Nityakaula Tantra
Nityakaula Tantra (Sanskrit: नित्याकौलतन्त्र nityākaulatantra n.), auch Nityākaulatantra oder Nityatantra (नित्यातन्त्र nityātantra), ist ein sehr altes, heute nur fragmentarisch erhaltenes Tantra aus dem Umfeld früher Kaula- und Nityā-Traditionen. Der Text ist für die Geschichte der Verehrung von Tripurāsundarī von besonderer Bedeutung, weil er eine frühe Form der Göttin als Tripurabhairavī bezeugt – noch vor der voll ausgebildeten klassischen Śrīvidyā-Tradition.
Die erhaltene Handschrift ist stark beschädigt. Viele Zeilen sind nur bruchstückhaft lesbar, ganze Passagen fehlen, und zwischen den heute erhaltenen Blättern sind ausdrücklich die Folios 4–5 verloren. Der Text beginnt mitten in einer Ritual- und Dhyāna-Passage. Deshalb lässt sich weder der ursprüngliche Anfang noch die vollständige Kapitelstruktur sicher rekonstruieren.
Warum dieses Fragment so wichtig ist
Das Nityakaula Tantra zeigt eine Übergangsphase. Tripurā erscheint noch eng verbunden mit Bhairavī, Kaula-Ritual, Nityā-Yoginīs, erotisch-symbolischer Kraft und magisch-rituellen Anwendungen. Zugleich begegnen bereits Elemente, die später für Śrīvidyā grundlegend werden: Nityās, Cakra-Verehrung, Bīja-Konstruktionen, Dīkṣā, Homa, die Verbindung von Bhoga und Moksha sowie ein innerer Yoga, der über bloße Ritualtechnik hinausweist.
Die Quellenbeschreibung bezeichnet das Fragment als wichtiges Zeugnis für die frühe Verehrung Tripurāsundarīs als Tripurabhairavī und für die Entwicklung der Nityā-Yoginī-Tradition, aus der sich später die bekannte Gruppe der sechzehn Nityās um Tripurāsundarī herausbildete.
Ein Text zwischen Ritual, Mantra und Yoga
Der erhaltene Text bewegt sich zwischen mehreren Ebenen:
- Meditation auf rote Göttinnen und Nityās,
- Cakra- und Bīja-Konstruktionen,
- Mantra- und Mudrā-Praxis,
- Vaśīkaraṇa-, Stambhana-, Uccāṭana- und Māraṇa-Rituale,
- Dīkṣā und Homa,
- Bhoga und Moksha,
- und schließlich ein bemerkenswert abstrakter innerer Yoga jenseits von Form und begrifflicher Konstruktion.
Hinweis zu problematischen Ritualpassagen
Mehrere erhaltene Stellen behandeln Einflussnahme, Anziehung, Stambhana, Uccāṭana oder Māraṇa. Diese Passagen werden als historische Inhalte des Tantra dokumentiert. Sie sind keine Empfehlung, andere Menschen zu manipulieren oder zu schädigen. Wo der Text solche Praktiken technisch beschreibt, wird im deutschen Teil der Sinn erklärt, ohne daraus eine moderne Handlungsanleitung zu machen.
Vollständiger deutscher Text
Hinweis zur Übersetzung
Die Kapitelzählung ist nur dort als sicher angegeben, wo ein lesbarer Kolophon sie ausdrücklich nennt. Frühere beschädigte Kolophone werden nicht rekonstruiert.
Die folgende deutsche Fassung überträgt den gesamten tatsächlich erhaltenen und hinreichend verständlichen Text. Beschädigte Wörter, mit Sternen markierte Lücken und unsichere Lesungen werden nicht ergänzt. Wo nur der ungefähre Zusammenhang erkennbar ist, wird dies ausdrücklich gesagt.
Erhaltener Anfang: Dhyana, Cakra und die Nityas
Der Text setzt mitten in einer Ritualhandlung ein. Ein bereits zuvor erklärter Sitz wird angelegt; ein sechseckiges Feuer-Maṇḍala wird errichtet. In seiner Mitte wird eine Göttin meditiert. Große Teile der Beschreibung fehlen, doch erkennbar sind Schönheit, Ausstrahlung, ein reizvolles Antlitz und ein jugendlich-erhabener Körper.
Die Göttin wird mit schlanken, lotusfaserähnlichen Gliedern und erhobenen Brüsten beschrieben. Sie trägt ein Gefäß in der Hand, erscheint mit roter Färbung, Jaṭā-Mukuṭa und drei Augen. Rote Blumen schmücken sie. Als rote Śakti färbt und belebt sie die ganze Welt.
Rings um sie befinden sich weitere Kräfte im Cakra. Der Text kündigt ihre Namen an und nennt unter anderem:
Hṛllekhā, Kledanī, Nandā, Kṣobhanī und Madanāturā.
Weitere Namen sind teilweise zerstört. Später erscheinen Kalā, Drāvanī und Vegavatī. Insgesamt werden elf Göttinnen genannt; Madana wird als zwölfter hinzugefügt. Diese Kräfte füllen das große Cakra.
Die Cakra-Verehrung soll mit den vorgeschriebenen Upacāras erfolgen. Der Text verbindet sie mit Nyāsa, erotisch-symbolischer Kraft und Anziehung. Mehrere Verse behaupten, die Göttinnen könnten durch ihre rituelle Verehrung Anziehung und Einfluss bewirken. Diese Aussagen gehören zur vormodernen tantrischen Kāmya-Praxis.
Die Göttin wird als rot gekleidet und mit blauen Lotusblüten in der Hand beschrieben. Eine Form der Madanāturā wird angerufen und mit Dhūpa, Girlanden und weiteren Gaben verehrt.
Dhyana einer frei beweglichen roten Göttin
Bhairava beziehungsweise der Sprecher kündigt ein genaueres Dhyāna an. Die Göttin erscheint rot wie der Indragopa-Käfer, frei und ungezwungen wandelnd. Der weitere Bildaufbau ist stark beschädigt.
Es folgt eine geometrische und lautbezogene Konstruktion: Buchstaben werden in bestimmten Bereichen eines Cakra angeordnet. Ṭa-, E-, Ṣa-, Visarga- und weitere Lautgruppen werden miteinander verbunden. Die genaue Rekonstruktion der vollständigen Formel ist aufgrund der Schäden nicht möglich.
Die Mahavidya und ihre Bija-Struktur
Der Text erklärt eine höchste Vidyā. Sie wird als mit einer Göttin verbunden und durch Cakra-Vinyāsa wirksam beschrieben. Ihre Wirkung wird traditionell als Drāvaṇa – „zum Schmelzen bringen“ – und als Kraft über die Sinnes- und Beziehungswelt dargestellt.
Eine wichtige Aussage lautet:
bhogadā mokṣadā vidyā – „Diese Vidyā schenkt Bhoga und Moksha.“
Sie wird als elfsilbige oder mehrgliedrige Vidyā beschrieben; einzelne Lautbestandteile werden in klassischer tantrischer Chiffriersprache aus Buchstabenpositionen, Bindu und Lautgruppen gebildet. Der erhaltene Text ist jedoch zu beschädigt, um die vollständige Mantraformel zuverlässig zu rekonstruieren.
Der Text nennt diese Göttin ausdrücklich eine Mahāvidyā und Nityā. Die Praxis soll nicht durch freie Spekulation ergänzt werden; auch das sogenannte Dīpana der Vidyā wird in einer beschädigten Passage erwähnt.
Kamadeva und seine Pfeile
Danach erklärt der Text Kāmadeva zusammen mit seinen Pfeilen. Auch hier werden Bījas aus Buchstabengruppen zusammengesetzt. Kāma wird als den ganzen Körper durchdringende Kraft verstanden.
Pārvatī wird aufgefordert, die Pfeile des Smara, des Liebesgottes, zu hören. Die folgenden Praktiken betreffen Anziehung und erotisch-magische Kāmya-Rituale. Die Handschrift ist gerade in diesem Teil stark beschädigt.
Mehrere Passagen behaupten, ein Sādhaka könne durch Meditation, Japa und bestimmte Visualisationen Menschen anziehen oder unter Einfluss bringen. Diese Stellen werden hier als historische tantrische Ritualsprache wiedergegeben, nicht als Empfehlung.
Stambhana und weitere Kriyas
Eine weitere Laut- und Cakra-Konstruktion wird mit Stambhana, dem rituellen Stillstellen oder Hemmen, verbunden. Der Text nennt Anwendungen bei Streit, Hindernissen, militärischen Situationen und weiteren Kāmya-Zielen.
Śaṅkarī wird in dunkler, bienengleicher Farbe meditiert. Der Name beziehungsweise das Ziel wird in die Mitte des Cakra gesetzt.
Überlieferungslücke
An dieser Stelle vermerkt die elektronische Vorlage ausdrücklich:
„Folio 4–5 is missing.“
Der Text setzt erst mit Folio 6a wieder ein. Der Inhalt der verlorenen Blätter wird nicht rekonstruiert.
Nach der Lücke: Marana und Uccatana
Der wieder einsetzende Text beginnt mitten in einer aggressiven Ritualpassage. Ein Cakra wird beschrieben, das symbolisch die Marmas des Gegners durchschneiden soll. Eine weitere rauchfarbene Form wird mit Uccāṭana verbunden, dem rituellen Vertreiben.
Der Text erklärt anschließend, dass auch weitere aus anderen Tantras bekannte Karmas durch Śivā vollzogen werden könnten.
Ein beschädigter Kolophon beendet hier einen Paṭala des Nityākaula Tantra; seine Nummer ist nicht sicher lesbar.
Ein weiterer Prayoga: Mudra, Vrata und Anziehung
Danach beginnt „ein weiterer, auf Erden seltener Prayoga“. Namen und Ziele werden mit Fingern und Mudrās verbunden. Die Yoni-Mudrā erscheint ausdrücklich.
Der Text behauptet, durch die Macht der Mudrā würden Frauen erregt beziehungsweise angezogen. Ein Vrata wird als Voraussetzung genannt. Der Sādhaka trägt rote Kleidung, rote Girlanden und Salben; die Augen sind mit Kajal geschmückt. Tāmbūla und Duft gehören zum Ritual.
Dreimal täglich soll die Praxis ausgeführt werden. Der Text nennt Japa-Zahlen von 108 und 500 und verbindet sie mit den „fünf Pfeilen“ des Kāma.
Es werden himmlische und menschliche Frauenklassen genannt – Devakanyās, Nāgīs, Gandharvīs, Yakṣakanyakās, Vidyādharīs und menschliche Frauen. Der Text behauptet in seiner traditionellen Kāmya-Sprache, solche Personen könnten durch Vrata und Mantra innerhalb eines Monats unter Einfluss gebracht werden.
Diese Aussagen gehören zur historischen Vaśīkaraṇa-Literatur des Textes und werden hier nicht als moderne Praxisanweisung vertreten.
Yoni-Mudra
Der Text beschreibt anschließend die Handhaltung der Yoni-Mudrā. Beide Hände werden einander zugewandt und miteinander verschränkt; Mittel-, Zeige-, Daumen- und kleine Finger werden in bestimmter Weise verbunden.
Die Mudrā wird als starke Kṣobhaṇa-Mudrā bezeichnet. Bemerkenswert ist eine Einschränkung: Sie soll nicht vor der Frau des Gurus ausgeführt werden.
Ein weiterer beschädigter Kolophon beendet einen Paṭala.
Dialog über Pratyaya – innere Wirkungen und Visualisation
Die Göttin spricht:
„Das Geheimnis von Mantra, Mudrā und Vrata ist erklärt worden. Nun sage mir, o Tripurāntaka, welche unmittelbaren Erfahrungen beziehungsweise Wirkungszeichen daraus entstehen.“
Bhairava antwortet.
Eine rote, fadenartige Kraft wird meditiert, die aus dem eigenen inneren Raum hervortritt und als feine Linie durch den Raum zieht. Sie wird mit Padmarāga-Farbe und Hūṃ-Kraft verbunden. Zielobjekte werden im Herzen vergegenwärtigt und durch diese innere Linie symbolisch herangezogen.
Eine zweite, blaue Fadenform wird beschrieben. Zwei Zielpersonen können mit den beiden Linien verbunden und im Herzen zusammengeführt werden. Je nach innerem Yoga werden so Anziehung, Verbindung oder Abstoßung symbolisiert.
Eine rauchfarbene Form dient dem Uccāṭana, eine andere dem Stambhana. Wiederum erscheinen starke Kāmya- und Abhicāra-Elemente.
Marana, Shanti und die Umkehr destruktiver Kriya
Der Text beschreibt anschließend schwarze beziehungsweise dunkle Formen im Zusammenhang mit Māraṇa. Danach folgt jedoch eine wichtige Gegenbewegung: Die gleiche innere Faden- und Visualisationslehre kann auch zur Rückholung und zu Śānti verwendet werden.
Eine weiße, mondgleiche Linie wird mit Amṛta verbunden. Sie soll durch das Brahmarandhra einströmen und Frieden bringen. Der Text nennt ausdrücklich:
śāntikarma mahocyate – „Dies wird als großes Śānti-Karma bezeichnet.“
Damit zeigt das Tantra selbst, dass die innere Bildsprache nicht nur destruktiv verstanden wird, sondern auch zur Befriedung und Wiederherstellung dienen kann.
Die sechzehn Kalas im Herzen
Sechzehn Kalās werden im Herzen meditiert, weiß wie Schnee, Kunda-Blüten und Mondlicht. Sie treten aus der Herzhöhle hervor und erfüllen den Raum.
Der Text verbindet diese Praxis traditionell mit Mṛtyujaya, der Überwindung des Todes, und mit körperlicher Ganzheit und Ausstrahlung.
Ein Kolophon beendet ausdrücklich den:
vierten Paṭala des Nityākaula Tantra.
Fünfter Patala: Diksha
Die Göttin bittet Mahādeva:
„Erkläre mir kurz die Dīkṣā, das Agnikārya und die Unterweisung.“
Bhairava antwortet, dass er aus Zuneigung die Einweihung kurz erklären werde.
Ein Lehrer soll zunächst einen tugendhaften, mit Sattva erfüllten Schüler sorgfältig prüfen. Erst danach wird die Dīkṣā vollzogen.
Ein Maṇḍala wird mit Reismehl gezeichnet und mit Sindūra beziehungsweise roten Substanzen gestaltet. Das zuvor erklärte sechseckige Maṇḍala wird erneut verwendet. Rote Kleidung, rote Blumen und rotes Naivedya bestimmen die Farbwelt der Göttin.
Der Guru setzt Namen beziehungsweise Śakti in die Mitte und nimmt am Feuerplatz Platz. Ein Kuṇḍa wird gebaut.
Für verschiedene Rituale nennt der Text unterschiedliche Kuṇḍa-Formen:
- quadratisch für Śānti,
- rund für Pauṣṭika,
- dreieckig für Abhicāra,
- eine beschädigte Form für Vaśya,
- lotusförmig als umfassendes, alle Wünsche erfüllendes Kuṇḍa.
Die Dīkṣā wird als Lösen von Pāśas beschrieben. Die Tattvas werden in umgekehrter beziehungsweise aufsteigender Reihenfolge durchlaufen: von Pṛthivī und Prakṛti über Puruṣa, Niyati, Kāma, Rāga, Avidyā, Kalā, Māyā und Vidyā bis zu höheren Ebenen.
Jeder Schritt wird mit Mantra und Pūrṇāhuti verbunden.
Der Text sagt:
Wer so eingeweiht ist, erlangt die Früchte seiner Ziele. Die Einweihung kann von der Geburtsbindung bis zu Śiva führen und wird als nirvāṇadā, „Nirvāṇa schenkend“, bezeichnet.
Sie ist zugleich bhuktidā muktidā – sie schenkt Erfahrung beziehungsweise Bhoga und Befreiung.
Agnikarya und Homa
Danach erklärt Bhairava das Agnikārya.
Kuṇḍa und Feuer werden gereinigt und geheiligt. Homa soll das höchste Ziel und Wohlergehen fördern.
Verschiedene Substanzen werden genannt: Kampfer, Agaru, Guggulu, rotes Sandelholz, Lājās, Nāgakeśara, Punnāga, Kadamba, Bakula, Jāti, Karavīra, Bandhūka, Kiṃśuka, Campaka, Pāṭala, Priyaṅgu, Bananenblüten und Dūrvā.
Der Text verbindet die unterschiedlichen Homas mit traditionellen Resultaten wie Bhoga, Wohlstand, Herrschaft, Anziehung, Gesundheit und Siddhi. Diese Phalaśruti-Aussagen werden hier nicht als empirische Wirkversprechen verstanden.
Ein wichtiger Satz lautet sinngemäß:
Durch Pūjā erlangt man Verehrung, durch Japa allein tritt die Vollendung nicht notwendig ein; im Agnikārya liegen Vibhūti, Saubhāgya und Kriyā-Siddhi.
Der Homa endet mit Pūrṇāhuti.
Die dreifache Unterweisung: Denken, Nicht-Denken und Jenseits davon
Danach wechselt der Text von äußerem Ritual zu einem bemerkenswert subtilen Yoga.
Bhairava sagt sinngemäß:
„Nun werde ich dir aus Zuneigung die Unterweisung geben. Sie ist dreifach: mit Vorstellung, ohne Vorstellung und jenseits von Vorstellung und Nicht-Vorstellung.“
Tejas, Bindu und Nāda werden genannt. Eine rote Göttin mit Pāśa, Aṅkuśa und Blumenbogen erscheint in der visualisierten Form.
Der Geist selbst wird als Wagenlenker beziehungsweise Träger des Madana beschrieben. Sonne, Mond und Feuer werden ineinander angeordnet; in ihrem Innersten erscheint die Göttin.
Dann wird die Meditation zunehmend abstrakter.
Die Göttin wird als kuṇḍalinīartige Kraft erkannt. Schließlich heißt es, das höchste Tattva sei:
- frei von allen Tattvas,
- frei von allen Handlungen,
- frei von Stützen,
- frei von Ursachen,
- frei von Form und anderen begrenzenden Bestimmungen.
Der Text bezeichnet dies als einen höchsten Yoga.
Hier erreicht das Fragment einen philosophischen Höhepunkt: Die vielen Mantras, Kriyās und Bildformen münden in einen Zustand, der gerade nicht mehr durch Form, Ursache oder gedankliche Konstruktion begrenzt ist.
Geheimhaltung und Guru-Bhakti
Der Text fasst diesen Abschnitt ausdrücklich als Essenz des Nityātantra zusammen.
Er sagt, diese Lehre solle nicht wahllos weitergegeben werden – nicht einmal automatisch an Schüler oder Sohn –, sondern an jemanden, der Guru, Gottheit und heiliges Feuer verehrt.
Die traditionelle Geheimhaltung ist Teil des kaulischen Überlieferungsverständnisses. Der Text verbindet Weitergabe mit sorgfältiger Prüfung des Empfängers.
Damit endet ausdrücklich der:
fünfte Paṭala des Nityākaula Tantra.
Nächster Abschnitt: Yantra, Yoga und Mrityunjaya
Die Göttin fragt danach nach Yantra und Yoga-Weg.
Bhairava beginnt mit einer Mṛtyuñjaya-Vidyā. Wieder werden Lautbestandteile durch verschlüsselte Buchstabenbeziehungen angegeben. Die genaue Formel ist aufgrund der Schäden nicht vollständig rekonstruierbar.
Die Vidyā wird als Schutz vor großem Tod und Störungen beschrieben. Sie soll mit dem eigenen Namen verbunden und am Arm oder Hals getragen werden.
Eine weitere Formel wird als Hṛllekhā bezeichnet. Es folgen Mahāṅkuśa- und Ākarṣaṇa-Aspekte.
Danach erscheinen Praktiken für Āpyāyana, Amṛtīkaraṇa, Nirviṣīkaraṇa, Stambhana, Jvara-Behandlung, Māraṇa und Uccāṭana. Diese Abschnitte gehören erneut zur Kāmya- und Abhicāra-Schicht des Werkes.
Shanti, Konflikt und höchste innere Deutung
Einige Formeln sollen Zorn hervorrufen oder Konflikte beeinflussen; andere dienen ausdrücklich der Befriedung.
Sonne und Mond werden als Maṇḍalas beschrieben. Im Sonnenmaṇḍala steht die feurige Göttin, im Mondmaṇḍala die volle, kühlende Kraft.
Dann kündigt der Text an:
idānīṃ paramaṃ sāraṃ yogasārasamuccayam – „Nun [erkläre ich] die höchste Essenz, die Zusammenfassung des Yoga-Sāra.“
Diese Lehre soll geheim gehalten werden.
Bhairava spricht von allen großen Yogins und einer tiefroten, im Herzen gegenwärtigen Kraft. Der folgende Abschnitt ist jedoch nur noch fragmentarisch erhalten. Es werden Kūrma-Ādhāra, Körper und fünf Cakras genannt.
Dann bricht das Manuskript ab.
Das Werkende ist nicht erhalten. Die elektronische Datei endet mitten in der Passage mit cakrapañca ....
Zusammenfassende deutsche Übersetzung
Das Nityakaula Tantra ist kein vollständig erhaltenes Lehrbuch, sondern ein Fenster in eine frühe Phase des Kaula- und Nityā-Tantra.
Der erhaltene Text beginnt mit einer roten Göttin in einem Cakra und einer Gruppe von Nityā- beziehungsweise erotisch-symbolischen Kräften. Hṛllekhā, Kledanī, Nandā, Kṣobhanī, Madanāturā, Drāvanī und Vegavatī gehören zu den noch lesbaren Namen.
Der Text verbindet diese Göttinnen mit Cakra, Bīja, Nyāsa, Kāma und ritueller Anziehung. In dieser frühen Schicht stehen Bhoga und Moksha bereits ausdrücklich nebeneinander: Die Vidyā ist bhogadā mokṣadā – sie schenkt Erfahrung und Befreiung.
Die Mitte des Fragments enthält zahlreiche Kāmya-Rituale. Vaśīkaraṇa, Stambhana, Uccāṭana und Māraṇa werden in einer für vormoderne Tantra-Texte typischen Weise behandelt. Besonders wichtig ist jedoch, dass die gleiche Symbolik auch in Śānti umgewendet wird: weiße, mondgleiche Ströme und Amṛta dienen der Befriedung und Wiederherstellung.
Im ausdrücklich als vierter Paṭala bezeichneten erhaltenen Abschnitt werden sechzehn Kalās im Herzen meditiert. Damit nähert sich die Schrift bereits der späteren Nityā-Struktur der Śrīvidyā an.
Im fünften Paṭala wird Dīkṣā erklärt. Der Schüler soll sorgfältig geprüft werden. Das Maṇḍala wird errichtet, das Kuṇḍa nach dem jeweiligen Ritualziel gestaltet, und die Einweihung führt durch die Tattvas von der groben Welt bis in höhere Śiva-Ebenen. Dīkṣā wird als Nirvāṇa schenkend und zugleich als Bhukti und Mukti gebend verstanden.
Besonders bemerkenswert ist der Übergang am Ende dieses Paṭala. Aus Homa, Mantra und bildhafter Meditation entsteht ein abstrakter Yoga: Die höchste Wirklichkeit ist frei von Tattvas, Handlungen, Ursachen, Stützen und Form.
Damit zeigt das Nityakaula Tantra eine Bewegung, die für viele Kaula-Texte charakteristisch ist: äußere Ritualfülle und innere Nichtdualität stehen nicht gegeneinander. Die ritualisierte Śakti soll schließlich als innerstes, nicht begrenzbares Bewusstsein erkannt werden.
Der letzte erhaltene Abschnitt kündigt ausdrücklich paramaṃ sāram und yogasārasamuccayam – die höchste Essenz und eine Zusammenfassung des Yoga-Sāra – an. Gerade dort bricht das Manuskript ab. Was danach folgte, ist heute nicht mehr erhalten.
Inspirierende Verse
Bhoga und Moksha
bhogadā mokṣadā vidyā ...
Übersetzung: Die Vidyā schenkt Bhoga und Moksha – Erfahrung und Befreiung.
Diksha als Weg zur Befreiung
pūrṇāhuti pradānaṃ tu dīkṣā nirvāṇadā bhavet |
bhuktidā muktidā caiva sadāśivapadaṃ vrajet ||
Übersetzung: Mit der Pūrṇāhuti wird die Dīkṣā zur Schenkerin des Nirvāṇa. Sie gibt Bhukti und Mukti und führt zum Zustand Sadāśivas.
Das Tattva jenseits aller Begrenzung
sarvatattvavinirmuktaṃ sarvakāryavivarjitam |
... sarvakāraṇavarjitam |
... rūpādi parivarjitam ||
Übersetzung: Frei von allen Tattvas, frei von allen Handlungen, frei von allen Ursachen und frei von Form und begrenzenden Eigenschaften.
Der höchste Yoga
etad yogavaraṃ śubhraṃ ...
Sinngemäße Übersetzung: Dies ist der reine, höchste Yoga.
Die Essenz des Nityatantra
etat saṃkṣepataḥ sāraṃ nityātantram udāhṛtam |
Übersetzung: Dies ist in Kürze als die Essenz des Nityātantra dargelegt.
Die höchste Yoga-Essenz
idānīṃ paramaṃ sāraṃ yogasārasamuccayam |
Übersetzung: Nun [folgt] die höchste Essenz – die Zusammenfassung des Yoga-Sāra.
Wichtigste Mantras und Bija-Lehren
Das Nityakaula Tantra ist stark beschädigt. Viele Mantras werden zudem in verschlüsselter Lautsprache konstruiert. Deshalb werden nur sicher erkennbare Bīja- und Mantra-Prinzipien wiedergegeben; vollständige Formeln werden nicht spekulativ ergänzt.
Hrillekha
hṛllekhā erscheint als Name einer Nityā beziehungsweise Śakti und später auch als Bezeichnung einer Bīja-Konstruktion. In späteren Śākta-Traditionen ist Hṛllekhā eng mit dem Bīja hrīṃ verbunden; die vorliegende Quelle selbst ist an den entscheidenden Stellen jedoch beschädigt, sodass keine vollständige Gleichsetzung aus dem Fragment allein rekonstruiert wird.
Kama- und Smara-Bijas
Mehrere Passagen konstruieren Kāma, Smara und seine Pfeile aus Buchstabengruppen, Bindu und weiteren Lautbestandteilen. Die genaue Formel ist fragmentarisch.
Mrityunjaya-Vidya
Im letzten erhaltenen Abschnitt kündigt Bhairava ausdrücklich eine Mṛtyuñjaya-Vidyā an. Ihre Bestandteile werden chiffriert erklärt; auch hier verhindert der beschädigte Wortlaut eine sichere vollständige Rekonstruktion.
Bindu, Nada und Vidya
Im fünften Paṭala werden Tejas, Bindu und Nāda als Bestandteile der inneren Unterweisung genannt. Damit wird Mantra nicht nur als gesprochene Formel verstanden, sondern als Stufe eines inneren Bewusstseinsprozesses.
Die vorsichtige Behandlung der Mantras ist bei diesem Fragment besonders wichtig: Die Handschrift ist einzigartig und stark beschädigt; moderne Ergänzungen würden leicht einen Text erzeugen, der in der Quelle nie gestanden hat.
Vollständiger Sanskrittext in Umschrift
Hinweis zur Quelle
Der folgende Text gibt den vollständigen erhaltenen Muktabodha-Text wieder. Sterne, Fragezeichen, beschädigte Wörter, Folioangaben und die ausdrücklich vermerkte Überlieferungslücke bleiben sichtbar. Jede Sanskritzeile endet mit `
`.
prāguktamāsanaṃ nyastvā ṣaṭkoṇaṃ vahnimaṇḍalaṃ |
tanmadhyavartinī * * * * * * * * * *##?
- * * * * * * *? cārurūpāṃ mamāharāṃ |
lāvaṇyaṃ kānti vibhavākṣīvānana nibhekṣaṇā ||
- * * * * * * * * * * * *
- *? laṃ |
vāhya mṛnāla sadṛśyaṃ pinonnata payodharāṃ ||
puṣpacā * * * * * * * * * * *
- *? |
- ? kta śekhara saṃpūrṇāṃ pātrahastāṃ śubhānanāṃ ||
bījapūrakaha * * * * * * * * * *? |
rāṃ raktāṃ raktāntā yata * * *? ||
jaṭāmakuṭadhāriṇyāṃ trine * * * * * *? |
- * * * * * *? rāṃ raktapuṣpavirājitāṃ ||
raktāṃgarāgajananīraṃjayatīmidaṃ jagat |
- * * * * * * * * * * *?
vane sthitā ||
tatpārśvavartīsaśaraḥ pūrvānantavyavasthitā |
anenaiva ca rūpeṇa cakravyāpya * * * *? ||
- * * *? tu nāmāni kathayāmi tanodari |
hṛllekhā kledanī naṃdā kṣobhanī madanāturā ||
nirajanārāgavatī * * * * * * * *? |
2a)
- * * * * * * * * * * *?
danāvatī ||
khe kalā drāvanī caiva tathā vegavatī varā |
ekādaśaitā devyāste madanā dvādaśa smṛtaḥ ||
ārakeṣṭantarāṣu cakraṃ vyāpya vyavasthitaṃ |
karabhoru mahācakraṃ pūjayeta sumadhya me ||
rarca rantā? pacāreṇa tasya * * * * * *? |
tālanivāśinyā kṣubhyaṃte nyāsa yoṣitaḥ ||
ādyakṣara svanānā tu ja * * * * * * *? |
- * *? yajanālloke kāmavadvicare mahīṃ ||
rājyapāda pracāraṃ tu tathā * * * * * *? |
- * * * * *? nāryo vasagā smaraṇena tu ||
devyāstu rakta vasanā raktāntā * * * * *? |
- * * * * * * *? nīlotpalakarāśubhā ||
madanāturā tutā sarva sarvākṣī * * * *? |
- * * * * * * * * *?
dhūpaśragādibhiḥ ||
dhyānaṃ kuryāt paraṃ bhadre yathāvat tad vadāmyahaṃ |
janma * * * * * * * * * * * *
- *? ||
indragopakasaṃkāśā svasthā svacchanda cāriṇī |
nabhasthalaṃ * * * * * * * * * * *
- ? ||
2b)
- * * * *? mīkāraṃ edamadhyena saṃsthitaṃ |
evamadhye ṭakārākhyaṃ ekārādyaṃlamālikhet ||
eta * * * * * * * * * * * *##?
ṛ la madhye ṣakāraṃ tu ṣādyaṃpsa sāntagaṇyaśaḥ ||
ṭādyaṃ śūnyaṃ ṭakārānte dhaka * * * * * *? |
- * * *? visargamvai likhyamevamyavicchubhaṃ ||
evasmāt paramā vidyā prodvarāmi * * * *? |
- * * * * * *? ktaṃ vidyā devī sasaṃyutaṃ ||
cakravinyāsayogena drāvaṇī sarvayoṣitā |
- * * * * * * * * * *? śya
pravarddhanīṃ ||
bhogadā mokṣadā vidyā daśaikākṣara lakṣitā |
dāridra nāśanī * * * * * * * * *? rā ||
ṭādyamādyasamāyuktaṃ bhānte na ca samanvitaṃ |
cchādyoparisthitaddevi * * * * * * * *? ||
dha sa madhyagataṃ bījaṃ ṣa ha madhyoparisthitaṃ |
yāntamūdhnaṃ mahādeviṃ viṃduyuktaṃ dvitīyakaṃ ||
ṣa * * * * * * * *? dyena tu vibheditaṃ |
tṛtīya kathitaṃ bījaṃ caturthaṃ kādya biṃdukaṃ ||
na kha madhya gataṃ yacca phāntena * * * * *? |
3a)
- ? nta bhiṃnaṃ pha ū madhya sthita taṃ pañcamākṣaraṃ |
ṣa sa madhya sthitaṃ ṣaṣṭhaṃ yānte na ca vibheditaṃ ||
- * * * * * * *? cādya ikāra vatsale |
aṣṭamaṃ aighma? madhya madhyasthaṃ ṛ ḷ madhyaṃ navamaṃ smṛtaṃ
||
pa sa madhyagataṃ gṛhyaṃ chakārā * * * * *? |
- * *? kathitaṃ devi dha va madhya gataṃ paraṃ ||
ka la madhyena saṃbhinaṃ ekādaśa mamakṣaraṃ |
- * * * * * * * *? ktraṃ
tridaśaḍāmaraṃ ||
eṣā devī mahāvidyā nityākhyā ca su madhyame |
ādyaṃtara hi * * * * * * * *? sādhanī ||
na cāsya dīpanādeyaṃ ādyaṃ tena ca dīpitaṃ |
dīpanāt parame śā * * * * * * * * *?
||
uddhariṣyāmyahaṃ devi kāmadevaṃ sasāyakaṃ |
phāntabiṃdu samāyuktaṃ śi * * * * * * *? ||
- * * * *? sadṛśaṃ kāmasarvāṃga saṃsthitaṃ |
ṛ ḷ madhya gataṃ gṛhya kakārādyuparisthitaṃ ||
viṃdunā * * * * * * * * * * *
- ? naṃ |
smarametat samākhyātā śṛṇu pārvati sāyakāṃ ||
sa pa madhyagataṃ ūccha madhye * * * * * *? |
3b)
- * * *? smarasādhyaṃ raktantadamṛtasthitaṃ ||
evaṃ maṃtrī sadādhyāyajjapanni * * * * *? |
- * * * * * * * * * *?
gṛhaṇīmapi ||
yadicchet sādhakavaraṃ trailokyavaśamānayet |
guhye * * * * * * * * * * * *
- *? ||
lāpāccandra pathagā(?) pūrva bhuktā vaśī bhavet |
tasya guhya * * * * * * * * * * *
- ? ||
tvā tu hṛdaye ānītvā karṣayed valāt |
saptarātre sura * * * * * * * * * *##?
- * *? nāṃ kulastrīṇāṃ antapuranivāśināṃ |
nāmāntadīyaśu * * * * * * * * *
- ? ||
- * * * * * * * *? tā tu caṃpaka
prakhya ||
naryāntī pūrvavaccaran |
tanmadhya gataṃ dākāraṃ sa * * * * * * *? |
- * *? stambhanantasya vivāde vighnameva ca ||
kāryāraṃbhe tathā śainya stambhane garbhasaṃtatau |
sarvasta * * * * * * * * *? krameva vā
||
kṛṣṇabhṛṅga pratīkāsaṃ pūrvavacchāṅkarī kalāṃ |
cintyeta madhyagaṃ śādhyaṃ tadādhāraṃ vicintayet ||
- *?
Folio 4-5 is missing
6a)
- *? ccakraṃ mahābhāge cchinde marmāntarāṇi tu |
tat kṛtvā khaṇḍakhaṇḍāni mārayatyavisaṃkitaṃ ||
dhūmravarṇā ma * * *? cakramvātra tadā kṛti |
bhramamānaṃ mahāvegāduccāṭayati parvatāḥ ||
evamanyāni karmāni * * * * * * *? rā |
tantra tantrāntarānisphatāni sādhayate śivā ||
iti nityākaula * * * * * * * *? yaḥ paṭalaḥ
|
athānyaṃ saṃpravakṣyāmi prayogambhuvi durlabhaṃ |
- * * * * * * * * * *?
yāvadā gatai ||
aṃgulyāntaritaṃ nāma sādhya tu vicitra * *? |
- * * * * * * * * * *?
rbhitameva vā ||
vadhvā tu yoni mudrā ca vaśī kuryānna śaṃsa *? |
- * * * * * * * * * * *
- ? rohitā ||
mudrā prabhāva vasagā kṣubhyaṃte sarvayoṣitāṃ |
prayacchantī * * * * * * * * * * *
- ? ||
- * *? yuvasāstasya tad viyoge mṛyanti ca |
vrata yuktena tatkāryaṃ vrata * * * * * *? ||
6b)
- * * * * * * * * * *? tyā
vrataṃ śubhaḥ |
6b)
raktāmvara dharā mantrī raktamālyānulepanaṃ |
kajjalāṃjita netrastu pādau cāra * * * *? ||
- *? kuśadharo sānīdhanuśarakarothavā |
tāmbūlapūritamukho dhūpā moda sudhūpitaṃ ||
trisaṃdhyantu * * * * * * *? ravarārcite |
kṣobhayaṃti hi tasyaiva saśurāśura yoṣitaḥ ||
smaravāṇahaṇī tūṇḍa * * * * *? pīḍitāṃ |
śravakudhāna kallolā lālitoruyugasthalau ||
kṣubhyaṃte devakanyāstu * * * *? stu kā kathā |
aṣṭottara śatasyānte vāṇamekaṃ prayojayet ||
evaṃ paṃcaśataṃ japtvā paṃcavāṇa pramuṃcayet |
kāmavāṇavalāvidvāmṛdhnikāmāṃkuśāhatā ||
saptāhādānayet maṃtrī yadi sākṣādarundhatī |
nadyaughaṃ tuṃgaprākārā go purāṭālasaṃsthitāḥ ||
laṃghayitvā samāyāni gatairapi surakṣitā |
vratamudrāsamāyuktaṃ sādhakaṃ siddhibhāgbhavet ||
devakanyā tathā nāgī gāndharvī yakṣa kanyakā |
7a)
vidyādharīśvarī caiva tathā mānuṣayoṣitaḥ |
saptaṣaṭpaṃcacatvāri stri dvi ekagaṇaṃ priye ||
vratamantra prabhāvena māsata kiṃkarī bhavet |
mudrāvadhvaṃ pravakṣyāmi śṛṇu pārvati yatnataḥ ||
sanmukhau tu karau kṛtvā anyonyā laya kṛtā |
madhyame dve samullasya saṃlagne tu parasparaṃ ||
tarjanībhyāṃ samākrānte samyagaṃ tuṅga?namike |
aṃguṣṭau tu samau kṛtvā madhyamā tu kaniṣṭhikau ||
eṣā te yoni mudrā tu kṣobhaṇī sarvado *? tāṃ |
nirmathya hastau vegena yāvanmauṣṭau sumadhyame ||
tadeva mudrā vadhnīyā pūrvavadvasamāna *? |
- yaṃ mudrā na vadhnīyā gurudārāgrataḥ priye ||
mahākṣobhakarī devī tasmādekāntataḥ * *? |
- *? dhyagataṃ nāmaṃ yasya yasyaṃ tu saṃsmaret ||
raktāraktākṣarairdevī smaraṇādvasakṛjjagat |
sādhya * * * * * * *? tvātaduparisthitaṃ ||
raktā devī smaren maṃtrī sa bhaved dāsavad vasaḥ |
iti nityākaula ta * * * * * * * *? ||
7b)
devyuvāca ||
kathitaṃ sa rahasyaṃ tu maṃtramudrā vratā tathā |
idānīṃ pratyayā ye tu bruhi me tripurāntaka ||
vāho kathayasva yathārthataḥ |
bhairava uvāca ||
raktaśūtra gatāṃ devī padmarāga * * * *? |
- * *? jrā? karaṃ megha hūṁkāraṃ sughanī bhavet |
evaṃ sā raktaśūtra *? niryāṃtā sughānāṃ * *? |
- * *? bhrānta susro *? vanmasthānādviniśṛtaṃ ||
gajapuskarasaṃkāsaṃ niryātaṃ praviśaṃ hṛ *? |
- * * * * *? sādhyaṃ lalāṭavadhya ānayet ||
svahṛtpadmagataṃ dhyātvā ākarṣaṃ paramo mataṃ |
- * * * * * * *? raktajālakasaṃnihaṃ ||
tenācchādya viyanmārga bhuvanāni diśodaśaḥ |
ākarṣayati yanna * * * * *? |
nīlaśūtraṃ dvidhā bhūtaṃ nīlakākā kṛtiṃ smaret |
dvitīyaṃ kauṣikākāraṃ niryāntaṃ brahma * * *? ||
8a)
- * * *? ṣṭitau dvau tu sādhyau prīti yutau yadi |
ānītau hṛdaye tau tu apāna ghaṭayet tataḥ ||
atya * * * * * * * *? dviṣṭau sumadhyame |
atyarthaṃ bhavate bhadre yadi yoga na muñcati ||
dhūmrākāraṃ smaret maṃtraṃ vā * * * * * * *##?
sādhya tu preritā tena nīyate vāyavī diśaṃ ||
uccāṭayati vegena meru tulya * * * *? |
śūtra nibhā devīntayā saṃveṣṭya yannataḥ ||
sādhyantadupare samyak stambhitastu bha * * *? |
- * *? mbhamananaiva prakāreṇa tu dāpayet ||
nityā devī sadā * *? lkā saṃpūrṇā vaktra * *? |
- * *? nāktaśūtraiṇa pustakena tu sobhitā ||
kadambavanama * *? pavisatī svaka * *? |
- * * * *? taṃ tatvaṃ śāntasyoparibhūṣitaṃ ||
tadvisargena sahitaṃ vidyāyāṃte sthitaṃ jayet |
niryānta * * * * * * *? vegena cāviset ||
8b)
hṛdguhāntargataṃ kṛtvā māsādvācāmpatirbhavet |
sarvavāṅmaya vettāsau * * * * * * *? vet ||
kāryakartā mahādevi lakṣajāpād bhavet naraḥ |
tatsūtraṃ māraṇī kṛṣṇaṃ śitaṃ śuklā kṛtiṃ smara ||
- * * * * *? vidva smṛtvā mārayate cirāt |
pratyā nayanamathavā karoti kṛpayā bhavet ||
śuklā taṃtu * * * * *? haśraśaśi sannibhaṃ |
vahavā mṛtaka * *? phena lolākulākulaṃ |
mūrdhni daśa sthita * * * * *? mapyamṛtaṃ bhavet |
vāk stobhe vajra sadṛsācchindantī rasanāntaraṃ ||
sūryākārā kṛtiṃ vāpi * * *? smṛtvā tu vedhayet |
vidvān vācaspati samyak sopi muko bhaveccirāt ||
pralālasūtra *? trā bhāvi santī vyomamaṇḍalaṃ |
aṃgamarmāṇi cchindantī pravisantīṃ svaketanai ||
apāna yāvataṃ sthāpya siddhi hānintu tasya vai |
bhavate nātra sandeha śāntikarma mahocyate ||
kṣīradhārā kṛtiṃ tantu viṣantī brahmaraṃdhrakaṃ |
tena sādhyaṃ mahāprocya sarvaśānti karaḥ paraḥ ||
9a)
kalā ṣoḍaśa yā hṛsthā himakundendu pāṇḍarā |
ādyante vidyayā yogā ekaikākṣara yogataḥ ||
hṛdguhāntā viniṣkrāntā plāvayed vyomamaṇḍalaṃ |
prati prati smared devī ṣaṭmāsā mṛtyujid bhavet ||
saṃpūrṇakāyo śubhagaḥ sarvataḥ priyadarśanaḥ |
homavicchāstravanto yo dīkṣitaḥ śāstrasiddhibhāk ||
iti nityākaula caturthapaṭalaḥ ||
devyuvāca ||
devadevaṃ mahādeva dīkṣā bruhi samāsataḥ |
agnikāryanta vidhivadupadeśaṃ sakautukaṃ ||
sā * * * *? kaṃ devyā uccāroccāra lakṣaṇaṃ |
bhairava uvāca ||
- * *? kṣā samāsena tava snehādvadāmyahaṃ |
guṇavān satvasaṃpaṃno prāk siṣyaṃ suparīkṣayet ||
- * * * *? niṣpaṃnaṃ dīkṣākāryā tanūdari |
pūrvantu maṇḍalaṃ likhya śālipiṣṭa mayena tu ||
rajaḥ sindūra yāte * * * * * * *? pivā |
ṣaṭkoṇa pūrvamuddiṣṭaṃ pūjāpūrva krameṇa tu ||
raktavastrā vṛtaṃ kṛtvā vidyālabdhvā tu yojaye |
9b)
- * * * * *? cchādya rakta naivātha vāsasā |
raktapuṣpāṃjali pūrṇā raktavannasamanvitāṃ ||
kṣipāpayeta tanmadhye śaktyāntaṃ nāma kalpayet |
tatogni sthānamāśīna dīkṣayeta vicakṣaṇaḥ ||
kuṇḍaṃ kṛtvā tu padmāṅkamathavā kāmataḥ priye |
śāṃtike caturaśrantu pauṣṭike vartulaṃ bhavet ||
abhicāre tṛkoṇaṃ tu vaśyārthe cārddha * * *? |
sarvakāma pradaṃ kuṇḍaṃ padmākāraṃ sureśvari ||
āṣvānaṃ tatra saṃkalpya yantrabhogādi kārakaṃ |
pāsacchedaṃ surasreṣṭhi tatve tatve tu kārayet ||
ekādaśā pradādījā(?) viparīta kramena tu |
pārthivādi prakṛtyāntaṃ prathamaṃ tu padaṃ smaret ||
tadūrddhe pauruṣaṃ tatvaṃ guṇatrayasamanvitaṃ |
tṛtīyaṃ niyatirtatvaṃ kāmatatvaṃ caturthakaṃ ||
paṃcamaṃ rāgatatvaṃ tu avidyākhyantu ṣaṣṭhakaṃ |
saptamaṃ vai kalātatvaṃ māyākhye aṣṭamaṃ smṛtaṃ ||
vidyā tatvaṃ tu navamaṃ vidyeśvara paraṃ padaṃ |
ekādaśantu sakalaṃ sapaṃva(?) niṣkalaṃ vidu ||
pratyekākṣaramekaikaṃ dīkṣā kuryācchivoditaiḥ |
maṃtrai sarvaśca deveśe pūrṇāhuti niyotayet ||
10a)
evaṃ yo dīkṣitā devi sarvakāmaphalaṃ labhet |
ekoccāreṇa vā devi janmasthānācchivāvadhiṃ ||
ālokya manasā dhyānaṃ nityā tantraṃ vitānitaṃ |
pūrṇāhuti pradānaṃ tu dīkṣā nirvānadā bhavet ||
bhuktidā muktidā caiva sadāśiva padaṃ vrajet |
kathite ṣommahābhīme dīkṣā pratyaya saṃyutā ||
agnikāryamato vakṣye śṛṇupārvati tatvataḥ |
kuṇḍasaṃskārasaṃsuddhi vahnisaṃskārasaṃyutaṃ ||
kṛtvā homaprakartavyaṃ bhūtidaṃ paramaṃ padaṃ |
karpūrāgarusaṃyuktaṃ guggulu yadi homayet ||
vidyeśvara pada prāpti prāptānte mokṣamāpnuyāt |
kāsmīra hāne indratvaṃ tadbhogānī patirbhavet ||
raktacandana homaṃ tu kuśumbhavāśu madhyame |
- *? bhogāmavāpnoti sūryabhoga pradarśanaṃ ||
lājā homān mahādevi candrabhāgāpiko bhavet |
nāgakeśarapunnāgaṃ homavidyā dharo bhavet ||
kadamba vakulairhomādyakṣiṇībhi prasādhayet |
jātīkuśumalakṣantu hutvā gandharva bhogabhāk ||
karavīraka puṣpāṇāṃ hutvā strī tu vaśo bhavet |
10b)
vaṃdhūka kiṃśukaṃ hutvā avaśyaṃ vaśagaṃ bhavet |
girikarṇikapuṣpāṇi hutvā vai brāhmaṇo vasaḥ ||
kāmamardaka * *? stu hutaistai kṣatriyo vaśaḥ |
kiṃkarā * *? vaśyā vai śūdrāṇāṃ māṣapannakauḥ ||
raktacotpalakai veśyā rājapatnī tu va *? bhā |
rājaputraṃ gureśāni vaśyāstu na *? mālikā ||
caṃpakā pāṭalādīni hutvā śriyamavāpnuyāt |
- ? lva homena vai rājyaṃ cakravarti tvamambujaiḥ ||
priyaṃgu kadalī puṣpai sarvasatvavaśaṃ nayet |
palā *? kunmalai sāndrai dūrvāyā cāṃkuraiḥ śubhaiḥ ||
sarvavyā *? prasamanaṃ homād bhavati pārvati |
bhakṣyabhojyaṃ pānaiśca hutaistaissarva sampadaḥ ||
yaccānyadapi mānsasya ho *? yettṛmadhuplutaṃ |
tadakṣayaṃ mahādevi satpannāstyatra saṃśayaḥ ||
pūjayā labhate pūjāṃ jāpe na ca prasiddhyati |
agnikārye vibhūtistu saubhāgyaṃ kāryasiddhayaḥ ||
dhyānā kṛtva pratyayaṃ ca saṃnidhānaṃ susaṃpadaṃ |
11a)
evaṃ homaṃ tu vikhyātaṃ ante pūrṇāhutiṃ hunet |
vauṣaḍāntaṃ mahādevi * * * * * * *? t ||
ata ūrddhantava snehādupadeśaṃ vadāmyahaṃ |
saṃcintya śvāsa niścintya cintācintavivarjitaṃ ||
upadeśaṃ tridhāvakṣye * *? pārvati tatvataḥ |
saṇcinto cāthaniścintya cintā * * * *? rjitaḥ ||
tejo rūpaṃ tathā viṃduṃ nādākhyaṃ cāla priye |
saṇcintya cintanīyaṃ tu dākārādi prayogata ||
- * * *? dgatāndevī raktāraktāmvarāṃ śubhāṃ |
pākuśadharā dīptāṃ puṣpacāpodyatāṃ *? rāṃ ||
puṣpa vā * * *? devī caturhastopaśobhitāṃ |
ārūḍhādi ca rūpe tu rathe ratha vare śubhe ||
anantā *? mahādevi catusiṃhāsanānvite |
dharmajñānādi vairāgyaṃ aiśvaryaṃ siṃha *? kaṃ ||
tatrārūḍhastu madano rathavāha svayaṃ manaḥ |
puṣpacāpaśaravyagrā pratyālīḍhāsana * *? ||
- * *? vāha i * *? tatrasthā paramā kalā |
11b)
sūryamadhyai sthitañcandra tanmadhye vahni maṇḍalaṃ |
tadantarvartinī devī saumyāsaumya su * * *? ||
padmarāga pratīkāśaṃ taḍintarala saṃnibhaṃ |
hṛdgataṃ sādhyanāmaṃ tu saṃcintya dhyānamucyate ||
kāraṇaṃ dhyānayogena * * *? yena ca priye |
kuṇḍalyākārarūpeṇa cintyācintya sa ucyate ||
na manānyapi maṃtavyo na mantāda * *? rvati |
sarva tatva vinirmuktaṃ sarvakārya vivarjitaṃ ||
- *? dhāravinirmuktaṃ sarvakāraṇavarjita |
kā *? karaṇakartavyaṃ rūpādi parivarjitaṃ ||
etad yogavaraṃ śubhraṃ niścintyaṃ tava bhāṣita |
yāvat siddhi dvayoraṇyāḥ pratyayāścaiva cātra tu ||
karmāṇi yāni mātrāṇi tatvaṃ pratyā bhavaṃti te |
etat saṃkṣepatassāraṃ nityātantramudāhṛtaṃ ||
na śiṣyāya pradātavyaṃ na putrāya kadācana |
guru devāgni bhaktāya dātavyaṃ kaulasaṃgrahaṃ ||
anyathā yaḥ prayaccheta sa bhavet siddhinārakaṃ |
suparīkṣitā dānād vai sarvasiddhi phalodayaṃ ||
iti nityākaula pañcamapaṭalaḥ ||
12a)
devyuvāca ||
bhagavan sarvamākhyātaṃ yanmayā paripṛcchitaṃ |
yantrādhikāraṇaṃ bruhi yogamārga prakautukaṃ ||
bhairava uvāca ||
ādau mṛtyuñjayaṃ vakṣye tava snehāt kṛṣodari |
hāntaṃ vindu samāyuktaṃ pa sa madhyagataṃ cayat ||
śāntopari sthitaṃ kāryaṃ bhāntena ca samanvitaṃ |
tṛtīyaṃ ka ḹ madhyasthaṃ śṛṣṭivat sahitaṃ kuru ||
vidyāyātyanta saṃyuktaṃ tṛkametat sumadhyame |
mahāmṛtyu prasamanaṃ ityupadravanāsanaṃ ||
likhitvā tu mahādevi svanāma sahitaṃ bhuje |
kaṇṭhe vā parameśāni dhāraṇā mṛtyujid bhavet ||
amṛtā yā *? samidhā tṛsaṃdhyoktā yadā tale |
na samarthāyamastasyā hiṃsituṃ romameva tu ||
cchalamadhyagataṃ * *? ū pha madhyoparisthitaṃ |
vinduyuktā mahādevi hṛllekhā parameśvari ||
mādyayuktāstu trailokya ākarṣaya * *? ṣitaḥ |
dha sa madhyagataṃ tatvaṃ cchādyasyoparisaṃsthitaṃ ||
hāntena bhedanaṃ kuryād viṃdu yuktaṃ mahānkuśaṃ |
anena * * *? veśī vaśaṃ kuryājjagatrayaṃ ||
12b)
ṭa ḍha madhyagataṃ gṛhya vādyena tu vibheditaṃ |
dvitīyaṃ pa na madhyasthaṃ tadante haya madhya * *? ||
- *? taṃ vidyayādyanta paramāpyāyanaṃ smṛtaṃ |
na ga madhya sthitaṃ varṇaṃ śṛṣṭikṛt sahitaṃ kuru ||
amṛtī karaṇaṃ proktaṃ * * *? pyācca śundari |
havanān kurute śānti likhyadhāryaṃ svadehataḥ ||
amṛtī karaṇaṃ proktaṃ kṣīnaye * *? varddhanaṃ |
pha ja madhya gataṃ bījaṃ nirviṣīkaraṇaṃ paraṃ ||
ekārādyaṃ mahābījaṃ ādyaṃtaṃ kṛta vidyayā |
- ? mbhanaṃ sarva kāryeṣu pītampīto pacārataḥ ||
cchādyaviṃdu samāyuktaṃ vahnimaṇḍalamadhyagaṃ |
vidyāyā sahitaṃ bhadre stobhadāghajvarādiṣu ||
māraṇaṃ caiva kartavyā kṣudra karma karā parā |
ogamadhyagataṃ gṛhya maṇḍalasthaṃ sa viṃdukaṃ ||
vidyayādyanta saṃyuktaṃ paramuccāṭanaṃ smṛtaṃ |
kṛṣṇākṛṣṇopacāreṇa vāyavyāgmukha sthitaḥ ||
phalamadhyagataṃ vartu śāntasyoparisaṃsthitaṃ |
sa viṃdukopanaṃ kuryā prīti yukteṣu śundari ||
dampatyo prabhurbhṛtyaiśca prīti yukteṣu nityasaḥ |
13)
paramaṃ kopa jananaṃ nātra kārya vicāraṇāt |
o ṭha madhyagataṃ bījaṃ tadante patitaṃ kuru ||
evamadhyagataṃ bījaṃ yāntaṃ yojya tathā priye |
aṃte visarga sahitaṃ mārayet tṛdaśānyapi ||
kalā dvādaśasaṃyuktaṃ sūryamaṇḍalamadhyagaṃ |
jvālāmālā kulaṃ dīptaṃ tanmadhye parameśvarī ||
bhidyantī sarvamarmāṇi hṛccakrānta vyavasthitaṃ |
karoti paramaṃ stobhaṃ tava samyagudāhṛta ||
ṣoḍaśasvarasaṃyuktaṃ saṃpūrṇaṃ candramaṇḍalaṃ |
drutaṃ kanaka saṃkāśaṃ galantu hi na pāṇḍaraṃ ||
cintyā devī mahādevī sarvakāmārtha sādhanī |
yadabhīṣṭaṃ * *? na sā cintyā tatva vibhāvayet ||
idānīṃ paramaṃ sāraṃ yogasārasamuccayaṃ |
anākhye yantavā * *? tvayā gopyamidaṃ priye ||
yāvanta sarvayogendra rudvā bhairavarūpiṇī |
tāvadruccā mahāraktaṃ hṛdaye yo * * *? ri ||
etad yogaṃ samākhyāmi mama drohā gurudruhā |
kūrmādhāraṃ tu subhage dehamākra yāvati ||
cakrapañca
Vollständiger Sanskrittext in Devanagari
Hinweis zur Quelle
Die Devanagari-Fassung folgt vollständig der bereitgestellten Quelle. Beschädigte und fehlende Stellen werden nicht geglättet. Jede Sanskritzeile endet mit `
`.
प्रागुक्तमासनं न्यस्त्वा षट्कोणं वह्निमण्डलं |
तन्मध्यवर्तिनी * * * * * * * * * *##?
- * * * * * * *? चारुरूपां ममाहरां |
लावण्यं कान्ति विभवाक्षीवानन निभेक्षणा ||
- * * * * * * * * * * * *
- *? लं |
वाह्य मृनाल सदृश्यं पिनोन्नत पयोधरां ||
पुष्पचा * * * * * * * * * * *
- *? |
- ? क्त शेखर संपूर्णां पात्रहस्तां शुभाननां ||
बीजपूरकह * * * * * * * * * *? |
रां रक्तां रक्तान्ता यत * * *? ||
जटामकुटधारिण्यां त्रिने * * * * * *? |
- * * * * * *? रां रक्तपुष्पविराजितां ||
रक्तांगरागजननीरंजयतीमिदं जगत् |
- * * * * * * * * * * *?
वने स्थिता ||
तत्पार्श्ववर्तीसशरः पूर्वानन्तव्यवस्थिता |
अनेनैव च रूपेण चक्रव्याप्य * * * *? ||
- * * *? तु नामानि कथयामि तनोदरि |
हृल्लेखा क्लेदनी नंदा क्षोभनी मदनातुरा ||
निरजनारागवती * * * * * * * *? |
२अ)
- * * * * * * * * * * *?
दनावती ||
खे कला द्रावनी चैव तथा वेगवती वरा |
एकादशैता देव्यास्ते मदना द्वादश स्मृतः ||
आरकेष्टन्तराषु चक्रं व्याप्य व्यवस्थितं |
करभोरु महाचक्रं पूजयेत सुमध्य मे ||
रर्च रन्ता? पचारेण तस्य * * * * * *? |
तालनिवाशिन्या क्षुभ्यंते न्यास योषितः ||
आद्यक्षर स्वनाना तु ज * * * * * * *? |
- * *? यजनाल्लोके कामवद्विचरे महीं ||
राज्यपाद प्रचारं तु तथा * * * * * *? |
- * * * * *? नार्यो वसगा स्मरणेन तु ||
देव्यास्तु रक्त वसना रक्तान्ता * * * * *? |
- * * * * * * *? नीलोत्पलकराशुभा ||
मदनातुरा तुता सर्व सर्वाक्षी * * * *? |
- * * * * * * * * *?
धूपश्रगादिभिः ||
ध्यानं कुर्यात् परं भद्रे यथावत् तद् वदाम्यहं |
जन्म * * * * * * * * * * * *
- *? ||
इन्द्रगोपकसंकाशा स्वस्था स्वच्छन्द चारिणी |
नभस्थलं * * * * * * * * * * *
- ? ||
२ब्)
- * * * *? मीकारं एदमध्येन संस्थितं |
एवमध्ये टकाराख्यं एकाराद्यंलमालिखेत् ||
एत * * * * * * * * * * * *##?
ऋ ल मध्ये षकारं तु षाद्यंप्स सान्तगण्यशः ||
टाद्यं शून्यं टकारान्ते धक * * * * * *? |
- * * *? विसर्गम्वै लिख्यमेवम्यविच्छुभं ||
एवस्मात् परमा विद्या प्रोद्वरामि * * * *? |
- * * * * * *? क्तं विद्या देवी ससंयुतं ||
चक्रविन्यासयोगेन द्रावणी सर्वयोषिता |
- * * * * * * * * * *? श्य
प्रवर्द्धनीं ||
भोगदा मोक्षदा विद्या दशैकाक्षर लक्षिता |
दारिद्र नाशनी * * * * * * * * *? रा ||
टाद्यमाद्यसमायुक्तं भान्ते न च समन्वितं |
च्छाद्योपरिस्थितद्देवि * * * * * * * *? ||
ध स मध्यगतं बीजं ष ह मध्योपरिस्थितं |
यान्तमूध्नं महादेविं विंदुयुक्तं द्वितीयकं ||
ष * * * * * * * *? द्येन तु विभेदितं |
तृतीय कथितं बीजं चतुर्थं काद्य बिंदुकं ||
न ख मध्य गतं यच्च फान्तेन * * * * *? |
३अ)
- ? न्त भिंनं फ ऊ मध्य स्थित तं पञ्चमाक्षरं |
ष स मध्य स्थितं षष्ठं यान्ते न च विभेदितं ||
- * * * * * * *? चाद्य इकार वत्सले |
अष्टमं ऐघ्म? मध्य मध्यस्थं ऋ ऌ मध्यं नवमं स्मृतं
||
प स मध्यगतं गृह्यं छकारा * * * * *? |
- * *? कथितं देवि ध व मध्य गतं परं ||
क ल मध्येन संभिनं एकादश ममक्षरं |
- * * * * * * * *? क्त्रं
त्रिदशडामरं ||
एषा देवी महाविद्या नित्याख्या च सु मध्यमे |
आद्यंतर हि * * * * * * * *? साधनी ||
न चास्य दीपनादेयं आद्यं तेन च दीपितं |
दीपनात् परमे शा * * * * * * * * *?
||
उद्धरिष्याम्यहं देवि कामदेवं ससायकं |
फान्तबिंदु समायुक्तं शि * * * * * * *? ||
- * * * *? सदृशं कामसर्वांग संस्थितं |
ऋ ऌ मध्य गतं गृह्य ककाराद्युपरिस्थितं ||
विंदुना * * * * * * * * * * *
- ? नं |
स्मरमेतत् समाख्याता शृणु पार्वति सायकां ||
स प मध्यगतं ऊच्छ मध्ये * * * * * *? |
३ब्)
- * * *? स्मरसाध्यं रक्तन्तदमृतस्थितं ||
एवं मंत्री सदाध्यायज्जपन्नि * * * * *? |
- * * * * * * * * * *?
गृहणीमपि ||
यदिच्छेत् साधकवरं त्रैलोक्यवशमानयेत् |
गुह्ये * * * * * * * * * * * *
- *? ||
लापाच्चन्द्र पथगा(?) पूर्व भुक्ता वशी भवेत् |
तस्य गुह्य * * * * * * * * * * *
- ? ||
त्वा तु हृदये आनीत्वा कर्षयेद् वलात् |
सप्तरात्रे सुर * * * * * * * * * *##?
- * *? नां कुलस्त्रीणां अन्तपुरनिवाशिनां |
नामान्तदीयशु * * * * * * * * *
- ? ||
- * * * * * * * *? ता तु चंपक
प्रख्य ||
नर्यान्ती पूर्ववच्चरन् |
तन्मध्य गतं दाकारं स * * * * * * *? |
- * *? स्तम्भनन्तस्य विवादे विघ्नमेव च ||
कार्यारंभे तथा शैन्य स्तम्भने गर्भसंततौ |
सर्वस्त * * * * * * * * *? क्रमेव वा
||
कृष्णभृङ्ग प्रतीकासं पूर्ववच्छाङ्करी कलां |
चिन्त्येत मध्यगं शाध्यं तदाधारं विचिन्तयेत् ||
- *?
Fओलिओ ४-५ इस् मिस्सिन्ग्
६अ)
- *? च्चक्रं महाभागे च्छिन्दे मर्मान्तराणि तु |
तत् कृत्वा खण्डखण्डानि मारयत्यविसंकितं ||
धूम्रवर्णा म * * *? चक्रम्वात्र तदा कृति |
भ्रममानं महावेगादुच्चाटयति पर्वताः ||
एवमन्यानि कर्मानि * * * * * * *? रा |
तन्त्र तन्त्रान्तरानिस्फतानि साधयते शिवा ||
इति नित्याकौल * * * * * * * *? यः पटलः
|
अथान्यं संप्रवक्ष्यामि प्रयोगम्भुवि दुर्लभं |
- * * * * * * * * * *?
यावदा गतै ||
अंगुल्यान्तरितं नाम साध्य तु विचित्र * *? |
- * * * * * * * * * *?
र्भितमेव वा ||
वध्वा तु योनि मुद्रा च वशी कुर्यान्न शंस *? |
- * * * * * * * * * * *
- ? रोहिता ||
मुद्रा प्रभाव वसगा क्षुभ्यंते सर्वयोषितां |
प्रयच्छन्ती * * * * * * * * * * *
- ? ||
- * *? युवसास्तस्य तद् वियोगे मृयन्ति च |
व्रत युक्तेन तत्कार्यं व्रत * * * * * *? ||
६ब्)
- * * * * * * * * * *? त्या
व्रतं शुभः |
६ब्)
रक्ताम्वर धरा मन्त्री रक्तमाल्यानुलेपनं |
कज्जलांजित नेत्रस्तु पादौ चार * * * *? ||
- *? कुशधरो सानीधनुशरकरोथवा |
ताम्बूलपूरितमुखो धूपा मोद सुधूपितं ||
त्रिसंध्यन्तु * * * * * * *? रवरार्चिते |
क्षोभयंति हि तस्यैव सशुराशुर योषितः ||
स्मरवाणहणी तूण्ड * * * * *? पीडितां |
श्रवकुधान कल्लोला लालितोरुयुगस्थलौ ||
क्षुभ्यंते देवकन्यास्तु * * * *? स्तु का कथा |
अष्टोत्तर शतस्यान्ते वाणमेकं प्रयोजयेत् ||
एवं पंचशतं जप्त्वा पंचवाण प्रमुंचयेत् |
कामवाणवलाविद्वामृध्निकामांकुशाहता ||
सप्ताहादानयेत् मंत्री यदि साक्षादरुन्धती |
नद्यौघं तुंगप्राकारा गो पुराटालसंस्थिताः ||
लंघयित्वा समायानि गतैरपि सुरक्षिता |
व्रतमुद्रासमायुक्तं साधकं सिद्धिभाग्भवेत् ||
देवकन्या तथा नागी गान्धर्वी यक्ष कन्यका |
७अ)
विद्याधरीश्वरी चैव तथा मानुषयोषितः |
सप्तषट्पंचचत्वारि स्त्रि द्वि एकगणं प्रिये ||
व्रतमन्त्र प्रभावेन मासत किंकरी भवेत् |
मुद्रावध्वं प्रवक्ष्यामि शृणु पार्वति यत्नतः ||
सन्मुखौ तु करौ कृत्वा अन्योन्या लय कृता |
मध्यमे द्वे समुल्लस्य संलग्ने तु परस्परं ||
तर्जनीभ्यां समाक्रान्ते सम्यगं तुङ्ग?नमिके |
अंगुष्टौ तु समौ कृत्वा मध्यमा तु कनिष्ठिकौ ||
एषा ते योनि मुद्रा तु क्षोभणी सर्वदो *? तां |
निर्मथ्य हस्तौ वेगेन यावन्मौष्टौ सुमध्यमे ||
तदेव मुद्रा वध्नीया पूर्ववद्वसमान *? |
- यं मुद्रा न वध्नीया गुरुदाराग्रतः प्रिये ||
महाक्षोभकरी देवी तस्मादेकान्ततः * *? |
- *? ध्यगतं नामं यस्य यस्यं तु संस्मरेत् ||
रक्तारक्ताक्षरैर्देवी स्मरणाद्वसकृज्जगत् |
साध्य * * * * * * *? त्वातदुपरिस्थितं ||
रक्ता देवी स्मरेन् मंत्री स भवेद् दासवद् वसः |
इति नित्याकौल त * * * * * * * *? ||
७ब्)
देव्युवाच ||
कथितं स रहस्यं तु मंत्रमुद्रा व्रता तथा |
इदानीं प्रत्यया ये तु ब्रुहि मे त्रिपुरान्तक ||
वाहो कथयस्व यथार्थतः |
भैरव उवाच ||
रक्तशूत्र गतां देवी पद्मराग * * * *? |
- * *? ज्रा? करं मेघ हूंकारं सुघनी भवेत् |
एवं सा रक्तशूत्र *? निर्यांता सुघानां * *? |
- * *? भ्रान्त सुस्रो *? वन्मस्थानाद्विनिशृतं ||
गजपुस्करसंकासं निर्यातं प्रविशं हृ *? |
- * * * * *? साध्यं ललाटवध्य आनयेत् ||
स्वहृत्पद्मगतं ध्यात्वा आकर्षं परमो मतं |
- * * * * * * *? रक्तजालकसंनिहं ||
तेनाच्छाद्य वियन्मार्ग भुवनानि दिशोदशः |
आकर्षयति यन्न * * * * *? |
नीलशूत्रं द्विधा भूतं नीलकाका कृतिं स्मरेत् |
द्वितीयं कौषिकाकारं निर्यान्तं ब्रह्म * * *? ||
८अ)
- * * *? ष्टितौ द्वौ तु साध्यौ प्रीति युतौ यदि |
आनीतौ हृदये तौ तु अपान घटयेत् ततः ||
अत्य * * * * * * * *? द्विष्टौ सुमध्यमे |
अत्यर्थं भवते भद्रे यदि योग न मुञ्चति ||
धूम्राकारं स्मरेत् मंत्रं वा * * * * * * *##?
साध्य तु प्रेरिता तेन नीयते वायवी दिशं ||
उच्चाटयति वेगेन मेरु तुल्य * * * *? |
शूत्र निभा देवीन्तया संवेष्ट्य यन्नतः ||
साध्यन्तदुपरे सम्यक् स्तम्भितस्तु भ * * *? |
- * *? म्भमननैव प्रकारेण तु दापयेत् ||
नित्या देवी सदा * *? ल्का संपूर्णा वक्त्र * *? |
- * *? नाक्तशूत्रैण पुस्तकेन तु सोभिता ||
कदम्बवनम * *? पविसती स्वक * *? |
- * * * *? तं तत्वं शान्तस्योपरिभूषितं ||
तद्विसर्गेन सहितं विद्यायांते स्थितं जयेत् |
निर्यान्त * * * * * * *? वेगेन चाविसेत् ||
८ब्)
हृद्गुहान्तर्गतं कृत्वा मासाद्वाचाम्पतिर्भवेत् |
सर्ववाङ्मय वेत्तासौ * * * * * * *? वेत् ||
कार्यकर्ता महादेवि लक्षजापाद् भवेत् नरः |
तत्सूत्रं मारणी कृष्णं शितं शुक्ला कृतिं स्मर ||
- * * * * *? विद्व स्मृत्वा मारयते चिरात् |
प्रत्या नयनमथवा करोति कृपया भवेत् ||
शुक्ला तंतु * * * * *? हश्रशशि सन्निभं |
वहवा मृतक * *? फेन लोलाकुलाकुलं |
मूर्ध्नि दश स्थित * * * * *? मप्यमृतं भवेत् |
वाक् स्तोभे वज्र सदृसाच्छिन्दन्ती रसनान्तरं ||
सूर्याकारा कृतिं वापि * * *? स्मृत्वा तु वेधयेत् |
विद्वान् वाचस्पति सम्यक् सोपि मुको भवेच्चिरात् ||
प्रलालसूत्र *? त्रा भावि सन्ती व्योममण्डलं |
अंगमर्माणि च्छिन्दन्ती प्रविसन्तीं स्वकेतनै ||
अपान यावतं स्थाप्य सिद्धि हानिन्तु तस्य वै |
भवते नात्र सन्देह शान्तिकर्म महोच्यते ||
क्षीरधारा कृतिं तन्तु विषन्ती ब्रह्मरंध्रकं |
तेन साध्यं महाप्रोच्य सर्वशान्ति करः परः ||
९अ)
कला षोडश या हृस्था हिमकुन्देन्दु पाण्डरा |
आद्यन्ते विद्यया योगा एकैकाक्षर योगतः ||
हृद्गुहान्ता विनिष्क्रान्ता प्लावयेद् व्योममण्डलं |
प्रति प्रति स्मरेद् देवी षट्मासा मृत्युजिद् भवेत् ||
संपूर्णकायो शुभगः सर्वतः प्रियदर्शनः |
होमविच्छास्त्रवन्तो यो दीक्षितः शास्त्रसिद्धिभाक् ||
इति नित्याकौल चतुर्थपटलः ||
देव्युवाच ||
देवदेवं महादेव दीक्षा ब्रुहि समासतः |
अग्निकार्यन्त विधिवदुपदेशं सकौतुकं ||
सा * * * *? कं देव्या उच्चारोच्चार लक्षणं |
भैरव उवाच ||
- * *? क्षा समासेन तव स्नेहाद्वदाम्यहं |
गुणवान् सत्वसंपंनो प्राक् सिष्यं सुपरीक्षयेत् ||
- * * * *? निष्पंनं दीक्षाकार्या तनूदरि |
पूर्वन्तु मण्डलं लिख्य शालिपिष्ट मयेन तु ||
रजः सिन्दूर याते * * * * * * *? पिवा |
षट्कोण पूर्वमुद्दिष्टं पूजापूर्व क्रमेण तु ||
रक्तवस्त्रा वृतं कृत्वा विद्यालब्ध्वा तु योजये |
९ब्)
- * * * * *? च्छाद्य रक्त नैवाथ वाससा |
रक्तपुष्पांजलि पूर्णा रक्तवन्नसमन्वितां ||
क्षिपापयेत तन्मध्ये शक्त्यान्तं नाम कल्पयेत् |
ततोग्नि स्थानमाशीन दीक्षयेत विचक्षणः ||
कुण्डं कृत्वा तु पद्माङ्कमथवा कामतः प्रिये |
शांतिके चतुरश्रन्तु पौष्टिके वर्तुलं भवेत् ||
अभिचारे तृकोणं तु वश्यार्थे चार्द्ध * * *? |
सर्वकाम प्रदं कुण्डं पद्माकारं सुरेश्वरि ||
आष्वानं तत्र संकल्प्य यन्त्रभोगादि कारकं |
पासच्छेदं सुरस्रेष्ठि तत्वे तत्वे तु कारयेत् ||
एकादशा प्रदादीजा(?) विपरीत क्रमेन तु |
पार्थिवादि प्रकृत्यान्तं प्रथमं तु पदं स्मरेत् ||
तदूर्द्धे पौरुषं तत्वं गुणत्रयसमन्वितं |
तृतीयं नियतिर्तत्वं कामतत्वं चतुर्थकं ||
पंचमं रागतत्वं तु अविद्याख्यन्तु षष्ठकं |
सप्तमं वै कलातत्वं मायाख्ये अष्टमं स्मृतं ||
विद्या तत्वं तु नवमं विद्येश्वर परं पदं |
एकादशन्तु सकलं सपंव(?) निष्कलं विदु ||
प्रत्येकाक्षरमेकैकं दीक्षा कुर्याच्छिवोदितैः |
मंत्रै सर्वश्च देवेशे पूर्णाहुति नियोतयेत् ||
१०अ)
एवं यो दीक्षिता देवि सर्वकामफलं लभेत् |
एकोच्चारेण वा देवि जन्मस्थानाच्छिवावधिं ||
आलोक्य मनसा ध्यानं नित्या तन्त्रं वितानितं |
पूर्णाहुति प्रदानं तु दीक्षा निर्वानदा भवेत् ||
भुक्तिदा मुक्तिदा चैव सदाशिव पदं व्रजेत् |
कथिते षोम्महाभीमे दीक्षा प्रत्यय संयुता ||
अग्निकार्यमतो वक्ष्ये शृणुपार्वति तत्वतः |
कुण्डसंस्कारसंसुद्धि वह्निसंस्कारसंयुतं ||
कृत्वा होमप्रकर्तव्यं भूतिदं परमं पदं |
कर्पूरागरुसंयुक्तं गुग्गुलु यदि होमयेत् ||
विद्येश्वर पद प्राप्ति प्राप्तान्ते मोक्षमाप्नुयात् |
कास्मीर हाने इन्द्रत्वं तद्भोगानी पतिर्भवेत् ||
रक्तचन्दन होमं तु कुशुम्भवाशु मध्यमे |
- *? भोगामवाप्नोति सूर्यभोग प्रदर्शनं ||
लाजा होमान् महादेवि चन्द्रभागापिको भवेत् |
नागकेशरपुन्नागं होमविद्या धरो भवेत् ||
कदम्ब वकुलैर्होमाद्यक्षिणीभि प्रसाधयेत् |
जातीकुशुमलक्षन्तु हुत्वा गन्धर्व भोगभाक् ||
करवीरक पुष्पाणां हुत्वा स्त्री तु वशो भवेत् |
१०ब्)
वंधूक किंशुकं हुत्वा अवश्यं वशगं भवेत् |
गिरिकर्णिकपुष्पाणि हुत्वा वै ब्राह्मणो वसः ||
काममर्दक * *? स्तु हुतैस्तै क्षत्रियो वशः |
किंकरा * *? वश्या वै शूद्राणां माषपन्नकौः ||
रक्तचोत्पलकै वेश्या राजपत्नी तु व *? भा |
राजपुत्रं गुरेशानि वश्यास्तु न *? मालिका ||
चंपका पाटलादीनि हुत्वा श्रियमवाप्नुयात् |
- ? ल्व होमेन वै राज्यं चक्रवर्ति त्वमम्बुजैः ||
प्रियंगु कदली पुष्पै सर्वसत्ववशं नयेत् |
पला *? कुन्मलै सान्द्रै दूर्वाया चांकुरैः शुभैः ||
सर्वव्या *? प्रसमनं होमाद् भवति पार्वति |
भक्ष्यभोज्यं पानैश्च हुतैस्तैस्सर्व सम्पदः ||
यच्चान्यदपि मान्सस्य हो *? येत्तृमधुप्लुतं |
तदक्षयं महादेवि सत्पन्नास्त्यत्र संशयः ||
पूजया लभते पूजां जापे न च प्रसिद्ध्यति |
अग्निकार्ये विभूतिस्तु सौभाग्यं कार्यसिद्धयः ||
ध्याना कृत्व प्रत्ययं च संनिधानं सुसंपदं |
११अ)
एवं होमं तु विख्यातं अन्ते पूर्णाहुतिं हुनेत् |
वौषडान्तं महादेवि * * * * * * *? त् ||
अत ऊर्द्धन्तव स्नेहादुपदेशं वदाम्यहं |
संचिन्त्य श्वास निश्चिन्त्य चिन्ताचिन्तविवर्जितं ||
उपदेशं त्रिधावक्ष्ये * *? पार्वति तत्वतः |
सण्चिन्तो चाथनिश्चिन्त्य चिन्ता * * * *? र्जितः ||
तेजो रूपं तथा विंदुं नादाख्यं चाल प्रिये |
सण्चिन्त्य चिन्तनीयं तु दाकारादि प्रयोगत ||
- * * *? द्गतान्देवी रक्तारक्ताम्वरां शुभां |
पाकुशधरा दीप्तां पुष्पचापोद्यतां *? रां ||
पुष्प वा * * *? देवी चतुर्हस्तोपशोभितां |
आरूढादि च रूपे तु रथे रथ वरे शुभे ||
अनन्ता *? महादेवि चतुसिंहासनान्विते |
धर्मज्ञानादि वैराग्यं ऐश्वर्यं सिंह *? कं ||
तत्रारूढस्तु मदनो रथवाह स्वयं मनः |
पुष्पचापशरव्यग्रा प्रत्यालीढासन * *? ||
- * *? वाह इ * *? तत्रस्था परमा कला |
११ब्)
सूर्यमध्यै स्थितञ्चन्द्र तन्मध्ये वह्नि मण्डलं |
तदन्तर्वर्तिनी देवी सौम्यासौम्य सु * * *? ||
पद्मराग प्रतीकाशं तडिन्तरल संनिभं |
हृद्गतं साध्यनामं तु संचिन्त्य ध्यानमुच्यते ||
कारणं ध्यानयोगेन * * *? येन च प्रिये |
कुण्डल्याकाररूपेण चिन्त्याचिन्त्य स उच्यते ||
न मनान्यपि मंतव्यो न मन्ताद * *? र्वति |
सर्व तत्व विनिर्मुक्तं सर्वकार्य विवर्जितं ||
- *? धारविनिर्मुक्तं सर्वकारणवर्जित |
का *? करणकर्तव्यं रूपादि परिवर्जितं ||
एतद् योगवरं शुभ्रं निश्चिन्त्यं तव भाषित |
यावत् सिद्धि द्वयोरण्याः प्रत्ययाश्चैव चात्र तु ||
कर्माणि यानि मात्राणि तत्वं प्रत्या भवंति ते |
एतत् संक्षेपतस्सारं नित्यातन्त्रमुदाहृतं ||
न शिष्याय प्रदातव्यं न पुत्राय कदाचन |
गुरु देवाग्नि भक्ताय दातव्यं कौलसंग्रहं ||
अन्यथा यः प्रयच्छेत स भवेत् सिद्धिनारकं |
सुपरीक्षिता दानाद् वै सर्वसिद्धि फलोदयं ||
इति नित्याकौल पञ्चमपटलः ||
१२अ)
देव्युवाच ||
भगवन् सर्वमाख्यातं यन्मया परिपृच्छितं |
यन्त्राधिकारणं ब्रुहि योगमार्ग प्रकौतुकं ||
भैरव उवाच ||
आदौ मृत्युञ्जयं वक्ष्ये तव स्नेहात् कृषोदरि |
हान्तं विन्दु समायुक्तं प स मध्यगतं चयत् ||
शान्तोपरि स्थितं कार्यं भान्तेन च समन्वितं |
तृतीयं क ॡ मध्यस्थं शृष्टिवत् सहितं कुरु ||
विद्यायात्यन्त संयुक्तं तृकमेतत् सुमध्यमे |
महामृत्यु प्रसमनं इत्युपद्रवनासनं ||
लिखित्वा तु महादेवि स्वनाम सहितं भुजे |
कण्ठे वा परमेशानि धारणा मृत्युजिद् भवेत् ||
अमृता या *? समिधा तृसंध्योक्ता यदा तले |
न समर्थायमस्तस्या हिंसितुं रोममेव तु ||
च्छलमध्यगतं * *? ऊ फ मध्योपरिस्थितं |
विन्दुयुक्ता महादेवि हृल्लेखा परमेश्वरि ||
माद्ययुक्तास्तु त्रैलोक्य आकर्षय * *? षितः |
ध स मध्यगतं तत्वं च्छाद्यस्योपरिसंस्थितं ||
हान्तेन भेदनं कुर्याद् विंदु युक्तं महान्कुशं |
अनेन * * *? वेशी वशं कुर्याज्जगत्रयं ||
१२ब्)
ट ढ मध्यगतं गृह्य वाद्येन तु विभेदितं |
द्वितीयं प न मध्यस्थं तदन्ते हय मध्य * *? ||
- *? तं विद्ययाद्यन्त परमाप्यायनं स्मृतं |
न ग मध्य स्थितं वर्णं शृष्टिकृत् सहितं कुरु ||
अमृती करणं प्रोक्तं * * *? प्याच्च शुन्दरि |
हवनान् कुरुते शान्ति लिख्यधार्यं स्वदेहतः ||
अमृती करणं प्रोक्तं क्षीनये * *? वर्द्धनं |
फ ज मध्य गतं बीजं निर्विषीकरणं परं ||
एकाराद्यं महाबीजं आद्यंतं कृत विद्यया |
- ? म्भनं सर्व कार्येषु पीतम्पीतो पचारतः ||
च्छाद्यविंदु समायुक्तं वह्निमण्डलमध्यगं |
विद्याया सहितं भद्रे स्तोभदाघज्वरादिषु ||
मारणं चैव कर्तव्या क्षुद्र कर्म करा परा |
ओगमध्यगतं गृह्य मण्डलस्थं स विंदुकं ||
विद्ययाद्यन्त संयुक्तं परमुच्चाटनं स्मृतं |
कृष्णाकृष्णोपचारेण वायव्याग्मुख स्थितः ||
फलमध्यगतं वर्तु शान्तस्योपरिसंस्थितं |
स विंदुकोपनं कुर्या प्रीति युक्तेषु शुन्दरि ||
दम्पत्यो प्रभुर्भृत्यैश्च प्रीति युक्तेषु नित्यसः |
१३)
परमं कोप जननं नात्र कार्य विचारणात् |
ओ ठ मध्यगतं बीजं तदन्ते पतितं कुरु ||
एवमध्यगतं बीजं यान्तं योज्य तथा प्रिये |
अंते विसर्ग सहितं मारयेत् तृदशान्यपि ||
कला द्वादशसंयुक्तं सूर्यमण्डलमध्यगं |
ज्वालामाला कुलं दीप्तं तन्मध्ये परमेश्वरी ||
भिद्यन्ती सर्वमर्माणि हृच्चक्रान्त व्यवस्थितं |
करोति परमं स्तोभं तव सम्यगुदाहृत ||
षोडशस्वरसंयुक्तं संपूर्णं चन्द्रमण्डलं |
द्रुतं कनक संकाशं गलन्तु हि न पाण्डरं ||
चिन्त्या देवी महादेवी सर्वकामार्थ साधनी |
यदभीष्टं * *? न सा चिन्त्या तत्व विभावयेत् ||
इदानीं परमं सारं योगसारसमुच्चयं |
अनाख्ये यन्तवा * *? त्वया गोप्यमिदं प्रिये ||
यावन्त सर्वयोगेन्द्र रुद्वा भैरवरूपिणी |
तावद्रुच्चा महारक्तं हृदये यो * * *? रि ||
एतद् योगं समाख्यामि मम द्रोहा गुरुद्रुहा |
कूर्माधारं तु सुभगे देहमाक्र यावति ||
चक्रपञ्च
Abschluss
Das Nityakaula Tantra ist gerade wegen seines fragmentarischen Zustands von großer Bedeutung. Es bewahrt keine spätere, vollständig systematisierte Śrīvidyā, sondern eine ältere Welt, in der Nityā-Yoginīs, Tripurabhairavī, Kaula-Ritual, Kāma-Kräfte, Cakra, Dīkṣā und Yoga noch eng miteinander verwoben sind.
Spirituell besonders eindrucksvoll ist der fünfte Paṭala. Nach langen rituellen Passagen führt der Text plötzlich zu einem Yoga, in dem alle Tattvas, Handlungen, Ursachen und Formen überschritten werden. Die äußere Göttin wird zur inneren Kraft, Bindu und Nāda weisen über Sprache hinaus, und die höchste Wirklichkeit wird als stützenlos beschrieben.
Für Yoga-Aspiranten kann gerade dieser Übergang inspirierend sein: Rituale, Mantras und Bilder können Tore sein – aber das Ziel liegt jenseits der äußeren Form. Meditation kann helfen, die innere Seite dieser frühen Kaula-Lehre zu erschließen.
Textgrundlage und Überlieferung
Der Artikel folgt ausschließlich den bereitgestellten Muktabodha-Dateien M00316. Die Quelle führt den Titel nityākaulatantra und den Sekundärtitel nityātantra. Grundlage ist das NGMCP-Manuskript Nr. 2-226, Reel B26/21a.
Nach der Quellenbeschreibung handelt es sich um das einzige wiedergefundene Manuskript dieses Tantra. Es besteht nur aus wenigen stark beschädigten Blättern und wird als vor dem 10. Jahrhundert entstanden eingeordnet. Die Quelle hebt seine besondere Bedeutung für die frühe Verehrung Tripurāsundarīs als Tripurabhairavī und für die Vorgeschichte der späteren Śrīvidyā hervor.
Grenzen der Vollständigkeit
Diese Wiki-Fassung ist vollständig hinsichtlich des tatsächlich vorhandenen elektronischen Quelltextes. Sie kann jedoch keine „vollständige Ausgabe“ des ursprünglichen Nityakaula Tantra sein, weil:
- der Anfang des Werkes fehlt,
- zahlreiche Zeilen stark beschädigt sind,
- die Folios 4–5 ausdrücklich fehlen,
- mehrere frühe Kolophone unleserlich sind,
- und der erhaltene Text am Ende mitten in einem Yoga-Abschnitt abbricht.
Abschlussprüfung
Für diese Endfassung wurden der vollständige deutsche Werkverlauf, die Umschrift und die Devanagari-Fassung nochmals mit den bereitgestellten Quelldateien abgeglichen. Der verlorene Folio-Block 4–5, beschädigte Kolophone und der unvollständige Schluss bei cakrapañca ... bleiben ausdrücklich sichtbar. Es wurden keine fehlenden Mantras, Verse oder Kapitel ergänzt.
Siehe auch
- Tripurasundari
- Tripura Bhairavi
- Sri Vidya
- Nitya
- Kaula
- Kula
- Shakti
- Bhairava
- Kali
- Kundalini
- Bindu
- Nada
- Diksha
- Homa
- Mantra
- Bija Mantra
- Mudra
- Yantra
- Shri Chakra
- Moksha
- Bhoga
- Tantraloka
- Kularnava Tantra
- Nityashodashikarnava
Seminare
Meditation
Der Übergang von äußerem Kaula-Ritual zum stützenlosen inneren Yoga gehört zu den inspirierendsten Motiven des erhaltenen Fragments.
- 08.11.2026 - 13.11.2026 Allgäu-Vipassana-Meditations-Schweigekurs
Der Allgäu Ashram hüllt sich in Schweigen! Und lädt dich ein zu einer Vipassana-Woche, die dem Buddha zugeschriebene Meditationsform.
Intuitiv gewin…- Jochen Kowalski
- 08.11.2026 - 13.11.2026 Meditation Intensiv Schweigend
Mit Meditation, Yoga und Mantra-Singen tauchst du in deine innere Welt. Ein Intensivseminar mit täglichen langen Meditationssitzungen, zwei Yoga-Stunde…- Jagadishvari Dörrer
Kundalini Yoga
Kuṇḍalinī, Bindu, Nāda, Herzraum und Cakras erscheinen im inneren Yoga des Nityakaula Tantra.
- 13.11.2026 - 15.11.2026 Kundalini Yoga Mittelstufe
Intensives Kundalini Yoga Seminar zur Erweckung der inneren Kundalini Energie, Erweiterung des Bewusstseins und Entfaltung des vollen Potentials. Yoga A…- Manuel Hirning
- 22.11.2026 - 27.11.2026 Chakras und Kundalini Yoga - Selbstentfaltung und ganzheitliche Weiterentwicklung
Eine Woche intensiver Praxis mit Techniken aus dem Kundalini Yoga: langes Halten der Asanas mit Chakra Konzentration, fortgeschrittene Pranayama Übunge…- Gauri Blumenthal
