Gautamiya Tantra Sanskrit IAST

Aus Yogawiki

Gautamiya Tantra – Sanskrit in IAST bietet den Sanskrittext zum deutschen Hauptartikel. Das Eingangskapitel führt von Gautamas hingebungsvoller Praxis zu Naradas Lob des Krishna-Mantras.

Zur Textausgabe: Gautamiya Tantra · Sanskrit in IAST · Sanskrit in Devanagari · Inspirierende Verse und Mantras

1. Kapitel – Der Krishna-Mantra und seine Verheißung

siddhāśrame vasan dhīmān gautamo bhagavān muniḥ |
tapaḥsvādhyāyanirato bhaktimān puruṣottame || 1 ||

namasyan śirasā kṛṣṇaṃ stuvan vācā janārdanam |
japan karābhyāṃ yajñeśaṃ hṛdā dhyāyan sadā harim || 2 ||

samastaśrutitattvajña itihāsapurāṇavit |
mantrauṣadhikriyāsamyag yogasiddhāntatattvavit || 3 ||

[Lesung unsicher; siehe Textgrundlage und den Hinweis zu diesem Vers im Hauptartikel.]

dharmārthakāmamokṣārthī nāradaṃ praṇipatya ca |
vinayāvanato bhūtvā paryapṛcchad dvijottamaḥ || 4 ||

bhagavan kāmadā mantrāḥ śatrūdāsīnabāndhavāḥ |
vibhinnaphaladāste tu naikatra phaladā matāḥ || 5 ||

etatsamaphalāḥ sarve na mantrā iti naḥ śrutam |
yena sarvaphalāvāptiḥ sarveṣāṃ bandhureva yaḥ || 6 ||

sarvavarṇādhikāraśca nārīṇāṃ yogya eva yaḥ |
taṃ brūhi bhagavan mantramalpāyāsaphalapradam || 7 ||

tava nāviditaṃ kiñcid vidyate sacarācare |
iti śrutvā muniśreṣṭho natvā viṣṇumuvāca ha || 8 ||

sādhu pṛṣṭaṃ mayāpyevaṃ pṛṣṭaḥ provāca padmajaḥ |
tathā te kathayiṣyāmi yathā proktaṃ svayambhuvā || 9 ||

sarve kāmāḥ prasīdanti kṛṣṇamantrajapād dvija |
sarveṣu mantravargeṣu śreṣṭhaṃ vaiṣṇavamucyate || 10 ||

gāṇapatyeṣu śaiveṣu tathā śākteṣu suvrata |
vaiṣṇaveṣu ca sarveṣu kṛṣṇamantrāḥ phalādhikāḥ || 11 ||

viśeṣato daśārṇo'yaṃ japamātreṇa siddhidaḥ |
mantrasya jñānamātreṇa labhenmuktiṃ caturvidhām || 12 ||

ajñānatūlarāśīnāṃ jvalano'yaṃ munīśvara |
anena sadṛśo mantro jagatsvapi na vidyate || 13 ||

anenārādhitaḥ kṛṣṇaḥ prasīdatyeva tatkṣaṇāt |
tasya saṃkṣepato vakṣye sarvaṃ samyak śṛṇuṣva me || 14 ||

padmayoniravāpāgryaṃ devarājyaṃ śacīpatiḥ |
avāpustridaśāḥ svargaṃ vāgīśatvaṃ bṛhaspatiḥ || 15 ||

[Lesung unsicher; siehe Textgrundlage und den Hinweis zu diesem Vers im Hauptartikel.]

pakṣiṇāmadhipaḥ so'bhūt garuḍo'pi dvijottama |
kaścit kṛṣṇaṃ samārādhya dhaneśatvamavāptavān || 16 ||

mantreṇa kṛṣṇamārādhya candraḥ sarvajanapriyaḥ |
karoti svavaśe kāmaḥ sarvān lokānanena ca || 17 ||

mantrāṇāṃ paramo mantro guhyānāṃ guhyamuttamam |
mantrarājamimaṃ jñātvā kṛtārtho jāyate naraḥ || 18 ||

putravān dhanavān vāgmī lakṣmīvān paśumān bhavet |
subhagaḥ sammataḥ ślāghyo yaśasvī kīrtimān bhavet || 19 ||

sarvalokābhirāmaḥ syāt sarvajñaśca bhavennaraḥ |
anena triṣu lokeṣu yātā muktiṃ mumukṣavaḥ || 20 ||

mantreṇānena mantrajñe bhaktiḥ syāt premalakṣaṇā |
samastatīrthabhūtaśca samastakṣetrapāvanaḥ || 21 ||

raveriva durādharṣaḥ śuceriva śuciḥ sadā |
śaṅkarasyaiva siddhīśo viṣṇoriva sadāśrayaḥ || 22 ||

[Lesung unsicher; siehe Textgrundlage und den Hinweis zu diesem Vers im Hauptartikel.]

bahunā kimihoktena rahasyaṃ śṛṇu gautama |
nirvāṇaphalado mantraḥ kimanyairbahujalpitaiḥ || 23 ||

Kolophon

iti śrīgautamīye daśākṣaraphalādhyāyaḥ || 1 ||

Der Kapitelabschluss folgt in normalisierter Schreibung der Ausgabe von 1977. Die Jyotsnā-Ausgabe hat einen anders formulierten Kapitelabschluss.

2. Kapitel – Mantra, Nyasa und Pranayama

Dieses Kapitel betrachtet den Krishna-Mantra als Ausdruck der göttlichen Wirklichkeit. Es verbindet Lautdeutung, die Heiligung des Körpers durch Nyasa, die inneren Zentren und Pranayama. Die technischen Beschreibungen geben die überlieferten Rituale wieder; sie sind keine Anleitung zur selbständigen Durchführung fortgeschrittener Atem- oder Einweihungspraktiken.

samastavedatattvajña sarvāgamaviśārada |
adhunā brūhi me brahman mantrarājaṃ daśākṣaram || 1 ||

adhunā sampravakṣyāmi vidhānaṃ muninirmitam |
yāvanmantrā ṛṣicchando devatānyanukramāt || 2 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.2 im Hauptartikel.]

khāntākṣaraṃ samuddhṛtya trayodaśasvarānvitam |
pārṇaṃ turyasvarayutaṃ chāntaṃ dhāntaṃ tathā dvayam || 3 ||

amṛtākṣaramuddhṛtya caikato māṃsayugmakam |
caturthaṃ mukhavṛttena pavanaḥ svāhayānvitaḥ || 4 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.4 im Hauptartikel.]

daśākṣaramanuḥ prokto dṛṣṭādṛṣṭaphalapradaḥ |
bījaṃ śaktiṃ ca vakṣyāmi brahmavicca parātparam || 5 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.5 im Hauptartikel.]

brahmārṇaṃ māyayā sārddhaṃ mantrārṇaṃ nādabindukam |
etadbījaṃ samākhyātaṃ kṛṣṇatattvaṃ parātparam || 6 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.6 im Hauptartikel.]

śukrārṇamamṛtārṇena mukhavṛttena saṃyutam |
gaganaṃ mukhavṛttena proktā śaktiḥ parātparā || 7 ||

eṣā śaktiḥ parā sūkṣmā nityā saṃvitpradāyinī |
īśvaro jagatāṃ bījaṃ śaktirguṇamayī tvajā || 8 ||

paramātmā tathā buddhirvāyuḥ kuṇḍalinīti ca |
caturvidhaṃ bījaśaktiṃ sarvamantreṣu cintayet || 9 ||

tritayaṃ tatra sāmānyaṃ tadidānīṃ nirūpyate |
īśvaro jagatāṃ bījamādyaṃ brahma taducyate || 10 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.10 im Hauptartikel.]

tasya māyā samākhyātā śaktirguṇamayī tu yā |
prakṛtiḥ puruṣaścaiva nityau kālaśca sattama || 11 ||

tattvāni ceśvaraścaiva brahmeti pañcamaṃ smṛtam |
sargāntaḥ puruṣaśceti turyākhyā prakṛtiḥ smṛtā || 12 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.12 im Hauptartikel.]

tattvāni māṃsa rūpāṇi kālaśca tattvarūpakaḥ |
īśvarākhyo bhavennādo binduścaitanyacinmayaḥ || 13 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.13 im Hauptartikel.]

etadvijñānamātreṇa jīvanmukto mahīṃ caret |
nāsya kālakalāpekṣā na tīrthāyatanāni ca || 14 ||

klīṃkārādasṛjadviśvamiti prāha śruteḥ śiraḥ |
īkārādvahnirutpanno nādādvāyurajāyata || 15 ||

bindorākāśasambhūtiriti bhūtātmako manuḥ |
svaśabdena ca kṣetrajño heti citprakṛtiḥ parā || 16 ||

tayoraikyasamudbhūtirmukhaveṣṭanavarṇakaḥ |
ata eva hi viśvasya layaḥ svāhārṇake bhavet || 17 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.17 im Hauptartikel.]

gopīti prakṛtiṃ vidyājjanastattvasamūhakam |
anayorāśrayavyāptyā kāraṇatvena ceśvaraḥ || 18 ||

sāndrānandaparaṃ jyotirvallabhena ca kathyate |
tripādūrdhvamudaitpuruṣa ityāhuḥ paramā giraḥ || 19 ||

bījoccāraṇamātreṇa citsvabhāvaḥ prajāyate |
vallabhena tu tadaikyaṃ svāhayā'jñānanāśanam || 20 ||

ityevaṃ kathitaṃ tattvaṃ mune vai brahmasammatam |
athavā gopī prakṛtirjanastadaṃśamaṇḍalam || 21 ||

anayorvallabhaḥ svāmī kṛṣṇākhya īśvaraḥ smṛtaḥ |
kāryakāraṇayorīśaḥ śrutibhistena gīyate || 22 ||

anekajanmasiddhānāṃ gopīnāṃ patireva vā |
nandanandana ityuktastrailokyānandavardhanaḥ || 23 ||

cintayedvirajo mantrī sattvasampattihetave |
daśānāmapi tattvānāṃ sākṣī cetā tathā'kṣaraḥ || 24 ||

daśākṣara iti khyāto mantrarājaḥ parātparaḥ |
luptabījaḥ svabhāvatvāddaśārṇa iti kathyate || 25 ||

bījapūrvajapaścāsya rahasyaṃ kathitaṃ mune |
nārado'sya muniśchando virāḍiti tathā smṛtam || 26 ||

śrīkṛṣṇo devatā cāsya durgādhiṣṭhātṛdevatā |
maheśvaramukhājjñātvā yaḥ sākṣāttapasā manum || 27 ||

saṃsādhayati śuddhātmā sa tasya ṛṣirīritaḥ |
gurutvānmastakaṃ vāsya puruṣārthacatuṣṭaye || 28 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.28 im Hauptartikel.]

ṛṣicchando'parijñānānna mantraphalabhāgbhavet |
daurbalyaṃ yāti mantrāṇāṃ viniyogamajānatām || 29 ||

mantranyāsamatho vakṣye dṛṣṭādṛṣṭaphalapradam |
praṇavābhyāṃ puṭaṃ kṛtvā namo'ntān daśavarṇakān || 30 ||

dakṣāṅguṣṭhādivāmāntaṃ nyāsaḥ syāt sṛṣṭirīritaḥ |
vāmāṅguṣṭhādidakṣāntaṃ saṃhṛtiḥ parikīrtitā || 31 ||

ubhayoḥ karayorjyeṣṭhāpūrvikā sthitiriṣyate |
saṃhṛtirdoṣasaṃghātahāriṇī parikīrtitā || 32 ||

vidyāpradā tu sṛṣṭyantā varṇināṃ śuddhacetasām |
sthityantā sā gṛhasthānāṃ trayaṃ kāmyānurūpataḥ |
sahajānāṃ vānaprasthe sthityantaṃ kecidicchanti |
saṃhārānto munīnāṃ ca viraktasya ca sarvaśaḥ || 33 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.33 im Hauptartikel.]

nyāsatrayaṃ sadā kāryamaśaktairekamekaṃ hi |
varṇanyāsaṃ tathā mantrī dehe ca parivinyaset || 34 ||

hastamūle kūrparake maṇibandhe'ṅgulimūlake |
aṅgulyagre ca vinyaset pādayorapi vinyaset || 35 ||

hastamūlādisṛṣṭiḥ syānmaṇibandhātsthitiḥ smṛtā |
aṅgulyagrātsaṃhṛtiḥ syātsthityantaṃ tritayaṃ nyaset || 36 ||

tataḥ karāṅgulinyāsastathaiva parikīrtitaḥ |
ācakrāya tathā svāhā aṅguṣṭhābhyāṃ namo vadet || 37 ||

vicakrāya svāheti tarjanībhyāṃ tathoccaret |
sucakrāya svāhā madhyamābhyāṃ namaḥ |
trailokyarakṣaṇacakrāya svāhetyanāmike tathā || 38 ||

asurāntakacakrāya svāhayā kaniṣṭhayornamaḥ |
rukmiṇī prakṛtirvāmā sākṣādamṛtavigrahā || 39 ||

dakṣiṇaḥ puruṣaḥ prokto jyotistu viṣṇuvigrahaḥ |
saṃyogāt karayorevaṃ paratattvaṃ prajāyate || 40 ||

ata eva samastānāṃ vastūnāṃ śodhanaṃ smṛtam |
pañcāṅgāni tataḥ kuryādaṅgamantreṇa deśikaḥ || 41 ||

pañcāṅgāni manoryatra tatra netraṃ vivarjayet |
ācakrāya tathā svāhā śirase svāheti saṃvadet || 42 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.42 im Hauptartikel.]

śirasi vinyasettadvattathaiva karaśākhayā |
sucakrāya tathā svāhā śikhāyai vaṣaḍuccaret || 43 ||

ūrdhvatālatrayaṃ kṛtvā choṭikābhirdiśo daśa |
bandhayenmuniśārdūla nityanyāso'yamīritaḥ || 44 ||

pūjyamāno hṛdātmā'yaṃ hṛdaye saṃvidātmakaḥ |
tatparātmā ca hṛnmantreṇa ca deśikaiḥ || 45 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.45 im Hauptartikel.]

sarvajñādiguṇottuṅge saccidrūpe parātmani |
kriyate viṣayāhāraḥ śiromantreṇa dhīmatā || 46 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.46 im Hauptartikel.]

hṛcchirorūpaciddhāmamayatā bhāvanā dṛḍhā |
kriyate nijadevasya śikhāmantreṇa sādaram || 47 ||

mantrātmakasya devasya mantravācyena tejasā |
sarvato varmamantreṇa kriyate nyāsasambhṛtiḥ || 48 ||

yaddadāti paraṃ jñānaṃ saccidrūpe parātmani |
hṛdayādimayaṃ tejaḥ syādetannetrasaṃjñakam || 49 ||

ādhyātmikādirūpaṃ yatsādhakasya vināśayet |
avidyājātamastraṃ tatparaṃ dhāma samīritam || 50 ||

brahman brahmavidāṃ śreṣṭha sarvabhūtahite rata |
tvameva kṛṣṇadevasya antaryāmī nirāmayaḥ || 51 ||

avidyādoṣanirmuktasamastavratasaṃyutaḥ |
sarvalokaikagamakaḥ sarvalokaikatattvavit || 52 ||

sarvānubhavasākṣī tvaṃ sarvalokanamaskṛta |
idānīṃ śrotumicchāmi yadi yogyo'smi sattama || 53 ||

bhavārṇavanimagnaṃ māmuddhartumihārhasi |
ityādistutibhiḥ stutvā praṇamya ca punaḥ punaḥ || 54 ||

pārśvamāsādya tadvaktramatirāsīnmunīśvaraḥ |
sādhu pṛṣṭaṃ tvayā brahman mayāpi brahmaṇā śrutaḥ || 55 ||

mantrarājo muniśreṣṭha sarvavedāgamānugaḥ |
tataḥ prabhṛti viprarṣe haritāmāptavānaham || 56 ||

tava snehātpravakṣyāmi yatastvaṃ puruṣapriyaḥ |
klīṃkāraṃ pūrvamuccārya kṛṣṇaṃ turyapadānvitam || 57 ||

govindaṃ ca tathā coktvā daśārṇaṃ ca tathoccaret |
bhaktyā te praṇipattyā ca kathito mantranāyakaḥ || 58 ||

guhyādguhyataro hyeṣa vāñchācintāmaṇiḥ smṛtaḥ |
śaunakādyāstu munayastathānye devamukhyakāḥ || 59 ||

mantrarājaparijñānātsadyastatsāmyamāgatāḥ |
kṛṣśabdaśca sattārtho ṇaścānandasvarūpakaḥ || 60 ||

sukharūpo bhavedātmā bhāvānandamayatvataḥ |
gośabdena jñānamuktaṃ tena vindeta tatpadam || 61 ||

gośabdādveda ityuktastena vā labhate vibhum |
evaṃ te kathitā mantravāsanā munisattama || 62 ||

etajjñānānubhāvena jīvan kṛṣṇo na cānyathā |
kimanyena bahūktena smaraṇāccāsya mantravit || 63 ||

jīvanmukto na sandeho viṣṇureva na saṃśayaḥ |
nārado'sya muniḥ prokto gāyatrīcchanda ucyate || 64 ||

kṛṣṇaḥ prakṛtiretasya durgādhiṣṭhātṛdevatā |
vāsudevaḥ saṅkarṣaṇaḥ pradyumnaścāniruddhakaḥ || 65 ||

nārāyaṇa iti khyātaḥ padapañcātmakaḥ paraḥ |
akṣarārthastu kathitaḥ padasyārtha itīritaḥ || 66 ||

tasmādvijñāya ca mantrī puruṣārthacatuṣṭayam |
labhate nātra sandehaḥ satyaṃ satyaṃ hi gautama || 67 ||

bījaśaktī purā prokte viniyogaśca pūrvavat |
pañcāṅgāni manorasya padapañcakayojanāt || 68 ||

brahmarandhre bhruvormadhye jihvāmūle tathā punaḥ |
kaṇṭhadeśe hṛdi tathā nābhau liṅge ca mūlake || 69 ||

ghrāṇadvaye cakṣuṣośca karṇayorvinyasediti |
brahmarandhre sarvamantraṃ vyāpakatrayamācaret || 70 ||

mūrdhni vaktre hṛdi nābhau mūle ca padapañcakam |
rohāvarohato nyasya keśavādyānatho nyaset || 71 ||

varṇanyāsaṃ puraḥ kṛtvā keśavādyānatho nyaset |
varṇanyāsaṃ puraḥ kṛtvā keśavādyāṃstu nyaset || 72 ||

bhūtaśuddhiṃ lipinyāsaṃ vinā yastu prapūjayet |
viparītaphalaṃ dadyādabhaktyā pūjanaṃ yathā || 73 ||

mātṛkā dvividhā proktā parā cāpyaparā tathā |
suṣumnāntaḥ parā tu syādaparā bāhyadeśake || 74 ||

athāntarmātṛkānyāso mūlādhāre caturdale |
svarṇābhe vaśaṣasacaturvarṇavibhūṣite || 75 ||

ṣaḍdale vaidyutanibhe svādhiṣṭhāne'nalatviṣi |
vabhamairyaralairyukte vidyudbhāsitamastake || 76 ||

anāhate dvādaśāre pravālarucisannibhe |
kādiṭhāntadalairyukte yogināṃ hṛdayaṅgame || 77 ||

viśuddhe ṣoḍaśadale dhūmrābhe svarabhūṣite |
ājñācakre ca śubhrābhe hakṣadvidalaśobhite || 78 ||

sahasrāre mahāpadme nādabindudvayānvite |
akathāditrirekhātmahalakṣatrayakoṇake || 79 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.79 im Hauptartikel.]

tanmadhye parabinduṃ ca sṛṣṭisthitilayātmakam |
evaṃ samāhitamanā dhyāyennyāso'yamāntaraḥ || 80 ||

mūlādibrahmarandhrāntaṃ binduṃ dhyāyeccidātmakam |
bindusrutasudhādhāraistarpayanmātṛkāṃ nyaset || 81 ||

ekaikaṃ varṇamuccārya mūlādhārādbhruvo'ntikam |
namo'nta iti ca nyāsa āntaraḥ parikīrtitaḥ || 82 ||

bāhyaṃ vai mātṛkānyāsaṃ śṛṇuṣvāvahito mama |
lalāṭamukhavṛttākṣiśrutighrāṇeṣu gaṇḍayoḥ || 83 ||

oṣṭhadantottamāṅgāsyadoḥpatsandhyagrakeṣu ca |
pārśvataḥ pṛṣṭhato nābhau jaṭhare hṛdaye'ṃśake || 84 ||

kakudyaṃse ca hṛtpūrvaṃ pāṇipādayuge tathā |
jaṭharānanayornyasenmātṛkārṇān yathākramāt || 85 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.85 im Hauptartikel.]

caturdhā mātṛkā proktā kevalā bindusaṃyutā |
savisargā sobhayā ca rahasyaṃ tvatha kathyate || 86 ||

vidyākarī kevalā ca sobhayā bhaktidāyikā |
savisargā putrapradā sabindurmuktidāyinī || 87 ||

keśavādi tato nyāsaṃ kuryātsādhakasattamaḥ |
ṛṣiḥ prajāpatiśchando gāyatrī devatā punaḥ || 88 ||

ardhalakṣmīhariḥ proktaḥ śrībījena ṣaḍaṅgakam |
karaśuddhividhānaṃ ca vidhāya dhyānamācaret || 89 ||

udyadādityasaṅkāśaṃ taptajāmbūnadaprabham |
kamalāvasudhāśobhipārśvadvandvaṃ parātparam || 90 ||

vicitraratnavihitaṃ nānālaṅkāraśobhitam |
pītavastraparīdhānaṃ śaṅkhakaumodakīkaram || 91 ||

vāmataścakrapadme ca dhyātvaivaṃ vinyasettataḥ |
praṇavaṃ pūrvamuccārya śrībījaṃ tadanantaram || 92 ||

mātṛkārṇaṃ tato nyasedvakṣyāmi tatprakārakam |
keśavaṃ vinyasetkīrtyā kāntyā nārāyaṇaṃ nyaset || 93 ||

mādhavaṃ tuṣṭisahitaṃ govindaṃ puṣṭisaṃyutam |
dhṛtyā viṣṇuṃ śāntiyuktaṃ madhusūdanameva ca || 94 ||

trivikramaṃ ca kriyayā vāmanaṃ dayayā nyaset |
śrīdharaṃ medhayā hṛṣīkeśaṃ hṛṣṭyā yutaṃ nyaset || 95 ||

śraddhayāmbujanābhaṃ ca lajjādāmodarau tataḥ |
vāsudevaṃ tato nyasellakṣmyā saṅkarṣaṇaṃ tataḥ || 96 ||

sarasvatyā tathā prītyā pradyumnaṃ cāniruddhakam |
ratyā cakrijaye durgā gadino śārṅgiṇā prabhā || 97 ||

khaḍgisatye śāṅkhicaṇḍe vāṇyā ca halinaṃ nyaset |
vilāsinyā musalinaṃ śūlinaṃ vijayāyutam || 98 ||

pāśinaṃ virajāyuktaṃ viśvāyāmaṅkuśinaṃ nyaset |
mukundaṃ ca vinadayā sunandānandajau nyaset || 99 ||

smṛtyā ca nandinaṃ ṛddhyā naraṃ narakajitsamṛddhyā |
hariśuddhī kṛṣṇabuddhī bhuktisatyau ca sātvatam || 100 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.100 im Hauptartikel.]

matyā ca vinyasetprājño dvandvībhūya pṛthakpṛthak |
śaurikṣame śūrarame tathaivomājanārdanau || 101 ||

kledinyā bhūdharaṃ viśvamūrtyā klinnāṃ tato nyaset |
vaikuṇṭhavasude nyasyedvasudhāpuruṣottamau || 102 ||

balī ca parayā yukto haṃsaścaiva prabhāyutaḥ |
varāho'pi niśāyukto vimalo'moghayā yutaḥ || 103 ||

vidyutā narasiṃhena kathitāḥ śivaśaktayaḥ |
evamaṅgeṣu vinyasya dhyātvā pūrvaṃ samāhitaḥ || 104 ||

bhaktyā tu pūjayeddevaṃ so'bhīṣṭaphalamāpnuyāt |
keśavādirayaṃ nyāso nyāsamātreṇa dehinām || 105 ||

acyutatvaṃ dadātyeva satyaṃ satyaṃ na saṃśayaḥ |
keśavādyā ime śyāmāḥ sarve nārāyaṇāḥ smṛtāḥ || 106 ||

śaṅkhacakragadāpadmalasadbhujacatuṣṭayāḥ |
namo'ntārṇaṃ samuccārya nārāyaṇamanuṃ vadet || 107 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.107 im Hauptartikel.]

prāṇātmānaṃ tathoccārya keśavāyeti saṃsmaret |
kīrtyā ca manasā yukta ityādinyāsamācaret || 108 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.108 im Hauptartikel.]

mumukṣavaśca yatayaścareyurnyāsamuttamam |
evaṃ vā vinyasennyāsaṃ lakṣmībījapuraḥsaram || 109 ||

smṛtiṃ śrutiṃ mahālakṣmīṃ prāpyānte haritāṃ vrajet |
vāgbhavādyaṃ nyasedvāpi vāgīśatvamavāpnuyāt || 110 ||

yadādyaṃ nyasennyāsaṃ tadbījairaṅgakalpanam |
tattvanyāsaṃ tataḥ kuryātsādhakaḥ siddhihetave || 111 ||

kṛtena yena śrīdevarūpatāmeva yātyasau |
mādikāntāstathārṇāśca bījānyekaikaśoccaret || 112 ||

namaḥ parāyetyuccārya tatastattvātmane namaḥ |
jīvaṃ prāṇaṃ dvayaṃ coktvā sarvāṅgeṣu pravinyaset || 113 ||

tato hṛdayamadhye ca tattvatrayaṃ ca vinyaset |
baṃ bījaṃ mahītattvaṃ ca phamahaṅkārameva ca || 114 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.114 im Hauptartikel.]

yaṃ bījaṃ ca manastattvamityevaṃ tritayaṃ nyaset |
laṃ bījaṃ śabdatattvaṃ ca nyasenmaulau tataḥ param || 115 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.115 im Hauptartikel.]

baṃ bījaṃ sparśatattvaṃ ca vinyasedānane sudhīḥ |
dūṃ bījaṃ rūpatattvaṃ ca hṛdaye vinyasettataḥ || 116 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.116 im Hauptartikel.]

paṃ bījaṃ rasatattvaṃ ca nyasedatha ca guhyake |
taṃ bījaṃ gandhatattvaṃ ca pādayoratha vinyaset || 117 ||

ṇaṃ bījaṃ śrotratattvaṃ ca śrotrayoreva vinyaset |
ḍhaṃ bījaṃ tvaktattvaṃ ca vinyasettvaci sādhakaḥ || 118 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.118 im Hauptartikel.]

ḍaṃ bījaṃ netratattvaṃ ca netrayoratha vinyaset |
ṭhaṃ bījaṃ rasanātattvaṃ rasanāyāmatho nyaset || 119 ||

ṭaṃ bījaṃ ghrāṇatattvaṃ ca nāsikāyāṃ pravinyaset |
ñaṃ bījaṃ vāktattvaṃ ca vinyasedvāci sādhakaḥ || 120 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.120 im Hauptartikel.]

maṃ bījaṃ pāṇitattvaṃ ca pāṇyoreva pravinyaset |
jaṃ bījaṃ pādatattvaṃ ca pādayoreva vinyaset || 121 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.121 im Hauptartikel.]

chaṃ bījaṃ pāyutattvaṃ ca pāyau nyasetsamāhitaḥ |
caṃ bījaṃ liṅgatattvaṃ ca vinyasedatha śiśnake || 122 ||

jhaṃ bījaṃ tattvamākāśaṃ punarmaulau pravinyaset |
ghaṃ bījaṃ vāyutattvaṃ ca vadane vinyasetpunaḥ || 123 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.123 im Hauptartikel.]

gaṃ bījaṃ tejastattvaṃ ca hṛdaye vinyasetsudhīḥ |
khaṃ bījaṃ jalatattvaṃ ca punaḥ śiśne pravinyaset || 124 ||

kaṃ bījaṃ pṛthivītattvaṃ vinyasetpādayoḥ punaḥ |
śaṃ bījaṃ hṛtpuṇḍarīkatattvaṃ hṛdi ca vinyaset || 125 ||

haṃ bījaṃ sūryamaṇḍalatattvaṃ hṛdi ca vinyaset |
saṃ bījaṃ candramaṇḍalatattvaṃ tatra pravinyaset || 126 ||

raṃ bījaṃ vahnimaṇḍalatattvaṃ tatraiva vinyaset |
śaṃ parameṣṭhitattvaṃ ca vāsudevaṃ ca mūrdhani || 127 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.127 im Hauptartikel.]

paṃ bījaṃ puṃstattvaṃ saṅkarṣaṇamatho mukhe |
paṃ bījaṃ viśvatattvaṃ ca pradyumnaṃ hṛdi vinyaset || 128 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.128 im Hauptartikel.]

yaṃ bījaṃ prakṛtitattvamaniruddhamupasthake |
laṃ bījaṃ sarvatattvaṃ ca pādau nārāyaṇaṃ nyaset || 129 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.129 im Hauptartikel.]

kṣauṃ bījaṃ kopatattvaṃ ca nṛsiṃhaṃ sarvagātrake |
evaṃ tattvāni vinyasya prāṇāyāmaṃ samārabhet || 130 ||

daśākṣareṇa cettatra aṣṭāviṃśatirecake |
pūrayedvāmayā tadvaddhārayettatpramāṇataḥ || 131 ||

prāṇāyāmo bhavedeko recapūrakakumbhakaiḥ |
aṣṭādaśārṇena cettadvaddvādaśaivaṃ samācaret || 132 ||

ekena recayetkāmabījenaiva pṛthakpṛthak |
pūrayetsaptajaptena viṃśatyā tena dhārayet || 133 ||

sarveṣu kṛṣṇamantreṣu bījenānena vā caret |
athavā sarvamantreṣu varṇānukramato japan || 134 ||

prāṇāyāmaṃ carenmantrī recapūrakakumbhakaiḥ |
mantraprāṇāyāmaḥ prokto yaugikaṃ kathayāmi te || 135 ||

recayeddakṣayā vidvānmātrāṣoḍaśakena ca |
dvātriṃśanmātrayāpūrya catuḥṣaṣṭyā tu dhārayet || 136 ||

ekaśvāsaścaikamātrā mātrāyā niyamo mataḥ |
vāmajānuni taddhastapramāṇaṃ yāvatā bhavet || 137 ||

kālena mātrā sā jñeyā munibhirvedapāragaiḥ |
prāṇāyāmo dvidhā proktaḥ sagarbhaśca vigarbhakaḥ || 138 ||

sagarbho mantrajāpena mātrāyāḥ saṃkhyayā bhavet |
prāṇāyāmātparaṃ jñānaṃ prāṇāyāmātparaṃ padam || 139 ||

prāṇāyāmātparo yogaḥ prāṇāyāmātparaṃ dhanam |
nāsti nāsti punarnāsti kathitaṃ tava suvrata || 140 ||

vatsarābhyāsayogena brahmasākṣādbhaveddhruvam |
caitanyāvaraṇaṃ yadyatkṣīyate nātra saṃśayaḥ || 141 ||

prāṇāyāmaṃ vinā muktimārgo nāsti mayoditaḥ |
prāṇāyāmaṃ vinā yadyatsādhanaṃ viphalaṃ bhavet || 142 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.142 im Hauptartikel.]

prāṇāyāmena munayaḥ siddhimāpurna cānyathā |
prāṇāyāmaparo yogī na yogī śiva eva saḥ || 143 ||

gamanāgamanaṃ vāyoḥ prāṇasya dhāraṇaṃ tathā |
prāṇāyāma iti prokto yogaśāstraviśāradaiḥ || 144 ||

prāṇo vāyuriti khyāta āyāmastannirodhanam |
prāṇāyāma iti prokto yogināṃ yogasādhanam || 145 ||

ādyantayorvidhīyante nāsikāpuṭacāriṇaḥ |
recayeddakṣayā nāsā pūrayedvāmatastataḥ || 146 ||

dvātriṃśadabhyasanmantraṃ prāṇāyāmaḥ sa ucyate |
brahmahatyā surāpānamagamyāgamanaṃ tathā || 147 ||

sarvamāśu dahatyeva prāṇāyāmena vai dvijaḥ |
bhrūṇahatyādipāpāni nāśayenmāsamātrataḥ || 148 ||

prātaḥ sāyaṃ carennityaṃ ṣoḍaśaprāṇasaṃyamam |
nāśayetsarvapāpāni tūlarāśimivānalaḥ || 149 ||

sarveṣāmeva pāpānāṃ prāyaścittamidaṃ smṛtam |
svadehasthaṃ yathā sarpaścarmotsṛjya nirāmayaḥ || 150 ||

prāṇāyāmāttathā dhakṣyedavidyāṃ kāmakarmajām |
athavā kiṃ bahūktena śṛṇu gautama tattvataḥ || 151 ||

prāṇāyāmānna hi paro yogināṃ muktisiddhaye |
prāṇāyāmaṃ vidhāyetthaṃ dehe pīṭhāni vinyaset || 152 ||

ādhāraśaktiṃ prakṛtiṃ kūrmasūkarameva ca |
pṛthivīṃ kṣīrasindhuṃ ca śvetadvīpaṃ ca madhyataḥ || 153 ||

tanmadhye ratnagehaṃ ca sarvābhīṣṭaphalapradam |
gehamadhye kalpavṛkṣaṃ sarvaratnamahojjvalam || 154 ||

dakṣiṇāṃse dakṣiṇorau tathā vāmadvaye punaḥ |
dharmajñānaṃ ca vairāgyaṃ vinyasedaiśvaraṃ tathā || 155 ||

mukhe pārśve nābhipārśve namaḥpūrvaṃ tu vinyaset |
vinyasyaivaṃ punarhṛdi padmaṃ viśvamayaṃ nyaset || 156 ||

prakṛtyaṣṭalasatpatraṃ vikāramayakesaram |
tanmadhye vinyasenmantrī pañcāśadvarṇakarṇikām || 157 ||

praṇavasya tribhirvarṇairvinyasenmaṇḍalatrayam |
kalābhiḥ sahitaṃ tadvaddaśadvādaśaṣoḍaśaiḥ || 158 ||

akārokāramakārāḥ praṇavāṃśodbhavākṣarāḥ |
brahmaviṣṇumaheśākhyāḥ samaṣṭivyaṣṭirūpakāḥ || 159 ||

samaṣṭyā kevalaṃ brahma saccidānandalakṣaṇam |
svabījapūrvakāstatra sattvādīnatha vinyaset || 160 ||

tadaṃśenaiva matimānnyasedātmacatuṣṭayam |
ātmāntarātmaparamātmajñānātmānaśca te matāḥ || 161 ||

ātmāsau jāgare sthūlo viśvātmā viśvarūpakaḥ |
nāmādyabījasahitaṃ hṛnmadhye ca vyavasthitam || 162 ||

ata eva hṛdi nyasyedvāgvṛttirhṛdaye sthitaḥ |
antaraṅgatayā cāyamantarātmā hṛdantare || 163 ||

manomayastaijasākhyo'ntarindriyavṛttidhṛk |
ata eva mune cāyamantarātmeti gīyate || 164 ||

aṃ bījaṃ cāsya gaditaṃ tatpūrvaṃ vinyasetsudhīḥ |
paramātmā suṣumnākhyo manovyāvṛttihārakaḥ || 165 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.165 im Hauptartikel.]

vilaye cendriye tatra susukhaḥ kevalaḥ sthitaḥ |
paṃ bījātparamātmānaṃ yajetsarvārthasiddhaye || 166 ||

saṅkarṣaṇaścāniruddhaḥ pradyumnaśceti tattrayam |
jñānātmāsau vāsudevaḥ svayambhūḥ prājñarūpakaḥ || 167 ||

vṛttitraye vilīne tu kevalaṃ sukhacinmayaḥ |
sukhātmā vāsudevo'sau citkalāprakṛtiḥ parā || 168 ||

bījaṃ tasya pravakṣyāmi kevalaṃ sukhacinmayam |
vyomākṣaraṃ vahnibījaṃ turyasvarasamanvitam || 169 ||

nādabindukalāyuktaṃ bījaṃ tatsukhacinmayam |
vedatrayoddhṛtaṃ sāraṃ sarvakāraṇakāraṇam || 170 ||

kesareṣvaṣṭaśaktīścāṣṭaprakṛtirūpiṇīḥ |
madhyaśaktiḥ parākhyā ca cidānandasvarūpiṇī || 171 ||

vimalotkarṣiṇījñānā kriyāyogā ca śaktayaḥ |
prahvī satyā tatheśānānugrahā navamī smṛtā || 172 ||

navaśaktīḥ pravinyasya nyasettatra mahāmanum |
namo bhagavate viṣṇave procya sarvabhūtātmane padam |
vāsudevapadaṃ ṅentaṃ sarvātmasaṃyogayogapadmapīṭhātmane namaḥ || 173 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 2.173 im Hauptartikel.]

ayaṃ pīṭhamanuḥ proktaḥ sarvabhūtātmakaḥ paraḥ |
śyāmalaṃ komalaṃ dhāma tatropari ca cintayet || 174 ||

Ende des zweiten Kapitels nach der Zählung der Ausgabe von 1977.

3. Kapitel – Weitere Nyasas und die Gegenwart Vishnus

Die verschiedenen Nyasas ordnen göttliche Namen, Laute und Wirklichkeitsprinzipien dem Körper zu. So wird der Körper in der Sprache des Rituals zu einem Ort der Gegenwart Vishnus. Die abschließenden Hinweise beziehen sich auf eine überlieferte, angeleitete Praxis.

athākhilaṃ nyāsajālaṃ śṛṇuṣvāvahito'nagha |
nityanyāsāḥ purā proktā yairvinā viphalā yataḥ || 1 ||

mantrayantrārcanāḥ sarvāḥ prakāreṇāpyanuṣṭhitāḥ |
phalādhikyecchayā nyāsān samastapuruṣārthadān || 2 ||

śṛṇu vakṣyāmi viprendra yena viṣṇumayo bhavet |
svaraṣaṭkaṃ yathāpūrvaṃ paścāttyasvaraṣaṭkakam || 3 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 3.3 im Hauptartikel.]

mūrtidvādaśakaṃ tadvadvāsudevena saṃyutam |
kapāle vinyaseddhātrā keśavaṃ susamāhitaḥ || 4 ||

nārāyaṇaṃ ca jaṭhare aryamṇā saṃyutaṃ tathā |
hṛdi mādhavanāmānaṃ mitreṇeha samanvitam || 5 ||

govindaṃ galakūpe ca varuṇena pravinyaset |
viṣṇuṃ ca dakṣiṇe pārśve cāṃśunā saha vinyaset || 6 ||

bhujānte dakṣiṇe nyasedbhagena madhusūdanam |
trivikramaṃ dakṣagale nyasedvivasvatā yutam || 7 ||

dāmodaramupendreṇa vāmapārśve nyasetsudhīḥ |
bhujānte vāsudevaṃ ca pūṣaṇā saha pravinyaset || 8 ||

vāmagale saṅkarṣaṇaṃ parjanyena ca vinyaset |
padmanābhaṃ pṛṣṭhadeśe tvaṣṭā saha pravinyaset || 9 ||

kakuddeśe'niruddhaṃ taṃ viṣṇunā saha vinyaset |
dvādaśākṣaramanuvaraṃ vinyasedbrahmarandhrake || 10 ||

vāsudevo bhavetsākṣādvyāpitastasya tejasā |
trimātrikaṃ samuddhṛtya namo bhagavate likhet || 11 ||

vāsudevaṃ caturthyā ca mantro'yaṃ surapādapaḥ |
asya vijñānamātreṇa vāsudevaḥ prajāyate || 12 ||

manusampuṭitāṃ nyasyenmātṛkāṃ viśvamātaram |
tenaiva mantrasiddhiḥ syāddoṣasaṃghātanāśanāt || 13 ||

daśārṇaṃ golakaṃ nyāsaṃ vakṣye sambhūtidāyakam |
mantradaśāvṛttimayaṃ gopanīyaṃ prayatnataḥ || 14 ||

ādhāre dhvajanābhau ca hṛdi galamukhāṃsake |
kandharāyāṃ nābhyāṃ kukṣidvaye stanadvaye || 15 ||

pārśvadvaye tathā śroṇyormastakāsye ca netrayoḥ |
karṇanāsikayostadvatkapolakarasandhiṣu || 16 ||

tadagre pādayoḥ sandhau tadagreṣvapi cādarāt |
mastake tatprācyādidikṣu vyāpakaṃ nyaset || 17 ||

doṣṇostathorudvaye mantrī mantravarṇāṃstato nyaset |
śirodhvayāsyakaṇṭhahṛtsu tundakaṃ cāṅghriṣu kramāt || 18 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 3.18 im Hauptartikel.]

mantravarṇānnyasejjānuprapadeṣu manuvittamaḥ |
karṇagaṇḍāṃsavakṣojeṣvapi mantrastattvavit || 19 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 3.19 im Hauptartikel.]

kukṣisphigjaṅghāntajānupādeṣu ca vinyaset |
vibhūtipañjaranyāsaḥ sarvabhūtapravartakaḥ || 20 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 3.20 im Hauptartikel.]

daśatattvaṃ tato nyasettaddaśārṇasya siddhaye |
pṛthivyabtejomarudviyantīti ca tattvakam || 21 ||

ahaṅkāro mahān prakṛtiḥ puruṣaḥ paraḥ |
imāni pañca tattvāni yathāvadavadhāraya || 22 ||

padāṅghrau hṛdaye vaktre mūrdhni nyasettataḥ |
hṛdi dvayaṃ tathā vyāpya sarvāṅge vinyasetsudhīḥ || 23 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 3.23 im Hauptartikel.]

mastakādi tato nyasedyāvatpādāvasānakam |
ayaṃ nyāso guptatamo mantrāṇāṃ śīghrasiddhidaḥ || 24 ||

kāryo'nyeṣvapi gopālamantreṣvapi viśāradaiḥ |
daśākṣarasya varṇāśca saṃhārakramato nyaset || 25 ||

sṛṣṭinyāse manorasya varṇān viparītānnyaset |
ekaikākṣaramuccārya namo'nte tu punaḥ paṭhet || 26 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 3.26 im Hauptartikel.]

parāyeti ca tattvāni tadante namasā saha |
manasā vā nyasennyāsānpuṣpeṇaiva tathā mune || 27 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 3.27 im Hauptartikel.]

aṅguṣṭhānāmikābhyāṃ ca anyathā viphalaṃ bhavet || 28 ||

So endet das 3. Kapitel des Gautamiya Tantra.

4. Kapitel – Vrindavan – Meditation über Krishna

Nach den genauen Laut- und Körperzuordnungen öffnet sich ein weiter Meditationsraum. Vrindavan erscheint als Landschaft der Freude: Natur, Licht und Klang führen zur Gegenwart Krishnas. Das Bild lädt zum inneren Schauen ein und endet mit der Verheißung, das Meer des Daseins zu überwinden.

atha vṛndāvanaṃ dhyāyetsarvadevanamaskṛtam |
sarvartukusumopetaṃ patatrigaṇanāditam || 1 ||

bhramadbhramarajhaṅkāramukharīkṛtadiṅmukham |
kālindījalakallolaśītalānilasevitam || 2 ||

nānāpuṣpalatābaddhavṛkṣakhaṇḍaiśca maṇḍitam |
samānoditacandrārkatejodīpena dīpitam || 3 ||

kamalotpalakalhāradhūlidhūsaritāmbaram |
śākhāmṛgagaṇākīrṇaṃ nānāmṛganiṣevitam || 4 ||

dvātriṃśadvanasaṃvītaṃ vaikuṇṭhādatisaukhyadam |
purandaramukhairdevaiḥ sarvataḥ samadhiṣṭhitam || 5 ||

tanmadhye ratnabhūmiṃ ca sūryāyutasamaprabhām |
tatra kalpatarūdyānaṃ niyataṃ ratnavarṣaṇam || 6 ||

māṇikyaśikharollāsi tanmadhye maṇimaṇḍapam |
nānāratnagaṇaiścitraṃ sarvatejovirājitam || 7 ||

phalavalgulasaccitravitānairupaśobhitam |
ratnatoraṇagopuramāṇikyavedikānvitam || 8 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 4.8 im Hauptartikel.]

divyairmukuraiḥ śubhraṃ muktāphalavirājitam |
koṭisūryasamābhāsaṃ nirmuktaṃ ṣaṭtaraṅgakaiḥ || 9 ||

bubhukṣā ca pipāsā ca prāṇasya manasastathā |
śokamohau śarīrasya jarāmṛtyū ṣaḍūrmayaḥ || 10 ||

caturdvārasamāyuktaṃ kapāṭāṣṭakaśobhitam |
tatra kalpataruṃ dhyāyetsthaviṣṭhaṃ ratnavarṣaṇam || 11 ||

sevitaṃ ṛtubhiḥ sarvaiḥ sudhāśīkaravarṣiṇam |
gārutmatalasatpatraṃ pravālaratnapallavam || 12 ||

muktāratnaprasavitaṃ padmarāgaphalojjvalam |
saṃsāratāpavicchedikuśalacchāyamadbhutam || 13 ||

tanmūle cintayenmantrī ratnasiṃhāsanaṃ śubham |
tatra sūryasamābhāsaṃ paṅkajaṃ cāṣṭapatrakam || 14 ||

sarvatattvamayaṃ tatra cintayejjagadīśvaram |
saṃsārasāgarottīrtyai dharmakāmārthasiddhaye || 15 ||

pītāmbaradharaṃ kṛṣṇaṃ puṇḍarīkanibhekṣaṇam |
raktanetrādharaṃ raktapāṇipādatalaṃ śubham || 16 ||

kaustubhodbhāsitoraskaṃ nānāratnavibhūṣitam |
uddāmavilasanmuktāratnahāropaśobhitam || 17 ||

ratnairnānāvidhairyuktaṃ kaṭisūtrāṅgulīyakam |
gorocanakuṅkumena lalāṭatilakānvitam || 18 ||

nānāratnaprabhoddāsimukuṭaṃ dīptatejasam |
hārakeyūrakaṭakakuṇḍalaiśca suśobhitam || 19 ||

alakāśobhisadvaktraṃ pītāmbarayugāvṛtam |
bimbādharapuṭodbhāsivaṃśyā'mṛtarasānvitam || 20 ||

barhipatrakṛtāpīḍaṃ vanyapuṣpairalaṅkṛtam |
kadambakusumonnaddhacārumālāvirājitam || 21 ||

koṭikandarpalāvaṇyavilasadbandhurodaram |
veṇuṃ gṛhītvā hastābhyāṃ mukhe saṃyojya vādinam || 22 ||

gāyantaṃ divyatānaiśca vṛndāvanagataṃ harim |
svargādiva paribhraṣṭaṃ kanyakāśatamaṇḍitam || 23 ||

gogovatsagaṇākīrṇaṃ vṛṣaṣaṇḍaiśca maṇḍitam |
gopakanyāsahasraistu padmapatrāyatekṣaṇaiḥ || 24 ||

arcitaṃ devakusumaistrailokyaikaguruṃ param |
tumbururnāradaścaiva hāhā hūhūstathaiva ca || 25 ||

kinnarīmithunaṃ cāpi śrutvā gītaṃ tathā hareḥ |
vīṇādisādhanaṃ tyaktvā vismayāviṣṭacetasaḥ || 26 ||

te stuvanti mahātmānaṃ gāyanto viyati sthitāḥ |
siddhagandharvayakṣaiścāpsarobhirvihaṅgamaiḥ || 27 ||

sthāvaraiḥ pannagaiścāpi siddhairvidyādharaistathā |
śākhāmṛgairmanuṣyaiśca vīkṣyamāṇaiḥ suvismitaiḥ || 28 ||

sarvalakṣaṇasampannaṃ saundaryeṇābhiśobhitam |
mohanaṃ sarvagopīnāṃ lokānāṃ patimavyayam || 29 ||

nāradena ca siddhena viśvāmitreṇa dhīmatā |
parāśareṇa vyāsena bhṛguṇāṅgirasena ca || 30 ||

dakṣeṇa sanakādyaiśca siddhena kapilena ca |
vāstuvāgīśahārītayājñavalkyośanaḥkratubhiḥ || 31 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 4.31 im Hauptartikel.]

mārkaṇḍeyabharadvājapulastyapulahādibhiḥ |
vasiṣṭhādyairmunīndraiśca stūyamānaṃ surāsuraiḥ || 32 ||

brahmalokagataiḥ siddhairnānālokagatairapi |
anyairapi suraśreṣṭhaiḥ stūyamānaṃ smaredvibhum || 33 ||

evaṃ sañcintayenmantrī cetasā kṛṣṇamavyayam |
saṃsārasāgaraṃ ghoramapi vatsapadāyate || 34 ||

So endet das 4. Kapitel des Gautamiya Tantra.

5. Kapitel – Guru, Schüler und Vorbereitung der Einweihung

Die Einweihung beginnt mit der Frage nach der Eignung von Lehrer und Schüler. Der Text verlangt vom Guru Zugänglichkeit, Klarheit, Kenntnis und die Fähigkeit, Zweifel zu lösen. Danach folgen historische Regeln zu Zeitwahl, Bodenprüfung, Vastu-Mandala und Opfergaben. Die gesellschaftlichen Einteilungen und astrologischen Verheißungen werden als Bestandteile dieser Überlieferung wiedergegeben; die Ritualgaben werden ihrem Wortlaut entsprechend übersetzt.

yadyaduktaṃ tvayā brahman tattatsarvaṃ śrutaṃ mayā |
idānīṃ paripṛcchāmi kenātra cādhikāritā || 1 ||

dīkṣito'trādhikāritvamāpnoti gurusevakaḥ |
dvijānāmanupetānāṃ svadharmādhyayanādiṣu || 2 ||

yathādhikāro nāstīha sandhyopāsanakarmasu |
tathā hyadīkṣitānāṃ tu mantratantrārcanādiṣu || 3 ||

nādhikāro'styataḥ kuryādātmānaṃ śivasaṃskṛtam |
ata eva hi dīkṣārthaṃ sarvajñaṃ gurumāśrayet || 4 ||

sundaraḥ sumukhaḥ svacchaḥ sulabho bahutantravit |
asaṃśayaḥ saṃśayacchinnirapekṣo gururmataḥ || 5 ||

vedavedāntasiddhāntajñānavijñānapāragaḥ |
vāṅmanaḥkāyacittaiśca viṣṇoḥ śuśrūṣaṇe rataḥ || 6 ||

viṣṇumantrānusandhāyī viṣṇuvijñānavedakaḥ |
viṣṇau samarpakaḥ samyaktrividhotpātakarmaṇaḥ || 7 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 5.7 im Hauptartikel.]

manaḥsaṃsudāntaśca mantrārthajñānapāragaḥ |
piṇḍe pade tathā rūpe rūpātīte vivecakaḥ || 8 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 5.8 im Hauptartikel.]

sandhyātrayaviśeṣajño'pyadhvaṣaṭkaviśodhakaḥ |
mantracaitanyavijñātā gururuktaḥ svayambhuvā || 9 ||

namo'stu gurave tasmai pratyakṣāya yadājñayā |
mṛdbhasmadārudṛṣadaḥ phalantyavikalaṃ phalam || 10 ||

pañcāmnāyaviśeṣajño nigrahānugrahakṣamaḥ |
śiṣyasya saṃśayacchettā gururbhavati nāparaḥ || 11 ||

vaiṣṇavanyāyasiddhāntacintāmaṇirivāparaḥ |
āśramī jñānakuśalo gururbhavati nāparaḥ || 12 ||

mantratantrārthacaitanyakuṇḍalīgativedakaḥ |
mantrasiddhāntavidhividgururbhavati nāparaḥ || 13 ||

sudūramapi gantavyaṃ yatrāmnāyavido janāḥ |
te'pi stutyā namasyāśca sevyāścābhīṣṭamicchatā || 14 ||

evaṃvidho gururjñeyastvanyathā śiṣyaduḥkhadaḥ |
śiṣyaḥ kulīnaḥ śuddhātmā puruṣārthaparāyaṇaḥ || 15 ||

adhītavedaḥ kuśalaḥ pitṛmātṛhite rataḥ |
dharmaviddharmakartā ca guruśuśrūṣaṇe rataḥ || 16 ||

sadā śāntātmatattvajño dṛḍhadeho dṛḍhāśrayaḥ |
hiteṣī prāṇināṃ nityaṃ paralokārthakarmakṛt || 17 ||

vāṅmanaḥkāyavapurbhirguruśuśrūṣaṇe rataḥ |
anityakarmaṇastyāgī nityānuṣṭhānakarmakṛt || 18 ||

jitendriyo jitālasyo jitamoho vimatsaraḥ |
guruvadguruputreṣu tatkalatreṣu bhaktimān || 19 ||

evaṃvidho bhavecchiṣyastvitaro guruduḥkhadaḥ |
varṣakeṇa bhavedyogyo vipraḥ sarvaguṇānvitaḥ || 20 ||

varṣadvayena rājanyo vaiśyastu vatsaraistribhiḥ |
caturbhirvatsaraiḥ śūdraḥ kathitā śiṣyayogyatā || 21 ||

yadā śiṣyo bhavedyogyaḥ kṛpayā sadgurustadā |
kṛpayā parayā samyagdīkṣāyā vidhimācaret || 22 ||

mantrārambhastu caitre syātsamastapuruṣārthadaḥ |
vaiśākhe ratnalābhaḥ syājjyeṣṭhe tu maraṇaṃ dhruvam || 23 ||

āṣāḍhe bandhunāśaḥ syātpūrṇāyuḥ śrāvaṇe bhavet |
prajānāśo bhavedbhādre āśvine ratnasañcayaḥ || 24 ||

kārtike mantrasiddhiḥ syānmārgaśīrṣe tathā bhavet |
pauṣe tu śatrupīḍā syānmāghe medhāvivardhanam || 25 ||

phālgune sarvakāmāḥ syurmalamāsaṃ vivarjayet |
pañcāṅgaśuddhadivase svodaye candrasūryayoḥ || 26 ||

guruśukrodaye caiva śasyate mantrasaṃskriyā |
ravau gurau site some kartavyaṃ budhaśukrayoḥ || 27 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 5.27 im Hauptartikel.]

śuklapakṣe śubhā dīkṣā kṛṣṇe syātpañcamāvadhi |
dvādaśyāṃ sarvathā kāryā cāmalāyāṃ śubhe'hani || 28 ||

kṛṣṇapriyā dvādaśī syātkṛṣṇadīkṣāpravartinī |
uttarātrayarohiṇyāṃ revatīpuṣyavāsare || 29 ||

dhaniṣṭhā vāyumitrāśvipitryaṃ tvāṣṭraṃ ca nairṛtam |
aindravaiṣṇavahastāśca dīkṣāyāṃ tu śubhāvahāḥ || 30 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 5.30 im Hauptartikel.]

aśvinīrohiṇīsvātiviśākhāhastabheṣu ca |
puṣyottarātraye tvenaṃ kuryānmantrābhiṣecanam || 31 ||

śubhayogeṣu sarveṣu dīkṣā sarvaśubhapradā |
śubhāni karaṇānyāhurdīkṣāyāṃ tu viśeṣataḥ || 32 ||

śakunyādīni viṣṭiṃ ca viśeṣeṇa vivarjayet |
carāḥ sarve vivarjyāḥ syātsthirarāśiṣu saukhyadā || 33 ||

triṣaḍāyagatāḥ pāpāḥ śubhāḥ kendratrikoṇagāḥ |
dīkṣāyāṃ tu śubhāḥ sarve randhrasthāḥ sarvanāśakāḥ || 34 ||

śiṣyasya janmasaṅkrāntau viṣuve ayane dvaye |
anyeṣu puṇyayogeṣu grahaṇe candrasūryayoḥ || 35 ||

śiṣyānukūlakāle vā dīkṣā sarvaśubhāvahā |
sūryagrahaṇakāle tu nānyadanveṣitaṃ bhavet || 36 ||

tatra yadyatkṛtaṃ sarvamanantaphaladaṃ bhavet |
vināyāsena mantrasya siddhirbhavati nānyathā || 37 ||

bhūmeḥ parigrahaṃ kuryādyāvadāyatanaṃ bhavet |
śuklamṛtsnā ca yā bhūmirbrāhmī sā parikīrtitā || 38 ||

kṣatriyā raktamṛtsnā syāddharidvaiśyā prakīrtitā |
kṛṣṇā bhūmirbhavecchūdrā caturdhā parikīrtitā || 39 ||

brāhmī sarvārthasiddhiḥ syātkṣatriyā rājyadā matā |
dhanadhānyakarī vaiśyā śūdrā tu ninditā mune || 40 ||

tato bhūmiṃ parīkṣeta vāstujñānaviśāradaḥ |
śalyādiśodhanaṃ kuryāttuṣāṅgārādi śodhayet || 41 ||

etasyākaraṇe mantrī na kiñcitphalamāpnuyāt |
viprāśīrvedaghoṣairmaṅgalācārapūrvakam || 42 ||

vāstordiṅmaṇḍalaṃ kuryādyathāśobhaṃ yathāvidhi |
pūrvāparāyataṃ sūtraṃ vinyaseddhastamānataḥ || 43 ||

tanmadhye kiñcidānamya matsyau dvau parito likhet |
tayormadhyasthitaṃ sūtraṃ vinyaseddakṣiṇottaram || 44 ||

dvābhyāṃ dvābhyāṃ tathāgrābhyāṃ koṇeṣu makarāṃllikhet |
matsyamadhyasthitāgrāṇi tatra sūtrāṇi pātayet || 45 ||

caturasraṃ bhavettatra catuḥkoṣṭhasamanvitam |
īśānādrākṣasaṃ yāvadyāvadagneḥ prabhañjanam || 46 ||

evaṃ sūtradvayaṃ dadyātkarṇasūtrasamāhitaḥ |
brahmāṇaṃ pūjayedādau madhyakoṣṭhacatuṣṭaye || 47 ||

dikcatuṣṭayeṣu pūrvādau yajedāryamanantaram |
vivasvantaṃ tato mitraṃ mahīdharamanantaram || 48 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 5.48 im Hauptartikel.]

koṇārdhakoṣṭhadvandveṣu vahnyādiparitaḥ punaḥ |
sāvitraṃ savitāraṃ ca śakramindrajayaṃ punaḥ || 49 ||

rudraṃ rudrajayaṃ vidvānāpaṃ cāpyāyuvatsakam |
tatkarṇasūtrobhayataḥ koṣṭhadvandveṣu deśikaḥ || 50 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 5.50 im Hauptartikel.]

śarvaṃ guhaṃ cāryamaṇaṃ jambhakaṃ pilipicchikam |
varakīṃ ca vidārīṃ ca pūtanāmarcayetkramāt || 51 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 5.51 im Hauptartikel.]

arcayeddikṣu pūrvādau sārdhāṣṭapadeṣvimān |
aṣṭāvaṣṭavibhāgena devatā deśikottamaḥ || 52 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 5.52 im Hauptartikel.]

kramādīśānaparjanyau jayantaḥ śakrabhāskarau |
satyo vṛṣāntarikṣau ca diśi prācyāṃ vyavasthitāḥ || 53 ||

agniḥ pūṣā ca vitatho yamaśca gṛharakṣakaḥ |
gāndharvo bhṛṅgarājaśca mṛgo dakṣiṇadigbhajāḥ || 54 ||

nirṛtirdauvārikaśca sugrīvavaruṇau tataḥ |
puṣpadantāsurau śeṣarogau pratyagdiśi sthitāḥ || 55 ||

vāyurnāgaśca kṛkalaḥ somo bhallāṭa eva ca |
argalākhyo dityaditī kuberasya diśi sthitāḥ || 56 ||

uktānāmiti devānāṃ padānyāpūrya pañcabhiḥ |
rajobhisteṣvatho tebhyaḥ pāyasānnairbaliṃ haret || 57 ||

pāyasairmadhuraiḥ sarvāḥ saṃyajenmadhurānvitaiḥ |
tattaddravyairvā matimānpūjayeddoṣaśāntaye || 58 ||

pāyasaudanalājaiśca yuktaṃ dhūpaprasūnakaiḥ |
annādibhī rasairyuktaṃ māṣabhaktādimaṇḍitam || 59 ||

gṛhāṇemāṃ baliṃ brahman vāstudoṣaṃ praṇāśaya |
gandhādiśarkarāpūpapāyasopari saṃyutam || 60 ||

āryakākhya gṛhāṇemaṃ sarvadoṣaṃ praṇāśaya |
candanābhyarcitaṃ nātha karpūrāgurumaṇḍitam || 61 ||

vivasvanvai gṛhāṇemaṃ sarvadoṣaṃ praṇāśaya |
saguḍaṃ pāyasaṃ nātha puṣpadīpasamanvitam || 62 ||

gṛhāṇemaṃ baliṃ hṛdyaṃ mitra śāntiṃ prayaccha me |
māṣaudanaṃ samāṃsaṃ ca gandhādikṣīrasaṃyutam || 63 ||

gṛhāṇemaṃ mahābhakṣya sarvadoṣaṃ praṇāśaya |
evaṃ madhye tu sampūjya īśānādibaliṃ haret || 64 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 5.64 im Hauptartikel.]

kṣīraṃ khaṇḍasamāyuktaṃ puṣpādibhiralaṅkṛtam |
gṛhāṇemaṃ baliṃ hṛdyaṃ vāstuśāntiṃ prayaccha me || 65 ||

dadhīdaṃ guḍasammiśraṃ gandhādibhiḥ susaṃyutam |
gṛhāṇemaṃ baliṃ vatsa vighnamatra praṇāśaya || 66 ||

puṣpādikuśapānīyaṃ śarkarāguruvāsitam |
sāvitra vai gṛhāṇemaṃ śāntimatra prayaccha me || 67 ||

piṣṭakaṃ saguḍaṃ nātha raktagandhādiśobhitam |
gṛhāṇemaṃ baliṃ sūrya vighnamatra praṇāśaya || 68 ||

śītamannaṃ tathāyuṣyaṃ kusumādisamanvitam |
gṛhāṇemaṃ baliṃ hṛdyamindrajaya namo'stu te || 69 ||

pakvāpakvamidaṃ māṃsaṃ vastrapuṣpādisaṃyutam |
gṛhāṇemaṃ baliṃ hṛdyaṃ rudradeva namo'stu te || 70 ||

samāṃsaṃ ghṛtasampakvaṃ gandhapuṣpādisaṃyutam |
gṛhāṇemaṃ rudrajaya vāstusvasti prayaccha me || 71 ||

raktapuṣpaṃ samāṃsaṃ vai raktavastrādisaṃyutam |
vidārinvai gṛhāṇemaṃ rakṣovighnaṃ vināśaya || 72 ||

pītaraktādisaṃyuktaṃ raktagandhādisaṃyutam |
gṛhāṇemaṃ pūtane tvaṃ rakṣovighnaṃ vināśaya || 73 ||

saghṛtaṃ māṃsabhaktaṃ ca vastragandhādyalaṅkṛtam |
baliṃ gṛhāṇa sarveśa rakṣovighnaṃ praṇāśaya || 74 ||

māṃsaṃ puṣpādisaṃyuktaṃ māṃsabhaktoparisthitam |
gṛhāṇemaṃ baliṃ skanda rakṣovighnaṃ vināśaya || 75 ||

samāṃsapiṣṭakairyuktaṃ pakvamāṃsodakānvitam |
aryamanvai gṛhāṇemaṃ rakṣovighnaṃ vināśaya || 76 ||

raktamāṃsaudanaṃ matsyaṃ gandhadhūpasamanvitam |
jambhaka tvaṃ gṛhāṇemaṃ rakṣovighnaṃ praṇāśaya || 77 ||

saghṛtaṃ cākṣatāmannaṃ vastragandhādyalaṅkṛtam |
gṛhāṇemaṃ baliṃ tvīśa vāstudoṣāpahārakam || 78 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 5.78 im Hauptartikel.]

utpalaṃ pāyasairyuktaṃ vastrādikasamanvitam |
gṛhāṇemaṃ baliṃ hṛdyaṃ vāstudoṣaṃ praṇāśaya || 79 ||

pañcahastaṃ supītaṃ ca dhvajaṃ bhaktādimaṇḍitam |
gṛhāṇemaṃ baliṃ hṛdyaṃ viṣṇuprabha namo'stu te || 80 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 5.80 im Hauptartikel.]

raktapuṣpayutaṃ bhaktaṃ raktagandhādibhiryutam |
gṛhāṇemaṃ baliṃ hṛdyaṃ bhāskarāya namo'stu te || 81 ||

vitānaṃ dhūmravarṇābhaṃ gandhādikasuśobhitam |
raktayuktaṃ gṛhāṇemaṃ baliṃ satya namo'stu te || 82 ||

idaṃ tu māṃsabhaktaṃ vai vastragandhādipūjitam |
gṛhāṇemaṃ baliṃ hṛdyaṃ vāstudoṣaṃ praṇāśaya || 83 ||

idaṃ tu śāḍvalaṃ māṃsaṃ naivedyādikasaṃyutam |
gṛhāṇemaṃ baliṃ hṛdyaṃ vyomaśāntiṃ prayaccha me || 84 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 5.84 im Hauptartikel.]

suvarṇaṃ piṣṭakaṃ cāpi vastragandhādibhiryutam |
ghṛtānvitaṃ gṛhāṇemaṃ saptajihva namo'stu te || 85 ||

kṣīralājāmāṃsayuktaṃ raktapuṣpādisaṃyutam |
gṛhāṇemaṃ baliṃ hṛdyaṃ pūṣadeva namo'stu te || 86 ||

dadhigandhādibhiryuktaṃ pītapuṣpasamanvitam |
baliḥ pragṛhyatāṃ soma sarvadoṣaṃ praṇāśaya || 87 ||

odanaṃ ghṛtasammiśraṃ gandhapuṣpasamanvitam |
gṛhāṇemaṃ baliṃ hṛdyaṃ bhallāṭaka namo'stu te || 88 ||

māṃsānnaṃ tu ghṛtābhyaktaṃ gandhapuṣpādisaṃyutam |
gṛhāṇemaṃ baliṃ hṛdyaṃ [Lesung unsicher] namo'stu te || 89 ||

māṃsānnaṃ tu ghṛtābhyaktaṃ gandhapuṣpādisaṃyutam |
gṛhāṇemaṃ baliṃ hṛdyamargalākhya namo'stu te || 90 ||

pūtikāmadhusammiśraṃ vastragandhādisaṃyutam |
gṛhāṇemaṃ baliṃ hṛdyaṃ devamātarnamo'stu te || 91 ||

kṣīrakhaṇḍasamāyuktaṃ nānāpuṣpopaśobhitam |
daityamātargṛhāṇemaṃ sarvadoṣaṃ praṇāśaya || 92 ||

svargapātālamartye ca ye devā vāstudevatāḥ |
gṛhṇantvimaṃ baliṃ hṛdyaṃ tuṣṭā yāntu svamandiram || 93 ||

mātaro bhūtavetālā ye cānye balikāṅkṣiṇaḥ |
viṣṇoḥ pāriṣadā ye ca te'pi gṛhṇantvimaṃ balim || 94 ||

pitṛbhyaḥ kṣetrapālebhyo baliṃ dattvā prakāmataḥ |
abhāvāduktadravyasya kuśapuṣpādibhiryajet || 95 ||

So endet das 5. Kapitel des Gautamiya Tantra.

6. Kapitel – Opferpavillon, Feuergrube und Aussaat

Die Vorbereitung des heiligen Raumes umfasst Bauformen, Maße und symbolische Zuordnungen. Anschließend beschreibt das Kapitel die Aussaat von Samen in geweihten Gefäßen. Ihre Pflege begleitet das Ritual; die Deutung der Keime gehört zur historischen Omenlehre des Textes. Mehrere technische Maßangaben bleiben aufgrund beschädigter Lesungen offen.

bhūmiśuddhiṃ vidhāyetthaṃ racayedyāgamaṇḍapam |
ṣoḍaśastambhasaṃyuktaṃ catvārasteṣu madhyagāḥ || 1 ||

aṣṭahastasamucchrāyā niśchidrā dhvajinaḥ samāḥ |
pañcahastasamucchrāyāḥ saṃsthāpyā dvādaśābhitaḥ || 2 ||

tatpañcamāṃśaṃ nikhanenmedinyāṃ tantravittamaḥ |
navahastaṃ pañcahastaṃ vā saptahastaṃ yathāmati || 3 ||

karturdakṣiṇahastasya madhyamāṅguliparvaṇaḥ |
madhyasya dairghyamānena mānāṅgulamudīritam || 4 ||

gṛhādikuṇḍakaraṇaṃ maṇḍalaṃ vedikaṃ tathā |
mānāṅgulena kartavyaṃ nānyairapi kadācana || 5 ||

pratimākaraṇe caiva mānāṅgulamudīritam |
vāpīkūpataḍāgādidīrghikāsetumeva ca || 6 ||

muṣṭyaṅgulena matimānkārayetphalahetave |
rathādigolikā caiva potaṃ śakaṭameva ca || 7 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 6.7 im Hauptartikel.]

lambāṅgulena kartavyaṃ nānyena tu kadācana |
muṣṭyaṅgulapramāṇāni yatkiñcitkathitāni ca || 8 ||

yajamānasya kartavyaṃ nānyasyāpi kadācana |
masṛṇaṃ racayedgehaṃ ṣoḍaśastambhasaṃyutam || 9 ||

madhye catuṣṭayaṃ tatra nirūpyeddvādaśābhitaḥ |
caturdvārasamāyuktaṃ catuṣkoṇasamanvitam || 10 ||

viśvakarmānuṣṭhitena yathāśobhaṃ niveśayet |
aṣṭadikṣu dhvajānaṣṭau tattaddikpālavarṇinaḥ || 11 ||

puṣpamālāvitānādyaṃ sarvāścaryamanoharam |
tasyāgre cottare vāpi racayedyajñamaṇḍapam || 12 ||

tattatsthale caikagehe kuṇḍamekaṃ vinirmayet |
madhyapūjāvedikāṃ ca kuryāddarpaṇodarasannibhām || 13 ||

maṇḍapāntastribhāgasya caikabhāgena nirmitām |
muṣṭimātronnatāṃ sarvalakṣaṇairlakṣaṇānvitām || 14 ||

tataḥ kuṇḍaṃ ca racayellakṣaṇaṃ tasya me śṛṇu |
pūrvāparāyataṃ sūtraṃ hastamātraṃ prasārya ca || 15 ||

tasyāgrayormatsyayugmaṃ kuryātspaṣṭaṃ yathā bhavet |
dvibhāge kṛtvā tatsūtraṃ pātayeddakṣiṇottaram || 16 ||

tadagrayormatsyayugmaṃ kuryātspaṣṭaṃ yathā bhavet |
caturdikṣu catuḥsūtraṃ pātayettatpramāṇataḥ || 17 ||

caturasraṃ bhavetkuṇḍaṃ sarvalakṣaṇalakṣitam |
brāhmaṇaiḥ kṣatriyairvaiśyaiḥ kuryātsvayamanuṣṭhitam || 18 ||

sarvakarmakaraṃ proktaṃ śāntyādikaṣaṭkarmasu |
anena janayetsarvakuṇḍāni manuvittamaḥ || 19 ||

tataḥ kuṇḍaṃ khanenmantrī yathāśāstravidhānavit |
tyaktvā sarpasya gātraṃ ca śirodeśaṃ prayatnataḥ || 20 ||

śiroghātādbhavenmṛtyuḥ piṇḍeṣu piṇḍaghātanam |
pucche tu duḥkhasambhūtiḥ kroḍe sarvārthasādhanam || 21 ||

yāvānkuṇḍasya vistāraḥ khananaṃ tāvadīritam |
kaṇṭhamekāṅgulaṃ tyaktvā mekhalāstisra eva hi || 22 ||

kuṇḍasya phalamānena vedāgninayanāṅgulāḥ |
hotuste tu bhaveyustāścaturasrāḥ suśobhanāḥ || 23 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 6.23 im Hauptartikel.]

hoturagre [Lesung unsicher] kukṣyadharasannibhām |
ṣaṭpañcacaturdvyaṅgulayorvistāronnataśālinī || 24 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 6.24 im Hauptartikel.]

[Lesung unsicher] caturaṅgulavistṛtā |
dvyaṅgulā connatā yonireṣā lakṣaṇalakṣitā || 25 ||

sthalādārabhya nālaṃ syānna randhraṃ yonimadhyataḥ |
sūkṣmāgre sthūlamūlaṃ ca tacca nālamiṣyate || 26 ||

yonyāmadhye bilaṃ kuryāttadājyagrāhisaṃjñakam |
[Lesung unsicher] bhavennābhiḥ phalaṃ vā [Lesung unsicher] || 27 ||

[Lesung unsicher] caturaṅgulavistṛtam |
ardhāṅgulaṃ tu yonyagraṃ kuryādīṣadadhomukham || 28 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 6.28 im Hauptartikel.]

yavadvayapramāṇena [Lesung unsicher] |
kaṇṭhaṃ tu [Lesung unsicher] badhnīyātkuṇḍamānataḥ || 29 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 6.29 im Hauptartikel.]

karṇasūtrapramāṇena dvihastaṃ kuṇḍamuddharet |
sarvakuṇḍeṣu sūtraṃ tu badhnīyāttadvidhānataḥ || 30 ||

kuṇḍaṃ tu prakṛtiḥ proktā sarvalakṣaṇalakṣitā |
ubhau pādau karau tasya bhavettatkoṇacatuṣṭayam || 31 ||

[Lesung unsicher] kuṇḍamityuktaṃ yoniḥ kāraṇarūpiṇī |
tena [Lesung unsicher] havyānāṃ vidhānaṃ tanmayatvataḥ || 32 ||

phalaṃ vitanute samyaganyathā viphalāyate |
sāttvikī mekhalā pūrvī dvitīyā rājasī smṛtā || 33 ||

tṛtīyā tāmasī proktā ityuktaṃ kuṇḍalakṣaṇam |
maṇḍapasyottare bhāge mekhalā pūrvāparonnatā || 34 ||

gūḍhāṃ [Lesung unsicher] śobhāṃ sarvadṛṣṭimanoharām |
pūrvāparāyataṃ tatra pañcasūtranipātanāt || 35 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 6.35 im Hauptartikel.]

madhye madhye vilupyeta tatsyāddvādaśakoṣṭhakam |
pañcavarṇarajobhistu padāni tāni pūrayet || 36 ||

pālikāḥ pañcamukhyaśca śarāvāṇi ca pātayet |
dviṣaḍaṣṭacaturviṃśaducchritāni yathākramam || 37 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 6.37 im Hauptartikel.]

tāvanmātramukhānyūrdhvapadāni parikalpayet |
nārāyaṇamaheśānabrahmarūpāṇi tānyapi || 38 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 6.38 im Hauptartikel.]

pālikā pañcamukhī tu śarāvāṇi tataḥ param |
prakṣālitāni mantreṇa puṇyāni tāni caiva hi || 39 ||

saṃveṣṭitāni paritastriguṇaiḥ śubhatantubhiḥ |
mṛdvālukākarīṣaiśca pūritāni samantataḥ || 40 ||

samarcitasvadevāni paścimādikrameṇa vai |
vinyasya śāliśyāmāni priyaṅguphalasarṣapān || 41 ||

mudgamāṣau śimbīkulatthamāḍhakīṃ yavasaṃ tathā |
prakṣālitāni śuddhena jalena tadanantaram || 42 ||

arcitasvadevāni mūlamantrārcitāni vai |
viprāśiṣā vādyaghoṣaiḥ saha niḥsārya tānyatha || 43 ||

niṣicya tu haridrābhirnamasyetpunaḥ punaḥ |
vasanena samācchādya navīnena tataḥ param || 44 ||

śuddhādbhirabhiṣicyātha sāyaṃ prātarmuhurmuhuḥ |
ityevaṃ saptarātraṃ vā navarātramathāpi vā || 45 ||

sthāpayedvāpayeccaiva rātriśeṣebhyo baliṃ niśi |
lājā tilaṃ haridrā ca saktucūrṇaṃ tathā dadhi || 46 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 6.46 im Hauptartikel.]

etaiḥ prathamarātrau ca bhūtebhyo balimutsṛjet |
dvitīyāyāṃ kṣipedrātrau pitṛbhyastilataṇḍulaiḥ || 47 ||

tṛtīyāyāṃ ca yakṣebhyaḥ sulājādadhisaktubhiḥ |
caturthyāṃ rajanau dadyānnāgebhyaśca punarbalim || 48 ||

nārikerodakairmiśraiḥ saktucūrṇaṃ manoharam |
padmākṣataṃ brahmaṇe ca pañcamyāmutsṛjedbalim || 49 ||

apūpamannaṃ śarvāya ṣaṣṭhyāṃ samācaret |
guḍaudanaṃ viṣṇave ca saptamyāṃ vitaredbalim || 50 ||

praṇavādicaturthyantaṃ svanāma ca namo'ntakam |
balimantrastathaiva syādāvāhanavisarjanam || 51 ||

trividhānāṃ ca pātrāṇāṃ parato bahireva ca |
aṣṭadikṣu ca sandadyāllokapāleṣu yatnataḥ || 52 ||

prokteṣu teṣu pātreṣu viṣṇubrahmaharānyajet |
mudgapriyaṅguniṣpāve vāyuragniḥ kulatthake || 53 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 6.53 im Hauptartikel.]

āḍhakyāṃ rakṣasāṃ deho vṛddhau vaivasvatastile |
indraḥ śyāme rājamāṣe varuṇaśca tathā mune || 54 ||

vastrakhaṇḍe dṛḍhaṃ baddhvā kiñcijjalaṃ kṣipettataḥ |
uddhṛtya yāmatritaye samatīte ca vāpayet || 55 ||

bījānāṃ devatā somaḥ sa rātrau kāntimānyataḥ |
tasmādāhṛtya bījāni niśāyāmeva vāpayet || 56 ||

prarūḍhānyaṅkurāṇyeva no vīkṣeta kadācana |
ācārya eva tānvīkṣettacchiṣyo vā tadājñayā || 57 ||

prarūḍhairaṅkuraiḥ karturnirdiśecchubhāśubham |
śyāmaiḥ kṛṣṇairaṅkurairarthahāniśca duḥkhabhāk || 58 ||

kubjairruddhairviprarūḍhairmṛtiṃ kuryānna saṃśayaḥ |
ācāryaḥ kārayennaiva pralayaṃ vīkṣya yatnataḥ || 59 ||

[Lesung unsicher; siehe den Hinweis zu 6.59 im Hauptartikel.]

śāntikaṃ sarvathā kuryātkarturīpsitasiddhaye || 59a ||

So endet das 6. Kapitel des Gautamiya Tantra.

Textgrundlage und Hinweise zur Übersetzung

Die Kapitel 2–6 folgen der Nummerierung der Ausgabe von 1977. Die Jyotsnā-Ausgabe wurde zur Klärung zahlreicher Lesungen herangezogen; bei Kapitel 6 erfolgte die Kontrolle bisher gezielt am Anfang und am Schluss. Unterschiede und nicht zuverlässig lesbare Passagen sind an den jeweiligen Stellen benannt. Die zusätzlichen Verse der Kontrollquelle sind noch nicht in einem vollständigen Variantenanhang erschlossen.

Hauptgrundlage ist das von Pt. Bhagiratha Jha herausgegebene Gautamīyatantram, Chowkhamba Sanskrit Series Office, Varanasi, 1977, hier Kapitel 1, Druckseiten 1–2. Zur Kontrolle wurde das erste Kapitel des Gautamīya Mahātantra mit der Hindi-Erklärung Jyotsnā von Śrīnivāsa Śarmā, Chaukhamba Surbharati Prakashan, Varanasi, erste Ausgabe 2015, Druckseiten 1–4, herangezogen. Die deutsche Übersetzung folgt dem Sanskrit; Erläuterungen des Hindi-Kommentars werden nicht als zusätzliche Verse aufgenommen.

Beide überlieferten OCR-Texte enthalten erhebliche Erkennungsfehler. Offensichtliche Verwechslungen sind im vorliegenden ersten Kapitel anhand der Parallelfassung berichtigt. Sanskritlesungen, die dadurch nicht sicher werden, sind kenntlich gemacht. Eine neue kritische Edition liegt nicht vor. Die dritte beigefügte OCR-Fassung ist als ergänzende Quelle vorhanden, wurde für die Lesefassung dieses Kapitels aber nicht systematisch kollationiert.

Die Kapitelzählung reicht in den beiden Hauptquellen bis 32. Daraus folgt keine durchgehende Übereinstimmung der Verszählung: Das Schlusskapitel endet im OCR der Ausgabe von 1977 mit Vers 130, in der Jyotsnā-Ausgabe mit Vers 128. Besonders bei späteren Zitaten müssen deshalb Ausgabe und Nummerierung zusammen angegeben werden.

Hinweise zu Kapitel 1: In Vers 3 bleibt die Sanskritverbindung mantrauṣadhikriyāsamyag auffällig. In Vers 15 ist die erste Aussage nicht hinreichend sicher gelesen. In Vers 21 und 22 ist der Bezug einzelner Aussagen mehrdeutig. In Vers 22 werden die schwierigen Vergleichsformen nicht stillschweigend grammatisch umgeschrieben. Die Verse 10–23 preisen den Krishna-Mantra aus der eigenen religiösen Perspektive des Werkes; Aussagen über Erfolg und übernatürliche Kräfte sind als solche wiedergegeben.

Die IAST-Schreibung ist aus dem hier bearbeiteten Devanagari-Text transliteriert; sie ist keine zusätzliche unabhängige Textquelle.