Siddhilakshmi Mantroddhara

Siddhilakshmi Mantroddhara (Sanskrit: सिद्धिलक्ष्मीमन्त्रोद्धर siddhilakṣmīmantroddhara m.), auch Siddhilakshmi Mantroddhar oder Siddhilakṣmīmantroddhara, ist ein tantrisches Ritualhandbuch zur Erschließung, Herleitung und rituellen Einordnung von Mantras. Der in der Muktabodha-Datei überlieferte Werktitel lautet siddhilakṣmīmantroddhara; die geläufige Schreibweise „Mantroddhara“ wird im Artikeltitel beibehalten. Der Titel bedeutet wörtlich „Heraushebung“, „Erschließung“ oder „Entschlüsselung des Mantras der Siddhilakshmi“. Der Text ist keine einfache Hymne an Lakshmi, sondern eine komplexe Sammlung von Mantroddhara-Passagen, Bija-Chiffren, Elementzuordnungen, Reinigungsritualen, Visualisierungen und Abschnitten zu Kubjika, Tripura Sundari und schließlich Siddhilakshmi.

Die hier zugrunde gelegte Muktabodha-Fassung trägt die Katalognummer M00570 und geht auf das NGMCP-Manuskript 5-848, Reel B 28/23 zurück. Muktabodha bezeichnet die Schrift ausdrücklich als „Ritual manual“. Die Handschrift ist an vielen Stellen schwer beschädigt oder textlich unsicher; die elektronische Edition markiert dies mit Fragezeichen, Sternchen und erkennbar gestörten Wortformen. Gerade deshalb ist philologische Zurückhaltung entscheidend: Unsichere Bija-Folgen und Mantra-Chiffren werden in diesem Artikel nicht zu scheinbar vollständigen Mantras ergänzt.

Charakter und Aufbau des Siddhilakshmi Mantroddhara

Der erhaltene Text ist kein durchgehend metrisches Werk. Er wechselt zwischen Prosa, Versen, Ritualanweisungen, Lautchiffren und kurzen Stotra-Passagen. Inhaltlich lassen sich mehrere größere Einheiten erkennen:

• Eröffnung mit Shrikanthanatha und einem ersten Mantroddhara;
• rituelles Bad und fünf elementare Kräfte;
• Panchapranava und Elementvisualisierung;
• Caru, rituelle Speise und Varuni;
• Lehre von sechzehn Kalas und innerem Amrita;
• Dhyana einer achtzehnarmigen Göttin;
• Panchacakra, Shambhava-Mantraraja und Navatma;
• Samaya- und Kubjishani-Lehre;
• Tripura-Mantroddhara und Mahatripurasundari;
• abschließender Uttarayama-Abschnitt über Siddhilakshmi.

Der Text bringt verschiedene tantrische Namen und Systeme zusammen. Besonders auffällig sind Bezeichnungen wie Kubjishani/Kubjeshvari, Kuleshvari, Mahakali und Mahatripurasundari. Die Handschrift selbst bietet jedoch keine historische Einleitung, aus der sich eine eindeutige Schulzugehörigkeit ableiten ließe. Sicher ist zunächst nur: Muktabodha beschreibt das Werk als Ritualhandbuch; der Text selbst ist stark mantra- und ritualtechnisch geprägt.

Zur Textgestalt und den beschädigten Stellen

Diese Ausgabe verlangt besondere Vorsicht. Schon auf der ersten Seite stehen Lesungen wie dharā?, vyāptaṃ? oder später ganze Lücken mit `* *?`. Solche Stellen können aus einer schwer lesbaren Handschrift, einer problematischen Vorlage oder einer unsicheren Transkription stammen.

Für diesen Artikel gelten deshalb drei Regeln:

1. Der Sanskrittext wird so wiedergegeben, wie ihn Muktabodha liefert.
2. Fragezeichen, Sternchen und sichtbar beschädigte Formen bleiben erhalten.
3. Wo eine vollständige Übersetzung nicht verantwortbar ist, wird nur der sicher erkennbare Sinn wiedergegeben und die Unsicherheit ausdrücklich kenntlich gemacht.

Damit bleibt der Artikel für Studium und Vergleich brauchbar, ohne aus beschädigten Mantra-Chiffren eine moderne Praxisfassung zu konstruieren.

Vollständiger vorhandener Sanskrittext mit deutscher Übersetzung und Erläuterung

Eröffnung und erster Mantroddhara

Umschrift
[p. 1a) 1 oṃ namaḥ paramaśambhu dharā? vyāptaṃ? yena samastaśāmbhavapadaṃ]
ājñākramaṃ sarvadā divyādivya adivya śūnyakhacaraṃ saṃvartta visvālayaḥ
|
jñānānanda ca saṃkulāghanamṛtaṃ pītvā tu somodayaṃ krīḍantī
ravisoma vahnibhuvane ājñājape trottalā || 3 ||
śrīśrīkaṇṭhanātha uvāca ||
śrutaṃ devi mayā sarvvaṃ tava nityābhidhānanaṃ |
adyāpi saṃśayo devi trottalā krama nirṇṇayam ||
mantrodhāra ucyate || prātaruthāya ||
ūkāraṃ vāyubījaṃ tadupari varuṇaṃ vajrapāni taddharddhakālaṃ
[p. 1b) vaṇṇāntayuktaṃ tadupari paramaṃ vahnibīja sahaṃsaṃ |]
indumbinduṃ layāntaṃ sitakamalaparaṃ kṣīradhārāśravantaṃ
dṛṣṭākūṭa tu nityaṃ dahati kulamalaṃ merutulyo hi pāpaṃ ||
iti kuṭaṃ svāṃta arkarāsi sadṛsaṃ pāpanāśāya dhyāyet ||

Devanagari
प्. १अ) १ ओं नमः परमशम्भु धरा? व्याप्तं? येन समस्तशाम्भवपदं
आज्ञाक्रमं सर्वदा दिव्यादिव्य अदिव्य शून्यखचरं संवर्त्त विस्वालयः
|
ज्ञानानन्द च संकुलाघनमृतं पीत्वा तु सोमोदयं क्रीडन्ती
रविसोम वह्निभुवने आज्ञाजपे त्रोत्तला || ३ ||
श्रीश्रीकण्ठनाथ उवाच ||
श्रुतं देवि मया सर्व्वं तव नित्याभिधाननं |
अद्यापि संशयो देवि त्रोत्तला क्रम निर्ण्णयम् ||
मन्त्रोधार उच्यते || प्रातरुथाय ||
ऊकारं वायुबीजं तदुपरि वरुणं वज्रपानि तद्धर्द्धकालं
प्. १ब्) वण्णान्तयुक्तं तदुपरि परमं वह्निबीज सहंसं |
इन्दुम्बिन्दुं लयान्तं सितकमलपरं क्षीरधाराश्रवन्तं
दृष्टाकूट तु नित्यं दहति कुलमलं मेरुतुल्यो हि पापं ||
इति कुटं स्वांत अर्करासि सदृसं पापनाशाय ध्यायेत् ||

Deutsche Übersetzung und Erläuterung
Der Text eröffnet mit einer Anrufung des höchsten Shambhu. Bereits die ersten Zeilen sind in der erhaltenen Überlieferung beschädigt; sicher erkennbar sind Bezüge auf die Shambhava-Ebene, Ajna, verschiedene kosmische Bereiche, Erkenntnis und Wonne sowie auf eine als Trottala bezeichnete Ordnung. Danach spricht Shrikanthanatha zur Göttin: Er habe ihre Benennungen gehört, doch über die Bestimmung des Trottala-Krama bestehe noch Zweifel. Darauf folgt die Ankündigung: „Nun wird die Herauslösung bzw. Entschlüsselung des Mantras gelehrt.“

Der eigentliche Mantroddhara setzt mit verschlüsselten Bija-Bezeichnungen ein: genannt werden unter anderem Ukara, das Vayu-Bija, Varuna, Vajrapani, ein Feuer-Bija, Mond und Bindu. Die Passage beschreibt eine meditative Gestalt, die mit einem weißen Lotus und einem Strom von Milch bzw. Nektar verbunden ist und „Kula-Makel“ sowie große Schuld verbrennen soll. Mehrere Silben und syntaktische Verbindungen sind jedoch beschädigt; eine sichere Rekonstruktion des vollständigen Mantras ist aus der vorliegenden Datei nicht möglich.

[Mehrere Wörter dieser Passage sind in der vorliegenden Ausgabe unsicher. Sie werden nicht zu einem vollständigen Mantra ergänzt.]

Mantrasnana, fünf Kräfte und Panchapranava

Umschrift
jalasnānaṃ prakurvvīta pañcāṃgamathavā punaḥ ||
kṣoṇī jalatejā vāgmīśa parābījāni binduyuktāni jale
saptadhā vinyasyaṃ śastramantracca ratnatridhāmāyāt? ||
[p. 2a) athavā pañcāṅgaṃ hastau pādau mukhaṃ prakṣālya astrarahita]
mantrasahitayāhitarajaḥ kumbhamūdrādi? dhyāṇena mantrasnānaṃ ||
bho sādhakendrāḥ śṛṇutekavākyaṃ sarvvānvayoktaṃ phalasiddhi hetoḥ
tāvante? siddhiṃ pralabhanti santo yāvanna mantrāḥ pranavādi śeṣāḥ ||
pūrvvayo mūcitā śaktiḥ kujākhyā krurasaṃyutā |
ā ityādhāra bhutāsā pratisthiti saṃhṛteḥ ||
ambikā bhujagārūḍhā guhyaśaktyāti maṇḍalaiḥ |
[p. 2b) yā? devī? pṛṣṭikarī vāribhūtā tu sā smṛtā ||]
nāgasthā kusumādevī guhāyātha trimaṇḍalaiḥ |
śrīkarī tejabhūtā tu tṛtīyā śakti raudriṇī ||
dīpanī śikhi parāmbā karṇṇendu bindu visvahā |
vilomenoddhṛtā devī khecaratva pradāyikā ||
anugrahārccitaṃ haṃsaṃ prāṇināṃ hṛdi saṃsthitaṃ |
uddhṛtamākāśabhutaṃ sudhā nirvvāṇadāyakaṃ ||

• *? kramuktaṃ caturasrapītaṃ khaṇḍedu śubhraṃ varavāricakraṃ ||
  

tejonikaṃ raktaguṇāradivyaṃ vātākhya ṣaṭkoṇacakra sudhūmaṃ ||
[p. 3a) svacchārkkatulyaṃ vipadādhi viśvaṃ bhutāni pañcānyuditāni śāstre |]
eṣāmmahe saṃśitaśāṃtarūpaṃ?? cāturbhujaṃ padmāśite?? niviṣṭaṃ ||
dakṣena hastena dadhāti śūlaṃ dānaṃ krameṇaiva tathā pareṇa |
kārddhā bhayaṃ vāmakare vidhante pañcātmamantraiḥ karadehavaktrān ||
netrāṇuśūnyaṃ karakāyavaktraṃ japaṃ krameneva dharādi maṃtraḥ |
lakṣavivṛddhau tithilakṣamātraṃ aṃtedasāsaṃ havanañca dhāraiḥ ||
icchāpadaḥ śrīpraṇaveśvaroyaṃ bhaktārttiha tāṃ gunalokadātā |
[p. 3b) surairmmunīndremmanu daitya siddhaiḥ prāptaṃ padaṃ yājanahāvanānte ||]
iti pañcapraṇavadhāraḥ ||

Devanagari
जलस्नानं प्रकुर्व्वीत पञ्चांगमथवा पुनः ||
क्षोणी जलतेजा वाग्मीश पराबीजानि बिन्दुयुक्तानि जले
सप्तधा विन्यस्यं शस्त्रमन्त्रच्च रत्नत्रिधामायात्? ||
प्. २अ) अथवा पञ्चाऽऽन्गं हस्तौ पादौ मुखं प्रक्षाल्य अस्त्ररहित
मन्त्रसहितयाहितरजः कुम्भमूद्रादि? ध्याणेन मन्त्रस्नानं ||
भो साधकेन्द्राः शृणुतेकवाक्यं सर्व्वान्वयोक्तं फलसिद्धि हेतोः
तावन्ते? सिद्धिं प्रलभन्ति सन्तो यावन्न मन्त्राः प्रनवादि शेषाः ||
पूर्व्वयो मूचिता शक्तिः कुजाख्या क्रुरसंयुता |
आ इत्याधार भुतासा प्रतिस्थिति संहृतेः ||
अम्बिका भुजगारूढा गुह्यशक्त्याति मण्डलैः |
प्. २ब्) या? देवी? पृष्टिकरी वारिभूता तु सा स्मृता ||
नागस्था कुसुमादेवी गुहायाथ त्रिमण्डलैः |
श्रीकरी तेजभूता तु तृतीया शक्ति रौद्रिणी ||
दीपनी शिखि पराम्बा कर्ण्णेन्दु बिन्दु विस्वहा |
विलोमेनोद्धृता देवी खेचरत्व प्रदायिका ||
अनुग्रहार्च्चितं हंसं प्राणिनां हृदि संस्थितं |
उद्धृतमाकाशभुतं सुधा निर्व्वाणदायकं ||

• *? क्रमुक्तं चतुरस्रपीतं खण्डेदु शुभ्रं वरवारिचक्रं ||
  

तेजोनिकं रक्तगुणारदिव्यं वाताख्य षट्कोणचक्र सुधूमं ||
प्. ३अ) स्वच्छार्क्कतुल्यं विपदाधि विश्वं भुतानि पञ्चान्युदितानि शास्त्रे |
एषाम्महे संशितशांतरूपं?? चातुर्भुजं पद्माशिते?? निविष्टं ||
दक्षेन हस्तेन दधाति शूलं दानं क्रमेणैव तथा परेण |
कार्द्धा भयं वामकरे विधन्ते पञ्चात्ममन्त्रैः करदेहवक्त्रान् ||
नेत्राणुशून्यं करकायवक्त्रं जपं क्रमेनेव धरादि मंत्रः |
लक्षविवृद्धौ तिथिलक्षमात्रं अंतेदसासं हवनञ्च धारैः ||
इच्छापदः श्रीप्रणवेश्वरोयं भक्तार्त्तिह तां गुनलोकदाता |
प्. ३ब्) सुरैर्म्मुनीन्द्रेम्मनु दैत्य सिद्धैः प्राप्तं पदं याजनहावनान्ते ||
इति पञ्चप्रणवधारः ||

Deutsche Übersetzung und Erläuterung
Es folgt eine Vorschrift zum rituellen Bad. Entweder soll ein Wasserbad oder ein fünfteiliges Reinigungsverfahren vollzogen werden. Erde, Wasser, Feuer sowie weitere Bija-Zuordnungen werden mit Bindu im Wasser eingesetzt. Alternativ werden Hände, Füße und Gesicht gewaschen und ein Mantra-Bad mit innerer Visualisierung vollzogen.

Danach wendet sich der Text an die Sadhakas und erklärt, dass Siddhi von der richtigen Vollständigkeit der Mantras abhängt. Es folgen fünf Kräfte bzw. elementare Gestalten. Aus den lesbaren Passagen ergibt sich eine Zuordnung zu Erde, Wasser, Feuer, Luft und Raum. Genannt werden weibliche Kräfte wie Ambika, Kusuma, Shri-kari, Raudrini und Paramba; einige Namen und Chiffren sind beschädigt.

Anschließend werden geometrische und farbliche Merkmale der fünf Elemente beschrieben: ein gelbes Quadrat, ein weißes Wasserzeichen, ein rotes Feuerprinzip und ein rauchfarbenes sechseckiges Luftprinzip sind erkennbar. Die Gottheit wird vierarmig visualisiert; sicher lesbar sind unter anderem Dreizack, Gabengewährung und Abhaya. Es folgen Hinweise zu Japa und Homa sowie die Bezeichnung pañcapraṇavadhāra.

[Die Bija-Folgen und mehrere ikonographische Einzelheiten sind im Manuskripttext nur fragmentarisch überliefert.]

Caru, Opferkost und Varuni

Umschrift
caruprāsnaphala ||
ākāsa śadāśiva | ānaṃda || 1 || vāyu isvara || khecara || 2 || tejarudra | bhocara || 3 ||

• *? viṣṇu || jala ca || 4 || prīthivī | brahmā | sekharacaru || 5 || sarvvacaru || sarvvadeva
  

|| 6 ||
ākāsaṃ bhāvate tīlaṃ rūpitakālamevacaḥ |
parvvvakāle bhuktirūpaṃ bhakṣatammalanāsanaṃ || 1 ||
[p. 4a) mātṛhā pitṛhāścaiva brahmāgoghanameva ca |]
dīpabhakṣantaḥ mātrena sarvvapāpakṣayaṃ bhavet || 1 ||
garuḍātcaṭkaparjaṃtaṃ gagne? caratirūpitaṃ |
parvvakāle bhakṣetpakṣaṃ mokhyaṃ pakṣaṃ na pasyati || 2 ||
śiṃhnādicchāgaprajantaṃ prabhuntaḥ jaṃturupyajaṃ |
parvvakāle bhakhet jantu mokṣa jaṃtu na pasyati || 3 ||
mīnātammakarādena jale tṛṣṭhati jīvitaṃ |
parvvakāle bhakhyetmīnaḥ mokhyaṃ jala na pasyati || 4 ||
lamṛlādiplāḍuprajyaṃ abhakhyaṃ jamdhamānukhāḥ |
parvvakāle bhakhyetplāḍuṃ mokhyaṃ plāḍu na pasyati || 5 ||
[p. 4b) phalādi rasabījena bhakṣatañjasya jīvitaṃ |]
parvvakāle bhakhyet bījaṃ mokhyabīja na pasyati || 6 ||
yatsarvvambhakṣabhojyañca brahmatva nāgataḥ priye |
rasadravyañca yatsarvvam viṣṇutvena vyavasthitaṃ ||
tayo samarasaṃ kṛtvā svayambhoktā maheśvaraḥ ||
varuṇenārccitā devī vāruṇīti prakīrttitā |
suraistu pīyate nityaṃ surānāmeti śabditā ||
madanenārccitānitya smadireti prakīrttitā |
paramārthe samutpannāṃ parāśaktiḥ prakīrttitā ||

Devanagari
चरुप्रास्नफल ||
आकास शदाशिव | आनंद || १ || वायु इस्वर || खेचर || २ || तेजरुद्र | भोचर || ३ ||

• *? विष्णु || जल च || ४ || प्रीथिवी | ब्रह्मा | सेखरचरु || ५ || सर्व्वचरु || सर्व्वदेव
  

|| ६ ||
आकासं भावते तीलं रूपितकालमेवचः |
पर्व्व्वकाले भुक्तिरूपं भक्षतम्मलनासनं || १ ||
प्. ४अ) मातृहा पितृहाश्चैव ब्रह्मागोघनमेव च |
दीपभक्षन्तः मात्रेन सर्व्वपापक्षयं भवेत् || १ ||
गरुडात्चट्कपर्जंतं गग्ने? चरतिरूपितं |
पर्व्वकाले भक्षेत्पक्षं मोख्यं पक्षं न पस्यति || २ ||
शिंह्नादिच्छागप्रजन्तं प्रभुन्तः जंतुरुप्यजं |
पर्व्वकाले भखेत् जन्तु मोक्ष जंतु न पस्यति || ३ ||
मीनातम्मकरादेन जले तृष्ठति जीवितं |
पर्व्वकाले भख्येत्मीनः मोख्यं जल न पस्यति || ४ ||
लमृलादिप्लाडुप्रज्यं अभख्यं जम्धमानुखाः |
पर्व्वकाले भख्येत्प्लाडुं मोख्यं प्लाडु न पस्यति || ५ ||
प्. ४ब्) फलादि रसबीजेन भक्षतञ्जस्य जीवितं |
पर्व्वकाले भख्येत् बीजं मोख्यबीज न पस्यति || ६ ||
यत्सर्व्वम्भक्षभोज्यञ्च ब्रह्मत्व नागतः प्रिये |
रसद्रव्यञ्च यत्सर्व्वम् विष्णुत्वेन व्यवस्थितं ||
तयो समरसं कृत्वा स्वयम्भोक्ता महेश्वरः ||
वरुणेनार्च्चिता देवी वारुणीति प्रकीर्त्तिता |
सुरैस्तु पीयते नित्यं सुरानामेति शब्दिता ||
मदनेनार्च्चितानित्य स्मदिरेति प्रकीर्त्तिता |
परमार्थे समुत्पन्नां पराशक्तिः प्रकीर्त्तिता ||

Deutsche Übersetzung und Erläuterung
Dieser Abschnitt behandelt verschiedene Arten von caru, ritueller Speise bzw. Opferkost, und ordnet sie kosmischen Ebenen oder Gottheiten zu: Akasha–Sadashiva, Vayu–Ishvara, Tejas–Rudra, Wasser–Vishnu und Erde–Brahma sind deutlich erkennbar.

Darauf folgen stark beschädigte Verse über das Essen bestimmter ritueller Substanzen zu festgesetzten Zeiten. Der Text verbindet sie mit der Auflösung von Schuld oder Verunreinigung. Einige Stellen nennen schwere Vergehen in traditioneller Form und behaupten deren Tilgung durch den rituellen Genuss. Andere Verse beziehen sich auf Vogel-, Tier-, Fisch- und Pflanzensphären. Wegen der zahlreichen beschädigten Lesarten lässt sich die genaue rituelle Vorschrift nicht zuverlässig rekonstruieren.

Danach folgt eine besser lesbare theologische Passage: Alles Essbare wird mit Brahma, alle flüssige Substanz mit Vishnu verbunden; indem beide in Gleichgeschmack bzw. Einheit gebracht werden, ist Maheshvara selbst der Genießende. Die Göttin heißt Varuni, weil sie von Varuna verehrt wird; eine weitere Worterklärung verbindet sura mit den Göttern und madira mit der Verehrung durch Madana. Auf der höchsten Ebene wird die Substanz als Para-Shakti gedeutet.

Für den heutigen Leser ist wichtig: Diese Passagen dokumentieren historische tantrische Ritualvorstellungen. Sie werden hier philologisch wiedergegeben, nicht als moderne Empfehlung zum Gebrauch berauschender oder tierischer Substanzen.

Sechzehn Kalas, innere Amrita-Lehre und Dhyana der Göttin

Umschrift
[p. 5a) jihvāmūlātsamārabhya hṛdayāntantu sundari |]
ṣoḍasāṅgulakaṃ jñeyaṃ sthāna svādāmṛtasya tu ||
ṣoḍasevakalāyuktaṃ ṣoḍaśāṃgulamāyatam ||
pivate devate devī madyamaṃ mṛtarūpinī |
prathamaṃ pivate vahni dvitīyaṃ śaśinā pibet |
viṣṇunārcca tṛtīyaṃ tu caturtha varuṇa pibet ||
kumāraṃ pañcamandevi ṣaṣṭhantu vaśavaḥ pibet |
saptamaṃ ṛṣiḥ sarvvagaṇeśo aṣṭamaṃ pibet ||
navamaṃ dharmmarājena maruteḥ daśamamvit ||
[p. 5b) ekādaśamaṃsthāne brahmaputro pibet priye ||]
kuberaṃ dvādaśayāti vaināyakaṃ trayodaśaṃ |
caturddaśyāmpaśupatiṃ pūrṇṇamāsyāṃ prajāprati ||
ete pītvā vaśe pañca ṣoḍaśala prakāśayet |
na pītaṃ mānuṣaiḥ bhadre ve pītvāta śambhavaiḥ ||
pītvā ca kathitaṃ bhadre adhunā deva vā śṛṇu |
yā raśā sa umādevī yo madyasamaheśvaraḥ ||
yo varṇṇasvayaṃ brahmā yogadhasa janārddana |
yasvādasatu somo vego vegapavaṇasvayaṃ ||
[p. 6a) jñānavijñāmapanaṃ? mama devi sureśvara |]
liyasthānavadiṣyāmi śṛṇuṣva vahitodhunā ||
jihvāgre līyante pūrvvaṃ * *? śāgre tadanantaraṃ |
ghaṇṭhikānte tṛtīyantu caturthe tu bhruvo nyaset ||
pañcamaṃ tu śiṣāsthāne śikhānte ṣaṣṭha * * *? |
ataśīpuṣpasaṃkāso dhāmaniskala madhyamaṃ |
sthāne? līyate devi vijñātavyaṃ prayatnataḥ ||
aiṁ 5 lākṣārasa ṇī?bhā devī padmarāga samaprabhā |
yovaṇonaṭarūpāgī trinetra divyarūpanaṃ ||
maṃdirānanda cetanye aṣṭādaśabhujadhārṇi |
[p. 6b) khaḍga triśūlavarada ca krīḍāṃ ḍamaru mudgra ||]
gadāpadmadharā pātra dakṣanena vīrājate |
pheṭaka aṃkusaghaṇṭhakapāla khaṭvāga kaṃbuyoḥ |
nīlotpala abhayaṃ bīṃduvāme hasta dhārane ||
divyaratna kṛtāṭopa hemāṃbhara avibhukhitaṃ |
setupadmasamāsīnaṃ vadhapadmāsana sthitaṃ ||
evaṃ rūpamahodevaṃ vāruṇī divyyarūpinī ||

• *? rthite saṭhe krure dambhimāsaryamānivaiḥ |
  

nadadyātkolikaṃ sāramviseṣe gurunindakaiḥ ||

Devanagari
प्. ५अ) जिह्वामूलात्समारभ्य हृदयान्तन्तु सुन्दरि |
षोडसाऽऽन्गुलकं ज्ञेयं स्थान स्वादामृतस्य तु ||
षोडसेवकलायुक्तं षोडशांगुलमायतम् ||
पिवते देवते देवी मद्यमं मृतरूपिनी |
प्रथमं पिवते वह्नि द्वितीयं शशिना पिबेत् |
विष्णुनार्च्च तृतीयं तु चतुर्थ वरुण पिबेत् ||
कुमारं पञ्चमन्देवि षष्ठन्तु वशवः पिबेत् |
सप्तमं ऋषिः सर्व्वगणेशो अष्टमं पिबेत् ||
नवमं धर्म्मराजेन मरुतेः दशमम्वित् ||
प्. ५ब्) एकादशमंस्थाने ब्रह्मपुत्रो पिबेत् प्रिये ||
कुबेरं द्वादशयाति वैनायकं त्रयोदशं |
चतुर्द्दश्याम्पशुपतिं पूर्ण्णमास्यां प्रजाप्रति ||
एते पीत्वा वशे पञ्च षोडशल प्रकाशयेत् |
न पीतं मानुषैः भद्रे वे पीत्वात शम्भवैः ||
पीत्वा च कथितं भद्रे अधुना देव वा शृणु |
या रशा स उमादेवी यो मद्यसमहेश्वरः ||
यो वर्ण्णस्वयं ब्रह्मा योगधस जनार्द्दन |
यस्वादसतु सोमो वेगो वेगपवणस्वयं ||
प्. ६अ) ज्ञानविज्ञामपनं? मम देवि सुरेश्वर |
लियस्थानवदिष्यामि शृणुष्व वहितोधुना ||
जिह्वाग्रे लीयन्ते पूर्व्वं * *? शाग्रे तदनन्तरं |
घण्ठिकान्ते तृतीयन्तु चतुर्थे तु भ्रुवो न्यसेत् ||
पञ्चमं तु शिषास्थाने शिखान्ते षष्ठ * * *? |
अतशीपुष्पसंकासो धामनिस्कल मध्यमं |
स्थाने? लीयते देवि विज्ञातव्यं प्रयत्नतः ||
ऐं ५ लाक्षारस णी?भा देवी पद्मराग समप्रभा |
योवणोनटरूपागी त्रिनेत्र दिव्यरूपनं ||
मंदिरानन्द चेतन्ये अष्टादशभुजधार्णि |
प्. ६ब्) खड्ग त्रिशूलवरद च क्रीडां डमरु मुद्ग्र ||
गदापद्मधरा पात्र दक्षनेन वीराजते |
फेटक अंकुसघण्ठकपाल खट्वाग कंबुयोः |
नीलोत्पल अभयं बींदुवामे हस्त धारने ||
दिव्यरत्न कृताटोप हेमांभर अविभुखितं |
सेतुपद्मसमासीनं वधपद्मासन स्थितं ||
एवं रूपमहोदेवं वारुणी दिव्ययरूपिनी ||

• *? र्थिते सठे क्रुरे दम्भिमासर्यमानिवैः |
  

नदद्यात्कोलिकं सारम्विसेषे गुरुनिन्दकैः ||

Deutsche Übersetzung und Erläuterung
Der Text verlegt nun die Wahrnehmung des rituellen Nektars in den Körper. Vom Zungengrund bis zum Herzen wird ein Bereich von sechzehn Angulas genannt; zugleich ist von sechzehn Kalas die Rede. Danach folgt eine Folge von Gottheiten, die nacheinander trinken: Feuer, Mond, Vishnu, Varuna, Kumara, die Vasus, Rishis, Ganesha, Dharmaraja, Marut, Brahmaputra, Kubera, Vinayaka, Pashupati und Prajapati sind ganz oder teilweise erkennbar. Die Zählung ist an mehreren Stellen grammatisch beschädigt.

Im Anschluss wird die Substanz allegorisch gedeutet: Geschmack wird mit Uma, das Getränk mit Maheshvara, Farbe mit Brahma, eine weitere Qualität mit Janardana, Geschmack bzw. Saft mit Soma und Bewegung mit Vayu in Beziehung gesetzt. Danach spricht der Text von Auflösungsorten im Körper – Zungenspitze, Kehlbereich, Brauenmitte, Scheitel und Shikha gehören zu den lesbaren Stationen.

Es folgt ein Dhyana der Göttin. Sie wird leuchtend wie Lacksaft bzw. Rubin beschrieben, dreiäugig und mit achtzehn Armen. Unter den Attributen sind Schwert, Dreizack, Varada, Damaru, Keule, Lotus, Gefäß, Schild, Elefantenhaken, Glocke, Schädelschale, Khatvanga, Muschel, blauer Lotus und Abhaya erkennbar. Sie sitzt auf einem weißen Lotus. Die Passage endet mit einer Warnung, die Lehre nicht Ungeeigneten, Grausamen, Heuchlern oder Guru-Verächtern zu geben; ein Schüler soll längere Zeit geprüft werden.

[Einige Waffennamen, Farbangaben und einzelne grammatische Formen sind beschädigt; die Übersetzung beschränkt sich auf sicher erkennbare Elemente.]

Panchacakra, Shambhava-Mantraraja und Navatma

Umschrift
[p. 7a) gurubhīkṣārāṇi nityaṃ samayānāñca vatsalaḥ |]
sopi dadyātmahābhāge saṃvatsara parīkṣitaṃ |
pañcacakra parameśvarīninayaḥ ||
śambhurmmānasahāntadhīkṣiti rasasparśāgni marmmālikaiḥ
kūṭaḥ śrīnavanāya? asya racitaḥ svāṃtālaye dṛsyate |
arkāneka mahārcci rāśi sadṛśaiścaurddhagato ghorahā
jantunāmbhava? *? hasarddanakarī śrīśāmbhavo mantrarāṭ ||
calādho yojayed vahniñcatuḥ svarorddhamajamvibhuṃ
[p. 7b) mānamadhye? nyaserddhaṃ saṃkūṭadvividhamīritaṃ ||]
caladhaḥ śāṃbhavaḥ khyāto mantrarājaḥ sudhā pradaḥ |
ānaveśo mānamādhye? vijñānakoṭi siddhidaḥ ||
kādibhede calorddhasthā bhuktimukti pradāyakaḥ |
ekāśītyātmakaṃ vakṣye yathā gurumukhāgataḥ ||
kṣonīvāri mahārcci vāyuhasadhī samvarttamarmmālakaiḥ raṃddhraiḥ
piṇḍasapiṇḍataṃ bhavagataṃ vyasta samastapara |
etattadvasakhaṇḍitaṃ śrutilayā tūṣṇī prabhā niṣkalaṃ
svargaśūnyamagocaraḥ paradhiyā sambhāvamātraṃ śivaḥ ||
[p. 8a) iti navātmo dvāraḥ ||]

Devanagari
प्. ७अ) गुरुभीक्षाराणि नित्यं समयानाञ्च वत्सलः |
सोपि दद्यात्महाभागे संवत्सर परीक्षितं |
पञ्चचक्र परमेश्वरीनिनयः ||
शम्भुर्म्मानसहान्तधीक्षिति रसस्पर्शाग्नि मर्म्मालिकैः
कूटः श्रीनवनाय? अस्य रचितः स्वांतालये दृस्यते |
अर्कानेक महार्च्चि राशि सदृशैश्चौर्द्धगतो घोरहा
जन्तुनाम्भव? *? हसर्द्दनकरी श्रीशाम्भवो मन्त्रराट् ||
चलाधो योजयेद् वह्निञ्चतुः स्वरोर्द्धमजम्विभुं
प्. ७ब्) मानमध्ये? न्यसेर्द्धं संकूटद्विविधमीरितं ||
चलधः शांभवः ख्यातो मन्त्रराजः सुधा प्रदः |
आनवेशो मानमाध्ये? विज्ञानकोटि सिद्धिदः ||
कादिभेदे चलोर्द्धस्था भुक्तिमुक्ति प्रदायकः |
एकाशीत्यात्मकं वक्ष्ये यथा गुरुमुखागतः ||
क्षोनीवारि महार्च्चि वायुहसधी सम्वर्त्तमर्म्मालकैः रंद्ध्रैः
पिण्डसपिण्डतं भवगतं व्यस्त समस्तपर |
एतत्तद्वसखण्डितं श्रुतिलया तूष्णी प्रभा निष्कलं
स्वर्गशून्यमगोचरः परधिया सम्भावमात्रं शिवः ||
प्. ८अ) इति नवात्मो द्वारः ||

Deutsche Übersetzung und Erläuterung
Es folgt ein Abschnitt über die „fünf Chakras“ bzw. eine Lehre der Parameshvari. Ein verschlüsselter Mantra-Abschnitt beschreibt Shambhu und einen mantrarāj, den „König der Mantras“. Er wird mit großem Licht, Vernichtung von Furcht und Nektar verbunden. Der Text unterscheidet offenbar eine Shambhava- und eine Anava-Form sowie verschiedene Positionen oder Ebenen der Lautstruktur.

Anschließend heißt es, der Mantra könne Bhukti und Mukti gewähren. Darauf wird eine einundachtzigteilige Form angekündigt, „wie sie aus dem Mund des Guru empfangen wurde“. Es folgt eine stark chiffrierte Lautfolge, in der Erde, Wasser, Feuer, Luft und weitere Bija-Bezeichnungen erkennbar sind. Der Abschnitt endet mit einer Aussage über Shiva als jenseits gewöhnlicher Wahrnehmung und wird mit iti navātmo dvāraḥ – „so [endet] das Tor des Navatman“ – abgeschlossen.

Die eigentlichen Silbenfolgen werden wegen der beschädigten Überlieferung nicht rückübersetzt oder als gebrauchsfertiger Mantra rekonstruiert.

Samaya- und Kubjishani-Abschnitt

Umschrift
pañcavarggapramā devī dvātriṃsākṣarabhūṣitā |
bhāvināṃ bhavamohayāgrahau? vidyā kujeśvarī ||
tāmahamakitāṃ?? vatmi?? yathā śrīgurutaḥ śrutāṃ |
tavargasyāntimambījaṃ kānvayā? * * * yutaṃ ||
bhīṣaṇī śivā tathā khaḍgantārā śūkṣmeṇa saṃyutāṃ |
śrutipraṇavaṃ tathā krodhaṃ pañcamena yuto vṛtaṃ? ||
nalinī kaṃkaṭā caiva āśvareṇa ca bheditāṃ |
cala śūkṣmasamākrānta śikhāsvacchandakantathā ||
[p. 8b) kavarggasvāṃtimaṃ bījāṃ śarmmaḍhāntañca pādimaṃ |]
kālaṃ bhṛṇṭhasamākrāṃtaṃ svarādyantu samuddharet ||
kavarggasya caturthantu * * *? ca yutaṃ punaḥ |
dīpanpañca tatoddhṛtya mahākālī mamarārccitāṃ ||
māyādevī samopetaṃ catu * * * * * *? naḥ |
kūrmmāchāgalī yuktantu anantaṃ krurasaṃyuta ||
punaruddhṛtyānantarahitaṃ guhyaśakti samāyutaṃ |
kaṃkaṭāñca śūkṣmeṇaiva umākānta māyāyutaṃ ||
punarukta dveśamuddhṛtya chāgalo māyayā yutaṃ |
[p. 9a) cāmuṇḍāṃ kūrmmaṇoddhṛtya jhaṇṭhīśena vibheditāṃ ||]
eṣā śrīsamayā devī guruvaktrā tu labhyate |
yasyā smaraṇamātreṇa kathyate bhuvanatrayaṃ ||
kāye vādhānyakāye vā uktānukteṣu vastuṣu |
kubjīśānīṃ yajedyastu tasya pāpa na vidyate ||
yaḥ punaḥ śuddhabhāvātmā samayākhyāṃ kuleśvarī |
yajedyastu na tadvastu yanta sidhyati * * *? ||
akṣarākṣarasaṃtānaṃ yo jape lakṣa saṃkṣayā |
kubjīśa guṇatulyāsau karttāharttā svayaṃ prabhuḥ ||
[p. 9b) mantrāṇā śatakoṭīnāṃ ṣaḍāśramānuvarttināṃ |]
rājñāyaṃ tatphalairyuktā dvīpamatoditamvacaḥ ||
iti samayāyato dvāraḥ ||

Devanagari
पञ्चवर्ग्गप्रमा देवी द्वात्रिंसाक्षरभूषिता |
भाविनां भवमोहयाग्रहौ? विद्या कुजेश्वरी ||
तामहमकितां?? वत्मि?? यथा श्रीगुरुतः श्रुतां |
तवर्गस्यान्तिमम्बीजं कान्वया? * * * युतं ||
भीषणी शिवा तथा खड्गन्तारा शूक्ष्मेण संयुतां |
श्रुतिप्रणवं तथा क्रोधं पञ्चमेन युतो वृतं? ||
नलिनी कंकटा चैव आश्वरेण च भेदितां |
चल शूक्ष्मसमाक्रान्त शिखास्वच्छन्दकन्तथा ||
प्. ८ब्) कवर्ग्गस्वांतिमं बीजां शर्म्मढान्तञ्च पादिमं |
कालं भृण्ठसमाक्रांतं स्वराद्यन्तु समुद्धरेत् ||
कवर्ग्गस्य चतुर्थन्तु * * *? च युतं पुनः |
दीपन्पञ्च ततोद्धृत्य महाकाली ममरार्च्चितां ||
मायादेवी समोपेतं चतु * * * * * *? नः |
कूर्म्माछागली युक्तन्तु अनन्तं क्रुरसंयुत ||
पुनरुद्धृत्यानन्तरहितं गुह्यशक्ति समायुतं |
कंकटाञ्च शूक्ष्मेणैव उमाकान्त मायायुतं ||
पुनरुक्त द्वेशमुद्धृत्य छागलो मायया युतं |
प्. ९अ) चामुण्डां कूर्म्मणोद्धृत्य झण्ठीशेन विभेदितां ||
एषा श्रीसमया देवी गुरुवक्त्रा तु लभ्यते |
यस्या स्मरणमात्रेण कथ्यते भुवनत्रयं ||
काये वाधान्यकाये वा उक्तानुक्तेषु वस्तुषु |
कुब्जीशानीं यजेद्यस्तु तस्य पाप न विद्यते ||
यः पुनः शुद्धभावात्मा समयाख्यां कुलेश्वरी |
यजेद्यस्तु न तद्वस्तु यन्त सिध्यति * * *? ||
अक्षराक्षरसंतानं यो जपे लक्ष संक्षया |
कुब्जीश गुणतुल्यासौ कर्त्ताहर्त्ता स्वयं प्रभुः ||
प्. ९ब्) मन्त्राणा शतकोटीनां षडाश्रमानुवर्त्तिनां |
राज्ञायं तत्फलैर्युक्ता द्वीपमतोदितम्वचः ||
इति समयायतो द्वारः ||

Deutsche Übersetzung und Erläuterung
Nun wird eine Göttin beschrieben, die mit fünf Lautgruppen und zweiunddreißig Silben geschmückt ist. Sie heißt unter anderem Kujeshvari bzw. in späteren Versen Kubjishani und wird als eine Vidya bezeichnet, die die Verblendung des Werdens überwindet. Der Sprecher erklärt, er gebe sie so wieder, wie er sie vom ehrwürdigen Guru gehört habe.

Es folgt ein langer Mantroddhara mit Lautklassen, Bija-Chiffren und Namen wie Bhishani, Shiva, Khadga, Tara, Nalini, Kankata, Mahakali, Mayadevi, Kurma, Chagali, Guhya-Shakti, Uma-kanta und Chamunda. Zahlreiche Stellen sind durch Sternchen oder Fragezeichen als beschädigt markiert; deshalb ist hier keine sichere mantra-technische Rekonstruktion möglich.

Die besser lesbare Schlussfolge nennt die Göttin Samaya. Sie sei „aus dem Mund des Guru“ zu erlangen. Schon ihre Erinnerung wird mit umfassender Macht in den drei Welten verbunden. Der Text empfiehlt die Verehrung von Kubjishani und erklärt, dass ein Mensch reinen Herzens die als Samaya bekannte Kuleshvari verehren soll. Weiter heißt es, intensiver Japa führe zu einer Gleichheit mit Kubjisha hinsichtlich schöpferischer und auflösender Macht. Die traditionelle Sprache formuliert hier sehr starke Siddhi-Verheißungen; sie werden als historische Textaussage wiedergegeben.

Der Abschnitt schließt mit iti samayāyato dvāraḥ – „so [endet] das Tor, das von Samaya ausgeht“.

Tripura-Mantroddhara

Umschrift
oṃ namastripurāyaiḥ || mantroddhāra ucyate ||
mādanantadhaḥ śaktimtadantabbindumālinī |
endramākāśabījasthaṃ adhasthādanalākṣaraṃ ||
māyāvidvīśvara yuktaṃ sarvvopariniyojitaḥ |
ayaṃ sā vāgbhavo devi vāgiśvatvapravarttakaiḥ || 1 ||
śivabījaṃ tridhāyuktvā sṛṣṭisthitilaya kramaiḥ |
[p. 10a) ādimadhyāvasāneṣu dvayamādyena rahitaṃ ||]
ādyena ādivarṇṇena ādyādho madanākṣaraṃ |
mavāsthitiśivādhasthāmiṃdrabījaṃ?? niyojayet ||
tathā layaśivādhopi jvalitena maheśvari |
māyāvidvīśvarayuktaṃ arddhacandreṇa bhuṣitaṃ ||
evametat mahābījaṃ kāmarāja mahodayaṃ || 2 ||
māyābījaṃ maheśāni mādanaṃ śakrasaḥ yutaṃ |
candrabījaṃ kevala tu śaktivīsamudharet ||
tyaktvā sṛṣṭikramandevī prāguccāraṃ krameṇa tu |
[p. 10b) evameṣā mahādevī mahātripurasundarī || 3 ||]
tripurayāmantrodhāra turī vidyā ||

Devanagari
ओं नमस्त्रिपुरायैः || मन्त्रोद्धार उच्यते ||
मादनन्तधः शक्तिम्तदन्तब्बिन्दुमालिनी |
एन्द्रमाकाशबीजस्थं अधस्थादनलाक्षरं ||
मायाविद्वीश्वर युक्तं सर्व्वोपरिनियोजितः |
अयं सा वाग्भवो देवि वागिश्वत्वप्रवर्त्तकैः || १ ||
शिवबीजं त्रिधायुक्त्वा सृष्टिस्थितिलय क्रमैः |
प्. १०अ) आदिमध्यावसानेषु द्वयमाद्येन रहितं ||
आद्येन आदिवर्ण्णेन आद्याधो मदनाक्षरं |
मवास्थितिशिवाधस्थामिंद्रबीजं?? नियोजयेत् ||
तथा लयशिवाधोपि ज्वलितेन महेश्वरि |
मायाविद्वीश्वरयुक्तं अर्द्धचन्द्रेण भुषितं ||
एवमेतत् महाबीजं कामराज महोदयं || २ ||
मायाबीजं महेशानि मादनं शक्रसः युतं |
चन्द्रबीजं केवल तु शक्तिवीसमुधरेत् ||
त्यक्त्वा सृष्टिक्रमन्देवी प्रागुच्चारं क्रमेण तु |
प्. १०ब्) एवमेषा महादेवी महात्रिपुरसुन्दरी || ३ ||
त्रिपुरयामन्त्रोधार तुरी विद्या ||

Deutsche Übersetzung und Erläuterung
Mit oṃ namas tripurāyai beginnt ein neuer Mantroddhara für Tripura. Die Passage erklärt wiederum einen Mantra über Chiffren wie Madana, Shakti, Bindu, Indra, Akasha-Bija, Anala und Maya. Der erste Teil wird als Vagbhava bezeichnet und mit Herrschaft über Sprache verbunden.

Darauf wird ein weiteres großes Bija beschrieben, das mit Schöpfung, Erhaltung und Auflösung in Beziehung steht und als Kamaraja bezeichnet wird. Im dritten Teil werden Maya-Bija, Madana, Mond-Bija und Shakti genannt. Die Passage identifiziert die so erschlossene Göttin schließlich als Mahatripurasundari.

Die drei Abschnitte entsprechen der Struktur einer Tripura-Vidya, doch die vorliegende Überlieferung ist an mehreren Stellen so unsicher, dass die vollständige Mantraform nicht zuverlässig hergestellt werden kann.

Uttarayama und Siddhilakshmi-Schlussstotra

Umschrift
uttarayāmantrodhāratotra ||
eśā vākya bhavā sadā vijayate saṃpūrṇṇakāmapradā
śaṃśārārṇṇava yāta? bhāva paramā sarvvārtti haṃtā śivā |
śrīsarvveṇadhṛtakamaṃḍalu gatā śānandasiddhipradā
śreyaṃ śrīrarupyāṃ? pradhata vimalā śrīśiddhalakṣmī parā || 1 ||
māyābīja paraparātmakakulāmāyā mayā mālinī
[p. 11) mādāmātre? maheśvarī mimikule muktā phalādāmadhā |]
māyāsiddhimaṇīkṣi mānahṛdayā yogā padāṣṭā
vidhye mantrārādhana tatparasya hṛdaye sābhīṣṭisiddhipradā || 2 ||
śrīmānna śrīśakaleṃdu bhāti vimalā śrīkoṇaśānti pradā
visvātmā bharityaika viśvajananī jāgrādi bodhātmakā |
kāruṇyāmṛtavāriṇa vilagataṃ siñcanti śārāvalī
kālomṛtupravañcakā vijayite śaṃśāraśārapradā || 3 ||
[p. 12) śrīśiddhilakṣmīmantrodhārastotra samāpta ||]

Devanagari
उत्तरयामन्त्रोधारतोत्र ||
एशा वाक्य भवा सदा विजयते संपूर्ण्णकामप्रदा
शंशारार्ण्णव यात? भाव परमा सर्व्वार्त्ति हंता शिवा |
श्रीसर्व्वेणधृतकमंडलु गता शानन्दसिद्धिप्रदा
श्रेयं श्रीररुप्यां? प्रधत विमला श्रीशिद्धलक्ष्मी परा || १ ||
मायाबीज परपरात्मककुलामाया मया मालिनी
प्. ११) मादामात्रे? महेश्वरी मिमिकुले मुक्ता फलादामधा |
मायासिद्धिमणीक्षि मानहृदया योगा पदाष्टा
विध्ये मन्त्राराधन तत्परस्य हृदये साभीष्टिसिद्धिप्रदा || २ ||
श्रीमान्न श्रीशकलेंदु भाति विमला श्रीकोणशान्ति प्रदा
विस्वात्मा भरित्यैक विश्वजननी जाग्रादि बोधात्मका |
कारुण्यामृतवारिण विलगतं सिञ्चन्ति शारावली
कालोमृतुप्रवञ्चका विजयिते शंशारशारप्रदा || ३ ||
प्. १२) श्रीशिद्धिलक्ष्मीमन्त्रोधारस्तोत्र समाप्त ||

Deutsche Übersetzung und Erläuterung
Der Schlussabschnitt trägt die Überschrift uttarayāmamantroddhāra und besteht aus drei stotraartigen Versen auf Siddhilakshmi. Trotz mehrerer beschädigter Wörter ist der Charakter klar: Die Göttin wird als höchste Shakti, als Erfüllerin von Wünschen, als Vernichterin von Leid, als Spenderin von Wonne und Siddhi und als reine, höchste Siddhilakshmi gepriesen.

Der zweite Vers verbindet sie mit Maya-Bija, Kula, Malini und Maheshvari. Sie schenkt demjenigen, der sich der Mantra-Verehrung widmet, die erstrebte Vollendung im Herzen.

Der dritte Vers preist sie als reine, universale Mutter, als Bewusstseinsprinzip in den Zuständen des Wachens und darüber hinaus sowie als Trägerin eines Stroms von Nektar und Mitgefühl. Mehrere Wörter sind beschädigt, doch der Grundton ist eindeutig: Siddhilakshmi erscheint als höchste, befreiende und erfüllende Gottheit.

Mit der Formel śrīsiddhilakṣmīmantroddhārastotra samāpta endet die Handschrift: „Das Shri-Siddhilakshmi-Mantroddhara-Stotra ist beendet.“

Die wichtigsten Lehren des Siddhilakshmi Mantroddhara

Mantroddhara – Mantra als entschlüsselte Lautgestalt

Der Begriff mantroddhāra bezeichnet die „Heraushebung“ bzw. Erschließung eines Mantras aus verschlüsselten Lautbezeichnungen. Im vorliegenden Text werden Mantras häufig nicht in unmittelbar lesbarer Form ausgeschrieben, sondern durch Gottheiten, Elemente, Lautklassen und technische Bija-Bezeichnungen umschrieben. Da die Handschrift an mehreren Stellen beschädigt ist, dürfen diese Chiffren hier nicht zu einer vermeintlich sicheren Mantraform rekonstruiert werden.

Gerade beim Siddhilakshmi Mantroddhara zeigt sich dies deutlich. Die Handschrift ist an mehreren Stellen beschädigt, und selbst dort, wo die Chiffren lesbar sind, ist nicht jede Zuordnung eindeutig. Eine seriöse moderne Ausgabe muss daher zwischen überliefertem Chiffretext und rekonstruiertem Mantra unterscheiden.

Die fünf Elemente als rituelle und innere Kräfte

Erde, Wasser, Feuer, Luft und Raum bilden einen roten Faden des Werkes. Sie erscheinen in geometrischen Formen, Farben, Gottheiten und rituellen Handlungen. Das entspricht einer allgemeinen tantrischen Sicht: Die Elemente sind nicht nur materielle Bestandteile der Welt, sondern zugleich Ebenen des Körpers, der Wahrnehmung und der Shakti.

Für heutige Leser lässt sich diese Symbolik als Hinweis darauf verstehen, Körper, Elemente und spirituelle Praxis nicht voneinander zu trennen. Der historische Text selbst beschreibt jedoch konkrete Ritual- und Mantra-Verfahren; er ist daher zunächst als Quelle einer traditionellen Praxiswelt zu lesen, nicht als moderne Übungsanleitung.

Amrita und die sechzehn Kalas

Der Abschnitt über den Raum zwischen Zungengrund und Herz verbindet Körper, Nektar und sechzehn Kalas. Solche Vorstellungen begegnen in unterschiedlichen tantrischen und yogischen Systemen. Im Siddhilakshmi Mantroddhara ist besonders interessant, dass der rituelle Trank zugleich kosmologisch und innerlich gedeutet wird: Seine Eigenschaften werden mit Uma, Maheshvara, Brahma, Vishnu, Soma und Vayu verknüpft.

Damit deutet der Text die rituelle Substanz zugleich kosmologisch und körperbezogen.

Die Göttin mit achtzehn Armen

Eine der anschaulichsten Passagen beschreibt die Göttin als dreiäugig und achtzehnarmig, strahlend wie Rubin. Ihre vielen Attribute – darunter Schwert, Dreizack, Damaru, Keule, Lotus, Schild, Elefantenhaken, Glocke, Schädelschale und Abhaya – verbinden Schutz, Erkenntnis, Macht und Gnade.

Guru und Geheimhaltung

Der Text spricht mehrfach davon, dass die Lehre vom Guru empfangen wird. Besonders im Samaya-Abschnitt heißt es ausdrücklich, die Göttin sei guruvaktrā tu labhyate – „aus dem Mund des Guru zu erlangen“. Zugleich warnt die Handschrift davor, bestimmte Lehren ungeprüft weiterzugeben.

Das ist kein nebensächliches Detail. Es zeigt, dass der Mantroddhara in einer Initiations- und Überlieferungskultur steht. Die verschlüsselten Lautfolgen sind gerade deshalb nicht als frei kombinierbare Mantra-Bausteine gedacht.

Kubjishani, Samaya und Kuleshvari

Der mittlere Teil bringt Begriffe zusammen, die auf eine kaulische bzw. shaktische Traditionswelt weisen. Kubjika bzw. Kubjishani erscheint neben Samaya und Kuleshvari. Die Aussagen über außergewöhnliche Siddhis gehören in diesen traditionellen Kontext.

Die Aussagen über Siddhis werden hier als Aussagen des historischen Textes wiedergegeben. Aus der beschädigten Überlieferung lässt sich keine moderne praktische Anleitung ableiten.

Tripura und Mahatripurasundari

Ein eigener Abschnitt beginnt mit oṃ namas tripurāyai und leitet eine dreigliedrige Mantra-Erschließung ein. Vagbhava, Kamaraja und Shakti-Bereiche werden erkennbar; am Ende nennt der Text ausdrücklich Mahatripurasundari.

Der Abschnitt nennt ausdrücklich Mahātripurasundarī. Er verbindet diese Gestalt mit Vagbhava-, Kamaraja-, Maya-, Mond- und Shakti-Bezeichnungen. Wie genau die einzelnen Lautchiffren aufzulösen sind, lässt sich aus der beschädigten Überlieferung nicht durchgehend sicher bestimmen.

Siddhilakshmi als höchste, erfüllende Shakti

Im abschließenden Uttarayama-Abschnitt tritt Siddhilakshmi selbst deutlich hervor. Sie wird mit Wunscherfüllung, Aufhebung von Leid, Siddhi, Mitgefühl und universaler Mutterschaft verbunden. Der Schlussabschnitt zeigt Siddhilakshmi jedenfalls nicht bloß unter dem Aspekt äußeren Wohlstands, sondern verbindet sie mit Siddhi, Leidüberwindung, Bewusstsein und kosmischer Mutterschaft.

Zusammenhängende deutsche Lesefassung

Der Siddhilakshmi Mantroddhara beginnt mit einer Anrufung der höchsten shivaitischen Wirklichkeit und führt unmittelbar in eine verschlüsselte Mantra-Lehre. Shrikanthanatha fragt nach der Bestimmung des Trottala-Krama; darauf wird die Erschließung der Mantras angekündigt. Bija-Namen, Elemente und kosmische Zuordnungen bilden die Grundlage dieser frühen Passagen.

Es folgt die Reinigung. Wasser, Erde, Feuer, Luft und Raum werden nicht nur als äußere Elemente, sondern als rituelle Kräfte verstanden. Das Bad kann äußerlich oder mantra-basiert vollzogen werden. Aus denselben fünf Elementen entstehen unterschiedliche Shaktis, geometrische Formen und Farben. Eine vierarmige Gottheit wird visualisiert; Japa und Homa schließen sich an.

Danach wendet sich der Text den rituellen Speisen und Getränken zu. Die erhaltene Handschrift ist hier besonders schwer beschädigt. Sicher erkennbar bleibt jedoch der Versuch, Essen und Trinken kosmologisch zu deuten: feste Nahrung wird mit Brahma, Flüssigkeit mit Vishnu und der Genießende mit Maheshvara verbunden. Varuni und Para-Shakti treten als höhere Deutungen des rituellen Getränks hervor.

Der nächste große Abschnitt verlegt das Geschehen in den Körper. Zwischen Zungengrund und Herz liegt ein Bereich der sechzehn Kalas und des inneren Nektars. Eine Folge von Gottheiten nimmt daran teil. Geschmack, Farbe und Bewegung werden mit göttlichen Mächten identifiziert. Auch verschiedene Auflösungsorte im Körper werden genannt.

Darauf erscheint die Göttin selbst in einer machtvollen Visualisierung: dreiäugig, achtzehnarmig, von roter Leuchtkraft, mit zahlreichen Waffen, Symbolen und Segensgesten. Der Text macht zugleich deutlich, dass solche Lehren in einen Guru-Schüler-Zusammenhang gehören und nicht jedem ungeprüft weitergegeben werden sollen.

Es folgen weitere verschlüsselte Mantra-Systeme: Panchacakra, Shambhava-Mantraraja und Navatma. Dann öffnet sich der Text zu einer Samaya- und Kubjishani-Tradition. Die Göttin wird mit zweiunddreißig Silben, Lautgruppen und zahlreichen shaktischen Namen verbunden. Manche Formeln sind so beschädigt, dass nur ihre Struktur, nicht aber ihr genauer Wortlaut sicher erschlossen werden kann.

Ein eigener Tripura-Abschnitt führt schließlich zu Mahatripurasundari. Die Mantra-Erschließung arbeitet mit Vagbhava, Kamaraja, Maya, Mond und Shakti. Auch hier bleibt der Grundgedanke deutlicher als die beschädigte Lautfolge: Die höchste Göttin wird durch eine geordnete Folge von Lautkräften erschlossen.

Im Schlussstotra tritt Siddhilakshmi als höchste Shakti hervor. Sie erfüllt Wünsche, beseitigt Leid, schenkt Siddhi und wird als universale Mutter und Bewusstseinsmacht gepriesen. So endet ein Werk, das Mantra, Elementlehre, Körper, Ritual und Göttinnenverehrung eng miteinander verknüpft. Eine durchgehend einheitliche systematische Lehre lässt sich aus der beschädigten Handschrift jedoch nicht an jeder Stelle sicher rekonstruieren.

Inspirationen aus dem Siddhilakshmi Mantroddhara

„Alles wird in der Einheit von Brahma, Vishnu und Maheshvara geheiligt.“
yatsarvvambhakṣabhojyañca brahmatva nāgataḥ priye |
rasadravyañca yatsarvvam viṣṇutvena vyavasthitaṃ ||
tayo samarasaṃ kṛtvā svayambhoktā maheśvaraḥ ||

Inspiration: Die Passage deutet Nahrung, Flüssigkeit und den Genießenden in einem göttlichen Zusammenhang. Für heutige Aspiranten kann dies als Anregung zu Achtsamkeit und Sakralisierung alltäglicher Handlungen gelesen werden.

„Die Göttin wird aus dem Mund des Guru empfangen.“
eṣā śrīsamayā devī guruvaktrā tu labhyate |

Inspiration: Wissen ist in der tantrischen Tradition nicht nur Information. Es wird durch Beziehung, Praxis, Verantwortung und Reifung lebendig.

„Mahatripurasundari – die große Göttin der drei Welten.“
evameṣā mahādevī mahātripurasundarī ||

Inspiration: Hinter den vielen technischen Mantra-Passagen steht immer wieder die Vorstellung einer höchsten Shakti, die alle Ebenen der Wirklichkeit durchdringt.

„Siddhilakshmi schenkt Siddhi im Herzen.“
mantrārādhana tatparasya hṛdaye sābhīṣṭisiddhipradā ||

Inspiration: Der Vers verortet die verheißene Siddhi im Herzen des Mantra-Verehrers. Eine weitergehende psychologische Deutung ist eine moderne Lesart und nicht ausdrücklich Teil des Sanskritwortlauts.

Zur Vertiefung von Shakti und Mantra kann ergänzend dieses Yoga-Vidya-Video eingebunden werden:

{#ev:youtube|S4WxWG_D11Y}

Eine meditative Ergänzung zur inneren Bewusstseinsausrichtung bietet:

{#ev:youtube|btZbC9PPAQc}

Abschließende Betrachtung

Der Siddhilakshmi Mantroddhara ist ein schwieriger und vielfach beschädigter Text. Sein besonderer Wert liegt darin, dass er Einblick in eine konkrete Welt tantrischer Ritual- und Mantratechnik gibt: Mantras werden verschlüsselt hergeleitet, Elemente visualisiert, Körperorte geheiligt, Nektar und Opfergaben kosmologisch gedeutet und unterschiedliche Göttinnen in ein umfassendes Shakti-System eingebunden.

Für moderne Leser ist dabei philologische Besonnenheit entscheidend. Die Handschrift ist an vielen Stellen beschädigt. Wo ein Mantra nur noch in Chiffren, Fragezeichen und Lücken erhalten ist, wäre es unseriös, aus Vermutungen eine „vollständige“ Praxisformel herzustellen.

Trotz der beschädigten Überlieferung ist erkennbar, dass Siddhilakshmi mit Siddhi, Schutz, Leidüberwindung und hoher Shakti-Verehrung verbunden wird. Darüber hinaus sollte aus dem fragmentarischen Text keine geschlossenere Theologie konstruiert werden, als die Quelle tatsächlich trägt.

So lässt sich der Siddhilakshmi Mantroddhara vor allem als historisches Ritualdokument lesen, in dem Körper, Laut, Elemente, Gottheiten und Mantra eng aufeinander bezogen werden.

Textgrundlage

Grundlage dieses Artikels sind ausschließlich die vom Nutzer bereitgestellten Muktabodha-Dateien M00570, Siddhilakṣmīmantroddhara in Umschrift und Devanagari. Muktabodha nennt als Handschrift NGMCP 5-848, Reel B 28/23; das Werk wird dort als Ritual manual beschrieben. Die Handschrift wurde von Dr. Mark S. G. Dyczkowski ausgewählt und vom Muktabodha-Team unter der Leitung von Dr. Anirban Dash elektronisch erfasst.

Die Umschrift- und Devanagari-Datei zeigen dieselben erkennbaren beschädigten bzw. unsicheren Stellen. Fragezeichen, Sternchen und ungewöhnliche Formen wurden bewusst beibehalten. Es wurde keine fremde Sanskritfassung verwendet, um Lücken zu schließen, Lesarten zu glätten oder Mantras zu rekonstruieren. Wo keine sichere vollständige Übersetzung möglich ist, gibt der Artikel nur den belastbaren Inhalt der Passage wieder.

Siehe auch

• Siddhilakshmi
• Lakshmi
• Shakti
• Devi
• Kubjika
• Tripura Sundari
• Mahatripurasundari
• Mahakali
• Kuleshvari
• Mantra
• Bija Mantra
• Tantra
• Kaula
• Kundalini
• Nyasa
• Dhyana
• Puja
• Homa
• Japa
• Guru

Seminare

Wer die spirituelle Dimension von Mantra, Shakti und Meditation vertiefen möchte, findet bei Yoga Vidya passende Seminare aus dem Bereich Mantra und Meditation:

Der RSS-Feed von https://www.yoga-vidya.de/seminare/interessengebiet/mantra-und-musik/rssfeed.xml konnte nicht geladen werden: Fehler beim Parsen von XML für RSS

Auch Kundalini-Yoga-Seminare bieten einen praxisorientierten Zugang zu Shakti und innerer Energie:

13.11.2026 - 15.11.2026 Kundalini Yoga Mittelstufe

Intensives Kundalini Yoga Seminar zur Erweckung der inneren Kundalini Energie, Erweiterung des Bewusstseins und Entfaltung des vollen Potentials. Yoga A…

22.11.2026 - 27.11.2026 Chakras und Kundalini Yoga - Selbstentfaltung und ganzheitliche Weiterentwicklung

Eine Woche intensiver Praxis mit Techniken aus dem Kundalini Yoga: langes Halten der Asanas mit Chakra Konzentration, fortgeschrittene Pranayama Übunge…

Gauri Blumenthal