Tarini Puja nach dem Tarini-Kalpa im Brihat Tantrasara

Aus Yogawiki

Tarini Puja nach dem Tarini-Kalpa im Brihat Tantrasara beschreibt eine Ritualpraxis des Brihat Tantrasara, um Tarini in der eigenen Ordnung des Tarini-Kalpa zu verehren.

Voraussetzungen

Vorausgesetzt sind die Kenntnis von Puja und Sanskritrezitation sowie der zu dieser Gottheitsform gehörenden Reinigung, Nyasas und Mudras. Wo die Quelle auf die allgemeine Paddhati verweist, gehört diese Vorbereitung zur Durchführung. Die Besonderheiten und die konkret belegten Formeln folgen unten.

Vorbereitung und Ritualmittel

Achtblättriges Yantra, rotes Sandelholz, die in P3-0101 genannten geeigneten Blumen und übrige Puja-Gaben.

Umfang und Überlieferung

Die Tarini-Kalpa-Vidya und ihre Nyasas werden nicht mit der Phetkari-Tara-Puja gleichgesetzt.

Durchführung

  1. Bereite das achtblättrige, mit rotem Sandelholz gezeichnete Yantra und die genannten Verehrungsgaben vor.
  2. Vollziehe die im Abschnitt ausgeführte Reinigung und innere Neubildung des Körpers, danach die Atemvorbereitung.
  3. Setze Shankara, Brihati und Tarini als Rishi, Metrum und Gottheit ein. Führe den besonderen Handnyasa und den Fünf-Yoni-Nyasa nach P3-0093–0096 aus.
  4. Meditiere die dunkle, kraftvolle Göttin nach P3-0097–0098. Verehre Sitz und Hauptgöttin, dann die ausdrücklich beschriebenen Umkreise.
  5. Bringe die genannten Blumen und Gaben dar und vollende die Mantrawiederholung nach der eigenen Vidya.

Sanskrit und deutsche Übersetzung

P3-0082 · 62
atha tāriṇī kalpaḥ
tāriṇītantre :
īśvara uvāca śrūyatāṃ śailatanaye jāḍyanāśakarī parā |
caturvargaphalā vidyā sarvasiddhipradāyikā
|| 62 ||

Nun der Tāriṇī-Kalpa. Im Tāriṇītantra: Īśvara sprach: „Höre, Tochter des Berges, die höchste Vidyā, die geistige Trägheit vernichtet, die Frucht der vier Lebensziele und sämtliche Vollkommenheiten verleiht.“


P3-0083 · 63
vargādyaṃ vahnisaṃyuktaṃ vāmākṣiparibhūṣitam |
nādabindusamāyuktaṃ vasusiddhipradāyakam |
pūnaścaturmukhaṃ devi lakāreṇa vibhūṣitam |
svareṇaiva caturthena candrakhaṇḍena ca priye |
lāñchitaṃ vai mahābījaṃ caturvargaphalapradam |
tataḥ kṛṣṇapadaṃ cotkvā tato devipadaṃ smṛtam |
hrīṃkārañca tato dadyāt khapūrvamuddharet tataḥ |
īkāreṇa ca repheṇa makāreṇa vibhūṣitam |
tato vāgbhavamuccārya mantramenaṃ samuddharet |
navākṣaro manurdavi tāriṇyāḥ samudīritaḥ
|| 63 ||

„Der erste Laut der Gruppe, mit Feuer verbunden, mit dem linken Auge geschmückt sowie mit Nāda und Bindu versehen, verleiht Reichtum und Vollkommenheit. Dann Caturmukha, o Göttin, geschmückt mit la, mit dem vierten Vokal und mit dem Mondstück, o Geliebte: Dieses große Bīja verleiht die Frucht der vier Lebensziele. Dann spreche man kṛṣṇa und devī, füge hrīṃ hinzu und nehme den Laut vor kha, versehen mit ī, repha und ma. Danach spreche man Vāgbhava; so bilde man dieses Mantra. O Göttin, dies wird als das neunsilbige Mantra Tāriṇīs bezeichnet.“ [Die folgende Nyāsa-Prosa gibt krīṃ klīṃ kṛṣṇadevi hrīṃ krīṃ aiṃ an; kṛṣṇadevi bedeutet „O dunkle Göttin!“.]


P3-0084 · 64
īyameva mahāvidyā svarge marttye ca durlabhā ||
aṣṭasiddhipradā devī caturvargaphalapradā
|| 64 ||

„Diese selbst ist die Mahāvidyā, die im Himmel und in der Menschenwelt schwer zu erlangen ist. Die Göttin verleiht die acht Vollkommenheiten und die Frucht der vier Lebensziele.“


P3-0085 · 65
anayā sadṛśī vidyā anena sadṛśo manuḥ |
anayā sadṛśī siddhirna bhūtā na bhaviṣyati
|| 65 ||

„Eine dieser gleiche Vidyā, ein diesem gleiches Mantra und eine dieser gleiche Vollkommenheit hat es nicht gegeben und wird es nicht geben.“


P3-0086 · 66
yo vidyāṃ labhate devi kiṃ nu tasya na jāyate |
acirāllabhate vāṇīṃ gadyapadyapramodinīm |
jñānamātreṇa vidyāyāḥ kṣipraṃ drutakavirbhavet |
binā chando binā śikṣāṃ binābhyāsena pārvati
|| 66 ||

„O Göttin, wer diese Vidyā erhält: Was wird ihm nicht zuteil? Bald erlangt er eine Rede, die in Prosa und Versen erfreut. Schon durch das Wissen um die Vidyā wird er rasch ein gewandter Dichter, ohne Metrik, ohne Lautlehre und ohne Übung, o Pārvatī.“


P3-0087 · 67
binā jñānaṃ binā yatnaṃ binālāpaṃ kaverapi |
jihvāyāṃ jāyate tasya kavitvaṃ rasanirmitam
|| 67 ||

„Ohne Wissen, ohne Anstrengung und selbst ohne Umgang mit einem Dichter entsteht auf seiner Zunge eine Dichtkunst, gestaltet aus poetischem Empfinden.“


P3-0088 · 68
tatra pūjāprayogaḥ :
prathamaṃ jalamādāya pādaprakṣālanaṃ smṛtam |
dvirācamya śikhāṃ baddhā tato bhūmiviśodhanam
|| 68 ||

Die Verehrungspraxis: „Zuerst nehme man Wasser und wasche die Füße. Nach zweimaliger ritueller Mundspülung binde man den Haarknoten und reinige dann den Boden.“


P3-0089 · 69
vighnānutsāraṇaṃ kṛtvā tataḥ puṣpaviśodhanam |
karau saṃśodhya deveśi cāstramantreṇa tatparam
|| 69 ||

„Nachdem man die Hindernisse vertrieben hat, reinige man die Blumen. O Herrin der Götter, danach reinige man beide Hände mit dem Waffenmantra.“


P3-0090 · 70
gurūn gaṇapatiṃ natvā bhūtaśuddhiṃ samācaret |
svādhiṣṭhāne sthitaṃ bījaṃ vāgbhavaṃ sarvasiddhidam |
tadudbhutāgnibalibhiḥ śarīraṃ dahyate budhaiḥ
|| 70 ||

„Man verneige sich vor den Gurus und Gaṇapati und führe die Elementereinigung aus. Im Svādhiṣṭhāna befindet sich das Vāgbhava-Bīja, das sämtliche Vollkommenheiten verleiht. Mit den daraus entstehenden Feuerkräften verbrennen die Wissenden den Körper.“


P3-0091 · 71
tadbhasma puñjamutsārya hrīṃ samudbhūtavāyunā |
lalāṭe kāmabījantu tadudbhūtāmṛtena ca |
tadasthi plāvitaṃ kṛtvā dṛḍhībhūtaṃ carettataḥ |
nirlepaṃ nirguṇaṃ śuddhamātmānaṃ devatāmayam |
sarvapāpavinirmuktaṃ dehaṃ sañcintya sādhakaḥ |
śarīrasya viśodhena prāṇāyāmaṃ caret tataḥ
|| 71 ||

„Mit dem aus hrīṃ entstandenen Wind vertreibe man den Aschehaufen. An der Stirn [vergegenwärtige man] das Kāma-Bīja; mit dem daraus entstehenden Nektar überflute man die Knochen und lasse sie dann fest werden. Der Praktizierende vergegenwärtige sein Selbst unbefleckt, jenseits der Eigenschaften, rein und aus Gottheit bestehend, den Körper von sämtlichen Sünden befreit. Nach der Reinigung des Körpers führe er Atemregelung aus.“


P3-0092 · 72
ādyena mūlabījena prāṇāyāmatrayañcaret |
mantranyāsastato devi śrūyatāṃ mantrasiddhidaḥ
|| 72 ||

„Mit dem ersten Bīja des Grundmantras führe man dreimal Atemregelung aus. Höre dann, o Göttin, den Mantra-Nyāsa, der dem Mantra Vollkommenheit verleiht.“


P3-0093 · 73
śaṃkaro'sya ṛṣiḥ prokto bṛhatīcchanda īritam |
tāriṇī devatā proktā hrīṃkāraṃ bījamucyate |
vāgbhavaṃ śaktirityuktamiti ṛṣyādikaṃ nyaset |
prayogaḥ :
śirasi śaṃkara-ṛṣaye namaḥ |
mukhe bṛhatīcchandase namaḥ |
hṛdi tāriṇyai devatāyai namaḥ |
guhye hrīṃ bījāyaḥ namaḥ |
pādayoḥ vāgbhavaśaktaye namaḥ
|| 73 ||

„Śaṅkara wird als Seher genannt, Bṛhatī als Versmaß. Tāriṇī wird als Gottheit genannt, hrīṃ als Bīja, Vāgbhava als Śakti. So setze man den Seher und die weiteren Zuordnungen ein.“ Das Verfahren: am Kopf „Verehrung dem Seher Śaṅkara!“, am Mund „Verehrung dem Versmaß Bṛhatī!“, im Herzen „Verehrung der Gottheit Tāriṇī!“, im Genitalbereich „Hrīṃ, Verehrung dem Bīja!“, an den Füßen „Verehrung der Vāgbhava-Śakti!“


P3-0094 · 74
tataḥ karāṅganyāsau :
krīṃ aṃguṣṭhābhyāṃ namaḥ, klīṃ tarjanībhyāṃ svāhā,
kṛṣṇadevi madhyamābhyāṃ vaṣaṭ, hrīṃ anāmikābhyāṃ huṃ,
krīṃ kaniṣṭhābhyāṃ vauṣaṭ, aiṃ karatalapṛṣṭhābhyāṃ phaṭ,
evaṃ hṛdayādiṣu |
tathā bījena tu ṣaḍaṅgāni prakalpayet
|| 74 ||

Dann Hand- und Körper-Nyāsa: „Krīṃ, Verehrung den beiden Daumen! Klīṃ, den beiden Zeigefingern, svāhā! Kṛṣṇadevi, den beiden Mittelfingern, vaṣaṭ! Hrīṃ, den beiden Ringfingern, hūṃ! Krīṃ, den beiden kleinen Fingern, vauṣaṭ! Aiṃ, den Handflächen und Handrücken, phaṭ!“ Ebenso am Herzen und den weiteren Stellen. Auch bilde man die sechs Glieder mit dem Bīja.


P3-0095 · 75
dharmādi vinyaseddevi tato'dharmādi vinyaset |
uparyupari madhye ca krameṇaitānnyaset tataḥ |
kalpavṛkṣaṃ samuccārya maṇipīṭhaṃ tataḥ smaret |
śavamuccārayitvā tu tatropari kapālakam |
caturdikṣu nyaseddevi citāmagnisamanvitām |
hṛtpadmāṣṭadale tatra cāṣṭaśaktīrnyaset tataḥ |
durgā jayā tato medhā vijayā suprabhā matā |
kālī gaurī śivā caiva ityaṣṭau śaktayaḥ smṛtāḥ
|| 75 ||

„O Göttin, man setze Dharma und die übrigen [Stützen] ein, dann Adharma und die übrigen [Gegenteile]; danach setze man diese der Reihe nach übereinander und in der Mitte ein. Man nenne den wunscherfüllenden Baum und vergegenwärtige danach das Edelstein-Pīṭha. Nach dem Nennen des Leichnams [setze man] darüber eine Schädelschale. In den vier Richtungen setze man, o Göttin, einen Scheiterhaufen mit Feuer ein. Auf dem achtblättrigen Herzlotus setze man dann die acht Śaktis ein: Durgā, Jayā, Medhā, Vijayā, Suprabhā, Kālī, Gaurī und Śivā; diese gelten als die acht Śaktis.“


P3-0096 · 76
tata eva svadeheṣu pañcayoniṃ nyasedbudhaḥ |
keśānte dakṣiṇe bhāge yo na vīrāṃ nyaset tataḥ |
keśānte vāmabhāge ca yoniviśvāṃ tato nyaset |
nāsāmūle ca deviśi yonirūpāṃ vibhāgataḥ |
yonikāmāṃ yonihārāṃ netrayoḥ savyavāmayoḥ |
yonirūpāṃ nyasedoṣṭhe sarvakāmārthasiddhaye |
mukhakoṇe ca deviśi dakṣavāmādibhedataḥ |
cibuke ca mahādevī vinyaset sādhakottamaḥ |
yonicchāyāṃ yonikāmāṃ yonirūpāṃ tata param |
bāhumūle tathā vāme hṛdi caiva varānane |
yonicintāṃ yoninityāṃ yonirūpāṃ smaredbudhaḥ |
stanayornābhideśe ca yonisthānaṃ sadā smaret |
yonisiddhāṃ yonividdhāṃ yonirūpāṃ nyasedbudhaḥ |
etāḥ smṛtāścaturthyantā namo'ntāśca vicakṣaṇaiḥ |
dehapīṭhe tato devīṃ dhyāyetsusthiramānasaḥ
|| 76 ||

„Dann setze der Verständige im eigenen Körper die fünf Yonis ein. Am rechten Haaransatz setze man Yonivīrā ein, am linken Yoniviśvā; an der Nasenwurzel, o Herrin der Götter, Yonirūpā. Yonikāmā und Yonihārā [setze man] an den beiden Augen, rechts und links, ein; Yonirūpā an den Lippen, zur Erfüllung sämtlicher Wünsche und Ziele. An den Mundwinkeln, rechts und links, und am Kinn, o große Göttin, setze der vorzügliche Praktizierende Yonichāyā, Yonikāmā und danach Yonirūpā ein. Am rechten Armansatz, ebenso links und im Herzen, o Schönangesichtige, vergegenwärtige der Verständige Yonicintā, Yoninityā und Yonirūpā. An den beiden Brüsten und in der Nabelregion vergegenwärtige er stets die Yoni-Stätte; dort setze er Yonisiddhā, Yonividdhā und Yonirūpā ein. Diese Namen werden von den Kundigen mit Dativendung und namaḥ am Ende gesprochen. Danach meditiere man mit ganz festem Geist über die Göttin im Körper-Pīṭha.“ [„Fünf Yonis“ steht trotz der umfangreicheren Aufzählung im Text; yonivīrā ist aus der getrennten, beschädigten Lesart yo na vīrā gelesen.]


P3-0097 · 77
dhyānamāha :
kṛṣṇāṃ lambodarīṃ bhīmāṃ nāgakuṇḍalaśobhitām |
raktamukhīṃ lalajjihvāṃ raktāmbaradharāṃ kaṭau |
pīnonnatastanīmugrāṃ mahānāgena veṣṭitām |
śavasyopari deveśi tasyopari kapālake |
nāsāgradhyānaniratāṃ mahāghorāṃ varapradām |
caturbhujāṃ dīrghakeśīṃ dakṣiṇasyordhvabāhunā |
vibhratīṃ nalinīmekāṃ vāmordhve pānapātrakam |
varābhayadharāṃ devīmadhastāddakṣavāmayoḥ |
pibantīṃ raudhirīṃ dhārāṃ pānapātre sadāśive |
sarvasiddhipradāṃ devīṃ nityāṃ girinivāsinīm |
locanatrayasaṃyuktāṃ nāgayajñopavītinīm |
dīrghanāsāṃ dīrghajaṅghāṃ dīrghāṅgī dīrghajihvikām |
candrasūryāgnibhedena trilocana-samanvitām
|| 77 ||

Er nennt die Meditation: „Schwarz, mit herabhängendem Bauch, furchtbar, geschmückt mit Schlangenohrringen; mit rotem Gesicht, heraushängender Zunge und rotem Gewand an der Hüfte, mit vollen, erhobenen Brüsten, gewaltig, von einer großen Schlange umschlungen. Auf einem Leichnam, o Herrin der Götter, und darüber auf einer Schädelschale [sitzt sie], in die Betrachtung der Nasenspitze vertieft, äußerst schrecklich und Segen spendend. Vierarmig, langhaarig, hält sie im oberen rechten Arm einen Lotus, im oberen linken ein Trinkgefäß. Mit den unteren rechten und linken Händen zeigt die Göttin Segen und Furchtlosigkeit; aus dem Trinkgefäß trinkt sie einen Blutstrom, o Sadāśivā. Die ewige, in den Bergen wohnende Göttin verleiht sämtliche Vollkommenheiten; sie hat drei Augen und trägt eine Schlange als heiligen Faden. Ihre Nase, Beine, Glieder und Zunge sind lang; ihre drei Augen sind Mond, Sonne und Feuer.“


P3-0098 · 77ka
śatrunāśakarīṃ devīṃ mahābhīmāṃ varapradām
vyāghracarmaśirovaddhāṃ jagattrayavibhāvinīm |
sādhakānāṃ sukhaṃ kartrīṃ sarvalokabhayaṅkarīm |
evaṃ bhūtāṃ mahādevīṃ tāriṇīṃ praṇamāmyaham |
evaṃ dhyātvā mānasaiḥ sampūjya śaṅkhasthāpanaṃ
tārāvatkuryāt
|| 77ka ||

„Die Göttin vernichtet die Feinde, ist überaus furchtbar und spendet Segen. Ihr Kopf ist mit Tigerfell gebunden; sie macht die drei Welten sichtbar. Sie schafft den Praktizierenden Glück und erregt Angst in allen Welten. Vor der so beschaffenen großen Göttin Tāriṇī verneige ich mich.“ Nachdem man so meditiert und mit geistigen Gaben verehrt hat, stelle man das Muschelgefäß wie bei Tārā auf.


P3-0099 · 78
asyāḥ pūjāyantram :
yantraṃ nirmāya deveśi sthāpayenmantramadhyataḥ |
raktamalayajenāpi vasupatraṃ likhet tataḥ |
tadbāhye vasupatrāṇi likhet sādhakasattamaḥ |
vahnimaṇḍalayugmañca yantramadhye likhet tataḥ |
pūrvadale ca deveśi ādyaṃ bījaṃ likhet tataḥ |
dvitīyaṃ dakṣiṇe tṛtīyaṃ paścime dale |
uttare ca dale devi phaṭ vāṇīñca tato likhet |
caturdvārasamāyuktaṃ aṣṭavajrasamanvitam
|| 78 ||

Ihr Verehrungs-Yantra: „O Herrin der Götter, man fertige das Yantra und setze das Mantra in die Mitte. Dann zeichne man mit rotem Sandelholz acht Blätter; außerhalb zeichne der vorzügliche Praktizierende weitere acht Blätter. In die Mitte des Yantras zeichne man zwei Feuerkreise [beziehungsweise Feuerdreiecke]. Auf das östliche Blatt schreibe man das erste Bīja, auf das südliche das zweite, auf das westliche das dritte. Auf das nördliche Blatt, o Göttin, schreibe man phaṭ und Vāṇī. [Das Yantra] hat vier Tore und acht Donnerkeile.“ [vahni-maṇḍala kann je nach Diagrammkonvention Dreiecke bezeichnen.]


P3-0100 · 79
tatra pūrvoktamantreṇa pīṭhaṃ sampūjya, pūrvavaddhyātvā
tatrāvāhya maheśānīṃ yajedvai mantramuccaran | (citra 46)
ṣaḍaṅgenaiva deveśi pūjayitvā tu pārvatīm |
kṣetrapālaṃ bhairavañca gaṇanāthaṃ mahāntakam |
etaccatuṣṭayaṃ deviṃ yajed dvāracatuṣṭaye |
pūrvādyaṣṭadale devi etāḥ sampūjya sādhakaḥ |
aṇimānaṅgamadanā laghimā madanāturā |
anaṅgakusumā devi tato'ṣṭakarṇikā tathā |
kapālikā ca deveśi tato'ṣṭayoginīstathā |
tathā ṣoḍaśapatreṣu pūjapet paricārikāḥ |
sukhadāṃ mokṣadāṃ tatra bhuktidāṃ bhogadāṃ tadā |
muktidāṃ siddhidāṃ caiva kāmadāṃ dhanadāṃ tathā |
kṣemadāṃ śivadāṃ vāpi varadāmātmadāṃ tathā |
yogadāṃ bhogadāṃ devi bhaktidāṃ sarvasiddhidām |
aṇimādyaṣṭasiddhīśca pūrvadvāre yajet tataḥ |
vahnerdaśakalā devi dvāre ca dakṣiṇe tathā |
pāścātyadvāre deveśi kalāścandrasya pūjayet |
uttare ca tathā devi raverapi kalāstataḥ |
ṣaḍaṅgena yajed devi tataścāstrāṇi pūjayet |
etāstu devadeveśi caturthyantāḥ samīritāḥ |
namo'ntāśca mahādevi proktāḥ sakalasiddhidāḥ |
puṣpairbahuvidhaiścaiva raktacandanacarcitaiḥ |
raktapuṣpairmahādevi nānāgandhasamanvitaiḥ
|| 79 ||

Man verehre dort das Pīṭha mit dem zuvor genannten Mantra, meditiere wie zuvor, rufe die große Göttin dort herbei und verehre sie unter Aussprechen des Mantras. [Abbildung 46.] „Nachdem man Pārvatī mit den sechs Gliedern verehrt hat, o Herrin der Götter, verehre man Kṣetrapāla, Bhairava, Gaṇanātha und Mahāntaka an den vier Toren. Auf den acht Blättern, beginnend im Osten, verehre der Praktizierende diese: Aṇimā, Anaṅgamadanā, Laghimā, Madanāturā, Anaṅgakusumā, Aṣṭakarṇikā und Kapālikā, o Herrin der Götter; danach auch die acht Yoginīs. Auf den sechzehn Blättern verehre man die Dienerinnen: Sukhadā, Mokṣadā, Bhuktidā, Bhogadā, Muktidā, Siddhidā, Kāmadā, Dhanadā, Kṣemadā, Śivadā, Varadā, Ātmadā, Yogadā, Bhogadā, Bhaktidā und Sarvasiddhidā. Am Osttor verehre man die acht Vollkommenheiten, beginnend mit Aṇimā; am Südtor, o Göttin, die zehn Feuer-Kalās; am Westtor die Mond-Kalās, am Nordtor die Sonnen-Kalās. Man verehre mit den sechs Gliedern und dann die Waffen. O Herrin der Göttergötter, diese Namen werden mit Dativendung und namaḥ am Ende gesprochen; sie werden als sämtliche Vollkommenheiten verleihend beschrieben. [Man verehre] mit vielerlei Blumen, mit rotem Sandelholz bestrichen, und mit roten Blumen, versehen mit verschiedenen Duftstoffen, o große Göttin.“ [In der ersten Gruppe sind nur sieben Namen ausdrücklich lesbar; die zweite nennt Bhogadā zweimal. Beide Besonderheiten sind erhalten.]


P3-0101 · 80
bilvapatraistathā gandhairjavāpuṣpairviśeṣataḥ |
śvetaraktapalāśaiśca karavīrairmarūvakaiḥ |
bilvapuṣpaiḥ kundapuṣpairlavaṅgakusumaiḥ śubhaiḥ |
aparājitāpuṣpaiśca campakaiḥ keśaraistathā |
ebhiḥ puṣpairmahādevi pūjayennityatāriṇīm |
mālatīvakapuṣpaiśca sadūrvairvanārcayet tathā |
kadambaiḥ śvetakusumaiḥ kuṃkumaiḥ kāñcanaistathā |
evaṃ sampūjayitvā tu ebhirdravyairmaheśvari |
lakṣamātraṃ japenmantraṃ haviṣyāśī jitendriyaḥ || 79-ka ||
atha sārasvatakalpaḥ :
nārada uvāca :
kenopāyena deveśa vidyotpattirbhavennṛṇām |
vedavidyāprakāśastu tanme brūhi jagatpate
|| 80 ||

„Mit Bilva-Blättern, Duftstoffen, besonders Hibiskusblüten, weißen und roten Palāśa-Blüten, Oleander und Marūvaka, mit Bilva-, Kunda- und schönen Gewürznelkenblüten, Aparājitā, Campaka und Keśara verehre man die ewige Tāriṇī, o große Göttin. Ebenso verehre man sie mit Mālatī- und Vaka-Blüten samt Dūrvā, mit Kadamba, weißen Blumen, Safran und Kāñcana. Nachdem man so mit diesen Stoffen verehrt hat, o große Herrin, wiederhole man das Mantra 100.000-mal, von opfergeeigneter Speise lebend und mit beherrschten Sinnen.“ [Dieser Vers trägt intern die Nummer 79-ka.] Nun der Sārasvata-Kalpa. Nārada sprach: „Durch welches Mittel, Herr der Götter, entsteht Wissen bei den Menschen und wird die Kenntnis der Veden offenbar? Sage mir dies, Herr der Welt!“


Sanskrit in Devanagari

Die Schriftfassung deckt dieselben ausgewählten Textstellen wie die IAST-Fassung ab.

P3-0082 · 62
अथ तारिणी कल्पः
तारिणीतन्त्रे :
ईश्वर उवाच श्रूयतां शैलतनये जाड्यनाशकरी परा ।
चतुर्वर्गफला विद्या सर्वसिद्धिप्रदायिका
॥ ६२ ॥

P3-0083 · 63
वर्गाद्यं वह्निसंयुक्तं वामाक्षिपरिभूषितम् ।
नादबिन्दुसमायुक्तं वसुसिद्धिप्रदायकम् ।
पूनश्चतुर्मुखं देवि लकारेण विभूषितम् ।
स्वरेणैव चतुर्थेन चन्द्रखण्डेन च प्रिये ।
लाञ्छितं वै महाबीजं चतुर्वर्गफलप्रदम् ।
ततः कृष्णपदं चोत्क्वा ततो देविपदं स्मृतम् ।
ह्रींकारञ्च ततो दद्यात् खपूर्वमुद्धरेत् ततः ।
ईकारेण च रेफेण मकारेण विभूषितम् ।
ततो वाग्भवमुच्चार्य मन्त्रमेनं समुद्धरेत् ।
नवाक्षरो मनुर्दवि तारिण्याः समुदीरितः
॥ ६३ ॥

P3-0084 · 64
ईयमेव महाविद्या स्वर्गे मर्त्त्ये च दुर्लभा ॥
अष्टसिद्धिप्रदा देवी चतुर्वर्गफलप्रदा
॥ ६४ ॥

P3-0085 · 65
अनया सदृशी विद्या अनेन सदृशो मनुः ।
अनया सदृशी सिद्धिर्न भूता न भविष्यति
॥ ६५ ॥

P3-0086 · 66
यो विद्यां लभते देवि किं नु तस्य न जायते ।
अचिराल्लभते वाणीं गद्यपद्यप्रमोदिनीम् ।
ज्ञानमात्रेण विद्यायाः क्षिप्रं द्रुतकविर्भवेत् ।
बिना छन्दो बिना शिक्षां बिनाभ्यासेन पार्वति
॥ ६६ ॥

P3-0087 · 67
बिना ज्ञानं बिना यत्नं बिनालापं कवेरपि ।
जिह्वायां जायते तस्य कवित्वं रसनिर्मितम्
॥ ६७ ॥

P3-0088 · 68
तत्र पूजाप्रयोगः :
प्रथमं जलमादाय पादप्रक्षालनं स्मृतम् ।
द्विराचम्य शिखां बद्धा ततो भूमिविशोधनम्
॥ ६८ ॥

P3-0089 · 69
विघ्नानुत्सारणं कृत्वा ततः पुष्पविशोधनम् ।
करौ संशोध्य देवेशि चास्त्रमन्त्रेण तत्परम्
॥ ६९ ॥

P3-0090 · 70
गुरून् गणपतिं नत्वा भूतशुद्धिं समाचरेत् ।
स्वाधिष्ठाने स्थितं बीजं वाग्भवं सर्वसिद्धिदम् ।
तदुद्भुताग्निबलिभिः शरीरं दह्यते बुधैः
॥ ७० ॥

P3-0091 · 71
तद्भस्म पुञ्जमुत्सार्य ह्रीं समुद्भूतवायुना ।
ललाटे कामबीजन्तु तदुद्भूतामृतेन च ।
तदस्थि प्लावितं कृत्वा दृढीभूतं चरेत्ततः ।
निर्लेपं निर्गुणं शुद्धमात्मानं देवतामयम् ।
सर्वपापविनिर्मुक्तं देहं सञ्चिन्त्य साधकः ।
शरीरस्य विशोधेन प्राणायामं चरेत् ततः
॥ ७१ ॥

P3-0092 · 72
आद्येन मूलबीजेन प्राणायामत्रयञ्चरेत् ।
मन्त्रन्यासस्ततो देवि श्रूयतां मन्त्रसिद्धिदः
॥ ७२ ॥

P3-0093 · 73
शंकरोऽस्य ऋषिः प्रोक्तो बृहतीच्छन्द ईरितम् ।
तारिणी देवता प्रोक्ता ह्रींकारं बीजमुच्यते ।
वाग्भवं शक्तिरित्युक्तमिति ऋष्यादिकं न्यसेत् ।
प्रयोगः :
शिरसि शंकर-ऋषये नमः ।
मुखे बृहतीच्छन्दसे नमः ।
हृदि तारिण्यै देवतायै नमः ।
गुह्ये ह्रीं बीजायः नमः ।
पादयोः वाग्भवशक्तये नमः
॥ ७३ ॥

P3-0094 · 74
ततः कराङ्गन्यासौ :
क्रीं अंगुष्ठाभ्यां नमः, क्लीं तर्जनीभ्यां स्वाहा,
कृष्णदेवि मध्यमाभ्यां वषट्, ह्रीं अनामिकाभ्यां हुं,
क्रीं कनिष्ठाभ्यां वौषट्, ऐं करतलपृष्ठाभ्यां फट्,
एवं हृदयादिषु ।
तथा बीजेन तु षडङ्गानि प्रकल्पयेत्
॥ ७४ ॥

P3-0095 · 75
धर्मादि विन्यसेद्देवि ततोऽधर्मादि विन्यसेत् ।
उपर्युपरि मध्ये च क्रमेणैतान्न्यसेत् ततः ।
कल्पवृक्षं समुच्चार्य मणिपीठं ततः स्मरेत् ।
शवमुच्चारयित्वा तु तत्रोपरि कपालकम् ।
चतुर्दिक्षु न्यसेद्देवि चितामग्निसमन्विताम् ।
हृत्पद्माष्टदले तत्र चाष्टशक्तीर्न्यसेत् ततः ।
दुर्गा जया ततो मेधा विजया सुप्रभा मता ।
काली गौरी शिवा चैव इत्यष्टौ शक्तयः स्मृताः
॥ ७५ ॥

P3-0096 · 76
तत एव स्वदेहेषु पञ्चयोनिं न्यसेद्बुधः ।
केशान्ते दक्षिणे भागे यो न वीरां न्यसेत् ततः ।
केशान्ते वामभागे च योनिविश्वां ततो न्यसेत् ।
नासामूले च देविशि योनिरूपां विभागतः ।
योनिकामां योनिहारां नेत्रयोः सव्यवामयोः ।
योनिरूपां न्यसेदोष्ठे सर्वकामार्थसिद्धये ।
मुखकोणे च देविशि दक्षवामादिभेदतः ।
चिबुके च महादेवी विन्यसेत् साधकोत्तमः ।
योनिच्छायां योनिकामां योनिरूपां तत परम् ।
बाहुमूले तथा वामे हृदि चैव वरानने ।
योनिचिन्तां योनिनित्यां योनिरूपां स्मरेद्बुधः ।
स्तनयोर्नाभिदेशे च योनिस्थानं सदा स्मरेत् ।
योनिसिद्धां योनिविद्धां योनिरूपां न्यसेद्बुधः ।
एताः स्मृताश्चतुर्थ्यन्ता नमोऽन्ताश्च विचक्षणैः ।
देहपीठे ततो देवीं ध्यायेत्सुस्थिरमानसः
॥ ७६ ॥

P3-0097 · 77
ध्यानमाह :
कृष्णां लम्बोदरीं भीमां नागकुण्डलशोभिताम् ।
रक्तमुखीं ललज्जिह्वां रक्ताम्बरधरां कटौ ।
पीनोन्नतस्तनीमुग्रां महानागेन वेष्टिताम् ।
शवस्योपरि देवेशि तस्योपरि कपालके ।
नासाग्रध्याननिरतां महाघोरां वरप्रदाम् ।
चतुर्भुजां दीर्घकेशीं दक्षिणस्योर्ध्वबाहुना ।
विभ्रतीं नलिनीमेकां वामोर्ध्वे पानपात्रकम् ।
वराभयधरां देवीमधस्ताद्दक्षवामयोः ।
पिबन्तीं रौधिरीं धारां पानपात्रे सदाशिवे ।
सर्वसिद्धिप्रदां देवीं नित्यां गिरिनिवासिनीम् ।
लोचनत्रयसंयुक्तां नागयज्ञोपवीतिनीम् ।
दीर्घनासां दीर्घजङ्घां दीर्घाङ्गी दीर्घजिह्विकाम् ।
चन्द्रसूर्याग्निभेदेन त्रिलोचन-समन्विताम्
॥ ७७ ॥

P3-0098 · 77ka
शत्रुनाशकरीं देवीं महाभीमां वरप्रदाम्
व्याघ्रचर्मशिरोवद्धां जगत्त्रयविभाविनीम् ।
साधकानां सुखं कर्त्रीं सर्वलोकभयङ्करीम् ।
एवं भूतां महादेवीं तारिणीं प्रणमाम्यहम् ।
एवं ध्यात्वा मानसैः सम्पूज्य शङ्खस्थापनं
तारावत्कुर्यात्
॥ ७७क ॥

P3-0099 · 78
अस्याः पूजायन्त्रम् :
यन्त्रं निर्माय देवेशि स्थापयेन्मन्त्रमध्यतः ।
रक्तमलयजेनापि वसुपत्रं लिखेत् ततः ।
तद्बाह्ये वसुपत्राणि लिखेत् साधकसत्तमः ।
वह्निमण्डलयुग्मञ्च यन्त्रमध्ये लिखेत् ततः ।
पूर्वदले च देवेशि आद्यं बीजं लिखेत् ततः ।
द्वितीयं दक्षिणे तृतीयं पश्चिमे दले ।
उत्तरे च दले देवि फट् वाणीञ्च ततो लिखेत् ।
चतुर्द्वारसमायुक्तं अष्टवज्रसमन्वितम्
॥ ७८ ॥

P3-0100 · 79
तत्र पूर्वोक्तमन्त्रेण पीठं सम्पूज्य, पूर्ववद्ध्यात्वा
तत्रावाह्य महेशानीं यजेद्वै मन्त्रमुच्चरन् । (चित्र ४६)
षडङ्गेनैव देवेशि पूजयित्वा तु पार्वतीम् ।
क्षेत्रपालं भैरवञ्च गणनाथं महान्तकम् ।
एतच्चतुष्टयं देविं यजेद् द्वारचतुष्टये ।
पूर्वाद्यष्टदले देवि एताः सम्पूज्य साधकः ।
अणिमानङ्गमदना लघिमा मदनातुरा ।
अनङ्गकुसुमा देवि ततोऽष्टकर्णिका तथा ।
कपालिका च देवेशि ततोऽष्टयोगिनीस्तथा ।
तथा षोडशपत्रेषु पूजपेत् परिचारिकाः ।
सुखदां मोक्षदां तत्र भुक्तिदां भोगदां तदा ।
मुक्तिदां सिद्धिदां चैव कामदां धनदां तथा ।
क्षेमदां शिवदां वापि वरदामात्मदां तथा ।
योगदां भोगदां देवि भक्तिदां सर्वसिद्धिदाम् ।
अणिमाद्यष्टसिद्धीश्च पूर्वद्वारे यजेत् ततः ।
वह्नेर्दशकला देवि द्वारे च दक्षिणे तथा ।
पाश्चात्यद्वारे देवेशि कलाश्चन्द्रस्य पूजयेत् ।
उत्तरे च तथा देवि रवेरपि कलास्ततः ।
षडङ्गेन यजेद् देवि ततश्चास्त्राणि पूजयेत् ।
एतास्तु देवदेवेशि चतुर्थ्यन्ताः समीरिताः ।
नमोऽन्ताश्च महादेवि प्रोक्ताः सकलसिद्धिदाः ।
पुष्पैर्बहुविधैश्चैव रक्तचन्दनचर्चितैः ।
रक्तपुष्पैर्महादेवि नानागन्धसमन्वितैः
॥ ७९ ॥

P3-0101 · 80
बिल्वपत्रैस्तथा गन्धैर्जवापुष्पैर्विशेषतः ।
श्वेतरक्तपलाशैश्च करवीरैर्मरूवकैः ।
बिल्वपुष्पैः कुन्दपुष्पैर्लवङ्गकुसुमैः शुभैः ।
अपराजितापुष्पैश्च चम्पकैः केशरैस्तथा ।
एभिः पुष्पैर्महादेवि पूजयेन्नित्यतारिणीम् ।
मालतीवकपुष्पैश्च सदूर्वैर्वनार्चयेत् तथा ।
कदम्बैः श्वेतकुसुमैः कुंकुमैः काञ्चनैस्तथा ।
एवं सम्पूजयित्वा तु एभिर्द्रव्यैर्महेश्वरि ।
लक्षमात्रं जपेन्मन्त्रं हविष्याशी जितेन्द्रियः ॥ ७९-क ॥
अथ सारस्वतकल्पः :
नारद उवाच :
केनोपायेन देवेश विद्योत्पत्तिर्भवेन्नृणाम् ।
वेदविद्याप्रकाशस्तु तन्मे ब्रूहि जगत्पते
॥ ८० ॥

Quellen und Textstand

  • Krishnananda Agamavagisha: Brihat Tantrasara. Grundlage ist die gespeicherte deutsche Gesamtausgabe mit den zugehörigen IAST- und Devanagari-Dateien, Bearbeitungsstand 4. Oktober 2026.
  • Die Kennungen P1 bis P5 mit vierstelliger Nummer bezeichnen die Fundstellen der Gesamtausgabe. Die daneben stehende Verszählung einschließlich Zusatznummern bleibt erhalten.
  • Lokale Hinweise in eckigen Klammern kennzeichnen Lesarten, Textlücken und Übersetzungsprobleme. Ein neuer Vergleich mit einer gedruckten Sanskritedition wurde für diese Ritualredaktion nicht vorgenommen.
  • Brihat Tantrasara Übersetzung 3: P3-0082–P3-0101


Siehe auch

Seminare

Kundalini Yoga

13.11.2026 - 15.11.2026 Kundalini Yoga Mittelstufe

Intensives Kundalini Yoga Seminar zur Erweckung der inneren Kundalini Energie, Erweiterung des Bewusstseins und Entfaltung des vollen Potentials. Yoga A…
22.11.2026 - 27.11.2026 Chakras und Kundalini Yoga - Selbstentfaltung und ganzheitliche Weiterentwicklung

Eine Woche intensiver Praxis mit Techniken aus dem Kundalini Yoga: langes Halten der Asanas mit Chakra Konzentration, fortgeschrittene Pranayama Übunge…
Gauri Blumenthal

Indische Schriften

26.12.2026 - 02.01.2027 Indische Rituale Ausbildung

Du interessierst dich für indische Rituale? Du hast die einzigartige Gelegenheit, in dieser Rituale Ausbildung bei Yoga Vidya die kleine Puja, große P…
Sukadev Bretz, Shankari Winkelbauer
01.01.2027 - 10.01.2027 Yogalehrer Weiterbildung Intensiv A1 - Jnana Yoga und Vedanta

Kompakte, vielseitige Weiterbildung für Yogalehrer rund um Jnana Yoga und Vedanta.
Tauche tief ein ins Jnana Yoga und Vedanta, studiere die indischen S…
Vedamurti Dr Olaf Schönert

Chakras

20.11.2026 - 22.11.2026 Heilreise durch die Chakren

Tauche ein in eine transformative Reise durch die sieben Hauptchakren und erfahre, wie du deine Energiezentren aktivieren, ausbalancieren und für dein …
Nese Niekrens, Gajendra Sebastian Niekrens
26.12.2026 - 01.01.2027 Kundalini Yoga Intensiv Praxis - Live Online

Intensives Praktizieren der im Mittelstufen-Seminar gelernten Übungen für noch tiefere Erfahrung und Erweiterung des Bewusstseins ohne viel Theorie. L…
Sukadev Bretz, Shaktipriya Vogt, Radharani Birkner

Energiearbeit

13.11.2026 - 15.11.2026 Kundalini Yoga Mittelstufe

Intensives Kundalini Yoga Seminar zur Erweckung der inneren Kundalini Energie, Erweiterung des Bewusstseins und Entfaltung des vollen Potentials. Yoga A…
20.11.2026 - 22.11.2026 Heilend Strömen

Ganz automatisch legen wir bei Schmerz oder Unwohlsein unsere Hände nicht nur an die entsprechende Stelle, sondern auch an wichtige Energiepunkte des K…
Eric Vis Dieperink
Abgerufen von „https://wiki.yoga-vidya.de/index.php?title=Tarini_Puja_nach_dem_Tarini-Kalpa_im_Brihat_Tantrasara&oldid=1324339“