaḥ parataraṃ stotraṃ kiñcidasti varānane |
bhuktimuktipradaṃ puṇyaṃ pāvanānāṃ ca pāvanam ||
atha vā bahunoktena kimetena varānane |
caṇḍikāyāḥ śatāvṛttyā sarvāḥ siddhyanti siddhayaḥ ||

Band III, S. 1183–1184, Saptashatī – Anwendung der drei Caritas
(merutantre) kalau na caṇḍīsadṛśī siddhidā bhuvanatraye |
vāmadakṣiṇamārgābhyāmadhikāriphalapradā ||
tatrādimaṃ caritraṃ tu roganāśāya yojayet |
upasargavināśāya madhyamaṃ yojayedbudhaḥ ||
antyaṃ viṣamakāmastu caritraṃ pariśīlayet |
caritratrayaśīlasya na vaṃśaśchidyate kvacit ||
paṭhedādyantacaritaṃ vipattistasya naśyati |
anādyaṃ paṭhate yastu mārayedacirādripum ||
svārthānusārapadyaṃ ca saptaśatyāstu yojayet |
yattanmantreṇa puṭitaṃ tadvratādaṅgasaṃkhyayā ||
paṭheccaṇḍīṃ tathādyante sa kāmastasya siddhyati |
svaśatrūn daityabhāvena svamitrān devatādhiyā ||
bhāvayan yojayeccaṇḍīṃ trisandhyaṃ māsamātrakam |
mṛtā vā mṛtakalpā vā śatravaḥ syurna saṃśayaḥ ||
sitapakṣaṃ samārabhya cāṣṭamyantamimasya yaḥ |
japellakṣaṃ manuṃ homaṃ khādyaistrimadhurāplutaiḥ ||
pratyahaṃ pūjayeddevīṃ caṇḍīmādyantayoḥ paṭhet |
viprān guruṃ samārādhya vāñchitaṃ labhate drutam ||

Lesungshinweise: Aus der Saptashatī wähle man ferner einen dem eigenen Ziel entsprechenden Vers und rahme damit die Caṇḍī-Lesung ein. Die folgende Wendung tadvratād aṅgasaṃkhyayā ist in dieser Druckform unklar; sie wird nicht in eine gesicherte Wiederholungszahl umgedeutet.

Band III, S. 1184, Saptashatī – Rahmungen und eingeschobene Verse
atha (kātyāyanītantro-)ktāḥ kati cit prayogā likhyante |
pratimantramādyantayoḥ praṇavaṃ—japenmantrasiddhiḥ |
sapraṇavavyāhṛtitrayamādyante tu vilomaṃ tadityevaṃ pratiślokaṃ kṛtvā śatāvṛttapāṭhe'tiśīghraṃ siddhiḥ |
pratiślokamādau jātavedase iti ṛcaṃ paṭhet sarvakāmasiddhiḥ |
apamṛtyuvāraṇāyādāvante ca śataṃ tryambakaṃ japet |
pratiślokaṃ śaraṇāgatadīnārta—iti ślokaṃ paṭhet sarvakāryasiddhiḥ |
pratiślokaṃ karotu sā naḥ śubha—ityardhaṃ paṭhet sarvakāmāptiḥ |
svābhīṣṭarājyāptyai evaṃ devyā varaṃ labdhvā—iti ślokaṃ paṭhet |
sarvāpannivāraṇāya pratiślokaṃ—durge smṛtā—iti paṭhet |
asya kevalasyāpi ślokasyāpi kāmānusāreṇa lakṣamayutaṃ sahasraṃ śataṃ vā japaḥ |

Lesungshinweise: Mit Om und den drei Vyāhṛtis am Anfang, am Ende in umgekehrter Folge, soll bei entsprechender Rahmung jedes Verses und hundert Gesamtlesungen sehr rasch Vollendung eintreten; die gedrängte Angabe tad ity evam lässt die genaue zusätzliche Formel offen.

Band III, S. 1184, Saptashatī – weitere Einzelverse und Reihenfolgen
sarvābādhā—ityasya lakṣajape ślokoktaṃ phalam |
itthaṃ yadā yadā—iti ślokasya lakṣajape mahāmārīśāntiḥ |
tato vavre nṛpo rājya—iti mantrasya lakṣajape punaḥ svarājyalābhaḥ |
hinasti daityatejāṃsi—ityanena sadīpabalidāne ghaṇṭāvandane ca bālagrahaśāntiḥ |
ādyāvṛttimanulomena paṭhitvā tato viparītakrameṇa punaranulomena vāmāvṛttitraya uktaprakāreṇa śīghraṃ siddhirbhavati |
sarvāpannivāraṇāya—durge smṛtā—ityartham |
tato yadāntikaṃ yacca dūre—ityucaṃ tantro—dāridryaduḥkha—ityardhamiva kāryānusāreṇa lakṣamayutaṃ sahasraṃ śataṃ vā japaḥ |
māraṇārtham evamuktvā samutpatya—iti pratiślokaṃ paṭhet |
māraṇoktāvṛttibhiḥ phalasiddhiḥ |

Lesungshinweise: Eine weitere Stelle nennt zunächst die gewöhnliche Leserichtung, dann die umgekehrte und erneut die gewöhnliche; die anschließende Form vāmāvṛttitraya ist sprachlich unsicher. Anschließend nennt der beschädigte Druck die Ṛc mit dem Anfang yad antikaṃ yac ca dūre (im Druck zusammengeschrieben yadāntikaṃ) und den Halbvers dāridryaduḥkha; je nach Vorhaben folgen hunderttausend, zehntausend, tausend oder hundert Wiederholungen. Die genaue Verbindung beider Textstücke bleibt unsicher.

Band III, S. 1185, Saptashatī – weitere Versanwendungen
jñānināmapi cetāṃsi—iti ślokatrayamātreṇa sadyo mohanamityanubhavasiddham |
pratimantraṃ tacchlokapāṭhe vaśyam |
rogānaśeṣā—iti ślokasya pratiślokapāṭhe sakalaroganāśaḥ tanmātrajape'pi samaṃ phalam |
ityuktvā sā tadā devī gambhīrā—iti ślokasya pratiślokapāṭhe yathā jape vā vidyāprāptiḥ vāgvaibhavenāśrayaḥ |
bhagavatyā kṛtaṃ sarvam—ityādidvādaśottaraśatākṣaro mantraḥ sarvakāmadaḥ sarvāpannivāraṇaśca |
devi prapannārtihare—iti ślokasya yathākāryaṃ lakṣāyutasahasraśatātmane jape pratiślokapāṭhe vā sarvāpannivṛttiḥ sarvakāmāptiśca |
eṣu prayogeṣu pratiślokaṃ dīpārcā kevalameva vā namaskārakaraṇe'tiśīghraṃ siddhiḥ |
atra sarvatra prayoge trayodaśapātreṣu ekasminneva pātre vā trayodaśadīpāḥ pradeyāḥ |

Lesungshinweise: Die Einfügung oder gesonderte Rezitation des Verses ab ity uktvā sā tadā devī gambhīrā wird mit Wissenserwerb und sprachlicher Fülle verbunden; der Schlussteil vāgvaibhavenāśrayaḥ bleibt syntaktisch unsicher.

Band III, S. 1185, Saptashatī – Bīja-Rahmungen
pratiślokaṃ kāmabīja—saṃpuṭitasyaikatvāriṃśadinaṃ trirāvṛttau sarvakāmasiddhiḥ |
ekaviṃśatidinaparyantamuktarītyā pratyahaṃ daśāvṛttau vaśīkaraṇam |
māyābīja—puṭitasya phaṭpallava—sahitasya saptadinaparyantaṃ trayodaśāvṛttajapadāne uccāṭanasiddhiḥ |
tādṛśasyaiva dinacatuṣṭayamekādaśāvṛttau sarvopadravanāśaḥ |
ekonapañcāśaddinaparyantaṃ pratiślokaṃ śrībīja—saṃpuṭitasya pañcadaśāvṛttau lakṣmīprāptiḥ |
pratiślokaṃ vāgbhavabīja—saṃpuṭitasya śatāvṛttyā vidyāprāptiḥ |

Lesungshinweise: Bei Rahmung jedes Verses mit dem Kāma-Bīja und dreimaliger Gesamtlesung über einundvierzig Tage wird Erfüllung aller Wünsche verheißen.

Band III, S. 1185, Saptashatī – Formel für einen Auftraggeber
atha parārthe prayoge— oṃ punastvādityā rudrā vasavaḥ samindhatāṃ punarbrahmāṇo vasunītha yajñaiḥ |
ghṛtena tvaṃ tanvaṃvardhayasva satyāḥ santu yajamānasya kāmāḥ |
iti vaidikamantraṃ pratyadhyāyaṃ pratyāhuti vā paṭhet |
navārṇamantrapuṭitaprayogastu kāmābhāve kartavyaḥ |

Band III, S. 1185–1186, Saptashatī – Navārṇa-Rahmung und zweite Mantraform
taduktaṃ (vārāhītantrādau) śatamādau śataṃ cānte japenmantraṃ navākṣaram |
caṇḍīsaptaśatīmadhye saṃpuṭo'yamudāhṛtaḥ ||
sakāmaiḥ saṃpuṭo jāpyo niṣkāmaiḥ saṃpuṭaṃ vinā |
sarvakāmaprasiddhyarthaṃ navārṇapuṭitaṃ japet—iti ||
atra navārṇamantraḥ prasiddhaḥ |
tatraiko durgāprakaraṇe uktaḥ |
anyastu (vārāhītantre) vedādirvāgbhavaṃ caiva māyā kāmastathaiva ca |
pṛthvī reko vāmanetraṃ nādabinduvibhūṣitam ||
māyā kāmo namaḥ paścānmūlamantra udāhṛtaḥ |
asya puraścaraṇamapi tatraivoktam |
lakṣaṃ japenmūlamantraṃ sarvakāmārthasiddhaye—iti |

Lesungshinweise: Das gedruckte reko ist als Silbenbezeichnung unsicher und wird nicht ungesichert entschlüsselt.

Band III, S. 1186, Saptashatī – Schöpfungs-, Erhaltungs- und Auflösungsfolge
(kātyāyanītantre) sthitikramo bhuktikāme muktikāme ca saṃhṛtiḥ |
śrīkāme puṣṭikāme ca sṛṣṭikrama udāhṛtaḥ ||
sṛṣṭikramādayaśca tatraivoktāḥ |
ādimārabhya prajapet sṛṣṭikrama ihocyate |
japecchakrādimārabhya śumbhadaityavadhāvadhi ||
ādyācchakrādiparyantaṃ sthitikrama udāhṛtaḥ |
śeṣamārabhya ādyantaṃ saṃhāro'yaṃ kramo bhavet ||
(merutantre) caritratrayaprayogasaṃkhyāṃ yathākramamuktvā— evaṃ saptaśataṃ cātra prayogāḥ parikīrtitāḥ |
tasmāt saptaśatītyetat proktaṃ vyāsena dhīmatā ||
(kātyāyanītantre) tu saptaśatahomamantrā evāsya saptaśatītvavyavahāraprayojakā ityuktam |
te ca mantrāstatraiva |

Band III, S. 1186–1187, Saptashatī-Mantras – erster Carita, Silbenrahmungen
mārkaṇḍeya—ṛṣiproktaprathamaślokataḥ priye |
vyomādivarṇasambhūto dvitīyasvarasaṃyutaḥ ||
vyoma hakārastasyādiḥ sakāraḥ |
dvitīyasvara ākāraḥ |
tena sā iti labhyam |
nṛpāntaṃ pravadenmantrāḥ sarve cāṣṭādaśa priye |
vaiśyovāca tataḥ ślokā vyomādyāḥ pañca mantrakāḥ ||
vyomādya adho yeṣāmiti mṛganayanāvat samāsaḥ |
nṛpasyoktimāntavarṇo dvādaśasvarasaṃyutaḥ |
māntavarṇo yakāraḥ |
sa ca dvādaśavarṇena aikāreṇa yuktaḥ |
sakāro bindusaṃyuktaścānte sa manurīdṛśaḥ |
vaiśyovāca punardevi svaraikādaśa āhitaḥ ||
svaraikādaśa ekāraḥ |
vahnibījaṃ binduyuktamante syānmanupañcakam |
vahnibījaṃ ramiti |
mārkaṇḍeya—ṛṣiproktaṃ mantratrayamudāhṛtam |
tādivarṇaṃ ca bhuvanasvarayugvāhnaṃ param ||
bhuvanasvara auḥ |
tadyuktaṃ vādalaṃ vau iti |

Lesungshinweise: Die Fußnote vermerkt, dass im Text vaiśyovāca als Lesart für vaiśya uvāca steht. Die genaue Gesamtanordnung der letzten Chiffre ist beschädigt; sā, ya/ai, e, ra und vau sind deshalb als ausdrücklich erklärte Bestandteile, nicht als frei rekonstruierter Gesamtmantra wiedergegeben.

Band III, S. 1187–1188, Saptashatī-Mantras – erster Carita, Abgrenzung
rājovāceti ṣaṇmantrā bhāditāntāḥ śubhānane |
athovāca ṛṣirjīvamastīvyādi sureśvari ||
sarveśvareśvarī cāntaṃ mantrā vai dvādaśa smṛtāḥ |
rājovāceti bhagavannādirante vidāṃ varam ||
mantratrayamidaṃ khyātaṃ tata ṛṣiruvāca ha |
nityaiva sā padaṃ cādau prabhurante'mantrakāḥ ||
brahmovāca tataśca tvaṃ svāhādiśca mahāsurī |
antena pañcadaśaite syurmantrāḥ syuḥ parameśvari ||
evaṃ stutādi—ṛṣyuktiścāntamantrāśca sapta vai |
tato bhagavaduktiśca bhavettādimanudvayam ||
vañciteti ca ṛṣyuktimantrau dvau parameśvari |
ṛṣyuktiśca tathetyādi mantradvayamudāhṛtam ||
sarve ślokā ihādhyāye aṣṭayuktasaptatiḥ kramāt |
madhye caturviṃśatikā ardhamantrāḥ prakīrtitāḥ ||
sarvāścāhutayo jñeyāścaturuttarakaṃ śatam |
uvācāntāstatra bodhyā mantrā bhuvanasaṃkhyakāḥ ||
iti prathamacaritramantranirṇayaḥ |

Lesungshinweise: Danach folgt die Seherrede mit dem beschädigten Anfang athovāca ṛṣir jīvam astīvyādi; bis sarveśvareśvarī werden zwölf Mantras gezählt. Die widersprüchlichen oder beschädigten Grenzwörter und Zählungen bleiben als lokale Überlieferungsprobleme sichtbar.

Band III, S. 1188, Saptashatī-Mantras – zweites und drittes Kapitel
īśvara uvāca |
dvitīye ṛṣiruvāceti navaṣaṣṭyāhutiḥ kramāt |
tatastṛtīye'dhyāye tu ṛṣiruvāceti deśikaiḥ ||
ṣaṭtriṃśacca tathā mantrāḥ ślokā jñeyā varānane |
devyuvāceti mantrānte manuḥ śloko mataḥ priye ||
ṛṣeruktiḥ punaḥ ślokāḥ pañca mantrāḥ sanātanāḥ |
evamāhutayastatra catvāriṃśaccaturyutam ||

Band III, S. 1188–1189, Saptashatī-Mantras – viertes Kapitel und mittlerer Carita
caturthe kramato devi ṛṣyuktiḥ ṣaṭ ca viṃśatiḥ |
punastathaiva ṛṣyuktiḥ ślokau dvau mantrarūpiṇau ||
evaṃ stuteti mantro'yamatigūḍhaḥ śubhānane |
devyuvāceti kriyatāṃ mantro'yaṃ ṣoḍaśākṣaraḥ ||
devā ūcurataścoktvā bhagavatyā kṛtaṃ vadet |
mantro'yaṃ śatavarṇo'ṣṭau dvādaśottarayuk punaḥ ||
tato ṛṣiruvāceti iti prasāditeti ca |
catuḥsaṃkhyāstu te ślokā mantrāstvanta eva hi ||
ślokāścaturthe'dhyāye tu ṣaṭtriṃśat parameśvari |
ardhamantradvayenaiva catvāriṃśādviyuk punaḥ ||
evaṃ madhyacaritrasya pañcāśacca śatottaram |
tathā pañcaśataṃ mantrā mahālakṣmyā vibhedataḥ ||
iti madhyamacaritramantranirṇayaḥ |

Lesungshinweise: Die folgende Silbenangabe verbindet „hundert“, „acht“ und „zwölf darüber“ in beschädigter Fügung; zuvor, auf Seite 1185, wurde diese Formel ausdrücklich als 112-silbig bezeichnet. Diese Angabe widerspricht der vorherigen Summe und bleibt als lokale Quellenunsicherheit stehen.

Band III, S. 1189–1190, Saptashatī-Mantras – fünftes Kapitel
ṛṣiruvāca viprā viṣṇumāyāṃ pratuṣṭuvuḥ |
ṣaṇmantrāḥ ślokarūpāste devā ūcustataḥ param ||
namo devyāditaḥ ślokāstrirāhinayamantribhiḥ |
viṣṇumāyādito bhrāntirūpānte trīṇi ṣaṣṭiyuk ||
avatārapṛthaṅmantrāsteṣāṃ triṣaṣṭirāhutīḥ |
citirūpeṇa mantreṇa āhutitrayamācaret ||
evaṃ mantrā aśītiste ṛṣiruvāca ityatha |
evaṃ stavādiyuktānāṃ tathā kasmātra yahāte ||
mantrāḥ saptadaśaite tu ṛṣyuktirniśamyeti vai |
ityāditritayairmantraiḥ śuddhamedhāḥ prakīrtitāḥ ||
atha dūta uvāceti devi daityeśvaraḥ param |
ityādinavamantrāśca puna ṛṣiruvāca ha ||
ityuktyādimantreṇa ekena ca sarasvatī |
devyuvāceti ślokāstu catvāro mantrabhedataḥ ||
dūta uvāceti punaravalīmā'si ityatha |
mantrāścatvāro vijñeyā devyuvāca tataḥ param ||
evametadbalī śumbho—sa ca yuktaṃ karoti yat |
iti mantradvayaṃ ślokā ardhamantrāśca te nava ||
ekonatriṃśacca śatādhikā mantrarūpakāḥ |
iti pañcamo'dhyāyaḥ |

Lesungshinweise: Der nächste Satz zu den Versen ab namo devyai enthält das beschädigte Zahl- beziehungsweise Verfahrenswort trirāhinayamantribhiḥ und lässt sich nicht sicher auflösen. Danach werden ṛṣir uvāca, evaṃ stava und weitere, im Grenzwort kasmātra yahāte beschädigte Passagen mit siebzehn Mantras verbunden; die Seherrede und niśamya ergeben eine weitere Dreiergruppe, bei der der Ausdruck śuddhamedhā unklar bleibt. Devy uvāca leitet vier Mantras ein; erneut dūta uvāca mit dem im Druck beschädigten Anfang avalīmāsi wird mit vier verbunden. Die unsicheren Versanfänge und der beschädigte Zwischensatz bleiben ausdrücklich offen.

Band III, S. 1190, Saptashatī-Mantras – sechstes bis neuntes Kapitel
ṛṣiruvācetyākarṇyeti ślokāścatvāra īritāḥ |
puna ṛṣiruvāceti tenājñātastataḥ param ||
mantratrayamidaṃ proktaṃ devyuvāceti vai tathā |
daityeśvareṇa prahito—eko mantraḥ prakīrtitaḥ ||
tataśca ṛṣiruvāca ityuktaḥ so'bhyadhāvata |
ityādidvādaśaślokāḥ ṣaṣṭhe'dhyāye prakīrtitāḥ ||
caturviṃśatibhedāstu devatāhutayaḥ kramāt |
iti ṣaṣṭho'dhyāyaḥ |
ṛṣyuktirāja—ityāditrayoviṃśatimāntaraḥ |
ṛṣiruvāca tāvānīto mātṛbhedadvayaṃ kramāt ||
saptaviṃśastatra devi bhavantyāhutayaḥ kramāt |
atrādhyāyadvaye devi dhūmrākṣī tu prakīrtitā ||
iti saptamo'dhyāyaḥ |
ṛṣiścaṇḍe ca nihate ityadhyāyāvasānakam |
triṣaṣṭyāhutayaḥ proktā ekā tvardhāhutirmatā ||
raktākṣī devatā aṣṭau mahāraudryaḥ prakīrtitāḥ |
ityaṣṭamo'dhyāyaḥ |
rājā vicitramityādi ślokadvayamudāhṛtam |
ṛṣiścakāra kopaṃ hi ityādiślokarūpataḥ ||
ekacatvāriṃśadiha āhutirnavame śubhe |
devatā bhairavī tāvacchṛṇu gopyaṃ varānane ||
iti navamo'dhyāyaḥ |

Lesungshinweise: Für Kapitel sieben wird eine Gruppe von dreiundzwanzig ab ṛṣyukti/rāja genannt; die weitere Fügung ṛṣir uvāca tāvānīto mātṛbhedadvayam ist beschädigt.

Band III, S. 1191, Saptashatī-Mantras – zehntes bis zwölftes Kapitel
ṛṣirniśumbhanihatamityādidvayamantrakam |
tato devīti mantrau dvau ekaivāhaṃ manuścamau ||
punardevyekamantreṇa vyaktamantrā udīritāḥ |
ṛṣistataḥ pravavṛte sārdhadvāviṃśatistvayam ||
dvātriṃśanmanavastatra eko hyardhamanurmataḥ |
prathamaṃ siṃhamāsīnā śūlapāśavidhāriṇī ||
mukhyā caturbhujā bāṇacāpahastā śubhekṣaṇā |
iti daśamo'dhyāyaḥ |
ṛṣiḥ sumedhā vikhyātaḥ prokto devyā hate śubhe |
catustriṃśat tathā ślokā mantrāstatsaṃkhyakāśca te ||
tato devyekamantreṇa varadā'haṃ sureśvari |
devā ūcustathā sarvabādhāpraśamanaṃ tathā ||
ślokenaikena deveśi devyuvāca tataḥ param |
vaivasvate'ntare prāpte'yādiślokāścaturdaśa ||
sārdhasarvāhutirdevi pañcāśat pañcasaṃyutā |
vaiṣṇavī devatā hyatra mahāgaruḍavāhinī ||
ityekādaśo'dhyāyaḥ |
devyuvāceti ca tata ebhiḥ stavaiśca māṃ sadā |
dvātryardhena sahitā aṣṭāviṃśatirūpakāḥ ||
tataśca ṛṣiruvāca ityuktvā ślokamāhitaḥ |
ūrdhvayugdaśabhiḥ ślokairmantrāstatsaṃkhyakā matāḥ ||
evaṃ tu dvādaśādhyāye ekacatvāriṃśadāhutīḥ |
iti dvādaśo'dhyāyaḥ |

Lesungshinweise: Für Kapitel zehn nennt die Zählung zwei Mantras ab der Seherrede niśumbhanihata, dann zwei ab tato devī und eine in der Endung beschädigte Angabe bei ekaivāham. Danach folgen ṛṣir uvāca und ity uktvā, sodann eine in der Lesung ūrdhvayugdaśabhiḥ beschädigte Anzahl weiterer Verse. Die Fußnote nennt aus den Exemplaren 2 und 5 eine abweichende, ebenfalls schwer lesbare Form mit navabhiḥ.

Band III, S. 1192, Saptashatī-Mantras – dreizehntes Kapitel und Gesamtsumme
tatastrayodaśe'dhyāye ṛṣiruvāca ityatha |
etattu te kathitaṃ bhūpetyādisārdhatrayaṃ manuḥ ||
manucatuṣṭayamityarthaḥ |
mārkaṇḍeya uvāceti tato vavre manudvayam |
devyuvāca punaścaiva svalpakāloktrayeṇa vai ||
ardhānāmeva mantratvādvaścatra ṣaḍāhutiḥ |
ṣaṭsaṃkhyāhutirityarthaḥ |
tato mārkaṇḍeya uvāceti dattvā tayoriti |
dvau mantrau punaruccārya sāvarṇirbhavitā manuḥ ||
ekonatriṃśatsaṃkhyākā āhutistatra vidhīyate |
evaṃ trayodaśādhyāye home tarpaṇakarmaṇi ||
śatāni saptasaṃkhyāni tava proktāni śailaje |
sakārādinakārānto manuḥ paramadurlabhaḥ ||
sa saṃpradāyavidhinā jñātavyo mama vallabhe |
anyathā viphalo mantraḥ satyaṃ satyaṃ mayoditaḥ ||

Band III, S. 1192, Saptashatī-Mantras – Abschlussformeln und vereinfachte Verfahren
vidhineti |
aṣṭamyāṃ vā caturdaśyāmiti kīlakenaityarthaḥ |
tatra home svāhāntā ete mantrāḥ pūjāyāṃ namo'ntāḥ tarpaṇe tarpayāmyantāḥ |
ke cit tanmantraṃ paṭhitvā tattadadhyāyadevatāyai svāhā—ityevam |
tattadadhyāyahome tattadadhyāyadevatāṃ tarpayāmi—iti tarpaṇe |
tattadadhyāyadevatāyai namaḥ—iti pūjane ityāhuḥ |
evaṃ homāśaktau |
jayantī—mantreṇa namo devyā iti mantreṇa sarvamaṅgala—iti mantreṇa vā homapūjātarpaṇāni |
juhuyāt stotramantrairvā caṇḍikāyai śubhaṃ haviḥ—ityapi (rahasye) |
ādau tu kavacaṃ kṛtvā paścāt saptaśatīṃ japet—ityādivacanāt |

Band III, S. 1193, Saptashatī – Kavaca und abweichende Mantra-Einteilung
kavacapāṭhe kriyamāṇe tacchlokairāhutayo na deyāḥ |
andhakaśca purā daityo durgāhomaparāyaṇaḥ |
kavacāhutimantreṇa maheśena nipātitaḥ—iti tantroktavacanāt |
kavacaṃ cātra śūlena pāhi no devi—ityādiślokacatuṣṭayarūpamiti ke cit |
tacca (kātyāyanītantra-) viruddhaṃ (kātyāyanītantro-)ktamantravibhāga evābhiyuktaiḥ spaṣṭīkṛtyābhidarśitaḥ |
tathā hi |
aṣṭasaptatyuttaraṃ tu ślokānāṃ śatapañcakam |
proktaṃ saptaśatīstotre tatsaptaśatasaṃkhyayā ||
vibhajya juhuyānmantrāniti kātyāyanīmatam |

Band III, S. 1193–1194, Alternative Mantrazählung – erstes Kapitel bis 71
mārkaṇḍeya uvācaikaḥ sāvarṇyādyāstataḥ param ||
ślokamantrāḥ saptadaśa ardhaślokātmakastataḥ |
ekonaviṃśastvevaṃ syuvaiśyoktirviṃśatistathā ||
punarardhaṃ punaḥ ślokaṃ trayamardhaṃ punarbhavet |
pañcaviṃśatisaṃkhyā syādrājā ṣaḍviṃśatistathā ||
ardhaślokātmakaṃ mantradvayamardhaṃ punarbhavet |
ekonatriṃśadevaṃ tu mantrasaṃkhyāḥ prakīrtitāḥ ||
punarardhaṃ punaḥ ślokatrayamardhaṃ punarbhavet |
mārkaṇḍeyaḥ punaścārdhaślokaḥ ślokātmakaḥ punaḥ ||
ardhaślokātmako mantro rājārdhaślokamantrakaḥ |
mantrāścatvāriṃśadeva ślokamantracatuṣṭayam ||
punarardhamṛṣiścārdhaślokamantrāḥ punardaśa |
punarardhaṃ punā rājña ekonā ṣaṣṭirucyate ||
punarardhaṃ punaḥ ślokaḥ punarardhaṃ punā ṛṣiḥ |
punarardhaṃ punaḥ ślokāḥ ṣaṇmantrāḥ punarardhakāḥ ||
nidrāṃ bhagavatīṃ viṣṇoratulāṃ tejasaḥ prabhuḥ |
ityeva pāṭho mantrāṇāmekasaptatirucyate ||

Band III, S. 1194, Alternative Mantrazählung – erstes bis drittes Kapitel
brahmārdhaślokamantro'tha ślokamantrāstrayodaśa |
ardhaślokaḥ punaḥ śloka ṛṣiḥ ślokāstu pañca vai ||
punarardhaṃ tu mantrāṇāṃ saptanavatiḥ smṛtāḥ |
bhagavānardhamantrau dvau ṛṣiḥ ślokārdhakaṃ punaḥ ||
ślokaḥ punā ṛṣiḥ ślokadvaya mantradvayaṃ bhavet |
ślokānāmaṣṭasaptatyā caturbhiradhikaṃ śatam ||
adhyāyādāviva ṛṣiruvāceti sakṛnmanuḥ |
aṣṭaṣaṣṭimitāḥ ślokāstāvanto manavo matāḥ ||
ekonasaptatiḥ sarve'dhyāye mantrā dvitīyake |
ādāvṛṣiruvācaikaṃ pañcatriṃśattataḥ param ||
nihanyamānādyāḥ ślokā mukharāgākulākṣaraḥ |
ityantā devyuvācaiko garja garjeti cāparaḥ ||
śloko—ṛṣiruvāceti punaśca ślokapañcakam |
catuścatvāriṃśadevaṃ sarve mantrāstṛtīyake ||

Band III, S. 1194–1195, Alternative Mantrazählung – viertes Kapitel und Beginn des fünften
ādāvṛṣiruvāceti śakrādyā ślokamantrakāḥ |
ṣaḍviṃśāstu ṛṣiḥ ślokadvayaṃ devī tataḥ param ||
kriyatāṃ tridaśāḥ sarve yadasmatto'bhivāñchitam |
ityardhaślokamantro'tha devā ūcustataḥ param ||
bhagavatyā kṛtaṃ sarvamityardhaślokamantrakaḥ |
yadayaṃ nihataśca ca ślokamantratrayaṃ bhavet ||
ṛṣiślokāstu catvāro manavaḥ parikīrtitāḥ |
ṣaṭtriṃśacchlokake'dhyāye catvāriṃśaddvayādhikam ||
ṣaṭsaptatiślokayukte'dhyāye mantrāstu pañcame |
ekonatriṃśadadhikaṃ śataṃ kātyāyanīmate ||
ādau ṛṣiruvāceti purā śumbhādyaśca ṣaṭ |
ślokamantrāstato devā ūcuścaivāṣṭamo manuḥ ||
namo devyādikāḥ ślokāḥ pañca mantrāḥ prakīrtitāḥ |
trayodaśaiva mantrāstu yā devītyādayo'pi ca ||

Band III, S. 1195, Alternative Mantrazählung – Dreiteilung der Yā-devī-Verse
ekaviṃśatikāḥ ślokā bhrāntyantāsteṣu mantrakāḥ |
pratiśloke trayo mantrā jñeyāste ca triṣaṣṭikāḥ ||
yā devī sarvabhūteṣu viṣṇumāyeti śabditā |
namastasyai iti prokto viṃśatyakṣarako manuḥ ||
namastasyai iti prokto dvitīyaścaturakṣaraḥ |
aṣṭākṣarastṛtīyo'pi namastasyai namo namaḥ ||
evaṃ dvāviṃśatiśloke jñeyaṃ mantratrayaṃ budhaiḥ |
punaḥ ślokātmako mantrastrimantraḥ ślokakaḥ punaḥ |
trayoviṃśacchlokeṣu mantrā vai saptaṣaṣṭikāḥ |
pūrvaistrayodaśairmantraiḥ sahāśītirudāhṛtā ||
stutā surairiti ślokadvaya vaiva punā ṛṣiḥ |
punaḥ saptadaśaślokā ṛṣiḥ ślokatrayaṃ tataḥ ||
dūtaścaiva nava ślokā ṛṣireko'mbikā tataḥ |
eka ityasyaikaikaika ityarthaḥ |
catuḥślokī punardūtaścatuḥślokī punaḥ śivā |

Band III, S. 1196, Alternative Mantrazählung – fünftes bis zehntes Kapitel
ślokadvayaṃ militvā tu catvāriṃśannavādhikam ||
aśītyā'pi ca saṃyoga ekonatriṃśatā'dhikam |
śatameva tu vijñeyamāhutīnāṃ ca pañcame ||
viṃśatiślokasaṃyukte ṣaṣṭhe'dhyāye prakīrtitā |
sarve ślokā mantrarūpā devyekā ca ṛṣitrayam ||
caturviṃśatimantrāṇāmityevaṃ parikīrtitam |
pañcaviṃśacchlokayukte'dhyāye mantrāstu saptame ||
sarve mantrāḥ ślokarūpā ṛṣyuvācadvayaṃ tataḥ |
saptaviṃśatirevaṃ tu mantrasaṃkhyā prakīrtitā ||
sārdhaikaṣaṣṭiślokāścāṣṭame'dhyāye prakīrtitāḥ |
ekaṣaṣṭiślokamantrā ante'rdhaślokamantrakaḥ ||
ādāveka ṛṣiścaiva triṣaṣṭimantrasaṃtatiḥ |
ekonacatvāriṃśadbhiḥ ślokairyukte samīritāḥ ||
adhyāye navame mantrāstāvanto'tha manudvayam |
rājā ṛṣiśceti caikacatvāriṃśanmanuḥ svayam ||
sārdhasaptānvito viṃśacchlokaistu daśame'nvite |
saptaviṃśatimantrāstu ślokarūpāstato'ntimaḥ ||
ardhaślokātmako mantra ṛṣyuvācadvayaṃ tathā |
devyuvācadvayaṃ caiva dvātriṃśanmantrasaṃgrahaḥ ||

Band III, S. 1196–1197, Alternative Mantrazählung – elftes und zwölftes Kapitel
ślokānāṃ sārdhapañcāśājjeyamekādaśe sphuṭam |
pañcāśacchlokamantrāstadante'rdhaślokamantrakaḥ ||
śākambharīti vikhyātiṃ tadā yāsyāmyahaṃ bhuvi |
eṣo'rdhamantra ityāhuḥ kecittatra vicakṣaṇāḥ ||
devīdvayamṛṣiścaiko devā ekamitīritam |
pañcādhikaṃ tu pañcāśanmantrā jñeyāḥ parisphuṭam ||
aṣṭatriṃśacchlokayukte'dhyāye dvādaśātmake |
catvāriṃśacca ekaśca mantrāstatrāhutidvayam ||
ardhaślokātmakaṃ ślokāḥ saptatriṃśanmitā ṛṣiḥ |
devyuvāceti caivaikamevaṃ saṃkhyā sphuṭoditā ||

Band III, S. 1197, Alternative Mantrazählung – dreizehntes Kapitel abgeschlossen
trayodaśe sārdhasaptadaśaślokāḥ prakīrtitāḥ |
ṛṣiruvācetyārabhya bhogasvargāpavargadāḥ ||
ityantāḥ pañcamantrāste mārkaṇḍeyastataḥ param |
iti tasya vacaḥ śrutvetyardhamantraḥ prakīrtitaḥ ||
ślokamantrāstato jñeyāḥ pañcaivāthārdhamantrakam |
devyuvāceti mantro'yaṃ tataḥ ślokastu mantrakaḥ ||
mārkaṇḍeyastato mantraḥ ślokau mantradvayaṃ tataḥ |
tato devīṣaḍardhāni sapta mantrāḥ prakīrtitāḥ ||
mārkaṇḍeyastataḥ paścāddvayaṃ mantradvayaṃ smṛtam |
āvṛttyā tvadhiko mantraḥ sāvarṇirbhavitā manuḥ ||
ekonatriṃśatsaṃkhyākā mantrā atra smṛtā budhaiḥ—iti |

Band III, S. 1197–1198, Praśna-Verfahren – Buchorakel und Gebet
atha prasaṅgāt praśnavidhirucyate (tantravidhānamuktāvalī-)dhṛtavacanāni |
trayodaśadalaṃ padmaṃ likhitvā sumanoharam |
ekāṅkādikrameṇāṅkairdalāni paripūrayet ||
pratyadhyāye ślokasaṃkhyā pṛthagdaleṣvathāṅkitā |
pūjayet pustake durgāṃ navārṇena vidhānavit ||
devi durge namastubhyaṃ sarvajñe sarvadarśini |
siddhikāryasya vā siddhiṃ satyaṃ mahyaṃ pradarśaya ||
evaṃ saṃprārthya puṣpaṃ vā phalaṃ vā'kṣatameva vā |
kumāryā vā śiśorhastādadhyāyāṅkaṃ nidhāpayet ||
viditvā caivamadhyāyaṃ tatpadyāṅkaṃ nidhāpayet |
ślokaṃ jñātvā tato mantrī vācayet sphuṭākṣaram ||
ślokasyārthānusāreṇa jñeyaṃ vijñaiḥ śubhāśubham |

Lesungshinweise: Zeige mir wahrheitsgemäß das Gelingen des Vorhabens.“ Die Druckform siddhikāryasya vā siddhim ist tautologisch beziehungsweise beschädigt; ein nicht gedrucktes Gegenteil „Misslingen“ wird nicht stillschweigend eingesetzt.

Band III, S. 1198, Praśna-Verfahren – Deutung der gefundenen Verse
varadānārthakāḥ ślokā devītuṣṭyarthakāśca ye ||
trāṇābhyupagamārthāśca āvirbhāvārthakāśca ye |
devotsavārthakeṣvete ye ślokāste siddhisūcakāḥ ||
daityānāṃ saṃkṣayo yatra devīvikramavarṇanam |
amarṣavarṇanaṃ devyā asureṣu raṇājire ||
evaṃvidhāśca ye ślokāḥ saṃgrāmavijayapradāḥ |
prārthanārthāśca ye ślokāḥ stotrarūpāstathaiva ca ||
sūcayanti ca te siddhiṃ dīrghakālavilambinīm |
yadi syādantaraśloko varadānārthakastathā ||
siddhimāhuḥ ślokarūpaṃ vimṛśyanti |
āpado varṇanaṃ tasyā vedanaṃ ca suvarṇanam |
bhṛgudvijośca saṃvādo varṇanaṃ vipadastayoḥ ||
dūtavākyaṃ ca daityānāṃ vikramasya ca varṇanam |
prayāṇavarṇanaṃ teṣāṃ kāryanāśasya sūcakam |
āpada iti suvarṇanamāpado varṇanamityanvayaḥ |
tasyā āpado vedanaṃ jñāpanaṃ kathanamiti yāvat |
svargānnirākṛtāḥ sarve tena devagaṇā bhuvi |
vicaranti—ityādi[aspaṣṭam] |

Lesungshinweise: Die folgende Satzfügung ist im Druck beschädigt; ihr erkennbarer Sinn ist, den konkreten Versinhalt zur Beurteilung heranzuziehen. Beschreibungen von Not und ihrem Bekanntwerden, der Dialog zweier Personen in der unsicheren Drucklesung bhṛgudvijoś ca, ihre Bedrängnisse, Worte der Boten, Heldentaten der Dämonen und deren Aufbruch gelten als Zeichen des Scheiterns. Als Beispiel wird angeführt: „Alle Götterscharen, von ihm aus dem Himmel vertrieben, wandern auf Erden umher …“ Der anschließende Verweis ist beschädigt. Die unsichere Personenbezeichnung wird nicht ohne Beleg ersetzt.

Band III, S. 1199, Saptashatī-Abschnitt – Schluss
ke cidiṣṭamaniṣṭaṃ vā ślokā nāvedayanti ca |
tādṛśaślokalābhe tu punaḥ praśnaṃ samācaret ||
iti saptaśatīprakaraṇam |

Band III, S. 1199, Prāṇāyāma-Puraścaraṇa – Sammlung und Meditation
atha prāṇāyāmapuraścaraṇaṃ taduktaṃ (siddhāntasaṃgrahe) athātaḥ saṃpravakṣyāmi prāṇāyāmapuraskriyām |
baddhapadmāsano mantrī samakāyaśirodharaḥ ||
vaśīkṛtendriyagrāmo nākulaḥ kampavarjitaḥ |
mūlādhāre'nāhate vā bhrūmadhye vā svapaṅkaje ||
mantraṃ jyotirmayaṃ dhyāyedyathādhyenāsau prāṇasaṃyamaḥ |
prāṇasaṃyamaḥ prāṇāyāmo yena mantreṇa kartavya ityarthaḥ |
tathā |
tatsvarūpaṃ śivaṃ dhyāyet pūrvoktenaiva vartmanā |
prāṇāyāmaṃ careddhīmān pūrakādikalakṣaṇam ||
śivamiti prakṛtadevatābhiprāyeṇa |

Lesungshinweise: Der letzte Ausdruck des Verses ist beschädigt; der Kommentar erläutert ausdrücklich, gemeint sei derjenige Mantra, mit dem die Atemlenkung ausgeführt werden soll.

Band III, S. 1199–1200, Prāṇāyāma-Puraścaraṇa – Gelübde und Abschluss
tathā |
prātaḥkālaṃ samārabhya yāvadyāmadvayaṃ bhavet |
haviṣyānnaistathā naktaṃ prakuryādbhojanaṃ mitam ||
na kuryādyoṣitāṃ sparśaṃ na paśyet pāmaraṃ janam |
śuddhabhūmau kuśāstīrṇe śayīta vijitendriyaḥ ||
evaṃ lakṣamitaṃ kuryāt prāṇāyāmaṃ vicakṣaṇaḥ |
tato homādikaṃ kuryāt puraścaryoktavartmanā ||
bhojanaṃ kārayedviprān guruṃ saṃtoṣayet tathā |
evaṃ kṛtvā sarvapāpairmuktaḥ śuddhavigrahaḥ ||
mantrasiddhimavāpnoti yogasiddhiṃ viśeṣataḥ |
aṇimādyaṣṭasiddhīnāmapi syādāśrayastu saḥ ||
yanmantraṃ sādhayenmantrī sa mantrastasya siddhyati |
iti prāṇāyāmapuraścaraṇam |

Band III, S. 1200, Mantra-Vollendung ohne Puraścaraṇa – Einleitung und Chiffre
atha puraścaraṇavyatiriktena mantrasiddhiprakāro (vīratantre) atha samyak pravakṣyāmi guptasiddhiparamparām |
evaṃ jñātvā viśeṣajño gopayet śrīkhaye mama ||
etatprakāśanālloke mahāhāniḥ pade pade |
śivaśikhiśītabhānuṃ pañcamāntyasvarāḍhyaṃ dvitayamidamapūrvaṃ bījamagraprabhāyāḥ |
kṣaṇamapi ramaṇīnāṃ maṇḍalāntarvibhāvya kṣapayati duradṛṣṭaṃ vādirājāyate saḥ ||
śivo hakāraḥ |
śikhī vahnistadbījaṃ rephaḥ |
śītabhānustvakāraḥ |
pañcamāntyasvara ukārastena hrūmiti praṇavādivahnijāyāntasyoprabhāmantrasya dvitīyaṃ bījamityarthaḥ |

Lesungshinweise: Wer sie erkannt hat, bewahre sie als Sachkundiger geheim; die Wendung śrīkhaye mama ist beschädigt. Der Kommentar entschlüsselt Śiva als ha und Feuer als ra; die Erläuterungen zum Mond und Vokal sind in der Druckform widersprüchlich. Die abweichende Namensform und die unsichere Chiffre bleiben dokumentiert; daraus wird kein vollständiger Mantra erfunden.

Band III, S. 1200, Mantra-Vollendung – Verheißung und rituelle Schrift
tathā |
sa jayati ripuvargān vādirājān vivāde ramayati ramaṇīnāṃ nityamarciśrirāyuḥ |
kathayati kavirājairapyadṛṣṭaṃ sukāvyaṃ madhumatirapi devyāḥ kiṃ punaḥ siddhimaṃtrāḥ ||
kulayuvatisuyonau mantravarṇānvilikhya nikhilanigamavarṇān suptadoṣādiduṣṭān |
viditagurukulāntarbāhyavartmā vidhijño madhupuṭitapaṭīyān bhāvayecchāntacittaḥ ||

Lesungshinweise: Die dazwischenstehende Wortgruppe nityam arciśrirāyuḥ ist beschädigt; eine sichere Aussage zu Ansehen oder Lebensdauer lässt sich daraus nicht gewinnen. Auch madhumati steht in unsicherer Fügung; der Satz steigert seine Verheißung durch den Hinweis auf vollendete Mantras.

Band III, S. 1200–1201, Vīratantra – Kula-Verehrung
kulapathamanusaṃdhyātarpaṇāsaktacittaḥ stava janani jano yastvarcayet tīrthatoyaiḥ |
sa kila suratapuṣpairmanmathāmodyānuraktai ravitayavividhāstvāmidyā dhyāyate saḥ ||
paricarati samastairnyāsapūrvaiḥ prasiddhaiḥ stavaparikarajālairyonicakre prapūjya |
suvimalakulajātāṃ hrīghṛṇāvarjitāṃ yaḥ svayamapi ravitāṅgaḥ kṣobhakṛdyoginīnām ||

Lesungshinweise: Die Wortfolge ravitayavividhāstvāmidyā am Versende ist beschädigt und wird nicht zu einer gesicherten weiteren Anweisung ausgelegt. Auch die Selbstbezeichnung ravitāṅga ist unsicher.

Band III, S. 1201, Vīratantra – Vereinigung und Buchstabenchiffre
parārivakulacakre saṃsphuranmadhyaśākhaṃ suratarasaranāthaḥ pāpatrastaveśaḥ |
kulapatikulanāthastaddvayaṃ yojayitvā manupuṭitaviśuddhyaṃ yojayet tadvidyaḥ ||
janani tava kalānāṃ ko vidāṃ kāmarūpaḥ kumatirahitacittaḥ saṃlikhet tāntradhāraiḥ |
vigatasamayavādadhvāntajālaḥ sudhāṃśustava caraṇatalāntardṛśyajālairvidheyaḥ ||
parikalitavapustaccharmabhirvyapajyaiḥ paricarati sa vijño mokṣacaryādhiyā saḥ |

Lesungshinweise: Die Wortgruppen parārivakula, suratarasaranātha und pāpatrastaveśa sind beschädigt; deshalb lässt sich die konkrete Zuordnung der beiden Elemente nicht sicher bestimmen.

Band III, S. 1201–1202, Vīratantra – verschlüsselte Bīja-Folgen
madanamadavagunā bījamuddhṛtya śaktiṃ tadanu kaṭhabījaṃ lokadhātrīṃ tadantaḥ ||
yadi japati madantabhīmāsāca sadyaḥ suranaragatistaḥ siddhavargaiḥ sa pūjyaḥ |
śivabhṛgumadapṛthvīśaktiyuktaṃ susiddhaṃ hariharacaturāsyasvasvabhūtiprabhūtam ||
paramacaradasaṃjñaḥ kṣobhakṛt kāminīmāmadhipatirapi vācāṃ śrīpatiḥ sārvabhaumaḥ |
bhṛgumadakathitāyāḥ kāmabījaṃ tadadhye bhuvanabhayavināśaḥ kṣobhiṇīṃ yojayitvā ||
japati yadi sakṛdvā cintyate vīrasiddhaḥ kulayuvatikulāntaḥ kṣobhakṛt kāmabhāvāt |
madanamadalatāyāḥ śaktibījaṃ niyojya smaraharaharirūpī kāmarūpaḥ kuberaḥ ||

Lesungshinweise: Die anschließende Rezitationsangabe madantabhīmāsā ist beschädigt; als Frucht wird die Verehrung durch Siddhas und eine Stellung unter Göttern und Menschen verheißen. Diese Bezeichnungen sind Quellencipher; wegen mehrerer beschädigter Schlüsselwörter werden keine vermeintlich entschlüsselten Silbenketten hinzugefügt.

Band III, S. 1202, Vīratantra – weitere Mantracipher und Befreiungsverheißung
ripukulahariṇākṣīlocanāmbhojaniryaddvipulajananiṣekāt khaṇḍitāntaḥpratāpaḥ |
śivabhṛgumadamūlaṃ lobhamūlaṃ bhajanti yadi vividhagurūṇāṃ vartmamalaṃ vimṛśya ||
nidhipatirapi nātho gīṣpatirbhedracetā yadi bhajati tadetanmukhyamanurpītitalam |
varuṇadalavivarjaṃ prāṇamekaṃ vivarjaṃ tadupari mṛgāṅkaṃ dvandvametadvidhānyā ||
nikhilamatavicārāṇāṃ mokṣadānekadakṣaḥ sadasatasamadharmā kṣemakṛnmantrarājaḥ |
śivaśāmanayugmaṃ bījametadvidhānyā analaśivasadharmāthādirājaṃ svatantram ||
tava samarayugmaṃ bījametadvānyā dvitayamapi visargaṃ yatkumārī maheśaḥ |
kimiha kamalajanmā janmadhārāsahasrairiti bhajati narāṇāṃ mantrarājaṃ sabhāgyaiḥ ||

Lesungshinweise: Die folgende Strophe verbindet die Bildsprache der tränengefüllten Lotusaugen von Frauen aus dem feindlichen Lager mit einer Minderung feindlicher Macht; die Fügung dvipulajananiṣeka ist beschädigt. Die Syntax ist mehrfach beschädigt; daher bleiben die vollständigen Silbenhinweise im Sanskrit erhalten, während die deutsche Fassung nur die erkennbaren Bestandteile und Verheißungen wiedergibt.

Band III, S. 1202–1203, Vīratantra – Hingabe, Kālī-Chiffre und Schluss
bhavati janani yuṣmatpādapadmaikabhaktastyajasi paruṣamāsa nedṛśaṃ kvāpi kāle |
na khalu vapurarthaṃ tasya kānti kadā cinnihitagurumukhābjā prāpya kasmādakasmāt ||
smararipupurāre mokṣacaryopāre paramapadavilīnaḥ sarvasaubhāgyabhogaḥ |
atalapuravibhāge kālikāntasthabījaṃ tadapi yadi vidadhyāddīkṣitaṃ daṇḍavarṇam ||
nayanayutalakāraṃ mastake nāmayuktaṃ tadanu vikaṭadaṃṣṭrāsaukaṭaṃ bījayuktam |
yadi japati samastaṃ guhyaguhyātiguhyaṃ trijagati kimihāste durlabhyaṃ kathaṃ cit ||
kramapacitamapūrvaṃ sarvamevānubaddhyaṃ manuparavibhāvyastasya madhyastharūpam |
bhajati yadi cidānandātmadhṛk kevalo'sau vividhabhuvanamukhyaḥ kautukī mānamukhyaḥ ||
iti te kathitaṃ sarvaṃ rahasyaṃ paramādbhutam |
yathānukramato loke kiṃ na sādhyati yogirāṭ ||

Lesungshinweise: O Mutter, wer allein deinen Lotusfüßen hingegeben ist, den verlässt du niemals – so lautet der erkennbare Sinn des Beginns; die Wortgruppe tyajasi paruṣam āsa ist beschädigt. Die folgenden Zeilen erwähnen den vom Lotusmund des Gurus empfangenen Unterricht, den Weg zur Befreiung, das Aufgehen im höchsten Zustand und die Fülle allen Glücks; die grammatische Verbindung von Körper, Ziel und Glanz bleibt unsicher. Auch saukaṭa ist als Lesung unsicher. Wer sie als Träger des Selbst von Bewusstsein und Wonne verehrt, wird als herausragend in den vielfältigen Welten gepriesen; mehrere Verbindungswörter sind beschädigt.

Band III, S. 1203–1204, Bhairava-Sādhana – örtliche Schutzgottheit
atha bhairavasādhanaṃ (merutantre) athātaḥ saṃpravakṣyāmi nānābhairavasādhanam |
śmaśāne te tu tiṣṭhanti kāle kāle pure pure ||
niyamaṃ kaṃ cidekaṃ yo na tyajeccharmamiśritam |
vāmamārgādinirato'pyaṅghryantaravartmanām ||
hīne gurāvapūrṇe vā sādhane lokabhītitaḥ |
sa bhavedbhairavo devastasya deśasya śāsakaḥ ||
tatratyā bhūtavetālāḥ sadā saṃniṣevanti tam |
svamārgāccyutānāṃ sa śāsanaṃ kurute sadā ||
kṣīṇakarmaṇi tasmiṃśca gate grāmo vilīyate |
anyasmin bhairave jāte grāmo vasati niścitam ||
yadāmnāyo bhairavo'sau taccārcanaṃ tu taddiśi |
tena mārgeṇa vaśayet kāryārthaṃ bhairavaṃ tu tam ||

Lesungshinweise: Mehrere Wörter, insbesondere śarmamiśrita und aṅghryantaravartmanām, sind beschädigt; die genaue Verbindung der Bedingungen bleibt offen.

Band III, S. 1204, Bhairava-Sādhana – Mantrabausteine und Vorbereitung
vāmākāmāyākhyāstāro bījaṃ kramādbhavet |
pūrvādyūrdhvāntakānāṃ tadāmnāyānāṃ krameṇa ca ||
āmnāyabījaṃ grāmasya bījaṃ bhrā~ bhairavasya ca |
grāmanāma tataḥ procya pitṛgehe nivāsine ||
tatasteṣāṃ manumimaṃ japeddaśasahasrakam |
niśi śmaśāne ca baliṃ tadāmnāyoktavartmanā ||
japādau ca japānte ca nityaṃ dadyādananyadhīḥ |
baṭukoktairhuneddravyaṃ tarpaṇādi tataścaret ||
evaṃ siddhamanurmantrī bhūtānāṃ nigrahakṣamaḥ |
tasmin deśe bhavettasya pratyakṣīkaraṇaṃ śṛṇu ||
kṛtanityakriyaḥ prātaḥ sopavāso jitendriyaḥ |
sāyaṃ sandhyādikaṃ kṛtvā śāntipāṭhaṃ vidhāya ca ||
pragṛhitvā ca sāmagrīṃ sāyaṃ sottarasādhakaḥ |
vrajecchmaśānasāmagrīṃ śṛṇu susthiramāsanam ||

Lesungshinweise: Die erste Zeile nennt eine gedrängte, beschädigte Bīja-Reihe vāmākāmāyākhyās tāra für die Āmnāyas vom Osten bis zur oberen Richtung; eine sichere Einzelzuordnung ist nicht möglich.

Band III, S. 1204–1205, Bhairava-Sādhana – Ritualmittel und Eingangsgebet
ataṇḍulān jalatilān mudgāṃstadvanmasūrikān |
tathaiva caṇakān bhaktaṃ pāyasān pūpaśaṣkulīḥ ||
kanyakākartitaṃ sūtraṃ kuṅkumena surañjitam |
aṣṭau vitastidīrghāṃśca madhyasthūlāśca khādirāḥ ||
kīlā eko hastamātraṃ gandhapuṣpādikaṃ tathā |
balidravyaṃ ca pūrvoktaṃ pūrvāmnāye samastyakam ||
samāṃsaṃ paścimāmnāye samayaṃ cottaraṃ bhavet |
grāmamadhye śmaśāne ca ūrdhvāmnāye suraktakam ||
yathāyogyaṃ ca naivedyaṃ gacchecca bhayavarjitaḥ |
pādaprakṣālanaṃ kṛtvā tataḥ smṛtvāsya devatām ||
baddhāñjaliridaṃ vākyaṃ pravadet sādhakottamaḥ |
atra śmaśāne yāḥ kāściddevatā nivasanti hi ||
tāḥ prayacchantu me siddhiṃ prasannāḥ santu pāntu mām |

Lesungshinweise: Die Materialliste nennt Reis beziehungsweise die unsichere Druckform ataṇḍula, Wasser und Sesam, Mungbohnen, Linsen, Kichererbsen, gekochten Reis, Milchspeise und die Gebäcke Pūpa und Śaṣkulī. Für die östliche Überlieferung steht im Druck samastyaka, vermutlich eine beschädigte Stoffangabe; für die westliche ausdrücklich Fleisch.

Band III, S. 1205, Bhairava-Kavaca – Richtungen und Gesicht
pūrve māṃ śaṅkaraḥ pātu tathāgneyyāṃ ca śūladhṛk ||
kapālī dakṣiṇe pātu nairṛtye jaṭilo'vatu |
paścime pārvatībhartā vāyavyāṃ pramathādhipaḥ ||
uttare muṇḍamālāḍhya aiśāne vṛṣabhadhvajaḥ |
ūrdhvaṃ pātu tathā śambhuradhastādvalidhvaṃsaḥ ||
agrato bhairavaḥ pātu pṛṣṭhataḥ pātu khecaraḥ |
dakṣiṇe bhūdharaḥ pātu vāme tu piśitāśanaḥ ||
keśān pātu viśālākṣo mūrdhānaṃ ca mahāpriyaḥ |
mastakaṃ pātu bhṛgvīśo netre pātu mahāmanāḥ ||
kapolau pātu vīreśo gaṇḍau gaṇḍābhimardanaḥ |
uttaroṣṭhe virūpākṣastvadhare yoginīpriyaḥ ||
danteṣu dakṣavidhvaṃsī cibuke muṇḍamāladhṛk |
kaṇṭhaṃ rakṣatu māṃ devo nīlakaṇṭho jagadguruḥ ||

Lesungshinweise: Oben schütze Śambhu, unten der in der Druckform validhvaṃsa Genannte. Den Hals schütze mir der blaukehlige Gott, der Lehrer der Welt.“ Die beiden unsicheren Beinamen validhvaṃsa und bhṛgvīśa werden als Drucklesungen erhalten.

Band III, S. 1206, Bhairava-Kavaca – Schultern bis Füße
dakṣaskandhe girīndreśo vāmaskandhe ca sundaraḥ |
bhujaṃ ca dakṣiṇaṃ sarvamantranāthaḥ sadā'vatu ||
vāme bhuje sārvabhaumo hṛdaye pātu pāṇḍuraḥ |
dakṣastanaṃ paśupatirvāmaṃ pātu maheśvaraḥ ||
udaraṃ sarvakalyāṇakārako'vatu māṃ sadā |
nābhau kāmapravidhvaṃsī jaṅghe pātu dayāmayaḥ ||
jānunī pātvajāmitro gulphau gaurīpatiḥ sadā |
pādapṛṣṭhaṃ jñānanidhistathā pādāṅgulīrharaḥ ||
pādādhaḥ pātu satataṃ vyomakeśo jagatpriyaḥ |
iti rakṣāṃ samāśrāya mantrarakṣāṃ tataścaret ||

Lesungshinweise: Unter den Füßen schütze stets der Himmelsbehaarte, der der Welt Liebe.“ Der Beiname ajāmitra bleibt in der Druckform stehen.

Band III, S. 1206, Bhairava – Bīja-Schutz der Richtungen
oṃ hā~ hu~ hu~ hu~ ca pūrve oṃ hrīṃ hu~ hrauṃ hutāśane |
oṃ hrīṃ śrīṃ dakṣiṇe nyasya oṃ phluṃ sluṃ cāpi nairṛte ||
oṃ phluṃ sluṃ khluṃ pratīcyāṃ ca tāraḥ proṃ pruṃ samīraṇe |
oṃ śrāṃ bhairavaḥ saumyāyāṃ oṃ kluṃ phluṃ bhruṃ ca phaṭ śive ||
oṃ glauṃ kluṃ mūrdhni kaṃ adho srāṃ sruṃ sraṃ sraḥ svayaḥ smṛtam |
evaṃ rakṣāṃ samāsthāya kīlyāḥ kīlā diśāṣṭake ||
madhye mahākīlamatho dikpālārcanamārabhet |
tato mantramimaṃ brūyāt prārthayet premasaṃyutaḥ ||
bhrāṃ bhairava dviruccārya bhayaṅkarahare vadet |
māṃ rakṣa rakṣa hu~ phaṭ ca svāhā dvāviṃśavarṇakaḥ ||

Lesungshinweise: Insbesondere die l/u-Verbindungen und die letzte Zeile sind im Druck undeutlich; die Wiedergabe ist eine markierte lokale Lesung, keine gesicherte Ritualformel.

Band III, S. 1206–1207, Bhairava – Indra-Anrufung
palāśabhājane māṣān kṛtvā prāṅmukho vrajet tataḥ |
kīlasya nikaṭe cendramāvāhya paripūjayet ||
dhyānaṃ prāguktavat kṛtvā tatpuraścaturasrake |
mantreṇānena cendrāya maṇḍale balimarpayet ||
oṃ hā~ hīṃ hū~ samuccārya bho indra suranāyaka |
prasanno bhava me śīghraṃ dehi siddhiṃ sanātanīm ||
imaṃ baliṃ gṛhṇa gṛhṇa hū~ phaṭ nāgāgnivarṇakaḥ |
jalaṃ dattvā baliṃ tyaktvā natveyahāgnikīlakam |

Lesungshinweise: „O Indra, Führer der Götter, sei mir rasch gewogen, schenke die beständige Vollendung; nimm, nimm diese Bali-Gabe an.“ Die Silbenzahl wird mit dem Zahlwort nāgāgni bezeichnet, hier in der üblichen Rückwärtslesung der Zahlbilder als 38 zu verstehen. Nach Wassergabe, Niederlegung der Bali-Gabe und Verneigung folgt der Gang zum Feuer-Pflock; die Schlussfügung natveyahāgni ist im Druck beschädigt.

Band III, S. 1207, Bhairava – Agni und Yama
agniṃ tatra samāvāhya prāgvaddhyātvā prapūjayet |
tadagre maṇḍalaṃ kṛtvā dadyānmantreṇa vai balim ||
oṃ raṃ rāṃ rūṃ rūṃ ca riṃ rīṃ tadagre'gnipadaṃ vadet |
tejonāyaka me śīghraṃ siddhiṃ dehi imaṃ vadet ||
mudgabaliṃ gṛhṇa gṛhṇa hū~ phaṭ devarṇako manuḥ |
tato dakṣiṇakīlasya nikaṭe yamamarcayet ||
maṃ bījena samāvāhya mantreṇa nivedbalim |
oṃ prāṃ prīṃ pruṃ tataḥ proṃ prauṃ praṃ bho yamapadaṃ vadet ||
pretādhipataye śīghraṃ prasanno bhava saṃvadet |
imaṃ me masuraṃ pātre baliṃ gṛhṇayugaṃ vadet ||
hū~ phaḍantaḥ samākhyāto mantro gopyamavarṇakaḥ |

Lesungshinweise: „Agni, Führer des Lichtglanzes, schenke mir rasch Vollendung; nimm, nimm diese Mungbohnen-Gabe an.“ Die doppelte rūṃ-Lesung und das Silbenzahlwort devarṇaka sind unsicher und bleiben vermerkt. „O Yama, Herr der Toten, sei mir rasch gewogen; nimm, nimm diese Linsengabe im Gefäß an.“ Die Bīja-Reihe wird nach der lokalen Drucklesung bewahrt; das abschließende Silbenzahlwort gopyamavarṇaka ist beschädigt.

Band III, S. 1207–1208, Bhairava – Nirṛti und Varuṇa
tato nairṛtyakīlasya nikaṭe nairṛtaṃ yajet ||
kṣaṃ bījena samāvāhya balimantro'tha kathyate |
oṃ preṃ praiṃ preṃ tato hū~ hū~ triḥ svaṃ hihīṃ ca bhoyugam ||
rakṣonātha padācchīghraṃ prasanno bhava saṃvadet |
imaṃ me caṇakabaliṃ gṛhṇa hū~ phaḍamanurmataḥ ||
ṣaṭtriṃśadvarṇo'tha tato vrajet paścimakīlakam |
vaṃ bījena samāvāhya varuṇaṃ tatra pūjayet ||
balimantro dhruvo bāṃ bīṃ bho bho varuṇa saṃvadet |
jalanāthapadasyānte prasanno bhava saṃvadet ||
imaṃ te codanabaliṃ gṛhṇa gṛhṇa ca hū~ ca phaṭ |
triṃśadvarṇo manuḥ prokto varuṇasya balerayam ||

Lesungshinweise: Die auffällige bāṃ/bīṃ-Lesung wird nicht stillschweigend zu vāṃ/vīṃ geändert.

Band III, S. 1208, Bhairava – Vāyu, Kubera und Īśāna
tato vrajedvāyukoṇaṃ kīlasya nikaṭe'rcayet |
yaṃ bījena samāvāhya vāyuṃ śṛṇu balermanum ||
vāṃ vīṃ vaṃ tataḥ krāṃ krauṃ bho bho vāyo punaḥ punaḥ |
kṣipraṃ prasanno bhaveti mamedaṃ pāyasaṃti ca ||
baliṃ gṛhṇayugaṃ hū~ phaṭ pañcatriṃśākṣaro manuḥ |
udakkīlaṃ tato gatvā kuṃ bījena dhaneśvaram ||
āvāhayet pūjayitvā mantreṇa nivedbalim |
oṃ krāṃ krīṃ tataḥ krāṃ krauṃ bho bho yakṣapadaṃ vadet ||
nātha śīghraṃ prasanno me bhaveti ca padaṃ vadet |
mamāpūpabaliṃ gṛhṇa gṛhṇa hū~ phaḍdviradavarṇakaḥ ||
īśānakīlanikaṭe gatveśānaṃ samāhvayet |
haṃ bījena tataḥ pūjyabaliḥ syānmanunā'munā ||
oṃ śrāṃ śrīṃ śruṃ tataḥ śrāṃ śrīṃ śrīṃ śrīṃ syācchaṣkulīpadam |
baliṃ gṛhṇayugaṃ hū~ phaḍdvāviṃśativarṇakaḥ ||

Lesungshinweise: Nach seiner Verehrung folgt oṃ krāṃ krīṃ krāṃ krauṃ bho bho yakṣanātha śīghraṃ prasanno me bhava mamāpūpabaliṃ gṛhṇa gṛhṇa hūṃ phaṭ: „O Herr der Yakṣas, sei mir rasch gewogen; nimm, nimm meine Pūpa-Gebäckgabe an.“ Das Zahlwort dvirada ist hier unsicher. Wiederholungen und ungewöhnliche Vokale werden als lokale Drucklesung bewahrt, nicht normalisiert.

Band III, S. 1208–1209, Bhairava – mittlerer Pfosten und Mahākavaca
puṣpākṣatān samādāya madhyastambhādadhaḥ sthitaḥ |
abhūtastambhāya namo mantro'yaṃ tu navākṣaraḥ ||
anena manunā stambhaṃ nirbhayaḥ paripūjayet |
mahākavacamantreṇa kuryāddehasya rakṣaṇam ||
oṃ hrāṃ hrīṃ hū~ tato hraṃ kṣāṃ kṣīṃ kṣuṃ kṣaḥ samuccaret |
strāṃ strīṃ struṃ straṃ straḥ thā prāṃ prīṃ proṃ prauṃ prāṃ prīṃ tato vadet ||
preṃ praiṃ preṃ praṃ tato proṃ prauṃ tridhoktena tridhā tridhā |
hū~ saptakaṃ samuccārya phaḍantaṃ sarvato vadet ||
rakṣa rakṣa padaṃ procya rakṣa rakṣeti bhairava |
nātha nātha phaḍanto'yamekapañcāśadakṣaraḥ ||

Lesungshinweise: Der als neunsilbig bezeichnete Mantra lautet in der Drucklesung abhūtastambhāya namaḥ: „Verehrung dem Abhūta-Pfosten.“ Das auffällige abhūta bleibt unverbessert. Die Vokale und Wiederholungsanweisungen dieser Gruppen sind im Druck nicht sicher zu trennen; sie bleiben im Sanskrit in lokaler Lesung erhalten. Eindeutig folgen siebenmal hūṃ, ein phaṭ-Abschluss und die Schutzworte sarvato rakṣa rakṣa … rakṣa rakṣa bhairava nātha nātha phaṭ: „Beschütze, beschütze von allen Seiten … Bhairava, Herr, Herr.“ Die Quelle nennt 51 Silben, ohne dass sich die beschädigte Bīja-Reihe damit sicher rekonstruieren ließe.

Band III, S. 1209, Bhairava – Lotus und Gottheitenkreise
ityātmarakṣāṃ kṛtvā'tha stambhasya ca samīpataḥ |
āsanaṃ samyagāstīrya tatra prāṅmukha āsthitaḥ ||
sādhe same tu bhūbhāge gomayācupalepite |
padmamaṣṭadalaṃ kṛtvā tadbahiḥ ṣoḍaśacchadam ||
tadbāhye'ṣṭadalaṃ cāpi bhūpuraṃ ca tato likhet |
caturasratrayopetaṃ caturdvārasamanvitam ||
tanmadhye devamāvāhya samyagjalena pūjayet |
karṇikāyāṃ baṭukādi hyasitāṅgādibhairavān ||
patrāṣṭake pūjayitvā pūjayet ṣoḍaśacchade |
kuleśaṃ sakuleśaṃ ca jāmitraṃ rāmaṭhaṃ rimam ||
pracaṇḍaṃ caṇḍakeśaṃ ca caṇḍātmānaṃ ca cāmaram |
cāritraṃ ca camatkāraṃ cañcalaṃ cārubhaṣaṇam ||
cāmīkaraṃ cārucandraṃ cakitaṃ ceti ṣoḍaśa |
natyantanāmabhiḥ pūjyāḥ ṣoḍaśānandapūritāḥ ||
brāhmyādyāścāṣṭapatreṣu bahirvīthyāṃ digīśvarān |
tadbāhyāṃ tadastrāṇi tadbāhyāṃ vimān yajet ||
pracaṇḍaṃcaṇḍordhvakeśābhīṣaṇābhīṣaṇābhidhāḥ |
vyomakeśo vyomabāho vyomavyāpaka eva ca ||

Lesungshinweise: Einige dieser Namen sind ungewöhnlich und bleiben als lokale Drucklesung stehen. Die genaue Trennung bei den beiden Bhīṣaṇa-Formen bleibt unsicher.

Band III, S. 1210, Bhairava-Sādhana – Erscheinung und Schluss
etān vīrān samāhūya cāyāhīti samuccaret |
abhyarcya nirbhayaḥ san baliṃ nyāsān samācaret ||
paścimābhimukho bhūtvā mālāṃ saṃpūjya saṃjapet |
uccaiḥ svaraṃ tadāyāti pratyakṣaṃ bhairavaḥ svayam ||
vāmahastena dadyācca yathāmnāyoktitaṃ balim |
sambhojayan japaṃ kuryānnirbhayaḥ prītamānasaḥ ||
tṛpto devo yadā brūyādvaraṃ varaya vāñchitam |
dakṣiṇe pāyasenaiva tasya tṛptiḥ prajāyate ||
vāmādīnāṃ māṃsamadyaraktaiścaraṇāpi vā |
praṇamya daṇḍavadbhūmau vāñchitaṃ varamuccaret ||
āgatya ca gṛhaṃ paścāt tryahaṃ kuryānmahotsavam |
evaṃ kaliyuge siddhiḥ śmaśānasya prakīrtitā ||
japedenaṃ samārabdho devo pratyakṣatāṃ bhavet |
samastabhairavāṇāṃ tu mantrādyevaṃ mayoditam ||
iti bhairavasādhanam |

Lesungshinweise: Das folgende caraṇāpi vā ist beschädigt und wird nicht als zusätzliche Opferart ausgelegt.

Band III, S. 1210–1211, Yoginī-Sādhana – Surasundarī, Einleitung und Nyāsa
atha yoginīsādhanaṃ (bhūtaḍāmare) athātaḥ saṃpravakṣyāmi yoginīsādhanottamam |
sarvārthasādhanaṃ nāma dehināṃ sarvasiddhidam ||
atiguhyā mahāvidyā devānāmapi durlabhā |
yāsāmabhyarcanaṃ kṛtvā yakṣeśo'bhūt kulādhipaḥ ||
tāsāmādyāṃ pravakṣyāmi surāṇāṃ sundarīṃ priye |
asyā abhyarcanaineva rājatvaṃ labhate naraḥ ||
atha prātaḥ samutthāya kṛtvā snānādikaṃ śubham |
prāsādaṃ ca samāsādya kuryādācamanaṃ tataḥ ||
praṇavānte sahasrāre hū~ phaḍdigbandhanaṃ caret |
prāṇāyāmaṃ tataḥ kuryānmūlamantreṇa mantravit ||
ṣaḍaṅgaṃ māyayā kuryāt padmamaṣṭadalaṃ likhet |
tasmin patre mahāmantrabījanyāsaṃ samācaret ||
pīṭhe devīṃ samabhyarcya dhyāyeddevīṃ jagatpriyām |

Band III, S. 1211, Surasundarī – Meditation, Mantra und Monatsübung
dhyānaṃ yathā |
pūrṇacandramukhīṃ gaurīṃ vicitrāmbaradhāriṇīm |
pīnottuṅgakucāṃ vāmāṃ sarveṣāmabhayapradām ||
iti dhyātvā ca mūlānte dadyāt pādyādikaṃ śubham |
punarghyaṃ nivedyaiva naivedyaṃ mūlamantrataḥ ||
gandhacandanatāmbūlaṃ sakarpūraṃ suśobhanam |
praṇavānte bhuvaneśīmāgaccha surasundarī ||
vahnibhāryāṃ japenmantraṃ trisandhyaṃ ca dine dine |
sahasraikapramāṇena dhyātvā devīṃ sadā budhaḥ ||
māsānte hyāpya divasaṃ balipūjāṃ suśobhanām |
kṛtvā ca prajapenmantraṃ niśīthe yāti sundarī ||
sudṛḍhaṃ sādhakaṃ matvā mahiṣyā sādhakālaye |
suprasannā sādhakāya sadā smeramukhī tataḥ ||
dṛṣṭvā devīṃ sādhakendro dadyāt pādyādikaṃ śubham |
sucandanaṃ sumanasāṃ jñātvā'bhilaṣitaṃ vadet ||
mātaraṃ bhaginīṃ vāpi bhāryāṃ vā bhaktibhāvataḥ |
yadi mātā tadā vittaṃ divyaṃ ca sumanoharam ||

Band III, S. 1212, Surasundarī – drei Beziehungsformen und Abschluss
bhūpatitvaṃ prārthitaṃ yat taddadāti dine dine |
putravat pālitaṃ loke satyaṃ satyaṃ suniścitam ||
svasā dadāti divyaṃ ca divyavastraṃ tathaiva ca |
divyakanyāṃ samānīya nāgakanyāṃ dine dine ||
yadyadbhavati bhūtaṃ ca bhaviṣyati ca yat punaḥ |
tatsarvaṃ sādhakendrāya nivedayati niścitam ||
yadyat prārthayate sarvaṃ dadāti sā dine dine |
bhrātṛvat pālitaṃ loke kāmanābhirmanorathaiḥ ||
bhāryā syādyadi sā devī sādhakasya manoharā |
rājendraḥ sarvarājānāṃ saṃsāre sādhakottamaḥ ||
svarge martye ca pātāle gatiḥ sarvatra niścitam |
yadyaddadāti sā devī varṇituṃ naiva śakyate ||
tayā sārthaṃ ca sambhogaṃ karoti sādhakottamaḥ |
anyastrīgamanaṃ tyaktvā anyathā naśyati dhruvam ||
iti sundarīsādhanam |

Band III, S. 1212–1213, Manoharā – Meditation und Mantra
atha manoharāsādhanaṃ tatraiva |
tato'nyasādhanaṃ vakṣye nirmitaṃ brahmaṇā purā |
nadītīraṃ samāsādya kuryāt snānādikaṃ tataḥ ||
pūrvavat sakalaṃ kāryaṃ candanairmaṇḍalaṃ likhet |
svamantraṃ tatra saṃlikhyāvāhya dhyāyenmanoharām ||
dhyānaṃ yathā |
kuraṅganetrāṃ śaradinduvaktrāṃ bimbādharāṃ candanagandhaliptām |
celāṃśukāṃ pīnakucāṃ manojñāṃ śyāmāṃ sadā kāmadughāṃ vicitrām ||
evaṃ dhyātvā japeddevīmāgacchapadādikaiḥ |
gandhaṃ puṣpaṃ rasaṃ caiva tāmbūlādau ca mūlataḥ ||
tāraṃ māyā tathāgaccha manohare pāvakavallabhā |

Band III, S. 1213, Manoharā – Monatsübung und Zwangsformel
svāhā'yutaṃ pratidinaṃ japenmantraṃ prasannadhīḥ ||
māsānte divasaṃ prāpya kuryācca japamuttamam |
āniśīthaṃ japenmantraṃ jñātvā ca sādhakaṃ dṛḍham ||
gatvā ca sādhakābhyāse suprasannā manoharā |
varaṃ varaya śīghraṃ tvaṃ yattanmanasi vartate ||
sādhakendro'pi tāṃ bhaktyā pādyādyairarcayenmudā |
prāṇāyāmaṃ ṣaḍaṅgaṃ ca māyayā ca samācaret ||
matsyamāṃsabaliṃ dattvā pūjayecca samāhitaḥ |
candanodakapuṣpeṇa phalena ca manoharām ||
tato'rcitā prasannā sā punāti prārthitaṃ varet |
suvarṇasya śataṃ bhāraṃ sā dadādi dine dine ||
saviśeṣaṃ vyayaṃ kuryāt sthite tattu na dāsyati |
anyastrīgamanaṃ tasya na bhavedidamīritam ||
avyāhatagatistasya bhavatīti na saṃśayaḥ |
sādhitā'pi vidhānena yadi nāyāti yakṣiṇī ||
viṣaṃ krodhātmakaṃ procyānukathyākṣiyataḥ param |
bhūteśāmmādanaṃ vāyudvayaṃ krodhāstrasaṃyutam ||
krodhenānena cākṛṣya japedaṣṭasahasrakam |
evaṃ kṛte samāyāti vāñchitārthaṃ prayacchati ||

Lesungshinweise: Die anschließende Wendung punāti prārthitaṃ varet ist beschädigt; erkennbar ist die Gewährung des erbetenen Segens. Ihre Chiffre nennt viṣa, krodhātmaka, einen beschädigten Zwischenbestandteil anukathyākṣiyataḥ, Bhūteśa, āmmādana, zweimal Vāyu und Krodhāstra.

Band III, S. 1213–1214, Manoharā – Krodhāṅkuśī-Mudrā und Schluss
mudrāmāha |
muṣṭimanyonyamāsādya kaniṣṭhe veṣṭayedubhe |
prasāryākuñcya tarjanyau kāryā caiṣā'ṅkuśākṛtiḥ ||
iyaṃ krodhāṅkuśī mudrā yakṣiṇyākarṣaṇakṣamā |
iyaṃ te kathitā vidyā sugopyā yā sureśvari ||
tava snehena bhaktyā ca vaśo'haṃ parameśvari |
iti manoharāsādhanam |

Band III, S. 1214, Dhanadā – zwei Mantraformen und Nyāsa
atha dhanadāmantrastatraiva |
tatūryaṃ bindunā yuktaṃ lajjābījaṃ sabindukam |
lakṣmībījaṃ tato devi sambodhya ca ratipriyā ||
svāhānto manurākhyāto mantrarājottamottamaḥ |
mantrāntaram |
tatūryaṃ bindusaṃyuktaṃ lakṣmīḥ praṇava eva ca |
māyābījaṃ samuddhṛtya sambodhya ca ratipriyām ||
vahnijāyeti prokto mantrarājottamottamaḥ |
kubero'sya muniḥ proktaḥ paṅktiśchando'tha devatā ||
dhanadāprītaye tasyā viniyogaḥ prakīrtitaḥ |
ṣaḍdīrghamāyayā caiva karāṅganyāsa iṣyate ||

Band III, S. 1214–1215, Dhanadā – Meditation und Verehrungsdiagramm
tato dhyānam |
kuṅkumodaragarbhābhāṃ kiñcidyauvanaśālinīm |
mṛṇālakomalabhujāṃ keyūrāṅgadabhūṣitām ||
tulākoṭiparibhrāntapādapadmadvayānvitām |
māṇikyahāramukuṭakuṇḍalādivibhūṣitām ||
nīlotpaladṛśaṃ kiñcidudayatkucavirājitām |
karābjabhrāmyatkamalāṃ raktavastrāṅgarāgiṇīm ||
hemaprākāramadhyasthāṃ ratnasiṃhāsanopari |
dhyāyet kalpatarormūle devīṃ tāṃ dhanadāyikām ||
dhyātvā ca sādhakaśreṣṭhaḥ pūjayedbhaktitatparaḥ |
navayonyātmakaṃ cakraṃ vilikhet karṇikopari ||
digdalaṃ padmamālikhya caturasraṃ tato bahiḥ |
koṇeṣu vajrān saṃlikhya madhye bījaṃ samullikhet ||
aṅgāni keśare'bhyarcya dale śaktīḥ prapūjayet |
lakṣmīḥ padmā tathā padmālayā śrīśca haripriyā ||
harā caivātha kamalālayā abjalolā cañcalā |
etāḥ śaktīḥ prapūjyātha madhye devīṃ prapūjayet ||

Band III, S. 1215, Dhanadā – Japa und Verheißungen
prajapedakṣasūtreṇa ratnālikṛtena ca |
lakṣaṃ japet mantrasiddhiḥ prayogānācaredbudhaḥ ||
rātrau ca japate cāṣṭasahasraṃ sapta vāsarān |
etenaiva susiddhaḥ syāt puraścaryodito vidhiḥ ||
kimatra durlabhaṃ devi sādhayedyadi mānavaḥ |
bhuktvā vā'pyatha vā'bhuktvā pāyasānnaṃ pradāya ca ||
daśākṛtvo'tha vā śocamakṛtvā vā kulaṃ ca tām |
yaḥ smareddevi vidyāṃ tāṃ dāridryeṇābhibhūyate ||
kāmadevaṃ japet pārśve devyāḥ pratyahamādarāt |
tena devyā mahāprītirvāñchitārthaṃ dadāti ca ||
pūjānte ca samāyāti rātrau devī dhaneśvarī |
sarvālaṅkāramutsṛjya dattvā yāti nijālayam ||
dhanaṃ ca vipulaṃ dattvā sādhakasya manorathān |
pūrayitvā maheśāni varāṅgā jāyate śubhā ||

Lesungshinweise: Die Zeile über zehn Wiederholungen, Reinigung und Kula ist beschädigt.

Band III, S. 1216, Dhanadā – zweiter Mantra und Abschluss
svayamāheti yakṣeśo yo māṃ smarati mānavaḥ |
tasya dāridryasannyāsaṃ dāsīvat karavāṇyaham ||
dvitīyamantrasya puraścaraṇamāha |
sahasrasaptaniyataṃ puraścaraṇamucyate |
homo ghṛtena khaṇḍena madhunā ca daśāṃśataḥ ||
tāmrapātre maṇḍalaṃ ca kṛtvā candanalepite |
pūjā kāryā mahādevyāḥ kṣaṇāddāridryaśāntaye ||
aṅganyāsakaranyāsau cāṅge caivāsya devatā |
kuberasya matenāsyāḥ pūjā'pi kriyate tathā ||
iti dhanadāsādhanam |

Band III, S. 1216, Apsaras-Sādhana – Mantracipher und erste Übung
athāpsaraḥsādhanaṃ (bhūtaḍāmare) prāleyaṃ śrīḥ śaśī devyāḥ anādiḥ śrītilottamā |
tārādimantramuddhṛtya proktā kāñcanamālikā ||
tāraṃ śrīrvarmaṇā yuktā bhākhyā kuṇḍalahāriṇī |
tāraṃ varmasamāyuktaṃ rambhākhyeti pañcamī ||
tāraṃ brahmeti rambhākhyā viṣaṃ śrīrurvaśī parā |
anādibījamādau ca bhūtinīyapsarāḥ kramāt ||
krodhaṃ natvā pravakṣye'hamathāsāṃ siddhisādhanam |
śailaśṛṅgaṃ samāruhya japellakṣaṃ samāhitaḥ ||
paurṇamāsyāṃ samabhyarcya ghṛtadīpaṃ nivedayet |
prajapet sakalāṃ rātrimāyāti bandhanakṣaye ||
candanārgheṇa santuṣṭā varaṃ varaya bhāṣite |
kāmitā sā bhavedbhāryā prayacchati rasāyanam ||

Lesungshinweise: Die Apsaras erscheint nach der Druckform bandhanakṣaye, wörtlich „beim Schwinden der Bindung“; der konkrete Zeitpunkt bleibt unklar.

Band III, S. 1217, Apsaras – Tilottamā
sahasraṃ vatsaraṃ yāti varaṃ dadyādathepsitam |
japedayutamātraṃ tu kṣīrāśī saptavāsarān ||
candanena vidhāyātha maṇḍalaṃ saptame dine |
saṃpūjya bhaktitaḥ śuklāṣṭamyāṃ parvatamūrdhani ||
prajapet sakalāṃ rātriṃ samāyāti niśātyaye |
āgatya puratastiṣṭhet smitavaktronnatastanī ||
cumbayāliṅgyatyāśu bhāryā bhavati kāmikā |
rājyaṃ yacchati saṃtuṣṭā tridinaṃ darśayatyapi ||
pañcavarṣasahasraṃ tu bhuktvā bhogamanuttamam |
mṛte rājakule janma prayacchati tilottamā ||
anyathā mriyate śīghraṃ viparīte kṛte sati |

Lesungshinweise: Zufrieden gewährt sie Herrschaft; die weitere Druckform tridinaṃ darśayati („zeigt drei Tage“) ist unklar und wird nicht stillschweigend zu „zeigt den Himmel“ verbessert.

Band III, S. 1217–1218, Apsaras – Kāñcanamālikā und Kuṇḍalahāriṇī
nīcagāsaṅgamaṃ kṛtvā maṇḍalaṃ candanena ca ||
dhūpaṃ caivāguruṃ dattvā baliṃ ca pratipādayet |
japedaṣṭasahasraṃ tu nityaṃ saptadināvadhi ||
saptame divase pūjāṃ kṛtvā dhūpaṃ pradāpayet |
prajapet sakalāṃ rātriṃ samāyāti niśātyaye ||
candanārgheṇa saṃtuṣṭā varaṃ varaya bhāṣite |
sādhakenāpi vaktavyaṃ mātṛvat paripālaya ||
vastrālaṅkaraṇaṃ bhakṣyaṃ sevakebhyaḥ prayacchati |
mṛte rājakule janma dadyāt kāñcanamālikā ||
na tithirna ca nakṣatraṃ nopavāso vidhīyate |
śailamūrdhni samāsthāyāyutaṃ māsaṃ japenmanum ||
dhūpaṃ dattvā samabhyarcya punā rātrau japet tataḥ |
ardharātre samāyāti prāgvadarghyaṃ pradāpayet ||
kāmitā sā bhavedbhāryā pratyahaṃ saṃprayacchati |
lakṣamekaṃ hiraṇyaṃ ca siddhadravyaṃ rasāyanam ||
darśayet pṛṣṭhamāropya svargaṃ kuṇḍalahāriṇī |

Lesungshinweise: Die nächste Übung beginnt mit dem beschädigten Ortswort nīcagāsaṅgama; ein Zusammenfluss ist erkennbar, der erste Bestandteil bleibt unsicher.

Band III, S. 1218, Apsaras – Tempelverfahren und Rambhā
devatāyatanaṃ gatvā japedaṣṭasahasrakam ||
māsamekaṃ tu māsānte paurṇamāsyāṃ punarjapet |
samabhyarcyārdharātrau ca śrūyate nūpuradhvanim ||
samāyātyantikaṃ dadyāt puṣpāsanamanuttamam |
kimicchasi vada tvaṃ me bhava bhāryeti sādhakaḥ ||
bhāryākarma karotyevaṃ rājyaṃ yacchati kāmikam |
yāti varṣasahasrāṇi pratyahaṃ paritoṣitā ||
pratipattithimārabhya kṛtvā candanamaṇḍalam |
dhūpaṃ ca gugguluṃ dattvā japedaṣṭasahasrakam ||
trisandhyaṃ paurṇamāsyāṃ ca pūjāṃ kṛtvā suśobhanām |
prajapet sakalāṃ rātriṃ samāyāti niśātyaye ||
kāmitā sā bhavedbhāryā cānyathā mriyate dhruvam |
dadāti kāmikaṃ bhojyaṃ siddhadravyaṃ rasāyanam ||
daśavarṣasahasrāṇi jīvedante mṛte punaḥ |
janma rājakule kuryāddhyāt krodhaprasādataḥ ||

Lesungshinweise: Zehntausend Jahre Leben und anschließend eine Geburt in einer Königsfamilie werden durch Krodhas Gunst verheißen; die Schlussform kuryād dhyāt ist beschädigt.

Band III, S. 1218–1219, Apsaras – Urvaśī und Bhūṣiṇī
rātrau devagṛhaṃ gatvā candanena ca maṇḍalam |
kṛtvā dhūpaṃ tato dattvā'yutaṃ māsayutaṃ manum ||
māsānte mahatīṃ pūjāṃ kṛtvā rātrau japaṃ caret |
niśātyaye samāyāti pradadyāt kusumāsanam ||
kṛte ca svāgataṃ pṛcchet kimicchasi ca bhāṣate |
sādhakaḥ prāha bhāryā tvaṃ bhava yaccha rasāyanam ||
yāti varṣasahasrāṇi apsarāḥ svayamurvaśī |
parastrīṃ varjayet sarvāṃ cānyathā mriyate dhruvam ||
ekākī śayane sthitvā śucī rātrau ca kuṅkumaiḥ |
likhitvā bhūṣiṇīṃ bhūrje candanena tu dhūpayet ||
japedaṣṭasahasraṃ tu māsaṃ yāvat prayatnataḥ |
māsānte tu samabhyarcya japedaṣṭasahasrakam ||
rātryardhāntikamāyāti bhāryā bhavati kāmitā |
siddhadravyaṃ hiraṇyaṃ ca tuṣṭā yacchati bhūṣiṇī ||

Lesungshinweise: Der Name Bhūṣiṇī steht in diesem Abschnitt zweimal; er weicht von der einleitenden Lesung Bhūtinī ab und wird nicht vereinheitlicht.

Band III, S. 1219, Apsaras – Krodha- und Bindungsformeln, Schluss
krodharājaḥ punaḥ prāha yadi nāyāti sādhakaḥ |
anena krodhayogena japedapsarasāṃ cayam ||
viṣaṃ prāthamikaṃ bījamuddharecca kaṭudvayam |
amukīṃ krodhabījaṃ ca vātamādarasaṃyutam ||
japet sakṛt samuddhṛtya mantramaṣṭasahasrakam |
mriyate śīryate mūrdhni prasphuṭatyapsarati ca ||
bandhayedapsarovṛndaṃ mantreṇānena sādhakaḥ |
viṣabandhadvayaṃ procya hanadvayamudīrayet ||
amukīṃ krodhamantro'yamapsarovaśyakārakaḥ |
atha vakṣye'psarovaśyakārakaṃ manumuttamam ||
viṣaṃ caladvayaṃ procya amukīṃ vaśamānaya |
sakṛnmantrajapādevāpsarovaśyamiyāddhruvam ||
ityapsarassādhanam |

Lesungshinweise: [Apsaras] Eine Krodha-Formel verbindet das erste Viṣa-Bīja, zweimal kaṭu, den Platzhalter amukī („die betreffende [Apsaras]“), Krodha-Bīja und eine beschädigte Vāta-Zuordnung.

Band III, S. 1220, Jvālāmukhī – erster Mantra und Nyāsa
atha jvālāmukhīsādhanaṃ (phetkāriṇītantre) namo bhagavatītyuktvā jvālāmālinyataḥ param |
gṛdhragaṇaparivṛte dviṭhānto manurīritaḥ ||
oṃ namo hṛdayaṃ proktaṃ bhagavati śiraḥ smṛtam |
jvālāmālini ca śikhā gṛdhragaṇaparivṛte ||
varmasvāhāstramityetajjātiyuktaṃ nyasettanau |
akṣudratvā niyataṃ caitajjayamantraṃ japecca dhīḥ ||

Band III, S. 1220, Jvālāmukhī – zweite Formel und Überlieferung
atha mantrāntaraṃ tatraiva |
rudrāṅganāgnijāyābhyāṃ rudrajvālāmukhītyapi |
mantrāntaraṃ samākhyātaṃ jvālāmukhyā anantaram ||
dīpatelāktapādo'rdharātre gurudināditaḥ |
japedaṣṭasahasraṃ tu trayoviṃśativāsarān ||
pratyahaṃ palaṣaṭkaṃ ca dadātīti na saṃśayaḥ |
pūrvamantramāhātmyamāha |
nārāyaṇena kathitamagastyeḥ kathitaṃ punaḥ ||
susiddhimicchatā gopyo nāmāpi na samīrayet |
putrasya nṛpateścāpi dhārmikasya viśeṣataḥ ||
navadurgāvidhānena darśayet kāryagauravāt |
nṛpo'pi samyagācāro mantrajño vividhaṃ dhanam ||
nivedya vidhivat paścānmantragrahaṇamācaret |
smṛtimātreṇa vaivarṇān ripūn sarvān vināśayet ||
pradadyāddakṣiṇāṃ tasya sahasraṃ śatameva vā |
gavāṃ suvarṇaṃ niṣkāṇāṃ bhūmiṃ vā śasyaśālinīm ||
sarvaiśāntimavāpnoti sarvarakṣākṛtirbhavet ||
niṣkamalaṅkāraḥ |
iti jvālāmukhīsādhanam |

Band III, S. 1221, Karṇapiśācī – Mantra und Meditation
atha karṇapiśācīmantrastatraiva |
kahayugmaṃ kālike ca gṛhṇa yugmaṃ tathaiva ca |
piṇḍaṃ piśāci svāheti dvīpārṇaḥ kathito manuḥ ||
dhyānam |
dhyāyet piśācīṃ calaśūlahastāṃ śyāmāṃ sudīrghāṃ yuvatīṃ trinetrām |
kruddhāṃ vivarṇāṃ tanuvṛttamadhyāṃ guñjāphalaiḥ kalpitahārayaṣṭim ||

Band III, S. 1221, Karṇapiśācī – Verfahren und Abschluss
sādhanaprakāramāha |
ekaviṃśadinaṃ yāvadudayāstamayaṃ japet |
nityaṃ sāyaṃ svamāhāraṃ piṇḍaṃ harmyoparī kṣipet ||
trisaptāhācca tathā sā śāśvā gatvā piśācinī |
pañcaviṃśatideśānāṃ kathāṃ ca kathayedapi ||
triṃśadbhiśca deveśi jambūdvīpakathāṃ nayet |
dvātriṃśatā tathā gauri trailokyaṃ śrāvayeddhruvam ||
trisvādubalidānena sarvaṃ vadati tatkṣaṇāt |
sabhāyāṃ yadi saṃghāte dhūte ca ripusaṃsadi ||
sarvaṃ kathayati kṣipraṃ nūnaṃ tathā piśācinī |
kenāpi naiva vedyā sā sā sādhakastāṃ prapaśyati ||
iti karṇapiśācīsādhanam |

Lesungshinweise: Nach drei Wochen, so der Text, kommt die Piśācinī und berichtet von fünfundzwanzig Ländern; das dazwischenstehende śāśvā ist beschädigt. Dhūta könnte eine beschädigte Lesung sein; eine bestimmte Tätigkeit wird nicht ungesichert ergänzt.

Band III, S. 1221–1222, Vibhūṣiṇī – Gruppe, Mantra und Meditation
atha vibhūṣiṇyādisādhanāni (phetkāriṇītantre) ādyā vibhūṣiṇī devī parā kuṇḍaladhāriṇī |
hāriṇī siṃhinī caiva haṃsinī tu tato naṭī ||
devī kāmeśvarī caiva proktā devī ratipriyā |
vibhūṣiṇīmantramāha |
krodhāstradvayamāyānte bhūtinī ca trikūrcataḥ ||
tāralajjādvayāstradvayānte ca vibhīṣikā |
krodhadvayānto mantro'yaṃ vibhūṣiṇyā udīritaḥ ||
dhyānam |
kartrīṃ caiva kare pare naraśirastuṅgākṛtibhīṣaṇā dantāntargatamāṃsaśoṇitavasāsaṃyuktavaktrā bhūtavratā |
kālavyālakarālalasaccikaṭavyālambidaṃṣṭrāṅkurā yasyāḥ keśakulākulāvilasamahīlolā astu sā rakṣatu ||

Lesungshinweise: Die Beziehung der ersten und zweiten Verszeile ist nicht eindeutig; eine vollständige Silbenfolge wird deshalb nicht vorgetäuscht. Die zusammengedrängte Schlusszeile ist beschädigt, doch die Bitte ist klar: „Sie möge beschützen.“ Das gewaltsame Bild wird als ikonographischer Quelleninhalt wiedergegeben.

Band III, S. 1222, Vibhūṣiṇī – drei Beziehungsformen
sādhanaprakāramāha |
ekavṛkṣataraṃ gatvā yāminyāṃ pravaset tryaham |
japedaṣṭasahasraṃ tu dhyāyannavyagramanasaḥ ||
japānte pūjanaṃ nāmnā'gurudhūpaṃ nivedayet |
prajapedardharātre tu samāyāti vibhūṣiṇī ||
candanodakamiśreṇa dattvārghaṃ tuṣyati dhruvam |
mātā vā bhaginī bhāryā hṛṣṭā bhavati kāmitā ||
karamelatakaṃ kṛtvā mātā bhūtvā jagattraye |
śatāṣṭaparivārasya sadā'bhyaṅgabhūṣaṇam ||
bhaginī cenmahāyogin sahasrayojanādapi |
dadāti divyamānīya divyaṃ rasarasāyanam ||
bhāryā cet pṛṣṭhamāropya svargaṃ nayati tatkṣaṇāt |
dine ratnasahasraṃ tu rasaṃ caiva rasāyanam ||
dadyāditi śeṣaḥ |
sarvecchāḥ pūrayatyeva sadā devī vibhūṣiṇī |

Lesungshinweise: Die Wendung karamelataka ist beschädigt; erkennbar wird eine Handverbindung genannt.

Band III, S. 1222–1223, Kuṇḍaladhāriṇī
atha kuṇḍaladhāriṇīmantrastatraiva |
dhruvamāyāstrayugalī proktā kuṇḍaladhāriṇī |
japedaṣṭasahasraṃ tu māsamātraṃ dine dine ||
karṇe kuṇḍaladhāriṇī śāntakuṇḍaladhāriṇī |
āyāti rudhirārghyairdeyā tuṣṭā vadatyapi ||
kiṃ kartavyaṃ mayā vatsa māteti bhava sādhakaḥ |
pañcāśatā dinenāpi trailokyamapi dāsyati ||

Lesungshinweise: Die folgende Zeile nennt sie als die Ohrringe Tragende und enthält die unsichere Form śāntakuṇḍaladhāriṇī.

Band III, S. 1223, Sindūrahāriṇī
atha sindūrahāriṇīmantrastatraiva |
krodhadvayāstrayugataḥ sindūrahāriṇīpadam |
kūrcatrayāntaḥ saṃproktaḥ sindūrahāriṇīmanuḥ ||
dhyānam |
svarṇālaṅkṛtihāriṇī caladalavyāloladaṃśāmbarā sotkaṇṭhīkṛtagātravākamasubhagā śubhrāṃśucandraprabhām |
antaḥ saṃtatakāntidantamalinā trailokyaśobhāspadā pāyādardhanavāṃśulalitikā sindūrahāriṇyasau ||
śūnyadevālayaṃ gatvā japedaṣṭasahasrakam |
śīghramāyātyāgatā sā bhāryā bhavati kāmitā ||
pañcaviṃśati dināni vastrālaṅkārabhūṣaṇam |
dadāti sādhakendrāya devī sindūrahāriṇī ||

Lesungshinweise: Die Wortgruppen caladalavyāloladaṃśāmbara, gātravākamasubhagā, dantamalinā und ardhanavāṃśulalitikā sind in dieser Überlieferung beschädigt; die vollständige Gestaltbeschreibung lässt sich nicht sicher verbinden. Erkennbar sind der Ruhm ihrer Schönheit in den drei Welten und die Bitte: „Diese Sindūrahāriṇī möge beschützen.“ Zur Mondglanz-Zeile gibt die Fußnote für die Exemplare 2, 3 und 5 die Variante śubhrāṃśucandrasmitā, „mit einem mondhellen Lächeln“, an.

Band III, S. 1223–1224, Siṃhinī
atha siṃhinīmantrastatraiva |
lajjādvayāstrayugalaṃ siṃhinīti padaṃ tataḥ |
krodhabījatrayādyantaḥ kīrtitaḥ siṃhinīmanuḥ ||
dhyānam |
śailāgradrumasvargadantavadane durgāṅgavedyasthitā keśā asthiramastaviṣṇucaraṇāgradhvaṃsacañcālinī |
yā dantāntaralambivadhāraraṇe prakṣubdhasiddhāṅganā seyaṃ pātu samastakaṇṭakakulavyākarmpamālākulā ||
gatvaikaliṅgaṃ yāminyāṃ prajapedayutaṃ manum |
tato hṛṣṭā'ciradā siṃhinyāyāti pūjitā ||
kiṃ karomi vadasvaivaṃ bhāryā bhavati kāmitā |
dīnāya vastrayugalaṃ dadyāt rasarasāyanam ||

Lesungshinweise: Der Siṃhinī-Mantra nennt zweimal Lajjā, zweimal Astra, siṃhinī und eine dreifache Krodha-Bīja-Angabe am Anfang beziehungsweise Ende; ādyanta ist in der knappen Form nicht eindeutig verteilt. Die Meditation ist stark beschädigt. Die Komposita ergeben in der Drucklesung keinen sicheren zusammenhängenden Bildsatz. Die Druckform dīnāya lautet „dem Bedürftigen“; sie wird nicht zu „täglich“ verbessert.

Band III, S. 1224, Haṃsinī
atha haṃsinīmantrastatraiva |
tāratrikūrcāstrayugāgre haṃsinī bhūtinī tataḥ |
kūrcatrayāntaḥ kathito haṃsinīmanuruttamaḥ ||
dhyānādya |
śubhrā śubhrasarojatulyanayanā dugdhāsave nācitā prārabdhadhvanimadhyamānavavadhūsaṃsevitā sādaram |
kiñciccañcadvilolāpāṅgavalitavyāmugdhamolaṃmukho muktāyutavilolahāralalitā śrīhaṃsinī pātu naḥ ||
vajrapāṇigṛhaṃ gatvā pratimāṃ śobhanāṃ likhet |
hayamāreṇa saṃpūjya japedayutasaṃkhyakam ||
yāvadardhaniśāṃ devī haṃsinyāyāti niścitam |
candanārghapradānena hṛṣṭā vadati sādhakam ||
kiṃ mayā te prakartavyaṃ kiṅkarī bhava sādhakaḥ |
vastrālaṅkāramolyādyaṃ vyayārthaṃ saṃprayacchati ||
taddaśokyathābhāve'llaṃ dadāti prakuryāti |

Lesungshinweise: Mehrere Verbindungswörter, darunter nācitā, prārabdhadhvanimadhya und vyāmugdhamolamukha, sind beschädigt. Die letzte Zeile taddaśokyathābhāve ’llaṃ dadāti prakuryāti ist beschädigt; ein zusätzlicher klarer Anspruch lässt sich daraus nicht gewinnen.

Band III, S. 1224–1225, Ceṭī – Formel, Meditation und Verfahren
atha ceṭīsādhanaṃ tatraiva |
tataḥ kūrcayugaṃ cāstrayugaṃ ceṭī tataḥ param |
ṅe'ntaṃ krodhayugaṃ coktvā ceṭīyugmaṃ trapāṃ tataḥ ||
dhyānam |
gacchantī mitabhāṣiṇī śaśimukhī athottarīyādharā bibhrantī kalaśaṃ sarojayugalaṃ svarṇāntadīmantinī |
śrīkhaṇḍādivilepanāmalavapuḥsaurabhyasaṃbhāvitā kiñciddharmasaṃcarjitārpitakarā pāyādiyaṃ ceṭikā ||
kutrāpi bhīṣaṇasthāne nāmoccāraṇamātrataḥ |
dhruvaṃ ceṭī samāgatya ceṭīkarma karotyapi ||
atha vāsya gṛhadvāre tryahaṃ rātrau japaṃ caret |
āgatya niyataṃ devī ceṭīkarma karoti ca ||

Lesungshinweise: Die Wendungen svarṇāntadīmantinī und kiñciddharmasaṃcarjitārpitakarā sind beschädigt; die genaue Handhaltung bleibt offen.

Band III, S. 1225, Kāmeśvarī
atha kāmeśvarīmantrastatraiva |
tārakūrcāstrayugkāmeśvari bhūtinyataḥ param |
ṅe'ntaṃ krodhatrayaṃ kāmeśvarīmantra udāhṛtaḥ ||
dhyānādya |
kāmaskandhasamāgatā madhulatāśāsantavuṣpānvitā gāyantī madhurādharasmitamukhī vīṇāvatī cañcalā |
raktāmbhojavilocanā madhumadairmattā samantādiyaṃ pāyāt puṣpadhanurdharā madhumatī kāmeśvarī bhūtinī ||
mātṛsthānaṃ samāgatya kṛtvā māṃsasya bhakṣaṇam |
māṃsādinā baliṃ dattvā sahasraṃ sapta vāsarān ||
japādiyatasamāyāti rudhirārghaṃ nivedayet |
kāmeśvarī bhavettuṣṭā bhāryā bhavati kāmitā ||
sarvecchāḥ pūrayatyeva rājyaṃ yacchati niścitam |

Lesungshinweise: Die Meditation zeigt sie mit Kāma verbunden, mit einer honig- oder rauschbezogenen Blütenranke; der genaue Ausdruck madhulatāśāsantavuṣpa ist beschädigt. Die Erscheinungsformel japādiyata ist beschädigt; ein genauer zusätzlicher Zeitpunkt wird nicht ergänzt.

Band III, S. 1225–1226, Ratipriyā – Mantra und Meditation
atha ratipriyāmantrastatraiva |
tāraṃ lajjā ca kūrcāstradvayayutā ratipriyā |
krodhatrayāstrayukkāmeśvarīmantroktavat kriyā ||
dhyānam |
hemaprākāramadhye suraviṭapitaṭe hemapīṭhādhirūḍhā yakṣomālāvisarpatparimalakusumodbhāsisadhammillabhārā |
pīnottuṅgastanāḍhyā kuvalayanayanā raktavarṇā karābhyāṃ śrāmyadraktotpalābhā sakalasurayutā divyabhūṣāṅgarāgā ||

Lesungshinweise: Duftende Blüten schmücken ihr dichtes Haar; die einleitende Wortverbindung yakṣomālā ist unsicher. Die Wendung karābhyāṃ śrāmyadraktotpalābhā verbindet ihre Hände mit roten Lotussen, ist grammatisch jedoch beschädigt.

Band III, S. 1226, Ratipriyā – Verfahren und Abschluss der Gruppe
rātrau devagṛhaṃ gatvā tatra śayyāṃ prakalpayet |
sitavastraṃ candanaṃ ca jātīpuṣpaṃ pradāpayet ||
dhūpaṃ tu gugguluṃ dattvāṣṭasahasraṃ japenmanum |
japānte niyatamāyāti cumbanāliṅganādibhiḥ ||
kāmitā jāyate bhāryā satyaṃ devī kumārikā |
dadyādardhadinenaiva divyaṃ vastrayugaṃ tataḥ ||
kāmikaṃ bhojanaṃ divyaṃ parivārasya dāsyati |
anyagehe dhanāḍhyagṛhāddravyamānīya yacchati ||
sahasrametāni japejjapānte siddhyati dhruvam |
muhurmuhurjapenmantrānityāha krodhabhūpatiḥ ||
iti vibhūṣiṇyādisādhanāni |

Band III, S. 1226–1227, Dharitrī – Einführung, Ort und Mantra
atha dharitrīsādhanam |
taduktaṃ vaiṣṇave kalpe |
athātaḥ saṃpravakṣyāmi dharitrīsādhanaṃ param |
rahasyātirahasyaṃ ca sarvatantreṣu gopitam ||
sarvaiśvaryakaraṃ nṝṇāṃ durlabhaṃ paramāndutam |
yajjñātvā sādhakaśreṣṭho dhanadena samo bhavet ||
śaratkāle ca kedāramadhye kamalasaṃkule |
vinirmāya kuṭīṃ ramyāṃ sthāpayet kalaśaṃ śubham ||
bhaumāṣṭamyāmāhṛtayā mṛdā naktaṃ vinirmitam |
gandhapaṅkairliptaṃ veṣṭitaṃ śuklavāsasā ||
vakṣyamāṇena mantreṇa tatrāvāhya vasundharām |
nānopacārasambhāraistrisandhyaṃ pūjayet sudhīḥ ||
bhūbījaṃ tāramāyāntaṃ ṅe'ntā caiva vasundharā |
hṛdayaṃ vahnijāyānto dvādaśārṇo manuḥ smṛtaḥ ||
mahāvarāho'sya munirgāyatrī chanda īritam |
vasundharā devatā ca bhūbījaṃ bījamucyate ||
māyābījaṃ dharitryāśca viniyogaḥ prasādane |
mantravarṇaiḥ ṣaḍaṅgāni kṛtvā dhyāyedvasundharām ||

Lesungshinweise: Die beschädigte Druckform paramāndutam ist im Sinn von „höchst wunderbar“ wiedergegeben.

Band III, S. 1227, Vasundharā – Meditation und Erscheinung
dhyānam |
phullāmbhoruhamadhyasthāmindīvaradalaprabhām |
pītakauśeyavasanāṃ nānālaṅkārabhūṣitām ||
nīlotpaladvayaṃ śālimañjarīṃ cekṣukaṃ karaiḥ |
bibhrāṇāṃ sarvalokasya dhātrīṃ vasumatīṃ bhaje ||
evaṃ dhyātvā japenmantraṃ vedalakṣaṃ samāhitaḥ |
japānte vasudhādevī bhāṣate kalaśodarāt ||
varaṃ brūhi pradāsyāmi yat te manasi vartate |
iti bruvāṇāṃ tāṃ devīṃ prasūnāñjalibhistribhiḥ ||
saṃpūjya praṇamedbhūmau daṇḍavat sādhakottamaḥ |

Band III, S. 1227–1228, Gebet an Vasundharā
ślokārdhapañcakitamantraḥ |
namastubhyaṃ bhagavati jagaddhātri vasundhare |
viṣṇupatni varāhasya daṃṣṭrākoṭikṛtālaye ||
viśvambhare namastubhyaṃ sarvabhūtāśraye dhare |
ratnānāṃ ca nidhīnāṃ ca tvadabhyantaravāsinām ||
labdhukāmo'smi kalyāṇi prasādāt tava medinī |

Band III, S. 1228, Dharitrī – Frucht und vorausgehendes Puraścaraṇa
iti saṃprārthya devīṃ sā dadāti varaṃ tataḥ |
drakṣyasi prāpsyasītyeva tataḥ paśyati sādhakaḥ ||
pade pade ca ratnāni vidhānaṃ yojanatraye |
tatastāni samādāya yatheṣṭaṃ viharedbhuvi ||
ādau puraskriyāṃ kuryāddvilakṣaṃ japenmanum |
taddaśāṃśaṃ ca juhuyāt saṃskṛte havyavāhane ||
sasarpiṣā pāyasena taddaśāṃśaṃ ca tarpayet |
mārjayet taddaśāṃśena taddaśāṃśena vaiṣṇavān ||
viprān saṃbhojayenmantrī tataḥ sādhanamācaret |
puraścaryāmakṛtvā tu na mantraḥ ko'pi siddhyati ||
iti dharitrīsādhanam |
evaṃ kinnaryādisādhanāni vistarabhayādupekṣitāni |

Lesungshinweise: Nach diesem Gebet gewährt die Göttin den Wunsch: „Du wirst sehen und erlangen.“ Darauf sieht der Übende nach der Verheißung überall Edelsteine und Schätze im Umkreis von drei Yojanas; die Druckform vidhānam an dieser Stelle ist unsicher.

Band III, S. 1228–1229, Verzeichnis der herangezogenen Tantras
merutantraṃ mahākālasaṃhitāṃ śaktisaṅgamam |
vāḍavānalatantraṃ ca tantraṃ kālānalābhidham ||
kālītantraṃ parātantraṃ tantrarājaṃ tathaiva ca |
muṇḍamālākhyatantraṃ ca yoginīhṛdayaṃ tathā ||
kumārītantramāmnāyarahasyaṃ śrīmatottamam |
kulikābhrāyatantraṃ ca kulacūḍāmaṇiṃ tathā ||
tantracūḍāmaṇiṃ tadvadrudracūḍāmaṇiṃ tathā |
samayācāratantraṃ ca viśvasāraṃ tathaiva ca ||
bhairavyā bhuvaneśvaryāścāmuṇḍāyāstathaiva ca |
yoginyāścāpi vārāhyāḥ pañca tantrāṇi ca kramāt ||
nīlatantraṃ gautamīyatantraṃ phetkāriṇīmapi |
vāmakeśvaratantraṃ ca vīratantraṃ tathaiva ca ||
saṃmohanākhyatantraṃ ca tantraṃ gāndharvasaṃjñakam |
māheśvarīyatantraṃ ca tantraṃ prathamasaṃjñakam ||
tadvat kātyāyanītantraṃ bālātantraṃ tathaiva ca |
uḍḍīśaṃ mālinītantraṃ guhyatantraṃ tathaiva ca ||
kauleśaṃ kubjikātantraṃ kularatnāvalīmapi |
viśuddheśvaratantraṃ ca gaṇeśvaravimarśinīm ||
siddhasārasvataṃ śambhuvidyātantraṃ tathaiva ca |
tadrudrayāmalatantraṃ ca jñānārṇavakulārṇavau ||

Lesungshinweise: Das abschließende Quellenverzeichnis nennt: Merutantra, Mahākālasaṃhitā, Śaktisaṅgama, Vāḍavānalatantra, Kālānalatantra, Kālītantra, Parātantra, Tantrarāja, Muṇḍamālātantra und Yoginīhṛdaya; Kumārītantra, Āmnāyarahasya, das vorzügliche Śrīmata, ein in der Drucklesung unsicheres Kulikābhrāyatantra, Kulacūḍāmaṇi, Tantracūḍāmaṇi, Rudracūḍāmaṇi, Samayācāratantra und Viśvasāra; sodann fünf Tantras der Bhairavī, Bhuvaneśvarī, Cāmuṇḍā, Yoginī und Vārāhī. Die Verbindung vor Jñānārṇava ist im Druck beschädigt; die Titelgestalt Rudrayāmala bleibt an dieser Stelle eine gekennzeichnete Lesung.

Band III, S. 1229–1230, Kalpas, Āgamas und Saṃhitās
tathaiva vaiṣṇavīkalpaṃ kālīkalpaṃ kulāmṛtam |
śrīmatpratyaṅgirākalpaṃ tārākalpaṃ tathaiva ca ||
niruttarākhyatantraṃ ca tantramuttarasaṃjñakam |
tantraṃ tadvat svatantrākhyaṃ mantradevaprakāśikām ||
śrīkramaṃ brahmarudrādiyāmalāni kulāgamam |
śaivāgamaṃ somaśambhumataṃ devyāgamaṃ tathā ||
ḍāmaraṃ bhūtapūrvaṃ ca yakṣapūrvaṃ ca ḍāmaram |
vaināyakīsaṃhitāṃ ca vaiśampāyanasaṃhitām ||
agastyasaṃhitāṃ tadvadbṛhacchrīkramasaṃhitām |
surendrasaṃhitāṃ caiva nandikeśvarasaṃhitām ||
vaśiṣṭhasaṃhitāṃ tadvaddhāyagrīvīṃ ca saṃhitām |
gorakṣasaṃhitāṃ tadvatsiddhanāthasya saṃhitām ||
saṃhitāṃ caiva vārāhīṃ mahātharvaṇasaṃhitām |
saṃhitāṃ tattvasārākhyāṃ dakṣiṇāmūrtisaṃhitām ||
viṣvaksenīsaṃhitāṃ ca tathaiva brahmasaṃhitām |

Band III, S. 1230, Handbücher und weitere Wissensgebiete
nibandheṣu kriyāsāraṃ tripurāsārasaṃgraham ||
prapañcasāraṃ siddhāntasāraṃ mantramahodadhim |
śāradātilakaṃ cāpi puraścaraṇacandrikām ||
mantraratnāvalīṃ tadvadācārakusumāvalīm |
saṃgraheṣu prasiddheṣu tārābhaktisudhārṇavam ||
āgamākhyāṃ kalpalatāṃ mantraratnākaraṃ tathā |
kriyāsaṃgrahanāmānaṃ granthaṃ siddhāntasaṃgraham ||
kālītattvaṃ tathā śyāmārahasyaṃ mantracaṇḍikām |
tārārahasyavṛttiṃ ca durgābhaktitaraṅgiṇīm ||
tantrasāraṃ smṛtiṃ tantracintāmaṇiṃ tathā |
tattvasāraṃ yogasāraṃ śrīrāmārcanacandrikām ||
granthaṃ vidhānamālākhyaṃ vidhimuktāvalīmapi |
nānāvidhāḥ paddhatīśca tathopaniṣado'pi ca ||
jyotiḥśāstraṃ śālihotraṃ purāṇāni smṛtīrapi |
samyagālocya lokānāmupakāravidhitsayā ||

Lesungshinweise: Unter den bekannten Sammlungen folgen Tārābhaktisudhārṇava, Āgamakalpalatā, Mantraratnākara, Kriyāsaṃgraha, Siddhāntasaṃgraha, Kālītattva, Śyāmārahasya, Mantracaṇḍikā, Tārārahasyavṛtti, Durgābhaktitaraṅgiṇī, Tantrasāra, Smṛti beziehungsweise ein beschädigter Titel an dieser Stelle, Tantracintāmaṇi, Tattvasāra, Yogasāra, Śrīrāmārcanacandrikā, Vidhānamālā und Vidhimuktāvalī. Die Lesung smṛti unmittelbar nach Tantrasāra bleibt unsicher.

Band III, S. 1230, Verfasser, Entstehungsdatum und erster Lobvers
mahārājādhirājena surarājānukāriṇā |
śrīmatpratāpasiṃhena vidyābdheḥ pāradṛśvanā ||
saṃvatsare niśānāthavahnināgadharā-1831mite |
tapasyaśuklapakṣe hi tithau bhāskaravāsare ||
puraścaryārṇavo nāma grantha eṣa vinirmitaḥ |
mahīmahīpālagaṇottamāṅgasvadhūlibhirdhūsarapādapadmaḥ |
vīro mahādānamahādhveṣu pratāpasiṃho nṛpatiścakāsti ||

Lesungshinweise: Der Druck mahādhveṣu in der zweiten Vershälfte ist beschädigt; die Wiedergabe „Opferfeiern“ bleibt kontextuell.

Band III, S. 1231, Königslob und Wunsch nach dauerhaftem Ruhm
unmīlayan svajanamānasamānasāni saṃkocayan pratinṛpānanakairavāṇi |
saṃmodayan sakalakovidalokakokān yasya pratāpasavitodayate dharāyām ||
yasya kṣoṇipateḥ pratāpatapane vibhrājamāne pare rājante na mahīkṣitaḥ kṣititale khadyotapotacyutaḥ |
yatkīrtīndumarīcibhistribhuvane śubhrīkṛte sarvataḥ śyāmatvaṃ dviṣatāmakīrtitimirastomeṣu viśrāmyati ||
yāvallokopakārī racayati dinakṛdvāsarānastatandraścandro yāvat triyāmāḥ kumudavikacayā jyotsnayālaṅkaroti |
yāvadbrahmāṇi viṣṇoḥ prajapati janatā santi bhūtāni yāvadbhūmabharttustasya kīrtiḥ sphuratu vasumatīmaṇḍale tāvadeṣā ||

Lesungshinweise: Die genaue Schlussform khadyotapotacyutaḥ ist beschädigt.

Band III, S. 1231, Einheit der Gottesverehrung und Schlussbild der zwölften Welle
yadviṣṇuṃ pravadanti vaiṣṇavagaṇāḥ śaivāḥ śivaṃ manvate gāṇeśā nigadanti dantivadanaṃ saurā dineśaṃ viduḥ |
cicchaktiṃ kalayanti śāktanivahāḥ sāṃkhyāḥ paraṃ pūruṣaṃ brahma brahmavido vadantyavatu vastadaivyasiṃhaṃ vapuḥ ||
viśrutyadbhutabhātimuktāphaloghairnityācintyāmṛtasrotaḥśālini saktibandhanasaritsambhedamadhyasthitam |
nadye'smin naradevanirmitapuraścaryārṇave dvādaśaḥ sadyukti sphuṭamauktikotkaratvoccuṅgastaraṅgo gataḥ ||

Lesungshinweise: Das Kompositum tadaivyasiṃhaṃ im Druck ist unsicher und wird nicht stillschweigend zu einem bestimmten Gottesnamen umgebildet. Mehrere Komposita des Schlussverses sind beschädigt; die Bildmotive Meer, Nektar, Perlen, Darlegung und zwölfte Welle sind erkennbar.

Band III, S. 1231, Kolophon des zwölften Taraṅga und des Werkes
iti śrīgirirājacakracūḍāmaṇinaranārāyaṇetyādivividhabirudāvalīvirājamānamānonnata śrīmanmahārājādhirājaśrīpratāpasiṃhasāhadevaviracite puraścaryārṇave brāhmyādimantrapuraścaraṇapūrvakayantrastavakavacādipuraścaraṇabhedanirūpaṇaṃ nāma dvādaśastaraṅgaḥ samāptaḥ |
śubhamastu |

Lesungshinweise: Die ornamentale Titelfolge des Kolophons ist stellenweise druckbedingt unsicher.

Shiva und Parvati stehen für die Verbundenheit von Bewusstsein und Kraft.

Video laden

YouTube

YouTube sammelt möglicherweise persönliche Daten. Datenschutzrichtlinie

Fortfahren Ausblenden

Mit Verständnis zur Stille zurückkehren

Leserbegleitung und heutige Praxisanregung:

Am Ende dieser Sanskritfassung kannst du zu einer kurzen Stelle zurückkehren, die dir im Gedächtnis geblieben ist. Vergleiche sie noch einmal mit der deutschen Übersetzung und nimm dir Zeit für ihre Bedeutung.

Für deine heutige Praxis darf daraus eine schlichte Bewegung entstehen: aufmerksam lesen, eine Frage klären, still werden. Die 108-Auswahl unterstützt die Besinnung; die Mantrasammlung hilft beim gezielten Nachschlagen von Formeln und ihrem Kontext.

Wegweiser durch die zwölf Wellen

Die Seiten sind unterschiedlich aufgeteilt. Über diese Übersicht erreichst du jede Welle direkt in allen drei Fassungen.

Taraṅga	Schwerpunkt	Deutsch	IAST	Devanagari
1	Mit Vertrauen und Unterscheidungsvermögen beginnen	Lesen	Lesen	Lesen
2	Der Praxis einen guten Rahmen geben	Lesen	Lesen	Lesen
3	Verehrung mit Aufmerksamkeit erfüllen	Lesen	Lesen	Lesen
4	Die Einweihung zum Abschluss führen	Lesen	Lesen	Lesen
5	Verschiedene Wege der Einweihung verstehen	Lesen	Lesen	Lesen
6	Beständigkeit in der Mantrapraxis entdecken	Lesen	Lesen	Lesen
7	Über die Reifung der Praxis nachdenken	Lesen	Lesen	Lesen
8	Die Vielfalt der Gottheitsverehrung kennenlernen	Lesen	Lesen	Lesen
9	Die Überlieferungen der Göttin aufmerksam lesen	Lesen	Lesen	Lesen
10	Mantra, Hymne und Verehrung zusammen betrachten	Lesen	Lesen	Lesen
11	Der Verehrung der Göttin Zeit und Raum geben	Lesen	Lesen	Lesen
12	Die letzte Welle mit Sammlung lesen	Lesen	Lesen	Lesen

Siehe auch

• Purashcharana
• Mantra
• Japa
• Diksha
• Guru
• Meru Tantra – im vorliegenden Werk mehrfach zitiert
• Kularnava Tantra
• Rudrayamala Tantra – im Abschnitt über Göttin und Bhairava zitiert
• Mantramahodadhi – ebenfalls eine umfangreiche Schrift zur Mantrapraxis
• Dakshinamurti Samhita
• Mahanirvana Tantra
• Vijnana Bhairava Tantra
• Shiva Samhita

Textumfang und Quellenhinweise

Umfang und dokumentierte Auslassungen: Alle zwölf Taraṅgas sind bis zum Werk-Kolophon auf Band III, S. 1231 bearbeitet. Die frühere Überlieferungslücke dieser Arbeitsausgabe auf S. 748–756 wurde anhand des vorliegenden PDF neu bearbeitet und geschlossen. Gesondert verbleiben neun ausdrücklich markierte Inhaltsauslassungen: Taraṅga 7, Verse 344–349, 394–399, 405–418; Taraṅga 9, S. 815, 816–817, 818, 829–830, 831 und 854–855. Sie betreffen sexualisierte Darstellungen minderjährig oder nicht eindeutig erwachsen bezeichneter Personen. Daher wird keine ausnahmslos lückenlose Vollübersetzung beansprucht. Lokale beschädigte oder unsichere Quellenlesungen bleiben gekennzeichnet.

Literatur und Quellen

• Pratapasimha Shah: Puraścaryārṇava. Herausgegeben von Muralidhara Sharma, ältere Ausgabe in drei Bänden, Varanasi. Verwendeter Textumfang: Band I, S. 1–318. Die beiden Digitalisate von Band I ergänzen sich; die Seiten 8–9 wurden nach dem vollständigeren Exemplar wiedergegeben. Für Band II dient die von Rajanatha Tripathi herausgegebene Ausgabe von 2013 als Grundlage; deren S. 1 entspricht S. 319 der älteren Ausgabe. Die abweichende Seitenzählung wird in den Fundstellen mit der Bandangabe kenntlich gemacht.
• Puraścaryārṇava, Band II, herausgegeben von Rajanatha Tripathi, Sampurnanand Sanskrit University; Hauptgrundlage der Taraṅgas 5–8, S. 1–330; gezielt mit der älteren Ausgabe, S. 319–412, verglichen.
• Purashcharana im Yoga-Vidya-Wiki – ergänzende heutige Erläuterung, nicht Ersatz für den Sanskrittext.

• Band III der älteren Ausgabe: gedruckte S.723–1231, Digitalisat 2015.487364.Purascharyarnava-Part-III_text.pdf, PDF48–556; einschließlich der neu bearbeiteten S.748–756.
• IAST wurde aus dem bearbeiteten Devanagari transliteriert und ist kein unabhängiger Textzeuge. Unnummerierte Prosa und Verse werden durch die gedruckte Seite nachgewiesen. Die deutschen Lesungshinweise kennzeichnen örtliche Unsicherheiten. Eine kollationierte kritische Edition wird nicht beansprucht.

Ausgewählte Lesarten

• Vers 1.49: Zur Lesung „Verrichtungen zu Navaratri“ verzeichnet der Druck die Variante „Verrichtungen“ im Plural; die sachliche Aussage bleibt gleich.
• Vers 1.51: Die Hauptlesung bhūtalipi („Elementeschrift“) steht neben der verzeichneten Variante bhūtabali („Darbringung an die Wesen“). Hier wird der Hauptlesung gefolgt.
• Band I, S. 12: Zur Hauptlesung Svarṇakoṭīśvarī ist Koṭeśvarī als Variante genannt.
• Band I, S. 14: Zu śuṣke („kraftlos/trocken“) bei Shiva ohne Shakti verzeichnet der Druck sūkṣme („fein/subtil“). Die Übersetzung folgt der Hauptlesung.
• Band I, S. 19: Statt „ein verständiger Verehrer der Göttin“ steht als Variante „ein Verehrer der Göttin, voller Hingabe“.
• Band I, S. 21: Der Druck nennt neben „beides vermischt“ die Lesung „beides aufsuchend/auf beidem beruhend“; bei der Mittagsrezitation steht neben „Japa, o Herrin“ auch „Japa, o Göttin“.
• Band I, S. 79–82: Mehrere Zitate werden innerhalb des gedruckten Werkes erneut angeführt. Diese Wiederholungen bleiben erhalten; das auf S. 80 abgebrochene Vishnuyamala-Zitat wird auf S. 82 vollständig gegeben.
• Band I, S. 26: Neben padaṃ śivam (Shivas Stätte) steht die Variante pathaṃ śivam (Shivas Weg).
• Band I, S. 33: Neben tadveṣeṇa (unter diesem Vorwand/in dieser Verkleidung) steht taddveṣeṇa (aus Hass darauf).
• Band I, S. 34: Zur Reihe Guru, Gottheit, Selbst und Kala wird eine abweichende Lesung ohne Guru genannt; die Hauptlesung wird beibehalten.
• Band I, S. 24: Neben vāmapathe („auf dem linken Weg“) ist vāmapade („im linken Bereich/Weg“) verzeichnet.

Zur Wiedergabe: Die Nummern 1–54 sind die Nummern des gedruckten Eingangsteils. Danach stehen genaue Seiten- und Abschnittsangaben für unnummerierte Zitate und Prosa. Unsichere Lesungen sind unmittelbar an der betreffenden Stelle bezeichnet. Zuordnungen, Wirkungsaussagen und Wertungen innerhalb der Übersetzung geben die jeweilige traditionelle Quelle wieder.

Weiterführende Angebote

• Yoga bei Yoga Vidya
• Meditation bei Yoga Vidya

Seminare

Kundalini Yoga

06.11.2026 - 08.11.2026 Kundalini Yoga Einführung

Gründliche Einführung in die Theorie und Praxis des Kundalini Yoga, Yoga der Energie. Die praktischen Übungen des Kundalini Yoga umfassen Pranayama (…

Arjuna Wingen

13.11.2026 - 15.11.2026 Kundalini Yoga Mittelstufe

Intensives Kundalini Yoga Seminar zur Erweckung der inneren Kundalini Energie, Erweiterung des Bewusstseins und Entfaltung des vollen Potentials. Yoga A…

Manuel Hirning

Indische Schriften

26.12.2026 - 02.01.2027 Indische Rituale Ausbildung

Du interessierst dich für indische Rituale? Du hast die einzigartige Gelegenheit, in dieser Rituale Ausbildung bei Yoga Vidya die kleine Puja, große P…

Sukadev Bretz, Shankari Winkelbauer

01.01.2027 - 10.01.2027 Yogalehrer Weiterbildung Intensiv A1 - Jnana Yoga und Vedanta

Kompakte, vielseitige Weiterbildung für Yogalehrer rund um Jnana Yoga und Vedanta.
Tauche tief ein ins Jnana Yoga und Vedanta, studiere die indischen S…

Vedamurti Dr Olaf Schönert

Chakras

20.11.2026 - 22.11.2026 Heilreise durch die Chakren

Tauche ein in eine transformative Reise durch die sieben Hauptchakren und erfahre, wie du deine Energiezentren aktivieren, ausbalancieren und für dein …

Nese Niekrens, Gajendra Sebastian Niekrens

26.12.2026 - 01.01.2027 Kundalini Yoga Intensiv Praxis - Live Online

Intensives Praktizieren der im Mittelstufen-Seminar gelernten Übungen für noch tiefere Erfahrung und Erweiterung des Bewusstseins ohne viel Theorie. L…

Sukadev Bretz, Shaktipriya Vogt, Radharani Birkner

Energiearbeit

04.11.2026 - 04.11.2026 Einführung in die Chakratherapie - Online Workshop

Uhrzeit: 18 - 21 Uhr
Ein Chakra ist ein feinstoffliches Kraftzentrum des Körpers, welches wichtige Körperfunktionen steuert und bestimmten Organen zug…

Beate Menkarski

06.11.2026 - 08.11.2026 Kundalini Yoga Einführung

Gründliche Einführung in die Theorie und Praxis des Kundalini Yoga, Yoga der Energie. Die praktischen Übungen des Kundalini Yoga umfassen Pranayama (…

Arjuna Wingen

← Vorheriger Teil · Teil 1 · Teil 2

Zur Ausgabe: Deutsch · Sanskrit in IAST · Devanagari · 108 Passagen zur Besinnung · Mantrasammlung