Pashchimamnaya Samaya Diksha Vidhi

Pashchimamnaya Samaya Diksha Vidhi (Sanskrit: पश्चिमाम्नायसमयदीक्षाविधि paścimāmnāya-samaya-dīkṣā-vidhi m.) ist ein kurzes tantrisches Ritualmanual aus dem Umfeld des Paścimāmnāya, des „westlichen Überlieferungsstroms“. Die hier zugrunde gelegte Muktabodha-Ausgabe M00560 beruht auf dem Manuskript NGMCP 4/204, Reel A 243/11, und wird von Muktabodha knapp als „Ritual manual“ beschrieben.

Der Titel lässt zunächst eine systematische Dīkṣā-Anleitung erwarten. Der tatsächlich erhaltene Textbestand ist jedoch deutlich heterogener. In der vorliegenden Muktabodha-Datei ist kein durchgehend ausgeführter Einweihungsablauf erhalten. Stattdessen begegnet eine Sammlung von Zeitregeln, Auṣadha-Anweisungen, Bīja- und Mantra-Prayogas sowie Schutz- und Abwehrverfahren:

Ṛtu- und Tageszeiten für verschiedene rituelle Handlungen,
Tithi- und Nakṣatra-Zuordnungen,
Finger- beziehungsweise Aṅguṣṭha-Regeln,
Auṣadha-Nirṇaya und Auṣadha-Grahaṇa,
mehrere schwer lesbare lokale Ritualanweisungen,
Bīja-Erklärungen,
Mantra-Prayogas,
historische Vaśīkaraṇa-, Stambhana- und ähnliche Abhicāra-Kontexte,
Sudarśana-Mantra, Sudarśana-Gāyatrī und Schutzritual,
Garuḍa-Pañcākṣarī.

Tantra verbindet in vielen Überlieferungen Mantra, Mudrā, Zeitordnung, Schutz und Initiation. Der erhaltene Text dieser Paddhati ist jedoch kein vollständig ausgeführter Dīkṣā-Ablauf.

Quellenkritischer Hinweis
Die Handschrifttranskription ist stellenweise stark beschädigt. Mehrere Zeilen enthalten offenbar nepalesische oder lokalsprachliche Anweisungen in Sanskrit-Umschrift, die sich nicht sicher als klassisches Sanskrit analysieren lassen. Solche Stellen werden hier nicht frei rekonstruiert. Auch offenkundig unregelmäßige Schreibungen wie staṃbhana, mārana, auṣaḍha oder beschädigte Nakṣatra-Namen werden im Primärtext nicht stillschweigend normalisiert; nur in der deutschen Erläuterung wird die wahrscheinlich gemeinte Standardform genannt.

Zum Titel „Samaya Dīkṣā“
Der überlieferte Titel wird selbstverständlich beibehalten. Inhaltlich ist jedoch streng zwischen Titel und erhaltenem Textbestand zu unterscheiden: Die Datei überliefert vor allem rituelle Vorbedingungen, Mantra-Prayogas und Schutzverfahren. Eine vollständige Sequenz von Guru, Śiṣya, vorbereitenden Saṃskāras, eigentlichem Dīkṣā-Mantra und Abschluss der Einweihung ist in dieser Datei nicht erhalten. Solche Schritte werden daher im Handbuch nicht ergänzt.

Orientierung im Text

Der erhaltene Text lässt sich in fünf größere Bereiche gliedern:

Ṛtu, Tithi und Nakṣatra – Bestimmung geeigneter Zeiten für unterschiedliche Karmas.
Auṣadha – Auswahl, Gewinnung und mantraische Behandlung von Pflanzen.
Bīja- und Prayoga-Abschnitte – kurze Mantra-Anwendungen, teilweise beschädigt.
Sudarśana – deutlich zusammenhängender Schutzritus mit Nyāsa, Digbandha, Dhyāna und Āvaraṇa.
Garuḍa – Beginn einer Garuḍa-Pañcākṣarī-Passage, die am Ende der Datei abbricht.

Hinweis zur Praxis
Historische Kategorien wie Māraṇa, Vidveṣaṇa, Uccāṭana, Stambhana oder Vaśīkaraṇa werden als Quelleninhalt dokumentiert. Die Quelle selbst ordnet ihnen Zeiten, Tithis, Nakṣatras und einzelne Mantras zu. Dieser Artikel stellt diese Angaben historisch und philologisch dar, nicht als moderne Empfehlung. Für heutige spirituelle Praxis eignen sich vor allem die nichtschädigenden Elemente: Zeitbewusstsein, Reinigung, Schutz, Dhyāna, Mantra, Gāyatrī und Verehrung.

Handbuch: Pashchimamnaya Samaya Diksha Vidhi

1. Eröffnung mit Gaṇeśa

Handlung
Der Text beginnt mit der Verehrung Gaṇeśas.

Sanskrit
śrī gaṇeśāya nama

Übersetzung
Verehrung Śrī Gaṇeśa.

Erläuterung
Gaṇeśa steht traditionell am Anfang komplexer ritueller Unternehmungen.

2. Ṛtu-Nirṇaya – Zuordnung der Jahreszeiten

Handlung
Für verschiedene rituelle Karmas werden bestimmte Jahreszeiten genannt.

Sanskrit
vaśyākarṣana karmmāni vasaṃte yojayet prīya
grīṣme vidvekhanaṃ kāryyaṃ prāvṛṣi staṃbhanaṃ tathā
śiśire māranaṃ caiva sāṃtikaṃ saradi smṛtaṃ
hemante pauṣṭika kuryyāt ṛtukarma visāradaḥ

Übersetzung
Vaśīkaraṇa- und Ākarṣaṇa-Handlungen werden dem Frühling zugeordnet.
Vidveṣaṇa wird dem Sommer, Stambhana der Regenzeit zugeordnet.
Māraṇa wird mit dem Winter, Śāntika mit dem Herbst verbunden.
Pauṣṭika soll im Hemanta ausgeführt werden; so lehrt es die Ordnung der Jahreszeiten.

Erläuterung
Dies ist historische tantrische Zeitmagie. Śāntika und Pauṣṭika zielen auf Befriedung und Förderung; die anderen Kategorien gehören zum klassischen Abhicāra-Vokabular.

3. Tageszeiten als Entsprechung der Jahreszeiten

Handlung
Auch Tageszeiten werden den Jahreszeiten symbolisch gleichgesetzt.

Sanskrit
vaśaṃte caiva pūrvāhne grīṣmo madhyāhna ucyate
varṣāṇī? yā parāhne tu pradokhe sisira smṛta
arddharātrau saratkāla ukhāhe manta ucyate

Übersetzung
Der Vormittag entspricht dem Frühling, der Mittag dem Sommer.
Der Nachmittag wird der Regenzeit zugerechnet; die Lesung der folgenden Zuordnung ist beschädigt.
Mitternacht wird mit dem Herbst verbunden; die letzte Zeitangabe ist unsicher.

Erläuterung
Die Handschrift ist hier textkritisch gestört. Die Grundidee ist eine Entsprechung zwischen Tageszyklus und Jahreszeiten.

4. Tithi-Nirṇaya

Handlung
Bestimmte Mondtage werden bestimmten rituellen Funktionen zugeordnet.

Sanskrit
vaśikaraṇa karmmāni saptamyāṃ kāraye budha
trītiyāyāṃ trayodaśyāṃ tathā karṣaṇa karmma vai
ucāṭanaṃ dutiyāyāṃṣṭyāṃ caiva prasodhayet
staṃbhanaṃ ca catudaśyāṃ caturthyāṃ pratipadyapi
mohanaṃstu navamyāṃ ca tathāṣṭammyāṃ prayojayet
dvādaśyāṃ māraṇaṃ sastaṃ ekādaśyāṃ tathaiva ca
pancamyāṃ pūṇīmāyāṃ ca yojayet dvāṃtikādikaṃ

Übersetzung
Vaśīkaraṇa wird mit Saptamī verbunden.
Ākarṣaṇa mit Tṛtīyā und Trayodaśī.
Uccāṭana mit Dvitīyā und einer weiteren, beschädigt überlieferten Tithi.
Stambhana mit Caturdaśī, Caturthī und Pratipad.
Mohana mit Navamī und Aṣṭamī.
Māraṇa mit Dvādaśī und Ekādaśī.
Pañcamī und Pūrṇimā werden weiteren günstigen beziehungsweise befriedenden Handlungen zugeordnet.

Erläuterung
Die Quelle ordnet rituelle Funktionen dem Mondkalender zu. Diese Angaben sind religionsgeschichtlich interessant; sie bilden keine moderne Handlungsempfehlung.

5. Nakṣatra-Nirṇaya

Handlung
Nakṣatras werden verschiedenen Maṇḍala- und Karma-Gruppen zugeordnet.

Sanskrit
staṃbhanaṃ mohanaṃ caiva vaśīkaraṇamuttamaṃ
māhendra vāruṇi caiva kartavyamiha siddhidaṃ
vidveṣeccāṭanaṃ vahni vāyuyogena kārayet
jyeṣṭhā caivottarāṣāḍhā anurārādhā ca rohiṇī
...
svāti hastā mṛgaśilā citrā cottara phālguṇi
puṣpā punarvasu vahni maṇḍalasthā prakirtitā

Übersetzung
Stambhana, Mohana und Vaśīkaraṇa werden mit bestimmten Māhendra- und Vāruṇa-Zuordnungen verbunden.
Vidveṣa und Uccāṭana werden Feuer- und Luftkonstellationen zugeordnet.
Es folgen Listen von Nakṣatras, darunter Jyeṣṭhā, Uttarāṣāḍhā, Anurādhā, Rohiṇī, Svātī, Hasta, Mṛgaśīrṣa, Citrā, Uttaraphālgunī, Puṣya und Punarvasu.

Erläuterung
Mehrere Namen sind diplomatisch beschädigt. Der vollständige Wortlaut steht unten im IAST-Text.

6. Aṅguṣṭhādi-Nirṇaya

Handlung
Finger werden für verschiedene Karmas unterschieden.

Sanskrit
śāntike pauṣṭīke caiva abhicāraka karmmaṇi
tarjjanyādi samārūḍhaṃ kuryyā yathā kramaṃ sudhi
tathāguṣṭhasamārūḍhaṃ sarvvakarmma subhetare

Übersetzung
Bei Śāntika, Pauṣṭika und Abhicāra-Handlungen werden je nach Funktion Zeigefinger und weitere Finger verwendet.
Der Daumen wird für andere beziehungsweise allgemein glückverheißende Handlungen genannt.

Erläuterung
Die genaue Zuordnung ist knapp und nicht vollständig erklärt. Die Stelle zeigt jedoch, dass Fingergebrauch als Bestandteil der Ritualtechnik verstanden wird.

7. Auṣadha-Nirṇaya

Handlung
Rituell verwendete Pflanzen sollen mit Vidhi und Mantra verbunden werden.

Sanskrit
vidhimaṃtrasamāyuktaṃ auṣaḍhaṃ saphalaṃ bhavet
vidhimaṃtra vihinaṃ tu kāṣṭavat bhekhajaṃ bhavet

Übersetzung
Eine Heil- beziehungsweise Ritualpflanze, die mit Vorschrift und Mantra verbunden ist, wird fruchtbringend.
Ohne Vidhi und Mantra gilt sie nur wie gewöhnliches Holz beziehungsweise gewöhnliche Arznei.

Erläuterung
Dies ist eine typische tantrische Sakralisierung von Pflanzen. Die Aussage ist religiös-rituell, nicht pharmakologisch zu verstehen.

8. Auṣadha-Grahaṇa – Annäherung an die Pflanze

Handlung
Vor dem Entnehmen einer Pflanze wird der Ort beziehungsweise Baum rituell angesprochen.

Sanskrit
ādau gatvā vṛkṣamūlaṃ saṃyojya cābhimaṃtritaṃ
oṃ vetālāśca piśācā rākṣasāśca sariśrīpā
apasarpyaṃtu te sarvva ...

Übersetzung
Zuerst gehe man zur Wurzel des Baumes und behandle sie mantraisch.
„Om. Vetālas, Piśācas, Rākṣasas und weitere Wesen – mögen sie alle weichen.“

Erläuterung
Die Pflanze wird nicht einfach genommen, sondern als belebter und geschützter Teil eines sakralen Ortes behandelt.

9. Mantra beim Ausgraben beziehungsweise Entnehmen

Handlung
Beim Entnehmen der Pflanze wird ein längerer Mantra gesprochen.

Sanskrit
oṃ namonte mṛta saṃbhūte balaviryya vivardhani
balamāyuśca me dehi ...
jena tvāṃ khanate brahmāṃ jena tvāṃ khanate bhṛgu ...
tena tvāṃ khanayikhyāmi maṃtra putena pāninā ...

Übersetzung
„Om, Verehrung dir, aus dem Unsterblichen hervorgegangen, Kraft und Stärke vermehrend.
Gib mir Kraft und Lebensdauer.
Mit jener Kraft, mit der Brahmā, Bhṛgu, Indra und Varuṇa dich ausgegraben haben, grabe auch ich dich mit einer durch Mantra geheiligten Hand aus.“

Erläuterung
Der Mantra bittet die Pflanze um Kraft und legitimiert die Entnahme durch mythische Vorbilder.

10. Kurze Auṣadha-Mantras

Handlung
Mehrere kurze Formeln werden für weitere Schritte genannt.

Sanskrit
oṃ hrīṁ caṇḍa hūṁ phaṭ svāhā
oṃ hrīṁ phaṭ svāhā
oṃ baladaṃḍa mahādaṃḍa svāhā ... svāhā

Übersetzung
„Om Hrīṃ Caṇḍa Hūṃ Phaṭ Svāhā.“
„Om Hrīṃ Phaṭ Svāhā.“
Es folgt eine Formel mit Baladaṇḍa und Mahādaṇḍa; sie soll jeweils siebenmal rezitiert werden.

Erläuterung
Die genauen Funktionen dieser Formeln werden in der Handschrift nur knapp beziehungsweise in lokalsprachlichen Anweisungen erläutert.

11. Lokale beziehungsweise schwer lesbare Ritualpassagen

Handlung
Die nächsten Zeilen enthalten längere Lautfolgen und offenbar lokale Anweisungen.

Sanskrit
oṃ aṁ reṁ toṁ vaṁ tiṁ reṁ roṁ daṁ iṁ kāṁ gaṁ yoṁ goṁ ḍaṁ taṁ ...
...
oṃ akāsayogiṇī oṃ huṁ mahā ājñā huṁ phaṭ

Übersetzung
Die Lautfolgen sind mantraisch; die erklärenden Passagen dazwischen sind nicht sicher als klassisches Sanskrit lesbar. Eine verlässliche Vollübersetzung ist daher an dieser Stelle nicht möglich.

Erläuterung
Hier ist Quellenkritik wichtiger als Glättung. Die vollständige diplomatische Lesung bleibt im IAST- und Devanagari-Abschnitt erhalten.

12. Abhra-, Ābdhi- und Kalpa-Bīja

Handlung
Der Text erklärt mehrere Bīja-Gruppen.

Sanskrit
athābhrabījaṃ
abhrabījaṃ ca jīmūta ...
vīṁ
atha ... bījaṃ
... rūṁ
atha kalpabījaṃ
kalpabījaṃ ca saṃvarttaṃ pralayaṃ kṣaya bījakaṃ
... dhruṁ

Übersetzung
Es folgen das Abhra-Bīja, ein mit Meer beziehungsweise Wasser verbundenes Bīja und das Kalpa-Bīja.
Die überlieferten Bījas umfassen unter anderem Vīṃ, Rūṃ und Dhruṃ.
Das Kalpa-Bīja wird mit Saṃvarta, Pralaya und Kṣaya verbunden.

Erläuterung
Die etymologischen Listen sind teilweise beschädigt. Die Bījas werden deshalb nicht normalisiert.

13. Mohana-Prayoga

Handlung
Eine kurze Mohana-Formel wird genannt.

Sanskrit
oṃ kṣiṁ kṣauṁ mohaya

Übersetzung
„Om Kṣiṃ Kṣauṃ – bezaubere beziehungsweise verwirre.“

Erläuterung
Dies ist eine historische Abhicāra-Formel. Sie wird dokumentiert, nicht als heutige Praxis empfohlen.

14. Ein kurzer Sieges-Mantra

Handlung
Ein fünfsilbiger beziehungsweise kurzer Astra-Mantra wird für Sieg genannt.

Sanskrit
jayāgre sa tu jāpena jayo bhavati nānyathā
jaya nāma hṛdi nyasya ...
prakāśa
oṃ daṃ uṁ phaṭ

Übersetzung
Durch Japa vor einem Kampf beziehungsweise Wettstreit soll Sieg entstehen.
Der Name Jaya wird im Herzen gesetzt.
Die Quelle bezeichnet als prakāśa, also als offengelegte beziehungsweise explizite Form, „oṃ daṃ uṁ phaṭ“.

Erläuterung
Die Quelle verbindet Mantra, Nyāsa und eine konkrete Siegesvorstellung.

15. Vaśīkaraṇa-Mantra

Handlung
Ein weiterer kurzer Mantra wird als außerordentlich wirksam beschrieben.

Sanskrit
krodhīśaṃ vahnisaṃyuktaṃ ...
bījadvayamidaṃ maṃtraṃ trailokye ca sudurllabhaṃ
...
prakāśa
kroṁ proṁ

Übersetzung
Der Text beschreibt einen aus zwei Bījas bestehenden seltenen Mantra.
Die Quelle gibt als prakāśa die Form „kroṁ proṁ“ an.
Ihm werden klassische Vaśīkaraṇa-Wirkungen zugeschrieben.

Erläuterung
Die zugeschriebenen Wirkungen gehören zur traditionellen Ritualsprache der Quelle; der Text liefert dafür keinen empirischen Nachweis.

16. Vyāghra-Stambhana

Handlung
Eine Formel wird als Schutz beziehungsweise Stillstellung gegenüber Tigern beschrieben.

Sanskrit
tato vyāghra staṃbhanaṃ
māyāyugmaṃ tato lakṣmī jyotirbījaṃ tadaṃtake
...
hrīṁ hrīṁ śrīṁ hiṁ ehi

Übersetzung
Danach folgt „Vyāghra-Stambhana“.
Die Formel verbindet Māyā-Bīja, Lakṣmī und ein Jyotir-Bīja.
Die offenbarte Lautfolge lautet: „Hrīṃ Hrīṃ Śrīṃ Hiṃ Ehi.“

Erläuterung
Historisch handelt es sich um eine Schutz-/Stambhana-Vorstellung gegenüber gefährlichen Tieren.

17. Kīlakoddhāra

Handlung
Ein Ritual zum Lösen beziehungsweise Aufheben einer mantraischen „Verriegelung“ wird beschrieben.

Sanskrit
tato maṃtrānāṃ kīlakoddhāravidhi
padmakāṣṭa ... kīlakaṃ gṛhitvā śodhanaṃ karttavyaṃ
aiṁ hrīṁ śrīṁ hphreṁ hsauṁ ...
... kīlakaṃ nāśaya 2 ... maṃtrasiddhiṃ prayaccha 2 sarvvadoṣaṃ nāśaya 2 manorathān pūraya 2 ...

Übersetzung
Nun folgt das Verfahren zum Lösen des Kīlaka der Mantras.
Ein Kīlaka aus Padma-Holz wird vorbereitet und gereinigt.
Die lange Formel bittet darum, eine frühere Verriegelung zu zerstören, Siddhi des Mantras zu gewähren, Fehler zu beseitigen und Wünsche zu erfüllen.

Erläuterung
Der Abschnitt ist deutlich rituell-technisch, aber die Quelle liefert nur eine knappe Durchführung.

18. Jihvā-Śodhana

Handlung
Der Text kündigt einen Mantra zur Reinigung der Zunge an.

Sanskrit
śrīgaṇeśāya namaḥ
tato jihvāśodhanamaṃtra

Übersetzung
Verehrung Śrī Gaṇeśa.
Danach der Mantra zur Reinigung der Zunge.

Erläuterung
Unmittelbar nach dieser Überschrift folgt in der vorliegenden Datei kein eigenständiger Jihvā-Śodhana-Mantra. Ein Wortlaut darf daher aus anderen Traditionen nicht ergänzt werden.

19. Sudarśana-Mantra – Ṛṣi, Chandas, Devatā

Handlung
Ein zusammenhängender Sudarśana-Ritus beginnt.

Sanskrit
tato śudarśanamaṃtra
sudarśana maṃtrasyāhirbudhnya ṛṣiḥ anuṣṭupchandaḥ sudarśanarūpī viṣṇurdevatā sāṃ bījaṃ hūṁ śaktiḥ

Übersetzung
Nun folgt der Sudarśana-Mantra.
Als Ṛṣi wird Ahirbudhnya genannt, als Metrum Anuṣṭubh; die Devatā ist Viṣṇu in Sudarśana-Gestalt, Sāṃ ist das Bīja und Hūṃ die Śakti.

Erläuterung
Die Passage folgt dem verbreiteten tantrischen Schema von Ṛṣi, Chandas, Devatā, Bīja und Śakti und leitet damit einen deutlich geschlosseneren Ritualkomplex ein als die vorangehenden Fragmente.

20. Ṣaḍaṅga des Sudarśana-Mantra

Handlung
Sechs Cakra-Formen werden als Aṅgas angerufen.

Sanskrit
ācakrāya svāhā
vicakrāya svāhā
sucakrāya svāhā
dhīcakrāya svāhā
saṃcakrāya svāhā
jvālācakrāya svāhā

Übersetzung
Svāhā an Ācakra.
Svāhā an Vicakra.
Svāhā an Sucakra.
Svāhā an Dhīcakra.
Svāhā an Saṃcakra.
Svāhā an Jvālācakra.

Erläuterung
Diese sechs Cakra-Formen bilden den Ṣaḍaṅga-Mantra des Sudarśana-Komplexes.

21. Sudarśana-Digbandha

Handlung
Die zehn Richtungen werden mit dem Cakra geschützt.

Sanskrit
aiṁ hrīṁ cakreṇa vadhnāni namaścakrāya svāhā
...
trailokyaṃ rakṣa 2 hūṁ phaṭ svāhā

Übersetzung
„Aiṃ Hrīṃ – mit dem Cakra binde ich; Verehrung dem Cakra, Svāhā.“
Die Richtungen werden nacheinander gebunden.
„Schütze die drei Welten, schütze! Hūṃ Phaṭ Svāhā.“

Erläuterung
Der Text visualisiert zusätzlich eine feurige Schutzmauer um den Praktizierenden.

22. Sudarśana-Dhyāna

Handlung
Viṣṇu beziehungsweise Sudarśana wird machtvoll visualisiert.

Sanskrit
avyādbhāskara saprabhābhirakhilābhābhirddiśobhā ...
dorbhiścakradarau gadābja muśalatrāsāṃśvapāśāṃkuśau
vibhratpiṃgaśiroruho ... hariḥ

Übersetzung
Die Gestalt leuchtet sonnenhaft in alle Richtungen.
Sie trägt unter anderem Cakra, Gadā, Lotus, Muśala, Pāśa und Aṅkuśa.
Hari erscheint mit machtvoller, flammender Ausstrahlung.

Erläuterung
Die Stelle verbindet Sudarśana als Cakra mit einer personalen Viṣṇu-Gestalt.

23. Sudarśana-Āvaraṇa

Handlung
Nach innerer Verehrung folgt die äußere Pūjā mit mehreren Āvaraṇas.

Sanskrit
evaṃ saṃcityāṃtarārādhanaṃ kṛtvā bāhyapīṭhepyāvaraṇopetaṃ pūjayet
tatrāṃgaiḥ prathamāvaraṇaṃ
cakra śaṃkha gadā padma muśala prāsaṃ pāśāṃkuśai dvitīyā
lakṣmī sarasvatī rati prīti kīrtti kāṃti tuṣṭi puṣṭibhiḥ ... tṛtīyaṃ
indrādibhiścaturthaṃ

Übersetzung
Nach der inneren Verehrung wird die Gottheit auf dem äußeren Pīṭha mit Āvaraṇas verehrt.
Das erste Āvaraṇa besteht aus den Aṅgas.
Das zweite aus Cakra, Śaṅkha, Gadā, Padma, Muśala, Prāsa, Pāśa und Aṅkuśa.
Das dritte aus Lakṣmī, Sarasvatī, Rati, Prīti, Kīrti, Kānti, Tuṣṭi und Puṣṭi.
Das vierte aus Indra und den weiteren Richtungswächtern.

Erläuterung
Dies ist der klarste vollständige Pūjā-Abschnitt der Handschrift.

24. Sudarśana-Gāyatrī

Handlung
Die Sudarśana-Gāyatrī wird rezitiert.

Sanskrit
śudarśanāya vidmahe mahājvālāya dhīmahi tannaścakra pracodayāt

Übersetzung
Mögen wir Sudarśana erkennen; über die große Flamme meditieren wir. Möge das Cakra uns erleuchten.

Erläuterung
Der Text empfiehlt den Sudarśana-Komplex ausdrücklich zum Schutz vor Japa- und Homa-Handlungen.

25. Sudarśana-Mālā-Mantra

Handlung
Zu Beginn von Japa und Homa wird ein Schutzmantra rezitiert.

Sanskrit
oṃ namo bhagavate mahāśudarśanāya mahācakrāya mahājvālāya dīptarūpāya
sarvato rakṣa 2 māṃ mahābalāya svāhā huṁ phaṭ

Übersetzung
Om. Verehrung dem erhabenen Mahā-Sudarśana, dem großen Cakra, der großen Flamme, der leuchtenden Gestalt.
Schütze mich von allen Seiten, du große Kraft. Svāhā, Hūṃ Phaṭ.

Erläuterung
Dies ist eine deutlich schützende, nicht aggressive Formel.

26. Garuḍa-Pañcākṣarī

Handlung
Am Ende beginnt ein Garuḍa-Mantra-Komplex.

Sanskrit
tato garuḍapaṃcākṣarīmaṃtra
...
oṃ jvala jvala mahāgati svāhā
garuḍāya namaḥ svāhā
garuḍaprabhaṃjana 2 prabhedana 2 vinnāsaya 2 vimarddaya 2 svāhā
ugrarūpadhara sarvaviṣahara bhīṣaya 2 sarvaṃ daha 2 bhasmī kuru 2 svāhā

Übersetzung
Danach folgt der Garuḍa-Pañcākṣarī-Mantra.
„Om, flamme auf, flamme auf, große Bewegung, Svāhā.“
„Verehrung Garuḍa, Svāhā.“
Es folgen kraftvolle Schutzbefehle: zerschlage, durchdringe, beseitige, überwinde.
Garuḍa wird als furchtbare Gestalt und Beseitiger von Gift angerufen.

Erläuterung
Garuḍa besitzt in indischer Ritualtradition eine starke Verbindung zu Schutz vor Schlangen und Gift. Die Datei bricht mitten in dieser Passage ab.

Zum Erhaltungszustand der Quelle

Die Datei endet nicht mit einem Kolophon des Gesamtwerkes. Nach Beginn des Garuḍa-Pañcākṣarī-Komplexes bricht der Text mitten in einer weiteren Schutzformel ab. Daher werden weder ein fehlender Garuḍa-Abschnitt noch ein vermeintlicher Schluss der Samaya-Dīkṣā rekonstruiert.

Vollständiger Sanskrit-Text in IAST

Die folgende Umschrift gibt den gesamten erhaltenen Primärtext wieder. Beschädigte Stellen, Fragezeichen und lokalsprachliche Passagen bleiben unverändert sichtbar.

p. 1a) śrī gaṇeśāya nama ||
vaśyākarṣana karmmāni vasaṃte yojayet prīya |
grīṣme vidvekhanaṃ kāryyaṃ prāvṛṣi staṃbhanaṃ tathā || 1 ||
śiśire māranaṃ caiva sāṃtikaṃ saradi smṛtaṃ ||
hemante pauṣṭika kuryyāt ṛtukarma visāradaḥ || 2 ||
vaśaṃte caiva pūrvāhne grīṣmo madhyāhna ucyate |
varṣāṇī? yā parāhne tu pradokhe sisira smṛta || 3 ||
arddharātrau saratkāla ukhāhe manta ucyate ||
ritavaṃ yatkathi hete sarvvo ye tatkramena ca || 4 ||
p. 1b) tatvat hīnā na kurvvaṃti prayatnenāpi kurvataḥ ||
ananya karanātyahi? dhruvaddhyanti nānyathā || 5 ||
iti ṛtu nirṇaya ||
atha tithi nirṇaya ||
vaśikaraṇa karmmāni saptamyāṃ kāraye budha ||
trītiyāyāṃ trayodaśyāṃ tathā karṣaṇa karmma vai || 6 ||
ucāṭanaṃ dutiyāyāṃṣṭyāṃ caiva prasodhayet ||
staṃbhanaṃ ca catudaśyāṃ caturthyāṃ pratipadyapi || 7 ||
mohanaṃstu navamyāṃ ca tathāṣṭammyāṃ prayojayet ||
dvādaśyāṃ māraṇaṃ sastaṃ ekādaśyāṃ tathaiva ca || 8 ||
pancamyāṃ pūṇīmāyāṃ ca yojayet dvāṃtikādikaṃ ||
p. 2a) sarvvavidyā prasiddhyarthaṃ tithaya kathitā kramāt || 9 ||
īti ||
atha nakṣatranirṇaya ||
staṃbhanaṃ mohanaṃ caiva vaśīkaraṇamuttamaṃ ||
māhendra vāruṇi caiva kartavyamiha siddhidaṃ || 10 ||
vidveṣeccāṭanaṃ vahni vāyuyogena kārayet |
jyeṣṭhā caivottarāṣāḍhā anurārādhā ca rohiṇī || 11 ||
māhendra maṇḍalaṣṭā ca proktā karmaprasiddhidā |
syāduttara bhādrapadā mūlā śatabhiṣā tathā || 12 ||
pūrvvabhādrapadāśleṣā jñeyā vārūmadhyagā |
p. 2b) pūrvvāṣāḍhā ca tat karmma siddhidā saṃbhūnā smṛtā || 13 ||
svāti hastā mṛgaśilā citrā cottara phālguṇi |
puṣpā punarvasu vahni maṇḍalasthā prakirtitā || 14 ||
asunibharucitrādhaniṣṭāśramaṇā maghā ||
viśāṣā kṛtikā pūrvva phālguṇī revati tathā || 15 ||
vāruṇamaṇḍalamadhyasthā tadṛta karmma prasi * dā ||
īti ||
atha aguṣṭādi niṇaya ||
śāntike pauṣṭīke caiva abhicāraka karmmaṇi || 16 ||
p. 3a) tarjjanyādi samārūḍhaṃ kuryyā yathā kramaṃ sudhi ||
tathāguṣṭhasamārūḍhaṃ sarvvakarmma subhetare || 17 ||
īti ||
atha vauṣadhanirṇaya ||
vidhimaṃtrasamāyuktaṃ auṣaḍhaṃ saphalaṃ bhavet ||
vidhimaṃtra vihinaṃ tu kāṣṭavat bhekhajaṃ bhavet || 18 ||
yakānte tu śubhārarayo tiṣṭate ca jadauṣadhaṃ ||
kāryyasiddhi bhave tasya virjamasti ca tatra vai || 19 ||
vālmika kupa tarū tanara īti
p. 3b) atha auṣadhagrahaṇavidhi ||
ādau gatvā vṛkṣamūlaṃ saṃyojya cābhimaṃtritaṃ || 20 ||
guguli auṣadhaliyajula oguli simākosava ṅā vasimāyā hāthiyāvathomaṃtra
paḍalape || maṃtra ||
oṃ vetālāśca piśācā rākṣasāśca sariśrīpā
apasarpyaṃtu te sarvva vṛkṣodaśyā chivā geyā ||
thote maṃtra voṅāva hātha jojala pāva namaskāra yāṅāvatāthe ||
p. 4a) atha liyasapaḍalape matra ||
oṃ namonte mṛta saṃbhūte balaviryya vivardhani
balamāyuśca me dehi pāpān mā hi durata jena tvāṃ khanate brahmāṃ jena
tvāṃ khanate bhṛgu jena indrotha varuṇa tena tvāṃ upacakrame tena tvāṃ
khanayikhyāmi maṃtra putena pāninā uśapātite mā ca tejo nethā bhavet | atraiva
tiṣṭha kalpāni mama kārjakari bhava mama kārja kṛśe sidhe tata sorggaṃ gamiṣesi
||
p. 4b) atha liyayāta maṃtra ||
oṃ hrīṁ caṇḍa hūṁ phaṭ svāhā || thomaṃtrana ādityavāra athavā puṣpanakṣatra
athavā puṣpaṃ ādityavāratho khunuliye ||
atha hādhena maṃtra ||
oṃ hrīṁ phaṭ svāhā || atha vandakāya maṃtra ||
oṃ baladaṃḍa mahādaṃḍa svāhā khatrīyāla mālinī svāhā || pratyekaṃ
saptadhā japet ||
p. 5a) oṃ aṁ reṁ toṁ vaṁ tiṁ reṁ roṁ daṁ iṁ kāṁ gaṁ yoṁ goṁ ḍaṁ taṁ yoṁ cāṁ pāṁ paṁ siṁ ciṁ riṁ
gāṁ ḍaiṁ paṁ siṁ phoṁ riṁ gāṁ ḍaṁ iśvara mahādeva kivācā gaurī pārvvatī kivācā
choṁ daṁ vaṁ hiṁ rāṁ choṁ daṁ 2 hūṁ phaṭ svāhā ||
atha karūṇa matra || oṃ karūṇa phate 10 avarutrarale phaṭ svāhā || īti ||
oṃ devī suri guru ājñābhimasenayā ājñā || thomaṃtranapyākhana senakalasā
thomaṃtra vonesena kuhma phekatuye maphasyaṃdaṅāvaconi ca ||
oṃ indrajāla suthāmaṃtra muru mahāvarī devī
oṃ coravā vāraṇa vyāghra pyajānyā siddhi guru ājñā ||
dhāratyā
p. 5b) phimaṃtrayā ṅā vapyadigasaṃśayada vulisa ||
oṃ akāsayogiṇī oṃ huṁ mahā ājñā huṁ phaṭ || dhāra 108 māsamaṃtrayā ṅā
vahvaleda vuliśakhiṃ pvālakhane ||
oṃ satye sā chigva kuladhyā pādhochāra pādhochārasi uti āyoparatigayo rhuṁ
guru oṃ lelevetapāthi svāhā || dhāra 5 tho maṃtra namevanapyāṣana senakasātho
maṃtra ceka tava hākala vakāyāvatha ca pālāhāti sa ketakā ca musyāla
p. 6a) śrīgaṇeśāya namaḥ || athābhrabījaṃ || abhrabījaṃ ca jīmūta maṃbu
vṛdava laṃghanaṃ || vaṃ bījāni ca paṃcaiva manṛtānyaparāṇi tu || vīṁ || 1 || athā
| phro bījaṃ || ābddhibījaṃ tathā siṃdhra sāvavaṃsāgarastathā ||
rūṃ bījāni ca catvāri kṛttimānya parāṇi ca || rūṁ || 2 ||
atha kalpabījaṃ ||
kalpabījaṃ ca saṃvarttaṃ pralayaṃ kṣaya bījakaṃ ||
kṣāmakaṃ kṣurakaṃ kṣaudraṃ tathā kalpāṃta bījakaṃ ||
dhvaṃ bījānye ca muṣṇau ca kṛttimānya parāni ca || dhruṁ ||
p. 7a) oṃ kṣiṁ kṣauṁ mohaya || atha maṃtratrayavāra jāpāṃ mohamākṣoti vaijanā ||
???
p. 8a) sana hūṁ phaṭ svāhā || iti ṣaḍaṃgāni || karadvayāṃguṣṭhya
kaniṣṭhātāṃgulī maṃtra varṇān vinyasya | pādakaṭi hṛdayavaktra mūrdhasu ca
paṃcapaṃcavarṇān vinyasyet || dhyānaṃ ||
p. 9a) śrīgaṇeśāya namaḥ || tato maṃtraprayogamāha ||
dhruvaṃthāṃtaṃ binduyuktaṃ dakṣakarṇaṃ vibhūṣitaṃ |
astramaṃtraṃ samudhṛtya maṃtraṃ paṃcākṣari smṛtaṃ ||
jayāgre sa tu jāpena jayo bhavati nānyathā |
jaya nāma hṛdi nyasya cakṣukhātaṃni eva ca ||
hṛdaye sparśa jāpena tatkṣaṇāt prajayeddarin ||
prakāśa ||
oṃ daṃ uṁ phaṭ ||1||
p. 9b) krodhīśaṃ vahnisaṃyuktaṃ oṃra śirasaṃyutaṃ |
pavanaṃ vahni saṃyuktaṃ oṃkāra śirasaṃyutaṃ ||
bījadvayamidaṃ maṃtraṃ trailokye ca sudurllabhaṃ |
nirāmiṣānna bhoktā ca japtavyo maṃtramuttamaṃ ||
asādhyoyopi rājā ca putramitrāni bāṃdhavā |
janmagotra samūhena yasya yasyāni sarvvataḥ ||
te sarve vasyatāṃ yāti saha śrārddhasya jāpataḥ |
p. 10a) prakāśa || kroṁ proṁ || 5001 || 2 ||
tato vyāghra staṃbhanaṃ ||
māyāyugmaṃ tato lakṣmī jyotirbījaṃ tadaṃtake |
hiṁ ehiśca padaṃ brūyāt maṃtroyaṃ saptadakṣarī ||
mitimaṃtrena roṣṭhaṃ ca maṃtrayitvā catu diśe |
nikṣipet bhavati staṃbhaṃ vyāghrānāṃ ca na śaṃsayaḥ || 3 ||
asya prakāśa || hrīṁ hrīṁ śrīṁ hiṁ ehi ||
p. 10b) tato maṃtrānāṃ kīlakoddhāravidhi ||
padmakāṣṭa praṃcāṃgula pramātena kīlakaṃ gṛhitvā śodhanaṃ karttavyaṃ ||
maṃtraṃ yathā ||
aiṁ hrīṁ śrīṁ hphreṁ hsauṁ haṃsa aiṁ klīṁ sauṁ hūṁ saiṁ saṁ haiṁ yaṁ raṁ laṁ saṁ khhphruṁ yaṁ
raṁ laṁ vaṁ aṁ kaṁ caṁ ṭaṁ taṁ paṁ yaṁ saṁ tatra sthala pūrvvakṛta kīlakaṃ nāśaya 2 mama
kṛtasya kīlakasya siddhiṃ dehi 2 maṃtrasiddhiṃ prayaccha 2 sarvvadoṣaṃ nāśaya
2 manorathān pūraya 2 śrīpūrṇeśvarī re śrīviśveśvari
p. 11a) śrīgaṇeśāya namaḥ || tato jihvāśodhanamaṃtra ||
p. 12a) śrīgaṇeśāya namaḥ || tato śudarśanamaṃtra ||
sadaśaśa tarpayāyā ca śabdayukta varmāstrāṃtaḥ praṇavādikaśca bhavati ||
sudarśana maṃtrasyāhirbudhnya ṛṣiḥ anuṣṭupchandaḥ sudarśanarūpī
viṣṇurdevatā sāṃ bījaṃ hūṁ śaktiḥ || ācakrāya svāhā || vicakrāya svāhā ||
sucakrāya svāhā || dhīcakrāya svāhā || saṃcakrāya svāhā || jvālācakrāya
svāhā || iti ṣadaṃgamaṃtraṃ || guṇatrayāvaṣṭadhva sūrya
p. 12b) somātmaka bhāvanayā praṇavaṃ śirasi vinyasya bhrumadhya vadana
hṛdaya guhyajānupādeṣu ṣadvarṇān sakārādīn agnivarṇa bhāvanayā vinyaset ||
digbandhanamitthaṃ ||
aiṁ hrīṁ cakreṇa vadhnāni namaścakrāya svāhā ||
evamāgneyīṃ yāmyāṃ nai-ṛtya vāruṇīṃ vāyavīṃ kauberīṃ || maiśānīṃ ||
mūrddhāmadharāṃ iti pādānmuccārya diśaṃ cakrena vadhnāmi ||
namaścakrāya svāheti daśadigbandhaṃ kṛtvā
p. 13a) trailokyaṃ rakṣa 2 hūṁ phaṭ svāheti maṃtreṇa svasya paritognimayaṃ
prākāraṃ parikalpya mūlena pāvannirodha prāṇāyāma trayaṃ kṛtvā
bhagavanmūrttiṃ dhyāyet || avyādbhāskara
saprabhābhirakhilābhābhirddiśobhā sayanbhīmākṣa sphuradaṭṭahāsa
vikasaddaṣṭrā pradīptānanaḥ ||
dorbhiścakradarau gadābja muśalatrāsāṃśvapāśāṃkuśau
vibhratpiṃgaśiroruhotha bhavataścakrā dhāno hariḥ ||
p. 13b) evaṃ saṃcityāṃtarārādhanaṃ kṛtvā bāhyapīṭhepyāvaraṇopetaṃ
pūjayet || tatrāṃgaiḥ prathamāvaraṇaṃ ||
cakra śaṃkha gadā padma muśala prāsaṃ pāśāṃkuśai dvitīyā ||
lakṣmī sarasvatī rati prīti kīrtti kāṃti tuṣṭi
puṣṭibhirjvālāvarṇābhipadmadvayāṃjalikarābhiḥ tṛtīyaṃ ||
indrādibhiścaturthaṃ || atra pūjāyāṃ bhagavatsānidhyārthaṃ
śudarśanagātryā cakramudrāṃ pradarśayet ||
śudarśanāya
p. 14a) vidmahe mahājvālāya dhīmahi tannaścakra pracodayāt ||
iti śudarśana gāyatrī || japa homādi karma prāraṃbha samayeṣu sarvarakṣārtha
śudarśana mālā maṃtraṃ japet ||
oṃ namo bhagavate mahāśudarśanāya mahācakrāya mahājvālāya dīptarūpāya
sarvato rakṣa 2 māṃ mahābalāya svāhā huṁ phat ||
asya mālāmaṃtrasya sudarśana ṣoḍaśākṣarasyāpi ṣadakṣara
p. 14b) śudarśanamaṃtravat || maṃtranyāsa dhyāna pūjādikaṃ jñātavyaṃ ||
śrīgaṇeśāya namaḥ ||
tato garuḍapaṃcākṣarīmaṃtra ||
sa ca tṛtīya svara yuktakṣakārādipetyakṣaraḥ praṇavogni jāyāṃtaḥ ||
asya maṃtrasya ananto rudro vāk ṛṣiḥ paṅticchandaḥ pakṣīndro devatā praṇavo
bījaṃ svāhā śaktiḥ
oṃ jvala jvala mahāgati svāhā || garuḍāya namaḥ svāhā || garuḍāya śirasya
svāhā || garuḍaprabhaṃjana 2 prabhedana 2 vinnāsaya 2 vimarddaya 2 svāhā ||
ugrarūpadhara sarvaviṣahara bhīṣaya 2 sarvaṃ daha 2 bhasmī kuru 2 svāhā ||
apratihata balāpratihata śā

Vollständiger Sanskrit-Text in Devanagari

प्. १अ) श्री गणेशाय नम ||
वश्याकर्षन कर्म्मानि वसंते योजयेत् प्रीय |
ग्रीष्मे विद्वेखनं कार्ययं प्रावृषि स्तंभनं तथा || १ ||
शिशिरे मारनं चैव सांतिकं सरदि स्मृतं ||
हेमन्ते पौष्टिक कुर्ययात् ऋतुकर्म विसारदः || २ ||
वशंते चैव पूर्वाह्ने ग्रीष्मो मध्याह्न उच्यते |
वर्षाणी? या पराह्ने तु प्रदोखे सिसिर स्मृत || ३ ||
अर्द्धरात्रौ सरत्काल उखाहे मन्त उच्यते ||
रितवं यत्कथि हेते सर्व्वो ये तत्क्रमेन च || ४ ||
प्. १ब्) तत्वत् हीना न कुर्व्वंति प्रयत्नेनापि कुर्वतः ||
अनन्य करनात्यहि? ध्रुवद्ध्यन्ति नान्यथा || ५ ||
इति ऋतु निर्णय ||
अथ तिथि निर्णय ||
वशिकरण कर्म्मानि सप्तम्यां कारये बुध ||
त्रीतियायां त्रयोदश्यां तथा कर्षण कर्म्म वै || ६ ||
उचाटनं दुतियायांष्ट्यां चैव प्रसोधयेत् ||
स्तंभनं च चतुदश्यां चतुर्थ्यां प्रतिपद्यपि || ७ ||
मोहनंस्तु नवम्यां च तथाष्टम्म्यां प्रयोजयेत् ||
द्वादश्यां मारणं सस्तं एकादश्यां तथैव च || ८ ||
पन्चम्यां पूणीमायां च योजयेत् द्वांतिकादिकं ||
प्. २अ) सर्व्वविद्या प्रसिद्ध्यर्थं तिथय कथिता क्रमात् || ९ ||
ईति ||
अथ नक्षत्रनिर्णय ||
स्तंभनं मोहनं चैव वशीकरणमुत्तमं ||
माहेन्द्र वारुणि चैव कर्तव्यमिह सिद्धिदं || १० ||
विद्वेषेच्चाटनं वह्नि वायुयोगेन कारयेत् |
ज्येष्ठा चैवोत्तराषाढा अनुराराधा च रोहिणी || ११ ||
माहेन्द्र मण्डलष्टा च प्रोक्ता कर्मप्रसिद्धिदा |
स्यादुत्तर भाद्रपदा मूला शतभिषा तथा || १२ ||
पूर्व्वभाद्रपदाश्लेषा ज्ञेया वारूमध्यगा |
प्. २ब्) पूर्व्वाषाढा च तत् कर्म्म सिद्धिदा संभूना स्मृता || १३ ||
स्वाति हस्ता मृगशिला चित्रा चोत्तर फाल्गुणि |
पुष्पा पुनर्वसु वह्नि मण्डलस्था प्रकिर्तिता || १४ ||
असुनिभरुचित्राधनिष्टाश्रमणा मघा ||
विशाषा कृतिका पूर्व्व फाल्गुणी रेवति तथा || १५ ||
वारुणमण्डलमध्यस्था तदृत कर्म्म प्रसि * दा ||
ईति ||
अथ अगुष्टादि निणय ||
शान्तिके पौष्टीके चैव अभिचारक कर्म्मणि || १६ ||
प्. ३अ) तर्ज्जन्यादि समारूढं कुर्यया यथा क्रमं सुधि ||
तथागुष्ठसमारूढं सर्व्वकर्म्म सुभेतरे || १७ ||
ईति ||
अथ वौषधनिर्णय ||
विधिमंत्रसमायुक्तं औषढं सफलं भवेत् ||
विधिमंत्र विहिनं तु काष्टवत् भेखजं भवेत् || १८ ||
यकान्ते तु शुभाररयो तिष्टते च जदौषधं ||
कार्ययसिद्धि भवे तस्य विर्जमस्ति च तत्र वै || १९ ||
वाल्मिक कुप तरू तनर ईति
प्. ३ब्) अथ औषधग्रहणविधि ||
आदौ गत्वा वृक्षमूलं संयोज्य चाभिमंत्रितं || २० ||
गुगुलि औषधलियजुल ओगुलि सिमाकोसव ङा वसिमाया हाथियावथोमंत्र
पडलपे || मंत्र ||
ओं वेतालाश्च पिशाचा राक्षसाश्च सरिश्रीपा
अपसर्प्यंतु ते सर्व्व वृक्षोदश्या छिवा गेया ||
थोते मंत्र वोङाव हाथ जोजल पाव नमस्कार याङावताथे ||
प्. ४अ) अथ लियसपडलपे मत्र ||
ओं नमोन्ते मृत संभूते बलविर्यय विवर्धनि
बलमायुश्च मे देहि पापान् मा हि दुरत जेन त्वां खनते ब्रह्मां जेन
त्वां खनते भृगु जेन इन्द्रोथ वरुण तेन त्वां उपचक्रमे तेन त्वां
खनयिख्यामि मंत्र पुतेन पानिना उशपातिते मा च तेजो नेथा भवेत् | अत्रैव
तिष्ठ कल्पानि मम कार्जकरि भव मम कार्ज कृशे सिधे तत सोर्ग्गं गमिषेसि
||
प्. ४ब्) अथ लिययात मंत्र ||
ओं ह्रीं चण्ड हूं फट् स्वाहा || थोमंत्रन आदित्यवार अथवा पुष्पनक्षत्र
अथवा पुष्पं आदित्यवारथो खुनुलिये ||
अथ हाधेन मंत्र ||
ओं ह्रीं फट् स्वाहा || अथ वन्दकाय मंत्र ||
ओं बलदंड महादंड स्वाहा खत्रीयाल मालिनी स्वाहा || प्रत्येकं
सप्तधा जपेत् ||
प्. ५अ) ओं अं रें तों वं तिं रें रों दं इं कां गं यों गों डं तं यों चां पां पं सिं चिं रिं
गां डैं पं सिं फों रिं गां डं इश्वर महादेव किवाचा गौरी पार्व्वती किवाचा
छों दं वं हिं रां छों दं २ हूं फट् स्वाहा ||
अथ करूण मत्र || ओं करूण फते १० अवरुत्ररले फट् स्वाहा || ईति ||
ओं देवी सुरि गुरु आज्ञाभिमसेनया आज्ञा || थोमंत्रनप्याखन सेनकलसा
थोमंत्र वोनेसेन कुह्म फेकतुये मफस्यंदङावचोनि च ||
ओं इन्द्रजाल सुथामंत्र मुरु महावरी देवी
ओं चोरवा वारण व्याघ्र प्यजान्या सिद्धि गुरु आज्ञा ||
धारत्या
प्. ५ब्) फिमंत्रया ङा वप्यदिगसंशयद वुलिस ||
ओं अकासयोगिणी ओं हुं महा आज्ञा हुं फट् || धार १०८ मासमंत्रया ङा
वह्वलेद वुलिशखिं प्वालखने ||
ओं सत्ये सा छिग्व कुलध्या पाधोछार पाधोछारसि उति आयोपरतिगयो र्हुं
गुरु ओं लेलेवेतपाथि स्वाहा || धार ५ थो मंत्र नमेवनप्याषन सेनकसाथो
मंत्र चेक तव हाकल वकायावथ च पालाहाति स केतका च मुस्याल
प्. ६अ) श्रीगणेशाय नमः || अथाभ्रबीजं || अभ्रबीजं च जीमूत मंबु
वृदव लंघनं || वं बीजानि च पंचैव मनृतान्यपराणि तु || वीं || १ || अथा
| फ्रो बीजं || आब्द्धिबीजं तथा सिंध्र साववंसागरस्तथा ||
रूं बीजानि च चत्वारि कृत्तिमान्य पराणि च || रूं || २ ||
अथ कल्पबीजं ||
कल्पबीजं च संवर्त्तं प्रलयं क्षय बीजकं ||
क्षामकं क्षुरकं क्षौद्रं तथा कल्पांत बीजकं ||
ध्वं बीजान्ये च मुष्णौ च कृत्तिमान्य परानि च || ध्रुं ||
प्. ७अ) ओं क्षिं क्षौं मोहय || अथ मंत्रत्रयवार जापां मोहमाक्षोति वैजना ||
???
प्. ८अ) सन हूं फट् स्वाहा || इति षडंगानि || करद्वयांगुष्ठ्य
कनिष्ठातांगुली मंत्र वर्णान् विन्यस्य | पादकटि हृदयवक्त्र मूर्धसु च
पंचपंचवर्णान् विन्यस्येत् || ध्यानं ||
प्. ९अ) श्रीगणेशाय नमः || ततो मंत्रप्रयोगमाह ||
ध्रुवंथांतं बिन्दुयुक्तं दक्षकर्णं विभूषितं |
अस्त्रमंत्रं समुधृत्य मंत्रं पंचाक्षरि स्मृतं ||
जयाग्रे स तु जापेन जयो भवति नान्यथा |
जय नाम हृदि न्यस्य चक्षुखातंनि एव च ||
हृदये स्पर्श जापेन तत्क्षणात् प्रजयेद्दरिन् ||
प्रकाश ||
ओं दं उं फट् ||१||
प्. ९ब्) क्रोधीशं वह्निसंयुक्तं ओंर शिरसंयुतं |
पवनं वह्नि संयुक्तं ओंकार शिरसंयुतं ||
बीजद्वयमिदं मंत्रं त्रैलोक्ये च सुदुर्ल्लभं |
निरामिषान्न भोक्ता च जप्तव्यो मंत्रमुत्तमं ||
असाध्योयोपि राजा च पुत्रमित्रानि बांधवा |
जन्मगोत्र समूहेन यस्य यस्यानि सर्व्वतः ||
ते सर्वे वस्यतां याति सह श्रार्द्धस्य जापतः |
प्. १०अ) प्रकाश || क्रों प्रों || ५००१ || २ ||
ततो व्याघ्र स्तंभनं ||
मायायुग्मं ततो लक्ष्मी ज्योतिर्बीजं तदंतके |
हिं एहिश्च पदं ब्रूयात् मंत्रोयं सप्तदक्षरी ||
मितिमंत्रेन रोष्ठं च मंत्रयित्वा चतु दिशे |
निक्षिपेत् भवति स्तंभं व्याघ्रानां च न शंसयः || ३ ||
अस्य प्रकाश || ह्रीं ह्रीं श्रीं हिं एहि ||
प्. १०ब्) ततो मंत्रानां कीलकोद्धारविधि ||
पद्मकाष्ट प्रंचांगुल प्रमातेन कीलकं गृहित्वा शोधनं कर्त्तव्यं ||
मंत्रं यथा ||
ऐं ह्रीं श्रीं ह्फ्रें ह्सौं हंस ऐं क्लीं सौं हूं सैं सं हैं यं रं लं सं ख्ह्फ्रुं यं
रं लं वं अं कं चं टं तं पं यं सं तत्र स्थल पूर्व्वकृत कीलकं नाशय २ मम
कृतस्य कीलकस्य सिद्धिं देहि २ मंत्रसिद्धिं प्रयच्छ २ सर्व्वदोषं नाशय
२ मनोरथान् पूरय २ श्रीपूर्णेश्वरी रे श्रीविश्वेश्वरि
प्. ११अ) श्रीगणेशाय नमः || ततो जिह्वाशोधनमंत्र ||
प्. १२अ) श्रीगणेशाय नमः || ततो शुदर्शनमंत्र ||
सदशश तर्पयाया च शब्दयुक्त वर्मास्त्रांतः प्रणवादिकश्च भवति ||
सुदर्शन मंत्रस्याहिर्बुध्न्य ऋषिः अनुष्टुप्छन्दः सुदर्शनरूपी
विष्णुर्देवता सां बीजं हूं शक्तिः || आचक्राय स्वाहा || विचक्राय स्वाहा ||
सुचक्राय स्वाहा || धीचक्राय स्वाहा || संचक्राय स्वाहा || ज्वालाचक्राय
स्वाहा || इति षदंगमंत्रं || गुणत्रयावष्टध्व सूर्य
प्. १२ब्) सोमात्मक भावनया प्रणवं शिरसि विन्यस्य भ्रुमध्य वदन
हृदय गुह्यजानुपादेषु षद्वर्णान् सकारादीन् अग्निवर्ण भावनया विन्यसेत् ||
दिग्बन्धनमित्थं ||
ऐं ह्रीं चक्रेण वध्नानि नमश्चक्राय स्वाहा ||
एवमाग्नेयीं याम्यां नै-ऋत्य वारुणीं वायवीं कौबेरीं || मैशानीं ||
मूर्द्धामधरां इति पादान्मुच्चार्य दिशं चक्रेन वध्नामि ||
नमश्चक्राय स्वाहेति दशदिग्बन्धं कृत्वा
प्. १३अ) त्रैलोक्यं रक्ष २ हूं फट् स्वाहेति मंत्रेण स्वस्य परितोग्निमयं
प्राकारं परिकल्प्य मूलेन पावन्निरोध प्राणायाम त्रयं कृत्वा
भगवन्मूर्त्तिं ध्यायेत् || अव्याद्भास्कर
सप्रभाभिरखिलाभाभिर्द्दिशोभा सयन्भीमाक्ष स्फुरदट्टहास
विकसद्दष्ट्रा प्रदीप्ताननः ||
दोर्भिश्चक्रदरौ गदाब्ज मुशलत्रासांश्वपाशांकुशौ
विभ्रत्पिंगशिरोरुहोथ भवतश्चक्रा धानो हरिः ||
प्. १३ब्) एवं संचित्यांतराराधनं कृत्वा बाह्यपीठेप्यावरणोपेतं
पूजयेत् || तत्रांगैः प्रथमावरणं ||
चक्र शंख गदा पद्म मुशल प्रासं पाशांकुशै द्वितीया ||
लक्ष्मी सरस्वती रति प्रीति कीर्त्ति कांति तुष्टि
पुष्टिभिर्ज्वालावर्णाभिपद्मद्वयांजलिकराभिः तृतीयं ||
इन्द्रादिभिश्चतुर्थं || अत्र पूजायां भगवत्सानिध्यार्थं
शुदर्शनगात्र्या चक्रमुद्रां प्रदर्शयेत् ||
शुदर्शनाय
प्. १४अ) विद्महे महाज्वालाय धीमहि तन्नश्चक्र प्रचोदयात् ||
इति शुदर्शन गायत्री || जप होमादि कर्म प्रारंभ समयेषु सर्वरक्षार्थ
शुदर्शन माला मंत्रं जपेत् ||
ओं नमो भगवते महाशुदर्शनाय महाचक्राय महाज्वालाय दीप्तरूपाय
सर्वतो रक्ष २ मां महाबलाय स्वाहा हुं फत् ||
अस्य मालामंत्रस्य सुदर्शन षोडशाक्षरस्यापि षदक्षर
प्. १४ब्) शुदर्शनमंत्रवत् || मंत्रन्यास ध्यान पूजादिकं ज्ञातव्यं ||
श्रीगणेशाय नमः ||
ततो गरुडपंचाक्षरीमंत्र ||
स च तृतीय स्वर युक्तक्षकारादिपेत्यक्षरः प्रणवोग्नि जायांतः ||
अस्य मंत्रस्य अनन्तो रुद्रो वाक् ऋषिः पङ्तिच्छन्दः पक्षीन्द्रो देवता प्रणवो
बीजं स्वाहा शक्तिः
ओं ज्वल ज्वल महागति स्वाहा || गरुडाय नमः स्वाहा || गरुडाय शिरस्य
स्वाहा || गरुडप्रभंजन २ प्रभेदन २ विन्नासय २ विमर्द्दय २ स्वाहा ||
उग्ररूपधर सर्वविषहर भीषय २ सर्वं दह २ भस्मी कुरु २ स्वाहा ||
अप्रतिहत बलाप्रतिहत शा

Zusammenfassende deutsche Übersetzung

Der Pashchimamnaya Samaya Diksha Vidhi trägt den Titel einer Einweihungsordnung des westlichen Āmnāya, doch der erhaltene Text ist inhaltlich eher ein kompaktes Ritual- und Mantra-Handbuch.

Zu Beginn werden rituelle Handlungen nach Jahreszeit, Tageszeit, Tithi und Nakṣatra geordnet. Diese Zuordnungen spiegeln eine traditionelle kosmische Zeitauffassung: Ritual, Natur und Himmelsrhythmen sollen miteinander übereinstimmen.

Danach folgen Regeln zu Auṣadhas. Pflanzen werden nicht bloß als Stoffe behandelt, sondern vor ihrer Entnahme angesprochen, mit Mantra geheiligt und in einen sakralen Zusammenhang gestellt. Der Text enthält einen längeren Mantra beim Ausgraben einer Pflanze, in dem Kraft, Lebensdauer und göttliche Erlaubnis erbeten werden.

Ein mittlerer Teil besteht aus kurzen, teilweise beschädigten Bīja- und Prayoga-Passagen. Darunter befinden sich historische Vaśīkaraṇa-, Mohana- und Stambhana-Kontexte. Diese Abschnitte sind religionsgeschichtlich wichtig, werden hier jedoch nicht als heutige praktische Empfehlung interpretiert.

Der klarste zusammenhängende Ritualteil ist die Sudarśana-Passage. Sie nennt Ṛṣi, Chandas, Devatā, Bīja und Śakti, führt durch Ṣaḍaṅga, Digbandha, Schutzvisualisierung, Dhyāna und vier Āvaraṇas und schließt eine Sudarśana-Gāyatrī sowie einen Schutz-Mālā-Mantra ein.

Am Ende beginnt ein Garuḍa-Pañcākṣarī-Komplex. Garuḍa wird in kraftvollen Schutzformeln angerufen, besonders als Beseitiger von Gift. Die Quelle endet mitten in dieser Passage.

Damit ist der erhaltene Text weniger eine geschlossene Dīkṣā-Paddhati als eine Sammlung ritueller Vorbedingungen, Schutztechniken und Mantra-Prayogas aus einem Paścimāmnāya-nahen Umfeld.

Inspirierende und spirituell bedeutsame Stellen

Die Pflanze als lebendige Gabe
oṃ namonte mṛta saṃbhūte balaviryya vivardhani
balamāyuśca me dehi ...

Sinngemäße Übersetzung: Verehrung dir, aus dem Unsterblichen hervorgegangen, du Kraft und Stärke Mehrende. Schenke mir Kraft und Lebensdauer.

Inspiration: Selbst das Sammeln einer Pflanze wird in eine Haltung von Respekt und Dankbarkeit verwandelt.

Schutz durch Sudarśana
śudarśanāya vidmahe mahājvālāya dhīmahi tannaścakra pracodayāt

Übersetzung: Mögen wir Sudarśana erkennen; über die große Flamme meditieren wir. Möge das Cakra uns erleuchten.

Inspiration: Das Cakra kann als Symbol einer klaren, schützenden Bewusstseinskraft verstanden werden.

Schutz von allen Seiten
oṃ namo bhagavate mahāśudarśanāya mahācakrāya mahājvālāya dīptarūpāya
sarvato rakṣa 2 māṃ mahābalāya svāhā huṁ phaṭ

Sinngemäße Übersetzung: Verehrung dem großen Sudarśana, dem großen Cakra, der großen Flamme, der leuchtenden Gestalt. Schütze mich von allen Seiten, du große Kraft.

Inspiration: Die stärkste spirituelle Schutzvorstellung ist nicht Angriff, sondern Klarheit, Sammlung und ein Bewusstsein, das sich nicht leicht überwältigen lässt.

Wichtigste Mantras

Gaṇeśa-Anrufung
śrī gaṇeśāya nama
श्री गणेशाय नम

Bedeutung: Verehrung Śrī Gaṇeśa.

Kurze Schutzformel
oṃ hrīṁ phaṭ svāhā
ॐ ह्रीं फट् स्वाहा

Bedeutung: Eine kurze tantrische Schutz- beziehungsweise Abwehrformel.

Sudarśana-Gāyatrī
śudarśanāya vidmahe mahājvālāya dhīmahi tannaścakra pracodayāt
सुदर्शनाय विद्महे महाज्वालाय धीमहि तन्नश्चक्र प्रचोदयात्

Bedeutung: Mögen wir Sudarśana erkennen; über die große Flamme meditieren wir; möge das Cakra uns inspirieren und erleuchten.

Sudarśana-Schutzmantra
oṃ namo bhagavate mahāśudarśanāya mahācakrāya mahājvālāya dīptarūpāya sarvato rakṣa 2 māṃ mahābalāya svāhā huṁ phaṭ

Verwendung im Text: Schutz zu Beginn von Japa und Homa.

Garuḍa-Anrufung
oṃ jvala jvala mahāgati svāhā

Verwendung im Text: Beginn einer Garuḍa-Pañcākṣarī-Passage; der restliche Abschnitt ist am Dateiende unvollständig.

Bedeutung für heutige Aspiranten

Für heutige Yoga- und Tantra-Aspiranten ist besonders die Struktur des Textes interessant:

Zeitbewusstsein: spirituelle Praxis wird in natürliche und kosmische Rhythmen eingebettet.
Respekt vor Natur: Pflanzen werden nicht gedankenlos genommen, sondern rituell angesprochen.
Reinigung: vor Mantra und Ritual steht die Vorbereitung.
Schutz: Sudarśana wird als klare, leuchtende Schutzkraft verstanden.
Mantra und Visualisierung: Klang und innere Bilder ergänzen einander.
Quellenkritik: nicht jede überlieferte Abhicāra-Anweisung eignet sich für moderne Praxis.

Für Meditation kann insbesondere die Sudarśana-Symbolik hilfreich sein: Man stelle sich ein klares, strahlendes Licht beziehungsweise Cakra vor, das Unruhe ordnet und die Aufmerksamkeit zentriert.

Zur Shiva- und Tantra-Ausrichtung:

Verhältnis zu anderen tantrischen Texten

Der Text gehört thematisch in das weite Umfeld von Tantra, Mantra, Nyasa, Dīkṣā, Sudarshana- und Garuda-Verehrung.

Der Titel weist auf den Paścimāmnāya hin, doch der erhaltene Text selbst liefert keine systematische Theologie dieses Āmnāya. Daher sollte man ihn nicht ohne weitere Quellen als vollständige Darstellung der westlichen Überlieferung lesen.

Vergleichbar sind insbesondere:

Abschluss

Der Pashchimamnaya Samaya Diksha Vidhi ist gerade wegen der Spannung zwischen Titel und erhaltenem Inhalt interessant. Der Titel verweist auf eine Samaya-Dīkṣā-Ordnung; der vorliegende Textbestand bewahrt dagegen vor allem eine kleine Bibliothek aus Zeitregeln, Pflanzenritual, Bīja-Wissen, Mantra-Prayoga und Schutzverfahren.

Spirituell besonders wertvoll sind die Passagen, in denen Natur, Zeit und Ritual miteinander verbunden werden. Ebenso zeigt der Sudarśana-Abschnitt, wie sorgfältig ein Schutzritus aufgebaut sein kann: Mantra, Nyāsa, Digbandha, Dhyāna, Āvaraṇa und Gāyatrī greifen ineinander.

Die beschädigten Stellen gehören zur Überlieferungsgeschichte des Manuskripts. Sie werden nicht geglättet. Und auch der Schluss bleibt offen: Die Garuḍa-Passage endet mitten im Text.

Textgrundlage
Grundlage ist ausschließlich die vom Nutzer bereitgestellte Muktabodha-Ausgabe M00560, Paścimāmnāyasamayadīkṣāvidhi, Manuskript NGMCP 4/204, Reel A 243/11. Muktabodha bezeichnet den Text als Ritualmanual; Revision 0 datiert vom 26. September 2021. Die Datei endet während der Garuḍa-Pañcākṣarī-Passage.

Siehe auch

Seminare

Meditation

04.12.2026 - 06.12.2026 Innen friedvoll und still durch Meditation: Stärke dein friedvolles, ruhiges, inneres Sein um der Getriebenheit, der Hektik des Alltags ausgeglichen zu begegnen. Erlebe wie dir die intensive Medi…; Shankari Winkelbauer
07.12.2026 - 28.12.2026 Meditation, IntensTouch, zur Harmonisierung der Lebensenergie - Online Kurs Reihe: Termine: Montag 07.12., 14.12., 21.12., 28.12.2026

Uhrzeit: 20:30 - 21:15 Uhr

Diese Meditationsreise zu verschiedenen Themen gibt Dir die Möglichkeit…; Frank Schwab

Kundalini Yoga

04.12.2026 - 06.12.2026 Der Vagusnerv im Yoga: Der Vagus-Nerv, der X. Hirnnerv, verbindet das Gehirn mit allen wichtigen Körperorganen und funktioniert in beide Richtungen wie eine Informationsautob…; Premajyoti Schumann, Helena Horsch
04.12.2026 - 06.12.2026 Kundalini Yoga Mittelstufe: Intensives Kundalini Yoga Seminar zur Erweckung der inneren Kundalini Energie, Erweiterung des Bewusstseins und Entfaltung des vollen Potentials. Yoga A…; Manuel Hirning

Mantra und Musik
Der RSS-Feed von https://www.yoga-vidya.de/seminare/interessengebiet/mantra-und-musik/rssfeed.xml konnte nicht geladen werden: Fehler beim Parsen von XML für RSS

Anonym

Suche