Shrividya Puja nach der kurzen Paddhati im Brihat Tantrasara

Aus Yogawiki

Shrividya Puja nach der kurzen Paddhati im Brihat Tantrasara beschreibt eine Ritualpraxis des Brihat Tantrasara, um Tripurasundari im Shrichakra nach der ausdrücklich kurzen Ordnung zu verehren.

Voraussetzungen

Vorausgesetzt sind die Kenntnis von Puja und Sanskritrezitation sowie der zu dieser Gottheitsform gehörenden Reinigung, Nyasas und Mudras. Wo die Quelle auf die allgemeine Paddhati verweist, gehört diese Vorbereitung zur Durchführung. Die Besonderheiten und die konkret belegten Formeln folgen unten.

Vorbereitung und Ritualmittel

Korrekt angelegtes Shrichakra, Arghya-Untersatz und Gefäß, Wasser, Blumen, Duftstoff, Räucherwerk, Lampe und Speise.

Umfang und Überlieferung

Als Grundform ist hier die Kadi-Panchadashi angegeben, deren drei Kutas P2-0755–0756 erläutern. Die ausgeschriebene Formel löst die dort verwendeten Lautbezeichnungen auf. Andere Shrividya-Schulen und Mantraformen werden nicht zusätzlich rezitiert.

Hauptmantra

ka e ī la hrīṃ |
ha sa ka ha la hrīṃ |
sa ka la hrīṃ

Bedeutung und Funktion: Die fünfzehn Silben der Kadi- oder Kamaraja-Vidya, gegliedert in Vagbhava-, Kamaraja- und Shakti-Kuta. Die Silben bilden keinen wörtlich übersetzbaren Satz.

Durchführung

  1. Führe Morgenhandlungen und Atemregelung aus. Vollziehe Rishi-, Bija- und Vashini-Nyasa nach P2-0872–0876.
  2. Führe den Handnyasa mit den genau überlieferten Silben durch. Die abweichenden Silben des Hand- und Anganyasa in P2-0877 dürfen nicht unbemerkt angeglichen werden.
  3. Meditiere die vierarmige, dreiäugige Göttin mit Schlinge, Stachel, Pfeilen und Bogen. Verehre innerlich und bereite das besondere Arghya links vor dem Shrichakra (P2-0878–0879).
  4. Verehre den Sitz, rufe die Göttin in den Bindu und reiche die Gaben. Die Avarana-Verehrung folgt P2-0881–0885 von den äußeren Kreisen nach innen; die Tattva Mudra wird mit linkem Daumen und Ringfinger gebildet.
  5. Vollende Räucherwerk und die weiteren Gaben bis zur Entlassung. Die Quelle nennt 100.000 Wiederholungen als Purascharana (P2-0886).

Sanskrit und deutsche Übersetzung

P2-0872 · 51
atha saṃkṣepaśrīvidyāpaddhatiḥ:
prātaḥkṛtyādi prāṇāyāmāntaṃ karma vidhāya ṛṣyādinyāsaṃ
kuryāt |
yathā:
asya tripurasundarīmantrasya dakṣiṇāmūrtir-ṛṣiḥ paṃkticchandaḥ
tripurasundarī devatā vāgbhavaṃ bījaṃ kāmarājaṃ kīlakaṃ
tārtīyaṃ śaktiḥ puruṣārthacatuṣṭayasiddhyarthe viniyogaḥ |
tathā ca jñānārṇave:
bījañca vāgbhavaṃ śaktistārtīyaṃ kīlakaṃ tataḥ |
kāmarājaṃ meśāni vījanyāsastataḥ param ||
tadyathā:
śirasi dakṣiṇāmūrtaye ṛṣaye namaḥ |
mukhe paṃkticchandase namaḥ |
hṛdi tripurasundaryai devatāyai namaḥ |
guhye vāgbhavāya bījāya namaḥ |
pādayostārtīyāya śaktaye namaḥ |
sarvāṅge kāmarājāya kīlakāya namaḥ |
tathā samayāṅke:
tripurasundarīmantrasya dakṣiṇāmūrtaye tathā |
ṛṣaye namaḥ śirasi paṃktaye chandase namaḥ ||
mukhe tripurasundaryai devāyai namo hṛdi
|| 51 ||

Nun die kurze Ritualordnung der Śrīvidyā: Nachdem man die Handlungen von den morgendlichen Verrichtungen bis zur Atemregelung ausgeführt hat, vollziehe man den Nyāsa des Sehers und der übrigen Zuordnungen. So: Der Seher dieses Tripurasundarī-Mantras ist Dakṣiṇāmūrti, das Versmaß Paṅkti, die Gottheit Tripurasundarī, das Bīja Vāgbhava, der Kīlaka Kāmarāja und die Śakti das dritte [Mantra-Glied]. Seine Anwendung dient der Erlangung der vier menschlichen Lebensziele. So im Jñānārṇava: Das Bīja ist Vāgbhava, die Śakti das dritte, der Kīlaka Kāmarāja, o Maheśānī; danach folgt der Bīja-Nyāsa. So: Am Kopf „dakṣiṇāmūrtaye ṛṣaye namaḥ“ — Verehrung dem Seher Dakṣiṇāmūrti; am Mund „paṃkticchandase namaḥ“ — Verehrung dem Versmaß Paṅkti; am Herzen „tripurasundaryai devatāyai namaḥ“ — Verehrung der Gottheit Tripurasundarī; am Geschlecht „vāgbhavāya bījāya namaḥ“ — Verehrung dem Bīja Vāgbhava; an den Füßen „tārtīyāya śaktaye namaḥ“ — Verehrung dem dritten als Kraft; am ganzen Körper „kāmarājāya kīlakāya namaḥ“ — Verehrung dem Kāmarāja als Verschluss. Ebenso im Samayāṅka: Beim Tripurasundarī-Mantra [spreche man] am Kopf „dakṣiṇāmūrtaye ṛṣaye namaḥ“, am Mund „paṃktaye chandase namaḥ“ und am Herzen „tripurasundaryai devatāyai namaḥ“: Verehrung dem Seher Dakṣiṇāmūrti, dem Versmaß Paṅkti und der Gottheit Tripurasundarī.


P2-0873 · 52
vāgbhavādisvarūpaṃ dakṣiṇamūrtau:
niḥsaranti mahāmantrā mahāgneśca sphuliṅgavat |
tathaiva mātṛkāvarṇā niḥsṛtā vāgbhavātpriye |
ata eva tadevāsyā vāgbhavaṃ bījamucyate
|| 52 ||

Das Wesen von Vāgbhava und den übrigen wird bei Dakṣiṇāmūrti erklärt: Die großen Mantras treten wie Funken aus einem großen Feuer hervor. Ebenso treten die Laute der Mātṛkā aus Vāgbhava hervor, o Liebe. Eben deshalb wird dieses ihr Vāgbhava-Bīja genannt.


P2-0874 · 53
yoṣiṃ puruṣarūpeṇa sphurantī viśvamātṛkā |
mahāmohena deveśi kīlayanti jagattrayam |
atastatkīlakaṃ devi tena saubhāgyagarvitā pālayantī jagatsarvaṃ
teneyaṃ śaktirucyate
|| 53 ||

Die als Frau und Mann aufscheinende Weltmutter hält die drei Welten durch große Verblendung fest, o Herrin der Götter. Deshalb ist dies der Kīlaka, o Göttin. Dadurch stolz auf ihr Glück, bewahrt sie die ganze Welt; deshalb wird sie Śakti genannt.


P2-0875 · 54
atha vaśinyādinyāsaḥ yathā:
aṃ āṃ iṃ īṃ uṃ ūṃ ṛṃ ṝṃ ḷṃ ḹṃ eṃ aiṃ oṃ auṃ aṃ aḥ
ravaluṃ vaśinī - vāgdevatāyai namaḥ brahmarandhre |
kaṃ khaṃ gaṃ ghaṃ ṅaṃ kalahrīṃ kāmeśvarīvāgdevatāyai namo
lalāṭe |
caṃ chaṃ jaṃ jhaṃ ñaṃ navalīṃ modinī vāgdevatāyai namo
bhrūmadhye |
ṭaṃ ṭhaṃ ḍaṃ ḍhaṃ ṇaṃ yalūṃ vimalāvāgdevatāyai namaḥ
kaṇṭhe |
taṃ thaṃ daṃ dhaṃ naṃ jamalīṃ aruṇāvāgdevatāyai namo hṛdi |
paṃ phaṃ baṃ bhaṃ maṃ ha sa la va yūṃ jayinī vāgdevatāyai namo
nābhau |
yaṃ raṃ laṃ vaṃ jhaṃ marayūṃ sarveśvarīvāgdevatāyai namo
mūlādhāre |
śaṃ ṣaṃ saṃ haṃ laṃ kṣaṃ kṣamarīṃ kaulinīvāgdevatāyai namaḥ
sarvāṅge |
tathā ca jñānārṇave:
avargānte likhedbījaṃ vahniphāntakṣamānvitam |
vāmakarṇa - vibhūṣāḍhyaṃ vindunādāntikaṃ priye |
vaśinīṃ pūjayedvācāṃ devatāṃ devisuvrate |
kavargānte maheśāni kalahrīṃ bījamuttamam |
kāmeśvarīṃ samuccārya vāgdevīṃ pūjayettataḥ |
cavargānte dhāntaphāntakṣamātūryasvarānvitam |
modinīṃ pūjayedvācāṃ nādavinduvibhūṣitām
|| 54 ||

Nun der Nyāsa von Vaśinī und den übrigen: An der Brahmā-Öffnung: „aṃ āṃ iṃ īṃ uṃ ūṃ ṛṃ ṝṃ ḷṃ ḹṃ eṃ aiṃ oṃ auṃ aṃ aḥ ravaluṃ vaśinīvāgdevatāyai namaḥ“ — Verehrung der Sprachgöttin Vaśinī. An der Stirn: „kaṃ khaṃ gaṃ ghaṃ ṅaṃ kalahrīṃ kāmeśvarīvāgdevatāyai namaḥ“ — Verehrung der Sprachgöttin Kāmeśvarī. Zwischen den Brauen: „caṃ chaṃ jaṃ jhaṃ ñaṃ navalīṃ modinīvāgdevatāyai namaḥ“ — Verehrung der Sprachgöttin Modinī. Am Hals: „ṭaṃ ṭhaṃ ḍaṃ ḍhaṃ ṇaṃ yalūṃ vimalāvāgdevatāyai namaḥ“ — Verehrung der Sprachgöttin Vimalā. Am Herzen: „taṃ thaṃ daṃ dhaṃ naṃ jamalīṃ aruṇāvāgdevatāyai namaḥ“ — Verehrung der Sprachgöttin Aruṇā. Am Nabel: „paṃ phaṃ baṃ bhaṃ maṃ ha sa la va yūṃ jayinīvāgdevatāyai namaḥ“ — Verehrung der Sprachgöttin Jayinī. Am Mūlādhāra: „yaṃ raṃ laṃ vaṃ jhaṃ marayūṃ sarveśvarīvāgdevatāyai namaḥ“ — Verehrung der Sprachgöttin Sarveśvarī. Am ganzen Körper: „śaṃ ṣaṃ saṃ haṃ laṃ kṣaṃ kṣamarīṃ kaulinīvāgdevatāyai namaḥ“ — Verehrung der Sprachgöttin Kaulinī. [Die teilweise ungewöhnlichen Bīja- und Buchstabenfolgen sind unverändert aus der Vorlage übernommen.] So im Jñānārṇava: Nach der a-Gruppe schreibe man das Bīja, verbunden mit Feuer, dem Ende von pha und Erde, reich geschmückt mit dem linken Ohr und endend mit Bindu und Nāda, o Liebe. Man verehre Vaśinī, die Göttin der Rede, o Göttin von guter Observanz. Nach der ka-Gruppe, o Maheśānī, steht das höchste Bīja kalahrīṃ. Nachdem man Kāmeśvarī genannt hat, verehre man die Sprachgöttin. Nach der ca-Gruppe [steht das Bīja], verbunden mit dem Ende von dha, dem Ende von pha, Erde und dem vierten Vokal. Man verehre Modinī, die mit Nāda und Bindu geschmückte Göttin der Rede.


P2-0876 · 54ka
ṭavargānte vāyubījaṃ bhūmipūrvaṃ maheśvari |
vāmakarṇenduvindvāḍhyaṃ vimalāṃ vāgadhīśvarīm || tavargānte
jamakṣmāntaṃ vāmanetravibhūṣitam |
vindunādānvitaṃ bījaṃ vāgdevīmaruṇāṃ yajet ||
pavargānte vyomacandrakṣmātoyānilasaṃyutam |
ūkārasvarasaṃyuktaṃ vindunādakalānvitam ||
jayinīṃ pūjayedvācāṃ devatāṃ vīravandite |
yavargānte jāntakālarephavāyusamanvitam ||
vāmakarṇenduśobhāḍhyaṃ sarveśīṃ paripūjayet |
kṣamavahnigataṃ tūryasvareṇa pariveṣṭitam ||
nādavindukalākrāntaṃ kaulinīṃ vācamarcayet |
śavargānte maheśāni nyasetsarvārthasiddhaye ||
śirolalāṭabhrūmadhyakaṇṭhahṛnnābhideśake |
ādhāre vyūhake nyāsānvargairaṣṭabhirācaret
|| 54ka ||

Nach der ṭa-Gruppe steht das Wind-Bīja mit Erde davor, o Maheśvarī, reich an linkem Ohr, Indu und Bindu; [man verehre] Vimalā, die Herrin der Rede. Nach der ta-Gruppe steht das mit ja und ma versehene Ende der Erde, geschmückt mit dem linken Auge, verbunden mit Bindu und Nāda: Mit diesem Bīja verehre man die Sprachgöttin Aruṇā. Nach der pa-Gruppe [steht das Bīja], verbunden mit Raum, Candra, Erde, Wasser und Wind, verbunden mit ū und ausgestattet mit Bindu, Nāda und Kalā. Man verehre Jayinī, die Göttin der Rede, o von Helden Verehrte. Nach der ya-Gruppe [steht das Bīja], verbunden mit dem Ende von ja, Kāla, r und Wind, reich an der Schönheit von linkem Ohr und Indu; man verehre Sarveśī. Mit kṣa und ma, dem Feuer zugeordnet und vom vierten Vokal umgeben, von Nāda, Bindu und Kalā durchdrungen, verehre man Kaulinī, die Rede. Nach der śa-Gruppe lege man es auf, o Maheśānī, zur Vollendung aller Ziele. Mit den acht Lautgruppen vollziehe man die Nyāsas an Kopf, Stirn, zwischen den Brauen, Hals, Herz, Nabel, am Ādhāra und am Körpergefüge. [Die letzte Körperbezeichnung „vyūhaka“ sowie mehrere Lautumschreibungen sind nicht näher erläutert.]


P2-0877 · 55
tataḥ karāṅganyāsau:
aṃ madhyamābhyāṃ namaḥ |
āṃ anāmikābhyāṃ namaḥ |
sauḥ kaniṣṭhābhyāṃ namaḥ |
aḥ aṃguṣṭhābhyāṃ namaḥ |
āṃ tarjanībhyāṃ namaḥ |
sauḥ karatalapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ |
evaṃ aiṃ hṛdayāya namaḥ |
klīṃ śirase svāhā |
sauḥ śikhāyai vaṣaṭ |
aiṃ kavacāya huṃ |
klīṃ netratrayāya vauṣaṭ |
sauḥ astrāya phaṭ |
tato mūlena vyāpakaṃ kṛtvā dhyāyet
|| 55 ||

Danach die Nyāsas an Händen und Körpergliedern: „aṃ madhyamābhyāṃ namaḥ“ — aṃ, Verehrung den beiden Mittelfingern; „āṃ anāmikābhyāṃ namaḥ“ — āṃ, Verehrung den beiden Ringfingern; „sauḥ kaniṣṭhābhyāṃ namaḥ“ — sauḥ, Verehrung den beiden kleinen Fingern; „aḥ aṃguṣṭhābhyāṃ namaḥ“ — aḥ, Verehrung den beiden Daumen; „āṃ tarjanībhyāṃ namaḥ“ — āṃ, Verehrung den beiden Zeigefingern; „sauḥ karatalapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ“ — sauḥ, Verehrung den Handflächen und Handrücken. Ebenso: „aiṃ hṛdayāya namaḥ“ — aiṃ, Verehrung dem Herzen; „klīṃ śirase svāhā“ — klīṃ, svāhā dem Kopf; „sauḥ śikhāyai vaṣaṭ“ — sauḥ, vaṣaṭ dem Haarschopf; „aiṃ kavacāya huṃ“ — aiṃ, huṃ dem Schutzpanzer; „klīṃ netratrayāya vauṣaṭ“ — klīṃ, vauṣaṭ den drei Augen; „sauḥ astrāya phaṭ“ — sauḥ, phaṭ der Waffe. Dann vollziehe man mit dem Grundmantra den den ganzen Körper durchdringenden Nyāsa und meditiere. [Die Handnyāsa-Bījas aṃ, āṃ und aḥ unterscheiden sich in der Vorlage von den aiṃ- und klīṃ-Formen des Gliedernyāsa.]


P2-0878 · 56
bālārkamaṇḍalābhāsāṃ caturbāhuṃ trilocanām |
pāśāṃkuśaśarāṃścāpaṃ dhārayaṃtīṃ śivāṃ śraye |
evaṃ dhyātvā mānasaiḥ sampūjya ānando'hamiti vibhāvya
śaṅkhasthāpanaṃ kuryāt
|| 56 ||

Ich nehme Zuflucht zur heilvollen Göttin, die wie die Scheibe der jungen Sonne strahlt, vier Arme und drei Augen hat und Schlinge, Stachel, Pfeile und Bogen trägt. Nachdem man so meditiert und sie mit geistigen Gaben verehrt hat, vergegenwärtige man sich „Ich bin Wonne“ und stelle die Muschel auf.


P2-0879 · 57
yathā:
śrīcakrapurataḥ svavāme ṣaṭkoṇamadhye trikoṇaṃ vilikhya, tatra
tripadikāṃ saṃsthāpya mūlena ṣaṭkoṇaṃ pūjayet |
tataḥ phaḍiti śaṅkhaṃ prākṣālya, tatra gandhapuṣpādikaṃ nikṣipya,
mūlena jalenāpūrya, maṇḍalādikaṃ pūjayet |
maṃ vahnimaṇḍalāya daśakalātmane namaḥ, iti tripadikāyām, aṃ
sūryamaṇḍalāya dvādaśakalātmane namaḥ iti śaṅkhe, uṃ
somamaṇḍalāya ṣoḍaśakalātmane namaḥ iti jale |
tathā ca nibandhe:
praṇavasya tribhirbhāgairvahnisūryendumaṇḍalān |
tato gaṅge ca yamune caiva godāvari sarasvati |
narmade sindhukāveri jale'smin sannidhiṃ kuru |
iti sūryamaṇḍalāttīrthamāvāhya humityavaguṇṭhya ṣaḍaṅgena
pūjayet |
tato dhenumudrāṃ pradarśya mūlamaṣṭadhā japtvā tajjalaṃ
kiñcitprokṣaṇītoye nikṣipya, tenodakenātmanaṃ
pūjopakaraṇañcābhyukṣayet |
taddakṣiṇe pādyādipātraṃ saṃsthāpyāsanapūjāmārabhet
|| 57 ||

So: Vor dem Śrīcakra, zu seiner eigenen Linken, zeichne man ein Dreieck in ein Sechseck, stelle dort den dreifüßigen Untersatz auf und verehre das Sechseck mit dem Grundmantra. Dann wasche man mit phaṭ die Muschel, lege Duftstoffe, Blumen und dergleichen hinein, fülle sie unter Rezitation des Grundmantras mit Wasser und verehre die Kreise und die übrigen [Bestandteile]. Am dreifüßigen Untersatz: „maṃ vahnimaṇḍalāya daśakalātmane namaḥ“ — maṃ, Verehrung dem Feuerkreis, dessen Wesen die zehn Kalās sind. An der Muschel: „aṃ sūryamaṇḍalāya dvādaśakalātmane namaḥ“ — aṃ, Verehrung dem Sonnenkreis, dessen Wesen die zwölf Kalās sind. Am Wasser: „uṃ somamaṇḍalāya ṣoḍaśakalātmane namaḥ“ — uṃ, Verehrung dem Mondkreis, dessen Wesen die sechzehn Kalās sind. So im Nibandha: Mit den drei Teilen des Praṇava [verehre man] die Kreise von Feuer, Sonne und Mond. Danach: „gaṅge ca yamune caiva godāvari sarasvati narmade sindhukāveri jale'smin sannidhiṃ kuru“ — O Gaṅgā und Yamunā, Godāvarī, Sarasvatī, Narmadā, Sindhu und Kāverī, seid in diesem Wasser gegenwärtig! Mit dieser Formel rufe man das heilige Wasser aus dem Sonnenkreis herbei, verhülle es mit hum und verehre es mit den sechs Gliedern. Danach zeige man die Kuh-Mudrā, wiederhole den Grundmantra achtmal, gebe etwas von diesem Wasser in das Sprengwasser und besprenge mit diesem Wasser sich selbst und die Verehrungsgeräte. Rechts davon stelle man die Gefäße für Fußwaschwasser und die weiteren Gaben auf und beginne die Verehrung des Sitzes.


P2-0880 · 58
yathā:
uparyupari yantrasya oṃ ādhāraśaktaye namaḥ, evaṃ prakṛtaye,
kūrmāya, anantāya, pṛthivyai, rasāmbudhaye, ratnadvīpāya,
nandanodyānāya, ratnamaṇḍapāya, kalpavṛkṣāya, maṇivedikāyai,
ratnasiṃhāsanāya |
sarvatra oṅkārādi - namo'ntena pūjayet |
pīṭhopari vaindave cakre hsoḥ sadāśivamahāpretapadmāsanāya namaḥ
|
tato vaindave ha s raiṃ, ha sa k l rīṃ, hsauṃ iti mantreṇa mūrti
saṅkalpya, trikhaṇḍā mudrāṃ baddhā punardhyātvā,
pravahannāsāpuṭena tejomayaṃ puṣpāñjalāvānīya, oṃ
mahāpadmavanāntaḥsthe kāraṇānanda vigrahe |
sarvabhūtahite mātarehyehi parameśvari |
iti mūrtau saṃsthāpya, āvāhanādi yathāśaktyupacāreṇa pūjāṃ
vidhāya ṣaḍaṅgāni pūjayet
|| 58 ||

So: In aufeinanderfolgenden Ebenen des Yantras verehre man mit „oṃ ādhāraśaktaye namaḥ“ die tragende Kraft und entsprechend Prakṛti, Kūrma, Ananta, Pṛthivī, den Ozean des Nektars, die Edelsteininsel, den Nandana-Garten, die Edelsteinhalle, den Wunschbaum, die Juwelenplattform und den Edelstein-Löwenthron. Jede Formel beginnt mit oṃ und endet mit namaḥ. Über dem Kultsitz, im Bindu-Cakra: „hsoḥ sadāśivamahāpretapadmāsanāya namaḥ“ — Verehrung dem Lotussitz, dessen großer Leichnam Sadāśiva ist. Dann stelle man sich im Bindu mit dem Mantra „ha s raiṃ, ha sa k l rīṃ, hsauṃ“ die Gestalt vor, forme die Trikhaṇḍā-Mudrā und meditiere erneut. Durch die atmende Nasenöffnung bringe man die lichtvolle [Gestalt] in die Blumenhandvoll und spreche: „oṃ mahāpadmavanāntaḥsthe kāraṇānandavigrahe sarvabhūtahite mātar ehyehi parameśvari“ — oṃ, o du im großen Lotuswald, deren Gestalt die ursächliche Wonne ist, o Mutter, die allen Wesen wohlgesinnt ist: Komm, komm, o höchste Herrin! Man setze sie so in die Gestalt ein, vollziehe die Verehrung von der Herbeirufung an mit den nach Vermögen verfügbaren Gaben und verehre die sechs Glieder. [Die Bīja-Schreibungen bleiben nach der Vorlage bewahrt.]


P2-0881 · 59
agnīśāsuravāyavyamadhye dikṣu ca vāgbhavakūṭamuccārya
hṛdayāya namaḥ, kārarājamuccārya śirase svāhā,
śaktikūṭamuccārya śikhāyai vaṣaṭ, punarvāgbhavamuccārya
kavacāya huṃ, kāmarājamuccārya netratrayā vauṣaṭ,
śaktikūṭamuccārya astrāya phaṭ |
tathā ca jñānārṇave:
athāṅgāvaraṇaṃ kuryāt śrīvidyāmantrasambhavam |
tato madhyaprāktryasramadhye gurupaṃktipūjayet |
yathā:
aiṃ hrīṃ śrīṃ gurubhyo namaḥ, evaṃ aiṃ hrīṃ śrīṃ
gurupādukābhyo namaḥ, aiṃ hrīṃ śrīṃ paramagurubhyo namaḥ, aiṃ
hrīṃ śrīṃ paramagurupādukābhyo namaḥ, aiṃ hrīṃ śrīṃ
parāparagurubhyo namaḥ, aiṃ hrīṃ śrīṃ parameṣṭhigurubhyo namaḥ,
aiṃ hrīṃ śrīṃ parameṣṭhigurupādukābhyo namaḥ, aiṃ hrīṃ śrīṃ
ācāryebhyo namaḥ, aiṃ hrīṃ śrīṃ ācāryapādukābhyo namaḥ |
sarvatra aiṃ hrīṃ śrīmiti bījatrayapūrvakaṃ pūjayet |
tataścaturasrasya prathamarekhāyāṃ aiṃ hrīṃ śrīṃ
aṇimādyaṣṭasiddhiśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ |
evaṃ madhyarekhāyāṃ aiṃ hrīṃ śrīṃ
brahmāṇyādyaṣṭadevīśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ |
antarekhāyāṃ aiṃ hrīṃ śrīṃ
sarvasaṃkṣobhiṇyādimudrāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ |
sarvatrāvaraṇapūjāyāṃ śrīpādukāpadaprayogaḥ |
tathā ca jñānārṇave:
śrīpadaṃ pūrvamuccārya pādukāpadamuddharet |
pūjayāmi namaḥ paścātpūjayedaṅgadevatāḥ ||
cakrāgre aiṃ hrīṃ śrīṃ tripurācakranāyikāśrīpādukāṃ
pūjayāmi namaḥ |
atra trailokyamohanacaturasracakre tripurācakranāyikādhiṣṭhite etā
aṇimādyāḥ prakaṭayoginyaḥ samudrāḥ sāyudhāḥ saparivārāḥ
savāhanāḥ pūjitāstarpitāḥ santu, ityarghyajalena mūladevyai
samarpayet
|| 59 ||

An den Stellen Feuer, Īśāna, Asura, Nordwesten, Mitte und in den Richtungen spreche man jeweils den Vāgbhava-Kūṭa und „hṛdayāya namaḥ“ — Verehrung dem Herzen; Kāmarāja und „śirase svāhā“ — svāhā dem Kopf; den Śaktikūṭa und „śikhāyai vaṣaṭ“ — vaṣaṭ dem Haarschopf; nochmals Vāgbhava und „kavacāya huṃ“ — huṃ dem Schutzpanzer; Kāmarāja und „netratrayāya vauṣaṭ“ — vauṣaṭ den drei Augen; den Śaktikūṭa und „astrāya phaṭ“ — phaṭ der Waffe. So im Jñānārṇava: Nun vollziehe man die Gliederumfassung, die aus dem Śrīvidyā-Mantra entsteht. Danach verehre man die Guru-Reihe in der Mitte des östlich vor der Mitte gelegenen Dreiecks. So: „aiṃ hrīṃ śrīṃ gurubhyo namaḥ“ — Verehrung den Gurus; entsprechend „gurupādukābhyo namaḥ“ — ihren Fußsandalen; „paramagurubhyo namaḥ“ — den höheren Gurus; „paramagurupādukābhyo namaḥ“ — deren Fußsandalen; „parāparagurubhyo namaḥ“ — den höheren und niederen Gurus; „parameṣṭhigurubhyo namaḥ“ — den höchsten Gurus; „parameṣṭhigurupādukābhyo namaḥ“ — deren Fußsandalen; „ācāryebhyo namaḥ“ — den Lehrern; „ācāryapādukābhyo namaḥ“ — deren Fußsandalen. Überall verehre man mit aiṃ hrīṃ śrīṃ als vorangestellter Dreiheit von Bījas. Danach an der ersten Linie des Vierecks: „aiṃ hrīṃ śrīṃ aṇimādyaṣṭasiddhiśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen der acht Vollkommenheiten, beginnend mit Aṇimā; Verehrung! Entsprechend an der mittleren Linie: „aiṃ hrīṃ śrīṃ brahmāṇyādyaṣṭadevīśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen der acht Göttinnen, beginnend mit Brahmāṇī; Verehrung! An der inneren Linie: „aiṃ hrīṃ śrīṃ sarvasaṃkṣobhiṇyādimudrāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen der Mudrās, beginnend mit Sarvasaṃkṣobhiṇī; Verehrung! Bei jeder Verehrung der umgebenden Kreise wird das Wort śrīpādukā verwendet. So im Jñānārṇava: Nachdem man zuerst śrī ausgesprochen hat, füge man pādukā hinzu, danach pūjayāmi namaḥ; so verehre man die Gliedergottheiten. An der Vorderseite des Cakras: „aiṃ hrīṃ śrīṃ tripurācakranāyikāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen Tripurās, der Führerin des Cakras; Verehrung! Hier im viereckigen, die drei Welten bezaubernden Cakra, über dem Tripurā als Cakra-Führerin herrscht, mögen diese offenbaren Yoginīs, Aṇimā und die übrigen, mit ihren Mudrās, Waffen, Gefolge und Reittieren verehrt und durch Trankspenden gesättigt sein. Mit diesen Worten und dem Arghya-Wasser übergebe man [die Verehrung] der Hauptgöttin.


P2-0882 · 60
tripurāpadavyutpattistu vārāhīye:
brahmaviṣṇumaheśādyaistridaśairarcitā purā |
tripureti tadā nāma kathitaṃ daivatairapi
|| 60 ||

Die Wortableitung von Tripurā steht im Vārāhīya: Weil sie vormals, purā, von den drei [Göttern] Brahmā, Viṣṇu und Maheśa sowie den übrigen Göttern verehrt wurde, erklärten auch die Gottheiten damals ihren Namen als Tripurā.


P2-0883 · 61
tarpaṇantu vāmahastakṛtatattvamudrayā |
tathā ca svatantre:
aṃguṣṭhānāmikāyogādvāmahastena pārvati |
tarpayetsundarīṃ devīṃ samudrāñca savāhanām
|| 61 ||

Die Trankspende erfolgt mit der mit der linken Hand geformten Tattva-Mudrā. So im Svatantra: Durch die Verbindung von Daumen und Ringfinger mit der linken Hand, o Pārvatī, bringe man der Göttin Sundarī mit ihren Mudrās und Reittieren die sättigende Trankspende dar.


P2-0884 · 62
tataḥ ṣoḍaśapatreṣu aiṃ hrīṃ śrīṃ aṃ āṃ iṃ īṃ uṃ ūṃ ṛṃ
ṝṃ ḷṃ ḹṃ eṃ aiṃ oṃ auṃ aṃ aḥ
kāmākarṣiṇyādiṣoḍaśanityākalāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ |
cakrāgre aiṃ hrīṃ śrīṃ tripureśīśrīcakranāyikāśrīpādukāṃ
pūjayāmi namaḥ |
atha sarvāśāparipūrake ṣoḍaśadalacakre
tripureśīcakranāyikādhiṣṭhite etāḥ kāmakarṣiṇyādyā
guptayoginyaḥ samudrā ityādi punarmūladevyai samarpayet |
tato'ṣṭadale aiṃ hrīṃ śrīṃ anaṅgakusumādyaṣṭadevīṃ
śrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ |
cakrāgre aiṃ hrīṃ śrīṃ tripurasundarīcakranāyikāśrīpādukāṃ
pūjayāmi namaḥ |
atra sarvasaṃkṣobhakare aṣṭadalacakre
tripurasundarīcakranāyikādhiṣṭhite eta anaṅgakusumādyā
guptatarayoginyaḥ samudrā ityādi mūladevyai samarpayet |
tataścaturdaśāracakre aiṃ hrīṃ śrīṃ
sarvasaṃkṣobhiṇyādicaturdaśadevī śrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ |
cakrāgre aiṃ hrīṃ śrīṃ tripuravāsinīcakranāyikāśrīpādukāṃ
pūjayāmi namaḥ |
atra sarvasaubhāgyadāyake caturdaśāracakre
tripuravāsinīcakranāyikādhiṣṭhite etāḥ
sarvasaṃkṣobhiṇyādiśaktayaḥ sampradāyayoginyaḥ samudrā ityādi
mūladevyai samarpayet |
bahirdaśāracakre aiṃ hrīṃ śrīṃ sarvasiddhipradādevīśrīpādukāṃ
pūjayāmi namaḥ |
cakrāgre aiṃ hrīṃ śrīṃ tripurā śrīcakranāyikāśrīpādukāṃ
pūjayāmi namaḥ |
atra sarvārthasādhake bahirdaśāracakre tripurācakranāyikādhiṣṭhite
etāḥ sarvasiddhipradādidevyaḥkulakaulinīyoginyā samudrā ityādi
mūladevyai samarpayet |
arntadaśāracakre aiṃ hrīṃ śrīṃ sarvajñādidevīśrīpādukaṃ
pūjayāmi namaḥ |
cakrāgre aiṃ hrīṃ śrīṃ tripuramālinīcakranāyikāśrīpādukāṃ
pūjayāmi namaḥ |
atra sarvarakṣākarāntardaśāracakre
tripuramālinīcakranāyikādhiṣṭhite etāḥ sarvajñādyā devyo
nigarvayoginyaḥ samudrā ityādi mūladevyai samarpayet |
aṣṭāracakre aiṃ hrīṃ śrīṃ
vaśinyādyaṣṭavāgdevatāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ |
cakrāgre aiṃ hrīṃ śrīṃ tripurasiddhācakranāyikāśrīpādukāṃ
pūjayāmi namaḥ |
atra sarvarogaharāgaharāṣṭāracakre
tripurasiddhācakranāyikādhiṣṭhite etā vaśinyādyā rahasyayoginyaḥ
samudrā ityādi mūladevyai samarpayet |
tatrāntarālatryasre mūlaṣaḍaṅgāni pūjayet |
tato'grakoṇe aiṃ hrīṃ śrīṃ kāmeśvarīnityāśrīpādukāṃ
pūjayāmi namaḥ |
dakṣiṇakoṇe aiṃ hrīṃ śrīṃ vajreśvarīnityāśrīpādukāṃ
pūjayāmi namaḥ |
vāmakoṇe aiṃ hrīṃ śrīṃ bhagamālinīnityāśrīpādukāṃ
pūjayāmi namaḥ |
cakrāgre aiṃ hrīṃ śrīṃ tripurāmbikā śrīpādukāṃ pūjayāmi
namaḥ
|| 62 ||

Dann auf den sechzehn Blütenblättern: „aiṃ hrīṃ śrīṃ aṃ āṃ iṃ īṃ uṃ ūṃ ṛṃ ṝṃ ḷṃ ḹṃ eṃ aiṃ oṃ auṃ aṃ aḥ kāmākarṣiṇyādiṣoḍaśanityākalāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen der sechzehn ewigen Kalās, beginnend mit Kāmākarṣiṇī; Verehrung! An der Vorderseite: „aiṃ hrīṃ śrīṃ tripureśīśrīcakranāyikāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen Tripureśīs, der Führerin des Śrīcakras; Verehrung! Nun im sechzehnblättrigen, alle Hoffnungen erfüllenden Cakra, über dem Tripureśī als Cakra-Führerin herrscht, [mögen] diese verborgenen Yoginīs, Kāmākarṣiṇī und die übrigen, mit ihren Mudrās [verehrt und gesättigt sein] — und so weiter. Erneut übergebe man dies der Hauptgöttin. Danach im achtblättrigen [Lotus]: „aiṃ hrīṃ śrīṃ anaṅgakusumādyaṣṭadevīśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen der acht Göttinnen, beginnend mit Anaṅgakusuma; Verehrung! An der Vorderseite: „aiṃ hrīṃ śrīṃ tripurasundarīcakranāyikāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen Tripurasundarīs, der Cakra-Führerin; Verehrung! Hier im achtblättrigen, alles erschütternden Cakra, über dem Tripurasundarī als Cakra-Führerin herrscht, [mögen] diese noch stärker verborgenen Yoginīs, Anaṅgakusuma und die übrigen, mit ihren Mudrās [verehrt und gesättigt sein] — und so weiter. Man übergebe dies der Hauptgöttin. Dann im vierzehnwinkligen Cakra: „aiṃ hrīṃ śrīṃ sarvasaṃkṣobhiṇyādicaturdaśadevīśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen der vierzehn Göttinnen, beginnend mit Sarvasaṃkṣobhiṇī; Verehrung! An der Vorderseite: „aiṃ hrīṃ śrīṃ tripuravāsinīcakranāyikāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen Tripuravāsinīs, der Cakra-Führerin; Verehrung! Hier im vierzehnwinkligen, alles Wohlergehen gewährenden Cakra, über dem Tripuravāsinī als Cakra-Führerin herrscht, [mögen] diese Kräfte, Sarvasaṃkṣobhiṇī und die übrigen, die Yoginīs der Überlieferung, mit ihren Mudrās [verehrt und gesättigt sein] — und so weiter. Man übergebe dies der Hauptgöttin. Im äußeren zehnwinkligen Cakra: „aiṃ hrīṃ śrīṃ sarvasiddhipradādevīśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen der Göttin Sarvasiddhipradā; Verehrung! An der Vorderseite: „aiṃ hrīṃ śrīṃ tripurāśrīcakranāyikāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen Tripurās, der Führerin des Śrīcakras; Verehrung! Hier im äußeren zehnwinkligen, sämtliche Ziele verwirklichenden Cakra, über dem Tripurā als Cakra-Führerin herrscht, [mögen] diese Göttinnen, Sarvasiddhipradā und die übrigen, die Kula-Kaulinī-Yoginīs, mit ihren Mudrās [verehrt und gesättigt sein] — und so weiter. Man übergebe dies der Hauptgöttin. Im inneren zehnwinkligen Cakra: „aiṃ hrīṃ śrīṃ sarvajñādidevīśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen der Göttinnen, beginnend mit Sarvajñā; Verehrung! An der Vorderseite: „aiṃ hrīṃ śrīṃ tripuramālinīcakranāyikāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen Tripuramālinīs, der Cakra-Führerin; Verehrung! Hier im inneren zehnwinkligen, allen Schutz gewährenden Cakra, über dem Tripuramālinī als Cakra-Führerin herrscht, [mögen] diese Göttinnen, Sarvajñā und die übrigen, die Nigarva-Yoginīs [so die Vorlage], mit ihren Mudrās [verehrt und gesättigt sein] — und so weiter. Man übergebe dies der Hauptgöttin. Im achtwinkligen Cakra: „aiṃ hrīṃ śrīṃ vaśinyādyaṣṭavāgdevatāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen der acht Sprachgöttinnen, beginnend mit Vaśinī; Verehrung! An der Vorderseite: „aiṃ hrīṃ śrīṃ tripurasiddhācakranāyikāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen Tripurasiddhās, der Cakra-Führerin; Verehrung! Hier im achtwinkligen, alle Krankheiten beseitigenden Cakra [in der Vorlage verdoppelte Wortteile], über dem Tripurasiddhā als Cakra-Führerin herrscht, [mögen] diese geheimen Yoginīs, Vaśinī und die übrigen, mit ihren Mudrās [verehrt und gesättigt sein] — und so weiter. Man übergebe dies der Hauptgöttin. Im dazwischenliegenden inneren Dreieck verehre man die sechs Glieder des Grundmantras. Dann an der vorderen Ecke: „aiṃ hrīṃ śrīṃ kāmeśvarīnityāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen der ewigen Kāmeśvarī; Verehrung! An der rechten Ecke: „aiṃ hrīṃ śrīṃ vajreśvarīnityāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen der ewigen Vajreśvarī; Verehrung! An der linken Ecke: „aiṃ hrīṃ śrīṃ bhagamālinīnityāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen der ewigen Bhagamālinī; Verehrung! An der Vorderseite: „aiṃ hrīṃ śrīṃ tripurāmbikāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen Tripurāmbikās; Verehrung! [Die „und so weiter“-Kürzungen stehen bereits im Sanskrit und verweisen auf die zuvor vollständig genannte Übergabeformel.]


P2-0885 · 62ka
atra sarvasiddhipradetryasracakre
vāṇacāpapāśāṅkuśavibhūṣitāntarāle
tripurāmbikācakranāyikādhiṣṭhite etāḥ kāmeśvaryādyāḥ
rahasyātirahasyayoginyaḥ samudrā ityādi mūladevyai samarpayet |
tato vindumadhye aiṃ hrīṃ śrīṃ
śrīmahātripurasundarīnityāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ |
iti trivāraṃ pūjayet |
vāme aiṃ hrīṃ śrīṃ yonimudrāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ |
cakrāgre aiṃ hrīṃ śrīṃ tripurabhairavīcakranāyikāśrīpādukāṃ
pūjayāmi namaḥ |
atra sarvānandamaye paraṃbrahmasvarūpiṇī vaindave cakre
tripurabhairavīcakranāyikādhiṣṭhite etāḥ sarvacakreśvarīyoginyaḥ
samudrāḥ sāyudhāḥ savāhanāḥ saparivārāḥ pūjitāstarpitāḥ santu
iti mūladevyai samarpayet
|| 62ka ||

Hier im dreieckigen, alle Vollkommenheiten gewährenden Cakra, dessen innerer Bereich mit Pfeilen, Bogen, Schlinge und Stachel geschmückt ist und über dem Tripurāmbikā als Cakra-Führerin herrscht, [mögen] diese Yoginīs, die geheimer als geheim sind, Kāmeśvarī und die übrigen, mit ihren Mudrās [verehrt und gesättigt sein] — und so weiter. Man übergebe dies der Hauptgöttin. Dann in der Mitte des Bindu: „aiṃ hrīṃ śrīṃ śrīmahātripurasundarīnityāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen der ewigen Śrīmahātripurasundarī; Verehrung! So verehre man sie dreimal. Links: „aiṃ hrīṃ śrīṃ yonimudrāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen der Yoni-Mudrā; Verehrung! An der Vorderseite: „aiṃ hrīṃ śrīṃ tripurabhairavīcakranāyikāśrīpādukāṃ pūjayāmi namaḥ“ — Ich verehre die ehrwürdigen Fußsandalen Tripurabhairavīs, der Cakra-Führerin; Verehrung! Hier im Bindu-Cakra, das aus aller Wonne besteht und die Gestalt des höchsten Brahmans hat, über dem Tripurabhairavī als Cakra-Führerin herrscht, mögen diese Yoginīs, die Herrinnen sämtlicher Cakras, mit ihren Mudrās, Waffen, Reittieren und ihrem Gefolge verehrt und durch Trankspenden gesättigt sein. Mit diesen Worten übergebe man dies der Hauptgöttin.


P2-0886 · 63
tato dhūpādivisarjanāntaṃ karma samāpayet |
asya puraścaraṇaṃ lakṣajapaḥ |
tathā ca vāmakeśvaratantre:
tatra sthitvā japellakṣaṃ sakṣāddevīsvarūpadhṛk |
kiṃśukairvahavaṃ kuryāddaśāśañca varānane |
kusumbhakusumairvāpi madhuratrayamiśritaiḥ
|| 63 ||

Danach beende man die Handlung mit Räucherwerk und den weiteren Gaben bis zur Entlassung. Die vorbereitende Mantra-Praxis besteht aus 100.000 Wiederholungen. So im Vāmakeśvaratantra: Dort verweilend wiederhole man sie 100.000-mal, unmittelbar die Gestalt der Göttin annehmend. Ein Feueropfer mit einem Zehntel dieser Zahl vollziehe man mit Kiṃśuka-Blüten, o Schönangesichtige, oder mit Kusumbha-Blüten, die mit den drei süßen Stoffen vermischt sind.


Ergänzungen zu ausdrücklichen Rückverweisen

Die folgenden Stellen erläutern die im Ablauf vorausgesetzten Mantras oder Teilhandlungen. Sie bilden hier keine zusätzliche, vollständig zu wiederholende Puja.

P2-0755 · 36
sakalā bhuvaneśānī kāmeśībījamuddhṛtam |
anena sakalāṃ vidyāḥ kathayāmi varānane |
śaktyantasturyavarṇo'yaṃ kalamadhye sulocane |
vāgbhavaṃ pañcavarṇāḍhyaṃ kāmarājamathocyate ||
mādanaṃ śivacandrāḍhyaṃ mīnalocane |
kāmarājamidaṃ bhadre ṣaḍvarṇaṃ sarvamohanam ||
śaktibījaṃ varārohe candrādyaṃ sarvamohanam |
caturakṣararūpantu tryakṣarā tripurā bhavet ||
etāmupāsya deveśi kāmaḥ sarvāṅgasundaraḥ |
kāmarājo bhaveddevi vidyeyaṃ brahmarūpiṇī ||
asyārthaḥ:
śaktirekāraḥ, tūrya īkāraḥ tena kakāra - ekāra - īkāra - lakāra -
mahāmāyā iti vāgbhavakūṭam
|| 36 ||

Die vollständige Bhuvaneśānī ist als Bīja der Kāmeśī abgeleitet. Mit diesem erkläre ich die gesamten Vidyās, o Schönangesichtige. Dieser vierte Laut steht nach Śakti zwischen ka und la, o Schönäugige. Vāgbhava ist mit fünf Lauten ausgestattet; nun wird Kāmarāja erklärt. Madana, mit Śiva und Candra versehen, o Fischäugige: Dieser Kāmarāja, o Heilvolle, hat sechs Laute und bezaubert alles. Das Śakti-Bīja, o Schöngestaltige, beginnt mit Candra und bezaubert alles. Es hat die Gestalt von vier Lauten; Tripurā ist dreisilbig. Durch die Verehrung dieser [Vidyā], o Herrin der Götter, wird Kāma, an allen Gliedern schön, zum Kāmarāja, o Göttin. Diese Vidyā hat die Gestalt Brahmans. Seine Bedeutung: Śakti ist e; der vierte [Vokal] ist ī. Daher bilden ka, e, ī, la und Mahāmāyā den Vāgbhava-Kūṭa. [„Dreisilbig“ bezeichnet hier offenbar die drei Mantra-Gruppen; die Vorlage erläutert den Zählwechsel nicht ausdrücklich.]


P2-0756 · 36ka
śivo hakāraḥ candraḥ sakāraḥ tena hakāra sakāra - kakāra - hakāra -
lakāra - mahāmāyā iti kāmarāja kūṭam |
candra sakāraḥ tena sakāra - kakāra - lakāra - mahāmāyā iti
śaktikūṭam |
tena tribhiḥ kūṭaiḥ kāmarājavidyeyam
|| 36ka ||

Śiva ist der Laut ha, Candra der Laut sa. Daher bilden ha, sa, ka, ha, la und Mahāmāyā den Kāmarāja-Kūṭa. Candra ist sa; daher bilden sa, ka, la und Mahāmāyā den Śaktikūṭa. Mit diesen drei Kūṭas besteht die Kāmarāja-Vidyā.


Sanskrit in Devanagari

Die Schriftfassung deckt dieselben ausgewählten Textstellen wie die IAST-Fassung ab.

P2-0872 · 51
अथ संक्षेपश्रीविद्यापद्धतिः:
प्रातःकृत्यादि प्राणायामान्तं कर्म विधाय ऋष्यादिन्यासं
कुर्यात् ।
यथा:
अस्य त्रिपुरसुन्दरीमन्त्रस्य दक्षिणामूर्तिर्-ऋषिः पंक्तिच्छन्दः
त्रिपुरसुन्दरी देवता वाग्भवं बीजं कामराजं कीलकं
तार्तीयं शक्तिः पुरुषार्थचतुष्टयसिद्ध्यर्थे विनियोगः ।
तथा च ज्ञानार्णवे:
बीजञ्च वाग्भवं शक्तिस्तार्तीयं कीलकं ततः ।
कामराजं मेशानि वीजन्यासस्ततः परम् ॥
तद्यथा:
शिरसि दक्षिणामूर्तये ऋषये नमः ।
मुखे पंक्तिच्छन्दसे नमः ।
हृदि त्रिपुरसुन्दर्यै देवतायै नमः ।
गुह्ये वाग्भवाय बीजाय नमः ।
पादयोस्तार्तीयाय शक्तये नमः ।
सर्वाङ्गे कामराजाय कीलकाय नमः ।
तथा समयाङ्के:
त्रिपुरसुन्दरीमन्त्रस्य दक्षिणामूर्तये तथा ।
ऋषये नमः शिरसि पंक्तये छन्दसे नमः ॥
मुखे त्रिपुरसुन्दर्यै देवायै नमो हृदि
॥ ५१ ॥

P2-0873 · 52
वाग्भवादिस्वरूपं दक्षिणमूर्तौ:
निःसरन्ति महामन्त्रा महाग्नेश्च स्फुलिङ्गवत् ।
तथैव मातृकावर्णा निःसृता वाग्भवात्प्रिये ।
अत एव तदेवास्या वाग्भवं बीजमुच्यते
॥ ५२ ॥

P2-0874 · 53
योषिं पुरुषरूपेण स्फुरन्ती विश्वमातृका ।
महामोहेन देवेशि कीलयन्ति जगत्त्रयम् ।
अतस्तत्कीलकं देवि तेन सौभाग्यगर्विता पालयन्ती जगत्सर्वं
तेनेयं शक्तिरुच्यते
॥ ५३ ॥

P2-0875 · 54
अथ वशिन्यादिन्यासः यथा:
अं आं इं ईं उं ऊं ऋं ॠं ऌं ॡं एं ऐं ॐ औं अं अः
रवलुं वशिनी - वाग्देवतायै नमः ब्रह्मरन्ध्रे ।
कं खं गं घं ङं कलह्रीं कामेश्वरीवाग्देवतायै नमो
ललाटे ।
चं छं जं झं ञं नवलीं मोदिनी वाग्देवतायै नमो
भ्रूमध्ये ।
टं ठं डं ढं णं यलूं विमलावाग्देवतायै नमः
कण्ठे ।
तं थं दं धं नं जमलीं अरुणावाग्देवतायै नमो हृदि ।
पं फं बं भं मं ह स ल व यूं जयिनी वाग्देवतायै नमो
नाभौ ।
यं रं लं वं झं मरयूं सर्वेश्वरीवाग्देवतायै नमो
मूलाधारे ।
शं षं सं हं लं क्षं क्षमरीं कौलिनीवाग्देवतायै नमः
सर्वाङ्गे ।
तथा च ज्ञानार्णवे:
अवर्गान्ते लिखेद्बीजं वह्निफान्तक्षमान्वितम् ।
वामकर्ण - विभूषाढ्यं विन्दुनादान्तिकं प्रिये ।
वशिनीं पूजयेद्वाचां देवतां देविसुव्रते ।
कवर्गान्ते महेशानि कलह्रीं बीजमुत्तमम् ।
कामेश्वरीं समुच्चार्य वाग्देवीं पूजयेत्ततः ।
चवर्गान्ते धान्तफान्तक्षमातूर्यस्वरान्वितम् ।
मोदिनीं पूजयेद्वाचां नादविन्दुविभूषिताम्
॥ ५४ ॥

P2-0876 · 54ka
टवर्गान्ते वायुबीजं भूमिपूर्वं महेश्वरि ।
वामकर्णेन्दुविन्द्वाढ्यं विमलां वागधीश्वरीम् ॥ तवर्गान्ते
जमक्ष्मान्तं वामनेत्रविभूषितम् ।
विन्दुनादान्वितं बीजं वाग्देवीमरुणां यजेत् ॥
पवर्गान्ते व्योमचन्द्रक्ष्मातोयानिलसंयुतम् ।
ऊकारस्वरसंयुक्तं विन्दुनादकलान्वितम् ॥
जयिनीं पूजयेद्वाचां देवतां वीरवन्दिते ।
यवर्गान्ते जान्तकालरेफवायुसमन्वितम् ॥
वामकर्णेन्दुशोभाढ्यं सर्वेशीं परिपूजयेत् ।
क्षमवह्निगतं तूर्यस्वरेण परिवेष्टितम् ॥
नादविन्दुकलाक्रान्तं कौलिनीं वाचमर्चयेत् ।
शवर्गान्ते महेशानि न्यसेत्सर्वार्थसिद्धये ॥
शिरोललाटभ्रूमध्यकण्ठहृन्नाभिदेशके ।
आधारे व्यूहके न्यासान्वर्गैरष्टभिराचरेत्
॥ ५४क ॥

P2-0877 · 55
ततः कराङ्गन्यासौ:
अं मध्यमाभ्यां नमः ।
आं अनामिकाभ्यां नमः ।
सौः कनिष्ठाभ्यां नमः ।
अः अंगुष्ठाभ्यां नमः ।
आं तर्जनीभ्यां नमः ।
सौः करतलपृष्ठाभ्यां नमः ।
एवं ऐं हृदयाय नमः ।
क्लीं शिरसे स्वाहा ।
सौः शिखायै वषट् ।
ऐं कवचाय हुं ।
क्लीं नेत्रत्रयाय वौषट् ।
सौः अस्त्राय फट् ।
ततो मूलेन व्यापकं कृत्वा ध्यायेत्
॥ ५५ ॥

P2-0878 · 56
बालार्कमण्डलाभासां चतुर्बाहुं त्रिलोचनाम् ।
पाशांकुशशरांश्चापं धारयंतीं शिवां श्रये ।
एवं ध्यात्वा मानसैः सम्पूज्य आनन्दोऽहमिति विभाव्य
शङ्खस्थापनं कुर्यात्
॥ ५६ ॥

P2-0879 · 57
यथा:
श्रीचक्रपुरतः स्ववामे षट्कोणमध्ये त्रिकोणं विलिख्य, तत्र
त्रिपदिकां संस्थाप्य मूलेन षट्कोणं पूजयेत् ।
ततः फडिति शङ्खं प्राक्षाल्य, तत्र गन्धपुष्पादिकं निक्षिप्य,
मूलेन जलेनापूर्य, मण्डलादिकं पूजयेत् ।
मं वह्निमण्डलाय दशकलात्मने नमः, इति त्रिपदिकायाम्, अं
सूर्यमण्डलाय द्वादशकलात्मने नमः इति शङ्खे, उं
सोममण्डलाय षोडशकलात्मने नमः इति जले ।
तथा च निबन्धे:
प्रणवस्य त्रिभिर्भागैर्वह्निसूर्येन्दुमण्डलान् ।
ततो गङ्गे च यमुने चैव गोदावरि सरस्वति ।
नर्मदे सिन्धुकावेरि जलेऽस्मिन् सन्निधिं कुरु ।
इति सूर्यमण्डलात्तीर्थमावाह्य हुमित्यवगुण्ठ्य षडङ्गेन
पूजयेत् ।
ततो धेनुमुद्रां प्रदर्श्य मूलमष्टधा जप्त्वा तज्जलं
किञ्चित्प्रोक्षणीतोये निक्षिप्य, तेनोदकेनात्मनं
पूजोपकरणञ्चाभ्युक्षयेत् ।
तद्दक्षिणे पाद्यादिपात्रं संस्थाप्यासनपूजामारभेत्
॥ ५७ ॥

P2-0880 · 58
यथा:
उपर्युपरि यन्त्रस्य ॐ आधारशक्तये नमः, एवं प्रकृतये,
कूर्माय, अनन्ताय, पृथिव्यै, रसाम्बुधये, रत्नद्वीपाय,
नन्दनोद्यानाय, रत्नमण्डपाय, कल्पवृक्षाय, मणिवेदिकायै,
रत्नसिंहासनाय ।
सर्वत्र ओङ्कारादि - नमोऽन्तेन पूजयेत् ।
पीठोपरि वैन्दवे चक्रे ह्सोः सदाशिवमहाप्रेतपद्मासनाय नमः
।
ततो वैन्दवे ह स् रैं, ह स क् ल् रीं, ह्सौं इति मन्त्रेण मूर्ति
सङ्कल्प्य, त्रिखण्डा मुद्रां बद्धा पुनर्ध्यात्वा,
प्रवहन्नासापुटेन तेजोमयं पुष्पाञ्जलावानीय, ॐ
महापद्मवनान्तःस्थे कारणानन्द विग्रहे ।
सर्वभूतहिते मातरेह्येहि परमेश्वरि ।
इति मूर्तौ संस्थाप्य, आवाहनादि यथाशक्त्युपचारेण पूजां
विधाय षडङ्गानि पूजयेत्
॥ ५८ ॥

P2-0881 · 59
अग्नीशासुरवायव्यमध्ये दिक्षु च वाग्भवकूटमुच्चार्य
हृदयाय नमः, कारराजमुच्चार्य शिरसे स्वाहा,
शक्तिकूटमुच्चार्य शिखायै वषट्, पुनर्वाग्भवमुच्चार्य
कवचाय हुं, कामराजमुच्चार्य नेत्रत्रया वौषट्,
शक्तिकूटमुच्चार्य अस्त्राय फट् ।
तथा च ज्ञानार्णवे:
अथाङ्गावरणं कुर्यात् श्रीविद्यामन्त्रसम्भवम् ।
ततो मध्यप्राक्त्र्यस्रमध्ये गुरुपंक्तिपूजयेत् ।
यथा:
ऐं ह्रीं श्रीं गुरुभ्यो नमः, एवं ऐं ह्रीं श्रीं
गुरुपादुकाभ्यो नमः, ऐं ह्रीं श्रीं परमगुरुभ्यो नमः, ऐं
ह्रीं श्रीं परमगुरुपादुकाभ्यो नमः, ऐं ह्रीं श्रीं
परापरगुरुभ्यो नमः, ऐं ह्रीं श्रीं परमेष्ठिगुरुभ्यो नमः,
ऐं ह्रीं श्रीं परमेष्ठिगुरुपादुकाभ्यो नमः, ऐं ह्रीं श्रीं
आचार्येभ्यो नमः, ऐं ह्रीं श्रीं आचार्यपादुकाभ्यो नमः ।
सर्वत्र ऐं ह्रीं श्रीमिति बीजत्रयपूर्वकं पूजयेत् ।
ततश्चतुरस्रस्य प्रथमरेखायां ऐं ह्रीं श्रीं
अणिमाद्यष्टसिद्धिश्रीपादुकां पूजयामि नमः ।
एवं मध्यरेखायां ऐं ह्रीं श्रीं
ब्रह्माण्याद्यष्टदेवीश्रीपादुकां पूजयामि नमः ।
अन्तरेखायां ऐं ह्रीं श्रीं
सर्वसंक्षोभिण्यादिमुद्राश्रीपादुकां पूजयामि नमः ।
सर्वत्रावरणपूजायां श्रीपादुकापदप्रयोगः ।
तथा च ज्ञानार्णवे:
श्रीपदं पूर्वमुच्चार्य पादुकापदमुद्धरेत् ।
पूजयामि नमः पश्चात्पूजयेदङ्गदेवताः ॥
चक्राग्रे ऐं ह्रीं श्रीं त्रिपुराचक्रनायिकाश्रीपादुकां
पूजयामि नमः ।
अत्र त्रैलोक्यमोहनचतुरस्रचक्रे त्रिपुराचक्रनायिकाधिष्ठिते एता
अणिमाद्याः प्रकटयोगिन्यः समुद्राः सायुधाः सपरिवाराः
सवाहनाः पूजितास्तर्पिताः सन्तु, इत्यर्घ्यजलेन मूलदेव्यै
समर्पयेत्
॥ ५९ ॥

P2-0882 · 60
त्रिपुरापदव्युत्पत्तिस्तु वाराहीये:
ब्रह्मविष्णुमहेशाद्यैस्त्रिदशैरर्चिता पुरा ।
त्रिपुरेति तदा नाम कथितं दैवतैरपि
॥ ६० ॥

P2-0883 · 61
तर्पणन्तु वामहस्तकृततत्त्वमुद्रया ।
तथा च स्वतन्त्रे:
अंगुष्ठानामिकायोगाद्वामहस्तेन पार्वति ।
तर्पयेत्सुन्दरीं देवीं समुद्राञ्च सवाहनाम्
॥ ६१ ॥

P2-0884 · 62
ततः षोडशपत्रेषु ऐं ह्रीं श्रीं अं आं इं ईं उं ऊं ऋं
ॠं ऌं ॡं एं ऐं ॐ औं अं अः
कामाकर्षिण्यादिषोडशनित्याकलाश्रीपादुकां पूजयामि नमः ।
चक्राग्रे ऐं ह्रीं श्रीं त्रिपुरेशीश्रीचक्रनायिकाश्रीपादुकां
पूजयामि नमः ।
अथ सर्वाशापरिपूरके षोडशदलचक्रे
त्रिपुरेशीचक्रनायिकाधिष्ठिते एताः कामकर्षिण्याद्या
गुप्तयोगिन्यः समुद्रा इत्यादि पुनर्मूलदेव्यै समर्पयेत् ।
ततोऽष्टदले ऐं ह्रीं श्रीं अनङ्गकुसुमाद्यष्टदेवीं
श्रीपादुकां पूजयामि नमः ।
चक्राग्रे ऐं ह्रीं श्रीं त्रिपुरसुन्दरीचक्रनायिकाश्रीपादुकां
पूजयामि नमः ।
अत्र सर्वसंक्षोभकरे अष्टदलचक्रे
त्रिपुरसुन्दरीचक्रनायिकाधिष्ठिते एत अनङ्गकुसुमाद्या
गुप्ततरयोगिन्यः समुद्रा इत्यादि मूलदेव्यै समर्पयेत् ।
ततश्चतुर्दशारचक्रे ऐं ह्रीं श्रीं
सर्वसंक्षोभिण्यादिचतुर्दशदेवी श्रीपादुकां पूजयामि नमः ।
चक्राग्रे ऐं ह्रीं श्रीं त्रिपुरवासिनीचक्रनायिकाश्रीपादुकां
पूजयामि नमः ।
अत्र सर्वसौभाग्यदायके चतुर्दशारचक्रे
त्रिपुरवासिनीचक्रनायिकाधिष्ठिते एताः
सर्वसंक्षोभिण्यादिशक्तयः सम्प्रदाययोगिन्यः समुद्रा इत्यादि
मूलदेव्यै समर्पयेत् ।
बहिर्दशारचक्रे ऐं ह्रीं श्रीं सर्वसिद्धिप्रदादेवीश्रीपादुकां
पूजयामि नमः ।
चक्राग्रे ऐं ह्रीं श्रीं त्रिपुरा श्रीचक्रनायिकाश्रीपादुकां
पूजयामि नमः ।
अत्र सर्वार्थसाधके बहिर्दशारचक्रे त्रिपुराचक्रनायिकाधिष्ठिते
एताः सर्वसिद्धिप्रदादिदेव्यःकुलकौलिनीयोगिन्या समुद्रा इत्यादि
मूलदेव्यै समर्पयेत् ।
अर्न्तदशारचक्रे ऐं ह्रीं श्रीं सर्वज्ञादिदेवीश्रीपादुकं
पूजयामि नमः ।
चक्राग्रे ऐं ह्रीं श्रीं त्रिपुरमालिनीचक्रनायिकाश्रीपादुकां
पूजयामि नमः ।
अत्र सर्वरक्षाकरान्तर्दशारचक्रे
त्रिपुरमालिनीचक्रनायिकाधिष्ठिते एताः सर्वज्ञाद्या देव्यो
निगर्वयोगिन्यः समुद्रा इत्यादि मूलदेव्यै समर्पयेत् ।
अष्टारचक्रे ऐं ह्रीं श्रीं
वशिन्याद्यष्टवाग्देवताश्रीपादुकां पूजयामि नमः ।
चक्राग्रे ऐं ह्रीं श्रीं त्रिपुरसिद्धाचक्रनायिकाश्रीपादुकां
पूजयामि नमः ।
अत्र सर्वरोगहरागहराष्टारचक्रे
त्रिपुरसिद्धाचक्रनायिकाधिष्ठिते एता वशिन्याद्या रहस्ययोगिन्यः
समुद्रा इत्यादि मूलदेव्यै समर्पयेत् ।
तत्रान्तरालत्र्यस्रे मूलषडङ्गानि पूजयेत् ।
ततोऽग्रकोणे ऐं ह्रीं श्रीं कामेश्वरीनित्याश्रीपादुकां
पूजयामि नमः ।
दक्षिणकोणे ऐं ह्रीं श्रीं वज्रेश्वरीनित्याश्रीपादुकां
पूजयामि नमः ।
वामकोणे ऐं ह्रीं श्रीं भगमालिनीनित्याश्रीपादुकां
पूजयामि नमः ।
चक्राग्रे ऐं ह्रीं श्रीं त्रिपुराम्बिका श्रीपादुकां पूजयामि
नमः
॥ ६२ ॥

P2-0885 · 62ka
अत्र सर्वसिद्धिप्रदेत्र्यस्रचक्रे
वाणचापपाशाङ्कुशविभूषितान्तराले
त्रिपुराम्बिकाचक्रनायिकाधिष्ठिते एताः कामेश्वर्याद्याः
रहस्यातिरहस्ययोगिन्यः समुद्रा इत्यादि मूलदेव्यै समर्पयेत् ।
ततो विन्दुमध्ये ऐं ह्रीं श्रीं
श्रीमहात्रिपुरसुन्दरीनित्याश्रीपादुकां पूजयामि नमः ।
इति त्रिवारं पूजयेत् ।
वामे ऐं ह्रीं श्रीं योनिमुद्राश्रीपादुकां पूजयामि नमः ।
चक्राग्रे ऐं ह्रीं श्रीं त्रिपुरभैरवीचक्रनायिकाश्रीपादुकां
पूजयामि नमः ।
अत्र सर्वानन्दमये परंब्रह्मस्वरूपिणी वैन्दवे चक्रे
त्रिपुरभैरवीचक्रनायिकाधिष्ठिते एताः सर्वचक्रेश्वरीयोगिन्यः
समुद्राः सायुधाः सवाहनाः सपरिवाराः पूजितास्तर्पिताः सन्तु
इति मूलदेव्यै समर्पयेत्
॥ ६२क ॥

P2-0886 · 63
ततो धूपादिविसर्जनान्तं कर्म समापयेत् ।
अस्य पुरश्चरणं लक्षजपः ।
तथा च वामकेश्वरतन्त्रे:
तत्र स्थित्वा जपेल्लक्षं सक्षाद्देवीस्वरूपधृक् ।
किंशुकैर्वहवं कुर्याद्दशाशञ्च वरानने ।
कुसुम्भकुसुमैर्वापि मधुरत्रयमिश्रितैः
॥ ६३ ॥

P2-0755 · 36
सकला भुवनेशानी कामेशीबीजमुद्धृतम् ।
अनेन सकलां विद्याः कथयामि वरानने ।
शक्त्यन्तस्तुर्यवर्णोऽयं कलमध्ये सुलोचने ।
वाग्भवं पञ्चवर्णाढ्यं कामराजमथोच्यते ॥
मादनं शिवचन्द्राढ्यं मीनलोचने ।
कामराजमिदं भद्रे षड्वर्णं सर्वमोहनम् ॥
शक्तिबीजं वरारोहे चन्द्राद्यं सर्वमोहनम् ।
चतुरक्षररूपन्तु त्र्यक्षरा त्रिपुरा भवेत् ॥
एतामुपास्य देवेशि कामः सर्वाङ्गसुन्दरः ।
कामराजो भवेद्देवि विद्येयं ब्रह्मरूपिणी ॥
अस्यार्थः:
शक्तिरेकारः, तूर्य ईकारः तेन ककार - एकार - ईकार - लकार -
महामाया इति वाग्भवकूटम्
॥ ३६ ॥

P2-0756 · 36ka
शिवो हकारः चन्द्रः सकारः तेन हकार सकार - ककार - हकार -
लकार - महामाया इति कामराज कूटम् ।
चन्द्र सकारः तेन सकार - ककार - लकार - महामाया इति
शक्तिकूटम् ।
तेन त्रिभिः कूटैः कामराजविद्येयम्
॥ ३६क ॥

Quellen und Textstand

  • Krishnananda Agamavagisha: Brihat Tantrasara. Grundlage ist die gespeicherte deutsche Gesamtausgabe mit den zugehörigen IAST- und Devanagari-Dateien, Bearbeitungsstand 4. Oktober 2026.
  • Die Kennungen P1 bis P5 mit vierstelliger Nummer bezeichnen die Fundstellen der Gesamtausgabe. Die daneben stehende Verszählung einschließlich Zusatznummern bleibt erhalten.
  • Lokale Hinweise in eckigen Klammern kennzeichnen Lesarten, Textlücken und Übersetzungsprobleme. Ein neuer Vergleich mit einer gedruckten Sanskritedition wurde für diese Ritualredaktion nicht vorgenommen.
  • Brihat Tantrasara Übersetzung 2: P2-0872–P2-0886; ergänzend P2-0755–P2-0756


Siehe auch

Seminare

Kundalini Yoga

13.11.2026 - 15.11.2026 Kundalini Yoga Mittelstufe

Intensives Kundalini Yoga Seminar zur Erweckung der inneren Kundalini Energie, Erweiterung des Bewusstseins und Entfaltung des vollen Potentials. Yoga A…
Manuel Hirning
22.11.2026 - 27.11.2026 Chakras und Kundalini Yoga - Selbstentfaltung und ganzheitliche Weiterentwicklung

Eine Woche intensiver Praxis mit Techniken aus dem Kundalini Yoga: langes Halten der Asanas mit Chakra Konzentration, fortgeschrittene Pranayama Übunge…
Gauri Blumenthal

Indische Schriften

26.12.2026 - 02.01.2027 Indische Rituale Ausbildung

Du interessierst dich für indische Rituale? Du hast die einzigartige Gelegenheit, in dieser Rituale Ausbildung bei Yoga Vidya die kleine Puja, große P…
Sukadev Bretz, Shankari Winkelbauer
01.01.2027 - 10.01.2027 Yogalehrer Weiterbildung Intensiv A1 - Jnana Yoga und Vedanta

Kompakte, vielseitige Weiterbildung für Yogalehrer rund um Jnana Yoga und Vedanta.
Tauche tief ein ins Jnana Yoga und Vedanta, studiere die indischen S…
Vedamurti Dr Olaf Schönert

Chakras

20.11.2026 - 22.11.2026 Heilreise durch die Chakren

Tauche ein in eine transformative Reise durch die sieben Hauptchakren und erfahre, wie du deine Energiezentren aktivieren, ausbalancieren und für dein …
Nese Niekrens, Gajendra Sebastian Niekrens
26.12.2026 - 01.01.2027 Kundalini Yoga Intensiv Praxis - Live Online

Intensives Praktizieren der im Mittelstufen-Seminar gelernten Übungen für noch tiefere Erfahrung und Erweiterung des Bewusstseins ohne viel Theorie. L…
Sukadev Bretz, Shaktipriya Vogt, Radharani Birkner

Energiearbeit

13.11.2026 - 15.11.2026 Kundalini Yoga Mittelstufe

Intensives Kundalini Yoga Seminar zur Erweckung der inneren Kundalini Energie, Erweiterung des Bewusstseins und Entfaltung des vollen Potentials. Yoga A…
Manuel Hirning
20.11.2026 - 22.11.2026 Heilend Strömen

Ganz automatisch legen wir bei Schmerz oder Unwohlsein unsere Hände nicht nur an die entsprechende Stelle, sondern auch an wichtige Energiepunkte des K…
Eric Vis Dieperink
Abgerufen von „https://wiki.yoga-vidya.de/index.php?title=Shrividya_Puja_nach_der_kurzen_Paddhati_im_Brihat_Tantrasara&oldid=1324292“